ANNO DOMINI CDXL FIRMUS CÆSAREE CAPPADOCIA EPISCOPUS NOTITIA. (GALLAND. Veterum Patrum Biblioth., tom. IX, p. xxxı.) I. Post Helladium sancti Basilii successorem, se- damnatum Nestorium, ante tamen quam celebradem Cæsariensem in Cappadocia obtinuere Pharetrius et Archelaus, clarissimo Muratorio incomperti (a). Et prioris quidem meminit sanctus Joannes Chrysostomus (b), posterioris vero Photius (c); ut auctor est vir doctus (d). Archelao itaque in Ecclesiæ Cæsariensis regimine successsit Firmus, de quo nobis sermo. Floruit potissimum hic præsul hæresis Nestorianæ tempestate, ejusque nomen celebre habetur in Actis concilii Ephesini, cujus decretis modo quarto, modo sexto loco subscripsisse perhibetur (e). In adventu legatorum Coelestini papæ ad idem concilium, de iis quæ in illo essent acta ex præscripto litterarum ejusdem Romani pontificis noster Cæsariensis episcopus eos reddidit certiores (f). Post hæc ipsum a Patribus Ephesinis cum sex aliis episcopis delegatum novimus, ut fidei causam ageret apud Theodosium augustum (g). Qua de re videsis Tillemontium (h). Ea propter sive ob hanc legationem, sive ob alia præclara virtutis et constantiæ specimina quæ adversus Nestorium edidit hic Cæsariensis antistes, deinceps Tarsensi orientalium conventu cui præerat Joannes Antiochenus, depositus fuisse, licet irrito conatu, comperitur. Hæc aliaque passum esse nostrum præsulem acerrimum fidei propugnatorem ab hæreticæ pravitatis patronis, testes adsunt aliquot epistolæ inter eas complures, quas primus edidit Christianus Lupus (i), deinde Garnerius (j), postremo emendatiores Baluzius; ex cujus propterea Synodico adversus Tragediam Irenæi Nestoriani easdem hic subtus adnotamus (k). 11. At vero quamvis adversus Firmum adeo infenso animo essent Orientales vel maxime post (a) Murat. Anecdot. Græc., p. 278. (b) Joan. Chrys. epist. 14, Ad Olymp. et 204, Ad Pean. Opp. tys. pagg. 595 31 714, edit. nov. Paris. (c) Phot., Bibl. cod. 51, p. 40, sub fin. edit. Genev. 1612. (d) Lequien. Or. Christ. tom. I, p. 374. Conc. edit. Ven. Labb. tom. III retur synodus Ephesina, plura in ejus laudem ad ipsum scripserat Joannes ille Antiochenus cujus modo meminimus, hisce verbis (l): Affectus quidem, ait, qui secundum Deum est, tempore nescit exstingui, nec potest quomodocunque corrumpi. Unde tuæ religiositatis memores permanemus, qui parvo quidem tempore in Constantinopoli tuis amicitiis fovebamur, virtutis vero tuæ experimentum tempore prolixiori sumpsimus. Præter alios enim in cohabitationibus es suavis, et videntibus te humilitatem cum suavitate præstas. Dum vero humilitatem sectaris, excelsas habes cogitationes. Sed de his quidem hactenus habes, et dictum sit: excedit enim styli epistolaris mensuram virtutum tuarum dinumeratio. Hæc vere quidem, sed subdole, ad Firmum præsul Antiochenus, ut ex reliquo epistolæ contextu intelligimus: quo videlicet ejus animum deliniret, atque ad Nestorii patrocinium suscipiendum alliceret. Verum nullis blanditiis interceptus nullisque actus versutiis nester antistes, in catholicæ fidei defensione imperterritus et immobilis constitit. Alia in promptu habemus, quæ de Firmo ejusque præclaris gestis adhuc dicenda superessent: at, cum non sint hujus loci, aliunde repetenda dimittimus. Supremum diem obiit hic Cæsariensis præsul, ut ex Socrate erudimur (m), cum Theodosius Junior imperator decimum septimum consulatum gereret, περὶ τὴν ἑπτακαιδεκάτην ὑπατείαν τοῦ βασιλέως, id est anno ccccxxxix, quo quidem tempore Proclus Constantinopoli Thalassium ejus successorem ordinavit. III. Quod vero spectat ad Firmi litterarum monimenta, dolendum enimvero nobis erepta esse quæ lantus vir pro sui muneris ratione ad Ecclesiæ (f) Conc. Ephes., Act. 2, p. 1148. (g) Ibid., Act. 6, P: 1313 seqq. Tillem. tom. XIV, p. 470 seqq. Lup. Opp. tom. VII, p. 13 seqq. Garner. Auctar. opp. Theodor., p. 549 seqq. Synod. adv. Trag. Iren. capp. 38, 66, 136, 141 et 201; tom. IV Concil., p. 235 seqq. Ibid. cap. 4, p. 257. c. (m) Socrat. Hist. eccl., lib. vi, cap. 48.

FIRMI CÆSARIENSIS EPISCOPI doctrinam propugnandam confirmandamque scriptis procul dubio consignarit. Nunc tantum ejus epistolis XLV fruimur, quarum lectione comperimus, inquit vir eruditus (n). Firmum ut litterarum Christianarum, ita et sæcularium scientia claruisse. Ilas vero epistolas ex vetusto codice bibliothecæ Ambrosianæ descriptas ac Latine redditas notisque illustratas, Patavii evulgavit hoc sæculo ineunte V. C. Ludovicus Antonius Muratorius (o). De quibus in Prolegomenis hæc habet: • Firmum episcopum Cæsariensem in eorum fastos qui aliqua eruditionis suæ monimenta posteris mandarint, primus, quod sciam, infero. En ejus epistolæ xlv, non multo quidem rerum pondere, sed familiari elegantia commendabiles. Brevitas in eis præstat ac eruditio, prout argumentum et eorum temporum consuetudo poscebat. Quodque non parvi faciendum, hic saltem legere licet, qui mores, quæ officia inter familiares olim essent, nostris sane perquam similia. Conscriptas pari brevitate epistolas familiares apud alios Græcos scriptores invenias, quales sanctus Gregorius Nazianzenus, sanctus Isidorus Pelusiota, sanctus Nilus, ut reliquos omittam. › Hæc vir doctissimus, cujus editionem ad amussim expressimus. Nomina vero eorum ad quos scripsit Firmus, prout ca digessit Fabricius (p), hic subjicimus. Acacius episcopus, epist. xix, XXXV. Achilles, 1. Alypius chorepiscopus, v. Armenius archiater, viii. Atticus episcopus, xiii. Ausonius presbyter, xi. Chilo episcopus, xxiv. Colossianus, XVII. Cynegins comes. IV. (n) Lequien. 1. c. p. 475. Murator. Anécdot. Græc. p. 281-324, edit. Cyrillus episcopus (Alex.), xxxvi. Cytherius sophista, 11. Daniel episcopus, XLII. Didnius, VII. Dometianus, xxXIII. Ecdicius, XXXII. Evandrius episcopus, xv, xxxiv. Eleusinius, xxX}. Eupnius, XL. Eustrathius, xxxix; comes, ¡II. Eutherius, xxII. Florentius, xxIX. Gerontius presbyter, x. Gessius scholasticus, v1. Helio, xxvIII. Helladius, x, xxvI; episcopus, xli. Inachius, XLII et XLIV, nisi posterior potius responsoria sit ad priorem; itaque ab Inachio ad Firmum, non a Firmo ad Inachium scripta. Isidorus, xxx. Hunc non diversum suspicor a Pelusiota. Lausus, Ix, xx. Idem forte cum eo, cui Theodotus Ancyranus-libros sex contra Nestorium inscripsit: ut diximus in Theodoto Aucyrano, supra. Leontius episcopus, xxxvi. Olympius, xxvII. Hujus prudentiam eloquentiamque qua Themistoclem ac Periclem superet, laudat Firmus epistola vIII, Ad Atticum episcopum. Pergamus chorepiscopus, xlv. Pliethas, Πλήθας, και. Soterichus, XVII. Thalassius, xvI. Firmi forte in episcopatu saccessor. Theodotus episcopus, xxii. Forte Ancyranus. Valerius episcopus, xxxviii. Volusianus, xxV. Patav. 1709. (p) Fabric. Bibl. Gr., tom. VII, p. 412 segg.

EPISTOLAE. FIRMI CÆSAREE CAPPADOCIA EPISCOPI EPISTOLA XLV. Δ'. ΑΧΙΛΛΕΙ Τὸ ἁπλοῦν τοῦ ἤθους καὶ ἀκατάσκευον, καὶ ἡρωικῇ πρέπον φιλοτιμία ἰδόντες ἐν σοὶ πόρρωθεν οἱ καλῶς τὰς φύσεις διερευνώμενοι, ἔθεντό σοι τὴν τοῦ ἐκκρίτου τῶν ἡρώων προσηγορίαν, ὡς ἡ πεῖρα τοῖς γενομένοις προσμαρτυρεί. Τό τε γὰρ ὑπήκοον πρὸς εὐ ταξίαν ἐῤῥύθμισας, ἀπελήλαται δὲ τῶν ἐσχατιῶν ὁ φόβος· κἂν ὁδόν [ἄνοδον] τις εἴπῃ, κἂν πέτραν ἡλίβατον ἢ ἀπόῤῥωγα, καὶ ταύτην ἔστιν ὡς εἰρηνευομέτην πόλιν παραδραμεῖν· οὕτως ἡμῖν ἐκ τῶν κυμάτων ἐκείνων τῆς πονηρίας τὴν τοῦ Ταύρου πορείαν τρα χυνομένην, εὔδιον καὶ λείαν τοῖς παροῦσι πεποίηκες. Καὶ τούτων χάρις τοῖς ἐπὶ τῇ θαυμασιότητί σου ταῦτα πράττειν καταβαλλομένοις τὴν ψῆφον· χρηστους δεικνύς, τοιοῦτος ων, οἷς ήδη συνών. Καὶ ἐν τῷδε ἐξητασμένην ίδομεν γνώμης σεμνότητα· αύξομέν τε διὰ πάντων τὸ θαῦμα, καὶ τοιούτους διαμένειν εὐχόμεθα, καὶ ἐπὶ τὸ πλεῖον προκόπτειν τοῖς κατο ορθώμασιν, τῆς ἀγαθῆς ἐρῶντα δόξης, καὶ τὴν τῷ Θεῷ φίλην εἰρήνην τοῖς ὑπηκόοις βραβεύοντα. ¿cque longius progredi recte factis, bonum nomen comparando ac ministrando. Β'. ΚΥΤΕΡΙΑ ΣΟΦΙΣΤΗ Η μὲν Πυθία τῷ Σωφρονίσκου προσέταττε μουσικὴν πονεῖν, καὶ ταύτην ἐργάζεσθαι, ἐπιτείνουσα την περὶ τὸ λέγειν τῷ πρεσβύτη σπουδήν. Ἐγὼ δὲ τὸν ἐκ παιδὸς τοῦτο μεμελετηκότα, καὶ τέχνην πεποιημένον θέλγειν τὰς ἀκοὰς μᾶλλον ἢ τὰς Σειρήνας λόγῳ, ἐπειδὴ ἀθρόως εἶδον σιωπήσαντα πρὸς ἐμὲ, ἐκπέπληγμαι τῷ γενομένῳ, μή τι ἄρα ἐμπόδιον πρὸς τὸ γράφειν ἡ ἐμή σοι γέγονεν ἀμουσία. ᾿Αλλὰ πα ρακαλώ ὄντα σε καὶ λόγων καὶ πραγμάτων διδάσκαλον, μὴ πρὸς τὴν ἡμετέραν νωθείαν βλέπειν, μηδὲ, +ACIHLLI. Ingenuitatem et simplicitatem morum, animumque heroicæ dignitati convenientem in te longe ante prospicientes ii, qui recte hominum naturas expenderunt, tibi nomen heroum præclarissimi imposuere: quod jam experientia probe factum testatur. Eodem enim tempore populum tibi subjectum recto salubrique ordine composuisti, pulsusque fuit ab extremis ac remotis finibus terror. Quamvis inviam quis appellet, quamvis inaccessam abruptamque rupem; hanc tamen preterveli licet, tanquam quietam, et in pace agentem urbem: ita nobis e Auctibus illis improbitatis Tauri iter asperum prætereuntibus effecisti planum atque tranquillum. Enimvero harum rerum gratia habenda iis, qui magnificentia tuæ tempore ipsarum agendorum suffragium tulere; optimos enim, quibuscum ΤΕΣ seris, quia hujusmodi es, efficis. In hoc probatam spectatamque vidimus sententiæ gravitatem; admirationemque augemus, et tales manere optamus, amando, pacemque Deo amicam subjectiś populis II. CYTERIO SOPHISTAE Pythia quidem Sophronisci filio musicam, ut ofcoleret in caque se exerceret, imperavit, coni hoc pacto studium dicendi atque ariem augens. Ego vero, statim ac illum cui ab ineunte ætate istud curæ fuit, quique artem sibi constituit dulcius quam Sirenes, demulcendi sermone aures, cognovi silentio erga me uti: ex ista re timui, ne cui forte impedimento mea tibi ad scribendum foret inelegantia. Sed obsecro te verborum præceptorem ac rerum, ne ad nostram tarditatem respicias, neve, εἰ ἥττοσιν ἀντιγράφοις ἀμειβόμεθα, τοῦτο σκοπεῖν· si deteriori stylo rescribam, id consideres; verum Achillem provinciae moderatorem, ac fortasse præfectum prætorio, aut diœceseos Ponticæ vicarium, Firmus commendat, quod compositis publicis rebus, purgatis et restitutis montis Tauri itineribus, sive inde pulsis latronibus aut hostibus Romani imperii, tot egregiis factis nominis sui mensuram impleverit, antiquum Achillem revera imiPATROL. GR. LXXVII. tatus. Tum rogat, ut in tam laudabili vitæ curriculo persistat. Cyterium sophistam diutius quam par esset silentio indulgentem, neque rescribentein, dulciter officii suf monet, atque ad consuetum epistolarum commercium invitat. His temporibus sophista appellabantur, uti dictum in notis ad carm. I Nazian