ANNO DOMINI CDXXXV-CDXLIV MEMNON EPHESINUS EPISCOPUS NOTITIA. (Oriens Christianus, tom. I, col. 677.) Celebris est Memnonts Ephesi episcopi in Ecclesiæ fastis memoria, quo sedente synodus Ephesina generalis habita est anno 431 Nestoriusque hæreticus proscriptus fuit; et cum potiores ejus post Cyrillum Alexandrinum in illo sacro conventu fuerint, hinc Orientalis diœcesis episcoporum odium subiit, eoque magis, quod nullam eis ecclesiam in urbe sua, utpote a legitima synodo alienis, concesserat, in qua divina mysteria peragerent. Jactabant in eum, quod triginta episcopos, imo quadraginta ex Asia, undecim e Pamphylia, tum astu, tum metu inductos Ephesum accivisset. Quocirca Memnonem, ut et Cyrillum præ aliis, lata sententia sacerdotio privatos dixerunt; quam tamen sancta synodus susdeque habitam confestim rescidit. Egerunt illi apud Ephesinum senatum et plebem ut antistes alter pro Memnone eligeretur: nihil vero confecerunt. Hoc unum ab imperatore obtinuerunt, ut sententiæ quam tulerant, aliqua ratio haberetur; re vero melius cognita, princeps litteris datis synodum solvit, Cyrillumque et Memnonem suis Ecclesiis restituendos pronuntiavit. Multos annos synodo superstes Memnon fuit. Act. 2 synodi Chalcedonensis Philippus Constantinopolitanus presbyter Memnonem a Constantinopolitano throno confirmatum fuisse dixit: καὶ Μέμνων ὧδε ἐβεβαιώθη. Bassianus, qui tunc de Ephesina sede cum Stephano contendebat, vim sibi a Memnone clamabat allatam, ut Evazorum episcopus consecraretur, quo procul fieret Epheso, in qua ab omnibus amabatur. Plura de Memnone non occurrunt. MEMNONIS EPISTOLA AD CLERUM CP. (Mansi, Concil., IV, 1437.) Exemplum epistola a Memnone Ephesiorum episcopo Ἴσον ἐπιστολῆς γραφείσης παρὰ Μέμνονος ἐπιad clerum Constantinopolitanum scriptæ, Quanta propter veram orthodoxamque Dei fidem in Ephesiorum civitate quotidie patiamur, id sermone explicari non potest. Turbationi enim turbatio absque ulla intermissione succedit. Fidei tamen vis et confessio multum nobis ut viriliter hæc sustineamus, roboris addit. Etenim magnificentissimus comes Candidianus milites interdum in nos concitans, totam civitatem tumultuationibus implet, omniumque simul vite necessariorum importatione per custodiam nos privat. Multis etiam permittit in nos et in sanctam synodum contumelias effundere, Zeuxippi incolis depositum Nestorium cum multa σκόπου Εφέσου πρὸς τὸν κλῆρον Κωνσταν τίνου πόλεως. Οἷα διὰ τὴν ἀληθῆ πίστιν τῆς ὀρθοδοξίας ο καθ' ἑκάστην ὑπομένομεν ἐν Ἐφέσῳ, οὐδὲ λόγῳ παραστή σαι δυνατόν. Ταραχὴ γὰρ ταραχὴν ἀπαύστως διαδέ χεται. Πολλὴν δὲ ἡμῖν εὐτονίαν παρέχει τοῦ ταῦτα φέρειν γενναίως ἡ τῆς πίστεως ὁμολογία καὶ ἰσχύς. Ποτὲ μὲν γὰρ ὁ μεγαλοπρεπέστατος κόμης Καν διδιανός, ἐπισείων ἡμῖν τοὺς στρατιώτας, καὶ τὴν πόλιν ταραχῆς ἐμπιπλῶν, καὶ πάντων ὁμοῦ τῶν ἐπιτηδείων τῆς εἰσκομιδῆς ἀποστερῶν διὰ τῆς παραφυλακῆς, πολλοὺς δὲ συγχωρῶν ὕβρεις καταχέειν ἡμῶν τε καὶ τῆς ἁγίας συνόδου πάσης, τῶν Ζευξίππου πα ραμενόντων τῷ καθηρημένῳ Νεστορίῳ, καὶ ἐπὶ τούτῳ rusticorum turba custodientibus, qui ad id aluntur τρεφομένων, καὶ πολὺ πλῆθος η χωρικῶν, ἀπὸ τῶν Ecclesiæ pecunia, et per quos convicia jactantur. ἐκκλησιαστικῶν κτημάτων, καὶ δι᾽ ἐκείνων τὰς ὕβρεις lanc porro insolentiam et temeritatem, quotidia- καταχεόντων. Διεδέξατο καὶ τὴν προειρημένην άτα nasque Irenæi magnificentissimi comitis imposturas, ξίαν, καὶ τοῦ μεγαλοπρεπεστάτου κόμητος Εἰρηναίου quibus simpliciores circumvenit, excepit Antiocheni τὴν καθημερινὴν ἀπάτην τῶν ἀφελεστέρων, καὶ ἡ episcopi præsentia. Cum enim sancta synodus ad- τοῦ Ἀντιοχέων ἐπισκόπου παρουσία. Μαθοῦσα γὰρ ventum ipsius appetere intellexisset, honorem, et ἡ ἁγία σύνοδος την μέλλουσαν αὐτοῦ ἐπιδημίαν Variæ lectiones codicis Seguieriani. ο τοῦ Θεοῦ πίστιν, τὴν ἀληθῆ τε καὶ ὀρθόδοξον, η ἴσ. καὶ πολλοῦ πλήθους.

MEMNONIS EPISTOLA AD CLERUM CP. γενήσεσθαι, τιμῶσα, καὶ τὸ κεχρεωστημένον τῇ quam oportuit sacerdoti observantiam impendens, quosdam Deo dilectissimos episcopos cum nonnullis quoque religiosissimis clericis obviam illi misit, bæc duo faciens, nempe et debitum illi honorem deferens, simulque ut a Nestorii, propter impietatem quam professus fuerat, a sancta synodo depositi colloquio se abstineret, cum commonefaciens. Cum autem militum comitatu impediti eum per viam alloqui non possent; nihilominus tamen pone ad illius diversorium usque consecuti sunt. Multis autem horis ibi præstolantes, neque ullam ejus conveniendi copiam obtinere valentes, militum contumeliis interim onerati, Landiu manserunt, donec post diuturnam moram, cum videlicet ita illi visum jam esset, piissimos episcopos, religiosissimosque ἱερωσύνῃ 9 πληροῦσα, ἀπέστειλέ τινας τ τῶν θεοφι λεστάτων ἐπισκόπων μετὰ καὶ εὐλαβεστάτων κληρι κῶν εἰς ὑπάντησιν αὐτοῦ· δύο ταῦτα ποιοῦσα, καὶ τὴν κεχρεωστημένην πληροῦσα τιμὴν, καὶ ποιοῦσα φανερὸν, ὡς ὀφείλει τὴν πρὸς Νεστόριον συντυχίαν φυλάξασθαι, διὰ τὸ παρὰ τῆς ἁγίας συνόδου καθηρή σθαι αὐτὸν τῆς ἀσεβείας ἕνεκα, ἧς ἐμελέτησεν '. Ο συγχωρηθέντες δὲ παρὰ τῶν ἑπομένων αὐτῷ στρα τιωτῶν κατὰ τὴν ὁδὸν αὐτῷ περιτυχεῖν, οὐδὲν ἧττον ἠκολούθησαν, καὶ τὴν οἰκίαν ἔνθα κατέλυσε, κατειλήφασι, καὶ πολλὰς προσκαρτερήσαντες ὥρας, καὶ μὴ συγχωρηθέντες τὴν πρὸς αὐτὸν ποιήσασθαι συντυχίαν, ἔμειναν ὕβρεις ὑπομένοντες. Μετὰ δὲ πολλὰς ὥρας, τοῦτο δόξαν αὐτῷ, μετεστείλατα τοὺς θεοσεβεστάτους ἐπισκόπους, καὶ τοὺς εὐλαβεστάτους κληρι- clericos accersitos, per milites ad se introducit. κούς, εἰσάγων αὐτοὺς διὰ στρατιωτῶν. ὡς δὲ τὰ παρὰ τῆς ἁγίας συνόδου φανερὰ πεποιήκασιν αὐτῷ, συνεχώρησε τὸν μεγαλοπρεπέστατον Εἰρηναῖον, καὶ τοὺς σὺν αὐτῷ ἐπισκόπους τε καὶ κληρικούς, αφού ρήτους ἐπιθεῖναι πληγὰς τοῖς ἡμετέροις συλλειτουρο γοῖς, καὶ τοῖς κληρικοῖς, ὡς καὶ κινδύνοις αὐτοὺς προσομιλῆσαι. Τούτων τοίνυν γεγενημένων, παραγενόμενοι εἰς τὴν ἁγίαν σύνοδον οἱ ἀποσταλέντες θεοσε βέστατοι ἐπίσκοποι, καὶ τὰς πληγὰς ἐπιδείξαντες, καὶ τὰ γεγενημένα διηγησάμενοι, ἐπὶ πράξεως ὑπου μνημάτων τοῦ ἁγίου Εὐαγγελίου προκειμένου, εἰς ἀγανάκτησιν διανέστησαν τὴν ἁγίαν σύνοδον· καὶ με κρὸν αὐτὸν σωφρονίζοντες, ἀκοινώνητον αὐτὸν πεποιήκασι· καὶ γεγένηται αὐτῷ ἡ ἀκοινωνησία φανερά. Ἔγνωμεν γὰρ, ὡς ἀνώνυμόν τι καὶ ἀνυπόγραφον " κατά τι μέρος τῆς πόλεως προετέθη, δηλοῦν αὐτοῦ τὴν ἀταξίαν καὶ ἀκανόνιστον γνώμην· καθ᾿ ἑκάστην δὲ προσκαλούμενος τὸ σεμνὸν βουλευτήριον, καὶ τοὺς λαμπροτάτους, καὶ ἐξ αὐτῶν «μετὰ ἀνάγκης ψηφίσματα, ὥστε εἰς τὸν τόπον τὸν ἐμὸν χειροτονῆσαι. Ὣς πάντας τοὺς κατοικοῦντας τὴν πόλιν, ὀρθοδόξους τυγχάνοντας, τοὺς εὐκτηρίους κατειληφέναι οίκους ", καὶ ἐν αὐτοῖς οἰκεῖν· ἵνα μὴ ἡ ἐκείνου προπέτεια καὶ ἀκανόνιστος θρασύτης ἡ διὰ τῶν προθεμάτων εἰς - ἔργον ἀχθῇ τῆς φήμης. "Οθεν καὶ ἐν τῷ ἁγίῳ Ἰωάννῃ τῷ εὐαγγελιστῇ ἀνελθὼν, τοῦτο ὑπεμφήνας, ὡς ὀφείλει = αὐτὸν ἐκεῖ χειροτονῆσαι, στάσιν, καὶ ταραχὴν ν τῷ τόπῳ ἐποίησε ", καὶ μετὰ πλήθους ἀτάκτων ὡπλισμένων ἀνελθὼν, ὡς καί τινας τῶν ἐκεῖσε πτωχῶν ἡμεθανεῖς ποιῆσαι· καὶ ὡς ὑβρισθεὶς παρὰ τῶν ἐκεῖσε, ἀνήνεγκεν ἐπὶ φθόνῳ τῆς ἁγίας συνόδου. Καταξιώσατε τοίνυν, ὁσιώτατοι, πᾶσαν σπουδὴν θέσθαι, καὶ τὴν ἀπόνοιαν, καὶ ἀκανόνιστον γνώμην Ιωάννου, καὶ τῶν σὺν αὐτῷ δημοσιεῦσαι, πρὸς τὸ 4 καὶ τοὺς μεγαλοπρεπεστάτους κόμητας ἐντεῦθεν ἀναχωρῆσαι, τοὺς καθ' ἡμέραν ταράττοντας τὴν πόλιν καὶ τὴν πίστιν, ἵνα μὴ ἐκ συναρπαγῆς τούτων νοθεύωνται τὰ τῆς πίστεως. Posteaquam vero quæ a sancta synodo in mandatis habebant, illi exposuissent, per magnificentissimum comitem Irenæum, cæterosque qui cum ipso aderant, episcopos atque clericos, intolerabiles comministris nostris clericis plagas inferri permisit, ita ut in (vitæ) quoque discrimen adducti fuerint. His itaque transactis, piissimi episcopi qui ad illum missi fuerant, ad sanctam synodum redeuntes, plagasque sibi impositas ostendentes, et quæ acciderant exponentes, ad commentariorum actionem proposito sancto Evangelio, sanctam synodum ad indignationem commoverunt. Jain vero nonnihil illius insolentiam refrenantes, eum excommunicationi subjecerunt, quæ et ipsi denuntiata est. Accepimus enim scriptum quoddam, certum illius temeritatis illegitimæque ejusdem sententiæ argumentum, nullo certo auctore editum, nulla subscriptione munitum, in quadam civitatis parte fuisse propositum. Quotidie autem venerandum senatum illustrissimosque (cives) ad se evocans, magna importunitate flagitabat, ut eorum suffragiis alius in meum locum ordinaretur (episcopus), ut omnes orthodoxi civitatis incolæ oratoria occuparent, ibique sese continerent, ne illius temeritas et nefarius ausus publice propositus (quod vulgi sermone circumferebatur) effectum sortiretur. Unde ad sancti Joannis evangelista basilicam ascendens, et quod ibidem ordinaturus eum esset, divulgans, seditionem tumultuationemque eo in loco concitavit. Tanta namque armatorum insolentium multitudine comitatus ascendit, ut aliquos ibi mendicantium semineces reliquerit: et quasi affectus fuisset injuria ab iis qui ibi reperti sunt, ut synodo invidiam possit conflare (apud imperatores et alios), conquestus est. Quare, sanctissimi viri, omni adhibito studio satagite, ut vesana ac temeraria Joannis sociorumque illius sententia palam fiat, magnificentissimique comites, qui quotidie civitatem et fidem conturbant, hinc discedant; ne callida eorum subreptione, quæ fidei sunt, adulterari contingat. 9 τῆς ἱερωσύνης, ἢ εἰρήνης. Variæ lectiones codicis Seguieriani. α · εἰς ἀπάντησιν. εἰς ὑπόμνησιν αὐτῷ. ι ωμολόγησεν. ἐξαιτῶν. * τόπους.· ὑποφῆναι, ὡς ὀφείλειν. * στάσεις και ταραχάς.· ἐνεποίησε, ο πρὸς τῷ