PG 5PG 5 (anthology)
Table of Contentsindex
≣ Whole volume (continuous scroll)Scripture in the FathersSubject indexFull searchNotebook
Printed text · machine OCR
machine OCR · Migne scan
Index
⬅ Printed pages
Diplomatic text · scholarios OCR (cleaned, language-split) — volume index ORDO RERUM cols 1491-1503; retitled from mis-slotted Archaeus 2026-06-18 — PG column chips mark the printed columns.
col. 1491–1492page 1 of 7

Testimonia veterum de S. Ignatii epistolis. Præfatio Vossii in epistolas S. Ignatii. Judicium Cotelerii de S. Ignatii epistolis. VINDICIE IGNATIANÆ Joannis Pearsonii. Epistola ad Gilberum Cantuariensem archiepiscopum. Monitum ad lectorem. Proœmium. De ortu, progressu et hodierno statu controversiæ. Caput primum. Occasio scribendi et Proœmii distri butio. CAP. II. Prima Ignatii editio Latina tantum. Episto læ ejus pro genuinis habitæ. CAP. III. Epistolæ Ignatii primum Græce editæ. Do etorum virorum varia de ipsis judicia. CAP. IV. Stricturæ quædam auctoris. Quid de variis hominum judiciis sentiendum sit. CAP. V. - Alia vetus Latina versio ab Armachano pu blicata, qua interpolationes detectæ sunt. Græcæ episto le Mediceo codice per Isaacum Vossium editæ. Quid viri docti de epistolis ita purgatis editisque senserint. 60 CAP. VI. Sententia Dallæi, aliquas epistolas Igna tium scripsisse. Epistolas, quas habemus, easdem esse, quas habuit Eusebius. Sex ab Eusebio memoratas, fuisse on ab Ignatio scriptas, sed ab impostore, ducentis post Ignatiimortem annis, confictas. Epistolam ad Polycarpum non fuisse Eusebio cognitam, sed ab alio impostore, du centis post Eusebium annis, suppositam. Sententia nostra. Septem epistolas ab Eusebio memorari, easque omnes fuisse ab Ignatio ipso sanctissimo martyre conscriptas. VINDICIARUM PARS PRIMA. Argumenta pro S. Ignatii epistolis e veterum testimoniis afferuntur, et a Dallæi exce ptionibus vindicantur. CAPUT PRIMUM. Argumenta pro S. Ignatii epistolis sunt vel externa vel interna. Externa a testimoniis, in terna ab ipsis epistolis. Cap. II. Testimonia pro S. Ignatii epistolis. Quæ ita disponuntur ut nullum sæculum suis testimoniis careat, a secundo, quo primum natæ, ad decimum quintum, quo impressæ sunt epistolæ. CAP. III. - Argumenta pro S. Ignatio, partim a testi bus, partim a testimoniis petita. testium numero, anti quitate et serie. testimoniorum tum generali, tum par ticulari indicatione. CAP. IV. Argumentum adversariorum a testimoniis adversus Ignatiana expungitur. Stichometriam non esse Nicephori patriarchæ. Et Nicephorum et Anastasium Ignatii epistolas admisisse. Stichometric auctorem non condemnare Ignatii epistolas. Defensio responsionis Ham mondi. Non probari suppositionem ex nudo titulo apo cryphorum. Non ex reliquis qui cum Ignatio numerantur. De Hermæ Pastore veteris Ecclesiæ judicium. Consensus Nicephori et Gelasii frustra obtenditur. Decretum sub Gelasit nomine editum ipsius esse non videtur. Defensio Usserii ab objectionibus Dallæi vindicatur. Responsio no stra illis Hammondi et Usserii superaddita. In Stichome tria sub Ignatii nomine non epistolas, sed sa intel ligi. De indiculis itemque de didascaliis, et Constitutio uibus apostolicis brevis dissertatio. CAP. V. Testimonium S. Polycarpi ab exceptioni bus vindicatur. Nec filem ei deesse, nec vim. Auctoritas epistolæ ad Philippenses ab omnibus recepta est. Aucto ritati ejus non derogat Stichometria quæ dicitur Nice phori. Posterior pars epistolæ non minus genuina quam prior. Testimonium nostrum esse mendacio inspersum aperta calumnia est Particula suprema prioribus non con tradicit. Vis testimonii defenditur. Nullas alias epistolas Ignatii, quam eas quas habemus, a Polycarpo intelligi potuisse ostenditur. CAP. VI. Testimonium S. Irenæi ab objectionibus liberatur. Frivolum et ineptum est putare illud aliunde quam ex epistola ad Romanos citatum esse. Inanis est distin clio inter dixisse et scripsisse. Nulla Ignatii apophche gmata a veteribusmemorantur. Ignorasse Irenæum Ignati epistolas nulla cum ratione asseritur. Argumentom neg tivum adversus Irenæi testimonium nullam vim habet. 150 CAP VII.-Testimonia Origenis ab objectionibus vindi cantur. 1. Frustranea non sunt, quod errores Dallai de ætate impostoris sui, et hallucinatione Eusebii refeliant ac præterea quod argumentum negativum funditus ever tunt. 1. Falsa non sunt. Opus in Canticum canticorum est ipsius Origenis; non Latini auctoris, sed interpretis, et quidem Ruffni. Homiliæ in S. Lucam sunt ipsius Ori genis, non latini auctoris, sed interpretis, et quidem Hie ronymi. CAP. VIII. Eusebii auctoritas defenditur. Impostori Dallaæano non obstetricatus est. Recte Polycarpi et Ire næi testimonia applicavit. Origenis testimonia non igno raxit. S. Athanasius ab Eusebio non est delusus. Neque Ignatium eo modo, quo Salmasius et Blondellus, citavit. Hammondus frustra et immerito suggillatur. CAP. IX. Testimonia S. Chrys stomi ab objectionibus vindicantur. Primum in panegyrico ex epistola ad Roma nos. Chrysostomus epistolas Ignatii nec ignoravit, desc contempsit. Sententiam non ex Actis, sed ex epistola excerpsit. Cyprianus a Chrysostomo laudatus. Secundum ex epistola ad Polycarpum. Oratio, quod unus sit V. et N. Testamenti auctor, Chrysostomo ascribitur. Conjectu ris Savi.ii et Usserii respondetur. CAP. X. Pseudo-Dionysii ætas eruitur. Dallæi sen tentia proponitur, et refutatur. Plurimi catholici verum Areopagitam eum fuisse crediderunt ante a. D. 630. Au clor, quisquis est, libros suos edidit diu ante a. D. 520. Multis probatur eum quarto sæculo vixisse. Denique pro babile est eum scripsisse postremis Eusebii tempori bus. VINDICIARUM PARS SECUNDA. Argumenta pro Ignatii epistolis ex ipsis educta afferuntur, et Dallæ objectiones refelluntur. CAPUT PRIMUM.· Argumenta pro Ignatianis ex ipsis epistolis ducta afferuntur. S. Ignatius circa a. D. 107 scripsit. Ili ætati materia epistolarum in genere spectata apprime convenit. Impostorum scripta solent sui sæculi mores redolere. Nihil in his epistolis posteriora spectat tempora. Episcopos in Asia fuisse certum est, cum S'Igna tius ad martyrium duceretur. Epistolarum auctor ita epi scopos et presbyteros describit, ut quæ de iis dicit, illi ætati, non autem posteriori conveniant. Duæ bæreses Ignatii tempore maxime valebant, una quæ Christum pu tative hominem, alia quæ nudum hominem asserebat. Has duas et solus perstringit Ignatius, et Christum simpliciter Boleyst. Apostolicæ doctrinæ traditio in epistolis, tradi tiones non scriptæ, posterioribus sæculis memoratæ mi nime continentur. Multa præterea in iisdem traduntur quæ non aliam quam Ignatii ætatem sapiunt. Nihil certius scriptum aliquod suppositionis convincit, quatu violatio temporum. Varia hujus rei exempla. Ficta plerumque opera ex temporum ratione se prodere. Epistolæ Socra ticorum ab Allatio editæ inde falsitatis convincuntur. Da' lei confusa rerum tractatio reprehenditur. CAP. II. - Argumentum Dailæi a tempore ductum re fellitur. Ignatius nullum hæreticum nominavit, Clobius, sive Cleobulus, primi sæculi hæreticus. Insignis S. Hiero nymi locus fuse explicatur, et ab importunis Dalls-i con jecturis defenditur. Ignatius non scripsit contra Theodo tum, sed hæresim ejus in Ebione damnavit.

col. 1493–1494page 2 of 7
PG 5:1493CAP. III. Argumentum a Valentini Sige ductum roponitur. Introductoriæ Dallai conjecturæ refelluntur. De varia lectione frustra ambigitur. Interpolatoris pruentia perperam advocatur. Mala fides Petavio immerito scribitur. Irenæi silentium Eusebii silentio expungi292 ur. CAP. IV. Prima assertio, verba illa obe de poca hæresin Ebionitarum ferire, probatur ex anteedentibus et consequentibus. Explicatio tantum sunt you die. Oppositio inter 16 et frequenIssima. Petavii expositio defenditur. Objectio de frigida ocutione rejicitur. Similes veterum Patrum explicationes fferuntur. Geminus S. Augustini locus vindicatur, et alero Fulgentii firmatur. Locutionem inanem non esse. Ox po Pataviano sensui non repugnat. 'Ex xo e non male reddi post silentium. vel CAP. V.Assertio secunda, verba illa ad Valentinum muino non spectare. Valentiniani nunquam dixerunt. igen peperisse Logum. In schola Valentini solus Nus ex Bytho et Sige, ideo Monogenes appellatus. Logus autem, uod a Bytho et Sige non esset, in deminorationem naus, et on cæcus fuit. Genealogía Eonum a Blondello erperam repræsentata. Fragmentum Valentiniani apud piphanium explicatur. Locus Cyrilli Hierosolymitani disutitur. Dailæi distinctio de mediata et immediata edutione exploditur. Verba Ignatii cum placitis Valentini ale componuntur. Argumentis Dallæi omnibus particuatim respondetur. Genuina Ignatianorum explicatio reditur. Adversariorum expositio detorta ostenditur. 307 CAP. VI. Assertio tertia hæresin banc Valentino Disse antiquiorem, et a veteribus Gnosticis acceptam. dem asseritur ab Irenæo, Tertulliano, Epiphanio et 'heodoreto. Ostenditur Bythum et Sigen inter Gnosticoum veterum combinationes fuisse, contra Blondellum. Probatur eosdem et Nun et Aletheian ex Bytho et Sige duxisse, ex Nu vero vel Anthropo Logon, contra Daleum. Tria Dallæi argumenta in contrarium adducta efelluntur. CAP. VII. - Quarta assertio proponitur, probari certo on posse ipsos Valentini errores Ignatio fuisse penitus Incognitos. Fieri potuisse ut Ignatius cognosceret, probaur cx ætate Valentini cum illa S. Polycarpi comparata. ´alentinum post Anicetum vixisse negatur. Locus Teruiliani excutitur. Blondelli argumento respondetur. Aniquitas Valentinianæ hæreseos ex veterum monumentis ruitur. De ætate Basiidis cum Dallao disputatur. Eum æresin suam docuisse ante Adriani imperium ostenditur. 'estimoniis a Dallao adductis fuse respondetur. CAP. VIII.. Ad quatuor ultima pro violatione tempois argumenta respondetur. Auctor epistolarum de Contantini Christianismo nihil suspicatus. Leopardi vox aniquitatem epistolæ ad Romanos haud imminuit. Figmenta allai de certi cujusdam ordinis militum appellatione. eopardi vocem ante Constantini ævum in usu fuisse adersus Bochartum ostenditur. Receptio poenitentium noitatem epistolarum non probat. De Albaspinæi sententia isputatur. Onesimum, quem Ignatius Epheso præfuisse it mortuum fuisse sub tempore martyrii Ignatiani pereram asseritur. Variæ quorumdam de Onesimo sententiæ I non evincunt. Jr. CAP. IX. Aliena a virtutibus S. Ignatii dispunguntur. ulla in epistolis ejus hæresis reperitur. Nulla irreveentia erga SS. Litteras. Apocrypha sæpe a vetustissimis criptoribus citantur. Casauboni duplex responsio affertur, t utraque pluribus stabilitur. Epistola S. Ignatii ad RoJanos ab objectionibus Dallai vindicatur. Fortitudo, onstantia et magnanimitas martyrum defenduntur, pluimisque Patrum sententiis, et hieroum Christianorum exlicantur; quorum factis consona Ignatii verba ostendun357 CAP. X. Veracitas S. Ignatii defenditur. Quid sit koa, er, explicatur. Episto æ S. Pauli ad Ephejos natura singularis describitur. Vera lectio et auctoris, t interpolatoris asseritur. Autor epistolarum non dicić e Christum in carne vidisse. Græci codices omnes, et eterum excerpta cida, non dov agnoscunt. Ruffinus et ibrarii textum corrupisse ma.e dicuntur. Hieronymi uctoritas in vertendis Græcis tanta non est, ut Græcorum mnium codicum fidem in dubium vocet. Hugonis Grotii xplicatio defenditur. Quæ habentur in epistola de stella agis visa, temere scripta non sunt. Eadem plurimi in .cclesia secuti sunt. Christum edisse et bibisse post reurrectionem non male asseritur. CAP. XI.--Docetas nonnullos ab eucharistia abstinuisse ar est credere. Simoniani non statim post mortem Simois evanuerunt. Non apparet Ignatium dixisse Romanos deles facile ipsum a supplicio eripere potuisse. Neque ¡ dixerit, veracitatem ejus in dubium vocat. Potuit sibi S. Ignatius scribendi secundam epistolam ad Ephesios opportunitatem polliceri. Redemptio a vexatione militum, et facultas liberæ custodiæ, confessoribus ab Ecclesiis procurari solita, fuse describitur. Modestia martyris tum erga Trallianos, tum erga Polycarpum defenditur. 386 CAP. XII. Argumenta a dictione petita refelluntur. Vera vocis copópu notio apud antiquos. Ea vox S. Ignatio dum in vivis esset, tributa est. Sermones Ignatii cum Trajano habiti explicantur. Martyres a paganis, xaxSapovec miseri, seu infelices nominati. Fabula de S. Ignatio puero in ulnis Christi accepto hoc titulo longe posterior. Alia traditio, illi fabulæ coæva, veteribus incognita. Fabulæ ipsius Anastasius et Metaphrastes primi meminerunt. Ignatii patriarchæ Constantinopolitani ætate fabulæ natæ videntur. Noster Ignatius presbyteros ispáng non appellat. CAP. XIII. Argumentum palmarium discutitur. Ejus fundamentum in ruinis presbyteranarum partium poni ostenditur. De distinctis nominibus et officiis trium sicrorum ordinum quatuor assertiones statuuntur. Assertio I. Alios quamplurimos secundi sæculi scriptores idem discrimen inter vocabula episcopatus et presbyteratus observasse, quod observat Ignatius noster. Quod probatur testimoniis Actorum Ignatii et Polycarpi, imperatoris Adriani, Dionysii Corinthiorum episcopi, Lugdunensium martyrum (quorum testimonium a Blondelli chronologicis objectionibus vindicatur), Hegesippi, Polycratis, Serapionis, Anonymi apud Eusebium, et Canonum apostolicorum. Assertio II. Nullum secundi sæculi scriptorem simplici presbytero, in secundo ministerii ordine” constituto, episcopi nomen tribuisse. Ratio manifesta, quare Ignatius discrimen illud caste observaret. Assertio III. Nullum omnino secundi sæculi scriptorem, cum gradus enumerat, aut cum de singularibus sui temporis ministris guitur, nomen presbyteri ei qui episcopus esset, tribuisse. Loca Papiæ, Irenæi, Clementis Alexandrini, Polycarpi, Pii et Herme examinantur. Assertio IV. Ea ætate, qua S. Ignatius scripsisse dicitur, tres sacros ordines distinctos in Ecclesia exstitisse. Quod cum aliorum, tum etiam eorum omnium, qui communionem nominum in apostolicis scriptis observabant, testimoniis probatur. Dallæi effusa oratio sufflaminatur. CAP. XIV. Nulla vocabula ostendunt hunc scriptorem diu post Ignatium vixisse. Voces composita imposturam non olent. Exempla ex Novo Testamento, Clemente Romano, Cicerone. Poeticæ non sunt. Si quæ raræ sint aut nove, optime Ignatio conveniunt Numerus vocum ab to, exemplo Xenophontis, a çiç» communi omnium usu defenditur. Verborum immodestia refellitur. Conjectura de fictore rejicitur. Usurpatio vocum et defenditur. Phrases aliquæ explicantur ac defenduntur. 441 CAP. XV. Imitatio Apostoli Ignatiana a Don est. al vox Græcis familiaris, ita ab Ignatio aliquoties usurpata, ut a Chrysostomo laudetur. Censura Arruntii rejicitur. In voce fuzoq nulla apostoli imitatio. Quid sit tofuzos, quid àvek:fuere, docetur, ut et mepting. Phrases aliquot sæpius usurpatæ defenduntur. Ironia apostolica ab Ignatio minime expressa. DISSERTATIO D. LE NOURRY de epistolis S. Ignatii veris, interpolatis et supposititiis. PARS PRIMA. De veris S. Ignatii epistolis. CAPUT PRIMUM. Status quastionis et genuinarum Ignatii epistolarum analysis proponitur. CAP. II. Variæ scriptorum de his epistolis sententiæ; quædam observanda præmittuntur, et qua methodo vera sententia propugnabitur. CAP. III. Proponitur primum argumentum, ex iis quæ adversarii fingunt depromptum. CAP. IV. Argumentum secundum ex Polycarpi testimonio petitum ab exceptionibus adversariorum vindicatur. CAP. V. Argumentum tertium ex Irenæi auctoritate, que ab adversariorum exceptionibus viudicatur, desumplum. Cap. VI. — Argumentum quartum, ex Origenis testimonio desumptum, ab adversariorum exceptionibus vindicatur. CAP. VII. Argumentum quintum ex aliis innumeris scriptoribus, quos adversarii epistolas Ignatio adjudicasse fatentur, desumptum. CAP. VIII. Respondetur objectioni ex Nicephori et Anastasii testimonio petitæ. CAP. IX. Refellitur argumentum negativum, ex quarumdam Ecclesiarum consuetudinibus petitum. CAP. X.- Refellitur aliud argumentum negativum ex auctorum silentio deductum.φύσις, άδειν
col. 1495–1496page 3 of 7

Probatur ex ipsis epistolis Ignatium Antio chenum earum vere esse auctorem. CAP. XII. Objectiones Dallæi ex hæreticis et bære sibus, ab Ignatio commemoratis, pelitæ solvuntur. 515 CAP. XIII. Nulla esse in his epistolis præter tempo rum fidem perperam ficta. CAP. XIV. Nihil in his epistolis occurrere, ab Ignatif persona, moribus, aut pietate alienum. CAP. XV. - Nihil falso et temere in his epistolis di ctum. CAP. XVI. In his epistolis non læsam esse Ignatii sa pientiam et modestiam." Harum epistolarum stylum esse omnino Ignatianum. Voces episcopi et presbyteri non alio quam apostolorum et virorum apostolicorum sensu ab Ignatio usurpatas. LUMPERI DISSERTATIO de doctrina S. Ignatii. Observationes dogmaticæ in S. Ignati Articulus I. genuinas epistolas. Articulus II. -· Observationes morales. Articulus III. Observationes disciplinares. ✓ H. DENZINGER DISQUISITIO CRITICA de textus recepti epistolarum S. Ignatii integritate. Controversiæ causa et status quæstionis. diti. mino. Quid de hac quæstione hucusque statuerint erg Momenta desumpta ex doctrina de Christo Do IV. Momenta desumpta ex doctrina de potestate episcopali. CAP. XIX. Nulla in epistolis auctoris nostri esse verba, quæ non sint Ignatiana. tationes. In his epistolis non esse pravas Pauli imi CAP. XXI. Neque in epistolarum inscriptionibus, ne que in repetitionibus esse pravam Pauli imitationem. 542 Ignatium illius, quam nunc habemus, epistolæ ad Polycarpum vere esse auctorem. PARS SECUNDA.-De interpolationibus genuinarum Igna tii epistolarum, ac de aliis epistolis ipsi falso ascriptis, earumque auctoribus. Ignatii. subdititias. inscriptis. De interpolationibus epistolarum De aliis epistolis Ignatio ascriptis. 518 Probatur has omnes epistolas falsas esse et De aliis epistolis Latinis, Ignatii nomine Car. V. Qui fuerint interpolatores genuinarum epi stolarum Ignatii, et adulterinarum auctores. De editionibus et versionibus omnium Ignatii epistolarum tam genuinarum quam adulterinarum, ac variis in eas notis et observationibus. Jarum Ignatii. vationibus. Cap. III. — Quædam novæ observationes in Ignatii epi stolas. Proœmia Gallaudii ad epistolas S. Ignatii et ejusdem acta martyrii. Momenta ex styli diversitate. Momenta desumpta ex sententiarum nexu. Momenta ex aliis rationibus internis desumpta. Momenta ex auctoritatibus desumpta. IX. Syrum illum, qui Ignatium Curetonianum de scripsit, textum excerpsisse, qui a nostro non differebat X.- Syrum Curetonii revera excerpta tantum ad usum asceticum confecta tradere. lis S. Ignatii. II. De Actis martyrii S. Ignatii. De septem episto I. Lans Ephesiorum ob legationem ipsi missen. Lans Onesimi. Laus reliquorum legatorum. Exhortatio ad obe dientiam erga episcopum et presbyteram. III. Sine omni superbia amore ductus vos hortor ad unitatem. IV.-Presbyteri unitatem cum episcopo imitemini. 647 Laus et utilitas hujus unitatis. Respiciatis episcopum ut Christum ipsum. One simus hac in re vos laudat. ✗. - Orate pro aliis, sitis mites, humiles, etc. De feditionibus et versionibus episto De variis in Ignatii epistolas notis et obser IX.. Falsis doctoribus non præbuistis aures, templa Dei. VIII. Ne seducamini. Vos estis magni et spirituales, ego minimus. VII. Cavete ab hæreticis; Christus tekvicamaç unus me dicus est. Novissima jam sunt tempora; timeamus Domi num; orate pro me. Laus Ephesiorum. Martyrium instans. XIII. Convenite sæpius ad cultum Dei. XIV. - Teneatis fidem et charitatem, et operibus vo Christianos præbeatis. XV. - Non loquentes solum, sed et silentes Dominum profiteamur. XVI. Qui fidem falsis doctrinis corrumpunt, in ignem æternum ibunt. CAPUT PRIMUM. - Septem epistolas scripsit S. Ignatius. Harum duplex exemplar; alterum sincerum, alterum in terpolatum. Misso posteriore, agitur de priore, cujus pro ponuntur editiones præcipuæ. Omnium optima, quæ est Thoma Smithi. CAP. 1. Thomæ Smithi editio typis tradita, scholiis editoris omissis: quorum loco, præmissa primum excerpta veteruni Patrum integra, ex epistolis genuinis descri pta subjecta deinde earumdem epistolarum fragmenta, quotquot exstant in Parallelis Damascenicis Rupelucaldi nis. Horum subsidio textus sincerus vel firmatur, vel cor rigitur, vel etiam quandoque suppletur. CAP. III. Simonii et Tentzelii de ms. codice Mediceo sententia. Unde hauserit Ignatiana Svicerus, in suum Thesaurum conjecta. Epistolæ interpolatæ, vel etiam supposititiæ, a nonnullis viris doctis minus recte velut sinceræ interdum habita. Romanis inscriptæ epistolæ editio quam Clericus adornandam suscepit, haud fidissima esse perhibetur. XVII. Cavete a falsis hæreticorum doctrinis. 657 XVIII. Gloria crucis. Christi nativitas et baptismus. 699 XIX. - Tria mysteria clamoris. XXI. Orate pro me et valete. Iterum vobis scribam. Causa epistolæ et pia vota. Gaudeo legatis vestris. CAP. IV. Quinam harum epistolarum integritatem præ cæteris propugnarint. Novissimus ipsarum osor Oudinus, a Mamachio V. C. acriter castigatus. Heumannus item plerumque Oudini sectator perstringitur: ejusque obje clatio de vocibus Latinis textui Græco immistis explodi tur. Epistolæ ab Ignatio eo tempore perscriptæ, quo fuit Antiochia Romam missus martyrio consummandus. 575 CAP. V. De Ignatiani martyrii Actis sinceris a Theo derico Ruinartio V. C. primum editis. Eorum uterque vetus interpres additus: integritas paucis asserta. CAP. VI. De tempore quo sanctus martyr passus existimatur, duæ feruntur celebriores sententiæ quarum altera ejusdem martyrium anno 116, altera 107 consi gnat. Posterior priori præferenda videtur: adeoque ipso anno 107 currente, scriptæ ducuntur epistolæ Ignatianæ Acta vero martyrii, auuo insequente 108 litteris mandata censentur. Honorate juvenilem episcopum vestrum.: 663 Male nonnulli sine episcopo agunt. V. Talibus proposita est mors, quia characterem Christianorum, vi dywy, non habent, et cupiditatibus suis non moriuntur. VI. - Tenete concordiam. VII. — Agite nibil sine episcopo et presbyteris; sitis unum templum Dei. VIII. Cavete a falsts doctrinis judaizantium. Vivamus cum Christo. Nolite judaizare. Non castigans, sed vos præmuniens hæc scribo. XII. Vos enim meliores me estis. Confirmemini in fide et unione. Orate pro me et pro Ecclesia Syriæ. Salutant vos Ephesii et cæteræ Ecclesiæ.

col. 1497–1498page 4 of 7
PG 5:1497EPISTOLA AD TRALLIANOS. VI..· Officia gregis Christiani. VII. - Mittite legatum ad Antiochenos ob pacem resti72% Laus vestra per Polybium mihi innotuit. 675 tulam. Estote subjecti episcopo, presbyteris et diaconis. III.Honorate diaconos, episcopum et presbyteros. Humilitate et mansuetudine mihi opus est. 677 Non sublimes doctrinas vobis tradam. VJI. Custodite vos ab hæreticis. Et aliæ Ecclesiæ legatos vel epistolas mittant Antiochiam. Salutationes. EPISTOLE INTERPOLATÆ. Epistola ad Ephesios. Ad Magnesios. Abstinete a veneno hæreticorum. VIII. - (ontra diaboli insidias muniamini mansuetudine, fide et charitate. Nolite audire eos, qui sine Christo loquuntur. Historia Christi. X.- Si Christus non vere passus est, frustra ego vincula fero. XI. Fugite mortiferas Docetarum plantationes. XII. - Manete in unitate et charitate. XIII. - Valete, orate pro Ecclesia Syriæ, etc. EPISTOLA AD ROMANOS. Spero vos vinctus videre. Nolite me martyrio eripere. Ad Trallesios. Ad Romanos. Ad Philadelphenses. Ad Smyrnæos. Ad Polycarpum. Epistola Mariæ proselytæ ad Ignatium. Epistola Ignatii ad Mariam proselytam. Epistola Ignatii ad Tarsenses. Ejusdem ad Antiochenos. Ejusdem ad Heronem diaconum Antiochiæ. Ejusdem ad Philippenses. Rogate potius Deum, ut ad martyrium mihi vires suppeditet. Sinite me ferarum dentibus moli, ut panis Christi inveniar. De baptismate. Ejusdem ad S. Joannem apostolum et evangelistam. Ejusdem ad eumdem. V. Mori cupio. Morte mea veram vitam assequar. Ejusdem ad S. Mariam Virginem Matrem Domini nostri Jesu Christi. Faveatis mihi. Orate pro Ecclesia Syriæ. Salutatio. Conclusio. EPISTOLA AD PHILADELPHENSES. I. Laus episcopi. II.·Tenete unionem cum episcopo, et fugite pravas doctrinas. IH. Fugite schismaticos. Mori desidero, nam amor meus crucifixus est. Responsio Virginis ad hanc epistolam. Elogium S. Ignatii. lis non exstant Fragmenta alia. Fragmenta seu sententiæ S. Ignatii, quæ in ejus epistoEXCERPTA EX EPISTOLIS S. IGNATII Syriace a cl. Cureton editis et ab eodem Latine redditis. Epistola ad Polycarpum. Ad Ephesios. Ad Romanos. Utamini una eucharistia. LITURGIA S. IGNATII. Orate pro me, qui confugio ad Evangelium et episcopos. Honorate etiam prophetas Veteris Testamenti. MARTYRIUM S. IGNATII. Ignatii cura pastoralis et martyrii desiderium. VI. - Nec tamen Judaismum admittite. VIJ. – S. Spiritu impellente vos ad unitatem adhortatus sum. Studete unitati. Christus loco documentorum Ignatius a Trajano condemnatur. S. Ignatius Smyrnam navigat. Ignatius scribit Ecclesiis, præsertim Romana. est. Bonum est Vetus Testamentum, melius novum Ignatius a Smyrna Romam ducitur. fœdus. Ignatius Romæ a bestiis devoratur. Congratulemini Antiochenis de fide persecutioVII. nis. XI. -Gratias vobis ago, quod comites meos benevole suscepistis. Salutant vos fratres in Troade. EPISTOLA AD SMYRNÆOS. Ignatius mortuus apparet dormientibus. 987 Martyrium S. Ignatii ex vetere interpretatione, in membranis Cottonianis reperta, atque a J. Usserio primum edita. Relatio Tiberiani, Palæstina Primæ præsidis, ad Trajanum imperatorem de Christianis. 1. - Glorifico Deum propter fidem vestram. II. – Christus vere in carne passus est. Contra Docelas. Relatio C. Plinii, Bithyniæ proprætoris, ad eumdem de eisdem. III.· Christus et post resurrectionem in carne fuit. Rescriptum Trajani imperatoris, de Christianis. 993 Sententia Tertulliani de hoc Trajani rescripto. Cavete vobis ab hæreticis istis. Nisi Christus vere passus esset, nec ego paterer. Periculum erroris Docetarum. Qui non credit in sanguine Christi, judicabitur, etsi angelus esset. Hæreticis istis etiam virtutes desunt. VII. Hæretici isti abstinent ab eucharistia, carnem ✓ Christi eam esse negantes. Recedamus ab iis. VIII. Nihil sine episcopo peragatur. S. POLYCARPUS MARTYR SMYRNÆORUM De epistola S. Polycarpi. II. De martyrio S. Polycarpi. Prolegomena. EPISTOLA S. POLYCARPI AD PHILIPPENSES. Honorate episcopum. Me in omnibus recreatis. I. Laus ob benignitatem erga fratres vinctos et ob firmam fidem. II. Adhortatio ad virtutem. X. - Comites meos benevole suscepistis; non deerit Non arroganter hæc scribo. Paulus præceptor vester est. vobis merces. Mittite legatum ad Antiochenos ob pacem restitutam. IV. Fugiamus avaritiam; doceamus nos ipsos, uxores et viduas. XII. - Salutationes. Salutationes. oratione. Officia diaconorum, juvenum et virginum. 1009 Officia presbyterorum et officia communia. 1009 Fugite Docelas, et perseverate in jejuniis et EPISTOLA AD POLYCARPUM. Laus et adhortatio. Continuatio adhortationum. Perseverate in spe et in patientia. Exerceatis patientiam exemplo Ignatii. 1011 Adhortatio ad virtutes. JII. Continuatio. Continuatio. avaritia. Quid conjuges, cœlibes, sponsos moneat episco pus. Contristatus sum pro valente; cavete vobis ab XII. Ignoscite illi. Deus vobis virtutes tribuat. Orate pro omnibus, etiam pro inimicis.ΧΙ.
col. 1499–1500page 5 of 7

XIII. - Epistolas vestras Antiochenis tradam. Vobis epistolas ignatii mitto. XIV. Commendo vobis crescentem. Valete. 1015 Versio antiqua epistolæ S. Polycarpi ad Philippenses. lu. De appellanda sede apostolica. De episcopis rebus spoliatis, vel a sede pulsatis. Monitum in subsequentia fragmenta. DECRETUM. De presbyteris per quorum negligen tiam sine baptismate aliquis mortuus fuerit. Notitia. I.. De martyrio Polycarpi et sociorum scribimus. EPISTOLA ad omnes universaliter Christi fideles. De jejunio septem hebdomadarum ante Pascha: de mis sarum celebratione in nocte Natalis Domini; quo tem pore aliis diebus missæ celebrentur, et de episcoporum defensione. Martyrum mira constantia. Germanici constantia. Polycarpi mors postula tur. Notitia. IV. Quintus apostata. Polycarpi successus et visio. VI. —- Polycarpus a servulo proditur. Herodes irenar cha. Epistola prima. - Ad omnes Christi fideles. — De fide et ut metropolitanus absque cæterorum episcoporum in stantia non audiat causas. Polycarpus a persecutoribus invenitur. Polycarpus in urbem ducitur. Epist. II. Ad Athenienses. vitam cum infidelibus ducant. Adbortatur eos ne Polycarpus Christo Domino suo non maledicit. Polycarpus se Christianum profitetur, et de Chri sto loqui vult. terrent. Polycarpus ad rogum damnatur. XIII. Rogus exstruitur. Nec bestiarum, nec ignis minæ Polycarpum per Notitia. Dissertatio Gallandii de vita et scriptis S. Pii I papæ. Sectio I. Quando et quandiu sederit S. Pius papa. Polycarpi precatio. Sectio II. De epistola 1 S. Pii ad Justum Viennen Polycarpus igne non læditur. sem episcopum. XVI. Polycarpus pugione transfigitur. XVII. Polycarpi corpus Christianis non traditur. Sectio III. De epistola II ejusdem Justo Viennensi episcopo inscripta. XVII. Polycarpi corpus comburitur, Reliquiæ. XIX. Laus Polycarpi martyris. Mittite hanc epistolam fratribus. XXI. - Martyrii tempus. Salutatio. Epistolæ transcriptores. Epistola prima. - Ad universos Christi fideles. - Ut die Dominico Pascha celebretur: quod prædium Ecclesia subtrahens ut sacrilegus judicetur, et si quis ex ministris episcopo inobediens fuerit, aut contumeliam aut insidias aut calumniam paraverit, curiæ tradatur. Epist. II. Italicis directa.-Quæ divinis sunt assignata usibus, ad humanos usus sine sacrilegio non posse trans ferri Directa Justo episcopo Viennensi. 1125 Directa eidem Justo Viennensi episcopo. Notitia. Epistola prima. Ad omnes episcopos Africanos. Epist. III. Epist. IV. De ordine diaconorum et legitimo conjugio, atque de fide et non injuriandis episcopis aut lacerandis. Ex decretis Pii I papæ. Epist. II. De episcopis ejectis, et aliis loco coruin Notitia. substitutis. beat. Ut sine missa Ecclesia dedicari non de EPISTOLA ANICETI PAPÆ ad episcopos Galliæ.-De electione et ordinatione archiepiscopi et cæterorum epi scoporum, et ut archiepiscopus absque consilio cætero rum nihil agere præsumat de causis eorum, nisi tantum de sua speciali parochia. Notitia. Epistola prima Ad omnes orthodoxos. De sacer Notitia. dotibus non vexandis. I. De iis qui sacerdotes accusant, vel persequuntur. II. De scriptura vel confessione per vim extorta. III. Si quis adversus episcopum, vel actores Eccle siæ querelam habuit. IV. Ut in oblatione sacramentorum commemoretur passio Christi, et ut panis tantum et vinum aqua mistum offeratur. Epistola prima. Ad Campaniæ episcopos. - De fide et incarnatione l'omini Jesu Christi. Ne feminæ sacra Epist. II. Ad episcopos Italiæ. vasa vel sacras pallas contingant vel altaria incendant. 1136 V. De benedictione salis et aquæ, sive cæterorum elementorum. Notitia. Vl.. De trinitate et unitate deitatis. Epist. II. De causis et gravaminibus sacerdotum. Epist. III. — Ut vitentur detractiones et injustæ pulsa Epistola prima. - Ad Gallos. corum, ac defensione. De accusatione cleri tiones. Epistola prima. et accusatione episcopi. Epist. II. Ad omnes Christi fideles. De fida Ad omnes Ecclesias. De sacris va Epist II. Rescriptum ad Lucium Britanniæ regem. Quomodo gerere se debeat in regno Britanniæ. 1143 S. MELITO SARDIUM IN ASIA EPISCOPUS. ✓ NOTITIA DUPLEX auctore Carolo Woog. DE S. MELITONIS VITA ET MERĪTIS. Institutum. 1. — De Melitonis nomine observatio. IL - Varii hoc nomine clari. III. - Scriptores de Melitone conferendi.

col. 1501–1502page 6 of 7
PG 5:1501§ IV.· De Melitonis patria. V. Quando Melito floruerit. S. CLAUDIUS APOLLINARIS EPISCOPUS HIERAPOLITAN US ET APOLOGISTA. VI.-De parentibus et præceptoribus Melitonis. 1157 VII. De eruditione Melitonis in genere, et in specie Notitia. de ejus oratoria. ARTICULUS I. Ejus vitæ historia. § VIII. De philosophica Melitonis eruditione. De theologica eruditione Melitonis. De Melitonis castimonia. De aliis Melitonis virtutibus. XII. De Melitonis dono prophetico. Melito Sardium episcopus creatur. An per angelum Ecclesiæ Sardis, Apoc. 111, Melito sit intelligendus. De canone Veteris Testamenti a Melitone § XV. enarrato. § XVI. - De sedata in Ecclesia Laodicena circa paschatos celebrationem controversia. ARTICULUS II. Claudii Apollinaris scripta. FRAGMENTA S. CLAUDII APOLLINARIS. S. HEGESIPpus. Notitia. FRAGMENTA S. HEGESIPPI ex quinque libris Commentariorum actuum ecclesiasti orum. De Historia martyrii Jacobi, fratris Domini. 1307 De propinquis Salvatoris nostri. § XVII. De Melitonis apologia pro Christianis. 1181 De Melitonis morte. De Simeonis, Clopæ filii, Hierosolymorum episcopi, martyrio. De tempore quo floruit ipsemet Hegesippus. II. — DE SCRIPTIS S. MELITONIS. Institutum. $1. Melito multa scripsit erudite. De ejus eruditione testimonia. V. De profectione ad urbem Romam, et de sectis Judaicis. VI. Ex libro v Commentariorum. tur. §11. Librorum a Melitone scriptorum catalogum multi dederunt. Eusebii eorumdem catalogus. 1185 Eusebii catalogus cum Hieronymiano conferPANTENUS. Notitia. Eusebius cum Ruffino collatus. Honorius cum Eusebio contenditur. FRAGMENTA QUÆDAM PANTENI ALEXANDRINI PHILOSOPHI. VI. Eusebii et Nicephori catalogi invicem comparantur. RHODON. Trithemii et Eusebii collatio. Sixti Senensis catalogi cum Eusebiano assiNotitia. Sandius notatur. milatio. commemoratos alios adhuc scripserit. An Melito præter libros Eusebio et Hieronymo FRAGMENTA RHODONIS ex opere adversus Marcionis bæresin, ad Callistionem. XI. De Melitonis libris de Paschate. De libro ✓ MAXIMUS, HIEROSOLYMORUM EPISCOPUSNotitia. De libro De libro XVI. De libro FRAGMENTUM MAXIMI ex libro de materia. XV. De libro POLYCRATES EPHESIORUM EPISCOPUS. XVII. De libro De libro Notitia. XIX. De libro Clavis dicto. XX. De libro XXI. De libro FRAGMENTA POLYCRATIS ex epistola ad Victorem ac Romanam Ecclesiam. De Apologia S. Melitonis. De o libris sex. ACTA S. TIMOTHEI EPISCOPI EPHESINI ET MARTYRIS, AUCTORE POLYCRATE. Observatio de libris Melitonis contra hære De transitu Mariæ liber. ses. De libro § XXV. Fragmenta operum deperditorum S. Melitonis. Fragmentum ex Apologia Melitonis ad Antoninum Cæsarem. Incipiunt acta S. Timothei. S. THEOPHILUS CESAREE PALESTINE Spuria S. Melitonis. Notitia. Liber de transitu Virginis Mariæ. Mileti episcopi Liber de actibus Joannis apostoli a Leucio conscriptis. FRAGMENTUM S. THEOPHILI ex epistola super quæstione paschali, synodi Cæsariensis nomine scripta. Prologus Mileti super actus Joannis apostoli et evangelista. Actus vel miracula S. Joannis apostoli et evangelista. S. SERAPION EPISCOPUS ANTIOCHEN US. .Notitia. S. PAPIAS HIERAPOLITANUS EPISCOPUS. Notitia. FRAGMENTA S. SERAPIONIS. Fragmenta S. Papiæ e quinque libris de expositione Oraculorum Dominicorum. I. - Ex Epistola ad Caricum et Ponticum. 11. - Ex libro de Evangelio Petri. APOLLONIUS. S. QUADRATUS ATHENARUM EPISCOPUS. Notitia. Notitia. FRAGMENTUM QUADRATI ex Apologia pro religione FRAGMENTA APOLLONII ex libro adversus CataChristiana. phrygas. ARISTIDES APOLOGISTA ET PHILOSOPHUS PLURIUM ANONYMORUM RELIQUIÆ S. IRENÆO CHRISTIANUS. SERVATÆ. Notitia. Incipiunt Reliquiæ. AGRIPPA CASTOR. Notitia. ARISTO PELLÆUS. ECCLESIARUM VIENNENSIS ET LUGDUNENSIS EPISTOLA DE MARTYRIO S. POTHINI EPISCOPI ET ALIORUM PLURIMORUM. Notitia. Procemia. FRAGMENTA ARISTONIS PELLEI ex disputatione Jasɔnis et Papisci. Fragmentum epistolæ SS. Martyrum Lugdunensium ad Eleutherum Romanum pontificem.Περί πολιτείας καὶ προφητών. Περί κυριακής. Περὶ φύσεως ἀνθρώπου. Περὶ ψυχῆς καὶ σώματος. Περὶ ὑπακοῆς πίστεως αἰσθηρίων. Περὶ κτίσεως καὶ γενέσεως Χριστού. Περί προφητείας. Περὶ τῆς ἀποκαλύψεως Ιωάννου. Περὶ ἐνσωμάτου Θεοῦ. Περί σαρκώσεως Χριστοῦ.
col. 1503–1504page 7 of 7

I. PASSIO SS. EPIPODII ET ALEXANDRI. Monitum. lucipit passio SS. Epipodii et Alexandri. Epistols Ecclesiarum Viennensis et Lugdunensis de martyrio S. Pothini et aliorum. § II. — Varia S. Victoris gesta et scripta. EPISTOLA PRIMA. Ad Theophilum Alexandriæ episco pum. De pascha et baptismo: de accusatione et judi catione episcoporum atque de concordia unanimitatis EPIST. II. - Ad Afros. De causis superioribus 1487 EPIST. III. - Ad Desiderium Viennensem episcopum. Monitum. Incipit passio S. Symphoriani. EPIST. IV. Paracoda episcopo. III. ACTA SS. ANDOCHII, THYRSI ET FELICIS. Notitia. § 1. — S. Victoris dies cultus, ætas seu sedis duratio. FRAGMENTUM de Paschate in die Dominica cele Hic tantum memorantur; eorum scripta reperire est in tomo VI sequenti. brando. Ex typis MIGNE, au Petit-Montrouge.

End of PG 5.≣ read PG 5 as one pagePG 6 begins →
Index
Page scan enlarged

Notebook

Full View