thanes Pazaites. Hic habito post patrem deminio, a variis principibus valde ſuit vexatus; omnes enim videntes ejus pacificum animum, contra ipsum arma audebant capere, et deficere, sicuti fecerunt exsules Moreæ, Macedoniæ, quæ medio Nicolai Zuppani¸et Joannis Cernovichii in statum se reduxerunt. Istæ duæ provinciæ ad defectionem tractæ ostenduntur duobus illis capitibus juvencularum, quæ per pau- cum tempus in libertate permanserunt, Hic imperator Bajexit non ab re ostensus fuit figura bovis symbologica, quia semper pacis fuit amicus, ut homo animi pacifici et mitis naturæ : fuit vir intelligens, philosophiae incumbebat, et præsertim ei placuere Averrois opera, et fuit impe- rator et dominus bonæ famæ. A. Alia quædam ursa secunda schimnotrophus, id est, calulorum nutris, et omnino illa præter quam quod umbratilibus tractibus delineata. B. Sulthanas Selimus. C. Ad orientem solem utrinque coronæ partem infe- D. Motus temporum intempestivus erit, nam a summo in summum describitur. Sicuti symbolo bovis in quarta figura ostensa est natura Bajexitis secundi imperatoris in Con- stantinopoli, ita in hac quinta figura, symbolo ursæ cum capite gryphii, et cum quatuor catulis ostenditur natura successoris Bajexitis, et komen per epigramma B dicens, Sulthanus Selimus. Iste revera ſuit sicuti hic est figuratus. Fuit etenim ita crudelis, ut valde incubuerit ad omnes Otto- mannos exstinguendos, fratres, nepotes, et con- sanguineos suos: et quamvis essel Selinus proprii sanguinis homicida, dicens nihil esso tam dulce, quam sine consanguineorum timore imperare, fuit tamen justitiæ amator, virtutisque ac magnitudi- nis; vigilans fuit, ferox, et in victu modestus. Sed in suarum victoriarum incremento vires defecere: orto enim in renibus ulcere, corrodente et pesti- lenti febre correptus, mortuus est. Ideo dicit epi- gramma B, Motus temporum, etc. Quasi dicere vellet quod sperans ad alia tropea et victorias transire, ægritudo abstulit animum et vitam. A. Sulthanus Solimanus. duos linquens superstiles. Ea fuit Selimi crudelitas, ut cum mortuus esset, et ei ßlius Solimanus successisset (sicuti ostendi- tur in præsenti figura symbolo regis) omnibus vi- deretur, discedisse leonem ferocem, ursum, aut tigrim, et agnum mansuetum reliquisse, adeo ju- A. Blabe kalikos. minutim discerpent hujus tenues carnes, et in lucem. oculos sis qui invicem se attriverunt. C. Et effusiones sanguinis, tu victoriæ manus ex- A. Væ tibi, septicollis, quando vicesimum elementunk eus ostendebat; in quo postea multi decepti sunt, præsertim infelix Morea ostensa capite illo juven- culæ, quæ cuni a jugo tyranni se liberaturam pu- taret, cum Gazelle se conjunxit, qui præter pro- missam fidem credens Syriæ dominium occupare, contra Solimanum progressus adeo profligatus est, ut infelix Morea facta sit adhuc infelicior. qui fuit Bajexit; quare dicit spigramma A : Sul- A venis Solimanus placidissimam naturam extrinse- EPIGRAMMATA FIGURE V. runt totius imperii. EPIGRAMMATA FIGURÆ VI. B. Hic exsistens quartus ab ursa cum falce et rosa vir contendens ad messem. C. Falcifer tremestre tibi spatium præscribo, ense autem multas primilias evertisti. D. Templa idolorum brevi tempore erigis, tres ter autem vivens in vita cirenlos senex, abi in oreum Vere fuit Solimanus rosa, id est, ver cum falce, id est cum messe: ideo dicit epigramma B: Hic exsistens quartus ab ursa, etc., et in epigrammate C, Falcifer, etc. Figura ista potest hoc pacto intelligi, quod cum fuerit imperator Solimanus vir qui fa- mam ostendere vellet vigilantiæ et prudentiæ, fu- turus erat, ut qui vadit ad messem falce parata, quasi dicere vellet, quod ipse exsistens messis, pancissimæ, aut nullæ jurisdictiones suo maximo imperio per successorem adjungi debebant: rosa enim apud Ægyptios humanam fragilitatem signi - ficat, et indicium boni fagientis; ideo antiqui im manibus defunctorum rosas ponebant et fores, at que super defunctum et sepulcrum spargebant, et sic roaa in manu regis in præsenti figura indi- cium boni fugientis denotat. Potest etiam dici, quod angelus, ut in âgura aspicitur, prædixerit Anem iin- perii. Cum etenim dicatur in epigrammate C: Falci- fer trimestre tibi spatium præscribo, quid aliud est quam dicere, post tuum imperium reguabunt tres imperatores, et deinde nis erit totius imperii Ottomanorum. EPIGRAMMATA FIGURÆ VU. B. Hei, hei misera et ærumnosa civitas, siquidem miserabilem lucem tuam miserabiliter corrumpis. Plebs parvo tempore K obtinebit; in te multæ cœ- des et profusiones sanguinis, non deficies ab un- decima late qua orieris. Et quinque primitia monarchiæ draconem dilaniabunt libocidam, et bello gentem efferatam ense conficient infinitum numerum ad sex septem millia : flagitiosusque omnis, et cæde satiatus, machus, adulator, præe- doque hanc supremam videbunt ante EPIGRAMMATA FIGURE VII. A. Ton B dpnonton o tritos A. D B. Sub vulpina pelle amicitiam dissimulans, et for- titer animum continens, nt valde senex et sapiens, sed veniens ad insulas bis Eptataulos aliis dimis- plicuisti benigne, et bravium adeptus es in fine scepiri. faustis acclamationibus excipietur in tua manie tunc imminet ruina et extrema calamitas prime- tibus tuis, et hoc judicum iniquitate. B. Byzanti aula et penales Constantini. Roma, Ba bylon, et Sion alia nova. Tres ter centum et ras

vísum (nerit nigricans. stirpe originem trahat. quando vicesimum elementum fanstis acclamationi- bus excipietur in tua menía; id est, Væ tibi, Con- quia Constantinus Magnus, cain ibi imperium Ro- B eosdem ordines, tribus et officia, sicut esset Roma vicesimum elementum in tuis meeniis, hoc est Tau vel Taf, quod elementum est symbologica fil- gura sanctissimæ crucis, et propter hoc habitatores ligens, et affligens præmium injustitiæ pessimum, quo tempore medium astrum visum fuerit nigricans, id est, quando videbitur sul niger, hoc est, Chri- A. Versus, quos angelus imperatori dicturus est. R. Mortuus aspectu, solutus, norunt multi, quamvis C. Præco inconspicuus ter magnum vociferabitur : virum familiarem, meumque necessurium, ducite Relicta Imperiali sede vacua, ecce, dicit Ange- quamvis non viderint; id est, tui eum fama cogno- verunt, quamvis oculis non viderint, iste tanquam a somno expergefactus, statim sceptra Græcia Re- ferabitur, etc. Hujus possent fieri diversæ conside- antiquo et nobilissimo sanguine proveniat. Hunc, quiescat, funebri et antiqua veste indutus, super duo triformia animalia ; id est, quærite eum in oc- cidente, non in oriente civitatis, quia ibi non erit; quem invenietis, ut supra, in somno tanquam mor- A. Petram incolens, age huc mihi hospes, relictis la- crymis vitaque agresti et solitaria, et vive mor- tuus et afficius, nudus rursus redi ad superos. dolens versus juvenculam illam dicit, Petram in- quæ in hac petra clausa sum, id est, in hac amietio- litaria propter jugum Mauemetanum, propter quem vivis afflictus, et tanquam mortuus: tune respon- regem ostendit), Quamvis sis muda, o Constantino- polis, et rege spoliata, propter cladem quam passa es, redibis tamen iterum ad lucem, quæ lux nulla mundi; ideo revertens, o civitas, ad Christianam religionem, Maucmetana expulsa, iterum lucida tos innumerabiles annos. Nudus prodit ex obscure et tenebricoso tumulo, et secunda splendente vita incipêt et venit. Imago rursus vitæ verissima, rursus homo, etc. Quasi dicere velit, Ecce noviter unus qui trahit originem a prima stirpe tua, o quissimis statibus ad nova dominia exit, unde (uti monstratum est) ex prima regia stirpe tot po- est, ad principalem dominationem regis et impera- cidet, et hominem inveniet, tres meuses debemus intelligere tres imperatores

Figure 9. Figure 10. Figure 11. Figure 12.

Figure 13. Figure 14. Figure 15. Figure 16

QUI CREDITUR ESSE FRANCISCUS PATRICIUS DALMATA Uti ex Græco in Latinum et vulgarem Italum sermonem translata, anno 1596, Brixiæ in lucem prodierunt. A. In medio geminorum corvorum, et volatilium absumeris. B. Et linearibus figuris notans tempus quibus re manebit patrimonii finis, ursæ autem eversor ser pens miser solus: o quando fueris esca imma nium corvorum. C. Secunda proles alia bellua, supinusque ad meri diem serpens, supinus nigro, et niger lotus, luce corvis crudeliter adempta. Etenim genus ex Eoa familia infame ducens miserabili clade. Te ipsum una cum civitate perdes, et tui gemitus æstas el ver. ▲ trecentesimo nonagesimo octavo; ob id postea im peratores Constantinopolitani vocati sunt Orienta les, Romani vero Occidentales, qui per aliquod tempus cessarunt propter Gothorum adventum, et imperium in Galliam fuit delatum Carolo Magno; et sic usque ad Carolum Magnum imperavit in Orientem post Theodosiam juniorem Valentinianus, tertius deinde Flavius Valerius Martianus, in quo desiit imperium CP., quia post Martianum creatus est Leo primus de stirpe Græca; unde mutatio imperatorum Orientalium Romanorum in Martiano desiit, et hoc pacto cœpit tertia mutatio imperialis in Græco sanguine circa annum quadringentesi mum sexagesimum in Leone primo, et sic per vi ginti quinque imperatores in Nicephoro, id est, post imperii translationem in Galliam; sed secuta est etiam post Nicephorum tertia hæc imperialis Græca mutatio usque ad Murcifilum (secundum ali quos) sexagesimum imperatorem hujus tertiæ mu tationis in sanguine Græco, et in ipso desiit stirpis Græcæ imperium; unde hucusque ostenditur im perium Græcum sub figura serpentis (et quantum erat duraturum) qui a duobus volatilibus cæcus redditur. Propter hoc dicit Epigramma A: In medio geminorum corvorum et volatilium absume ris: quasi dicat: 0 imperium Græcum, absumeris inter duos corvos, aut volatiles; id est, alienos potentatus qui te expellent; et ita Ægyptii per corvum intelligebant infamem expulsionem, in quit, quod expulsio erit duorum corvorum: et ita fuit; quoniam alter eorum fuit Murcißilus, qui credens Græcum imperium occupare, Alexium ju venem imperatorem occidit; sed ipse statim captus fuit a Venetis et Gallis, et Byzantium du ctus, variis cruciatibus mortuus, et castigatus acerbe. Sed interim quod Murcifilus fugam cepe rat, ecce secundus corvus, id est, Balduinus Flau driæ comes, qui dominium et urbem cepit, et sic fuit imperator creatus, ut dicit Egnatius, et alii. Cum significatio serpentis in maxima venera tione habita fuerit apud antiquos Romanos, el postea apud Græcos, et Ægyptios; quoniam pro serpente illo intelligebant deum Esculapium Epi daurum: ideo Græci sub serpente coloris subflavi depicto, eorum dominium ostendere voluerunt, sicuti sub aquila Romanum imperium ostendi tur, et sub tribus lunis Turcarum imperium, quod est primum signum magni Sulthanis. Propter hoc, in prima figura ubi aspicitur serpens, significatur Græcia afficta, quæ post Leonem Philosophum im peratorem Constantinopolitanum valde fuit tur bata, et ab internis, et ab externis, et a vicinis, et boc per annos trecentum et tres, id est, ab anno noningentesimo et quinto a Christo nato usque ad millesimum ducentesimmm octavum, quo tempore, ut recitat Egnatius, fuere triginta imperatores, in cipiendo ab ipso Leone usque ad Murcifilum ulti mum Græcum imperatorem, in tertia imperii mutatione, dico tertia mutatione; quia prima Græ corum fuit, quando Alexander Magnus in eos de tulit imperium anno trecentesimo vicesimo sexto ante Christum natum, unde mutatio ista una cum nomine imperiali usque ad mortem Philippi perdu ravit, videlicet per annos ducentum triginta quin que, quo tempore cœpit secunda imperialis mu tatio sub Romanorum dominio; quo tempore Magnus Constantinus Byzantium transtulit impe rium Romanum, et ab ipso civitas dicta fuit Con stantinopolis; perseveravit istud Romanum impe rium, quod tenebat gradum orientalem et occi dentalem usque ad Theodosium imperatorem, posl quem divisum fuit imperium Romanum, et Arcadio datum fuit orientale, et divisio hæc fuit in anuo A. Duplex, triplex, etenim avis eques crucigerula avis equusque rursus corniger. B. Maximus, aviumque rex solus, hic certe acci piens regnum, e meridie in equo quieverit cor nigero, uno die, sidere diei percensente medium poli.

C. Monade duplicis appellationis, sola prima ra- ratore post Michaelem Palæologum Viterbiensem mentis numerorum, postero tempore, ut et bona pars temporis exsistis, quando tenebis crucis imaginem mediam, et audax quam maxime, et celer es, et ad bella promptus. O Byzæ genus, sed ad extremum occasio ſamæ lucrum faciet. Aquila cum cruce novum imperatorem denotat, id est, Balduinum supradictum, qui circa annum millesimum ducentesimum octavum, auxilio Ve netorum et Gallorum creatus est illius loci impe rator, quoniam inter ipsos fuit pactum, si Galli crearent Dominum temporalem, Veneti crearent Dominum spiritualem; unde Galli crearunt Bal duinum ex Gallorum stirpe imperatorem Constan tinopolitanum, Veneti vero Thomam Maurocenum illius civitatis patriarcham fecerunt. Ista figura ostendit tempus hujus imperii in externa stirpe in illis verbis epigrammatis A, duplex triplex, etc.; quasi dicere velit, duplex triplex, hoc est, sex im peratores cum signo aquilæ crucem ferentis erunt in imperio. Et ita fuit, quoniam sub aquila ista crucigerula, quæ sex pennas gerit in collo, osten duntur sex imperatores, id est, Balduinus, Henri cus, Petrus, Rubertus, et Joannes Brennius tutor cum Balduino secundum nonnullos, et qui postea succedere deberet, videtur in epigrammate B, ubi dicitur: Maximus aviumque rex solus, etc.; quasi dicere velit Magnus et solus avium rex erit ille, qui capiet dominium Græcum, sed transacto me ridie, id est, per aliud parvum tempus quiescel in equo cornigero, et ita fuit, quoniam Aquila cessa vit in Balduino secundo. A. Sulikanus Mechemetes, is qui Constantinopolim capturus est. B. In locis humidis, et præler spein cades; in le enim initium et finis cornu est. C. Fama vulgatum est, quod aures habes; et hinnis citra amorem habenarum, id est, laxatis habenis. Videbatur quod Græcia relinquens dominium ex ternum Aquilæ in Balduino secundo, et alium no vum et nativum accipiens dominium in Michaele Palæologo (sed intermedio imperiali secundum ali quos Alexii, Angeli, Theodorilascori, et Joannis Deplobatarii) esset tanquam nova sponsa, ostensa per illam juvenculam Græcorum more indutam, et lætam; sed illa lætitia a meridie sublata fuit, sic uti dictum est ab equo cornigero, a quo depressa fuit quare epigramma juvenculæ dicit: In locis humidis, et præter spem cades, etc.; quasi di cere vellet: In locis bumidis, hoc est, in feliciori tempore tui dominii, o Græcia, quæ tantum te ex tollis, cades; sed scias, quod in te principium et finis est cornu, hoc est, quod in te fuit principium cornu, id est, dominium, in te etiam erit finis. Sed quis futurus esset hic primus corniger equus, declarat epigramma A, dicens: Sulthanus Meche metes qui capiet Constantinopolim, id est, Sultha Bus Mechemetes erit ille, qui imperium Græcum occupabit, qui desiit in Constantino quinto impe anno Domini millesimo quadringentesimo quinqua gesimo tertio, et ista perseverabit per septem im peratores Maucmetanos. Quomodo autem pervene rit imperium istud in Mechemet, dicunt Historia Ottomanorum, et Turcarum, et Græcorum, quod Michael Palæologus reliquit Andronicum, qui duos filios habens, Calojannem, et Emmanuelem, reli quit tutorem Joannem Cantacuzenum, qui Calo janni filiam in matrimonium collocavit; sed orta dissensione inter Cantacuzenum et generum, Can tacuzenus generum expulit, se imperatorem fa ciens; sed Calojannes in statum restitutus, Canta cuzenum multavit exsilio, qui se monachuin fecit. Hic Catojannes Emmanuelem habuit, qui post pa trem tenuit imperium, et septem habuit filios, Joannem, Andronicum, Theodorum, Constanti num, Demetrium, Thomam, et Michaelem. Tempore istius Emmanuelis imperatoris accidit quod Meche met Turcarum imperator, postquam a Venetis mari profligatus esset, et cum ipsis deinde pacem ha beret, ut a fratre Mustafe aggrederetur, qui pos'ea Salonicum aufugit quod intelligens Mechemnet, cum exercitu petebat Mustafa gubernatorem; qui cum Emmanueli Græco imperatori de hoc scripsis set, responsum tulit hujusmodi: quod Emmanuel et Mechemetes concordes fuere; et promisit Mu stafam carcere detenturum, in quo permansit us que ad mortem Mechenietis primi. Propter istam Græcorum actionem tantum auctus est amor in Mechometem, ut omni eorum petitioni assentiret unde tam valde Doruit Græcia in illa tranquillitate, ut tanquam nova sponsa in otio et quiete permane ret, nisi Emmanuel imperator filiis regnum divi sisset, quorum dissensiones causa fuere augmenti. Ottomanorum, et propriæ perditionis: 'quoniam defuncto Emmanuele, Joannes primogenitus cepit imperium; et post ipsum cum Constantinus in pa cifico dominio esset constitutus, et Græci cum Me chemete secundo fœdus percussissent, non diu permansit in illa tranquillitate, quia Mechemetes superbus et invidus, fœdera non respiciens, fine illis post positis una cum legibus et juramentis, propugnaculum erexit, quod vocabatur Bogazator, quo completo, se Græcorum hostem detexit; cœpit enim regionem Constantinopolitanam damno al cere; el cum maximo exercitu civitatem obsidione teneret atque magnis bonbardis, anno millesimo quadringentesimo quinquagesimo tertio civitatem et dominium habuit: erat quippe Mechemetes vir fraudulentus, et deceptor, quod diceret, fidem so lumn a mercatoribus servandam, non a principibus cupientibus magnos fieri: erat etiam vir sagax, ingeniosus, et Christianorum hostis acerrimus. A. Sulthanus Pazaites. B. Secundus bos, et finis Arclotrophi, id est, uTSE nutricis, figura ostendil locum et mores. Denotat quarta figura successorem Mechemetis,