CHRISTOPHORI SECRETIS Jucundius tacere quam loqui ea quæ non decet. Ηδὺ σιωπᾷν ἢ λαλεῖν ἄ μὴ πρέπει Tanquam a Deo quæ a Deo veniunt excipere oporInsequere omnium sapientum actiones, Melius non vivere quam vivere ignominiose. Mæror hominibus mortem affert. [tet. Imitare eximia; ne imiteris malum exemplum. Puta tuos parentes deos esse. Hospitibus largiens æqualia tunc accipies. Juramentum fuge, quamvis juste juraveris. Spectaculum esse reputa hance vitam. Optime vive; hæreditatem cœlestem accipies. viro sapiente sapiens aliquid discere oportet. Artem expleveris, si Deum aspexeris. Tolle perpetuo ad Deum manus. Stude exquirere laborum gloriam. Sede cœlesti stude potiri, si potes. Balbutire sapienter melius quam discurrere sine [ratione. Ita enim hæc quæ bona præstant agenda sunt. Sententia monost.: Κρείττον σιωπὴν ἢ λαλεῖν Η μὴ πρέπει. Fors. θεοπρόβληθ' ως... Sed et versus in clau sula laborat. Similis fere sententia Gregorii Naz. in simili alphabeto t. II, p. 1×6: Πάντ' (male BilIyus πάντα) εὐχαρίστως δεῖ δέχεσθαι τὰκ Θεοῦ. Cod. 3058, p. 31, 1: Πάντ᾽ εὐχαρίστως τὰκ Θεοῦ πᾶς δε γέσθω male Non enim tam politica fuit et rustica Gregorii Naz. musa. Gregorius Naz. ibidem: Γίνωσκε πάντα τῶν καλῶν τὰ δράματα. Et hic clausula laborat. Codex, λάβοις. Sententia monosticha: Ξένοις ἐπαρχῶν, τῶν ἴσων τεύξῃ ποτέ. Dativus τοῖς ἴσοις est vitiosus. Forsan, τῆς ἴσης λάβῃ, scilicet μοίρας, ἐπαρκήσεως. Θεοπροβλήτως γ' ἐκ Θεοῦ δέχεσθαι χρή. Ἴχνευε πάντων τῶν σοφῶν τὰ δράματα Καλὸν τὸ μὴ ζῆν ἐστιν ἤ ζῆν ἀτίμως. Λύπη τοῖς ἀνθρώποις δὲ θάνατον φέρει. Μιμοῦ τὰ σεμνά· μὴ μιμοῦ κακὸν τρόπον. Νόμιζε σαυτῷ τοὺς γονεῖς θεοὺς εἶναι. Ξένοις ἐπαρκῶν, τοῖς ἴσοις λάβῃς τότε. Ορκον ἔκφευγε, κἄν δικαίως ομνύης Πανήγυριν νόμιζε τόνδε τὸν βίον. Ῥᾷστα βίωσον· κλῆρον τὸν ἄνω λάβης. Σοφοῦ παρ' ἀνδρὸς δεῖ σοφόν τι μανθάνειν Τέχνην ἐκπληροῖς, εἰ τὸν Θεὸν προβλέπεις. Ὕψου τὰς χεῖρας πρὸς Θεὸν ἀεννάως. Φιλεῖν σπούδαζε τὴν πονημάτων δόξαν. χῶρον τὸν ἄνω σπεῦδε λαβεῖν, εἰ θέμις. Ψέλλιζε σοφῶς ἢ σοφίζειν ἀλόγως. ὡς γὰρ καλῶν πρόξενα ταῦτα πρακτέον Sententia monost., quam integram me sumpsisset poetaster: Ορκον δὲ φεύγε, κάν έχε ὀμνης. Istud δὲ in integro poemate faciebat reru Ibidem: Ξένοισι πιστοῖς πιστὸς ὢν γίγνον οὐ Veriorem fere putaverim scripturam codicis 13 Ξένοις δὲ πις.... Exstat sine varietate inter Sententias nr. tichas. In capite Εις παιδείαν illarum sealedie video bonum versiculum bonamque sentenz: Καλὸν δὲ καὶ γέροντι μανθάνειν σοφά. Στο κα σφόδρα in codice 396. Scriptura est recens. minís qui rhythmum politicum restituere mi offensus accentu ultimo vocabuli sopá. Forsan ψελλίζειν. ANNO INCERTO ΧΡΙΣΤΟΦΟΡΟΥ Α' ΣΗΚΡΙΤΟΥ ΕΙΣ ΙΣΡΑΗΛ ΠΑΡΑΙΝΕΣΙΣ. ΗΧ. Α'. CHRISTOPHORI PROTOASECRETIS Απόθου βλασφημίαν, ᾿Απόθου ἀπιστίαν, Το κάλυμμα ἀπόθου Ψυχῆς, Ἰσραηλῖτα. EXHORTATIO AD ISRAEL. CANTUS I. (Apud Matranga, Anecdota Græca, tom. II, p. 667.) βαθέων μυστηρίων, Πραγμάτων ἀποκρύφων Παιδεύου τὰς ἐκβάσεις, Ας εἶπον οἱ προφῆται. Γενοῦ Ἰσραηλίτης Πράξει και θεωρία, Μετάρσιος τὴν φρένα ὡς ὁ Ἰακὼβ ὁ πάλαι, Abjice blasphemiam, abjice abjice mentis velamen, o Israelita. Profundum mysteriorum, rerum arcanarum ut olim Jacob. incredulitatem, eventus disce quos prophetæ prænuntiaverunt Esto Israel ita re et theoria, mentem attollens,

ιιδάχθητι προθύμως · γνῶσιν τῆς Τριάδος, ἤθητι τὴν θείαν ιστοῦ οἰκονομίαν. Εν πρώτοις πρῶτον λόγον εἶπεν ὁ Γεννήσας· κήσωμεν ὁμοίαν δὰμ ἐμὴν εἰκόνα. Ζωῆς τελεωτέρας ἷς ἐν Χριστῷ προβλέπων νὼς, ἐπικαλεῖσθαι λπισεν τὸν Σωτῆρα. Ἡ δρὺς τοῦ πατριάρχου νανούτω σου τὴν πίστιν, διάδα παναγίαν ιλοξενούσα πρώην. Θεὸν παλαίει πάλαι ἐν σχήματι ἀνθρώπου ) Ἰακὼβ ὁ μέγας 3 μέλλον ἐκμανθάνων. Ιδού σοι παραγγέλλει Ιωσῆς ὁ νομοφέτης, δ Ακούειν νομοθέτου τοῦ μέλλοντος γεννᾶσθαι. Κατῆλθεν ἐπὶ πόκον [οῦ Γεδεὼν ἡ δρόσος, Γόν τόκον ζωγραφούσα Τῆς μόνης Θεοτόκου. Λεγέτω Ησαΐας Πῶς τίκτει ἡ Παρθένος, AD JUDEOS EXHORTATIO. Φυγοῦσα τὰς ὠδῖνας Καὶ πόνους τῶν μητέρων. Μὴ ἔχων κάλλος ὤφθη Ο Κύριος τῆς δόξης· Διὰ τὰς ἀνομίας Ἐσφάγην τοῦ λαοῦ μου. Νικᾷ μακροθυμία Τὴν ὕβριν τῶν βλασφήμων Τὸν νῶτον μαστιγούται, Εμπτύεται τὴν ὄψιν. Σενίζει πᾶσαν φρένα Ιερεμίας λέγων· Δεῦτε, βάλωμεν ξύλον Εἰς τοῦ ἀμνοῦ τὸν ἄρτον. Ο μέγας προσφωνείτω Δαβὶδ ὁ Θεοπάτωρ, Πῶς ἄρυξας τὰς χεῖρας Καὶ πόδας τοῦ Δεσπότου Πῶς ἔδωκας ὡς πόμα Χολήν τε καὶ τὸ ὄξος, Καὶ κλῆρον τοὺς χιτῶνας Εμέρισας τοῦ Κτίστου. Ραγέντος δὲ τοῦ ᾅδου ᾿Ανέστη ὡς ἐξ ὕπνου, Ανέβη τε πρὸς θρόνον Πατρὸς ἐν τοῖς ὑψίστοις. Σὺ οὖν, Ἰσραηλῖτα, Μνήσθητι ἀπιστήσης, Σπεῦσον τοῦ βαπτισθῆναι Χριστὸς γὰρ ἐπεφάνη. Disce studiose cognitionem Trinitatis, edocere divinam Christi incarnationem. In primis temporibus primum verbum protulit Pater Faciamus Adam ad meam imaginem. Vitæ perfectioris in Christo prævidens Enos, vocandum esse Salvatorem prænuntiavit. Quereus patriarchæ tuam fidem illuminet, quæ Triadem sanctissimam olim hospitio recepit. Cum Deo quondam luctatur in hominis specie magnus ille Jacob, futurum edocens. En tibi præcipit Moyses legislator ut audias legislatorem qui nasci debet. Descendit in vellus Gedeonis ros adumbrans partum solius Deiparæ. Dicat Isaias quomodo pariat virgo, dolores et labores maternitatis fugiens. Sine decore apparuit Dominus gloriæ: propter prævaricationes populi mei immolatus sum. Vincit patientia blasphematorum contumelias, terga flagellantur, facies conspuitur. Stupefacit omnem mentem Jeremias dicens: Agite, mittamus lignum in panem agni. Dicat magnus David divinus ille Pater, quoΤὸ πάλαι δεδομένον Πεπλήρωται σημείον Εξέλιπεν γὰρ ἄρχων Εἰς τέλος τοῦ λαοῦ μου. Υπέδειξεν προφήτης Ο Δανιήλ τον χρόνον, Εἰπὼν τὰς ἑβδομάδας Εβδομήκοντα πάσας. Φωτιζόμαι, γενοῦχε, Τὸ βάπτισμα λαμβάνω, Μαθὼν ἅπερ ἡγνόουν Μυστήρια τοῦ νόμου. Χωρὸς τῶν προφητῶν, μὲ Προσδέξασθε γενησίως· Ὑμῶν γὰρ ὑπακούσας Ενδύομαι τὴν χάριν. Ψυχὰς κεκαθαρμένας Προσάγω σοι, Σωτήρ μου, Βασίλειος ὁ ἄναξ βοᾷ νῦν τῷ Σωτῆρι· Ὡς τὴν θυσίαν πάλαι. Τοῦ ᾽Αβραὰμ ἐδέξω, Καμοῦ δέξαι τὸ δῶρον Τῆς νεολέκτου ποίμνης. Σοὶ γὰρ ἐπανεθέμην Καὶ τέκνα σὺν συζύγω, Αὐτήν τήν βασιλείαν Καὶ ὅλην τὴν ζωήν μου. modo transfixisti manus et pedes Domini? Quomodo dedisti in potum fel et acetum, et sortem misisti in tunicam Creatoris. Inferno autem dehiscente, surrexit velut e somno, ascendit ad thronum Patris in altissimis. Tu ergo, Israelita, memento incredulitatis, baptizari festina, Christus enim apparuit. Quod olim datum est signum jam impletum est; nam desiit in finem dux in populum meum regnare. Ostendit propheta Daniel tempus, dicens hebdomadas septuaginta fore. Illuminor, frater. baptismum recipio, postquam didici quæ ignorabam mysteria legis. Chorus prophetarum, me fraterne excipiatis, nam vobis obsecutus gratia induor. Mentem purificatam offero tibi, Salvator meus; Basilius imperator clamat nunc ad Salvatorem. Ut hostiam olim Abraham excepisti, meum quoque excipe donum recens selecti gregis. Tibi enim consecravi et filios cum conjuge, regnum ipsum, et omnem meam vitam.

CHRISTOPHORI EXHORTATIO ALTERA. ΧΡΙΣΤΟΦΟΡΟΥ Α' ΣΗΚΡΙΤΟΥ ΕΙΣ ΤΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ ΙΣΡΑΗΛΙΤΑΣ ΠΑΡΑΙΝΕΣΙΣ. ΗΧ. Α'. CRISTOPHORI PROTOASECRETIS AD EOSDEM ISRAELITAS EXHORTATIO. CANTUS I. Διδάχθητι τῶν θείων Λογίων τὰς ἐμφάσεις, Τῶν προφητῶν τὰς ῥήσεις Σωματικῶς μὴ νόει. Μὴ νόμιζε τὴν πόλιν Σιὼν οἰκοδομεῖσθαι Ἐκ λίθων θαινομένων Ἐντίμων ἐν τῷ κόσμῳ. Μηδὲ τοῦτο ἐκδέχου Οφθαλμοῖς τοῖς σαρκίνοις Θεάσασθαι ἐν βίῳ. Ο λόγος τοῦ προφήτου Πεπλήρωται προδήλως, Καὶ Σιὼν ἐδομήθη Ἐκ λίθω, ἀσυγκρίτων. Σιὼν τὴν Ἐκκλησίαν Προείπον οἱ προφῆται Τὴν πόλιν τὴν μεγάλην Τοῦ πάντων βασιλέως. Εν ταύτῃ λίθος ἔντιμος Θεμέλιος ἐτέθη Χριστός, ὥσπερ προείπεν Τῶν προφητῶν ἡ δόξα. Ἐπὶ τῷ θεμελίω Χριστοῦ τοῦ μαργαρίτου. Τους δώδεκα εὑρήσεις Ωραιοτάτους λίθους. Λίθους δώδεκα νόει Τοὺς θείους ἀποστόλους, Αστράπτοντας ἐν μέσῳ Σιὼν τῆς Ἐκκλησίας. Docere divinorum oraculorum significationes. Prophet rum voces carnaliter ne intelligas. Ne arbitreris Sion urbem ædificari e lapidibus qui visi fuerint conspicui in hoc mundo. Ne illud excipias oculis carneis in vita contemplari... Verbum prophetæ impletum est manifeste, et Sion exstructa est e lapidibus dispersis. Sion Ecclesiam prædixerunt prophetæ, civitatem magnam universorum regis. In illa lapis eximius fundamentum positum est Christus, sicut prædixit prophetarum famosa vox. Τον σμαραγδόν μοι νέοι Πέτρον τὸν κορυφαίον. Πρωτεύοντα ἐν μέσῳ Χοροῦ τῶν ἀποστόλων. Τὸν ἄνθρακα λογίζου Παῦλον τὸν θεηγόρον, Ἡμέρας καὶ νυκτὸς γὰρ Τὰς ἀστραπὰς ἐκπέμπει. Υάκινθος δέ ἐστιν, Ο μέγας Ιωάννης, Οὐράνια μυστήρια Βροντῶν τῇ Ἐκκλησία. Καὶ τοὺς λοιποὺς δὲ λίγα Τοὺς ἀποστόλους νόει, ᾿Αφ᾽ ὧν ᾠκοδομήθη Σιὼν ἡ θεία πόλις. In fundamento quod Christus margariisə decim invenies splendidissimos lapides. Lapides duodecim intellige divinos ap fulgentes in medio Sion Ecclesiæ. Smaragdum reputa Petrum, corypha mas tenentem in medio apostolorum chori. Anthracem intellige Paulum Deiloquum;ts die et nocte splendores emittit. Hyacinthus est magnus Joannes, coelestia my ria tonans in Ecclesia. Cæteros antem lapides intellige apostolos, & q bus ædificata est Sion civitas divina.