Diplomatic text · scholarios OCR (cleaned, language-split) — reverted from mis-slotted digitized 2026-06-09 — PG column chips mark the printed columns.
PG 122:909Νῦν οὖν ὑποσχὼν γνώσομαι τί μοι λέγει Βαβαί! καταφρονεῖν με πείθει τοῦ βίου. Εἰς Γρηγόριον τὸν Θεόλογον. Τί σοι τὸ σύννουν βλέμμα βούλεται, Πάτερ; Λέξειν τι καινοῦ ἐκβιάζει μοι τάχα. ᾿Αλλ᾽ οὐκ ἂν εὕρης· πᾶν γὰρ ἀνθρώποις ξένον, Ἐγνώρισαν φθάσαντες οἱ σοί μοι λόγοι. Εἰς τὸν μέγαν Βασίλειον. Επιπρέπει τις σεμνοποιὸς ὠχρότης Ἐξ ἐγκρατείας τῷ σοφῷ διδασκάλῳ. ᾿Αλλ᾽ εἰ λαλήσει ζῆν δοκεῖ γὰρ καὶ τύπος Τρυφὴ τὸ χρῆμα, τερπνότης ἡ φαιδρότης, Οὐκοῦν τὰ χείλη πρὸς λόγους κινεῖς, Πάτερ, Τοὺς καὶ λίθους θέλγοντας· ἀλλὰ μὴ λέγε *Απερ διδάσκων εἰς συναίσθησιν ἄγεις. Δάκνειν γὰρ οἶδα ταῦτα, κἂν στάζῃ μέλι, Τοῖς ἔλκυσι βρύοντας, ἐξ ὧν στυγνότης, Προς ἣν ἐπαρθεὶς, καὶ γράφεις οὕτω μόνον. Εἰς τοὺς τρεῖς ἅμα. Τριὰς μὲν εὗρεν ισαρίθμους συμμάχους. Ὑπερμάχους δ' ίστησι πίστις ἐνθάδε, Ανάξιον κρίνασα καὶ πόῤῥω λόγου, ἂν τοῖς ἄλλοις σύνεστι μηδὲ τοῖς τύποις. Ὅθεν γραφέντες, ζῆν δοκοῦσι, καὶ λέγειν Απερ φέρουσιν αἱ θεόγραφοι βίβλοι. Ταύτην ἀμοιβὴν τοῖς διδασκάλοις νέμει Εὔνους μαθητής οἰκέτης Ιωάννης. Εἰς τὸν Χρυσόστομον. Ὁ χρυσοῦς οὗτος ἥλιος τῶν δογμάτων, Ακτίνεσ᾽ ἁπλῶν ἠθικῶν διδαγμάτων, Διασκεδάζει πᾶν φιλάργυρον νέφος, Καὶ φωταγωγεῖ πᾶσι τὴν σωτηρίαν. Εἰς τὴν αὐτοῦ καθαίρεσιν. Τὸν ἥλιον χραίνουσι πλασμάτων σπίλοι, Οδ᾽ ἀλλὰ φαιδρὸς, πᾶσαν αὐγάζει χθόνα. Οὐ γὰρ ἀφανίζουσι φωσφόρον νέφη. Στίλβει γε χρυσός, κἄνγε χαλκὸς ἐκρίθη. Καὶ Χριστὸς αὐτὸς δαιμονᾷν, φεῦ, ἐκρίθη, φάγος τε, καὶ φίλοινος ἢ πορνῶν φίλος, ᾿Αντίθεος τὸ μεῖζον, ἄνομος, πλάνος. Κατεκρίθη σταυρόν τε καὶ χλεύην πόσην; Καὶ καινὸν οὐδὲν, εἰ Θεοῦ θεῖος θύτης Όμοια πάσχει καὶ καθαιρεῖται θρόνου.
Nunc igitur submittens cognoscam quid mihi dicit Papæ despicere mihi suadet hanc vitam. In Gregorium Theologum. Quid sibi vult gravis ille aspectus, Pater? Dicere aliquid novi erumpis mihi statim. Sed non invenies; quidquid enim hominibus alie [aum, Notum mihi fecerunt, prævenientes, tui sermones. In Magnum Basilium. Decet quidam venerabilis pallor Ex continentia sapientem magistrum. At si loquela vivere videtur (etenim typus Voluptas divitiæ, typus delectatio) hilaritas Igitur labia ad sermones moves, Pater, Et petras emollientes: sed ne dicas Quæ docendo ad sensuum perceptionem adducis Mordere enim hæc novi, quamvis mel stillent, Attractionibus refertos, ex quibus mœror Adversus quem insurgens, sic tantum scribis. In tres simul. Trinitas quidem invenit numero æquales propu [gnatores Eos autem invictos effecit fides ibi, Indignum judicans et absurdum, Eos qui cæteris conjuncti sunt, non pariter in [exemplaribus esse conjunctos. Ideo depicti vivere videntur et dicere Quæ præ se ferunt a Deo scripti Libri. Hanc retributionem suis magistris tribuit Bonus discipulus familiaris Joannes. In Chrysostomum. Aureus ille sol dogmatum, Radios expandens moralium disciplinarum, Dissipat omnem ayaram nebulam, Et illuminat omnibus viam salutis. In ejusdem (Joannis Chrysostomi) depositionem Solem inquinant figmentorum maculæ; Hic autem splendidus totam illustrat terram Non enim annihilant luciferum nubecula. Fulget aurum, tametsi æs judicatum est, Et Christus ipse dæmonum habere judicatus est, Gulosus, vinosus, scortorum amator, Deo adversarius majus, exlex, erraticus Damnatus est ad crucem, et ad ludibrium quan [tum! Et nihil novum, si Dei divinus sacrificator Similia patitur et ejicitur throno. Vide tomum CXIV, col. 183 et 199.
Continue reading PG 122: In Collapsionem Templi Sanctae Sophiae →≣ entire volume