PG 122Georgii Cedrenus (Continuatio) et al.
On the Collapse of the Church of Hagia Sophia
Printed pages · scan text
vision-corrected · Migne scan
Diplomatic text · vision-corrected transcription of the Migne scan (complete), over scholarios OCR (cleaned, language-split) — PG column chips mark the printed columns.
col. 911–912page 1 of 2
PG 122:911,ς ἰν ἄρα καὶ συμφορᾷ συμφορᾷς, καὶ πάθος πάθους, καὶ λύπη λύπης, καὶ οἰμωγῆς οἰμωγὴ, καὶ βρῆνος ὑρήνου μείζων τε χαὶ ἀργαλεώτερος, Καὶ τὰ μὸν ἄλλα τῶν παθημάτων, ὅσα καὶ μνῆμαι, φέρουσι πόλεων κατασκαφάς, ναῶν ἐρημώσεις, οἴκων ἐρειπώσεῖς, ἀγαλμάτων συμπτώσεις, στάσοις, ἀπαγωγὰς, αἰχμαλωσίας ἐγνώκαμέν τε χαὶ οἴδαμεν. Βἴδομεν ἃ οὐχ ἀλπίσαμεν, οὐδὲ προσεδοκήσαμεν, οὐχ ἂν πότε εἰς υεῦν ἀῤετυπώσαμεν" καὶ οὐ μεῖτον κακὸν οὐκ ἦν ἰβεῖν καὶ οὗ πρυχπυθανεῖν πάντως ἂν ἐνέγκατί τις, ἢ τοῦτο, τὸν κόσμυν ἡμῶν, τὸν οὐρανὸν, τὸν ἥλιον, τὴν σκέπην, καὶ καταφυγὴν ἡμῶν, τὴν ἐλπίδα, τὴν μόνην ψυχαγωγίαν, τὴν μόνην ἀντίληψιν, τὸ ὕρεισμα, τὸ Ἰλαστήριον, τὸν περικαλλῆ; νεῶν, τὸν ἀσίγκριτον οἴχον, ὃν φκοδόμησεν ἡ Σοφία ἐπὶ τῷ ἑαυτῆς ὀνόματι, καὶ οὐ ὑπήρεισε τοὺς ἑπτὰ στόλους ἐκείνους" ὑπὲρ οὔ καὶ ἑαυτῆς ἔσφνξε ἡὐματα καὶ τὸν κρατῆρα ἐκέρασεν ὃ τοῦ πάθους ! ὦ τῆς συμφορᾶς ἃ ὦ τοῦ μεγέθους τῶν γχαχῶν Γὼ τῆς Ἰλιἀδος! Ῥὶς οὐχ ἂν χαὶ τὴν γλῶτταν ἐνδώχῃ, ὥστε μὴ εἰπεῖν; Τὶς οὐχ ἂν καὶ ἐκὼν ἐμπνιγείη, πρὶν ἔκλαλῆσαι τοῦτον ἐχεῖνον ὃν ὁ Θεὸς ἐξελέξατο, ᾧ ἐπεφοίτα, ᾧ μᾶλλον εἰπεῖν ἐνεδήμει, ᾧ ἠρέσκετο, ᾧ ἐπτέρπετο, εἰς ὃν ἀπέκειτο τὰ τιμιώτατα, τὸ μῦρον, τὸ χρίσμα, τὸ βασιλιχὸν λέγω καὶ ἱερατικὸν, εἴπω τὸ παράβοξον τὸ τοῦ Θεοῦ σῶμα καὶ αἴμα: ἐν ᾧ ἐθύετο οὔτος. Τίς εἰπεῖν τυλμήσε! τὸ γεγονός; Τίς ἐνέγκῃ, ψυχὴ προινεγκεῖν τὴν φωνήν ; Ὠῦτος ὁ διώγυμος, ὁ περιδόγτος, ὁ ἔσυλος, ἔπεσεν, οἴμοι ! ἔπεσε σεισμῷ χλονηρεὶς, καὶ βρασμῷ γῆς τιναχῦθείς" καὶ ὁ ἐπιδλέπων ἐπὶ τὴν γῆν καὶ ποιῶν αὐτὴν τρέμειν, οὐκ ηὐθύκησον, υὐκ ἠδέσθη ἄρα, οὐκ ἤλξησε πίπτοντὰ" πρὸς αὐ γὰρ, ὁ Λόγας, ναὸς τοῦ Θεοῦ καὶ χῶμα γενόμενον καὶ διαλελυμένον, καὶ πρὸς αὐτὸν πάλιν κυνιορτὸν αἰρόμενον καὶ ἀναφερόμενον, οὐκ ἀπισεράφη, οὐ χατενύγη ἐπὶ σοὶ ὁ εὔσπλαγχνος " ἄποτος διὰ τοῦτο ἔσται καὶ ἀκαλλιέργητος ; καὶ δίαμενεῖ ἀμελῴδητος, χαὶ ἄψαλτος, καὶ ἀπροσφώνητος, καὶ
col. 913–914page 2 of 2
PG 122:913᾿Ανθ' ὧν οὐχ ἔπαηξ τι ἐπὶ τῇ συντριδῃ σον’ ἀλλ᾽ ἔρηκε τὸ πρόσωπον αὐτοῦ ὡς στερεὰν, πέτραν, ἵν᾽ εἰδῇ ναὶ αὐτὸς, εἰ χαὶ νῦν, ὡς ἔσικεν, ἐπιλέλησται, ἵν᾽ ἄνφρωπίνως εἴπω καὶ περιπαθῶς ὡς ἄνθρωπός τε ἐγένετο χαὶ τὰ σωματικὰ ἀνεδέξατο! ὑμεῖς δὲ υἱ υἱοὶ Σιὼν οἱ τίμιοι, οἱ λειτουργοὶ, καὶ ἱερεῖς, καὶ θὖται τοῦ μεγάλον χαὶ καινοῦ θύματος, καὶ εἴ τι ὕτερὸν ἐν διακόνοις, χαὶ ὑποδιαχόνοις τοῖς αἴρουσι τὰ σχεόη χαὶ χαραίρουσι καὶ μελουργοῖς, καὶ μελῳδοῖς, καὶ ψάλταις σύστημά τε, χαὶ πλήρωμα, οἵ, ὡς Ἱερεμίας φησὶ, τὰς ὑψώσεις τοῦ Θεοῦ ἐν τῷ λάρυγγι περιφέροντες, ποῦ νῦν μετετέθητε ; ποῦ νῦν ἀρροίζεσθε ; πῶς ἐστράφη εἰς πένθος ἡ χαρὰ ὑμῶν 1 πῶς σὶ ἑορταὶ εἰς ῃρῆνων ; οὐ καλὸν ἣν ὑμῖν κπὶ ὅσιων ὡς χαὶ ἐμοὶ καὶ πᾶτιν ἔδοξν πρυαποθανεῖν, ἢ πυνῃανεῖν πῷ συμπτώματι ; Ἐπεὶ δὲ ὁ Θεὸς ζῇν ἡμῖν ἔδωχε, καὶ ἐγκατάλειμμα ἡμᾶς ὑμῖν ἐγκατολίξατο, ζητῶ, ποῦ τὸ ἱερὸν ὑμῶν χάϑηται νῦν ἢ ἵσταται σεμνολύγημὰ, ποῦ ἡ συνέλευσις, ποῦ ἡ συζήτησις τῶν γραφιχῶν ῥητῶν ; τί περὶ τῆς συμφορᾶς ἐκείνης φιλοσοφεῖτε ; περὶ εὐδοχήσεως, περὶ παραχωρήσεως ὁ γομίας ; περὶ τῶν ἀνεφίχτιον ῥὴ μάτων ; τῇ τις ἐδόρν, ὑμῖν, ἢ ἀπεχαλύφην λόγος, εἴπατε καὶ μὲ ἐάσητε μόνῳ τῷ ἀποσπάσματι τοῦ ἱερυῦ προσανέχειν" οὖκ ἔστιν ἐν τῷ καιρῷ τυύτῳ ᾿ ἄρχων, καὶ προφήτης, καὶ ἡγούμενος, οὐδὲ ὁλοχαύτιοσις, οὐδὲ θυσία, οὐδὲ προσφορὰ, οὐδὲ θυμίαμα " πῶς τῷ καρπῶσαι ἐνὠπιόν σὺν καὶ εὑρεῖν ἔλεος: ᾿Αλλ᾽ ὑμεῖς μὲν καὶ σώζοισῃε, καὶ ἴδοιτε τὴν νέαν ᾿Ιερουσαλὴμ. ἐναγομέγὴν τὸ εἰς ὕψος, καὶ ἀνακαινιζομένην, καὶ ταῖς εὐ-- χαῖς συγκάμοιτε, καὶ δσξασθήσοισῃε ἐν αὐτῇ καὶ λαμπρονθήσοισθε. Σὺ δὲ, ἥλιε, καὶ σελήνη, καὶ ἀστέρες, ὑμεῖς ποῦ ποτε ἄρτι φαίνεσῃε ; ποῦ νῦν αὐγάζετε ; ποῦ τὰς ἀκτῖνας ἀνίσχοντες πέμπετε; ποῖος ὑμᾶς οἴκος ἀρτίως ἐχδόχιται, ἢ ἀπυδέχετοι; τίν: ἀντιλάμπετε ; ποίῳ ἔργω σεμνύνεσῃς ; τίς ἰδεῖν ὑμᾶς ἄνω βλέπων ἐθέλοι ; τίς οὐχὶ μᾶλλον ἐν σκήτει κύπτων διαπορεύεται, καὶ φῶς ἀποστρέφεται ; Οὐκ ἔδει σε περιβαλέσθαι σκότος τὸ πένθιμον ἐχείνου πούτου ἤδη δεύτερον' ὦ φωστήρων ἄριστε χαὶ μέγιστε, ἥλιε, οὐχὶ σὲ, πανσέληνε, πονιοειδεῖ τινι σχιάσματι ὑποδραμεῖν χαὶ ὑποχρυδῆναι, ἢ ἐκλεῖψαι ; ἀλλ᾽ οὕτω παρείδετε τὸ γεγονὸς ὡς ἀγγύνητον ; καὶ ποῦ δοξασθήτεσθε ; ᾿Εγὼ γοῦν πολλάκις ὑμᾶς εἶδον ἐν τῷ συλασφύρῳ ἰχεινῷ ναῷ, καὶ ἰδὼν ἐραύμᾶσα, καὶ τὴν αἰτίαν ἠρεύνησα, δι ἣν τοῦτο ὑπὉ ὦ ἰὼν νὰ 6 π᾽ 7 Δ 6 δῶ τω μον.
Page scan enlarged

Notebook

Full View