Diplomatic text · scholarios OCR (cleaned, language-split) — vision transcription pending — PG column chips mark the printed columns.
Sermo
PG 63:531MONITUM IN HOMILIAM SEVERIANI, GABALORUM EPISCOPI, [403] Severiani esse hanc sive orationem sive homiliam docet Théodoretus dialogo tertio Ispì ána Ooūç, De impatibili, tom. IV, pag. 169, editionis Sirmondianæ, ut indicabimus infra suo loco paulo ante finem homiliæ; in manuscriptis vero omnibus sancti Joannis Chrysostomi nomen præ ce fert: ¡mo jam a multis sæculis Chrysostomi nomine circumfertur. Nam in epistola Adriani ´papæ I ad Constantinum et Irenen, Concil. tom. VII, pag. 112, editionis Labb., locus affertur nomine sancti Joannis Chrysostomi, qui ex bac oratione excerptus omnino videtur, ex sermone, ut ibi dicitur, sou eiç thy mapabalhy soū in Parabolam seminis. Verba autem sic habent Quas ibidem sic Latine habentur: Indumentum imperiale si contumeliis affeceris, nonne ei qui înduitur contu melias irrogas? nescis quia si quis imagini imperatoris injuriam inſert, ad ipsum imperatorem, id est, ad ipsum principalem´et ad ejus dignitatem refert injuriam? nescis quod si quis imagini, quæ ex ligno el colo ribus est, malɩdicit, non judic.tur veluti sí contra inanimatum quiddam præsumptuose se gesserit, sed tan De Sigillis librorum, et quomodo Filius Putri, Pater Filio offerat, ac de Servatoris incarnatione (a). 1. Magnum ad salutem animæ viaticum sunt sacræ disciplinæ. Ferrum enim ferro, anima vero verbo divino' seuitar: pane corpus alitur, verbo divino anima firmatur: ut dicit etiam Moyses, divinæ do ctrinæ vim altricem subindicans: Non in solo pane vivit homo, sed in omni verbo quod procedit de ore Dei (Deut 8. 3). Alimentum igitur animæ verbum Dei est. Quæ enim ad imaginem Verbi creatoris facta est, ratione ornata, et rationabili dignata libertate, quo magis proprio alimento utatur, quam verbo nutriente, instituente, et ad propriam sibi libertatem cito resti tuente? Verbum porro dicimus, fratres, non sopbi. stica gravitate ad persuasiónem concinnatum; sed quod fidei simplicitate veritatis testimonium habeat. Spuria quippe reputanda est omnis virtus. et vitæ et verbi, quæ a divino Magistro primitias non accepit et quantum umbra a corpore, et somnium a veritate, Lantum distat a vera Dei sapientia, illa quæ in mundo sapientia reputatur. Quapropter beatus Paulus, vas electionis, qui aliquando egressus ut sanctos male caperet, ipse pulchre captus est ad salutem homi nuni, piam et veram doctrinam puriæ opponens, elare dicebat: Sapientiam autem loquimur inter per (a) Collata cum duobus mss. regiis. Unus sic titulum effert Profesta generationis Christi, Chrysostomus de sigilliz. di fectos: sapientiam vero non hujus sæculi, sed Dei sa pientiam in mysterio (1. Cor. 2. 6). Sapientia erge nobis est prophetica lingua et apostolica doctrina, atque evangelium regni, summa rationabilis pote statis. Evangelii nomen cum audimus, fratres, gnuni hujus nominis sensum percipiamus. Multi nam que nomina sæpe ex vulgari usu cogitantes, rerum ipsarum vim ignorant. Evangelii autem nomen res ipsa quid sit indicat: præclaram enim illam Servatoris œconomiam nobis annuntiat, quod Deus per suinmam benignitatem apud homines sit versatus, non æterna illa dignitate sua deposita, sed salutari assumpt incarnatione: declarat nobis Evangelium, quod me. dicus ægros adierit, non pharmacis curaturus, sed nutu clementiæ suæ valetudinem inditurus: annuntiat nobis, quod errantibus via monstrata sit, in tencbris degentibus lux apparuerit, desperatis salus advene rit. Quia enim a lege instituti non resipuimus, et prophetis monstrantibus non revocati sumus ad co gnitionem veritatis, cum ingratus noster animus omnia in periculum conjiceret bumanaque subverte ret; ubi Dei benignitas nos vidit, et a legis instituto defecisse, et a prophetarum ductu deflexisse, immensa bonitate sua pervicaciam nostram devicit, Evange liumque regni ceu quoddam regium munus per totum orbem proposuit, nobis indignis omnia benigne lar gitus est. Prodiit ergo salutaris gratia, quæ omnes beneficiis, iisque variis, affecit, servos liberavit, pan pres ditavit, exsules reduxit, captivos reden it.σπόρου, Ένδυμα βασιλικὸν ἐὰν ὑβρίσῃς, οὐχὶ τὸν ἐνδυν μενον αὐτὸν ὑβρίζεις; οὐκ οἶδας ὅτι ὅστις τὴν εἰκόνα τὴν ἐκ ξύλου καὶ χρωμάτων λοιδορεί, οὐχ ὡς πρὸς ἄψυχον τολμήσας κρίνεται, ἀλλὰ κατὰ τοῦ βασιλέως; δισσῶς γὰρ τῷ βασιλεῖ προσφέρει τὴν ὕβριν.
Continue reading PG 63: Sermo →≣ entire volume