ANNO DOMINI DCCCC. JOSEPPUS NOTITIA (Bibliotheca Gallandianà, tom. XIV, Proleg. p. m.) 1. Nec quis fuerit, nec quo loco vel tempore vixerit Joseppus, sive Josephus, libri hypomnestici auctor, convenit inter seriptores: ut nihil dicam de Cavæi sententia, existimantis ex titulo capitis primi fortasse ad marginem ascripti, quo Josephus Hebræus illius argumenti tractator indicabatur, factum fuisse bomini Josephi nomen, cui postea ad discrimen Judæi adhæserit Christiani appellatio. Fabricius (a) non a:ute sœculi xɩ exitum vixisse suspicatur, ex cap. 136, in quo Hippolytus Thebanus affertur. Cavæus (b) refert ad annum Christi 420. Gallandius noster in suis adversariis consignavit ad annum Christi 1000. Ex Fabricii præfatione constat Oudinum confadisse perperam Josephum nostrum cum Gorjonide: Lambecium item falli, qui ad Josephum Flavium pertinere putat. Cavæus, loco jam excitato, aliquando eumdem cum Josepho Tiberiensi, ab Epiphanio memorato (c), illum se fecisse confitetur. Tanta erudicorum dissidia nobis quoque de veritate, si fieri potest, inquirendi facultatem præbent. Ex ipso igitur Josepho rem extundere nitamur, ut aliquid saltem plausibilius dicere queamus. II. Auctor itaque noster capite statim prime sub num. 15, scribit, de Phaleg loquens: Пpovrat ἐπ' αὐτὸν ἀπὸ ᾿Αδάμ ἔτη γ' ὥστε εἶναι τὸ ἥμισυ τοῦ χρόνου της παρούσης ἐν ἐξάδι χιλιάδων καταστάσεως. Complentur in éo ab Adam anni 3000, ita ut fuerit dimidium temporis præsentis computi in senarío millenariorum. Scribebat igitur Josephus intra sextum adhuc millenarium, atque ut cum maxime sero, ultimo ipsius sexti millenarii anno. Cum porro Græi ex æra sua historica, cujus auctor Africanus, natalem Christi consignent ad annum mundi 5500, eamque epocham octennio vulgaris pone sequatur; unde a civili eorumdem Græcorum æra idem natalis Christi dies ad annum consignatur mundi 5508, consequitur Josephum scripsisse ad summum anno Christi 492, aut si mavis sequi Panodori æram Græcorum ecclesiasticam, quæ natum asserit Christum anno mundi 5494, scripserit Josephus noster anno æræ vulgaris 507, sicut suo loco ad calcem adnotavimus. At enim non cogimur,ex modo loquendi Josephi annum præcise determinare, multoque minus necesse habemus illum existimare postremum fuisse sexti millenarii. Satis est si necessario cogamur propter ïò napovσng asserere, illum non ultra sextum millenarium ponendum esse. Potest ergo ad quintum, quartum tertiumve sæculum pertinere: non tamen ulterius ætas illius figenda est. Seusit bujus vim argumenti Cavæns, cujus alias hic animadversiones subjiciemus. III. Ukimam quam memorat hæresim Joɛephus, est Anthropomorphitica. Ea porro cœpit circa annum Christi 399. Pertineat igitur Josephus noster hoc quidem argumento ad initia sæculi quinti. Obviat huie argumento Fabricius (d), inquiens potuisse Josephum non ultra hæreticos quarti sæculi excurrere, quod Epi-! phanium ob oculos habuerit. Sed quam jejuna et frigida hæc ratio sit, nemo non sentit in homine sæculi XI jam senescentis, cujus institutum sit libellum, sive promptuarium ad memoriam rerum hujusmodi conscribere. An xi. C. Fabricius Epiphanium sibi ob oculos proposuisset hac ætate, si laborem illiusmodi fuisset aggressus? Num etiam caput conclusisset, ut Josephus facit, inquiens: Hæ sunt ergo hæreses quæ contra sanctam Ecelesiam ortæ sunt? Accedit, quod Josephus duas tantum et sexaginta bæreses commemorat, Epiphanius vero octoginta. Epiphanius Ancoratum suum, ut notat ipse Fabricius, scripsit A. C. 373, ideoque xxнi et quod excurrit, annos ante ortos Anthropomorphitas ex Cavæi sententia. Non potuit erge ob oculos habere Epiphanium: nec ultra quam ad initium sæculi quinti pertinere. (a) B. G. tom. X pag. 109. et in Cod. Pseud. (b) H. L. pag. 257. PATROL. GR. CVI. (c) lær. xxx, num. 4, seqq. (₫) B. G. tom. VII, pag. 491. Распознавание текста