Δέχον ναὶ κὸν θεμέλιον τῶν χαϑ᾽ ἡμᾶς δογμάτων, Σόντομον, καὶ συνοπτινὸν, καὶ περιγεγραμμένον, Θεὸν γίνωσας, δέσποτα, σωμάτων ἀσωμάτων, Σύγχρονον, ἀτελεύτητον, τῶν ὅλων ὑποστάτην, ᾿Ασώματον, ἀόριστον, ἀσχημάτιστον φύσει, ἔλδοτον μὲν, οὐτίαν ἄληπτον, ληπτὸν ταῖς ἔνε [γεΐαις, "να καὶ τρία κατ᾽ αὐτὸν, ἵνα μὲν τῇ οὐσίᾳ, Ἰρία ταῖς ὑποστάσεσιν, εἰ βούλει, καὶ προσίύποις, Μονὰς Θ πρισυπύστατος ὁ θεὸς γρηματίζει " Πατὲρ, Ὑἱὸς, καὶ ἅγιον ὁμοούσιον Πνεῦμα, Μόνος Πατὴρ καὶ ἄναρχος ὁ Πατὴρ στεφηφόρος, Μόνος ΥἹὸς καὶ οὔκ ἄναρος, τῇ σαρκὶ αὐτοῦ πέλει, "λρχὴ δὲ τούτου ὁ Πατὴρ, εἰ δὲ τὴν ἀπὸ χρόνων ᾿λρχὴν λαμθάνειν βούλοιο, καὶ τὐθιν ἐθενῖ πνεῦμα, τὸ πνεῦμα ἅγιον καὶ θεὸς κατ' οὐσίαν, Ἔκ τοῦ Πατρὸς τὴν πρόοδον ἐσχηκὼς ὑπὲρ φύσιν "Βκπορευτὴν οὐχ υίκὴν, χἂν ἄγνωστος ὁ τρύπος, ὑπόστασις μὲν ἔπαστοιζξε)ι Θεὺς τὰ τρία, Μέόνας δὲ ΥἹὸς σεσάρκωται ἐν τέλει τῶν αἰώνων, Καὶ φύσιν ἀνελάθετο τὴν ἡμῶν ἐκ Παρθένου, Οὐσιωδῷς, βὐλιχετικῶς, φύσει, οὐ φαντασίᾳ κ τῶν αἱμάτων τῶν σεπτῶν τῆς παναγοῦς Πα Ιϑένου, ἤλλλη δ᾽ ἐστιν ὑπόστασις, καὶ ἕτερον οὐσία. Ἢ μὲν οὐσία τὸ κοινὸν ὑποστάσεως εἴδοζ,ν (Mzenuax, Thesaurus Juris to, I. Hage comitum Accipe et fundamenlur nostrorum dogmalum Concisum, et synoplieurn, et circumscriptum, Deum cognosce, domine, rorporum incoporeorum Qoutemporulen, inünitum universorum crealorem Incorporeuiu indefinitum, natura iuvisibilem, Liberum, subslanLia incumprehensibilem, operibus [cognoscibilem. Unum et (ria aimul, unura senundum substantiam "l'ria secundum substrata, vel si libet, secundum | personas. Unus namque in tribus existit Deus personis : Tater, lilius eb Spiritus sanctus consubstantialis. Unus Pater el siue principio Pater, gubernalor, Unus Filius cL non sine. principio sccundum car- [nem suam, Principium ejus Pater : jam vero si ad tempora. "Velis priacipiuim referre ipse quoque principio ea- [ret. Spiritus, sanctus nimirum Spiritus et Deus subtan- [tialiter. Xx l'alrc processum habet supra nelurun Non auteur ex Filio lieet modus sil ignotus. Quodvis quidem substantia (esl), Lria autem unus [Deus. Unus Filius ineurnatus est in fino seculorum, VL naturam accepit nostram ex Virgine, lissentialiter, non simulate, natura, nun specie Kx sunguinibus venerandis sanotissime Virginig, Alia aulem est subelaulia, cl ulia essentia. Vssentia quidem communis substanliz species,

Ὡς ὁ δεινὸς Νεστορίος δυσσεθῶς παρελήρει, νώθη καθ᾽ ὁπόστασιν τῷ προληρθείσῃ, φύσει, Μία μείνας ὑπόστασις, τῇ θείη καὶ τελεία, Ἢν δύο δὲ ταῖς φύσεσιν οὐσιωδῶς τυγχάνων. Οὕτω δὴ καὶ πρεσδεύομεν, οὕτως ὁμολογοῦμεν Ἴλς δύο φύσεις ἀληθῶς, θείαν καὶ ἀνθρωπίνην, ἸΑλλήλαις καθ' ὑπόστασιν ἀτρέπτως ἐνωρείσας," 'Βχάστην ἀναλλοίωτον μένειν ἐν τῇ ἑνώτει, ἐκκ δὲ τῶν δύο φύσεων μίαν ἀποτελεῖσθαι, Σύνθετον τὴν ὑπόστασιν " οὕτιυ πίστεως ὅρος. Ὁμολογοῦμεν τοιγαροῦν τοῦ Πατρὸς ΥἹὴν ἕνα, Κατὰ τὴν ἐνανθρώπησιν τὴν ἄῤῥητον τοῦ Λόγου, Χιαὶ τὸν αὐτὸν Υἱὸν σαφῶς ἄνθρωπον πεφυκέναι, Ἕνα Χριστὸν καὶ Κύριον μονογενῆ καὶ Λόγον, "Ὅλον Θεὸν καὶ ἄνθρωπον τῇ μίᾳ ὑποστάσει, ἽἭΙνωνται γοῦν αἱ τοῦ Χριστοῦ φύσεις, ἀλλ᾽ ἀσυγ. [χύτως, “Ἥνωνται καϑ' ὑπόστασιν, διήρηται δὲ πάλιν Τῷ τρόπῳ τῆς διαφορᾶς, ἄλλη Θεοῦ γὰρ φύσις, Καὶ ἄλλη ἀνθρωπότητος, εἴς δὲ ἐν ἀμφοῖν Λόγος, Εἴς τοίνυν ἐστὶν ὁ Χριστὸς, ὁ δὲ αὐτὸς καὶ δύο, Εἴς μὲν γὰρ τὴν ὑπύστασιν, ἀλλὰ διτιλοῦς τὴν φύσιν, Ὡς πρεσδούομεν καλῶς τοῦ Χριστοῦ δύο φύσεις, Οὕτω καὶ δύο λέγομεν φυσικὰς ἐνεργείας, τ Καὶ δύο τὰ θελήματα φυσικῶς ἱνεργυῦντα. Οὐσίᾳ μὲν οὖν καὶ μορφὴ καὶ φύσις ἔν τῷ ἀέμδὴν ὄΑτομον δὲ καὶ πρόσωπον ἂν σὺν τῇ ὑποστάσει, κα τὴν σάρνα δὲ τὴν τοῦ Θεοῦ ὑπόστασιν μὴ λέγξ, Δέγε γὰρ ἐνυπύστατον, ἀκριθὲς γὰρ τὸ δόγμα, τὸ δὲ γε Ἐνυπόστατον πολυσήμαντον, ἄναξ,’ ΄ Ἔστι γὰρ ἐνυπόστατον τὸ ἀληθὲς ὑπάρχον, Καὶ αὖθις ἐνυπόστατον τὸ κοινὸν τῆς οὐσίας, ἼἬἭγουν τὸ εἰδοργβέσποτα, τὸ ἐπὶ τοῖς ἀτύμοις πραγματοιῶς ἐφεστηκὸς, οὔ ψιλῇ ἐπινοίη.,᾽ "Ἔστι δὲ ἐνυπόστατον ζαὶ πλέον φροντιστέον, “Ὅπερ ἐστὶ συγκείμενον μετ' ἄλλου διαφόρου, Κατὰ οὐσίαν, δέσποτα, εἰς σύστασιν προσώπου Ἑνὸς χαὶ ὑποστάσεως μιᾷς γένεσιν, ἄναξ - γὸ μὲν γὰρ ἐνυπόστατον τοιοῦτον ἔσχεν ὅρον, Ὑπόστασις δὲ πέφυκε χυριολογουμένη, iB duauus wüutem narcuris essentialiter existens, Ita prolüeto sancimus, ita confitemur Nuturam utramque vere divinum ac humanam Sii invicem subsluntialiter et immutabiliter uni- ) [tain Unainquamque in unione manere non mutatam; Ex utraque gutem nalura unam consummari Compositam substantiam : ita fidei terminus. Conlilemur igitur Patris Filium unum, Secundum infandum Verbi incarnationem, Eumdemque Filium aperte hominetn csse. factum, Unum QOhristum et Dominum unigenitum et Ver- [bum, Totum Deum et hominen in una substantia. Unitz igitur sunt Cbristi nature, sed inconfuse, Unilz secundum substantiam, divisis aulem rursus Ralione dilferenlii ; alia enim Dei natura, Et alia lumanilatis, unum autem in ulraque Yer- ; lbum, Ttaque unus est Christus, scd idem etiam duo : Unus enim seeunduin substantiam, duplex secun- £. [dum naluram. Sicut bene sancimus duas Christi naturss, :lt4 duas quoque dieimus operationes naturalos El duas voluntates naturaliter operantes. Essentia igilur et forma et natura in Verbu, Una autein indivisibilis persona oum substantia UÜarnem uli Bei substantium appellare, Sed subslanliale dicas:oxpresso enim aic habet [dogma. Substantiale varias habel significationes, domine, Est enim substantiale quod revera subsistit, Vi ilerum substantiale est commune essentig, | Vel species, 0 imperator, iu. individuis Actualiter subsistens, non sola cogitalione, st autem substantiale porro intelligendum Quod est unitum cum alia diverso Secundum essentiam, domine, in unionem persona Unius cl originem unítus substantia. "Tali rativne enim substantiale dafiniri debet. Subluntia autem quie proprie dicitur Kst res per se subsistens, vel potius uua per- [sona Jam vero substantiale cat commune ossentim ; Mabitus est qualitas immanens et. vix separabilis, Aliter habitus ost enjusvis secundum naturam.

Ὁλόκληρος ἔνεργεια ἐν ψυχῇ σώματί τε, “Βξις δὲ ἡ ἐνέργεια τοῦ χοινοῦ πέφυχέ πως, Πρὸς τούτοις πᾶσι γίνωσκε " ὁ σαρκωβθεὶς γὰρ Λόγ. Ἰ)ὴν ἡμετέραν προσλαδὼν ἐν τῷ σαρκοῦσθα: σάρκα, Κατάρα ἐχρημάτισε, τυγχάνων εὐλογία, Καὶ τέθνηκεν ὡς ἄνθρωπος, ἀθάνατος ὧν φύσα.) Ἐπὶ σταυροῦ τὴν νέκρωσιν ὑποστὰς ἑκουσίως. ᾿Ανέστη δὲ τριήμερος τὸν ἄδην καταλύσας, Επτα χαὶ ἀνελάλυθεν εἴς οὐρανοὺς ἐν δόξῃ, Καὶ αὖθις ἥξει σὺν Πατρὶ καὶ Πνεύματι ἁγίῳ Κρίναι δικαίως ἅπαντας ὁμοῦ καὶ φιλανθρώπως, Τοῦτο συγκεφαλαίωνσις τῶν θεολογουμένων καὶ λεγομένων, δέσποτα, εἰς τὴν οἰκονομίαν, πολὺς γὰρ καὶ δυσνόητος ὁ λύγος τῶν δογμάτων) ᾽Αλλ᾽ ἐγὼ τὰ σαφέστερα συλλέξας σοι προσφύρως, Καὶ πληρεστάτως Ξἴρηκα ὁμοῦ τε καὶ συγτόμως. Δεῖ γὰρ τὸν βασιλεύοντα καὶ τ᾽ ἄλλα μὲν εἰδέναι, τὸ δ' ἀληθὲς ὡς μάλιστα τῶν χαθ' ἡμᾶς δυγμάτων ᾿Αρχὴ γὰρ τοῦτο καὶ χρηπὶς ὑπάρχει βασιλείας. Τίνωσκε καὶ τὸν ἀριθμὸν τῶν ἱερῶν συνύδων, “πόσαι νατὰ δυσφεδῶν ἐκροτήθησαν, ἄναξ, ᾿Ἑπτὰ πᾶσαι περύχασι " πρώτη δ᾽ ἡ ἐν Νικαίᾳ Ῥοῦ θείου βασιλεύοντος, δέσποτα, Κωνσταντίνου, Καὶ ἀρχιερατεύοντος ἐν Κωνσταντινουπόλει ἼἸοῦ πανοεβάστου χαὶ ψυχῇ καὶ λόγῳ Μητροφάνον, Αὕτη τὴν γλῶτταν ἔτεμε τοῦ μανέντος ᾿Αρείου, Ῥὴν ὁμυουσιότητα τέμνοντος τῆς Τριάδυς, Καὶ χτίσμα τὸν δημιουργὸν δυσσεθοῦντος ἀθλίως, Ἐλάττονά τὸ τοῦ ΠΠχτρὸς, τὸν ἰσότιμον φύσει, Ἢ δὲ δευτέρα γέγονε τῶν ἱερῶν συνόδων, ὡς Ἱστοροῦσιν ἅπαντες, ἐν Κωνσταντινουπόλε!, Ἐς ὁ μὲν Θεοδόσιος ἦρχε γαλῶς ὁ μέγας, Νεκτάριος δ᾽ ἀρχιερεὺς ἐτύγχανε τῇ, τότε, Αὕτη τὸν Μακεδόνιον ἀνέσπατε ῥιζόθεν, τὸ Πνεῦμα τὸ πανάγιον ἀλλοτριυῦντα μάτην γῆς ὑψηλῆς θεότητος, καὶ χτίσμα βλασφημοῦντα, ἯΙ δὲ γε τρίτη σύνοδος γέγονεν ἐν ᾿Εφέσῳ, Θεοδοσίου τοῦ μιχροῦ δεσπόζοντος ἀξίως, Κατὰ τοῦ ματαιήφοονος καὶ δεινοῦ Νεστορίου, Τὴν τοῦ Θεοῦ μὴ σάρκωσιν οὐδ᾽ ὅλως δεχομένου, Ἰαλλὰ ψιλὸν μὲν ἄνθρωπον τὸν Χριστὸν βλα: [μοῦντο ) Καὶ Χριστοτόκον λέγοντος, ἀλλ᾽ οὐχὶ Θεοτόκον, Universa aelualilas in anima ct corpore, P. Its ut habitus si actualitas communis. Preterea «udi : Verbum incarnatum Nostram, eum homo fieret, accipiens carnem, T'uetum est exsocratio,quanturmvis esset benedictio, Ktrmortuum cst hominis instar, licet immortulo [natura, lncruce mortem sus sponte subiens. Iesurrexit autem tertia dio, soluto inferno, El tum in eados evectusin gloria, Alque iterum veniet cum Patre ot Spiritu sancto Judicare ounetos et juste ol humaue. Meo summa eorum quie theologi docent Et dicunt, domino, de incarnatione. Longa quidem ue dilfieils doctrina est dogmatum, Egn vero vollectis in tuaui uulitalem planioribus, Et plenissime nt concise libi exposui. Oportet enim imperatorem alia quidem nosse, Anteomnia autein verilatem dogmatum nostrorum, Iu quibus principum ac fundamentum ünperii ni- [Gtur. Accipe cliam numerum sanctaeüm &ynodorum. Quz conira impios eollectie sunt, o domine, Beplemque omnino numerantur. Nip Divo Gonstanlino regnante £t archiepiscopi fasces tenente Conslantinopoli Metrophane summe reverendo et animuetsciontia, Ea insani repressit linguam Arii Qui "'rinilatis consubstantialitatem impugnavit Et ereaturau Deiniurgum impie ao misere dixil, Paürique inferiorem, licel natura eodem honore [dignum, Secunila untem habita estsanetarum synodorum, Uti omnes traduni, Constantinopoli Cui feliciter Lune preerat Theodosius Magnus YA Neclarius patriarehatus munere fungebatur. Hio Macedonjum radicitus evulsit Qui SpiriLum sanelum sejuneebat frustra Ab alta Divinitate et. orealuratn blaspheme nomi- [nubat. Jam vero tertia synodus Ephesi convenit, Cum Thoodosius junior bene inperiutn gubernarct Contra insensalum ac 1niserum Nestorium Qui Dei incarnationem non omnino accipiebat. Sed purum hominem Christum male dicebst, Et Christi Matrem, non Uei Matrem appellabat Vigineu Mariam, quie est Domina Deipara, Duarta eunodus antem Chaleedone exsutit,

Απήλασάν τε εὐσεθῶς τῶν θείων περιδόλων Εὐάγριυν καὶ Δίδομον μετὰ τοῦ ᾿μριγένους, "Ανὄρας προτελευτήσαντας, ἀλλὰ συγγραψαμένους νόθᾳ καὶ ξένα δόγματα τῆς θείας Ἐκχλησίας, Σωμάτων μὲν ἀνάστασιν νῦν μὲν ἀνῆλον ὅλως, Νῦν δὲ παρεδογμάτισαν ἔγερσιν ἀλλοτρίων, 'Δδάμ τε καὶ παράδεισον ἐξεῖπον ἀσωμάτως. Καὶ τέλος συνεπέραναν τὴν κόλασιν ἐν χρόνῳ, αὶ τῶν δαιμόνων ἔγραψαν, φεῦ ' ἀποκαταστάσεις, 'λνῆλον τὸν Θεόδωρον τὸν τῆς Μοφουεστίας, Μυσταγωγὸν τυγχάνοντα τοῦ δεινοῦ Νεστορίων, Καὶ τὴν πρὸς Μάριν πρότεραν ἐπιστολὴν τοῦ ἰῦα, Ὅσα τε συνεγράψατο κατὰ Κυῤίλλου πάλαι Ὁ Κύρου Θεοδώρητος ἴσος ἐν ὁποχρίσει, Ἡ δ᾽ ὕκτη πάλιν σύνοδος ἐν Κωνσταντινουπόλει Συνέστη καὶ διέῤῥηξε δόγματα θευμάχων, Ὧν οἱ προστάται λόγιοι χαὶ πολλοὶ χαὶ ποικίλοι, Ὃ τῆς Φαρᾶς Θεόδωρος, “θνώριος ὁ 'Ῥώμης, Κύρος ᾿Αλεξανδρείας τε, Σέργιός τε καὶ Πύῤῥος, καὶ Παῦλος ὁ Σαμοσατεὺς, πρὸς τούτοις δὲ καὶ Πέτρος, Μακάριος ὁ ἄθλιος καὶ Στέφανος πρὸς τούτῳ, Οὐ δύο φύσεις λέγοντες τοῦ σαρχωμέντος Λόγον, Μίαν δέ τινὰ σύνθεσιν, ἐνέργειαν δὲ μίαν, Σὺν τούτοις Πολυχρόνιον ἀπέχτειναν τελείως, Καὶ δύο ἐδογμάτισαν τοῦ σχρκωθέντος Λόγου Τὰς φύσεις ὡς πανευσεδεῖς, ὡς δὲ καὶ τὰς θυλήτεις. ἯΙ δὲ ἐδδόμη γέγονεν ἐσχάτως ἐν Κιχαίᾳ, Πεντήχοντα συνῆλθον γὰρ πρὸς τοῖς τριαχοσίοις (4), Λογὰς ἐν ταύτῃ εὐσεδῶν θευφόρων Πατέρων, Εἰρήνης τῆς δεσπότιδος τότε βασιλευούσης, Σὺν Κωνσταντίνῳ τῷ υἱῷ καὶ νέῳ στεφηφόρῳ Καὶ τὰς εἰκόνας τὰς σεπτὰς ἐθέσπισαν τιμᾶσθαι, καλῶς δ᾽ ἀναθεμάτισαν τοὺς δυσσεθοῦντας τύτε! βασίλειον ἐπείσκοπον τὸν ὄντα Πισιδίας, Ἐφέσου Θευδύσιον Σισίννίον τὸν Πέργης, [μῶντας, 'άλλους τε πλείστους τὰς σεπτὰς εἰχόνας μὴ τι Rejecerunt. pio animo s divinis liminibus Evagrium alque Didyinum cum Origene Qui, licel jam mortui, lamen conseripserant Spuria et a Dei Ecclesia aJiena dogmata. Nane quidem corporum rosurrecliónem pror& [negabant, Nune vero resuscitalionom aliorum fubulabantc Aduin porro et paradisum incorporce uccipiebar KL pornas temporis limitibus definiobant, Daemonum quoquo, heu! restitutionem in ini [grum doccbar Sustulerunt Theodorum Mopsuestenum Qui miseri Nestorii l'ueval preceptor, Et primam Ib& ud Marim epistolam, Et quecunque contra Gyrillum eanseripserat oli | Cyri Theodoretus, hypocrisi haud inferior. Sexta Synodus iterum Constantinopoli Convenil et ubolevit dogmata Theomachorum Quorum duces docti et mulli et varii, Phare "l'heodorus, Honorius tomm, Cyrus Alexandria, Sergius el Pyrrhus, Necnon Paulus Samosatensis, proteroa Pelrus, Miser Macarius atque Petrus, Non duus Verbi incarnati naturas dioobant, Sed unum quamdum compositionem unamq [uctionem. Cum bis omnino represserunt Polychroniuim, Alque duas sanxerunt inearnali. Verbi Naturas, utpote pii, sicut el duas voluntates. , Beptima ilenique habita est Nicpm. Quinquaginta ibi convenere super trecentis, Manus electa piorum ae religiosorum Patrum, Quo tempore Ireno imporatrix gubernabat Cui Qonstantino filio recens coronato. Et iinagines sucras honorandas sanxerunt, Titeque anathemate perculerunt impios illi [metatis, Basilium qui Pisidiw episcopus erat, Theodosium Ephoei, Sisinnium Perge, Aliosque permultos sacras imagincs non hon [rantes.