rynodum Cha'cedonensem, 691, 692. Ecclesiarum con fusio. 697, 698, 699. Ecclesiarum variarum consuetudi nes variæ sine offendiculo et discordia, 291, 295. 296, 297, 298. Earunidem dissensiones in ritibus unde inva luit, 299. Ecclesie Christianorum imperante Joviano aperiun tur, Græcorum vero clauduntur, 95, 91. Earum calami tales sub Phoca, 887. Ecclesiae Constantinopolitan:e quam frequenter a populo conventæ, 361, 365. Ecclesia Tum prædatores quantis calamitatibus affecti, 66, 67, 68, 69. Erdicius hospes infidus, lupns frustra hians, 449. Ecebolius rhetoricen docuit Julianum imperatorem, 7. Ecebolius sophista Constantinopolitamus, Juliani mori bus sese accommodat, nec non postea rursum se Chri stiannm esse profitetur, 52. E. hanins Montacuires hæreticorum Armeniorum ma gister, 882. Edessa in potestate alienigenarum nunquam futura; et de ejus obsidione per Chosroem, 759, 760. Edessenorum felix civitas quam amnis Seirri exunda tione afflicta, 755. Edessenorum multi quam graviter a Valente tractati, 143, 144. Edictum de fide publicatum, missum a Justino ad er c'esias omnes ne quid in professione fidei novaretur. 701, 792, 793. Edictum Zenouis de non rejiciendo neque comprobando, Chalcedoneusi concilio, 674, 678, 676 677. Edicta publicata imperante Juliano pro Christianis, 16. Edonichus dux Constantini tyranni victus a Constan ti profugus ad amicum veterem, ab eodem (proh do Jor!) occisus, 447, 148, 419. Elebechus magister militum et Cresarius Gregorii fra ter ail injuriam vindicandam, Antiochiam missi, re in fecta redeunt ad imperatorem cum mandatis monachi Macedoniani, 326. 227. Elementa pro diis culta, 473, 475. Elephantina, oppidi nomer, 519. 521. Elesbaas Ethiopum dux, Hebræo devicto, fit mona chus insignis, 741. Eleusina dea mysteria et sacra carpuntur, 583. Eleusius Cyzicenus discedere cogitur, pergravi condi tione imposita ab apostara, 45. Elensins Cyzicenus pro priis impensis Ecclesiam Novatianorum restituere cogi tur, 17. Eleusins Cyzicemis, Macedonianus. 42. Meln im peratoris. Arianos sequitur, at mox resipiscit, et quo modo, 117, 118. Elisæi prophetæ ossa quam irreverenter a Græcis su perstitiosis habita, 32. Elpidius ex intimis Juliani, et blasphemus in Christum; et de horrenda ejus morte, 67, 68. Elpidius presbyter Romanus, 169. De ejus legatione de substantialitate Trinitatis, 169, 170, 171. Fipidii presbyteri servus ad cædendum divum Chrysn stomum submissus 395. Ephesiorum temeritas, 411. Fphræmius quo.modo declaratus antistes Antiochiæ, Epidamnus civitas terræ motu quassata, 755. Epiphanius Cyprius, monachus virtute conspienus, 191 Qualis fuerit: et de admirandis ejus operibus, 32), 321 Theophilo fit amicus, et quomodo, 376, 377 Ejusdem cum Joan. Chrysostomo dissidium, 578. Perstringitur a Thoting, ibid. consiliis desistit. 379. Arguitur ab u loxio, ibid. Quomodo penitentia ductus in Cyprum navigans diem suum obierit, ut Joannes prædixerat, 380. Episcopatus (in) deprecatione expiravit S. Nilammon, 57. Episcopatum quomodo fugerint Ammonius et Eva grius, 188 Episcopi præc'ari divina Providentia entissi a versus veritatis hostes, 201, 202. Episcopi exsilio nul tati a Constantio, cur et quomodo revocati a Juliano apo sata, 16. Episcopi indiscriminatim ab Anastasio exacti, 612, 693, 694, 693. Episcoporum præclarorum aliquot miracula, 328, 329, 350, 331, 332, 333. Quorumdam no mina, qui concilic Antiocheno, sub imperatore Joviniano interfuerunt, 97. Qui tempore Valentiniani et Valentis in magnis urbibus Ecclesias successive gesserint, 111, 112. Aliquot, qui secundæ sanctæ universali synodo in 1 rfuere, 238, 239. Et depositioni voluntaria Gregorii, 210. De episcoporum translationibus ex sede in aliam, et quod ea consuetudo alias apud ecclesias invaluerit; quodque translatio bene instituto clero nihil afferat de trimenti, duminodo ea rite et ordine peragatur, 525, 1:26, 327, 528. 529. Episcoporum quorumdam virtute et doctrina præstantium, qui maximis Ecclesiis sub Theo dosio Juniore prefuerint, catalogus, 502, 503. Ut epi scopi quidam virtute excellentes Arianorum et Valentis insultus repulerint, 164, 165 Episcopi magnarum ur Bum tempore Graciani, Valentini qui junioris et Theo dosii immèratorum, 221. Sah Theodosio Jua ore, 169. Sub Justino, 732, 753. Sub Justiniano, 773, 774. Sı:b Justino, 794, 798. Sub tinem tyrannidis Phoer, 887. Epi-tola Eustathii, Sylvani, et Theopbili Liberio Ro mano quoad professionem Consubstantialis, 120. Liberii Romani, episcopis orientalibus missa, 121. Petri Alexan drini de malis et cladibus quas in Egypto viri pri a Va lente et ab Arianis sunt perpessi, 156, 17, 158. Valen tiniani et Grationi imperatorum, necnon Romana synodi quoad mysterium SS. Trinitatis, 167, 168 169, 170, Con cilii Constantinopolitani ad episcopos Occidentis, 250, 231, 232. Theodosii ad profugum Valentinianum, 262, D. Joannis Chrysostomi de his que passus est ad Inno centium Romance urbis episcopum, 391, 592. Alia pro eclesiis et de ejusdem exsilio, 406, 407. Attici patriar che, quoad memoriam Joannis Chrysostomi in ecclesia celebrandam, ad S Cyrillum, 491, 492, 493. Alia con traria Cyrilli ad Atticum, 494, 495 Cyrilli ad Nestoriam impium, 509, 510. Alia ad Joannem Antiochenum, 516. Epistola Asianorum episcoporem sanctum quartam sy nodum perstringens 667, 668. Contraria eorumdem ad Acacium. 672. Ægyptiorum episcoporum et Alexandrin cleri ad Leonem imperatorem, 613, 614. Epistola Lecnis Eyxúxdios, ad Anatolium et reliquos episcopos de synodes Chalcedonensi contra Timotheum Elorum missa, 616. Alia ejusdem ad omnes ubique monachos, et ad ipsum Simeonem Stylitem et ejusdem sancti Simeonis pro ea dem synodo, 617, 6:8. Evagrius monachus Ægyptiacus, et de vita institutis– que ejus, 196. 197. Quid in quibus tam libris de mona chis sui temporis. de verbo ad verbum's ripserit, 198, 199, 200, Evagrius et Palladius quo teippore florueriut, 2:1 Evagrii et Ammonii monachorum episcopatum re sprentjuin congressus, 188. Evagrius ab Antiochenis su scipitur repudiato Flaviano, 268 Evagrii blasphemiæ condemnatæ, 777. Evangelium divinum ubi, quando, el quomodo inven tum, 76, 77. Evangelium S. Matthæi ubi repertum, 716. Evangelium sacrum dum legeretur non assurgebat eşi scopus Alexandriæ, 298. so'o archidiacono ibi legi tur, ibid Eucharistiæ miraculum in muliere quadam Macedonii morbo laborante tempore divi Chrysostomii, 563. 36. Eucharistiæ pro conscientia et fiducia cujusque commu nicatio permissa, 281. Eucherius Siliconis tyranni filius cum patre jugula tus, 421. End:emon presbyter Alexandrinus, 280, 281. Eudocia Augusta, quæ Athanais est dicta, qualis, et undle fuerit, et quomodo matrimonio Theodosio impera tori sit conjuncta; et ut voverit, se religionis ergo Je rusalem ituram, et de malo magnitudinis admirand:e, aliisque quæ ei accidere rebus. 481, 485 486. Endocia Augusta et Pulchería non conveniunt, 517, Eudocia male admodum accepta a Theodosio, Hierosolyina contendit solvendi voti causa, 554. Quani multa Hieroso ymis ad honorem Christi peregerit ac tandem e vita inigrarit, 551, 585, 556, 57, 58, 559. Ab Eutichianorum actione secedit. 565. Eudocia imperatrix Pulcheriæ Aug stæ conciliatur, COS. Approbat sanctam quartam syvo lika, * Eudocia Valentiniani et Eudoxiæ filia, captiva abducta, Endovi imperatricis ad Epiphanium verba quoad convalescentiam filii, 379. Ejus Auguste secundum al versns Chrysostomum odium, 388, 389. Mortem ejus que consecuta sint, 427. Valentiniani cædem quɔm Þyre tulerit, licet Masimo interfectori per vimi nupta, 103, Eudoxins studia Valentis aulæ contra Consubstantialis cultores sibi conciliat, et quomodo, 113, 114. Ordinat Eu nomium, et in locum Eleusii sufficit, 118. Eugenii tyrannis in Oriente, Valentiniano juniore oc ciso, 309, 310 Quomodo victus a Theodosio, et occisus, Eulalius Amasenorum episcopis, 239. Eulogii et Prologenis virtutes, deportatio et reductio, 145, 146. Eulogius celebris monachus, 180. In mouaste rio suo consecratus est episcopus. 195. Eulogius ab exsi lio revocatus, Edlessæ, defuncto Barse præficitur, 231. Eunomiani quibus ex causis in diversas abierint par tes, 285, 281. Eunomio-Eupsychiani, et Eunomio-Tbeo phroniani haeretici, 285. Eunomus Arianus in locum Eusebii suffectus exho noratu se videos Samosatis discessit, 141. Eunomius Cyzici creatur episcopus pulso Eleusio, 118. Euno mui vis et gravitas in disputationibus, 256 Ennomius, condemnatus a Damaso 256. Eunomies qua de cansa proseriptus a Theedosio; quibus morilus ei instintis
opinionem et ßidem acciderunt admirandus, 623, 624, Genserichus Vandalorum rex, 578, 579. 580, 586. Ut urbem Romam ceperit, 603, 601. Ejusdem excursio et crudelitas, 631, 632. Genserichi summa rerum Vandali carum potiti regnum, 748. Georgii Alexandriæ episcopi Ariani cædes quomodo patrata, 18, 19. Georgius Arianus qualis, 461, 463. Georgius Maurith legatus ad Chosroen male acceptus, Georgius Pisides Philoponi bæresim refutat et ever. tit, 874, 875. Gepides, quæ gens, 576. Gerasimus monachus Palestinus, 365. German is fides ex Irenæo, 102. Germanus dux, 578, 579. Germanus senator præclarissimus, et quid ei acciderit propter Theodosium cui filiam matrimonio collocarat, Gerontius Nicomediensi exactus ecclesia, 366, 567. Gerontius (ut) tyrannus Hispaniam profugus interie ril, 417, 448. Gerontii viri vetusta nobilitatis atas, 856. Gloria Patri et Filio et Spiritus sancto. quo hic versus inventus, 879. Glyceria (S.) sanguis perpetuo manans ab ejus mo numento, 850, 851. Glycerius imperator, 601. Golinduch (sancta), ejus genus, vita et martyrium, Gondigiselus Vandalorum dux, el de ejus liberis Gon tare et Gensericho, 577. Goranne Persarum dux, ǝb Eunomio episcopo vielus, Gotthiani ha retici qui, £85. Gotthi qui, et quomodo, quave de causa Istrum trans Kressi in Romanos irruerint, 208, 209, 210, 211, 212. Gotthorum de Valente triumphus, 214, 215. Horum ca des Constantinopoli, 360. Et in Hellesponto, 561. Per 'T'braciam excursio et vastitas, 213. Gotthorum gens in quas nationes sit divisa: et quæ tenuerint loca, 578, 877. 578. Quomodo victa, 754, 735, 756. Græci ad homines deorum honoribus prosequendos quam proclives et prompti, 89, 90. Cur in odium Chri Mianorum Judæos in restauratione templi adjuvarint, 74. Græcorum quidam Dei Matrem, convielis iu com potationibus proscindentes quas penas deverint, 852. Forum superstitioni quam addictus Julianus imperator, 46, 47, 48. 19. Græcorum et ethnicorum doctrina Chri stianis utilis et necessaria, 56, 57, 58, 59. Eorumdem in Christianos odium et persecutio, 22, 23 seqq. Græcarum superstitionum traductio, 351, 552. Græcorum idoks in servientium Ecclesie quomodo diruta et eversæ, 271, 272 Responsa Græcorum oraculorum fraudulenta, €6. Græcorum idololatrarum interitus propter oracula quæ dam litteris distincte designata; initio facto littera 6 us que ad w, 201, 203. Grando maxima sub Valente, 116, 117. Graude circa Romauam depradationem quanta, 425. Grata, magui Valentiniani et Justinæ filia, virgo man sit, 177. Gratia divina etiam per indignos se exhibet, 471. Gra tiæ Deo actæ a Theodosio, victoria de Joanne tyranno reportata, 41. Gratiarum actio Deo reddita ab Honorio, audita morte Alinichi ducis, 16, 447. Gratianus et Valentinianus Junior, quomodo totius Romani imperii curam susceperint, et socium imperii Theodosium Magnum sibi asciverint, 222, 223, 221. Im peratori sumtuo at Deo primitias imperii consecrat, et quomodo Ariados relegarit, revocatisque exsulibus epi scopis, Nicrae fidei professores Ecclesiis præfecerit, 225. Ab Adragathio Maximi tyranni duce quomodo ca plus et interfectus, 260, 261. Gratianus tyraunus ad imperium evectus et jugulatus, Gregoras et Heraclius quomodo moverint bellum ad versus Phocam, 886, 887. Gregorius Arlanus, Athanasii successor a plebe occi sus, 138. Gregorius instituto Juliani quomodo se opposuerit, 53. Gregorii tres in Ecclesia Dei, omnes sanctitate insi gues; et quomodo distinguendi, 137. Gregori et Basi in fraterna conjunctio et amicitia, 137. Gregorius Nazianzenus Theologus, quomodo Coustan thepoli in domunicula Synaxes et collectas celebrans, 620viou consubstantialis fidei præiverit, 254. Gregorius (ut) Theologus Constantinopolitanum epi scopatum sit sortitus, 251, 259. Ut idem quosdam er Egyptiis offendi cernens propter episcopatus sui trans lationem, sedem Constantinopolitanain abjecerit, el con cordia ecclesiarum ductus in propriani se receperit pa triam, 240, 241. Gregori Theologi sententia de duabus naturis explicata, 871. Gregorii duo, Theologus et Nyssenus, quo tempore exstiterint, 201. Gregorius Theopolitanus conviciis proscissus, cansam obtinet, 824, 825. Mittitur ad defectorem exercitum, 827. Ejusdem oratio ad milites, 817, 828, 829. Quomodo paruerit ei exercitus, rursumque Philippicum ducem eingeril, 199, 830. De crucibus ei missis, 836. Ut el paratæ fuerint insidie ab Anatolio mago, 811, 812 Gre gorias Theopol. doginata Severi exterminat, 839. S_SI nonem Thaumastoritam decumbentem adit, 839. Ejus obitus 812. Gregorias Theopolis antistes vir fate glo riæ, 795, 798. Gregorius Antiochiæ præsul servatur a ruina per ter ræ motum Hlata, 826. Gregorius Magnus quam bene naturam et mores Apo state depinxerit, 91, 92, 93. Ejusdem de Græcis disci plinis opinio, 59, 60. Quiuain ejus successores, $87, 888. Ut Gregorius Ecclesia catholicæ præfuerit, 27.3. Gregorii Romani et Joannis Constantinopolitani con tentio, 853. Gregorii Agrigentini elogium. 771. Gundamus Vaudalus Christianorum persecutor 750, Hæresis contra gratiam Christi, sub Gratiano tyranno, 446, 447. læresis Auxentri Mediolanensis autistilis, 17%. Apollinaris, 227. 230. Aph harto focitarum, 781, 784 Anastasii et Nestorii, 505, 506, 507. Eutychelis, Dioscori et Severi expugnata, 594, 595, 705, 706. Hæreses Eudo mianorum, Mace souianorum, et Arianorum in quas alias hæreses divise: et quibus ex causis, quæque earum ab alia secesserit, 283, 381, 285, 286. Ikæreses et secte quomodo in varias dissectæ el divise sunt bæreses, 252. Hæreses esse oportet juxta Apostoli di tum, 551. Bere sium variarum condemnatio, 256, 257, 258. Hæresum multarum origo et nomina, 868, 869, 870. Item, 876, Hæretici, ex constitutione Theodosii, qui censendi, 223. Theodosio male accepti, 249. Hæreticorum turba, Harmatius dux, proditor, 670, 671. Hebræorum adversus Christianos tumultus, 867. Helias Hierosolyını anus antistes: et quomodo propter Chalcedonense co cilium imperatori restiterit, 702, 705. De eodein et Joanne Hierosolymitano, 707, 78. Helias monachus admirandus, centesimum et decimom excessit annum, 180. Heliodorus Tricensis episcopus cur depositus, 7:36, Heliodori temperantia, 193. Helion dux Theodosii mittitur ad Persas de pace actu rus, 482. Heliopolitani quantas fidelibus calamitates inusseridt, Helladius Jovis sacerdos, 272. Viros decem morti se dedisse afirmavit, 274. Helladius Ca-sariensis episcopus post Basilium Ma gnum, 366. Helles monachus, miraculis clarus, 179, 180. Herachdes Ephestoruin episcopus, 566. Heraclides adversus Chrysostomum inducitur, 36, 887. Quid ei acciderit sub Attico, 416. Heraclius mittit blium adversus Phocam tyranuum, Herbæ ad statuæ Christi pedes enata efficacia, 70. Nomen, 71. Hermogenes damnatus a Sabbatio, ejusdem tamen consecratioui interfuit, 463. Herodianus quidam cædem Mauricii prædixit, 851. Heron episcopus ad Græcam superstitionem p.v.apsus quam acerbe et misere vita excesserit, 68, 69. Hesychas monachus in Parastina celeberrimus, 191. Hierosolyma varia appellatio, 77. Hierosolymorum præsules exstincto Phoca, 888. Hierax humilioris literatura magister quam acerbe pro Cyrillo tractatus, 466, 467. Hilar.on (S.) miraculorum editor, quomodo Gazæorum persecutionem vitaverit, 24. Quinain e,us discipuli, Hilari Pictaviensis post reditum ab exsilio gests, $1.
Hilderichus Honorichi filius, ut faverit Christianis, et de ejus regno, 751. Hispania cur dicta Iberia, 223. Historici Grace superstitionis cultores, propter Chri stianæ religionis odium perperam et falso multa scripse runt, 720, 721, 712, 723, 721, 7z5. Homeritæ ab Auxumitis victi, 487. Hominis consideratio viris principibus habenda, 326, 327. Homines quidam marini, 857. Homines natura fa cile quibus gaudent studiis et laboribus semper ad de trimentum tendere solent, 74. Honorichus Genserichi filius jungitur matrimonio Eudocia, 604, 603. Quam sævus Cbristianorum peise. cutor, 749, 751. Honorius imperator renuntiatur, 310. Occidentale sor titus a patre imperium: et quomodo Siffico apud erin summam rerum administrationem consecutus sit, 359, 340. Ut in matrimonium Constantio Gallam collocarit, et Constantinopolim profectus sit, 445, 446. Cujus ad Arca dium rescriptum quoad legationem piorum pro ecclesia Constantinopolitana, 413, 415. Ejusdem obitus: et de ejus liberis, 430, 450. Hormisdas Romane Eclesiæ præsul, 732. Hormisdas Persarum rex: et de paratis structisque contra eum insidiis, 832. Quomodo a filio suo sit occi Bus, 853. Hormis las Persa nobilissimus martyr, 476. Hospitis infidi consuetudinem aversatus est Constan tius, et quomodo, 449. Hulda Hunorum dux. 420. Hulderichus Honorichi filius ex Eudocia, 603. Hungaria unde sic appellata, 790. Hanni qui dicantur; et de corum adversus Gothos bello, 208, 209. Eorumilem excursio per Thraciam, 420. Huuni, qui ex augustiis Caspits proruperunt, 717. Hunnorum Saberorum excursio, 694. Hymno (de) ter sancto: Sunctus Deus, Sanctus For tis, Sanctus Immortalis, miserere nostri; quando cœpe rit in Ecclesia conciui, 514, 879. Hymnorum alternæ de cantationis usus, 364. Hypatia philosopha Alexandriæ qualis, et quomodo no cala, 469, 470. ypatius dux quomodo proditus et captus, 716. Caput amittit, 748. My pomnematographi, 450, 452. Iba epistola ad Marium Persam damnata, 776. Icaris montis descriptio, 817. Idololatra Gract quomodo perierint, 202, 203. Ido!o Jatrarum templa quomodo Alexandria ever-a, 271. Idola sub Theodosio jumiore funditus disjecta, 443. Idolorum eversio et abolitio q: am varias seditiones exci tariut, 276, 277, 278. Ignatius, terlius a Petro hierarcha Antiochiæ; et de ejus exstasi, 365. Ignatios divinus quomodo Roma Con stantinopolim, et inue Antiochiam delatus, 539, 510. Ignis e fundamentis ipsis ad recentem Hierosolymi tani templi structuram paratis exsitiens, et alius item de cœlo immineus quam stupendum habuerit effectuin, 75. Ignis sanctum Marcianum reveretur, 621, 622. S. Da Dielem Stylitem, ibid. Persis adoratus, 473. Ejus tem uni diluitur, 474. Ignis cœlo quasi rupto celapsus, 126. Iguis e cœlo in statuan Juliani apostatas cur dejectus, et de ejus effectu, 70. Illus; et de e,us tyrannide, 688, 689. Imago Domini Jesu Christi non manufacta, et de ejus virtute, 79. De imagine Mariæ, a D. Luca depicta, 607, 608, 610. De alia ejusdem in cupresso ingenti_la tens quomodo seipsam indicaverit, 543. De alia ejusdem quæ Anatolium magum aversatur, 812, 813. De imagine Servatoris quæ vocem edidit in favorem Mauricii, 865. Immeres gens bellicosa Christianisinum suscipit, 716. Immort les apud Persas qui, 482, 483. Imperator verus, qui, 661, 662. Imperatoris locus in Ecclesia a D. Ambrosio designatus, 520. Imperatores non pauci, Græcam superstitionem professi, miserandum in modum perierunt, 724, 723. Inperatores post Valen tinianum occisum, 604. Imperium Romanum adventu Christi maxime crevit, contra Zozimi dictum, 722, 723, 724. Imperit dignitas quanta, 816, 817. Servitutem exercere admonet, ibid. Incendium quantum Constantinopoli acciderit illo ipso die quo Joan. Chrysost, discesserit in exsilium, 396, 397. Maximum aliud Constantinopo i, 620, 621. Gravissi mum in urbe Novationorman, ecclesia intact, 051. In cendia pleraque Antiochiæ veluti futurorum malorum prænuntia, 734 Indes tyrannus captivus mittitur cum Longino Seli Duntio ad Anastasium, 713. Indignatio divina in universum orbem, 425, 426, 427. Indolentes monachi, 556. Indorum populi multi Christianismum complectuntur. Innocentii Papæ Romani litteræ duæ ad S. Chrysost. exsulem et clerum Constantinopolitanum date, 414, 415, 416. Ejusdem ad Arcadium, Endoxiam, Atticum et Theophilum excommunicatoriæ litteræ, 419, 420. Inundatio tempore Juliani coorta Alexandriæ, 84. Isacius (S.) monachus, et quomodo Valentem imperɔ torem sit allocutus, 214. Isauri quales populi, et cur apud eos exsulare jussus sit Joannes Chrysostomus, 405, 408. 1-aurorum prædonum per Phoeniciam excursio, 420. Isdigerdes Persarum rex curator Theodos i junioris st mul et imperii institutus ab Areadio: et de admiranda ejus in hac re virtute, 437, 438. Quomodo in l'erside Christianismum permiserit, et ut prius vita excesserit quain illum omnino imbiberit. 472, 473, 474. Isidorus Cypri episcopus, 251. Isidorus Alexandrinus presbyter, advenarum et pau perum procurator, 348. Isidorus ut Theophilo sit adversatus, 373, 374. Isidorus monachus celebris, 180. Isidorus Pelusiota, 503. Monachus præclarissimus: et quæ Cyrillo et aliis de sacro Chrysostomo scripserit, Isidorus Milesius egregius faber, 768. Ismael orator Persa, martyrium a Juliano passus, 3'). Ismaelitarum origo, et quomodo Christianismum sus ceperint, 206, 207. Ithyphallorum statuæ cum contumelia traductæ, 271. Iuphilli ridendi, 552. Jacobi Nisibeni sanctitas, et miraculum insigne, 622. Jacobus Persa lapsus, deinde reversus ad Christi fi dem, constantissimus martyr exstitit, 478. Jacobus, unde Jacobitæ nomen acceperunt, quis fue rit, 868, 869, 8×1, 182. Jebus, nuuc Hierosolyma, 77. Jejunium apud Romanos quovis sabbato, 299, 300. Jejunum quam a Theodosio frequentatum, 411. Jeja mum monachorum Palæstinæ, 558. Jejuniorum apud ve teres observatio varia, 294, 295. De Jejunio Arziburi canis Sergii apud Armenios, 885. Joannis Baptista ossa, et quid de his Sebastiæ factum, 32. D. Joannis Baptistæ caput quomodo inventum, et quid inter illius delationem acciderit, 333, 334. Joann. Chrysostomus etiamnum adolescens præsian tem ingenit animique vim et specimen exhibuit, 139. Ejusdem et Sisinii contentio, 301. Qualis ejus institutio puerius et vita; et ut doctrina simul et virtute fulgens ad episcopatum Constantinopolitanum sit promolus, 3.3. Ejusdem scripta, 349. Ut idem cura pastorali et doctri na fungens, et multorum arguens et corrigens delicta, improbitatis nomine suspectus haberi cœperit, 350. I jus dein pro ecclesiis dicendi libertas et apud imperatorem et apud Gainam, 356, 357. Consolatur populum Antioche num; et de ejus orationibus, quas Statu'is inscripsit, 525. Joannis Chrysostomi legatio apud Gainam, 361. Ut in Asiam profectus, sacerdotio non recte fungentes depo suerit; et de injuriis quibus idem ab iisdem sit affectus, 566, 387, 568. Quomodo doctrina sua populum quo vel let duxerit; et ut miraculo, non sine Dei nomine, inter cedente, mulierem hæresi Macedonianoruin infectam converterit, 363, 364 Ejusdem et Severiani Gabalorum antistins dissidium, et ejusdem compositio, 568, 369. Convenitur ab Isidoro, Dioscoro, et fratribus ejus pro pter persecutionem Theophili, 375. Ut Theophilus ei sit adversatus, 376, 377. Ut post Epiphanii discessum, mul torum subierit calumnias et convitia, 381, 382. Absens indicta causa dainnatus a synodo centra eum congre gata, 383. De ejus exsitio, populique ob id concitati se ditioso clamore: et ut invitus sedem suam receperit, pacem atque benedictionein populo precatus, 384, 385, 586. Ut a synodo pro_co congregata episcopatum reti here jussus sit, 5 8. Ejusdem abrogatio et exsiham se cundum, 58, 589, 790. Ejusdem epistola, ea quæ ei acciderunt, commemorans, 391, 392. Ejusdem exsilium quam injustum: quæ verba ad sectatores suos abiens dixerit: et de populi erga esin benevolentia, 392, 395, 394, 395. Ilius fautores criminal, q antas ærumnias per
in litudine vitam reliquerit, Christi gregem tulaturus, Julianus Marciani imperatoris frater, 587. Juljonus prævaricator qui fuerit, unde ortus, et qui bus studiis Romanorum imperator fuerit renuntiatus, 5, tulerint, 597, 598, 390, 400, 409. In locum, cui nomen Cucusus, proficiscitur; et ut Adelphius, visione divina admonitus, eum exceperit, 405. Ejus ad Constantium presbyterum litteræ pro Ecclesiis et singularis de exsilio ejus expositio, 406, 407, 408. Illius memoria et nomen quomodo et a quibus primum in album Ecclesiae relatum, 490, 491. 492 Ejus hostes omnes quani male perierint, 426, 427. Ut in ulterius exsilium amandatus fuerit; de scriptis ejus; et quomodo vita hae relicta in costum migrarit, 127, 128, 429. Quomodo fuerint ejus reliquie reducte et de miraculis quæ acciderint in justum ejus exsilium deprædicantibus, 536, 537, 38. Quidam ejus discipuli sanctitate et doctrina conspicui, Joannes (ut) Antiochenus et Theodoritus cum suis, consilioque cum Nestorio coacto Cyril:um et Memnon in sedibus episcopalibus ejecerint: et ut ipsos id ausos sy nodus abrogarit, 514. Joannes Antiochenus et sanctus Cyrillus quomodo in gratiam redierint, idem senserint, et jubente imperatore Nestorii abrogationem ratam ha buerit, 515, 516, 517. Joannes successor Cyrilli Hierosolymitani, 267, 270. Joannes divinus Cyrilh successor, 502. Joannes Hierosolymitanus patriarcha quomodo in communionem a sanetis Patribus receptus, 707, 70N. Joannes exandriæ episcopus, 686. Joannes alter ejusdeni successor, ibid. Joannes Apamea episcopus, 250. Joannes Egyptius monachus clarissimus, 179. Joannes et Pianimon celeberrimi monacht, 182, Joantics Romanus antistes, ut Byzantium se conta!e rit, 716. Joannes Chozebites et de ejus sanctitate. 756 757. Joannes Tabennesiotes Alexandriæ, episcopus, 673. Quomodo Romam profectus Felici Romano episen, o per Suaserit, it is Acacio repente episcopatum abrogaret, 679, 680. Exsilio muitatur ab Anastasio, 695. Joannes Thrax dux Orientis, 822. Joannes Timostrati filius, prostor, 8'0. Joannes, Car. linus dictus, Romanus Præsıl. 783 Joannes Misericors (yprius episc. Alexandrinus, 887. Joannes, cu patria Sirimis, novæ Romæ episcopus, Joannes J junator, 794. Plura de eodem, 853. Joannes Gotthus, et de ejus tyrannide, 450, 451. Joannes Grammaticus Philoponus cognominatus quis fuerit, et de ejus dogmate, 870, 872, 875, 874. Tritheita rum præfectus, 878. Joannis Eleemosynarii cineres, 833. Joannis monachi virtutes et consilium Theodosio da tum de expugnando Eugenio, 310. Joannitæ qui cognominati, 590, Graviter accepti, 394. Jovinianus exauctoratus imperiuli aula exactus a Ju liano, 52. Jovinianus Pius imperator renuntiatur in Per side, et quomo to, 94. Quomodo episcopos exsules revo carit, statita Christianorum sacra in Ecclesiis honorifice restituerit, et idolorum cultum sustulerit, 95. præsi dibus Ecclesiarum quoad dogmata convenitur, et quo nodo, 96, 97, 98. Ejusdem præclarissimum verbum, ac cepto a Macedoniants libello supplier, 97, 98. Ejusdem de rebus divinis affectio et sententia, 102. Ut in Deda stanis, non sine magua piorum omnium jactura, vita Excesserit. 103, 104. De ejusdem imperio, ibid. De ejus milmbus, 110, 111. Joviniani tyranni credes, 149, 150. Jovius Italiæ præfectus, 120, 122. Jovis templum apad Apamenos, quomodo dirutum,. Judeus (ut) paralyticus in batismo sanitatem rece perit, sacris præsidente All co Constantinepolitano, 461, 462. Ut Judeus dolo sepe baptizatus, ad Paulum e iam Novatianorum episcopum venerit baptizandus: et ut aqua baptismi subito evanuerit, 471, 472. Judai cujusdam impietas simul et crudelitas, 739, 710. Ferro tandem carditur, 711. Judæi propter irrisa Christianorum saera, quam vindictam pertuferint, 470. Juda-i, etiam inviti Christum verum Deum esse quando professi, 73, 77. De vestibus eorum, quæ crucis signis radiorum instar con formatis, sunt consignatæ, 75. Eorumdem in Christianos. odium et mine Juliano eis tempi Hierosolymitani re staurationem permittente, necnon suppetias ferente, 72, 75, 71. De Judeorum Alexandriæ concitata seditione ei expulsione, 466, 467. De his qui in Creta vagan, postea Christianismum susceperunt, 532, 533. Julianus Sabas, monachus virtute præclarus, revela tionem de eadé Juliani prævaricators apud Persas, quomodo hab veri, 82. Julianus monachus laudatissimus, et ut mouastica Julianus apostata, arrepto imperio, omnia ad volunta tem suam agit, ridetque Constantium, 10. Res stupenda que ipso Thraciam versus procedente accidit, ibid. Con stantinopolim ingressus, salutatus est imperator, 11.. Quam imp denter et aperte religionem abjurarit, 12. Quomodo in idolorum fanis ver-aretur, et inter sacrificii oblationem in horrenda spectra inciderit, ibid. Couster nationem afferebat omnibus tantum ejus in religionem Odiam, 13. Christi religionem colentibus fit in!estus, 13. 14. Constantiam civitatem juri Gaz:eorum adjudicat, noinen mutat în Gazæ portum, 11. Quid Cæsareæ fecerit propter idolorum templa, ibid. Christianis tributa impo nit, 15. Quomodo, ut favorem plebis sibi conciliaret,. passim omnes episcopos a Constantio in exsil.um pulses revoca i jusserit, 16. Quomodo re.iquos persecutores exsuperaverit, 26. Epistola ad populom Alexandrinem nissa propter Georgii credem, 20, 21. Quomodo res in foro venales pollui contaminarique jusserit, 31. Ad l'on blicem Galatie Arsacium epistola, ut Christianorum mores consectetur imitando, 45, 49. Quæ contra pietatem Christianam impius egerit, et quoniodo callide copias a deorum cultum, 50, 51. Ejusdem decreta contra Christianos publicata, et ut pecunias exigere co-peril,. 55 Responsum ejusdem ad Christianos de rectoribus provinciarum apud ipsum expostulantes, ibid. Quomodo lege caverit ne Christianorum pueri Græcarum artium et institutionum disciplina erudirentur, 54. Quomodo expr ditionem adversus Persas molitus, Antiochiam venent; ibique propter barbæ prolixitatem scommatibus affectus, contra Antiochenos librum, Misopogona, id est bata osorem, scripserit, 60, 61. Quid e:dem in Anti cheno rum lnco Daphne acciderit, 61, 62, 63. Statuam Christi,. suam in ejus locum constituturus, dejicit: et quod mi raculum de repente apparuerit, 70. Quomodo religi nem nostrain exstinguere conatus, Judeis ipsis permiserit Hierosolymis templi restaurationem, 72. Ejusdem_in reliquias sanctorum, sævities, per Judæos et Graccos, 52. Clericos, senatorum munere fungi jussit, et annonam Ecclesiarum da monum ministris ascripsit, 33. Qua ra tione denuo idololatriam Græcorum vehementius con probarit, 44, 45. Quomodo arte et dolo idololatriam confirmaturus, religionis Christianæ ritus idolorum fan s accommodare instituerit, 46, 47. Quomodo legationem l'ersarum nihil moratus, impetu in Persidem facto, le mere et per errorem naves ad Euphraten exuri jusserit, et prælio commisso, lethaliter vulneratus interierit, 78, 79, 80. Quæ divinæ visiones quibusdam apparentes, es apud Persas extremam cædem portenderint, 82, 83. Ejus verba, præcipue in Christum. 83, 84 De lugubri ejusdem oratione, a Libanio Sophista Syro conscripta, 85, 8. Quantus fuerit scommatum consectator, 87, 88, 89. Ejus dem ingenium, mores, gestus corporis, mors et sepui-, tura, ex Gregorio Theol., 91, 92, 93. Cadaver ejus quo no to sepultum a Joviniano, 103. Juliani et Valentimani diss dium, religions causa, 110. Julianus prævaricatoris avanenius quam ærumnose vitam finierit, 66, 67. Conju gs ad ipsum verba, 69. Quam superstitiosus et in!ensus Christianis, 19, 20, 21, 22. Julius Casar omuium mulierum vir, et omnium viro rum mulier, 178. Jusjurandum violatum, 670, 671. Justa Justnæ filia, virginitatem complexa, 177. Justina mater Valentiniani molestiam Ambrosio epi se po Mediolanensi exhibet, et ecclesias ibi turbal, 239, 260. De Justina imperatrice et de Valentiniano ejus filio, 176, 177. Justinianus Magnus imperio suscepto professionem et fidem Chalcedoneusen defendit: et quomodo ejus uxor magis ad eos qui unam Christo naturam tribuebant, fuerit inclinata, 742, 743. Res ab eo gestæ plures, memoratu digue, 744. Christianos miseratur, 751. Ejus avaritia et prodigalitas juxta Evagrium, 764. Instaurat sapientiæ verbi Dei templum, 764, 765. Quam addictus factioni Cyanea, 766, 767. Ut a recta fide desciscens, christi Domini corpus ante passionem impatibile professus sit, 78), 781, 782, 783, 784. Quemodo mortuus, et de opt mone ac fide ejus, 786. Ubi sepultus, 188. Justini primi imperium; et quomodo ferint ab eo sub Jati Amantius eunuchus, Theocritus, et Vitabamus, 71, 752. Ejusdem et Antiochenorum luctus ob terra motum. 755. Justinus sceium: imperii Justinianum s.bi legit, 742.
Justinus junior, Justiniani successor, de ejus imperio et moribus, 788. Quomodo Justinum cognatum suum, item Etherium et Addæum de medio sustulerit, 789; 790. Ejus de fide constitutio, 791, 792, 793. Quam vo 1 placibus addictus, 797, 798. Ut in phrenitidem incide rit, 801. Ut Tiberium in imperio sibi substituerit: et que ad euin moriens de rebus imperii veria fecerit, 802, Justinus frater Justini ab imperatore Justino sublati, et Je rebus ab eo gestis, 809, 810. Justitiæ munus, 200. Justus Justinæ imperatricis pater propter somnii expositionem occisus, 176, 177. Juvenalis Hierosolymorum episcopus post Prayllium, 502, 598. Expellitur, 600. Restituitur, 601. Quid de san eta obdormitione sanctissimæ Dei Genitricis ad Pulche riam Augustam dixerit, 608, 609, 610 De ejus obitu, Juvene (de) quodam inter beluas assueto, 837. Juventinus egregius martyr, 31, 32. Labarum apud Romanos quid, 421. Latoius Melitinensis episcopus, 138, 139. Laurentii martyris reliquiæ, 456, 459. Laurentius et Symmachus Romani episcopi simul, et de dissidio exinde uate, 709, 710, 711. Lectionis evangelicæ ritus apud antiquos, 298. Legatio Macedonianorum Romam missa, 119. Legatio Vandalorum, Alanorum Suevorumque ducum ad Hono rium quibus verbis expressa, 445, 417. De Legatione quam viri Romam de Joan. Chrysostomi judicio mise runt, 413. Legati Roma missi, qualia Eudoxie et Attici sugge stione pertulerint, 417, 418. Leo Papa quam ægre tulerit necem Flaviani, 553. Ejusdem epistola ad Flavianum episcopum Constantino politanum quanti sit ponderis, 592. De D. Leonis vete TIS Rome epise. Tomo, 869. Leo magnus Romanorum imperator post Marcianum salutatur, 610 In ordinatione Aeruli quomodo se ges serit 612, 613. Ejusdem litteræ ad varios tum episcopos, tum monachos pro concilio quarto Chalcedonensi, 615, 616 Corpus S. Symeonis sibi dari petit ab Antiocheni³, de nde relinquit, 562. Ut templum Deipare condiderit, Fontis nomen habens, 626. Quomodo mille et centum naves contra Genserichum miserit, Basilisco conjugis Sue Veriue fratre classi præfecto, qui proditor exstitit, 631, 652. De ejus obitu, 603, 675. Leo minor, Zenonis et Ariadnæ filius, 633. Renuntia Lur imperator, 633. Leo paret Zozimæ viro sancto, 737, Leontius monachus, deinde Ancyranus episcopus, 195. Egregie Philoponum oppugnat, 874. Leontii et illi tyrannis, 688, 689. Legis translatio, translato sacerdotio, 291. Legum ol servationem, vitæ suæ prætulit Socrates philosophus, Libanius Syrus sophista, quid de interemptore Ju liani scriptis mandarit, 81. Quid item in funebri oratione Juliani contra Christianos scripserit: et de responso, ejus dicta refellente, 83. Libanius D. Chrysostomi magister in rhetorica, 311. Libelli amorum proibiti, 206, 297. 1. beralitas Tiberii, 808. Liberorum procreatio apud quos magni pendatur, 207. Libertas Christi sequacium, Libya occidentalis quomodo Vandalis subdita, 377,878. Litaniæ usus, imperante Then lesio juniere, pro sere nitate petenda, 443. Item et sub Theodosio el Procio, Logodium fuga sibi consulens Theodosium adit, 416. Longinus Isaurus et alter Longinus: et de eorum re bellione, 712. Longinus Zenonis imperatoris frater, 690. Longo um appe latione qui venerint, 187. Lucentius et Bonifacius concilio Chalcedonensi inter fuere, 598. Luciferi Calaritan) reditus, et quid post eum egerit, Luciferi beresis qua de causa prodiit, 41. Lucius ab Arianis constitutus Alexandria episcopus, 18. ucius quantopere Samosatenis odiosus. 141, 142. Lucius Arianus, ejecto Petro, in sacram Athanasii se dem collocatur, 182. Quania in ejus intreitu mala, 153. Ejus perseen in adversus monasteria Ægypti quam gra vis, 153, 154, 155. Lucius Alexandrinus carpitur a Mose ordinato Arabum episcopo, 206. Com Demophilo Alexandria exit, 235. Luctus præfecii mortui civitatis Chubdam, 849. Luetus Justini imperatoris et Antiochenorum pro illatis a terræ motu calamitatibus, 755. Luna per octennium cum so'e convenit, 200. Lyens (ut), sive Lupus in locum Bars Edessenorum episcopi substitutus sit a Valente, 143. Macarius Hierosolymit. sede deturbatur, 773. Macarii monachi virtutes, 185. Macarii Ægyptii di ctum præclarum de reminiscentia injuriarum, non de trament a da mone ilati, 198. Aliud ejusdem de siti et de continentia, ibid. Macarii duo, viri sancti; et quomodo propter fidem exsulantes, multa miracula ediderint, 154, 188. Macedonianus clarissimus monachus, quæ Theodosio per ejus duces de statuarum eversione nuntiaverit, 326, Macedoniani quanta libertate suam impietatem docue rint, 42. Ut Antiochiæ libellum supplicem de dogmati bus Joviniano quomodo obtulerint. 96. Eorum nomina, 97. Synodum Lampsacenam a Valente petiisse dicuntur, el qua de causa, 113, 114. De Macedonianis, et tou ousovaiou consubstantialis cultoribus: et de legatione piorum Romam missa, 119. Macedoniani sub Gratiano quomodo Ecclesiam turbarint, 225. Ecram condemnatio, 256. Inter se discordia, 285. Macedonii Phrygis egregium pro Christo certamen et martyrium, 27, 28. Macedonius qua de causa mortem subiturus ipse se deferat, 54. Macedonias Constantinopolis episcopus, quomodo sit expulsus, el quem vitæ finem si sortitus, 695. Ejusdem restitutio, 745. Maceles, magni Leonis imperatoris cognomen, 610. Macri sive Longi fratres, 187. Macrina Basilii magni soror, 137. Magnus quam impías, 138, 139, 160 Magorum Persarum dolus de ejiciendo Christianorum episcopo Maratha deprehensus, 472. Majorianus imperator, 604. Maichion et Crispion fratres monachi, 191, 192 Malum ingens et admirandum Eudocia dono datum, Mame (S.) sepulcrum, et quid inter ædificandum ipsi templum, a Gallo et Juliano mirandum acciderit, 6. Mammiona (de) iniquitatis faciendi amici, et quomodə id inteligendum, 764. Mandra, locus monastici exercitii S. Simeonis, 362, Manichæi hæretici, 869. Mansuetudo Procli et Theodoșii ex æquo, 523, 521. Manuel orator Persa, martyr, 30. Marazas heros Persa coucisus. 831. Marcellus Apamenorum episcopus quanto studio in demoliendis idolorum ædibus sit usus, et tandem marty ris defunctus, 2:6, 277, 278. Marciano (de S.), magno Ecclesiæ Constantinopolitanæ renomo, 621, 622, 623. Marcianus Novatianus episcopus, 502, 303. Ut Nova timorum electus fuerit episcopus post. Paulum, 555. Marcianus Theo·losii Junio; is quomodo successor, 580, 881 De ejus imperio quæ signa præresserint, imperium portendentia: quibusque is fuerit moribus, 515, 586, 587, 588. Marciani imperatoris Christianissimi obitus, Marcianus Anastasia el Carosæ filiarum Valentis præ ceptor, 118. Marcianus monachus, 195. Marcianus Anthemii fihus; de ejus tyrannide; et quo modo captus, ad sacerdotiem sit promotus, 687. Marciano succenset Justinus, 798, 799. Marcus apud Scetim celeber monachus, 183. Marcus monachus insignis; et de ejus libris, 505, Marci Arethusiorum episcopi martyrium, 26. Marcus tyranaus in Britannia reuuntiatus et occisus, Mare igni ardere quando visum, 426. Maria Virgo quando coperit invocari, 634. Quid de ilius obdormitione Juvenalis memoriæ prodiderit: nec non dé e usdem fasciis sepulcralibus. 608, 609, 610. De veneranda ejus veste, ut ea Hierosolymis alata in tem plo, eni Blachernæ nomen, reposita sit, 62, 626. Mariæ Virginis templi, cui fontis nomen inditum, de seriptio, 6 6, 627. (23 629. Muria Virgo, Christi simpliciter, non Dei geaitriz,
secundum Anastasium et Nestorium hæreticos, 505, 506. Maria Ægyptiaca, el de ejus cum sancto Zozima ser mobus, 738. Marianus monachus, 195. Marinæ, Arcadit imperatoris filiæ, pietas et virtus, Marinus Demophili successor, 267. Marini Syri adversus Vitalianum expeditio, 717. Maris Chalcedonensis episcopus quam animose Julia num cerpserit, et quid illi responderit Apostata, 45, 16. Maris Dolichæ oppidi episcopus, 231. Marosas monachus, 194. Mars diis ridendus tanquam spectaculum exhibetur, Martyres cultum Juliani respaunt, 7. Quinam sub Ju liano apud Gazos passi, 22, 23. Quinam item in Pho nice et Heliopoli, et Arethusæ apud Syros passi, 25. Martyres sub Honoricho persecutore, 749. Martyres Phryges, et Ancyrani, Juliano imperante, 27, 28. Mar tyrum quadraginta reliqui ubi, quando, el quomodo invente, 456, 457, 458, 459. Martyribus gloriam inv.de bat apostata Julianus, 46, 52. Martyrius Cilicum episcopus, 215. Martyropolis prodita, 830. Tandem recuperata, 831. Iterum c.rcumsidetur a Commentiolo, 852. Maruthas (ut) Mesopotamia episcopus Christianismum apud Persas induxerit, 472, 473. Matthæi (S.) evangelium ubi inventum, 716. Mavia Arabia regina quomodo bellum contra Romanos ceperit, ac mox cum iisdem pacem sanxerit. 203. Maurianus consulitur a Zeñone imperatore de succes sore imperii, 689. Mauricius quomodo lectus Orientis dux a Tiberio, creatusque deinceps imperator, 813. De ejus designa ti ne ad populum oratio per eundem Tiberium, 813, 816. De ejus conjugio, et conjuge ejus Augusta, 818. Qua li, quibus moribus, quo genere, et quibus animi alle etionibus fuerit, 817, 820. De prodigiis quæ ei imperium portenderint, 820. Quain splendide Chosroen regem Per Narum pro ugum exceperit, restituerit, 834, 833. De his quæ ad tumulum S. Euphemiæ martyris fecerit, 8.9, 850. Mauricius, seditione contra eum Byzantii facta, saxis petitur, conviciisque proscinditur, 857. Ejus fuga, 8:0. De verbis in cade liberorum prolatis, ibid. Nudan tur cadav. ra, et conspicientibus lacrymas excutiunt. 862. Prædicta fuit hæc cades a da monibus Alexandriæ, 864. Ut aliquo ante cardem tempore, Deum oraverit, ut ei penas hic dare divina vindicta permitteretur, 63. De ejus corona, Maurusiorum con ressus cum Vandalis, 7:50. Maximianus post Nestor um quomodo sedem Constan tinopolitanam adierit, quali-ve exstiterit, 521, 522. Maximinus de pace actus legatur ad Persas, 182. Maximus Seleucie pastor, 344. Maximus Antiochia antistes, 598. Maximus philosophus, Juliani seductor, 83. Conviciis ab Antiochenis proseinditur, 85. Maximus philosophus Cynicus, et quid de eo circum) feratur, 240, 241. Maximus philosophus, Ephesius, Julianum ad impe raadi 1 bidinem excitat, 7. Maximus tyrannus, et de ejus rebellione, 258, 261. Quomodo vicius a Theodosio, 262, 265. Ejusdem tyran is et cædes, 605. Mazaca civitas, nunc Cæsarea, 15, 16. Mediolanum commotum quomodo sedatur ab Ambro sio. 174, 175. Megalopolis pro Constantinopoli, 244, 248. Mela monachus: et quid de eo memoriæ proditum, Melchit hæretici, 882. Melena mulier sanctitate conspicua, 563. Meletins, Paulinus, et Euzoius, tres eodem tempore Antiocheni episcopi, 40. Meletius a Macedonianis sejunctus, 97. Meletius vir divinus a Valente in exsi:ium pellitur, Meleti reductio ingentem in plebe Antiochiæ con tentionem genuit, 225, 226. Ejusdem ad Paulinum verba, 228. 223. Meletii de Ecclesiis cura, 250, 251. Obitus, 210. Ejusdem reliquiæ Constantinopoli Antiochiam traus Jabe, 245. Memnon Ephesi antistes quomodo depositus, et resti tutos, 515. Menas expulso Theodosio, sedi Constantinopolitame præost, 743, 74%. 772. Menas præfectus Ægypti, et de visis ab eo portentis, adjuratisque, la Nilo fluinine, 855. Mensis Panemus apud Romanos quis dictus, 751. Quis item Gorpiæus, 733. Artemisius, 734 Xanticos, 712. Mercatoris cujusdam ad mortem usque amor pro filio rum incolumitate, 316. Metaxa quid sit, 788. Michaelem Archangelum vita defunctum confinxit, Ala mundarus, 711. Michæ prophetæ veteris et illustris reliquiæ qua ra tione invente, 333, 334. Militis egregii memoria carminibus a Saracenis role brata, 205. Ut milites Orientis exercitus per seditionem imperium detrectarint, frenosque imperiales rejecerint, 822, 823, 824. 825, 826, 827. Traduntur in aliam septen tiam oratione Gregorii, et parere recipiunt, 828, 8:9.870. Miraculum insigne quod ad monumentum Glyceri unguento scaturiens ad Heracleam Perinthi aecidit, 850,. 851. Aliud contra blasphematores Dei genitricis editum apud Græcos, 852. Miraculum potentiam Christi exhi hers, et vindiétæ divinæ adversus impies indicinm os en deus, 69, 70. Aliud de effigie Christi non manufacta, 759. De signo crucis, 758. De imagine Dei Genitricis în cu presso procera et ingenti occultata, 545. Aliud memoria sempiterna dignum de imagine Dei Genitricis in odium Anatolii magi, 12, 813. De eo quod puero Hebræo a san ctissima Dei Matre contigit, 772. 773. Miraculum fontis exsiccati et puellarum canarum, 622 Miraculum divinum in animadversione cujusdam ex cubiculariis Valemis, propter sanctum Aphratem, 150. Miraculum Macedoni mortui, 695. Miraculum incredibile Sergiopoi editum dum obsidione cingeretur, 761. Aliud quod accidit ad monumentum sanctæ Euphemia super decisione duplicis fidei decreti orthodoxorum et hæreticorum, 593, 591. Aliud Leoni aquam cæco quærenti oblatum, 626, 627. De Judaro sæpe baptizato, 471, 472. Aliud a Sylvano Tmja norum antistite editum quoad nav'm onerariam, 127, 528, De septem puerorum resurrectione post trecentos se ptuaginta duos annos, 541. Miraculum, quod excisis lin guis Christiani sint locuti, 749. Miraculum fontis Emmaus et arboris Perseæ Hermopoli morbos incurabiles sanan Lum, 71. Miraculum sanguinis e monumento S. Euphe miæ profluentis incredulitatem Mauricii castigavit, 319, 350. Aliud quoad baptismum ab Ariano collatum, 711. De Judeo sanato, 461, 462. De puero per aerem surrepto; doin Proclus. imperator et multitudo supplicationibus in Fampo vacarent, pro compescendo terræ motu, 543, 544. Miracula duo in reductione divi Chrysostomi, 536, 537,. 538. 559. Miracula Panti Novatianorum episcopi duo, 854, 535. Donati et. 'Theotimi autistitum. 328, 329. Et Epiphanii, 330, 331. De iis quae templi Hierosolymiladi. readincationem Judais institutam consecuta sunt, 74, 75, 76, 77. Miracula quædam Euthymii, monachi Palestini, 564, 565. Alia quædam adhuc exstantia S. Symeonis mo nachi, 563. Misenus episcopus, 680, 691, 682. Mithra quid apud Persas, Mithrion item ac Mithriaca, 18. Mithrii templi demolitio, 271. Modestus Edessenorum præfectus, pugno cæsus a l'a lente, 143, 141. Monachus opus non faciens, similis est avaro, 180, 181. Monachi ob quinque causas omnia faciunt, 199. Monachi insomnes, 624. Monachi pabulatores sive pascentes, 192. Monachi Palæstini quid scripserint ad Alcisonem de Ma cedonio et Flaviano, 697, 698, 699. Quam acres synodi Chalcedonensis defensores exstiterint, eorumdem vita et conversatio, 191, 535, 556, 557. Monachorum Nitriensium zelus pro Cyrillo, 168. Monachorum quorumdam dicta et gesta præclara, 198, 199, 200, Monachorum multorum Virtutis laude conspicuorum nomina, 178, 179, 10, 181, 182, 183. Monachoruin Egyptiorum quæstio de Deo cum Theophilo Alexandriæ episcopo, 370, 371, 372. De mona chis quatuor fratribus cognomen Longorum sortitis, 371. De bis qui Syria et finitimia Perside fulserunt, 192, 193. De inonachis Colesyriæ et Antiochiæ, et aliis qui in Ga latia, Cappadocia, Bithynia et ad Pontum Euxinum philo sophali sunt; et causa, cur veteres monachi longvi fue rint, 194, 195, 196. Monarchæ primum nomen a quo usurpatum, 723. Monogamia Romauis ditionibus damnosa exstitit, juxta Procopium, 178. Monomachia Romæ sublata ab Honorio, et qua de Causa, 339. Monophysitæ qui dicti, 868. Eorum dogma, 871. Julia niste qui vocati, 868. Monstra que apparuerunt sub imperatore Mauricio, 854, 835. De aliis quibusdam, 857. Monstrorum ducrym humana specie magnitudo et brevitas, 307, 398. Alontani te ut Pascha celebreut, 989).
Mores variarum gentium et ecclesiarum recepti, 291, Mors fordissima plurium imperatorum superstitionis amantium, 724, 795 Motus terræ ingentes, 123,426. Vile Terremotus. Moses monachus, 195. Moses Ethiops prædonum cohortis præfectus, deinde monachus insignis, 181, 183 Moses genere Libyes, etiam monachus a'mirandus, Moses, primus Arabum episcopus, qua ratione conse cratus. 20%, 206. Mueritorum natio quæ, 845. Mulier deponendi pœnitentiarii in ecclesiis Orientali bus causa exstitit, 280. Mulier quomodo in ordinem cleri cooptanda ex constitutione Theodosii, 281. Mulier gigan tæi generis; de ejus statura, longitudine, et latitudine, 735. Mulieris cujusdam formosa miranda pudicitia, 424. Mulieres ventri oque, 567, 568. Multitudini exosa solet esse dignitas, 18. Munus suum ad saeram mensam dum afferret Valens, ad stuporem delabitur, 155, 137. Murolongo (de) ad ornatum Thracia construcio, 717. Niamanes, macula gt probrum reipublicæ, relegatus, 821 Christianismuni complectitur, 858, 839. Narses Persarum dux vincitur ab Ardabutio. 479, 480. Res ab eo gestæ ejusque pietas erga Deum. 736 Narses eunuchus sub Justino cur Longobardos in Ita liam a lexert 790. Narses Romanorum dux, et de ejus expeditione bellica adversus Persas, 835. Ejusdem di ctum ad Chosroen regem, ibid. Narses dux a Phoca com bustus, $85. Nat ræ Verbi divini quomodo intelligendæ contra Phi Aopouum, 872, 875, 874, 875. Naueratins Basi ii frater, 157. Neamus Joan. Hierosol, successor, 888. Nebri, neuri et neurite qui dicantur, 20%, 212. Nectarius successor Gregorii in episcopatu Constanti nop litano; et at nou ita pridem baptizatus, cathedram episcopalem conscenderit, 242, 243. Nectarius Con tanti nopolitanæ Ecclesiae curator, qua de causa presbyterum in ecclesiis ad audiendos penitentes ordinatum deposue rit, 279, 280, 281. Negra civitas, et de rebus quæ in ea acciderunt, 759, Nephalius ejicit Severum impium, 699, 700. Ne os imperator, 604. Nepos Hierosolymorum episcopus, 502. Nestabus quantum Gaze martyrium sustinueril, 22. Nestoris confessoris martyrium, 23. Nestorius (ut) hæreticus episcopus Constantinopolita norum ordinatus, per arrogantiam turbis et tumultibus complere Ecclesiam instituerit, 503, 501. Quomodo in Ipso flagranti crimine per discipulum sum Anastasium sit deprehensus Christum Dominum nudum honunem dicere, et sanctam Christi Deiparam Matrem, Christi Genitricem appellare. Et quæ de eo memoriæ prodiderit Socrates ecclesiasticus scriptor, 50%, 506, 507. divino Cyrillo quomodo carpatur, 508, 509. Quid de eo scripse rit Celestinus Romanus episcopus, 610. Ab episcopali sede quomodo depositus, 512, 513, 514. Oasim deporta tus poenitentia ducitur, sed ficta, 515. Qualia se passum, esse testetur, et quomodo ad Oasim infinitis propemodum ' toleratis calamitatibus, tandem corrosa et consumpta a vermibus lingua interierit, 517, 518, 519, 520. Nestorii exsulantis ad Thebanorum præsidem epistola, 518, 519, 520. Ejus hæresis adversatur bæresi Monophysitarum, 875. Anthropolatra dicks, 883. Nicareta (San t₁) Nicomediensis conversatio et vita, Nicelas of Heraclius mittuntur a Patribus adversus Phoram, 856, 887. Nivocles Lacon Juliani apostati magister, 7. Nicopolis civitas, alias Emmaus, et de ejas fontis effi cacia, 71. Naumon (S.) monachus inter precandum vitam fnit, Vilus asectes præclarissimus; et de ejus scriptis, 503, Vilas Egypti fluvius, et de ejus diminutione, et incre mento, 366. Nisibis a Romanis obsessa, 180, 181. Item et a Murcia Do, 79%. Nitria (de) monte in quo monasticæ philosophia plu rimi et maximi profess res florue.unt, 189, Nitrie Monachi. Vide Mynachus. Nivium vis et frigoris immanitas, Roma capta, 123. Nomina sua sub Valente cur mutariut philoseplii, 203. Nomimum inventio quam facilis Attico Constantinopoli tano patriarch, 488. Nonus divinus vir, Edessenorum antistes; Menade:n luxu perditam, Deo conserravit, 503. Novatianis etiam Ecclesias adimit imperator Valens, 118. Novatianorum inter se dissidium, 287, 288, 302. Novatianorum ecclesiæ rursum apertæ, 119. Novatiano rum Agelii, Marciani, et Sisinii doctrina, 302, 303. De Novatianorum successione; et quæ turbæ eos etiam exa gitaverint, propter Sabbatium, 462, 463, 464. Eorumdem cu tus erga turnulum Salbatii quomodo sublatus, 487. Nutrycbia Christianæ, conjugis Gerontil generositas, Oasis quæ et Ibis dicitur, 518, 519 Obedientiam præstant omnia viro qui ex præscrip!o Dei vitam sibi degendam statuerit, 738. Observationes varie et dissensiones quædam in ritibus ecclesiasticis apud veteres et ab ipsis apostolis, 300, 301, Obsidio Edessa miranda, sed vana, 739, 760. Nisibis a Romanis, 480, 481. Marciano, 708. Occasionis cum aquila comparatio, 688. Quomodo pin gatur, ibid. Occasionem negligere periculosum, 828 Occidentis ærumnæ quantæ, el quo tempore, 602, 603, Ochlocratia quid, 819. Odoacer imperiali cognomine rejecto regem se primus vocavit. 605. Offertorii muneris usus, 135, 137. Ogorlias victus, 847. Olea quid, 500, 502. Olybrius patricius senatus Romani princeps, 60%. Olympias (Beata) et sertatrices ejus quain a gre Joan Dis Chrysostomii exsilium tulerint, 391, 427. Olympiadis (B.) genus, virtutes, et res gestar, 400, 101, Olympius, Asretarum præstantissimus, 622. Olympius, Sophista Græcus; et quoniodo Græcos ad suam religionem retinendam confirmarit, 272, 273. Oμooúoto: Consubstantialis etiam de Trinitate credi tur, 167. Opooúcios consubstantialis contra Arianos pro batur, 160. Opiati præfecti sævities in Tigrum presbyterum et Eutropium lectorem, 399. Optimus Pisideæ Ecclesiæ præsul, 138, 139. Optimus ubi e quando fulserit, 201. Opus maximum et illustre Anastasli imperatoris, 717. Or monachi vita et virtutes, 179. Oraculum in muro Chalcedouis inventum, 115, 116. Oraculum de colendo Atym sacerdote insano. 90. Aluc exandrum faciens Deum, ibid. Aliud item pro Cieo mede, ibid. Aliud de successore Valentis Græcos in frau dem, et imposturam adduxit; et quomodo, 202, 205, 205. Oracula Servatoris de everstone Jerusalem verissima, etiam invitis tum Juliano tum Judæis, 72, 73, 74, 75, 76.. Oracula Græcorum falsa, 66. Oratio factis consona perfacile fidem meretur, et ascen sione digna videtur, 514. Oratio Pauli Novatianorum anti stitis quam efficax apud Deum, 534. Oratio pii principis Theo losii quam vim habuerit, 451, 452. Orestes imperator, 604. Orestes Alexandriæ præfectus et de ejus politia, 466, 467. Et dissensione contra Cyrillum, 468. Oribasius medicus Julfani apostatæ, 81. Orientis ærumnar, 602. Origenes monachus. 187. Origenes Adamantius, et de ejus scriptis, 777. De cjus blasphemiis, et anathematismis quibus est marta'us, 778, Origenis libri in manibus Theophill, quos ipse damna verat, 388. Origenis libri per calumniam interdieti, 576, 577. Ejusdem excommunicatio ab obitu suo ducentis fera annis, 539. Origenistæ qui vocati, 372. Pabulatores monachi cur ita vocați, 526. Pachon monachus in Sceti, 183. Palestine (de) solitariis philosophis, 191. Palestini monachi. Vide Monachus. Palladius monachus, 195. Palladius Antiochenus episcopus, 686.
Ponitentiarius presbyter, qui, el quomodo a Necta rio primum abrogatus in Oriente. 279, 20, 281. Obti net adhuc maxime in Romana Ecclesia, ibid. Poenitentium locus et modus in Ecclesia Romana, Po ycarpus, Smyrnæ episcopus, quando Pascha cele brarit, 292, 291. Polychronius senex indicat tumulum quadraginta martyrum, 455, 458. Polychronius, Theodori Mopsue stiensis episcopi frater, Apamenoruin antistes, 503. Polygamie lex, 177, 178. Pompeius tyrannus capite plectitur, 748. Porphyrius Juliano minus sapiens a Libanio dietus, 86. Scommatum consectator exstiti, 87. Deificatur a Libanio, 90. Fuit condiscipulus Origenis, 91. Ut Antio. chie in episcopatu Flaviano successerit; et quanta tem poris ejus persecutio exstiterit, 412, 413. Portorium turpe et impium apud Romanos xpusάçru pov dictum, quomodo institutum et sub-atum, 118. No vum postea constitutum, et de ærumnis subsecutis, 725, Potestas quid sit, 817. Præfectus Orientis per mediam tractus urbem nervis 'est concisus, 767. Prælium ingens et dubium Theodosii et Eugenii ty ranni, 511. Prapidius monachus, 195. Prasentiui cades, 863. Prasinorum apud Romanos factio, 861. Phocam con viciis proscindit, 867. Prayllius episcopus Hierosolymitanus, 455, 302. Precationibus (in) non unus idemque ritus consen tiens servatus, 297, 298. Presbyter penitentiarius. Vide Pœnitentiarius Principes meminisse debent se homines esse, 526, 327. Principibus ad salutem sola via est pietas, 458. Priscus orator quid de seditione Alexandrinorum seri bat, 398. Priscus Philippici successor, rejicitur ab exercitu, Prisci Romanorum ducis in Europa res gestæ cum Abaribus, 844. Mittit legatum de pace ad Chaganum, 843. Ej sd m et Commentioli cum Abaribus certamen, 856, 857. Depositionem Phoca mach natur, 8%6. Probus Chalcedonensis antistes; quæ inter eum et Chosroen regem Persarum de imagine B. Virginis inter cesserint, 813. Processiones publicæ propter pluvialem tempestatem, imperante juniore Theodosio, 443. Proclus Cyzicenæ ecclesize ordinatur episcopus, sed ei non præcest, 501, 503. Ut Procius patriarcha, Con stantinopolitane ecclesiæ præfectus fuerit, 521, 522. Qua doctrina, quave vita fuerit: ut charus gratusque Theodosio fuerit; qomodo item competenti et debito sermone res quæ ea tempestate præter hominum sen tentiam mirifice acciderunt, in Deum autorem referens, magnam apud omnes admirationem sit consecutus, 522, 523 524. Procli facinus insolitum et mirum quoad ordi nationem Thalassi prætecti, 536. Alind item non minori admiratione dignum in reductione re quiarum sapien tissimi Joannis Chrysostomi, 536, 537, 538, 539. Bjus dem obitus, et successor, 516. Procopius, ejus tyrannis, et interitus, 115. Procopius Cæsarien is, de ejus historiis, et de Persica pugna scripserit, 716, 717. l'rodigium quod in Ecclesia Constantinopolitana acci dit, sub Nestorio præsule, 507. Prodigia insolita visa, 306, 307, 508. Alia multa Just miano imperante, 787. Prodigia, Romanorum futuras clades portendentia, 797. Prodigia sub eone imperante, et tempestate Gennadii, 618, 619, 62, 625, 621, 623. Ana admiranda in cœlo, terra et mari edita enca Rome capuvitatem, 423, 426. De his quæ imperium Mauricio portenderint, 820, 821. Quæ cædem ejus pra cesserint, 834. Prodigia contra Julianum apostatam, 6. 7. 11. De his quæ Marciani im perium præcessere, 585, 586, 587. Proditores Procopit quo supplicii genere affecti a Va Jente, 115. Proditores tandem male pereunt, ut Basini scus, et Harmatius, 671. Prostitutio virginum Heliopolitanarum, 23 Protogenis virtus, exsilium et revocatio, 145, 146. Proterii historia, 613 Ejus ordinatio quantum excita rit tumultum Alexandrinis, 598. Ejusdem cades, 611, 612. De historia ejusdem, 613, 611. Pro identia divina in emissione virorum doctorum adversus inimicos suos, 201, 202. In educatione Theo dosii Junioris, 438. Quomodo revelaverit inquinationem, rerum venalium a Juliano apostata factam, 51. Providen time divinæ effectus post exsilium Jean. Chrysostomi, 396. Providentia Dei quoad Græcorum disc plinas ad re ligionis Christianæ commod.m, 57, 58, 59. Provider tiam divinam erga Christianos suo dámmo Julianus pre varicatoris avunculus negavit, 66. De Providentia et judicio, Didymi doctoris sententia, 200. Prudentiæ oflicium, 299. Psalmodiæ usus in ecclesia unde inceperit, 364. 36%. Psalmodias easdem non omnes habent ecclesia, 298. Pseudabares que gens, 817. Pseudomoses Judæus: et quid de eo circumferatur, Patyriani hæretici cur sic vocati, 283. Phar.olatæ hæretici, 869. Publiæ virginis pro Christo cruciatus, 30. Publius monachus, 193. Pudicitia et sametitas vitæ, ornamentum ad decorem afferunt, 17. Pudicitiæ specimen maximum a formosa quadam Re mana muliere ed tum, 424. Pnellæ cana per totam vitam, 622. Puero (de) per aerem divini us sublato, 514. Pueri duo monstrosi. 851. Puerorum septem ad stabiliendam resurrectionis fidem excitatio, 541, 542. Pulcheria Arcadii filia, soror Theodosii junioris; de divina ejus pietate et virtutum ornamentis, 430, 438, 439, 440, 441. Ejusdem pietas et cultus erga reliquias S. Stephani, 455. Ut conjugem Theodosio dandanı di spexerit, 481. Ejusdem prudentia atque festivitas, 486, Pulcheria Septimo revocatur in anlam imperialem, 31. Pulcheria et Eudocia propter Chrys phium dissident, 547. De imperii successione cum Marciano communicat, Pique suam commendat virginitatem, 380, 581. Pulche ri facta revelatio de inveniendis quadraginta Christi militum reliquiis, 457, 438, 439 De pits e us operibus et de tribus, quae maxima Dei Genitrici construxit, temp is, 607, 608. De felici ejus obitu, 610. Eud cie reconciliata, eam ab Eutychetis et Dioscuri opinione abducit, 606, 607. Pulvis e coelo delapsus tempore Leonis imperatoris, Purificationis dies quando institutus, 779, 780. Purpura velut paunus vilis habenda, 817. Putubastes mionachus, 187. Pythonissa rentriloqua, 567, 568, 569. Quadraginta martyres ubi passi, et de eorum reli quiis, 436, 457, 458, 159. Quartodecimani qui, 289. Religio una sub Marciano, 588. Religio Christiana a Juliano prævaricatore discissa, in pristinum statum per Jovinianum restituta, 93 Religio imperatorum a Cón stantino Magno, qualis, 270, 271. Religionis veræ incre mentum, 333, 358, 311. Religionis Christianæ propaga tio apud Persas, 472, 473. Religiosi muiti qui sub Justiniano forverunt, 763, 769 segg. Reliquiæ multorum sanctorum sub Theodosio et Pul cheria manifestate, 452, 153, 454 485, 436, 157, 459. Reliquias veterum quorumdam prophetarum quo modo inventa, 3. 3. 334. Reliquiæ divini Ignatii quo modo Antiochiam delata, 539, 540. Reliquiæ sanctorum prophetarum Elisæi et Joannis Præcursoris quam inha maniler tractate, 32. Reliquiarum D. Chrysostomi re ductio. et de prodigiis quæ tunc acciderint, 536, 537, 538, 539. Reliquiarum S. Pauli Constantinopolitani et Meletii translatio, 246. Res tum publicæ tum ecclesiastica, ut se habuerint sub initium imperatorum Arcadii et Honorii, 541, 342. Respublicæ tumultibus repletæ, 420, 421, 422, 423, Resurrectio mortuorum controversa, sep'em puero roni resurrectione stabilita, 540, 511, 512. De Resurre ctione quid senserit Philoponus, 879. Rhinocurura, loeus monachis celeber, 189, 190. Rhodus insula ingenti terræ motu quassata, 717. Roi as cum exercitu adversus Theodosium coacto quomodo perierit, 411. Roilæ ducis, et exercitus ejus, interitus, 524. Rome varia per hostes occupatio, 734, 758, 756. Roma ab Alarico capta, 421, $22, 425, 424. Quanta pertule rit mala, 425. Roma vetus in ingenti confsione et tu ba propter Symmachum et Laurentium, 709, 710, 711. Ut Roma vetus simul et nova liberata sit ab expeditions
bellica Attila, Alarichi et Gizerichi Gotthorum, 578, Romanus monachus, 193. Romani quanta Juliano imperante mala perpessi, 81. Romanorum pax cum Mavia regina quomodo sancita, 205, 206. Eorum inhonesti mores a Theodosio, cum in Italia moraretur, sublati, 264, 263. Romanorum adver sus Persas certamen. 479, 480. Calamitates, cæso Man ricio, 862, 863, 866, 867. Pugna cum Varanio Persarum duce, 832. Eorumdem clades sub Justino, 797, 798. Ro manorum res cum Chagano Abarum duce, 843, 844. Romulus ultimus Romanorum imperator a Romulo primo rege, 1333 annis, 604. Ros princeps, et quæ gens eo nomine significetur, 524. Roris gutta in sagis Juliani ac militum ejus formam crucis repræsentantes, quid arguebant, 11. Rufinus ecclesiastics Historia interpres S. Theudo rum convenit, 65. Rufini magistri et Theodosii gementis colloquium, 318. Rufini sunmam rerum apud Arcadium conseculi, et imperium affectantis quam'miserabilis tinis, 340, 311. Sabbas menachus, 563. Sabbas, magnus et sanctus vir, mittitur ad imperato rein, et transigit inter ipsum et Heliam, offendicu o su blato, 103. De ejus dicendi libertate pro sancta synodo Chalcedouensi, 704, 703. Ut vitam sub Justiniano finie tit, 771. Sabbatianorum bæresis unde orta, 287, 288. Sabbatius presbyter apud Novatianos, et de ejus hæ resi, 287. Ut a Novatianorum ecclesia discesserit, el epi scopatum illegitime invaserit, 462, 463. Sabel legatus Persa, martyr, 30. Sabelli error damnatus, 236. Sabe lianiste hæretici, 877. Sacerdotes a Vandalis quam male habiti, 750. Hono rati ab exploratoribus Cabaonis, ibid. Sacerdotium imperiali majestati prælatum, 320, Sadducæorum de resurrectione opinio falsa, 540. Saenes (ut) Persa martyrii certamen pertulerit, 477. Salamines monachus qualis, 191. Sa us reipublicæ ex pietate sola, 458. Salustius Hierosolymorum episcopus, 768. Salomon Antiochia presbyter, 686. Samosatent quam ægre pastoris sui Eusebii tulerint exsilium, 140, 141. Sanda is sparteis usus est Silvanus episcopus, 527, Sapientis Dei tempium cur incensum odio Justiniani, 748. Instauratur ab codem, 764, 765. Sapientum verba tanquam boum stimuli sunt, 388. Sapores dux, vir præclar s, et de constitutione divina Gratiani executioni per eum mandandæ, 223, 228, 219. Saracenorum gens unde originem traxerit, et quomodo Christianismo imbuta fuerit, 607, 606. Saracenorum exer citus contra Romanos quomodo perierit, 481. Sarus post Siliconem militum præfectus; et de rebus ab eo ges is, 423. Sarus tyrannus quoniodo casus, 449. S. uromatarum deformitas, obitus Valentiniani mayni Calha, 176. Scenitæ Barbari, 711. Scenolatræ hæretici, 869. Scholares sacri palatii, 623. Schismata qua post quariam et quintain sanctɔm sy nodum in Ecclesiam irrepseruut, 868, 869, 870 seqq. Scientia humana et divina, juxta Basilium Cappado cem, 200. Scripturarum sacrarum expositio in Cypro et Cæsarea Cappadocum quando tieri solita, 297. Scytharum ecclesia quam in fide constans, invito Va Jente, 161, 163. See ductu Cabades regnum recipit. 714. Sectarum auctores quomodo in factiones varias abie rint, 282, Sectarum quarumdam ab Ecclesia diversarum orig0, 868, 869, 870. Secundus Joannis Chrysostomi pater, 313. Seditio ingens propter accessionem iliam: Qui cruci fixus es pro nobis, quam ter sancto hymno additam vo Just Anastasius, 726, 727. Seditio Alexandrinæ plebis in Gracos superstitiosos et Georgium Arianum episcopum, defuncto Constantio, 18. Ejusdem alia coorta propter Proterii successoris Dioscori ordinationem, 598, 599. Renovatur, 611. Seditio Byzantii propter Anatolium ma gum, 812. Alia, ibid. Contra Mauricium, 837. Seditio Judaeorum et plebis Alexandrinæ sub Cyrillo recens epi Scopo creato, 466, 467- Sedito Mediolani exorta post exstinctum Auxentium; de eligendo episcopo, et`que medo sedata, 174, 175. Seditio Thessalonicæ, et que cades ex ea sit consecula, 315, 316. Seditio Roma propter duos episcopos simul creatos, 710, 711. Seditio in Palæstina propter Theodosium quemdam monachum, 599, 600. Atia Constantinopoli mota, que cognomen Nixa sortita est, 748, 766, 767. Seditio inter Judæos et Christianos Antiochise orta, 867. De Antiochena ob igno miniosam statuarum dejectionem; et ut indignatio peni ea de causa imperatoris Flavianus lenierit, 324, 325. Quem finem habuerit, 526, 327. Seditiones va riæ apud varias gentes propter eversionem idolorum, 276. Seditiones donii pleruinque concitautur, pace com exteris composita, 96. Seges satoris potius quam messoris est, 94. Seleucia obsessa, 800. Seimas Gothorum episcopus, Clphila subscriba quam Arianis addictus, 285. Septem (de) fratribus Ephesi excitatis et septem Der mientibus in Germania, 541, 542. Serapis qui fuerit, et de ejus templo, 598. Serapis Magnus, deus Græcorum, 19, 20. Serapidis templi ever sio, 271, 27. Ut eo everso hieroglyphicæ litteræ crucis inventae sint, futuram vitam significantes, 274. Serapi Jis simulacrum quantum, quomodo factum, et de opi nione apud superstitiosos de eo non tangendo, 275. Ejusdem in partes minutas dissectio, 276. Serapio celebris monachorum pater, 180. Serapion Magues, monachus, 187. Serapionis Magat de menuis purgatione, de charitate et temperantia dictum, 200. Serapion quo nomine Severianum accusarit, 369. Sera pion, Heracles episcopus, a Joanne Chrysostomo crea tus, 388. Joannis Chrysostomi familiaris, 383. Sergiepolis obsidio et de reliquis S. Sergi. martyris, nec non de cruce eo missa per Justinianum et Theodo rum, 761. Sergii (S.) Deus invocatur, 624. Sergio (S.) quæ dona data a Chosroe Hormisdæ filio, Sergius, Constantinopolit. episcopus, 838. Sergius hæreticus doctor apud Armenios, et de ejus cane, 885. Sericum unde primum Constantinopolim allatum, 787, Servus pro magistro seipsum ad mortem obtul t, 316. Sesostris Ægyptiorum rex, quomodo reges quatuor currum suum trahentes, illo jugo liberaverit, 845. Severa et Justina imperatrices: et de filiis atriusque, Severianus (ut) Gaba!orum in Syria episc. a Joan. Chrysostomo urbe ejectus, 368. Severiani etiam past reconciliationem adversus Chrysostomum processus, 581, 381, 385. Severians impuro l'orphyrio jungitur, 412. Severianus, Arethusæ antistes, 701, 70%. Severite qui dicti, 269,870, 876. Severus imperator, 604. Severi impi haeresis, 705, 706. Sævities, 707. Severus impius, ut post Flavianum sedem Antiochenam occupa rit; ue ejus vita, et ut concilium Chalcedonense ana themate involverit, 639, 700. Ejus scripta ubique com burenda sub capitis supplicio, 745. Quid de ejus impie Late ex literis ad Alcisonem miss:s colligatur, 700, 71. Quid item de eodem referat Epiphaniensis Evagrins, ibid. Severus, episcopus Antiochenus, ut Alamundarum sua contagione inficere contenderit, 711, 712. Ut ei gua radicitus excisa sit, 723, 733. Revocatur ab easi Tio, 743. Feritur anathemate, 741. Siccitas maxima Juliano imperante, St. Maxima item in Oriente, 601. Siccitates flammeæ, 125. Sigui crucis potestas adversus damones, 714. Vide Crux. Silduandus a Narse victus, 756. Simiæ templum cur non eversum sicut et alia Alexan driæ idolorum fana, 273, 271. Simulacra deorum Alexandrie com:ninuta, et quomo do, 270, 271, 272. 273. Quomodo elabora:a. 275. ecclesiarum in secunda sub Theodosio celebrata synodo, Sisinius Novatianorum episcopus quæ de concordia 248. Sisinil presbyteri Noviatiani doctrine; urbanitas etiam, jucunditas et elegantia in consuetudine quoti diana, 502, 303, 304, 305. Sisinii visio quoad Eutropium, 399, 400. Sisinius post Atticum quomodo ad sedem epi scopalem sit promotus, Philippo Sidite ei postposito, 500. Sisinii obitus, et morum ejus succincta narratio, Siti (de) præclarum cujusdəm monachi dictum, 198, Sittas decurio, proditor, 830. In crucent agitur, 855. Socordia in hominibus molliter et dissolute viventi bus, 798.
Socratis ecclesiastici conscriptoris judicium de Nesto rio, 506. Socrates philosophus quam rigidus legum observator, Sodomorum hæresi infectos plectendos curavit Justi nianus, 787. Sogor qualis gens, 816, 849. Sol octonos eursus quot diebus absolvat, 290. Solis deliquium sub captivitatis Romana tempus, quantum, Sophiæ Verbi Dei templum. Vide Sapientia. Sophronius Pompeiopolitanus, Macedonii fautor, 42. Sotericus Cæsarea Cappadociæ episcopus, 703, 70B. Spiritus sanctus ópooúσios consubstantialis asseritur a Romana synodo, 166, 167, 168, 169. De Spiritu sancto quid censerit sancta secunda universalis synodus sub Theodosio, 215. Statua Christi, a muliere, quæ fluxu sanguinis labora verat, erecta; dejicitur a Juliano suam in ejus locum colocatam quod miraculum subsecutum sit, 69, 70, 71. Statua feminæ habitu visa in aere errans pridie sedi tionis Antiocheuse, 325. Statua Placillæ eversa quantum terroris incusserit Antiochenis, 324, 325. Status rerum Arcadio et Honorio, 339, 340, 311, 312. Stellæ gladium referentis portentum, 425. Alius item inopinata et insolentis, descriptio, 306, 307. Ejusdem portentum, 359. De Stella immensa et emicante diebus iis quibus memoria S. Symeonis de columna colitur, Stephani primi martyris reliquiæ quomodo inventæ, et quam eas magnifice Pulchería venerata sit, 451, 453. Stephanus circa Mareoten spectatus admodum mona chus, 185. Stephanus Joannis Apameensis collega Germaniciæ civitati præficitur a Meletio, 230. Stephanus Cnaphei successor a pueris Antiochenis jugulatus, 634. Stilico (ut) rerum summas apud Honorium consecu tus, laudem occisus sit, 340, 341. Ejusdem collusio et interitus, 419, 420. Studius dynasta, et de monasterio Studitarum, 709, Stylus Scripturæ sacræ, 6. Substantiæ nomen in divinis propter quid usurpatum 98. De substantia et subsistentia quid decreverit syno dus Alexandrina, 35, 36. Suevi, Vandali et Alani, gentes admodum truces 416. Eorum ad Honorium legatio, 447. Superstitio Græcorum quomodo traducta, 551, 552. Superstitionis Grace sectatores quomodo interieriut, 202, 203, 204. Superstitio quorundam Novatianorum in colendo Sabbatii sepulcro quomodo abrogata, 487, 488. Superstitiosi Græcorumi multi propter abolit:onem idolorum ad mortem usque decertarunt, 276, 277. Supp icationes publica apud Antiochenos ad Deum pro compescendo ferociente imperatoris animo, 325. Suppli cat.ones sub Theodosio juniore, 443. Aliæ item in campo factæ pro magno et admirando terræ motu, quibuscum Theodosius et Proclus adessent, subito puer in aerem surreptus, ter sanctum hymnum audiverit: id quod ita rursum demissus populo retulit, et statim expiravit, 513, 54, 545. In suppiicationibus publicis præibat Mar cianus, 610. Surum expugnat Chosroes, et quomodo, 737. Sylvanus Palæstinæ monachus insignis, 492. Sylvanus Trojaæ episcopus; et de miraculo insigni ma uibus ejus edito, 527, 526. Sylverius Romanus autistes, 751. Relegatus in Pontiam insulam moritur, 774. Symeonis Stylite ad Eudociam rescriptum, 606. Sy meone (de S.) qui primus vitam et stationem in columua invenit, 503, 559, 560, 561, 562, 563. Symeon (S) Thaumastorita: et de miranda ejus vita, et virtutibus, 839, 840. Symeones monachus in Apameensium eremo, 195. Symeones monachus Antiochiæ, 193. Symeones faluus pro Christo et de ejus nova et insolita vita, 768, 769. Symmachus læsæ majestatis reus; et ut eum Theodo sins vedia sit dignatus, 263, 264. Symmachi et Laurentii Romanorum episcoporuin historia, 710, 711. Synaxi in plurima apud veteres diversitas, 293, 296. Synesius Cyrenensis episcopus: et quomodo resurrec tionis doctrinam abborreus ad sacerdotium sit promotus qualis item et quantus vir fuerit, 570, 371, 572, 573, 574, Synodus Romana, quæ Trinitatem consubstantialem esse promulgavit, 166, 167, 168. Synodus Nicæna. Vide Fides. Synodus dicta noroix, 1. e. prædatoria, 547, 548, 549. Synodus ab Arianis coacta de separatione ab invicem, 286. Novatianorum de celebratione Paschatis, 287, 288. De Alexandrina, Athanasio præsidente, et quid in ea decre tum quoad Spiritum sanctum, 33, 34. Synodus Alexandria coacta, cujus decretum S. Athanasius ad Jovinianum mi sit et quomodo professio Nicænæ fidei multo jam tem pore agitata in pristinum statum fuerit restituta, 99, 100, 101, 102. Alia item Antiochiæ coacta quomodo Nicænam fidem approbarit, confessionem suam scriptis mandalam ad Jovimanum miserit, 97, 98. De Lampsaci coacta, sub Valentiniano, et quomodo in exsilium relegati fuerint Consubstantialis cultores, 113, 114. Synodus provincialis contra Gazæorum episcopum coacta, 11. Synodus Antio chiæ in Caria a Macedonianis coacta, et quid ab ea decre tum, 225. Synodus provincialis coacta Constantinopoli sub Justiniano, 745. Synodos provinciales, et universales qui bus cogere permissum, 548, 550. Synodus pro Joan. Chry sostomo coacta, et quid ab ea constitutum, 388. Alia ad basilicam Rutini contra Joan. Chrysostomum congregata; et quid in ipsum ab ea decretum, 382, 383, 384. De se cunda contra Joan. Chrysost. et de abrogatione exsilioque ejusdem, 388, 389, 390, 391. Synodus Alexandria a divino Cyrillo congregata adversus Nestorium, 509. Synodus sancta secunda universalis Theodosii imperatoris et Me letii Antiocheni antistitis studio et opera congregata et quid in ea decretum, 238, 239, 211, 245. Synodus ter tia sancta universalis in metropoli Epheso, in qua Nesto rius episcopatu fuit privatus, 511, 512, 513, 514. Synodus quarta sancta universalis quibus de causis Chalcedone in Bithynia sit coacta, 588. Ejusdem acta, 53, 591, 595, 596, 597, 636, 637, 638, etc. Oppugnatur, 663, 664, 665, etc. Synodus sancta quinta OEcumenica a quo coacta, et quid in ea conclusum, 774, 775, 776, 777, 78. Synodus Chalcedonensis ab episcopis supra mille comprobata, 612. De synodo Chalcedonensi sub Anastasio Dicoro, 691. Sy nodus Chalcedonensis modo recipitur a Timotheo Con stantinopol., modo anathemate configitur, 709. Justini sanctionibus in omuibus obtinuit, 742. Ut laudata sit, et prædicata in omnibus ecclesiis, 743. Synodi Constantino politanæ ad episcopos Occidentales litteræ, 250, 231, 252. Synodi contra Anthimum, Petrum Severum, et Zooram coactæ, 741, 745, 746. Tamichosroes, et de ejus congressu cum Mauricio, 813, Tatiana, sancta et pia mulier, 365. Tatianus egregius Christi martyr, apnd Phryges, 27, 28. Tatianus Marciani imperatoris frater, 587. Tatianus, ne sua causa periclitentur iunocentes, seipsum defert, Tangast civitatis succincta descriptio, 846. De ejus principe Taisan, 849. Telemachi monachi martyrium, monomachie tollen dæ occasionem Honorio dedit, 359. Temperantia (de) monachi dictum, 198, 199. Aliud Se rapionis, ibid. Templi S. Euphemiæ descriptio, 589, 590. Templa va ria Dei Genitrici constructa a Pulcheria Augusta, 606, 626. Leone imperatore, 625, 627, 628, 629. Templorum idolorum eversio quantam Alexandrise stragem attulerit. 271, 272, 273. Et alibi, 276, 277. Temporis opportunitas aqui a celerrime similis, 688. Terentii præstantissimi piissimique principis ad Va lentem verba, 212. Terra fruges sua sponte protulerit in Oriente, post famem simul et pestem, 60%. Terræ motus ingens Ilie rosolymis ortus postridie quam Judæi fundamentum tem pli restaurandi jacerent; et de ejus admirando effecto, 74. Alius item ab eo, 76. Terræ motu adducta Eudoxia revocationem D. Chrysostomi procural, 383. Terræ mo tus sub Leone imperatore quam horrendus, 618, 619. Duplex Valentis tempore, 116. Omnium maximus sub Theodosio fere per universum orbem, 543. Terræ motus tertium in insula Rhodo, 717. Terræ motus Antiochiæ et in aliis urbibus ortus quanta damna intulerit, 731, 735. Terræ motus præcipue Beryti, Bybli et Tripoli prævisus a Symeone propter Christum fatuo, 769. Terræ motus sub tertium Tiberii imperți annum Autiochise et de ejus effectu, 811. Terræ motus maximi gravissimique sub Mauricio, 825. Tetradita heretici, 877. Thalassius (ut) præfectus urbium Illyrici, profecturus in Orientem, Cæsariensis episcopus fuerit ordinatus, 556. Thecle (S.) delubrum amplitudine maximum et pul chritudine præstantissimum in metropoli Seleucia, 670.
Themistius philosophus quid de Jovimiano scriptam re liquerit, 102, 103. Quibus verbis Valentem adduxerit, ut de persecutione aliquantulum remitteret, 201. Themistus philosophus Agnoetarum dux, 878. Theocritus cur a Justino occisus, 731, 732. Theoctistus monachus, 561, 568. Theoctistus Arianus, 285. Theoderichus Scythicorum ordinum dux Mauricii im petum reformidans fuga sibi consulit, 814. Fide Theude richus. Theodoriti presbyteri, sacrorum custodis, cædes, 22. Theodoritus ecclesiæ Cyri præsul, qualis vir, 502. Ut cpiscopatu sit privatus, et contra duodecim Cyrilli capita dixerit, 514, 515. Theodoritus Cyri antistes S. Joan. Chrysostomi secta tor, et de ejus scriptis, 566, 570. Theodoritus et ejus opera damınantur, 776. Theodora Justiniani conjux, ut eos tuebatur qui unam naturam in Christo admittebant, 716, 742. Theodora Ale xandrina quam illustris et sanela femina, 739. Theodorus (S.) confessor admirandus, 64, 65. 'Theodorus monachus, 194. Theodorus Tyro, martyr, 31. Theodorus a Græcis et oraculo eorum in imposturam et fraudem adductus capite multatur, 202, 203. Theodorus vir plus cui post mortem apparuit Mace donius, 693. Theodorus Mopsuestiæ Cilicum episcopus, 314, 345. Theodorus Mopsuestiensis episcopus qualis vir, 502, 503. Una cum scriptis anathemate feritur, 776, 778. Theodori et longini capita Constantinopolim a lata, 712. Theodorus cognomento Ascidas, 775. Theodorus Scribo, episc. Alexandrinus, 887. Theodorus Perinthius Arianus, 224. Theodorus Antiochia cur ejectus, 255. Theodosianorum nomen unde ortum, 868, 876. Theodosiolus ad Honorium confugit, 416. Theodosiopolis oppidum, 715. Theodosius monachus, et de seditione per eum exci tax, 599, 600, 601, 606. Theodosius co:nobiarcha: et de ejus dicendi libertate pro concilio Chalcedonensi, 703, 704. Theodosius præclarus cœnobiarcha regnante Justiniano, Theodosius (ut) Synada episcopus Macedonianos sit persecutus, et polissimum Agapetum eorum episcopum, Theodosius Alexandria episcopus exauctoratur, 743, Theodosius, qua ex causa in socium Romani imperii fuerit aliectus, et quam visionem divinam viderit, 223, 224. Ut Barbaros ad istrum etiam prælio superaverit; et Thessalonica cum esset, morbo correptus ab Ascholio baptismum susceperit, 232. Ut professionem suæ fidei promulgarit, omnibusque mandarit Trinitatem púðav cousubstantialem colendam esse, et D. Petrum aposto lum in tice confectandum, 233. Qua de causa ad pedes Amphiochii provolutus veniam ab eo petierit. 237. Ut synodum ad Nicæna decreta coufirmanda coegerit, 238. Ejusdem prudentia in eligendo Constantinopolitano epi scopo post voluntariam Gregorii depositionem, 243. Ut sec ndam iterum synodum convocarit ad concordiam ec clesiarum stabiliendam, 247. Quomodo ad exsilium hære ticos concordiam ecclesiarum aversantes danınavit, 248, 249. Ut ad Valentinianum juniorem metu Maximi profu gum scripserit, eundemque Maximum sine pugna et sanguine superarit, 262, 263. Ejusdem clementia et pla cabilitas erga Symmachum, 263, 264. Fœdas consuetu cines et mores ex urbe Romana ejicit, 264, 265. Ejusdem in demoliendis idolorum templis studium, 271. Quam benignus et clemens in percussores Christianorum, 273. Nullam hæresim est persecutus præter Eunomium, 282. Theodosius Deo dilectus imperator quomodo Eugenium tyrannum profligarit, 310, 311, 312, 31. Ut Theodosius septem mia virorum propter seditionem Thessalonica ortam occiderit, 315, 316. Ut prohibitus fuerit ab ingressu templi divini a D. Ambrosio, et quomodo landem ab eo dem fuerit admissus, 317, 318, 319, 320, 321. Ejusdem in conjugem amor quantus, 324. Ejusdem obilus, juxta Joannis monachi prædictionem, 336. Theodosii moribundi mandala filiis relicta, 339. Theodosius Arcadii filius, 130, 437. Theodosius Junior, divina virtute, tutorem bonum nactus, Pulcheriam vi delicet sororem; et quam bene ab ea fuerit institutus, 438, 439, 440, 441. De ejus virtute quam ab infantia in bibit, et de moribus, beneficentia, placabilitate et de insigni religione et pietate ejus, 441, 442, 443. Ut Theo dusius Junior, si quando bellum motum est, ad Deum confugerit, et ab co defensus sit, 444, 445. Ejus précut efficacia adversus Joannem tyrannum, 431, 452. Ut Deus Theodosii et Pulcheriæ delectatus virtutibus, multa cor pora illustrium olim sanctorum sub terra latentia in lu cem protulerit, 452, 453, 454. Theodosil matrimomur quam honeste a Pulcheris procuratum, 484, 485, 486. Quam natura apertus et simplex, 486. Ut ejus liſteris im perialibus, petente divino Cyrillo, coactuin sit tertium sanctum Ephesi concilium contra impium Nestorium, 511, 312, 513. Hæeresim Nestorii condemnavit, 520, 521. Haudquaquanı Severus, 323. Illo valde delectatus est Deus, 523, 524. Ut Ephesun contenderit septem fratres qui resurrexerant videndi gratia, 542. Ut post terræ mo tum illum ingentem, ædificia plura renovarit et constru xerit, 514, 545, 516. Ut post prædatoriam synodumi, co gnitis quæ ibi gestæ sunt rebus, Chrysaphium quidem occiderit, graviter autem in con,ugem Eudociam comme tus fuerit, 553, 554. Revocal sororem Pulcheriam, 554. Ejus obitus, et quomodo in monumento patris sui sit con ditus in celeberrimo Sauctorum Apostolorum templo, Theodosius Mauricii filius, Germani filiam ducit uxo rem, 837. Fustibus cæditur, 860. Quid de ejus interīta narretur, 863. Theodosius hæresiarcha, et de ejus hæresi, 876. Theodotus Hierapolitanus antistes, 231. Theodotus Antiochenus vir admirandus, 502. Theodulus apud Phryges quam egregium pro Christo certamen pertulerit, 27, 28. Seipsum defert ne pereant innocui, et qua de causa, 54. Theonas monachus insignis, 179. Theopaschitæ hæretici, 869. Eorum dogma, 879, 880, Theophili Alexandrini studium et opera in demolitione templorum idolorum Alexandriæ, 271, 272, 273. Ordina tioni Joan. Chrysostomi obstat, 348. Adbæret landen, 349. Ut Chrysostomo adversans Epiphanium Cyprii epi scopum, cui antea fuerat infensus, sibi amicum ascive rit; et D. Chrysostomum tanquam Origenistam per ca luminiam arguerit, et synodos coegerit, quæ Origecis scripta aboleverunt, in hoc ut Joannem et longos crimi nando traduceret, 376, 377. Ejusdem cum monachis Ægy ptiis dissensio, 370, 371, 372. Adversus Chrysostomum insidiæ, 381, 582. Ut Constantinopolim venerit nemine obviam ei procedente, et monachos poenitentes admiseril, 382, 383. Theophilus ab omnibus damnatus, et quomodo, 587, 388. Ut male denuo perperamque alia quadam ege rit adversus Joannem, et ut fuga sibi consuluerit plebe post tumultum in factiones abeunte, 586. Ejusdem obt tus et de successore illius, 427, 465. Theophronius secessit ab Eunomio et a popularibus suis rejectus est, 283, 284. Theopolis, alias Antiochia, 512, 514. Theopolis obsessa per Chrosroen, 1699. Theopompus Novatianorum episcopus nudus, 464. Theoteenus a vera ad Græcam religionem lapsus quam horrendam mortem subierit, 69. Theotimus Scytharum autistes quænam ediderit mirs cula, 529. Thesaurus a dæmonibus custoditus, tandem ab epi scopo Christiano traditur Cabadæ, 714. Thessalonica tumultus obortus propter quem septem millia virorum cæsa, 315, 316. Theudatus Occidentis imperium sumit, 754. Theudericus Gotthorum princeps, 577. Theudericus Scytha, 710. Caput amico, quo abutebatur, resecal, 711. Ejus gesta, 712. Theudericus sive Theodoricus Scyths, et de ejus vasla tione, 687. Theudericus Gotthus consul et Thraciæ dux, 689. Theudericus legationem pro Arianis mittit ad Justinum, minis additis, 746. Ejus obitus, ibid. Thomas Constantinop, episcopus, ut impio Sergio sede cesserit, 868. Thomas pameensis episcopus vita et doctrina illustris, et de ejus ad Chosroen dicto, 757. Thoma (de) qui vitam solitariam complexus est, et celebratur ab Antiochenis, 770. Thyrsus martyr apparet Pulcheris principl, 457. Tiberius (ut) imperium gubernarit, uhi Justinus ia phrenitidem et insaniam incidit, 81. Quomodo in imperio sit ab eodem substitutus, 802, 805. De ejusdem imperio, qua dignitate et magnificentia fuerit, 808. Quomodo forti exercitu coacto, et per Justinum in Persiden incursione facta, multa castella, munitaque loca receperit, 809, 810. Ut Mauricium legerit duceni Orientis, eumdemque sibi successorem desiguarit, 815, 814, 815. Ejusdem oratio iu
ta r electione designatione Maurici ad populum habita, 815, 816. De visione quam habuit, et de ejus obitu, 8:8. Tigrins eunuchus presbyter, 383. Tigrius presbyter quam graviter ab Optato sit acce plus, 590. Tilamuis, et varia ejus nomina, 816, 819. Timotheus Arianus, qualis, 464, 463. Timotheus Basilicus vel Salophaciolus ab Alexandrinis lectus episcopus, 611. Timotheus Celon et Litrobunes fit episcopus Constan i nop. ab Anastasio, 695. Timotheus post Petrum Alexandrinæ præsul ecclesiæ, 224. De illo plura, et de Maximi philosophi Cynici, Apol ligaris labe infecti consecratione, 210, 211. Timotheus Constantinopol. episcopus quid in Studii monasterio fecerit, 709. Timothens (ut) Ælurus restitutus sanctam quartam synodum oppugnarit, 663, 66, 665. Exstincto Proterio, ad episcopatum Alexandrinum evehitur. 611, 612. Expel litur. 613 De rebus ejusdem, 614, 615. Revocatur, 661. Titus Bostrensis qua de causa civitate ejectus a Julia no. 45. Titus Bostrensis monachus, 365. Tormenta a Persis contra Christi fideles excogitata, Totilas Romam arripit, et vincitor a Narsete, 753, 756. Tributi impositio quantam Antiochiæ seditionem exci laverit, 324, 325. Fraditiones easdem in ecclesiis non omnes veteres ob servarunt, 294, 295, 296 seqq. Trajani ducis ignavia et timiditatis insimulati, ad Va lentem responsum admirandum, 212, 213. Transitio de episcopatu ad alium episcopatum prohibe tur, non autem translatio, 525, 531. Translationis episcoporum ex sede in sedem aliam, quam antiquus usus, 525, 526, 527, 528, 529, 330, 531. Trasamundus Vandalus vincitur a Maurusiis, 750. Qualis vir, 751. Quam acer Orthodoxorum hostis, ibid. Trigibi dus Phrygiæ administrationem cum comitis di gnitate a Gaina sortitur; et de ejus fraude, 354, 355. Ejusdem interitus, 362. Trinitatis consubstantialitas a Romana synodo promul gala, 166, 167, 168, 169, 170. Trinitatis SS. notionem Plato habuit, juxta' Justinom martyrem. 464, 465 Trini tatis myster um quando et a quibus primum assertum, 33. 34. Ut consubstantialis colenda, 233, 255. Tritheitæ hæretici, 869. Quis eorum auctor, 872. Eo rum divisio, 876, 877, 878. Troilus Sophista familiaris Anthemii, 438. Tucoch princeps a Chagano sublatus, 847. Turci interrogantur de crucibus in frontibus impressis, 835. Turcorum divisio inter se, 847. Eorumdem dii, ibid. Sacrificia et leges, 847, 848. Vestimenta, ibid. Turun Chagani cognatus eum expugnat, 847. Tyranni sub Arcadio exerti, 420, 421, 422, 423, 421. De tyrannis in Occidente contra Honorium imperatorem coorti, 443. Tyrannis Gelimeris, 751, 752, 723. Longinorum et Indæ, 712, 713. Vitaliani, 714. Hypateii et Pompeii, 718. Tyrannis Phocæ quam sæva, 861, 862, 863, 867. Tzundadaer oppidum custoditum a malignis spiritibus, opera Christiani episcopi, liberatur in favorem regis Per sarum, 713, 715. Ulphilas Christianorum Gotthorum episc., 209. Cum Arianis communicat, ibid. Unigri qui populi, 819. Uplarus Hunnorum dux ex crapula nimia ruptos, 533. Urbes maxime quomodo regantur, et administrentur, fri et Urzi populi, 816, 819. Ursicius diaconus Romanus, 171 Itilitas publica legum severitati præponenda, 491. Uvæ immature post vindemiam exortæ, et quodnam earum signum, 11. Uxoris ducendæ permissio clericis data in Thessalia unde ortum habuerit, 396. Uxores communes omnibus ex constitutione Cabade Persarum regis, 713. Vadsarmanes Romanorum rebus quantum detrimenti intulerit, 799, 800. Valens Eudoxio et Acacio favet, et turbat Ecclesias, 114. Ejusdem in Procopium et proditores ejus animæd versio, 118 Valens adversus Ecclesiam rursus arma parat, Arianisque favel; et quomodo, 117, 118. Valentis filiæ, et de earum magistra, 118. Valenti imperatori quid accide rit propter Basilium, 133, 136. Ut Valens Antiochie gra vissimam persecutionem adversus pios excitarit, alios in Orontem fluvium conjiciens et suffocans, alios in exsilium agens, 139, 110, 141. De Valentis imperatoris tyrannide quam in civitate Edessa Valens in martyrio seu templo L. Thomæ perpetravit. 143, 144. Valentis et Britannionis epi scopi congressus, 165. Valentis impietas adversus eccle siam Ægypti, 186, 137, 158, 164, 165. Imprudentia et stultitia adversus Theodorum et alios philosophos, necnon al:os celebres viros quorum nomen a litteris Theo initium sumeret, 203 Qua ratione adductus ut a persecutione temperaret, 204. Moro a Gothis contra Romanos bello, ex Antiochia Constantinopolim pertrahitur, et quomodo, 211. Arguitur a Valentiniano, 212. Eidem libere restitit Terentius. ibid Trajano victo a Gothis quam generose carpus, 212, 213. subditis etiam proscinditur, ut ab Isacio monacho increpitus fuerit, eidemque responderit et quomodo circa Adrianopolim cum Gothis acie congres sus, fuga sibi consuluerit, et in quadam villæ domuncula stramentis contecta abditus, a Barbaris fuerit igni con sumptus, 214, 215, 216. Valentis religio quatis, 271. Qua Valens et Ariani mala cladesque in Ægypto piis viris in tulerint, 156, 157, 158, 159. Valentinianus et Valens qua de causa ex imperatoris ejecti, 52. Valentinianus Romanorum imperator renuntiatus; ejus vita et mores, 109, 110. Valentinianus et Valens cultu divino et moribus dissimiles, in rebus administrandis pares, 111. Valentiniani responsum ad legatos Consub stantialis cultores, 113, 114. De Valentiniani erga religio nem sacram reverenti observantia, 166. Ut vita funclus sit, 176 Valentinianus Junior quomodo et ubi renuntia tus imperator, ibid. Ambrosium corripi jubet, 239. Ct adventu Maximi tyranni cognito in Illyricum profugerit, 261. Quomodo per suffocationem interemptus, 308. 309. De Valentiniano Placidiæ filio et Theodosii genero Roma nis imperant, 575, 576, 577. De Valentiniani Occidentali bus imperantis carde; de Eudoxia conjuge, liberisque ejusdem; et de successoribus post ipsum, 602, 603, 601. Valentinus monachus, 191. Valerius quam graviter legatos Roma missos acceperit, Vandali quæ gens, et quæ loca tenuerint, 576, 577. Vandalorum in Gallias et Hispanias incursio, 446, 447. Et de rebus illorum, 748, 749, 750. Vat et Chuni, 816, 817, 818. Varadalus, clarus monachus, 622 Varamus Persarum dux, et de ejus tyrannide, 832, 835. Bebellatur, 835 Varannes Persarum rex quam infensus Christianis, Varannes Romanorum virtutem metuens auxiliis Sara cenorum utitur; sed frustra, 480, 481. Vaticinium de morte Juliani imperatoris, 83. Vatum optimus qui censendus, 91. Vectigal aureum novum ab Anastasio exstructum quantæ sint subsecutæ ærumnæ, 91. Ventus vehementissimus adversus hostes Theodosii obortus, 313. Venus Cypria traducitur, 552. Verbum Dei &naèc. carne assumpla, nabytòv, 706. Veronianus aut Viridianus Honorio genere conjunctus, quomodo cæsus, 446, 447. Veteres (ut) plerisque in locis consuetudinem potius quam legem observarint, 294, 295. Vestis B. Mariæ. Vide Maria. Victoria pendet a Deo, 213, 214. Victoria tyrannum detestata, legitimum imperium est secuta. Militum ad Eugenium verba, 313, 314. Vigilius Romanæ sedis præsul, 754. Ejusdem dissidium cum Mena, 774, 776. De ejus obitu, 783. Vincere pulchrum, victoria per insolentiam abuti invi diosum, 85. Vindicta divina adversus Cyrinum Chalcedonensem an tistitem pro D. Chrysost., 381. Vindicta divina in Helio politanas pro cæde Cyrilli diaconi, 25. Vindicta divina ad versus Europam, et præcipuos hostes S. Joannis Chry sost., 425, 426, 427. Vindicta divina adversus eos qui sacra Christianorum et res divinas contumeliis affecerunt, 66, 67, 68, 69, 70. Vindictæ divinæ factum eo ipso die quo div. Chrysostomus in exsilium abiit, 596. Virorum sub Valente clarorum brevis commemoratio, Virgines sacræ quam graviter ab Heliopolitanis acce ptæ, 25. Quam male ab Arianis habitæ, 156, 157.
Virtutem unam natura dixit quidam monachus, 199. Virtutes quatuor, juxta Gregoriuin Justum; et de illa rum considerationibus, 199, 200. Visio magni patris An'onii quando vera exstitit, 103. Theodosii certamen rursus adversus Eugenium commis suri, 312. Galbe angelorum Constantinopolim custo Mentium, 359, 360. Visio in somnis Sisinio facta propter Eutropium lectorem, 399, 400. Visiones divinæ quibus dam oblata, Juliani apostata necem portendentes, 82, Vissigothi, quæ gens et de rebus eorum gestis, 576, Vita monastica, pascendi Dominici gregis causa, a qui bus viris deserta, 148, 149, 150, 151. Vila Palæstinorum monachorum admiranda, 55%, 556, 557, 558. Vitaliani tyrannis, 716, 717. Cæditur a Justino, 732. Vitalis episcopus, 680, 681, 682. Vitalis vir sanctitate conspicuus, contagioso Apollina ris morbo inficitur, 229. Vites post vindemiam, gemmis et uvis recentibus germinarunt, Juliani apostata temporibus, 11. Vitianus Theodosii dux reliquias Saracenorum exstin xit. 481. Vitus monachus inclytus, 193. Voluptas præsens igniculus succedentis, 662. De vo leplatuin subtractione, monachi dictum, 199. Voluptuosi semper ignavi, 798. Votum Chosdroæ Persarum regis S. Martyri Sergio Muncupatum, 836, 837, 838. Vulcanus turpiter regno exulus a filio, 552 Xena mulier sanctitate celebris, 563. De Xenaïæ Hie ropolitani rebus, 696. Xenophontis elogium, 488. Xenophon monacirus quam sancte pieque vixerit, Xerolophus qai locus, 462, 465. Zacharias monachus adınirandus, 192 Zachariæ prophetæ inventio, 453. Zacharias antistes Hierosolymitanus, 888. Zacharias scriptor sycophanticus, 6b8, 66º, 672. Zacomus qua occasione primus Sarracenorum religio nem Christianam susceperit. 207. Zarethas Persarum dux, 711, 712. Zauzalus. Vide Jacobus a quo Jacobite. Zebenus Eleutheropolis episcopus quomodo reliquias veterum prophetarum invenerit, 333, 334. Zeno monachus, 295. Zenonis nepotis, durante patruorum persecutione oc Culti, res postmodum gestæ, 25. Zeno Majumæ antistes, vir sanctus, 352, 333, 349. Zeno el Nestabus fratres quam crudeliter pro Chri-to necali, 22, 23. Zeno Isaurus Asparem et Ardaburium Leonis jussu contrucidat, 632. Fit gener imperatoris, 633. Zeno, defuncto filio Leone minore, Et solus imperator, 65. De ejus imperio, intemperantia, el dissoluta proršs vita, 661, 662. Zenonis edictum pacificatorium peque rejiciens neque comprobans Chalcedonensem synodum, 674 675, 676. Zenonis imperatoris obitus, 68). Zeugmatius Magnus, inonachus cæcus, 193. Zoili porticus, 546. Zoilus Alexandriæ præsul, 743. Zozimas vir sanctus, 738, 739. Ut se gesserit erga Mariam Egyptłacam, ibid. Zosini maledicta in Constantinum imperatorem, 720. Refutantur, ibid.; et 721, 722, 725, 724. ECCLESIASTICA HISTORIA (Continuatio). CAPUT I. De Marciani imperio. Quæ signa præcesse rint, imperium ei portendentia: quibusque is fuerit nio ribus. CAP. II. Quibus de causis sancta universalis synodus quarta, Chalcedone in Bithynia sit coacta. CAP. III. Descriptio templi sanctæ et celebris mar tyris Euphemiæ, quod Chalcedone a primis fundamentis est constructum. CAP. IV. - Acta synod!; et ut episcopatus Dioscoro ejusque sectatoribus abrogatus sit. CAP. V. - De miraculo quod ad monumentum sanctæ Euphemiæ accidit, super decisione duplicis fidei decreti orthodoxorum et bæreticorum. synodi. Decretum fidei sanctæ universalis quartæ De reliquis rebus, quas synodus statuit. CAP. VIII. De seditione Alexandriæ, propter Pro terii successoris Dioscori ordinationem coorta. CAP. IX. Ut in Palestina quoque seditio exstiterit a Theodosio quodam monacho excitata: qui etiam Hie rosolymorum invasit sedem, Juvenali expulso: et quæ sub eo acciderint. Item de Athanasio diacono confessore. CAP. X. De fame simul et peste, quæ civitatibus Orientalibus incesserunt: et ut sua sponte terra anno sequente fruges protulerit, CAP. XI. De Valentiniani cæde, qui Occidentalihus imperavit et de Eudoxia conjuge ejus, liberisque ejus dem. Et ut Genserichus urbem Romam ceperit. Item de eis qui post Valentinianum per successionem Rome im perarunt. CAP. XII. Ut imperatrix Endocia Pulcherim Augu stæ sit conciliata: et de juniore Eudocia, Eudoxiæ filia. 39 CAP. XIII. - Ut procuratione et arte Pulcheriæ, Eu docia sanctam quartam approbarit synodum, persuasione Symeonis Stylite sive Columellæ et magui Euthymii in ducta. De piis Pulcheria Augusta operibus et de tribus quæ maxima Dei Genitrici construxit tem plis uno, sancti loculi, in Chalcopratiis: altero, quod Oεnywv, id est, vie ducum dicitur; tertio, cui nomen Blacherna. Et que memoriæ prodiderit Juvenalis de san cla obdormit on sai clissima Lei Genitricis, deque ejus dem fasciis sepulcra ibus. CAP. XV. - De obitu Pulcheriæ et Marciant: et ut post eum Leo Magnus Romanorum imperator sit rezan tiatus. CAP. XVI. Ut rursus Alexandria seditione orta, eis qui nou assentiebantur sanciæ quartæ synodi decrétis P:oierius Alexandriae episcopus occisus sit, el per ur bem pedibus tractus, instinctu et dolo Timothei uri, qui episcopalem sedem occupavit. Et ut isto a Leone po expulso, Alexandrini alium Timotheum legeriut, cogno mento Salophaciolum. Et ut Anatolio mortuo, Gennadius sedem Constantinopolitanam obtinuerit. CAP. XVII. — Episcoporum et clericorum Egyptiorum libellus supplex, de ecclesiarum suarum rebus: el de Proterio et Timictheo. CAP. XVIII. Epistola Leonis ¿yxúxhios, hoc est cir
cularis, ad Anatolium et reliquos episcopos, de synodo Chalcedonensi contra Timotheum Elurum missa. 55 CAP. XIX. Qua Leo de sancta quarta synodo ad om ries ubique monachos, et ad ipsum Symeonem Stylitem scripserit et epistola ejusdem sancti Symeonis pro eo dein synodo. CAP. XX. - De horrendo qui sub Leone accidit terræ motu, et diluvio, aliisque item orbis calamitatibus: et de pulvere qui e cœlo decidit. CAP. XXI.· De Constantinopolitano incendio. Joannes Tabennesioles, huic autem rursus Petrus Mog gus, eis qui Proterium sectati fuerant ad se receptis, et Zenonis Henotico, hoc est, conciliatorio seu pacificatorio edicto comprobato, successerit. ˚ CAP. XII. De Zenonis edicto, quod pacificatorium est dictum, neque rejiciens neque comprobans Chalced nensem synodum. CAP. XIII.· Ut Calandion in exsi jum sit actus, et Pc trus Chapheus in ejus rursum insilierit sedem: et ce inconstantibus ac versipellibus Petri Moggi moribus. De sancto Marciano, Magnæ ecclesia CAP. XIV. Epistola Petri Alexandrini ad Aracium Constantinopolitane economo, et de sancto Daniele Sty-missa, imperantis urbis episcopum. lite, aliisqué qui tum monastica vita insignes fuerunt. 63 CAP. XXIII. De Gennadii patriarchæ virtutibus, et de rebus quæ temporibus ejus præter opinionem et fi dem acciderunt admirandis. CAP. XXIV. De veneranda sanctissimæ Dei Geni tricis veste, ut ea Hierosolymis allata, in rotundo at que acuminato templo, cujus nomen est Blachernæ, sit reposita. CAP. XXV. De templo sanctissimæ Dei Genitricis ad fontem et ut is fous admirando miraculo Leoui blato repertus sit. Descriptio sacri templi, cui Fontis no men inditum, a Leone conditi. CAP. XXVII. - Ut Leo mille et centum naves contra Genserichum miserit, Basilisco conjugis snæ Verinæ fra tre classi præfecto, qui instinctu et consilio Asparis et Ardaburii classem hostibus prodidit: et ut Aspar et Ar daburius a Zenone Isauro trucidati sint. Quam ot, cau sam, Ariadna Leonis filia in matrimonium ducta, is gener ejus est factus. CAP. XXVHI. De Martyrio Antiocheno episcopo. De Petro Cnapheo, qui primus ter sancto hymno addidit Qui passus es pro nobis.» Et de successoribus ejus, Stephano et Calandione. De cæremoniis a Chapheo in ecclesia institutis. De Juvenalt et Anastasio et Martyrio, Hierosolymitanis episcopis, CAP. XXIX. Ut Leo Magnus fatis concesserit, Leo nem minorem imperii successorem relinquens. Et ut paulo post hoc quoque vita defuncto, pater Zeno filii im perium susceperit, diademate ab eo accepto. CAP. XXX. Brevis et succincta expositio sancts universalis quartæ synodi actorum, ad finem hujus tomi est apposita, ut bistoriæ ordo citra confusionem conser varetur. CAPUT I. - De Zenonis imperio: et quod is, cum in temperans esset, et dissoluta prorsus vita, inulta Rom. imperii perdiderit loca. CAP II.· De tyrannide Basilisci. Ut Zeno imperio sit exutus et ut Timotheus Elurus, el Petrus Cia pheus, recuperatis sedibus suis, quartam synodum oppu guarint. CAP. III. Circulares Basilisci litteræ adversus san clam quartam syuodum, procuratione Timothei ei Petri scriptæ. CAP. IV. De iis qui circularibus Basilisci litteris suscripserunt, et epistola Asianorum episcoporum, san clam quartam synodum persiringeus, CAP. V. - De Eutychianis: quæ ad hos fecerit verba Timotheus. De Paulo Ephesi episcopo. Et de præroga tiva patriarchatus ejusdem urbis, quam ei quarta synodus ademit, Timotheus vero Elurus restituit. CAP. VI. Ut Acacius Constantinopolitanus el Daniel Stylites Basilisco persuaserint, ut contrarias prioribus pro sancta synodo circulares conscriberet litteras. 127 Contrariæ circulares Basilisci litteræ. 129 Ut Zeno rursus in imperium suum it restitutus, Basiliscus autem interierit. Episcopi Asiani libellum pœnitentiæ ad Acacium mittunt, de synodo eum placantes. CAP. X. Ut Zeno Petrum Chapheum, et item alios Antiochia expulerit, et Calandioni episcopatum ejus com miserit. De reductione reliquiarum sancti Eustathii An Liocheni. CAP. XI. - Ut Alexandriæ Timotheo Eluro Petrus Moggus, Mogg Timotheus Salophaciolus, huic perro CAP. XV. Ut Joannes Tabennesiotes Alexandriæe episcopus, Romam profectus, Felici Rom, episcopo per suaserit, ut is Acacio repente episcopatum abdicaret. 145 Quæ propter Acacium inter Felicem et Zenonem acciderint. De Cyrillo, cornobli Insomnium monachorum præfecto et antistite. Ut Rom. legati et Acacius Constantinopolitanus a synodo Rom. dignitatibus suis privati sint. CAP. XVII. De seditione propter Moggum, quod is quartam synodum anathemati subjecerit, Alexandriae orta. Et de Felice Rom. a.que Acacio Constantinopolitano episcopis, ot is CAP. XVIII. De Flavia Acacil successore, dolo malo sedem episcopalem invaserit. CAP. XIX. De litteris synodalibus Flavitæ, Petri et Felicis et de Euphemio, qui post Flavitam episcopa tum gessit. CAP. XX. Ut Petro Moggo Athanasius, et Cnapheo Palladius successerit: deque eorumdem successoribus. CAP. XXI. - De Theuderici Scythæ vastatione, et it is interierit. CAP. XXII. De Marciani tyrannide, Anthemit, qui Romæ obtinuerat imperium, filif: et ut idem Marcianus captus, sacerdotali dignitate sit decoratus. CAP. XXIII. De Illi et Leontil tyrannide, et de stru cturis atque adiliciis Ammiani. CAP. XXIV. De obitu Zenonis, et electione Anastasli Dicori. CAP. XXV. De Ecclesiarum ejus temporis statu, qua quæque fuerit de Chalcedonensi synodo opinione et de exsilio Euphemii Constantinopolitani. CAP. XXVI. De Macedonio Constantinopolis_epi scopo, ut et is sede sua sit expulsus, et quem vitæ Burm habuerit. Item de episcopis Alexandrinis. CAP. XXVII. De Xenaia Hieropolitano, et Flavian o Antiocheno, episcopis, narratio. CAP. XXVIII. - Quæ monachi Palæstini ad Aleisonem de Macedonio et Plaviano Antiocheno scripserint: et de ecclesiarum eo tempore confusione. Ut post Flavianum impius Severus se dem Antiochenam inva erit. De ejusdemi víta, et ut co1 festim synodum Chalcedonensem anathemate involverit. CAP. XXX. Ex litteris ad Alcisonem missis excerpta verba de impio Severo. CAP. XXXI. Qualia de Severo, cui episcopalns ademptus est, ipse Epiphaniens's Evagrius scripserit. CAP. XXXII. De Helia Hierosolymitano episcope, ut propter synodum Chalcedonensem imperatori resu terit. Et ut magnus Sabbas ad imperatorem missus, inter ipsum et Heliam offendiculo sublato transegerit. CAP. XXXII De dicendi libertate magnorum et s¨n etorum monachorum Sabba et Theodosit cœnobiarchæ, reliquorun.que in Palæstina monachorum sanc am syno dum defendentium. CAP. XXXIV. Rursus de He'ia et Joanne Ilierosoly mitanis patriarchs: et ut per pœnitentiam Joannes, re cepto saniore dogmate, et in eos qui quartæ sym di de creta non complecterentur, contorto anathemate, in communionem a sanctis Patribus sit receptus. 183 CAP. XXXV. De Timotheo Constantinopolis, de Symmacho et Laurentio Romæ episcopis. De sanctorum apostolorum Petri et Pauli feriis. De Theu lerico Sey tha. Item de Deuterio et Alamundaro Saracenarum docj bus.
CAP. XXXVI. De rebellione Longini Isauri, alte riusque Longini. De administratione regui Persarum l'e roza, Blasi, et Cabuda, et cum Romanis pacem fecerint. CAP. XXXVII. De Persarum pugna. De Theodosio poli et Dara oppidulis et de sacris reliquiis Bartholomæi et Barnabæ apostolorum. CAP. XXXVIII. De tyrannide Vitaliani. De Hunnis, qui ex angustiis Caspiis proruperunt, et de insula Rbodo. CAP. XXXIX. De muro cui nomen Longo, quem Anastasius construxit, ab Ponto Euxino ad Thraciam usque mare porrectum. CAP. XL. De turpi et impio portorio chrysargyro, hoc est, aurargenteo dic o. qu'd pro imperiali virtute ex imperio Romano Anastasius sustulit. CAP. XLI. Digressio ad Zosimum: quæ is in impe ratorum omnium celeberrimum Constantinum per blas phemiam acerbe et amarulenter detorserit. CAP. XLII. Refutatio eorum quæ de apostolico Constantino Zosimus dixit. CAP. XLIII. Zosimus idem redarguitur: el probatur, qol adven'u in terras Christi res Romana maxima in crementa ceperit. CAP. XLIV. De aureo vectigali, quod novum Ana stasius instituit, unde multæ ærumnæ sunt subsecutæ. Ut Anastasio, ter sancto hymno adjicere volente illud: «Qui crucifixus es pro nobis, › tuniultus a populo sit concitatus: usque adeo, ut is timore per culsus, imperium deposuerit. Et ut paulo post Anasta sius vitam fiujerit. CAPUT I. - De imperio Justini primi: et ut ab eo in terfecti sint Amantius eunuchus, Theocritus et Vitalia CAP. II. Qui ea setate sacris administrandis summa Tum sedium fuerint episcopt. De Severo, Paulo et En phrasio, Antiochiæ episcopis, CAP. III. Ut iterum Antiochia a terræ motu sit af, flicta, ubi etiam Euphrasius episcopus ruinis obrutos est: cui successit Euphræmius: et de aliis urbibus, quibus damnum a terræ motu est illatum. CAP. IV. De sancto Zosima miraculorum editore, et Joanne Chozebita. CAP. V. De altero sancto Zosima. De Maria Ægyptiaca et Theodora Alexandrina. CAP. VI. Quæ res in civitate Negra acciderint, et de sancto Aretha martyre. CAP. VII. Ut Justinianus magnus. imperio suscepto, professionem et fidem Chalcedonensem defenderit Theodora vero conjux ejus, magis ad partes eorum qui unam naturam Christo tribuunt, fuerit inclinata. CAP. VIII. Ut Severus revocatus sit. De epistolis ejus. Et ut Anthimo perniciem corruptelainque suam communicaverit. Et ut in omnibus ecclesiis quarta sy nodus laudata sit et prædicata. CAP. IX. De synodis quæ contra Anthimin, Pe trum, Severum et Zooram sunt coacta. Ut sancta quarta synodus ubique locorum sit comprobata. De Agapelo, Agathone et Joanne, Romanis episcopis, ut ii Byzan tium venerint. CAP X. De historiis Procopii Cæsariensis. Quæ de Persica pugna is seribat. De seditione et tumultu popu Jari Constantinopoli moto: quæ seditio Nika, hoc est, Vince, dicta est. CAP. XI. Res Vandalorum. De Honoricho et ejus temporis martyribus. De Cabaone Mauro, et quid pro Christianis egeril. CAP. XII. Ut Belisarius, Vandalis devictis, trium phum maximum Constantinopoli egerit. Et de sancio martyre Cypriano. Item de Maurorum gente atque ori gine ejus. CAP. XIII. De rebus in Italia a Belisario et Narse gestis: el varia Romanæ urbis per bostes occupatione. De Silverio et Vigilio episcopis; item de eis gentibus, que Christianam suscepere fidem. Et de Narsaæ ducis ja:peratoriis artibus, et erga Deum pietate. CAP. XIV. – UI Chosroes per invidiam pace fracta, Romanum invaserit imperium. Et de Antiochiæ aliarum que urbium hostili occupatione. CAP. XV.. De miraculo, quod Apameæ ad vivifier, crucis lignum accidit. De re mirifica Edesse, supra opinionem et fidem omnium, ab imagine Domini Dei et Servatoris nostri Jesu Christi non manu facta, gesta. CAP. XVII. De cruce pretiosa, quam Justinianos Sergiopoli dedicavit. Et de miraculo ibi prope incredibili edito. De sævissima ejus temporis pestilentis et contagione, quæ orbem quinquaginta et duos annos incessit. CAP. XIX. Que Evagrins historicus de inexplehili pecuniarum cupiditate Justiniani scripserit. CAP. XX. Descriptio augusti templi Dei Verbi Sa pientiæ, quod Justinianus Deum sanctissime colens in stauravit. CAP. XXI. De imperatoris ejusdem furore, polius quain amore, erga cyaneum seu ceruleum coloreni. 271 CAP. XXII.· De Barsanmphio monacho et Joanne item de Simeone propter Christuni fatuo. De Thoma, qui et ipse vitam tacitam extra hominum strepitum est complexus Ut Magnus Sabbas et Theodosius ( nobiarcha sub Justiniano vitam finierint. De miraculo insigni, quod puero Hebran a sanctissima Dei Genitrice accidit. CAP. XXVI. De episcopis magnarum tum temporis urbium, et de dissidio Menæ et Vignii episcopi Roma nodo. De sancta magna quinta universali sv De blasphemiis Origenis, et anathe matismis, quibus est a synodo mactatus: et de quibusdam aliis rebus ecclesiasticis. CAP. XXIX. Ut Justinianus recta fide excidens, im patibile ante Passionem Domini nostri corpus fuisse, professus est. De Anastasio Theopolis episcopo Sinaita nione et fide ejus. Ut Justinianus mortuus sit, et de p De Auxumitis, ut Christianum cultum susceperint: et de aliis quibusdam. De Justini junioris imperio, mori busque ejusdem. CAP. XXXIV. Ut is Justinum cognatum suum, item Etherium et Addæuin, bomines impios el peruiciosos. occiderit. De edicto litteris de fide publicato, quod Justinus ad omnes ubique misit ecclesias, ne quid in professione fidei novaretur. De magnarum urbium episcopis, et Gregorio Theopolis antistite. Ut pacta conventa inter Persas el Romanos soluta sint. Ut Chosroes, incursione in Orientale imperium facta, et castella ceperit, et prædam multain abduxerit. CAP. XXXIX. Ut Justinus, immenso dolore cos reptus, in morbum phrenitidem inciderit, et Tiberius rempublicam administraverit. Et ut arte quadam Chns roem aggressus Tiberius, pacem cum co fecerit. CAP. XL. Ut Justinus Tiberium in imperio sibi sub stituerit: et quæ ad cum moriens de imperit admini stratione verba fecerit. De imperatoris Tiberit imperio, qua impe riali dignitate et magnificentia fuerít. CAP. I - Ut Tiberias magno et forti exercitu coacto, et per Justinum in Persidem irruptione atque impetu facto, multa castella munitaque loca recuperaverit. Liq Chosroes sit mortuus. De terræmolu, qui Antiochiæ et in vico Dapline dicitur, fuit,
CAP. XXXVI. De animantibus humana forma, quæ in flumine Nilo apparuerunt. CAP. IV. De Anatolio mago, et ejus adversus Grego rium Theopolis episcopum fraudulentis insidiis. CAP. V. - Ut Tiberius ducem Orientis legerit Mauri cium, eumdemque deinceps moriens imperatorem crea CAP. VI. — Oratio Tiberii imperatoris in electione et designatione Mauricit, ad populum dicta. Cap. VII. — De visione et morte Tiberii imperatoris. CAP. VIII. De Mauricii conjugio, et conjuge ejus Augusta. Qualis, quibus moribus, quo genere, et quibus aumi affectionibus Mauricius fuerit. Quæ præsagia præcedentia Mauricio impe rium portenderint. CAP. X. De clementia et misericordia Mauricii, et de administratione bellica Philippici. CAP. XI. De facilitate simplicique apparatu Prisci belli ducis. Et ut hunc exercitus rejecerit, Germanumque, et exercitum duceret, legerit. CAP. XII De lite inter Asterium et Gregorium epi scopum et ut Gregorius causam obtinuerit. CAP. XIII. De maximis gravissimisque terremoti bus et ut Antiochiæ tantum ad sexaginta millia homi uum ruinis sint oppressa. Cap. XIV. — Ut milites militarem disciplinam relique rint: ad quos imperator, ut eos ad officium reducere ien taret, Gregorium misit. CAP. XV. Oratio Gregorii Theopolis episcopi ad de fectorem exercitum. CAP. XVI. Ut exercitus Gregorio parens, rursum Philippicum ducem legerit. CAP. XVII. Ut S.ttas Martyropolim prodiderit, et de Philippici obsidione. CAP. XVIII. De Varamo Persa, et de insidiis contra Hormisdam Persarum regem structis. CAP. XXXVII. Quomodo Commentiolus et Priscus, duces regionum Europæ, cum Abaribus congressi, supra. triginta millia hostium ceciderint. Et rursus quædam e Chosroe. CAP. XXXVIII. - Quomodo Byzantii plebs contra Mau ricium seditionem et tumultum excitarit: et ut Chaga nus captivos onines, quos Mauricius redimere supersede rat, ferro necaverit. CAP. XXXIX. Quomodo exercitus in Europa, sedi tione facta, centurionem Phocam Romanorum imperato rem dec.ararunt. CAP. XL. Mauricii fuga; adventus tyranni in impe rantem urbem, et Mauricii liberorumque ejus cades. 403 CAP. XLI. De nuditione imperialium cadaverum, et de aliis tyranni cædibus. Et de prædictione dæmonica imperialis cædis Alexandriae facta. CAP. XLII. Quomodo Mauricius Deum oraverit ut ei bic penas dare divina vindictae liceret: id quod assec tus est. Et de ædificiis ab eo constructis. CAP. XLIII. Ut Chosroes propter Mauricii cædem, pace soluta, Orientem hostiliter peragrans, ad Chalcedo nem usque excurrerit. Et de aliis, que Romanorum im perium pervaserunt, calami atibus. CAP. XLIV. - De seditione inter Judæos et Christianos Antiochiæ orta: ut in eo tumultu etiain Anatasius Sinaí tes episcopus casus sit. Et de Cyriaco, Thoma, et Sergio, Constantinopolitanis episcopis, CAP. XI.V. De schismatibus quæ post quarlanı et quintam sanctam synodum in Ecclesiam irrepserunt. 417 CAP. XLVI. Præterea de hæresi Monophy-itarum; quod insidiose admodum et periculose de Dei Verbi in carnatione opinantur. De philosopho Joanne Philopono Tri theita. CAP. XLVIII. Præterea de hæresi Monophysitarum, quod ea insidiose admodum et periculose de Dei Verbi incarnatione opinatur. De philosopho Joanne Philopono Tri CAP. L. De monacho Leontio, et Georgio Pisida. 433. CAP LI. De divisione et dissidio Tritheitarum, a Severo profectorum. CAP. XIX. De tyrannide Varami, et ut Hormistas Persarum rex a Chosroe filio suo sit occisus. CAP XX.. Ut Chosroes junior ad Romanos profuge rit, eorumque auxiliis regnum suum recuperarit. CAP. XXI. - De crucibus a Chosroe Gregorio Theopo theita. litano missis, et quæ de eis illi scripserit. CAP. XXI. De donis quæ idem Chosroes maximo martyri Sergio misit. CAP. XXIII. De Naamano Saracenorum principe, quomodo Ch istianismum sit complexus. De opinione Agnoetarum. De Jacobo Syrn, et Jacobitis. De abominanda Armeniorum hæresi. 445 De schismate Chatzitzariorum apud eos De hæresi Theopaschitarum. CAP. XXIV. De sancto Symeone Thaumastorita, hoc est, mirandum montem incolente. CAP. XXV. - De sancta Golinduch martyre, quæ in Perside certamen martyrii superstes sibf pervicit. 377 CAP. XXVI. Quomodo post Gregorium Anastasius Si Daitis sedem suam receperit, et de aliis patriarchis. 379 CAP. XXVII. Quæ Chosroes de Romanorum imperio prædixerit. Præterea quæ idem Probo Chalcedonensi episcopo de Dei Genitrice dixerit. CAP. XXVIII. De rebus in Europa inter Romanos et Abares, quorum Chaganus dux fuit, gestis. CAP. XXIX.- Quomodo Prisci legatus Chagano vetus exemplum adducens persuaserit, ut pacem rursum com pect retur. CAP. XXX. Expositio longior per digressionem, de Abarum origine ut ex Oriente in Occidentem transie rint. Et de Monte Icar, et de veteribus Persarum mori bus et institutis: item de arbibus Tagaust et Chubdam, quae ab Alexand: o Macedone condite esse feruntur. 385 CAP. XXXI. Qua Mauricius ad tumulum sanctæ et inclyte martyris Euphemiæ fecerit. CAP. XXXII De insigni miraculo, quod ad monu mentum Glyceria martyris unguento scaturiens, ad He raclean Perinthi accidit. dem. In sequentem Nicephori Callisti Xanthopuli patriarcha rum Constantinopolitanorum Catalogum Anselmi Bundu. ii Monitum. Nicephori Callisti Xanthopuli Enarratio de episcopis Byzantii et de patriarchis omnibus Cpolitanis. Anselmi Bandurii ad Nicephori Callisti Catalogum ob servationes et notæ. Nicephori Callisti sermo in sanctam et apostolis æqua lem unguentiferam Mariam Magdalenam. Nicephori Callisti Precatio in calamitate populi. Alia ejusdem oratio in populi afflicticue. Alia similis ejusdem oratio. Allera ejusdem similis aliis oratio. Alia ejusdem oratio pro Christiano populo. Alia ejusdem oratio in imperatorem, et in ejus exerci tum Altera ejusdem oratio in pretiosæ et vivificæ crucis elevationem. CAP XXXIII. Ut dignas vindicta divina pœnas exe gerit ab eis qui contra immaculatam Dei Matrem blasphe. mam ausi sunt movere linguam. CAP. XXXIV. De sancto Joanne Jejunatore, archiepi scopali dignitate Constantinopoli ornato. Alia ejusdem oratio in sacri templi dedicatione. 587 Alia ejusdem oratio in templi dedicatione. Ejusdem Precatio confessoria ad creatorem ac plasma torem nostrum, in qua nolantur pravi omnes humani affectus, 591, uhi com'er adnotationem nostram, Nicephori Callisti de excidio Hierosolymitano carmen iambicum trimetrum. Qualia indi ia cædem Mauricii impera toris præcesserint: et de quibusdam portentis quæ appa Ejusdem divinæ Scripturæ synopsis, ruerunt. De sequentibus asceticis opuscul's monitum, ex Philoca lja sacrorum vigilantium. Venet. 1782 fol.
MONACHORUM CALLISTI ET IGNATH XANTHOPULORUM ME TRODUS ET REGULA CUM DEO ACCURATISSIMA et sanctorum continens testimonia, de his qui elegerunt pacifice vivere et monastice; de directione et vita el regimine corum; et quot quantaque bona præstat tranquillitɔs iis qui ra tione in eam ingrediuntur. Dividitur autem praisens ma teria in mentum capita. Est autem hujus tractatus prou mium, quod et primi capitis numerum habet, de divina a supernaturali gratia quæ per Spiritum sanctum fideli bus donatur. 4. Procemium. 2. Quod ex cujusdam fratris interrogatione et secuu dum ejus mentem et ad observanda Patrum præcepta, explicatum sit hoc argumentum. 3. Omni negotio propositus est finis: igitur præsentis negotii est docere, quodnam sit fundamentum. 4. Quod omne principium vitæ secundum Deum agendæ in adimplendis Salvatoris legibus consistit, finis vero, re ditus ad datam nobis ab initio per divinum baptisma per Tectam sanctissimi ac vivitiel Spiritus gratiam. 5. Quid gratia, et quomodo eam adipisci possumus. Et quænam eain corrumpunt, et quænam rursum eam er purgant. 6. Quod in sancto baptismate divinæ gratiæ donum per eam ipsam accipimus; postquam autem eam cupiditatibus obscuravimus, rursus mandatorum observatione expur ganius. 7. Quod oportet eum qui secundum Deum agit, omnia ejus mandata exsequi, maximam autem operis partem primis ex omnibus et quasi generationibus oportet attri buere. 8. Quod initium omnis Deo gratæ operationis est invo vocatio cum fide nominis Domini nostri Jesu Christi, el cum ea oriens iude pax et charitas, 9. Quod per uuamquamque harum ac simul per tres omnium bonorum acervus nobis subministratur. 015 10. Quod et Dominus noster Jesus Christus tempore salutaris passionis discipulis tanquam ultima mandata et divinum testamentum suis reliquit, ut et post resurre clionem. 11. Quod in his tribus contextæ sunt omnes virtutes. 18. Quod mandatorum causa et fidei Domini nostri Joca Christi, urgen'e occasione, ipsi vitæ nostræ parcere non deben.us. 19. Naturalis methodus de interioris cordis aditu per marium inspirationem, et de oratione simul cum ea ope rante, quæ est: Domine Jesu Christe, Fili Dei, miserere mei; pertinet autem hæc methodus et ad mentis recolle clionem. 20. De naturali per narium inspirationem methodo, et simul cum ea Domini nostri Jesu Christi invocatione. 681 21 Quod sanctus Chrysostomus ut et alii sanctorum Patruni, in Christo Jesu Domino nostro ut oremus pries scripsere; et in intimo corde; et hanc commendat ora tionen Domine Jesu Christe, Fili Dei, miserere mei. 22. Adhuc de illa per narium inspiratione cum atten tiore in intimo corde Jesu memoria. 23. Quod oportet eum qui spiritualiter invigilare cupit, præsertim vero eum qui incipit, sedere orationis tempore în tranquila et obscura cellula, eo quod hoc modo miens et cogitatio naturaliter ex parte colligantur, 24. Quod ante omnia per Dominum nostrum Jesum Christum et sancti ejus nominis cum fice in corde invos cationem menti constantia præstatur; cooperatur autem quodammodo illi in corde per narium inspirationem mie thodus naturalis, atque illa in tranquillo et obscuro lom remansio, et similia. 25. Quomodo oportet eum qui tranquillus est interval Jum quod vesperam a dilucuto separat, trausire; et ini tium doctrine secundum latitudinem. 26. Quomodo oportet diluculi tempus transire usque ad matutinum tempus. 27. Quomodo oportet se gerere a tempore matutino usque ad prandium. 28. De custodia ab otiositate; et quod necessarium est etiam eum qui tranquillus est ecclesiasticam traditionem observare. 29. Adhuc de oratione, et quod oportet semper orare. 30. De corporali regimine: quomodo is qui tranquillus est se nutrire debet. 31. Quomodo oportet eum qui pugnat et secunda et quarta et sexta dié vesci. 32. Quomodo oportet tertia et quinta die resci. 699 35. Quomodo oportet Sabbato vesri; et de vigiliis, quo modo earuni tempore oportet comedere. aliis 31. Quomodo oportet Dominicis vesci: et de nonnullis ad hoc, de molestia et humilitate. 55. Quomodo oportet vesci per sanctas Quadragesimas, ac in primis per maguain Quadragesimam. 36. De dijudicatione, in specie, et quod mediocri ope ration: non est honor; et de subjectione. 12. Quod per Deum Patrem fidelibus sancti Spíritus donum et adventus, in Christo Jesu et in sancto ejus uo mine conceditur. 13. Quod merito et nostris sanctis Patribus et cum sancto Spiritu in eis babitante definitum est oportere nos Dominum nostrum. Jesum Christum orare et ab eo mise ricordiam petere. 14. Quod oportet eum qui secure vult in pacis secun dum Dominum via incedere, eligere una cum universa renuntiatione perfectorum subjectionem. 15. Quænam sunt veræ subjectionis signa quibus qui instructus est vere subjectus erit. 16. Quod cum orthodoxa fide oportet curare ut bonis operibus plenus sit, eum qui veram ac divinam pacem habere vult; et quod fides duplex est, et quod ille qui tranquille vivit debet esse pacificus, inconcussus, uon sollicitus, inquietus, tacitus, tranquillus in omnibus gra li s. propriæ infirmitatis conscius, et tentationes generose sustinere, et in Deum sperare, et ab ipso quod utile sit, acripere. 37. Quomodo oportet certantem tempus transire quod est inter prandium et solis occasum; et quod oportet credere in labore et mensura nostræ operationis divino rum douorum perseverantian nobis concessam esse. 70× 58. Quod major omni operatione est munda oratio. 709 39. De numero genuflexionum per spatium unins noctis dieique. 40. Quod non modo, ut dictum est, pro certamine ac nostræ operationis meusura, diviniorum distributio dona tur, sed et pro nostre habitu, et habilitate et fide et no bis præstita naturali dispositione. 41. De perfectissima discretione; et quis contra natu ram et carnaliter vivit; et quis secundum naturam, et animaliter; et quis supra naturam et spiritualiter conver satur. Quod fides duplex ent. Quod oportet te esse pacificum. Quod oportet te non esse distractum. Quod opor:et te non inquietum neque sollicitum esse. 42. Adhuc de discretione, ut in exemplu. Quod oportet te esse silentii amantem. Quod oportet te esse tranquilium. 43. De conversione et mutatione ad singula. Et de eminenti humilitatis gloria. Quod oportet in omnibus gratias agere. Quod oportet propriam infirmitatem agnoscere. 44. De pœnitentia, puritate et perfectione. Quod oportet viriliter tentationi resistere. Quod oportet in Deum sperare, et ab eo, quod nule est, excipere. 45. De quinque operationibus primæ et ut ductoriæ incipientium, pacis, nempe oratione, psalmodia, lectione, meditatione et manuum labore. 17. De timore Dei, quod duplex est: incipientium timor et perfectorym timor. De priore timore, qualis incipientium. De secundo et perfecto Dei timore. 46. Unde incipiendum est iis qui secundum rationem pacem agere volunt; et quoduam est principium, et in crementum, et quiuam profectus et quænamn perfectio.
84. De bono et exstatico amore et divina pulchrit♥ dine. 83. De bello, et de erudiente recessu ac per aversio nem derelictione. 86. De apathia, et quid est humana apathia. 87. Item de apathia et perfectione. 88. De affectu, de affectu dulci, de affectu vehementi, et de affectus carentia. 89. Quid est corporeum, dulcem, vehementem, nullum affectum experiri, et de singulorum curatioue. 90. De fide, spe et charitate. 47. De ordinatione Incipientium pacis. 48. De oratione quæ cum attentione et cordis vigilan tia fit, et de ejus operatione. 49. Quomodo orationem divini Patres nobis dicere tra diderunt, et quod excellenter, et quænam est oratio. 725 50. Item, quod non modo apud dictos sanctos Patres, sed et apud ipsos apostolorum duces Petrum et Paulum et Joannem inveniantur mystica in spiritu sacræ ac vivi ficæ orationis verba. 51. Quod licet vel incipientibus nunc omnibus oratio nis verbis, nunc parte tantum ejus orare intra cor tamen et semper, et quod non oportet continuo verba mutare. 52. Quod internæ orationis fructus multo eget tempore ac certamine et violentia, el quod omne bonum muito labore et tempore efficitur. 53. De oratione cordis non munda: et quomodo aliquis að mundam et constantem orationem pervenit. 755 51 De constanti ac munda cordis oratione, et de ardora ex ea oriente. 33. Quod et ardor differentem habet originem; et quod excellentior ea quæ ex cordis oratione procedit. 56. Quodnam est cordis ardoris studiosum opus. 739 57. De desiderio et amore qui ex ardenti attentione et oratione oritur. 58. De lacrymis cordis, et adhuc de divino desiderio et 59. Exhortatio ad nihil quærendum supra modum; et adhuc excitatio ad continuam Jesu Christi in corde me moriam. 7it amore. 60. De ardenti zelo et divina in nobis apparitione et substantiali gratiæ lumiue. 91. De sancta communione; et quod bona nobis præ bet, continua hujus cum pura conscientia receptio et commuuio. 92. Quod necesse est discere sacrorum mysteriorum miraculum; et quid est, et quare datum est, et quænam illius utilitas. 93. Finis omnium secundum latitudinem quæsitorum e' specialis exhortatio ad eum qui interrogavit. 801 91. Quomodo oportet audire et excipere spiritualia Pa trum verba. 95. Recapitulatio, et quomodo oportet orare, et de vero lumine ac divina potentia. 96. Alia recapitulatio. 97. Quod recta et vera et a Patribus tradita et secun dum Deum vita est tranquillitas ex obedientia; quæ et in Christo abscondita vita legitime a sanctis vocatus est. 98. Quod, etsi sint aliæ salutis viæ, ea tamen est excel lentior et regina et in adoptionem ducens. 99. Quod propter operationis excellentiam multa no mina habet hæc agendi ratio. Ethicon. Quod cum Dei auxilio et gratia oportet nos pro viribus festinare et pugnare, ut digni habeamur jam nunc tanquam ex pignore his supernaturalibus et maxi. mis donis, neque propter parvam indolentiam hac, ehen! amittamus; quod utinam non accidat, Beati Callisti patriarchæ capitula de prECATIONE. 8:3 61 De operatione divina, et opposita. 62. De magistro illuminato et non errante. 63. De vero lumine et falso, scilicet de divino lumine ac malo. 64. De phantasi indecentique ac decenti, et quomodo oportet ad eas accedere. 65. Quod non modo indecens phantasia, sed et decens rejicienda sanctis est in mundam orationem et in simpli cem et unam mentis operationem. 66. De mente, anima et corde puris ac perfectis. 67. Quomodo prophetæ imaginabantur. Domini Callisti Telicoudæ de quieta conversatione. 817 SELECTA EX SANCTIS PATRIBUS DE ORATIONE ET ATTEN 6. Adhuc de phantasiis, de multis variisque contem plationibus. 69. De quinque animæ potentiis; similiter et de phan tasiis animæ ac menti propriis; et quod omnino phanta siam fugere oportet, et figuras et typos et formas, in munda oratione et simplici et una mentis operatione. 753 70. Adhuc de mente. Notitia ex Philocalia. CALLISTI CATAPHUGIOTE BY SYLLOGISTICIS ET ALTIPETIS CA PITULIS QUE SUPERSUNT DE UNIONE CUM DEO ET VITA CON 71. Adhuc de munda oratione. 72. Quo a'iud est mentis apathia, et aliud oratio vera quæ adhuc major est. Notitia ex Philocalia. 73. Adbuc de phantasiis, et de lis quæ mens efformat et de signis falsi ac veri, et qua-nam sunt veritatis signa. Nicephori monachi tractatus de sobrictate et contis custodia, utilitatis non contemnende. Ex vita S. Patris nostri Antonii. Ex Vita S. Theodosii cu:nobiarchæ. 74. De divina et de falsa excitatione. Ex vita S. Arsenii. 75. De divina lætitia, quæ ex corde emanat. Ex Vita sancti Pauli in Latro. 76. Quod spiritualis hæc lætitia et multa signa nabel et nomen non habet. 77. Quod necessario oportet miti corde esse eum qui omnino pacem agere studet. Ex Vita sancti Sabbæ. Ex Vita abbatis Agathonis. Marci abbatis ad Nicolaum. Sancti Joannis Climaci. Abbatis Isaiæ. Macarii Magni. Diadochi. Isaacı Syri. Capathii. 78. Quomodo perficitur in nobis mansuetudo et de tri plici anima iracunda, appetitiva et rationabili. 79. Quod oportet cito pœnitere in iis quæ accidunt di stractionibus, et ita se in futurum sapienter confirmare. Simeonis Junioris Theologi. Interrogatio. 80. De lapsu ac pœnitentia. Responsio. 81. Sequitur de pornitentia, timore, charitate, dolore, lacrymis et proprio vituperio. Ejusdem Nicephori. 9fil 82. De attentione, et quod oportet sapienter Ormari. 83. Quod in prædictis omnibus serio agere oportet ante omnia autem, ut tranquilli et mites simus, et quod oportet pure invocare Dominum Jesum Christum, in corde, si parem agere studeamus Notitia ex Fabric. Bibliotheca Græca ed. Harles. 967 Maximi Planude oratio in corporis Domini Del nostri Jesu Christi sepulturam et in sanctissimæ Deiparæ ac Domine nestræ lamentationem
col. 433 tomi CXLVI usque ad finem Historia ecclesiastica. (Revocatur Lector ad numeros grandiores textui insertos.) Abacuc reliquiarum inventio, 333. Abares qui dicu, 789, 790 Caso Mauricio, quantam Europa stragem intulerint, 866. Eorum res cum Roma mis, 843, 814. De eorum origine, et quomodo in Occi dentem ex Oriente transierint, 816, 847. Abasgi Christianisiṇum suscipiunt, 733. Abdas Persidis episcopus (út) templum sacrati ignis everterit, unde ipse et alii martyrii certamen subierunt, Abimelech quale nomen apud Palestinos, 37, 49. Abitus monachus, 295 Abjuratores Christianismi sub Juliano quam misere vitam Anierint, 66, 67, 68, 69. Ablabus Novatianus orator nobilissimus, 463. Abrahames monachus Antiochiæ, 295. Abundantins militum Alexandriæ præfectus, 465. Acacius Berrhoea episcopus, 231. Qualis vir, 332. Aca cius amicitiam init cum Porphyrio libidinoso, 412. Aca cius martyr ex nuce arbore suspensus, 430. Acarius (ut) Amidensis episcopus Persarum captivos redemerit domumque remiserit, 483, 484. Acactus orphanotrophus Gennadii successor, 631. Ut Basilisco tyranno restiterit, 669. Quæ propter eum inter Felicem Rom, episcopum et Zenonem accide int, 6·0, 681. Ut sede sua privatus sit, 682, 683. Ad Marcianumi missus, el de ejus protervia, 799. Acephali, qui dicti, 699, 700. Eorum origo, 869. Acepsimas monachus decantatissimis, 193. Achemenides illustris et locuples sævissime di vexatus martyrii consecutus sit coronain, 476. brido archiepiscopali dignitate decorata, 779, 780. Acta synodi quartæ sanctæ et universalis Chalcedo nensis, 592, 53, 594, etc. Item 636, 657, 638, 639 seqq. Adaarmanes in fugam a Mauricio conjectus, 814. Adaulphus equitum præfectus, 423. familiari quo dam suo necatur, ibid." Addæus vir in senatu princeps quam ob causam sub latus, 790. Adelphius Arabissi episcopus quomodo D. Chrysosto mum exsulem exceperit, 405, 427. Adragathius quomodo Gratianum circumvenerit, et occiderit, 260, 261. Ejusdem interitus, 283. Adrianus imperator quotus deorum juxta Cyzicenos, Adulatorum natura ex Themistio, 102. Egyptiorum simulacra Christi adventu disparuere, 72. Elurus. Vide Timotheus Elurus. Emiliani martyrium, 26. Arunima quæ ex terræ motu Antiochiæ et in aliis urb bus oite sunt, 734, 755. Etas Gerontii ducis, 836. Eiberius princeps senatus supplicio capitis plectitur sub Justino juniore, 790. Aerius dux quomodo Bonifacium ducem apud impera tores detulerit, 576. Confugit ad Alaricum 1:.imicum, 579. Aetius urbis Romanæ præfectus miserandum in modum occisus, 602, 603. Airica quomodo in potestatem Vandalorum venerit, Agarenorum ortus, et quomodo Christianorum sacris imtiati fuerint, 206, 207, 208. Agapetus mouachus, 195. Agapetus (ut) Macedonianorum episcopus a Theodosio Synada antistite fuerit per persecutionem afflictus; et postquam Theodosis Bysantium_percurrit, Agapetus, orthodoxam religionem amplexus, Theodosi locum sor fitus sit, 460, 461. Agapetus, Agathon et Joannes, Rom. epise., ut By zantium venerint, 745, 716. Agapii et Marini dissidium, 285, 286. Agap tus Romanorum episcopus, 732. Agathias Rhetor, 756. Agelins Novatianorum præsul, 802. Agelius vite ad mirandus, in exsilium a Valente pellitur, 118. Quon.o.da revocatus, ibid. Agelon Procopii proditor qua morte multatus, 115. Agnetis (S.) reliquis, 456, 459. Agnoetæ hæretici, 869, 876, 878. Ajax et Zeno germani fratres quam egregiam in rec'a religione obtinueriat fidem, 332, 333. Alamondarus Saracenorum dux pro Persis contra Ro. manos, 480, 181. Alani, gentes feræ, 416, 447. Alarichus sive Athanarichus Gotthorum rex, 209. 210, 212. Quomodo Galram Honorii sororem rapuerit, Alarichus Vissegotthorum dux, 577. Alavichus, Honorii dux, proditionis suspectus, Alciso, el quid ad eum scripserint Palestine mona chi quoad Flavianum et Macedonium, 697, 698. Alemania Gratiano victi, 232. Alexander Antiochie episcopus, qualis vir, 469, 470. Alexandris populus ad seditiones proclivis, 466. Alexandria episcoporum potestas etiam in profanis negotiis, sed exosa, 165, 166, 167, 168. Alexandrine Ecclesie presul unde mitram et Pape women sit con seculas, 512. Alexandrini populi sævities in Georgiom Arianum, 1x, 19. Alexandrinorum calamitas sub Juliano apostata. 81. Alexandrinorum et Constantinopolitanorum rixa, 386, 387. Eorum res circa abrogationem Dioscori et ordinationem Proterii, 598, 599, 611, 612. De Alex indrinis episcopis sub Anastasio, 695. Aleluia semel in urbe Roina Paschali Dominico die concinitur, 297. Altarium constitutio apud Thessaliam, 297. Amalasintha (de) uxore Theuderichi, 751, 736. Amantius cubiculariorum Justini præfectus, ut ab eo. dem interfectus, 751, 752, Ambrosius (ut) electus fuerit episcopus Mediolanen sis, etiam nondum baptizatus; et de ejus in dicendo li bertate, 174, 173. Ubi et quo tempore eluxerit, 201. Qua ex causa in calumniam a Justina fuerit adductus, et ad imperatorem delatus, 2.9. Ejusdem ad Valenti nianum Juniorem verbum præclarum, 260. Ejus lex, et alia egregie dicta et facta, 51, 320, 321, 522. Ejusdem lex de cohibenda ira quam utilis fuerit Antiocheno po pulo, 324, 325, 326, 327. Ejus dicendi et arguendi liber tas, qua Theodosium ab ingressu Ecclesiæ prohibueri:, 317. Ridetur a Gerontio, 366. Ammonius Simiæe sacerdos, 272, 273. Ammonius monachus spectatissimus comes Athanasii, et quæ de eo circumferantur, 187, 183, 192. Ammonlus monachus, et de ejus cum Theophilo con troversia, 371, 372, 373, 374, 375. Ejus obitus, 383. Ammonius monachus Nitriensis, Thaumasius a Cyrillo dictus, 463, 469. Amon monachus insignis, tribus discipulorum milli bus præfuit, 179. Amor incredibilis cujusdam patris erga filios, nernon servi erga dominum suum, 316 Amores suos episcopatul suo prætulit Heliodorus, 296, 297. Amphilochius episcopus Iconti; et quam multa de illo commemorentur, 138. Ubi et quando enituerit, 201. Qua dicendi libertate.sit usus ad Theodosiura, 257. Amphithyrum Hunnicum quid, 838. Anastasia (S.), et quid de templo ejus circumferatur, 231. S. Anastasia incantatricis reliquiæ, 459. Anastasius Dicorus imperator, 690. Cur Dicorus dictus, ibid. Ducit uxorem Ariadnam, 694. Exigit episcopos, 692, 693. Anastasius imperator, Manicheus a populo vocitatus, 693. Macedonium episcopum trucidari jussit: et que post mortem Macedonius verba miserit, 695. Cur ex sacris exemplus libris, 712. De iis quæ sub ejus imperio gesta sunt, 712, 713. Ut imperium deposuerit vitamque paulo post finierit, 726, 727. Anastasius ecclesiæ Antiochene minister et œcono. mus, male Thomam monachum accipit, 770).
Anastasius Sinaites sedem suam recuperal Gregorio defuncto, 872 Anastasius Sinaites Antiochenus episco pus foeda morie affectus a Judæis, 867. Anastasii Presbyteri error a Nestorio comprobatus, Anastasi Romani episcopi obitum ingens consecula seditio, 709, 710, 711. Anastasius Hierosolymitanus ep'sc., 61, 667. Anastasius Theopolis episcopus qualis vir, et quain firmiter tidei petra nixus adversus Justinianum substi terit, 784, 785. Anastasius Anastasii Antiocheni successor, 888. Anathematis nomine quid sign:fice:ur, 511. Anatoli porticus, 546. Anatolius novæ Romæ episcopus, 598. Ejusdem obi lus, 613. Anatolius magus, de rebus ejus, el interitu, 811, 812, Anazarbus civitas, 755. Andragathius Jonms Chrysostomi in philosophicis praceptor, 541. Androgynus Deus, 532. Angeli victoriam Romanorum contra Persas prænun tiant, 180. Angelitæ hæretici, 876, 877. Animantia quædam bumana forma, quæ in flumine Nilo visa sunt, 855. ☐ Animus divina æmulatione succensus nihil metuit, 143, 144. Ad animorum instituta, corporum quoqre nio res conformantur, 18. Annona per Constantinum clericis concessa, a Juliano pravaricatore publicos in usus relata, 16. Annus quot babeat dies, 200. Anthemius post Antiochum Theodosii junioris veluti tutor et pædagogus, 458. Anthemius imperator, 604. Anthemius rallianus quam peritus architectus, 765. Antbimus Constantinopol, au.istes e sede sua deturba tur, 743, 744, 745, 772. Anthusa miater Joannis Chrysostomi, 313. Anthropomorphiaui qui nominati, 372. Antimus ab Adriano in deorum numerum relatus, et quid de eo scriptum a Prudentio, 90, 91. Anto.ii magui sectatores quam male Lucio babiti, 154. Ejusdem in somnis visio, et interpretatio quoad Valentis imperium, 103. Antiocheni Julianum imperatorem rident, 60, 61. Ejusdem in eos vindicta, ibid Antiochenorum lucus qualis, et quomodo incensus, 6, 62, 63, 61, 65. Eorum preces ad Leonem imperatorem, ut corpus S. Simeonis monachi Antiochiæ relinqueret, 562, 565. Anjochia Justino Theopolis dicta, 512. 514. Antio chiæ tres eodem tempore fuerunt episcopi, et quomodo, 40. Ammochiæ Ecclesia quomodo divisa. 221. Antiochia tumultus, et imperatoris ira propter ignominiosam sta tuarum dejectionem, 324. Alius item tumultus obortus propter Flavianum, l'aulino defuncto, 267, 268. Seda tur, 270. Antiochus Ptolemaidis Phorniciæ episcopus, 368. An tiochus tit impurissani l'orphyrii socius, 412. Quando mortuus, 427. Antiochus pædagogus Theodosii juniorisqualis, 457, 438. Antiphonarum usus quam antiquus, 365. Aonas insignis monachus in Phadana, 193. Apameni vivifico crucis ligno berantur ab obsidione Chosdrois, 758. 'Amatope: qui dicți, 160 Apelles monachus insignis, 180. Apes habent ducem; et de ejus aculeo, 817. Aphraates in igni vita pra clarus, quomodo mnouasticæ vita instituto, gregis Christi salutem prætuleri:, 148, Aphthartodocitarum hæresis, 782, 784, 869. Apocalypsis Petri thi legatur, 298. Apocalypsis Pauli admirationein pluribus movit mona chis, 298. Apollinares duo Syri quales, et qua ratione, consilio et instituto Juliani Apostate obstiterit, 53, 56 Apolinaris error quain impudens, 227, 228. Hæresim suain propalam et clare docet, 229, Apollinaris et Timo theus a Damaso Romanorum episcopo condemnati, 233. Apollinaris Alexandrinus antistes, 783. Apolionius mercator, deinde monachus invalidorum curator, 183, Apollos multorum monachorum auctor et dux; et de ejus virtutibus, 181. Apostolorum epistola de its quæ necessario observandla Aqua benedicte vis et efficarla, 277. Aqua due'os Constantinopolitanus, 116. Aquarum pluvialiom divortia quomodo cohibita, sub Theodosio juniore. 412, 145. Aquarum pluvialium illuviones. 425. Et marinarum,.§.6. Arabia Beatæ cognomine inclyta, 718. Arbogastes cædis Valentiniani Junioris patrator; et quomodo, 308, 309. Abstinet summa rerum, et Eugen o a tyrannidem succurrit, 509. Ipse sibi mortem conscivit, el quomodo, 314. Arboris Persææ salubritas unde na'a, 71. Arcadia Arcadii filia; et de ejus pietate, et virtute, Arcadii imperatoris obitus, et de ejus liberis, 130. Arcadius orientali a patre prælicitur imperio; el ut apud ipsum Rufinus primas in administratione rerum obtinue rit, 339, 340. Arcesilaus vir magnus per omnia, et de his quæ et dieta sunt a Zozima quoad fatalem Antiochi e casum, 736. Uxori ejus quomodo restitutus oculus, 737. Ardaamanes Persarmeniorum princeps, 797. Res ejns gestæ, 798. Ardaburius et Aspar ejus filius belli adversus Joannem tyrannum duces sub Theodosio; et de Angelo præeunte copiis Asparis, 450, 451, 152. Ardaburius Narsem in fugam conjicit, 479, 180. Septem Persarum ductores trucidavit, 481 Ejus interitus, 632 Ardasenes Persa victus ab Areobindo, 579. Areohindus Romanorum-dnx, 578, 579. Persarum fer tissimum singulari certamine intereant, 481. Arethas (S.) et de ejus martyrio, 739, 7,40. Arethusii populi in Marcum episcopum barbaries, 26. Argyropofis, alias Chrysopolis, 488. Ariadna Leonis filia, 632, 633. Ariadnæ adversus Zeno nem maritum moribundum impietas, 690. Nubit Anasta sin, 691. Aristocratia quid sit, et a quo apud Romanos instituța, 726 Mauricio laudata, 819, Ariani, defuncto Athanasio, quantas Christianis cala mitates intulerint, 153, 154, 153. De Trinitate male sen tientes a synodo Romana exauctorati, 170. Imperante Theodosio, ex erclesiis eject quomodo in suas redie riut regiones, 255. Eorum impietas et inhumanitas quanta, 156, 157. Rumor eorum contra Theodosium, 263. Eorundem ab invicem separatio, 283, 286. Illorum processiones et conventus, qua ex causa sublati, 363, 361. De eorum successione post Dorotheum centum et viginti natum anoos, 464. Ariomanitarum hæresis, 101. Arius et Eunomius anathemate jugati, 256. Aril dogma qua ex causa professi sint Gotthi, 209, 210. Armenii hæretici, 869, 882, 883, 881. Arsacidarum ordo, 818. Arsacius patriarcha Constantinopolitanus, qualis fue rit et ut Joannis Chrysostomi sectatores persecutus sit, et paulo post mortuus, 409, 410. Arsenius Magnus imperatorum præceptor, et de ejus angelica vita, 266, 267. Arsesius præclarus monachus, 187. Arsion monachus insignis, 187. Artemius generosus fidei propugnator, et martyr, Arziburtzus apud Armenios quid sit, et de jejunio pra pler eum, 885. Ascholius Thessalonicensis antistes, 232. Varias de re ligione opiniones Theodosio exponit, 232, 233. Asclepiadis Novatianorum episcopi et Atticl patriar che colloquia, 488, 189. Asiani episcopi. Vite Epistola Asianorum, etc. Asparis ducis fuga, 578, Cædes, 632. Asterius presbyter communionem Eunomi:norum an bit, 233, 236. Asterius Orientis præfectus, 318. Asterii cum Gregorio Theopolitano contentio, 824. Cjus interitus, 826. Astronomia perstringitur, 203, 203. Athanais. Vide Eudocia. Athanasius Magnus apud virginem pudicam occulta tus, quomodo in publicum prodierit, et Ecclestami rece perit, 17. Concilio Alexandrino præsidet, 33, 34. Quid in oratione de fuga cominemoret, 36, 37, 38 39. Quid item de istis verbis, Substantia et Subsistent a constituerit, 55, 56. Ab Apostata inquisitus, arte mirifica pro'ugus evadit, 43. Græcorum opera exsilio mu.ctatur ab Apo stata, et cur, 53 Ab exsilto revocatus, quanto in n more apud imperatorem fuerit, et quomodo res. Eedle siarum Ægypti cum potestate rexeri:, 98, 99. Atlaɔusii mors, et de ejus successore, 151, 152. Athanasius Diaconus confessor, 600.
Athanasius Celetes sive Herniosus Alexandriæ episco pus, 686. Attalus Bomanæ urbis præfectus, 422, 423. Atticus patriarcha Constantinopolitanus, qualis fuerit; et de persecutione ejus tempore facta, 10, 411, 412. Ejusdem in administranda promovendaque sua Ecclesia studium et opera: et quam is urbanus et facetus necnon in imponendis rerum nominibus acutus fuerit, 487, 488, 489. Quomodo reprehensionem quod Joannitas male ac ceperit, a se sit amolitus, 489, 490. Ejusdem ad S. Cyril Juin Alexandrinum litteræ, de nomine Joannis Chryso stomi in album ecclesiasticum referendo, 491, 492. Ejus dem aliæ ad Petrum et desium diaconos Cyrilf, 193. Attico sacris præsidente paralyticus in baptismo sama tur, 461, 462. Attila (de) duce Gotthorum, 578, 379, 380. Avaritia Theodosii episcopi, 460. Rufini, 341. Basilisci, 671. Maricii, 838. Augusta reditum Chrysostomi ab imperatore obtinet, seque eum reverituram esse pollicetur, 383. Augustales qui vocati, 31. Augusteum apud Antiochenos quid, 61, 66. Augustulus Orestis filius, qui et Romulus, 604. Avitus imperator, 601. Aulocrenes quæ regio et de templi ejus demolitione, Aurargenteum. Vide Chrysargyron." Aurelianus Epiphaniensis ecclesiæ diaconus, 701, 702. Auxentius Mediolanensis episcopus; de ejus hæresi; et quomodo a Damaso Romano sit exauctorains, et quae synodus de eo episcopis lyrici scripserit, 172, 173, 174. Auxentius monachus celeberrimus, 563. Auxentius Exscholaris, insignis monachus, 622. Auxumitæ quomodo Christianismum amplexi sint, 787. Azizus monachus egregius, 193. Babylas (S.) Antiochenos antistes qua de causa martyr, translatus in Daphuem, et inde deportatus, 62, 64, 61. Baptismus a Constantino quando susceptus, 722. Bapti smus apud veteres quando conferebatur, 392. Ejusdem depravatio per adulterinum usum cui tribuatur, 284. Baptismi collatio in Thessalia quando fieri solita, 297. Baptismi traditio abolita per Arianum, et de miraculo quod intervenit, 711. Ut in baptismo paralysi laborans Judæus sanationem receperit, 461, 462. Barbari in Christianos severiores fuere quam Græci, jubente Juliano, 29. Valentem quomodo fugarint et in cenderint, 214, 215. Vincuntur a Theodosio, 223, 232. Theotimo ad mansuetiorem vitam quomodo Traducti, 329. Barbarorum in fines Romanos incursus, 420, 421, 42:5. Strages ingens, 360, 361. Barbas Arianus, 464. Dum baptizatur, aqua de repente disparet, 711. Barnabæ apostoli reliquiæ, 716. Barsanophius monachus quam insignis vita et sanctitate monachus, 768 Barses et Eulogius in monasteriis suis episcopa.em consecuti consecrationem, 103. Harses Edessenorum antistes, virtute et donis aposto licis clarus, quomodo deportatus, 142. Bartholomæi apostoli reliquiæ, 715. Basiliscus martyr apparet Joanni Chrysostomo, 429. Basiliscus dux, proditor, 631, 632, 635. Basilisci tyrannis, 663. Circulares ejusdem litteræ ad versus sanctain quartain synodum, 664, 665, 666. De his qui ejusdem litteris subscripserunt, 667. Ut circulares priores litteras abnegarit, et alias contrarias promulgarit, 669, 670. Cum uxore et liberis interficitur, 671. Basilius Ancyræ presbyter, martyr, 28. Basilii fratres, quales viri exstiterint, 137. Basilii re sponsum ad Juliauum quoad librum Apolinars, 56. Basilius Magnus, et Gregorii ambo, qua aetate enituerint, 201. Basilius et Gregorius abditam Juliani improbitatem deprehenderunt, 8. Basilius et Gregorius divinum amico rum par, Arianorum insultus repellunt, 161. Ut Bashius Ecclesie Casariensis post Ensebium gubernator exstite rit; et de admiranda ejus adversus Valentem dicendi libertate, 133, 134, 135. Bassa pia mulier, 655. Bassones et Bassus monachi, 191. Batthæi stopenda abstinentia, 195. Belissari res gestæ, 747, 748, 719, 751, 752, 733, 751, Bellum acuit animos, 479. Bellum civile inter Turcos, 817. Bellum Maria Sarracenorum principis contra Roma-. nos, 205 Bellum Persicum interfecto Mauricio quantum ca amitatis Romanis importarit, 866, 867. Bellum inter Persas et Romanos, pace cum Per-is fracta, propter Christianorum persecutionem, 479, 480. Ut bella omnia adversus Theodosium pium principem mota Deus in spe ra is admirandisque rebus statim confecerit, 441, 415. Benjamin monachi vita et conversat.o, 182. Benjamin diacontis sævissime excruciatus martyrii pal mam reportal, 477, 478. Benouon subnotarii in fide poovaio, consubstantialis constantia, 259, 260. Benus monachus præclarus, 179. Beritus, Phoenicia urbs, 565. Blachernæ templum Dei Genitricis magna religione cultum Byzantii. 837. Blasphemia Ne-torii in Virginem mairem, 505, 506, 308. Quorumdam Græcorum in B. Virginem quomodo castigata, 852. Blasphemas Persa quidam quomodo castigatus, 411, Blasus Persarum rex a l'abade fratre capitur, excæca tur, et carceri includitur, 713, 714. Bos biceps, 797. Boves trahentes currus conjugum regum apud Turcos seu Persas, 848. Bosporus cur ita vocatus, 620. Bonifacius Romanus antisies, 502. Bonifacius dux ab Aetio circumventus, et quomodo, Briga, et Brigitio oppidum, 177, 178. Brison imperatricis cubiculariorum princeps, ab Arianis lapide ictus, et cur, 363. Britannio Sy harum episcopus, et quam generose cu'n Valente sit congressus, 163. Burgundionun gens, ulteriorem Rheni fluminis ripam ccolens, quomodo Christi sacra complexa sit, 533, 534. Buselinus victus a Narse, 756. Busiris, alias hæreticus Eneratita, quam fortiter confe sionem propter religionem pertilerii, 27. Butherichus Theodosii vir princeps quomodo occisus,. Byzantium a cæde Mauritii, sa pe hostiliter captum et direptum, 863, 866. Cabada Persarum regis creatio et abrogatio, 713. De ejus uxore, ibid. Recuperat regnum, 714. Cabaones Maurus, et quid pro Christianis egerit, 749), Cadium aliquot a crudelissimo tyranno Phoca commis. sarum designatio, 862, 863, 864, 867. Ceremoniarum dissimilitudo non lædit unitatem Eccles sia, 291. Cæremoniarum apud veteres variæ observatio. nes, et ab ipsis apostolorum temporibus, 300. Ca remonte veteribus non tantopere curæ fuerunt: sed necessaria tantum et fidem promoventia constanter servare jusse runt, 301, 3012. Cæsar (C.) primus monarcha declaratus, et de pluribus ab eo gestis, 723. Ejus cædes, 724. Ca-sarea cur ita vocata, et cur ei nomen ademptum a Juliano prævaricatore, 14, 15. Calamitates Romanæ, 421, 422, 423, 421, 425. Calami tates orbis variæ sub imperatore Leone, 618, 619, 620, Calandion episcopus Antiochenus, 634. Calandion ex pellitur, 664. Revocatur, 672. Agitur iterum in exsilium, Calemeros agricola quomodo corpus Zachariæ prophetæ invenerit, 455. Callinicus Cilicia preses in crucem actus, 767. Callio pius præsbyter Nicænus, 487. Callisti porticus, 546. Callitropa vidua, et de ejus vinea, 381. Calopodius libelli de Chalcedoneusi synodo surreptor, Canephora que dicte, 26. Cane (de) Sergii haeresiarchæ, 883. Canon indifferens de celebrando Pasche festo apri Novaliuos, 288. Canon ecclesiasticus de translatione epi scoporum, 521, 523. Cantilena Justiniani post quintam universalem synn dun, incipit his verbis: Unigenitus Filius et Verbwr Dei, etc., 779, 780. De cantilena: Lux h laris, 879, 801. Capillus Christi Domini, 623. Captivi Persarum quomodo redempti, 483, 481. Capuvi
gaingwareum duobus aureis, etiam uno redimi possent a Mauricio, cæduntur a Chagato, 858. Carielea Heliodori, 296. Carterius Macedonianorum antesignanus, 283. Carthago Romano imperio subiicitur, 751, 752. Castitatis exemplum pulcherrimum, 424. Catellus cæcus res inauditas peragens, 787, 788. Celer ordinum aule Anastasii præfectus Macedonium ex throno deducit, 691. Cellæ, et de loco a Cellis dicto, 189. Chaganus Avarum dux: de gestis ejus rebus cum Ro manis, 813, 844. Prisci legatum de pace auifit, №43. Ejus exercitus conciditur, pace ropta, a Prisco et Comme utio.o, 856. Captivos omnes, quos Mauricius redimere supersede rat, ferro necal, 857, 858. Chalcedon urbs, et aliæ ejusdem appellationes, 591. Ejusdem muri cur a Valente diruti, 115. Quomodo item restaurati, 126. Chatzinizarii hæretici et de magistris eorum ac dogma tibus, 881, 885. Childerichus. Vide Hilderichus. (-hosroes (ut) imperium Orientis invaserit, castella ceperit, et spolia ampla retulerit, 798, 799. Pacem cum Romanis frangere meditatus, in eadem confirmatur a legato Mauricii, male tamen accepto, 837. Admissum in Mauricio piaculum indigue ferens, beltem movel, 861, 866. Pace fracta Romanum invadit imperium, 756, 757. Levis et inconstans, 758. Pudore perculsus ob tantos in adorienda Edessa labores frustra susceptos redit in regnum, 759, 760. Quid eidem accidit in obsidenda Ser giopoli, 761. Ut tandem vitam cum dedecore amiserit, Chosroes juntor Persarum rex, quomodo Hormisdam patrem suum occiderit, 833. Cur ad Romanos profugerit, eorumque auxiliis fuerit in regnum suum restitutus, 851, 835. Cruces Gregorio Neapolitano mittit, 836. De douis ejusdem, quæ maxinio martyri Sergio misit, 837, 838. Que de Romanorum imperio prædixerit, 842. Quid item Probo episcopo Chalcedonensi de Bei genitrice dixerit, 813. Quid sub Phoca occuparit, 888. Christiani in Juliaui persecutionis timorem quomodo inciderint, 12. Per contumeliam Galilæi dieti Juliano, 13. Jilis Græcæ et ethnica artes et disciplinæ necessaria sunt, 56, 57. Quanto graviora passi a Vandalis, tanto ma jore veneratione culti a Maurushs, 749, 750. Apud Persi dem in tolerandis ærumuis pressi ad Romanos confuge runt, 479. Quam gravia a Pērs.s tormenta perpessi, 471, 475. Eis sub Diocletiano passis honorem invidei Ju ianus, 46. Eorum quod diis sacrificare noluissent, jussu impera toris Juliani, quam acerba condemnatio, 53. Res eorum sub Cabade Persarum rege quomodo cohonestatæ, 714, 715. Eorumdem multi partibus, quibus vox editur. adem ptis locuti, ibid. Christianorum multitudo quam male accepta a Judais Antiochiæ sub Phora, 867. Christianismus a Juliano quomodo abjuratus, 12. Ut etiam apud Persas sit propagatus, 472, 473, 474. Ejusdem incrementum sub Theodosio, 508, 341. Christianismi de sertores Juliano apostata gratificaturi quam miserabiliter perjerint, 66. 67, 68, 69. Christianismum maligne exagi tantium confutario, 551. Christus, Galilæus ab Apostata calumniose appellatus, 46. Ejus adventum non ferentia simulacra diffluxere, 71, 72. Ejus prædictiones de excidio Hierosolymorum falsas esse, conatus ostendere Julianus; illarum certitudinem comprobavit, 73, 74, 75, 76, 77. Christum, merum homi nem esse an asseruerit Nestorius, 505, 566, 507, 508. In eo duæ naturæ unite, 509. Post resurrectionem quo modo, et Cur cibum gustaverit; 782, 784. Apparet Mauricio, 820 Christum, in, vel ex, duabus naturis profi teri an idem, 601. Quid de eo senserint Eutyches, Seve rus et Dioscorus, 705, 706. Christi Jesu Servatoris ad ventu quanta ceperint incrementa Romanorum res, 722, Chrysanthus (nt) ad præfecturam Ecclesiæ Novatiano rum sit vocatus, 463, 461. Ejus obitus, 471. Chrysaphius primarius juter imperiales cubicularios eunuchus, causa synodi prædateriæ, et dissidii imperatri cum, 517, 518. Quomodo interierit, 553, 551. Theodosii Juribus abusus, 588. Chrysargyron apad Romanos quid, et qua ratione sub Istum, 718, 719, 720, 721. Novum postea constructum, Chrysopolis eur Argyropolis dicta, 488. Chrysostomus Vite Joann, Chrysostomus. Xpugordeta quid sit, et a quo instituta, 725. Chubdam qua civitas, et de luctu illius præfecti mor Hei. 84). Chani et Var., 846, 817, 818. Circesil oppidi inexpugnabilis descriptio, 798. Claudiani poeta tenipus, 380, Clearchus, Anastasii imperatoris avunculus, 693. Cnapheus. Vide Petros (napheus. Celestinus Romanorum episcopus, 502. Quid de Nesto rio ad S. Cyrillum scripserit. 510. Cognitio quæ ab hominibus, et ea quæ a Dei gratia provenit, quæ sint, et a quibus obtineri possint, 20A. Comana, oppidum Cappadociæ, $29. Comarius Procopii proditor, et de ejus nece, 115. Commentiolus, genere Thrax, Orientis prætor, 831. Ejusdem et Prisei cum Avaribus conflictus, 856, 857. Cædes ejus per Phocam, 863. Communitas ecclesiasticorum Rhinocoluræ, 199. Com munitas inter Palestinos monachos quanta, 553. 556. Conceptu (de) Virginis, locus admiraudus, 515, 5:6. Conon adversus Philoponum, 873. Conitæ hærstici, Conon Apameensis episcopiis episcopalem functionem militari munere commutat, 712. Conscientia bona in malis, res stabilis et firma est, 414. Consolationis litters lunocenti Romani episcopi ad D. Chrysostomum, 415. Et ad Ecclesiam Constantinopolița nam, 415, 416. Constans Constantini tyranni filius; res rejus grsla, 446. 447. Insidiis Gerontii sublatus, ibid. Constanttua Mauricii imperatoris conjux, 814, 813. Iπ terimitur cum tribus filiabus. 863. Constantinopolis cura Angelis commissa, 360. Constan tinopolis restauratio post maximum terræ motum, 514. Constantinopolitanorum tumultus propter exsilium Chrysostomi, 384. Luctus item post discessum. 591, 395. Tumultus alius propter blasphemium Nestorium_contra Virginem Deiparum, 503, 506, 507, 508. Et post ejusdem exauctorationem, 521. Constantini Magni Eberalitas erga clerum pro sua in Deum observantia, per Julianum abrogata, 16. Ejusdem elogium et pietas, 270, 271. Suggillatur a Zozimo, 720. Redarguitur Zozimus, 720, 721, 722, 725. Constantini Lardy ædes omnivoro igni traditæ, 850. Constantinus in Britannia tyrammus renuntiatus; et de rebus ab eo gestis, 416, 417 Quomodo victus a Constantio, 448, 449. Ejus interitus, 577. Constantius quibus in rebus verum patris sui fuerit exemplar, 3. Ejus obitus, 11. Constantius (ut) devictis tyrannis Maximo, Gerontio, Constantino rerum summam administrarit, Valentiniauo tertio post Honorium imperatore Romæ relicto, 417, 148. Ut Placidiam uxorem duxerit, 445. Constantius Houorti sororins quomodo vita funetus, 449, 130. Constitutio Gratiani de re'egandis Arianis, et revocan dis fidei Nicenæ cultoribns, 223. Theodosii imperatoris, qua Nestoriana damuatur hæresis 520, 521. Arcadii pro mulgata adversus Ecclesiam, 412, 413. Joviniani de noa jungendis matrimonio sarris virginibus, 93, 96. Theodo sit, juxta 1. Ambrosit præscriptēm, 319, 320, 322. Theo dosii de una religione colenda, 223. Constitutionum seve vitas charitati et utilitati publica posthabenda, 491. Consubstantialis cultores quomodo in exsilium pulsi, 113, 114. Consubstantialis professores Macedoniani quo modo a Liberio Romano accepti, 119, 120. De consub stantialis a Severitis inducta ratio, 781. Consubstantialitas Patris et Filii confirmata, sub Jəri niano, 97, 98. Consuetudines variæ apud varias gentes et Ecclesias per quas nullum catholica religioni, vel offendiculum, vel dissidium est creatum, 294, 295, 296, 297, 298. Contentio Antiochiæ non parva propter duos codeas tempore episcopos, et quomodo terminata, 215, 2zfi. Continentia el temperantia monachorum Palæstinorura admiranda, 557. Contobabditæ hæretici, 876. Conversationis et vitæ genus mirandum a monachis Palestinis excogitatum, 533, 556, 537, Copres monachus, et de ejus virtutibus, 179. Corona nihil a lapillis differre putanda, 817. Corpus Domini quon.odo corruptibile et incorruptibile, 781. 782, 783. Corporis nostri compositio, 871. Corporum constitutio, animarum a qualitatem sæpe argint, 18. Corruptionis vocabulum duo significat, 782. Cosmas Epiphaniæ episcopus, 701. 702. Crispinus presbyter qua de causa factionem Eunciria norum ambierit, 235, 255. Crispion et Malchion germani, monachi insignes, 191. Cronjen monachus, 187. Crudelitas maxima Alexandrinorum adversus Prote rium etiam occisum, 612.