Diplomatic text · vision-corrected transcription of the Migne scan (89% of openings; remainder still OCR), over scholarios OCR (cleaned, language-split) — PG column chips mark the printed columns.
col. 709–710page 1 of 9
PG 54:709καλά λίαν, πάντων, ἐκπομπεύειν, εἰ καὶ τοὺς ἐξ ἡμῶν εὑρεθεῖον ἀγαθόν γηγενών. σιδές. γίων αὐτὸν χεῖρον διέθηκαν, τὰ τῶν θηρίων αὐτὸν, καὶ χεῖρον διέσ
col. 711–712page 2 of 9
PG 54:711ἐν τοῖς εὐρανοῖς ἀγαθά· ἡ δόξα ἡ ἀποῤῥητος ἐκείνη· αἱ πνευματικαί πιστά. πᾶς νυμφίος ανέλαβε θρήνον, καὶ παθημένη ἐν παστῷ ἐγένετο ἐν πένθει. 10: Καὶ καθάπερ οἱ σύγγονά τινα καὶ κοσμίαν ἐλευθέραν. 28, 1. 14. Η τά κατ' αὐτὸν μέλλοντα συμβήσεσθαι τὸν κ' ιρόν ε τὸ τὰ μέλλοι τα προγνώσκειν μόνον, ἢ προλέγειν προφήτην ποιεί· ἀλλὰ καὶ τῶν προγεγονότων τὴν γνῶσιν ἐκ Θεοῦ τις παρὰ τοῦ Μωυσίως. οὐ προσέχοντες τῇ ἀκολουθία τῶν εἰρημένων. 6,: ἀλλὰ τοὺς ἀγνώμονας οὔτε οὐρανοὶ πείθουσι διηγούμενοι τὴν δόξαν τοῦ Θεοῦ οὔτε ήλιο; ἐκπορευόμενος Βουλομένοις, ἀναγαγεῖν αὐτούς, τοὺς μὴ βουλομένους. 38. Μίαν ἐμφαίνων μίαν ήμέραν ὠνόμασεν. - 15. οὐ γὰρ επέρει 44: οὐ γὰρ πόρει ἡ παντοδύναμός σου χείρο καὶ κτίσασα τὸν κόσμον ἐξ ἀμόρφου ύλης. καὶ ὁ πρὸς κέντρα λακτίζων ἑαυτὸν αἱμάττει, καὶ ὁ πῦρ τατῶν ἑαυτὸν κατα των, αὐτός ἐστιν ὁ πληττόμενος, καὶ ὁ τὰ κέντρα λακτίζων, αὐτός ἐστιν ὁ κεντούμενος, καὶ τὰ χαλεπά δεχόμενος τραύματα, δηλονότι. τοὺς οὐρανοὺς ὀνομάζει λέγουσα· Οἱ οὐρανοὶ τῶν οὐρανῶν: ἐπειδὴ τῶν Εβραίων ἡ γλῶττα οὔτε τὸν οὐρανὸν, οὔτε τὸ ὕδωρ οἶδεν ὁικῶς ὀνομάσαι. Εὕροι δ' ἄν τις τοιαῦτα πολλὰ καὶ παρὰ τῇ Ελλάδι φωνῇ. Αθήναν γὰρ τὴν πολιν οὐ εἰς ἐνικῶς ὀνομάζει, ἀλλ᾽ Αθήνας πληθυντικώς, 10. 10. Υπερέχοντας ἑαυτῶν τοὺς πόλεις ἡγεῖσθαι, δὲ ἄγχειν τὸν λογισμόν, παιδεύσωμεν ἑαυτούς, 55, 1. 47. φιλοτιμίας: Θ. τιμής, δωρεάς, δόξης. ἁπλῶς αύρα της μικρά διαβολική έπνεισι, καὶ πάντας ὑμᾶς ἀνεβρίο τωσαν τοίνυν ἀπαντες, χάς τῆς ἡμέρας, καὶ εἰς ἀρχὲς τῆς νυκτός άρχειν τῆς ἡμέρας καὶ τῆς νυκτός. 50 τῶν ἡμε;ῶν, τὸν ἀριθμὸν ἀποτελεῖ, καὶ τοῦ ἐνιαυτοῦ τὸν κύκλον, ὁ τῶν ἡμερῶν ἀριθμὸς, καὶ ὁ τοῦ ἐνιαυτοῦ κύκλος. σεμεν δὲ αὐτὸν οὐ διὰ τούτον μόνον, αλλά,: ἐὰν δὲ μὴ πάλιν τοῖς αὐτοῖς περιπάσωμεν, ἀλλὰ ἰὰν, πολλὰ χαίρειν εἰπόντες ο δ' ά., τ. μ. δ. *. 5. 3. στ. κ. τ. σ. ι. τ. 4, 1. δοξάσομεν αὐτὸν οὐ διὰ τούτων μέν νον, Δὲ τούτου, 1. διὰ τοῦ ἀναπέμπειν δοξολογίας.
col. 713–714page 3 of 9
PG 54:713Διαβιβάσαντες; διαπορθμεύσαντες, τῆς ἀπ. ματι. οριστικά υποτακτικά βούλονται βλάπτοντα: 10 βιβλωνται οι βλάπτωνται " τῆς ἐπαγωγής: 1. διὰ τῶν ἐπαγομένων. 51. Κατά τον λογι κατέχει, επιπολάζει, εἰσπωμάζει, κινούμαι, 4. Τῶν τότε κι ηθέντων: 1. Ρ. τῶν τότε λεχθένα των, εἰρημένων, εἰ κινουμένοις: λεγομένοις, προβαλλομένοις. συγκατάβασις ῥημάτων, . 29. αλογώτεροι καὶ κτηνώδεις, εὐπειθέστεροι, καὶ εὐμεταχείριστοι αλογώτερον, θηριωδέστεροι. 31. τῷ λογισμών τοῦτο καταγνώσεως άξιον; οὐδὲ μετὰ χρόνον τοιῦν, ἀλλ᾽ εὐθέως, ἔναυλον ἔχων τὴν εὐεργεσίαν, εἰς κτι προσκεκρουκότε;, καὶ οὕτως ε. τ? καὶ καθάπερ οἱ προσκεκρουκότες ταλανίζειν τουτ ν, αἰσχύνεσθαι εἰ ἐγκαλύπ 83, 1. 6. τὴν τιμὴν ἐπιδεικνύμενος τὴν περὶ τοῦ μέλλοντος διατ μέλλοντα δημιουργείσθαι - 50. μηδεμίαν καταλίπῃ ἀπολογίας πρόφασιν τοῖς ἀντισχύντως μάχεσθαι βουλομί Δεσπότης εἰπών προλαβὼν ὁ ἀγαθὸς Δεσπότης παραμυθεῖται αὐτὸν, ὡς εἰπεῖν, καὶ δείκνυσιν ὡς καὶ αὐτὲς καὶ τὰ ἀνα παν τα πολλὴν ἕξει τὴν ἀρθοίαν. τῆς γῆς τῷ προστάγματι το Δεσπότου προς τὴν διατροφὴν τούτων υπηρετουμένης. Εἰπὼν γάρ, ὑμῖν ἔσται εἰς βρώσει, ται καὶ λέγῃ. όταν. ζομένους. τὸ ἑαυτῆς τὸ ἀκεῖσα ἀνάπαυσις, ὁ Θεός. αποστάντος. Αποστάντος του θέρους, Οἱ διχῇ τὸν ἐνιαύσιον κύκλον ἐμέρισεν ὁ ποιητής, οὔτε θέρος έμῖν ἁπλῶς δέδωκε καὶ χειμώνα, εὐξ' ἀπὸ τῶν ἀφων ἀμόσ ς ἐπὶ τὰ ἄκρα μεταβαίνομεν, ἀλλὰ τὸ ἴαρ καὶ τὸ μετόπωρον μίσην λαβόντα της κρίσιν, τοῦ κρυμού και του φ' ογιού μέσα γίγνεται, καὶ τὸν ἄκρως υγρό, καὶ ψυχρόν χειμώνα οι τὸ άκρως ξημὸν καὶ θερμὸν διαδέχεται θέρος, ἀλλὰ τὸ δερ, διὰ τοῦτο ἐγγυμνάζεσθαι παρασκευάζει ὁ Θεό;] πρὸ μὲν τοῦ χειμώνος τῷ μετοπώρου, πρὸ δὲ τοῦ θέρους τῷ Σαρα. 53. ὑπὸ τοῦ Θεοῦ. πλούσιοι? lat.ινεμένην. ἵνα παρασκευάζῃ αὐτοῦ τὸν λογισμόν. 56. ὁ τοιοῦτος καὶ τηλικούτος. τοσ.δες εἰ τηλικούτας ἀλλὰ δυσχεραίνων μετὰ τὸ βειθεῖται τὸν ἰατρὸν καὶ εἶν ἀνεχόμενος, τῆς ἀλγηδόνες πολλάκις ἀποῤῥίπτῃ τοῦτο. μυριάκις ἐπιτεθένας εί πολλάκι; ἀποῤῥίπτειν. 100, 1. 18. Υπηρετευμένη: 1. ὑπηρετοῦσα, 101, 1. 24. ὅτι οὐκ ἦν ενέργεια πυρὸς τὸ ὑφώμενον: 1. τὴν φύσιν. π' ασθεὶς ἀπὸ τοῦ χούς, δεξάμενος ιδιὰ τὸ ἐμφύσημα τὴν πισὴν τῆς ζωῆς, νυ] δεξάμενος τὸ ἐεφύσημα καὶ διὰ τοῦ διφυσήματος τὴν ζωήν τ. ζ. 104, 1. 2. όπερ αὐτῷ γέγονεν εἰς ψυχὴν ζῶσαν (καὶ ἐγε στο είς ψυχήν ζώσαν). τὸ ἐμφύσημα περι είναι εἰς πνοήν, γεγονέναι εις ψυχήν ζώσαν. ως ψυχὴν ζῶσαν. ἀνθρωπός ἐστιν οὐ τοῦτο τὸ ὁρώμενον, πρόσεχε σεαυτῷ, του τέστι, μήτε τοῖς σοῖς, μήτε τοῖς περὶ σὲ, ἀλλὰ σεαυτῷ μόνῳ πρόσεχε. Αλλο γαρ ἐσμεν ἡμεῖς αὐτοὶ, καὶ ἄλλο τὰ ἡμέτερα, καὶ ἄλλο τὰ περὶ ἡμᾶς. Ἡμεῖς μὴ οὖν ἐσμεν ἡ ψυχὴ καὶ ὁ νοῦς ἡμέτερον δέ, τὸ σῶμα· περὶ ἡμᾶς δὲ χρή
col. 715–716page 4 of 9
PG 54:71521: Διὰ ταῦτα ἀλγῶ καὶ ὀδυνῶμαι, ὁρῶν τῆς μὲν ἀρετῆς τοσαύτην ἐν ἡμῖν τὴν σπάνιν. πάντα διεστείλατο αὐτοῖς ὁ Θεὸς ἐν τοῖς νόμοις αὐτοῦ μὴ φαγεῖν διέγνωσαν δαπανήσαι. [[ τι, 51. Χρήσθαι τοὺς Ἰουδαίου; τοῖς ἑαυτῶν δαπανήμασι καὶ νόμοις, καθὰ τὸ πρότερον. Τοῖς δαπανήμασι, 1. Ε. ταῖς τροφαίς. δαπάνη, τροφή. ἐπεὶ καὶ γηπόνος. ), οἱ φιλόπονοι των γη διάφορον τὸν τρόπον της δημιουργίας λέγων, ὅτι Εἰ εν, εἰ δὲ, τοῦ βραχυτάτου μύρμηκος οὔπω περιέλαβες τῇ γνώσει τὴν φύσιν, πῶς τὴν ἀκατάληπτον τοῦ Θεοῦ δύναμιν μεγαλαυχείς φαντά της φύσεως δημιουργός, εἰ τῆς φύσεως Δεσπότης, εἰ τῆς φύσεως Κύριος και δημιουργός. Ούκ έμοιψες μετὰ τῆς τύχης τὴν φύσιν. Επι τὸν θύλακον ἔχεις δερμάτινον τι καὶ διαῤῥέον, καὶ τὸν τρύγο ον χοῦν, ἐξ οὗ γεγόν μεν, καὶ εἰς ὃν ἀποῤῥ μεν, καὶ μὴ τῷ ἄνθει τῆς ἁλουργίδες ἀποβουκολούμενον ἀγγεῖν τοῦ καλυπτομένου σώματος τὴν ἀσθένειαν· ὁμοφιῶν ἀρχεις, ὦ βασιλεῦ, καὶ μὲν δὴ καὶ τοῦ αὐτ. Ο διηρτισμένος ἡμῖν πηλοῦ τοὺς ὁμοδούλους, καὶ τῆς αὐτῆς αὐτῷ Καὶ τοῦτον αὐτὸν τὸν χοῦν τὸν ἀπὸ τῆς γῆς τῷ οἰκείου προστάγματι 12: τέως οὐ μικρὰ ἡμῖν ἐντεῦθεν τίκτεται, ἐὰν νήφειν βουλώμεθα, τ:πεινο μέλλοιεν, διὰ τὸ λέγειν τὴν Γραφήν, ἐνεφύσησεν εἰς τὸ πρόσωπον αὐτοῦ, ἐκ τῆς οὐσίας τοῦ Θεοῦ φάσκειν εἶναι τὰς ψυχὰς, ἀνάγκη καὶ στέμπ περιπ είναι τον Θεό, ἀνάγκη δὲ καὶ χαῖρα;, οὐ παρατήσαντό τ νε; εἰπεῖν, μὴ ἐπὶ τῆς γῆς εἶ αι τὸν παράδεισον, παρεγγινώ Εις καὶ πολλὰ ἔτερα τῶν εἰρημένων, μή, ὡς γέγραπται, φρονεῖν, 111, 1. 45. Ούς ἐπειδὴ τοσούτόν εστι μόνον γλυκύτερα. ευθυμίαν, σφοδροτέραν, ἀσφαλεστένων. 114, 1. 59. Βιδιαιτώμενος τῇ τοῦ περ. δείπον διαγωγή. τῇ τοῦ παραδείσου ήδον, ινδια τάσθαι δια 117, 1. 15. Υπόμνησιν ἔχωμεν καὶ τῆς τιμῆς. οὕτως αὐτὰς ἐκύρωσεν ὁ Θεός, ἵνα καὶ διηνεκὴ ὑπόμνησιν ἔχωμεν της τι μῆς, καὶ τῆς ἀφαιρέσεως αὐτῷ τὴν εἶταν στιγράφωμεν. ἀφορίσαι εἰ δοῦναι, ὁ δυνηθείς, ἀπὸ τοῦ κέσθαι, μέλλω διακείσθαι, 64, 4: καὶ μὴ μόνον αὐτὸν λέγειν, ἀλλὰ καὶ τὸν τόπον ἐν ᾧ διατρίβειν ἔμελλε καὶ τόν τοῦ κηρύγματος τρόπον, ἐν διδάξαι παραγινόμενος είχε. Εἶχε διδάξαι: έμελλε. 50: βάπτισμα δὲ ἔχω διάκειμαι, εργάσηται μισήσῃ οὐ καταλαμβάνομεν ἀδυνατοῦμεν 150, 1. 1. Ειπέτῃ καὶ τῶν ἤδη παρασχεθέντων. ἡ κάμηλος ἐπιθυμήσασα περάτων, καὶ τὰ . ἀ. 1. κ. ώ τ. κ, τουτέστι, λογισαμένη πρὸς ἑαυτὴν ἴσως,
col. 717–718page 5 of 9
PG 54:717φησίν, ὅτι καλὸν τὸ ξύλον εἰς βρῶσιν, καὶ ὅτι τοῖς ὀφθαλμοῖς ἀριστὸν ἰδεῖν, καὶ ὡραῖον τοῦ κατανοήσαι, ἔλαβεν ἀπὸ τοῦ καρπού, τόλμησες, τολμήσαι αιδός, επικείμενον, καὶ μαστίζοντα ἡμῶν καὶ παταξαίνοντα την περι Α. σφοδρὸν τοῦτον κατήγορον, τὸ συνειδός λίγω ἐπικείμενον, γυμνώσεις. ἕως τοῦ ἀποστρέψει σε τῶν καὶ νῦν λέγει. Α. φιλανθρωπίας ἦν, φιλαθρωπίας αὐτοῦ ἦν, υπόθεσις. 250: καὶ τοῦ Πυθαγόρου μεμνήσθαι, δ; τῶν συνόντων τινά καταμαθών γυμνασίοις τε καὶ σιτίοις ἑαυτὸν εἰ μάλα κατασαρκούντα, οὗτος, βρη, οὐ στύση χαλεπώτερον σεαυτῷ κατασκευάζων τὸ δεσμωτήριον; Διὸ δὴ καὶ Π τονέ φασι τὴν ἐν σώματος βλάβην προϊδόμενον, τὸ κεσέδες χωρίον της Αττι. τῆς τὴν Ακαδημίαν καταλαβεῖν ἐξεπίτηδες, ἵνα τὴν ἄγαν εὐπάθειαν τοῦ σώματ τος, οἷον ἐμπόνον τὴν εἰς τὰ περιττά φοράν, περικόπτει ο ευεξία, εἰ τῶν εὐκαθεστέρων, τῶν μᾶλλον σεπτούντων. εἰς τόν πρόσεχε σεαυτῷ, 139: σώματος μὲν γὰρ εὐπαθοῦντος, καὶ πολυ οὔτε γὰρ ἐκεῖνες τινα ἔσχε τὸν διδάσκοντα, οὔτε οὗτος, ἀλλ' ὅρα μοι, ἀγαπητό, ὁ τοσαῦτα ελάφια γετηθεὶς, καὶ ἐντεῦθεν ἔχων ἀφορμάς, ? ώστε καρπούσ' εί τι πλέον ἐκ τῶν παρ' αὐτοῦ λεγομά Βούλομαι ἐκεῖνο τὴν ὑμετέραν ἀγάπην παρακαλέσαι, διερευ ἀλλ' άνωθεν προμηνύων αὐτοῦ τὴν ἐπὶ τὴν κακίαν ὁρμήν, τ: στο περιπτώ σισιγημένα· στέργειν δὲ προσήκει τὰ γεγραμμένα. Τ. 23. καὶ ἔζησε Δάμιχ ἔπ, ἑκατὸν ὀγδοήκοντα. μα τον οὐσίαν ἰδεῖν;) αλλά μετασχηματισθείσαν τὴν ἐνέργειαν, μικρού ήναις, ἀποδόσει: ταῖς ἀτάκτοις ἐπιθυμίαις ἐκδούσα άτακτοι επιθυμίας άτακτα σκιρτήματα, ή προαίρεσις, διδάσκει ἡμᾶς καὶ τῆς ἀρετῆς τὴν ἰσχύν, καὶ τὸν ἐν τοσούτω πλήθει δυνηθέντα τὴν ἀρετὴν ἀκέραιον διασώσει θαυμάζει. θα ή θεία Γραφή φησι· πῶς δὲ εὗρε χάριν ἐναντίον Κυρίου τοῦ Θεοῦ. Θαυμ· στὸν γὰρ δει μεταξὺ ἐν τοσούτων τῶν διὰ τὴν κακίαν μελλόντων τῆς ἀγανακτήσεις κινδύνου) πειράσθαι, οὗτος μόνος διὰ τὴν ἀρετὴν τοῦ κλυδωνίου 11: οὕτως ἄρα ὅλος τῶν φροντισμάτων ἦν. νέους νενικηκέναι τοὺς προβεβηκότες, οἱ γέροντες τῶν νέων οὐκ ἔλαττον, ἐφάνησαν.
col. 719–720page 6 of 9
PG 54:719215, 1. 23. Μετὰ δὲ ταύτης καὶ ὁ λογισμός υπηγόρευσεν. εἰπ: Τὰς μὲν τρεῖς συζυγίας εἰς τὴν αύξησιν τοῦ γένους· τὸ δὲ ἂν τὸ περιτομὴ βουλομένοις μήτε τῷ ὀφθαλμῷ ἀποτειχίζειν τὴν ἐπιβλαβή θέαν, μήτε καθα σαν τὴν γλώτταν διατηρεῖν ἀπὸ ὅρων, καὶ μὴ ἀνεχομένεις μήτε ὀργὴν ἀρ:ί καὶ τῷ πλησίον,: μήτε ὅταν ἀδικηθώσι γενναίως φέρειν, τοῦ Δεν ἐντεῦθεν ἐκπηδώντος πυρός τήν το φοβερότητα καὶ τὴν καυστικήν δύναμιν, αναλογιζέσθω της φρικτής ταύτης τραπέζης τήν ἀπόλαυσιν, θέα μεν θράσος, λογισμὸς δὲ ἄπνον φέρει. ἐπὶ π:σον χρόνον διήρεισιν αὐτοῖς Παραιρημάτων συγκατάβασιν λογισάμενος. τὰ καθ' ἡμᾶς ἔχειν τυγχάνειν) συγχωρούντες. 1. ζώντες, ἀφιέντες, παραχωρούντες συγχωρούντες. δὲ εἰ; τούτους ἐξέβημεν τοὺς λόγους, φέρε καὶ περὶ τῆς τοῦ Σωτῆρος ἡμῶν ἐνανθρωπήσεως μικρές διεξέλθωμεν, δ κεφάλαιόν ἐστι μέγιστον τῆς τοῦ οἱ περὶ τοὺς ἀνθρώπους κηδεμονίας. Οὐδὲ γὰρ οὕτως, φύσεως ἀνθρώπου, 42: Χριστιανοὺς δὲ καὶ ταῦτα μὲν άπαντα διδά σκει τρίνοιαν εἶναι· μάλιστα δὲ τὸ θειότατον καὶ δι' ὑπερβολήν φίλανδρος πίας ἀπιστότατον έργον της προνοίας, ή δι' ἡμᾶς ἐνσωμάτωσης του ελευθερώσω, τότε τῇ ἀληθεῖ ελευθερία τιμηθήσεσθε, ὡς νύν γε ψευδή έλευθε πλεονάζειν. γῆς ἐστὶν ὁ τῶν ἡμερῶν ἀριθμὸς ὁ ὑπολειπόμενος, διὰ τοῦτο ἀδύνατον τὰ καὶ ὅσηνπερ ἂν ἐπιδειξώμεθα σπειδὴν τοῦτο ποιεῦντες τις·: καὶ ὅσηντερ ἂν ἐ. σκ. τὰς εὐεργεσίας αὐτοῦ ἐννοιῶντες, οὐδὲ τὰ ἤδη παρασχεθέντα τὰ καθ' ἑκάστην ἡμέρην εἰς ἐπίστων, το κρίσεις ἑτέρας περὶ τῶν πραγμάτων δεν
col. 721–722page 7 of 9
PG 54:721καὶ ὅτι οὐκ ἀκρατῶς ἐπετήδευσε τὴν οἰνοποσίαν, άκος, επιτή. δευσε άπλώς. δὲ τὰ πολιτικὰ τῆς φυσικῆς ἐγένετο θεωρίας: Ε. περὶ τὴν φυσικήν θεωρίαν τούτου: ἑνὸς μένου γίνονται τούτου. κατά μεθυόντων 196: ὁ δαιμενῶν, ἐλευενός· ὁ δὲ μεθύων τὰ αὐτὰ πάσχων; οὐδὲ τοῦ ἐλεεῖσθαι άξιος, αυθαιρέτῳ δαίμονι προσπα ἦχον εἰς αὐτὸν ἱερεὺς τοῦ παιδὸς ἐγένετο. 64,: περὶ τοὺς ἀνελόντας αὐτὸν, τό γε εἰς αὐτοὺς ήκον. των τινές, δι᾽ οἷς αὐτὸς εὐλογεῖται, μος δι' ἡμᾶ;. εὐχαριστεῖται εἰ εὐλογεῖται όταν. 272, 1. 34. Έτερον δουλείας ἐρεύμα τρόπον. σιλεία, ένδοξον εἶναι δουλείαν. ὁλκάδων, καὶ τῶν φορτίων εἰ; ύψος έγκειμέν λιμένα πλησίστιος καταβαίνουσιν οἱ πλέοντες, εἰς δὲ τὸν ἔρμῖν ἐρετμοῖς και θ:σ· ῶσι τὴν νῆα: πλησίστιοι, πεπληρωμένων τῶν ἱστίων. εἶ συγκειμένων, νενημένων, σωρευομένων,? μακαρίου Μουσέις ἱστ:άσωμεν ὑμῶν τὴν ἀγάπην, αὐτὰ τὰ πρόσφατον ἀνεγν σθαι, ταῖς βλασφημίαις οι κατηγορίαις, μετὰ τὴν τῆς ζωῆς μετάστασιν νοίας τοιαύτης ἀπολαύοντες, εἰ ἐπ ὀλίγον χρόνον όμον, 280, 1. 28. γράφων Εφεσίοις έλεγε. Προσευχόμενοι ἐν παντὶ καιρῷ ἐν πνεύματι. Με γλώσσῃ με εν, φησὶν, ἀλλὰ καὶ μετ᾿ ἀγρυπνίας διη σκοῦς, ἀλλὰ καὶ ἐν αὐτῇ τῇ ψυχῇ, μετὰ ἀγρυπνίας 282, 1. 1 Καὶ τὸν Ναχώρ τοὺς υἱοὺς αὐτοῦ. 287, 1. 6. πρὸς τὸ τοῦ ἐπιτάττοντος μέγεθος ἀπ Χιι, 13: ὅπως ἀπελθὼν περιστείλῃς τὸν νεκρόν, 291, 1. 50. Προβαλλόμεθα. προκαλούν προβαλλόμεθα, ὠφέλκεται επιδεικνύμεθα, τῶν δυναμένων, τὰ δυνάμενα, τὰ ἀφιπτάμενα, τῶν ἀμ οὐδὲ ὅπου καταχθείη, καταχθῇ, ἔχοντα, οὐδὲ καταγώγιον, όπου καταχθῆναι δυνηθείη, έχοντα. 1, 5: Αγιον γὰρ Πνεῦμε παιδείας φεύξεται δόλον, καὶ ἀπαναστήσεται ἀπὸ λογισμῶν ἀσυνέτων, καὶ ἐλεγχθήσεται ἐπελθούσης ἀδικίας Καὶ τὴν φιλοσοφίαν τῆς ψυχῆς οὐκ ή εγξεν ἡ τοῦ σώματος Τοιούτον ή άνθρω π η φύσις· πολλάκις τὰ μεγάλα κατορθούσα, ἐν Κὰν πόλεμος καταλάβη, καν λιμός, και ἔτερον ὁτιοῦν, πάντα ελέγχεται ει τῆς εὐγενείας φυσήματα: Ελέγχεται, 1 οίχεται. οὗ ε τὸ μήκος, οὔτε ἡ δυσκολία τὴν ὑμετέραν ήλεγξε προθυμίαν. 299, 1. 52. ἔργον με ποιήσης: Ε. πάρεργον, παρανά. Τοὶ μιαροί πατρὸς ἱερωτάτου, ὀφνεὶ πονηρέ, Φινεέ; κακεργάτα, ἀνθ' ὧν στο λᾶτε τῶν θυσιῶν τὰ κρέα, ἔργον μιᾶς γένησθε πικρᾶς ἡμέρες, 1. τοῦτο γὰρ: Υπεδιχομένοις. Ωστε μήτε ἡμᾶς ὀκνηρεὺς εἶναι προσήνει προς τὴν ἀπόδοσιν· ὅπερ καὶ παρήνεσεν ὁ μακάριος Παύλος, λέγων, Μηδενὶ μηδί, ὀφείλετε, εἰ μὴ τὸ ἀλλήλους ἀγαπῶν· δεικνὺς ἐπὶ τῆς ἀγάπης ὅτι τοῦτο τὸ χρέος μὲν καταβάλλεσθαι λέγεται, μηδέποτε δὲ παύεται· μήτε ὑμᾶς ἀμελεῖν δεῖν ἀλλ' ἔρχεσθαι πρὸς τὴν ὑποδοχήν παρασκευαζομένους. Τούτο γάρ, κτίζεσθαι, διὰ τοὺς αὐτοῖς διαφέροντα;, οὐ μόνον λέγει· Ανὰ μέσον ἐμοῦ καὶ σοῦ, ἀλλὰ καὶ, Ανὰ μέσον τῶν ποιμένων μου καὶ ἀνὰ μέσον τῶν ποιμένων πολλοῦ τοῦ πόθου καὶ ζε ύσης της προθυμίας πρόσεισι:; τὰ τῆς τὰ τῆς αἰτήσεω; φιλοτιμεῖσθαι, μετά πολλῆς τῆς δαψιλείς δωρεῖσθαι.
col. 723–724page 8 of 9
PG 54:723τρὸ τῆς αἰτήσεως ἀνακηρύττει, πρότερον & ακηρύξας, τότε ἐφι οτιμήσατο. καὶ εἰδὼς ὅτι ὁ τῷ διάστοις τῶν πρωτείων παραχωρήσας, μειζόνων ἐπιτεύξι και να ὁ τῶν πρωτεύων τῷ ἐλάττονι, παρατείνεται. 14. και δί μοι ἐκ τῆς παρατάσεως τοῦ ἐν μέσω χρόνου 'Οπεδήμησε τῷ Κυρ ῳ, καὶ καθ' ἕκαστον τόπον ένθα κατεσκήνιο, εύρη σει; αὐτὸν τούτον πρὸ πάντων ἐπιμελούμενον, καὶ θυσιαστήριον οἰκοδομούντα, καὶ τὰς εὐχὲς ὁ ἀφέροντα, καὶ ἀποστολικὸν νόμον πληροῦντα, τὸν κελεύοντα, ἐν παντὶ τόπω εὐχεσύα:, ὁ «ίροντας ὁσίως γιῖεις. Επειδὴ γὰρ τὴν στη ἦν ἀπήξατο ἐν τῷ ὄρει κατ' ἀνατολὰς Βεθήλ, εὐθέως κἀκεῖ θυσιαστήριον οαεδί γητε τῷ Κυρίῳ. Κ ὶ πάλιν, ἐπειδὴ ώφθη αὐτῷ ὁ Κύριος, καὶ ἐπηγγείλατο δώσειν τὴν γῆν τῷ σπέρματι αὐτοῦ, εὐθέως ὑπὲρ τῆς γεγενημένης αὐτῷ ἐπαγγελίες τὰς εὐχαριστία; ἀπέφερε τῷ Δεσκάτη Εἶδες ευχάριστον γνώμην; Τῷ περάτη φησὶν, ἵνα ἡμᾶς ἀναμνήσῃ, ὅτι ἀπὸ τῆς Χαλδαίας επανήλθεν. Επειδή γάρ, ὅτι ἀπὸ τῆς Χαλδαίας ἐπὶ τὴν Παλαιστίνην 5: 0, 1. 38. τοσούτων τῶν επαγγελιών το μέγεθος παρά διὰ ταύτης εἰσεσθε δωρεών αὖ ἐν μόνον, ἀλλὰ καὶ τὸν πατέρα αὐτ 5. 342, 1. 21. Την επιβουλήν. τὴν εἴσοδον από σχίσαμε, ἀννητα επιχειρήσει Πια άνήντα, & ηνύτοις. τὸ ἐπιχειρεῖν ότι κληρονομήσω, φησίν, αὐτήν. εἰ καὶ προλαβών, φησίν, ἰδεῖν οὐχ οἷέντε ταῖς σωματικοῖς ὀφθαλμοῖς, διὰ τῶν αἰσθητῶν ούτων οὐχ ὡς τὸ θαῦμα ἐδείκνυτο μέγα, οὕτως ἡ τοῦ δικαίου, προσφερέσθωσαν: φειδομένων προσφέρεσθαί τινι τοσαύτην τοιαύτην, καθεστάναι Διάγοντα, μετὰ τὴν τοσαύτην εφημερίαν καὶ τὸ εἰς τὸ αὐτῇ τῇ δεσποίνῃ πρό τον άξίωμα ἀνενεχθήναι, ὅταν Διάγουσα επαιδεύθη λοιπών μετά τ. τ. ε. καὶ τὸ εἰς τὸ αὐτῇ τῇ δ... μή μέγα φρονείν, κάλ συστέλλεσθαι καὶ ταπεινοῦσθαι καὶ διὰ τοῦτε, διάγουσα, καὶ μετά τ. τ. εν. κ. τ. εἰς τ. α. τ. δ. κ. κ. ἀνενεχθήναι, ἐταπεινώθη. διὰ εχόμενοι, τρεφόμενοι. εχόμενοι παρακαθήμενοι ε προσηλωμένοι. 371, 1. 11. Δεξάμενος. ἔσῃ˙ δεξάμενος ἴσην ἵνα μὴ ἀσθενέστερον εργάσηται τῇ ἀστείᾳ: ούτε ἀεὶ κατατείνει τῇ ἀσιτίᾳ, ἵνα μὴ ἀσθενέστερον ἐργάσηται, οὔτε ἀεί, ἐναπομένειν ἀφίενται 22: Οὐκ ἔστιν εἰπεῖν, τί τοῦτο ἔστιν; εἰς τί τοῦτο, πληγάς & ανατείνεται τοῖς παισίν. στρέφουσι, ράβδοις κολάζουσι δὲ, φησὶν, ἐκεῖθε· οἱ άνδρες κατέκλεψαν ἐπὶ πρόσωπον Σελίμων και Γαμβρος Αβραμ δε συνεπορεύετο μετ' αυτών συμπροπέμπων αὐτούς· ὁ δὲ 16 εις εἶπεν· Οὐ μὴ κρύψω δ, ώ & ὁ Ἀβραάμ τοῦ παιδός μου, ἃ ἐγὼ πατῶ. ἆρα Δεσπότου φιλανθρωπίαν, ἔσῃ συγκαταβάσει κέχρηται, όμως καὶ ἦν εἰ; τὸν δίκαιον τιμὴν δικνύς, καὶ ἐκκαλύψει βουλόμεν ς τὴν ἀρετὴν τὴν ἐναποκειμένην αὐτοῦ τῇ ψυχῇ Μετὰ γὰρ τὴν δ. η ο. ο. τ 5. 2. 6. κ. α. τ. π. τὸ δαψιλὲς τῆς γνώμης δεξάμενος, παραχρήμα τ. φ. τ. α. έχα φίσατο καὶ μαθών είς τε εἴη ὁ π. κ. τ. ή. τ. δ. μ. ι. 1 τ. Σ. κ. ὁ ή. ὁ. π. συμπροπέμπων, φησίν, αν ούς. Άνδρας δὲ τοὺς ἀγγέλους φησίν, τοῦ παιδός μου· ότι λέγει, Αβραάμ του παιδός μου. 38), 1. 30. τὸ πλῆθος, οὐχὶ δὲ τοὺς γραμματίας,
col. 729–730page 9 of 9
PG 54:729μακαρίτη, Χάλκη νήσῳ τῆς Χαλκηδόν ἐχθρῶν. πολλοὶ τοὺς ἐχθρού; 581, 1. 25. Από λιμένος εἰς λιμένα παραπέμποντες τῶν ὑμετέρων ἀποῶν τὴν ἡμερότητα. εἰ; τό, Πρόσεχε σεαυτῷ: Επειδάν τους λάβηται φωτής σημαντικής ή έννοια ἡμῶν, ὥσπερ πορθμείο των τῷ λόγω εποχουμένη, διαπερώσα τὸν ἀέρα, ἐκ τοῦ φθεγγομένου μεταβ είναι προς τὸν ἀκούο τα· κἂν μὲν εύρῃ γαλήνην βαθεῖαν καὶ ἐσυχίαν, ώς το λιμέσιν εὐ δίοις καὶ ἀχειμάστοις ταῖς ἀκεῖς τῶν μα θανόντων [ό] λόγος έπαθαρμίζεται. ἐὰν δὲ οἷον ζάλη τις τραχεῖα ὁ παρὰ τῶν ἀκουόντων θέρυβος αντιπνεύσῃ, ἐν μέσῳ τῷ αέρι διαλυθείς ναυάγησε. ἀπὸ λιμένος εἰς λιμένα παραπέμποντες, ἀπὸ τοῦ ἡμετέρου στόματος εἰς
End of PG 54.≣ read PG 54 as one pagePG 55 begins →