Diplomatic text · index (Pinax) re-anchored from Barlaamus over-extension; facsimile Page view — PG column chips mark the printed columns.
col. 1365–1366page 1 of 4
Index Homiliæ
PG 151:1365ΠΙΝΑΞ ΤΩΝ ΕΝ ΤΑΙΣ ΟΜΙΛΙΑΙΣ ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ ΤΟΥ ΠΑΛΑΜΑ ΚΥΡΙΟΤΕΡΩΝ ΠΡΑΓΜΑΤΩΝ ΚΑΤΑ ΑΛΦΑΒΗΤΟΝ. Ἀβραὰμ ἐχρημάτισε πατὴρ πολλῶν ἐθνῶν, 56. 'Αγάπης ἔργα τίνα εἰσὶ, 25. Αγγέλοις ἐγκαταλέγει τους νηστεύοντας ἡ ἀληθῆς νηστεία, 58. Αδελφὸς καὶ πατὴρ ἡμῶν ἐστιν ὁ Ἰησοῦς Χρισ στός. 1. Αίσθησις περιεκτικωτάτη ἐστὶν ἡ φαντασία, 187. ᾿Αμερὴς καὶ ἄληπτος ἡ τοῦ Θεοῦ οὐσία, 199. Αμικτον χρὴ πάσης κακίας τὸν τῆς νηστείας και ρὸν συντηρεῖν, 32. Αμπελών Κυρίου Σαβαώθ τίνες εἰσὶ, 151. ᾿Αναβίβασις τοῦ λογισμοῦ ἐπὶ τὸ ύψος τοῦ Σταυροῦ, Αναρχον ἔργον τοῦ Θεοῦ ποῖόν ἐστι, 89. ᾿Ανθίστασθαι δεῖ τὸν πιστὸν τῇ συνέσει τῆς πίστεως, καὶ χαίρειν τῇ ἐλπίδι, 93. ᾿Ανθρακιὰ τί λέγεται, 132. ᾿Αντίθετος ὁ τρόπος τῆς προσευχῆς τοῦ Τελώνου καὶ Φαρισαίου, 6. Απαντες κοινώς εἴχομεν τὴν ἐκ τοῦ προπάτορος ἀρὰν, 25. Απαρχή τοῦ Πνεύματος τί ονομάζεται, 94. Απερινόητον μυστήριον ἡ σύλληψις τοῦ Λόγου τοῦ Θεοῦ καὶ θεανθρώπου Σωτῆρος ἡμῶν Ἰησοῦ Χρισ στοῦ ἀγγέλοις τε καὶ ἀνθρώποις, 12. Από ποίων στομάτων ὁ Θεὸς καὶ οἱ ἅγιοι αὐτοῦ οὐ δέχονται ὕμνον, 130. Ασέβεια διαφέρει ανομίας, 165. Ατοπία μεγίστη τὸ λέγειν μὴ δεῖν γενέσθαι παρὰ Θεοῦ τοὺς κολασθησομένους, 231. Αὐτεξούσιον ὁ Θεὸς ἐποίησε τὸν ἄνθρωπον, 200. Βαιθήλ πῶς ἐξμηνεύεται, 112. Βάτος καὶ λαβὶς ἐστιν ἡ Παρθενομήτωρ, 76. Βιαία ἦν ἡ πνοὴ κατὰ τὴν ἡμέραν τῆς Πεντηκοστης, καὶ τίνες προείπον περὶ αὐτῆς, 136. Γαβριὴλ ἦν ὁ εὐαγγελισάμενος ταῖς Μυροφόροις τὴν ἀνάστασιν τοῦ Χριστοῦ, 105. Γάμον τί λέγει· γάμους διατί λέγει καὶ οὐχὶ γάμον, Γεννήτρια τῆς ἀπαθεία; ἐστὶν ἡ ἐγκράτεια, 48. Γεύσις τῆς ἁμαρτία; ἐστὶν ἡ ἐν τῷ λογισμῷ τῆς κακίας ἀρχὴ, 191. Γῇ παραβάλλεται ἡ ψυχή. 184. Γνόμον τί ἐννοεῖ ὁ μέγας Διονύσιος, 197. Δαίμοσι συντάσσονται οι πρὸς γοητείας χωροῦντες, Δακτυλίδιον καὶ ὑποδήματα τί ἐννοοῦσι, 16. Δεῖ τῇ νηστεία προσεἶναι τὴν ἐγκράτειαν, 35. Διὰ λόγου τελεῖται ἡμῖν ἡ πρὸς Θεὸν θυσία, 59. Διὰ τί ἡ ταπείνωσις ἀνάγει τὸν ἄνθρωπον εἰς ὕψος δικαιοσύνης, ἡ δὲ οἴησις κατάγει αὐτὸν πρὸς βι θὸν τῆς ἁμαρτίας, δ. Διατί κόσμος καλεῖται τὸ πᾶν, 33. Διατί κατὰ πάντα ὑπήκοος τῷ νόμῳ γίνεται ὁ Δε σπότης Χριστός, 26. Διατί ὁ ἄνθρωπος μετὰ πάντα τὰ δημιουργήματα ἐπλάσθη, 35, 146. Διατί ἄνθρωπος γέγονεν ὁ τοῦ Θεοῦ Υἱὸς καὶ Λόγο, Διατί ὁ Χριστὸς προσφορὰν ἑαυτῷ καὶ ἀπαρχὴν προσήνεγκε τῷ Πατρὶ ὑπὲρ ἡμῶν, 89. Διατί ἔστη ἐν μέσῳ τῶν μαθητῶν ὁ Κύριος. 192. Διατί πάντων τῶν ἁγίων τὴν μνήμην ποιεῖται ἡ Εκκλησία, 145. Διατί τό, παράγων, δις εἴρηται, 169. Διατί τους μαθητές ἠνάγκαζεν εἰς τὸ πλοῖον ἐμβῆς ναι, 179. Διατί λέγει τα, καθήσει, καὶ συναχθήσονται, καὶ ἀφοριεί, 202. Διὰ τῆς ἁμαρτίας εἰσχωρεῖ ἡ δυσπέδεια, καὶ διὰ τῆς δυσσεβείας ἡ ἁμαρτία, 42. Διὰ τίνων ὁ Χριστὸς ὑπερυψώθη παρά Θεοῦ, καὶ πῶς ἡμᾶς σώσει, 126. Διδασκαλία περὶ τῆς ἐκπορεύσεως τοῦ παναγίου Πνεύματος, 41. Δια έρει ἡ πρὸς Θεὸν ἀγάπη τῆς πρὸς τὸν κόσμον ἀγάπη, 185. Διάφορος ἡ προσευχὴ τοῦ Τελώνου, 8. Δι' ἑνὸς ὁ Χριστὸς ἰάσατο τὸν διπλοῦν ἡμῖν θάνατον, καθάπερ ὁ διάδολος δι᾽ ἑνὸς προϋξένησεν ἡμῖν αὐτ τὸν, 91. Διπλοῦν τὸ εἶδος τῆς προσευχῆς, 7. Διπλοῦν τὸ εἶδος τῶν πειρασμῶν, 182. Διπλοῦν τὸ τῆς ἐλεημοσύν νης καλόν, 201. Διπλοῦν τὸ τῆς ἐνεργείας τής ρυγμα τῶν ᾿Αποστόλων, 137. Διπλοῦς ὁ ἐν ἡμῖν πόλεμος, 155. Διπλοῦν περιτείχισμα ή νηστεία καὶ
(Hujusce voluminis col. 9; sed require ad numeros crassiores textui insertos.)
col. 1367–1368page 2 of 4
PG 151:1367ΠΙΝΑΣ. ή εγκράτεια, 46. Διπλοῦς ἐστιν ὁ ἄνθρωπος, 144. Δοκίμιον τῶν πιστῶν εἰσιν οἱ πειρασμοί, 179. Δῶρα τῆς νηστείας, 54. Εἰς τέσσαρα διηρεῖτο ἡ νύξ, 180. Ελαιόν ἐστιν ἡ ἀγάπη, 92. Ένδυμα γάμου ἐστὶν ἡ ἀρετή, 256. Εν πνεύματι καὶ ἀληθείᾳ δεί προσκυνεῖν τὸν Θεόν, Ἱερουσαλὴμ πῶς ἑρμηνεύεται, 56, 150. Ιματισμὸν τί ἐννοεῖ, 207. Ισαάκ τύπος ἦν τοῦ σταυρωθέντος Χριστοῦ, 56. Ιχθύς καὶ μελίσσιον κηρίον, ο έφαγεν ὁ Ἰησοῦς, τί σημαίνουσι, 193. Ἰωάννης ὁ βαπτιστής Πρόδρομος ἦν καὶ τῆς Ἐκε κλησίας τοῦ Χριστοῦ, 227. Ἰωνᾶς τύπος ἦν τοῦ προαιωνίου λόγου τοῦ Θεοῦ, Επαγγελία τοῦ Πατρὸς ἦν τὸ Πνεῦμα τὸ ἅγιον, Καίσαρ εἰς τέσσαρα διεῖλε τὴν ἀρχὴν τοῦ Ἡρώδου, Επενδύτης τί ἐστι, 152. Εργοις δεικτέον τὸν παρὰ θεῷ ὑπεύθυνον καὶ μετα νοοῦντα, ὅτι ἡ παρ' ἄλλων ὕβρις καὶ ἀτιμία δι καία ἐστὶ καὶ φορητή, 10. Έτοιμα πρὸς τὴν ἡμετέραν σωτηρίαν ποια γεγόνασι, Εὐχὴ τί επονομάζεται, 7. Εὐωδία Χριστοῦ εἰσιν οἱ Χριστιανοί, 181. Εωθινὰ τίνα λέγονται, 130. 'Εωθινὰ καὶ ὀρθρινὰ διατί λέγονται, 151. Ζιζάνια τίνες εἰσὶ, 155. Η Η αμαρτία φυγαδεύει τὴν ἀγάπην, 5. Ἡ ἁμαρτία πολλὰς ἐπήνεγκε καταστροφές γενικάς τε καὶ μερικάς, 19. Η βασιλεία τοῦ Θεοῦ οὐκ ἔστι κτιστή, 192. Κατὰ τίνα σταυροῦται ἡμῖν ὁ κόσμος, 35. Κεκλεισμένων τῶν θυρῶν, πῶς εἰσῆλθεν ὁ Ἰησοῦς. σῶμα περικείμενος, 102. Κεφαλὴ καὶ πρόσωπον ἀναγωγικῶς τί σημαίνουσι, Κληρονομίαν προς ποίους παρέχει ὁ Κύριος, 22. Κλητὸς τῆς ἐστι, 250. Λαλιά διαφέρει κραυγής, 65. Λευκόν ἐστι τὸ γράμμα τοῦ εὐαγγελικοῦ κηρύγματ τος, 196. Διμὸς τί ἐστι, 11. Λογικὰς τρυγόνας τίνας λέγει, 27. Λύσαι τὸ ὑπόδημα τῶν ποδῶν σου, τί σημαίνει, 54. Λύχνῳ παρεικάζεται ἡ ἑκάστου ψυχή, 5. Η διαφορὰ τῆς γνώμης εἰς δύο διείλε την μίαν Μαθητὴν οὐκ ἀρκεῖ τὸ βάπτισμα μόνον ποιῆσαι, φύσιν, 15. Ἡ ἐκ τῆς νεφέλης φωνή τί ἐδίδαξε, 199. Ἡ ἐν πνεύματι περιτομὴ τῆς καρδίας, 67. "Η ἐφ' ὑψηλοῦ οἰκοδόμησις τοῦ Ἱεροῦ τύπος ἦν τῆς ἱερᾶς Ἐκκλησίας καὶ τῆς πνευματικῆς ἀναδά σεως, 6. Ημείς διαφέρομεν μυρμήκων, καὶ αὐτοὶ ἡμῶν, 231. Η νηστεία ανακαινίζει τὸν ἐντὸς ἄνθρωπον, 44. Η ὀρθόδοξος Εκκλησία τιμῇ τοὺς ἁγίους, 145. Η πορνεία μεγίστης καταδίκης ἐστὶν ἀξία, 218. Η τοῦ Κυρίου ἀνάστασις καὶ ἀνάληψις, ἀνάστασις καὶ ἀνάληψις ἐστι τῆς ἀνθρωπίνης φύσεως, 121. Θ Μαρία η Μαγδαληνὴ ἀπόστολος γίγνεται τοῖς Απο στόλοις, 118. Μαριάμ πῶς ἑρμηνεύεται, 74. Μέγα ίαμα τῆς ἁμαρτία; ἐστὶν ὁ Υἱὸς καὶ Λόγος τοῦ Θεοῦ, 19. Μέθη τί ἐστι, 217. Μείζονα ἰσχὺν ἔχει ἡ ἀρετή, 5. Μελέαγρον τί ἐστι, 288. Μέλι πνευματικὸν λέγει την λύπην, 463. Μελισσείῳ κηρίῳ παρεικάζεται ἡ εὐαγγελική φωνή, Μίαν σαββάτων τί ἐννοοῦσιν οἱ Εὐαγγελισταί, 105. Θεῖος καὶ προσκυνητός ἐστιν ὁ τύπος τοῦ Σταυροῦ, Μόλυσμα κοινὸν τῆς Ἐκκλησίας ἐστὶν ὁ πορνεύων, Θεολογία περὶ Χριστοῦ, 131, 137, 145, 153. Θεολογία περὶ τοῦ ἁγίου Πνεύματος, 136, 137. Θεοπτία του 'Αβραάμ, 55. Θέρμη τις διὰ τῆς μελέτης τῶν ἱερῶν ᾀσμάτων ἐγγίνεται τῇ καρδίᾳ τοῦ Χριστιανοῦ, 120. Θερισταί τοῦ πνευματικοῦ θερισμοῦ τίνες εἰσὶ, 150, Θέρος παρ' ἡμῖν ἐστιν αἰσθητὸν καὶ λογικόν, 147. Ἰακὼβ τύπος ἦν τοῦ Σταυροῦ, 56. άματα τῶν ἐναντίων ἐστὶ τὰ ἐναντία, 129. Ίδιον τοῦ διαβόλου ή υπερηφάνεια, τῶν δὲ ἀγγέλων ἢ πρὸς θεὸν ταπείνωσις, 9. Μόνη ἐστάθη μεταξύ Θεοῦ καὶ παντὸς ἀνθρωπείου γένους ή Θεοτόκος, 207. Μόσχος σιτευτός ἐστιν αὐτὸς ὁ Κύριος ἡμῶν Ἰησοῦς Χριστός, 16. Μυροφόροι τίνες εἰσὶ, 104. Μυστήριον μέγα ὁ τοῦ Σταυροῦ λόγος, 61. μυστήριον τοῦ μέλλοντος αἰῶνος ἐστι τὸ φῶς τῆς μεταμορφώσεως, 190. Μωϋσῆς πῶς ὁρᾷ τὸν Θεὸν, 52. Μωϋσῆς τὸν τύπον τοῦ Σταυροῦ καὶ τὸ σχῆμα αὐτοῦ προανέδειξε, Νηστεία ἀληθὴς ποία ἐστὶ, 45. Νηστεία εντέλλεται τῷ ἀνθρώπῳ κατὰ πρῶτον, 55. Νηστεία και
col. 1369–1370page 3 of 4
PG 151:1369ΠΙΝΑΞ προσευχὴ συνοδά ἐστι, 63. Νηστεία καὶ ἀκρασία ἐναντία πρὸς ἄλληλα, ὡς ἡ ζωὴ καὶ ὁ θάνατος, Νίκης σύμβολά ἐστι τὰ βάζα, 80. Νόμος Ελευθερίας τίς ἐστι, 214. Νοσώδης ὁ Αύγουστος μήν, 177. Ὁ ἀναγεννηθείς δυνάμει ἐστὶ σύμμορφος τῷ σώ ματι τῆς δόξης τοῦ Χριστοῦ, 95. Ὁ ἀπολιμπανόμενος τῶν κατὰ Κυριακὴν ἱερῶν συνάξεων εγκαταλείπεται ὑπὸ τοῦ Θεοῦ, 101. Ο διπλασιασμὸς τοῦ, καὶ, ναί· καὶ οῦ, οὔ· τί σης μαίνει, 128. Οδοὶ Κυρίου τίνες εἰσὶ, καὶ τίνες διεστραμμέναι, Πικρὰ τὰ τῆς πορνείας ἐπιτίμια, 29. Πιστεύειν εἰς τὸν Θεὸν διάφορόν ἐστι τοῦ πιστεύειν τῷ Θεῷ, 39. Πίστις δικαιοῦσα ποία ἐστὶ, 40. Ποθητέα ἡμῖν ἡ στενὴ καὶ τεθλιμμένη οδός, 129. Ποία θέα ἐστὶν ἀναίρεσις ἁμαρτίας, 135. Ποία ἡ κατὰ Θεὸν λύπη, 164. Ποῖαι πτωχείαί εἰσιν ἄξιαι μακαριότητος, 175. Ποίοις ἐμποιεῖ ὁ διάβολος τὴν ἀπὸ τοῦ μίσους μέσ θην, 36. Πολίται τῆς μακρὰν τοῦ Θεοῦ χώρας εἰσὶν οἱ δαίμον νες, 15. Πολλαπλῆ ἡ ἐν Χριστῷ ἀνακαίνησις, 85. Πολλαχώς διαιρεῖται ὁ εἷς κόσμος τῇ διαφόρῳ χρήσ σει, 13. Πολλῶν πονηρῶν παθῶν αἰτία ἐστὶν ἡ τρυφή, 186. Οἱ ἀθετοῦντες τὰ τοῦ Θεοῦ θελήματα, οὐ λαμβάνουσι Πονηροὺς καὶ ἀγαθοὺς τίνας λέγει, καὶ διατί, 234. παρ' αὐτοῦ τὰ αἰτήματα, 217. Οἶκος Θεοῦ εἰσιν οἱ Χριστιανοί, 151, 152. Οι παρὰ τῷ μνήματι παρακαθιζόμενοι ἄγγελοι, τί ἐδείκνυον, 117. Ολέθριον ἐστι τὸ πρὸς ἀλλήλους μίσος, 2. Ομολογία ὀρθόδοξος περὶ τῆς ἁγίας Τριάδος, 41. Ο παρὰ τῇ τοῦ Σιλωάμ κείμενος παραλυτικὸς καὶ μὴ ἔχων ἄνθρωπον, ἐστὶν ἡ Ἐκκλησία ή μή ἔχουσα ποιμένα, δο δ Ὁποῖόν τι πάσχει ὁ ἡμέτερος νοῦς, 226. Πότε μετὰ δόξης πολλής φανήσεται ὁ Υἱὸς καὶ Δό γος τοῦ Θεοῦ, 20. Πότε ὁ Ἰησοῦς κατῴκησεν εἰς Καπερναούμ, 48. Πότε ὠφελεῖ ἡ πίστις, 171. Πρεσβύτερον υἱὸν τίνας ἐννοεῖ, 16. Πρόβατα καλεῖ τοὺς δικαίους, καὶ ἐρίφους τοὺς ἁμαρτωλούς, 21. Προηγείται τῆς μετανοίας ἡ ἐπίγνωσις, 160. Προηγείται τῆς θείας κρίσεως τὸ ἔλεος καὶ ἡ μα προθυμία, 18. Ο πονηρὸς διάβολος κατὰ μικρὸν ὑποτίθεται τὴν Προσευχὴ τί ἐστι, 6. ἁμαρτίαν, 14. Οπου δεσμὸς ἀγάπης πάρεστιν, ἐκεῖ καὶ ὁ Χρι στὸς, 71. Ορατὰ καὶ ἀόρατα πάντα διὰ τὸν ἄνθρωπον ἐποίησε, Οργὴ τί ἐστι, 89. Οροφός ἐστι τὸ λογιστικὸν τῆς ψυχῆς, 51. Ο Σταυρὸς ἦν ἐν τοῖς προγενεστέροις, καὶ τὸ μυ ατήριον αὐτοῦ ἐνηργεῖτο ἐν αὐτοῖς, 54. Πρόσωπον τοῦ Θεοῦ δρώμενον καὶ μὴ ὁρώμενον τί ἐστι, 57. Προτιμοτέρα ἡ ἐκ τῆς διδασκαλείας ὠφέλεια καὶ τῶν ἀναγκαίων χρειών, 114. Πρώτη πάντων ἀνθρώπων ἡ Θεοτόκος εἶδε τὸν Κύ ριον ἀναστάντα, 104. Πτύον ἐννοεῖ τὰς ἀγγελικὰς δυνάμεις, 155. Πῶς ἀνάλωσε τὴν ἣν ἔφαγε τροφὴν ὁ Ἰησοῦς Χρι στὸς, 143. Οὗ ἐλπὶς ἐπιστροφῆς, ἀπόγνωσις οὐκ ἔχει χώραν, Πῶς δεῖ τιμᾷν τοὺς ἁγίους, 145. Οὐ κτίσμα τὸ φῶς τῆς Μεταμορφώσεως τοῦ Κυρίου, Οὐρανῷ ὁμοιάζει ὁ ἱερός ναός, 203. Πῶς ἐποίησεν ὁ Θεὸς τὸν οὐρανὸν καὶ τὴν γῆν, 32 Πῶς ὁ ἄνθρωπος εἰσέρχεται εἰς τὴν θείαν κατά παυσιν, 99. Πῶς ὁρᾶται ἡ ἐν τῷ σώματι ἀνακαίνησις, 94. Ουσία ἡμῶν ἔμφυτος καὶ περιουσία ἐστὶν ὁ ἡμέτε- Πῶς οἱ Χριστιανοὶ συλλαμβάνουσι τὸν πρὸς Θεὸν ρος νοῦς, 18. φόβον καὶ πόθον, 185. Οφις ὁ νοητός στερεῖται ζωῆς, καὶ πνευμα νεκρὸν Πῶς ὁ Χριστιανός δέχεται τὸν Πατέρα καὶ Υἱόν, γίνεται, 170. Παθῶν ὁρμαθὸς ἀνήδονος, 187. Παλαιγενὴς ἡ ἀρετή, 13. Παμμήχανος ὁ διάβολος, 31. Πάνδεινον τὸ τῆς ἀκολασίας δαιμόνιον, 65. Πάντων τῶν δεινῶν ἐστιν ἡ ἁμαρτία, 172. Παράδειγμα τῆς χηρείας ἔστω τοῖς χηρεύουσιν 'Αννα ἡ τοῦ Φανουήλ, 27. Πῶς ὡς ὁ Ἥλιος ἔλαμψε τὸ πρόσωπον τοῦ Κυρίου ἐπὶ τὸ Θαβώριον όρος, 195. Σ Σάββατον λέγει ὁ Φαρισαῖος τὴν ἑβδομάδα τῶν ἡμε ρών, 8. Σημεῖον τῆς μαθητείας ἡμῶν πρὸς τὸν Ἰησοῦν Χριστόν ἐστιν ἡ ἀγάπη, 81. Σκότος ἀντίθετόν ἐστιν ἡ ἁμαρτία, 170. Παράλυτος λέγεται ἡ ψυχὴ ἑκάστου χριστιανοῦ, Σπόρος λέγεται ὁ λόγος τῆς διδασκαλίας, 118. Παρὰ τίνων κατῳκεῖτο τὰ Σίκημα, 109. Σταυρὸς τί ἐστι, 59, 144. Συμεὼν ὑπαντᾷ τὸν Ἰησοῦν Χριστὸν εἰς τὸ Ἱερὸν, Πειρασμοί τίνα λέγονται, 182. Περὶ τῆς ἁγίας Τριάδος, 159. Σύμφωνοι πρὸς ἀλλήλους οἱ εὐαγγελισταί Ἰωάννης
col. 1371–1372page 4 of 4
PG 151:1371καὶ Λουκᾶς, καὶ οὐδεμίαν διαφωνίαν ἔχει ὁ ἐξ πρὸς τὸν ὀκτῶ, 190. Συντετριμμένος λόγος ποῖος ἐστι, 194. Τὰ μετὰ τὴν παράβασιν δεινά, 73. οἶκον, οὗ ἦσαν οἱ μαθηταὶ τοῦ Ἰησοῦ, 186. Τί τὸ ποιῆσαν τους Ισραηλίτας ἀναξίους τῶν πλα χων, 217. Τί ὑποδεικνύει τὸν εὐλογημένος ὁ ἐρχόμενος· καὶ τὸ, εὐλογημένη ἡ ἐρχομένη βασιλεία, 80. Τα μνήματα τῆς ἐπιθυμίας ἐστὶν ἡ ἀναστήλωσις Τί ὑπεμφαίνει τὸ ζεῦγος τῶν τρυγόνων, καὶ τί οἱ τῆς θείας ὀργῆς, 45. νεοσσοὶ τῶν περιστερών, 27. Τὰ πρὸς τὸν Λάζαρον ῥήματα τοῦ Κυρίου ἦν βή- Το, ἀκολουθεῖν Χριστῷ, δηλοῖ τὸ, ζῆν κατὰ τὸ Εὐαγ ματα δεσποτείας καὶ αὐτοκρατορίας, 79. γέλιον αὐτοῦ, 58. Τετάρτῃ φυλακῇ τῆς νυκτὸς ἀναλογεῖ ἡ τοῦ Χρι-- Τὸν καὶ ἡ ἄλλη Μαρία, τὴν Θεοτόκον ὑπεμφαίνει, στοῦ δευτέρα παρουσία, 181. Τῇ δικαιοσύνῃ κατεβλήθη ὁ διάβολος, 63. Τὴν τιμὴν τῆς ὀγδόης ἡμέρας εἰσήγαγε καὶ ὁ Μωϋ σης, 100. Τῆς τοῦ Δαρὼν στολῆς οἱ κώδωνες τί ἐσήμαινον, Τοὺς καθημένους ἐπὶ πρόσωπον πάσης τῆς γῆς, πῶς Ερμηνευτέον, 19. Τοὺς μὴ διδόντας τῷ δεομένῳ οὐχ ὡς ἁρπαγας, ἀλλ' ὡς μὴ διδόντας καταδικάζει, 70. Τρεῖς εἰσιν αἱ πτωχείαι, 175. Τί δείκνυται διὰ τῆς Τεσσαρακοστῆς, καὶ τί διὰ Τρόμος τί ἐστι, 176. τῆς ἁγίας Πεντηκοστής, 109. Τι ἐδήλου ὁ κρίθινος ἄρτος τῶν μετὰ τοῦ Γενεών, Τί ἐστι τὸν Μετεμορφώθη, 192. Τίνα ἀπέβλεπον προς κληρονομίαν τῆς αἰωνίου μα καριότητος, 21. Τίνα ἐποίησεν ὁ φιλάγαθος Δεσπότης πρὸς βελτίωσιν ἠθῶν, καὶ ὁδηγίαν ἡμῶν πρὸς ἀρετὴν, 19. Τίνα ἐστὶ παράστασις τοῦ ἀληθῶς πιστεῦσαι ταῖς ἐπαγγελίαις τοῦ Χριστοῦ, 40. Τίνα ζωὴν ὑποστήσονται οἱ ἁμαρτωλοὶ μετὰ τὴν ἀνάστασιν, 149. Τίνα τὰ ἔργα τῆς ἀγάπης καὶ κηδεμονίας & ἀπε δείξατο πρὸ τοῦ γενέσθαι ἡμᾶς ὁ Δεσπότης καὶ Ποιητὴς ἡμῶν, 12. Τίνα τὰ ἔργα τῆς μετανοίας, 174. Τίνες ἀναληφθήσονται ἐν νεφέλαις, 130. Τίνες εἰσὶν οἱ μίσθιοι, καὶ τίνες οἱ υἱοὶ, 15. Τίνες διὰ νηστείας θεόπ:αι ἐγένοντο, 68. Τίνες καὶ πόσοι ἦσαν οἱ ἐπ' ἀρετή περιβεβοημένοι πρὸ τοῦ νόμου, 57. Τίνες οἱ στενάζοντες ἐν τῇ μελλούσῃ κρίσει, 22. Τίνες τῶν πτωχῶν καὶ πλουσίων ἀδελφοὶ Χριστοῦ τοῦ Θεοῦ ἡμῶν εἰσι, 22, Τίνι τρόπῳ ὁ Χριστὸς ἐτροπώσατο τὸν διάβολον, Τίνος ένεκεν ὁ Θεὸς ηὐλόγησε καὶ ἡγίασε τὴν ἑβδό μην ἡμέραν, 98. Τίνος ένεκα ἐν φυλακῇ ἔθετο τὸν Ἰωάννην ὁ Πρώ δης, 224. Τίνων τὸ διδάσκειν, καὶ τίνα ἴδια τῆς θείας χάρι τος. 213. Τί ὁ δαιμονῶν κατὰ πρῶτον μᾶλλον πάσχει, 64. Τίς ἑαυτὸν ἄξιον θείας ἐπισκοπῆς ποιεί, 111. Τίς ἡ ἀληθὴς καὶ θεάρεστος νηστεία, 69. Τις κατά σάρκα περιπατεί, 58. Τίς ὁ θάνατος τῆς ψυχῆς, 173. Τρόπος ενοικήσεως τῆς ἐνυποστάτου δυνάμεως τοῦ Υψίστου, 206. Τύπος τοῦ σπηλαίου, ἐν ᾧ ἐτάφη ὁ Χριστὸς, ἐστὶν ὁ ναός, 119. Τύποι τῶν μυστηρίων τίνα ήταν, Υἱοὺς Θεοῦ τίνας ἐκάλεσεν ἡ ἁγία Γραφή, 28, 58. Υιοὺς Θεοῦ ἐποίησεν ἡμᾶς ὁ Ἰησοῦς Χριστός, 125, 155. Υιούς Αβραάμ τίνας λέγει, 81. Υπόδειγμα τῆς μὲν ἀρετῆς Ἰωάννης, τῆς δὲ και κίας ὁ Ἡρώδης, 226. Υποστατικῶς ἡμᾶς ἐδικαίωσεν ὁ Ἰησοῦς Χριστός, Ὑπὸ τίνων δεῖ αἱρόμενον τὸν ἐξομολογούμενον φέρεσθαι πρὸς Κύριον, 51. Φανέρωσις τῆς παναγίας Τριάδος εἰς τὸ βάπτισμα τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ, 87. Φαρισαῖος οὐ πρὸς Θεὸν, ἀλλὰ πρὸς ἑαυτὸν προσηύχετο, 7. Φευκτέα ἡ πορνεία, 30. Φευκτέον τοὺς μὴ παραδεχομένους τὰς τῶν Πατέρων ἐξηγήσεις, 189. Φιλία πρὸς τὸν κόσμον γίνεται διὰ τῆς τοῦ σώματος ἀγάπης, 186. Φόνου γεννήτωρ ἐστὶν ὁ φθόνος. 218. Φυλαὶ τῆς γῆς τίνες εἰσὶ, 19. Φωστήρσι παρεικάζονται οἱ ἀπόστολοι Πέτρο; καὶ Παῦλος, 157. Χιὼν λευκὴ μόνον ἐστὶν, οὐχὶ καὶ στίλβουσα, 196. χοίρους τίνας λέγει, 15. Χρήσις μόνον τοῦ κόσμου τοῦτο ἔστω τοῖς πιστοῖς, ἀλλ' οὐ καὶ κατάχρησις, 115. Χριστῷ συμβασιλεύσουσιν οἱ δίκαιοι, 150. Ψιλὸν ἄνθρωπον οἱ Φαρισαῖοι ἐδέξαζον τὸν Ἰησοῦν Χριστόν, 50. Τίς ὁ θέλων ἰδεῖν ἡμέρας ἀγαθὰς κατὰ τὸν πρίφη- Ψυχὴ καὶ ἄγγελο; ἀσώματα ἔντα οὐκ εἰσὶ πανταχοῦ, 113 του ήχου του πληρώσαντος τὸν Ὡσανά, πῶς ἑρμηνεύεται, 80.
x
Continue reading PG 151: Ordo Rerum →≣ entire volume