H|PPOLYTI THEBANI Latine dedit Emanuel Schelstratenus in Antiquitatibus Ecclesiæ illustratis Rom. 1682, lk. 513 (f). Sed et opusculum, quod de XII apostolis sub Hippolyti nomine e codice regio lantal îm lib. ix Recognitt. Clementis, § 29, atque integrum vulgavit cum versione sua et nolis Franz befisius in Auclario novo bibl. Patram, tom. II, Paris. 1648, fol., 831, et quæ de LXXII disci Baronius ad Martyrolog. Roman. 1x April. et in Annalibus ad A. C. 44, n. 38, et a. 58, libellum Hippolyti, quem Græce habuit Sirletus, ex Hippolyti Thebani Chronico petita videniu duodecim apostolis libellus e Combefisii versione Latine recusus est tom. III bibl. Patrum 265, cum quo conferendi indiculi de iisdem apostolis sub Dorothei, vel Sophronit, vel & nullo etiam auctoris nomine exstantes in mss. editique cum ŒEcumenio in Epistolas Pauli, ad calcem Chronici paschalis p. 434, 437; a Caveo in parte I Hist. litterariæ ad A. C. 3 3, e ad Constitut. apostol. lib. 11, c. ult. Conferendus etiam cum Baronianis illis libellus Pseude LXXII discipulis. Hippolyti chronologiam Evangeliorum et χρονογραφικές διδασκαλίας και fauconus p. 261 et 511 Palæographiæ Græca. stitiis in collatione ordinum apud Græcos, pag. 50. Etiam Hippolyti historici fragmentum, in quo Salome Josephi Butix your appellatur, a Salınasio sibi communicatum refert Andreas Rivetus, tom. III Opp., p. 640. Citat et Turrianus in Apologia pro domo Lauretana adversus Vergerium, et in scholiis ad 1. 11 Constitutionum apostol. mittam oodd. Vindobon. Bodlei., Pari ab eo quoque memoratos. In bibl. eni cod. 1107, de cognatione B. M. virgin bethe disquisitio. Fragmenta in cod 4555. In cod. Galei n. 5953, cal. tom. fragmenta ex Hippolyti bistoria ch auctiora. Roma in bibl. cœno chronici fragm. cum Anastasii quil Montfauc. in Diario Ital. pag. 216. chronico Hippol. Theban. de incarn de annis quos vixit B. Virgo, de Jo evangelista etc. Oxon. inter eodd. Bi n. 18 (calal. codd. Angliæ etc. I, p. nealogia B. Virginis, ib. pag. 162, in den. n. 3372. HARL. Fragm. recudi fecit Fabricius Gr. cum versione Lat. Emanuelis a Schelstrate in tom. I Opp. Hippol., pag. 46 sqq. cum variis lection. codicum Vaticanorum ac Vindobonens. et ed. Canis. Addidit fragm. de tempore, quo Evangelistæ sua condiderunt Evangelia, ex cod. Taurin. ac fragmentum, quod Henr. Canisius tom. III Lection. antiq. ex cod. msto Bavarico edidit Latineque vertit, et præmisit testimonia Mich. Glyca, Nicephori Callistici et Stephani le Moyne. Add. Fabr. in Cod. apocrypho N. T. I, pag. 7. Chronicon est quoque in Bibl. Patrum vol. IX, part. 1, pag. 1006. Colon- Agrippinæ, 1618, fol., etc. In cod. Taurin. 302, fol. 64, est fragm. Chronicorum Hipp. Thebani, de genealogia Deiparæ, quod confector Catal. codd. Gr. p. 392, observat, in multis discrepare ab iis quæ habentur in ultima (Basnagii) editione Canisii tom III, part 1. Ibi autem legitur pag. 20-40. Græcep. 129 A. ex cod. Bavar. 168 cum versione Lat. et Basnage in præf. copiosus est de Hippolyto illo et variis fragmentis codd. Idem fragment. est in cod. Escorial, teste Plujero in Itiner. per Hispan. pag. 173. In Montfauconii Bibl. mss. multi codd. in quibus Chronicon Hippolyti inest, designantur; e gr. Romæ in bibl. Vatic. intra codd. Claudii Etiennot (tom. I, pag. 134) in bibl. Cassinensi fragment (I. pag. 220). In bibl. Abbat. S. Petri de Selincurti dioec. Ambianensis (II, pag. 1200), ut t (g) Hippolyt. De duodecim aposto bibl. Veneta Marc. cod. 498 (catal. c 261) in bibl. Coislin. cod. 120 | apost. et 70 discipulis: cod. 296 (v. Montf. Bibl. Coisl- pag. 194, 3 inter codd. Gale, n. 5941. de li 70 discipulis inter codd. Barocc. n adversaria Ger. Langhæni, n. 11 cit.) — Romæ in bibl. Vatic. (Montfa Florentiæ in cod. Medi plut. LVI. (Band. II, pag. 309.) Fa Hippol. tom. I, pag. 20 seqq. appei ticulas de xn apostolis cum versione Fr. Combefisii suisque, et de 72 al cod. Barocc. ac Lat. -Hippol. Evan nologia in codd. Paris. 48, 177 et 18 hebdomadum expositio (in Daniele,) Adde infra libr. V, cap. 4, de Dor pag. 146 edit. vet. HARL. FRAGMENTA KX HIPPOLYTI THEBAN SYNTAGMATE CHRONOLOGICO. FRAGMENTUM I. Hippolyti Thebani ex commentario ejus Chronico de prosapia Domini nostri Jesu Chrsiti. Incarnatus igitur est Dominus noster Jesu Christus anno 3500. Ιππολύτου τοῦ Θηβαίου ἐκ τοῦ συντάγματος πρὸς τῆς συγγενεία ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ. Εγένετο τοίνυν ἡ ἐνανθρώπησις το Ἰησοῦ Χριστοῦ ἔτους εφ'.

FRAGMENTA. Αὐγούστου βασιλέως γεγέννηται ἐν σπηλαίῳ Sub Augusto imperatore natus est in spelunca, Δεκεμβρίου κε'. Αδάμ μέχρι Νῶς ἔτη βσμβ΄. πὸ τοῦ Νῶς ἕως τοῦ ᾽Αβραὰμ ἔτη αρο. πὸ ᾽Αβραὰμ ἕως Μωσέως ἔτη υμδ. πὸ Μωσέως ἕως Δαβίδ ἔτη φςθ'. πὸ Δαβὶδ ἕως τοῦ Χριστοῦ ἔτη αμέ, ἅμα δὲ τῆς ἐνανθρωπήσεως τοῦ Χριστοῦ μέχρι Μάγων παρουσίας β'. εἰ ἀπὸ τῆς εἰς Αἴγυπτον φυγαδείας μέχρι τῆς : Ηρώδου υἱοῦ ᾿Αντιπάτρου ἔτη γ'. κησαν ἐν Αἰγύπεῳ ἐν Ηλιουπόλει τῇ κατὰ · ἔτη γ. δὲ τῆς πρὸς Γαλιλαίαν εἰς τὰ ἴδια αὐτῶν · μέχρι τῆς τελευτῆς ᾿Αρχελάου ἔτη ιθ'. ῷ ᾿Αρχελάω τελευτᾷ καὶ Αύγουστος ἔτη πη, -τας ἔτη νς'. δὲ τελευτῆς ᾿Αρχελάου μέχρι βαπτίσματος “τοῦ ἔτη γ', ὁμοῦ ἔτη λ'. · δὲ τοῦ βαπτίσματος τοῦ Χριστοῦ μέχρι τῆς : ερίου λιθοβολίας ἔτος α'. -: τὸ δὲ τῆς τελευτῆς τούτου μέχρι τῆς Ἰωάν2* αὐτοῦ τῆς ἐπὶ Ἡρώδου τοῦ νεωτέρου υἱοῦ του ἐν τῇ φρουρᾷ γεγονυίας ἔτος α'. 11 απὸ τελευτῆς Ιωάννου μέχρι τοῦ σωτηρίου Η αμῆνας ζ. και γάρ Ἰωάννης ὁ Βαπτιστής ἔτη λγ' τὰ και ποχωρῶν ἐν τοῖς ἐρήμοις, τὰ δὲ τρία βα 12. ἐν Ἰωρδάνῃ, καὶ κηρύττων μετάνοιαν. διες καὶ ὁ Κύριος ἡμῶν Ἰησοῦς Χριστὸς τριΟ ι τη ἔν τοῖς παιδικοῖς διῆξε. a code seqq. u c. Και δὲ τὸ βάπτισμα ἐπελέξατο τοὺς μαθητὰς ν τὴν αὐτοῦ βασιλείαν ἕως σταυροῦ ἔτη γ'. 5ος αι οἱ ἐν Νικαία Πατέρες διετάξαντο, μὴ χει τα τον πρεσβύτερον πρὸ ἐτῶν τριάκοντα, ἀρκετὸν · ὰ λιτῷ μαθητῇ τὸ τοῦ διδασκάλου, καὶ τῷ δούλῳ Γεφροί επορίου αὐτοῦ. a Danire Φρικ τοῦ σωτηρίου πάθους, καὶ τῆς ἀναλήψεως Αμίες του Στεφάνου λιθοβολίας ἔτη ζʹ, καὶ ἀπὸ μέχρι τοῦ φανέντος τῷ Σαύλῳ φωτὸς μῆνες ζ'. ἀπὸ βαπτίσματος καὶ κηρύγματος Παύλου αναλήψεως τῆς Δεσποίνης ἡμῶν ὑπεραμώμου ·, ὁμοῦ ἔτη μδ'. ' το γὰρ σὺν τῇ ἀνθρωπότητι ἡ πάναγνος Θεο- · τῷ ναῷ ἔτη ιδ', ἐν τῷ οἴκῳ Ἰωσὴφ μῆνας δ', mense Decembris die 25. Ab Adam usque ad Noe anni 2242. Et a Noe usque ad Abraham anni 1170. Et ab Abraham usque ad Moysem anni 444. Et a Moyses usque ad David anni 599. Et a David usque ad Christum anni 1045, simul anni 5500. Christi incarnatione autem usque ad Magorum adventum anni duo. Et a fuga in Ægyptum usque ad mortem Herodis filii Antipatri anni tres. Habitarunt in Ægypto Heliopoli juxta Memphia annis 3. ▲ regressu vero ipsorum ad propria in Galilmam, usque ad mortem Archelai anni 19. Cum Archelao moritur et Augustus anno 88, regni 56. morte vero Archelai usque ad baptismum Christi an. 3, simul an 30. baptismate autem Christi usque ad lapidationem Zachariæ an. unus morte vero Zachariæ usque ad Joannis filii ipsius mortem, sub Herode juniore Archelai filio in carcere patratam an. unus. Et a morte Joannis usque ad salvificam passionom menses 6. Vixit enim Joannes Baptista annis 33, triginta quidem in eremo; tribus vero annis baptizavit in Jordane prædicans pœnitentiam. Sicque Dominus noster Jesus Christus triginta annis in juventute vixit. Post baptismum vero elegit discipulos, ut prædicarent regnum suum, usque ad crucem annis 3. Unde Patres in Nicæna synodo statuerunt, ut non ordinarentur presbyteri ante triginta annos, dixeruntque sufficere discipulo, ut sit sicut magister; et servo, ut sit sicut dominus ejus. salvifica vero passione, et ascensione, usque ad Stephani lapidationem anni 7, et ab illa usque ad lucem, quæ Paulo apparuit, menses sex. Et a Pauli baptismate ac prædicatione usque ad Dominæ nostræ perquam immaculata assumptio nem sunt anni tres simul anni 44. Vixit enim inter homines purissima Deipara in templo annis 14, in domo Joseph mensibus 4, et γγελίσθη, καὶ συλλαβοῦσα ἔτεκε τὸν Κύριον annuntiatio ei facta est, et concepit, peperitque Ἰησοῦν Χριστὸν, ὁμοῦ ἔτη ιε'. AN ). ἐκ τοῦ μ δὲ τῆς ἐνανθρωπήσεως τοῦ Χριστοῦ ἔζησεν Ἕως ἀναλήψεως τοῦ Χριστοῦ ἐν τῷ οἴκῳ κ ἔτη ια'. ic incipit fragmentum Hippolyti Thebani a o editum. Jæc omnino aliter habentur apud Canisium. ¡ic nonnulla alia interseruntur apud Caniρώτηση migil Canisius λζ' seu 36, sed erronee, non Dominum nostrum Jesum Christum, simul annis Ab incarnatione vero Christi vixit annos 33. Usque ad assumptionem Christi in domo Joannis anni 11. enim vixit ultra 33 annos, unde nostra lectio retinenda. Aliter hac habet Can. ita legens: Καὶ μετὰ τὴν ἀνάληψιν τοῦ Κυρίου, ἔζησεν σὺν τοῖς μαθηταῖς αὐτοῦ ἐν τῷ οἴκῳ Ἰωάννου τοῦ Εὐαγγελιστοῦ ἔτη ια'. Et post Domini assumptionem cum discipulis ejus

HIPPOLYTI THEBANI Ita ut omnes ejus anni sint 59. Porro hic est Joannes, quem diligebat. Christus, fuitque virgo et evangelista, mansit Hierosolymis in domo sua, Ecclesiarum matre, ad quam confugerunt apostoli, propter metum Judæorum. Ibi præparatum fuit et Pascha: ibi primo mysterium discipulis traditum fuit: ibi post resurrectionem Dominus illis apparuit; ibi Spiritus sanctus illapsus est discipulis: ibi Thomæ ostendit typos clavorum ibi apostoli in primum episcopum ordinarunt filium Josephi, fratrem Domini, non fllium Zebedæi, fratrem Joannis, Zebedæus enim propriam navem habens appellatur, et præcipuo· rum, qui in Galilema erant, virorum fuit primus. Post mortem vero (Zebedæi) Joannes patris sui hmreditatem distraxit in Galilæa, et Hierosolymis domicilium comparavit, unde ut dicitur de ipso, erat notus pontifici. Hic recepit sanctissimam Deiparam in domum suam usque ad resurrectionem ipsius, et postea cum prædicasset verbum, et ipse assumptus est. Jacobus autem factus primus episcopus Jerosolymitanus, frater quidem Domini secundum carnem esse dicitur, filius vero fabri Josephi ex carnali uxore ejus. Quatuor enim filios habuit Joseph, Jacobum, Simonem, Judam et Joseph: et duas filias Esther et Martham ex uxore sua Salome, quæ fuit filia Aggei fratris Zacharim, patris Joannis, filii Barachiæ, filii Abiæ sacerdotis. Ως εἶναι τὰ πάντα αὐτῆς ἔτη να. Οὗτος δέ ἐστιν Ἰωάννης, ὃν ἠγάπα ή κα παρθένος καὶ εὐαγγελιστής, όστις έμεσης λύμοις τὴν τῶν Ἐκκλησιῶν μήτορα τη οἰκίαν, εἰς ἦν ἔφυγον οἱ ἀπόστολοι διὰ τὰ Ἰουδαίων. Ἐκεῖ ἡτοιμάσθη καὶ τὸ Πάσχει α πρῶτον μυστήριον ἐτελέσθη τοῖς μετ ἐφάνη αὐτοῖς καὶ ὁ Κύριος μετὰ τὴν της ἐκεῖ καὶ τὸ πνεῦμα τὸ ἅγιον κατῆλθε εις ἐκεῖ καὶ τῶν Θωμᾶν ἔδειξε τους το ἥλων· ἐκεῖ πρώτον ἐπίσκοπον ἐχειροτόνητο στολοι τὸν υἱὸν Ἰωσὴφ τὸν ἀδελφὸν τοῦ Γ. τὸν υἱὸν Ζεβεδαίου τὸν ἀδελφὸν Ἰωάννης βεδαῖος ίδιοναύκληρος λέγεται, τῶν δὲ ἐ ι ἐπισήμων ἀνδρῶν πρῶτος ἦν. Μετὰ δὲ τὴν τελευτὴν ᾿Ιωάννης τὴν ἐν κτῆσιν τοῦ Πατρὸς ἀπέδοτο, καὶ ἐκτήριστος σολύμοις, ὅθεν ὡς λέγει περὶ αὐτοῦ τό μια τῷ ἀρχιερεῖ. Οὗτος ἐδέξατο τὴν Παναγίαν Θεοτ οἴκῳ αὐτοῦ μέχρι τῆς ἀναστάσεως αὐτῆς κα τοῦτο κηρύξας τὸν λόγον, καὶ αὐτὸς ἀνελή Ιάκωβος δὲ ὁ γεγονώς πρώτος έκαν ρουσαλήμ, ἀδελφὸς μὲν τοῦ Κυρίου και γεται εἶναι, υἱὸς δὲ τοῦ τέκτονος Ἰωτής - τικῆς αὐτοῦ γυναικός. Τέσσαρας γὰρ ἐπι Ἰωσὴφ, Ιάκωβον, Σίμωνα, Ιούδα, και β' θυγατέρας, τὴν Ἐσθήρ, καὶ τὴν Μάχη γυναικὸς αὐτοῦ Σαλώμης, θυγατρός 1ἀδελφοῦ Ζαγαρίου τοῦ πατρὸς Ἰωάννου, χίου, υἱοῦ ᾿Αβία τοῦ ἱερέως. Καὶ τότε ἐχήρευσεν Ιωσήφ· ὡς εἶναι πτιστὴν Ιωάννην καὶ τὴν Σαλώμην κ ἀῤῥενικῶν. Ὁ γὰρ 'Αγγαίος υἱὸς Βαραχ Ἰωάννου. Ομοίως καὶ Ζαχαρίας ἀδελος - θεῖος Σαλώμης τῆς γυναικὸς Ἰωσήφ της Αἱ δὲ τῆς ἁγίας Δεσποίνης ἡμῶν θε Βηθλεὲμ τρεῖς ἦσαν ἀδελφαὶ ἀπὸ Βηθλεέμετα Ματθὰν τοῦ ἱερέως καὶ Μαρίας τῆς αὐτή του ἐπὶ τῆς βασιλείας Κλεοπάτρας, καὶ Σώπα Πέρσου, πρὸ τῆς βασιλείας Ἡρώδου τοῦ ᾿Απ' Όνομα τῇ πρώτη Μαρία. Τῇ δὲ β' Σουτ α τρίτη 'Αννα. Εγήματο οὖν ἡ πρώτη ἐν θαλα καὶ ἔτεκε Σαλώμην τὴν μαίαν. Ἡ δὲ β', όμως Βηθλεέμ, καὶ ἔτεκε τὴν Ελισάβετ και 4 τ γῆν τῆς Γαλιλαίας, καὶ ἐγέννησε Μαρίαν τὴν θα κον. Ὡς εἶναι τήν τε Σαλώμην τὴν μαίαν, κ Ἐλισάβετ, καὶ τὴν ἁγίαν Θεοτόκον θυγατέρα; τε φῶν τριῶν θηλειών. Εντεῦθεν ἦν ὁ Βαπτιστής με νης καὶ ὁ Κύριος ἡμῶν ἀνεψιοί. Μὸς δὲ τοῦ σὴφ λέγεται ὁ Χριστὸς ἔκ τε τῆς συναναστροφής Et tunc quidem viduus erat Joseph: adeo ut Joannes Baptista et Salome sint fratrum germanorum liberi. Aggæus cnim Barachiæ filius, erat patruus Joannis. Similiter et Zacharias frater Aggæi patruus Salomes uxoris Josephi fabri. Erant porro sanctæ Dominæ nostræ Deiparæ ex Bethleem tres sorores a Bethleem filiæ Mathan sacerdotis, et Marim uxoris ejus regnante Cleopatra et Sapore Persa, ante regnum Herodis Antipatri. Primæ nomen erat Maria; secundæ vero Sobe; tertiæ autem Ann. Nupsit igitur prima in Bethleem, et genuit Salomen obstetricem. Secunda autem similiter in Bethleem, et genuit Elisabeth; et tertia in terra Galilææ, et genuit Mariam Matrem Dei. Quare Salome obstetris, Elisabeth, et sancta Deipara sun, trium sororum filiæ: atque hinc Joannes Baptista et Dominus noster erant consobrini. Christus vero filius Josephi dicitur, tum quod una cum filiis suis eum nutriebat, et tum quod erat ex cognatione Aggæi fratris Zachariæ sacerdotis, filii Barachiæ. υἱῶν αὐτοῦ, καὶ ἐκ τῆς συγγενείας ᾿Αγγαίου ἀδελφοῦ Ζαχαρίου τοῦ ἱερέως τῶν υἱῶν Βαραχίου. vixit in domo Joannis Evangelistæ annis 11. Quæ lectio genuima est, et confirmat sententiam Apollonii, quod apostoli post resurrectionem Christi 12 annis in Judæa permanserint. Hæc omnia mirum in modum interpolata sunt apud Canisium. Τῷ θωμα. Hæc non habentur apud Canisium. Hinc incipit caput cxxxvi Josephi Christr (Patrologiæ tom. CVD conferendum ob varias lectiones. Hactenus Hippolytus, hinc Josephus.

FRAGMENTA. ΙΙ. codice ms. Fragmentum Hippolyti Thebani ex Alexio Comneno Constantinopoli, ut ex ejusdem to. ίσκομεν δὲ παρὰ τῇ θείᾳ Γραφῇ, ὡς ἐν τῷ ἔξ κάτῳ χρόνῳ τῆς ζωῆς αὐτῆς ἡ παναγία Δέσ ι Θεοτόκος τὸν Σωτῆρα καὶ Κύριον ἡμῶν ἐν Χριστὸν ἐγέννησεν. Ἐβαπτίσθη δὲ παρὰ υ καὶ Ἰωάννου τῶν ἀποστόλων, αὐτοὺς δὲ τούβάπτισεν ὁ Χριστός. Εζησε δὲ μετὰ τὸ σωτήτάθος ἡ Θεοτόκος ἔτη ια'. Ὁ δὲ τῆς ζωῆς αὐτῆς ς εἷς καὶ ἐξήκοντα. Ἐβίωσε δὲ καὶ ὁ ἅγιος νης ὁ Θεολόγος μέχρι Δομετίου [Δομετιανοῦ] έως Ρωμαίων ὡς ἐκ τούτου εἶναι τὸν τα τῆς ζωῆς αὐτοῦ χρόνον δέκα πρὸς ἑκατόν. annos Græco Urbino-Vaticano ante 600, imagine libro præfixa apparet, consInvenimus autem in divina Scriptura, quod decimo sexto anno ætatis suæ sauctissima Domina Deipara Salvatorem et Dominum nostrum Jesum Christum pepererit; baptizata vero sit a Petro, et Joanne apostolis, ipsos autem baptizarit Christus. Vixit vero post salvificam passionem Deipara annos xi, fueruntque omnes totius vitæ ejus anni sexaginta unus. Vixit autem et divus Joannes Theologus usque ad Domitianum imperatorem Romanorum, adeo ut omne vitæ ejus tempus sit centum et decem annorum. Fragmentum ex cod. ms. γκωμιάζων δὲ τὸν εὐαγγελιστὴν Ἰωάννην ὁ :ατος πατριάρχης Ἱεροσολύμων, ὁ μέγας Σωος διδάσκει τὴν τοῦ Θεοῦ Ἐκκλησίαν, ὅτι πατήρ Θεολόγου ὁ Ζεβεδαῖος ἦν, Σαλώμη δὲ ἡ μήτηρ , θυγάτηρ οὖσα αὐτὴ τοῦ Ἰωσὴφ· ὃς τέσσαρας . εἶχε, καὶ θυγατέρας τρεῖς. Τους μέν· Ιακωβον, να, Ιούδαν, καὶ Ἰωσήφ. Θυγατέρας δέ· τὴν ήρ, τὴν Μάρθαν, καὶ τὴν Σαλώμην, ἥτις ἦν μὲν Ζεβεδαίου, μήτηρ δὲ Ἰωάννου. Ἐντεῦθεν στὴρ θεῖος ἦν Ἰωάννου, ὡς ἀδελφὸς τῆς Σαλώμης θυγατρός Ιωσήφ. Fragmentum apud Combefis, · δὲ Πάνορμον κάστρον, ἀπὸ τοῦ Πανόρμου Ελκι ἐκτίσθη, διπλότειχον ὑπάρχον, σιδήρου καὶ κοῦ δίκην ἀναμεμιγμένον. Ἐν δὲ τῇ πρὸς βοῤῥᾶν τῇ τοῦ αὐτοῦ κάστρου, ἵστατο στυράκιον ἡχμῶδι, στήλη γυναικεία δικέφαλος. Ενθα καὶ θέαμα ΟΥΕΝ Εμπυρισμοῦ γάρ ποτε τὸ κάστρον κατηφότος, καὶ πάσης τῆς πόλεως ἐδαφισθείσης μετὰ τῶν τειχῶν, ἵστασθαι τὸ πυργίον ἐκεῖνο τῆς ρτης, ἔνθα καὶ ἡ στήλη συνίστατο. ᾿Αλλὰ πολλά- ; καὶ τοῦ πυρὸς προσεγγίζοντος τῷ τόπῳ, ὡς ὑπὸ νος διώκοντος αὐτὸ, ὄπισθεν ὡς ὀργυιάς ε', ὑπεχω ι τῆς στήλης. Αύτη δὲ παρελήφθη ὑπὸ Χοσρόου τοῦ ρσῶν τυράννου, καὶ ἔστιν εἰς Περσίδα λατρευομένη ως τοῦ νῦν, καθὼς ὁ παραδείσιος διαοιτὴς ἐκεῖσε στηθεὶς καὶ ἐκφυγών, δῆλα πεποίηκεν ἐν τῷ χροκῷ Ιππολύτου, τὸ τριτον δημοσιευόμενον. Ζήτει πορίαν ἐξαίσιον. Τὸ δὲ καλούμενον Σμύρνιον, πλησίον τοῦ τετραισίων ἐμβόλου, ἔχει ὑποκάτω τῆς γῆς, τὸ πρὸς οῤῥᾷν μέρος, ὀργυιάς ι' στήλας, ο πλησίον τοῦ ναοῦ οῦ ἁγίου Θεοδώρου. Εἰσὶν δὲ αἱ στῆλαι, αἱ μὲν τρεῖς Κωνσταντίνοῦ τοῦ Μεγάλου καὶ τῆς γυναικὸς αὐτῆς Φαύστης, καὶ Ἰλαρίωνος πραιποσίτου, καὶ τοῦ παιD. Hieronymus affirmat, eum post obitum Domitiani rediisse ex Patmo Ephesum, ibique PATROL. GR. CXVII. Regio 1296 Sanctissimus autem patriarcha Hierosolymorum magnus Sophronius encomio celebrans Joannem evangelistam docet Ecclesiam Dei, quod pater Theologi exstitit Zebedæus, mater vero illius Salome, ipsa filia Josephi, qui Josephus quatuor habuit filios, filias tres: filios quidem: Jacobum, Simonem, Judam et Josephum. Filias vero: Esther, Martham et Salomen, quæ fuit uxor Zebedæi, mater autem Joannis. Hinc Salvator erat Joannis avunculus, utpote frater Salomes flis Josephi. in Originibus CPolitanis. Castrum Panormum a Panormo quodam Græco conditum est, duplici muro constructum atque ferro æreque commistum. In ejus porta septentrionali stabat turris squalida, ac biceps muliebris statua: ubi et memorandum quidpiam accidit. Cum enim castrum illud sævo arderet incendio, ac urbe tota una cum muris solo æquata, stetit turris illa portæ in qua et statua erat collocata. Sed et sæpius igne propius accedente, velut quodam fugante, flamma ab statua ulnas quinque recedebat. Sustulit eam Chosroes Persarum tyrannus, hactenusque in Perside colitur, uti vivarii præfectus illic captus, ac fuga elapsus declaravit, in Hippoliti Chronico, quod tertio vulgatum est. Quære narrationem eximiam. Locus nuncupatus Smyrnium, prope quadruplicem porticum, septentrionem versus subterraneam specum habet decem ulnarum: in ea novem statuæ haud procul a sancti Thodori sacra æde. Sunt vero statum, tres [quatuor] quidem Constantini Magni, ejusque uxoris Faustæ, et Hilarionis præpositi, Ecclesiam rexisse usque ad Trajani tempora. Basnagius in Canisio, Monument. Aposte'

HIPPOLYTI THEBANI Ἡρόδοτος καὶ Ἡρόδοτος καὶ Ιππόλυτος χρόν ἀποκεφαλισθῆναι ὑπὸ τοῦ πατρός· ἐν τ 4 quarta Chrispi filii Constantini: cui Herodotus δὸς τοῦ τρίτου Κωνσταντίνου του όμως et Hippolytus chronographi, tradunt fuisse caput a patre amputatum: cujus et necis dolore affectus pater, dies quadraginta, ut ferunt, eum luctu prosecutus est, nec corpus lavans, nec se lectuli quiete recreans. Fecit autem statuam ex argento puro, multo auro inaurans: unum caput ex auro puro puto, inscriptis in fronte his verbis: Filius meus injuria affectus. Hoc ille proposito, sensuque penim pœnitentium more inclinans, religioseque procumbens veniam delictorum a Deo exposcebat. Reliquæ autem septem (leg. quinque statuæ sunt, Severi, Harmati, Xeuxippi, Vigilantii, qui Vigilantii ædes exstruxit, et Eleutherii, qui in senatu palatium condidit. Hi omnes gladio animadversi, erectisque statuis, ab eo qui injuria læserat, veniam exorabant. Transiitque mos iste in liberos, exque illis in alios, ad usque tempus Valentis Ariani. Ariani itaque, non ferentes quam a Constantino cladem acceperant, in ea quam diximus quadruplici porticu, ad sancti Theodori templum, statuas terra obruerunt. ὁ πατὴρ μετενόησε, καὶ ἔκλαυσεν ἐπ' ἐπ ρας, ὡς ὁ λόγος ἔχει, μὴ λουσάμενος ἀναψύξας ἐν κοίτῃ. Εποίησε δὲ την πόλ ρου καθαρού, βάφας αὐτὴν χρυσῷ. Την μόνην ἐκ χρυσίου, τελείου γραφούσαν ή πιδίῳ· Ὁ ήδικημένος υἱὸς μοῦ. Τεστ μετάνοιαν βαλὼν ἐλιπάρει Θεῷ, ἐπὲς ὡς - λησεν. Α' δὲ λοιπαὶ ε στῆλαι υπάρχουν Αρμάτου, Ζευξίππου, Βιγλεντίου του το κτίσαντος, καὶ Ἐλευθερίου, τοῦ εἰς τον ε παλάτιον κτίσαντος. Οὗτοι πάντες είσε σαν, καὶ ὑπὸ ἀδικήσαντος στηλωθέντες, το παρὰ τοῦ πλημμελήσαντος ἐδυσωποῦντα. Ο δὲ καὶ τὰ οἰκεῖα τέκνα τοῦτο αὐτό ποιείν, το των πολλοί, ἕως Οὐαλῆ τῶν 'Αρειανού νόν]. Οἱ οὖν 'Αρειανοί, μὴ φέροντες της διὰ Κωνσταντίνου, ἐν τῷ εἰρημένῳ καὶ βόλῳ, πλησίον τοῦ ἁγίου Θεοδώρου, τ σαν. Fragmenta ex cod, ms. Biblioth. Maximiliani Bavariæ principis. Ex Hippolyti Thebani Chronico commentario. Ἱππολύτου τοῦ Θηβαίου ἐκ τοῦ γν συντάγματος. Α΄. ᾿Απὸ τῆς ἐνανθρωπήσεως του Ιπ τῆς τῶν Μάγων παρουσίας ἔτη δύο. Και τ Αἴγυπτον ἀναχωρήσεως, μέχρι τῆς τες 1. Christi nativitate usque ad Magorum præsentiam, anni sunt duo. Et a fuga in Ægyptum, usque ad mortem Herodis filii Antipatri, anni tres, dies quinque. Habitarunt autem in Egypto Heliopoli, η δου υἱοῦ ᾿Αντιπάτρου ἔτη τρία, ἡμέρα quæ ad Memphin, Joseph et Maria cum Jesu, annis tribus, diebus 20. Post ipsorum vero regressum, ut in Galilma habitarent, usque ad mortem Archelai, anni sunt 9 [19], dies 47. Una cum Archelao Augustus quoque moritur. Vixit vero annis 88, et imperavit annis 56. Ab Archelai porro morte, usque ad Christi baptismum, quem a Joanne in Jordane accepit, anni sunt 16, dies 30. baptismo, usque ad Zacharis lapidationem, annus unus. Interea enim, dum sacris ipse operaretur de more, lapidibus jactis, et in caput contortis, eum trucidarunt: corporeque raptato in valle Josaphat suspenderunt.] Zachariæ autem lapidatione, usque ad Joannis filii ipsius mortem, sub Herode Juniore, Archelai filio in carcere patratam, annus unus. morte Joannis, usque ad salvificam passionem, menses 6. Triginta enim et sex annos Joannes Baptista vixit. Triginta quidem annis versatus est in deserto: aliis vero 6 in Jordan e baptismum administrabat, prædicans pœnitentiam. Sic Dominus Jesus Christus, tricesimum ætatis suæ annum agebat. Post Et Alii tertii Constantini cognom.nis. Apud Canisium Basnagianum tom. III, p. 34. Deest ἡμέραι πέντε in cod. Marciano 494, pag 243, ut et mox ἡμέρας εἴκοσι. Cod. Marc. ἐβασίλευσε δὲ ἔτη π' καὶ ἀπὸ τῆς. Cod. Marc. βαπτίσβατος, ἔτι ἔτη τὰ ἀμφότερα λ', Εt mox ἐν ταῖς ἐρημίαις, τὰ δὲ ἄλλα τρία ἔτη. ' Παρῴκησαν δὲ ἐν Αἰγύπτῳ ἐν Ηλιουπ Μέμφιν, ὅ τε Ἰωσὴφ καὶ ἡ Μαρία σ έτη τρία, ἡμέρας εἴκοσι. Μετὰ δὲ τὴνε τῶν ἐπὶ τῆς οἰκήσεως αὐτῶν τῆς Γαλιλας. τελευτῆς ᾿Αρχελάου, ἔτη ἐννέα, ἡ μέρει στ Σὺν τῷ ᾿Αρχελαῳ τελευτᾷ καὶ Αὔγουστος. ἔτη πη'. Ἐβασίλευσεν ἔτη νς. Απαι λευτῆς ᾿Αρχελάου μέχρι τοῦ ἐν Ἰωρδάνῃ τοῦ δε ἡμῶν ὑπὸ Ἰωάννου βαπτίσματος είτε ἡμέραι λ'. ᾿Απὸ δὲ τοῦ βαπτίσματος μέχρι τ χαρίου λιθοβολίας, ἔτος α'. [ 'ν για τ τεύειν αὐτὸν κατὰ τὸ εἰωθὸς αὐτῷ, λιβαδεια αὐτὸν, καὶ κροταφήσαντες ἀπέκτασ σύραντες ἐκρέμασαν αὐτὸν εἰς τὴν κοιλεῖς πί σαφάτ.] Ἀπὸ δὲ τῆς τοῦ Ζαχαρίου λιθοβολία: τῆς Ἰωάννου τοῦ υἱοῦ αὐτοῦ τελευτῆς, ἐπὶ τὶ δου τοῦ νεωτέρου τοῦ υἱοῦ Αρχελάου, ἐν τῇ τ γεγονυίας, ἔτος α'. ᾿Απὸ δὲ τῆς τελευτῆς Ἰωάν. χρι τοῦ σωτηρίου πάθους μήνες ς'. Ας' 121 1 ἔτη ἔζησεν ὁ Ιωάννης ὁ Βαπτιστής, λ' μὲν ὑποχεί ἐν τοῖς ἐρήμοις, τὰ δὲ ἄλλα ς' Βαπτίζων ἐν Inclusa desunt in codice Vaticano. Cod. Marc. προταφίσαντες. Μοκ ἐκρίματ Cod. Marc. pro τοῦ υἱοῦ αὐτοῦ, haber Βαπτιστοῦ. ἔτη Sic Vaticanus codex B. In cod. Marciano ἔξ τριάκοντα γάρ και

FRAGMENTA. καὶ κηρύσσων μετάνοιαν. Οὕτως ὁ Κύ- baptismum vero reeeplum, ascivit sibi delegitgue ἰς Χριστὸς Α' χρόνους ἐν τοῖς παιδικοῖς νοις διῆλον. Μετὰ δὲ τὸ βάπτισμα ἐπ αυτῷ τοὺς μαθητάς, κηρύσσων σὺν αὐτοῖς :ίαν αὐτοῦ μέχρι τοῦ σωτηρίου πάθους, , καὶ οἱ ἐν Νικαίᾳ κανόνες τις θεοφόρων παρακελεύονται, πρὸ τριάκοντα ἐτῶν μηροτονεῖσθαι πρεσβύτερον. Αρκετὴν γὰρ μαθητῇ εἶναι ὡς ὁ διδάσκαλος αὐτοῦ, καὶ ούλῳ ὡς ὁ κύριος αὐτοῦ. ὁ δὲ τοῦ σωτηρίου πάθους, καὶ τῆς ἀνατου, μέχρι τῆς λιθοβολίας τοῦ ἁγίου Στε 3 πρωτομάρτυρος μέχρι τοῦ φανέντος φ φωτός, μήνες ς' Καὶ ἀπὸ τοῦ φατου φωτός, βαπτίσματός τε αὐτοῦ, καὶ ος μέχρι τῆς ἀναλήψεως τῆς ἁγίας Παρρίας, ἔτη γ', ἡμέρας μδ'. Εζησε δὲ ἐπὶ τῆς α Θεοτόκος, καὶ Παρθένος ἔτη νθ' οὕτως· Εν τη ιδ΄. Καὶ ἐν τῷ οἴκῳ Ἰωσήφ, μῆνας δ' ως εὐηγγελίσθη ὑπὸ τοῦ Γαβριήλ. Και συλἔτεκε τὸν Κύριον ἡμῶν Ἰησοῦν Χριστὸν, τῇ Δεκεμβρίου μηνός, ἡμέρᾳ, ἔτη ιε'. Καὶ ἔζη τῆς ἐνανθρωπήσεως τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰηλγ΄. Καὶ μετὰ τὴν ἀνάληψιν τοῦ Κυρίου, σὺν τοῖς μαθηταῖς αὐτοῦ ἐν τῷ οἴκῳ Ἰωάννου γγελιστοῦ ἔτη ια', ἡμέρας... γίνονται ἔτη τῆς τῆς νθ'. Οὗτος δέ ἐστιν Ἰωάννης, ὃν ἠγάπα ς, ὁ καὶ παρθένος, ὁ τὸ καθ᾿ ἑαυτὸν Εὐαγγέυγγραψάμενος, ὅστις ἔμεινεν ἐν Ἱεροσολύμοις λεγομένην ἁγίαν Σιών, τὴν τῶν ἐκκλησιῶν Αύτη δὲ ἦν ἡ οἰκίᾳ αὐτοῦ. Ἐκεῖ τοίνυν οἱ ἀπόστολοι διὰ τὸν φόβον τῶν Ἰουδαίων. οἷς μαθηταῖς αὐτοῦ ἐφάνη ὁ Κύριος, μετὰ τὸ και αὐτὸν ἐκ τῶν νεκρῶν, τῶν θυρῶν κε ίνων, καὶ ἔδωκεν αὐτοῖς Πνεῦμα ἅγιον, καὶ ήνην. Ἐκεῖ τῇ ὀγδόῃ ἡμέρᾳ ἐπληροφόρησεν ωμᾶν ὁ Κύριος, δείξας αὐτῷ τῆς πλευρᾶς τὴν ν, καὶ τὸν τύπον τῶν ἥλεν· Ἐκεῖ ἑτοιμάσθη τῷ Κυρίῳ Σωτήρι Χριστῷ φαγεῖν τὸ Πάσχα τῶν μαθητῶν αὐτοῦ. Καὶ ἐκεῖθεν ὁμνήσαντες αν εἰς τὸ ὄρος τῶν Ελαιῶν, εἰς χωρίον λεγόΓεθσημανή. Ἐκεῖ τὸ πρῶτον μυστήριον ἐτέὁ Κύριος τοῦ Πατρὸς τοῖς μαθηταῖς αὐΚαὶ ἐμυσταγώγησεν αὐτοῖς τὴν μυστικὴν [αν, καὶ ἔχειρεν, καὶ εὐλόγησεν αὐτοὺς καὶ οτόνησεν, καὶ παρέδωκεν αὐτοῖς τὴν μυστικήν μίαν τῶν προσταγμάτων αὐτοῦ, καὶ μεγαλείων 5, καὶ πᾶσαν τὴν θέαν, καὶ δόξαν τῆς θείας τῆς αὐτοῦ, καὶ αὐτῶν τῶν μακαρίων θεατών ῦ, καὶ πᾶσαν τὴν δόξαν, καὶ κόσμον, καὶ ἔλ. μιν τῆς Ἐκκλησίας αὐτοῦ, καὶ τὴν θείαν μετάιν τοῦ τιμίου σώματος, καὶ αἵματος αὐτοῦ, καὶ δήμῳ τῷ πιστῷ πρὸ τοῦ πάθους αὐτοῦ, καὶ 2) Forte deest αὐτοῦ. 3) Locus mutilus est. Citatur a Glyca ut part. ial, cujus verba interpras sic reddidit: neque a jam ad manum est Græcus codex Glycæ. De nullorum quidem historicorum sententia, præserHippolyti Thebani, post Domini ex morluis rediscipulos, cum iisdem suum regnum promulgans usque ad salutiferam passionem, annis tribus. Idcirco Nicænæ synodi trecentorum duodeviginti divorum Patrum canones jubent, decernuntque, ut ante annum 30,nullus in presbyterorum allegeretur ordinem. Sufficit enim, aiunt, discipulo,ut sit sicut magister ipsius: et servo, ut sit sicut ejus dominus annos II. salvifica vero passione, et ascensione Christi, usque ad sancti Stephani primi martyris lapidalionem, usque ad lucem, quæ Saulo visa est, eique apparuit, menses sunt sex: atque a luce,quæ ipsi Saulo apparuit, et ab ejusdem baptismo et prædicatione, usque ad sancta Maria Virginis assumptionem, anni tres, dies 44. Vixit autem in terris sanctissima Deipara et Virgo, annis 59. Et hoc quidem pacto: In templo annis 14, in domo Joseph mensibus 4, statimque salutata est, et divini partus internuntium a Gabriele archangelo accepit: et cum concepisset Dominum nostrum Jesum Christum, peperit eumdem 25 Decembris die... nata 15. Vixit vero Domino nostro Jesu Christo,in humana natura hic vivente annis 33. Post Domini autem assumptionem et ascensionem, cum ipsius discipulis,in domo Joannis evangelistæ, vixit annis 11, dies...sunt vero anni omnes vitæ ipsius virginis et matris, undesexaginta. Hic porro ipse est Joannes, quem diligebat Dominus, qui virgo fuit: qui et Evangelium conscripsit, quique perstitit Hierosolymis in sancta æde Sionis dicta, templorum omnium matre, hoc ipsius erat domicilium. Illục igitur apostoli, propter metum Judæorum, confugerunt. Illic foribus clausis, discipulis suis apparuit Dominus, posteaquam a mortuis exstitit: et Spiritum sanctum, et pacem eisdem dedit. Illic die octavo Thomam nutantem certum reddidit Dominus lateris sui plaga, et clavorum forma, et effigie demonstrata. Illic Domino Servatori nostro paschalis agnus, quem cum suis ederet discipulis, fuit apparatus. Etiam inde in locum Gethsemane dictum, egressi sunt. Ibidem primo sanctm Eucharistie mysterium confecit Christus, suisque discipulis tradidit, mysticum cultum edocuit, et tonsura data in clerum ascivit, benedictionis beneficium impendit,sacris Ordinibus initiavit; totam omnium arcanorum, quæ in mandatis dabat, et majestatis suæ seriem exposuit, gloriamque divinæ suæ formæ, beatorumque, a quibus spectatur, spectaculum exhibuit. ut et magnificentiam, ornatum, splendoremque Ecclesiæ suæ: eosdem divina corporis et sanguinis sui communione dignatus est; ut et Nisurrectionem anni septem præterierant, cum testium veritatis princeps ille Stephanus beatum vitæ finem est consecutus. Ab ejus autem morte mensibus prope sex elapsis, Pauli vacatio facta est. Sed vide Baropium Annal. primo. Canis. Forte τῆς εὐχαριστίας.

codemum síké et ante et post rem addictumque. Bi primaris HIPPOLINI THEBANI. 1 μετὰ τὴν ἀνάστασιν αὐτοῦ. Βει τὸ πρῶτον μυστήριον του Ι Σῶτον ἐπίσκοπον έχει στάση izomlot, 'Iáxwbo» To Bu Οἱ γὰρ τὸν υἱὸν Ζεβεδαίου λέγα. τοῦ Κυρίου ἡμῶν. Ὁ γάρ πά Εκείνο, Πὸς μὲν ἦν Ζεβεδαση τοῦ εὐαγγελιστοῦ, Ζεβεδαίος & Στο νεόκληρος λέγεται, τον mysteria, mysterita įpaskaći peregerme. Ea: Jacobum fratrem Doman, Jenn um sposonganininas et apostoli delegere; mia pridem Zesedni ilm sed fratrem Domini susta. hæðas an EsagsIns Domini, Luias quiem eru: Izantzi, IsaaUS autem evangeliste geramus. Izbutres artem ipsorum pater: Romais il est posşam navim habens, appellatar. Ex ilustrias ver: Ga-i vôŵv únÝ¡pפ ¤èn,: lilææ viris primas Joannes tenebat. Post sui patris Zebedzi mortem, vendät Estraxityje facultates ex hæreditate Zebędzi, et Heraselynis aliam de mum sibi comparavit III. Sic igitur receğli Duparam in dieta suam. verbum veritatis Christi Ephesi iz asza prædicans. qui tandem ibidem obdorment in Domino,e; zsdem nomen et magnaiia debitis landišas prosequeRs. IV. Jacobus autem, et a Doraino et ab apostolis ordinatus episcopus, frater quidem Domini secundum carnem esse dicitur, filius vero Joseph fabri, ex uxore ipsius, quæ domesticæ vitæ curis, et administrationi vacabat: Simonis autem, et Judæ, et Joseph frater germanus. Quatuor enim liberos ha. buit Joseph, et duas filias: Esther et Martham: ex uxore sua Salome, quæ fuit filia aggæi fratris ZaHabet quidem cod. Græc. Bien valères, sed legere est una voce is avaià,ut docet Franciscus Turrianus lib, contra Vergerium pro domo Lauretana; qui ista, quæ refert hic Hippolytus, recitat ferme ad verbum ex scoliis quibusdam Græcis S. Chrysostomi super Evangelia Joannis et Marci. Legatur Turrianus; qui Hippolyto multum Jucis afferet Exscripsit eadem Nicephorus ex antiquioribus, loco paulo ante citato: apud quem interpres transfert id:ovzizàrpov, mavis propriæ rectorem. Sed condonemus eum lapsum una cum cœteris viro de Nicephoro bene merito. Cax. Forte ošTOS. Hic iterum habes caput hypomnestici cxxxvi. Non importunum equidem, ut puto, fuerit, ait Nicephrus, lib. 1. cap. 3, præsenti inserere kistoriæ, quæ divinus Hippolytus Portuensis Romæ episcopus (πόρτου της πρεσουτέρας Ρώμης ἐπίσκοπος) de Jacobo fratre Domini memoriæ mandata reliquit: Joseph, inquiens. faber, ex uxore sua Salome quæ quidem fitia fuil Aggai, fratris Zachariz prophetæ, ejusdem Joannis Baptistæ patris, Zacharias vero et Aggæus filii erant Barachiæ sacerdotis) quatuor suscepit liberos, Jacobum et Simonem, Judam et Josen, et item filias duas Esther et Thamar, ita ut Salome ipsa, et Joannes Baptista duorum fratrum liberi fuerint. Etenim Aggæus filius quidem est Barachiæ, patruus autem Joannis. Similiter et Zacharias frater quidem Aggæi, patruus autem Saloma, Josephi conjugis. Salomen porro dico, non illam in Bethleem obstetricem (illa enim Bethleemitica consobrina Elisabethæ erat, et item sacræ Virginis Mariæ, ut hoc sacrum Evangelium Lucæ indicat) siquidem tres fuere sorores Bethleemiticæ filiæ Matham sacerdotis, et Mariæ conjugis ejus sub Cleopatræ et Casaporis Persæ regno, ante Herodis Antipatri filii regnum; primæ Mariæ, secundæ Sobæ, tertiæ Annæ nomen erat. Nupsit prima in Bethleem Maria, et peperit Salomen obstetricem. Nupsit quoque secunda in Bethleem Sobe, et genuit Elisabetham. Nupsit & τὴν τελευτήν Ζεβεδαίου του ἐπέδοτο τὴν κατὰ Γαλιλαίαν καίει Στο Ζεβεδαίου μέρους, καὶ ἐπήστε izi λύρας. Γ. Οὕτως τοίνυν ἐδέξατο τὴν ἐνε τὸν οἶκον αὐτῆς, ἐν τῇ Ἐφέσῳ τῆς ἐ τὸν λόγον τῆς ἀληθείας τοῦ Χριστ ἐκεῖ ἐκοιμήθη ἐν Κυρίῳ δοξαζον πό καὶ τὰ μεγαλεία. Δ΄. Ὁ Ἰάκωβος δὲ ὁ γενόμενος ὑπὸ τοῦ Κυρίου καὶ τῶν ἀποστόλι, τοῦ Κυρίου κατὰ σάρκα λέγεται είν τέκτονος Ἰωσήφ, ἐκ τῆς βιωτικής το ἀδελφὸς δὲ Σίμωνος, καὶ Ιούδα, κα σαρας γάρ υἱοὺς ἔσχεν ὁ Ἰωσήφ, κ μας· τὴν τε Εσθήρ καὶ τὴν Και τῆς γυναικὸς αὐτοῦ τῆς Σαλώμης, 1postremo et tertia Anna in terra Gabi's Mariam Dei Genitricem, ex quar Christus ipsa veritas: ita ut Ŝalomi: et Elisabeth et Dei mater trium sorea filiæ. Proinde Joannes Baptista, et noster consobrini esse dicuntur. Juca Christus esse dicitur, quod filiorum i ¨* propter conversationem familiarem Aggæi fratris Zachariæ sacerdotis. Ha - ex Hippolyto Portuensi, ut ipse pot. tem ex isto Hippolyto Thebano. Variant veteres tum circa n circa nomina filiarum Josephi. Hiers: refellit, imo potius probare videtur asserentem Josepho fuisse quatuor filios... meras: apud Epiphanium recensentur tar Maria et Salome: in codice m.s. Anastal xai Mapiz. Martha et Maria dicuntur: plane. Esther et Martha, nuncupantur. Si let, ubi conjecturis tantum datur locus bent Thamar.Observandum, in Casarea Bitli cod. XXIX, haberi Fragmentum ex Hippoly nico de Genealogia Christi, quod cum nost venit sæpius, quanquam differat aliquand desunt apud nos, ex Lambecio subjicima σκομεν δὲ παρὰ τῇ θείᾳ Γραφῇ, ὡς ἐν τ δεκάτῳ χρόνῳ τῆς ζωῆς αὐτῆς ἡ παναγία Θεοτόκος τὸν Σωτῆρα ἡμῶν Ἰησοῦν Χριστό σεν, ἐβαπτίστη δὲ παρὰ Πέτρου καὶ Ἰωση σποστόλων, αὐτὸς δὲ τούτους ἐβάπτισεν ὁ Ι ἔζησε δὲ μετὰ τὸ σωτήριον πάθος θεοτόκος δεκα, ὁ δὲ τῆς ζωῆς αὐτῆς ἅπας χρόνος εἰς κ xovta. Quæ sic Latine reddimus: Dulicimus c Scriptura srcrosanctam Dominam nostram nitricem peperisse anno decimo sexto ætatis! baptizatam fuisse a Petro et Joanne apostols Christus baptizaverat; sed post salvificam pav vixit Dei Genitrix annos undecim; itaque to spatium fuit annorum 61, etc. Codex 29 Cæsar. habet Thama.

FRAGMENTA. ἀδελφοῦ Ζαχαρίου τοῦ πατρὸς Σμου, υἱοῦ Βαραχίου, τοῦ υἱοῦ ᾿Αβιὰ τοῦ τότε ἐχήρευσεν Ἰωσὴρ, ὡς εἶναι τὴν καὶ τὸν Βαπτιστὴν Ἰωάννην, ἀδελφῶν νικῶν. Ὁ γὰρ Αγγαίος, υἱὸς Βαραχίου, ωάννου. Ομοίως δὲ καὶ Ζαχαρίας, ἀδελφὸς ου, θεῖος δὲ Σαλώμης τῆς γυναικός Ιωσηφ νος Ιωάννου charis, qui fuerat pater Joannis Baptista, Christi Prodromi, filii Barachiæ, filii Abia sacerdotis. Et tunc quidem viduus erat Joseph, ut Salome, et Joannes Baptista fratrum germanorum sint liberi. Etenim Aggæus, Barachiæ, filius, patruus erat Joannis. Zacharias item, frater Aggai, patruus erat Salomes; quam Joseph faber in matrimonio habebat. Salomen autem dico, non obstetricem illam, sed Josephi conjugem. Obstetrix enim e Bethleem erat oriunda, et ipsa consobrina Elisabeth, et sacrosanctæ Virginis Mariæ. Idque sancti Lucæ declarat Evangelium. Tres enim sorores erant Bethleemiticm, sacerdotis Mathan filiæ, et uxoris illius Mariæ; regnante Cleopatra regina, et Sopatore Persa, idque antequam Herodes filius Antipatri regnum Judaicum obtineret. Nomen primæ erat Maria; nomen secundæ Soma: tertia dicebatur Anna. Prima nupsit in Bethleem, et Salomen obstetricem genuit. Altera ibidem nuptui fuit tradita, et Elisabetham peperit. Tertia in Galilæa nupsit, et Mariam Deiparam genuit: ut Salome,et Elisabeth, et sancta Maria Deipara trium sororum sint filiæ. Atque hinc Joannes Baptista, ct Christus Dominus noster, consobrini esse dicuntur: filius vero Joseph esse ferebatur. Quoniam filiorum ipsius frater est, non ex eo solum, quod una fuerit nutritus, et educatus, verum etiam ex Aggæi fratris Zachariæ sacerdotis cognatione. Σαλώμην δέ φημι, οὐ τὴν μαίαν, γυναῖκα Ἰωσήφ. Η γὰρ μαία ἀπὸ Βηέγχανεν, ἀνεψιὰ καὶ αὐτὴ οὖσα τῆς Ἐλιἱ τῆς ἁγίας Παρθένου Μαρίας Καὶ κατὰ Λουκᾶν ἅγιον Εὐαγγέλιον.] Τρία γὰρ λφια ἀπὸ Βηθλεέμ, θυγατέρες Ματθὰ τοῦ ι Μαρίας τῆς αὐτοῦ γυναικός, ἐπὶ τῆς βαΚλεοπάτρας, καὶ Σωπάτωρος τοῦ Πέρσου, βασιλείας Ηρώδου υἱοῦ ᾿Αντιπάτρου, ὄνο ιώτη Μαρία, καὶ ὄνομα τῇ δευτέρα Σωτ βαὶ, καὶ τῇ γ' 'Αννα. Εγημε δὲ ἡ μία ἐν καὶ ἔτεκεν Σαλώμην, τὴν μαίαν. Εγημε δεντέρα ἐν Βηθλεέμ. Καὶ ἔτεκε τὴν Ἐλισά με δὲ καὶ ἡ τρίτη εἰς τὴν γῆν τῆς Γαλιο 2). καὶ ἔτεκε Μαρίαν τὴν Θεοτόκον. Ὡς Σαλώμην, καὶ τὴν Ἐλισάβετ, καὶ τὴν ἁγίαν τὴν Θεοτόκον, θυγατέρας ἀδελφῶν τριῶν ' Ἐντεῦθεν οὖν ὁ Βαπτιστής Ιωάννης, καὶ ς ἡμῶν ἀνεψιοί λέγονται εἶναι. Υἱὸς δὲ τῷ λέγεται εἶναι, ἐπειδὴ τῶν υἱῶν αὐτοῦ ἀδελ ι ἐκ τῆς συνανατροφῆς, καὶ τῆς συγγε14) τοῦ ᾿Αγγαίου ἀδελφοῦ Ζαχαρίου τοῦ ἱερέως. Γεννᾶται τοίνυν ὁ Κύριος ἡμῶν Ἰησοῦς ς, ἐκ φυλῆς Ἰούδα· ἐκ σπέρματος Δαβὶδ τὸ άρκα, ἐπ' ἐσχάτου τῶν ἡμέρων, μεσούντος κισχιλίου ἔτους, ἐν τῷ μβ' ἔτει Αὐγούστου σιλέως, ἐν μηνὶ Δεκεμβρίῳ κε', νυκτὸς ι', ἡμέ νωστέον δὲ καὶ τοῦτο, ἵνα ἐξ ἀρχῆς δείξῃς ουδαίου τὰ ἀπαρχῆς κόσμου, ἔπαρον ἀπὸ τοῦ πλάστου Αδάμ, ἕως Νῶς, ἐφ᾽ ᾧ ὁ κατακλυγέγονε, γεγόνασι γενεσὶ δέκα, ἔτη βρμβ'. ως καὶ ἀπὸ τοῦ κατακλυσμοῦ ἕως ᾿Αβραάμ, ι, ἔτη ασο. ᾿Αβραὰμ ἦν ἐτῶν δε' ὅτε μετα :ν εἰς τὴν Χαναναίαν γῆν, ἐκ τῆς Μεσοπο ς, κἀκεῖ διατρίψας ἔτη κε', ἔτεκε τὸν Ἰσαάκ, ἑ ἔτη βιώσας ὁ Ἰσαάκ, γεννά παῖδας δύο, 5, καὶ Ἰακώβ. Κατῆλθεν εἰς Αἴγυπτον ἅμα τοῖς και αὐτοῦ καὶ τοῖς ἐγγόνοις ἐκγόνοις] αὐτοῦ, αριθμόν οε'. Παρώκησεν δὲ καὶ τὸ σπέρμα αὐτοῦ [ Χαναάν ἔτη σιε΄. Οὗ τὸ γένος παρώκησεν ἐν ύπτῳ ἔτη σιε΄. Καὶ πληθυνθὲν εἰς δωδεκάφυλον ἰσθη, καὶ τὸ πλῆθος εἰς χιλίας χιλιάδας κατά ρίσθη. Καὶ τῷ μὲν Λευί ἀπόγονοι Μωσῆς, καὶ ρών. Καὶ ὁ μὲν τὸ ἱερατεύειν ἠξίωσε, ὁ δὲ Μωπρὸς τὸ ἄρχειν καθίστατο. Ὃς ἐν τῷ ὀγ 31) Hoc deest in cod. Cæsaræo. 32) Pro εἰς τὴν γῆν τῆς Γαλιλαίας, Cod. S. Marci bet, ήγουν ἡ ἁγία Αννα. 33) Hactenus etiam hypomnesticon. 34) Cod. S. Marci τῶν υἱῶν τοῦ Ἰωσήφ, nec amus. V. Nascitur itaque Dominus noster Jesus Christus ex tribu Juda et e semine David, secundum humanam naturam, diebus postremis, 6000 a creatione mundi anno, 42 Augusti imperatoris anno, mense Decembri 25, noctis hora 16 die 1. VI. Sciendum vero etiam illud, ut a primordio, secundum Hebræam computationem,mundi demonstres originem, tolle, atque aufer, a protoplasto Adam, ad usque Noe (sub quo diluvium exstitit, suntque generationes decem) annos 2142. Simili pacto a diluvio usque ad Abraham, generationes totidem, anni sunt 1270. Abraham porro annorum erat 75, quando ex Mesopotamia in Chanan&am terram commigravit: ibique annis 25 demoratus, Isaac filium progenuit. Sexagesimum annum Isaac natus, duos liberos Esau et Jacob obtinet. Hic Ægyptum cum duodecim suis filiis, et nepotibus numero 75 subiit. Habitavit autem ipsius gens in terra Chanaan, annis 215. Deinde Ægyptum. cum annis totidem incoluisset, et incremento capto, in duodecim tribus esset relata, capita autem computata, mille chiliades expleverunt. Levi quidem posteri, Moses et Aaron fuere. Et hic quidem sacerdoAb hoc loco usque in finem, sine nomine auctoris eadem leguntur in cod, ms. 76 Bernardi Nani senatoris Veneti, quæ invenimus descripta a Bongioanni. Ad finem usque desinit cod, Vatic. In Cod. Bernardi Nani, ινδ. ι'. id est, indictione decima.

זין ་་ " " " rn1 tr. Д 事.":{ " 1. " "", ," st. = ' ET. = * V* is 13 = == **** I, זיון " *f་ f*་ ༔ ༔་ " ...f ' די ་་་ ་་ ' ' inty of ני ♥ Ta 1 da dæ ai r ina in touch am by beast sinks "" འ BP, a $༈,,"!J, {, ༈!i/i#nionsfw. in actide vata not duke magn At illi, de pat duine dig maj. "que non modica ་་་་་་་་་་ aftevejo nature hum me oju.comodi runları ulur. Id autem constat fre ' ' " ‘9% pol som Om Nora mix. 61 ako zorvás legionna. Izi i: voi yoyodex, vai yption et paça à un cha coraben, Bi kypid bif(131, fai την της περιόδου, τῶν ἀρχομένων ἐπ' ἀρχές Cod. Nan. war. Id. Bi66var. Ἴσως, πρόρρησιν. Cod. Nan. frot.

FRAGMENTA. ως, καὶ ληγόντων ἐν τῷ ςις' ἔτει. 'Αρί- decim periodis sive revolutionibus, orsis a primi δὲ η τῶν περιόδων, ἐπληρώθη ι' περίοδος εκισχιλιοστῷ τριακοσιοστῷ εἰκοστῷ ἔτει. δὲ τῆς ιπ' περιόδου, ρπς, δια τον παρῆλθον καὶ ἐσαρκώθη ὁ Κύριος οῦς Χριστὸς, ὡς ἡ βίβλος τοῦ Νικομη τοῦ Μεταφραστοῦ περιέχει. Ο δὲ μέγας φησιν, ἐν τῷ εφ' ἔτει γεννᾶται ὁ Κύριος τους Χριστός. Ὅπερ ἐκ ἄνωθεν περιόδου, ήγουν τοῦ ια' ἔτη 5 ια΄΄ ς' ονται ὡς δὲ τῶν λοιπῶν συγγρα σεβίου τοῦ Παμφίλου, Ευσταθίου, καὶ τῶν χρονογράφων, καὶ ἑτέρων ποιητῶν επ'. λέγουσιν, έτεροι δὲ ἔτη.. λγ' ἐν τῷ ατρίψας, και παθών διὰ τὴν ἡμετέραν σωτ Ο κρ τοῦ Μαρτίου μηνὸς ἐσταυρώθη τάρη, καὶ τῇ καὶ ἀνέστη, ἡμέρα πρώτη, κυριακῇ, ὡς ὁ Μεταφραστής δηλοῖ, καὶ τοῦ Νικομηδείας, ὡς δὲ οἱ λοιποί, Απριλπολυγούσῃ ἀνέστη Εγώ δὲ πείθομαι τοῦ Κυρίου Κυμεών. Ὅτι καὶ ἡ κτίσις ἀπὸ Μαρτίου μηνὸς τὴν ἀρχὴν ἔλαβε, καὶ τὸ ν τοῦτο φῶς τῇ καὶ τοῦ αὐτοῦ μηνός δ' γένετο. Εξ αὐτοῦ γὰρ, καὶ τὸ τετρὰ ι' καὶ καὶ ὁ ν' ἀριθμὸς ἐτιμήθη. Καὶ προσεκτέον τῷ ότι ὁ Θεὸς, τῇ σοφίᾳ αὐτοῦ ἐν ἑπτὰ αἰῶσι τμον ἐθεμελίωσε· ἐν ἑπτὰ ἡμέραις τὴν κτί · γάσατο· ὅτι τὸν Κάϊν ἐκδικούμενα πακι πεποίηκεν· καὶ τὸν Λάμεχ ος, τὴν ἀρχὴν τὸν Ἐνώχ ἑβδομον ὄντα, μετέθηκεν, ρεστον, τὸν Ἀβραὰμ καὶ ἀπὸ κτίσεως κόσ Πατέρα πολλῶν ἐθνῶν ἔδειξεν. ᾿Αλλὰ καὶ αὐτὸς γος οζ' ἀριθμεῖται ἀπὸ ᾿Αδάμ. Καὶ ἡ Πεντὰς τοῦ Ἰοβολιμαίου, ὅ ἑρμηνεύεται ἄφεσις, τοῦτο ἐτιμήθη, καὶ ἱερατικὴ λειτουργία, διὰ 5 μηνὸς γέγονεν. Ἡ γάρ πεντηκοντὰς ὑφειένη, α' ἡμέρᾳ ἐργάζεται. Ἐὰν δὲ θέλεις, καὶ περὶ ἡλίου, καὶ σελήνης μέτρησιν εὑρεῖν κράτησον τὴν περίοδον, ὕφειλον διὰ ζ' δεὰ τετραΐδια τοῦ ἡλίου καὶ ήνης τὴν μέτρησιν, καὶ ἀσφαλῶς ἀποδείξεις. ρεύσον δὲ ἀσφαλῶς τὰ ἐντὸς γεγραμμένα. Καὶ Ut clariora dant, quæ hoc loco de periodis ippolytus scribit, ascribere placet, quæ ad hunc cum Hippolyti annotavit nobilis et amplissimus ominus Joannes Georgius Herwardus, Bavaria ancellarius, vir omnis chronologiæ peritissimus. Anni,inquit,532 reddunt periodum (scilicet luuaem). Decem tales periodi reddunt annos 5320. His annis ex undecima periodo alii addunt solos annos 180, Sicque illis natus est Dominus noster Jesus Christus 5500 anno mundi; quippe 6 annis citius. Nam alii prædictis decem periodis seu annis 5320, adfunt annos 186, ita ut illis natus sit Dominus noster, anno mundi 5506, sex annis tardius. Hæc Dominus Herwardus. Prioris opinionis est S. Basilins, Eusebius, Eustathius, et Georgius, Syncellus, ut ait Hippolytus: posterioris autem Metaphrastes et Nicomediensis, dies πρωτολήγουσα Aprilis est 21, dies Aprilis. Quod vero ait, Christum crucifixum 23 die Martii: sepultum 24, id ea de causa facere videtur, quod initium diei 24 ducat, more Hebræorum, a vespera diei 23.» Can. seculi primordio, et in ipso sex millesimo, decimo sexto anno desinentibus. Enumerando igitur has periodos, decima completa est anno 5320. De incepta autem undecima periodo, 186 anni abierunt, et humanam naturam induit Dominus noster Jesus Christus, ut liber Nicomediensis et Metaphrastes habent. Magnus vero Basilius dicit, ipso quinquies millesimo, quingentesimo anno Dominus noster Jesus Christus nascitur.Itaque ex supra dicta undecima periodo supersunt anni sex. Reliqui scriptores, ut Eusebius Pamphili, Eustathius, Georgius Chronologi, et alli 180 duntaxat annos putant et statuunt. Alii, annos... triginta tres annos in mundo et hac vita versatus, et commoratus, et propter salutem nostram mortem passus, 23 Martii fuit cruci affixus. Die 24 sepultus; et 23 resurrexit, die prima, nimirum Dominica, velut Metaphrastes declarat, et Nicomediensis: seu ut cæteri, Aprilis 21 die a mortuis exstitit. Equidem fidem habeo sententiæ domini Simeonis: quippe mundi hujus molitio ab 22 Martii mensis initium accepit: lux item (solis) qua metimur omnia, ejusdem mensis 23 quarto die fuit condita divinitus. Hinc enim quater decem et septias decem, tum quinquagesi: mus numerus sunt in honore. Et attente considerandum est; quoniam Deus divina sua sapientia; in 7 sæculis mundum fundavit: septemque diebus est fabricatus, et de Cain dedit ultionem septies, de Lamech autem septuagies septies.Enoch septimum transtulit, velut eum, qui Deo placeret: Abraham etiam a mundi constitutione, multarum gentium patrem declaravit: sed et ipse Dominus septuagesimus septimus ab Adam numeratur. Etiam Pentecoste, seu Quinquagesima jubilæi (annt) (remissionem dixeris) idcirco est in honore. Septimo quoque mense solemnia illa sacrificia paragebantnr. X. Quod si voles et circa solis, lunæque cursum, reperire dimensionem: cape periodum, et subduc per septies decem perque quater decem, per solis et lunæ dimensionem idque tuto, citraque lapsum probabis. In gyrum autem, et orbem volve,quæ intus, Ex cod. Nan. redundat παρῆλθον. Locus mend. (48 Cod. Nan. ἔσει. Forte περιγίνονται. Deest aliquid. Sed cod. Nan. babet ἕτερα. Cod. Nan. ᾿Απριλλίῳ πρωτ' λέγουσιν ἀνέστη, Aprilis prima dicunt resurrexit. Codex Nan. λόγοις κ. Σ. Εt mox το λεμιτόν. Forte τετράκις. Ms. Nan. τὸ τετράει καὶ τὸ επτάει. Cod. Nan. ἑπτὰ ἐκδικούμενον. Forsan legendum τὴν δίκην δεδωκέναι· Lamechum ad pœnas luendus Coteler. not. in Asterium pag. 344. Sic locum sanabat idem Coteler.: ᾿Αβραὰμ και ἀπὸ κτίσεως κόσμου: Abraham a creatione mundi 21. Et sic habet cod. Nan. 157) Forsan. zeg. Οφειλομένη πρώτη ημέρα subductus primus dies, Cod. Nan. ὑφειλουμένη, πρώτην ἡμέραν Cod. Nan. εὑρεῖν, καὶ ἀσφαλῶς ἀποδείξει Γύρευσον δὲ ἀκριβῶς, etc,

HIPPOLYTI THEBANI scripta, et notata sunt, et invenies orbis conditi εὕρῃς, καὶ τὰ ἀπὸ κτίσεως κόσμο, τ annos,ad Christi usque adventum. Et posthac rursum Christi pro nobis hominis facti genealogiam, et solis,ac lunæ periodos, paschalesque incipientes, et instantes terminos, prout sub Constantino de scripti sunt. Fraymenta exhibens reliqua capitis Zacharias pater Joannis fratrem habuit consacerdotem nomine Aggæum, qui ante illum mortuus est. Hujus Aggæi filiam duxit uxorem Joseph faber, ex qua genuit IV filios et III filias: quorum unus erat Jacobus, qui cognominatur frater Domini, fuitque primus Hierosolymorum episcopus. Nomen uxoris Joseph Salome, non quidem obstetrix illa, sed alia. Post mortem autem ejus, uxorem sibi postulat Josephus Mariam Deiparam, quæ ex materno genere descendebat a Matthan sacerdote, et ipso a Salomone Davidis filio, ut dicit Evangelium Lucæ genealogiam texens. Iste Matthan filias habuit ex Maria conjuge sua, quarum nomina Maria, Sube, Anna Maria itaque parit Elisabetham matrem Joannis Baptistæ: Anna parit sanctam Deiparam in Bethlehem, quæ Maria vocata est de nomine aviæ et materteræ; adeo ut sit Elisabet consobrina quidem Annæ, filia vero fratris Deiparm. Ex Evangelio hæc utraque confirmantur,propterea quod recenseat genus paternum et carnale Christi: Erat enim, inquit, Jesus incipiens, quasi annorum 30, qui putabatur Josephi, Heli Mathan. Χριστοῦ καταβάσεως, καὶ πάλιν, μετά λογίαν ἐνσάρκου Χριστού παρουσίας κα όδων ἡλίου τε, καὶ σελήνης, καὶ τῶν τιμώ ἐνεστώτων πασχαλίων τῶν γεγραμμένοι βασιλείας Κωνσταντίνου. 136 Hypomnestici Josephi Christiani. Ζαχαρίας ὁ πατὴρ Ιωάννου, ἐδελος, ιερέα καλούμενον ᾿Αγγαίον, πρὸ αὐτοῦ του Τούτου τοῦ ᾿Αγγαίου θυγατέρα ήγαγε Ἰωσὴφ ὁ τέκτων, ἐξ ἧς ἐγέννησε δ θυγατέρας. ἂν εἰς ἦν Ἰάκωβος, ὁ ἐπικές φὸς τοῦ Κυρίου, καὶ πρῶτος ἐπίσκοπος μων· καὶ τὸ ὄνομα τῆς γυναικός Ἰωτής, οὐχ ἡ μαία, ἀλλ᾽ ἑτέρα. Μετὰ δὲ θανα μνηστεύεται Ἰωσὴφ τὴν Θεοτόκου Μαρία μητρικον γένος καταγομένην ἀπὸ τοῦ και ἱερέως, καὶ αὐτοῦ ἀπὸ Σολομῶντος, τοῦ καταγομένην ὥς φησι τὸ κατὰ Λου λιον γενεαλογούν. Οὗτος γὰρ ὁ Ματθῆν ἐτ ἐκ Μαρίας τῆς γυναικὸς αὐτοῦ, ὧν τὰ κα ρία, Σουβή, Αννα. Η οὖν Μαρία γεννά τ βετ, τὴν μητέρα Ἰωάννου τοῦ Βαπτ "Αννα γεννᾷ τὴν ἁγίαν Θεοτόκον ἐν κατὰ τὸ ὄνομα τῆς μάμμης καὶ θείας, τ Μαρίαν. ὡς εἶναι τὴν Ἐλισάβετ, ἀνείς. Αννης, ἐξάδελφον δὲ τῆς Θεοτόκου. Ι-- ἑκάτερα τοῦ Εὐαγγελίου, διὰ τοῦ ἐν πατρῷον γένος, καὶ σαρκικὸν τοῦ Χριστ φησὶν, ὁ Ἰησοῦς ἀρχόμενος, ὡς ἐτῶν μίζετο τοῦ Ἰωσήφ, τοῦ Πλεὶ, τοῦ Ματί Fragmentum ex cod. ms. Veneto 494, pag. 243 Biblioth. D. Marci Hippolyti Thebani ex syntagmate ejus chronologico. Scire oportet, quod ab Adam usque ad barbarismum, sunt anni 2266 et a barbarismo usque ad · scythesmum, anni 500 et a scythesmo usque ad Hellenismum, anni 1236 et ab Hellenismo usque ad Judaismum, anni mille et ab Judaismo usque ad Christianismum, anni quingenti. Inito universim calculo, invenimus ab Adam ad Christum annos 1ɔɔɔ et a nativitate Domini nostri Jesu Christi ad Constantinum magnum annos 200. Præterea sciendum, quod a primo hominum parente adam usque ad Noe, sub quo contigit diluvium, sunt generationes decem, seu anni 2451. Adam per quatuor alphabeti litteras interpretatur Oriens, Occidens, Septentrio et Meridies. Hac vox videtur redundare. Grace descriptum invenimus inter adversaria V. C. Bongioanni, Hic, si quid video, barbarismus capitur pro confusione linguarum: scythismus pro feris ac tetricis moribus, idque forte ex loco Apostoli ad CoΙππολύτου Θηβαίου ἐκ τοῦ γματος. χρονική το Χρὴ δὲ γινώσκειν, ὅτι ἀπὸ Ἀδὰμ ἕως σμοῦ ἔτι δισχίλια σξς, καὶ ἀπὸ βερά ἕως σκυθησμοῦ, ἔτη φ' καὶ ἀπὸ σκυθησμού και ληνισμοῦ, ἔτη χίλια σλς· καὶ ἀπὸ Ἑλληνισμ Ἰουδαϊσμοῦ, ἔτη χίλια· καὶ ἀπὸ Ἰουδαϊσμοί Χριστιανισμοῦ, ἔτη πεντακοσία. Όμου τιμά σαντες εὔρομεν ἀπὸ ᾿Αδάμ ἕως Χριστοῦ, ἐπ ἀπὸ δὲ τῆς γεννέσεως τοῦ Κυρίου ἡμῶν Τ Χριστοῦ ἕως Κωνσταντίνου τοῦ Μεγάλου, ἔτη τ. Γινώσκειν δὲ δεῖ καὶ τοῦτο, ὅτι ἀπὸ τοῦ τὸν ὁ πλάστου Ἀδὰμ έως Νῶς ἐφ᾽ ᾧ ὁ κατακλυσμός, νεσὶ δέκα, ἔτη βυνά. Ὁ γὰρ Ἀδὰμ εἰς προ χον ἑρμηνεύεται ἡ γὰρ ᾿Ανατολή, Δύσις, Απ καὶ Μεσημβρία. loss. III, 11, et respicitur ad Sodomilarum face Hellenismus poni videtur pro universali ethnicise Vulgo existimant barbarismum ante diluvian thismum usque ad Sarug obtinuisse. Cæl cos fer Epiphanium, et Vossium De orig. idol., lib: cap. ? |

FRAGMENTA. δὲ τοῦ κατακλυσμού έως Αβραάμ, ὅτε μετ· εἰς γην Χαναὰν ἐκ τῆς Μεσοποταμίας, ·, ἔτη αρχε'. ᾿Αβραὰμ δὲ ἦν ἐτῶν σε, καὶ ἐν γῇ Χαναἂν ἔτη κε'. Καὶ ἔτεκεν τὸν Ξ' δὲ χρόνον βιώσας Ισαάκ, γεννᾷ παῖδας «Ἡσαῦ καὶ Ἰακώβ. ΕΥ μενος δὲ Ἰακώβ χρόνων ολ', κατῆλθεν εἰς τον, ἅμα τοῖς δώδεκα υἱοῖς αὐτοῦ, καὶ τοῖς ις αὐτοῦ, τὸν ἀριθμὸν ος, παρώκησεν δὲ ἐν Αἰγύπτῳ ἔτη υ', οὗ τὸ γένος πληθυνος, δεκα φυλὰς ἐλογίσθη, καὶ τὸ πλῆθος τοῦ λαοῦ κοσίας χιλιάδας. τῷ μὲν Λευὶ ἀπόγονοι· Μωϋσῆς καὶ Ααρών, μὲν τοῦ ἱερατεύειν ἠξίωται, ὁ δὲ πρὸς τὸ ἄρκαθίσταται. Ως ἐν τῷ ὀγδοηκοστῷ ἔτει τῆς αὐτοῦ, πατεῖ τὴν Ἐρυθρὰν θάλασσαν. Ἡ δὲ εσία μετὰ τρεῖς ἡμέρας τῆς [ἐξόδου] ἐξ Αἰγύ διέτριψαν δὲ ἐν τῇ ἐρήμῳ ἔτη με. ὁ δὲ Ἰησοῦ τοῦ Ναυί ἀρχόμενοι ἔτη κε', ὑπὸ » Κριτῶν ἔτη υν, μέχρι τῆς βασιλείας Σαούλ. οὕτως ήλθεν Δαβὶδ ὁ γαμβρός αὐτοῦ. Καὶ Δεν ἀπὸ ᾽Αβραὰμ ἕως Δαβίδ γενεαί ιδ᾽, ἔτη καὶ ἀπὸ Δαβὶδ ἕως τῆς μετοικησίας Βαβυλῶνος, εἰ ιδ', ἔτη φδ' ὁμοῦ συμψηφίσαντες εὕρωμεν, ὅτι 'Αδάμ ἕως Χριστοῦ, ἔτη εφ' · δὲ Χριστὸς γεννᾶται ἐν τῷ τεσσαρακοστῷ β Αὐγούστου τοῦ βασιλέως, ἰνδ. ι', ἡμέρᾳ ζ, ἐκ ῆς Ἰούδα, ἐκ σπέρματος Δαβὶδ τὸ κατὰ σάρκα· τοσούτων ὄντων τῶν χρόνων, πῶς οὐκ αἰσχυνε · Πλάτων περὶ κατακλυσμοῦ πρώτου καὶ δευτέρου γούμενος; diluvio usque ad Abraham, quando transmigravit in terram Chanaan de Mesopotamia, sunt generationes 10 vel anni 1121. Erat tunc Abraham, annorum 75, incoluitque Chananæam terram annos 25, et genuit Isaac. Isaac vero natus annos Lx genuit duos filios, Esau et Jacob. Jacob, cum esset annorum 130, descendit in Ægyptum una cum duodecim filiis suis et nepotibus mero 75 mansitque Jacob in Ægypto annos 400, cujus les multiplicata,reputata est in duodecim tribus, et multitudo populi in sexcenta millia. Levi posteri fuere Moyses et Aaron. Hic sacerdotio decoratus est, ille regimini gentis præficitur. Itaque anno vitæ suæ octogesimo calcat mare Rubrum. Legum latio capit triduo post egressum de Ægypto. Mansere in deserto annos 40. Reguntur a Jesu Nave annos 25, ab Judicibus annos 450 usque ad regnum Saul. Deinceps venit David socer illius. Fueruntque ab Abraham ad David generationes 14 vel anni 1924. Et a David ad transmigrationen Babylonis, generationes 14 vel anni 504, universim inito calculo reperimus ab Adam ad Christum annos 10313. Christus nascitur quadragesimo secundo anno Augusti imperatoris, indictione 10, feria 7,ex tribu Juda ex semine David secundum carnem. Cum porro tot sint anni, quomodo non pudet Platonem disserentem de diluvio primo et secundo? Απὸ τῆς ἐνανθρωπήσεως, etc. ut supra fragm. V. num. 1, cum modico discrimine. At quæ ponuntur sub `n. II, quia multum variant, hic afferemus. Απὸ δὲ τοῦ σωτηρίου πάθους καὶ τῆς ἀναλής ως αὐτοῦ, μέχρι τῆς λιθοβολίας τοῦ πρωτομάρ· ρος Στεφάνου, ἔτη ζ', ἀπὸ δὲ τῆς μαρτυρίας Στε ίνου μέχρι τοῦ φανέντος τῷ Παύλῳ φωτός, βατίσματός τε αὐτοῦ καὶ κηρύγματος, καὶ μέχρι τῆς ναλήψεως τῆς ἁγίας Παρθένου καὶ Θεοτόκου Μα ίας, ἔτη γ, καὶ ὁμοῦ ἔτη μδ', ἔζησε γὰρ τῇ ἀνθρωπότητι ἡ Θεοτόκος ἔτη νθ', οὕτως· Ἐν τῷ 'ναῷ ἔτη ιδ', καὶ ἐν τῷ οἴκῳ Ἰωσὴφ μῆνας ς', καὶ εὐθέως εὐηγγελίσθη ὑπὸ τοῦ Γαβριήλ, καὶ συλλαβοῦσα ἔτεκεν τὸν Κύριον ἡμῶν Ἰησοῦν Χριστὸν, τῇ εκάδι πέμπτῃ τοῦ Δεκεμβρίου μηνός. Όμοῦ salutari vero passione et assumptione Christi ad lapidationem protomartyris Stephani, anni vi. Et a martyrio Stephani, usque ad lucem quæ Paulo apparuit, et baptismum ac prædicationem ejus, et usque ad assumptionem sanctæ Virginis et Deiparæ Mariæ, anni 3 et universim anni 44. Vixit enim inter homines Dei Mater anuos 59; hoc modo: In templo annos 14, et in domo Joseph menses 6, atque mox ab Gabriel nuntium accepit, et conci. piens peperit Dominum nostrum Jesum Christum die vicesima quinta Decembris mensis. Sunt simul anni 15, et vixit cum incarnato Domino annos 33, et pust ἔτη ιε΄, καὶ ἔζησεν ἐπὶ τῆς ἐνανθρωπήσεως τοῦ assumptionem Domini,cum discipulis in domeJoanΚυρίου ἔτη λγ', καὶ μετὰ τὴν ἀνάληψιν τοῦ Κυρίου σὺν τοῖς μαθηταῖς ἐν τῷ οἴκῳ Ἰωάννου τοῦ Εὐαγ γελιστοῦ ἔτη ια', ὁμοῦ γίνονται τὰ ἔτη τῆς ζωῆς αὐτῆς νθ'. Οὗτος δέ ἐστιν Ἰωάννης, ὃν ἡγάπησεν ὁ Κύριος, ὁ καὶ παρθένος, ὅστις καὶ ἔμενεν ἐν Ἱεροσολύμοις εἰς τὴν ἁγίαν Σιών, τὴν τῶν Ἐκε κλησιῶν μητέρα. Ἐκεῖ ἔφυγον οἱ ἀπόστολοι διὰ τὴν φόβον τῶν Ἰουδαίων. Ἐκεῖ τοῖς μαθηταῖς ἐφάνη ὁ Κύριος μετὰ τὸ ἀναστῆναι αὐτὸν, τῶν θυρῶν κεκλεισμένων, καὶ ἔδωκεν αὐτοῖς Πνεῦμα ἅγιον, ᾿Εκεῖ τῇ ὀγδόη ἡμέρᾳ ἐπληροφόρησεν τὸν Θωμᾶν. Ex allatis numeris non colliguntur 5500 anni. nis Evangelista annos 11, fiuntque universim anni vitæ ejus 59. Hic porro est Joannes, quem dilexit Dominus, et erat cælebs, et scripsit Evangelium suum, manebatque Hierosolymis in sancta Sion, matre Ecclesiarum. Eo confugerant apostoli propter metum Judæorum. Ibi discipulis apparuit Dominus post resurrectionem suam januis clausis, dediçan eis Spiritum sanctum. Ibi die octava cerberas effecit Thomam, ostendens illi signum clavea Ibi paratum fuit comedere Pascha cam discirz Inde etiam hymno dicto exieruntiamɔntem

HIPPOLYTI THEBANI rum, in locum Gethsemani. Ibi primam Missam δείξας αὐτῷ τὸν τύπον τῶν ὅλων celebraverunt apostoli ibi primum episcopum designarunt apostoli Jacobum, non quidem filium Zebedai,sed fratrem Domini, flium nempe Joseph fabri. τόνησαν οἱ ἀποστολοι Ἰάκωβον, οὐ τὸν υἱὸν Ζεβεδαίου, τέκτονος Ἰωσήφ. Jacobus enim discipulus Domini filius quidem est Zebedai, frater Joannis Evangelistæ, ex Judma. Zebedeus vero pater illorum dicitur propriæ navi. culæ dominus. Fuit porro insignium virorum in Galilæa præcipuus. Joannes namque in suo Evangelio dicit de seipso: Discipulus ille erat notus pontifici ¹. Hic enim vendidit quam habebat in Galilæa possessionem, partem scilicet ejus quod sibi hæreditate obvenerat ex Zebedæo patre suo, pontifici: ac vice ejus emit sanctam Sion: unde et eratnotus. Is recepit Deiparam in domo sua.nempe in Sion, donec assumpta est. Post ejus assumptionem in Epheso Asiæ prædicans verbum Joannes ibi assumptus est. Jacobus autem primus episcopus; frater quidem dicitur Domini secundum carnem. φαγεῖν τὸ Πάσχα μετὰ τῶν μαθητῶν. Ἐπ ὑμνήσαντες, ἐξῆλθον εἰς τὸ ὄρος των χωρίον Γεθσιμανή. Ἐκεῖ τὸ πρῶτον μ λεσαν οἱ ἀπόστολοι. Ἐκεῖ πρῶτον ἐπίσκει ἀλλὰ τὸν ἀδελφὸν τοῦ Κυρίου κατά σάρκα, δι Ὁ γὰρ Ιάκωβος ο μαθητής του Κυρίο ἐστι Ζεβεδαίου, ἀδελφὸς Ἰωάννου τοῦ Ει: ἐκ τῆς Ἰουδαίας. Ζεβεδαῖος δὲ ὁ πατὴνα ναύκληρος [1. ίδιοναύκληρος] λέγεται. Τα Γαλιλαίᾳ ἐπισήμων ἀνδρῶν ὑπῆρχεν της γὰρ Ἰωάννης ἐν τῷ κατ' αὐτὸν Εὐστ περὶ ἑαυτοῦ· Ὅτι ὁ μαθητῆς ἐκεῖνος ἐν τῷ ἀρχιερεῖ. Οὗτος οὖν ἀπέδοτο τὴν κατα δι κτῆσιν, τοῦ ἐπιλαχόντος αὐτῷ, ὑπὸ Ζενείς πατρὸς αὐτοῦ μέρος, τῷ ἀρχιερεῖ, και οι ἐκτήσατο τὴν ἁγίαν Σιών, ὅθεν καὶ γνωστές Οὗτος ἐδέξατο τὴν Θεοτόκον ἐν τῷ ε ἤγουν ἐν Σιών, μέχρι τῆς ἀναλήψεως 2δὲ τὴν ἀνάληψιν αὐτῆς, ἐν τῇ Ἐφέσῳ τι κηρύξας τὸν λόγον ὁ Ἰωάννης ἐκεῖ ἀνελή Ἰάκωβος δὲ ὁ πρῶτος ἐπίσκοπος, ἀδελ γεται τοῦ Κυρίου κατὰ σάρκα, etc., usque rum V fragmenti V, cum haud notabilu. tionibus. Bx ms. cod. Græco Bibliothecæ Urbino-Vaticanæ, in quo post allatum Hippolyti Thebani froßz, quitur aliud incerto nobis auctore conscriptum. Schelstr. Chronicon de incarnatione Domini nostri Jesu Christi magni Dei, et Salvatoris nostri. Natus est Dominus noster ex Deipara et semper Virgine Maria, anno tertio centesimæ nonagesima quartæ Olympiadis. Is vero erat 42 annus Augusti imperatoris, regni vero Herodis Antipatri 32. Regnavit autem Augustus annis 56, Herodes vero 37. Igitur mortuus est Herodes quando Dominus noster sex annos habebat in carne. Regnavit vero post Herodem Archelaus filius ejus an 9,et missus est in exsilium in Galliam, et regnavit Antipas filius et ipse Herodis Antipatri. Mortuo vero Augusto, et Archelao in exsilium misso, habebat Christus ab incarnatione annos 15. Augusto vero successit Tiberius, Antipas autem filius quoque Herodis successit Archelao. Reperiuntur igitur simul regnasse, super Romanos quidem Tiberius, super Judæos vero Herodis filius Antipas, uti dictum est. Primus annus regni Tiberii, et Herodis reperitur fuisse decimus sextus annus Christi ab incarnatione ejus. His vero ita se habentibus, anno regni Tiberii decimo quinto, Dominus habebat ab incarnatione annos 30, quando venit ad baptisma Joannis, et cæpit divinam prædicationem, ut ait divinis - simus Lucas. Regni vero Tiberii anno 19, divina ↑ Joan XVIII, 15 Ο Χρονικὸν τὸ κατὰ σάρκα τοῦ δι Ἰησοῦ Χριστοῦ τοῦ μεγάλου Θεού εί ἡμῶν. Ἐτέλθη ἐκ τῆς Θεοτόκου καὶ 'Αειπαρθε... ὁ Κύριος ἡμῶν τῷ τρίτῳ ἔτει τῆς ἑκατοσής στῆς δ' Ολυμπιάδος. Τοῦτο δὲ ἦν μ' έκα λείας Αὐγούστου, λβ' δὲ τῆς βασιλείας Βρ ᾿Αντιπάτρου, ἐβασίλευσε δὲ Αύγουστος έτη κ... ρώδης δὲ ἔτη λζ'. Οὐκοῦν τελευτήσαντος Ἡρώδου, εξ Ετών τὸ κατὰ σάρκα ὁ Κύριος ἡμῶν. Ἔβασίλευσε τ Πρώδην ᾿Αρχέλαος ὁ υἱὸς αὐτοῦ ἔτη θ', καὶ ἐν ζεται εἰς Γαλλίας, καὶ βασιλεύει Αντίπας ο ο Ἡρώδου, υἱὸς καὶ αὐτὸς ὑπάρχων πρών. Αντιπάτρου. Τελευτῶντος δὲ τοῦ Αὐγούστου, κ σθέντος δὲ τοῦ ᾿Αρχελάου ιε' ἐτῶν εὑρέθη τὸ τ σάρκα ὁ Κύριος. Διαδέχονται δὲ Τιβέριος με τ Αὔγουστον, Αντίπας δὲ ὁ καὶ Ἡρώδου τὸν ᾿Αν λπον. Εὑρίσκονται οὖν συναρξάμενοι βασιλεύει μὲν Ρωμαίων Τιβέριος, τῶν δὲ Ἰουδαίων Αν ὁ καὶ Ἡρώδου, ὡς εἴρηται. Τὸ πρῶτον τοίνυν τῆς βασιλείας Τιβερίου τε καὶ Ἡρώδου δέκατον ἔτος ἦν τοῦ Κυρίου κατὰ σάρκα, τούτων οὕτως ἐχόντων, πέντε καὶ δεκάτῳ ἔτσι τῆς δε σιλείας Τιβερίου, τριάκοντα ἐτῶν ὤν κατά 21:1 ὁ Κύριος, ἐπὶ τῷ Ἰωάννου ἔρχεται βαπτίσμα καὶ τοῦ θείου κηρύγματος άρχεται, καθά εί

FRAGMENTA. ᾶς ὁ θειότατος. Τῷ δὲ ἐννέα καὶ δεκάτῳ ἔτει crucifixio, et vivifica resurrectio facta est. Antipas Βασιλείας Τιβερίου ὁ θεῖος σταυρὸς καὶ ἡ ζωσ δ ´ ἀνάστασις γέγονε. Αντίπας δὲ οὗτος ὁ και δου κδ' ἔτη ἐβασίλευσε. Προδήλως τοίνυν ς ἐστιν Ἡρώδης ὁ καὶ τὸν Πρόδρομον ἀνελών, ἐπὶ τοῦ θείου πάθους ἐν Ἱεροσολύμοις εὑρεθείς ἀνακρίνας τὸν Κύριον. Καὶ ἕτερα γὰρ πέντε ἔτη ι τὴν ζωοποιὸν ἀνάστασιν ἐβασίλευσε, καὶ ἐξεται σὺν τῇ Ηρωδιάδι εἰς Βιένναν. Ἐβασίλευσε ιετ' αὐτὸν ᾿Αγρίππας ὁ καὶ Ἡρώδου, υἱὸς 'Αριστος λου τοῦ ἐκ Μαριάμνης υἱοῦ Ἡρώδου του πρώτου. ας δὲ ἐστὶν Αγρίππας ὁ καὶ Ἡρώδης, ὁ ἀνελών Ζεβεδαίου Ιακώβ, Πέτρον τὸν κορυφαῖον ἀπολων πρὸς χάριν Ιουδαίων ἀνελεῖν θελήσας. Εβπευσε δὲ καὶ οὗτος ἔτη ἑπτὰ, καὶ μετ᾿ αὐτὸν σίλευσεν ὁ δεύτερος, ἐφ᾽ οὗ ὁ Παῦλος ἐν Καισα 7 ἐκρίνετο παρὰ τῷ Φήστω, ἔτει κς'. καὶ μετὰ ταῦτα Τίτος επόρθησε τὰ Ἱεροσόλυμα, αγάγονται δὲ ἔτη μ', ἀπὸ τοῦ σωτηρίου πάθους ς τῆς ἁλώσεως Ἱεροσολύμων. Τοὺς δὲ ἀναιρε τας διαγράφουσίν τινες εἰς τριακοσίους μυριάδας. κράτησε δὲ ἡ πολιορκία αὐτῆς ἔτη β', ὥς τε τέκνα αὐτῶν φαγεῖν ἀπὸ τῆς βίας. vero ille Herodis filius regnavit annis 23. Certum proinde est, quod hic Herodes Præcursorem occiderit, et tempore diving passionis in Jerusalem exsistens judicarit Dominum; et post vivificam resurrectionem regnarit aliis quinque annis, et in exsilium missus sit cum Herodiade in Viennam. Regnavit vero post ipsum Agrippa qui et Herodis, filius Aristobuli ex Mariamne primi Herodis filii. Hic autem Agrippa,qui et Herodes, occidit Jacobum Zebedæi. Petrum vero Apostolorum coryphæum voluit occidere, ut gratificaretur Judæis. Porro et ille regnavit septem annis, et post ipsum regnavit alter Agrippa, sub quo Paulus in Casarea judicatus est a Festo anno 26. Et post hæc Titus expugnavit Hierosolymam: simul autem sumpti sunt anni 40, a passione Sal. vatoris usque ad capturam Hierosolymorum. Quidam vero scribunt, in ea occubuisse ad trecentas myriadas: duravit vero obsidio illius, annis duobus, ita ut infantes suos præ fame manducaverint. Aliud fragmentum e cod. ms. Taurinensi, de tempore que BS. evangelista Evangelia sua condiderunt. Ιστέον, ὅτι τὸ κατὰ Ματθαῖον ἅγιον Εὐαγγέλιον γράφη εἰς Παλαιστίνην, μετὰ ὀκτὼ ἔτη τῆς ἀναι ήψεως, Εβραϊστί. Τὸ κατὰ Μάρκον Εὐαγγέλιον γράφη Ῥωμαῖοτὶ ἐν Ῥώμῃ μετὰ δώδεκα ἔτη τῆς ναλήψεως. Τὸ κατὰ Λουκᾶν Εὐαγγέλιον ἐγράφη Ελληνιστὶ εἰς ᾿Αλεξάνδρειαν τὴν μεγάλην, μετὰ εκαπέντε ἔτη τῆς ἀναλήψεως. Τὸ κατὰ Ἰωάννην ὐαγγέλιον ἐγράφη Ελληνιστί ἐν Πάτμῳ νήσω ριάκοντα δύο ἔτη τῆς ἀναλήψεως. Ιππολύτου περὶ τῶν ιβ' ἀποστόλων, καὶ ποῦ ἕκαστος αὐτῶν ἐκήρυξεν, καὶ ποῦ ἐτελειώθη. (Vide Patrologia tom. X, col 951, in Τοῦ αὐτοῦ Ἱππολύτου, περὶ τῶν ο' ἀποστόλων. Χ. Scire juvat, quod sanctum Matthæi Evangelium scriptum est in Palæstina hebraice, octavo post Christi assumptionem anno. Marci Evangelium latine scriptum est Romæ anno post assumptionem duodecimo. Lucæ Evangelium scriptum est Græce in magna Alexandria anno decimo quinto post assumptionem. Evangelium Joannis scriptum Græce est in Patmo insula, anno post assumptionem tricesimo secundo. Hippolyti de duodecim apostolis, ubinam quisque eorum prædicaverit, ac ubi consummatus sit. Appendice ad Opera Hippolyti Portuensis.) Ejusdem Hippolyti de septuaginta apostolis. (Vide tomum supra citatum, col. 654.) Τῶν ιβ΄ ἀποστόλων αἱ πατρίδαι καὶ τὰ ὀνόματα τῶν Duodecim apostolorum patriæ et eorum nomina γεννησάντων αὐτούς. quibus sunt nati (Vide Patrologiæ nostræ tom.. OCII, col. 1075.) Ex cod. 76 Nanano, fragmentum anonymum. Περὶ τῆς τοῦ Χριστοῦ καὶ Θεοῦ ἡμῶν γεννήσεως. Εγεννήθη κατὰ σάρκα ὁ Κύριος ἡμῶν Ἰησοῦς Χριστὸς ἐκ τῆς ἐνδόξου Δεσποίνης ἡμῶν τῆς ἁγίας Debes hoc Christophoro, Matthæo Pfafflo. De nativitate Christi ac Dei nostri. Natus est secundum carnem Dominus noster Jesus Christus ex gloriosa Domina nostra sancta Do