Diplomatic text · vision-corrected transcription of the Migne scan (complete), over scholarios OCR (cleaned, language-split) — PG column chips mark the printed columns.
col. 911–912page 1 of 2
PG 122:911,ς ἰν ἄρα καὶ συμφορᾷ συμφορᾷς, καὶ πάθος πάθους, καὶ λύπη λύπης, καὶ οἰμωγῆς οἰμωγὴ, καὶ βρῆνος ὑρήνου μείζων τε χαὶ ἀργαλεώτερος, Καὶ τὰ μὸν ἄλλα τῶν παθημάτων, ὅσα καὶ μνῆμαι, φέρουσι πόλεων κατασκαφάς, ναῶν ἐρημώσεις, οἴκων ἐρειπώσεῖς, ἀγαλμάτων συμπτώσεις, στάσοις, ἀπαγωγὰς, αἰχμαλωσίας ἐγνώκαμέν τε χαὶ οἴδαμεν. Βἴδομεν ἃ οὐχ ἀλπίσαμεν, οὐδὲ προσεδοκήσαμεν, οὐχ ἂν πότε εἰς υεῦν ἀῤετυπώσαμεν" καὶ οὐ μεῖτον κακὸν οὐκ ἦν ἰβεῖν καὶ οὗ πρυχπυθανεῖν πάντως ἂν ἐνέγκατί τις, ἢ τοῦτο, τὸν κόσμυν ἡμῶν, τὸν οὐρανὸν, τὸν ἥλιον, τὴν σκέπην, καὶ καταφυγὴν ἡμῶν, τὴν ἐλπίδα, τὴν μόνην ψυχαγωγίαν, τὴν μόνην ἀντίληψιν, τὸ ὕρεισμα, τὸ Ἰλαστήριον, τὸν περικαλλῆ; νεῶν, τὸν ἀσίγκριτον οἴχον, ὃν φκοδόμησεν ἡ Σοφία ἐπὶ τῷ ἑαυτῆς ὀνόματι, καὶ οὐ ὑπήρεισε τοὺς ἑπτὰ στόλους ἐκείνους" ὑπὲρ οὔ καὶ ἑαυτῆς ἔσφνξε ἡὐματα καὶ τὸν κρατῆρα ἐκέρασεν ὃ τοῦ πάθους ! ὦ τῆς συμφορᾶς ἃ ὦ τοῦ μεγέθους τῶν γχαχῶν Γὼ τῆς Ἰλιἀδος! Ῥὶς οὐχ ἂν χαὶ τὴν γλῶτταν ἐνδώχῃ, ὥστε μὴ εἰπεῖν; Τὶς οὐχ ἂν καὶ ἐκὼν ἐμπνιγείη, πρὶν ἔκλαλῆσαι τοῦτον ἐχεῖνον ὃν ὁ Θεὸς ἐξελέξατο, ᾧ ἐπεφοίτα, ᾧ μᾶλλον εἰπεῖν ἐνεδήμει, ᾧ ἠρέσκετο, ᾧ ἐπτέρπετο, εἰς ὃν ἀπέκειτο τὰ τιμιώτατα, τὸ μῦρον, τὸ χρίσμα, τὸ βασιλιχὸν λέγω καὶ ἱερατικὸν, εἴπω τὸ παράβοξον τὸ τοῦ Θεοῦ σῶμα καὶ αἴμα: ἐν ᾧ ἐθύετο οὔτος. Τίς εἰπεῖν τυλμήσε! τὸ γεγονός; Τίς ἐνέγκῃ, ψυχὴ προινεγκεῖν τὴν φωνήν ; Ὠῦτος ὁ διώγυμος, ὁ περιδόγτος, ὁ ἔσυλος, ἔπεσεν, οἴμοι ! ἔπεσε σεισμῷ χλονηρεὶς, καὶ βρασμῷ γῆς τιναχῦθείς" καὶ ὁ ἐπιδλέπων ἐπὶ τὴν γῆν καὶ ποιῶν αὐτὴν τρέμειν, οὐκ ηὐθύκησον, υὐκ ἠδέσθη ἄρα, οὐκ ἤλξησε πίπτοντὰ" πρὸς αὐ γὰρ, ὁ Λόγας, ναὸς τοῦ Θεοῦ καὶ χῶμα γενόμενον καὶ διαλελυμένον, καὶ πρὸς αὐτὸν πάλιν κυνιορτὸν αἰρόμενον καὶ ἀναφερόμενον, οὐκ ἀπισεράφη, οὐ χατενύγη ἐπὶ σοὶ ὁ εὔσπλαγχνος " ἄποτος διὰ τοῦτο ἔσται καὶ ἀκαλλιέργητος ; καὶ δίαμενεῖ ἀμελῴδητος, χαὶ ἄψαλτος, καὶ ἀπροσφώνητος, καὶ
,ς ἰν ἄρα καὶ συμφορᾷ συμφορᾷς, καὶ πάθος
πάθους, καὶ λύπη λύπης, καὶ οἰμωγῆς οἰμωγὴ, καὶ
βρῆνος ὑρήνου μείζων τε χαὶ ἀργαλεώτερος, Καὶ τὰ
μὸν ἄλλα τῶν παθημάτων, ὅσα καὶ μνῆμαι, φέρουσι
πόλεων κατασκαφάς, ναῶν ἐρημώσεις, οἴκων ἐρειπώ-
σεῖς, ἀγαλμάτων συμπτώσεις, στάσοις, ἀπαγωγὰς,
αἰχμαλωσίας ἐγνώκαμέν τε χαὶ οἴδαμεν. Βἴδομεν ἃ
οὐχ ἀλπίσαμεν, οὐδὲ προσεδοκήσαμεν, οὐχ ἂν πότε
εἰς υεῦν ἀῤετυπώσαμεν" καὶ οὐ μεῖτον κακὸν οὐκ
ἦν ἰβεῖν καὶ οὗ πρυχπυθανεῖν πάντως ἂν ἐνέγκατί
τις, ἢ τοῦτο, τὸν κόσμυν ἡμῶν, τὸν οὐρανὸν, τὸν
ἥλιον, τὴν σκέπην, καὶ καταφυγὴν ἡμῶν, τὴν ἐλ-
πίδα, τὴν μόνην ψυχαγωγίαν, τὴν μόνην ἀντίληψιν,
τὸ ὕρεισμα, τὸ Ἰλαστήριον, τὸν περικαλλῆ; νεῶν, τὸν
ἀσίγκριτον οἴχον, ὃν φκοδόμησεν ἡ Σοφία ἐπὶ τῷ
ἑαυτῆς ὀνόματι, καὶ οὐ ὑπήρεισε τοὺς ἑπτὰ στό-
λους ἐκείνους" ὑπὲρ οὔ καὶ ἑαυτῆς ἔσφνξε ἡὐματα
καὶ τὸν κρατῆρα ἐκέρασεν ὃ τοῦ πάθους ! ὦ τῆς
συμφορᾶς ἃ ὦ τοῦ μεγέθους τῶν γχαχῶν Γὼ τῆς Ἰλι-
ἀδος! Ῥὶς οὐχ ἂν χαὶ τὴν γλῶτταν ἐνδώχῃ, ὥστε μὴ
εἰπεῖν; Τὶς οὐχ ἂν καὶ ἐκὼν ἐμπνιγείη, πρὶν ἔκλα-
λῆσαι τοῦτον ἐχεῖνον ὃν ὁ Θεὸς ἐξελέξατο, ᾧ ἐπεφοί-
τα, ᾧ μᾶλλον εἰπεῖν ἐνεδήμει, ᾧ ἠρέσκετο, ᾧ ἐπ-
τέρπετο, εἰς ὃν ἀπέκειτο τὰ τιμιώτατα, τὸ μῦρον,
τὸ χρίσμα, τὸ βασιλιχὸν λέγω καὶ ἱερατικὸν, εἴπω
τὸ παράβοξον τὸ τοῦ Θεοῦ σῶμα καὶ αἴμα: ἐν ᾧ
ἐθύετο οὔτος. Τίς εἰπεῖν τυλμήσε! τὸ γεγονός; Τίς
ἐνέγκῃ, ψυχὴ προινεγκεῖν τὴν φωνήν ; Ὠῦτος ὁ διώ-
γυμος, ὁ περιδόγτος, ὁ ἔσυλος, ἔπεσεν, οἴμοι ! ἔπεσε
σεισμῷ χλονηρεὶς, καὶ βρασμῷ γῆς τιναχῦθείς" καὶ
ὁ ἐπιδλέπων ἐπὶ τὴν γῆν καὶ ποιῶν αὐτὴν τρέμειν,
οὐκ ηὐθύκησον, υὐκ ἠδέσθη ἄρα, οὐκ ἤλξησε πί-
πτοντὰ" πρὸς αὐ γὰρ, ὁ Λόγας, ναὸς τοῦ Θεοῦ καὶ
χῶμα γενόμενον καὶ διαλελυμένον, καὶ πρὸς αὐτὸν
πάλιν κυνιορτὸν αἰρόμενον καὶ ἀναφερόμενον, οὐκ
ἀπισεράφη, οὐ χατενύγη ἐπὶ σοὶ ὁ εὔσπλαγχνος "
ἄποτος διὰ τοῦτο ἔσται καὶ ἀκαλλιέργητος ; καὶ δίαμε-
νεῖ ἀμελῴδητος, χαὶ ἄψαλτος, καὶ ἀπροσφώνητος, καὶ
Vuitigitar ei calamitas calamitate, ot passio
passione, et luctus luctu, et Ininealatio lamenta-
tione, et ejulatus ejulatu major et. molestior. Co-
leras quidem calamitates, quantas fert. meroriu,
urbium cversiones, templorum desolutiones, do-
morum lapsus, simuluerorum rasws, sediliones,
abductiones, vapliviates cognovimus et scimus,
Vidimus qua non. $poravoraunus, neque exspecta-
veramus, neque unquatm in meutem induxissenus :
neque majus malum videre eral (anle quod
omnino necesse fuisset quemque mori), quam
illud, nostrum 1inunduin, cuwlum, solem, nosirum
prasidium, confugiuin, nostram sperm, unicam
animarum adduclionem, unieam opilulationem,
luleimentun:, propilialorium, perpulehrum tem-
plum, incomparabilem domum quam zdiflcavit
Soplia in suo. nomine, et. cujus septem illas suf-
fulsit columnas; supra quam suus ipsius immo-
lavit vietimas, et poculum miseuil. O. dolor! o
calamitus! o magnitudo malorum! O Ilias! quis
non et suam Jinguam dedisset, ut. ne loqueretur:
quis non etium hbens fluisseb sulfocalus, prius-
quam voce exprimerel hoe illud quod Deus clo-
gerat, quod frequenlabal, in quo, ul polius di-
cendum, habilabat, in quo sibi complacehal, in
quo versabalur,in quod seposita eraut pretiosis-
sima, oleum odoratum, elhrisma, regale inquam
et sacerdolale, dico prodigiosuni, Dei corpus ct
sanguis: in quo iurmobibulur ille ipse. Quis di-
cere audebit eventum ? Quz tulerit anima proferra
vocem? lllud famosui, pervelebre, inviolabile,
veridit, hei mihi ! voeidil terri inolu eoncussum,
suecussione terri» avulsum :. et qui. inspicil super
terram, qui eap) eo:mmovet, non gratum habuil,
non venerutus est, non misertus est. illud oadcus.
Ad te tamen, o. Verbum, templum Dei et agger
iuclum et dissolututn, et. ud ipsum rursus pul-
verem assurgentem el sursurn elatum, non sver-
satus est, nun cumpunctus esl de (e misericors
col. 913–914page 2 of 2
PG 122:913᾿Ανθ' ὧν οὐχ ἔπαηξ τι ἐπὶ τῇ συντριδῃ σον’ ἀλλ᾽ ἔρηκε τὸ πρόσωπον αὐτοῦ ὡς στερεὰν, πέτραν, ἵν᾽ εἰδῇ ναὶ αὐτὸς, εἰ χαὶ νῦν, ὡς ἔσικεν, ἐπιλέλησται, ἵν᾽ ἄνφρωπίνως εἴπω καὶ περιπαθῶς ὡς ἄνθρωπός τε ἐγένετο χαὶ τὰ σωματικὰ ἀνεδέξατο! ὑμεῖς δὲ υἱ υἱοὶ Σιὼν οἱ τίμιοι, οἱ λειτουργοὶ, καὶ ἱερεῖς, καὶ θὖται τοῦ μεγάλον χαὶ καινοῦ θύματος, καὶ εἴ τι ὕτερὸν ἐν διακόνοις, χαὶ ὑποδιαχόνοις τοῖς αἴρουσι τὰ σχεόη χαὶ χαραίρουσι καὶ μελουργοῖς, καὶ μελῳδοῖς, καὶ ψάλταις σύστημά τε, χαὶ πλήρωμα, οἵ, ὡς Ἱερεμίας φησὶ, τὰς ὑψώσεις τοῦ Θεοῦ ἐν τῷ λάρυγγι περιφέροντες, ποῦ νῦν μετετέθητε ; ποῦ νῦν ἀρροίζεσθε ; πῶς ἐστράφη εἰς πένθος ἡ χαρὰ ὑμῶν 1 πῶς σὶ ἑορταὶ εἰς ῃρῆνων ; οὐ καλὸν ἣν ὑμῖν κπὶ ὅσιων ὡς χαὶ ἐμοὶ καὶ πᾶτιν ἔδοξν πρυαποθανεῖν, ἢ πυνῃανεῖν πῷ συμπτώματι ; Ἐπεὶ δὲ ὁ Θεὸς ζῇν ἡμῖν ἔδωχε, καὶ ἐγκατάλειμμα ἡμᾶς ὑμῖν ἐγκατολίξατο, ζητῶ, ποῦ τὸ ἱερὸν ὑμῶν χάϑηται νῦν ἢ ἵσταται σεμνολύγημὰ, ποῦ ἡ συνέλευσις, ποῦ ἡ συζήτησις τῶν γραφιχῶν ῥητῶν ; τί περὶ τῆς συμφορᾶς ἐκείνης φιλοσοφεῖτε ; περὶ εὐδοχήσεως, περὶ παραχωρήσεως ὁ γομίας ; περὶ τῶν ἀνεφίχτιον ῥὴ μάτων ; τῇ τις ἐδόρν, ὑμῖν, ἢ ἀπεχαλύφην λόγος, εἴπατε καὶ μὲ ἐάσητε μόνῳ τῷ ἀποσπάσματι τοῦ ἱερυῦ προσανέχειν" οὖκ ἔστιν ἐν τῷ καιρῷ τυύτῳ ᾿ ἄρχων, καὶ προφήτης, καὶ ἡγούμενος, οὐδὲ ὁλοχαύτιοσις, οὐδὲ θυσία, οὐδὲ προσφορὰ, οὐδὲ θυμίαμα " πῶς τῷ καρπῶσαι ἐνὠπιόν σὺν καὶ εὑρεῖν ἔλεος: ᾿Αλλ᾽ ὑμεῖς μὲν καὶ σώζοισῃε, καὶ ἴδοιτε τὴν νέαν ᾿Ιερουσαλὴμ. ἐναγομέγὴν τὸ εἰς ὕψος, καὶ ἀνακαινιζομένην, καὶ ταῖς εὐ-- χαῖς συγκάμοιτε, καὶ δσξασθήσοισῃε ἐν αὐτῇ καὶ λαμπρονθήσοισθε. Σὺ δὲ, ἥλιε, καὶ σελήνη, καὶ ἀστέρες, ὑμεῖς ποῦ ποτε ἄρτι φαίνεσῃε ; ποῦ νῦν αὐγάζετε ; ποῦ τὰς ἀκτῖνας ἀνίσχοντες πέμπετε; ποῖος ὑμᾶς οἴκος ἀρτίως ἐχδόχιται, ἢ ἀπυδέχετοι; τίν: ἀντιλάμπετε ; ποίῳ ἔργω σεμνύνεσῃς ; τίς ἰδεῖν ὑμᾶς ἄνω βλέπων ἐθέλοι ; τίς οὐχὶ μᾶλλον ἐν σκήτει κύπτων διαπορεύεται, καὶ φῶς ἀποστρέφεται ; Οὐκ ἔδει σε περιβαλέσθαι σκότος τὸ πένθιμον ἐχείνου πούτου ἤδη δεύτερον' ὦ φωστήρων ἄριστε χαὶ μέγιστε, ἥλιε, οὐχὶ σὲ, πανσέληνε, πονιοειδεῖ τινι σχιάσματι ὑποδραμεῖν χαὶ ὑποχρυδῆναι, ἢ ἐκλεῖψαι ; ἀλλ᾽ οὕτω παρείδετε τὸ γεγονὸς ὡς ἀγγύνητον ; καὶ ποῦ δοξασθήτεσθε ; ᾿Εγὼ γοῦν πολλάκις ὑμᾶς εἶδον ἐν τῷ συλασφύρῳ ἰχεινῷ ναῷ, καὶ ἰδὼν ἐραύμᾶσα, καὶ τὴν αἰτίαν ἠρεύνησα, δι ἣν τοῦτο ὑπὉ ὦ ἰὼν νὰ 6 π᾽ 7 Δ 6 δῶ τω μον.
᾿Ανθ' ὧν οὐχ ἔπαηξ τι ἐπὶ τῇ συντριδῃ σον’ ἀλλ᾽
ἔρηκε τὸ πρόσωπον αὐτοῦ ὡς στερεὰν, πέτραν, ἵν᾽ εἰδῇ
ναὶ αὐτὸς, εἰ χαὶ νῦν, ὡς ἔσικεν, ἐπιλέλησται, ἵν᾽ ἄν-
φρωπίνως εἴπω καὶ περιπαθῶς ὡς ἄνθρωπός τε
ἐγένετο χαὶ τὰ σωματικὰ ἀνεδέξατο! ὑμεῖς δὲ υἱ
υἱοὶ Σιὼν οἱ τίμιοι, οἱ λειτουργοὶ, καὶ ἱερεῖς, καὶ
θὖται τοῦ μεγάλον χαὶ καινοῦ θύματος, καὶ εἴ τι ὕτε-
ρὸν ἐν διακόνοις, χαὶ ὑποδιαχόνοις τοῖς αἴρουσι τὰ
σχεόη χαὶ χαραίρουσι καὶ μελουργοῖς, καὶ μελῳδοῖς,
καὶ ψάλταις σύστημά τε, χαὶ πλήρωμα, οἵ, ὡς Ἱερε-
μίας φησὶ, τὰς ὑψώσεις τοῦ Θεοῦ ἐν τῷ λάρυγγι περι-
φέροντες, ποῦ νῦν μετετέθητε ; ποῦ νῦν ἀρροίζεσθε ;
πῶς ἐστράφη εἰς πένθος ἡ χαρὰ ὑμῶν 1 πῶς σὶ
ἑορταὶ εἰς ῃρῆνων ; οὐ καλὸν ἣν ὑμῖν κπὶ ὅσιων ὡς
χαὶ ἐμοὶ καὶ πᾶτιν ἔδοξν πρυαποθανεῖν, ἢ πυνῃανεῖν
πῷ συμπτώματι ; Ἐπεὶ δὲ ὁ Θεὸς ζῇν ἡμῖν ἔδωχε,
καὶ ἐγκατάλειμμα ἡμᾶς ὑμῖν ἐγκατολίξατο, ζητῶ,
ποῦ τὸ ἱερὸν ὑμῶν χάϑηται νῦν ἢ ἵσταται σεμνολύγη-
μὰ, ποῦ ἡ συνέλευσις, ποῦ ἡ συζήτησις τῶν γραφι-
χῶν ῥητῶν ; τί περὶ τῆς συμφορᾶς ἐκείνης φιλο-
σοφεῖτε ; περὶ εὐδοχήσεως, περὶ παραχωρήσεως
ὁ γομίας ; περὶ τῶν ἀνεφίχτιον ῥὴ μάτων ; τῇ τις ἐδόρν,
ὑμῖν, ἢ ἀπεχαλύφην λόγος, εἴπατε καὶ μὲ ἐάσητε
μόνῳ τῷ ἀποσπάσματι τοῦ ἱερυῦ προσανέχειν"
οὖκ ἔστιν ἐν τῷ καιρῷ τυύτῳ ᾿ ἄρχων, καὶ προφήτης,
καὶ ἡγούμενος, οὐδὲ ὁλοχαύτιοσις, οὐδὲ θυσία, οὐδὲ
προσφορὰ, οὐδὲ θυμίαμα " πῶς τῷ καρπῶσαι ἐν-
ὠπιόν σὺν καὶ εὑρεῖν ἔλεος: ᾿Αλλ᾽ ὑμεῖς μὲν καὶ
σώζοισῃε, καὶ ἴδοιτε τὴν νέαν ᾿Ιερουσαλὴμ. ἐναγομέ-
γὴν τὸ εἰς ὕψος, καὶ ἀνακαινιζομένην, καὶ ταῖς εὐ--
χαῖς συγκάμοιτε, καὶ δσξασθήσοισῃε ἐν αὐτῇ καὶ
λαμπρονθήσοισθε. Σὺ δὲ, ἥλιε, καὶ σελήνη, καὶ
ἀστέρες, ὑμεῖς ποῦ ποτε ἄρτι φαίνεσῃε ; ποῦ νῦν
αὐγάζετε ; ποῦ τὰς ἀκτῖνας ἀνίσχοντες πέμπετε;
ποῖος ὑμᾶς οἴκος ἀρτίως ἐχδόχιται, ἢ ἀπυδέχετοι;
τίν: ἀντιλάμπετε ; ποίῳ ἔργω σεμνύνεσῃς ; τίς ἰδεῖν
ὑμᾶς ἄνω βλέπων ἐθέλοι ; τίς οὐχὶ μᾶλλον ἐν σκήτει
κύπτων διαπορεύεται, καὶ φῶς ἀποστρέφεται ; Οὐκ
ἔδει σε περιβαλέσθαι σκότος τὸ πένθιμον ἐχείνου
πούτου ἤδη δεύτερον' ὦ φωστήρων ἄριστε χαὶ μέ-
γιστε, ἥλιε, οὐχὶ σὲ, πανσέληνε, πονιοειδεῖ τινι
σχιάσματι ὑποδραμεῖν χαὶ ὑποχρυδῆναι, ἢ ἐκλεῖ-
ψαι ; ἀλλ᾽ οὕτω παρείδετε τὸ γεγονὸς ὡς ἀγγύνητον ;
καὶ ποῦ δοξασθήτεσθε ; ᾿Εγὼ γοῦν πολλάκις ὑμᾶς
εἶδον ἐν τῷ συλασφύρῳ ἰχεινῷ ναῷ, καὶ ἰδὼν ἐραύ-
μᾶσα, καὶ τὴν αἰτίαν ἠρεύνησα, δι ἣν τοῦτο ὑπ-
Ὁ ὦ ἰὼν νὰ 6 π᾽ 7 Δ 6 δῶ τω μον.
, ille. Sine sacrificio propterea erit e& sinc. pulchris
oblationibus, et manebit sine inelodiis, sine psal-
inis, sine. invocationibus. Pro quibus nihil doluit
de lua eonfraelione, sed posuit vultum. suum
quasi duram pelram, ul. videat et ipse,ulrum nuna
etiam oblitus est, ul hunmne dicam ot affecto
animo ; ut homu faclus esl, cl eorporalia sibi ae-
cepit : vos autem, filii Sion. chari, vos ministri,
el sucerdotes, et sacrificatores illius magni oL novi
sacrificii, et si quie alie in. diwconis el subdiaco-
nis attollentibus vasa et. purilicanlibus, et canto-
ribus, et eurminum modulatoribns, compositio et
plenitudo, vos qui, ul uil Jeremias, exaltationes
Dei in faucibus veslris eireurnferts, quo nunc
mnigralis? quo nune congregamini? Quornodo ver-
sum est in Iristilium gaudium vestrum? quomodo
festivitates in lamentationem? Nou pulehrum
erat vobis nec sanrtum, ul e mihi el omnibus
visum est, antemori aut commori huic lapaui.
Quandoquidem vero Deus vivere nobis concessit,
et reliquias nos vobis dereliquit, quaro ubi sacra
vestra sedel vel voponitur gravis eloquentia: ubi
convenius, ubi inquisitio Scripture dictorum.
Quid de ealamitate illa philosoplismmini? de. bene-
volentía? de concessione? distributione? de in-
accessis verbis? Si quis datus est vobis. sut, reve-
lulus ost sermo, dicite, neque sinatis unico la-
cinio templi confidere. Non esl in hoe lempore
priüceps, nec propheta, noe. hegumenus, nee ho-
locausti sacrificiuui, nee ininolatio, nec ablatio,
neo thuris combustio. Quomodo ferretur fructus
in conspectu tuo, misericordiàque obtinerelur?
Bed vos quidem salvi estote, et videte novam Je-
rusalem induelann iu altitudinem et renovatum, et
precibus ineumbite, et glorificemini in ipea el
fulgentes effieiamini, Tu vero, o! et luna, el
astra, ubi nune vos eplendotis? uhi nuuc fulgelis?
ubi radios euhibenlos initlitis? Qualis vos domus
nuper excipit aul admittit? cui refulgetis? Quo
opere magnilieulis? Quis videre vos surdum aspi-
ciens vellet? Quis non potius in lenebris incli-
nalus pervadit, et. lucem aversatur? Non oporte-
bat te cireumindui tenebris luctuosis hujus istius
jom secundo, O astrorum preslunlissimum et
maximum sol, nonno se, plene lunz similis,
euh pulveren quadam ohumbraiione currere ef te
Continue reading PG 122: Operum Pars Secunda - Legalia et Canonica →≣ entire volume