SYNTAGMA CANONUM. (Continuatio.) CAP. I. De magis, mathematicis, et vatibus, ut et astrologis, incantatoribus, præstigiis, veneficiis et amu letis. Lex civilis M. CAP. III. De infantibus expositis vel de quibus dubitatur an baptizati fuerint. (Quære 29 caput litteræ I, et in secundo capite litteræ B.) CAP. IV. De jejunio. CAP. V. - Quod non deceat in Sabbatis aut Dominicis jejunare. (Quære cap. 37 litteræ K.) Gregorii Nysseni canon 2. Leges civiles. CAP. VI. Quod jejunantes a cibis abstinere debent, haud tamen quasi in se execrabilibus. De mollitie. (Vide 9 cap. (Consulas 28 cap. litteræ K.) litteræ B, et etiam in 2 cap. litteræ canonem 33 magni Basilii.) CAP. III. De ebriis. . De lege. (Quæras 35 cap. litteræ K.) Leges civiles. De possessione. _De transpositione et translatione episco porum et clericorum. (Quæras 9 cap. litteræ A.) De pœnitentiæ locis. CAP. V. - Quod pœnitentes non debent rejici. CAP. VII. Quod juxta pœnitentium dispositionem episcopo pœnas illis vel remittere vel extendere li ceat. CAP. VIII. Quod oportet pœnitentiam adhuc agen tes, instante morte, sancta communione participare; si convaluerint, illa rursum abstinere. CAP. IX. Quod pœnitentium confessiones accipere, et solvere, et ligare peccatores episcopis conceditur illorum vero consensu etiam presbyteris. De tollendis simulacris. Quod clericorum deceat hospites hospitio excipere. (Vide cap. 9 litteræ A.) CAP. I. Quod episcopus ac præfectus œconomum apud se habere debeat. (Quære cap. 24 litteræ E.) De auguriis. (Vide caput 3 litteræ E.) Quod civilibus postea legibus humanioribus visum sup pliciis uti. De iis qui se noctu polluunt. De iis qui impuris cibis vescuntur. (Consule caput 38 litteræ K.) De elocatione. duunt. De eremitis. CAP. XI. De mimis et scenicis. Leges civiles. CAP. XIII. De sponsalibus. Lex civilis. De adulterio. Leges civiles. CAP. XV. De monasteriis et monachis. De iis qui absque precibus monasticum habitum in De transitu e monasterio ad aliud. De monialibus. De juramentis. (Vide caput 32 litteræ E.) CAP. I.· De ludis scenicis. De modo quo accipi debent illi qui tonderi volunt. 39 CAP. II.· De clericis in taberna comedentibus. (Quære caput 4 litteræ O, et in cap. 15 litteræ M synodi septimæ canonem 27 synodi 7 et caputo litteræ г.) (Vide cap. 7 litteræ K.) De episcopali audientia. (Quære caput 28 litteræ E.) De monachis ac monialibus lapsis. Leges civiles. De feminis quæ votum castitatis suscepe runt. CAP. XVI. De sancto unguento. (Vide cap. 15 litteræ M.) De jejunio in Parasceve. tione. De templorum ædificatione et consecra (Quære 12 caput litteræ E.) (Quære 15 caput litteræ F.) (Consule cap. 4 litteræ N.) De deposito sive fideicommisso. De sacro Paschate. Quare cycli lunares sint numero 19. Quare cycli solis sint XXVIII. Quare lunæ cycli et fundamenta a mense Januario incipiant. Quam ob causam cycli solis ab Octobri incipiant. 78 CAP. II. Quod non oportet intra templi ambitus con vivia fieri, vel cauponas esse, vel aliquid venum exponi, vel jumentum absque necessitate introduci, vel aliquem cum muliere permanere.

Quomodo invenitur fundamentum lunæ. Quomodo reperitur Pascha legale. De Paschate Christiano adinveniendo. Quonam pacto reperiatur Carnisprivium. Tabula paschalis. De Paschate legali et auctorum dissensu circa pleni Junium. ORDO RERUM QUÆ IN HOC TOMO CONTINENTUR. Quomodo reperitur cyclus lunæ. De cyclo solis inveniendo. Quomodo invenitur indictio. De iis qui sacras synaxes vitant. (Consule in cap. 9 litt. can. quintum et sextum sy nodi Gangrensis.) De clericis qui extraneas mulieres alunt. (Quære caput 9 litt. г.) CAP. VIII. De iis qui aliis conscii sunt, nec tamen delicta illorum clericis confitentur. Lex civilis. De æquinoctio verno. Lex civilis. De synodis quotannis habendis. Lex civiles. De patriarcha. De visitatoribus, sive exarchis. CAP. X. De litteris commendatitiis. (Quære caput 9 litt. A.) (Quære in capite 30 litteræ canonem synodi Laodi CAP. X. De fide orthodoxa. (Vide cap. Præfationis, quæ immediate præcedit, litt.A.) CAP. XI. De avaritia et rapina. cena 57.) CAP. XI. De iis qui conjurationes et fraternitates, aut seditiones struunt. Leges civiles. De schismaticis. (Consule cap. 12 litt. A.) Quonam modo oporteat patres spirituales se gerere erga confitentes. Epistola Dionysii adNovatum presbyterum Romanum. CAP. I. De ordine clericorum. (Vide litt. M cap. 5, 6, 7, 8 et 9.) (Quære cap. 5 litt. A.) Quod animalibus suffocatis vesci haud De sepultura. liceat. Leges civiles. Lex civilis. CAP. XIV. De pœnis. Quod mortuos baptizare minime liceat, neque eorum cadaveribus sacra mysteria præbere. 139 (Quære in 12 capite litt. 8 canonem 5 synodi Antio (Quære cap. 26 litt. K.) chenæ.) De clericorum filiis, Leges civiles. Leges civiles. CAP. XV. De fornicatione. (Quære in 14 cap. litt. M canonem 4 magni Gregorii Nysseni, qui in novennium fornicatores castigari jubet.) Leges civiles. CAP. XVI. De illo qui fornicari cupit, nec tamen actu fornicatur. Lex civilis. De iis qui meretrices alunt. Leges civiles. CAP. XVIII. De privilegiis et immunitatibus præla torum ac ecclesiarum, atque etiam de provinciis isto rum. CAP. V. - Do sacra Quadragesima, et ritibus qui in ea observantur. Quam ob causam ut plurimum tertia hora diei sacra liturgia peragatur: nonnunquam tamen, in maximis puta festis, tempore vespertino. Quanam ratione Quadragesima decima pars totius anni appellatur, et quas ob causas ea peraguntur, quæ in ipsi observari solent. Quod non celebranda sit defunctorum memoria in tempore Quadragesimali, nisi diebus Sabbatinis. 150 Quod nuptiæ et aliæ istiusmodi solemnitates in Qua dragesima minime celebrandæ sint. De miraculo frumenti cocti per S. Theodorum. Quamobrem ante Quadragesimam memoriam celebra mus omnium in fide defunctorum, et sanctorum Pa trum. (Quære cap. 4 litt. N.) (Quære cap. 11 litteræ E.) De jure presbyterorum. (Vide caput 9 litteræ M.; CAP. XX. De re dotali. Quare rursus post Pentecosten sanctorum omnium memoria celebratur. Leges civiles. Leges civiles. CAP. XXI. De proditoribus. De jejunio feriæ quartæ. Leges civiles. De viris ac mulieribus, qui involuntario profluvio laborant. (Vide caput 16 litt. A, et cap. 28 litt. K.) CAP. I. - Quod in Sabbatis minime jejunare opor teat. (Consule in 37 cap. litt. K canonem sanctorum apostolo rum 66, et synodi vi, can. 55, et in 35 cap. litteræ syn. Laodicens canonem 16, et in 5 cap. T litteræ canonem 55 1v synodi.) CAP. II.· De ludis scenicis. (Quære in cap. 37 litt. K canonem 15 S. Petri Alexan drini, et in 4 cap. litt. N canonem 69 sanctorum aposto lorum.) CAP. VII. Quod interdictum sit clericis usuras acci pere, et de usuris. (Quære in 35 cap. litt. canonem 81 synodi sextæ.) baud liceat. Leges civiles. De hymno trisagio. Quod capillos capitis delicatius ornare De sepulcrorum violatoribus. Leges civiles. permittitur. Quod clericis verberare quempiam non Leges civiles. CAP. I. De injuriis. Quod non oportet in pavimento crucem describere, sed et ita expressas delere. (Quære cap. 7 litt. B.) Lex civilis. Leges civiles. CAP. IV. De pactis et contractibus. CAP. II. De Hydroparastatis hæreticis. Lex civilis. De conviviis. (Quære in cap. 2 litt. A. et in cap. 8 litt. K canonem 32 synodi sexta.) (Quære in cap. 1 litt. Ⓒ canonem primum synodi sextæ, et in 7 cap. litt. M canonem 46 synodi Carthaginensis. × Quære et cap. 11 litt. M.)

De adoptione. CAP. XV. De episcopo ordinato qui ad ecclesiam suam abire recusat. (Vide in cap. 8 litt. B.) De ministris sive hypodiaconis. (Vide cap. 20 litt. E.) De lege Falcidia. De veneficis et magis. (Quære cap. 1 litt. M.) De stupro. CAP. V. De donatione ante nuptias. (Quare in cap. 15 litt. M canonem 18 et 60 magni Basilii; et cap. 13 litt.; et cap. 8 et 30 litt. F.) Quod quibusdam episcopis concessum est alienos clericos recipere, et ordinare in suis eccle siis. (Vide in cap. 9, litt. A. canonem 55 synodi Carthagi nensis.) Quod non licet episcopo ordinationes facere in districtu ipsi non subjecto. CAP. XVII. Quod non permittitur episcopo clericum alius provinciæ ordinare. De avaritia. CAP. XIX. Quod ordinatur clericus, etiam ille qui non est ex genere sacerdotali. (Vide cap. 11 litt. II.) (Quære 13 cap. litt. K.) De homicidio voluntario et involuntario 175 Quando ordinantur et servi. CAP. VI. De suicidis. (Consule cap. 12 litt. A.) (Vide 12 cap. litt. B.) De ordinatione lectorum. fectoribus. suos enecant. De cædibus bellicis, et latronum inter (Quære cap. 6 litt. A.) De mulieribus quæ medicamentis fetus Lex civilis. Quod clerici non ordinabantur simpli citer. Leges civiles. (Vide cap. 19 litt. K.) Quod phylacteria facere minime oportet. CAP. XXIII. Quando ordinetur catechumenus qui ante baptismum immolavit. (Consule cap. 1 litt. M.) De damnatis qui in carcere servantur. 190 Lex civilis. CAP. I. Quanam ratione ordinandorum episcoporum fiant electiones, et de litibus quæ circa illas oboriuntur. Lex civilis. Quod minime oporteat ordinandorum ele. ctiones vel a magistratu, vel a populo fieri. oportet. (Quære cap. 19 litt. E.) De tempore intra quod episcopos ordinari (Quære in cap. 1 litt. canonem 12 synodi Ancyranæ.) CAP. XXIV. Quod reordinationes fieri minime oporteat. De illo qui crimini alicui obnoxius ordi Quod is non debet ordinari, qui ægro (Quære in cap. 1 litt. can. 12 synodi Neocæsariensis.) CAP. XXVII. De iis qui jurant se sacros ordines nondum suscepisse. (Quære in cap. 32 litt. canonem decimum magni Basilii.) De iis qui propter pecuniam ordinan natur tamen. tus baptizabatur. Quales esse eos oportet qui episcopi ordi nandi sunt, et quænam præ cæteris scire debeant. 194 CAP. V. Quot episcopi ad ordinationem episcopi et reliquorum clericorum requiruntur. tur. Leges civiles. De Viduis. (Vide cap. 1 litt. r.) Quod eum qui in episcopum ordinandus en, oporteat ab uxore sua separari. (Quære cap. 17 litt. r.) De ætate ordinandorum. (Quære cap. 2 litt. B.) De his qui infirmitate aliqua corporali laborantes derident. (Quære cap. 1 litt, Y.) CAP. XXXI. De sacro chrismate: et quinam ex hæ reticis, qui ad Ecclesiam revertuntur, per solam unctio nem recipiuntur. (Consule in cap. 9 litt. M canonem sextum synodi Car thaginensis, et in cap. 1 litt. canonem 48 concilii Laodiceni, et in cap. 2 litt. canonem 7 synodi se cundæ.) CAP. XXXII. De Christianismo. CAP. VIII. Quod non oporteat episcopum morien tem alium in locum suum sufficere ac ordinare. CAP. IX. Quod episcopum aut presbyterum aut dia conum ordinari non oporteat, priusquam omnes suos domesticos Christianos fecerit. CAP. X. Quod non oporteat laicum statim episcopum creari, neque illum qui nuperrime baptizatus fuit: et quibus de causis clericus sacerdotio excidit. (Quære cap. 1 litt. A.) De chorepiscopis. (Quære cap. 3 litt. E.) Quomodo psallere et orare oportet. (Vide 35 cap. litt. E.) CAP. XI. Quando ordinetur eunuchus episcopus au clericus, aut aliter corpore mancus. (Quære cap. 34 litt. E.) CAP. XII. Quod episcopum in eccllesia, cujus episco pus adhuc in vivis est, non ordinari oporteat. 198 (Quære in cap. 9 litt. canonem 16 primæ et secundæ synodi.) CAP. XIII. Quod non oporteat episcopum civitate parva aut vico ordinari. CAP. II. De cantoribus et lectoribus. (Vide in cap. 9 litt. canonem 23 synodi Laodicenæ.) CAP. III. Quod hæreticorum pseudomartyres sequi non licet. (Quære in 2 cap. litt. canonem 9 et 34 synodi Laodi cenæ.) (Vide cap. 30 litt. E.) De ordinatione chorepiscoporum. 198 (Consule cap. 13 litt. gia. Quomodo in ordinationibus fant sufin (Quære in litt. X, cap. 1 et 2). Al

Quibusnam licet horarium gestare. (Vide in nono capite litt. canones 22 et 23 concilii Laodiceni.) CARMINA DUO DE OFFICIIS ECCLESIÆ ET AULE (Exstant in notis Goari ad Codinum.) Notitia. Laudatio 8. Gregorii Theologi. Oratio pro Chandreno. Oratio gratulatoria ad magnum Stratopedarcham An galum. 1. Magno Logothetæ, Metochitæ. Oratio gratulatoria Magno Logothetæ Metochitæ. 384 Oratio gratulatoria SS. patriarchæ Niphoni. Laudatio regis Cypri. II. Eidem. III. Tricanæ, ærarii minoris quæstori. IV. Eidem. V. Magno Logothete. Vl. Eidem. VII. Sapientissimi viri, Nicephori Gregore epistola ad Magistrum. VIII. Magistri epistola responsoria. IX. Angelis æquali Patri et philosopho Josepho. De Catalanorum et Turcorum per Macedoniam et Thessaliam incursione. Theoduli Magistri oratio de regis officiis ad Andronicum II Palæologum. Oratio ejusdem de subditorum officiis. Notitia ex Fabricio. Sebastiani et Gabrielis Cramoisy Epistola dedicatoria ad cardinalem de Richelieu. Nicephori Allocutio encomiastica ad Andronicum Palæologum. CAP. I. - Proœmium auctoris, consilium quo ad opus præsens conscribendum animum adjecerit, præterea bre viter totius voluminis argumentum perstringit. CAP. II. De vetustate nostræ Christianæ religionis, et de divinate atque æternitate Filii; et ut ante legem, et post legem latam, sanctis et piis viris mysterium de divinitate Christi perspectum fuerit. CAP. III. Quam ob causam non olim Servator Christus, sed in postrema temporum ætate, hominem assumpserit de perpetuo et sempiterno ejus regno. CAP. IV. Quod nomina Dei, ejusdemque hominis Verbi, Christus scilicet et Jesus, longe antea ab ipso usque Hose symbolice, et sub certis indiciis in honore et pretio Therint: propterea et sacerdotes ipsi, et reges, et pro N beta, Christi, per adumbrationem quamdam sunt dicti. CAP. V. - Quod Christi doctrina, et vita ex præscripto Evangelii Christiana, cum ipso hominum genere exstiterit, et quod ea antiquitus in sanctis et Deo dilectis homini bus efficax fuerit: quod ipsum et Abraham declaravit,tide justificatus ante círcumcisionem. CAP. VI. Historia brevis succincte res Hebraicas exponens usque ad Herodem advenam, seu alienigenam, qui Judæorum regnum obtinuit: quæ historia prophetiam illam declarat: < Non deserit princeps ex Juda, et dux ex femore ejus, donec veniat cui repositum est, et ipse est exspectatio gentium. CAP. VII. De sanctis Joachimo et Anna, et de nati vitate atque educatione sanctissimæ Dei Genetricis in templo, et ut desponsata Josepho fuerit. CAP. VIII. De annuntiatione sanctissimæ Dei Genitricis; de sancta Elisabeth, ejusque uteri gestatione et de conturbatione sponsi Joseph, propter divinam et supernaturalem Jesu conceptionem. CAP. IX. De genere Antipatri et Herodis, et de Hyrcano et Aristobulo pontificibus; et ut a Cæsare Augusto Herodes Judæorum rex creatus, propterea quod advena esset, tribus Judæorum ab Esdra conscriptas igni combusserit, atque Pontificatum venalem emere volentibus proposuerit. CAP. X. De ea quæ ab Augusto Cæsare, Cyrenio præside, facta est descriptione, et quæ de Cyrenio Jose phus scribat, item de Juda Galilæo. CAP. XI. Epistola Julii Africani historici ad Aristi dem, de ea quæ videtur esse in genealogia Christi disso. nantia apud Matthæum et Lucam evangelistas. CAP. XII. De admiranda et divina nativitate Domini nostri Jesu Christi: item de ejusdem circumci sione, et obviatione, quæ ei honoris causa in templo facta est. Item commemoratio de Simeone, qui eum ulnis suis excepit. CAP. XIII. De stella, quæ præter omnem opinionem de Oriente ad nativitatem Christi apparuit: et de mune ratoribus Magis, et de Herodis dolo. CAP. XIV. - De fuga Servatoris in Ægyptum, et cæde infantum, quam Herodes in Bethleem fecit; de Præcur sore Joanne, et de doctrina Servatoris in templo, cum duodecim esset annorum. CAP. XV. - Ut Herodes primus immissa divinitus plaga, violenter mortuus sit; historia ex decimo septimo libro Antiquitatum Josephi excerpta. CAP. XVI. De tetrarchia filiorum Herodis: et ut Archelao ex Hierosolymorum retrarchia a Cæsare deje cto, Pontius Pilatus duodecimo anno imperii Tiberii successor in illius tetrarchia factus sit. CAP. XVII. De obitu Augusti Cæsaris, et quæ sub eo acciderint; et de Tiberio qui ei successit, rerumque sub Tiberio actarum ex parté quadam commemoratio. CAP. XVIII. De præconio et doctrina Joannis Bapti stæ, et de testificatione Joannis. CAP. XIX. Ut Joannes Herodem in faciem arguerit propter Herodiadem; et ut is in convivio capite trun catus, ad inferos, prædicaturus ibi, processerit. 690 CAP. XX. De turpissima filiæ Herodiadis morte, et Herodis obitu, et quæ de eo Josephus commemoret, et ut idem Baptistam magnis ornet laudibus. CAP. XXI. De tentatione Servatoris, et de electioné .duodecim et item septuaginta discipulorum, et de Evan gelii prædicatione. CAP. XXII. Quis finis sit præceptorum evangelicæ doctrinæ, quæ parabolarum vis, quod scilicet per opera et contemplationem ad divinam et perfectam ducamur charitatem, Deo similes facti, et cohæredes Christi. CAP. XXIII. Quænam opera in Evangelio descripta, Christum perfectum hominem, quæ item perfectum Deum esse declarent. CAP. XXIV. Brevis commemoratio admirandorum et supernaturalium miraculorum Domini nostri Jesu Chri sti, in quatuor Evangeliis expressorum, quæ quidem miracula certissimum divinitati ejus perhibent testimo nium. CAP. XXV. - De divina transfiguratione Servatoris, et de mirifico miraculo in amico Lazaro exhibito. 707 CAP. XXVI. Parabolarun omnium Servatoris com. memoratio. CAP. XXVII. Ut tringinta tribus annis expletis. Ser vator Bethaniam venerit; et de muliere meretrice, et de palmarum ramis, item de arefacta ficu. CAP. XXVIII. De mystica cœna, de sacra pelvi, et de Christi precatione. CAP. XXIX. De Anna et Caipha pontificibus, et de tempore doctrinæ Servatoris. CAP. XXX. De proditione Judæ, de divinis cruciali bus Christi Jesu, et salutari cruce ejusdem. CAP. XXXI.-Ex divinis passionibus quasnam Christo ut Deo eidemque homini, et quasnam ut Deo ascribere conveniat; et de Christi, quoad animam, descensu ad

inferos quando et quomodo eos quoque qui apud infe ros vincti fuerant, solutos liberaverit. CAP. XXXII. - Demonstratio clara, ex eis quæ accide runt supernaturalibus miraculis, quod Dominus _ex mortuis resurrexit. CAP. XXXIII. De sanctis mulieribus unguentum ferentibus, quoties ad vivificum Christi sepulcrum accesserint. CAP. XIV. De Simone Mago, ejusque hæresi, et ut ei restiterit in primis Romæ divus apostolus Petrus. 787 CAP. XV. De Evangelio secundum Marcum, et ut in Exypto et Alexandria ab eo primum monachorum vita sit instituta. CAP. XVI. Qualia sapientissimus Philon memoria prodiderit, de eis qui primum in Ægypto Christi philo sophiam professi sint et exercuerint. Quoties et quibus ex discipulis appa ruerit: ut primum scilicet Luce et Cleopa, deinde ejusdem. vesperit undecim apostolis clausis jauuis videndum se præbuerit, et ut post dies octo ab apostolo Thoma_sil contrectatus. CAP. XXXV. Ut posthac ad mare Tiberiadis Petro, Thomæ et Nathanaeli apparuerit, in captura piscium ubi etiam cibum cum eis cepit. CAP. XXXVI. Ut postremo in Galilæa sit visus: et cum in montem Olivarum conscendisset, receptus in colum ad dextram Dei consederit. CAP. XXXVII. Qua ratione triduana Domini fuerit resurrectio, qua item quadragesimo post die in cœlos ascenderit. CAP. XXXVIII. - Quali ratione quinquagesima quidem post Resurrectionem, decima autem post Ascensionem die, Paracletus, divinus videlicet Spiritus, substantialiter ad apostolos venerit. CAP. XXXIX. Quod et ipse Josephus Servatoris no stri Jesu Christi in decimo octavo libro Historiarum sua rum mentionem fecerit, et quibus de eo verbis sit usus. CAP. XL. De divina humanaque oris corporisque figura et forma Servatoris nostri Jesu Christi. CAP. I. Ut post ascensionem Domini Matthias pro Juda in numerum duodecim apostolorum sit cooptatus CAP. II. De Spiritus sancti ipso die Pentecostes subito adventu, et miraculis per Apostolos editis. De fidelium unanimitate et vita, et de septem diaconorum seu ministrorum electione. De ordinatione Jacobi fratris Dei, et expositio de genere Josephi, sponsi Mariæ et Joannis Baptistæ, nec non sanctissimæ Dei Genetricis: ex scriptis Clementis collectoris, Evodii, et Hippolyti, qui apostolo rum successores fuerunt, decerpta. CAP. IV. De pontificibus Hebræis, qui ab ipso Aaron ad Jacobum primum Hierosolymitanum episcopum et ipsam captivitatem Hierosolymorum usque ordine successerunt. CAP. V. De Stephano primo martyre, et Paulo vase electionis. CAP. VI. De Philippo uno ex septem diaconis, et de Simone Mago. Item de Candace dynasta reginæ Ethiopum. Item de miraculis divi Petri. Præterea de Cornelio centurione, et eis qui ex ethnicis animum ap plicuerint Christo. Et ut Antiochiæ Barnabas et Paulus primi fideles ipsos Christianos cognominaverint. 767 CAP. VII. Ea quæ ab Abgaro, in civitate Edessa per apostolum Thaddæum sunt acta et de imagine Servatoris Christi, nulla manu interveniente, picta. 771 CAP. VIII. Ut Tiberius Cæsar, rebus Servatoris Christi ex litteris Pilati cognitis, sit permotus: et quæ de eo Tertullianus memoriæ commendarit. CAP. IX. Ut Caius Tiberio successerit, et de Philo nis ad eum legatione, et quæ de Caio Philon et Josephus memorent, et ut inde Romanorum in Judæos furor et rabies coorta sit. CAP. X. Quæ mala Judæis conciliaverit atque intu lerit Pilatus, et ut is illata sibi ipsi manu interiĕrit. 779 CAP. XI. De imperio Claudii Cæsaris, qui Caio suc cessit et de fame, quæ sub ipso invaluit, et de Theuda præstigiatore. CAP. XII. Martyrium Jacobi apostoli, filii Zebedæi; ejusdemque fratris Joanuis Theologi. CAP. XIII. Ut Agrippa, qui et Herodes dictus est, persecutione in apostolos cœpta, divinam statim vindi clam sit expertus. De Philonis scriptis, et de moribus CAP. XVIII. De Josephi veritatis consectatoris libris, et quales ejus quoque mores fuerint. CAP. XIX.. Ut Paulus gentes ad professionem fidei Christianæ perduxerit et de quæstione mota de lege Mosaica a gentibus servanda et quid Hierosolymis congregati apostoli de ea per Epistolam decreve rint. CAP. XX. De sacrosacri præconis Pauli in Macedonia rebus gestis et de Dyonysio Areopagita, librisque ejusdem. CAP. XXI. Ut ipsa Dei Genitrix naturæ lege mortua, ad coelestia tabernacula corporaliter sit translata. 810 CAP. XXII. Ex Dionysio Areopagita, ut divi apo stoli, cum ipsius filio, ad producendum Dei Genitricis funus, ex ultimis terræ finibus universi convenerint: et de Judæo, cui manus exarescens decidit, [quod loculos seu feretrum divæ Virginis impie et irreverenter contre ctarit.] CAP. XXIII. Qualia etiam Juvenalis Hierosolymitanus de sacrosancta assumptione purissimæ Dei Genitricis memoret et de ejusdem forma moribusque, 815 CAP. XXIV. - Ut divus Paulus ex Oriente in Ocriden tem transierit: et inde rursus, in Orientem migrarit, divinum et angelicum annuntians sermonem: et ut Epheso mari in Syriam vadens, Hierosolymam pervenerit. CAP. XXV. Ut idem Paulus Ephesi sub præside Hie ronymo ad belluas damnatus, cum eisdem depugnaverit, et divino auxilio victor evaserit. CAP. XXVI. De seditione Hierosolymis sub Clandio orta, et de impudenti audacia sacerdotum sub Nerone et Felice et de prædonibus sicariis, nec non pseudopro pheta Egyptio. CAP. XXVII. De Petri apostoli miraculis, et item Simonis Magi præstigiis: et ut utrumque Nero Roma expulerit. CAP. XXVIII. Ut Paulus Hierosolymis cum esset, sese tempori et loco prudenter accommodarit, in eo quod ibi juxta veterem legis ritum vixit: et ut gravi catena dinctus a tribuno concionabundus, quæ ei acciderint, visseruerit. Item ut Cæsaream ad præsidem Felicem sit deductus, in custodiamque conjectus. CAP. XXIX. Ut Paulus cum eis qui Hierosolymis venerant, se defendens disputarit. De Felice et Drusilla item de Festo, qui Felici successit, apud quem libere causa dicta, appellavit Cæsarem. CAP. XXX. - De Agrippa et Berenice: et de concione, quam apud eos Paulus habuit. CAP. XXXI. De trajectione Pauli in Italiam, et de naufragio ejusdem. CAP. XXXII. Ut in insulta Melita manum Pauli vipera morsu violarit: de Publio, aliisque Pauli miraculis. 839 CAP. XXIII. Ut inde Paulus navi Alexandrina, per Syracusas Romam venerit, et cum primariis ibi Judæis sermones disputando contulerit. Et ut apud Neronem se steterit, et tum quidem absolutus fuerit: bienniumque Roma permanens, regnum Christi, citra impedimentum, cum multa libertate prædicarit. CAP. XXXIV. Ut postea Roma excedens, rursus ad prædicandi munus ierit; et denuo Romam venerit,marty rumque subierit; et de divinis ejus epistolis. 818 De peregrinationibus Petri apostoli et de sacro Clemente, et genere ejus: et ut ipse quoque postea Romam venerit. CAP. XXXVI. De miraculis apostolorum Romæ editis. De interitu Antichristi Simonis: et ut Petrus et Paul Roma martyrii certamen absolverint. CAP. XXXVII. - De crudelitate et turpitudine No nis: qualia quidam ex ecclesiasticis scriptorībus nobis

de eo, deque sacro obitu sanctorum apostolorum memo riæ prodiderint; et de divina eorum vultus facieique figura. CAP. XXXVIII. Quomodo frater Domini Jacobus certamen pro Christo peregerit. CAP. XXXIX. - De Andrea et Bartholomæo sacrosan ctis apostolis, quomodo martyrio pro Christo sint coho nestali. CAP. XL. - De Thoma Jacobo Alphæi, Simone Zelote, Juda, qui et Lebbous est dictus; et de Matthia, qui in locum proditoris est subrogatus. De sancto apostolo et evangelista Mat CAP. XIX. Ut divinus Ignatius ex Antiochia Romam delatus, propter Christum bestiis devorandus objectus sit: et de epistolis ejus. CAP. XX.. De Papia Hierapolita: et quæ ab eo, præ ter communem opinionem, memoriæ sint prodita 935 CAP. XXI. - De Quadrato et Aristide, apostolicis plane viris, qui pro defensione fidei nostræ Apologias scripse runt. rint clades.. Quæ etiam sub Trajano Judæis accide CAP. XXIII. De Trajani moribus et operibus, stru cturisque ejus, quas Antiochiæ fieri curavit: et de quin que martyribus feminis. CAP. XXIV. De imperio Elii Adriani, et de suprema sub eo Judæorum internecione. thæo. CAP. XLII. - De sancto apostolo et evangelista Joanne, et de divina ejus translatione. CAP. XXV. Qui ea ætate maximis quibusque eccle siis episcopali ministerio præfuerint. CAP. XLIII. De sanctis apostolis et evangelistis Marco et Luca, qui ex numero septuaginta discipulorum fuerunt. CAP. XLIV. Qui sint duodecim Christi discipuli et apostoli, et qui ex eis matrimonium contraxerint." CAP. XLV. Qui ex apostolis testamentarios sive canonicos reliquerint libros: et de sacrosanctis quatuor Evangeliis, ex quibus causis sint scripta, atque de eorum ordine. Item de apostolorum Actis, catholicisque et aliis sanctorum apostolorum Epistolis. CAP. XLVI. De testamentariis libris quibusdam in dubium vocatis, ut postea robur et auctoritatem obti nuerint. Item de spuriis et adulterinis, omninoque repro bandis scriptis. successores. Qui primi sanctorum apostolorum fuerint CAP. II. De iis qui post apostolos Romæ, Alexandriæ, Antiochiæ et Hierosolymis præfuerint Ecclesiæ, aliisque item viris apostolicis pollentibus donis. CAP. III. Quæ causa Romanis fuerit Judæis belli inferendi. Quanto tempore Judæi post Christum bello impetiti non sint. Et ut fideles homines per revelationem admoniti Hierosolyma reliquerint, et Pollam migrarint. Et quanto tempore alienigenæ ex Herode progeniti apud Judeos regnum obtinuerint. CAP. IV. - Utante bellum Judaicum maxima septem prodigia divinitus cladem Hierosolymitanam portende rint. Ut post Neronem Galba et Otho et Vitellius, et deinde Vespasianus Romanis imperarit: et particularis commemoratio calamitatum, quæ sub Vespasiano Hiero solymis acciderunt. CAP. VI. Ex quinta historia Josephi de captivitate Judaica expositio, ut fames Judæos afflixerit. CAP. VII. De muliere Judæa, quæ suum sibi puerum devoravit in obsidione Hierosolymitana. De verbis Christi, quibus Hierosolymis exitium prædixit: et de historia Josephi. CAP. IX. Ut post Hierosolyma capta, Simeon Cleo Thee filius episcopus ibi creatus sit. De Domitiani crude Eitate: et de cognatis Servatoris nostri secundum car nem. CAP. X. Ex Hegesippo, quod ad id usque tempus, qui familiæ et generis David fuere, inquisití sint et oc cist. CAP. XI. Obitus Vespasiani, Titi, Domitiaui, et Nervæ, et de imperatore Trajano. CAP. XXVI. De Justino philosopho, eodemque mar tyre, et de Apologetico ejusdem Antonino exhibito. Præ terea de Hegesippo et Melitone. Ut Adrianus edicto pro Christianis publice proposito vetuerit, ne in nos, indicta et non indicata causa, sieviretur. CAP. XXVIII. - De successore Adriani Antonino, ut et ipse præfectis in Asia suis scripserit, et persecutionem Christianorum prohibuerit. CAP. XXIX. De sancto Eustathio, qui et Placidas dictus fuit. Item de sancto Eleutherío Illyrici epi scopo. CAP. XXX. - Quædam de Polycarpo apostolico succes sore memoriæ commendata. CAP. XXXI.· De successione ejus temporis imperato rum, rebusque eorum gestis. CAP. XXXII. Ut Justinus philosophus religione Christiana, et scripto, et sine scripto, egregie defensa, martyrio pro Christi nomine sit exornatus. CAP. XXXIII. De aliis martyribus, quorum ipse Justinus in singulari quodam libello meminit. 962 CAP. XXXIV. De aliis, qui in Asia martyrio sunt perfuncti. næi. De martyrio Polycarpi episcopi 8myr CAP. XXXVI. De aliis martyribus qui eodem ipso tem pore una cum Polycarpo martyrio vítam finierunt. 974 CAP. XXXVII. De duobus Judæis, altero qui per arenam, altero qui a pueris mirifice est baptizatus. 974 CAP. I. Præfatio libri: de quibus rebus et antea dixerit et deinceps in quarto hoc libro sit dicturus. 978 CAP. II. De hæresiarchis qui eo tempore se in Ec clesiam Christi intulerunt, Saturino et Basilide. 979 CAP. III. De Valentino, Cerdone, Marcione Pontico et Marco. titarum. De Tatiano et Severo et de hæresi Encra Ut gratiam Dei hæreticorum conatus dis cusserit: cum multa alias eis impedimenta objiciens tum viros doctos eloquentes et pios in Ecclesia excitans. Item catalogus ecclesiasticorum ejus temporis scripto rum. De Menandro, secundo a Simone Mago hæresiarcha. De hæresi Ebionitarum. De Cerintho hæresiarcha. CAP. VI. De libris, quod Justinus inter martyres philosophus composuit. epistolis ejus. De Hegesippo et scriptis ejus. De Dionysio Corinthiorum episcopo et CAP. XV. De hæresi eorum, qui Nicolaitæ dicuntur, ut ea a Nicolao, uno ex septem diaconis, orta exsti terit. CAP. XVI. Ut Simeon Cleophæ martyrium subierit et unde hæreses a principio in Ecclesiam Christi invase rint. CAP. IX. De Theophilo Antiochiæ episcopo, et de Modesto, eorumque scriptis. CAP. X.. De Melitone Sardensi episcopo et opusculis ejus. CAP. XVII. De persecutione sub Trajano, et quale edictum is contra Christianos promulgaverit. CAP. XVIII. Martyrium sancti Clementis Roma et de libris ejus. CAP. XI. - De Apollinari Hierapolita: item de Musa no et Bardesane Syro, et descripiis eoruin. CAP. XII. De Cajo et Tertulliano: qui scripsit cum Marci tempore in Germania exercitus siti laboraret. Deum precibus nostrorum militum exoratum pluisse hostesque fulmine concidisse.

CAP. XIII. - Do Irenæo Lugdunensi episcopo ut ejus quoque ætate prædictiones et vaticinia divinitus quæ prope fidem excederent, sint edita. CAP. XIV. Ut Irenæus Scripturarum divinitus in spiratarum meminerit: et de Apocalypsi Joannis et de Septuaginta interpretum translatione. CAP. XV. - Quæ idem de catalogo Romanorum epi scoporum scripserit, et ut Deo dilecti Viennenses marty res Irenæum Eleuthero Romano episcopo commendarint. CAP. XVI. De sanctorum martyrum in Gallia litteris et de maxima qua ibi afficti sunt persecutione. 1011 CAP. XVII. De Vetio, Sancto, Pothino, Alexandro, Billiade, Blandina et aliis, ut scilicet certamen pro Chris to sustinuerint et deinceps in fluvium sint abjecti. 1014 CAP. XVIII. Qualis visio Attalo martyri apparue rit propter alium martyrem qui duram nimis et auste ram vitam degebat, et ut Christi martyres facile lapsis gratiam fecerint, veniamque concesserint. CAP. XIX. Qui tum temporis in excelsis episcopatis dignitatis sedibus enituerint. CAP. XX. Caiologus auctorum et ducum falso nomi natæ scientiæ qui postea exstiterunt et qui ecclesiastici viri illis restiterint. CAP. XXI. De Artemone et Theodoto sutore, qui docuerunt Christum purum fuisse hominem, et ut ii pri mi Scripturas corrumpere inceperint et de Anatolio con fessore. CAP. II. De persecutione sub Severo, in qua Leoni des, pater Origenis propter Christum mortem subiit. 1071 CAP. III.· De Origenis a puero studiis atque exerci tiis, et ut etiainnum adolescens sermonem veritatis pro fessus fuerit, et ut sese ad certamen pro Christo subeun dum præparaverit. CAP. IV. De institutione et educatione ejus, et eorum qui ejus consuetudine et doctrina usi sint. Et ut decem et octo natus annos, Alexandriæ fidelium præfue rit scholæ, clari prorsus nominis adolescens. 1075 CAP. V. Ut vitam attigerit philosopho perfectiorem, et prescripta evangelica accuratissime servarit. 1078 CAP. VI. Qui ab eo ducti et edocti, martyrii coronis sint exornati. CAP. VII. De discipula ejus Potamiæna martyre.1079 CAP. VIII. - Origenem sustinuisse, ut seipsum castra ret, ut scilicet cælibem peragere posset vitam. 1082 CAP. IX. De admirandis Narcissi Hierosolymorum episcopi miraculis. CAP. X. Ut Alexander, Cæsareæ episcopus, oraculo divino ad Hierosolymorum episcopatum sit traductus. vivente adhuc decessore ejus Narcisso: utque duo simul episcopi ecclesiam ibi rexerint: et de Alexandri scriplis. De Origenis in sacris Litteris profectu, et de sextupla ab eo dictata Scripturarum translatione.10% CAP. XII. De Symmacho interprete, et discipulis CAP. XIII. Que Porphyrius de singulari Origenis in eloquentiæ et omnis generis artium doctrina studio scri bat: quæ ipse quoque Origenes de suis in Græcorum lit teris studiis commemoret. Origenis. De hæresi Montani, quæ quidem hære sis Cataphrygas, hoc est Phrygam, seu secundum Phry ges, nominatur. CAP. XXIII. De Apollinari Hierapolita, quæ is con tra ejusmodi hæresim scripserit. CAP. XXIV. - Quæ etiam Miltiades, vir ecclesiasticus adversus eam scripserit. CAP. XXV. • Quod et Apollonius Romanus contra eam ipsam hæresim pugnaverit. CAP. XXVI. Hunc ipsum Appollonium Romæ mar tyrium pertulisse. CAP. XIV. Quod in Arabiam Origenes quoque vene rit, et quod Cæsareœ nondum presbyter sacras Litteras publice in ecclesia exponendo tractarit. CAP. XV. - De Beryllo Bostrensi; de Ambrosio, et quæ Origenes scripta sacrarum Litterarum Alexandrir exposuerit. Quomodo ipse testamentariarum sire canonicarum Veteris et Novi Testamenti Scripturarum meminerit. matre. CAP. XXVII. Ut Serapion Antiochiæ episcopus Montanum refellerit et de libris ejus CAP. XXVIII. Ut Marcionis hæresis et secta in multas sit dissecta partes et quam montruosas opiniones protulerit. CAP. XXIX. De Rhodone, quæ contra Marcionem conscripserit, et de aliis ejusdem opusculis. CAP. XXX. - De schismate et dissidio Romæ propter Blastum et Florinum exorto, et quæ ad eos Irenæus scrip serit et de aliis ejusdem libris. CAP. XXXI. De Hippolyto Portus urbis Romæ epi scopo et de scriptis ejusdem. CAP. XXXII. - De Pantano Alexandrino philosopho, viro apostolico, et de divino prorsus sacrarum Littera rum studio ejus. CAP. XXXIII. De Clemente contextore et operibus ejus et quæ de divinis Scripturis ille dixerit. 1034 CAP. XXXIV. Rursus de Tertuliano et Caio eccle siasticis scriptoribus. CAP. XXXV. De aliis multis ecclesiasticis scripto ribus, scilicet Juda, Heraclito, Maximo, Candido, Appio ne, Sexto, Arabiano et aliis. CAP. XXXVI. De dissensione, quæ tum de Pascha te est exorta. De synodis propterea coactis et ut om nes ad concordiam sint redacti. CAP. XXXVII. De dissensione Asianorum propter Pascha, et quæ ea de re Polycrates Ephesius episcopus Victori Romano episcopo scripserit. CAP. XXXVIII. - Ut Victor permotus fuerit, civitates Asiasticas propter festum Pasche, ab unitate ecclesias tica segregare. CAP. XXXIX. Ut pacis studiosissimus Irenæus eccle siis tranquillitatem et concordiam restituerit,exemplasuc cessorum sanctorum apostolorum commeinorans. 1066 CAP. I. Succincta earum quæ ante dicta sunt repe titio, et dicendorum isto tomo expositio. De Mammæa imperatoris Alexandri CAP. XVIII Ut in Palæstina Origenes ad presbyteri honorem sit evectus, et qui successores ejus in schola Alexandrina fuerint. CAP. XIX. Quos sacræ Scripturæ libros in Palæstina sit interpretatus et de aliis ejusdem libris. 1106 CAP. XX.. Cum de aliis ejus discipulis, tum de Gre gorio miraculis edeudis claro: et quanto in pretio Ori genes apud magnos ea tempestate episcopos fuerit.!!! CAP. XXI. De scriptore Julio Africano, librisque ejusdem. CAP. XXII. De Berylli errore et resipiscentia.!!!! CAP. XXIII. - De hæresi in Arabia exorta eorum qui animas mortales esse asseverant. CAP. XXIV. De hæresi Helcesaitarum. CAP. XXV.Catalogus imperatorum Romanorum, at alius alii ordine successerit: et ut primus imperatarum Philippus Christianus sit factus. CAP. XXVI. Qui tum magnarum urbium episcop floruerint. CAP. XXVII. De persecutione sub Decio: et ut Cyprianus episcopus Carthaginensis martyrio sit alle ctus. CAP. XXVIII. Que Dionysio Alexandriæ episcopo in ea persecutione sub Decio acciderint. CAP. XXIX. De iis qui tormentis victi sub Decio, Christi religionem abjurarunt. De iis qui tum martyrium pertulerant Metra sene. Quinta femina, Apollonia virgine, Serapion, Juliano, Beza, Macare, et aliis. CAP. XXXI. De aliis martyribus, qui certamen sup obierunt Alexandriæ et in Palæstina. CAP. XXXII. Ut origenes ad tribunal martyri sistens pietate Christiana abjurata, a seipso degen rit.

CAP. XXXIII. De Origenis erroribus et blasphe miis, et sub Gallo vitam finierit. illustribus viris. De Laodicensibus episcopis, sapientia Præfatio tomi dicenda exponens. CAP. II. Ut episcopi, qui tum ecclesiis præfuerunt, eos qui sub Decio in persecutione lapsi fueraut, post justam pœnitentiam in Ecclesiam receperint. 1135 CAP. III. De impuro Novato, rebusque ejus narra tio, quæ ejus fuerit doctrina. CAP. IV. Quomodo Dionysius lapsorum suaserit receptum, et epistola ejus ad Novatum. CAP. V. De synodis Romæ et in Africa coactis quo hæresi Novati damnarunt. CAP. VI. De Dionysii epistolis de pœnitentia: et nova narratio de quodam Serapione, qui in pœnitentia sacrosancta mysteria, extremum spiritum agens, per cepit. CAP. VII. De quæstione tum temporis de divino baptismate agitata, et ut tum Sabellius sit coortus. 1146 CAP. VIII. De visione quæ Dionysio apparuit. 1147 CAP. IX. De improbo hæreticorum errore et sedu ctione item de impio eorum baptismo, et quas episto las ea de re Dionysius scripserit. CAP. X. De persecutione Valeriani: et quæ tum Dionysius Alexandrinus episcopus passus sit. De martyribus Cæsarea Palæstinæ. 1154 CAP. XII. De pace sub Galieno: et epistola ejus quam pro Christianis edidit, et qualis is fuerit. 1155 CAP. XIII. De Marino Cæsariensi martyre, 1158 Cap. XIV. — De Asterio, et admiranda fidemque omnem excedente rei per eum gestæ historia. CAP. XV. De statua Domini nostri Jesus Christi in Paneade, et ea quæ ad hanc statuam crevit herba. 1156 CAP. XVI. De figura et forma sanctorum apostolo rum, et de throno Jacobi fratris Domini. CAP. XVII. De sancto Gregorio miraculis claro, ut ea aetate floruerit. De Dionysii festis epistolis De seditione populi Alexandrini. 1166 De pestilentia sævissima, quæ Alexandriæ est grassata. CAP. XXI. De Nepote et bæresi ejus. CAP. XXII. Quid Dionysius Alexandrinus de Apo calypsi Joannis scriptum reliquerit. CAP. XXIII. Quibus rationibus idem asserat, Apo calypsim non Joannis evangelista, sed alterius cujusdam Joannis esse. CAP. XXIV. Do aliis Dionysii epistolis, scriptisque ejusdem. CAP. XXV. Quæ de Dionysio Alexandrino in quadam epistola scribat magnus Busilius. CAP. XXVI. De Sabellio, et ejus hæresi, et quod ea ætate floruerit. CAP. XXVII. - De hæresi Pauli Samosateni: el de prima contra eam coacta synodo. CAP. XXVIII. Ut in secundo conventu confutatus Paulus a Malchione sophista ex synodo sit ejectus. 1183 CAP. XXIX. Quæ imperator Aurelianus de suffragio et sententia synodali dixerit et ut idem quoque contra Christianos persecutionem moliens, coolitus sit præpe ditus. CAP. XXX. Epistola synodi Antiochenæ, immodera tam et luxuriosain Samosateni vitam exponens. 1187 CAP. XXXI. De Manete hæresiarcha, a quo Manichæi cognomen acceperunt: et de hæresi ejus. CAP. XXXII. Ut Manes, detracta totius corporis pelle, canibus esca objectus sit. CAP. XXXIII. De successione Romanorum impera torum. CAP. XXXIV. Qui maximis quibusque urbibus epi scopi præfuerint, et usque ad ecclesiarum oppugnationem manserint. CAP. XXXV. De aliis ejus ætatis ecclesiasticis viris eloquentia et doctrina præstantibus. CAP. XXXVII. De episcopis Cæsarem Palestinæ, et de Eusebio Pamphili. Expositio dicendorum. CAP. II. Ut res Christianorum, quæ antea pulchre steterant,intestina dissensione atque contentione à divina visitatione exciderint. Quæ quidem ad tempus permis sione divina sic accidere. CAP. III. Ut Diocletianus Maximianum Herculium socium sibi imperii allegerit, et ut is persecutionem contra nos instituerit. CAP. IV. De moribus sanctorum, qui in ea perse cutione fortiter decertarunt. De eo Christiano, qui Nicomediæ impium imperatoris edictum concerpsit: et de eis qui ex ipsius imperatoris aulla martyrio sunt perfuncti. Cap. VI. De beato obitu viginti millium in Nico media martyrum: et de Inde ennucho, et Domna, mar tyribus. CAP. VII. - De Melitinensibus, Ægyptiis, Tyriis, et Phoenicibus martyribus. CAP. VIII. De martyriis in Thebaide toleratis, et variis variornm suppliciorum modis. CAP. IX. De Philoromo et Philæo, illustribus mar tyribus et quæ Alexandriæ impii contra Christianos perpetraverint. CAP. X. De civitate quadam Phrygiæ, quæ tota martyrium subiit: et de Adauco martyre. CAP. XI. De aliis quamplurimis martyribus, pluri fariam martyrio affectis. CAP. XII. De virginibus Antiochenis forma excel lentibus, quomodo martyrii stadium pudice decurre. rint. CAP. XIII. De aliis virginibus et monachis, pudi citia simul et martyrio claris. CAP. XIV. De sancto Panteleemone, et sancto Eu stratio, camitatuque ejusdem, et de aliis magnis marty ribus. CAP. XV. De celeberrimis martyribus, Georgio, Procopio et Demetrio Myroblita. CAP. XVI. De Ecclesiarum episcopis, qni variis in locis curriculum Christi strenue percurrerant, et ut res Christiana in melius sit commutata. CAP. XVII. - Ut Diocletianus generum sibi Maximi num Gallerium, Maximianus Herculius autem Constan tem Chlorum imperatorii sanguinis generum delegerit. qui Constans pator magni Constantini fuit. CAP. XVIII. De nativitate, educatione et institutione magni et æqualis apostolis Constantini. Ut magnus Constantinus divinitus pater num adeptus sit imperium, et qualis fuerit. CAP. XX. De Diocletiano et Maximiano, ut imperio deposito interierint, et qui eorum fuerint successores. CAP. XXI. - De fœdissimis factis Maxentii Romæ, et Maxumiani Herculii Nicomedia. CAP. XXII. - De cladibus quæ persecutionem hanc sunt subsecutæ, et de imperatorum palinodia, seu re cantatione et pœnitentia. CAP. XXIII. - De eorumdem edictis in scripto pro Christianis editis. CAP. XXIV. De simulata et fucata Maximini pro Christianis sine scripto promulgatione. CAP. XXV. De statua nova Antiochiæ, quam Theo tecnus recens erexit. CAP. XXVI De confictis et falsis adversus Christum commentariis. CAP. XXVII. De ejus temporis martyribus, et edictis in æreis columnis contra nos promulgatis. CAP. XXVIII. De sæva, quæ eo tempore grassata est, fame et pestilentia. CAP. XXIX. Ut magnus Constantinus de Maxentio, qui Romæ tyrannidem exercuit, triumpharit, cum etiam signum sanctae crucis stellis coruscum in cœlo vidit, 1270

ORDO RERUM QUÆ IN HOC TOMO CONTINENTUR. CAP. XXX. Ut Constantinus, Roma recepta, Deo grata facinora fecerit. CAP. XXXI. De edicto Maximini Gallerii, quod in scripto pro Christianis volens nolens proposuit. 1275 CAP. XXXII. De præcipiti perversitate et motu Maximini contra Constantinum Magnum. CAP. XXXIII. Magnum Constantinum Romæ a Syl vestro sacro sancto baptismo initiatum esse. CAP. XXXIV. Quæ post baptismum Constantinus Magnus recte constituerit. CAP. XXXV. Refutatio eorum qui dixerunt, postea Constantinum Nicomediæ ab Arianis esse baptizatum, et quod propter filii Crispi cædem Christianismum assum pserit. De pace, beneficio Dei Christianis parta et conciliata, et celebratis passim encæniis. CAP. XLI. Constitutio scripta Constantini Magni imperatoris, ut Christianis loca et res suæ restituantur. CAP. XLII.· Aliæ duæ constitutiones, pecunias, dona et immunitatem ecclesiis concedentes. CAP. XLIII.- Duæ insuper constitutiones, synodos de ecclesiis concordandis haberi sancientes. Ut impius Licinius captus, violenter CAP. XLIV. De impii Licinii perversitate, et qui sub eo passi sint martyribus. vitam finierit. CAP. XLVI. De legibus et constitutionibus Constan tini, et quæ benigne Christianorum religioni fecerit. 1315 CAP. XLVII. Ut Constantinus, Byzantio bello capto, Byzantios occidione occiderit. CAP. XLVIII. Ut Cognominem sibi urbem, Constan tinopolim scilicet magnificentissime construxerit. 1323 De edictis quæ Maximinus periculo De operibus, templis, structuris, sta evitato recte proposuit. 1294 tuis et ædificiis aliis quæ intra urbem exstruxit. 1326 CAP. XXXIX. De interitu Maximini, qui vindicta CAP. L.-. De structnris in trajectu ab eo constructis divina accidit: et de extrema internecione veritatis ini- et de eo loco qui Sosthenium dicitur, historia. micorum. Index in Matthæum Blastarem. CAP. XXXVI. - De sancta Helena, ut ea Romam ve nerit, et de colloquio Judæorum cum sancto Sylvestro. CAP. XXXVII. - De conflictu Constantini et Maximini, et de eis qui signum crucis in exercitu tulerunt vexilli faris. Ex typis. Valleguidonensis L. BARNÉOUD & ci,