A. S. MAZOCHII IN VITAM S. PORPHYRI NOTÆ. eramus apud ipsum, cum vidissemus gratiam sancti ceraverat, ut qui videbant, putarent se umbram Spiritus datam piæ puellæ, glorificavimus Deum qui dat electis suis sapientiam et gratiam. Dimisit vero illo die puellam. CII. Contigit autem in ipsis diebus anum requie scere, et migrare ad Dominum. Tunc advocata puella, accersivit beatus piam Manaridem diaco nissam, quæ interpretatur ipsa quoque Græca liu gna cwrstvf, id est, lucida. Et commisit Salaph tham, ipso dato habitu regulari. Et cum eas Deo commendasset, dimisit in pace. Ea vero suscepit talem vivendi rationem, qualem non habuit alia illo tempore; quotidie jejunans, et post jejunium modico panis vescens cum sale et madefacto legu mine, aut subtiliter comminuto olere et aqua sola vinum enim non sumebat omnino. Diebus autem ſestis utebatur oleo, et vescebatur olivis: nihil au tem aliud gustabat, quod fuisset igne coctum. In jejuniis vero Quadragesimæ, secundo quoque die comedebat legumina madefacta, aut comminuta olera sine pane. Totain autem sanctam paschalem hebdomadam transigebat nihil sumens, præterquam quinta sancta feria, post communionem sanctam, aquam calidam: et corpus suum usque adeo ma Die 26 Februarii anno 421. aspicere. Fuit autem aliis quoque multis exeın plum. Sunt enim æmulati vitam sanctæ puellæ Salaphɩkæ: quæ in hodiernum usque diem videtur vivere. Est enim mundo morte affecta; vivit autem Christo, et est cum ipso perpetuo: cujus sancta rum precum simus nos participes. Et hæc quidem. dicta sint de sancta puella Salaphtha. CIII. Beatissimus autem episcopus Porphyrius, cun regulam constituisset ecclesiasticam et om nem consequentiam, et alios paucos annos fuisset superstes, postquam sanctificasset ecclesiam, in morbum incidens, pium fecit testamentum: in quo cum multis legasset, et omnes Christum amiantis po puli Deo commendasset, in pace dormiit cum san ctis, secundo mensis Dystri anno, ut est Ga zæorum computatio, quadringentesimo octogesimo episcopatus ab eo gesti vicesimo quarto, mense un decimo, et præclaro peracto certamine adversus idololatras usque ad diem suæ dormitionis. Et nume est in paradiso deliciarum, intercedens pro nobis cum omnibus sanctis: quorum precibus nostri mi serebitur Pater et Deus cum Filio et sancto Spiritu cui gloria et potentia in sæcula sæculorum, Amen. ANIMADVERSIONES ALEXII SYMMACIII MAZOCHII V. C. Col. 1219 B, § XVI. Rapientes (Gazæi beatum Por phyrium, ordinaverunt eum episcopum Gaza. Ordi nandi verbum apud prisci ævi scriptores est elige re, creare; et de dignitatibus usurpatur. Id Græcis est xɛipotovelv, quod verbum hic Græce erat. Tam XELPOTOVEľv vero, quam ordinare ministros sacros, Olim populo et clero tribuebatur: at manus impo Here el yeɩpoletely, episcopi consecrantis erat. De his plura accurate, et præter vulgi opinionem, ad notavimus in nostris Biblicis observationibus ad Novum Testamentum, Deo dante, evulgandis. Col. 1220 B, § XIX-Congregati autem idololatra (Ga zaci) in Marnio, multa sacrificia et multas preces facie bant en de causa (ad impetrandas pluvias scilicet); dicebant enim Marnam esse dominum imbrium: Mar nam vero dicunt esse Jovem. De Marna Gazæorum peculiari numine videatur Josephus, historiæ ec cles. scriptores, Stephanus ethnicographus in Gaza, Hieronymus, alii. Omnes autem consentiunt eum dem fuisse ac Jovem. Sed de etymologia non una est opinio. Stephanus loco cit. putat Marnam Græ ce significare Kontayev, id est Jovem cogno mento Cretagenem sive in Creta genitum. Etsi au tem ex nomine Marnas ea significatio nullo modo exsculpi potest; fatendum est tamen Gazæos Mar nam cum Jove Cretagene confudisse: quod testatur Vita hæc & LXIV. Marnion, quod dicebant esse Cri to generis Joris: ubi Græce certe erat Kontaε Adest Cretagenis Jovis; quod et Henschenius vida Altera nominis linjus interpretatio ab auctore Bockarto profecta ea est, ut sicuti barnas est filius hominis, sic wand Marnas sit dominus homi num: notum est enim z Mar apud Syros dominum notare. Tertiam demum interprétationem hic Vitæ Porphyrii locus suppeditat, ubi ad eliciendas p'u vias Gazei suo Marne supplicart; cujus facti,hæc ratio traditur. Dicebant enim Marnam esse dominum imbrium: esse scilicet Jovem vértov, plurium. Et ea quidem verba (fateor) minime cogunt. Gazæos Syros in Marna agnovisse pluviarum significantiam, sed tantum Marnam eundem ac Jovem fuisse, quem tamen deum alinnde scimus habitum esse do minum imbrium. Verum quid, si populares sic exi stimarint, Marnam significare non tantum dominum, sed etiam plu̟vium? Ac Marnas quidem Syris Guzaris non Marnas, sed & Marana opinor dice batur (sine sibilo, quod videtur ad Græcam ter minationem pertinere) quæ vox proxime quidem venit amaran, dominus: at ipsum Maran mibi videtur ab Heb. T moreh (id est doctor) factum, verso ex Chaldaica dialecto O in A, et ascito N ter minali. Quod vero Maran a Moreh veniat, inde in telligitur, quod to Mar (quod est Maran decurta tum) Babylonii, teste Elia, pronuntiabant Mor, quasi cum vocali Cholem: de quo vide Buxtorf. Lex. Chald. in 70 Mar. Ac plura equidem afferre possim, quare Maran (ex quo fit Marana) ex Heb. Moreb sit arcessendum: maxime cum significatio conveniat, quia Moreb Hebræis est doctor, et Maran apud Judar os est doctorum illustrium titulus. At vero Hebræum Moreh non tantum doctorem sigui. ficat, verum etiam pluviam ex Joel, 11. 23. Quare hine factum puto, út tò Marna (sive etiam Mainas cum Samech non radicali, sed terminali) putarunt

V. Eger invisit Hierosolyma sacra loca. VI. Patrimonium amplissimum misso Thessalo nicam Marco accipit. VII. Subito sanatur a Christo, ei in ecstası appa rente. VIII. Omni doctrinæ et virtutum genere præditus. IX. Patrimonium egenis elargitur: arte sutoria şictum sibi comparat. X. Annos quadraginta natus consecratur sacerdos. Custodit crucem Christi triennio: summæ abstinen tiæ deditus. XI. Moritur interim Æneas episcopus Gazensis. XII. Porphyrius Cæsaream evocatur. XIII. Ex revelatione agnoscit se futurum episco pum. XIV. Cruce adorata proficiscitur Cesaream. XV. Excipitur ab archiepiscopo Joanne. XVI. Ordinatur Gazæorum episcopus. XVII. Gazam proficiscens, idololatrarum insidiis impetitur. XVIII. Gaza ad ædes episcopales divertit. XIX. Pluviam idololatræ frustra a Marna idolo ex pelunt. XX. Sanctus Porphyrius jejunium et vigilias indi cit, supplicationem ad varia templa ordinat, pluviam impetral. XXI. Idololatras centum viginti septem convertit alios cv eodem anno. XXII. Barochas a rusticis idololatris plagis exci pilur. XXIII. Mortuus creditus eripitur ab ipsis e Chri stianorum manibus, mansuetudini sancti Porphyrii donalus. XXIV. Portatur in templum. XXV. Idololatras ob corpus mortui crediti tumul tuantes cædit ipsemet et fugat. Barochas et Marcus consecrantur diaconi. XXVI. Arcadii imperatoris edictum contra idola impetratur. XXVII. Hilarii avaritia edictum irritum factum. XXVIII. Parturientem inverso fetu periclitantem, XXIX. Porphyrius per nutricem a se instructam, XXX. Liberat invocato nomine Christi. XXXI. Idololatras sexaginta quatuor ad fidem con vertit. XXXII Ob gentilium perfidiam episcopatu se ab dicare conatur Porphyrius, sed frustra. XXXIII. Archiepiscopum Cæsariensem itineris sui comitem impetrat. XXXIV. Navigant ambo Constantinopolim. Rho dum appellunt. XXXV. Sanctum anachoretam Procopium invi sunt. Agnoscuntur instinctu divino. Exponunt cau. sam itineris. XXXVI. Edocentur modum perficiendi negotia. XXXVII. Perveniunt Constantinopolim. Consu lunt sanctum Joannem Chrysostomum. XXXVIII. Amantium cubicularium imperatricis, procuratorem negotiorum accipiunt. XXXIX. Eudoxia benigne excipit episcopos. XL. Suam operam addicit, dat eleemosynam. XLI. Eorum causam apud Arcadium strenue agit. XLII. Discit ex sancto Porphyrio se filium pari turam. XLIII. Vovet se Gazæ templum exstructuram. XLIV. Theodosius Junior nascitur, acclamatur imperator. XLV. Benedicitur signo crucis cum matre ab epi scopis. Sancto Porphyrio revelatur felix negotiorum Successus. XLVI. Indicat Eudoxia, quid fieri oporteat. XLVII. Theodosius baptizatur solemni pompa, proceribus candidatis portantibus cereos. XLVIII. Episcopi offerunt libellum supplicem Theo d sio infanti. XLIX Obtinent quæ petierant, L. Fit rescriptum. LI. Exsecutio committitur Cynegio. LII. Parant discessum. LIII. Donantur maximis muneribus ab Eudoxia, LIV. Et Arcadio. LV. Rhodum appellunt episcopi. LVI. Agitantur horrida tempestate propter nau clerum Arianum. LVII. Quo hæresim abjurante, potiuntur malacia. LVIII. Gazais solemni supplicatione excipiun tur. LIX. Veneris statua. LX, dæmone in ea homines decipiente. LXI. Ad conspectum crucis prælatæ confringitur interimitque subsannantes supplicationem. LXII. Christianorum triplex gaudium. LXIII. Frendentibus gentilibus, publicatur edictum imperatorum. LXIV. Octo idotorum templa evertuntur. LXV. Anathemate percussi, rapientes consecrala idolis. LXVI. Marnium comburendum esse per puerum Christus edicit. LXVII. Puer examinatur a sancto Porphyrio. LXVIII. Eadem repetit Græce, hujus linguæ ignarus. LXIX. Marnium comburitur et diripitur. LXX. Tribunus simulate Christianus divinitus punitur. LXXI. Simulacra domestica et impii libri combu runtur. LXXII. Alii metu, alii agnita veritate ad fidem convertuntur. LXXIII. Omnes admittit sanctus Porphyrius, LXXIV. Et instruit catechumenos. LXXV. Exstructurus novum templum, edocetur id in figuram crucis faciendum. LXXVI. Ante constructionem templi quid sit per actum. LXXVII. Indicit sanctus præsul solemnem proces sionem cum effigie sanctæ crucis. LXXVIII. Populus operi applicatur. LXXIX. Sanctus Porphyrius primum jacit funda mentum. LXXX. Tres pueri in puteum lapsi, LXXXI. Illæsi miraculose servantur. LXXXII. Signo sanctæ crucis divinitus signati. LXXXIII. Extrahuntur splendida luce fulgentes. LXXXIV. Triginta columnæ ab Eudoxia missæ. LXXXV. Aæresis Manichæa, impia, colit deos LXXXVI. Et Christum phantasticum. Mulier Ma nichæa decipit neophytos. LXXXVII. Admonetur a sancto Porphyrio, pro vocat ad disputandum. LXXXVIII. Facto signo crucis a sancto Porphy rio, LXXXIX. Et oratione, XC. Subito surda et mula redditur, et moritur. XCI. Convertuntur multi ad fidem. XCII. Sanctus Porphyrius dedicat templum. XCIII. Amplissime exstructum ob spem couver sionis. XCIV. Largissimas dat eleemosynas. XCV. Idololatræ Gazenses verluntur in seditio nem. XCVI. Diripiunt domum sancti Porphyrii. XCVII. Beatus præsul furorem impiorum declinat XCVIII. Excipitur hospitio a virgine Salaphta. XCIX. Gazæi a proconsule castigantur. C. Saluphia convertitur ad fidem. Cl. Non vult alium sponsum præter Christum. Cll. Accipit habitum sacrum. CIII. Sanctus Porphyrius moritur.

Notitia. Orationes in mundi creationem. Sermo de pace. Oratio de serpente ænea. Oratio in Dei apparitionem. Homilia de pythonibus et maleficiis. Homilia contra Judæos. Sermones XV ejusdem. De abbate Gelasio. De abbate Gerontio. De abbate Daniele. De abbate Dioscoro. De abbate Dula. De sancto Epiphanio epíscopo Cypri. De sanclo Epbræm. De Eucharisto bomine sæculari. De Eulogio presbytero. De abbate Euprepio. De abbate Eladio. Notitia. De abbate Evagrio. Edictum Theophili cum sancta Theophania in die Do minico instarent. De abbate Eudæmone. De abbate Zenone. Ejusdem commonitorium quod accepit Ammon propter De abbate Zacharia. Lyco. De abbate Esaia. Ejusdem narratio de iis qui dicuntur Cathari. Ejusdem Agathoni episcopo. De abbate Elia. De abbate Heraclio. Ejusdem Menæ episcopo. De abbate Theodoro Phermensi. Epistola synodica ad episcopos Palæstinos et ad Cy prios, de Origenianæ hæreseos damnatione. De abbate Theodoro et Nono. De abbate Theodoro Sceteos. Responsum Hierosolymitanæ synodi ad superiorem epi stolam De abbate Theodoro Eleutheropolitano. De abbate Theona. Epistola Dionysii Liddensis episcopi ad Theophilum. De Theophilo archiepiscopo. De matre Theodora. Epistolæ paschales. De abbate Joanne Colobo sive Curto. Prologus de sancto ac salutari Paschate. De abbate Joanne cœnobila. Epistola paschalis anni 401, ad totius Ægypti episco De abbate Isidoro. pos De abbate Isidoro Pelusiola. Epistola paschalis anni 402. De abbate Isaaco presbytero Celliorum. Epistola Hieronymi ad Theophilum. De abbate Joseph in Panepho. Epistola paschalis anni 404. De abbate Jacobo, Fragmenta Græca epistolarum paschalium. De abbate Hierace. Epistolæ Theophili ad diversos. De abbate Joanne Eunucho. Epistola ad Hieronymum. De abbate Joanne Cellarum. II. - Epist. ad eumdem. De abbate Isidoro presbytero. Epist. ad Epiphanium. De abbate Joanne Persa. Epist. ad Hieronymum. De abbate Joanne Thebao. V. Epist. ad Ammonium episcopum. De abbate Joanne discipulo abbatis Pauli. Epist. ad episcopos Palæstina. De abbate Isaaco Thebão. Epist. ad Joannem Chrysostomum episc. Con stantinopolitanum. De abbate Josepho Thebão. De abbate Hilarione. VIII. Epist. Joannis episc. Citrii, et sententia Theo De abbate Ischyrione. phili De abbate Cassiano. Fragmenta ex aliis Theophili operibus deperditis. 66 Apophthegmata. De abbate Cronio. De abbate Carione. Notitia. De abbate Copre. De abbate Cyro. HISTORIA LAUSIACA. (Nemoratur tantum ) De abbate Lucio. De abbate Loto. Præfatio in librum de exercitatione sen disciplina mo De abbate Longino. pastica beatorum Patrum. De abbate Macario Ægyptio. De abbate Antonio. De abbate Mose. De abbate Arsenio. De abbate Matoe, De abbate Agathone. De abbate Amniona. De abbate Marco, discipulo abbatis Silvani De abbate Milesio. De abbate Achila. De abbate Megethio. De abbate Ammoe. De abbate Mios. De abbate Ammun Nitriota. De abbate Marco Ægyptio. 30i De abbate Anub. De abbate Macario urbico. De abbate Abrahamo. De abbate Nilo. De abbate Are. De abbate Nisteroo, De abbate Alonio. De abbate Apphy. De abbate Apollo. De abbate Andrea. De abbate Aio. De abbate Ammonatha. De abbate Nisteroo cœnobita. De abbate Nicone. De abbate Netra. De abbate Niceta. De abbate Xoic. De abbate Xanthia. De Magno Basilio. De abbate Olympio. De abbate Besarione. De abbate Orsisio. De abbate Benjamino. De abbate Poemene seu Pastore. De abbate Biare. De abbate Pambo. De abbate Gregorio theologo. De abbate Pisto.

De abbate Pior. De abbate Pityrione. Oratio X. In sanctam quintam terlam. De abbate Pistamone. De abbate Petro Pionita. Oratio XI. - In Dominicam passionem, in sancta ac magna Parasceve. Oratio XII. - In Domini nostri Jesu Christi resurre De abbate Paphnutio. clionem. De abbate Paulo. Oratio XIII. In sanctum Pascha. De abbate Paulo cosmeta. Oratio XIV. In sanctum Pascha. De abbate Paulo magno. Oratio XV. In sanctum Pascha, et in illud: In prin De abbate Paulo simplice. cipio erat Verbum. De abbate Petro Dií. De abbate patria Romano. Oratio XVI. - In sanctam Pentecosten. Oratio XVII. Laudatio sancti protomartyris Stepha De abbate Rufo. ni. De abbate Romano. De abbate Sisoe. De abbate Silvano. Oratio XX. Oratio XVIII. — Laudatio sancti Pauli apostoli. 818 Oratio XIX.-· Laudatio sancti Andreæ apostoli. 822 Laudatio sancti Joannis Chrysostomi. De abbate Simone. De abbate Sopatro. De abbate Sarmata. Monitum. De abbate Serapione. De Domini nostri ascensione. De abbate Sereno. De Christi Jesu Domini nostri circumcisione. De abbate Spyridone. octava post nativitatem die. De abbate Saio. De dogmate Incarnationis. De matre Sara. De nativitate Domini. De matre Syncletica. De sancto Clemente martyre. De abbate Tithoe. De abbate Timotheo. Tractatus de traditione divinæ missæ. EPISTOLÆ S. PROCLI et variorum ad ipsum et alios. De abbate Hyperechio. De abbate Phoca. Epistola I. Proclo episcopo Constantinopolitanæ ri De abbate Felice. vitatis. De abbate Philagrio. De abbate Phorta. De abbate Chome. Epist. II. Proclus ad Armenios, de fide. Epist. III. Proclus ad Joannem episcopum Antio chise De abbate Chæremone. Epist. IV. De abbate Psenthaisio. De abbate Or. Proclo. Paradisus, De Oxyryncho civitate. Epist. V. Epist. VI. Epist. VII. Alexandrino. Epist. VIII. Joannes Antiochenus et synodus Cyrillo Proclus Joanni Antiocheno. Joannes Antiochenus Proclo. Joannes Autiochenus et Orientis synodus S. Cyrillus ad Acacium Melitinæ episco De abbate Evagrio. pum. De abbate Palermuthio. Epist. IX. 8. Cyrillus ad Proclum. De abbate Didymo. Epist. X. Proclus Joanni Antiocheno. De Cronidio. Epist. XI. Proclus Maximo diacono. Epist. XII. Notitia. Theodosius et Valentinianus imperato res, Joanni Antiocheno et synodo. EPITOME ex ecclesiasticis historiis Philostorgii confe Epist. XIII. Proclus Domno episcopo Antiocheno. eta a Photio patriarchà. Ex libro primo. Ex libro secundo. Epist. XIV. - S. Cyrillus ad Gennadium presbyterum et archimandritam. Ex libro tertio. Ex libro quarto. Ex libro quinto Ex libro sexto. Ex libro septimo. Ex libro octavo. Ex libro nonU Ex libro decimo. Epist. XV.-Theodoretus Proclo. Epist. XVI. Theodoretus Flaviano Constantinopoli tano. Epist. XVII. Fragmenta operum S. Procli. Procli synodica. Notitia. Ex libro undecimo. Epistola I. Ad Leonem papam, contra Eutychetis Ex libro duodecimo. bæresin. Supplementa Philostorgians. Epist. II. Ad eumdem, de eodem. Epist. III. Ad Theodosium Augustum. Notitia. Epistola ad Patres concilii Africani. S. MARCUS EREMITA, B. MARCUS DIADOCHUS et MARCUS DIACON US. Epistola ejusdem ad S. Cyrilium Alexandrinum episco Notitia in Marcum eremitam. pam. Epistola ejusdem ad Petrum. Notitia altera, de S. Marco eremita et Marcho Diado Epistola ejusdem ad Calliopen. cho. Notitia in Marcum diaconum. S. PROCLUS, CP. EPISCOpus. Notitia. Opusculum I. - De lege spirituali. Notitia altera. Opusculum II. De bis qui putant se ex operibus jn Veterum testimonia. stificari. Oratio prima. Laudatio in sanctissimam Dei genitri cem Mariam. Oratio II.. De Incarnatione Domini nostri Jesu Chri sti, et de infusoriis. Opusculum III. queant, necessaria. Opusculum IV. Opusculum V. De pœnitentia cunctis, ut operari De baptismo. Præcepta animæ necessaria, ad Nico sti. Oratio IV. Christi. Oratio III.-De Incarnatione Domini nostri Jesu Chri In natalem diem Domini nostri Jesu laum. Opusculum VI. Opusculum VII. Opusculum VIII. De temperantia. Disputatio curo causidico. Consultatio intellectus com sua ipsius anima. Oratio V.-Laudatio in S. Virginem ac Dei genitricem Mariam. Opusculum IX. De jejunio. Opusculum X. De Melchisedech. Oratio VI. Laudatio sanctæ Dei genitricis Mariæ. Oratio VII. — In sancta Theophania. Monitum in Diadochi homiliam de Ascensione. HOMILIA DIADOCHI DE ASCENSIONE D. N. JESU Oratio VIII. - In transfigurationem Domini ac Dei et Salvatoris nostri Jesu Christi. Monitum in ejusdem sermonem contra Arianos. Oratio IX. - In ramos Palmarum,

Notitia. Orationes in mundi creationem. Sermo de pace. Oratio de serpente ænea. Oratio in Dei apparitionem. Homilia de pythonibus et maleficiis. Homilia contra Judæos. Sermones XV ejusdem. De abbate Gelasio. De abbate Gerontio. De abbate Daniele. De abbate Dioscoro. De abbate Dula. De sancto Epiphanio episcopo Cypr). De sancto Epbræm. De Eucharisto homine sæculari. De Eulogio presbytero. De abbate Euprepio. De abbate Eladio. Notitia. De abbate Evagrio. Edictum Theophili cum sancta Theophania in die Do minico instarent. De abbate Eudæmone. De abbate Zenone. Ejusdem commonitorium quod accepit Ammon propter De abbate Zacharia. Lyco. De abbate Esaia. Ejusdem narratio de iis qui dicuntur Cathari. Ejusdem Agathoni episcopo. De abbate Elia. De abbate Heraclio. Ejusdem Menæ episcopo. De abbate Theodoro Phermensi. Epistola synodica ad episcopos Palestinos et ad Cx prios, de Origenianæ hæreseos damnatione. De abbate Theodoro et Nono. De abbate Theodoro Sceteos. Responsum Hierosolymitanæ synodi ad superiorem epi stolam De abbate Theodoro Eleutheropolitano. De abbate Theona. Epistola Dionysii Liddensis episcopi ad Theophilum. De Theophilo archiepiscopo. De matre Theodora. Epistolæ paschales. De abbate Joanne Colobo sive Curto. Prologus de sancto ac salutari Paschate. De abbate Joanne cœnobila. Epistola paschalis anni 401, ad totius Ægypti episco De abbate Isidoro. pos. De abbate Isidoro Pelusiota. Epistola paschalis anni 402. De abbate Isaaco presbytero Celliorum. Epistola Hieronymi ad Theophilum. De abbate Joseph in Panepho. Epistola paschalis anni 404. De abbate Jacobo. Fragmenta Græca epistolarum paschalium. De abbate Hierace. Epistols Theophili ad diversos. De abbate Joanne Eunucho. Epist. ad eumdem. Epistola ad Hieronymum. De abbate Joanne Cellarum. De abbate Isidoro presbytero. Epist. ad Epiphauium. De abbate Joanne Persa. Epist. ad Hieronymum. De abbate Joanne Thebæo. Y. - Epist. ad Ammonium episcopum. De abbate Joanne discipulo abbatis Pauli. VI. - Epist. ad episcopos Palæstina. De abbate Isaaco Thebao. Epist. ad Joannem Chrysostomum episc. Con stantinopolitanum. De abbate Josepho Thebão. De abbate Hilarione. VIII.—Epist. Joannis episc. Citrii, et sententia Theo De abbate Ischyrione. pbili. De abbate Cassiano. Fragmenta ex aliis Theophili operibus deperditis. 66 Apophthegmata. De abbate Cronio. De abbate Carione. Notitia. De abbate Copre. De abbate Cyro. HISTORIA LAUSIACA. (Memoratur tantum ) De abbate Lucio. De abbate Loto. Præfatio in librum de exercitatione seu disciplina mo De abbate Longino. pastica beatorum Patrum. De abbate Macario Ægyptio. De abbate Antonio. De abbate Mose. De abbate Arsenio. De abbate Matoe, De abbate Agathone. De abbate Amniona. De abbate Marco, discipulo abbalis Silvani. De abbate Milesio. De abbate Achila. De abbate Megethto. De abbate Ammoe. De abbate Mios. De abbate Ammun Nitriota. De abbate Marco Ægyptio. De abbate Anub. De abbate Macario urbico. De abbate Abrahamo, De abbate Nilo. De abbate Are. De abbate Nisteroo. De abbate Alonio. De abbate Apphy. De abbate Apollo. De abbate Andrea. De abbate Aio. De abbate Ammonatha. De abbate Nisteroo cœnobila. De abbate Nicone. De abbate Netra. De abbate Niceta. De abhate Xoic. De abbate Xanthia. De Magno Basilio. De abbate Besarione. De abbate Benjamino. De abbate Biare. De abbate Gregorio theologo. De abbate Olympio. De abbate Orsisio. De abbate Pœmene seu Pastore. De abbate Pambo. De abbate Pisto.

De abbate Pior. De abbate Pityrione. De abbate Pistamone. De abbate Petro Pionita. Oratio X. In sanctam quintam teriam. Oratio XI. In Dominicam passiouem, in sancla_ac magna Parasceve. Oratio XII. In Domini nostri Jesu Christi resurre De abbate Paphnutio. ctionem. De abbate Paulo. Oratio XIII. In sanctum Pascha. De abbate Paulo cosmeta. Oratio XIV. - In sanctum Pascha. De abbate Paulo magno. Oratio XV. - In sanctum Pascha, et in illud: In prin De abbate Paulo simplice. cipio erat Verbum. De abbate Petro Dii. De abbate patria Romano. Oratio XVI. - În sanctam Pentecosten. Oratio XVII. Laudatio sancti protomartyris Stepha De abbate Rufo. ni. De abbate Romano. De abbate Sisoe. Oratio XVIII. - Laudatio sancti Pauli apostoli. Oratio XIX. - Laudatio sancti Andreæ apostoli. De abbate Silvano. Oratio XX. Laudatio sancti Joannis Chrysostomi. De abbate Simone. De abbate Sopatro. De abbate Sarmats. Monitum. De abbate Serapione. De Domini nostri ascensione. De abbate Sereno. De Christi Jesu Domini nostri circumcisione. De abbate Spyridone. octava post nativitatem die. De abbate Saio. III. De dogmate Incarnationis. De matre Sara. De nativitate Domini. De matre Syncletica. V. De sancto Clemente martyre. De abbate Tithoe. De abbate Timotheo. De abbate Hyperechio. De abbate Phoca. Tractatus de traditione divinæ missæ. EPISTOLÆ S. PROCLI et variorum ad ipsum et alios. Epistola I. — Proclo episcopo Constantinopolitanæ ri De abbate Felice. vitatis. De abbate Philagrio. De abbate Phorta. Epist. II. Proctus ad Armenios, de fide. Epist. III. Proclus ad Joannem episcopum Antio De abbate Chome. chi De abbate Chæremone. Epist. IV. Proclus Joanni Antiocheno. De abbate Psentbaisio. Epist. V. Joannes Antiochenus Proclo. De abbate Or. Epist. VI. Joannes Antiochenus et Orientis synodns Proclo. Epist. VII. Paradisos, Alexandrino. De Oxyryncho civitate. Joannes Antiochenus et synodus Cyrillo Epist. VIII. S. Cyrillus ad Acacium Melitine episco De abbate Evagrio. pum. De abbate Patermuthio. Epist. IX. S. Cyrillus ad Proclum. De abbate Didymo. Epist. X. Proclus Joanni Antiocheno. De Cronidio. Epist. XI. Proclus Maximo diacono. Epist. XII. Theodosius et Valentinianus imperato Notilia. res, Joanni Antiocheno et synodo. EPITOME ex ecclesiasticis historiis Philostorgii confe eta a Photio patriarchà. Epist. XIII. - Proclus Domno episcopo Antiocheno. Ex libro primo. Epist. XIV.S. Cyrillus ad Gennadium presbyterum Ex libro secundo. Ex libro tertio. Ex libro quarto. Ex libro quinto Ex libro sexto. Ex libro septimo. Ex libro octavo. Ex libro nonU Ex libro decimo. Ex libro undecimo. et archimandritam. Epist. XV. Theodoretus Proclo. Epist. XVI. Theodoretus Flaviano Constantinopoli tano. Epist. XVII. Procli synodica. Fragmenta operum S. Procli. Notitia. Epistola I. Ad Leonem papam, contra Eutychetis Ex libro duodecimo. bæresin. Supplementa Philostorgiana. Epist. II. Epist. III. Ad eumdem, de eodem. Ad Theodosium Augustam. Notitia. Epistola ad Patres concilil Africani. S. MARCUS EREMITA, B. MARCUS DIADOCHUS et MARCUS DIACONUS. Epistola ejusdem ad S. Cyrillum Alexandrinum episco Notitia in Marcum eremitam. pam. Epistola ejusdem ad Petrum. Notitia altera, de S. Marco eremita et Marcho Diado Epistola ejusdem ad Calliopen. cho. S. PROCLUS, CP. EPISCOpus. Notitia in Marcum diaconum. Notitia. Opusculum I. De lege spirituali. Notitia altera. Opusculum II. De his qui putant se ex operibus ju Veterum testimonia. stificari. Opusculum III. De pœnitentia cunctis, ut operari Oratio prima. Laudatio in sanctissimam Dei genitri queant, necessaria. cem Mariam. Opusculum IV. - De baptismo. Oratio II. De Incarnatione Domini nostri Jesu Chri sti, et de infusoriis. Opusculum V. - Præcepta animæ necessaria, ad Nico laum. Oratio III. -De Incarnatione Domini nostri Jesu Chri Opusculum VI. De temperantia. sti. Oratio IV. In natalem diem Domini nostri Jesu Christi. Oratio V.-Laudatio in S. Virginem ac Dei genitricem Mariam. Opusculum VII. Opusculum VIII. Disputatio cum causidico. Consultatio intellectus cum sila ipsius anima. Opusculum IX. De jejunio. Opusculum X. De Melchisedech. Oratio VI. Laudatio sanctæ Dei genitricis Mariæ. Oratio VII. In sancta Theophania. Monitum in Diadochi homiliam de Ascensione. HOMILIA DIADOCHI DE ASCENSIONE D. N. JESU Oratio VIII. In transfigurationem Domini ac Dei el Salvatoris nostri Jesu Christi. Monitum in ejusdem sermonem contra Arianos. 1147 Oratio IX. In ramos Palmarum,

Monitum de sequenti opusculo. CAPUT PRIMUM. — De tribus virtutibus, quæ tanquam duces debent antecedere contemplationem mentis spiri tualem. CAP. II. Quomodo et quando homo efficiatur bonus. esse. De peccato, quomodo et quando incipiat CAP IV. Quando et quomodo assequamur, ut simus ad similitudinem Dei. Quomodo faciendum sit, ut voluntas ad bo num tantum sit prompta. CAP. VI. Quid sit lumen veræ scientiæ, et quid usus hujus luminis in mente efliciat. Quid efficiat sermo spiritualis, et quod exercitatio charitatis afferat facultatem et copiam ad lo quendum de Deo. CAP. VIII.. Quomodo accedendum sit ad loquendum de divinis rebus. CAP. IX.. De charismate cognitionis et charismate sa pientiæ, quomodo utrumque illuminet, et quomodo utrum que acquiratur. CAP. X. Quid curandum, cum irascibilis movetur ad versus passiones; et quid faciendum, ne passiones per orationem, vel per eleemosynam sedate superbiam gi gnant. CAP. XI. Cur sapientia spiritualis non sit ambitiosa; sapientia vero hujus mundi sit; et unde exsistat hæc pro prietas sapientiæ spiritualis. CAP. XII. De dilectione sui, et amore Dei, et quid sit proprium amantis Deum, et quid diligentis se. 1171 CAP. XIII. Quomodo contingat aliquando, ut aliquis videatur sibi non diligere Deum, ut vellet, cum tamen tunc maxime diligat, et unde hoc proveniat. Cap. XIV. De eo, qui sensu cordis Deum diligit, et quomode iste ad extaticum amorem veniat, jam totus extra amicitiam sui positus. CAP. XV. Quando incipiat aliquis diligere proximum; et quare amicitia secundum carnem cito dissolvatur; ami citia vero spiritualis, minime. CAP. XVI. De amore erga Deum in sensu cordis, quomodo acquiratur; et de perfecta charitate, sine timo re Dei purgante; et de altera charitate non perfecta, conjuncta cum timore purgante. CAP. XVII. Quomodo anima ægrota, per metum Dei incipiat curari, et paulatim ad perfectam sanitatem per charitatem perduci. CAP. XVIII. Quomodo anima, quandiu est curis mun di išvoluta, non possit Deum amare, neque quod sui off cii est erga eum recte dijudicare. CAP. XIX. Que sint propria animæ puræ. CAP. XX. Quod uecessario ad fidem opera,et ad opera adjungenda sit fides. CAP. XXI. Qualis sit fides sine operibus, et qualis per dilectionem operata. De non scrutando curiose profundum fi dei. CAP. XXIII. Quando mens non possit sentire sensu cordis, sive gestu animæ odorem aclestium bonorum, li cet id vehementer desideret. CAP. XXIV. De duplici sensu corporis et mentis, et quomodo sensus mentis excitandus sit ad gustandum co lestia. CAP. XXV. De uno sensu animæ secundum opera tionem in statu innocentive, et divisione post peccatum, et de sensu simplici animæ a Spiritu sancio. CAP. XXVI. Quomodo oporteat perturbationibus ca rere, ad discernendas cogitationes, et utrum a Deo sint missæ, an a dæmone. CAP. XXVII. Cur pauci sint, qui peccata sua perfecte agnoscant et quid faciendum sit, ut hoc facere possimus. Cap. XXVIII. Quomodo Spiritus sanctus animam parget, et quid faciendum sit, ut hoc facere possimus. CAP. XXIX. De uno sensu mentis ante peccatum, el divisione ejus propter peccatum, et quando appetitus irrationalis cum rationali conjungatur, el consential. CAP. XXX. Quomodo et quando sensu mentis discer nantur consolationes veræ a falsis. CAP. XXXI. De falsa consolatione Salanæ per quie tein somni immissa, et quomodo mens, per memoriam ferventem nominis Jesu, eam discutit et Satanam fugat. Cap. XXXII. - De bona consolatione animar, quoniodo tum per vigiliam, tum per quietem somni exsistat, et quo modo per falsam consolationem nitatur diabolus faltere animain in somno. Quomodo vera lætitia Spiritus sancti a falsa dæmonis dignoscatur et quando diabolus aggredi.. tur decipere per falsam consolationem. CAP. XXXIV. De duplici charitate, naturali et spiri tuali, et de utriusque conditione. CAP. XXXV. De gratia Dei, quomodo sola omnes animi motus turbidos tranquillet. CAP. XXXVI. Quomodo anima, et quando possit sen tire gloriam Dei, et de fallacia diaboli ostendentis lumen, vel aliquid splendoris simile. CAP. XXXVII. De somniis a Deo missis, et a dæmone, et de eorum differentia. CAP. XXXVIII. - De virtute non credendi ullis som niis. CAP. XXXIX. Exemplum ad intelligendum, quomodo nemini exprobret Deus, quod somnio ab eo misso non credat. CAP. XL. Quando anima possit lumen, quod in se habet, videre; et quando se Satanas transfiguret in ange lum lucis; et quid potissimum in vita monastica studen dum sit, ut quamvis in mundo simus, peregrinemur» mundo. CAP. XLI. De obedientia, quomodo sit maxima vir tutum, el janua charitatis, et vias cæterarum virtutum demonstret. CAP. XLII. Quomodo oporteat continentiam esse in omnibus, ita ut non solum virtutes corporis comparanda sint, sed virtutes, quæ hominem interiorem purgent. CAP. XLIII.· De utilitate et modo servandi continen tiam in victu. CAP. XLIV. Quomodo effici possit ut ciborum jucun ditas, et cæteræ voluptates libenter respuantur. 1:81 CAP. XLV. De nimia continentia victus fugienda propter firmitatem corporis, qua opus sit ad certamen spirituale. CAP. XLVI. De ratione victus soliti temperanda, sine vitio vanæ gloriæ aut incontinentis, per moderatam indulgentiam ad adventum fratrum, aut aliorum hospi tum. CAP. XLVII. De jejunio et cæteris virtutibus corporali bus, quomodo sint instrumenta quædam, quæ per se sola non habeant gloriam apud Deum, nisi referantur ad finem, qui est pietas. CAP. XLVIII. De utilitate temperati victus ad fru ctum spiritualem animæ. CAP. XLIX. - De intemperantia victus, quomodo ad libidinem provocet; el de remedio et ejus ratione. 1189 CAP. L. De luxuria misti polus, et quantopere ea que cum vino miscentur, fugienda sint ab iis qui volunt ease spirituales. CAP. LI. Quid Dominus docere voluerit, bibendo in cruce acetum ex spongia circumposita hyssopo. 1183 CAP. LII. - De balneatione fugienda spiritualibus, et quare. CAP. LIII. • Quare opus sit in cœnobiis vocare medi cum ad curationem morbi; et quid faciendum sit lis qui solitariam in eremo degunt vitam. CAP. LIV. Quid indicet ferre moleste morbum, et quid rursus non ferre moleste. CAP. IV. Quid faciendum sit, ut non delectetur anima usura hujus lucis, sed potius desideret a corpore seɲa rari. CAP. I.VI. Quomodo uti sensibus corporis immode rate, faciat difficilem memoriam Dei, et mandatorum ejus; et quomodo cavendum sit hoc malum. fisi CAP. LVII. Quomodo, qui ambulat spiritu, nescit desideria carnis; ac frustra dæmon ejus castitatem tentet. CAP. LVIII. De acedia, quæ solet aliquando post repa diatas voluptates corporis contingere, qualis sit, et quo modo expellenda. CAP. LIX. Quomodo mens reddi possit certa de slu dio et diligentia sua in spirituali certamine, per memo riam continuam et ferventem nomine Jesu in profunde cordis. CAP. LX. De duplici gaudio, inchoante el perfi ciente, et usu utriusque et de lacrymis mediis inter utrumque. CAP. LXI. - Quomodo mens, cum perturbata est, non potest Dei meminisse, et que sit causa; et quomode mens, cum est a passionibus libera, solertia sus itens, et gratis Dei adjuvante, cito oblivionem Dei expe.lit, et re cordatur Domini Jesu; et quomoin contingat toto jan. affectu ad memoriam Dei, et charitatem excitari. flug