Diplomatic text · TLG-E clean (diplomatic Greek; primary witness) — PG column chips mark the printed columns.
Creed of Saint AthanasiusΣΥΜΒΟΛΟΝ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ
Clean text (TLG). Diplomatic Greek text; the machine OCR of the Migne page is kept in the OCR and Page views.
PG 28:1581ΣΥΜΒΟΛΟΝ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ. Εἴ τις θέλει σωθῆναι, πρὸ πάντων χρὴ αὐτῷ τὴν καθολικὴν κρατῆσαι πίστιν· ἣν εἰ μή τις ὑγιῆ καὶ ἄμωμον τηρήσειε, πάσης ἀμφιβολίας ἐκτὸς εἰς τὸν αἰῶνα ἀπολεῖται. Πίστις δὲ καθολικὴ αὕτη ἐστὶν, ἵνα ἕνα Θεὸν ἐν Τριάδι, καὶ Τριάδα ἐν μονάδι σέβωμεν, μήτε συγχέοντες τὰ πρόσωπα, μήτε τὴν οὐσίαν διαιροῦντες. Ἄλλη γάρ ἐστιν ἡ τοῦ Πατρὸς ὑπόστασις, ἄλλη τοῦ Υἱοῦ, καὶ ἄλλη τοῦ ἁγίου Πνεύματος· ἀλλὰ Πατρὸς, καὶ Υἱοῦ, καὶ ἁγίου Πνεύματος, μία ἐστὶ θεότης, ἴση δόξα, συνδιαιωνίζουσα ἡ μεγαλειότης. Οἷος ὁ Πατὴρ, τοιοῦτος καὶ ὁ Υἱὸς, τοιοῦτον καὶ τὸ Πνεῦμα τὸ ἅγιον. Ἄκτιστος ὁ Πατὴρ, ἄκτιστος ὁ Υἱὸς, ἄκτιστον καὶ τὸ ἅγιον Πνεῦμα. Ἄμετρος ὁ Πατὴρ, ἄμετρος ὁ Υἱὸς, ἄμετρον καὶ τὸ Πνεῦμα τὸ ἅγιον. Αἰώνιος ὁ Πατὴρ, αἰώνιος ὁ Υἱὸς, αἰώνιον καὶ τὸ Πνεῦμα τὸ ἅγιον. Καὶ ὅμως οὐ τρεῖς αἰώνιοι, ἀλλ’ εἷς αἰώνιος· ὥσπερ οὐ τρεῖς ἄκτιστοι, οὐδὲ τρεῖς ἄμετροι, ἀλλ’ εἷς ἄκτιστος, καὶ εἷς ἄμετρος. Ὁμοίως παντοκράτωρ ὁ Πατὴρ, παντοκράτωρ ὁ Υἱὸς, παντοκράτωρ τὸ Πνεῦμα τὸ ἅγιον· καὶ ὅμως οὐ τρεῖς παντοκράτορες, ἀλλ’ εἷς παντοκράτωρ.
ΣΥΜΒΟΛΟΝ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ. Εἴ τις θέλει σωθῆναι, πρὸ πάντων χρὴ αὐτῷ τὴν Α καθολικὴν κρατῆσαι πίστιν· ἦν εἰ μή τις ὑγιῆ καὶ ἄμωμον τηρήσειε, πάσης ἀμφιβολίας ἐκτὸς εἰς τὸν αἰῶνα ἀπολεῖται. Πίστις δὲ καθολική αὕτη ἐστὶν, ἵνα ἕνα Θεὸν ἐν Τριάδι, καὶ Τριάδα ἐν μονάδι σέβωμεν, μήτε συγχέοντες τὰ πρόσωπα, μήτε τὴν οὐσίαν διαι ροῦντες. "Αλλη γάρ ἐστιν ἡ τοῦ Πατρὸς ὑπόστασις, ἄλλη τοῦ Υἱοῦ, καὶ ἄλλη τοῦ ἁγίου Πνεύματος· ἀλλὰ Πατρὸς, καὶ Υἱοῦ, καὶ ἁγίου Πνεύματος, μία ἐστὶ θεότης, ἴση δόξα, συνδιαιωνίζουσα ή μεγαλειότης. Οἷος ὁ Πατήρ, τοιοῦτος καὶ ὁ Υἱὸς, τοιοῦτον καὶ τὸ Πνεῦμα τὸ ἅγιον. Ακτιστος ὁ Πατήρ, ἄκτιστος ὁ Υἱὸς, ἄκτιστον καὶ τὸ ἅγιον Πνεῦμα. "Αμετρος ὁ Πα- τὴρ, ἄμετρος ὁ Υἱός, ἄμετρον καὶ τὸ Πνεῦμα τὸ ἅγιον. Αιώνιος ὁ Πατήρ, αἰώνιος ὁ Υἱός, αἰώνιον καὶ τὸ Πνεῦμα τὸ ἅγιον. Καὶ ὅμως οἱ τρεῖς αἰώνιοι, Β ἀλλ᾽ εἰς αἰώνιος· ὥσπερ οὐ τρεῖς ἄκτιστοι, οὐδὲ τρεῖς ἄμετροι, ἀλλ᾽ εἰς ἄκτιστος, καὶ εἰς ἄμετρος. Ομοίως παντοκράτωρ ὁ Πατήρ, παντοκράτωρ ὁ Υἱός, παν- τοκράτωρ τὸ Πνεῦμα τὸ ἅγιον· καὶ ὅμως οὐ τρεῖς παντοκράτορες, ἀλλ' εἷς παντοκράτωρ. Οὕτω Θεὸς ὁ Πατήρ, Θεὸς ὁ Υἱὸς, Θεὸς τὸ Πνεῦμα τὸ ἅγιον· ἀλλ' ὅμως οὐ τρεῖς θεοῖ, ἀλλ᾽ εἰς Θεός. Ωσαύτως Κύριος ὁ Πατήρ, Κύριος ὁ Υἱός, Κύριος τὸ Πνεῦμα τὸ ἅγιον καὶ ὅμως οὐ τρεῖς κύριοι, ἀλλ' εἷς ἐστι Κύριος. Οτι, ὥσπερ μοναδικῶς ἑκάστην ὑπόστασιν Θεὸν καὶ Κύ- ριον ὁμολογεῖν Χριστιανικῇ ἀληθείᾳ ἀναγκαζόμεθα, οὕτω τρεῖς· θεοὺς ἢ τρεῖς κυρίους λέγειν καθολικῇ εὐσεβεία κωλυόμεθα. Ο Πατὴρ ὑπ᾽ οὐδενός ἐστι πεποιημένος, οὔτε δεδημιουργημένος, ούτε γε- γεννημένος. Ο Υἱὸς ἀπὸ μόνου τοῦ Πατρός ἐστιν • ἡμῶν μεγάλου Αθανασίου ὁμολογία τῆς αὐτοῦ πιο στεως. Σύμβολον τοῦ ἁγίου Αθανασίου. Πρὸ πάντων χρεία ἐστὶν ἵνα τὴν καθολικήν κρατήσῃ πίσ στον. ὑγιῆ ἄμωμον τηρήσειεν ἐκτὸς δισταγμοῦ εἰς. SYMBOLUM QUICUNQUE. Minorum annorum. Videturque ex antiquiore codice exscripta: non consonat enim illa interpretatio cum Latino Symbolo e regione posito; ita ut etiam inscriptio Latina a Gallica penitus discrepet, in prio- reque Bonifacii, in posteriore vero Anastasii seu potius Athanasii esse dicatur. flis subjungimus Symboli explicationem Latine compositam ex codice hujusce Sangermanensis cenobii annorum plus quingentorum exscriptam, non indignam, ut arbitramur, quae in lucem prodeat. Agmen claudit Græca fidei confessio, ex codice Regio exscripla. Quæ item præfert Alhanasii no- men, multisque, ut existimamus, post Athanasium sæculis edita est - SYMBOLUM S. ATHANASII DE FIDE CATHOLICA (4), VULGO IN ECCLESIA RECEPTUM. PRIMA FORMULA. QUICUNQUE vult salvus esse, ante omnia opus est ut teneat catholicam fidem : quam nisi quisque in- tegram inviolatamque servaverit, absque dubio in æternum peribit (5). Fides autem catholica hæc est, ut unum Deum in Trinitate, et Trinitatem in unitate veneremur: neque confundentes personas, neque substantiam separantes. Alia est enim per- sona Patris, alia Filii, alia Spiritus sancti : sed Pa- tris, et Filii, et Spiritus sancti, una est divinitas, æqualis gloria et coæterna majestas. Qualis Pater, talis Filius, talis Spiritus sanctus (6). Increatus Pater, increatus Filius, increatus Spiritus sanctus. Immensus Pater, immensus Filius, immensus Spi- ritus sanctus. Æternus Pater, æternus Filius, æter- nus Spiritus sanctus. Et tamen non tres æterni, sed unus æternus : sicut non tres increati, nec tres In codice Felckmanni Græco nullus compa- ret titulus, nec scriptoris nomen. In Palat. codice legitur. Sanger- man. 237, Fides sancti Alhanasii episcopi Alexan- drie. Qui ab Usserio dicitur fuisse Æthelstani An- glorum regis, habet : Fides Athanasii Alexand. Colbert. mutilus est initio et a media solum parte incipit, ut infra notatur. Regius codex nullum habet titulum. Qui ab Usserio dicitur esse tempore Gregorii M. descriptus, Fides catholica, solum label. Palat. paulo post initium habet, C immensi, sed unus increatus, et unus immensus. Similiter omnipotens Pater, omnipotens Filius, omnipotens Spiritus sanctus et tamen non tres oinnipotentes, sed unus omnipotens. Ita Deus Pa- ter, Deus Filius, Deus Spiritus sanctus : et tamen non tres dii, sed unus est Deus. Ita Dominus Pater, Dominus Filius, Dominus Spiritus sanctus : et la - men non tres domini, sed unus est Dominus. Quia sicut sigillatim unamquamque personam Deum aut Dominum (7) confiteri Christiana veritate compelli- mur; ita tres deos aut dominos dicere catholica religione prohibemur. Pater a nullo est factus, nec creatus, nec genitus. Filius a Patre solo est non factus, nec creatus, sed genitus: Spiritus sanctus a Patre et Filio non factus, nec creatus, nec dubio peribit in æternum. In Reg. absque dubio deest. Ibid. Palat. sic, subsequentibus particulam et ante Spiritus San- ctus. Desinit autem in hæc verba : Et tamen non tres aterni, exinde mutilus est codex. Deum. (4) Codex 'Regius 2962 : Τοῦ ἐν ἁγίοις Πατρός (5) S. Germ., Inviolabilemque servaverit, absque (6) Mox Reg., talis et Spiritus sanctus, et ita in (7) S. G., Unamquamque personam et Dominum st
Οὕτω Θεὸς ὁ Πατὴρ, Θεὸς ὁ Υἱὸς, Θεὸς τὸ Πνεῦμα τὸ ἅγιον· ἀλλ’ ὅμως οὐ τρεῖς θεοὶ, ἀλλ’ εἷς Θεός. Ὡσαύτως Κύριος ὁ Πατὴρ, Κύριος ὁ Υἱὸς, Κύριος τὸ Πνεῦμα τὸ ἅγιον· καὶ ὅμως οὐ τρεῖς κύριοι, ἀλλ’ εἷς ἐστι Κύριος. Ὅτι, ὥσπερ μοναδικῶς ἑκάστην ὑπόστασιν Θεὸν καὶ Κύριον ὁμολογεῖν Χριστιανικῇ ἀληθείᾳ ἀναγκαζόμεθα, οὕτω τρεῖς θεοὺς ἢ τρεῖς κυρίους λέγειν καθολικῇ εὐσεβείᾳ κωλυόμεθα. Ὁ Πατὴρ ὑπ’ οὐδενός ἐστι πεποιημένος, οὔτε δεδημιουργημένος, οὔτε γεγεννημένος. Ὁ Υἱὸς ἀπὸ μόνου τοῦ Πατρός ἐστιν οὐ πεποιημένος, οὐδὲ δεδημιουργημένος, ἀλλὰ γεγεννημένος. Τὸ Πνεῦμα τὸ ἅγιον ἀπὸ τοῦ Πατρὸς οὐ πεποιημένον, οὔτε δεδημιουργημένον, οὔτε γεγεννημένον, ἀλλ’ ἐκπορευτόν. Εἷς οὖν ἐστι Πατὴρ, οὐ τρεῖς πατέρες· εἷς Υἱὸς, οὐ τρεῖς υἱοί· ἓν Πνεῦμα ἅγιον, οὐ τρία πνεύματα ἅγια. Καὶ ἐν ταύτῃ τῇ Τριάδι οὐδὲν πρῶτον ἢ ὕστερον, οὐδὲν μεῖζον ἢ ἔλαττον, ἀλλ’ ὅλαι αἱ τρεῖς ὑποστάσεις συνδιαιωνίζουσαι ἑαυταῖς εἰσι καὶ ἴσαι. Οὕτως, ἵνα διὰ πάντων, ὥσπερ ἤδη προείρηται, καὶ Τριὰς ἐν μονάδι, καὶ μονὰς ἐν Τριάδι λατρεύηται. Ὁ θέλων οὖν σωθῆναι οὕτω περὶ τῆς ἁγίας Τριάδος νοείτω.
ΣΥΜΒΟΛΟΝ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ. Εἴ τις θέλει σωθῆναι, πρὸ πάντων χρὴ αὐτῷ τὴν Α καθολικὴν κρατῆσαι πίστιν· ἦν εἰ μή τις ὑγιῆ καὶ ἄμωμον τηρήσειε, πάσης ἀμφιβολίας ἐκτὸς εἰς τὸν αἰῶνα ἀπολεῖται. Πίστις δὲ καθολική αὕτη ἐστὶν, ἵνα ἕνα Θεὸν ἐν Τριάδι, καὶ Τριάδα ἐν μονάδι σέβωμεν, μήτε συγχέοντες τὰ πρόσωπα, μήτε τὴν οὐσίαν διαι ροῦντες. "Αλλη γάρ ἐστιν ἡ τοῦ Πατρὸς ὑπόστασις, ἄλλη τοῦ Υἱοῦ, καὶ ἄλλη τοῦ ἁγίου Πνεύματος· ἀλλὰ Πατρὸς, καὶ Υἱοῦ, καὶ ἁγίου Πνεύματος, μία ἐστὶ θεότης, ἴση δόξα, συνδιαιωνίζουσα ή μεγαλειότης. Οἷος ὁ Πατήρ, τοιοῦτος καὶ ὁ Υἱὸς, τοιοῦτον καὶ τὸ Πνεῦμα τὸ ἅγιον. Ακτιστος ὁ Πατήρ, ἄκτιστος ὁ Υἱὸς, ἄκτιστον καὶ τὸ ἅγιον Πνεῦμα. "Αμετρος ὁ Πα- τὴρ, ἄμετρος ὁ Υἱός, ἄμετρον καὶ τὸ Πνεῦμα τὸ ἅγιον. Αιώνιος ὁ Πατήρ, αἰώνιος ὁ Υἱός, αἰώνιον καὶ τὸ Πνεῦμα τὸ ἅγιον. Καὶ ὅμως οἱ τρεῖς αἰώνιοι, Β ἀλλ᾽ εἰς αἰώνιος· ὥσπερ οὐ τρεῖς ἄκτιστοι, οὐδὲ τρεῖς ἄμετροι, ἀλλ᾽ εἰς ἄκτιστος, καὶ εἰς ἄμετρος. Ομοίως παντοκράτωρ ὁ Πατήρ, παντοκράτωρ ὁ Υἱός, παν- τοκράτωρ τὸ Πνεῦμα τὸ ἅγιον· καὶ ὅμως οὐ τρεῖς παντοκράτορες, ἀλλ' εἷς παντοκράτωρ. Οὕτω Θεὸς ὁ Πατήρ, Θεὸς ὁ Υἱὸς, Θεὸς τὸ Πνεῦμα τὸ ἅγιον· ἀλλ' ὅμως οὐ τρεῖς θεοῖ, ἀλλ᾽ εἰς Θεός. Ωσαύτως Κύριος ὁ Πατήρ, Κύριος ὁ Υἱός, Κύριος τὸ Πνεῦμα τὸ ἅγιον καὶ ὅμως οὐ τρεῖς κύριοι, ἀλλ' εἷς ἐστι Κύριος. Οτι, ὥσπερ μοναδικῶς ἑκάστην ὑπόστασιν Θεὸν καὶ Κύ- ριον ὁμολογεῖν Χριστιανικῇ ἀληθείᾳ ἀναγκαζόμεθα, οὕτω τρεῖς· θεοὺς ἢ τρεῖς κυρίους λέγειν καθολικῇ εὐσεβεία κωλυόμεθα. Ο Πατὴρ ὑπ᾽ οὐδενός ἐστι πεποιημένος, οὔτε δεδημιουργημένος, ούτε γε- γεννημένος. Ο Υἱὸς ἀπὸ μόνου τοῦ Πατρός ἐστιν • ἡμῶν μεγάλου Αθανασίου ὁμολογία τῆς αὐτοῦ πιο στεως. Σύμβολον τοῦ ἁγίου Αθανασίου. Πρὸ πάντων χρεία ἐστὶν ἵνα τὴν καθολικήν κρατήσῃ πίσ στον. ὑγιῆ ἄμωμον τηρήσειεν ἐκτὸς δισταγμοῦ εἰς. SYMBOLUM QUICUNQUE. Minorum annorum. Videturque ex antiquiore codice exscripta: non consonat enim illa interpretatio cum Latino Symbolo e regione posito; ita ut etiam inscriptio Latina a Gallica penitus discrepet, in prio- reque Bonifacii, in posteriore vero Anastasii seu potius Athanasii esse dicatur. flis subjungimus Symboli explicationem Latine compositam ex codice hujusce Sangermanensis cenobii annorum plus quingentorum exscriptam, non indignam, ut arbitramur, quae in lucem prodeat. Agmen claudit Græca fidei confessio, ex codice Regio exscripla. Quæ item præfert Alhanasii no- men, multisque, ut existimamus, post Athanasium sæculis edita est - SYMBOLUM S. ATHANASII DE FIDE CATHOLICA (4), VULGO IN ECCLESIA RECEPTUM. PRIMA FORMULA. QUICUNQUE vult salvus esse, ante omnia opus est ut teneat catholicam fidem : quam nisi quisque in- tegram inviolatamque servaverit, absque dubio in æternum peribit (5). Fides autem catholica hæc est, ut unum Deum in Trinitate, et Trinitatem in unitate veneremur: neque confundentes personas, neque substantiam separantes. Alia est enim per- sona Patris, alia Filii, alia Spiritus sancti : sed Pa- tris, et Filii, et Spiritus sancti, una est divinitas, æqualis gloria et coæterna majestas. Qualis Pater, talis Filius, talis Spiritus sanctus (6). Increatus Pater, increatus Filius, increatus Spiritus sanctus. Immensus Pater, immensus Filius, immensus Spi- ritus sanctus. Æternus Pater, æternus Filius, æter- nus Spiritus sanctus. Et tamen non tres æterni, sed unus æternus : sicut non tres increati, nec tres In codice Felckmanni Græco nullus compa- ret titulus, nec scriptoris nomen. In Palat. codice legitur. Sanger- man. 237, Fides sancti Alhanasii episcopi Alexan- drie. Qui ab Usserio dicitur fuisse Æthelstani An- glorum regis, habet : Fides Athanasii Alexand. Colbert. mutilus est initio et a media solum parte incipit, ut infra notatur. Regius codex nullum habet titulum. Qui ab Usserio dicitur esse tempore Gregorii M. descriptus, Fides catholica, solum label. Palat. paulo post initium habet, C immensi, sed unus increatus, et unus immensus. Similiter omnipotens Pater, omnipotens Filius, omnipotens Spiritus sanctus et tamen non tres oinnipotentes, sed unus omnipotens. Ita Deus Pa- ter, Deus Filius, Deus Spiritus sanctus : et tamen non tres dii, sed unus est Deus. Ita Dominus Pater, Dominus Filius, Dominus Spiritus sanctus : et la - men non tres domini, sed unus est Dominus. Quia sicut sigillatim unamquamque personam Deum aut Dominum (7) confiteri Christiana veritate compelli- mur; ita tres deos aut dominos dicere catholica religione prohibemur. Pater a nullo est factus, nec creatus, nec genitus. Filius a Patre solo est non factus, nec creatus, sed genitus: Spiritus sanctus a Patre et Filio non factus, nec creatus, nec dubio peribit in æternum. In Reg. absque dubio deest. Ibid. Palat. sic, subsequentibus particulam et ante Spiritus San- ctus. Desinit autem in hæc verba : Et tamen non tres aterni, exinde mutilus est codex. Deum. (4) Codex 'Regius 2962 : Τοῦ ἐν ἁγίοις Πατρός (5) S. Germ., Inviolabilemque servaverit, absque (6) Mox Reg., talis et Spiritus sanctus, et ita in (7) S. G., Unamquamque personam et Dominum st
PG 28:1582Ἀλλ’ ἀναγκαῖον δέ ἐστι πρὸς αἰωνίαν σωτηρίαν, ἵνα καὶ τὴν ἐνανθρώπησιν τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ βεβαίως πιστεύῃ. Ἔστιν οὖν πίστις ὀρθὴ, ἵνα πιστεύωμεν καὶ ὁμολογῶμεν, ὅτι ὁ Κύριος ἡμῶν Ἰησοῦς Χριστὸς, ὁ τοῦ Θεοῦ Υἱὸς, Θεὸς καὶ ἄνθρωπός ἐστι. Θεός ἐστιν ἐκ τῆς οὐσίας τοῦ Πατρὸς, πρὸ αἰώνων γεννηθείς· καὶ ἄνθρωπός ἐστιν ἐκ τῆς οὐσίας τῆς μητρὸς, ἐν χρόνῳ γεννηθείς. Τέλειος Θεὸς, καὶ τέλειος ἄνθρωπος, ἐκ ψυχῆς λογικῆς καὶ ἀνθρωπίνης σαρκὸς ὑποστάς· ἴσος τῷ Πατρὶ κατὰ τὴν θεότητα, ἥττων τοῦ Πατρὸς κατὰ τὴν ἀνθρωπότητα. Ὃς, εἰ καὶ Θεὸς ὑπάρχει καὶ ἄνθρωπος, ὅμως οὐ δύο, ἀλλ’ εἷς ἐστι Χριστός· εἷς δὲ οὐ τροπῇ θεότητος εἰς σάρκα, ἀλλὰ προσλήψει ἀνθρωπότητος εἰς θεότητα. Εἷς καθόλου οὐ συγχύσει φύσεων, ἀλλ’ ἑνώσει ὑποστάσεων· ὥσπερ γὰρ ψυχὴ λογικὴ καὶ σὰρξ εἷς ἐστιν ἄνθρωπος, οὕτω Θεὸς καὶ ἄνθρωπος εἷς ἐστι Χριστός· ὁ παθὼν διὰ τὴν ἡμετέραν σωτηρίαν, καὶ κατελθὼν εἰς τὸν ᾅδην, καὶ τῇ τρίτῃ ἡμέρᾳ ἀναστὰς ἐκ τῶν νεκρῶν, καὶ ἀνελθὼν εἰς τοὺς οὐρανοὺς, καὶ καθήμενος ἐκ δεξιῶν τοῦ Θεοῦ καὶ Πατρὸς τοῦ παντοκράτορος, ὅθεν ἐλεύσεται κρῖναι ζῶντας καὶ νεκρούς.
ΣΥΜΒΟΛΟΝ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ. Εἴ τις θέλει σωθῆναι, πρὸ πάντων χρὴ αὐτῷ τὴν Α καθολικὴν κρατῆσαι πίστιν· ἦν εἰ μή τις ὑγιῆ καὶ ἄμωμον τηρήσειε, πάσης ἀμφιβολίας ἐκτὸς εἰς τὸν αἰῶνα ἀπολεῖται. Πίστις δὲ καθολική αὕτη ἐστὶν, ἵνα ἕνα Θεὸν ἐν Τριάδι, καὶ Τριάδα ἐν μονάδι σέβωμεν, μήτε συγχέοντες τὰ πρόσωπα, μήτε τὴν οὐσίαν διαι ροῦντες. "Αλλη γάρ ἐστιν ἡ τοῦ Πατρὸς ὑπόστασις, ἄλλη τοῦ Υἱοῦ, καὶ ἄλλη τοῦ ἁγίου Πνεύματος· ἀλλὰ Πατρὸς, καὶ Υἱοῦ, καὶ ἁγίου Πνεύματος, μία ἐστὶ θεότης, ἴση δόξα, συνδιαιωνίζουσα ή μεγαλειότης. Οἷος ὁ Πατήρ, τοιοῦτος καὶ ὁ Υἱὸς, τοιοῦτον καὶ τὸ Πνεῦμα τὸ ἅγιον. Ακτιστος ὁ Πατήρ, ἄκτιστος ὁ Υἱὸς, ἄκτιστον καὶ τὸ ἅγιον Πνεῦμα. "Αμετρος ὁ Πα- τὴρ, ἄμετρος ὁ Υἱός, ἄμετρον καὶ τὸ Πνεῦμα τὸ ἅγιον. Αιώνιος ὁ Πατήρ, αἰώνιος ὁ Υἱός, αἰώνιον καὶ τὸ Πνεῦμα τὸ ἅγιον. Καὶ ὅμως οἱ τρεῖς αἰώνιοι, Β ἀλλ᾽ εἰς αἰώνιος· ὥσπερ οὐ τρεῖς ἄκτιστοι, οὐδὲ τρεῖς ἄμετροι, ἀλλ᾽ εἰς ἄκτιστος, καὶ εἰς ἄμετρος. Ομοίως παντοκράτωρ ὁ Πατήρ, παντοκράτωρ ὁ Υἱός, παν- τοκράτωρ τὸ Πνεῦμα τὸ ἅγιον· καὶ ὅμως οὐ τρεῖς παντοκράτορες, ἀλλ' εἷς παντοκράτωρ. Οὕτω Θεὸς ὁ Πατήρ, Θεὸς ὁ Υἱὸς, Θεὸς τὸ Πνεῦμα τὸ ἅγιον· ἀλλ' ὅμως οὐ τρεῖς θεοῖ, ἀλλ᾽ εἰς Θεός. Ωσαύτως Κύριος ὁ Πατήρ, Κύριος ὁ Υἱός, Κύριος τὸ Πνεῦμα τὸ ἅγιον καὶ ὅμως οὐ τρεῖς κύριοι, ἀλλ' εἷς ἐστι Κύριος. Οτι, ὥσπερ μοναδικῶς ἑκάστην ὑπόστασιν Θεὸν καὶ Κύ- ριον ὁμολογεῖν Χριστιανικῇ ἀληθείᾳ ἀναγκαζόμεθα, οὕτω τρεῖς· θεοὺς ἢ τρεῖς κυρίους λέγειν καθολικῇ εὐσεβεία κωλυόμεθα. Ο Πατὴρ ὑπ᾽ οὐδενός ἐστι πεποιημένος, οὔτε δεδημιουργημένος, ούτε γε- γεννημένος. Ο Υἱὸς ἀπὸ μόνου τοῦ Πατρός ἐστιν • ἡμῶν μεγάλου Αθανασίου ὁμολογία τῆς αὐτοῦ πιο στεως. Σύμβολον τοῦ ἁγίου Αθανασίου. Πρὸ πάντων χρεία ἐστὶν ἵνα τὴν καθολικήν κρατήσῃ πίσ στον. ὑγιῆ ἄμωμον τηρήσειεν ἐκτὸς δισταγμοῦ εἰς. SYMBOLUM QUICUNQUE. Minorum annorum. Videturque ex antiquiore codice exscripta: non consonat enim illa interpretatio cum Latino Symbolo e regione posito; ita ut etiam inscriptio Latina a Gallica penitus discrepet, in prio- reque Bonifacii, in posteriore vero Anastasii seu potius Athanasii esse dicatur. flis subjungimus Symboli explicationem Latine compositam ex codice hujusce Sangermanensis cenobii annorum plus quingentorum exscriptam, non indignam, ut arbitramur, quae in lucem prodeat. Agmen claudit Græca fidei confessio, ex codice Regio exscripla. Quæ item præfert Alhanasii no- men, multisque, ut existimamus, post Athanasium sæculis edita est - SYMBOLUM S. ATHANASII DE FIDE CATHOLICA (4), VULGO IN ECCLESIA RECEPTUM. PRIMA FORMULA. QUICUNQUE vult salvus esse, ante omnia opus est ut teneat catholicam fidem : quam nisi quisque in- tegram inviolatamque servaverit, absque dubio in æternum peribit (5). Fides autem catholica hæc est, ut unum Deum in Trinitate, et Trinitatem in unitate veneremur: neque confundentes personas, neque substantiam separantes. Alia est enim per- sona Patris, alia Filii, alia Spiritus sancti : sed Pa- tris, et Filii, et Spiritus sancti, una est divinitas, æqualis gloria et coæterna majestas. Qualis Pater, talis Filius, talis Spiritus sanctus (6). Increatus Pater, increatus Filius, increatus Spiritus sanctus. Immensus Pater, immensus Filius, immensus Spi- ritus sanctus. Æternus Pater, æternus Filius, æter- nus Spiritus sanctus. Et tamen non tres æterni, sed unus æternus : sicut non tres increati, nec tres In codice Felckmanni Græco nullus compa- ret titulus, nec scriptoris nomen. In Palat. codice legitur. Sanger- man. 237, Fides sancti Alhanasii episcopi Alexan- drie. Qui ab Usserio dicitur fuisse Æthelstani An- glorum regis, habet : Fides Athanasii Alexand. Colbert. mutilus est initio et a media solum parte incipit, ut infra notatur. Regius codex nullum habet titulum. Qui ab Usserio dicitur esse tempore Gregorii M. descriptus, Fides catholica, solum label. Palat. paulo post initium habet, C immensi, sed unus increatus, et unus immensus. Similiter omnipotens Pater, omnipotens Filius, omnipotens Spiritus sanctus et tamen non tres oinnipotentes, sed unus omnipotens. Ita Deus Pa- ter, Deus Filius, Deus Spiritus sanctus : et tamen non tres dii, sed unus est Deus. Ita Dominus Pater, Dominus Filius, Dominus Spiritus sanctus : et la - men non tres domini, sed unus est Dominus. Quia sicut sigillatim unamquamque personam Deum aut Dominum (7) confiteri Christiana veritate compelli- mur; ita tres deos aut dominos dicere catholica religione prohibemur. Pater a nullo est factus, nec creatus, nec genitus. Filius a Patre solo est non factus, nec creatus, sed genitus: Spiritus sanctus a Patre et Filio non factus, nec creatus, nec dubio peribit in æternum. In Reg. absque dubio deest. Ibid. Palat. sic, subsequentibus particulam et ante Spiritus San- ctus. Desinit autem in hæc verba : Et tamen non tres aterni, exinde mutilus est codex. Deum. (4) Codex 'Regius 2962 : Τοῦ ἐν ἁγίοις Πατρός (5) S. Germ., Inviolabilemque servaverit, absque (6) Mox Reg., talis et Spiritus sanctus, et ita in (7) S. G., Unamquamque personam et Dominum st
Οὗ τῇ ἐλεύσει πάντες ἄνθρωποι ἀναστήσονται σὺν τοῖς ἑαυτῶν σώμασιν ἀποδώσοντες περὶ τῶν ἰδίων ἔργων λόγον· καὶ οἱ καλὰ πράξαντες εἰσελεύσονται εἰς ζωὴν αἰώνιον, οἱ δὲ κακὰ εἰς πῦρ αἰώνιον. Αὕτη ἐστὶν ἡ καθολικὴ πίστις, ἣν εἰ μή τις πιστῶς τε καὶ βεβαίως πιστεύσῃ, σωθῆναι οὐ δυνήσεται.
ΣΥΜΒΟΛΟΝ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ. Εἴ τις θέλει σωθῆναι, πρὸ πάντων χρὴ αὐτῷ τὴν Α καθολικὴν κρατῆσαι πίστιν· ἦν εἰ μή τις ὑγιῆ καὶ ἄμωμον τηρήσειε, πάσης ἀμφιβολίας ἐκτὸς εἰς τὸν αἰῶνα ἀπολεῖται. Πίστις δὲ καθολική αὕτη ἐστὶν, ἵνα ἕνα Θεὸν ἐν Τριάδι, καὶ Τριάδα ἐν μονάδι σέβωμεν, μήτε συγχέοντες τὰ πρόσωπα, μήτε τὴν οὐσίαν διαι ροῦντες. "Αλλη γάρ ἐστιν ἡ τοῦ Πατρὸς ὑπόστασις, ἄλλη τοῦ Υἱοῦ, καὶ ἄλλη τοῦ ἁγίου Πνεύματος· ἀλλὰ Πατρὸς, καὶ Υἱοῦ, καὶ ἁγίου Πνεύματος, μία ἐστὶ θεότης, ἴση δόξα, συνδιαιωνίζουσα ή μεγαλειότης. Οἷος ὁ Πατήρ, τοιοῦτος καὶ ὁ Υἱὸς, τοιοῦτον καὶ τὸ Πνεῦμα τὸ ἅγιον. Ακτιστος ὁ Πατήρ, ἄκτιστος ὁ Υἱὸς, ἄκτιστον καὶ τὸ ἅγιον Πνεῦμα. "Αμετρος ὁ Πα- τὴρ, ἄμετρος ὁ Υἱός, ἄμετρον καὶ τὸ Πνεῦμα τὸ ἅγιον. Αιώνιος ὁ Πατήρ, αἰώνιος ὁ Υἱός, αἰώνιον καὶ τὸ Πνεῦμα τὸ ἅγιον. Καὶ ὅμως οἱ τρεῖς αἰώνιοι, Β ἀλλ᾽ εἰς αἰώνιος· ὥσπερ οὐ τρεῖς ἄκτιστοι, οὐδὲ τρεῖς ἄμετροι, ἀλλ᾽ εἰς ἄκτιστος, καὶ εἰς ἄμετρος. Ομοίως παντοκράτωρ ὁ Πατήρ, παντοκράτωρ ὁ Υἱός, παν- τοκράτωρ τὸ Πνεῦμα τὸ ἅγιον· καὶ ὅμως οὐ τρεῖς παντοκράτορες, ἀλλ' εἷς παντοκράτωρ. Οὕτω Θεὸς ὁ Πατήρ, Θεὸς ὁ Υἱὸς, Θεὸς τὸ Πνεῦμα τὸ ἅγιον· ἀλλ' ὅμως οὐ τρεῖς θεοῖ, ἀλλ᾽ εἰς Θεός. Ωσαύτως Κύριος ὁ Πατήρ, Κύριος ὁ Υἱός, Κύριος τὸ Πνεῦμα τὸ ἅγιον καὶ ὅμως οὐ τρεῖς κύριοι, ἀλλ' εἷς ἐστι Κύριος. Οτι, ὥσπερ μοναδικῶς ἑκάστην ὑπόστασιν Θεὸν καὶ Κύ- ριον ὁμολογεῖν Χριστιανικῇ ἀληθείᾳ ἀναγκαζόμεθα, οὕτω τρεῖς· θεοὺς ἢ τρεῖς κυρίους λέγειν καθολικῇ εὐσεβεία κωλυόμεθα. Ο Πατὴρ ὑπ᾽ οὐδενός ἐστι πεποιημένος, οὔτε δεδημιουργημένος, ούτε γε- γεννημένος. Ο Υἱὸς ἀπὸ μόνου τοῦ Πατρός ἐστιν • ἡμῶν μεγάλου Αθανασίου ὁμολογία τῆς αὐτοῦ πιο στεως. Σύμβολον τοῦ ἁγίου Αθανασίου. Πρὸ πάντων χρεία ἐστὶν ἵνα τὴν καθολικήν κρατήσῃ πίσ στον. ὑγιῆ ἄμωμον τηρήσειεν ἐκτὸς δισταγμοῦ εἰς. SYMBOLUM QUICUNQUE. Minorum annorum. Videturque ex antiquiore codice exscripta: non consonat enim illa interpretatio cum Latino Symbolo e regione posito; ita ut etiam inscriptio Latina a Gallica penitus discrepet, in prio- reque Bonifacii, in posteriore vero Anastasii seu potius Athanasii esse dicatur. flis subjungimus Symboli explicationem Latine compositam ex codice hujusce Sangermanensis cenobii annorum plus quingentorum exscriptam, non indignam, ut arbitramur, quae in lucem prodeat. Agmen claudit Græca fidei confessio, ex codice Regio exscripla. Quæ item præfert Alhanasii no- men, multisque, ut existimamus, post Athanasium sæculis edita est - SYMBOLUM S. ATHANASII DE FIDE CATHOLICA (4), VULGO IN ECCLESIA RECEPTUM. PRIMA FORMULA. QUICUNQUE vult salvus esse, ante omnia opus est ut teneat catholicam fidem : quam nisi quisque in- tegram inviolatamque servaverit, absque dubio in æternum peribit (5). Fides autem catholica hæc est, ut unum Deum in Trinitate, et Trinitatem in unitate veneremur: neque confundentes personas, neque substantiam separantes. Alia est enim per- sona Patris, alia Filii, alia Spiritus sancti : sed Pa- tris, et Filii, et Spiritus sancti, una est divinitas, æqualis gloria et coæterna majestas. Qualis Pater, talis Filius, talis Spiritus sanctus (6). Increatus Pater, increatus Filius, increatus Spiritus sanctus. Immensus Pater, immensus Filius, immensus Spi- ritus sanctus. Æternus Pater, æternus Filius, æter- nus Spiritus sanctus. Et tamen non tres æterni, sed unus æternus : sicut non tres increati, nec tres In codice Felckmanni Græco nullus compa- ret titulus, nec scriptoris nomen. In Palat. codice legitur. Sanger- man. 237, Fides sancti Alhanasii episcopi Alexan- drie. Qui ab Usserio dicitur fuisse Æthelstani An- glorum regis, habet : Fides Athanasii Alexand. Colbert. mutilus est initio et a media solum parte incipit, ut infra notatur. Regius codex nullum habet titulum. Qui ab Usserio dicitur esse tempore Gregorii M. descriptus, Fides catholica, solum label. Palat. paulo post initium habet, C immensi, sed unus increatus, et unus immensus. Similiter omnipotens Pater, omnipotens Filius, omnipotens Spiritus sanctus et tamen non tres oinnipotentes, sed unus omnipotens. Ita Deus Pa- ter, Deus Filius, Deus Spiritus sanctus : et tamen non tres dii, sed unus est Deus. Ita Dominus Pater, Dominus Filius, Dominus Spiritus sanctus : et la - men non tres domini, sed unus est Dominus. Quia sicut sigillatim unamquamque personam Deum aut Dominum (7) confiteri Christiana veritate compelli- mur; ita tres deos aut dominos dicere catholica religione prohibemur. Pater a nullo est factus, nec creatus, nec genitus. Filius a Patre solo est non factus, nec creatus, sed genitus: Spiritus sanctus a Patre et Filio non factus, nec creatus, nec dubio peribit in æternum. In Reg. absque dubio deest. Ibid. Palat. sic, subsequentibus particulam et ante Spiritus San- ctus. Desinit autem in hæc verba : Et tamen non tres aterni, exinde mutilus est codex. Deum. (4) Codex 'Regius 2962 : Τοῦ ἐν ἁγίοις Πατρός (5) S. Germ., Inviolabilemque servaverit, absque (6) Mox Reg., talis et Spiritus sanctus, et ita in (7) S. G., Unamquamque personam et Dominum st
Our Holy Father Athanasius, Archbishop of...Τοῦ ἐν ἁγίοις Πατρὸς ἡμῶν ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ, ἀρχι- επισκόπου…
Clean text (TLG). Diplomatic Greek text; the machine OCR of the Migne page is kept in the OCR and Page views.
Τοῦ ἐν ἁγίοις Πατρὸς ἡμῶν Ἀθανασίου τοῦ μεγάλου ὁμολογία τῆς καθολικῆς πίστεως, ἢν ἔδωκε πρὸς Ἰούλιον πάπαν Ῥώμης. Τῷ θέλοντι σωθῆναι πρὸ πάντων ἀνάγκη τὴν καθολικὴν πίστιν κατέχειν· ἣν εἰ μή τις ἀκεραίαν καὶ ἀπαράθραυστον συντηρήσειεν, ἀναμφιβόλως εἰς τὸν αἰῶνα ἀπολεῖται. Αὕτη δέ ἐστιν ἡ καθολικὴ πίστις, ἕνα Θεὸν ἐν Τριάδι, καὶ Τριάδα ἐν μονάδι σέβειν ἡμᾶς, μήτε τὰ πρόσωπα συγχέοντας, μήτε τὴν οὐσίαν διαιροῦντας. Ἄλλο γάρ ἐστι τὸ τοῦ Πατρὸς πρόσωπον, ἄλλο τὸ τοῦ Υἱοῦ, ἄλλο τὸ τοῦ ἁγίου Πνεύματος. Ἀλλὰ τοῦ Πατρὸς καὶ τοῦ Υἱοῦ καὶ τοῦ ἁγίου Πνεύματος μία ἐστὶ θεότης, ἴση δόξα, συναί̈- διος μεγαλειότης. Οἷος ὁ Πατὴρ, τοιοῦτος ὁ Υἱὸς, τοιοῦτον τὸ Πνεῦμα τὸ ἅγιον. Ἄκτιστος ὁ Πατὴρ, ἄκτιστος ὁ Υἱὸς, ἄκτιστον τὸ Πνεῦμα τὸ ἅγιον. Ἄπειρος ὁ Πατὴρ, ἄπειρος ὁ Υἱὸς, ἄπειρον τὸ Πνεῦμα τὸ ἅγιον.
ΣΥΜΒΟΛΟΝ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ. Εἴ τις θέλει σωθῆναι, πρὸ πάντων χρὴ αὐτῷ τὴν Α καθολικὴν κρατῆσαι πίστιν· ἦν εἰ μή τις ὑγιῆ καὶ ἄμωμον τηρήσειε, πάσης ἀμφιβολίας ἐκτὸς εἰς τὸν αἰῶνα ἀπολεῖται. Πίστις δὲ καθολική αὕτη ἐστὶν, ἵνα ἕνα Θεὸν ἐν Τριάδι, καὶ Τριάδα ἐν μονάδι σέβωμεν, μήτε συγχέοντες τὰ πρόσωπα, μήτε τὴν οὐσίαν διαι ροῦντες. "Αλλη γάρ ἐστιν ἡ τοῦ Πατρὸς ὑπόστασις, ἄλλη τοῦ Υἱοῦ, καὶ ἄλλη τοῦ ἁγίου Πνεύματος· ἀλλὰ Πατρὸς, καὶ Υἱοῦ, καὶ ἁγίου Πνεύματος, μία ἐστὶ θεότης, ἴση δόξα, συνδιαιωνίζουσα ή μεγαλειότης. Οἷος ὁ Πατήρ, τοιοῦτος καὶ ὁ Υἱὸς, τοιοῦτον καὶ τὸ Πνεῦμα τὸ ἅγιον. Ακτιστος ὁ Πατήρ, ἄκτιστος ὁ Υἱὸς, ἄκτιστον καὶ τὸ ἅγιον Πνεῦμα. "Αμετρος ὁ Πα- τὴρ, ἄμετρος ὁ Υἱός, ἄμετρον καὶ τὸ Πνεῦμα τὸ ἅγιον. Αιώνιος ὁ Πατήρ, αἰώνιος ὁ Υἱός, αἰώνιον καὶ τὸ Πνεῦμα τὸ ἅγιον. Καὶ ὅμως οἱ τρεῖς αἰώνιοι, Β ἀλλ᾽ εἰς αἰώνιος· ὥσπερ οὐ τρεῖς ἄκτιστοι, οὐδὲ τρεῖς ἄμετροι, ἀλλ᾽ εἰς ἄκτιστος, καὶ εἰς ἄμετρος. Ομοίως παντοκράτωρ ὁ Πατήρ, παντοκράτωρ ὁ Υἱός, παν- τοκράτωρ τὸ Πνεῦμα τὸ ἅγιον· καὶ ὅμως οὐ τρεῖς παντοκράτορες, ἀλλ' εἷς παντοκράτωρ. Οὕτω Θεὸς ὁ Πατήρ, Θεὸς ὁ Υἱὸς, Θεὸς τὸ Πνεῦμα τὸ ἅγιον· ἀλλ' ὅμως οὐ τρεῖς θεοῖ, ἀλλ᾽ εἰς Θεός. Ωσαύτως Κύριος ὁ Πατήρ, Κύριος ὁ Υἱός, Κύριος τὸ Πνεῦμα τὸ ἅγιον καὶ ὅμως οὐ τρεῖς κύριοι, ἀλλ' εἷς ἐστι Κύριος. Οτι, ὥσπερ μοναδικῶς ἑκάστην ὑπόστασιν Θεὸν καὶ Κύ- ριον ὁμολογεῖν Χριστιανικῇ ἀληθείᾳ ἀναγκαζόμεθα, οὕτω τρεῖς· θεοὺς ἢ τρεῖς κυρίους λέγειν καθολικῇ εὐσεβεία κωλυόμεθα. Ο Πατὴρ ὑπ᾽ οὐδενός ἐστι πεποιημένος, οὔτε δεδημιουργημένος, ούτε γε- γεννημένος. Ο Υἱὸς ἀπὸ μόνου τοῦ Πατρός ἐστιν • ἡμῶν μεγάλου Αθανασίου ὁμολογία τῆς αὐτοῦ πιο στεως. Σύμβολον τοῦ ἁγίου Αθανασίου. Πρὸ πάντων χρεία ἐστὶν ἵνα τὴν καθολικήν κρατήσῃ πίσ στον. ὑγιῆ ἄμωμον τηρήσειεν ἐκτὸς δισταγμοῦ εἰς. SYMBOLUM QUICUNQUE. Minorum annorum. Videturque ex antiquiore codice exscripta: non consonat enim illa interpretatio cum Latino Symbolo e regione posito; ita ut etiam inscriptio Latina a Gallica penitus discrepet, in prio- reque Bonifacii, in posteriore vero Anastasii seu potius Athanasii esse dicatur. flis subjungimus Symboli explicationem Latine compositam ex codice hujusce Sangermanensis cenobii annorum plus quingentorum exscriptam, non indignam, ut arbitramur, quae in lucem prodeat. Agmen claudit Græca fidei confessio, ex codice Regio exscripla. Quæ item præfert Alhanasii no- men, multisque, ut existimamus, post Athanasium sæculis edita est - SYMBOLUM S. ATHANASII DE FIDE CATHOLICA (4), VULGO IN ECCLESIA RECEPTUM. PRIMA FORMULA. QUICUNQUE vult salvus esse, ante omnia opus est ut teneat catholicam fidem : quam nisi quisque in- tegram inviolatamque servaverit, absque dubio in æternum peribit (5). Fides autem catholica hæc est, ut unum Deum in Trinitate, et Trinitatem in unitate veneremur: neque confundentes personas, neque substantiam separantes. Alia est enim per- sona Patris, alia Filii, alia Spiritus sancti : sed Pa- tris, et Filii, et Spiritus sancti, una est divinitas, æqualis gloria et coæterna majestas. Qualis Pater, talis Filius, talis Spiritus sanctus (6). Increatus Pater, increatus Filius, increatus Spiritus sanctus. Immensus Pater, immensus Filius, immensus Spi- ritus sanctus. Æternus Pater, æternus Filius, æter- nus Spiritus sanctus. Et tamen non tres æterni, sed unus æternus : sicut non tres increati, nec tres In codice Felckmanni Græco nullus compa- ret titulus, nec scriptoris nomen. In Palat. codice legitur. Sanger- man. 237, Fides sancti Alhanasii episcopi Alexan- drie. Qui ab Usserio dicitur fuisse Æthelstani An- glorum regis, habet : Fides Athanasii Alexand. Colbert. mutilus est initio et a media solum parte incipit, ut infra notatur. Regius codex nullum habet titulum. Qui ab Usserio dicitur esse tempore Gregorii M. descriptus, Fides catholica, solum label. Palat. paulo post initium habet, C immensi, sed unus increatus, et unus immensus. Similiter omnipotens Pater, omnipotens Filius, omnipotens Spiritus sanctus et tamen non tres oinnipotentes, sed unus omnipotens. Ita Deus Pa- ter, Deus Filius, Deus Spiritus sanctus : et tamen non tres dii, sed unus est Deus. Ita Dominus Pater, Dominus Filius, Dominus Spiritus sanctus : et la - men non tres domini, sed unus est Dominus. Quia sicut sigillatim unamquamque personam Deum aut Dominum (7) confiteri Christiana veritate compelli- mur; ita tres deos aut dominos dicere catholica religione prohibemur. Pater a nullo est factus, nec creatus, nec genitus. Filius a Patre solo est non factus, nec creatus, sed genitus: Spiritus sanctus a Patre et Filio non factus, nec creatus, nec dubio peribit in æternum. In Reg. absque dubio deest. Ibid. Palat. sic, subsequentibus particulam et ante Spiritus San- ctus. Desinit autem in hæc verba : Et tamen non tres aterni, exinde mutilus est codex. Deum. (4) Codex 'Regius 2962 : Τοῦ ἐν ἁγίοις Πατρός (5) S. Germ., Inviolabilemque servaverit, absque (6) Mox Reg., talis et Spiritus sanctus, et ita in (7) S. G., Unamquamque personam et Dominum st
PG 28:1584Ἀί̈διος ὁ Πατὴρ, ἀί̈διος ὁ Υἱὸς, ἀί̈διον τὸ Πνεῦμα τὸ ἅγιον. Οὐ μὴν τρεῖς ἀί̈διοι, ἀλλ’ εἷς ἀί̈- διος. Οὕτως οὐδὲ τρεῖς ἄκτιστοι, οὔτε τρεῖς ἄπειροι, ἀλλ’ εἷς ἄκτιστος, εἷς ἄπειρος. Ὁμοίως παντοδύναμος ὁ Πατὴρ, παντοδύναμος ὁ Υἱὸς, παντοδύναμον τὸ Πνεῦμα τὸ ἅγιον· οὐ μὴν τρεῖς παντοδύναμοι, ἀλλ’ εἷς παντοδύναμος. Οὕτω καὶ Θεὸς ὁ Πατὴρ, Θεὸς ὁ Υἱὸς, Θεὸς τὸ Πνεῦμα τὸ ἅγιον· οὐ μὴν τρεῖς θεοὶ, ἀλλ’ εἷς Θεός. Οὕτω Κύριος ὁ Πατὴρ, Κύριος ὁ Υἱὸς, Κύριος τὸ Πνεῦμα τὸ ἅγιον· οὐ μὴν τρεῖς κύριοι, ἀλλ’ εἷς Κύριος· ἐπεὶ καθὼς ἕκαστον τῶν προσώπων Θεὸν ἢ Κύριον ὁμολογεῖν ὑπὸ τῆς Χριστιανικῆς ἀληθείας ἀναγκαζόμεθα, οὕτω καὶ τρεῖς θεοὺς ἢ κυρίους λέγειν ἡ καθολικὴ θρησκεία κωλύει. Ὁ Πατὴρ τοίνυν ὑπ’ οὐδενὸς οὔτε πεποίηται, οὔτε ἔκτισται, οὔτε γεγέννηται. Μόνος Υἱὸς παρὰ τοῦ Πατρὸς μόνου ἐστὶν οὐ ποιηθεὶς, οὐ κτισθεὶς, ἀλλὰ γεννηθείς. Τὸ Πνεῦμα τὸ ἅγιον παρὰ Πατρὸς καὶ Υἱοῦ οὐ ποιηθὲν, οὐ κτισθὲν, οὐ γεννηθὲν, ἀλλ’ ἐκπορευόμενον. Εἷς τοίνυν Πατὴρ, οὐ τρεῖς πατέρες· εἷς ὁ Υἱὸς, οὐ τρεῖς υἱοί· ἓν Πνεῦμα ἅγιον, οὐ τρία πνεύματα ἅγια.
Α οὐ πεποιημένος, οὐδὲ δεδημιουργημένος, ἀλλὰ γε γεννημένος. (12) Τὸ Πνεῦμα τὸ ἅγιον ἀπὸ τοῦ Πατρὸς οὐ πεποιημένον, οὔτε δεδημιουργημένον, οὔτε γεγεννημένον, ἀλλ' ἐκπορευτόν. Εἷς οὖν ἐστι Πατήρ, οὐ τρεῖς πατέρες· εἷς Υἱὸς, οὐ τρεῖς υἱοι· ἐν Πνεῦμα ἅγιον, οὐ τρία πνεύματα ἅγια. Καὶ ἐν ταύτῃ τῇ Τριάδι οὐδὲν πρῶτον ἡ ὕστερον, οὐδὲν μετ ζον ἢ ἔλαττον, ἀλλ' ὅλαι αἱ τρεῖς ὑποστάσεις συν διαιωνίζουσαι ἑαυταῖς εἰσ: καὶ ἴσαι. Οὕτως, ἵνα διὰ πάντων, ὥσπερ ἤδη προείρηται, καὶ Τριὰς ἐν μου νάδι, καὶ μονὰς ἐν Τριάδι λατρεύηται. Ο θέλων οὖν σωθῆναι οὕτω περὶ τῆς ἁγίας Τριάδος νοείτω. Αλλ' ἀναγκαῖον δέ ἐστι πρὸς αἰωνίαν σωτηρίαν, ἵνα καὶ τὴν ἐνανθρώπησιν τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ βεβαίως πιστεύῃ. Ἔστιν οὖν πίστις ὀρθὴ, ἵνα πιστεύωμεν καὶ ὁμολογῶμεν, ὅτι ὁ Κύριος ἡμῶν Ἰησ σοῦς Χριστὸς, ὁ τοῦ Θεοῦ Υἱὸς, Θεὸς καὶ ἄνθρωπός ἐστι. Θεός ἐστιν ἐκ τῆς οὐσίας τοῦ Πατρὸς, προ αἰώνων γεννηθείς· καὶ ἄνθρωπός ἐστιν ἐκ τῆς οὐ σίας τῆς μητρός, ἐν χρόνῳ γεννηθείς. Τέλειος Θεός, καὶ τέλειος άνθρωπος, ἐκ ψυχῆς λογικῆς καὶ ἀνθρω πίνης σαρκὸς ὑποστάς· ἴσος τῷ Πατρὶ κατὰ τὴν θεότητα, ἥττων τοῦ Πατρὸς κατὰ τὴν ἀνθρωπότητα. Ος, εἰ καὶ Θεὸς ὑπάρχει καὶ ἄνθρωπος, ὅμως οἱ δύο, ἀλλ' εἷς ἐστι Χριστός· εἷς δὲ οὐ τροπῇ θεότητος εἰς σάρκα, ἀλλὰ προσλήψει ἀνθρωπότητος εἰς θεότητα. Εἰς καθόλου οὐ συγχύσει φύσεων, ἀλλ᾽ ἑνώσει ὑπο- στάσεων· ὥσπερ γάρ ψυχὴ λογικὴ καὶ σὰρξ εἰς ἐστιν ἄνθρωπος, οὕτω Θεὸς καὶ ἄνθρωπος εἷς ἐστι Χριστός· ὁ παθὼν διὰ τὴν ἡμετέραν σωτηρίαν, καὶ κατελθὼν εἰς τὸν ᾅδην, καὶ τῇ τρίτῃ ἡμέρᾳ ἀναστὰς ἐκ τῶν νεκρῶν, καὶ ἀνελθὼν εἰς τοὺς οὐρανοὺς, καὶ καθήμενος ἐκ δεξιῶν τοῦ Θεοῦ καὶ Πατρὸς τοῦ παν- τοκράτορος, ὅθεν ἐλεύσεται κρῖναι ζῶντας καὶ νε- κρούς. Οὗ τῇ ἐλεύσει πάντες ἄνθρωποι ἀναστήσονται σὺν τοῖς ἑαυτῶν σώμασιν ἀποδώσοντες περὶ τῶν ἰδίων ἔργων λόγον· καὶ οἱ καλὰ πράξαντες εἰσελεύ σονται (13) εἰς ζωὴν αἰώνιον, οἱ δὲ κακὰ εἰς πῦρ αἰώνιον. Αὕτη ἐστὶν ἡ καθολικὴ πίστις, ἦν εἰ μή τις πιστῶς τε καὶ βεβαίως πιστεύσῃ, σωθῆναι οὐ δυνήσεται μη τοῦ Πατρός, 1:35 S. ATHANASIUS. - SPURIA. genitus est, sed procedens. Unus ergo Pater, non Tres patres; unus Filius, non tres filii; unus Spi- ritus sanctus, non tres spiritus sancti. Et in hac Trinitate (8) nihil prius aut posterius, nihil majus aut minus, sed totæ tres persona celernæ sibi sunt, et coæquales. Ita ut per omnia, sicut jam su- pra dictum est, et unitas in Trinitate, et Trinitas in unitate veneranda sit. Qui vult ergo salvus esse, ita de Trinitate sentiat. Sed necessarium est ad æternam salutem, ut incarnationem quoque Domini nostri Jesu Christi fideliter credat (9). Est ergo fides recta, ut credamus et confiteamur, quia Domi- nus noster Jesus Christus Dei Filius, Deus et homo est (10). Deus est ex substantia Patris ante sæcula genitus: homo ex substantia matris in sæculo na- tus. Perfectus Deus, perfectus homo ex anima ra tionali et humana carne subsistens. Æqualis Patri secundum divinitatem, minor Patre secundum hu- inanitatem. Qui licet Deus sit et homo, non duo tamen, sed unus est Christus. Unus autein non conversione divinitatis in carnem, sed assumptione humanitatis in Deum. Unus omnino non confu- sione substantiæ, sed unitate personæ : nam sicut anima rationalis et caro unus est homo, ita Deus et homo unus est Christus. Qui passus est pro sa- lute nostra, descendit ad inferos, tertia die resur- rexit a mortuis. Ascendit ad caelos, sedel ad dexte ram Dei Patris omnipotentis (11), inde venturus est judicare vivos et mortuos. Ad cujus adventurn omnes homines resurgere habent cum corporibus suis, et reddituri sunt de factis propriis rationem. Et qui bona egerunt, ibunt in vitam æternam : qui vero mala, in ignem æternum. Hæc est fides ca- tholica, quam nisi quisque fideliter firmiterque crediderit, salvus esse non poterit. B C synodum Chalcedonensem hæc minio descripta le- guntur: Explicit synodum mundanum, id est, versalem, apud Calcedona. Hoc inveni Treviris in uno libro scriptum, sic in- cipiente Domini nostri Jesu Christi et reliqua. Do- mini nostri Jesu Christi fideliter credat. Deinceps atramento hæc : est ergo fides recta, etc., ad finem usque. Deus pariter et homo est. Colbertin. ibid., de sub- stantia Patris, et infra, de substantia Matris. Ibid. post, Matris, S. G. habet, in saculo genitus per- fectus homo. Mox S. G. et Colbertin., ex anima ra- nonabili, qui postremus ita prosequitur ad finem usque : et humana carne subsistens : aqualis Patri, secundum divinitatem, minor Patri (sic) secundum humanitatem. Qui licet Deus sit homo, non duo la- men sed unus est Christus. Unus autem non ex eo quod sit in carne conversa divinitas, sed quia est in Deo assumpta dignanter humanitas. Unus Christus est non confusione substantiæ, sed unitate personæ. Qui secundum fidem nostram passus et mortuus ad in- D ferna descendens, et die tertia resurrexit, atque ad colos ascendit, ad dexteram Dei Patris sedet sicat vobis in Symbolo traditum est. Inde ad judicandum vivos et mortuus, credimus et speramus eum esse venturum. Ad cujus adventum erunt omnes homines sine dubio in suis corporibus resurrecturi, et reddituri de factis propriis rationem; ut qui bona egerunt eant in vitam æternam, qui mala in ignem aternum. Hac est fides sancta et catholica, quam omnis homo qui ad vitam æternam pervenire desiderat, scire integre debet et fideliter custodire. Sangermanensis vero codex post hæc verba: Ex anima rationabili el humana carne subsistens, sic prosequitur: Equalis Palri, perfectus Deus, secundum divinitatem. Qui licet Deus sit et homo, non tamen duo, sed unus est Deus. Unus autem non conversatiore divinitatis in carne, sed assumptione humanitatis in Deo, etc. nos, resurrexil .... Sedit ad dexteram Patris omn. sed hæc postrema verba desunt in Reg. (8) S. G., In hac Trinitate, omisso, et. (9) Colbertinus hic incipit, hac ratione : Post (10) S. G, Ει Deus pariter et homo est. Colbertin., (11) S. G., Unus Christus . . . . descendit ad infer- (12) In prius editis post γεγεννημένος, legitur, ἐκ (13) Reg., ἀπελεύσονται, infra, πιστεύῃ.
Ἀλλ’ ἐν ταύτῃ τῇ Τριάδι οὐδὲν πρότερον ἢ ὕστερον, οὐδὲν μεῖζον ἢ ἔλαττον· ἀλλὰ τρία πρόςωπα συναί̈δια ἑαυτοῖς ἐστι, καὶ διὰ πάντων ἴσα. Οὕτως ὡς κατὰ πάντα, καθὼς ἤδη εἴπομεν, καὶ τὴν Τριάδα ἐν τῇ μονάδι, καὶ τὴν μονάδα ἐν τῇ Τριάδι σέβειν ἡμᾶς. Ὁ βουλόμενος τοίνυν σωθῆναι, οὕτω περὶ τῆς Τριάδος φρονείτω. Ἀναγκαῖον δὲ πρὸς τὴν αἰώνιον σωτηρίαν, καὶ τὴν τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ σάρκωσιν πιστῶς κατέχειν. Ἔστι τοίνυν βεβαία πίστις, ἵνα πιστεύωμεν καὶ ὁμολογῶμεν τὸν Κύριον ἡμῶν Ἰησοῦν Χριστὸν τὸν Υἱὸν τοῦ Θεοῦ, Θεὸν καὶ ἄνθρωπον εἶναι· Θεὸν ἐκ τῆς οὐσίας τοῦ Θεοῦ, πρὸ τῶν αἰώνων γεννηθέντα· τέλειον Θεὸν καὶ τέλειον ἄνθρωπον, ἐκ ψυχῆς λογικῆς καὶ ἀνθρωπίνης σαρκὸς ὑφεστῶτα· ἴσον τῷ Πατρὶ κατὰ τὴν θεότητα, ἐλάττονα τοῦ Πατρὸς κατὰ τὴν ἀνθρωπότητα. Ὃς, εἰ καὶ Θεός ἐστι καὶ ἄνθρωπος, οὐ μὴ δύο, ἀλλ’ εἷς ἐστι Χριστός· εἷς δὲ, οὐ τῆς θεότητος μεταβληθείσης εἰς σάρκα, ἀλλὰ τῆς ἀνθρωπότητος ὑπὸ τοῦ Θεοῦ προςληφθείσης· εἷς παντελῶς, οὐ φυρμῷ τῆς οὐσίας, ἀλλὰ τῇ τοῦ προσώπου ἑνότητι.
Α οὐ πεποιημένος, οὐδὲ δεδημιουργημένος, ἀλλὰ γε γεννημένος. (12) Τὸ Πνεῦμα τὸ ἅγιον ἀπὸ τοῦ Πατρὸς οὐ πεποιημένον, οὔτε δεδημιουργημένον, οὔτε γεγεννημένον, ἀλλ' ἐκπορευτόν. Εἷς οὖν ἐστι Πατήρ, οὐ τρεῖς πατέρες· εἷς Υἱὸς, οὐ τρεῖς υἱοι· ἐν Πνεῦμα ἅγιον, οὐ τρία πνεύματα ἅγια. Καὶ ἐν ταύτῃ τῇ Τριάδι οὐδὲν πρῶτον ἡ ὕστερον, οὐδὲν μετ ζον ἢ ἔλαττον, ἀλλ' ὅλαι αἱ τρεῖς ὑποστάσεις συν διαιωνίζουσαι ἑαυταῖς εἰσ: καὶ ἴσαι. Οὕτως, ἵνα διὰ πάντων, ὥσπερ ἤδη προείρηται, καὶ Τριὰς ἐν μου νάδι, καὶ μονὰς ἐν Τριάδι λατρεύηται. Ο θέλων οὖν σωθῆναι οὕτω περὶ τῆς ἁγίας Τριάδος νοείτω. Αλλ' ἀναγκαῖον δέ ἐστι πρὸς αἰωνίαν σωτηρίαν, ἵνα καὶ τὴν ἐνανθρώπησιν τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ βεβαίως πιστεύῃ. Ἔστιν οὖν πίστις ὀρθὴ, ἵνα πιστεύωμεν καὶ ὁμολογῶμεν, ὅτι ὁ Κύριος ἡμῶν Ἰησ σοῦς Χριστὸς, ὁ τοῦ Θεοῦ Υἱὸς, Θεὸς καὶ ἄνθρωπός ἐστι. Θεός ἐστιν ἐκ τῆς οὐσίας τοῦ Πατρὸς, προ αἰώνων γεννηθείς· καὶ ἄνθρωπός ἐστιν ἐκ τῆς οὐ σίας τῆς μητρός, ἐν χρόνῳ γεννηθείς. Τέλειος Θεός, καὶ τέλειος άνθρωπος, ἐκ ψυχῆς λογικῆς καὶ ἀνθρω πίνης σαρκὸς ὑποστάς· ἴσος τῷ Πατρὶ κατὰ τὴν θεότητα, ἥττων τοῦ Πατρὸς κατὰ τὴν ἀνθρωπότητα. Ος, εἰ καὶ Θεὸς ὑπάρχει καὶ ἄνθρωπος, ὅμως οἱ δύο, ἀλλ' εἷς ἐστι Χριστός· εἷς δὲ οὐ τροπῇ θεότητος εἰς σάρκα, ἀλλὰ προσλήψει ἀνθρωπότητος εἰς θεότητα. Εἰς καθόλου οὐ συγχύσει φύσεων, ἀλλ᾽ ἑνώσει ὑπο- στάσεων· ὥσπερ γάρ ψυχὴ λογικὴ καὶ σὰρξ εἰς ἐστιν ἄνθρωπος, οὕτω Θεὸς καὶ ἄνθρωπος εἷς ἐστι Χριστός· ὁ παθὼν διὰ τὴν ἡμετέραν σωτηρίαν, καὶ κατελθὼν εἰς τὸν ᾅδην, καὶ τῇ τρίτῃ ἡμέρᾳ ἀναστὰς ἐκ τῶν νεκρῶν, καὶ ἀνελθὼν εἰς τοὺς οὐρανοὺς, καὶ καθήμενος ἐκ δεξιῶν τοῦ Θεοῦ καὶ Πατρὸς τοῦ παν- τοκράτορος, ὅθεν ἐλεύσεται κρῖναι ζῶντας καὶ νε- κρούς. Οὗ τῇ ἐλεύσει πάντες ἄνθρωποι ἀναστήσονται σὺν τοῖς ἑαυτῶν σώμασιν ἀποδώσοντες περὶ τῶν ἰδίων ἔργων λόγον· καὶ οἱ καλὰ πράξαντες εἰσελεύ σονται (13) εἰς ζωὴν αἰώνιον, οἱ δὲ κακὰ εἰς πῦρ αἰώνιον. Αὕτη ἐστὶν ἡ καθολικὴ πίστις, ἦν εἰ μή τις πιστῶς τε καὶ βεβαίως πιστεύσῃ, σωθῆναι οὐ δυνήσεται μη τοῦ Πατρός, 1:35 S. ATHANASIUS. - SPURIA. genitus est, sed procedens. Unus ergo Pater, non Tres patres; unus Filius, non tres filii; unus Spi- ritus sanctus, non tres spiritus sancti. Et in hac Trinitate (8) nihil prius aut posterius, nihil majus aut minus, sed totæ tres persona celernæ sibi sunt, et coæquales. Ita ut per omnia, sicut jam su- pra dictum est, et unitas in Trinitate, et Trinitas in unitate veneranda sit. Qui vult ergo salvus esse, ita de Trinitate sentiat. Sed necessarium est ad æternam salutem, ut incarnationem quoque Domini nostri Jesu Christi fideliter credat (9). Est ergo fides recta, ut credamus et confiteamur, quia Domi- nus noster Jesus Christus Dei Filius, Deus et homo est (10). Deus est ex substantia Patris ante sæcula genitus: homo ex substantia matris in sæculo na- tus. Perfectus Deus, perfectus homo ex anima ra tionali et humana carne subsistens. Æqualis Patri secundum divinitatem, minor Patre secundum hu- inanitatem. Qui licet Deus sit et homo, non duo tamen, sed unus est Christus. Unus autein non conversione divinitatis in carnem, sed assumptione humanitatis in Deum. Unus omnino non confu- sione substantiæ, sed unitate personæ : nam sicut anima rationalis et caro unus est homo, ita Deus et homo unus est Christus. Qui passus est pro sa- lute nostra, descendit ad inferos, tertia die resur- rexit a mortuis. Ascendit ad caelos, sedel ad dexte ram Dei Patris omnipotentis (11), inde venturus est judicare vivos et mortuos. Ad cujus adventurn omnes homines resurgere habent cum corporibus suis, et reddituri sunt de factis propriis rationem. Et qui bona egerunt, ibunt in vitam æternam : qui vero mala, in ignem æternum. Hæc est fides ca- tholica, quam nisi quisque fideliter firmiterque crediderit, salvus esse non poterit. B C synodum Chalcedonensem hæc minio descripta le- guntur: Explicit synodum mundanum, id est, versalem, apud Calcedona. Hoc inveni Treviris in uno libro scriptum, sic in- cipiente Domini nostri Jesu Christi et reliqua. Do- mini nostri Jesu Christi fideliter credat. Deinceps atramento hæc : est ergo fides recta, etc., ad finem usque. Deus pariter et homo est. Colbertin. ibid., de sub- stantia Patris, et infra, de substantia Matris. Ibid. post, Matris, S. G. habet, in saculo genitus per- fectus homo. Mox S. G. et Colbertin., ex anima ra- nonabili, qui postremus ita prosequitur ad finem usque : et humana carne subsistens : aqualis Patri, secundum divinitatem, minor Patri (sic) secundum humanitatem. Qui licet Deus sit homo, non duo la- men sed unus est Christus. Unus autem non ex eo quod sit in carne conversa divinitas, sed quia est in Deo assumpta dignanter humanitas. Unus Christus est non confusione substantiæ, sed unitate personæ. Qui secundum fidem nostram passus et mortuus ad in- D ferna descendens, et die tertia resurrexit, atque ad colos ascendit, ad dexteram Dei Patris sedet sicat vobis in Symbolo traditum est. Inde ad judicandum vivos et mortuus, credimus et speramus eum esse venturum. Ad cujus adventum erunt omnes homines sine dubio in suis corporibus resurrecturi, et reddituri de factis propriis rationem; ut qui bona egerunt eant in vitam æternam, qui mala in ignem aternum. Hac est fides sancta et catholica, quam omnis homo qui ad vitam æternam pervenire desiderat, scire integre debet et fideliter custodire. Sangermanensis vero codex post hæc verba: Ex anima rationabili el humana carne subsistens, sic prosequitur: Equalis Palri, perfectus Deus, secundum divinitatem. Qui licet Deus sit et homo, non tamen duo, sed unus est Deus. Unus autem non conversatiore divinitatis in carne, sed assumptione humanitatis in Deo, etc. nos, resurrexil .... Sedit ad dexteram Patris omn. sed hæc postrema verba desunt in Reg. (8) S. G., In hac Trinitate, omisso, et. (9) Colbertinus hic incipit, hac ratione : Post (10) S. G, Ει Deus pariter et homo est. Colbertin., (11) S. G., Unus Christus . . . . descendit ad infer- (12) In prius editis post γεγεννημένος, legitur, ἐκ (13) Reg., ἀπελεύσονται, infra, πιστεύῃ.
PG 28:1585Ὥσπερ γὰρ ἡ λογικὴ ψυχὴ καὶ ἡ σὰρξ εἷς ἐστιν ἄνθρωπος, οὕτω καὶ ὁ Θεὸς καὶ ἄνθρωπος εἷς ἐστι Χριστός· παθὼν ὑπὲρ τῆς σωτηρίας ἡμῶν, κατελθὼν εἰς τὸν ᾅδην, τῇ τρίτῃ ἡμέρᾳ ἐκ τῶν νεκρῶν ἀναστὰς, καὶ ἀνελθὼν εἰς τοὺς οὐρανοὺς, καὶ καθήμενος ἐκ δεξιῶν τοῦ παντοδυνάμου Θεοῦ καὶ Πατρὸς, ἐκεῖθεν ἥξων κρῖναι ζῶντας καὶ νεκρούς· οὗ πρὸς τὴν παρουσίαν πάντες οἱ ἄνθρωποι ἀναστήσονται μετὰ τῶν ἰδίων σωμάτων ἀποδώσοντες λόγον περὶ τῶν ἔργων αὐτῶν. Οἱ μὲν οὖν ἀγαθὰ πράξαντες εἰς τὴν αἰώνιον ἀπελεύσονται ζωὴν, οἱ δὲ τὰ φαῦλα εἰς τὸ πῦρ τὸ αἰώνιον. Αὕτη ἐστὶν ἡ καθολικὴ πίστις, ἣν εἰ μή τις πιστῶς καὶ βεβαίως πιστεύσειεν, οὐχ οἷός τε ἔσται σωθῆναι.
2585 SYMBOLUM QUICUNQUE. SECUNDA FORMULA. 1586 Τοῦ ἐν ἁγίοις Πατρὸς ἡμῶν Ἀθανασίου τοῦ μεγάλου ὁμολογία τῆς καθολικῆς πίστεως, ἣν ἔδωκε πρὸς Ιούλιον πάπαν 'Ρώμης. Β ἢ ὕστερον, οὐδὲν μεῖζον ἢ ἔλαττον· ἀλλὰ τρία πρόσω ωπα συναΐδια ἑαυτοῖς ἐστι, καὶ διὰ πάντων ἴσα. Οὕτως ὡς κατὰ πάντα, καθὼς ἤδη είπομεν, καὶ τὴν Τριάδα ἐν τῇ μονάδι, καὶ τὴν μονάδα ἐν τῇ Τριάδι σέ- σειν ἡμᾶς. Ὁ βουλόμενος τοίνυν σωθῆναι, οὕτω περὶ τῆς Τριάδος φρονείτω. Τῷ θέλοντι σωθῆναι πρὸ πάντων ἀνάγκη τὴν κα- Α ματα ἅγια. Αλλ' ἐν ταύτῃ τῇ Τριάδι οὐδὲν πρότερον θολικὴν πίστιν κατέχειν· ἦν εἰ μή τις ἀκεραίαν καὶ ἀπαράθραυστον συντηρήσειεν, ἀναμφιβόλως εἰς τὸν αἰῶνα ἀπολεῖται. Αὕτη δέ ἐστιν ἡ καθολικὴ πίστις, Ένα Θεὸν ἐν Τριάδι, καὶ Τριάδα ἐν μονάδι σέβειν ἡμᾶς, μήτε τὰ πρόσωπα συγχέοντας, μήτε τὴν οὐ σίαν διαιροῦντας. "Αλλο γάρ ἐστι τὸ τοῦ Πατρὸς πρόσωπον, ἄλλο τὸ τοῦ Υἱοῦ, ἄλλο τὸ τοῦ ἁγίου Πνεύματος. ᾿Αλλὰ τοῦ Πατρὸς καὶ τοῦ Υἱοῦ καὶ τοῦ ἁγίου Πνεύματος μία ἐστὶ θεότης, ἴση δόξα, συναι διος μεγαλειότης. Οἷος ὁ Πατήρ, τοιοῦτος ὁ Υἱός, τοιοῦτον τὸ Πνεῦμα τὸ ἅγιον. ῎Ακτιστος ὁ Πατήρ, ἄκτιστος ὁ Υἱὸς, ἄκτιστον τὸ Πνεῦμα τὸ ἅγιον. Απειρος ὁ Πατὴρ, ἄπειρος ὁ Υἱός, ἄπειρον τὸ Πνεῦμα τὸ ἅγιον. Αΐδιος ὁ Πατήρ, ἀἴδιος ὁ Υἱὸς, ἀΐδιον τὸ Πνεῦμα τὸ ἅγιον. Οὐ μὴν τρεῖς ἀΐδιοι, ἀλλ' εἷς ἀϊ- διος. Οὕτως οὐδὲ τρεῖς ἄκτιστοι, οὔτε τρεῖς ἄπειροι, ἀλλ' εἷς ἄκτιστος, εἰς ἄπειρος. Ομοίως παντοδύνα μος ὁ Πατήρ, παντοδύναμος ὁ Υἱός, παντοδύναμον τὸ Πνεῦμα τὸ ἅγιον· οὐ μὴν τρεῖς παντοδύναμοι, ἀλλ' εἷς παντοδύναμος. Οὕτω καὶ Θεὸς ὁ Πατὴρ, Θεὸς ὁ Υἱός, Θεὸς τὸ Πνεῦμα τὸ ἅγιον· οὐ μὴν τρεῖς θεοί, ἀλλ' εἷς Θεός. Οὕτω Κύριος ὁ Πατήρ, Κύριος ὁ Υἱός, Κύριος τὸ Πνεῦμα τὸ ἅγιον· οὐ μὴν τρεῖς κύριοι, ἀλλ᾽ εἷς Κύριος· ἐπεὶ καθὼς ἕκαστον τῶν προσώπων Θεὸν ἢ Κύριον ὁμολογεῖν ὑπὸ τῆς Χριστιανικῆς ἁλη θείας ἀναγκαζόμεθα, οὕτω καὶ τρεῖς θεοὺς ἢ κυρίους λέγειν ἡ καθολική θρησκεία κωλύει. Ο Πατήρ τοί- νυν ὑπ᾽ οὐδενὸς οὔτε πεποίηται, οὔτε ἔκτισται, ούτε γεγέννηται. Μόνος Υἱὸς παρὰ τοῦ Πατρὸς μόνου ἐστὶν οὐ ποιηθεὶς, οὐ κτισθεὶς, ἀλλὰ γεννηθείς. Ο λόγον περὶ τῶν ἔργων αὐτῶν. Οἱ μὲν οὖν ἀγαθὰ Τὸ Πνεῦμα τὸ ἅγιον παρὰ 660 Πατρὸς καὶ Υἱοῦ οὐ ποιηθέν, οὐ κτισθέν, οὐ γεννηθέν, ἀλλ' ἐκπορευό- μενον. (14) Εἷς τοίνυν Πατὴρ, οὐ τρεῖς πατέρες· εἷς ὁ Υἱός, οὐ τρεῖς υἱοί· ἐν Πνεῦμα ἅγιον, οὐ τρία πνεύ- ᾿Αναγκαῖον δὲ πρὸς τὴν αἰώνιον σωτηρίαν, καὶ τὴν τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ σάρκωσιν πιστῶς κατέχειν. Ἔστι τοίνυν βεβαία πίστις, ἵνα πιστεύωμεν καὶ ὁμολογῶμεν τὸν Κύριον ἡμῶν Ἰη- σοῦν Χριστὸν τὸν Υἱὸν τοῦ Θεοῦ, Θεὸν καὶ ἄνθρωπον εἶναι· Θεὸν ἐκ τῆς οὐσίας τοῦ Θεοῦ, πρὸ τῶν αἰώνων γεννηθέντα· τέλειον Θεὸν καὶ τέλειον ἄνθρωπον, ἐκ ψυχῆς λογικῆς καὶ ἀνθρωπίνης σαρκὸς ὑφεστῶτα ἴσον τῷ Πατρὶ κατὰ τὴν θεότητα, ἐλάττονα τοῦ Πατρὸς κατὰ τὴν ἀνθρωπότητα. Ος, εἰ καὶ Θεός ἐστι καὶ ἄνθρωπος, οὐ μὴ δύο, ἀλλ' εἷς ἐστι Χρι- στός· εἴς δὲ, οὐ τῆς θεότητος μεταβληθείσης εἰς σάρκα, ἀλλὰ τῆς ἀνθρωπότητος ὑπὸ τοῦ Θεοῦ προσ- ληφθείσης· εἷς παντελῶς, οὐ φυρμῷ τῆς οὐσίας, ἀλλὰ τῇ τοῦ προσώπου ἑνότητι. Ωσπερ γὰρ ἡ λου γικὴ ψυχὴ καὶ ἡ σὰρξ εἷς ἐστιν ἄνθρωπος, οὕτω καὶ ὁ Θεὸς καὶ ἄνθρωπος εἷς ἐστι Χριστός· παθὼν ὑπὲρ τῆς σωτηρίας ἡμῶν, κατελθὼν εἰς τὸν ἅδην, τῇ τρίτῃ ἡμέρᾳ ἐκ τῶν νεκρῶν ἀναστὰς, καὶ ἀνελθὼν εἰς τοὺς οὐρανοὺς, καὶ καθήμενος ἐκ δεξιῶν τοῦ παντοδυνάμου Θεοῦ καὶ Πατρὸς, ἐκεῖθεν ἥξων κρῖναι ζῶντας καὶ νεκρούς· οὗ πρὸς τὴν παρουσίαν πάντες οἱ ἄνθρωπο: ἀναστήσονται μετὰ τῶν ἰδίων σωμάτων ἀποδώσοντες πράξαντες εἰς τὴν αἰώνιον ἀπελεύσονται ζωὴν, οἱ δὲ τὰ φαῦλα εἰς τὸ πῦρ τὸ αἰώνιον. Αὕτη ἐστὶν ἡ κατ θολικὴ πίστις, ἣν εἰ μή τις πιστῶς καὶ βεβαίως πι στεύσειεν, οὐχ οἷός τε ἔσται σωθῆναι. TERTIA FORMULA. Εκθεσις ὁμολογίας τῆς καθολικῆς πίστεως τοῦ μεγάλου Ἀθανασίου πατριάρχου Αλεξανδρείας. Ὅστις ἂν βούληται (15) σωθῆναι, πρὸ πάντων χρὴ D τοῦ Υἱοῦ, ἄλλη τοῦ ἁγίου Πνεύματος. κρατεῖν τὴν καθολικὴν πίστιν· ἦν εἰ μὴ εἰς ἕκαστος σώαν καὶ ἀμώμητον τηρήσῃ (16), ἄνευ δισταγμού εἰς τὸν αἰῶνα ἀπολεῖται. Πίστις δὲ ἡ καθολικὴ αὕτη ἐστὶν, ἵνα ένα Θεὸν ἐν Τριάδι, καὶ Τριάδα ἐν μονάδι σεβώμεθα, μήτε συγ- χέοντες τὰς ὑποστάσεις, μήτε τὴν οὐσίαν διαχωρί ζοντες (17). Αλλη γάρ ἐστιν ἡ ὑπόστασις τοῦ Πατρός, ἄλλη ᾿Αθανάσιος ἐν τῇ ὁμολογίᾳ τῆς ἑαυτοῦ πίστεώς φη- σ· Τὸ Πνεῦμα τὸ ἅγιον ἀπὸ τοῦ Πατρὸς καὶ τοῦ Υἱοῦ οὐ ποιητὸν, οὐ κτιστὸν, ἀλλ' ἐκπορευτόν. ᾿Αλλὰ Πατρὸς, καὶ Υἱοῦ, καὶ ἁγίου Πνεύματος, μία ἐστὶν ἡ θεότης, μία ἐστὶν ἡ δόξα (18), συναΐδιος ἡ μεγαλειότης. Οἷος ὁ Πατήρ, τοιοῦτος ὁ Υἱὸς, τοιοῦτον τὸ Πνεῦμα τὸ ἅγιον. Ακτιστος ὁ Πατήρ, ἄκτιστος ὁ Υἱὸς, ἄκτιστον καὶ Ακατάληπτος ὁ Πατήρ, ἀκατάληπτος ὁ Υἱός, Υιοῦ ἡ δόξα. Ibid. Concil., συνατότος ή θεότης. (14) In synodo Florentina tom. XIII, pag. 703 : (15) Henric. Step!., ὅστις βούλεται. (19) τὸ Πνεῦμα τὸ ἅγιον. (16) Concil., τηρήσειεν. (17) Alius, μερίζοντες. (18) Henric. Steph., μία Υἱοῦ ἡ δόξα. Concil., ἴση (19) Καί deest in Concil.
Exposition of the confession of the Catholic faith of the great AthanasiusἜκθεσις ὁμολογίας τῆς καθολικῆς πίστεως τοῦ μεγάλου Ἀθανασ
Clean text (TLG). Diplomatic Greek text; the machine OCR of the Migne page is kept in the OCR and Page views.
Ἔκθεσις ὁμολογίας τῆς καθολικῆς πίστεως τοῦ μεγάλου
2585 SYMBOLUM QUICUNQUE. SECUNDA FORMULA. 1586 Τοῦ ἐν ἁγίοις Πατρὸς ἡμῶν Ἀθανασίου τοῦ μεγάλου ὁμολογία τῆς καθολικῆς πίστεως, ἣν ἔδωκε πρὸς Ιούλιον πάπαν 'Ρώμης. Β ἢ ὕστερον, οὐδὲν μεῖζον ἢ ἔλαττον· ἀλλὰ τρία πρόσω ωπα συναΐδια ἑαυτοῖς ἐστι, καὶ διὰ πάντων ἴσα. Οὕτως ὡς κατὰ πάντα, καθὼς ἤδη είπομεν, καὶ τὴν Τριάδα ἐν τῇ μονάδι, καὶ τὴν μονάδα ἐν τῇ Τριάδι σέ- σειν ἡμᾶς. Ὁ βουλόμενος τοίνυν σωθῆναι, οὕτω περὶ τῆς Τριάδος φρονείτω. Τῷ θέλοντι σωθῆναι πρὸ πάντων ἀνάγκη τὴν κα- Α ματα ἅγια. Αλλ' ἐν ταύτῃ τῇ Τριάδι οὐδὲν πρότερον θολικὴν πίστιν κατέχειν· ἦν εἰ μή τις ἀκεραίαν καὶ ἀπαράθραυστον συντηρήσειεν, ἀναμφιβόλως εἰς τὸν αἰῶνα ἀπολεῖται. Αὕτη δέ ἐστιν ἡ καθολικὴ πίστις, Ένα Θεὸν ἐν Τριάδι, καὶ Τριάδα ἐν μονάδι σέβειν ἡμᾶς, μήτε τὰ πρόσωπα συγχέοντας, μήτε τὴν οὐ σίαν διαιροῦντας. "Αλλο γάρ ἐστι τὸ τοῦ Πατρὸς πρόσωπον, ἄλλο τὸ τοῦ Υἱοῦ, ἄλλο τὸ τοῦ ἁγίου Πνεύματος. ᾿Αλλὰ τοῦ Πατρὸς καὶ τοῦ Υἱοῦ καὶ τοῦ ἁγίου Πνεύματος μία ἐστὶ θεότης, ἴση δόξα, συναι διος μεγαλειότης. Οἷος ὁ Πατήρ, τοιοῦτος ὁ Υἱός, τοιοῦτον τὸ Πνεῦμα τὸ ἅγιον. ῎Ακτιστος ὁ Πατήρ, ἄκτιστος ὁ Υἱὸς, ἄκτιστον τὸ Πνεῦμα τὸ ἅγιον. Απειρος ὁ Πατὴρ, ἄπειρος ὁ Υἱός, ἄπειρον τὸ Πνεῦμα τὸ ἅγιον. Αΐδιος ὁ Πατήρ, ἀἴδιος ὁ Υἱὸς, ἀΐδιον τὸ Πνεῦμα τὸ ἅγιον. Οὐ μὴν τρεῖς ἀΐδιοι, ἀλλ' εἷς ἀϊ- διος. Οὕτως οὐδὲ τρεῖς ἄκτιστοι, οὔτε τρεῖς ἄπειροι, ἀλλ' εἷς ἄκτιστος, εἰς ἄπειρος. Ομοίως παντοδύνα μος ὁ Πατήρ, παντοδύναμος ὁ Υἱός, παντοδύναμον τὸ Πνεῦμα τὸ ἅγιον· οὐ μὴν τρεῖς παντοδύναμοι, ἀλλ' εἷς παντοδύναμος. Οὕτω καὶ Θεὸς ὁ Πατὴρ, Θεὸς ὁ Υἱός, Θεὸς τὸ Πνεῦμα τὸ ἅγιον· οὐ μὴν τρεῖς θεοί, ἀλλ' εἷς Θεός. Οὕτω Κύριος ὁ Πατήρ, Κύριος ὁ Υἱός, Κύριος τὸ Πνεῦμα τὸ ἅγιον· οὐ μὴν τρεῖς κύριοι, ἀλλ᾽ εἷς Κύριος· ἐπεὶ καθὼς ἕκαστον τῶν προσώπων Θεὸν ἢ Κύριον ὁμολογεῖν ὑπὸ τῆς Χριστιανικῆς ἁλη θείας ἀναγκαζόμεθα, οὕτω καὶ τρεῖς θεοὺς ἢ κυρίους λέγειν ἡ καθολική θρησκεία κωλύει. Ο Πατήρ τοί- νυν ὑπ᾽ οὐδενὸς οὔτε πεποίηται, οὔτε ἔκτισται, ούτε γεγέννηται. Μόνος Υἱὸς παρὰ τοῦ Πατρὸς μόνου ἐστὶν οὐ ποιηθεὶς, οὐ κτισθεὶς, ἀλλὰ γεννηθείς. Ο λόγον περὶ τῶν ἔργων αὐτῶν. Οἱ μὲν οὖν ἀγαθὰ Τὸ Πνεῦμα τὸ ἅγιον παρὰ 660 Πατρὸς καὶ Υἱοῦ οὐ ποιηθέν, οὐ κτισθέν, οὐ γεννηθέν, ἀλλ' ἐκπορευό- μενον. (14) Εἷς τοίνυν Πατὴρ, οὐ τρεῖς πατέρες· εἷς ὁ Υἱός, οὐ τρεῖς υἱοί· ἐν Πνεῦμα ἅγιον, οὐ τρία πνεύ- ᾿Αναγκαῖον δὲ πρὸς τὴν αἰώνιον σωτηρίαν, καὶ τὴν τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ σάρκωσιν πιστῶς κατέχειν. Ἔστι τοίνυν βεβαία πίστις, ἵνα πιστεύωμεν καὶ ὁμολογῶμεν τὸν Κύριον ἡμῶν Ἰη- σοῦν Χριστὸν τὸν Υἱὸν τοῦ Θεοῦ, Θεὸν καὶ ἄνθρωπον εἶναι· Θεὸν ἐκ τῆς οὐσίας τοῦ Θεοῦ, πρὸ τῶν αἰώνων γεννηθέντα· τέλειον Θεὸν καὶ τέλειον ἄνθρωπον, ἐκ ψυχῆς λογικῆς καὶ ἀνθρωπίνης σαρκὸς ὑφεστῶτα ἴσον τῷ Πατρὶ κατὰ τὴν θεότητα, ἐλάττονα τοῦ Πατρὸς κατὰ τὴν ἀνθρωπότητα. Ος, εἰ καὶ Θεός ἐστι καὶ ἄνθρωπος, οὐ μὴ δύο, ἀλλ' εἷς ἐστι Χρι- στός· εἴς δὲ, οὐ τῆς θεότητος μεταβληθείσης εἰς σάρκα, ἀλλὰ τῆς ἀνθρωπότητος ὑπὸ τοῦ Θεοῦ προσ- ληφθείσης· εἷς παντελῶς, οὐ φυρμῷ τῆς οὐσίας, ἀλλὰ τῇ τοῦ προσώπου ἑνότητι. Ωσπερ γὰρ ἡ λου γικὴ ψυχὴ καὶ ἡ σὰρξ εἷς ἐστιν ἄνθρωπος, οὕτω καὶ ὁ Θεὸς καὶ ἄνθρωπος εἷς ἐστι Χριστός· παθὼν ὑπὲρ τῆς σωτηρίας ἡμῶν, κατελθὼν εἰς τὸν ἅδην, τῇ τρίτῃ ἡμέρᾳ ἐκ τῶν νεκρῶν ἀναστὰς, καὶ ἀνελθὼν εἰς τοὺς οὐρανοὺς, καὶ καθήμενος ἐκ δεξιῶν τοῦ παντοδυνάμου Θεοῦ καὶ Πατρὸς, ἐκεῖθεν ἥξων κρῖναι ζῶντας καὶ νεκρούς· οὗ πρὸς τὴν παρουσίαν πάντες οἱ ἄνθρωπο: ἀναστήσονται μετὰ τῶν ἰδίων σωμάτων ἀποδώσοντες πράξαντες εἰς τὴν αἰώνιον ἀπελεύσονται ζωὴν, οἱ δὲ τὰ φαῦλα εἰς τὸ πῦρ τὸ αἰώνιον. Αὕτη ἐστὶν ἡ κατ θολικὴ πίστις, ἣν εἰ μή τις πιστῶς καὶ βεβαίως πι στεύσειεν, οὐχ οἷός τε ἔσται σωθῆναι. TERTIA FORMULA. Εκθεσις ὁμολογίας τῆς καθολικῆς πίστεως τοῦ μεγάλου Ἀθανασίου πατριάρχου Αλεξανδρείας. Ὅστις ἂν βούληται (15) σωθῆναι, πρὸ πάντων χρὴ D τοῦ Υἱοῦ, ἄλλη τοῦ ἁγίου Πνεύματος. κρατεῖν τὴν καθολικὴν πίστιν· ἦν εἰ μὴ εἰς ἕκαστος σώαν καὶ ἀμώμητον τηρήσῃ (16), ἄνευ δισταγμού εἰς τὸν αἰῶνα ἀπολεῖται. Πίστις δὲ ἡ καθολικὴ αὕτη ἐστὶν, ἵνα ένα Θεὸν ἐν Τριάδι, καὶ Τριάδα ἐν μονάδι σεβώμεθα, μήτε συγ- χέοντες τὰς ὑποστάσεις, μήτε τὴν οὐσίαν διαχωρί ζοντες (17). Αλλη γάρ ἐστιν ἡ ὑπόστασις τοῦ Πατρός, ἄλλη ᾿Αθανάσιος ἐν τῇ ὁμολογίᾳ τῆς ἑαυτοῦ πίστεώς φη- σ· Τὸ Πνεῦμα τὸ ἅγιον ἀπὸ τοῦ Πατρὸς καὶ τοῦ Υἱοῦ οὐ ποιητὸν, οὐ κτιστὸν, ἀλλ' ἐκπορευτόν. ᾿Αλλὰ Πατρὸς, καὶ Υἱοῦ, καὶ ἁγίου Πνεύματος, μία ἐστὶν ἡ θεότης, μία ἐστὶν ἡ δόξα (18), συναΐδιος ἡ μεγαλειότης. Οἷος ὁ Πατήρ, τοιοῦτος ὁ Υἱὸς, τοιοῦτον τὸ Πνεῦμα τὸ ἅγιον. Ακτιστος ὁ Πατήρ, ἄκτιστος ὁ Υἱὸς, ἄκτιστον καὶ Ακατάληπτος ὁ Πατήρ, ἀκατάληπτος ὁ Υἱός, Υιοῦ ἡ δόξα. Ibid. Concil., συνατότος ή θεότης. (14) In synodo Florentina tom. XIII, pag. 703 : (15) Henric. Step!., ὅστις βούλεται. (19) τὸ Πνεῦμα τὸ ἅγιον. (16) Concil., τηρήσειεν. (17) Alius, μερίζοντες. (18) Henric. Steph., μία Υἱοῦ ἡ δόξα. Concil., ἴση (19) Καί deest in Concil.
Of Patriarch AthanasiusΑΘΑΝΑΣΙΟΥ ΠΑΤΡΙΑΡΧΟΥ
Clean text (TLG). Diplomatic Greek text; the machine OCR of the Migne page is kept in the OCR and Page views.
Ἀθανασίου πατριάρχου Ἀλεξανδρείας. Ὅστις ἂν βούληται σωθῆναι, πρὸ πάντων χρὴ κρατεῖν τὴν καθολικὴν πίστιν· ἣν εἰ μὴ εἷς ἕκαστος σώαν καὶ ἀμώμητον τηρήσῃ, ἄνευ δισταγμοῦ εἰς τὸν αἰῶνα ἀπολεῖται. Πίστις δὲ ἡ καθολικὴ αὕτη ἐστὶν, ἵνα ἕνα Θεὸν ἐν Τριάδι, καὶ Τριάδα ἐν μονάδι σεβώμεθα, μήτε συγχέοντες τὰς ὑποστάσεις, μήτε τὴν οὐσίαν διαχωρίζοντες.
2585 SYMBOLUM QUICUNQUE. SECUNDA FORMULA. 1586 Τοῦ ἐν ἁγίοις Πατρὸς ἡμῶν Ἀθανασίου τοῦ μεγάλου ὁμολογία τῆς καθολικῆς πίστεως, ἣν ἔδωκε πρὸς Ιούλιον πάπαν 'Ρώμης. Β ἢ ὕστερον, οὐδὲν μεῖζον ἢ ἔλαττον· ἀλλὰ τρία πρόσω ωπα συναΐδια ἑαυτοῖς ἐστι, καὶ διὰ πάντων ἴσα. Οὕτως ὡς κατὰ πάντα, καθὼς ἤδη είπομεν, καὶ τὴν Τριάδα ἐν τῇ μονάδι, καὶ τὴν μονάδα ἐν τῇ Τριάδι σέ- σειν ἡμᾶς. Ὁ βουλόμενος τοίνυν σωθῆναι, οὕτω περὶ τῆς Τριάδος φρονείτω. Τῷ θέλοντι σωθῆναι πρὸ πάντων ἀνάγκη τὴν κα- Α ματα ἅγια. Αλλ' ἐν ταύτῃ τῇ Τριάδι οὐδὲν πρότερον θολικὴν πίστιν κατέχειν· ἦν εἰ μή τις ἀκεραίαν καὶ ἀπαράθραυστον συντηρήσειεν, ἀναμφιβόλως εἰς τὸν αἰῶνα ἀπολεῖται. Αὕτη δέ ἐστιν ἡ καθολικὴ πίστις, Ένα Θεὸν ἐν Τριάδι, καὶ Τριάδα ἐν μονάδι σέβειν ἡμᾶς, μήτε τὰ πρόσωπα συγχέοντας, μήτε τὴν οὐ σίαν διαιροῦντας. "Αλλο γάρ ἐστι τὸ τοῦ Πατρὸς πρόσωπον, ἄλλο τὸ τοῦ Υἱοῦ, ἄλλο τὸ τοῦ ἁγίου Πνεύματος. ᾿Αλλὰ τοῦ Πατρὸς καὶ τοῦ Υἱοῦ καὶ τοῦ ἁγίου Πνεύματος μία ἐστὶ θεότης, ἴση δόξα, συναι διος μεγαλειότης. Οἷος ὁ Πατήρ, τοιοῦτος ὁ Υἱός, τοιοῦτον τὸ Πνεῦμα τὸ ἅγιον. ῎Ακτιστος ὁ Πατήρ, ἄκτιστος ὁ Υἱὸς, ἄκτιστον τὸ Πνεῦμα τὸ ἅγιον. Απειρος ὁ Πατὴρ, ἄπειρος ὁ Υἱός, ἄπειρον τὸ Πνεῦμα τὸ ἅγιον. Αΐδιος ὁ Πατήρ, ἀἴδιος ὁ Υἱὸς, ἀΐδιον τὸ Πνεῦμα τὸ ἅγιον. Οὐ μὴν τρεῖς ἀΐδιοι, ἀλλ' εἷς ἀϊ- διος. Οὕτως οὐδὲ τρεῖς ἄκτιστοι, οὔτε τρεῖς ἄπειροι, ἀλλ' εἷς ἄκτιστος, εἰς ἄπειρος. Ομοίως παντοδύνα μος ὁ Πατήρ, παντοδύναμος ὁ Υἱός, παντοδύναμον τὸ Πνεῦμα τὸ ἅγιον· οὐ μὴν τρεῖς παντοδύναμοι, ἀλλ' εἷς παντοδύναμος. Οὕτω καὶ Θεὸς ὁ Πατὴρ, Θεὸς ὁ Υἱός, Θεὸς τὸ Πνεῦμα τὸ ἅγιον· οὐ μὴν τρεῖς θεοί, ἀλλ' εἷς Θεός. Οὕτω Κύριος ὁ Πατήρ, Κύριος ὁ Υἱός, Κύριος τὸ Πνεῦμα τὸ ἅγιον· οὐ μὴν τρεῖς κύριοι, ἀλλ᾽ εἷς Κύριος· ἐπεὶ καθὼς ἕκαστον τῶν προσώπων Θεὸν ἢ Κύριον ὁμολογεῖν ὑπὸ τῆς Χριστιανικῆς ἁλη θείας ἀναγκαζόμεθα, οὕτω καὶ τρεῖς θεοὺς ἢ κυρίους λέγειν ἡ καθολική θρησκεία κωλύει. Ο Πατήρ τοί- νυν ὑπ᾽ οὐδενὸς οὔτε πεποίηται, οὔτε ἔκτισται, ούτε γεγέννηται. Μόνος Υἱὸς παρὰ τοῦ Πατρὸς μόνου ἐστὶν οὐ ποιηθεὶς, οὐ κτισθεὶς, ἀλλὰ γεννηθείς. Ο λόγον περὶ τῶν ἔργων αὐτῶν. Οἱ μὲν οὖν ἀγαθὰ Τὸ Πνεῦμα τὸ ἅγιον παρὰ 660 Πατρὸς καὶ Υἱοῦ οὐ ποιηθέν, οὐ κτισθέν, οὐ γεννηθέν, ἀλλ' ἐκπορευό- μενον. (14) Εἷς τοίνυν Πατὴρ, οὐ τρεῖς πατέρες· εἷς ὁ Υἱός, οὐ τρεῖς υἱοί· ἐν Πνεῦμα ἅγιον, οὐ τρία πνεύ- ᾿Αναγκαῖον δὲ πρὸς τὴν αἰώνιον σωτηρίαν, καὶ τὴν τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ σάρκωσιν πιστῶς κατέχειν. Ἔστι τοίνυν βεβαία πίστις, ἵνα πιστεύωμεν καὶ ὁμολογῶμεν τὸν Κύριον ἡμῶν Ἰη- σοῦν Χριστὸν τὸν Υἱὸν τοῦ Θεοῦ, Θεὸν καὶ ἄνθρωπον εἶναι· Θεὸν ἐκ τῆς οὐσίας τοῦ Θεοῦ, πρὸ τῶν αἰώνων γεννηθέντα· τέλειον Θεὸν καὶ τέλειον ἄνθρωπον, ἐκ ψυχῆς λογικῆς καὶ ἀνθρωπίνης σαρκὸς ὑφεστῶτα ἴσον τῷ Πατρὶ κατὰ τὴν θεότητα, ἐλάττονα τοῦ Πατρὸς κατὰ τὴν ἀνθρωπότητα. Ος, εἰ καὶ Θεός ἐστι καὶ ἄνθρωπος, οὐ μὴ δύο, ἀλλ' εἷς ἐστι Χρι- στός· εἴς δὲ, οὐ τῆς θεότητος μεταβληθείσης εἰς σάρκα, ἀλλὰ τῆς ἀνθρωπότητος ὑπὸ τοῦ Θεοῦ προσ- ληφθείσης· εἷς παντελῶς, οὐ φυρμῷ τῆς οὐσίας, ἀλλὰ τῇ τοῦ προσώπου ἑνότητι. Ωσπερ γὰρ ἡ λου γικὴ ψυχὴ καὶ ἡ σὰρξ εἷς ἐστιν ἄνθρωπος, οὕτω καὶ ὁ Θεὸς καὶ ἄνθρωπος εἷς ἐστι Χριστός· παθὼν ὑπὲρ τῆς σωτηρίας ἡμῶν, κατελθὼν εἰς τὸν ἅδην, τῇ τρίτῃ ἡμέρᾳ ἐκ τῶν νεκρῶν ἀναστὰς, καὶ ἀνελθὼν εἰς τοὺς οὐρανοὺς, καὶ καθήμενος ἐκ δεξιῶν τοῦ παντοδυνάμου Θεοῦ καὶ Πατρὸς, ἐκεῖθεν ἥξων κρῖναι ζῶντας καὶ νεκρούς· οὗ πρὸς τὴν παρουσίαν πάντες οἱ ἄνθρωπο: ἀναστήσονται μετὰ τῶν ἰδίων σωμάτων ἀποδώσοντες πράξαντες εἰς τὴν αἰώνιον ἀπελεύσονται ζωὴν, οἱ δὲ τὰ φαῦλα εἰς τὸ πῦρ τὸ αἰώνιον. Αὕτη ἐστὶν ἡ κατ θολικὴ πίστις, ἣν εἰ μή τις πιστῶς καὶ βεβαίως πι στεύσειεν, οὐχ οἷός τε ἔσται σωθῆναι. TERTIA FORMULA. Εκθεσις ὁμολογίας τῆς καθολικῆς πίστεως τοῦ μεγάλου Ἀθανασίου πατριάρχου Αλεξανδρείας. Ὅστις ἂν βούληται (15) σωθῆναι, πρὸ πάντων χρὴ D τοῦ Υἱοῦ, ἄλλη τοῦ ἁγίου Πνεύματος. κρατεῖν τὴν καθολικὴν πίστιν· ἦν εἰ μὴ εἰς ἕκαστος σώαν καὶ ἀμώμητον τηρήσῃ (16), ἄνευ δισταγμού εἰς τὸν αἰῶνα ἀπολεῖται. Πίστις δὲ ἡ καθολικὴ αὕτη ἐστὶν, ἵνα ένα Θεὸν ἐν Τριάδι, καὶ Τριάδα ἐν μονάδι σεβώμεθα, μήτε συγ- χέοντες τὰς ὑποστάσεις, μήτε τὴν οὐσίαν διαχωρί ζοντες (17). Αλλη γάρ ἐστιν ἡ ὑπόστασις τοῦ Πατρός, ἄλλη ᾿Αθανάσιος ἐν τῇ ὁμολογίᾳ τῆς ἑαυτοῦ πίστεώς φη- σ· Τὸ Πνεῦμα τὸ ἅγιον ἀπὸ τοῦ Πατρὸς καὶ τοῦ Υἱοῦ οὐ ποιητὸν, οὐ κτιστὸν, ἀλλ' ἐκπορευτόν. ᾿Αλλὰ Πατρὸς, καὶ Υἱοῦ, καὶ ἁγίου Πνεύματος, μία ἐστὶν ἡ θεότης, μία ἐστὶν ἡ δόξα (18), συναΐδιος ἡ μεγαλειότης. Οἷος ὁ Πατήρ, τοιοῦτος ὁ Υἱὸς, τοιοῦτον τὸ Πνεῦμα τὸ ἅγιον. Ακτιστος ὁ Πατήρ, ἄκτιστος ὁ Υἱὸς, ἄκτιστον καὶ Ακατάληπτος ὁ Πατήρ, ἀκατάληπτος ὁ Υἱός, Υιοῦ ἡ δόξα. Ibid. Concil., συνατότος ή θεότης. (14) In synodo Florentina tom. XIII, pag. 703 : (15) Henric. Step!., ὅστις βούλεται. (19) τὸ Πνεῦμα τὸ ἅγιον. (16) Concil., τηρήσειεν. (17) Alius, μερίζοντες. (18) Henric. Steph., μία Υἱοῦ ἡ δόξα. Concil., ἴση (19) Καί deest in Concil.
Ἄλλη γάρ ἐστιν ἡ ὑπόστασις τοῦ Πατρὸς, ἄλλη τοῦ Υἱοῦ, ἄλλη τοῦ ἁγίου Πνεύματος. Ἀλλὰ Πατρὸς, καὶ Υἱοῦ, καὶ ἁγίου Πνεύματος, μία ἐστὶν ἡ θεότης, μία ἐστὶν ἡ δόξα, συναί̈διος ἡ μεγαλειότης. Οἷος ὁ Πατὴρ, τοιοῦτος ὁ Υἱὸς, τοιοῦτον τὸ Πνεῦμα τὸ ἅγιον. Ἄκτιστος ὁ Πατὴρ, ἄκτιστος ὁ Υἱὸς, ἄκτιστον καὶ τὸ Πνεῦμα τὸ ἅγιον. Ἀκατάληπτος ὁ Πατὴρ, ἀκατάληπτος ὁ Υἱὸς, ἀκατάληπτον καὶ τὸ Πνεῦμα τὸ ἅγιον. Αἰώνιος ὁ Πατὴρ, αἰώνιος ὁ Υἱὸς, αἰώνιον καὶ τὸ Πνεῦμα τὸ ἅγιον. Πλὴν οὐ τρεῖς αἰώνιοι, ἀλλ’ εἷς αἰώνιος· οὐδὲ τρεῖς ἄκτιστοι, οὐδὲ τρεῖς ἀκατάληπτοι, ἀλλ’ εἷς ἄκτιστος, εἷς ἀκατάληπτος. Ὁμοίως παντοδύναμος ὁ Πατὴρ, παντοδύναμος ὁ Υἱὸς, καὶ παντοδύναμον καὶ τὸ Πνεῦμα τὸ ἅγιον· πλὴν οὐ τρεῖς παντοδύναμοι, ἀλλ’ εἷς παντοδύναμος. Οὕτω Θεὸς ὁ Πατὴρ, Θεὸς ὁ Υἱὸς, Θεὸς τὸ Πνεῦμα τὸ ἅγιον· πλὴν οὐ τρεῖς θεοὶ, ἀλλ’ εἷς Θεός. Ὁμοίως Κύριος ὁ Πατὴρ, Κύριος ὁ Υἱὸς, Κύριον τὸ Πνεῦμα τὸ ἅγιον· πλὴν οὐ τρεῖς κύριοι, ἀλλ’ εἷς ἐστι Κύριος Ὅτι ὡς ἰδίᾳ μίαν ἑκάστην ὑπόστασιν, Θεὸν καὶ Κύριον ὁμολογεῖν τῇ Χριστιανικῇ ἀληθείᾳ βιαζόμεθα· οὕτω τρεῖς θεοὺς ἢ τρεῖς κυρίους λέγειν, τῇ καθολικῇ ἀληθείᾳ κωλυόμεθα.
2585 SYMBOLUM QUICUNQUE. SECUNDA FORMULA. 1586 Τοῦ ἐν ἁγίοις Πατρὸς ἡμῶν Ἀθανασίου τοῦ μεγάλου ὁμολογία τῆς καθολικῆς πίστεως, ἣν ἔδωκε πρὸς Ιούλιον πάπαν 'Ρώμης. Β ἢ ὕστερον, οὐδὲν μεῖζον ἢ ἔλαττον· ἀλλὰ τρία πρόσω ωπα συναΐδια ἑαυτοῖς ἐστι, καὶ διὰ πάντων ἴσα. Οὕτως ὡς κατὰ πάντα, καθὼς ἤδη είπομεν, καὶ τὴν Τριάδα ἐν τῇ μονάδι, καὶ τὴν μονάδα ἐν τῇ Τριάδι σέ- σειν ἡμᾶς. Ὁ βουλόμενος τοίνυν σωθῆναι, οὕτω περὶ τῆς Τριάδος φρονείτω. Τῷ θέλοντι σωθῆναι πρὸ πάντων ἀνάγκη τὴν κα- Α ματα ἅγια. Αλλ' ἐν ταύτῃ τῇ Τριάδι οὐδὲν πρότερον θολικὴν πίστιν κατέχειν· ἦν εἰ μή τις ἀκεραίαν καὶ ἀπαράθραυστον συντηρήσειεν, ἀναμφιβόλως εἰς τὸν αἰῶνα ἀπολεῖται. Αὕτη δέ ἐστιν ἡ καθολικὴ πίστις, Ένα Θεὸν ἐν Τριάδι, καὶ Τριάδα ἐν μονάδι σέβειν ἡμᾶς, μήτε τὰ πρόσωπα συγχέοντας, μήτε τὴν οὐ σίαν διαιροῦντας. "Αλλο γάρ ἐστι τὸ τοῦ Πατρὸς πρόσωπον, ἄλλο τὸ τοῦ Υἱοῦ, ἄλλο τὸ τοῦ ἁγίου Πνεύματος. ᾿Αλλὰ τοῦ Πατρὸς καὶ τοῦ Υἱοῦ καὶ τοῦ ἁγίου Πνεύματος μία ἐστὶ θεότης, ἴση δόξα, συναι διος μεγαλειότης. Οἷος ὁ Πατήρ, τοιοῦτος ὁ Υἱός, τοιοῦτον τὸ Πνεῦμα τὸ ἅγιον. ῎Ακτιστος ὁ Πατήρ, ἄκτιστος ὁ Υἱὸς, ἄκτιστον τὸ Πνεῦμα τὸ ἅγιον. Απειρος ὁ Πατὴρ, ἄπειρος ὁ Υἱός, ἄπειρον τὸ Πνεῦμα τὸ ἅγιον. Αΐδιος ὁ Πατήρ, ἀἴδιος ὁ Υἱὸς, ἀΐδιον τὸ Πνεῦμα τὸ ἅγιον. Οὐ μὴν τρεῖς ἀΐδιοι, ἀλλ' εἷς ἀϊ- διος. Οὕτως οὐδὲ τρεῖς ἄκτιστοι, οὔτε τρεῖς ἄπειροι, ἀλλ' εἷς ἄκτιστος, εἰς ἄπειρος. Ομοίως παντοδύνα μος ὁ Πατήρ, παντοδύναμος ὁ Υἱός, παντοδύναμον τὸ Πνεῦμα τὸ ἅγιον· οὐ μὴν τρεῖς παντοδύναμοι, ἀλλ' εἷς παντοδύναμος. Οὕτω καὶ Θεὸς ὁ Πατὴρ, Θεὸς ὁ Υἱός, Θεὸς τὸ Πνεῦμα τὸ ἅγιον· οὐ μὴν τρεῖς θεοί, ἀλλ' εἷς Θεός. Οὕτω Κύριος ὁ Πατήρ, Κύριος ὁ Υἱός, Κύριος τὸ Πνεῦμα τὸ ἅγιον· οὐ μὴν τρεῖς κύριοι, ἀλλ᾽ εἷς Κύριος· ἐπεὶ καθὼς ἕκαστον τῶν προσώπων Θεὸν ἢ Κύριον ὁμολογεῖν ὑπὸ τῆς Χριστιανικῆς ἁλη θείας ἀναγκαζόμεθα, οὕτω καὶ τρεῖς θεοὺς ἢ κυρίους λέγειν ἡ καθολική θρησκεία κωλύει. Ο Πατήρ τοί- νυν ὑπ᾽ οὐδενὸς οὔτε πεποίηται, οὔτε ἔκτισται, ούτε γεγέννηται. Μόνος Υἱὸς παρὰ τοῦ Πατρὸς μόνου ἐστὶν οὐ ποιηθεὶς, οὐ κτισθεὶς, ἀλλὰ γεννηθείς. Ο λόγον περὶ τῶν ἔργων αὐτῶν. Οἱ μὲν οὖν ἀγαθὰ Τὸ Πνεῦμα τὸ ἅγιον παρὰ 660 Πατρὸς καὶ Υἱοῦ οὐ ποιηθέν, οὐ κτισθέν, οὐ γεννηθέν, ἀλλ' ἐκπορευό- μενον. (14) Εἷς τοίνυν Πατὴρ, οὐ τρεῖς πατέρες· εἷς ὁ Υἱός, οὐ τρεῖς υἱοί· ἐν Πνεῦμα ἅγιον, οὐ τρία πνεύ- ᾿Αναγκαῖον δὲ πρὸς τὴν αἰώνιον σωτηρίαν, καὶ τὴν τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ σάρκωσιν πιστῶς κατέχειν. Ἔστι τοίνυν βεβαία πίστις, ἵνα πιστεύωμεν καὶ ὁμολογῶμεν τὸν Κύριον ἡμῶν Ἰη- σοῦν Χριστὸν τὸν Υἱὸν τοῦ Θεοῦ, Θεὸν καὶ ἄνθρωπον εἶναι· Θεὸν ἐκ τῆς οὐσίας τοῦ Θεοῦ, πρὸ τῶν αἰώνων γεννηθέντα· τέλειον Θεὸν καὶ τέλειον ἄνθρωπον, ἐκ ψυχῆς λογικῆς καὶ ἀνθρωπίνης σαρκὸς ὑφεστῶτα ἴσον τῷ Πατρὶ κατὰ τὴν θεότητα, ἐλάττονα τοῦ Πατρὸς κατὰ τὴν ἀνθρωπότητα. Ος, εἰ καὶ Θεός ἐστι καὶ ἄνθρωπος, οὐ μὴ δύο, ἀλλ' εἷς ἐστι Χρι- στός· εἴς δὲ, οὐ τῆς θεότητος μεταβληθείσης εἰς σάρκα, ἀλλὰ τῆς ἀνθρωπότητος ὑπὸ τοῦ Θεοῦ προσ- ληφθείσης· εἷς παντελῶς, οὐ φυρμῷ τῆς οὐσίας, ἀλλὰ τῇ τοῦ προσώπου ἑνότητι. Ωσπερ γὰρ ἡ λου γικὴ ψυχὴ καὶ ἡ σὰρξ εἷς ἐστιν ἄνθρωπος, οὕτω καὶ ὁ Θεὸς καὶ ἄνθρωπος εἷς ἐστι Χριστός· παθὼν ὑπὲρ τῆς σωτηρίας ἡμῶν, κατελθὼν εἰς τὸν ἅδην, τῇ τρίτῃ ἡμέρᾳ ἐκ τῶν νεκρῶν ἀναστὰς, καὶ ἀνελθὼν εἰς τοὺς οὐρανοὺς, καὶ καθήμενος ἐκ δεξιῶν τοῦ παντοδυνάμου Θεοῦ καὶ Πατρὸς, ἐκεῖθεν ἥξων κρῖναι ζῶντας καὶ νεκρούς· οὗ πρὸς τὴν παρουσίαν πάντες οἱ ἄνθρωπο: ἀναστήσονται μετὰ τῶν ἰδίων σωμάτων ἀποδώσοντες πράξαντες εἰς τὴν αἰώνιον ἀπελεύσονται ζωὴν, οἱ δὲ τὰ φαῦλα εἰς τὸ πῦρ τὸ αἰώνιον. Αὕτη ἐστὶν ἡ κατ θολικὴ πίστις, ἣν εἰ μή τις πιστῶς καὶ βεβαίως πι στεύσειεν, οὐχ οἷός τε ἔσται σωθῆναι. TERTIA FORMULA. Εκθεσις ὁμολογίας τῆς καθολικῆς πίστεως τοῦ μεγάλου Ἀθανασίου πατριάρχου Αλεξανδρείας. Ὅστις ἂν βούληται (15) σωθῆναι, πρὸ πάντων χρὴ D τοῦ Υἱοῦ, ἄλλη τοῦ ἁγίου Πνεύματος. κρατεῖν τὴν καθολικὴν πίστιν· ἦν εἰ μὴ εἰς ἕκαστος σώαν καὶ ἀμώμητον τηρήσῃ (16), ἄνευ δισταγμού εἰς τὸν αἰῶνα ἀπολεῖται. Πίστις δὲ ἡ καθολικὴ αὕτη ἐστὶν, ἵνα ένα Θεὸν ἐν Τριάδι, καὶ Τριάδα ἐν μονάδι σεβώμεθα, μήτε συγ- χέοντες τὰς ὑποστάσεις, μήτε τὴν οὐσίαν διαχωρί ζοντες (17). Αλλη γάρ ἐστιν ἡ ὑπόστασις τοῦ Πατρός, ἄλλη ᾿Αθανάσιος ἐν τῇ ὁμολογίᾳ τῆς ἑαυτοῦ πίστεώς φη- σ· Τὸ Πνεῦμα τὸ ἅγιον ἀπὸ τοῦ Πατρὸς καὶ τοῦ Υἱοῦ οὐ ποιητὸν, οὐ κτιστὸν, ἀλλ' ἐκπορευτόν. ᾿Αλλὰ Πατρὸς, καὶ Υἱοῦ, καὶ ἁγίου Πνεύματος, μία ἐστὶν ἡ θεότης, μία ἐστὶν ἡ δόξα (18), συναΐδιος ἡ μεγαλειότης. Οἷος ὁ Πατήρ, τοιοῦτος ὁ Υἱὸς, τοιοῦτον τὸ Πνεῦμα τὸ ἅγιον. Ακτιστος ὁ Πατήρ, ἄκτιστος ὁ Υἱὸς, ἄκτιστον καὶ Ακατάληπτος ὁ Πατήρ, ἀκατάληπτος ὁ Υἱός, Υιοῦ ἡ δόξα. Ibid. Concil., συνατότος ή θεότης. (14) In synodo Florentina tom. XIII, pag. 703 : (15) Henric. Step!., ὅστις βούλεται. (19) τὸ Πνεῦμα τὸ ἅγιον. (16) Concil., τηρήσειεν. (17) Alius, μερίζοντες. (18) Henric. Steph., μία Υἱοῦ ἡ δόξα. Concil., ἴση (19) Καί deest in Concil.
PG 28:1587Ὁ Πατὴρ ἀπ’ οὐδενός ἐστιν, οὔτε μὴν κτιστὸς, οὔτε ποιητὸς, οὐδὲ γεννητός. Ὁ Υἱὸς ἀπὸ τοῦ Πατρὸς μόνου ἐστὶν, οὐ ποιητὸς, οὐ κτιστὸς, ἀλλὰ γεννητός. Τὸ Πνεῦμα τὸ ἅγιον ἀπὸ τοῦ Πατρὸς καὶ τοῦ Υἱοῦ οὐ ποιητὸν, οὐ κτιστὸν, οὐδὲ γεννητὸν, ἀλλ’ ἐκπορευτόν. Εἷς οὖν ὁ Πατὴρ, οὐ τρεῖς πατέρες· εἷς Υἱὸς, οὐ τρεῖς υἱοί· ἓν Πνεῦμα ἅγιον, οὐ τρία πνεύματα τὰ ἅγια. Καὶ ἐν ταύτῃ τῇ Τριάδι οὐδὲν πρότερον ἢ ὕστερον, οὐδὲν μεῖζον ἢ ἔλαττον, ἀλλὰ πᾶσαι αἱ τρεῖς ὑποστάσεις συναί̈διοί εἰσιν ἑαυταῖς καὶ ἴσαι. Ὥστε κατὰ πάντα [καθὼς εἴρηται] καὶ τὴν μονάδα ἐν Τριάδι, καὶ τὴν Τριάδα ἐν μονάδι σέβεσθαι δεῖ. Ὁ γοῦν βουλόμενος σωθῆναι, οὕτω περὶ Τριάδος φρονείτω. Πλὴν ἀναγκαῖόν ἐστι πρὸς τὴν αἰώνιον σωτηρίαν, ὅπως καὶ τὴν ἐνσάρκωσιν τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ ὀρθῶς πιστεύσῃ. Ἔστι γὰρ πίστις ὀρθὴ, ἵνα πιστεύωμεν καὶ ὁμολογῶμεν, ὅτι ὁ Κύριος ἡμῶν Ἰησοῦς Χριστὸς ὁ Υἱὸς τοῦ Θεοῦ, Θεὸς καὶ ἄνθρωπός ἐστι. Θεὸς ἐκ τῆς οὐσίας τοῦ Πατρὸς πρὸ αἰώνων γεννηθεὶς, καὶ ἄνθρωπος ἐκ τῆς οὐσίας τῆς Μητρὸς ἐν τῷ αἰῶνι τεχθείς.
1887 S. ATHANASIUS. ἀκατάληπτον καὶ (20) τὸ Πνεῦμα τὸ ἅγιον. Αιών Α γιος ὁ Πατήρ, αἰώνιος ὁ Υἱός, αἰώνιον καὶ τὸ Πνεῦμα τὸ ἅγιον. Πλὴν οὐ τρεῖς αἰώνιοι, ἀλλ᾽ εἰς αἰώνιος· οὐδὲ τρεῖς ἄκτιστοι (21), οὐδὲ τρεῖς ἀκατάληπτοι, ἀλλ᾽ εἰς ἄκτιστος, εἷς ἀκατάληπτος. Ομοίως παντοδύναμος ὁ Πατήρ, παντοδύναμος ὁ Γιὸς, καὶ παντοδύναμον καὶ (22) τὸ Πνεῦμα τὸ ἅγιον· πλὴν οὐ τρεῖς παντοδύναμοι, ἀλλ' εἷς παντο δύναμος. Οὕτω Θεὸς ὁ Πατήρ, Θεὸς ὁ Υἱός, Θεὸς τὸ Πνεῦμα τὸ ἅγιον· πλὴν οὐ τρεῖς (25) θεοί, ἀλλ' εἷς Θεός. Ομοίως (24) Κύριος ὁ Πατήρ, Κύριος ὁ Υἱός, Κύ- ριον τὸ Πνεῦμα τὸ ἅγιον· πλὴν οὐ τρεῖς κύριοι, ἀλλ' εἷς ἐστι Κύριος Οτι ὡς ἰδίᾳ (25) μίαν ἑκάστην ὑπόστασιν, Θεὸν καὶ Κύριον ὁμολογεῖν τῇ Χριστιανικῇ ἀληθείᾳ βιαζό μεθα· οὕτω τρεῖς θεοὺς ἢ τρεῖς (26) κυρίους λέγειν, τῇ καθολικῇ ἀληθείᾳ κωλυόμεθα. B - SPURIA. 1588 Πλὴν ἀναγκαῖον εστι πρὸς τὴν αἰώνιον σωτηρίαν, ὅπως καὶ τὴν ἐνσάρκωσιν (33) τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰη σοῦ Χριστοῦ ὀρθῶς πιστεύσῃ. Ἔστι γὰρ πίστις ὀρθὴ, ἵνα πιστεύωμεν καὶ ὁμο λογῶμεν, ὅτι ὁ Κύριος ἡμῶν Ἰησοῦς Χριστὸς ὁ Υἱὸς τοῦ Θεοῦ, Θεὸς καὶ ἄνθρωπος ἐστι. Θεὸς ἐκ τῆς οὐσίας τοῦ Πατρὸς πρὸ αἰώνων γεννη θείς, καὶ ἄνθρωπος ἐκ τῆς οὐσίας τῆς Μητρὸς ἐν τῷ αἰῶνι τεχθείς. Τέλειος Θεὸς καὶ τέλειος ἄνθρωπος, ἐκ ψυχῆς λο γικῆς καὶ ἀνθρωπίνης σαρκὸς ὑφιστάμενος. Ἴσος τῷ Πατρὶ κατὰ τὴν θεότητα, ἐλάττων τοῦ Πατρὸς κατὰ τὴν ἀνθρωπότητα. Ος, εἰ καὶ Θεὸς καὶ ἄνθρωπος ἐστιν, οὐ δύο ὅμως, ἀλλ᾽ εἷς ἐστι Χριστός. Εἷς δὲ οὐ τροπῇ τῆς θεότητος εἰς σάρκα, ἀλλὰ προσλήψει τῆς ἀνθρωπότητος εἰς Θεόν. Εἰς πάντως οὐ συγχύσει τῆς οὐσίας, ἀλλ᾽ ἑνότητε τῆς ὑποστάσεως. Καὶ γὰρ ὡς ἡ ψυχὴ λογικὴ καὶ ἡ σὰρξ εἷς ἐστιν Ο Πατὴρ ἀπ᾽ οὐδενός ἐστιν, (27) οὔτε μὴν κτιστός, 661 ἄνθρωπος, οὕτω καὶ ὁ θεάνθρωπος (34) εἰς οὔτε ποιητός, οὐδὲ γεννητός. Ὁ Υἱὸς ἀπὸ τοῦ Πατρὸς μόνου (28) ἐστὶν, οὐ ποιη- τὸς, οὐ κτιστὸς, ἀλλὰ γεννητός. Τὸ Πνεῦμα τὸ ἅγιον ἀπὸ τοῦ Πατρὸς καὶ τοῦ Υἱοῦ οὐ ποιητόν, οὐ κτιστὸν, οὐδὲ γεννητόν, ἀλλ᾽ ἐκπορευ τόν (29) Εἷς οὖν ὁ Πατήρ, οὐ τρεῖς πατέρες· εἷς Υἱὸς, οὐ τρεῖς υἱοί· ἐν Πνεῦμα ἅγιον, οὐ τρία πνεύματα τὰ ἅγια. Καὶ ἐν ταύτῃ τῇ Τριάδι οὐδὲν πρότερον ἡ ὕστε. ρον, οὐδὲν (30) μεῖζον ἢ ἔλαττον, ἀλλὰ πᾶσαι αἱ τρεῖς ὑποστάσεις συναΐδιοί εἰσιν ἑαυταῖς καὶ ἴσαι. Ὥστε (51) κατὰ πάντα (καθὼς εἴρηται) καὶ τὴν μονάδα ἐν Τριάδι, καὶ τὴν Τριάδα ἐν μονάδι σέβεσθαι δεῖ. Ο γοῦν (32) βουλόμενος σωθῆναι, οὕτω περὶ Τριάδος φρονείτω. Ο ἐστι Χριστός. "Ος ἔπαθε διὰ τὴν σωτηρίαν ἡμῶν, καὶ κατῆλθεν εἰς ᾅδου (55), ἀνέστη ἐν τρίτῃ ἡμέρᾳ ἐκ τῶν νεκρῶν. ᾿Ανῆλθεν εἰς τοὺς οὐρανοὺς, κάθηται ἐκ δεξιῶν τοῦ Θεοῦ καὶ Πατρὸς παντοκράτορος, ὅθεν ἥξει κρῖναι ζῶντας καὶ νεκρούς. Οὗ τῇ παρουσία πάντες οἱ ἄνθρωποι ἀναστήσονται μετὰ τῶν σωμάτων αὐτῶν, καὶ ἀποδώσουσιν ἐξ ἰδίων ἔργων ἀπολογίαν. Καὶ οἱ τὰ ἀγαθὰ πράξαντες πορεύσονται εἰς ζωὴν αἰώνιον· οἱ δὲ φαῦλα εἰς τὸ πῦρ τὸ αἰώνιον. Αὕτη ἐστὶν ἡ καθολική πίστις, ἣν ἐὰν μή τις ἐκ πίστεως βεβαίως, πιστεύση (36), σωθῆναι οὐ δυνή σεται. QUARTA FORMULA. Quicunque vult salvis esse, ante omnia opus est D ipsi ut teneat orthodoxam fidem; quam nisi quis impollutam et incorruptam servaverit, æternam in- veniet perniciem. Fides igitur orthodoxa hæc est, ut unum Deum in Trinitate, et Trinitatem in uni- tate veneremur, neque confundentes personas ne- que substantiam separantes. στον. οὐ τρεῖς. τὸ ἅγιον. Ibid. Conc. de more, καὶ γὰρ οὐ τρεῖς. Mox Genebr., έκαστον. Conc., ἑκάστην. Εἴ τις βούλοιτο σωθῆναι, πρὸ πάντων αὐτῷ χρεία κρατῆσαι τὴν ὀρθόδοξον πίστιν· ἣν ἐὰν μή τις ἀμό λυντον καὶ ἄφθορον τηρήση, αἰώνιον εὑρήσει τὴν ἀπώλειαν. Πίστις οὖν ἡ ὀρθόδοξος αὕτη ἐστὶν, ἵνα ἕνα Θεὸν ἐν Τριάδι, καὶ Τριάδα ἐν μονάδι σέβωμεν, μήτε συγχέοντες τὰς ὑποστάσεις, μήτε τὴν οὐσίαν διαι ροῦντες. Mox Genebrard., γενητός. Concil., γεννητός, rectius. Ibid. Conc., τρεῖς ὑποστάσεις συναΐδιοι ὅτι ante ὀρθῶς. βαίως πιστεύσῃ, etc. (20) Καί hic et in sequenti linea deest in Conc. (21) Conc., Καὶ γὰρ οὐ τρεῖς. . . οὐ τρεῖς ἄκτι (22) In Concil. και deest. Idem mox, καὶ γὰρ (23) Concil., καὶ γὰρ οὐ τρεῖς. (24) Conc., Ούτω. Μox alii, Κύριος καὶ τὸ Πνεῦμα (25) Sic Henric. Steph. recte. Editi vero, ἰδίαν. (26) Conc.. ἢ καὶ τρεῖς. (27) Concil., οὔτε ποιητὸς, οὔτε γεννητός. (28) Sic Concil. Genebrarius vero habet μόνον. (29) Concil., ἐκπορευόμενον. Μox idem, Εἷς γοῦν. (50) Concil., οὐδέ. Mox Genebrard., ἀλλὰ σῶα: αἱ. (31) Concil., OŰTIJ. (52) Concil., σεβόμεθα. Ο οὖν. (33) Concil., σάρκωσιν. Μox Genebrard. habet 134) Concil., Θεὸς καὶ ἄνθρωπος. (35) Concil., ήμετέραν, καὶ κατῆλθεν ἐν ᾅδῃ. (36) Concil., ἣν ἐὰν μὴ εἰς ἕκαστος πίστεως (
Τέλειος Θεὸς καὶ τέλειος ἄνθρωπος, ἐκ ψυχῆς λογικῆς καὶ ἀνθρωπίνης σαρκὸς ὑφιστάμενος. Ἴσος τῷ Πατρὶ κατὰ τὴν θεότητα, ἐλάττων τοῦ Πατρὸς κατὰ τὴν ἀνθρωπότητα. Ὃς, εἰ καὶ Θεὸς καὶ ἄνθρωπός ἐστιν, οὐ δύο ὅμως, ἀλλ’ εἷς ἐστι Χριστός. Εἷς δὲ οὐ τροπῇ τῆς θεότητος εἰς σάρκα, ἀλλὰ προσλήψει τῆς ἀνθρωπότητος εἰς Θεόν. Εἷς πάντως οὐ συγχύσει τῆς οὐσίας, ἀλλ’ ἑνότητι τῆς ὑποστάσεως. Καὶ γὰρ ὡς ἡ ψυχὴ λογικὴ καὶ ἡ σὰρξ εἷς ἐστιν ἄνθρωπος, οὕτω καὶ ὁ θεάνθρωπος εἷς ἐστι Χριστός. Ὃς ἔπαθε διὰ τὴν σωτηρίαν ἡμῶν, καὶ κατῆλθεν εἰς ᾅδου, ἀνέστη ἐν τρίτῃ ἡμέρᾳ ἐκ τῶν νεκρῶν. Ἀνῆλθεν εἰς τοὺς οὐρανοὺς, κάθηται ἐκ δεξιῶν τοῦ Θεοῦ καὶ Πατρὸς παντοκράτορος, ὅθεν ἥξει κρῖναι ζῶντας καὶ νεκρούς. Οὗ τῇ παρουσίᾳ πάντες οἱ ἄνθρωποι ἀναστήσονται μετὰ τῶν σωμάτων αὐτῶν, καὶ ἀποδώσουσιν ἐξ ἰδίων ἔργων ἀπολογίαν. Καὶ οἱ τὰ ἀγαθὰ πράξαντες πορεύσονται εἰς ζωὴν αἰώνιον· οἱ δὲ φαῦλα εἰς τὸ πῦρ τὸ αἰώνιον. Αὕτη ἐστὶν ἡ καθολικὴ πίστις, ἣν ἐὰν μή τις ἐκ πίστεως βεβαίως πιστεύσῃ, σωθῆναι οὐ δυνήσεται. Εἴ τις βούλοιτο σωθῆναι, πρὸ πάντων αὐτῷ χρεία κρατῆσαι τὴν ὀρθόδοξον πίστιν·
1887 S. ATHANASIUS. ἀκατάληπτον καὶ (20) τὸ Πνεῦμα τὸ ἅγιον. Αιών Α γιος ὁ Πατήρ, αἰώνιος ὁ Υἱός, αἰώνιον καὶ τὸ Πνεῦμα τὸ ἅγιον. Πλὴν οὐ τρεῖς αἰώνιοι, ἀλλ᾽ εἰς αἰώνιος· οὐδὲ τρεῖς ἄκτιστοι (21), οὐδὲ τρεῖς ἀκατάληπτοι, ἀλλ᾽ εἰς ἄκτιστος, εἷς ἀκατάληπτος. Ομοίως παντοδύναμος ὁ Πατήρ, παντοδύναμος ὁ Γιὸς, καὶ παντοδύναμον καὶ (22) τὸ Πνεῦμα τὸ ἅγιον· πλὴν οὐ τρεῖς παντοδύναμοι, ἀλλ' εἷς παντο δύναμος. Οὕτω Θεὸς ὁ Πατήρ, Θεὸς ὁ Υἱός, Θεὸς τὸ Πνεῦμα τὸ ἅγιον· πλὴν οὐ τρεῖς (25) θεοί, ἀλλ' εἷς Θεός. Ομοίως (24) Κύριος ὁ Πατήρ, Κύριος ὁ Υἱός, Κύ- ριον τὸ Πνεῦμα τὸ ἅγιον· πλὴν οὐ τρεῖς κύριοι, ἀλλ' εἷς ἐστι Κύριος Οτι ὡς ἰδίᾳ (25) μίαν ἑκάστην ὑπόστασιν, Θεὸν καὶ Κύριον ὁμολογεῖν τῇ Χριστιανικῇ ἀληθείᾳ βιαζό μεθα· οὕτω τρεῖς θεοὺς ἢ τρεῖς (26) κυρίους λέγειν, τῇ καθολικῇ ἀληθείᾳ κωλυόμεθα. B - SPURIA. 1588 Πλὴν ἀναγκαῖον εστι πρὸς τὴν αἰώνιον σωτηρίαν, ὅπως καὶ τὴν ἐνσάρκωσιν (33) τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰη σοῦ Χριστοῦ ὀρθῶς πιστεύσῃ. Ἔστι γὰρ πίστις ὀρθὴ, ἵνα πιστεύωμεν καὶ ὁμο λογῶμεν, ὅτι ὁ Κύριος ἡμῶν Ἰησοῦς Χριστὸς ὁ Υἱὸς τοῦ Θεοῦ, Θεὸς καὶ ἄνθρωπος ἐστι. Θεὸς ἐκ τῆς οὐσίας τοῦ Πατρὸς πρὸ αἰώνων γεννη θείς, καὶ ἄνθρωπος ἐκ τῆς οὐσίας τῆς Μητρὸς ἐν τῷ αἰῶνι τεχθείς. Τέλειος Θεὸς καὶ τέλειος ἄνθρωπος, ἐκ ψυχῆς λο γικῆς καὶ ἀνθρωπίνης σαρκὸς ὑφιστάμενος. Ἴσος τῷ Πατρὶ κατὰ τὴν θεότητα, ἐλάττων τοῦ Πατρὸς κατὰ τὴν ἀνθρωπότητα. Ος, εἰ καὶ Θεὸς καὶ ἄνθρωπος ἐστιν, οὐ δύο ὅμως, ἀλλ᾽ εἷς ἐστι Χριστός. Εἷς δὲ οὐ τροπῇ τῆς θεότητος εἰς σάρκα, ἀλλὰ προσλήψει τῆς ἀνθρωπότητος εἰς Θεόν. Εἰς πάντως οὐ συγχύσει τῆς οὐσίας, ἀλλ᾽ ἑνότητε τῆς ὑποστάσεως. Καὶ γὰρ ὡς ἡ ψυχὴ λογικὴ καὶ ἡ σὰρξ εἷς ἐστιν Ο Πατὴρ ἀπ᾽ οὐδενός ἐστιν, (27) οὔτε μὴν κτιστός, 661 ἄνθρωπος, οὕτω καὶ ὁ θεάνθρωπος (34) εἰς οὔτε ποιητός, οὐδὲ γεννητός. Ὁ Υἱὸς ἀπὸ τοῦ Πατρὸς μόνου (28) ἐστὶν, οὐ ποιη- τὸς, οὐ κτιστὸς, ἀλλὰ γεννητός. Τὸ Πνεῦμα τὸ ἅγιον ἀπὸ τοῦ Πατρὸς καὶ τοῦ Υἱοῦ οὐ ποιητόν, οὐ κτιστὸν, οὐδὲ γεννητόν, ἀλλ᾽ ἐκπορευ τόν (29) Εἷς οὖν ὁ Πατήρ, οὐ τρεῖς πατέρες· εἷς Υἱὸς, οὐ τρεῖς υἱοί· ἐν Πνεῦμα ἅγιον, οὐ τρία πνεύματα τὰ ἅγια. Καὶ ἐν ταύτῃ τῇ Τριάδι οὐδὲν πρότερον ἡ ὕστε. ρον, οὐδὲν (30) μεῖζον ἢ ἔλαττον, ἀλλὰ πᾶσαι αἱ τρεῖς ὑποστάσεις συναΐδιοί εἰσιν ἑαυταῖς καὶ ἴσαι. Ὥστε (51) κατὰ πάντα (καθὼς εἴρηται) καὶ τὴν μονάδα ἐν Τριάδι, καὶ τὴν Τριάδα ἐν μονάδι σέβεσθαι δεῖ. Ο γοῦν (32) βουλόμενος σωθῆναι, οὕτω περὶ Τριάδος φρονείτω. Ο ἐστι Χριστός. "Ος ἔπαθε διὰ τὴν σωτηρίαν ἡμῶν, καὶ κατῆλθεν εἰς ᾅδου (55), ἀνέστη ἐν τρίτῃ ἡμέρᾳ ἐκ τῶν νεκρῶν. ᾿Ανῆλθεν εἰς τοὺς οὐρανοὺς, κάθηται ἐκ δεξιῶν τοῦ Θεοῦ καὶ Πατρὸς παντοκράτορος, ὅθεν ἥξει κρῖναι ζῶντας καὶ νεκρούς. Οὗ τῇ παρουσία πάντες οἱ ἄνθρωποι ἀναστήσονται μετὰ τῶν σωμάτων αὐτῶν, καὶ ἀποδώσουσιν ἐξ ἰδίων ἔργων ἀπολογίαν. Καὶ οἱ τὰ ἀγαθὰ πράξαντες πορεύσονται εἰς ζωὴν αἰώνιον· οἱ δὲ φαῦλα εἰς τὸ πῦρ τὸ αἰώνιον. Αὕτη ἐστὶν ἡ καθολική πίστις, ἣν ἐὰν μή τις ἐκ πίστεως βεβαίως, πιστεύση (36), σωθῆναι οὐ δυνή σεται. QUARTA FORMULA. Quicunque vult salvis esse, ante omnia opus est D ipsi ut teneat orthodoxam fidem; quam nisi quis impollutam et incorruptam servaverit, æternam in- veniet perniciem. Fides igitur orthodoxa hæc est, ut unum Deum in Trinitate, et Trinitatem in uni- tate veneremur, neque confundentes personas ne- que substantiam separantes. στον. οὐ τρεῖς. τὸ ἅγιον. Ibid. Conc. de more, καὶ γὰρ οὐ τρεῖς. Mox Genebr., έκαστον. Conc., ἑκάστην. Εἴ τις βούλοιτο σωθῆναι, πρὸ πάντων αὐτῷ χρεία κρατῆσαι τὴν ὀρθόδοξον πίστιν· ἣν ἐὰν μή τις ἀμό λυντον καὶ ἄφθορον τηρήση, αἰώνιον εὑρήσει τὴν ἀπώλειαν. Πίστις οὖν ἡ ὀρθόδοξος αὕτη ἐστὶν, ἵνα ἕνα Θεὸν ἐν Τριάδι, καὶ Τριάδα ἐν μονάδι σέβωμεν, μήτε συγχέοντες τὰς ὑποστάσεις, μήτε τὴν οὐσίαν διαι ροῦντες. Mox Genebrard., γενητός. Concil., γεννητός, rectius. Ibid. Conc., τρεῖς ὑποστάσεις συναΐδιοι ὅτι ante ὀρθῶς. βαίως πιστεύσῃ, etc. (20) Καί hic et in sequenti linea deest in Conc. (21) Conc., Καὶ γὰρ οὐ τρεῖς. . . οὐ τρεῖς ἄκτι (22) In Concil. και deest. Idem mox, καὶ γὰρ (23) Concil., καὶ γὰρ οὐ τρεῖς. (24) Conc., Ούτω. Μox alii, Κύριος καὶ τὸ Πνεῦμα (25) Sic Henric. Steph. recte. Editi vero, ἰδίαν. (26) Conc.. ἢ καὶ τρεῖς. (27) Concil., οὔτε ποιητὸς, οὔτε γεννητός. (28) Sic Concil. Genebrarius vero habet μόνον. (29) Concil., ἐκπορευόμενον. Μox idem, Εἷς γοῦν. (50) Concil., οὐδέ. Mox Genebrard., ἀλλὰ σῶα: αἱ. (31) Concil., OŰTIJ. (52) Concil., σεβόμεθα. Ο οὖν. (33) Concil., σάρκωσιν. Μox Genebrard. habet 134) Concil., Θεὸς καὶ ἄνθρωπος. (35) Concil., ήμετέραν, καὶ κατῆλθεν ἐν ᾅδῃ. (36) Concil., ἣν ἐὰν μὴ εἰς ἕκαστος πίστεως (
PG 28:1588ἣν ἐὰν μή τις ἀμόλυντον καὶ ἄφθορον τηρήσῃ, αἰώνιον εὑρήσει τὴν ἀπώλειαν. Πίστις οὖν ἡ ὀρθόδοξος αὕτη ἐστὶν, ἵνα ἕνα Θεὸν ἐν. Τριάδι, καὶ Τριάδα ἐν μονάδι σέβωμεν, μήτε συγχέοντες τὰς ὑποστάσεις, μήτε τὴν οὐσίαν διαιροῦντες. Ἄλλη γὰρ ὑπόστασις τοῦ Πατρὸς, ἄλλη τοῦ Υἱοῦ, ἄλλη τοῦ ἁγίου Πνεύματος. Ἀλλὰ τοῦ Πατρὸς, καὶ τοῦ Υἱοῦ, καὶ τοῦ ἁγίου Πνεύματος, μία ἐστὶν ἡ θεότης, ἓν τὸ κράτος, μία ἐξουσία, μία βασιλεία, ἴση ἡ δόξα, ἴση ἡ μεγαλωσύνη καὶ αἰώνιος. Οἷος ὁ Πατὴρ, τοιοῦτος ὁ Υἱὸς, τοιοῦτον τὸ Πνεῦμα τὸ ἅγιον. Ἄκτιστος ὁ Πατὴρ, ἄκτιστος ὁ Υἱὸς, ἄκτιστον τὸ Πνεῦμα τὸ ἅγιον· καὶ οὐ τρεῖς ἄκτιστοι, ἀλλ’ εἷς ἄκτιστος. Παντοκράτωρ ὁ Πατὴρ, παντοκράτωρ ὁ Υἱὸς, παντοκράτωρ τὸ Πνεῦμα τὸ ἅγιον· καὶ οὐ τρεῖς παντοκράτορες, ἀλλ’ εἷς παντοκράτωρ. Αἰώνιος ὁ Πατὴρ, αἰώνιος ὁ Υἱὸς, αἰώνιον τὸ Πνεῦμα τὸ ἅγιον· καὶ οὐ τρεῖς αἰώνιοι, ἀλλ’ εἷς αἰώνιος. Παντοδύναμος ὁ Πατὴρ, παντοδύναμος ὁ Υἱὸς, παντοδύναμον τὸ Πνεῦμα τὸ ἅγιον· καὶ οὐ τρεῖς παντοδύναμοι, ἀλλ’ εἷς παντοδύναμος. Οὕτω Θεὸς ὁ Πατὴρ, Θεὸς ὁ Υἱὸς, Θεὸς τὸ Πνεῦμα τὸ ἅγιον· καὶ οὐ τρεῖς θεοὶ, ἀλλ’ εἷς ἐστι Θεός.
1887 S. ATHANASIUS. ἀκατάληπτον καὶ (20) τὸ Πνεῦμα τὸ ἅγιον. Αιών Α γιος ὁ Πατήρ, αἰώνιος ὁ Υἱός, αἰώνιον καὶ τὸ Πνεῦμα τὸ ἅγιον. Πλὴν οὐ τρεῖς αἰώνιοι, ἀλλ᾽ εἰς αἰώνιος· οὐδὲ τρεῖς ἄκτιστοι (21), οὐδὲ τρεῖς ἀκατάληπτοι, ἀλλ᾽ εἰς ἄκτιστος, εἷς ἀκατάληπτος. Ομοίως παντοδύναμος ὁ Πατήρ, παντοδύναμος ὁ Γιὸς, καὶ παντοδύναμον καὶ (22) τὸ Πνεῦμα τὸ ἅγιον· πλὴν οὐ τρεῖς παντοδύναμοι, ἀλλ' εἷς παντο δύναμος. Οὕτω Θεὸς ὁ Πατήρ, Θεὸς ὁ Υἱός, Θεὸς τὸ Πνεῦμα τὸ ἅγιον· πλὴν οὐ τρεῖς (25) θεοί, ἀλλ' εἷς Θεός. Ομοίως (24) Κύριος ὁ Πατήρ, Κύριος ὁ Υἱός, Κύ- ριον τὸ Πνεῦμα τὸ ἅγιον· πλὴν οὐ τρεῖς κύριοι, ἀλλ' εἷς ἐστι Κύριος Οτι ὡς ἰδίᾳ (25) μίαν ἑκάστην ὑπόστασιν, Θεὸν καὶ Κύριον ὁμολογεῖν τῇ Χριστιανικῇ ἀληθείᾳ βιαζό μεθα· οὕτω τρεῖς θεοὺς ἢ τρεῖς (26) κυρίους λέγειν, τῇ καθολικῇ ἀληθείᾳ κωλυόμεθα. B - SPURIA. 1588 Πλὴν ἀναγκαῖον εστι πρὸς τὴν αἰώνιον σωτηρίαν, ὅπως καὶ τὴν ἐνσάρκωσιν (33) τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰη σοῦ Χριστοῦ ὀρθῶς πιστεύσῃ. Ἔστι γὰρ πίστις ὀρθὴ, ἵνα πιστεύωμεν καὶ ὁμο λογῶμεν, ὅτι ὁ Κύριος ἡμῶν Ἰησοῦς Χριστὸς ὁ Υἱὸς τοῦ Θεοῦ, Θεὸς καὶ ἄνθρωπος ἐστι. Θεὸς ἐκ τῆς οὐσίας τοῦ Πατρὸς πρὸ αἰώνων γεννη θείς, καὶ ἄνθρωπος ἐκ τῆς οὐσίας τῆς Μητρὸς ἐν τῷ αἰῶνι τεχθείς. Τέλειος Θεὸς καὶ τέλειος ἄνθρωπος, ἐκ ψυχῆς λο γικῆς καὶ ἀνθρωπίνης σαρκὸς ὑφιστάμενος. Ἴσος τῷ Πατρὶ κατὰ τὴν θεότητα, ἐλάττων τοῦ Πατρὸς κατὰ τὴν ἀνθρωπότητα. Ος, εἰ καὶ Θεὸς καὶ ἄνθρωπος ἐστιν, οὐ δύο ὅμως, ἀλλ᾽ εἷς ἐστι Χριστός. Εἷς δὲ οὐ τροπῇ τῆς θεότητος εἰς σάρκα, ἀλλὰ προσλήψει τῆς ἀνθρωπότητος εἰς Θεόν. Εἰς πάντως οὐ συγχύσει τῆς οὐσίας, ἀλλ᾽ ἑνότητε τῆς ὑποστάσεως. Καὶ γὰρ ὡς ἡ ψυχὴ λογικὴ καὶ ἡ σὰρξ εἷς ἐστιν Ο Πατὴρ ἀπ᾽ οὐδενός ἐστιν, (27) οὔτε μὴν κτιστός, 661 ἄνθρωπος, οὕτω καὶ ὁ θεάνθρωπος (34) εἰς οὔτε ποιητός, οὐδὲ γεννητός. Ὁ Υἱὸς ἀπὸ τοῦ Πατρὸς μόνου (28) ἐστὶν, οὐ ποιη- τὸς, οὐ κτιστὸς, ἀλλὰ γεννητός. Τὸ Πνεῦμα τὸ ἅγιον ἀπὸ τοῦ Πατρὸς καὶ τοῦ Υἱοῦ οὐ ποιητόν, οὐ κτιστὸν, οὐδὲ γεννητόν, ἀλλ᾽ ἐκπορευ τόν (29) Εἷς οὖν ὁ Πατήρ, οὐ τρεῖς πατέρες· εἷς Υἱὸς, οὐ τρεῖς υἱοί· ἐν Πνεῦμα ἅγιον, οὐ τρία πνεύματα τὰ ἅγια. Καὶ ἐν ταύτῃ τῇ Τριάδι οὐδὲν πρότερον ἡ ὕστε. ρον, οὐδὲν (30) μεῖζον ἢ ἔλαττον, ἀλλὰ πᾶσαι αἱ τρεῖς ὑποστάσεις συναΐδιοί εἰσιν ἑαυταῖς καὶ ἴσαι. Ὥστε (51) κατὰ πάντα (καθὼς εἴρηται) καὶ τὴν μονάδα ἐν Τριάδι, καὶ τὴν Τριάδα ἐν μονάδι σέβεσθαι δεῖ. Ο γοῦν (32) βουλόμενος σωθῆναι, οὕτω περὶ Τριάδος φρονείτω. Ο ἐστι Χριστός. "Ος ἔπαθε διὰ τὴν σωτηρίαν ἡμῶν, καὶ κατῆλθεν εἰς ᾅδου (55), ἀνέστη ἐν τρίτῃ ἡμέρᾳ ἐκ τῶν νεκρῶν. ᾿Ανῆλθεν εἰς τοὺς οὐρανοὺς, κάθηται ἐκ δεξιῶν τοῦ Θεοῦ καὶ Πατρὸς παντοκράτορος, ὅθεν ἥξει κρῖναι ζῶντας καὶ νεκρούς. Οὗ τῇ παρουσία πάντες οἱ ἄνθρωποι ἀναστήσονται μετὰ τῶν σωμάτων αὐτῶν, καὶ ἀποδώσουσιν ἐξ ἰδίων ἔργων ἀπολογίαν. Καὶ οἱ τὰ ἀγαθὰ πράξαντες πορεύσονται εἰς ζωὴν αἰώνιον· οἱ δὲ φαῦλα εἰς τὸ πῦρ τὸ αἰώνιον. Αὕτη ἐστὶν ἡ καθολική πίστις, ἣν ἐὰν μή τις ἐκ πίστεως βεβαίως, πιστεύση (36), σωθῆναι οὐ δυνή σεται. QUARTA FORMULA. Quicunque vult salvis esse, ante omnia opus est D ipsi ut teneat orthodoxam fidem; quam nisi quis impollutam et incorruptam servaverit, æternam in- veniet perniciem. Fides igitur orthodoxa hæc est, ut unum Deum in Trinitate, et Trinitatem in uni- tate veneremur, neque confundentes personas ne- que substantiam separantes. στον. οὐ τρεῖς. τὸ ἅγιον. Ibid. Conc. de more, καὶ γὰρ οὐ τρεῖς. Mox Genebr., έκαστον. Conc., ἑκάστην. Εἴ τις βούλοιτο σωθῆναι, πρὸ πάντων αὐτῷ χρεία κρατῆσαι τὴν ὀρθόδοξον πίστιν· ἣν ἐὰν μή τις ἀμό λυντον καὶ ἄφθορον τηρήση, αἰώνιον εὑρήσει τὴν ἀπώλειαν. Πίστις οὖν ἡ ὀρθόδοξος αὕτη ἐστὶν, ἵνα ἕνα Θεὸν ἐν Τριάδι, καὶ Τριάδα ἐν μονάδι σέβωμεν, μήτε συγχέοντες τὰς ὑποστάσεις, μήτε τὴν οὐσίαν διαι ροῦντες. Mox Genebrard., γενητός. Concil., γεννητός, rectius. Ibid. Conc., τρεῖς ὑποστάσεις συναΐδιοι ὅτι ante ὀρθῶς. βαίως πιστεύσῃ, etc. (20) Καί hic et in sequenti linea deest in Conc. (21) Conc., Καὶ γὰρ οὐ τρεῖς. . . οὐ τρεῖς ἄκτι (22) In Concil. και deest. Idem mox, καὶ γὰρ (23) Concil., καὶ γὰρ οὐ τρεῖς. (24) Conc., Ούτω. Μox alii, Κύριος καὶ τὸ Πνεῦμα (25) Sic Henric. Steph. recte. Editi vero, ἰδίαν. (26) Conc.. ἢ καὶ τρεῖς. (27) Concil., οὔτε ποιητὸς, οὔτε γεννητός. (28) Sic Concil. Genebrarius vero habet μόνον. (29) Concil., ἐκπορευόμενον. Μox idem, Εἷς γοῦν. (50) Concil., οὐδέ. Mox Genebrard., ἀλλὰ σῶα: αἱ. (31) Concil., OŰTIJ. (52) Concil., σεβόμεθα. Ο οὖν. (33) Concil., σάρκωσιν. Μox Genebrard. habet 134) Concil., Θεὸς καὶ ἄνθρωπος. (35) Concil., ήμετέραν, καὶ κατῆλθεν ἐν ᾅδῃ. (36) Concil., ἣν ἐὰν μὴ εἰς ἕκαστος πίστεως (
Κύριος ὁ Πατὴρ, Κύριος ὁ Υἱὸς, Κύριος τὸ Πνεῦμα τὸ ἅγιον· καὶ οὐ τρεῖς κύριοι, ἀλλ’ εἷς ἐστι Κύριος. Καὶ ὥσπερ μοναδικῶς μίαν ἑκάστην ὑπόστασιν Θεὸν καὶ Κύριον ὁμολογεῖν Χριστιανικῇ ἀληθείᾳ συνηγοροῦμεν, οὕτω τρεῖς θεοὺς ἢ τρεῖς κυρίους λέγειν οὐ συναινοῦμεν, ἀλλὰ παντελῶς ἀπαγορεύομεν. Πατὴρ γὰρ παρ’ οὐδενός ἐστι ποιητὸς, οὐ κτιστὸς, ἀλλ’ ἀγέννητος. Ὁ Υἱὸς ἀπὸ τοῦ Πατρός ἐστιν οὐ ποιητὸς, οὐ κτιστὸς, ἀλλὰ γεννητός. Τὸ Πνεῦμα τὸ ἅγιον ἀπὸ τοῦ Πατρός ἐστιν οὐ ποιητὸν, οὐ κτιστὸν, οὐ γεννητὸν, ἀλλ’ ἐκπορευτόν. Εἷς λοιπὸν ὁ Πατὴρ, οὐ τρεῖς πατέρες· εἷς Υἱὸς, οὐ τρεῖς υἱοί· ἓν Πνεῦμα ἅγιον, οὐ τρία πνεύματα ἅγια. Καὶ ἐν ταύτῃ τῇ Τριάδι οὐδεὶς πρῶτος ἢ ἔσχατος, οὐδεὶς μέγας ἢ μικρός· ἀλλὰ αἱ τρεῖς ὑποστάσεις αἰώνιοί τέ εἰσι καὶ ἴσαι εἰς πάντα, ὡς προείρηται. Μονάδα γοῦν ἐν Τριάδι, καὶ Τριάδα ἐν μονάδι πᾶς Χριστιανὸς εὐσεβείσθω· καὶ οὕτω περὶ τῆς ἁγίας καὶ ζωοποιοῦ καὶ ὁμοουσίου Τριάδος δοξαζέτω. Ἀναγκαῖον δέ ἐστι καὶ τὴν σάρκωσιν τοῦ Υἱοῦ τοῦ Θεοῦ καὶ Σωτῆρος ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ ὀρθῶς πιστεύειν.
1887 S. ATHANASIUS. ἀκατάληπτον καὶ (20) τὸ Πνεῦμα τὸ ἅγιον. Αιών Α γιος ὁ Πατήρ, αἰώνιος ὁ Υἱός, αἰώνιον καὶ τὸ Πνεῦμα τὸ ἅγιον. Πλὴν οὐ τρεῖς αἰώνιοι, ἀλλ᾽ εἰς αἰώνιος· οὐδὲ τρεῖς ἄκτιστοι (21), οὐδὲ τρεῖς ἀκατάληπτοι, ἀλλ᾽ εἰς ἄκτιστος, εἷς ἀκατάληπτος. Ομοίως παντοδύναμος ὁ Πατήρ, παντοδύναμος ὁ Γιὸς, καὶ παντοδύναμον καὶ (22) τὸ Πνεῦμα τὸ ἅγιον· πλὴν οὐ τρεῖς παντοδύναμοι, ἀλλ' εἷς παντο δύναμος. Οὕτω Θεὸς ὁ Πατήρ, Θεὸς ὁ Υἱός, Θεὸς τὸ Πνεῦμα τὸ ἅγιον· πλὴν οὐ τρεῖς (25) θεοί, ἀλλ' εἷς Θεός. Ομοίως (24) Κύριος ὁ Πατήρ, Κύριος ὁ Υἱός, Κύ- ριον τὸ Πνεῦμα τὸ ἅγιον· πλὴν οὐ τρεῖς κύριοι, ἀλλ' εἷς ἐστι Κύριος Οτι ὡς ἰδίᾳ (25) μίαν ἑκάστην ὑπόστασιν, Θεὸν καὶ Κύριον ὁμολογεῖν τῇ Χριστιανικῇ ἀληθείᾳ βιαζό μεθα· οὕτω τρεῖς θεοὺς ἢ τρεῖς (26) κυρίους λέγειν, τῇ καθολικῇ ἀληθείᾳ κωλυόμεθα. B - SPURIA. 1588 Πλὴν ἀναγκαῖον εστι πρὸς τὴν αἰώνιον σωτηρίαν, ὅπως καὶ τὴν ἐνσάρκωσιν (33) τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰη σοῦ Χριστοῦ ὀρθῶς πιστεύσῃ. Ἔστι γὰρ πίστις ὀρθὴ, ἵνα πιστεύωμεν καὶ ὁμο λογῶμεν, ὅτι ὁ Κύριος ἡμῶν Ἰησοῦς Χριστὸς ὁ Υἱὸς τοῦ Θεοῦ, Θεὸς καὶ ἄνθρωπος ἐστι. Θεὸς ἐκ τῆς οὐσίας τοῦ Πατρὸς πρὸ αἰώνων γεννη θείς, καὶ ἄνθρωπος ἐκ τῆς οὐσίας τῆς Μητρὸς ἐν τῷ αἰῶνι τεχθείς. Τέλειος Θεὸς καὶ τέλειος ἄνθρωπος, ἐκ ψυχῆς λο γικῆς καὶ ἀνθρωπίνης σαρκὸς ὑφιστάμενος. Ἴσος τῷ Πατρὶ κατὰ τὴν θεότητα, ἐλάττων τοῦ Πατρὸς κατὰ τὴν ἀνθρωπότητα. Ος, εἰ καὶ Θεὸς καὶ ἄνθρωπος ἐστιν, οὐ δύο ὅμως, ἀλλ᾽ εἷς ἐστι Χριστός. Εἷς δὲ οὐ τροπῇ τῆς θεότητος εἰς σάρκα, ἀλλὰ προσλήψει τῆς ἀνθρωπότητος εἰς Θεόν. Εἰς πάντως οὐ συγχύσει τῆς οὐσίας, ἀλλ᾽ ἑνότητε τῆς ὑποστάσεως. Καὶ γὰρ ὡς ἡ ψυχὴ λογικὴ καὶ ἡ σὰρξ εἷς ἐστιν Ο Πατὴρ ἀπ᾽ οὐδενός ἐστιν, (27) οὔτε μὴν κτιστός, 661 ἄνθρωπος, οὕτω καὶ ὁ θεάνθρωπος (34) εἰς οὔτε ποιητός, οὐδὲ γεννητός. Ὁ Υἱὸς ἀπὸ τοῦ Πατρὸς μόνου (28) ἐστὶν, οὐ ποιη- τὸς, οὐ κτιστὸς, ἀλλὰ γεννητός. Τὸ Πνεῦμα τὸ ἅγιον ἀπὸ τοῦ Πατρὸς καὶ τοῦ Υἱοῦ οὐ ποιητόν, οὐ κτιστὸν, οὐδὲ γεννητόν, ἀλλ᾽ ἐκπορευ τόν (29) Εἷς οὖν ὁ Πατήρ, οὐ τρεῖς πατέρες· εἷς Υἱὸς, οὐ τρεῖς υἱοί· ἐν Πνεῦμα ἅγιον, οὐ τρία πνεύματα τὰ ἅγια. Καὶ ἐν ταύτῃ τῇ Τριάδι οὐδὲν πρότερον ἡ ὕστε. ρον, οὐδὲν (30) μεῖζον ἢ ἔλαττον, ἀλλὰ πᾶσαι αἱ τρεῖς ὑποστάσεις συναΐδιοί εἰσιν ἑαυταῖς καὶ ἴσαι. Ὥστε (51) κατὰ πάντα (καθὼς εἴρηται) καὶ τὴν μονάδα ἐν Τριάδι, καὶ τὴν Τριάδα ἐν μονάδι σέβεσθαι δεῖ. Ο γοῦν (32) βουλόμενος σωθῆναι, οὕτω περὶ Τριάδος φρονείτω. Ο ἐστι Χριστός. "Ος ἔπαθε διὰ τὴν σωτηρίαν ἡμῶν, καὶ κατῆλθεν εἰς ᾅδου (55), ἀνέστη ἐν τρίτῃ ἡμέρᾳ ἐκ τῶν νεκρῶν. ᾿Ανῆλθεν εἰς τοὺς οὐρανοὺς, κάθηται ἐκ δεξιῶν τοῦ Θεοῦ καὶ Πατρὸς παντοκράτορος, ὅθεν ἥξει κρῖναι ζῶντας καὶ νεκρούς. Οὗ τῇ παρουσία πάντες οἱ ἄνθρωποι ἀναστήσονται μετὰ τῶν σωμάτων αὐτῶν, καὶ ἀποδώσουσιν ἐξ ἰδίων ἔργων ἀπολογίαν. Καὶ οἱ τὰ ἀγαθὰ πράξαντες πορεύσονται εἰς ζωὴν αἰώνιον· οἱ δὲ φαῦλα εἰς τὸ πῦρ τὸ αἰώνιον. Αὕτη ἐστὶν ἡ καθολική πίστις, ἣν ἐὰν μή τις ἐκ πίστεως βεβαίως, πιστεύση (36), σωθῆναι οὐ δυνή σεται. QUARTA FORMULA. Quicunque vult salvis esse, ante omnia opus est D ipsi ut teneat orthodoxam fidem; quam nisi quis impollutam et incorruptam servaverit, æternam in- veniet perniciem. Fides igitur orthodoxa hæc est, ut unum Deum in Trinitate, et Trinitatem in uni- tate veneremur, neque confundentes personas ne- que substantiam separantes. στον. οὐ τρεῖς. τὸ ἅγιον. Ibid. Conc. de more, καὶ γὰρ οὐ τρεῖς. Mox Genebr., έκαστον. Conc., ἑκάστην. Εἴ τις βούλοιτο σωθῆναι, πρὸ πάντων αὐτῷ χρεία κρατῆσαι τὴν ὀρθόδοξον πίστιν· ἣν ἐὰν μή τις ἀμό λυντον καὶ ἄφθορον τηρήση, αἰώνιον εὑρήσει τὴν ἀπώλειαν. Πίστις οὖν ἡ ὀρθόδοξος αὕτη ἐστὶν, ἵνα ἕνα Θεὸν ἐν Τριάδι, καὶ Τριάδα ἐν μονάδι σέβωμεν, μήτε συγχέοντες τὰς ὑποστάσεις, μήτε τὴν οὐσίαν διαι ροῦντες. Mox Genebrard., γενητός. Concil., γεννητός, rectius. Ibid. Conc., τρεῖς ὑποστάσεις συναΐδιοι ὅτι ante ὀρθῶς. βαίως πιστεύσῃ, etc. (20) Καί hic et in sequenti linea deest in Conc. (21) Conc., Καὶ γὰρ οὐ τρεῖς. . . οὐ τρεῖς ἄκτι (22) In Concil. και deest. Idem mox, καὶ γὰρ (23) Concil., καὶ γὰρ οὐ τρεῖς. (24) Conc., Ούτω. Μox alii, Κύριος καὶ τὸ Πνεῦμα (25) Sic Henric. Steph. recte. Editi vero, ἰδίαν. (26) Conc.. ἢ καὶ τρεῖς. (27) Concil., οὔτε ποιητὸς, οὔτε γεννητός. (28) Sic Concil. Genebrarius vero habet μόνον. (29) Concil., ἐκπορευόμενον. Μox idem, Εἷς γοῦν. (50) Concil., οὐδέ. Mox Genebrard., ἀλλὰ σῶα: αἱ. (31) Concil., OŰTIJ. (52) Concil., σεβόμεθα. Ο οὖν. (33) Concil., σάρκωσιν. Μox Genebrard. habet 134) Concil., Θεὸς καὶ ἄνθρωπος. (35) Concil., ήμετέραν, καὶ κατῆλθεν ἐν ᾅδῃ. (36) Concil., ἣν ἐὰν μὴ εἰς ἕκαστος πίστεως (
PG 28:1590Ἔστι γοῦν ἡ πίστις ὀρθὴ, ἵνα πιστεύωμεν καὶ ὁμολογῶμεν, ὅτι ὁ Κύριος ἡμῶν Ἰησοῦς Χριστὸς ὁ τοῦ Θεοῦ Υἱὸς, Θεὸς καὶ ἄνθρωπός ἐστι. Θεός ἐστιν ἐκ τῆς οὐσίας Πατρὸς [ αλ. ἄκτιστός ἐστι καὶ οὐσία Πατρὸς], ἄνθρωπός ἐστιν ἐκ τῆς οὐσίας τῆς Μητρός. Ἐπειδὴ γὰρ ἁμαρτήσας ὁ Ἀδὰμ θανάτῳ τὸ γένος τῶν ἀνθρώπων ὑπέβαλε, καὶ τὴν φύσιν ἡμῶν ὑπεύθυνον τῷ χρέει πεποίηκεν· ὁ Υἱὸς λοιπὸν τοῦ ἀοράτου Πατρὸς καὶ Θεοῦ, τῶν οὐρανῶν οὐκ ἐκστὰς, πρὸς ἡμᾶς κατῆλθε· καὶ δι’ ἀκοῆς εἰσδὺς τὴν νηδὺν τῆς ἁγίας Παρθένου, μυστικῶς τὴν κυοφορίαν εἰργάσατο, ἐνδὺς τὴν ἡμετέραν φύσιν κατ’ ἄκραν ἕνωσιν· Θεὸς ὁμοῦ καὶ ἄνθρωπος προελθὼν, οὕτω τὴν καθ’ ἡμᾶς οἰκονομίαν ἐπλήρωσε δι’ ἄφατον ἔλεον. Καὶ τέλειος Θεὸς ὢν, γέγονε τέλειος ἄνθρωπος, μὴ τραπεὶς, μὴ ἀλλοιωθεὶς τὴν ὑπερούσιον καὶ ἄφραστον οὐσίαν τῆς αὐτοῦ θεότητος, ἐκ ψυχῆς λογικῆς καὶ ἀνθρωπίνης σαρκὸς οὐσιωθείς· αὐτὸς ἑαυτῷ σὺν τῷ συμφυεῖ αὐτοῦ παναγίῳ Πνεύματι δημιουργήσας τὴν παναγίαν τῆς σαρκὸς πρόσληψιν, τελείαν οὐσίαν ἀνθρωπίνην ἐνυπόστατον αὐτῷ καὶ ἀδιαίρετον ἐξ αὐτοῦ, ἁμαρτίας ἀμέθεκτον·
Αλλη γὰρ ὑπόστασις τοῦ Πατρός, ἄλλη τοῦ Υἱοῦ, Α ἄλλη τοῦ ἁγίου Πνεύματος. ᾿Αλλὰ τοῦ Πατρὸς, καὶ τοῦ Υἱοῦ, καὶ τοῦ ἁγίου Πνεύματος, μία ἐστὶν ἡ θεό της, ἐν τὸ κράτος, μία εξουσία, μία βασιλεία, ἴση ἡ δόξα, ἴση ἡ μεγαλωσύνη καὶ αἰώνιος. Οἷος ὁ Πατήρ, τοιοῦτος ὁ Υἱός, τοιοῦτον τὸ Πνεῦμα τὸ ἅγιον. Ακτι στὸς ὁ Πατήρ, ἄκτιστος ὁ Υἱὸς, ἄκτιστον τὸ Πνεῦμα τὸ ἅγιον· καὶ οὐ τρεῖς ἄκτιστοι, ἀλλ' εἰς ἄκτιστος. Παντοκράτωρ ὁ Πατήρ, παντοκράτωρ ὁ Υἱὸς, παν- τοκράτωρ τὸ Πνεῦμα τὸ ἅγιον· καὶ οὐ τρεῖς παντο- κράτορες, ἀλλ' εἷς παντοκράτωρ. Αιώνιος ὁ Πατήρ, αἰώνιος ὁ Υἱὸς, αἰώνιον τὸ Πνεῦμα τὸ ἅγιον· καὶ οὐ τρεῖς αἰώνιοι, ἀλλ᾽ εἰς αἰώνιος. Παντοδύναμος ὁ Πατήρ, παντοδύναμος ὁ Υἱὸς, παντοδύναμον τὸ Πνεῦμα τὸ ἅγιον· καὶ οὐ τρεῖς παντοδύναμοι, ἀλλ' εἷς παντοδύ ναμος. Οὕτω Θεὸς ὁ Πατήρ, Θεὸς ὁ Υἱὸς, Θεὸς τὸ Πνεῦμα τὸ ἅγιον· καὶ οὐ τρεῖς θεοί, ἀλλ' εἷς ἐστι Θεός. Κύριος ὁ Πατήρ, Κύριος ὁ Υἱός, Κύριος τὸ Πνεῦμα τὸ ἅγιον· καὶ οὐ τρεῖς κύριοι, ἀλλ᾽ εἷς ἐστι Κύριος. Καὶ ὥσπερ μοναδικῶς μίαν ἑκάστην ὑπόστα σιν Θεὸν καὶ Κύριον ὁμολογεῖν Χριστιανικῇ ἀληθείᾳ συνηγοροῦμεν, οὕτω τρεῖς θεοὺς ἢ τρεῖς κυρίους λέ- γειν οὐ συναινοῦμεν, ἀλλὰ παντελῶς ἀπαγορεύομεν. Πατήρ γὰρ παρ' οὐδενός ἐστι ποιητὸς, οὐ κτιστὸς, ἀλλ' ἀγέννητος. Ὁ Υἱὸς ἀπὸ τοῦ Πατρός ἐστιν οὐ ποιητὸς, οὐ κτιστός, ἀλλὰ γεννητός. Τὸ Πνεῦμα τὸ ἅγιον ἀπὸ τοῦ Πατρός ἐστιν οὐ ποιητὸν, οὐ κτιστὸν, οὐ γεννητὸν, ἀλλ' ἐκπορευτόν. Εις λοιπὸν ὁ Πατὴρ, οὐ τρεῖς πατέρες· εἷς Υἱὸς, οὐ τρεῖς υἱοί· ἐν Πνεῦμα ἅγιον, οὐ τρία πνεύματα ἅγια. Καὶ ἐν ταύτῃ τῇ Τριάδι οὐδεὶς πρῶτος ἢ ἔσχατος, οὐδεὶς μέγας ἢ μια κρός· ἀλλὰ αἱ τρεῖς ὑποστάσεις αἰώνιοι τέ εἰσι καὶ ἴσαι εἰς πάντα, ὡς προείρηται. Μονάδα γοῦν ἐν Τριάδι, καὶ Τριάδα ἐν μονάδι πᾶς Χριστιανὸς εὐσεβείσθω· καὶ οὕτω περὶ τῆς ἁγίας καὶ ζωοποιοῦ καὶ ὁμοουσίου Τριάδος δοξαζέτω. Αναγκαῖον δέ ἐστι καὶ τὴν σάρκωσιν τοῦ Υἱοῦ τοῦ Θεοῦ καὶ Σωτῆρος ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ ὀρθῶς πιστεύειν. Εστι γοῦν ἡ πίστις ὀρθὴ, ἵνα πιστεύωμεν καὶ ὁμολογῶμεν, ὅτι ὁ Κύριος ἡμῶν Ἰησοῦς Χριστὸς ὁ τοῦ Θεοῦ Υἱός, Θεὸς καὶ ἄνθρωπος ἐστι. Θεός ἐστιν ἐκ τῆς οὐσίας Πατρός [αι. ἄκτιστός ἐστι καὶ οὐσία Πατρὸς], ἄνθρωπος ἐστιν ἐκ τῆς οὐσίας τῆς Μητρός. Ἐπειδὴ γὰρ ἁμαρτήσας ὁ Ἀδὰμ θανάτῳ τὸ γένος τῶν ἀνθρώπων ὑπέβαλε, καὶ τὴν φύσιν ἡμῶν ὑπεύ- θυνον τῷ χρέει πεποίηκεν· ὁ Υἱὸς λοιπὸν τοῦ ἀορά- του Πατρὸς καὶ Θεοῦ, τῶν οὐρανῶν οὐκ ἐκστὰς, πρὸς ἡμᾶς κατῆλθε· καὶ δι᾿ ἀκοῆς εἰσοὺς τὴν νηδύν τῆς Αγίας Παρθένου, μυστικῶς τὴν κυοφορίαν εἰργάσατο, ἐνδὺς τὴν ἡμετέραν φύσιν κατ᾿ ἄκραν ἔνωσιν· Θεὸς ὁμοῦ καὶ ἄνθρωπος προελθών, οὕτω τὴν καθ᾽ ἡμᾶς οἰκο- νομίαν ἐπλήρωσε δι᾿ ἄφατον ἔλεον. Καὶ τέλειος Θεός ῶν, γέγονε τέλειος ἄνθρωπος, μὴ τραπείς, μὴ ἀλλοιω- θεὶς τὴν ὑπερούσιον καὶ ἄφραστον οὐσίαν τῆς αὐτοῦ Θεότητος, ἐκ ψυχῆς λογικῆς καὶ ἀνθρωπίνης σαρκὸς οὐσιωθείς· αὐτὸς ἑαυτῷ σὺν τῷ συμφυεῖ αὐτοῦ παν- αγίω Πνεύματι δημιουργήσας τὴν παναγίας τῆς σαρκὸς πρόσληψιν, τελείαν οὐσίαν ἀνθρωπίνην ἐνυπό- στα τὸν αὐτῷ καὶ ἀδιαίρετον ἐξ αὐτοῦ, ἁμαρτίας ἀμέσ SYMBOLUM QUICUNQUE. B C Alia est enim persona Patris, alia Filii, alia Spi- ritus sancti. Sed Patris, et Filii, et Spiritus sancti una est divinitas, unum imperium, una potentia, unum regnum, æqualis gloria, æqualis et æterna majestas. Qualis Pater, talis Filius, talis Spiritus sanctus. Increatus Pater, increatus Filius, increatus Spiritus sanctus; nec tamen tres increati, sed unus increatus. Omnium imperator Pater, omnium impe- rator Filius, omnium imperator Spiritus sanctus; nec tamen tres omnium imperatores, sed unus omnium imperator. Æternus Pater, æternus Filius, æternus Spiritus sanctus; nec tamen tres æterni, sed unus æternus. Omnipotens Pater, omnipotens Filius, omnipotens Spiritus sanctus ; nec tamen tres omnipotentes, sed unus omnipotens. lta Deus Pater, Deus Filius, Deus Spiritus sanctus; nec tamen tres dii, sed unus est Deus. Dominus Pater, Dominus Filius, Dominus Spiritus sanctus; nec tamen tres domini, sed unus est Dominus. Et sicut singillatim unamquamque personam Deum ac Dominum confiteri oportere Christiana veritate defendimus; ita tres deos aut tres dominos dici non probamus, sed omnino repudiamus. Pater enim a nullo est factus, non creatus, sed ingenitus. Filius a Patre est non factus, non creatus, sed genitus. Spiritus sanctus a Patre est non factus, non creatus, non genitus, sed procedens. Unus demum est Pater, non tres patres; unus Filius, non tres filii ; unus Spiritus sanctus, non tres spiritus sancti. Et in hac Trinitate nemo primus aut postremus: sed tres personæ æternæ sunt et æquales in omnibus, ut supra dictum est. Unitatem ergo in Trinitate, et Trinitatem in unitate omnis Christianus confiteatur : et ita de sancta, vivifica et consubstantiali Trinitate sentiat. Necesse autem est, et de incarnatione Filii Dei et Salvatoris nostri Jesu Christi recte credere. Est ergo fides recta ut credamus et confiteamur, quia Dominus noster Jesus Christus Dei Filius, Deus et homo est. Deus est ex substantia Patris : homo est ex substantia Matris. Cum enim peccato suo Adam hominum genus morti subjecisset, naturamque nostram debito obnoxiam fecisset ; ideo Filius in- D visibilis Patris et Dei, ex coelis minine discedens ad nos descendit : ac per auditum ingressus in uterum sanctæ Virginis, mystice, seu arcano modo uteri gestationem effecit, ingressus in na- turam nostram per summam unitatem : una Deus et homo progressus, sic eam quæ nos spectat economiam implevit, per ineffabilem misericor- diam. Et perfectus Deus cum esset, factus est per- fectus homo, non conversus, neque mutatus secundum supersubstantialem et ineffabilem sub stantiam suæ deitatis, ex anima rationali et humana carne subsistens. Sibi ipse cum Spiritu sanctis- simo qui ejusdem est naturæ, auctor est saera- tissimæ assumptionis carnis. Perfectam humanain substantiam (assumpsit) in se subsistentem, et
ἐκ τῶν παρθενικῶν ἁγνῶν αἱμάτων τῆς Θεομήτορος συμπαγέντος τοῦ σώματος, χωρίς τινος θελήματος ἢ ἐννοήματος σαρκικοῦ· τῆς δὲ ψυχῆς ἀύ̈λως κτισθείσης, νοερᾶς, λογικῆς, θελητικῆς, ἐνεργητικῆς, ὅλης τεθεαμένης σὺν τῇ σαρκὶ, ἐξ αὐτῆς ἀρχῆς, ἐκ πρώτης ὑπάρξεως, διὰ τὴν πρὸς αὐτὸν τὸν Θεὸν Λόγον ἄκραν ἕνωσιν, ἀσύγχυτον καθ’ ὑπόστασιν. Ἴσος οὖν ἐστι τῷ Πατρὶ κατὰ τὴν θεότητα, ἐλάττων δὲ τοῦ Πατρὸς κατὰ τὴν ἀνθρωπότητα. Καὶ ὄντως ἀληθινὸς ὑπάρχει Θεὸς καὶ ἄνθρωπος· ὅμως οὐ δύο, ἀλλ’ εἷς ἐστιν ὁ Χριστός· εἷς δὲ οὐ τραπεῖσα ἡ σὰρξ, ἀλλὰ ἀναληφθεῖσα εἰς τὸν Θεόν· εἷς ὁλικῶς οὐ συγχύσει οὐσιῶν, ἀλλ’ ἑνώσει τὸ καθ’ ὑπόστασιν. Καὶ γὰρ ὥσπερ ψυχὴ λογικὴ καὶ σὰρξ εἷς ὑπάρχει ἄνθρωπος, οὕτω καὶ Θεὸς καὶ ἄνθρωπος εἷς ἐστιν ὁ Χριστός. Ὃς ἔπαθε τῇ σαρκὶ διὰ τὴν ἡμετέραν σωτηρίαν, ἀπαθοῦς τῆς θεότητος μενούσης· καὶ ταφεὶς, καὶ ἀναστὰς, καὶ ἀναληφθεὶς εἰς τοὺς οὐρανοὺς, ἐκάθισεν ἐκ δεξιῶν τοῦ Θεοῦ καὶ Πατρός. Ἐκεῖθεν δὲ πάλιν ἐρχόμενος κρινεῖ ζῶντας καὶ νεκρούς. Οὗ τῇ παρουσίᾳ πάντες οἱ ἀπ’ αἰῶνος κεκοιμημένοι ἄνθρωποι ἀναστήσονται, λόγον ἀποδοῦναι περὶ τῶν πράξεων αὐτῶν.
Αλλη γὰρ ὑπόστασις τοῦ Πατρός, ἄλλη τοῦ Υἱοῦ, Α ἄλλη τοῦ ἁγίου Πνεύματος. ᾿Αλλὰ τοῦ Πατρὸς, καὶ τοῦ Υἱοῦ, καὶ τοῦ ἁγίου Πνεύματος, μία ἐστὶν ἡ θεό της, ἐν τὸ κράτος, μία εξουσία, μία βασιλεία, ἴση ἡ δόξα, ἴση ἡ μεγαλωσύνη καὶ αἰώνιος. Οἷος ὁ Πατήρ, τοιοῦτος ὁ Υἱός, τοιοῦτον τὸ Πνεῦμα τὸ ἅγιον. Ακτι στὸς ὁ Πατήρ, ἄκτιστος ὁ Υἱὸς, ἄκτιστον τὸ Πνεῦμα τὸ ἅγιον· καὶ οὐ τρεῖς ἄκτιστοι, ἀλλ' εἰς ἄκτιστος. Παντοκράτωρ ὁ Πατήρ, παντοκράτωρ ὁ Υἱὸς, παν- τοκράτωρ τὸ Πνεῦμα τὸ ἅγιον· καὶ οὐ τρεῖς παντο- κράτορες, ἀλλ' εἷς παντοκράτωρ. Αιώνιος ὁ Πατήρ, αἰώνιος ὁ Υἱὸς, αἰώνιον τὸ Πνεῦμα τὸ ἅγιον· καὶ οὐ τρεῖς αἰώνιοι, ἀλλ᾽ εἰς αἰώνιος. Παντοδύναμος ὁ Πατήρ, παντοδύναμος ὁ Υἱὸς, παντοδύναμον τὸ Πνεῦμα τὸ ἅγιον· καὶ οὐ τρεῖς παντοδύναμοι, ἀλλ' εἷς παντοδύ ναμος. Οὕτω Θεὸς ὁ Πατήρ, Θεὸς ὁ Υἱὸς, Θεὸς τὸ Πνεῦμα τὸ ἅγιον· καὶ οὐ τρεῖς θεοί, ἀλλ' εἷς ἐστι Θεός. Κύριος ὁ Πατήρ, Κύριος ὁ Υἱός, Κύριος τὸ Πνεῦμα τὸ ἅγιον· καὶ οὐ τρεῖς κύριοι, ἀλλ᾽ εἷς ἐστι Κύριος. Καὶ ὥσπερ μοναδικῶς μίαν ἑκάστην ὑπόστα σιν Θεὸν καὶ Κύριον ὁμολογεῖν Χριστιανικῇ ἀληθείᾳ συνηγοροῦμεν, οὕτω τρεῖς θεοὺς ἢ τρεῖς κυρίους λέ- γειν οὐ συναινοῦμεν, ἀλλὰ παντελῶς ἀπαγορεύομεν. Πατήρ γὰρ παρ' οὐδενός ἐστι ποιητὸς, οὐ κτιστὸς, ἀλλ' ἀγέννητος. Ὁ Υἱὸς ἀπὸ τοῦ Πατρός ἐστιν οὐ ποιητὸς, οὐ κτιστός, ἀλλὰ γεννητός. Τὸ Πνεῦμα τὸ ἅγιον ἀπὸ τοῦ Πατρός ἐστιν οὐ ποιητὸν, οὐ κτιστὸν, οὐ γεννητὸν, ἀλλ' ἐκπορευτόν. Εις λοιπὸν ὁ Πατὴρ, οὐ τρεῖς πατέρες· εἷς Υἱὸς, οὐ τρεῖς υἱοί· ἐν Πνεῦμα ἅγιον, οὐ τρία πνεύματα ἅγια. Καὶ ἐν ταύτῃ τῇ Τριάδι οὐδεὶς πρῶτος ἢ ἔσχατος, οὐδεὶς μέγας ἢ μια κρός· ἀλλὰ αἱ τρεῖς ὑποστάσεις αἰώνιοι τέ εἰσι καὶ ἴσαι εἰς πάντα, ὡς προείρηται. Μονάδα γοῦν ἐν Τριάδι, καὶ Τριάδα ἐν μονάδι πᾶς Χριστιανὸς εὐσεβείσθω· καὶ οὕτω περὶ τῆς ἁγίας καὶ ζωοποιοῦ καὶ ὁμοουσίου Τριάδος δοξαζέτω. Αναγκαῖον δέ ἐστι καὶ τὴν σάρκωσιν τοῦ Υἱοῦ τοῦ Θεοῦ καὶ Σωτῆρος ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ ὀρθῶς πιστεύειν. Εστι γοῦν ἡ πίστις ὀρθὴ, ἵνα πιστεύωμεν καὶ ὁμολογῶμεν, ὅτι ὁ Κύριος ἡμῶν Ἰησοῦς Χριστὸς ὁ τοῦ Θεοῦ Υἱός, Θεὸς καὶ ἄνθρωπος ἐστι. Θεός ἐστιν ἐκ τῆς οὐσίας Πατρός [αι. ἄκτιστός ἐστι καὶ οὐσία Πατρὸς], ἄνθρωπος ἐστιν ἐκ τῆς οὐσίας τῆς Μητρός. Ἐπειδὴ γὰρ ἁμαρτήσας ὁ Ἀδὰμ θανάτῳ τὸ γένος τῶν ἀνθρώπων ὑπέβαλε, καὶ τὴν φύσιν ἡμῶν ὑπεύ- θυνον τῷ χρέει πεποίηκεν· ὁ Υἱὸς λοιπὸν τοῦ ἀορά- του Πατρὸς καὶ Θεοῦ, τῶν οὐρανῶν οὐκ ἐκστὰς, πρὸς ἡμᾶς κατῆλθε· καὶ δι᾿ ἀκοῆς εἰσοὺς τὴν νηδύν τῆς Αγίας Παρθένου, μυστικῶς τὴν κυοφορίαν εἰργάσατο, ἐνδὺς τὴν ἡμετέραν φύσιν κατ᾿ ἄκραν ἔνωσιν· Θεὸς ὁμοῦ καὶ ἄνθρωπος προελθών, οὕτω τὴν καθ᾽ ἡμᾶς οἰκο- νομίαν ἐπλήρωσε δι᾿ ἄφατον ἔλεον. Καὶ τέλειος Θεός ῶν, γέγονε τέλειος ἄνθρωπος, μὴ τραπείς, μὴ ἀλλοιω- θεὶς τὴν ὑπερούσιον καὶ ἄφραστον οὐσίαν τῆς αὐτοῦ Θεότητος, ἐκ ψυχῆς λογικῆς καὶ ἀνθρωπίνης σαρκὸς οὐσιωθείς· αὐτὸς ἑαυτῷ σὺν τῷ συμφυεῖ αὐτοῦ παν- αγίω Πνεύματι δημιουργήσας τὴν παναγίας τῆς σαρκὸς πρόσληψιν, τελείαν οὐσίαν ἀνθρωπίνην ἐνυπό- στα τὸν αὐτῷ καὶ ἀδιαίρετον ἐξ αὐτοῦ, ἁμαρτίας ἀμέσ SYMBOLUM QUICUNQUE. B C Alia est enim persona Patris, alia Filii, alia Spi- ritus sancti. Sed Patris, et Filii, et Spiritus sancti una est divinitas, unum imperium, una potentia, unum regnum, æqualis gloria, æqualis et æterna majestas. Qualis Pater, talis Filius, talis Spiritus sanctus. Increatus Pater, increatus Filius, increatus Spiritus sanctus; nec tamen tres increati, sed unus increatus. Omnium imperator Pater, omnium impe- rator Filius, omnium imperator Spiritus sanctus; nec tamen tres omnium imperatores, sed unus omnium imperator. Æternus Pater, æternus Filius, æternus Spiritus sanctus; nec tamen tres æterni, sed unus æternus. Omnipotens Pater, omnipotens Filius, omnipotens Spiritus sanctus ; nec tamen tres omnipotentes, sed unus omnipotens. lta Deus Pater, Deus Filius, Deus Spiritus sanctus; nec tamen tres dii, sed unus est Deus. Dominus Pater, Dominus Filius, Dominus Spiritus sanctus; nec tamen tres domini, sed unus est Dominus. Et sicut singillatim unamquamque personam Deum ac Dominum confiteri oportere Christiana veritate defendimus; ita tres deos aut tres dominos dici non probamus, sed omnino repudiamus. Pater enim a nullo est factus, non creatus, sed ingenitus. Filius a Patre est non factus, non creatus, sed genitus. Spiritus sanctus a Patre est non factus, non creatus, non genitus, sed procedens. Unus demum est Pater, non tres patres; unus Filius, non tres filii ; unus Spiritus sanctus, non tres spiritus sancti. Et in hac Trinitate nemo primus aut postremus: sed tres personæ æternæ sunt et æquales in omnibus, ut supra dictum est. Unitatem ergo in Trinitate, et Trinitatem in unitate omnis Christianus confiteatur : et ita de sancta, vivifica et consubstantiali Trinitate sentiat. Necesse autem est, et de incarnatione Filii Dei et Salvatoris nostri Jesu Christi recte credere. Est ergo fides recta ut credamus et confiteamur, quia Dominus noster Jesus Christus Dei Filius, Deus et homo est. Deus est ex substantia Patris : homo est ex substantia Matris. Cum enim peccato suo Adam hominum genus morti subjecisset, naturamque nostram debito obnoxiam fecisset ; ideo Filius in- D visibilis Patris et Dei, ex coelis minine discedens ad nos descendit : ac per auditum ingressus in uterum sanctæ Virginis, mystice, seu arcano modo uteri gestationem effecit, ingressus in na- turam nostram per summam unitatem : una Deus et homo progressus, sic eam quæ nos spectat economiam implevit, per ineffabilem misericor- diam. Et perfectus Deus cum esset, factus est per- fectus homo, non conversus, neque mutatus secundum supersubstantialem et ineffabilem sub stantiam suæ deitatis, ex anima rationali et humana carne subsistens. Sibi ipse cum Spiritu sanctis- simo qui ejusdem est naturæ, auctor est saera- tissimæ assumptionis carnis. Perfectam humanain substantiam (assumpsit) in se subsistentem, et
PG 28:1591Καὶ οἱ μὲν τὰ ἀγαθὰ πράξαντες, πορεύσονται τῷ κελεύσματι αὐτοῦ εἰς αἰώνιον ζωήν· οἱ δὲ τὰ φαῦλα πράξαντες, πορεύσονται εἰς αἰωνίους κολάσεις. Αὕτη τοίνυν ἐστὶν ἡ ὀρθόδοξος πίστις, ἣν ὁ μὴ τηρήσας ἀμώμητον, σωθῆναι οὐ δύναται.
Οεκτον· ἐκ τῶν παρθενικῶν ἁγνῶν αἱμάτων της Θεο Β μήτορος συμπαγέντος τοῦ σώματος, χωρίς τινος θελή ματος ἢ ἐννοήματος σαρκικοῦ· τῆς δὲ ψυχῆς ἀλλως κτισθείσης, νοερᾶς, λογικῆς, θελητικῆς, ἐνεργητικῆς, ὅλης τεθεαμένης σὺν τῇ σαρκὶ, ἐξ αὐτῆς ἀρχῆς, ἐκ πρώτης ὑπάρξεως, διὰ τὴν πρὸς αὐτὸν τὸν Θεὸν λό- γον ἄκραν ἔνωσιν, ἀσύγχυτον καθ' ὑπόστασιν. Ισος οὖν ἐστι τῷ Πατρὶ κατὰ τὴν θεότητα, ἐλάττων δὲ τοῦ Πατρὸς κατὰ τὴν ἀνθρωπότητα. Καὶ ὄντως ἀληθινὸς ὑπάρχει Θεὸς καὶ ἄνθρωπος· ὅμως οὐ δύο, ἀλλ᾽ εἰς ἐστιν ὁ Χριστός· εἷς δὲ οὐ τραπεῖσα ἡ σάρξ, ἀλλὰ ἀναληφθεῖσα εἰς τὸν Θεόν· εἷς ὁλικῶς οὐ συγχύσει οὐ- σιῶν, ἀλλ᾽ ἑνώσει τὸ καθ᾽ ὑπόστασιν. Καὶ γὰρ ὥσπερ ψυχὴ λογικὴ καὶ σὰρξ εἷς ὑπάρχει ἄνθρωπος, οὕτω καὶ Θεὸς καὶ ἄνθρωπος εἷς ἐστιν ὁ Χριστός. Ος έπαθε τῇ σαρκὶ διὰ τὴν ἡμετέραν σωτηρίαν, ἀπαθοῦς τῆς θεότητος μενούσης· καὶ ταφείς, καὶ ἀναστὰς, καὶ ἀναληφθεὶς εἰς τοὺς οὐρανοὺς, ἐκάθισεν ἐκ δε ξιῶν τοῦ Θεοῦ καὶ Πατρός. Ἐκεῖθεν δὲ πάλιν ἐρχό μενος κρινεῖ ζῶντας καὶ νεκρούς. Οὗ τῇ παρουσία πάντες οἱ ἀπ' αἰῶνος κεκοιμημένοι ἄνθρωποι ανα στήσονται, λόγον ἀποδοῦναι περὶ τῶν πράξεων κα τῶν. Καὶ οἱ μὲν τὰ ἀγαθὰ πράξαντες, πορεύσονται τῷ κελεύσματι αὐτοῦ εἰς αἰώνιον ζωήν· οἱ δὲ τὰ φαῦλα πράξαντες, πορεύσονται εἰς αἰωνίους κολάσεις. Αὕτη τοίνυν ἐστὶν ἡ ὀρθόδοξος πίστις, ἣν ὁ μὴ τηρήσας ἀμώμητον, σωθῆναι οὐ δύναται. 1:91 S. ATHANASIUS. - SPUR!A. se indivisibilem, peccati expertem ; corpore ex A virginali casto sanguine Deipare compacto, absque voluntate aut cogitatione carnali : anima vero immaterialiter creata, intelligente, rationali, vo- luntate prædita, et vi operandi ; quæ tota cum carne visa est, ex ipso initio, ex prima exsistentia, ob suam cum ipso Deo Verbo sumniam unionem, non confusam secundum hypostasin. Equalis ergo est Patri secundum divinitatem, minor autem Patre secundum humanitatem. Et reipsa verus est Deus et homo: nec tamen duo, sed unus est Christus. Unus autem, non conversa carne, sed assumpta in Deum. Unus omnino non confusione substantiæ, sed unitate personæ. Nam sicut anima rationalis et caro unus est homo, ita Deus et homo unus est Christus. Qui passus est carne propter nostram salutem, divinitate impatibili remanente ; et sepultus est, et resurrexit, et assumptus est in cœlos, seditque a dextris Dei et Patris. Inde rur- sum veniens judicabit vivos et mortuos. Ad cujus adventum omnes qui a sæculo dormierunt homi- nes resurgent, rationem reddituri de operibus suis. Et qui bona egerunt ibunt, ejus jussu, in vitam æternam : qui vero mala egerunt, ibunt in supplicia æterna. Hæc igitur est orthodoxa fides, quam qui non intemeratam servarit, salvus esse Bon potest, Cod. Colbertinus 3133, KIKUNKES vult salf estre, devant totes choses C bosoing est qu'il tienget la commune ſei. Laquele si cascun entiere e neent malmisme ne guarderat, sanz dotance pardurablement pe- rirat. Iceste est a certes la commune ſei, que un deu en Trinitet e la Trinitet en unitet aorums. Ne mie confundanz le persones, ne la substance deseuranz. Altre est a decertes la personne del Perre, altre del Filz, allre del Saint Espirit. Mais del Perre e del Filz e del Saint Espirit une est divinitet, oele gle pardurable majestet. Quels est li Perre, tels est li Filz, tels li Saint Espiriz. Neent criez li Perre, neent criez li Filz, neent criez li Sainz Espiriz. Granz est li Perre, granz est li Filz, granz est li Sainz Espiriz. Pardurables li Perre, pardurables li Filz, pardu- rables li Sainz Espiriz. Nequedent ne sunt mie treis pardurables, mais un pardurable. Si cume ne sunt treis nient criez ne treis granz, mais uns nient criez e uns Granz. Ensement trestutpoant li Perre, trestutpoant li Filz, trestutpoant li Sainz Espiriz. E nequedent nient tres trestutpoant mais un Trestutpoant. D nulla inscriptione. Issi faiterement Deus est li Perre, Deus li Filz, Deus li Sainz Espiriz. E nequedent ne sunt treis Deus, mais uns Deus est. Issi est li sire Perre, li sire Filz, li sire Sainz Espiriz. E nequedent ne sunt treis Seignurs, mais uns est Sire Kar si cume senglement chascune personne diu unre Seignar regesir par Cristiene veritet fumes debotet, • Si faiterement tres Deus u Seignurs dirre par commune religiun sumes deveet. Li Perre de nul n'est fait ne creez ne engen- drez. Li Sainz Espiriz del Perre et del Filz, nient fait ne criez ne engendrez, mais avant eissuz. Dunkes est uns Perre, nient treis perres, uns Filz, nient treis filz, uns Sainz Espiriz, nient treis sainz espiriz. E en iceste Trinitet nule chose primes u derains, nule chose greindre u mendre. Mais totes les treis persones ensemble parmara- bles à sei sunt e ensemble oeles. Issi que par totes choses, si cume ja devant dit est, e la unilet en la Trinitet e la Trinitet en unitet seit a onorer.
Continue reading PG 28: De trinitate Sp. →≣ entire volume