beat, quemadmodum prisci illi propheta dæmoniaci sunt appellati. Misit aliquando Eliseus propheta di scipulum suum prophetam, his verbis: Vade, et in venies Jehu principem: abduc eum seorsim, et dic illi Hæc dicit Dominus Deus Israel: Ecce unxi te in regem; et effunde super illum cornu olei, et unge eum in regem (4. Reg. 9. 2. 3). Mittit propheta discipulum prophe tam; prineipem adit. Tunc enim rex non erat Jehu, sed sub rege princeps. Ait illi: Veni seorsum, et ab ductum his alloquutus est, et ex cornu unxit: post quam unxerat, aufugit, secessit. Dicunt ad Jehu c:r teri principes Qua de causa lymphatus ille te adiil (Ibid. v. 11)? ac si dixissent, Cur venit hic dæmo niacus? Cur te lymphatus ille adiit? Sic ab initio pro phetæ contumeliis afficiebantur, sic et apostoli. Cur ad te venit ille lymphatus? Ille metuens ne de regno verba facienti sibi periculum esset (rege enim solium occupante, non sine periculo regnum in alium trans fertur), respondit: Vos scitis ejus garrulitatem et nu gacitatem (Ibid.). Assenticbatur ille non sententiæ, sed voci. Nostis ejus garrulitatein. Deinde illi intel ligentes, veritatem numquam irrideri, qui irriserant, veritatem ediscere satagunt: Non æquum est, air bant, id nobiscum non communicari. Injuria aflicis amicos, arcanum illud perperam celas. Si lymphatus est, cur quæris lymphati dicta? Inique agis, Jehn Bisi nobis id renunties. Malitia virtutem despicit, et anxie persequitur illam. Ut dæmoniacum damına verant, ita dicta ejus ut vera explorabant. Quid tibi indicavit, dicito. Abduxit me seorsum, et effudit in me cornu olei. Veritatis vim adverte, quomodo glo ria, quæ prius irridebatur, ad sui adorationem ira xerit quomodo propheta ille lymphatus ipsis legi bu fortior fuerit. Dicit, Abduxit me seorsuin, et ef fudit super me corno olei: altaque voce principes dixerunt, Vivat rex, Viden' quomodo illi simul pro phetiam irris-rint, et admirati sint: damnaverint et crediderint? Dæmoniacum vocabas, et a dæmoniaco unctuin regem appellas? Sic neque nos, neque patres nostros, neque posteros obstupescere par est, si quid contumeliosum ab hæreticis audire contingat. Uti. nam nos pro Christo glorificemur, ut cum Christo glorificemur, cui gloria et imperium in sæcula. Amen. ● Hisce quatuor in Jobum orationibus perineptis, inquit Savilius, quæ tamen per omnes fere biblio thecas reperiuntur, Lælius Tifernas interpres quintam addit, quæ nihil aliud est quam ȧnávlioµa nepi dropovñs, suo demum loco repræsentandum. › Ineptas jure dicit Savilius, nec est quod plurimus demon IN JUSTUM ET BEATUM JOB, SERMO PRIMUS (a). 1. Annuus nobis hodie venit orbis athleta, venit nobis stupendus ille angelisque par certator, qui mul tas a diabolo plagas, multa a Deo testimonia accepit, multisque præmiis a spectatoribus angelis donatus est, qui multis vulneribus affectus ab inimico, magnifice coronatus a Deo in orbe ostensus est. Ita enim ipsum alloquitur: Putas me aliter tibi responsum dedisse, quam ut justus appareres (Job 40. 8)? Quis ergo bellatorem hujusmodi pro merito laudare possit? quis paria ge stis ejus bravia nectere andeat? quis tentabit immen sum laudum pelagus ingredi? Quemadmodum enim nemo sanæ mentis tentaverit pelagus gressibus huma nis trajicere, sic nemo sapiens etiam inter doctores ansit uinquam tentare promeritas generos e beatissi mæque illius animæ laudes auditoribus efferre. Illius enim gesta humanam omnem exsuperant sapientiam illius certamina omnes coronas superant. Angelica ergo egemus lingua, quo summis, ut ita dicam, digi. tis vas unguentarium illud tangentes, totam simul ecclesiam repleamus. Nani si vas illud Jobi vel tan gere aggrediamur, vel paulisper movcamus, statim ex unguento odoris fragrantia impletur ecclesia. Audia mus igitur historiam de illo dicentem: In omnibus his quæ ipsi acciderunt nihil peccavit Job labüs contra Do minum (Job. 1. 22). Vidistin' testimonium angelorum laudes excitans? vidistin' testimonium diabolum cum conatibus ejus confundens? In omnibus his quæ ipsi contigerunt nikil peccavit. Hoc Dei testimonium per omnem ecclesiam, quasi unguentum pretiosum. an ditores letificat. O vas pretiosum in uno Arabiæ loco reconditum, ac per totum orbem bonum unguenti odorem emittens! o vas sexcentis lapidibus, et plagis et telis a diabolo impetitum, non effuso unguento! (a) Hic sermo et tres sequentes collati sunt cum Codici mus Regiis 1819, 1963, 1964, Colbertino 974. Plurimus fuit diabolo labor, ut vas illud contercret, unguentumque pietatis perderet: curavit nempe per letrum ulcerum odorem unguenti fragrantiam obscu rare. Nam et illius corpus ex sanie vulnerum tetrum emittebat odorem; sed mansit vas vulneratum, nec amisit unguentum, ut et nos opportune illi dicamus Unguentum effusum nomen tuum (Cant. 1. 2). Opera pretium ergo est nudum athletain, ut certavit, osten dere, ut in admirabilem illam imaginem respicientes, ex ipsa rerum natura intelligamus, Deum, ui ostende ret se in terra homines justos habere, qui non jam per adulationem sicut Adam seducerentur, sed per mille cruciatus el verbera coronarentur, hoc specta culum permisisse. Apostata, inquit, altum sapis, quia Adamum deceptum, et mulierem blanditiis seductam ex paradiso ejecisti: ecce hominem, qui sine Scri pturæ mandatis vixit, et non scriptam naturæ legem ex animi vi servavit. Adhibe mille blandimenta, adu lationes mille, tormenta totidem, non poteris optimam hanc animam diniovere. Ecce prinum hominem eje cisti ex paradiso. Vide nunc, tenta si potes, vel a sterquilinio athletam supplantare. Sed paulo altius, si placet, repetamus historiam. Vir quidam erat în re gione Ausitide, nomine Job. Et erat vir ille irreprehen sibilis, justus, pius, verax, abstinens ab omni re mala (Job 1. 1). Talis erat Adam antequam mulieri ob temperaret. Ideo hic uxori non morem gerit, ne in parem incidat casum. Ille indutus erat incorruptione, ut noverat is qui formavit illum, et quia uxori morem gessit, nudus, et damnatus fuit. Hic nudus erat, et non credidit uxori, et quia uxori non credidit, ange licis coronis vestibusque indutus est Ille quia uxori morem gessit, ex paradisi deliciis excidit, terram spi nas parientem effecit, mortemque in hereditatem ac cepit; hic quia uxori non obtemperavit, et a sterqui linio et a plagis liberatus est, regnumque cælorum