PG 122Georgii Cedrenus (Continuatio) et al.
Testament of Solomon
≣ Whole volume (continuous scroll)Scripture in the FathersSubject indexFull searchNotebook
Printed pages · scan text
vision-corrected · Migne scan
Index
⬅ Printed pages
Diplomatic text · vision-corrected transcription of the Migne scan (complete), over scholarios OCR (cleaned, language-split) — PG column chips mark the printed columns.

Testament of SolomonTestamentum Salomonis

col. 1313–1314page 1 of 46
PG 122:1313ὦ β', Ἰούλιον καὶ Αὔγουστον. Μεγάλαι δὲ ἐγένοντο βρονταὶ καὶ ἀστραπαί, ὡς τοὺς πολλοὺς καυθῆναι ἀλλὰ καὶ σεισμός μέγιστος καὶ παγκόσμιος, καὶ ἔπεσον οἶκοι καὶ ἐκκλησίαι πολλαὶ ἐν Κωνσταντινουπόλει, ὥστε πολλούς τελευτῆσαι· ἀλλὰ καὶ τὸ τεῖχος τῆς πόλεως, μᾶλλον δὲ τῆς Χρυσῆς. Ἔπεσε δὲ καὶ ἡ λόγχη ἣν ἐκράτει ὁ ἀνδριὰς ὁ ἐστὼς εἰς τὸν φόρον τοῦ ἁγίου Κωνσταντίνου, καὶ ἐπεκράτει ἡ γῆ σειομένη ἐπὶ πολύ. Ἐκ δὲ τῆς λύπης ὁ βασιλεὺς εἰς τὰ Γενέθλια τοῦ Χριστοῦ, καὶ εἰς τὰ ἅγια Θεοφά να, ἄνευ στέμματος προῆλθεν, καὶ τὰ ἐξ ἔθους ἀριστόδειπνα τοῦ δωδεκαημέρου οὐκ ἔτέλεσεν· ἀλλ᾽ ἅπαντα τοῖς πτωχοῖς διένειμε. Τὴν δὲ θάλασσάν φασιν ἀπὸ τῆς γῆς γενέσθαι ἐκ τοῦ σεισμοῦ μίλια τρία· καὶ ἀπολέσθαι πλοῖα ἐν τῇ τοῦ ὕδατος ἀνα χωρήσει. Επεσε δὲ καὶ ὁ τροῦλος τῆς Μεγάλης ἐκ κλησίας, ὡς ἀνωτέρω δεδήλωται· ὃν καὶ ἀνέκτισεν, καὶ τὰ δεύτερα ἐγκαίνια τῆς αὐτῆς ἐκκλησίας φαι δρότερα καὶ λαμπρότερα πεποίηκεν. Οὗτος μαθών περί τινων ἀῤῥενοφθόρων, ερευνήσας καὶ τούτους εὐρὼν, τοὺς μὲν ἐκαυλοκόπησε, τοῖς δὲ καλάμους ἐξεῖς ἐμβάλλεσθαι εἰς τοὺς πόρους τῶν αἰδοίων ἐκέ λευσε, καὶ γυμνούς κατὰ τὴν ἀγορὰν θριαμβευθῆ και. Ὑπῆρχον μέντοι ἐκ τῶν πολιτῶν καὶ τῶν συγ κλητικῶν πολλοὶ τῶν δὲ ἀρχιερέων οὐκ ὀλίγοι· οἱ δημευθέντες οὕτως περιαγόμενοι κατὰ τὴν ἀγορὰν γυμνοί, οἰκτρῶς ἐτελεύτησαν· καὶ γενομένου φό σου μεγάλου, οἱ λοιποὶ ἐσωφρονίσθησαν. Ολολύζετο γὰρ, φησί, πίτυς, ὅτι πέπτωκε κέδρος. Έστησε δὲ καὶ τὸν κίονα τὸν λεγόμενον Αυγουστιῶνα, ἐπιθεὶς ἐπάνω ἔφιππον τὴν αὐτοῦ στήλην, κρατοῦσαν τῇ μὲν ἀριστερᾷ χειρὶ μῆλον σφαιροειδές, ὡς τῆς γῆς ἀπάσης αὐτοῦ κυριεύσαντος· τὴν δεξιὰν δὲ ἀνατεταμένην ἔχουσαν, καὶ διακελευομένην, Στῆτε [Πέρ σαι], καὶ τῆς Ῥωμαίων γῆς μὴ ἐπιβῆτε. Απέστειλε δὲ καὶ Βελισάριον στρατηγὸν μετὰ πλήθους ἀναριθμήτου, καὶ πλοίων, καὶ χρυσοῦ πολλοῦ καταπολεμῆσαι Οὐανδάλους καὶ ᾿Αφρικὴν ἐκπορθῆσαι. Ος ἀγχινοίᾳ καὶ φρονήσει πάντα ληϊσάμενος, ἀνήγαγεν ἐν τῇ πόλει ἐν συντόμῳ, μετὰ πλούτου πολλοῦ, καὶ ἐθριάμβευσεν ἐν τῷ Ἱππικῷ, ὑπατίαν ποιήσας ἐν τῇ πόλει· ὥστε Ἰουστινιανὸς εἰς μὲν τὸ ἓν μέρος τοῦ νομίσματος ἑαυτὸν ἐχάραξε, εἰς δὲ τὸ ἕτερον Βελισάριον ἔνοπλον, καὶ ἐπέγραψε Βελισάριος δόξα τῶν Ῥωμαίων. Αλλ' οἷα ὁ φθόνος ἐν μεγάλη εὐδαιμονίᾳ εἴωθε ποιεῖν, ἔδινε καὶ ἐς Βελισάριον. Διαβληθεὶς γὰρ, μετέστη τῆς ἀρχῆς, καὶ Σαλομών η ἀντ᾿ αὐτοῦ στρατηγὸς ἐπέμφθη, ὃς τὰ κτισθέντα Βελισαρίῳ φυλάξαι μὴ δυνηθείς, τοῖς Οὐανδάλοις πάντων παρεχώρησεν. Ην δέ τις χαλκεὺς ἐν τῷ καιρῷ ἐκείνῳ Ανδρέας τούνομα, ἔχων μετ᾿ αὐτοῦ κύνα ξανθὸν καὶ τυφλόν, ὃς ἐποίει τέρατα. Παρεστῶτος γὰρ αὐτῷ ὄχλου, εν τε τοῖς ᾿Αρτοπωλίοις, καὶ ἐν τῷ Φόρῳ, καὶ κατὰ πάσης τῆς πόλεως, λάθρα τοῦ κυνὸς ἐκομίζετο τὰ τῶν ἐστώτων δακτυλίδια, χρυσά τε καὶ ἀργυρᾶ, καὶ χαλκᾶ, καὶ ἐτίθει εἰς τὸ ἔδαφος, περισκέπων αὐτὰ
col. 1315–1316page 2 of 46
PG 122:1315χώμασι, καὶ ἐπέτρεπε τῷ νυνὶ, καὶ ἔλεγε, καὶ ἔδι δου αὐτὸς ἑκάστῳ τὸ ἴδιον. Ομοίως καὶ διαφόρων βασιλέων νομίσματα μιγνύμενα ἀπεδίδου κατ' ὄνομα· ἀλλὰ καὶ τῶν παρεστώτων ἀνδρῶν τε καὶ γυναικῶν, ὑπεδείκνυε τὰς ἐν γαστρὶ ἐχούσας, καὶ πόρνας, καὶ μοιχούς, καὶ τοὺς κερατάδας, καὶ ἐλεή μονας καὶ κνιπούς, πάντα μετὰ ἀληθείας ἐπεδείκνυεν· ὅθεν ἔλεγον πνεῦμα Πυθῶνος ἔχειν. Ο δ' αὐτὸς βασιλεὺς πάμπολλα κτίσματα ἐποίησεν ἐκε κλησιῶν τε καὶ πόλεων, καὶ τὴν γέφυραν τοῦ Σαγγάρου· ἅπερ Προκόπιος ἱστορικὸς ἐν η' λόγῳ ἀνα εγράψατο. Εἰς δὲ τὰ τέλη αὐτοῦ ὁ βασιλεὺς Ἰουστινιανὸς τὸ περὶ φθαρτοῦ καὶ ἀφθάρτου κινήσας δόγμα, ἀλλότριος τῆς εὐσεβείας Θεοῦ ἐτελεύτησε, προβαλλό. μενος Ἰουστῖνον τὸν ἀνεψιὸν αὐτοῦ εἰς βασιλέα κουροπαλάτην τότε ὄντα. Διαθήκη Σολομώντος υἱοῦ Δαυΐδ, ὃς ἐβασίλευσεν ἐν Ἱερουσαλήμ, καὶ ἐκράτησεν καὶ ὑπέταξε πάντων ἀερίων, ἐπιγείων καὶ καταχθονίων πνευμάτων· δι' ὧν καὶ πάντα τὰ ἔργα τοῦ ναοῦ τὰ ὑπερβάλλοντα πεποίηκεν· καὶ τίνες αἱ ἐξουσίαι αὐτῶν κατὰ ἀνθρώπων· καὶ παρὰ ποίων ἀγγέλων οὗτοι οἱ δαίμονες καταργοῦνται. Τοῦ σοφοῦ Σολομῶντος. Εὐλογητὸς εἶ, Κύριε ὁ Θεὸς, ὁ δοὺς τῷ Σολομῶντι τοιαύτην ἐξουσίαν· σοὶ δόξα καὶ κράτος εἰς τοὺς αἰῶνας. Ἀμήν. Καὶ ἰδοὺ οικονομουμένου τοῦ ναοῦ πόλεως Ἱερο σολύμων, καὶ ἐργαζομένων τῶν τεχνιτῶν ἐν αὐτοῖς, ἔρχεται ὁ Ὀρνίας τὸ δαιμόνιον κατὰ τὰς ἡλίου δε σμὰς (δυσμάς 9) καὶ ἐλάμβανε τὸ ἥμισυ τοῦ μισθού τοῦ πρωτομαΐστορος παιδαρίου οὕτως καὶ τὰ ἥμισι σιτία· ἔτι καὶ τὸν ἀντίχειρα τῆς δεξιᾶς αὐτοῦ χειρὸς ἐθήλαζεν ἀφ᾽ ἑκάστης ἡμέρας· καὶ ἐλεπτύνετο τὸ παιδάριον, ὅπερ ἦν ἀγαπώμενον παρὰ τοῦ βασιλέως πάνυ. Ὁ δὲ βασιλεὺς Σολομῶν, καλέσας μιᾷ τῶν ἡμερῶν τὸν παῖδα, ἐπερώτησεν αὐτὸν λέγων· Οὐχὶ παρὰ πάντας τοὺς τεχνίτας τοὺς ἐργαζομένους ἐν τῷ ναῷ τοῦ Θεοῦ, σε ἀγαπῶ, διδούς σοι ἐν διπλῷ τοὺς μισθούς, καὶ τὰ σιτία διπλάσιον; πῶς ἐφ' ἑκάστης
col. 1317–1318page 3 of 46
PG 122:1317η ἡμέρας τε καὶ ἄρος λεπτύνῃ; Τὸ δὲ παιδάριον ἔφη πρὸς τὸν βασιλέα· Δέομαί σου, βασιλεῦ, ἄκουσον τὰ συμβάντα, καὶ ὅσα ἔχει τὸ παιδάριον. Μετὰ τὸ ἀπο λυθῆναι ἡμᾶς πάντας ἀπὸ τοῦ ἔργου τοῦ ναοῦ τοῦ Θεοῦ, μετὰ ἡλίου δεσμὰς (δυσμάς?) ἐν τῷ ἀνα παύεσθαί μοι ἔρχεται ἕν τῶν πονηρῶν δαιμονίων καὶ ἀφαιρεῖ ἀπ' ἐμοῦ τὸ ἥμισυ τοῦ μισθοῦ μου καὶ τὰ ἥμισυ σιτία. Εἶτα λαμβάνει καὶ τὴν δεξιάν μου χεῖρα καὶ θηλάζει τὸν ἀντίχειρά μου· καὶ ἰδοὺ θλιβομένη μου ή ψυχή, οὕτω τὸ σῶμά μου λεπτύνεται καθ᾿ ἑκάστην ἡμέραν. Καὶ ταῦτα ἀκούσας ἐγὼ Σολομῶν εἰσῆλθον εἰς τὸν ναὸν τοῦ Θεοῦ, καὶ ἐδεήθην ἐξ ὅλης μου τῆς ψυχῆς, νυκτὸς καὶ ἡμέρας, ὅπως παραδοθῇ μοι ὁ δαίμων εἰς χεῖράς μου, καὶ ἐξου σιάσω αὐτόν· καὶ ἐγένετο ἐν τῷ προσεύχεσθαί μοι ἐδόθη μοι παρὰ Κυρίου Σαβαώθ χάρις διὰ Μιχαὴλ τοῦ ἀρχαγγέλου αὐτοῦ, δακτυλίδιον ἔχων σφραγίδα γλυφῆς ἐκ λίθου τιμίου, καὶ εἶπε μοι Λαβὶ, Σολομῶν βασιλεῦ, υἱὸς Δαβίδ, δῶρον ὁ ἀπέ στειλέ σοι Κύριος ὁ Θεὸς, ὁ ὕψιστος Σαβαώθ· καὶ συγκλείσεις πάντα τὰ δαιμόνια τῆς γῆς ἄρσενα καὶ θήλεα· καὶ δεῖ μετ᾿ αὐτῶν ἀνοικοδομῆσαι τὴν Ἱε ρουσαλήμ, φέρειν σε τὴν σφραγίδα ταύτην τοῦ Θεοῦ. Ἡ δὲ γλυφὴ τῆς σφραγίδος τοῦ δακτυλίου τῆς πεμφθείσης, ἔστι πεντάλφα αὕτη. Καὶ περιχαρής γενόμενος ἐγὼ Σολομῶν ὕμνουν καὶ ἐδόξαζον τὸν Θεὸν τοῦ οὐρανοῦ καὶ τῆς γῆς· καὶ τῇ ἐπαύριον ἐκάλεσα τὸν παῖδα, καὶ ἐπέδωκα αὐτῷ τὸ δακτυλί διον, καὶ εἶπον αὐτῷ· Λάβε τοῦτο, καὶ ἐν ᾗ ἂν ὥρα ἔλθῃ πρὸς σὲ τὸ δαιμόνιον, εἰς τὸ στῆθος τοῦ δαιμο νέου ρίψον τοῦτο τὸ δακτυλίδιον, καὶ εἰπὲ αὐτῷ Επ' ὀνόματι τοῦ Θεοῦ, δεῦρο, καλεῖ σε ὁ βασιλεὺς Σολομῶν· καὶ δρομαῖος ἔρχου πρός με, μηδὲν δειλιάσας μηδὲ φοβηθῇς ἐν ᾧ μέλλεις ἀκούειν ὑπὸ τοῦ δαίμονος· καὶ λαβὼν τὸ παιδάριον τὸ δακτυλίδιον ἀπῆλθεν. Καὶ ἰδοὺ κατὰ τὴν ἠθισμένην ὥραν, ἦλθεν ὁ Ὀρνίας τὸ χαλεπὸν δαιμόνιον ὡς πῦρ φλεγόμενον, ὅπως τε λάβῃ τὸν μισθὸν τοῦ παιδαρίου· τὸ δὲ παιδάριον κατὰ τὸ προσταχθὲν παρὰ τοῦ βασιλέως, ἔῤῥιψε τὸ δακτυλίδιον ἐπὶ τὸ στῆθος τοῦ δαιμονίου, καὶ εἶπεν· Δεῦρο, καλεῖ σε ὁ βασιλεὺς Σολομῶν· καὶ ἀπῆγε δρομαῖος πρὸς τὸν βασιλέα. Ὁ δὲ δαίμων ἐκραύγασε λέγων, Παιδάριον, τί τοῦτο ἐποίησας πρός με; λάβε τὸ δακτυλίδιον ἀπ᾿ ἐμοῦ· κἀγὼ ἀποδώσω τὸ χρυσίον τῆς γῆς· μόνον λάβε τοῦτο ἀπ᾿ ἐμοῦ, καὶ μὴ ἀπάγῃς με πρὸς Σολομῶνα. Τὸ δὲ παιδάριον λέγει πρὸς τὸν δαίμονα· Ζῇ Κύριος ὁ Θεὸς τοῦ Ἰσραὴλ, οὐ μή σε ἀνέξωμαι, ἀλλὰ δεῦρο ἐλθέ. Καὶ ἐλθὼν δρομαίως τὸ παιδάριον χαῖρον πρὸς τὸν βασιλέα λέγον· ἔγαγον τὸν δαίμονα, βασιλεῦ, ὡς ἐκέλευσας μοι, δέσποτα, καὶ ἰδοὺ στήκεται πρὸ τῶν θυρῶν τῆς αὐλῆς τῆς βασιλείας σου κράζων καὶ δεόμενος μεγάλῃ τῇ φωνῇ, διδοὺς ἐμοὶ τὸ ἀργύριον καὶ τὸ χρυσίον τῆς γῆς τοῦ μὴ ἀγαγεῖν αὐτὸν πρὸς σέ. Καὶ ἀκούσ σας ταῦτα Σολομῶν ἀνέστη ἀπὸ τοῦ θρόνου αὐτοῦ, καὶ ἐξῆλθεν ἔξω εἰς τὰ πρόθυρα τῆς αὐλῆς τῶν βα σιλείων αὐτοῦ· καὶ ἐθεώρει τὸν δαίμονα φρίσσοντα καὶ τρέμοντα, καὶ λέγει αὐτῷ. Τίς εἰ σύ; Ὁ δὲ ἔφη, Εγώ Ορνίας καλοῦμαι· καὶ ὁ Σολομῶν λέγει αὐτῷ
col. 1319–1320page 4 of 46
PG 122:1319Λέγε μοι, ὦ δαῖμον, ποίῳ ζωδίῳ κεῖσαι Ὁ δὲ εἶπεν Υδροχόῳ, καὶ τοὺς κειμένους δι᾿ ἐπιθυμιών γεν ναίων ἐπὶ γῆν παρθένων. τῷ ζωδίῳ κέκληται τού τους ἀποπνίγω, εἰ μηδὲ καὶ ὑπνωτικόν· εἰς τρεῖς μορφὰς μεταβάλλομαι, ὁπόταν οἱ ἄνθρωποι ἔρχωνται δι᾽ ἐπιθυμίας γυναικῶν· ἐγὼ μεταμορφοῦμαι εἰς ..: θῆλυ εὔκοσμον, καὶ ἁπτομένου μου, οἱ ἄνθρωποι καθ᾽ ὕπνον ἐμπαίζω αὐτοῖς· ποτὲ δὲ πάλιν ὑπόπτι ρος γίνομαι ὑπὸ τοὺς οὐρανίους τόπους. Φαίνομαι καὶ ὡς λέων, καὶ κελεύομαι ὑπὸ πάντων τῶν δαι μόνων· ἀπόγονος εἰμὶ ἀρχαγγέλου Ουριήλ, τῆς δυο νάμεως τοῦ Θεοῦ. Ἐγὼ Σολομῶν ἀκούσας τὸ ὄνομα τοῦ ἀρχαγγέλου εὐξάμενος ἐδόξασα τὸν Θεὸν, καὶ Κύριον τοῦ οὐρανοῦ καὶ τῆς γῆς· καὶ σφραγισες αὐτὸν ἔταξα εἰς τὴν ἐργασίαν τῆς λιθοτομίας, τοῦ ; η τέμνειν τοὺς λίθους ἐν τῷ ναῷ, ἀχθέντας διὰ θαλάσσης Αραβίας τοὺς κειμένους παρὰ τὸν αἰγιαλόν Φοβούμενος δὲ τὸν σίδηρον προς καὶ λέγει μοι, Δέομαί σου, βασιλεῦ Σολομῶν, ἔασόν με ἄνετον εἶναι, καγώ σοι ἀναγάγω πάντα τὰ δαιμόνια. Μὴ θελόντος δὲ αὐτοῦ ὑποταγῆναί μοι, εὐξάμενος τοῦ ἀρχαγγέλου Οὐριὴλ συνελθεῖν με εἰς βοήθειαν, καὶ εὐθέως εἶδον τὸν ἀρχάγγελον Οὐριὴλ ἐκ τῶν οὐρανῶν κατερχόμενον πρός με καὶ ἐκέλευσεν ὁ ἄγγελος κήτη θαλάσσης ἐλθεῖν ἐκ τῆς ἀβύσσου· καὶ ἔῤῥιψεν αὐτοῦ τὴν μοῖραν ἐπὶ τῆς γῆς, κἀκείνη ὑπέταξεν τὸ δαιμόνιον τὸ μέγα καὶ ἐκέλευσεν τὸν δαίμονα τὸν μέγαν καὶ θρασὺν τὸν Ὀρνίαν τοῦ κόπτειν τοὺς λίθους πρὸς τὸν ναόν· καὶ οὕτως ἐγὼ Σολομὼν ἐδόξασα τὸν Θεὸν τοῦ οὐρανοῦ καὶ τῆς γῆς ποιητήν· καὶ ἐκέλευσεν ἐλθεῖν τὸν Ὀρνίαν σὺν τῇ μοίρᾳ αὐτοῦ, καὶ ἔδωκα αὐτοῦ τὸ σφραγίδιον λέγων· Απελθε, καὶ ἄγαγέ μοι ὧδε τὸν ἄρχοντα τῶν δαιμονίων πάντων. Ὁ δὲ Ορνίας, λαβὼν τὸ δακτυλίδιον, ἀπῆλθε προς τὸν Βεελζεβούλ τὸν ἔχοντα τὴν βασιλείαν ἐπὶ τῶν δαιμονίων. Ἔφη αὐτῷ· Δεῦρο καλεῖ σε Σολομῶν - Ο δὲ Βεελζεβούλ ἀκούσας ἔφη αὐτῷ· Λέγε μοι τις ἐστιν ουτος ὁ Σολομῶν, ὃν σὺ φής μοι· ὁ δὲ Ὀρνίας δ έβριψεν τὸ δακτυλίδιον εἰς τὸ στῆθος τοῦ Βεελζεβούλ λέγων· Καλεῖ σε Σολομῶν ὁ βασιλεύς. Ανέκραξε δὲ ὁ Βεελζεβούλ φωνῇ μεγάλῃ· καὶ ἔβριψε φλόγα πυρὸς καιομένην μεγάλην, καὶ ἀναστὰς ἠκολούθει τῷ Ὀρνίᾳ· καὶ ἦλθε πρὸς Σ. Ος δὲ εἶδεν τὸν ἄρχοντα τῶν δαιμονίων, ἐδόξασα Κύριον τὸν Θεὸν τοῦ οὐρα νοῦ καὶ γῆς ποιητὴν, καὶ εἶπον· Εὐλογητὸς εἰ, Εύ ριε ὁ Θεὸς ὁ παντοκράτωρ, ὁ δοὺς τῷ παιδὶ σου Σου λομῶντι τὴν τῶν σοφῶν πάρεδρον σοφίαν, καὶ ὑπου τάξας εἰς ἐμὲ πᾶσαν τὴν δύναμιν τοῦ διαβόλου· Καὶ ἐπηρώτησα αὐτὸν, καὶ εἶπον· Λέγε τίς εἴ· Ὁ δα! μων ἔφη· Ἐγώ εἰμι Βεελζεβούλ, ὁ τῶν δαιμονίων ἔξαρχος· ἅπαντες δὲ οἱ δαίμονες ἔγγυθέν μου προεδρεύουσι· καὶ ἐμφανίζω ἑκάστου δαίμονος τὴν φαντασίαν. Αὐτὸς δέ μοι ἐπηγγείλατο πάντα τὰ ἀκάθαρτα πνεύματα ἀγαγεῖν πρός με δέσμια καὶ ἐγὼ πάλιν ἐδόξασα τὸν Θεὸν τοῦ οὐρανοῦ καὶ τῆς γῆς, καὶ εὐχαριστῶ αὐτῷ πάντοτε. Επυθόμην παρὰ τοῦ δαίμονος εἰ ἐστὶν ἐν αὐτοῖς θήλειαι· τοῦ δέ μοι φήσαντος εἶναι, κἀγὼ εἶπον ἤθελον εἰδέναι· καὶ ἀπελθὼν Βεελζεβούλ ταχύ, ἤνεγκε πρός με την Ονοσκελίδα, μορφὴν ἔχουσαν περικαλῆ, καὶ δεσμὰ γυναικὸς εὐχρώτου, καὶ κει ρατίζουσα τὴν κεφαλήν. Ελθούσῃς δὲ αὐτῆς ἔφην τραυτὸν εἰπὸς ταῦτα.
col. 1321–1322page 5 of 46
PG 122:1321αὐτῇ· Λέγε μοι τίς εἴ. Ἡ δὲ μοι ἔφη· Ἐγὼ Ονο σκελὶς παλοῦμαι· πνεῦμα σεβωμάτω (?) πεποιημένων· φωλαῖον ἐπὶ τῆς γῆς· σπήλαιόν μοι χρύσειον ἔνθα κείμαι· ἔχω δὲ πολυποίκιλον τόπον· ποτὲ μὲν ἀνθρώποις πνίγω δι᾿ ἀγχόνης· ποτὲ δὲ ἀπὸ τῆς φύσεως εἰς ἀγκῶνας σκωλήκια) φωλεύω τὰ δὲ πλεῖστά μοι οἰκητήρια εἰσὶ κρημνοί, σπήλαια, φάραγγες· πολλάκις δὲ καὶ συγγίνομαι τοῖς ἀνθρώποις ὡς γυνή δοκοῦσα εἶναι· πρὸ πάντων δὲ τοῖς μελιχρόοις· οὗτοι γὰρ συναστρον μοι εἴσι· καὶ γὰρ τὸ ἄστρον μου οὗτοι λάθρα καὶ φανερῶς προσκυνοῦ σε καὶ οὐκ οἴδασιν ὅτι αὐτοὺς βλάπτουσι, καὶ πλεῖόν με κακουργεῖν ἐρεθίζουσι· θέλουσι γὰρ διὰ τῆς μνήμης χρυσίον πορίζειν· ἐγὼ δὲ παρέχω ὁλίο γον τοῖς καλῶς με προσκυνοῦσιν. Επηρώτησα δε αὐτὴν κἀγὼ Σολομῶν, πόθεν γεννά. Η δέ μοι ἔφη, η Από φωνῆς ἀκαίρου, τοῦ καλουμένου ἤχου ἀνθρώπου μολίβδου?) ἀφέντος ἐν ὕλῃ ἐγεννήθην. Εφην δὲ ἐγὼ αὐτῇ· Ποίῳ ἄστρῳ διέρχῃ; Ἡ δέ μοι εἶπε Πανσελήνῳ ἄστρῳ, διότι καὶ ἡ σελήνη τὰ πλείονα οδεύει· Ἐγὼ δὲ λέγω πρὸς αὐτήν· Καὶ ποῖος ἐστιν ὁ ἄγγελος ὁ καταργῶν· σε; Ἡ δὲ εἶπέ μοι, Ὁ ἐν σοὶ βασιλεύων. Κἀγὼ εἰς χλούην λογισάμενος ἐκέ λευσα στρατιώτην κροῦσαι αὐτήν· Ἡ δὲ ἀνακράξασα εἶπεν, Εγώ σοι, βασιλεῦ, ὑπὸ τῆς δεδομένης σοι σοφίας τοῦ Θεοῦ, καὶ ὑπὸ τοῦ ἀγγέλου Ἰωήλ. Ἐγὼ δὲ ἐκέλευσα αὐτὴν νήθειν τὴν κάναβιν εἰς τὰς σχοίνους ἐν τῷ ἔργῳ τοῦ κτίσματος τοῦ Θεοῦ, καὶ οὕτως σφραγίσας καὶ δήσας αὐτὴν, ἐκατηργήθη ὥστε ἵστασθαι νυκτὸς καὶ ἡμέρας νήθειν τὴν κάνε ναβιν. Καὶ ἐκέλευσα ἀχθῆναί μοι ἕτερον δαιμόνιον, καὶ εὐθέως μοι προσῆλθεν ὁ δαίμῶν ᾿Ασμοδαίος δεδεμένος, καὶ ἠρώτησα αὐτὸν, Σὺ τίς εἶ; Ὁ δὲ μετὰ θυμοῦ καὶ ὀργῆς ἐμβλέψας με ἔφη· Σὸ δὲ τίς εἶ; Καὶ εἶπον αὐτῷ· Οὕτως τετιμωρημένος ἀπο κρίνῃ μοι· ὁ δὲ μετ᾿ ὀργῆς λέγει μοι· ᾿Αλλὰ πῶς σοι ἀποκριθῶ, σὺ γὰρ ἀνθρώπου υἱὸς εἶ· ἐγὼ δὲ ἀγγέλου σπορὰ διὰ θυγατρὸς ἀνθρώπου ἐγεννήθην ὥστε οὐδὲν ὑπερήφανον ῥῆμα οὐρανίου γένους πρὸς γηγενεῖς· διὸ καὶ τὸ ἄστρον μου ἐν οὐρανῷ φωτεύει καὶ αὐτὸ ἄνθρωποι λέγουσιν ἀμαξαν, οἱ δὲ τὸν δρα κοντοπαῖδα πλησιάζομαι σὺν τῷ ἄστρῷ αὐτοῦ, καὶ πολλά μοι μὴ ἐρώτα, ὅτι καὶ σοῦ τὸ βασίλειον πρὸς χρόνους μικρούς διαῤῥήγνυται, καὶ πρόσκαι. ρός ἐστιν ἡ δόξα σου· καὶ ὀλίγα ἡμᾶς τυραννήσεις, καὶ πάλιν νομὴν ἔξομεν εἰς τὴν ἀνθρωπότητα· ὥστε σέβεσθαι ἡμᾶς ὡς θεοὺς ὄντας, μὴ γινωσκόντων τῶν ἀνθρώπων τὰ ὀνόματα τῶν καθ' ἡμᾶς τεταγμένων ἀγγέλων. Ἐγὼ δὲ Σολομῶν, ταῦτα ἀκούσας, ἐπιμελέστερον δεσμώσας αὐτὸν ἐκέλευσα μαστίζεσθαι βουνεύροις, καὶ ἀπολογεῖσθαι τίς καλεῖται καὶ τίς ἡ ἐργασία αὐτοῦ. Ὁ δὲ ἔφη μοι, Ἐγὼ Ασμοδαίος καλοῦμαι παρὰ βροτοῖς· καὶ ἡ ἐργασία μου ἐστὶ τὸ τοὺς νεονύμφους ἐπιβουλεύειν μὴ συμμιγῆναι, καὶ παν τελῶς ἀποχωρίζω διὰ πολλῶν συμφορῶν, καὶ γυναικῶν παρθένων κάλλος ἀφανίζω, καὶ καρδίας ἀλλοιῶ. Εφην δ' ἐγὼ αὐτῷ· Μόνη σου ἡ ἐργασία ἔστιν αὔτη; ὁ δὲ λέγει μοι· Περιφέρω ἀνθρώπους εἰς λύσε Ο
col. 1323–1324page 6 of 46
PG 122:1323σαν καὶ εἰς ὄρεξιν· ἔχοντας τὰς γυναῖκας αὐ τῶν, πάλιν εἰς ἑτέρας ἑτέρων ἀπέρχεσθαι ἐν νυκτ καὶ ἡμέρᾳ· ὥστε καὶ τὴν ἁμαρτίαν ἐπιτελεῖν, καὶ εἰς φόνους ἐμπλανήσεσθαι· ὅρκισα δὲ αὐτῷ τὸ ὄνομα Κυρίου Σαβαώθ λέγων· Φοβήθητι τὸν Θεὸν, Ατμο δαῖς, καὶ εἶπέ μοι ποίῳ ἀγγέλῳ καταργῇ σύ. Ο δε ἔφη, Διὰ Ραφαὴλ τοῦ ἀρχαγγέλου τοῦ παρεστῶτος ἐνώπιον τοῦ θρόνου τοῦ Θεοῦ. Διώκει δέ με ιχθύος ἦπαρ καὶ χολή, ἐπὶ μυρικίνῳ ἄνθρακι ἐπικαπνιζό μενα· ἐπηρώτησα πάλιν ἐγὼ αὐτόν· Μὴ κρύψης ἀπ᾿ ἐμοῦ ῥῆμα· ὅτι ἐγώ εἰμι Σολομῶν υἱὸς Δαυΐδ βασιλέως Ισραήλ· εἰπέ μοι τὸ ὄνομα τοῦ ἰχθύος ο σὺ σέβῃ· Ὁ δὲ ἔφη· Ονόματι γλάνος εὑρίσκεται ἐν τοῖς ποταμοῖς Ασσυρίων· διότι καὶ εἰς ἐκεῖνα τὰ μέρη καταπεριπολεύω. Ἐγὼ δὲ λέγω πρὸς αὐτόν Οὐδὲν ἕτερον παρὰ σοὶ ᾿Ασμοδαίῳ; ὁ δὲ ἔφη μοι Επίσταται ἡ δύναμις τοῦ Θεοῦ, τοῦ διὰ τῆς ἐκείνου σφραγίδος δεσμώσας με ἀλύτοις δεσμοῖς· ὅτι ἅπερ εἶπόν σοι ἀληθῆ εἰσι. Δέομαι σου, βασιλεῦ Σολομῶν, μή με κατακρίνῃς εἰς ὕδωρ. Ἐγὼ δὲ μειδιάσεις εἶπον αὐτῷ· Ζῇ Κύριος ὁ Θεὸς τῶν πατέρων μου, σίδηρα φορέσω σε, ἀλλὰ καὶ τὸν πηλὸν ποιήσεις, εἰς ὅλην τὴν κατασκευὴν τοῦ ναοῦ, ἀνατρίβων τοῖς ποσί σου· καὶ ἐκέλευσα δοθῆναι αὐτῷ δέκα ὑβρίας φέρειν ύδωρ. Καὶ δεινῶς στέναξας ὁ δαίμων τὰ κελευσθέντα μοι κατειργάζετο. Τοῦτο δὲ ἐποίησα διότι καὶ τὰ μέλλοντα ᾔδει προμνωστικὸς ὢν, τὸ χαλεπὸν δαιμόνιον, ὁ ᾿Ασμοδαῖος. Καὶ ἐδόξασα τὸν Θεὸν ἐγὼ Σολομῶν, τὸν δόντα μοι τὴν σοφίαν τῷ δούλῳ αὐτοῦ Τὸ δὲ ἦπαρ τοῦ ἰχθύος καὶ τὴν χολὴν αὐτοῦ μετὰ ? καλαμίου στύρακος λύων ἐπέκαιον τὸν ᾿Ασμοδαίον, διὰ τὸ εἶναι αὐτὸν δυνατὸν, καὶ κατηργείτω δὲ απ τοῦ ἡ φόρην ὃς πικρία. Καὶ ἐκάλεσα πά λιν παραστῆναι μοι ἔμπροσθεν τοῦ Βεελζεβούλ τὸν ἄρχοντα τῶν δαιμονίων, καὶ ἐπικαθήσας ἐπὶ βήμα τος ἐνδοξοτέρου ἔφην αὐτῷ· Διατί σὺ μόνος άρχων τῶν δαιμονίων Ὁ δὲ ἔφη μοι· Διὰ τὸ μόνον με ὑπὸ ληφθῆναι τῶν οὐρανίων ἀγγέλων τῶν κατελθόντων. Ἐγὼ γὰρ ἤμην ἐν τῷ πρώτῳ οὐρανῷ πρῶτος ἄγγελος ὁ προσαγορευόμενος Βεελζεβούλ· καὶ νῦν κρατῶ πάντων τῶν ἐν τῷ Ταρτάρῳ δεδεμένων· ἔχω δὲ καὶ γόνον και περι πολεύει ἐν τῇ Ἐρυθρα θαλάσσῃ· καὶ ὡς ἴδιον τινὰ καιρὸν ἐπανέρχεται προς με υποταττόμενος· καὶ τὰ ἑαυτοῦ ἔργα πρός με ἀνακαλυπτει· καὶ στηρίζω αὐτὸν ἐγώ. ἡ ἀφόρητος. Ἐγὼ Σολομῶν ἐφην πρὸς αὐτὸν λέγων Βεελζεβούλ. τίς ἐστὶν ἡ πράξις σου; Ὁ δὲ λέγει, Ἐγὼ βασιλεῖς ἀπολῶν συμμαχῶ μετὰ ἀλλοφύλων τυράννων, και τοὺς ἐμοὺς δαίμονας ἐπιβάλλω πρὸς τοὺς ἀνθρώπους, ἵνα εἰς αὐτοὺς πιστεύωσιν καὶ ἀπόλωνται καὶ τοὺς ἐκλεκτοὺς δούλους τοῦ Θεοῦ, ἢ ἱερεῖς καὶ πιστοὺς ἀνθρώπους, εἰς ἐπιθυμίας ἁμαρτιῶν που νηρῶν καὶ αἱρέσεων κακῶν, καὶ ἔργων παρανέμων διεγείρω, καὶ ὑπακούουσί μου, καὶ εἰς ἀπώλειαν φέρω αὐτούς, καὶ φθόνους, καὶ φόνους, καὶ πολέ μους, καὶ ἀῤῥενοβατίας, καὶ ἕτερα κακὰ τοῖς ἀνα θρώποις ἐνεργῶ· καὶ ἀπολῶ τὸν κόσμον. Εἶπον οὖν αὐτῷ· Προσαγαγέ μοι τὴν σὸν γόνον, ὅνπερ λέ γεις ὅτι ἐστὶν ἐν τῇ θαλάσσῃ τῇ Ερυθρᾷ. Ὁ δὲ λέγει· Ἐγὼ αὐτὸν οὐ φέρω πρὸς σέ· ἐλεύσετα δὲ πρός με ἕτερος δαίμων ὀνόματι Εφιππάς,
col. 1325–1326page 7 of 46
PG 122:1325αὐτὴν δεσμεύσω, καὶ αὐτὸς ἐκ τοῦ βυθοῦ ἀναγάγει πρός με. Ἐγὼ δὲ λέγω πρὸς αὐτόν· Πῶς ἔστιν ὁ υἱός σου ἐν τῷ βυθῷ τῆς θαλάσσης, καὶ τί τὸ ὄνομα αὐτοῦ; Ὁ δὲ ἔφη· Μή με ἐπερωτᾷς, οὐ γὰρ δυνήσῃ παρ' ἐμοὶ μαθεῖν, αὐτὸς γὰρ ἐλεύσεται πρὸς σὲ δι᾿ ἐμοῦ κελεύσματος, καὶ εἴποι σοι φανερώς. Εγώ πρὸς αὐτὸν λέγω· Αέγε μοι ὑπὸ ποίου ἀγγέ λου καταργῇ συ. Ὁ δὲ ἔφη· Ὑπὸ ἁγίου καὶ τιμίου ὀνόματος τοῦ παντοκράτορος Θεοῦ τῷ καλουμένῳ παρ' Εβραίοις που (?) στική, οὗ ἡ ψῆφος χμᾶ, παρὰ δ' Έλλησι Εμμανουήλ, καὶ ἐαν τις τῶν Ρωμαίων ὁρκίσῃ με τὸ μέγα ὄνομα τῆς δυνάμεως 'Ελεὴθ, ἀφανὴς γίνομαι. Ἐγὼ Σολομῶν ταῦτα ἀκού σας ἐξεπλάγην, καὶ ἐκέλευσα αὐτὸν πρίζειν μάρ μαρα Θηβαϊα. Ἐν δὲ τῷ ἄρξασθαι αὐτὸν πρίζειν τὰ μάρμαρα, οἱ ἑτεροι δαίμονες ἀνεκραύγασαν φως νὴν μεγάλην, ἀλαλάζοντες διὰ τὸν βασιλέα αὐτ τῶν Βεελζεβούλ· ἐγὼ δὲ Σολομῶν ἐπηρώτησα αὐτὸν λέγων· Ε: θέλεις λαβεῖν ἄνεσιν, διήγησαί μοι περὶ τῶν ἐπουρανίων. Λέγε δὲ Βεελζεβούλο Ακουσον, βασιλεῦ, ἐὰν θυμιάσῃς στακτὴν καὶ λίβανον, καὶ βολβούς θαλασσίους, νάρδον τε καὶ κρόκον, καὶ λύχνους ἅψῃς ἑπτὰ ἐν σεισμῷ, οἰκίαν ἐρείσεις· ἐὰν δὲ καθαρὸς ὢν, ἅψῃς ὄρθρου ἐν ἡλίῳ ἡμμένου, (ἡμετέρου, ἡμετέρῳ?) καὶ ὄψει τότε δρά κοντας τοὺς οὐρανίους πῶς εἰλοῦνται καὶ σύο ρουσι τὸ ἅρμα τοῦ ἡλίου. Ἐγὼ δὲ Σολομῶν ταῦτα ἀκούσας ἐπετίμησα αὐτὸν, καὶ εἶπον· Σιώπα μοι ἕως τούτον, καὶ πρίζε τὰ μάρμαρα ὡς προσέταξά σοι. Καὶ εὐλογήσας τὸν Θεὸν ἐγὼ Σολομῶν, ἐκέ λευσα παρεῖναί μοι ἕτερον δαίμονα· καὶ ἦλθε πρὸ προσώπου μου ὃς ἦν ἐπιφέρων τὸ πρόσωπον ἐν τῷ ἀέρι ἄνω ὑψηλὸν, καὶ τὸ ὑπόλοιπον τοῦ πνεύ ματος εἰλούμενον ὡσεὶ κοχλίας· καὶ ὀλίγους διέβ έηξεν στρατιώτας· ἤγειρε δὲ καὶ φοβερὸν κονιορτόν ἐπὶ τῆς γῆς, καὶ ἀνέφερεν ἄνω· καὶ πάλιν ἔῤῥιπτεν ἐπὶ τὸ ἡμᾶς θαμβῆσαι· καὶ εἶπεν τίνα ἔχω ἐρωτῆσαι ὡς ἐπὶ πολύ, καὶ ἀναστάντα με πτύσαι χαμαὶ κατ᾽ ἐκείνου τοῦ τόπου καὶ ἐσφράγισα τῷ δακτυλιδίῳ τοῦ Θεοῦ καὶ οὕτως ἔστην ἡ αὔρα. Τότε ἠρώτησα αὐτὸν λέγων· Σὺ τις εἶ; Αρα (αΰρα?) οὕτω πάλιν κονιορτόν τινάξας ἀπεκρίθη μοι· Τί σὺ θέλεις, βασ. Σ. Απεκρίθην αὐτῷ· Εἰπέ μοι τί λέγεις, καγώ σε ἐρωτᾷν θέλω. Οὕτως δὲ εὐχαριστῶ τῷ Θεῷ τῷ σοφίσαντί με πρὸς τὰς βουλὰς αὐτῶν ἀποκρίνεσθαι. Ἔφη δέ μοι· Ἐγώ εἰμι τὸ πνεῦμα τῆς τέφραν - Εἶπον δὲ αὐτῷ; Τίς ἡ πρᾶξίς σου • Η δὲ ἔφη· ᾿Ανθρώπους σκοτίζω, καὶ ἀγροὺς ἐμπυρίζω" καὶ οἴκους καταργῷ· ἐπὶ πλεῖστον δὲ ἔχω τὴν πρᾶ ξιν ἐν θέρει· ὅταν δὲ καιρὸν οὔρω, ὑποδύομαι εἰς γωνίας τειχών, νυκτὸς καὶ ἡμέρας· ἤδη γὰρ γόνος εἰμὶ τοῦ Μεγάλου. Εἶπον οὖν αὐτῷ· Ποίῳ ἄστρῳ κεῖται; Ὁ δὲ ἔφη· Ἐν αὐτῷ τῷ ἀκρόνῳ τοῦ κέρατος της σελήνης, τῷ ἐν τῷ νότῳ εὑρισκομένῳ, ἐκεῖ μοί ἐστι τὸ ἄστρον· διότι τὰ σφάλματα τοῦ ἡμιτριταίου προσετάχθην ἀνιμᾶσθαι διὰ τοῦτο ἰδόντες πολλοὶ τῶν ἀνθρώπων εὔχονται εἰς τὸν ἡμι καὶ ἀναστὰς ἔπτυσα χαμαὶ κατ' ἐκείνου τόπου καὶ ἐ. ἄρα εἰς αὐτὸν ἄκρονον.
col. 1327–1328page 8 of 46
PG 122:1327τριταῖον ἐν τοῖς τρισὶν ὀνόμασι τούτοις βουλταλι, ἀποσχίζω. θαλλάλ, μελχάλ· καὶ ἰῶμαι αὐτούς. Εἶπον δὲ αὐτῷ ἐγὼ Σολομῶν· Οτε οὖν θέλῃς κακουργεῖν, ἐν τίνι και κουργεῖς; Ὁ δέ μοι ἔφη· Ἐν τῷ ἀγγέλῳ, ᾧ καὶ τρι ταῖος ἐπαναπαύεται. Επηρώτησα δὲ αὐτὸν καὶ εἶ πον· Ἐν ποίῳ δὲ ὀνόματι; Ὁ δὲ ἔφη· Τοῦ ἀρχαγγέλου Αζαήλ. Καὶ ἐπεκαλεσάμην τὸν ἀρχάγγελον 'Αζαήλ, καὶ ἐπεσφράγισα τὸν δαίμονα· καὶ ἐκέλευσα αὐτὸν λίθους μεγάλους ἁρπάζειν, καὶ εἰς τὰ ὑψηλὰ τοῦ ναοῦ ἀκοντίζειν τοῖς τεχνίταις· καὶ ἀναγ καζόμενον τὸ δαιμόνιον τὰ προστεταγμένα ἐποίει. Καὶ ἐγὼ πάλιν ἐδόξασα τὸν Θεὸν τὸν δόντα μοι ἐξουσίαν ταύτην· καὶ ἐκέλευσα παρεῖναί μοι ἕτερον δαιμόνιον. Καὶ ἦλθον πνεύματα ἑπτὰ θηλυκὰ συνδεδεμένα καὶ συμπεπλεγμένα, εὔμορφα τὸ εἶδος καὶ εὔσχημα· ἐγὼ δὲ Σολομῶν ἰδὼν ἐπηρώτησα αὐτά Ὑμεῖς τίνες ἐστέ; Αἱ δὲ ὁμοθυμαδόν μία φων ἔφησαν Ἡμεῖς ἐσμεν ἐκ τῶν τριάκοντα τριών στοιχείων τοῦ κοσμοκράτορος τοῦ σκότους. Ἔφησε δὲ ἡ πρώτη· Ἐγώ εἰμι ἡ ᾿Απάτη· ἡ δευτέρα - Εγώ εἰμι ἡ Ἔρις· ἡ τρίτη Ἐγώ εἰμι Κλωθός· δ ἐπι μάχη· ἡ τετάρτη· Ἐγώ εἰμι ἡ Ζώλη ἡ πέμπτη· Ἐγώ εἰμι ἡ Δύναμις· ἡ ἕκτη, Ἐγώ εἰμ ἡ Πλάνη· ἡ ἑβδόμη, 'Εγώ εἰμι ἡ Κακίστη· καὶ τὰ ἄστρα ἡμῶν ἐν οὐρανῷ εἰσιν, ἑπτὰ ἄστρα μικροφα νῆ ἐν ὁμονοίᾳ· καὶ ὡς θεὸς καλούμεθα· ὁμοῦ ἀλλαστούμεθα, καὶ ὁμοῦ οἰκοῦμεν, πότε τὴν Αυ δίαν, πότε τὸν Ολυμπον, πότε δὲ μέγα ὄρος· ἐπηρώτησα δὲ αὐτὰς ἐγὼ Σολομῶν μιᾷ ἑκάστῃ, Αρξάμην δὲ ἀπὸ πρώτης ἕως τῆς ἑβδόμης. Η πρώτη ἔφη Ἐγὼ Απάτη εἰμὶ, ἀπατῶ, πλέκω ὧδε κἀκεῖ· αἱρέσ σεις ἐρεθίζω· ἀλλ' ἔχω τὸν καταργοῦντά με ἄγγελον Λαμεχάλαλ. Ομοίως καὶ ἡ δευτέρα ἔφη, Ἐγώ εἰμι ἡ Ἔρις· ἔρις [καὶ ἔρις τῶν (6)] ἐρίδων· φέρω ξύλα, λίθους, ξίφη, τὰ ὅπλα μου τοῦ τόπου· ἀλλ' ἔχω ἄγ γελον τὸν καταργοῦντά με, Βαρουχίαχήλ. Ομοίως καὶ ἡ τρίτη ἔφη· Ἐγὼ Κλωθὸδ καλοῦμαι, δ ἐστι μάχη, οὐ σχημένους χύσαι καὶ περισχεθῆναι ποιῶ καὶ τί πολλὰ λέγω; ἔχω ἄγγελον τὸν καταργοῦντά με Μαρμαράθ. Ομοίως καὶ τετάρτη ἔφη· Ἐγὼ ποια τοὺς ἀνθρώπους μὴ σωφρονεῖν· μερίζω, χωρίζω, ἀπομερίζω, παρακολουθούσης μοι καὶ τῆς ἔριδος ἀποχωρίζω ἄνδρα ἀπὸ τῆς συγκοίτου αὐτοῦ· καὶ τέκνα ἀπὸ γονέων, καὶ ἀδελφοὺς ἀπὸ ἀδελφῶν· καὶ τί πολλὰ λέγω κατ᾿ ἐμοῦ; ἔχω ἄγγελον τὸν κατα γοῦντά με, τον μέγαν Βαλθιούλ. Πμοίως καὶ ἡ πέμπτη ἔφη· Ἐγώ εἰμι Δύναμις· δυνάμει τυράννους ἀνιστῶ, βασιλεῖς καθαιρῶ, πᾶσι τοῖς ὑπεναντίοις παρέχω δύναμιν· ἔχω ἄγγελον τὸν καταργοῦν τά με Αστεραώθ. Ομοίως καὶ ἡ ἕκτη ἔφη· Ἐγώ εἰμι Πλάνη, βασιλεῦ Σολομῶν, καὶ σὲ δὲ πλανῶ ὡς καὶ ἐπλάνησά σε καὶ ἐποίησα ἀποκτῆναι τὸν ἀδελφόν σου· ἐγὼ πλανῶ ἡμᾶς (ὑμᾶς?) τάφους ἐρευνῶν· καὶ διορύκτας διδάσκω· καὶ ἀποπλανώ ψυχὰς ἀπὸ πάσης εὐσεβείας, καὶ ἕτερα πολλὰ φαύλα δὲ πλανῶ ὡς καὶ
col. 1329–1330page 9 of 46
PG 122:1329ἐν ἐμοί· ἔχω δὲ τὸν καταργοῦντά με ἄγγελον Οὐ ριήλ. Ομοίως καὶ ἡ ἐβδόμη ἔφη· Ἐγώ εἰμι κακίστη· καὶ σὲ αὐτὸν κακῶ· ὅτι κελευστῶ (κελευσῶ?) Αρτέμιδος δεσμούς· ἡ δὲ ἄκρις με λύσει· δι᾿ αὐτῆς γάρ σε δεῖ πρᾶξαι τὴν ἐπιθυμίαν, (ἐμὴ) [ἐμὴ εἰ γὰρ ἦν τις σοφός, οὐκ ἐπιστρέψῃ ἴχνος πρός με. μήν] κατ' ἐμαυτῆς τὴν ἐπιθυμίαν τῆς σοφίας· ἐὰν Ἐγὼ δὲ Σολομῶν ἀκούσας καὶ θαυμάσας ἐσφρά γισα αὐτὰς ἐν τῷ δακτυλιδίῳ· καὶ ἐπειδὴ ταύτο και ἦσαν, ἐκέλευσα αὐτὰς ὀρύσσειν τοὺς θεμελίους τοῦ ναοῦ τοῦ Θεοῦ· ἐπεὶ διακοσίους πεντήκοντα πή-; χεις ἦν τὸ μῆκος· ἔφησα δὲ αὐτὰς εὐτόνους εἶναι καὶ κοινῶς γογγύταται τελέσαι τὰ κελευσθέντα αὐτ ταῖς κατηργάζοντο. Ἐγὼ δὲ Σολομῶν δοξάσας τὸν Κύριον, ἐκέλευσα παρεῖναί μοι ἕτερον δαιμόνιον. Καὶ προσενέχθη μοι δαιμόνιον ἄνθρωπος ἔχων τὰ πάντα μέλη, ἀκέφαλος δέ· κἀγὼ ἰδὼν εἶπον αὐτῷ Λέγε μοι σὺ τίς εἶ. Ὁ δὲ εἶπεν. Δαιμόνιόν εἰμι. πον δὲ αὐτῷ. Τίς; Ὁ δὲ ἔφη. Ἐγὼ καλοῦμαι Φθό νος· ἐγὼ γὰρ κεφαλὰς ἡδέως κατεσθίω, θέλων ἐμαυτῷ κεφαλὴν περιποιήσασθαι, καὶ οὐ χορτάζω, ἐπιθυμῶ δὲ κεφαλὴν τοιαύτην ἔχειν, οἵαν καὶ σύν Ταῦτα ἀκούσας ἐγὼ Σολομῶν ἐσφράγισα αὐτὸ, ἐκε τείνας τὴν χεῖρά μου κατὰ τοῦ στήθους αὐτοῦ, καὶ:! ἀνεπήδησεν ὁ δαίμων καὶ ἔῤῥιψεν ἑαυτὸν, καὶ ἐγόγγυσεν εἰπὼν, Οἴμοι, ποῦ πάρειμι; ὦ προδότα Ορ-:? νία, οὐ βλέπω. Εφην δὲ αὐτῷ ἐγὼ Σολομών· Λέγε μοι γὰρ πόθεν βλέπεις. Ὁ δὲ ἔφη, Διὰ τῶν παθῶν μου. Κἀγὼ οὖν Σολομῶν τὴν ἄνοδον τῆς φωνῆς αὐτ:? τοῦ ἀκούσας, καὶ θέλων εὐδηλότερον μαθεῖν, ἐπηρώτησα αὐτὸν, Πόθεν λαλεῖς; ἔφη δέ μοι· Ἐγὼ, βασιλεῦ Σολομῶν, ὅλως φωνὴ εἰμί, πολλῶν γὰρ ἀνα θρώπων φωνὰς κατεκληρονόμησα· ὅσοι γὰρ ἄνθρωποι καλοῦνται κωφοί, τούτων ἐγὼ τὰς κεφαλὰς κατα έκλησα, ὅτε παιδία γεννῶνται, καὶ ἡμερῶν ὀκτὼ φθάσωσι, τότε κλαίοντος τοῦ παιδίου νυκτὸς γίνομαι; πνεῦμα· καὶ διὰ τῆς φωνῆς αὐτοῦ ἐπεισέρχομαι ἐνορίαις καὶ πάνυ διακονῶ, καὶ τὸ συνάντημά μου βλαβερόν ἐστιν· καὶ εὐθέως λαβὼν ταῖς χερσί μου ὡς ἐπὶ ξίφος τὴν κεφαλὴν ἀποτέμνω· καὶ προστιθῶ ἐμαυτῷ· καὶ οὕτως ὑπὸ πυρὸς τοῦ ὄντος ἐν ἐμοὶ διὰ τοῦ τραχήλου καταδαπανᾶται· ἐγὼ εἰμι ὁ τὰς; πηρώσεις τὰς μεγάλας καὶ ἀθεραπεύτους ἐν τοῖς ποσὶν ἐπιπέμπων, καὶ ἕλκη ἐμποιώ. Καγώ Σολομῶν ἀκούσας ταῦτα, εἶπον αὐτῷ· Λέγε μοι οὖν πῶς ἐπα φίης τὸ πῦρ, ἀφ᾽ ὧν ἀποπέμπεις ἐξ αὐτῶν; Εφη δέ μοι τὸ πνεῦμα, ᾿Απὸ τῆς ἀνατολῆς· ὧδε γὰρ οὔπω εὑρέθη κἀκεῖνος Ελβουρίων ὡς ἐπεύχων τὸ αὐτὸ καὶ λυχναψίαν αὐτῷ οἱ ἄνθρωποι ἐπιτελοῦσι. κἀκείνου τὸ ὄνωμα ὄνομα) ἐπικαλοῦνται οἱ ἑπτὰ δαίμονες ἐνώπιόν μου· κἀκεῖνος θεραπεύει αὐτούς. Εἶπον δὲ αὐτῷ· Εἰπέ μοι τὸ ὄνομα αὐτοῦ Ο δὲ ἔφη· Οὐ δύναμαί σοι εἰπεῖν· ἐὰν γὰρ εἴπω αὐ τοῦ τὸ ὄνομα, ἀθεράπευτον ἐμαυτὸν ποιῶ· ἀλλ' ἐκεῖνος ἐλθὼν ἐπὶ αὐτὸ τὸ ὄνομα. Καὶ ταῦτα ἀκού σας ἐγὼ Σολομῶν εἶπον αὐτῷ· Εἰπέ μοι οὖν ὑπὸ ποίου ἀγγέλου καταργῇ σύ; Ο δὲ, Διὰ τῆς ἐμπύρου ἀστραπῆς ἔφη. Καὶ προσκυνήσας ἐγὼ Κυρίῳ τῷ Θεῷ τοῦ Ισραὴλ, ἐκέλευσα αὐτὸν ἐν τηρήσει εἶναι ἐπὶ τοῦ Βεελζεβούλ· μέχρις ὅτου ἴαξ παραγένηται. Καὶ ἐκέλευσα παρεῖναί μοι ἕτερον δαιμόνιον. Καὶ ἦλθε πρὸ προσώπου μου κύων, τὸ σχῆμα ἔχων
col. 1331–1332page 10 of 46
PG 122:1331η μέγα, καὶ ἐλάλησε φωνῇ μεγάλῃ, καὶ εἶπεν, Χαῖρε κύριε βασιλεῦ Σολομῶν. Ἐκπληκτικός δὲ γεγονώς ἐγὼ Σολομῶν, εἶπον αὐτῷ· Τίς εἶ, κύων; Ὁ δέ μοι ἔφη· Καὶ κύων σοι δοκῶ εἶναι, πρὸ γὰρ σοῦ, βασιλεί Σολομῶν, ἐγὼ ἄνθρωπος ἤμην, κατεργαζόμενος ἀθέ μιτα ἐν τῷ κόσμῳ πολλὰ καθ᾽ ὑπερβολὴν φιλολογήσας υπερίσχυσα καὶ ἄστρα οὐρανῶν κατασχεῖν· καὶ πλείονα θεῶν ἔργα κατεσκεύατα. Ἐγὼ γὰρ βλάπτω ἀνθρώπους τοὺς τῷ ἡμῶν ἄστρῳ παρακολουθούντας, καὶ εἰς ἐξηχίαν τρέπω· καὶ τοὺς φρενητιῶντας ἀν θρώπους διὰ τοῦ λάρυγγος κρατῶ, καὶ οὕτως ἀναι ρῶ. Εφην δὲ αὐτῷ ἐγὼ Σολομῶν· Τί σου τὸ ὄνομα; Ὁ δὲ ἔφη, Ράβδος· Καὶ εἶπον· Καὶ τί σου ἡ ἐργα σία; καὶ τί δύνασαι κατορθῶσαι; Ὁ δὲ ἔφη· Δός μοι ἄνθρωπον σὸν, καὶ ἀπαγάγω αὐτὸν ἐν τόπῳ ὅρους, καὶ δείξω αὐτῷ λίθον πράσυνον μετασαλευό μενον, ἐν ᾧ κοσμήσεις τὸν ναὸν Κυρίου τοῦ Θεοῦ. Ἐγὼ δὲ Σολομῶν, ἀκούσας ταῦτα, ὑπέταξα πορευθῆναι τὸν οἰκέτην μου ἅμα αὐτῷ, ἔχοντα δακτύλιον τῆς σφραγῖδος τοῦ Θεοῦ, μετ' αὐτοῦ, καὶ εἶπον αὐτῷ ὺς δ᾽ ἂν ἀποδείξει σοι τὸν λίθον τὸν πράτυνον, σφράγισον αὐτὸν μετὰ τοῦ δακτυλιδίου τούτου, καὶ κατασκόπασον ἀκριβῶς τὸν τόπον· καὶ ἀγαγέ μοι τὸν δαίμονα· ἐνθάδε. Καὶ ἔδειξεν αὐτῷ ὁ δαίμων τὸν πράτυνον λίθον, καὶ ἐσφράγισεν αὐτὸν, καὶ ἤνεγκεν τὸ δαιμόνιον πρὸς μέ. Καὶ ἔκρινα ἐγὼ Σολομών περισφραγίσας τοὺς δύο τῇ δεξιᾷ τὸν ἀκέφαλον, ὁμοίως καὶ τὸν κύνα προσδεδέσθαι ἐκεῖνον τὸν μέσ γαν· καὶ τὸν μὲν κύνα τηρεῖν τὸ διάπυρον πνεῦμα ὡς λαμπάδας νυκτὸς καὶ ἡμέρας διὰ τοῦ λαιμού παραπίπτειν τοῖς ἐργαζομένοις τεχνίταις. Καὶ ἦρα ἐγὼ Σολομῶν ἐκ τοῦ μετάλλου ἐκείνου τοῦ λίθου διακοσίους σίκλους ἐν τοῖς ἀναφοροῦσι τοῦ θυσιαστηρίου, τὸ εἶδος ὁμοιούμενον· κἀγὼ δὲ Σολομών δοξάσας Κύριον τὸν Θεὸν, καὶ περικλείσας τὸν θησαυρὸν τοῦ λίθου ἐκείνου, ἐκέλευσα δὲ πάλιν τοὺς δαίμονας μαρμαροκοπεῖν εἰς τὰς οἰκοδομὰς τῶν ἔργων τοῦ Θεοῦ, καὶ εὐξάμενος τῷ Κυρίῳ ἐγὼ Σολομῶν ἐπηρώτησα τὸν κύνα, Ποίῳ ἀγγέλῳ καταργῇ σύ; Ὁ δὲ δαίμων ἔφη· Τῷ μεγάλῳ Βριέψ. Καὶ εὐλογήσας Κύ ριον τὸν Θεὸν τοῦ οὐρανοῦ καὶ τῆς γῆς, ἐκέλευσα παρεῖναί μοι ἕτερον δαίμονα· καὶ ἦλθε πρὸ προσώπου μου λέοντος σχῆμα βρυχόμενος· καὶ σταθεὶς ἀπεκρίθη μοι λέγων· Βασιλεῦ, τὸ μὲν σχῆμα τοῦτο ὃ ἔχω πνεῦμα εἰμὶ μηδόλως δυνάμενον νοηθῆναι. Ἐγὼ ἐν πᾶσιν ἀνθρώποις τοῖς ἐν νοσήμασι κατα κειμένοις ἐφορμῶμαι παρεισερχόμενον, καὶ ἀνεν δότερον ποιῶ τὸν ἄνθρωπον, ὡς μὴ δυνηθῆναι αὐτῷ τὴν δίαιταν. Ἔχω δὲ καὶ ἑτέραν δόξαν ἐγώ, βασιλεῦ δαίμονας ἐκβάλλω· ἔχω δὲ τοὺς ὑποτεταγμένους μοι λεγεώνας· δεκτικόν εἰμὶ τοῖς τόποις ἅμα δὲ τοῖς πᾶσι δαίμοσι τοῖς τῶν ὑπ' ἐμὲ λεγεώνων. Ἐγὼ δὲ Σολομῶν, ἀκούσας ταῦτα, ἐπερώτησα αὐτόν. Τί σου τὸ ὄνομα· ὁ δὲ ἔφη Λεοντοφόρον ῥάθ τῷ γένει Εἶπον δὲ αὐτῷ· Πῶς καταργῇ σὺ μετὰ τῆς λεγεῶνός σου, ἢ ποῖον ἄγγελον (εἰς) τὸν καταργοῦντα σε.
col. 1333–1334page 11 of 46
PG 122:1333Ἐφη δέ μοι· Ἐὰν εἴπωσι τὸ ὄνομα, οὐκ ἐμαυτὸν 644, δεσμεύω μόνον, ἀλλὰ καὶ τὸν ἐπ᾿ ἐμὲ λεγεῶνα τῶν δαιμόνων. Εφην δὲ αὐτῷ· Ἐγὼ ὀρκίζω σε τὸ ὄνομα τοῦ Θεοῦ Σαβαώθ, τοῦ εἰπεῖν σε ποίῳ ὀνόματι κατά αργῆ οὗ μετὰ τῆς δυνάμεώς σου. Εἶπε δέ μοι· Τὸ πνεῦμα ὃ μεγάλοις ἀνθρώποις ἔχων πολλὰ πα θεῖν ὑπὸ ἀνθρώπων, οὗ τὸ ὄνομα ψῆφος χμδ᾽, ὃ ἐστὶν Εμμανουήλ, ὃς καὶ ἐδέσμευσεν ἡμᾶς, ὃς καὶ τότε ἐλευσόμενος κατὰ τοῦ ὕδατος, κρηνοβαπτίσε ἡμᾶς· ἐν δὲ τοῖς τρισὶ χαρακτήρσι κατάγουσαι περιηχούμενον. Καγώ Σολομῶν, ἀκούσας ταῦτα καὶ δοξάσας τὸν Θεόν, κατέκρινα αὐτοῦ τὸν λεγεώνα ξυλοφορεῖν ἀπὸ δρυμοῦ, αὐτὸν δὲ τὸν λεοντόμορφον κατέκρινα κατα πρίζειν λεπτὰ τοῖς ὀδοῦσιν, εἰς ὑπόκαυσιν τῆς και μίνου τῆς ἀσβέστου εἰς τὸν ναὸν Κυρίου τοῦ Θεοῦ, καὶ προσκυνήσας Κύριον τὸν Θεὸν τοῦ Ἰσραὴλ, ἐκέλευσα παρεῖναί μοι ἕτερον δαίμονα. Καὶ ἦλθε πρὸ προσώπου δράκων τρικέφαλος φοβερόχροος· καὶ ἐπερώτησα αὐτόν. Σὺ τίς εἴ; Ο δέ μοι ἔφη • Πνεῦμα τριβόλαιόν εἰμὶ, ἐν τρισὶ πράξεσι κατεργαζόμενον. Ἐγὼ δὲ ἐν κοιλίᾳ γυναικῶν τυφλῶ εὰ παιδία· καὶ ὦτα ἐπιδινῶ καὶ ποιῶ βωβά καὶ κωφά· καὶ ἐμοὶ γὰρ πάλιν ἐν τῇ τρίτῃ μοι κεφαλῇ ὑπόδυνα καὶ τύπτω τοὺς ἀνθρώπους κατὰ τὸ ἀκωδὸς τοῦ σώματος καὶ ποιῶ καταπίπτειν καὶ ἀφρίζειν καὶ τρίζειν τοὺς ὀδόντας· ἔχω δὲ τρόπον ἐν ᾧ καταργοῦμαι· ὑποση μειουμένης τῆς Ἱερουσαλήμ, εἰς τὸν λεγόμενον τόπον Κεφάλαιον. Ἐκεῖ γὰρ πρώριστο ὁ "Αγγελος τῆς μεγάλης βουλῆς· καὶ νῦν φανερῶς τ᾽ ἐπὶ ξύλου οἰκήσει ἐκεῖνος με καταργεῖ ἐν ᾧ ὑποτέναγμαι· ἐν δὲ τῷ τόπῷ ἐν ᾧ καθέζῃ, βασιλεῦ Σολομῶν, στήκει κίων ἐπὶ τοῦ ἀέρος· πορφυροδανόμενος ὁ δαίμων ὁ λεγόμενος Ἐφιπᾶς ἀπὸ τῆς Ἐρυθρᾶς θαλάσσης ἀνα γαγὼν ἀπὸ τῆς ἴσω ᾿Αραβίας· ὅστις καὶ εἰς ἀσκὸν κατακλεισθεῖς κομισθήσεται ἔμπροσθέν σου· ἐν δὲ τῇ ἀρχῇ τοῦ ναοῦ δνπερ ήρξω κτίξειν, βασιλεῦ Σολομῶν, ἀπόκειται χρυσίον πολύ, ὅπερ ὀρύξας ἄρον· Καγώ Σολομῶν, ἀποστείλας τὸν παῖδα μου, εὗρον καθὼς εἶπέ μοι τὸ δαιμόνιον· καὶ σφραγίσας τῷ δακτυλιδιῳ ἔνεσα Κύριον τὸν Θεόν· εἶπον οὖν αὐτῷ· Τί σὺ λέγεις; ὁ δαίμων ἔφη· Κορυφή δρα κόντων εἰμί· καὶ ἐκέλευσα αὐτὸν πλινθουργεῖν ἐν τῷ ναῷ· εἶχεν χεῖρας ἀνθρώπων· καὶ προσκυνήσας Κύριον τὸν Θεὸν τοῦ Ἰσραὴλ, ἐκέλευσα παρεῖναι μοι ἔτερον δαίμονα. Καὶ ἦλθεν πρὸ προσώπου μου πνεῦμα γυναικοειδὲς τὴν κορυφὴν κατέχουσα ἀπὸ παντὸς μέλους· καὶ τὰς λυσίτριχας ταῖς θριξί· καὶ ἔφην πρὸς αὐτήν· Λέγε μσι, σὺ τίς εἴ; Ἡ δὲ ἔφη Καὶ τίς σὺ εἴ, ἤ τινα χρείαν ἔχεις ἀκοῦσαι τὰ κατ' ἐμοῦ; Αλλ᾽ εἰ θέλεις μαθεῖν· στήκω γὰρ δεδεμένη; πρὸ προσώπου σου, πορεύθητι οὖν ἐν τοῖς ταμείοις " σου τοῖς βασιλικοῖς, καὶ νιψάμενος τὰς χεῖρας, πάλιν με, καὶ μαθήσῃ, βασιλεῦ, τίς εἰμι ἐγώ. Καὶ τοῦτο ποιήσας ἐγὼ Σολομῶν, καθὼς συνέταξε μοι, ήνεσχόμην διὰ τὴν ἐνοῦσαν μοι σοφίαν, ἵνα δυνηθῶ ἀκοῦσαι τὰς πράξεις αὐτῆς, καὶ ἐλέγξαι αὐτὰς, καὶ φατερῶσαι τοῖς ἀνθρώποις, καὶ καθήσας ἔφησα πρὸς τὸν δαίμονα, Τίς εἶ· Καὶ εἶπεν· Εγώ εἰκώδος - εἰκώδες. καθήσας πρὸ τοῦ βήματός σου, τότε ἐρωτήσεις
col. 1335–1336page 12 of 46
PG 122:1335λέγομαι παρὰ ἀνθρώποις Οβιζοῦθ· ἥτις νυκτὸς οὐ β καθεύδω, ἀλλὰ περιέρχομαι πάντα τὸν κόσμον ἐπὶ ταῖς τικτούσαις γυναιξί· καὶ τὴν μὲν ὥραν στοχαζομένη σταματίζω (σταμαι καὶ ἐὰν ἐπιτύχω, ἔπνιξα. Εἰ δὲ μήγε, ἀναχωρῶ εἰς ἕτερον τόπον· μίαν γὰρ νύκτα ἀποχωρῆσαι ἄπρακτος οὐ δύναμαι· πνεῦμα γὰρ χαλεπόν εἰμι, μυριώνυμον καὶ πολύμορφον· καὶ νῦν μὲν ὧδε καὶ νῦν ἐκεῖ πνεῦμα νῦν ἔκεῖ ] εἶναι· καὶ εἰς τὰ δατικά μέρη περιέρχομαι. Αλλ' ὡς ἐστὶ νῦν (?) περισφραγίσας με τῷ δακτυλιδίῳ τοῦ Θεοῦ οὐκ ἐποίησας· οὐ παρέστηκά σοι· ἐγὼ οὐ δέν με διατάξαι δυνήσῃ· οὐδέν μου γάρ ἐστιν ἔργον, εἰ μὴ βρεφῶν ἀναίρεσις, καὶ ὥτων κωφότης, καὶ ὀφθαλμῶν ἀδικία, καὶ στομάτων χαλινόδευμα, καὶ φρε νῶν ἀπώλεια, καὶ σωμάτων ἄλγησις, Ταῦτα ἀκού σας ἐγὼ Σολομῶν, ἐθαύμασα τὸ εἶδος αὐτοῦ, ἐθει ρουν ἅπαν τὸ σῶμα αὐτῆς σκοτία· ἡ δὲ ὄψις αὐτῆς ὅλη λαμπρὰ διάχλωρος, καὶ αἱ τρίχες αὐτῆς ἡγριω μέναι ὡς δράκοντος· καὶ τὰ σύμπαντα μέλη αὐτῆς, ἀόρατα. Καὶ ἡ φωνὴ αὐτῆς κατάδηλος ήρχετο πρὸς μέ. Κἀγὼ κατασοφισάμενος εἶπον, λέγε με:, πνεῦμα πονηρόν, ποίῳ ἀγγέλῳ καταργῇ σύ: Ἡ δέ μοι ἔφη· Τῷ ἀγγέλῳ τοῦ Θεοῦ τῷ καλουμένῳ Αφαρώφ, ὁ ἑρμηνεύεται Ραφαήλ, ᾧ καὶ νῦν κατα αργοῦμαι εἰς τὸν ἅπαν χρόνον· Οὗ τὸ ὄνομα είν τις τῶν ἀνθρώπων ἐπίσταται καὶ ἐπὶ γεννώσῃ (ει) γυναικὶ γράψῃ, τότε οὐ δυνήσομαι εἰσελθεῖν, οὗ ὁ ψῆφος χμ΄. Κἀγὼ Σολομῶν, ἀκούσας ταῦτα καὶ δοξάσας τὸν Κύριον, προσέταξα δεσμευθῆναι αὐτῆς τὰς τρίχας, καὶ κρεμασθῆναι ἔμπροσθεν τοῦ ναοῦ τοῦ Θεοῦ· ἵνα πάντες οἱ υἱοὶ Ἰσραὴλ διερχόμενο καὶ βλέποντες δοξάζουσι Κύριον τὸν Θεὸν Ἰσραήλ, τὸν δόντα μοι τὴν ἐξουσίαν ταύτην καὶ σοφίαν καὶ δύναμιν παρὰ Θεοῦ διὰ τῆς σφραγῖδος ταύτης· καὶ πάλιν ἐκέλευσα παρεῖναί μοι ἔτερον δαίμονα. Και ἦλθε πρὸ πρόσωπου δρακοντοειδής ανακυλινούμεν νος, τὸ δὲ προσώπον καὶ τοὺς πόδας ἔχων ἀνθρώπου, τὰ δὲ μέλη αὐτοῦ πάντα ἀπὸ τῶν ποδῶν δράχον τος, καὶ πτερὰ (πτερὸν) κατὰ νότου· καὶ ἰδοὺ αὐτὸς ἔκθαμβος γενόμενος εἶπον· Τίς εἶ ὁ δαίμων; καὶ τίς λέγει (λέγῃ); καὶ πόθεν ἐλήλυθας, εἰπέ μοι. Καὶ ἀποκριθεὶς τὸ πνεῦμα λέγει· Τὸ μὲν πρῶτον παρέστηκά σοι, βασιλεῦ Σολομῶν, πνεῦμά τε θεοπο ούμενον ἐν ἀνθρώπνις· νῦν δὲ κατηργημένον διά τῆς τοῦ Θεοῦ δεδομένης σοι σφραγίδος καὶ σοφίας. Καὶ νῦν ἐγώ εἰμι ὁ λεγόμενος πτεροδράκων, οι συγγινόμενος πολλαῖς γυναιξίν, ὀλίγαις δὲ καὶ εὐμόρφοις· αἵτινες τοῦ ξυλι τούτου τοῦ ἄστρου όνομα κατέχουσι όνομα κατέχουσι· καὶ ἀπέρχομαι πρὸς αὐτές ὡσεὶ πνεῦμα πτεροειδές συγγινόμενον διὰ πλο τον, καὶ ἡ μὲν ἐβάσταζεν ᾗ ἐφόρμησα, καὶ τὸ γεννηθὲν ἐξ αὐτῆς Ἔρως γίνεται· ὑπὸ ἀνδρῶν δὲ μὴ δυναθὸν βασταχθῆναι, ἐψόφησεν ἄρα, καὶ ἡ γυνή ἐλείνη· αὕτη μου ἡ πρᾶξις ἐστί. θέσον οὖν μοι μή νον ἀρκεσθῆναι, τὰ δὲ λοιπὰ τῶν δαιμονίων ἐνοχλούμενα· ὑπὸ σοῦ καταταρασσόμενα πᾶσαν μὲν ἀλήθειαν εἴπωσι, τὰ δὲ διὰ πυρὸς ποιήσουσιν ἀναλωθῆναι τὴν μέλουσαν ὕλην των ξύλων ὑπὸ τοῦ συν άγεσθαι εἰς οἰκοδομὴν ἐν τῷ ναῷ. Καὶ ὡς ταῦτα ἐλάλησεν ὁ δαίμων, ἴδον τὸ πνεῦμα ἀπὸ τοῦ στό
col. 1337–1338page 13 of 46
PG 122:1337ματος αὐτοῦ ἐξελθών, ἐνέπρησε τὸν δρυμῶνα τοῦ Λιβάνου, καὶ ἐνεπύρισε πάντα τὰ ξύλα, ἅπερ εἰς τὸν ναὸν τοῦ Θεοῦ ἐθέμην. Καὶ εἶδον ἐγὼ Σολομῶν ὁ πεποίηκε τὸ πνεῦμα, ἡ καὶ ἐθαύμασα· καὶ δοξάσας τὸν Θεὸν ἠρώτησα τὸν δαίμονα τὸν δρακοντοειδή λέγων, Εἰπέ μοι, ποίῳ ἀγγέλῳ καταργῇ σύ; Ὁ δέ μοι ἔφη. Τῷ μεγάλῳ ἀγγέλῳ τῷ ἐν τῷ δευτέρῳ οὐρανῷ καθεζομένῳ, τῷ καλουμένῳ ἐβραϊστὶ Βαζαζάθ. Κἀγὼ Σολομῶν, ἀκού σας ταῦτα καὶ ἐπικαλεσάμενος τὸν ἄγγελον αὐτοῦ, κατέκρινα μάρμαρα πρίζειν εἰς οἰκοδομὴν τοῦ ναοῦ τοῦ Θεοῦ, καὶ εὐλογήσας τὸν Θεὸν ἐκέλευσα παρ εἶναί μοι ἕτερον δαίμονα. Καὶ ἦλθε πρὸ προσώπου μου ἕτερον πνεῦμα, ὡς γυνὴ μὲν τὸ εἶδος ἔχουσα εἰς δὲ τοὺς ὤμους ἐτέρας δύο κεφαλὰς σὺν χερσί Καὶ ἡρώτητα αὐτήν. Λέγε μοι, σὺ τίς εἶ; ἔφη δὲ μοι. Ἐγώ εἰμι Ενήψιγος, ἥτις καὶ μυριώνυμος και λοῦμαι· καὶ εἶπον αὐτῷ· Ἐν ποίῳ ἀγγέλῳ καταργῇ σύ, ἡ δέ μοι ἔφη, Τί ζητεῖς, τί χρήζεις, ἐγὼ μὲν μεταβάλλομαι ὡς θεὰ λεγομένη, καὶ μεταβάλλομαι πάλιν, καὶ γίνομαι ἕτερον εἶδος ἔχουσα· καὶ μὴ θελήσῃς κατὰ τοῦτο γνῶναι πάντα τὰ κατ' ἐμέ ἀλλ' ἐπειδὴ πάρει μοι, εἰς τοῦτο ἄκουσον, ἐγὼ παρ ρακαθέζομαι τῇ σελήνη, καὶ διὰ τοῦτο τρεῖς μορφὰς κατέχω· ὅτε μὲν μαγευομένη ὑπὸ τῶν σοφῶν, γίνο μαι ὡς Κρόνος· ὅτε δὲ πάλιν περὶ τῶν καταγόντων με, κατέρχομαι καὶ φαίνομαι ἄλλη μορφή· τὸ μὲν τοῦ στοιχείου μέτρον, ἀνίττητον καὶ ἀόριστον, καὶ ἀκατάργητὸν ἐστιν· Ἐγὼ γοῦν εἰς τὰς τρεῖς μορ φας μεταβαλλομένη, κατέρχομαι, καὶ γίνομαι τοιαύτη ἤνπερ βλέπεις, καταργοῦμαι δὲ ὑπὸ ἀγγέ λου Ραθαναήλ, τοῦ καθεζομένου εἰς τρίτον οὐρα μόν διὰ τοῦτο οὖν σοι λέγω· Οὐ δύναται με χω ρίσαι ὁ ναὸς οὗτος· κἀγὼ οὖν Σολομῶν εὐξάμενος ( τῷ Θεῷ μου, καὶ ἐπικαλεσάμενος τὸν ἄγγελον ὂν εἶπέ μοι Ραθαναὴλ, ἐποίησα τὴν σφραγῖδα, καὶ κατεσφράγισα αὐτὴν ἀλύσει τριττῇ, καὶ κάτω δεσ μὸν τῆς ἀλύσεως· ἐποίησα τὴν σφραγίδα τοῦ Θεοῦ καὶ προεφήτευσέ μοι τὸ πνεῦμα λέγον. Ταῦτα μὲν σύ, βασιλεῦ Σολομῶν, ποιεῖς ἡμῖν· μετὰ δὲ χρόνον τινά, ραγήσεταί σοι ἡ βασιλεία σου καὶ πάλιν ἐν καιρῷ διαφραγήσεται ὁ ναὸς οὗτος καὶ συνλουθήσε ται πᾶσα Ἱερουσαλήμ, ἀπὸ βασιλέως Περσῶν καὶ Μήδων καὶ Χαλδαίων· καὶ τὰ σκεύη τούτου τοῦ ναοῦ, ὃν σὺ ποιεῖς, δουλώσουσι θεοῖς, μεθ' ὧν ἂν καὶ πάντα τὰ ἀγγεῖα ἐν οἷς ἡμᾶς κατρκλύεις κλα σθήσονται ὑπὸ χειρῶν ἀνθρώπων, καὶ τότε ἡμεῖς ἐξελευσόμεθα ἐν πολλῇ δυνάμει ἔνθεν καὶ ἔνθεν καὶ εἰς τὸν κόσμον κατασπαρησόμεθα· καὶ πλανή σομεν πᾶσαν τὴν οἰκουμένην μέχρι πολλοῦ καιροῦ, 644, ἕως τοῦ Θεοῦ ὁ Υἱός τανυσθῇ ἐπὶ ξύλου· καὶ οὐκ ἐτι γὰρ γίνεται τοιοῦτος βασιλεὺς ὅμοιος αὐτῷ, ὁ πάντας ἡμᾶς καταργῶν, οὗ ἡ μήτηρ ἀνδρὶ οὐ μιγήσεται, καὶ τίς λάβῃ τοιαύτην ἐξουσίαν κατὰ πνευμάτων, εἰ μὴ ἐκεῖνος, ὃν ὁ πρῶτος διάβολος πειρᾶσαι ζητήσει καὶ οὐκ ἰσχύσει πρὸς αὐτόν· οὗ ἡ ψῆφος τοῦ ὀνόματος χμδ᾽, ὅ ἐστιν Ἐμμανουήλ. Διὰ τοῦτο, βασιλεῦ Σολομῶν, ὁ καιρός σου πονηρὸς, καὶ τὰ ἔτη σου μικρὰ καὶ πονηρά· καὶ τῷ δούλῳ σου δοθήσετα, ἡ βασιλεία σου. Κἀγὼ Σολομῶν, ἀκούσας ταῦτα, ἐδόξασα τὸν Θεὸν καὶ θαυμάσας τῶν δαιμόνων τὰς ἀπολογίας ἕως τῶν ἀποβάσεων, ἠπίστουν αὐτοῖς· καὶ οὐκ ἐπίστευον τοῖς λεγομένοις ὑπ' αὐτῶν· ὅτε δὲ ἐγένοντο, τότε συν
col. 1339–1340page 14 of 46
PG 122:1339ἥκα, καὶ ἐν τῷ θανάτῳ μου ἔγραφα τὴν διαθηκών ταύτην πρὸς τοὺς υἱοὺς Ἰσραὴλ, καὶ ἔδωκα αὐτοῖς, ὥστε εἰδέναι τὰς δυνάμεις τῶν δαιμόνων καὶ τὰς μορφάς αὐτῶν, καὶ τὰ ὀνόματα αὐτῶν τῶν ἀγγέλων ἐν οἷς καταργοῦνται οἱ δαίμονες· καὶ δοξάσας Κύ ριον τὸν Θεὸν Ἰσραὴλ, ἐκέλευσα περιδεθῆναι τὸ πνεῦμα δεσμοῖς ἀλύτοις. Καὶ εὐλόγησας τὸν Θεὸν, ἐκέλευσα παρεῖναι ἕτερον πνεῦμα· καὶ ἦλθε πρὸ προσώπου μου ἕτερον δαιμόνιον ἔχον τὴν μορφὴν ἔμπροσθεν ἵππου, ὄπισθεν δὲ ἰχθύος, καὶ φωνὴ ἦν αὐτῷ μεγάλη, καὶ ἔλεγε πρός με· Βασιλεῦ Σολομῶν, ἐγὼ πνεῦμα θαλάσσιον εἰμὶ χαλεπὸν, καὶ ἀποδέχομαι ἐν χρυσῷ καὶ ἀργύρῳ· ἐγὼ τοιοῦτον εἰμὶ πνεῦ μα διεγειρόμενον καὶ ἐρχόμενον ἐπὶ τὰ ἀπλώματα τοῦ ὕδατος τῆς θαλάσσης, καὶ ἐκποδίζω τοὺς ἐν αὐτῇ πλέοντας ἀνθρώπους· διεγύρω γὰρ ἐμαυτὸν εἰς κῦμα καὶ μεταμορφοῦμαι, ἐπιρίπτω καὶ ἐπε:ς έρχομαι τοῖς πλοίοις. Καὶ αὕτη μου ἐστὶν ἡ ἐργασία τοῦ ὑποδέχεσθαι τὰ χρήματα καὶ τοὺς ἀνθρώπους λαμβάνω γὰρ καὶ διεγείρομαι, καὶ διαρρίπτω τοὺς ἀνθρώπους ἀπὸ τῆς θαλάσσης· οὕτως εἰμὶ ἐπιθυμῶν σωμάτων· ἀλλ' ἐκρίπτω αὐτὰ ἔξω τῆς θαλάσσης ἕως τοῦ δεῦρο. Ἐπειδὴ δὲ Βεελζεβούλ άρχων τῶν ἀερίων πνευμάτων καὶ καταχθονίων, καὶ ἐπι γείων δεσπότα, καὶ συμβασιλεύει εἰς τὰς ἑνὸς ἐκά στου ἡμῶν πράξεις· διὰ τοῦτο κἀγὼ ἀνέβην ἀπὸ τῆς θαλάσσης· σκέψιν τινὰ λαβεῖν παρ' αὐτῷ· ἔχω δὲ καὶ ἐτέραν δόξαν καὶ πρᾶξιν· μεταμορφούμαι εἰς καύματα, καὶ ἀνέρχομαι ἀπὸ τῆς θαλάσσης, καὶ δεικνύω ἐμαυτὸν τοῖς ἀνθρώποις, ὡς οἱ ἐπίγειοι καλοῦσί με, κυνόπαστον ὅτι μεταμορφοῦμαι εἰς ἄνθρωπον· ἐστι μοι τὸ ὄνομα ἀληθές· ναυτίαν δὲ ἀποστέλλω τινὰ διὰ τῆς ἀνόδου μου εἰς τοὺς ἀνθρώπους· ἦλθον οὖν εἰς τὴν συμβουλὴν τοῦ ἄρχοντος Βεελζεβούλ· καὶ ἐδέσμωσέ με καὶ παρέδωκό με εἰς τὰς χεῖρας σου· κἀγὼ παρέστιν ἐνώ πιόν σου διὰ τῆς σφραγῖδος ταύτης· καὶ σὺ νῦν βασανίζεις με· ἰδοὺ νῦν δύο καὶ τριῶν ἡμερῶν ἐκλείπει τὸ πνεῦμα τὸ λαλοῦν διὰ τὸ μὴ ἔχειν με ὕδωρ. Κἀγὼ εἶπον αὐτῷ· Λέγε μοι ποίῳ ἀγγέλῳ καταργή σύ· ὁ δὲ ἔφη· Διὰ τοῦ Ἰάμεθ. Κἀγὼ δοξάσας τὸν Θεόν, ἐκέλευσα εἰς φιάλην βληθῆναι τὸ πνεῦμα, καὶ ὕδατος θαλασσίου δοχὰς δέκα αναμετρητών β', καὶ περιέφραξα ἐπάνω μαρμάρων καὶ ἀσφάλτων καὶ πίσσης εἰς τὸ στόμα τοῦ ἀγγέλου, καὶ σφραγίσας τῷ δακτυλιδίῳ ἐκέλευσα ἀποτεθῆναι εἰς τὸν ναὸν ;: τοῦ Θεοῦ· καὶ ἐκέλευσα παρεῖναί μοι ἕτερον πνεῦμα. Καὶ ἦλθε πρὸ προσώπου μου καταλισμένον ἕτερον πνεῦμα ἀνθρώπου μορφὴν ἔχον σκοτεινὸν, τοὺς ὀφ θαλμοὺς ἔχον λάμποντας, καὶ ἐν τῇ χειρὶ φέρον σπά θην,καὶ ἐπερώτησα αὐτὸ, Σὺ τίς εἶ; Ὁ δὲ ἔφη· Ἐγώ εἰμι ὀχικὸν πνεῦμα, ἀνθρώπου γίγαντος ἐν σφαγῇ τετελευτηκότος ἐν τῷ καιρῷ τῶν γιγάντων. Εἶπον αὐτῷ, Λέγε μοι τί διαπράττεις ἐπὶ τῆς γῆς· καὶ ποῦ ἔχεις οἰκητήριον. Τὸ δὲ ἐφη· Ἡ μὲν κατοικία μου ἐν τοῖς κατακάρποις τόποις· ἡ δὲ ἐργασία μου αὕτη, παρακαθίζω ἐμαυτὸν τοῖς παρερχομένοις ἀνθρώποις ἐν τοῖς μνημείοις καὶ ἐν ἀωρίᾳ παραμορφῶ ἐμαυ τὸν τοῖς τελευτῶσι, καὶ εἰ λήψομαι τινὰ εὐθέως
col. 1341–1342page 15 of 46
PG 122:1341ἀνερῶ αὐτὸν ξίφει· ἡ δὲ (εἰ δὲ οὐ δυνηθῶ ἀναιρῆσαι, ποιῶ αὐτὸν δαιμονίζεσθαι· καὶ τὰς σάρκας αὐτ τοῦ (αὐτοῦ) κατεσθίειν καὶ τοὺς στέλους ἀπὸ τῶν γενείων καταῤῥεῖν. Εφην δὲ αὐτῷ· Φοβήθητι οὖν τὸν Θεὸν τοῦ οὐρανοῦ καὶ τῆς γῆς, καὶ εἰπέ μοι ποίῳ ἀγγέλῳ καταργῇ σύ· τὸ δὲ ἔφη. Εμὲ καταργεῖ ὁ μέλλων Σωτὴρ γενέσθαι ἄνθρωπος, οὐ τὸ στοιχεῖον ἐν τῷ μετώπῳ εἴ τις ἐπιγράψει, ἡττήσει με, καὶ φοβηθεὶς ἀποστραφήσομαι ταχέως· καὶ τοῦτο δὲ τὸ σημεῖον ἐάν τις ἐπιγράψῃ, φοβηθήσομαι. Καὶ τοῦτο ἀκούσας ἐγὼ Σολομῶν, καὶ δοξάσας Κύριον τὸν Θεὸν, ἀπέκλεισα τὸ δαιμόνιον ὥσπερ καὶ τἄλλα πνεύματα. Καὶ ἐκέλευσα παρεῖναί μοι ἕτερον δαίμονα· καὶ ἦλθον πρὸ προσώπου μου τριάκοντα ἓξ πνεύματα, αἱ κορυφαὶ αὐτῶν ὡς κύνες ἄμορφοι, ἐν αὐτοῖς δὲ ἦσαν ἀνθρωπόμορφοι· ἐνοπρόσωποι, βουοπρόσωποι, καὶ πτηνοπρόσωποι. Κἀγὼ Σολομῶν ἀκούσας καὶ ἰδὼν αὐτὰ ἐθαύμασα, καὶ ἐπερώτησα αὐτὰ λέγων· ὑμεῖς τίνες ἐστέ; οἱ δὲ ὁμοθυμαδόν μια φωνῇ ἔφασαν· Ἡμεῖς ἐσμὲν τὰ τριάκοντα ἓξ στοιχεῖα, οἱ κοσμοκράτορες τοῦ σκό τους τούτου, ἀλλ' οὐ δυνήσῃ, βασιλεῦ Σολομῶν, ἡμᾶς ἀδικῆσαι, οὐδὲ κατακλεῖσαι, οὐδὲ κελεῦσαι ἡμῖν, ἀλλ᾽ ἐπειδὴ Κύριος ὁ Θεὸς ἔδωκέ σοι τὴν ἐξουσίαν ἐπὶ παντὸς πνεύματος, ἀερίου τε καὶ ἐπιγείου καὶ καταχθονίου, διὰ τοῦτο καὶ ἡμεῖς παριστάμεθα ἐνώπιόν σου ὡς τὰ λοιπὰ πνεύματα· ἀπὸ Κριοῦ καὶ Ταύρου, Διδύμου τε καὶ καρήγγου (καρήννου) Λέοντος, καὶ Παρθένου, Ζυγοῦ τε καὶ Σκορπίου, Του ξότου, ᾿Αἰγοκέρωτος, Υδροχόου, καὶ Ιχθύος. Τότε ἐγὼ Σολομῶν ἐπικαλεσάμενος τὸ ὄνομα Κυρίου Σαβαώθ, ἐπηρώτησα αὐτὰ καθ᾿ ἕνα ὁποῖος τρόπος αὐτῶν τυγχάνει· καὶ ἐκέλευσα αὐτὸς ἕνα ἕκαστον εἰς τὸ μέσον ἐλθόντα εἰπεῖν τὴν ἑαυτοῦ πρᾶξιν. Τότε προσελθὼν ὁ πρῶτος εἶπεν· Ἐγώ εἰμί ὁ πρῶ της (διάκονος?) δεκανός τοῦ ζωδιακού κύκλου, ὃς καλοῦμαι Κριός, καὶ μετ᾿ ἐμοῦ οἱ δύο οὗτο:· ἐπηρώτησα οὖν αὐτοὺς· Τίνες καλεῖσθε; Ὁ μὲν α' ἔφη, ( Εγώ, Κύριε, Ρύαξ καλοῦμαι, κεφαλὰς ἀνθρώπων ποιῶ ἀργεῖν, καὶ κροτάφους σκυλεύω, ὡς μόνον ἀκοῦσαι, Μιχαὴλ· ἔκλυσον Ρύαξ εὐθὺς ἀναχωρῶ. Ὁ δὲ β' ἔφη· Ἐγὼ Βαρσαφαήλ καλοῦμαι, ἡ μικράνους ποιῶ ἀλγεῖν τοὺς ἐν τῇ ὥρᾳ μου κειμένους· ἐὰν μόνον ἀκούσω, Γαβριήλ, ἔγκλησον Βαρσαφαήλ, εὐθὺς ἀναχωρῶ. Ο τρίτος ἔφη· Ἐγὼ Αρατοσαήλ καλοῦμαι, ὀφθαλμοὺς ἀδικῶ· καὶ σφόδρα βλάπτω, ὡς μόν νον ἀκοῦσαι, Οὐριήλ, ἔγκλησον Αρατοσαήλ, εὐθὺς ἀναχωρῶ (11(. Ὁ σ' ἔφη· Ἐγὼ Ἰουδάλ καλοῦμαι, ἔκφραξιν ὠτίων, καὶ σφήνωσιν ἀκοῶν ἐπιτελῶ· ἐὰν ἀκούσω, Οὐρουὴλ [ἔγκλησον] Ἰουδὰλ εὐθὺς ἀναχωρῶ. Ὁ ς' ἔφη· Ἐγὼ Σφενδοναὴλ καλοῦμαι, παρωτίδας ποιῶ καὶ παρίσθμια, καὶ ὀπισθότονα, ἐὰν ἀκούσω, Σαβραὴλ, ἔγκλησον Σφενδοναὴλ, εὐθὺς ἀναχωρῶ. Ὁ ζ' ἔφη Ἐγὼ Σφανδώρ καλοῦμαι ὤμων δύναμιν ἐλαττῶ καὶ σαλεύω, καὶ χειρῶν νεῦρα παραλύω· καὶ ὀστᾶ ποι χαμών (?) συντρίβω, καὶ μυελοὺς ἐκπιπύζω, ἐὰν ἀκούσω, 'Αραήλ, ἔγκλησον Σφανδώρ, εὐθὺς ἀνα χωρῶ. Ο η' ἔφη· Εγώ Βελβὲλ καλοῦμαι, καρδίας ἀνθρώπων καὶ φρένας διαστρέφω· ἐὰν ἀκούσω Αρχὴλ ἔγκλησον Βελβέλ, εὐθὺς ἀναχωρῶ. Ὁ θ' ἔφη Εγώ Κουρταὴλ καλοῦμαι· στρόφους ἐν κοιλίᾳ
col. 1343–1344page 16 of 46
PG 122:1343ἀποπέμπω· πόνους ἐπάγω, ἐὰν ἀκούσω Ἰαώθ, ἔγκλησον Κουρταὴλ, εὐθὺς ἀναχωρώ. Ο ι' ἔφη Ἐγὼ Μεταθιάξ, καλοῦμαι· νεφροὺς ποιῶ πονεῖν· ἐὰν ἀκούσω Αδωναήλ, ἔγκλησον Μεταβιάς, εὐθὺς ἀναχωρῶ. σύρον δούρον, Ὁ ια' ἔφη • Εγώ Κατανικοταήλ καλοῦμαι· μά χας καὶ ἀδικίας κατ' οἴκους ποιῶ, καὶ σκληρίαν ἐπιπέμπω· ἐάν τις θέλῃ εἰρηνεύειν εἰς τὸν οἶκον αὐτοῦ, γραψάτω εἰς ἑπτὰ φύλλα δάφνης τὸ ὄνομα τοῦ καταργοῦντός με ἀγγέλου, καὶ ταῦτα τὰ ὀνόματα, Ιαὶ, Ἰσώ, υἱοὶ Σαβαώθ, διὰ τὸ ὄνομα τοῦ μεγάλου Θεοῦ ἐγκλησάτω τῷ Κατανικοταήλ· εἶτα πλύνων τὰ δαφνόφυλλα ἐπὶ τοῦ ὕδατος ῥεύνατω τὸν οἶκον αὐτοῦ τῷ ὕδατι ἀπὸ ἔσω ἕως ἔξω, καὶ εὐθὺς ἀναχωρῶ. Ὁ ιβ' ἔφη. Ἐγὼ Σαφαθωραήλ και λοῦμαι διχοστασίαν ἐμβάλω τοῖς ἀνθρώποις καὶ εὐ φραίνομαι αὐτοὺς σκανδαλίζων, ἐάν τις εἰς χάρτην ἐπιγράψῃ ταῦτα τὰ ὀνόματα τῶν ἀγγέλων Ιπεῶ, Ιεαλῶ, Ἰωελέτ, Σαβαώθ, Ἰθοθ, Βαὶ, καὶ πλίξας φορέσει τῷ τραχήλῳ, ἢ καὶ τῆς πρὸς το οὓς ἔ (?) θη, (?) εὐθὺς ἀναχωρῶ, καὶ τὴν μέθην λύω. Ὁ ἔφη· Ἐγὼ Βοβὴλ καλοῦμαι, νευροχρίλασεις ποιῶ, ἐὰν ἐφαπτόμενος ἀκούσω τοῦ μεγάλου ᾿Αδο ναὴλ τὸ ὄνομα Ἔγκλησον Βοθοθὴλ, εὐθὺς ἀναχωρώ. Ὁ ιδ' ἔφη· Ἐγὼ Κουμεατὴλ καλοῦμαι, φρίκην καὶ νάρκην ἐπιπέμπω· ὡς μόνον ἀκούσω Ζωρωήλ, Ἔγ κλησον Κουμενταὴλ εὐθὺς ἀναχωρῶ· Ὁ:ε ἔφη, Ἐγὼ Ροηλὴδ καλοῦμαι· ψύχος καὶ ῥίγος καὶ στομάχου πόνον ἐμποιῶ, ὡς μόνον ἀκούσω ἴαξ μὴ ἐμμείνῃς μὴ θερμαίνῃς· ὅτι κάλλιον ἐστὶ Σολομών ἐνδέκα πατέρων, εὐθὺς ἀναχωρῶ. Ὁ ις' ἔφη, Εγώ Ατραξ καλοῦμαι· Ἐγὼ καταστρέφω τοῖς ἀνθρώποις πυρετοὺς ἀνιάτους καὶ βλαβερούς· ἐὰν θέλῃς με ἐγκλῆσαι· κολίανδρον κόψας ἐπίχριε τῶν χειλέων λέγων τὴν ἐπῳδὴν ταύτην· τὸ πύρεθρον τὸ ἀπὸ ῥυπαρίας, ὁρκίζω σε κατὰ τοῦ Θεοῦ τοῦ ὑψίσ στου τοῦ θρόνου, ἀναχώρει ἀπὸ ῥυπαρίας, καὶ ἀνα χώρει ἀπὸ τοῦ πλάσματος τοῦ Θεοῦ, καὶ εὐθὺς ἀνα χωρῶ. Ὁ ιζ' ἔφη, Ἐγὼ Ἱεροπαὴλ καλοῦμαι· ἐπὶ τοῦ στομάχου τῶν ἀνθρώπων καθέζομαι, καὶ ποιῶ ἀσπαρμούς ἐν βαλανείῳ, καὶ ἐν ὁδῷ· καὶ ὅπου δ᾽ ἂν εὑρεθῶ καὶ εὕρω τὸν ἄνθρωπον πτωχατίζω (εἰς)· ὃς δ᾿ ἂν εἴποι τοῖς πάσχουσιν εἰς τὸ οὖς αὐ τῶν, τὰ ὀνόματα ταῦτα ἐκ τρίτου, εἰς τὸ δεξιν, Ἰουδαριζή, σαβουνὴ, δενώ η εὐθὺς ἀναχωρῶ. Ὁ τη ἔφη ἐγὼ καλοῦμαι Βουλδουμήχ, γυναῖκας ἀπὸ ἀνδρὸς χωρίζω, καὶ φθόνον ἐπιτελῶ· ἐάν τις γράψῃ τῶν σῶν πατέρων τὰ ὀνόματα Σολομῶν ἐν χάρτῃ, καὶ θήσει αὐτὰ ἐν προθύροις τοῦ οἴκου αὐτοῦ, ἐκεῖθεν ἀναχωρῶ. Ἡ δὲ ἐπιγραφή ἐστιν αὕτη˙ κε λεύει σοὶ ὁ Θεὸς ᾽Αβραὰμ, καὶ ὁ Θεὸς Ἰσαάκ, καὶ ὁ Θεὸς ᾿Ιακώβ, ἀναχώρησον ἀπὸ τοῦ οἴκου τούτου μετ᾿ εἰρήνης, εὐθὺς ἀναχωρῶ. Ο ιθ' ἔφη Εγώ και λοῦμαι Ναθώθ, καὶ εἰς τὰ γόνατα καθέζομαι τῶν ἀν θρώπων, ἐάν τις ἐπιγράψῃ ἐν χάρτη Φνουνοβοπόλ, ἔξελθε Ναθώθ, καὶ τράχηλιν μὴ ἅψῃς, εὐθὺς ἀνα χωρῶ. Ο κ' ἔφη· Ἐγὼ καλοῦμαι Μαρδέρω, πυρετὸν ἐπιπέμπω ἀνίατον τοῖς ἀνθρώποις, ἐάν τις
col. 1345–1346page 17 of 46
PG 122:1345γράψῃ εἰς χάρτην βιβλίου, Σφηνήρ, Ραφαήλ, ἀναχωρημεν σύρον δούρον, καὶ τῷ τραχήλῳ περιάψῃ, εὐθὺς ἀναχωρῶ. Ο κα' ἔφη· Ἐγὼ Αλαθ καλοῦμαι. βήχα καὶ δύσ πνοιαν τοῖς παισὶν ἐμποιῶ· ἐάν τις ἐπιγράψῃ εἰς χάρτην· Ρορήξ, δίωξον σὺ ᾿Αλαθ, καὶ τῷ τραχήλῳ περιάψῃ, εὐθὺς ἀναχωρῶ. Ὁ κβ' ἔφη· Ἐγὼ Νεφ θαδὰ καλοῦμαι· νεφροὺς ἀλγεῖν ποιῶ· καὶ στραγ γισμούς οὔρων ἐπιτελῶ· ἐάν τις γράψῃ εἰς λαμνὸν κασσιτήρινον, Ἰαθώθ, Οὐρουήλ, Νεφθαδά, καὶ περι ἅψῃ τῷ ἐσχίῳ, εὐθὺς ἀναχωρῶ. Ὁ κδ' ἔφη· Ἐγὼ Ακτον μὲν καλοῦμαι· πλευρὰς καὶ ψόας ἀλγεῖν ποιῶ· ἐάν τις γλύψῃ ἐν ὕλῃ χαλκοῦ?) ἀπὸ πλοίου ἀστοχήσαντος ἀρνίου Μαρμαραώθ, Σαβαώθ, Ακτον μὲν δίωξον, καὶ περιάψῃ τῷ ἰσχίῳ, εὐθὺς ἀνα χωρῶ. Ὁ κε' ἔφη· Ἐγὼ ᾿Ανατρὲθ καλοῦμαι, καύ σεις καὶ πυρώσεις εἰς τὰ σπλάγχνα ἀποστέλλω, ἐὰν ἀκούσω, ἄραρα Χάραρα, εὐθὺς ἀναχωρῶ, Ο κς' ἔφη Εγώ Ενενούθ καλοῦμαι· φρένας ἀποκλέπτω καὶ καρδίας ἀλλοιῶ, καὶ νόδον ποιῶ· ἐάν τις γράψῃ, ᾿Αλλαζούλ, δίωξον Ἐνενούθ, καὶ περιάψῳ τὴν χάρ την εὐθὺς ἀναχωρῶ. Ὁ κι' ἔφη· Ἐγὼ Φῆθ και λοῦμαι· ὑπεκτικούς ποιῶ ἀνθρώπους· καὶ αἱμορα σίαν ποιῶ· ἐάν τις ορκίσῃ με εἰς οἶνον εὐώδη ἄκρα τον, κατὰ τοῦ ἐνδεκάτου ἐῶν λέγων, Ορκίζω σε κατὰ τοῦ ἑνδεκάτου τῶν παῦσαι Αξιωρήθ· καὶ δὸς ποιεῖν τῷ πάσχοντι, εὐθὺς ἀναχωρῶ. Ο κη' ἔφη Εγώ Αρπαξ καλοῦμαι, ἀγρυπνοπνίας ἐπιπέμπω, ἐάν τις γράψῃ κόκ Φνηδισμὸς, καὶ περιάψῃ τοῖς κροτάφοις, εὐθὺς ἀναχωρῶ. Ὁ κθ' ἔφη· Ἐγὼ ᾿Ανοστὴρ καλοῦμαι μητρομανίαν ἐπιπέμπω καὶ πόνους ἐν τῇ κύστῃ (κύστει) ποιῶ· ἐάν τις εἰς ἔλαιον καθαρόν, τρεῖς κόκκους δάφνης Λεάνης, (λεα ναν, λεανων, λεανει?) ἐπαλείψῃ λέγων· Ορκίζω σε, ᾿Αναστὴρ, κατὰ τοῦ μαρμαραὼ παῦσον, εὐθὺς – ἀναχωρώ. Ο λ' ἔφη· Εγώ Αλλεβορίθ καλοῦμαι· ἐάν τις νυκτοφαγήσει: ίχθυο) ὀστέον καταπίῃ, καὶ ἄρας ὀστέον ἀπὸ τοῦ ἰχθύος βήσσει, εὐθὺς ἀνα χωρῶ. Ὁ λα' ἔφη. Ἐγὼ ἡ Φησικ!ρεθ καλοῦμαι, μακρονοσίαν ποιῶ· ἐάν τις εἰς ἔλαιον βαλὼν ἅλας τριπτὸν ἐπαλείφῃ τὸν κάμνοντα λέγων· Σεραφίμ, Χερουβὶμ βοηθήσατέ μοι, εὐθὺς ἀναχωρῶ· Ὁ λβ' ἔφη, Ἐγὼ Ιχθίον καλοῦμαι· νεῦρο παραλύω, καὶ συντρίβω· ἐὰν ἀκούσω Αδοναὴθ. βοήθει, εὐθὺς ἀναχωρῶ. Ο λγ' ἔφη· Ἐγὼ ᾿Αγχονίων καλοῦμαι ἐν τοῖς σπαργάνοις καὶ ἐν τῷ, φάραγγι κείμαι· καὶ ἐάν τις εἰς φύλλα συκῆς γράψῃ, Λυκοῦργος ἐν παρά ἐν γραμμά· γράψῃ δὲ βοτρυδόν, εὐθὺς ἀναχωρῶ Λυκοῦργος· Υκοῦργος· Κούργος· Οὔργος· Γός Ος. Ὁ λδ' ἔφη· Ἐγὼ Αὐτοθεθ καλοῦμαι· φθόνους ποιῶ καὶ μάχας· καταργεί με οὖν τὸ ἄλφα καὶ τὸ ὤμεγα γραφόμενα. Ο λε' ἔφη· Ἐγὼ Φθηνόθ καλοῦμαι βασκαίνω παντὶ ἀνθρώπῳ· καταργεί με οὖν ὁ ὀφθαλμὸς πολυπαθὴς ἐγχαραττόμενος, Ὁ λς' ἔφη, Ἐγὼ Βιανακὶθ καλοῦμαι, τοῦ σώματος ἐπίφθονος εἰμί· οἴκους ἐρημῶ, σάρκας ἀφανίζω· καὶ ὅσα ἄλλα τοιαύτα· ἐάν τις γράψῃ ἐν προθύροις τοῦ οἴκου αὐτοῦ· Μηλτῶ, Αρδου, Αναάθ, φεύγω του τόπου
col. 1347–1348page 18 of 46
PG 122:1347ἐκείνου. Καὶ ταῦτα ἀκούσας ἐγὼ Σολομῶν, ἐδόξασα τὸν Θεὸν τοῦ οὐρανοῦ καὶ τῆς γῆς, ἐκέλευσα δὲ αὐτοὺς ὕδωρ κομίζειν ἐν τῷ ναῷ τοῦ Θεοῦ· καὶ ὅτι προσηυξάμην πρὸς Κύριον τὸν Θεόν· ὥστε τοὺς ἕξω δαίμονας καὶ ἐκποδίζοντας τὴν ἀνθρωπότητα συμποδίζεσθαι καὶ προσέρχεσθαι εἰς τὸν ναὸν τοῦ Θεοῦ· ἐγὼ δὲ τοὺς μὲν τῶν δαιμόνων, κατέκρινα εργάζεσθαι τὰ βαρέα ἔργα τῆς οἰκοδομῆς τοῦ ναοῦ τοῦ Θεοῦ. Τοὺς δὲ φρουραῖς κατέκλεισα· ἑτέρους πυρομαχεῖν ἐκέλευσα χρυσίῳ καὶ ἀργυρίῳ, καὶ μολίβδῳ, καὶ φιάλῳ παρα καθέζεσθαι· καὶ τοῖς λοιποῖς δαίμοσι, τρόπους ἑτοιμάσθαι, ἐφ᾽ οἷς ὀφείλουσι κατακλεισθῆναι. Και εξ χον πολλὴν ἡσυχίαν ἐγὼ Σολομῶν ἐν πάσῃ τῇ γῇ καὶ ἐν εἰρήνῃ διήγον πολλῇ, τιμώμενος ὑπὸ πάντωνἀνθρώπων, καὶ τῶν ὑπὸ τῶν οὐρανῶν. Καὶ ᾠκοδόμουν τὸν ναὸν ὅλον Κυρίου τοῦ Θεοῦ· καὶ ἡ βασιλεία μου ἦν εὐθυνοῦσαι καὶ ὁ στρατός μου ἦν μετ᾿ ἐμοῦ, καὶ λοιπὸν, ἀνεπαύσατο ἡ πόλις Ἱερουσαλήμ χαίρουσα καὶ ἀγαλλιωμένη· καὶ ἅπαντες οἱ βασιλεῖς τῆς γῆς ἤρχοντο πρός με ἀπὸ τῶν περάτων τῆς γῆς θεωρῆσαι τὸν ναὸν ὃν ᾠκοδόμουν Κυρίῳ τῷ Θεῷ. Καὶ ἀκού σαντες τὴν σοφίαν τὴν δοθεῖσάν μοι προσεκύνουν μοι εἰς τὸν ναὸν, χρυσίον καὶ ἀργύριον καὶ λίθους τιμίους πολλούς διαφόρους, καὶ χαλκὸν καὶ σίδηρον, καὶ μόλιβδον, καὶ ξύλα κέδρινα, καὶ ξύλα ἄσηπτι προσέφερόν μοι εἰς τὴν κατασκευὴν τοῦ ναοῦ τοῦ Θεοῦ· ἐν οἷς καὶ βασίλισσα Νότου γόνης ὑπο ἄρχουσα ἐν πολλῇ φρόνησει ἦλθεν καὶ προσεκύνησεν ἐνώπιόν μου ἐπὶ τὴν γῆν· καὶ ἀκούσασα τὴν σοφίαν μου ἐδόξασε τὸν Θεὸν τοῦ Ἰσραὴλ, ἐν οἷς καὶ ἐδοκ μασε δοκιμασίαν τὰ τῆς σοφίας μου πάντα, ότι ἐσοφισάμην αὐτὴν κατὰ τὴν δοθεῖσάν μοι σοφίαν· καὶ πάντες υἱοὶ Ἰσραὴλ ἐδόξασαν τὸν Θεόν. Καὶ ἰδοὺ ἐν ταῖς ἡμέραις ἐκείναις εἷς τῶν τεχνι τῶν γηραιὸς τὴν ἡλικίαν, ἔῤῥιψεν αὐτὸν ἐνώπιόν μου λέγων· Βασιλεῦ Σολομῶν, ἐλεησόν με, ὅτι γηραιὸς ὑπάρχω. Κελεύσας οὖν αὐτὸν ἀναστῆναι καὶ φησὶν 30 εἰπὲ γέρων ὃ θέλεις· ὁ δὲ ἔφτι Δέομαί σου, βασιλεῦ, υἱὸν ἔχω μονογενῆ, καὶ οὕτως ὕβρεις ἐπάγη (ει) μοι χαλεπάς, καὶ τύψης με κατὰ πρόσωπον καὶ τὴν κεφαλήν μου διέτελλεν, καὶ θά νατον πονηρὸν ἐπαγγέλλεταί μοι τούτου χάριν προ είημοι προσίημαι?) ὑμῖν ἐκδίκησόν με. Ἐγὼ δὲ Σολομῶν ταῦτα ἀκούσας κατενύγην, ἀποβλέψας εἰς τὸ ἐκείνου γῆρας, καὶ ἐκέλευσα ἀχθῆναι τὸν υἱὸν αὐτοῦ. Τοῦ δὲ ἀχθέντος ἐπηρώτουν αὐτὸν, εἰ οὕτως ἔχει· ὁ δὲ νέος ἔφη· Οὐχ οὕτως ἀπονοίᾳ ἐγὼ ἐμπεπλησμένος ὥστε τὸν γεννήτορά μου πατέρα παλάμῃ τύψαι. ἵλεως γενοῦ μοι, βασιλεῦ· οὐ γὰρ ἀθέ μετα τοιαῦτα τετόλμηκα ὁ ταλαίπωρος εγώ. Ἐγὼ δὲ ὁ Σολομῶν ταῦτα ἀκούσας παρὰ τοῦ νέου, παρεκάλουν τὸν πρεσβύτερον εἰς ἔννοιαν ἐλθεῖν, καὶ δέχεσθαι τοῦ υἱοῦ τὴν ἀπολογίαν. Ὁ δὲ οὐκ ἤθελεν ἀλλὰ μᾶλλον θανατωθήτω ἐν δὲ τῷ μὴ πείθεσθαι τὸν πρεσβύτερον, ἔμελλον τῷ νέῳ τιμωρίαν ἀποφήνασθαι· καὶ θεωρήσας Ὀρνίαν τὸν δαίμονα γελώντα. ἐθυμώθην μεγάλως διὰ τὸ γελάσαι τὸν δαίμονα ἐνώ πιόν μου· καὶ τούτους μεταστῆσαι ἐκέλευσα Ορνίαν εἰς μέσον ἀχθῆναι του βήματος. Τοῦ δὲ ἀχθέντος
col. 1349–1350page 19 of 46
PG 122:1349ἔφην αὐτῷ Επικατάρατε, τί με προσχῶν ἐγέλασας Ὁ δὲ δαίμων ἔφη· Δαίομαι σοῦ, βασιλεῦ· οὐ διὰ σὲ ἐγέλασα, ἀλλὰ διὰ τοῦτον τὸν δύστυχον γέροντα, καὶ τὸν ἄθλιον νέον, τὸν τούτου υἱὸν, ὅτι τρεῖς ἡμέ ρας καὶ ἐν ἀωρίς τε τελευτήσει ὁ υἱὸς αὐτοῦ· καὶ ἰδοὺ ὁ γέρων βούλεται κακῶς ἀναιρεῖν αὐτόν. Ἐγὼ δὲ Σολομῶν ἀκούσας ταῦτα, ἔφην πρὸς δαιμόνιον ᾿Αληθῆ εἰσὶν ἢ λέγεις. Ὁ δὲ λέγει, ᾿Αληθῇ ταῦτα, βασιλεῦ. Καὶ ἀκούσας ἐγὼ ἐκέλευσα μεταστῆναι τὸν δαίμονα, καὶ ἐλθεῖν πάλιν τὸν γηραιὸν μετὰ καὶ τοῦ υἱοῦ αὐτοῦ· ἐκέλευσα αὐτοὺς φιλία τραπῆναι καὶ τὰ εἰς τροφὴν αὐτοῖς παρασχόμενος, εἶπον οὖν τῷ πρεσβύτῃ, Μεθ᾿ ἡμέρας τρεῖς ἄγαγέ μοι ὧδε τὸν υἱόν σου, καὶ ἐπινοοῦμαι αὐτοῦ. Οἱ δὲ προσκυνήσαντες ἀνεχώρησαν. Τούτων δὲ ἀπελθόντων ἐκέλευσα εἰς μέσον ἀχθῆναι τὸν Ὀρνίαν, καὶ εἶπον αὐτῷ· Λέγε μοι, πόθεν σὺ ταῦτα οἶδας, ὃ δὲ εἶπεν· Ἡμεῖς οἱ δαίμονες ἀνερχόμ θα κατὰ τὸ στερέωμα τοῦ οὐρανοῦ καὶ μέσον τῶν ἀστέρων ιπτάμεθα καὶ ἀκούο μεν τὰς ἀποφράσεις τὰς ἐξερχομένας ἐπὶ τὰς ψυχὰς τῶν ἀνθρώπων, καὶ λοιπὸν ἐρχόμεθα, καὶ εἴτε ἐν δυναστεία, εἴτε ἐν πυρὶ, εἴτε ἐν ῥομφαία, εἴτε ἐν συμπτώματι μετασχηματιζόμενοι ἀναιροῦμεν, καὶ ἐὰν μὴ ἐν ἀωρίᾳ τις, ἢ βία τινὶ ἀποθάνῃ, μεταμορφούμεθα ἡμεῖς οἱ δαίμονες, ὥστε φραίνεσθαι τοῖς ἀνθρωποις, καὶ σέβεσθαι ἡμᾶς ἐπὶ τῆς ἀνθρωπίνης φύσεως. Ἐγὼ γοῦν ταῦτα ακούσας, ἐδόξασα Κύριον τὸν Θεὸν, καὶ ἐπερώτησα πάλιν τὸν δαίμονα· Λέγε μοι, πῶς δύνασθε εἰς τὸν οὐρανὸν ἀναβῆναι δαίμονες ὄνε τες, καὶ μέσον τῶν ἀστέρων καὶ τῶν ἁγίων ἀγγέλων μιγῆναι· ὁ δὲ ἔφη· ὅσα ἐν τῷ οὐρανῷ ἐπιτελοῦνται, οὕτως καὶ ἐπὶ τῆς γῆς οἱ τύποι αὐτῶν· εἰσὶν γὰρ ἀρχαί, ἐξουσίαι, κοσμοκράτορες, καὶ ἱπτάμεθα ἡμεῖς οἱ δαίμονες ἐν τῷ ἀέρι· καὶ ἀκούομεν τῶν ἐπουρανίων τὰς φωνάς· καὶ πάσας τὰς δυνάμεις ἐπιθεω ροῦμεν· καὶ ὡς μὴ ἔχοντες βάσιν ἀναπαύσεως, ἀτο νοῦμεν καὶ ἐκπίπτομεν ὥσπερ φύλλα ἀπὸ τῶν δένδρων· καὶ θεωροῦντες ἡμᾶς οἱ ἄνθρωποι δοκοῦσιν ὅτι οἱ ἀστέρες πίπτουσιν ἀπὸ τοῦ οὐρανοῦ· ἀλλ' οὐχ οὕτως ἐστὶν, ὦ βασιλεῦ, ἀλλὰ πίπτομεν διὰ τὴν ἀσθένειαν ἡμῶν καὶ ἐν τῷ μηδαμόθεν ἔχειν ἀντίληψιν, καταπίπτωμεν ὡς ἀστραπαί ἐν ἀωρίᾳ πολλῇ, καὶ ἐξάπινα· καὶ πόλεις καταφλέγομεν· καὶ ἀγροὺς ἐμπυρίζομεν. Οἱ γὰρ ἀστέρες τεθεμελιωμέν νοι εἰσὶν ἐν τῷ οὐρανῷ, ὥσπερ καὶ ὁ ἥλιος καὶ ἡ σελήνη. Καὶ ταῦτα ἀκούσας ἐγὼ Σολομῶν ἐκέλευσα φρουρεῖσθαι τὸν δαίμονα· ἄχρι ἡμερῶν ε· μετὰ δὲ τὰς ε' ἡμέρας μετακαλεσάμενος τὸν γηραιὸν ἔμελλον ἐρωτᾷν. Ελθὼν δὲ ὁ γέρων πρός με κατὰ πένθος καὶ μελάνῳ τῷ προσώπῳ εἶπον αὐτῷ· Εἰπὲ, πρεσβύτα, ποῦ ἐστιν ὁ υἱός σους καὶ τί τὸ σχῆμα τοῦτο; Ὁ δὲ ἔφη· Ἰδοὺ ἄπαις εγενόμην, καὶ ἀνέλ πιστα τάφῳ υἱοῦ παρακαθεζόμενος. Ηδη γὰρ ἡμέ ραι δύο νεκροῦ γεγονότος. Ἐγὼ δὲ Σολομῶν ἀκούσας ταῦτα, καὶ γνοὺς ὅτι ἀληθῆ μοι ἔφησεν ὁ δαίμων Ορνίας, ἐδόξασα τὸν Θεὸν τοῦ Ἰσραήλ· καὶ ἰδοῦσα ἡ βασίλισσα Νότου ταῦτα πάντα, ἐθαύμασεν δοξάζουσα τὸν Θεὸν Ἰσραὴλ, καὶ ἴδε τὸν ναὸν Κυρίου οικοδο η
col. 1351–1352page 20 of 46
PG 122:1351μούμενον· καὶ ἔδωκεν σίκλον χρυσίου καὶ ἀργυρίου μυριάδας ἑκατὸν, καὶ χαλκοῦ ἐκλεκτοῦ, καὶ εἰσῆλθεν εἰς τὸν ναόν· καὶ τὸ θυσιαστήριον, καὶ τοὺς ἀναφόρους τοὺς χαλκοῦς τοῦ θυσιαστηρίου καὶ τοὺς λίθους τῶν λύχνων ἐξαστράπτοντας ἐκ διαφόρων χρωμάτων, καὶ λυχνίου τοῦ λίθου, καὶ σμαράγδου, καὶ ὑακίνθου, καὶ σαπφείρου, καὶ εἶδεν τὰ σκεύη τὰ χρυσὰ καὶ ἀργυρᾶ, καὶ χαλκᾶ, καὶ ξύλινα, καὶ ἐκ δερμάτων ἁπλώματα ἠρυθροδανόμενα· καὶ ἴδε τὰς βάσεις τῶν κιόνων τοῦ ναοῦ Κυρίου· οἱ πάντες χρυ σίου ἑνός χωρὶς τῶν δαιμόνων ὧν κατέκρινα έργα ζεσθαι· καὶ ἦν εἰρήνη κύκλῳ τῆς βασιλείας μου, καὶ ἐπὶ πάσης τῆς γῆς. Καὶ ἐγένετο ἐν τῷ εἶναί με ἐν τῇ βασιλείᾳ μου, ἀπέστειλέ μοι ἐπιστολὴν ὁ βασι λεὺς ᾿Αράβων Αδάρης, ἡ δὲ γραφὴ τῆς ἐπιστολῆς η ἔγραφεν οὕτως· Βασιλεῖ Σολομῶντι χαίρειν· ἰδοὺ ἠκούσαμεν καὶ ἀκουστὸν γέγονεν εἰς πάντα τὰ πέ ρατα τῆς γῆς, τὴν ἐν σοὶ δεδομένην σοφίαν καὶ ὅτι ἄνθρωπος ἐλεήμων παρὰ Κυρίου εἶ σύ καὶ σύνεσις ἐδόθη σοι ἐπὶ πάντων πνευμάτων αερίων τε καὶ ἐπιγείων καὶ καταχθονίων· ἐπειδὴ πνεῦμα πάρεστιν ἐν τῇ χώρᾳ τῆς ᾿Αραβίας τοιόνδε· ἐν τῷ ἑωθινῷ ἄρχεται τις αὔρα ἀνέμου ἕως ὡρῶν τριῶν καὶ ἡ πτοὴ αὐτοῦ δεινὴ καὶ χαλεπή· καὶ ἀποκτείνει ἀνθρώπους καὶ κτήνη· καὶ οὐ δύναται πνοὴ οὐδεμία ζῆσαι ἐπὶ τῆς γῆς, ἐναντίον τοῦ δαίμονος ἐκείνου. Δέομαι οὖν ἐπειδὴ ὡς ἄνεμός ἐστι τὸ πνεῦμα σόφισό τι κατὰ τὴν δεδομένην σοι σοφίαν ὑπὸ Κυρίου τοῦ Θεοῦ σου· καὶ καταξίωσον ἀποστείλαι δυνάμενον ἄνθρωπον συλλαβέσθαι αὐτῷ Καὶ ἰδοὺ ἔσομαι, βασιλεῦ Σολομῶν, ἐγώ τε καὶ ὁ λαός μου, καὶ ἡ γῆ μου πᾶσα δουλή σου ἕως θανάτου· καὶ εἰρηνεῖ σε πᾶσα Αῤῥαβία· ἐάνπερ ταύτην τὴν δικαιοσύνην ποιήσεις ἡμῖν διὸ δεόμεθά σου μὴ παραβλέψῃς τὴν ἱκεσίαν ἡμῶν, καὶ μὴ ἐξουθενημένην τὴν σὴν ὑποτελεῖ καὶ ὑποτεταγμένην ἐπαρχίαν ἀποτελέσει· ὅτι του ἱκέται ἐσμὲν, ἐγώ τε καὶ ὁ λαός μου καὶ πᾶσα ἡ γῆ μου· ἐῤῥῶσθαι τὸν ἐμὸν Κύριον διὰ παντός. Εγώ δὲ Σολομῶν ἀναγνοὺς τὴν ἐπιστολὴν καὶ ἀναπτύξας αὐτὴν ἀπέδωκα τῷλα ῷ μου εἰπὼν αὐτῷ μετὰ ἑπτὰ ἡμέρας ὑπομνήσεις με περὶ τῆς ἐπιστολῆς ταύτης. Καὶ ἦν (ἡ) Ἱερουσαλήμ ᾠκοδομουμέ νη, καὶ ὁ ναὸς συν πληροῦτο. Καὶ ἦν λίθος ἀκρο γωνιαῖος κείμενος μέγας ἐκλεκτός, ὅντινα ἐβουλε μην θεῖναι εἰς τὴν κεφαλὴν τῆς γωνίας τῆς συμπληρώσεως αὐτοῦ· καὶ πάντες οἱ τεχνῖται, καὶ πάντες οἱ δαίμονες οἱ συνυπουργοῦντες ἦλθον ἐπὶ τὸ αὐτὸ ὥστε ἀναγαγεῖν τὸν λίθον καὶ θεῖναι αὐτὸν ἐπὶ τὸ πτερύγιον τοῦ ναοῦ τοῦ ἱεροῦ, καὶ οὐκ ἴσχυσαν σαλεῦσαι αὐτὸν, καὶ θεῖναι πρὸς τὴν γωνίαν τὴν θεματισμένην αὐτῷ· ἦν γὰρ ὁ λίθος ἐκεῖνος πάνω μέγας, καὶ χρήσιμος εἰς τὴν γωνίαν τοῦ ἱεροῦ. Καὶ μετὰ τὰς ἑπτὰ ἡμέρας μνησθεὶς τῆς ἐπιστολῆς ᾿Αδά ρου βασιλέως Αράβων, ἐκάλεσα τὸν παῖδά μου καὶ εἶπον αὐτῷ. Επίταξον τὴν καμηλόν σου καὶ λάβε σεαυτὸν ἀσκὸν, λάβε δὲ καὶ τὴν φρη (υ? α? ε?) για δα ταύτην· καὶ ἄπελθε εἰς τὴν ᾿Αραβίαν ἐπὶ τὸν τόπον ἐν ᾧ τὸ πονηρὸν πνεῦμα πνέει· καὶ κρατ τήσας τὸν ἀσκὸν, καὶ τὸ δακτυλίδιον ἔμπροσθεν σφραγίδα,
col. 1353–1354page 21 of 46
PG 122:1353τοῦ στόματος τοῦ ἀσκοῦ κατὰ τὴν πνοὴν τοῦ πνεύ-; ματος, καὶ ἐν τῷ πνευματωθῆναι τὸν ἀσκόν, τότε συνήσεις ὅτι ὁ δαίμων ἐστί· καὶ σπουδῇ περιδήσας τὸ στόμα τοῦ ἀσκοῦ, κατασφράγισον αὐτὸν μετὰ τοῦ δακτυλιδίου, καὶ ἐπίταξον αὐτὸν ἐπὶ τὴν κάμηλον, καὶ κόμισόν μοι ἐνθάδε· καὶ ἐὰν κατὰ τὴν ὁδὸν τάξοι σοι χρυσίον ἢ ἀργύριον ἢ θησαυροὺς ἵνα ἀπο λύσῃς αὐτὸν, βλέπε μὴ πεισθῇς· ἀλλὰ σύνταξαι, ἕνα, ὅρκου ἀπολύσαι· καὶ ἐὰν ἀποδείξῃ σοι τόπους χρυσίου ἢ ἀργυρίου, σημειωσάμενος τοὺς τόπους σφράγισαι τὴν σφραγίδα ταύτην, καὶ ἄπαγέ μοι αὐτ τήν· ἤδη ἀπελθε ὑγιαίνων. Τότε ὁ παῖς τὰ ἐντεταλμένα αὐτῷ ἐποίησε, καὶ ἐπέταξε την κάμηλον, καὶ ἔθηκε τὸν ἀσκὸν καὶ ἐπορεύθη εἰς τὴν ᾿Αραβίαν· καὶ οἱ ἄνθρωποι τοῦ τόπου ἐκείνοῦ ἠπίστουν, εἰ ἄρα δυνήσεται τὸ πονη ρὸν πνεῦμα συλλαβέσθαι. Ὄρθρου δὲ γενομένου, ἀναστὰς ὁ οἰκέτης ἔστη κατενώπιον τοῦ πνεύματος τῆς πνοῆς, καὶ ἔθηκε τὸν ἀσκὸν ἐπὶ τὸ ἔδαφος, καὶ τὸ δακτυλίδιον ἐπὶ τοῦ στόματος τοῦ ἀσκοῦ· καὶ ἔπνευσεν ὁ δαίμων διὰ μέσου τοῦ δακτυλιδίου εἰς τὸ στόμα τοῦ ἀσκοῦ, καὶ εἰσελθὼν ἐπνευμάτωσε τὸν ἀσκόν. Ὁ δὲ, ἄνθρωπος ἐνσταθεὶς εὐθέως, ἔστρινξεν τῇ χειρὶ τὸ στόμα τοῦ ἀσκοῦ ἐν ὀνόματι Κυρίου τοῦ Θεοῦ Σαβαώθ, καὶ ἔμεινεν ἔσω ὁ δαίμων εἰς τὴν ἀσκὸν, καὶ μετὰ τοῦτο ἔμεινεν ὁ παῖς ἐν τῇ χώρᾳ ἐκείνῃ ἡμέρας τρεῖς εἰς ἐπίδειξιν· καὶ οὐκέτι ἔπνευσε τὸ πνεῦμα πλέον τῇ πόλει ἐκείνῃ· καὶ ἔγνωσαν πάντες οἱ "Αραβες ὅτι ἀσφαλῶς συνέκλεισε τὸ πνεῦμα. Τότε ἐπέταξε τὸν ἀσκὸν ὁ παῖς εἰς τὴν κάμηλον· καὶ προέπεμπον τὸν παῖδα οἱ "Αραβες μετὰ τιμῆς πολλῆς καὶ δώρων πολυτίμων, εὐφη μοῦντες καὶ δοξάζοντες τὸν Θεὸν Ἰσραήλ. Ὁ δὲ παῖς εἰσήγαγε τὸν ἀσκὸν, καὶ ἔθηκεν εἰς τὸ μέσον τοῦ ναοῦ. Τῇ δὲ ἐπαύριον ἐλθὼν ἐγὼ βασιλεὺς Σα λομῶν εἰς τὸν ναὸν τοῦ Θεοῦ, ἤμην ἐν λύπῃ πολλῇ περὶ τοῦ λίθου τοῦ ἀκρογωνιαίου· καὶ ἐν τῷ εἰσέρ. χεσθαί μοι εἰς τὸν ναὸν ἀναστὰς ὁ ἀσκὸς ἐπε ριεπάτησεν ἑπτὰ βήματα· ἔπεσε δὲ ἐπὶ στόμα καὶ προσεκύνησε μοι. Καὶ θαυμάσας ἐγὼ ὅτι καὶ μετὰ ἀσκοῦ δύναμιν ἔσχεν ὁ δαίμων, καὶ περιεπάτει, ἐκέλευσα αὐτὸν ἀναστῆναι· καὶ ἀνέστη ὁ ἀσκὸς, καὶ ἔστη τοῖς ποσὶ πεφυσημένος. Καὶ ἐπηρώτησα αὐτὸν λέγων. Εἰπέ μοι, σὺ τίς εἴ; καὶ ἔφη ἔσωθεν τὸ πνεῦμα· Ἐγώ εἰμι ὁ λεγόμενος Εφίππας, ὁ ὢν ἐν τῇ ᾿Αραβίᾳ· καὶ εἶπον αὐτῷ· Τοῦτό σοι ἐστι τὸ ὄνομα; Ὁ δὲ ἔφη· Ναί, ὅπου ἐγὼ βούλομαι, ἐφίπταμαι καὶ ἐμπυρίζω, καὶ θανατῶ. Καὶ εἶπον αὐτῷ· Ποίῳ ἀγγέλῳ καταργῇ σύ; ὁ δὲ εἶπεν· Ὁ μονάρχης Θεὸς ὁ ἔχων ἐξουσίαν κατ᾿ ἐμοῦ, καὶ ἀκούεσθαι· ὁ διὰ Παρ θένου μέλλων γεννᾶσθαι καὶ ὑπὸ Ἰουδαίων σταυρω. θῆναι ἐπὶ ξύλου· ὃν προσκυνοῦσιν ἄγγελοι, ἀρχάγγελοι· ἐκεῖνός με καταργεῖ· καὶ ἀτονεῖ μὲ ἐκ τῆς πολλῆς μου δυνάμεως, τῆς δοθείσης μοι ὑπὸ τοῦ πατρός μου τοῦ διαβόλου. Εἶπον δὲ αὐτῷ· Τί δύνασαι ποιῆσαι; Ὁ δὲ ἔφη· Ἐγὼ δυνατός είμι όρη μεταφέρειν, οἰκίας βασιλέων καταβαλεῖν, δένδρα ἀπέταλα μαραίνω. Καὶ εἶπον αὐτῷ· Δύνασαι ἐπᾶραι τὸν λί θον τοῦτον καὶ θέσθαι αὐτὸν εἰς τὴν ἀρχὴν τῆς γω νίας ταύτης τῆς οὔσης ἐν τῇ εὐπρεπείᾳ τοῦ ναοῦ; Ο δὲ ἔφη· Οὐ μόνον τοῦτον ἐπᾶραι, βασιλεῦ, ἀλλὰ
col. 1355–1356page 22 of 46
PG 122:1355καὶ σὺν τῷ δαίμονι τῷ ἐπὶ τῆς Ἐρυθρᾶς θαλάσσης «ἀναγάγω τὸν κίονα τὸν (τὴν) ἀεριστὴν, καὶ στήσου αὐτὸν ὅπου βούλει ἐν Ιερουσαλήμ. Ταῦτα εἰπὼν ;» ἠνάγκασα αὐτὸν, καὶ ὡσεὶ ἐκφυσηθεὶς ὁ ἀσκὸς ἐγέ νετο, καὶ ὑποδέδεκα τῷ λίθῳ, καὶ διέζωσεν ἑαυτὸν, καὶ ἐπῆρεν ἐπάνω τόν ἀσκόν. Καὶ ἀνῆλθεν ὁ ἀσκὸς τὰς κλίμακας βαστάζων τὸν λίθον, καὶ ἔθετο αὐτὸν εἰς τὴν ἄκραν τῆς εἰσόδου τοῦ ναοῦ. Ἐγὼ δὲ Σολο μῶν, ἰδὼν τὸν λίθον ἐπηρμένον καὶ τεθεμελιωμένον, εἶπον· ᾿Αληθῶς ἐπληρώθη ἡ Γραφὴ ἡ λέγουσα λίθον ὃν ἀπεδοκίμασαν οἱ οἰκοδομοῦντες, οὗτος ἐγενήθη εἰς κεφαλὴν γωνίας· ὅτι τοῦτο οὐκ ἔστιν ἐμὸν δοῦ ναι ἀλλὰ τοῦ Θεοῦ· τὸ κατισχῦσαι τὸν δαίμονα ἐπᾶσαι τὸν λίθον τηλικοῦτον, καὶ ἀποθέσθαι αὐτὸν εἰς τήν πον ὃν ἐβουλόμην. Καὶ ἤγαγεν Έφιππᾶς τὸν δαί μονα τὸν ἐν τῇ Ἐρυθρᾷ θαλάσσῃ μετὰ τοῦ κίονος καὶ λαβόντες ἀμφότεροι τὸν κίονα ὑψώθησαν ἀπὸ τῆς γῆς. Ἐγὼ δὲ, κατασοφισάμενος ὅτι τὰ δύο πνεύματα ταῦτα ἠδύναντο τὴν οἰκουμένην ὅλην σαλεῦσαι ἐν στιγμῇ χρόνου περιεσφράγισα ἔνθεν καὶ ἔνθεν τῷ δακτυλίῳ, καὶ εἶπον· Φυλάσσου, καί ἔμειναν τὰ πνεύματα βαστάζοντα μέχρι τῆς σήμερον εἰς ἀπόδειξιν τῆς δεδομένης μοι σοφίας. Καὶ ἦν κρεμάμενος ὁ κίων ὑπὲρ μέγεθος διὰ τοῦ ἀέρος, ὑπὸ τῶν πνευμάτων βασταζόμενος· καὶ οὕτως κάτωθεν τὰ πνεύματα ἐφαίνοντο ὥσπερ αήρ βαστάζοντα· καὶ ἐν τῷ ἀτενίζειν τις, ὁ κίων ὑπόλοξος βασταζόμενος ὑπὸ τῶν πνευμάτων, καὶ ἔστιν ἕως τῆς σήμερον. Καὶ ἐγὼ Σολομῶν ἐπηρώτησα τὸ πνεῦμα τὸ ἔτε ρον, τὸ ἀνελθὸν μετὰ τοῦ κίονος ἀπὸ τοῦ βυθοῦ τῆς θαλάσσης τῆς Ἐρυθρᾶς. Καὶ εἶπον αὐτῷ· Σὺ τίς εἰς καὶ τί καλεῖσαι; καὶ τί σου ἡ ἐργασία; ὅτι πολλέ ἀκούω περὶ σοῦ. Ὁ δὲ δαίμων ἔφη. Εγώ, βασιλεύ Σολομῶν, καλοῦμαι ᾿Αβεζεθιβόδ· ἀπόγονός εἰμ: ἀρχαγγέλου, ποτὲ μὲν καθεζομένου μου ἐν τῷ πρώτῳ οὐρανῷ· οὗ τὸ ὄνομα ᾿Αμελούς· Ἐγὼ οὖν εἶμι πνεῦμα χαλεπὸν, καὶ πτερωτὸν καὶ μονόπτερον, ἐπίβουλον πάσης πνοῆς ὑπὸ τῶν οὐρανῶν· ἐγὼ παρήμην νίκα Μωσῆς εἰσήρχετο εἰς Φαραώ βασιλέως Αἰγύπτου σκέτ ρύνων αὐτοῦ τὴν καρδίαν· ἐγώ εἰμι ὃν ἐπικαλοῦντο Ἰανῆς καὶ Ἰαμβῆς οἰκουχώμενοι τῷ Μωϋσῇ ἐν Αἰγύπτῳ· Ἐγὼ εἰμὶ ὁ ἀντιπαλαίων τῷ Μωϋσῇ ἐν τοῖς πέρασι τοῖς σημείοις. Εἶπον οὖν αὐτῷ· Πῶς οὖν εὑρέθης ἐν τῇ Ἐρυθρᾷ θαλάσση; Ὁ δὲ ἔφη· Ἐν τῇ ἐξόδῳ τῶν υἱῶν Ἰσραὴλ ἐγὼ ἐσκλήρυνα τὴν καρδίαν Φαραώ· καὶ ἀνεπτέρωσα αὐτοῦ τὴν καρδίαν, καὶ τῶν θεραπόντων αὐτοῦ· καὶ ἐποίησα αὐτοὺς ἵνα καταδιώξωσιν ὀπίσω τῶν υἱῶν Ἰσραήλ· καὶ συντ κολούθησε Φαραὼ καὶ πάντες οἱ Αἰγύπτιοι. Τότε ἐγὼ παρήμην ἐκεῖ· καὶ συνηκολουθήσαμεν. Καὶ ανήλθομεν ἅπαντες ἐν τῇ Ἐρυθρά θαλάσσῃ. Καὶ ἐγένετο, ηνίκα διεπέρασαν οἱ υἱοὶ Ἰσραὴλ, ἐπαναστραφέν τὸ ὕδωρ ἐκάλυψε πᾶσαν τὴν παρεμβολὴν τῶν Αἰγυπτίων, καὶ πᾶσαν τὴν δύναμιν αὐτῶν εὑρέθην οὖν ἐγὼ ἐκεῖ καὶ ἐκάλυψέ με τὸ ὕδωρ καὶ ἔμεινα ἐν τῇ θαλάσσῃ τηρούμενος ὑποκάτω του κίονος τούτου. Ὡς δὲ ἦλθεν Ἐφιππᾶς, πεμφθείς παρὰ σοῦ ἐν ἀγγείῳ ἀσκοῦ ἐγκλεισθείς, καὶ ἀνοί βασέ με πρὸς σέ. Κἀγὼ οὖν Σολομῶν ἀκούσας ταῦτα ἐδόξασα τὸν Θεὸν, καὶ ὥρκισα τοὺς δαίμονας, ὥστε μὴ παρακοῦσαί μου, ἀλλὰ μεῖναι βαστάζοντας τὴν κίονα· καὶ ὤμοταν ἀμφότεροι λέγοντες· Ζῇ Κα ριος ὁ Θεός σου, οὐ μὴ ἀποθώμεθα τον στόλον τοῦτον ἕως τῆς συντελείας τοῦ αἰῶνος· ᾗ δ᾿ ἂν
col. 1357–1358page 23 of 46
PG 122:1357ἡμέρᾳ πέσῃ ὁ λίθος οὗτος, τότε ἔσται ἡ συντέλεια τοῦ αἰῶνος. Κἀγὼ Σολομῶν ἐδόξασα τὸν Θεὸν, καὶ ἐκόσμησα τὸν ναὸν τοῦ Κυρίου πάσῃ εὐπρεπείᾳ· καὶ ἤμην εὐθυμῶν ἐν τῇ βασιλείᾳ μου· καὶ εἰρήνη ἐν ταῖς ἡμέραις μου. Καὶ ἔλαβον γυναῖκας ἐμαυτοῦ ἀπὸ πάσης χώρας, ὧν οὐκ ἦν ἀριθμὸς, καὶ ἐπορεύθην πρὸς τὸν Ἱεβουσσαῖον, καὶ ἰδῶν ἐκεῖ θυγατέρα ἀνθρώπου Ιεβουσσαίαν, ἠγάπησα αὐτὴν σφόδρα, καὶ ἡβουλόμην δέξασθαι αὐτὴν μετὰ ταῖς γυναιξί μου εἰς γυναῖκα. Καὶ εἶπον πρὸς τοὺς ἱερεῖς αὐτ τῶν· Δότε μοι την Σουμανίτιν ταύτην εἰς γυα ναῖκα, Καὶ εἶπον πρός με οἱ ἱερεῖς τοῦ Μολόχ. Ἐὰν ἀγαπᾷς τὴν παρθένον, εἴσελθε καὶ προσκύνησον τοὺς θεοὺς ἡμῶν, τῷ μεγάλῳ θεῷ Ραφάν, καὶ τῷ και λουμένῳ Θεῷ Μολίχ. Ἐγὼ οὖν φοβηθεὶς τὴν δόξαν τοῦ Θεοῦ, οὐκ ἠκολούθησα προσκυνῆσαι· καὶ εἶπον αὐτοῖς ἐγώ· Οὐ προσκυνῶ θεῷ ἀλλοτρίῳ τίς αΰτη) ἡ ὑπόθεσις, ὅτι τοσοῦτόν με ἀναγκάζετε ποιῆσαι. Οἱ δὲ εἶπον ωθείς: Ὁ Θεός) τῶν πατέρων ἡμῶν. Ἐμοῦ δὲ πυθομένου ὅτι οὐδαμῶς προσκυνήσω θεοῖς ἀλλοτρίοις, καὶ παρήγγειλαν τὴν παρθένον τοῦ μὴ κοιμηθῆναί μοι ἐὰν μὴ παθῶ θῦσαι τοῖς θεοῖς. Κἀγὼ οὖν ὁ δόλιος κινουμένου μου ἔρως παρ' αὐτῇ ἔφερέ μοι πέντε ἀκρίδας λέγων Λάβε ταύτας τὰς ἀκρίδας καὶ σύντριψον αὐτ τὰς ἐπ' ὀνόματος τοῦ θεοῦ Μολόχ, καὶ νῦν κοιμη θέσομαι μετὰ σοῦ· ὅπερ καὶ ἐτέλεσα· καὶ εὐθὺς ἀπέστη τὸ πνεῦμα τοῦ Θεοῦ ἀπ᾿ ἐμοῦ· καὶ ἐγενόμην ἀσθενῆς ὡσεὶ λῆρος τοῖς ῥήμασί μου· ἐξ οὗ καὶ ἤνεγκάσθη παρ' αὐτῆς κτίσαι ναὸν τῶν εἰδώλων· τῷ Βαλλ, καὶ τῷ Ραφὰ, καὶ τὸ Μολόχ, καὶ τοῖς λοιποῖς εἰδώλοις· κἀγὼ οὖν ὁ δύστηνος ἐποίησα τὴν συμβουλὴν αὐτῆς, καὶ τελείως ἀπέστη ἡ δόξα τοῦ Θεοῦ ἀπ' ἐμοῦ καὶ ἑσκοστίσθη τὸ πνεῦμά μου· καὶ ἐγενόμην γέλως τοῖς εἰδώλοις καὶ δαίμοσι· διὰ τοῦτο ἀπέγραψα ταύτην ὁμοῦ τὴν διαθήκην, ἵνα οἱ λαχόντες εὔχησθε καὶ προσέχητε τοῖς ἐσχάτοις, καὶ μὴ τοῖς πρώτοις, ἵνα τελείως εὕρωσι χάριν εἰς τοὺς αἰῶνας. Αμήν. ἡ ὑπο θεσις. Σύνοψις ἱστοριῶν συγγραφεῖσα παρὰ ᾿Ιωάννου κουρο. παλάτου καὶ μεγάλου δρουγγαρίου τῆς βίγλας, του Σκυλίτζη. Τὴν ἐπιτομὴν τῆς ἱστορίας ἄριστα μετὰ τοὺς παλαιοὺς ἐπραγματεύσατο πρῶτον μὲν ὁ μοναχὸς Γεώργιος καὶ Σύγγελλος χρηματίσας Ταρασίου τοῦ ἀγιωτάτου πατριάρχου· μετ' ἐκεῖνον δὲ ὁ ὁμολογη τῆς Θεοφάνης καὶ τοῦ ᾿Αγροῦ ἡγούμενος, ἐπιστατικώτερον τὰς ἱστορικὰς ἐπιδραμόντες βίβλους καὶ συνοψίσαντες λόγῳ μὲν ἀφελεῖ καὶ ἀπεριέργῳ, μονον

Addenda

col. 1359–1360page 24 of 46
PG 122:1359(Ι. Μαξέντιον οὐχὶ δὲ τῆς οὐσίας αὐτῆς ἐφαπτομένῳ τῶν πο πραγμένων. Αλλ' ὁ μὲν Γεώργιος, ἀπό καταβολής ἀρξάμενος κόσμου, ἐς τοὺς τυράννους κατέληξε, Μαξιμιανόν φημι καὶ τὸν τούτου υἱὸν Μαξιμίνο (Ι. Μαξέντιον· ὁ δὲ Θεοφάνης, τὸ ἐκείνου τέλος ο! κείαν ἀρχὴν ποιησάμενος, καὶ τὴν ἐπίλοιπον συντεμὼν χρονογραφίαν καὶ εἰς τὴν τελευτὴν τοῦ βασι λέως Νικηφόρου τοῦ ἀπὸ γενικῶν καταντήσας, ἔστι τοῦ δρόμου. Μετὰ δὲ τοῦτον οὐδεὶς ἄλλος ἐπέδωκεν ἑαυτὸν τῷ τοιούτῳ σπουδάσματι. Επεχείρησαν μὲν γάρ τινες, οἷον ὁ Σικελιώτης διδάσκαλος καὶ ὁ καθ᾿ ἡμᾶς ὕπατος τῶν φιλοσόφων καὶ ὑπέρτιμος ὁ Ψελλὸς, καὶ πρὸς τούτοις ἕτεροι· ἀλλὰ πάρεργον ἀψάμενοι τοῦ ἔργου, τῆς τε ἀκριβείας ἐπιπεπτώκαι τὰ πλεῖστα τῶν καιριωτέρων παρέντες, καὶ ἀνόνητοι τοῖς μετ᾿ αὐτοὺς γεγόνασιν, ἀπαρίθμησιν μόνην ποιησάμενοι τῶν βασιλέων, καὶ διδάξαντες τίς μετά τίνα τῶν σκήπτρων γέγονεν ἐγκρατὴς, καὶ πλεῖον οὐδέν. ᾿Αλλὰ καὶ ταύτας οὐκ ἐστοχασμένως συγγραψάμενοι, ἔβλαψαν τοὺς ἐντυγχάνοντας, οὐκ ὠφέλησαν. Ο γὰρ Δαφνοπάτης Θεόδωρος, Νικήτας ὁ Παφλαγὼν, Ἰωσὴφ Γενέσιος καὶ Μανουήλ οι Βυζάντιοι, Νικηφόρος ὁ διάκονος ὁ Φρύξ, ὁ ᾿Ασινὸς Λέων, Θεόδωρος ὁ τῆς Σίδης γενόμενος πρόεδρος και 4 τούτου ἀνεψιὸς καὶ ὁμώνυμος ὁ τῆς ἐν Σεβαστείς καθηγησάμενος Ἐκκλησίας, καὶ ἐπὶ τούτῳ Δημήτ τριος ὁ τῆς Κυζίκου καὶ ὁ μοναχὸς Ἰωάννης ὁ 12 δὸς οἰκείαν ἕκαστος ὑπόθεσιν προστησάμενος· ὁ μὲν ἔπαινον βασιλέως, ὁ δὲ ψόγον πατριάρχου ἕτερος δὲ φίλου ἐγκώμιον, καὶ ἐν ἱστορίας σχήματι τὸν ἑαυτοῦ ἕκαστος ἀποπληροῦντες σκοπόν, πόρρω τῆς τῶν εἰρημένων ἀνδρῶν πεπτώκασι διανοίας. Αποτάδηη γὰρ τὰ κατὰ τοὺς αὐτῶν χρόνους συνενεχθέντα καὶ μικρὸν ἄνωθεν ἱστορικῶς συγγραψάμενοι, καὶ ὁ μὲν συμπαθῶς, ὁ δ᾽ ἀντιπαθῶς, ὁ δὲ καὶ κατὰ χάριν, ἄλλος δὲ καὶ ὡς προσετέτακτο τὴν ἑαυτοῦ συνθεὶς ἱστορίαν, καὶ πρὸς ἀλλήλους ἐν τῇ τῶν αὐτῶν ἀφηγήσει διαφερόμενοι, ἐλίγγου και ταραχῆς τοὺς ἀκροατὰς ἐμπεπλήκασιν. Ἡμεῖς δὲ τῷ πόνῳ τῶν εἰρημένως ἀνδρῶν ἐκεῖ ἐντυχόντες καὶ λυσιτελήσειν οὐ μικρὰ τὴν σύνοψιν τοῖς φιλοῖ στοροῦσιν ἐλπίσαντες, καὶ μάλιστα τοῖς τὸ ῥῆστον τοῦ ἐπιπονωτέρου προτιθεμένοις, συντομωτάτην ε δοῦσαν κατάληψιν τῶν ἐν διαφόροις συμβεβηκότων καιροῖς καὶ τοῦ βάρους τῶν ὑπομνημάτων ἐλευθεροῦσαν, τὰς τῶν ἄνωθεν λεχθέντων συγγραφείσες ἐπ' ἀκριβὲς ἱστορίας ἀναμαξάμενοι, καὶ τὰ ἐμπαθῶς ἢ καὶ πρὸς χάριν λεχθέντα ἀποδιαπομπήσαντες, και τὰς διαφορὰς καὶ διαφωνίας παρέντες, ἀποξέσαντες δὲ καὶ ὅσα ἔγγὺς ἐρχόμενα εὕρομεν τοῦ μυθώδους τὰ δὲ εἰκότα καὶ ὁπόσα τοῦ πιθανοῦ μὴ ἀπέπιπτι συλλεξάμενοι, προσθέντες δὲ καὶ ὀπόσα ἀγράφος ἐκ παλαιῶν ἀνδρῶν ἐδιδάχθημεν, καὶ τφ᾽ ὧν ἐπιδρομάδην συνθέμενοι τοῖς μεταγενεστέροις καταλελοίπαμεν τροφὴν ἀπαλὴν καὶ τούτῷ δὲ τῷ τοῦ λόγου ἀληλεσμένην, ἵν' οἱ μὲν τὰς τῶν ῥηθέντων ἱστορικῶν βίβλους ἐπελθόντες ὑπομνήματα ἔχοιεν συνέχ δημον φέροντες καὶ ἐπιόντες τοῦτο τὸ βιβλίον· οἶδε γὰρ ἡ ἀνάγνωσις ἀνάμνησιν ἐμποιεῖν, ἡ δὲ ἀνάμνη
col. 1361–1362page 25 of 46
PG 122:1361σις τρέφειν καὶ μεγαλύνειν τὴν μνήμην, ὥσπερ τοὐναντίον ἡ ἀμέλεια καὶ ῥαστώνη ἐπιφέρειν ἀμνη στίαν, ήτινι πάντως ἔπεται λήθη ἀμαυροῦσα καὶ συγχέουσα τὴν μνήμην τῶν πεπραγμένων· οἱ δὲ μήπω ἐντυ χόντες τὰς ἱστορίας ὁδηγὸν ἔχοιεν τήνδε τὴν ἐπιτομὴν, καὶ ἀναζητοῦντες τὰ πλατικῶς γεγραμμένα, εύτε λεστέραν τῶν πεπραγμένων λάβοιεν εἴδησιν. ᾿Αββᾶς, ἀββάδιον Οὕς ἀββάδας ἀρχιμανδρίτας ἡ τάξις ὠνόμασεν. ἀβοατία &άδιον. διον ἀγεννὲς καὶ ἄσημον γοητικόν τε καὶ μαγικόν ᾠκειώσατο. ᾿Αβῆναι Δι᾿ ἀβηνῶν μας στιγώσαι, Λῶρος Ιμάς Αδνούμιον Αρμόζει δὲ καὶ εἰς τὸν καιρὸν τῆς ῥήγας καὶ τοῦ ἀδνουμίου ἀδνουμιά. ζεσθαι καὶ ἀπογράφεσθαι. 9, § 4: Εἰ δέ ποτε· χρεία καλέσει τοῦτο γίνεσθαι χάριν ἀδνουμίου, Αερικόν 20, 71: Αρκεῖ γὰρ αὐτοῖς τελεῖν τούς τε δημοσίους φόρους καὶ τὰ ἐπικείμενα αὐτοῖς ἀερικά, καὶ μηδὲν πλέον καταβαρεῖσθαι. ἀνεκδ., Αθάνατοι Περσ. ρ. 22: Μόνον δὲ τὸν τῶν ἀθανάτων λεγόμε τον λόγον ἡσυχῆ μένειν ἕως αὐτὸς σημήνῃ ἐκέλευσεν. Ακοίμητοι Καὶ μοναχὸν ἐκ τῶν ἀκοιμήτων. Ἐν τῇ τῶν ἀκοιμήτων μονῆ. Μονα χὸς ἐκ τῆς μονῆς τῶν ἀκοιμήτων. 15, 23: Μοναχοὺς ἐκ τῆς τῶν ἀκοιμήτων μονῆς ἐκεῖσε ἐγκαταστησας. 141 Μαρκέλλῳ ἀρχιμανδρίτῃ τῶν ἀκοι μήτων, Ακόλουθος. βάραγγοι. Ανταρσία.: Ἤκους γὰρ μελετωμένην ἐν τῇ Αφρική κατά Φωκᾶ ἀντ αρσίαν, Αντάρτης Ὁ δὲ τύραννος ᾿Αλέξανδρον τὸν συναντάρτην αὐτοῦ ἐξέπεμψε. Συναντάρτης υἷς ἐνεκάλουν ἀντάρτην αὐτόν. Αλλάγιον ἀλλαγή αλλάγω ᾿Αλληλέγγυον. Υ. Περὶ ἀλληλεγγύου ὁμοτελῶν, Αλογον Διοικεῖσθαι τὰ ἄλογα αὐτῶν. Πολλὰ τῶν ἀλόγων αὐτοῦ διεφθάρησαν. Τὰ κούρση ἐν τοῖς ἀλόγοις φορτώσαντες, Ετεροι δὲ τὰς ὑβρισθείσας ὑπ᾽ αὐτῶν γυναῖκας εἰς τὰ ἄλογα ἀναβιβάζοντες. 'Αλόγοις. Αμβων 15: Εἰς τὸν ἄμβωνα ἀναβαινόντων. 7. 1: Πρὸ τοῦ ἱερωτάτον ἄμβωσ νος τοῦ ναοῦ τῆς ἀγιωτάτης μεγάλης Εκκλησίας τῆς ἐπωνύμου Σοφίας. 14, 10: Κεῖσθαι ταύτην ὑπὸ τὸν ἄμβωνα, ὃ βῆμα τῶν ἀναγνωστῶν ἐστιν. Αμηράδης, ἀμηρᾶς, ἀμηρεύειν Ταρσοῦ ἀμηρᾶς, ἀμηρεύειν Τὸν ἀμη ρεύοντα αὐτῶν. 'Αννώνα 'Αννώνα της μαίνει παροχὴν, ἀγορὰν καὶ τὴν ἐτήσιον διανομήν. ῥόγαν άγοράν. ἀγορά ἀννώνα

Fabrot's GlossaryFabroti Glassarium

col. 1363–1364page 26 of 46
PG 122:1363Απληκεύειν 5. § 37: Κἀκεῖσε ἀσφαλῶς ἀπλικεύειν. Απλικευόντων αὐτῶν πρὸ μικροῦ τῆς πόλεως. ἄπληκτα Περὶ τοῦ συνεχῶς ὑπαλλάσσειν τὰ ἄπληκτα. Απόκρεως 1. 8: Απόκρεω γὰρ ἦν καιρός. Αποκρισιάριος. 1. 4: Διὰ τοῦ βασιλικοῦ ἀποκρισιαρίου μαθόντες, 1: Αποκρισιαρίου Θεοδώρου τοῦ ὁσιωτάτου. ἀποκρισιάριος τῆς ᾿Αλεξανδρέων εκκλησίας. ἀποκρισάριος τοῦ Εὐτυχοῦς Αποκρισιάριον Ὁ τὰς βασιλικὰς ἀποκρίσεις ποιῶν. ἀπό κρισις Καὶ εἰπεῖν τῷ βασιλεῖ τὴν ἀπόκρισιν. ᾿Αρμάμεντον Καὶ ἀπέθηκεν ἐκεῖ τὸ ἀρμάμεντον. οπλοθήκη. ὁπλοθήκη Αρχ. 'Ανοίξας δὲ Ἰώαδος τὴν ἐν τῷ ἱερῷ ὁπλοθήκην. ἀρμαμε τον 6, § 28: Ἑτέρας ἀμάξας φε ρούσας τὸ ἀρμάμεντον ἑκάστου ἀριθμοῦ τῶν στρα τιωτῶν.: Ἔχε δὲ καὶ ἑτέρας ἀμάξας βασταζούσας τὸ ἀρμάμεντον. Αρματα 19, § 13: Αρματα ἐχέτωσαν.: Φοροῦντα τὰ ἄρματα, Εἴτε περὶ ἀλόγων εἴτε ἀρμάτων, Στερούμενοι ἀλό γων ἢ ἀρμάτων, Ονειρ. "Οπλα οὐ μόνον τὰ κοινῶς ἄρο ματα. "Άρμα σημαίνει καὶ ὅπλον. τὸ ἄρμα καὶ τὰ ἄρματα Ὁ κλέψας άλ λότριον ἄρμα. Τὸ ἅρμα τὸ ἰσχυρόν. Είναι μέσ γιστον ἄρμα κατὰ τῶν ἐναντίων. Αρμα ἑνικῶς τὸ τέθριππον, ἄρματα δὲ πληθυντικῶς τὰ ὅπλα. τὸ ἄρμα ἑνικῶς Ἡ τοῦ ἄρματος λέξις καὶ ἐπὶ ὅπλου λέγεται, καὶ Ρωμαϊκὸν τοῦτο. 8: Τὸ ἄρμα ἐπὶ τῶν ὅπλων τῷ τῶν Ῥωμαίων ἔθει. τὸ ἅρμα εἰ τὰ ἄρματα ἀρματοι ; Οὔτε γὰρ ἐν τῇ ἡμετέρᾳ δυνάμει τοῦτο πρώτο τομεν, οὔτε ἐν δυναστείᾳ ἱππέων καὶ ἀρμάτων π σιλικῶν καὶ πλήθει στρατοῦ Εἰ ἀρματοῦν Ἵνα δώσῃ κάτεργα εἴκοσι πάσης ἐξόδου ἀρματωμένα. ἐξαρμάτος. Εξαρμάτος, αθωράκιστος, επ Ασηκρητεῖον 4: Οὕτως ὡμολόγησαν καὶ χθὲς εἰς τὰ ἀστ κρήτης. άστ κρητεία σέκρετον. Ασηκρήτης. Ασηκρήτης ὁ τῶν ἀποῤῥήτων γραμματεύς, Νερσ. β' Ετύγχανε γὰρ Ἰουστινιανὸς βασιλεὺς Ἰωάννην τε τὸν Ῥουρία νου καὶ Ἰουλιανὸν τὸν τῶν ἀποῤῥήτων γραμματέα πρέσβεις παρὰ Χοσρόην στείλας· ἀσηκρήτης καλοῦσι τὸ ἀξίωμα Ρωμαῖοι· σήκρητα γὰρ καλεῖν τὰ ἀπό ῥητα νενομίκασιν. "Ανεκδ. 63, Τοῖς δὲ ἀσηκρήτης καλουμένοις οὐκ ἀπεκέκριτο τὸ ἀξίωμα εἰς τὸ τὰ βασιλέως απόῤῥητα γράφειν, ἐπ' ὧνπερ τὸ ἀνέκαθεν ετέτακτο. Αναγορεύουσιν εἰς βασιλέα Αρτέμιον Φιλιππικοῦ γραμματέα, ὃν τῇ Ἰταλῶν φωνῇ καλοῦσιν ἀσηκρήτης. 2: Παῦλος μεγαλοπρεπέστατος ἀσηκρήτης σεκρετάριος βασιλικὸς εἶπε. 4: Διογένους τοῦ μεγαλοπρεπεστάτου ἀσηκρήτις σεκρετηρίου βασιλικοῦ. 2, Βασιλικός ἀσηκρήτης. πρωτοαστ κρήτης, πρωτοασηκρήτης. Ασημον Τὸ μὲν χρυσίον δέδωκε πτωχοῖς καὶ τοῖς δεομένοις, τὸ δὲ ἄσημον διένειμεν εἰς τὰς ἐκκλησίας. ἀσι με ασημένιον Όπω εἶχε τὴν κεφαλὴν χρυσῆν, τὰ χέρια καὶ τὸ στῆθος ἀσημένιον. Ασκητήριον Μετά τὴν ἐμὴν ἀποβίωσιν σεμνῶν γυναικῶν οὗτος ὁ οἶκος γενήσεται ἀσκητήριον. 9, 14 ὓς ἀλλαχοῦ, παρ' Αθηναίοις δηλαδή, τὸ ἀσκητήριον είχε. Ασκητής 11 Οἱ μὲν γὰρ Φαρισαῖο: ὡς ἀσκηταὶ ἐδόκουν καὶ ἀποκεκομμένοι τῶν ἄλλων. συνασκητής. 817 ἀσκήτοις Ἀπὸ τῆς ἀσκήσεως Ασσάριον ριον, οβολόν ἀσσάριον νουμμίες. Περὶ σταθμῶν καὶ μέτρων: Καλεῖται δὲ ἡ οὐγκία τετρασσάριον Ιταλικόν. Αὐγούστα Ονειροκριτ.
col. 1365–1366page 27 of 46
PG 122:13656, σ. 1: Ο βασιλεὺς τοῖς νόμοις οὐχ ὑπόκειται, ἡ δὲ Αὐγοῦστα ὑπόκειται. 138 Τῇ εὐσεοεστάτῃ καὶ θεοφιλεστάτῃ Αὐγούστῃ. Αὐγουσταιών 1. 9: Αὐγουσταιῶνος αὐλαίαν πληροῦντες. Αὐγουστάλιος Ὁ Αὐγουστάλιος ᾿Αλεξανδρείας. 23: Ακροατὴν ἕξει Αὐγουστάλιον. α. 207: ᾿Απὸ τῆς τάξεως τοῦ Αὐγουσταλίου, 46: Δοὺξ Αἰγύπτου χειροτονεῖται καὶ Αὐγουστάλιος. Αὐθέντης αὐθεντία.: Αὐθεντία δὲ παρ᾽ οὐδενὶ τῶν δοκίμων ῥητόρων εὕρηται ἐπὶ τοῦ τῆς δεσποτείας ὀνόματος. Δέδωκε δὲ τὸ κλειδίον τοῦ ἀρμαρίου τῷ αὐθέντῃ. Καὶ ἡ αὐθεντίσσας. Εἰ αὐθεντεῖν εἰ αὐθεντικώς.: Αὐθεντεῖν ἐξουσιάζειν. Παρεκβ.: Αυθεντικῶς εἰσερχομένους ἐν τῷ μεγάλῳ παλατίφ τοὺς Λατίνους. Κύριε, ήγουν αὐθέντη. μέγας αὐθέντης, αὐθέν ταις. βαΐς βάϊον εἰς τὰ βάϊα. Μετὰ βαΐων, βαϊο φόρος. Εσπευσε καταλαβεῖν τὸ νυμφαίον πρὸ τῆς βαϊοφόρου. ἡ τῶν βαΐων. "Εως ἡ τῶν βαίων ἀφίκοιτο. Καὶ ἐπά τησε τὸν τράχηλον αὐτῶν ἄχρις ἀπολύσεως τοῦ πρώτου βαΐου. Βαΐουλος Παιδαγωγός και παιδοτρίβης, ὁ λε γόμενος βαίουλος. 472 Τοὺς παιδοτρίβας βαϊούλους κατονομάζομεν. Θεοδόσιος ὁ βασιλεὺς ᾿Αντίοχον τον πραι πόσιτον καὶ πατρίκιον καὶ βάγιλον αὐτοῦ ἐποίησε παπᾶν. βατούλον. Βάνδον Τούς τε ὑπασπιστής καὶ τὸ σημεῖον, ὃ δὴ βάνδον καλοῦσι Ρωμαῖοι, Ιωάννῃ ἐπιτρέψας Αρμενίῳ. 12, § 62; Τα δὲ βάνδα, ἤγουν τὰ σημεῖα. Οφείλει ἕκαστον τάγμα ίδιον βάνε δον ἔχειν. στηλιτ. α' Σύνθημά ἐστι τὸ σημεῖον καὶ σύμβολον τοῦ στρατοῦ ὃ καλοῦσι βάνδον. βανδοφόροι. Ὁ δὲ ἕτερος τὸ σημεῖον τοῦ στρατηγοῦ ἐν ταῖς παρατάξεσιν εἰωθὼς φέρειν, ὃν δὴ βανδοφόρον και λοῦσι Ῥωμαῖοι. 4, § 14: Καὶ βανδο φόρος μέν ἐστιν ὁ τὸ σημεῖον τοῦ βάνδου βαστάζων. Κομίζει δὲ ταύτην Πατρωΐνος δρακονάριος. 133. βάνδον Κουστοδία στρατιωτικὸν στίφος, ὃ βάνδον Ῥωμαῖοι καλοῦσι. Αλαβάνδα. Παρὰ Ρω μαίοις, βάνδον τὴν νίκην φασίν. Βάραγγοι χιλιάρχῳ κοο, θα βαράγγων. Οἵ τε τοὺς πελέκεις ἔχοντες βάραγγοι προσαγορευόμενοι, ράγγου συγκλητικοῦ τὸν ἕτερον βάραγγον συγκλητικὸν φονεύσαντος. ἐν τῷ Πυθαγορικῷ λαξευτηρίῳ, δηλοῖς εἰς βαράγγους καὶ μέγι στάνας καὶ ἀξιωματικούς. ἀκόλουθος, Βαρδούκιον Τζικούρια, βαρδούκια, ματζούκια. Βασιλεύς 5: Ὡς ἂν μηδεὶς ἕτερος πλὴν αὐτοῦ βασιλεῖ παραδυναστεύῃ. Εἰ βασιλίς Σοβῶν κατὰ τῆς βασιλίδος τὸ πλῆθος. ῥήγας ῥῆγα Φραγγίας. Βελγίον Μετὰ σκουταρίων καὶ βεργίων. $ 18: 'Αντὶ σπαθίων βεργία ή νάρθηκας ἢ καλάμους ἀντὶ κονταρίων ἀνα διδούς.: Βασταζέτωσαν δὲ καὶ σκουτάρια και βεργία.: ἔπλεξεν οὖν ὁ γέρων μέχρις εννάτης ὥρας οὐεργίας δεκαπέντε μόχθῳ πολλῷ. Βεστιαρίτης. Γ. Πρωτοβεστιάριος. Βίγλα 2: Σκοπὴν δὲ λέγει τὴν κοινῶς λεγομένην βίγλαν,: Κλεί σας οὖν τὰς τῶν τειχέων πύλας καὶ βίγλας θέμενος. 11, § 9: Ἔχειν δὲ καὶ βίγλας ἔξωθεν.
col. 1367–1368page 28 of 46
PG 122:136717, § 54: "Ινα βίγλα ἀκριβὴς καὶ ἀσφάλεια τοῖς λοιποῖς γένηται. βιγλάτωρ 14, § 16: Μετ' ὀλίγων βιγλατόρων. Ει βιγλεύειν Οφείλων βιγλεύειν. ο. 17, § 102: Διὰ τοὺς βιγλεύοντας πάντως. βιγλίζειν 38: Πρὸς τὸ βιγλίζειν αὐτούς, οι ἵνα προλαμβάνωσιν οἱ καβαλλάριοι, και βι γλίζωσιν. Βιξιλλατίωνες Βεξιλλατίων Βίσεξτος Ὅτε ἡ τετραετία τοῦ λεγομένου βισέξτου εἰς τε λείαν ἡμέραν ἀπαρτίζει τὴν κίνησιν. Βίσο σεξτον ἐπινέμησις τετραετίας. Βλαττίον Οἷον βλαττία. Βουκελλάριος Βουκελλάριος ὁ ἀποστελλόμενος καὶ φέρων τινά. Βουκελλάριος ὁ παραμένων στρατιώτης. 60: Βουκελλάριοι λέγονται οι παραμένοντες στρατιῶται. Ἐκ δὲ τοῦ βούκα ὀνόματος, ὅ ἐστιν ὁ ἄρτος, ἐκλήθησαν βουκελλάριοι οἱ τὸν ἄρτον τινὸς ἐσθίοντες ἐπ᾿ αὐτῷ τούτῳ τῷ παραμένειν αὐτῷ. Βουκινάτωρ Δύο αδελ φοί τινες φιλόχριστοι ἐν Τριπόλει καταμένοντες, υἱοὶ βουκινάτορος. 2, 2: Ἐπὶ τοῦ πατριάρχου Θεοδοσίου βουκινάτωρ βασιλικός βαπτισθείς, βούκινον Φωνασκεῖν εὐφωνίαν ἀσκεῖν, καὶ φωνασκικόν βούκινον. Σάλπιγξ Βούνευρον. "Ον ὁ τύ ραννος, βουνεύροις, μαστίζων ἀνεῖλεν. Ανὰ β' βουνεύρων ἐκέλευσε τύπτεσθαι. Τοῦ ἁγίου μάρτυρος ἐπὶ πολλὰς τὰς ὥρας τοῖς βουνεύροις ἀνηλεως συγκοπτομένου. Καὶ τὸν μὲν Σέργιον ἀσφαλεστάτη φρουρά παρεδίδου, τούτῳ δῆ δεν αμειβόμενος αὐτὸν τῆς εὐεργεσίας· τὸν Βάκχον δὲ διὰ τεσσάρων ἰσχυρῶς ἐκταθέντα βουνεύροις ὠμοῖς ἐκέλευε καταξαίνεσθαι. Ωμοῖς βουνεύροις τὰς αὐτοῦ καταμελαίνει σάρκας Ωμοῖς βουνεύροις τὸν λαμπρὸν καταικίζει τὴν σάρκα. (βου νεύροις) 127 Όνειρ. Βραχιόνιον Ἐὰν ἴδη ὅτι βραχιώνια ἔλαβε χρυσά. Γαλέα γαλαία Γαλιάτζα Γενικόν του γενικοῦ λογοθέτης γενικόν την ἐφίστησιν ἡγεμόνα τοῦ πολέμου διάκονον τῆς μεγάλης Εκκλησίας και λογιστὴν τῶν φόρων, ὃν γενικὸν καλοῦσι. Τούτοις ἡγεμόνα είτησιν Ἰωάννην διάκονον τῆς μεγάλης Εκκλησίας καὶ τῶν δημοσίων φόρων λογιστὴν, ὃν λογοθέτην γενικὸν οἶδε καλεῖν ἡ συν ήθεια. 115: Τῶν δημοσίων λογιστὴν, ὃν τὸ δημώδες λογοθέτην καλοῦσι, δημόσια Τόν τε Θεόδοτον τὸν μοναχὸν καὶ γενικὸν λογοθέτην. ἀπὸ γεν κῶν, Νικηφόρου βασιλέως τοῦ ἀπὸ γενικῶν.: Νικηφόρος ὁ ἀπὸ γενι Δεήσεις, ὁ ἐπὶ τῶν δεήσεων. Δοὺς τὰς δεήσεις τῷ βασιλεῖ. 2: Ιωάννου μαγίστρου καὶ ἐπὶ τῶν δεήσεων. Δεκανοί Καὶ τῶν λεγομένων δεκανῶν τόπον ἐπέχοντες ἐν τοῖς βασιλείοις εἰσί. Β. Δηλάτωρ, δηλατορεύειν, τὸν προσαγωγέα δηλά τωρα. 43: Καὶ δηλάτορος έργον δεξάμενος. Έτυχε δὲ κατά τι να φθόνον διαβολικόν δηλατορευθῆναι ταύτην τὴν ἄωρον χήραν εἰς τὰς ἀκοὰς Θεοδοσίου τοῦ βασιλέως. Διαιτάριος διαιτάριος, διαιτάρχης. Ευτυχιανὸς δέ τις πρῶτος των δαιτηρίων. Ἐκρατήθησαν δὲ καὶ ἐν τῶν διαι ταρίων τοῦ παλατίου πολλοί. 30 Ὑπὸ τῶν διαιτηρίων τοῦ μεγάλου παλατίο ἀποκομίζεται. Δικέρατον διοικητής. Δικτάτωρ Διοικητής Ἐντεῦθεν οὖν ἐπεκράτησεν ἡ συν ήθεια διδεῖν τὰ δικέρατα τοῖς διοικηταῖς.
col. 1369–1370page 29 of 46
PG 122:1369Δίπτυχα. βαλεῖν Βιταλιανὸν τὸν μακαριώτατον ἐκ τῶν διπτύχων. Ιερατικὸν κατάλογον βίβλον ἐπισκόπων Β. Γραμματείον δίθυρον Καὶ λαοὼν ὁ Ἰωάννης δίπτυχον ἔγραψεν Επιφανίῳ, Δομέστικος τφῆς ἐκκλησίας Δομέστικος σχολῶν, στρατάρχης, Οὗτος τὸν Βάρδαν τὸν Φωκᾶν στρατάρχην καθ ιστάνει, Ον τῶν σχολῶν δομέστικον εἴποιεν ἂν Ῥωμαῖοι. Δούξ ἡγεμών, στρατιωτῶν ἄρχων, στρα τιωτικών καταλόγων ἄρχων, στρατοπεδάρχης. Δοὺς ἡγεμών. 1: Ὑπὸ δοῦκά καὶ ἡγεμόνα. Περσ. α΄: Οὐδεὶς δὲ οὔτε Ρωμαίων στρατιωτῶν ἄρχων, ὃν δοῦκα καλούσι. Στρατιωτικῶν δὲ καταλόγων ἄρχοντα τῇδε κατα στησάμενος, ὃν δοῦκα καλοῦσι. 9, 5: Στρατοπεδάρχης ὃν δούκα Ῥωμαῖοι προσαγορεύουσι. 1. 4: ἐχομένης δὲ τῆς Χίου, ὥσπερ ἱστόρηται ἡμῖν, ὑπὸ τῶν ἐκ Γενούας ἀδίκως ἐν σπουδαῖς, πρὸς τὸν ἄρχοντα αὐτ τῆς. δοῦκα ἐγχωρίως προσαγορευόμενον, ὁ βασιλεὺς ἔπεμψε. §: Πᾶσα προπέτεια κατὰ δουκὸς ἤ ἄρχοντος τοῦ στρατιώτου κεφαλικήν επάγει τιμωρίαν. Δρουγγάριος Δρουγγάριος ὁ χιλίαρχος.: Δρουγγάριον οἱ παλαιοὶ ἐκάλουν τὸν μιας μοίρας ήτοι τούρμας ἄρχοντα. Γρηγορά βασιλικοῦ στράτορος καὶ δρουγγαρίου γεγονότος. μεγάλοι, δρουγγάριος τῶν πλωΐμων, ὁ τοῦ στό λου δρουγάριος, Ὁ τοῦ βασιλικού στόλου δρουγγάριος. Τοῦ. ναυτικοῦ δρουγγάριος δρουγγάριος τῆς βίγλης ; Βίγλας γὰρ ἦν δρουγγάριος, εἴποιεν ἂν Ρωμαῖοι. Δρούγγος, δρουγγιατί. 13, § 3; Κατὰ δρούγγους καὶ κατὰ τούρμας. 14: Δρούγγος μοναζόντων. Οὕτω γὰρ δεῖ εἰ πεῖν καὶ τῇ λέξει την μανίαν αὐτῶν ἐνδείξασθαι. δρουγγιστί. 18. § 144: ᾿Αθρόως δὲ καὶ τὸ λεγόμενον δρουγγιστὶ ἐκπηδῶντας. "Έβδομον. Καὶ μόλις πρὸς τὸ πεδίον τὸ πρὸ τῆς πόλεως ὂν ἔβδομον καλοῦσι.: Κατὰ τὸν παραθαλάσσιον τόπον τὸν καλούμενον ἔβδομον. Εγκαίνια Εγκαίνια ἡ ἐν ἐγ καινισμῷ.: Γέγονε τὰ ἐγκαίνια τῶν ἁγίων ἀποστύλων. Ἔγκλειστος Έκλειστος τοῦ αὐτοῦ μοναστηρίου. Ὥστε ἅπαντας μοναχούς τε καὶ ἐγκλείστους καὶ κιονίτας. οὔτε, τοὺς μὴ δυναμένους διὰ τὴν τοῦ τόπου θρησκείαν ἐξ αὐτοῦ ἀναχωρῆσαι, ἤγουν τοὺς ἐγκλείστους μοναχοὺς ἢ τοὺς προσμοναρίους. 50: Διηγήσατο ἡμῖν περὶ τοῦ ἀββᾶ Γεωρ γίου τοῦ ἐγκλείστου. έγκλειστον, ἐγκλειστήριον 69: Καθ᾽ οὗ μέρους καὶ τὸ ἐγκλεισθή ριον ὑπῆρχε τοῦ γέροντος. Εκδικος Εκδικος τῆς ἁγιω τάτης τοῦ Θεοῦ Ἐκκλησίας. 1: Τοὺς εὐλαβεστάτους νοταρίους καὶ ἐκδίκους τοῦ αὐτοῦ ἀποστολικοῦ θρόνου τῆς πρεσβυτέρας Ῥώμης ἐνταῦθα παραγεγονότας. 36 ἐκκλησιέκδικοι Ιωάννης ὁ θεοσεβέστατος πρεσβύτερος καὶ ἐκκλησιέκδικος τῆς ἁγιωτάτης μεγάλης Εκκλησίας εἶπε. πρωτέκδικος ᾿Αλλὰ καὶ ἀπὸ τῶν κληρικῶν ὁ μέγας χαρτοφύλαξ καὶ ὁ πρωτέκδικος. εἰ πρωτεκδικικὸν βιβλίον 78 Ενωτικόν δεχόμεθα δὲ καὶ ἐν ἐπαίνῳ ποιούμεθα καὶ τὴν ὀρθὴν ὁμολογίαν τοῦ ἑνωτικοῦ γράμματος, ὅπερ ὁ τῆς γαληνοτάτης λήξεως βασιλεὺς ἐξεφώνησε Ζήνων Μακεδόνιος δὲ κακῶς πεισθεὶς όπο ἔγραψε τῷ ἑνωτικῷ Ζήνωνος.
col. 1371–1372page 30 of 46
PG 122:1371Ἔξαρχος Ην γὰρ ἐξάρχων τοῦ βασιλικοῦ τάγματος τῶν και λουμένων ἐξκουβίτων. ἔξ αρχος. ἄρχων, τοῦ τάγματος ἄρχων τῶν ἐξκουβίτων - Ἔξαρχοι τῶν φατριών Εξέρχετος Εξίκτο στρατός. ἐξερκιτος. Εξισωτής ἐξισωτήν Ηερί χρόν. διαστ. Διὰ τοῦ αἰδεσιμωτάτου ἀδελφοῦ Ἑλληνίου ἐξισοῦντος Ναζιανζὸν. 263: Διεπεμψάμεθα τῷ αἰδεσιμωτάτῳ ἀδελφῷ Λεοντίῳ τῷ ἐξισώτῇ τῆς Νικαίας, 278: Ὥστε τῆς ἐπὶ τῇ ἐξισώσει φροντίδος αὐτὸν ἀνεθέντα. Καὶ τὴν ἐποψίαν τὴν πολλάκις γεγενημένην κελεῦσαι βεβαιωθῆναι, 44: Τῆς γὰρ ἐποψίας κατ' ἐκεῖνον τὸν καιρόν γενομένης. ἀπογραφεὺς τι μητής. Εξκούβιτα αγρυπνία παννυχίς. Κόμητι ὄντι τῶν ἐξκουβίτων. Εξκουβίτωρ 2: Ος τῶν ἐξκουβιτόρων ἡγεῖτο· οὕτω γὰρ τοὺς φύλακας Ῥωμαῖοι καλοῦσι. ᾿Αποστέλλει ή βασίλισσα δύο ἐξκουβίτορας.: Ιωάννης τις στρατιώτης ἐν τοῖς καλουμένοις ἐξκουβίτορσιν, ὀστρατὸς τῶν φυλαττόντων τὸ παλάτιον ἐξκουβιτόρων. Επείκτης. Επείκτης ὁ σπουδαῖος πρωτομάστωρ.: Έκτισε τὸν Ἰουστινιανοῦ τρίκλινον λεγόμενον καὶ τὰ τοῦ παλα τίου περισειχίσματα, καὶ ἐπέστησεν ἐπείκτην Στε φανον. Επίσκοπος ποιμήν μερικός. Περί τῆς τοῦ πάπα ἀρχῆς 3: Μερικοὺς δὲ ποιμένας, οὓς ἐπισκόπους ὠνόμασαν. Επίσκοπος. Τῶν λογικῶν προβάτων ἀγελάρχης, ἐπισκοπή Αὐτῶν τῆς βασιλίδος ἐπισκοπήν.: Βουλομενος Εὐτύχην τινὰ ἀρχιμανδρίτην ὁμόφρονα αὐτοῦ εἰς τὴν ἐπισκοπὴν προχειρίσασθαι. Επτάσκάλον σκάλα Περί σχ. κλίμαξ ἡ κοινῶς σκάλα.: Αναβολεύσ καὶ ἡ παρὰ Ῥωμαίοις λεγομένη σκάλα. σκάλα β, Εαχιρεία, ἑταιρειάρχης. ἑταιριάρχης, ἐσαιρείας έρω χων. ἑταιρεῖαι, ή μεγάλη μέγας εταιρειάρχης Ζιβήνη ζιβήνη. Ζωστή Παρεκβολαῖς Καὶ προήρχοντο απ' το ζωσταὶ καὶ οἱ πατρίκοι καὶ οἱ πραιπόσιτοι. Ἡρούμενος προ έφθασαν ἄρχοντες, οἱ ἡγούμενοι τῶν μοναχών. 2, 1: Σάββας ὁ εὐλαβέστατος ἡγούμενος μονῆς τοῦ Στουδίων ἡγού μενον 95: Ηγούμενος ἦν τοῦ κοινοβίου τοῦ ᾿Αβαζάνου. 76: Ἡγούμενον πολλῆς ἀδελφότητος. ἡγουμενεία, 4: Τοὺς δὲ παρ᾽ αὐτοῦ εἰς ἡγουμενείαν προχειρισθέντας. Θέμα, θεματικοί: Διὰ τῶν Ῥωμαϊκῶν θεμάτων, στελλόμενοι ἄρχοντες εἰς τὰς ἐπαρχίας ἔτοι εἰς τὰ θέματα. θεματικός θέμα τάξις, θέμα. θεματικοί Συναχθέντες δὲ οἱ θεματικοί, Παρεκβολαΐς Έγραψε δὲ καὶ τοῖς στρατηγοῖς καὶ τοπάρχαις καὶ δουξὶ καὶ πᾶσι τοῖς οὖσιν ἀρχηγέταις πάντων τῶν βασιλικῶν θεμάτων ᾿Ανατο λῆς τε καὶ Δύσεως, ἄρκτου καὶ μεσημβρίας. καβαλλαρικὰ θέματα ἱππικόν τάγμα δικτον: Εκτίθεται ἴδικτον. Ἐδίκτοις, διατάξεσι. Εκτίθεται τὸ λεγόμενον ἐδικτον. Απολιναρίου αἱρετικοῦ κατὰ Διοδώρου πρὸς τὸ κείμενον ἐν τῷ, ἠδίκτῳ τῆς ὀρθοδόξου πίστεως τοῦ ἐν εὐσεβεῖ τῇ μνήμη Ἰουστινιανοῦ τοῦ βασιλέως. 17, 29: Τὸ Ῥωμαϊστὶ ὀνομαζόμενον ἔδικτον γράφει. Ικανᾶτον Δομέστικος ἱκανάτων. 1: Δομέστικον αὐτὸν τῶν ἱκανάτων προεστήσατο. Ιλλούστριος 47, 14: Ιλλούστριος δέ τις ἀξίαν.
col. 1373–1374page 31 of 46
PG 122:1373χρονικῆς ὑπάρχει ἀνακυκλήσεως, ἴνδικτα λεγομένη Ίνδικτος ἥτις καὶ ἐνδικτιών καὶ ἐπινέμησις λέ Καβαλλαρικά καβαλλάριος, καβαλλικεύειν. Θέματα καβαλλαρικά χαοαλλαρικός στρατός, προσθεν καβαλλάριοι. Οἱ δὲ Πέρσαι καβαλλάριοι. Καὶ δι᾿ ἐκείνων ἐκαβαλλικεύσαμεν. ᾿Απὸ μεγάλων γὰρ κινδύνων ταῦτα διασώσ ζουσι πολλάκις τὰ ἱππάρια καὶ δι' αὐτῶν τοὺς και 15: Οὐ καβαλλικεύουσι δὲ ἵππους. 235: Ἐὰν ἴδῃ τις ὅτι ἐκαβαλίκευσε βορδῶν Καβαλλικεύει, ἀποβαίνει τὸν ἵπο πον. Περὶ συνθέσεως φαρμά Καίσαρ δεσπότην, σεβαστοκράτορα Καίσαρα. Τῇ πρὸ ὀκτὼ καλανδῶν Ἰουνίων, ἑκάστου μηνὸς ἡμέραι. Καλάνδαι γάρ ἐστιν υπόδημα. καλιγάριος Καὶ ταχυγράφους αὐτῷ παραστήσας ἑπτὰ, καλλιγράφους πλείους. Καμελαύκιον ᾿Αρκαδικὸν περιβαλλόμενος. Καὶ τὰ ἱμάτια αὐτοῦ σὺν τῷ διαλίθῳ καμελαυκίῳ. 19, § 42: Ην δὲ τὸ λεγόμενον καμελαύκιον Τὰ στέμματα ἅπερ ὑμεῖς καμελαύκια βάντιον, πῖλός ἐστιν εἶδος καμελαυκίου, ὃ καὶ τιάρα ᾿Αρχαιολ. 3, 8: Ὑπὲρ δὲ τῆς σῃς ἰσχυρῶς ἐν τῷ κάμπῳ. Κανδιδάτοι. σατο ἡμῖν ἡ θεοφιλής και φιλόπτωχος Μαρία ἡ μήτηρ τοῦ κυροῦ Παύλου τοῦ κανδιδάτου. Τὴν δὲ ἀξίαν ἣν κανδιδᾶτον Ῥωμαίοις κικλήσκειν ἔθος. Κανίκλειον.: Κανικλείου τιμὴ, ἀξίωμα. φότος Χριστοφόρου πρωτασηκρήτης καὶ ἐπὶ τοῦ κανικλείου. 4, 40: Τὸν ἐπὶ τοῦ και νικλείου ἄγγελον πρὸς βασιλέα πέμψας πρεσβευ 98: Οὐδέποτε ποιῶν τὸν κανόνα μου, ἀφῆκα τὸν νοῦν εἰς τὴν γῆν 1 9: Παρέδωκαν τὰ ἐκεῖσε καστέλλια. Ἐκ τοῦ καστελλίου ἀπέλυσαν.. Εἰς τὸ καστέλλι Φραγκολί.
col. 1375–1376page 32 of 46
PG 122:13754, 40: Το λεγόμενον καστέλλιον διεπέρ θησαν. Κάστρον ἐπιτείχισμα, Κάστρον φρούριον. Ο 283: "Η ἀγρὸν ἢ κάστρον. Τούτῳ τῷ ἔθει Πέρσαι τὸ Βεδζάκιδι καλούμενον κάστρον παρέλαβον. κάστρα τ. Ἐν ταῖς πόλεσιν ἤτοι κάστροις. κάστρον παρεμβολή, παρεμβολή, σκηνή, κάστρον, στρατόπεδον. παρεμβολή Κάστρον, ἤγουν φοσσάτον. Φοσσάτον ξὺν Θεῷ. Κατέπανος. Κελλίον, κέλλη, κελλιῶται. 2: Εν κελλίῳ νοσῶν καὶ κατακείμενος. Ἐν τῷ εἰρημένῳ κελλίῳ εὑρίσκεται μηδένα σύνοικον ἔχων. Κλείσας τὴν θύραν του κελλίου. 4: Καὶ ἐτίνασσον τὰ ψιάθια αὐτῶν ἔμπροσθεν τοῦ κελλίου μου. Ετερός ἐστι τόπος ἀμφὶ στάδια διεστὼς ἑβδομήκοντα πρὸς τὸ φιλοσοφεῖν δεξιῶς ἔχων, ὃς κελλία προσαγορεύεται, ὅτι περ οὐ κατὰ συνοικίας ἀλλὰ σποράδην τὰ τῶν μοναζόντων εἰσὶν οἰκήματα. κέλλη, Καὶ δὴ Πελαγίας ἐπιστὰς τῇ κέλλῃ κρούσας εκάλει. Σκυλεύσας δὲ τὰς κέλλας. κελλιῶται. Κεντηνάριον αιτήσασα τον Παυλίκιον κεντηνάριον Παρεκβ.: Εξωδιάσθησαν χρυσίου κεντηνάρια υνβ'. 15, 27: Εφ' ᾧ στόλῳ χίλια δια κόσια χρυσοῦ κεντηνάρια λόγος ἔχει δαπανῆσαι αὐτόν. Ιλ. β'. Κεντηρίων, κεντυρίων, κεντυρίων.. Εἰς τὴν ἁγίαν καὶ μεγάλην παρασκευήν: Επιστρέφουν λῃστὴν Επιστρέφουν λῃστὴν, κεντυρίωνα. κεντυρίων κεντουρίων. 48 Βασιλ. 3: Κεντυρίων εκώλυσε. ἑκατόνταρχος. Ὁ κεντυρίων τουτέστιν ὁ ἑκατόνταρχος· κέντουμ γὰρ λέγουσιν οἱ Ρωμαῖοι τὸ ἑκατόν. Κεράτιον Κεράτιον ἕν, ήγουν φύλλοις δώδεκα φύλλις. Κεφαλιτιών Τῷ τὸν φόρον χρεωστουμένῳ, ἤγουν τὴν λεγομένην κεφαλιτιῶνα, ἀπόδος τὸν φόρον· τῷ τὸ τέλος δὲ, ἤγου τὴν ὑπὲρ τῆς γῆς συνεισφοράν, τὸ τέλος. Κηρουλάριος κηροπώλης Κινστέρνα Ἑὰν δὲ ἀπὸ κινστέρνας ἔχουσι πότιμον ὕδωρ. Περὶ μέτρων. Κλεισούρα τοὺς ἐν τῇ χώρα στενωπούς ετειχίσατο, οὔσπερ κλεισούρας καλεῖν γενομίκασιν. Τὰς ἰδιω τικῶς παρὰ πολλοῖς λεγομένας κλεισούρας. Ιλ. β΄: Όπου ξυνοχάς λέγει ὁδοῦ, ταυτὸν δὲ εἰπεῖν κλεισούρας καὶ στενότητας. Παρεκβολ. Απετυφλώθη ἐν τῇ κλεισούρᾳ. κλεισουράρχης. Γρηγόριος ὁ Καππαδὸς ὁ καὶ κλεισουριάρχης γενόμενος. Κλῆρος, κληρικοί, κλήρωσις. Κλῆρος λέγεται σύστημα τῶν δια κόνων καὶ πρεσβυτέρων. 1 7: Κλῆρον δὲ τὸ ἱερὸν σύστημα καλεῖ, ὥστ περ καὶ νῦν ἡμεῖς. Β. Εννόησον πάλιν τῶν ἐκκλησιῶν τὰ πλήθη, τὸν κλῆρον. 52: Καὶ νῦν δὲ ἀπὸ τοῦ ἱεροῦ πληρώματος, τοῦ ὑπό σε κλήρου. 23" Κληρικοί. 7, 43: Ὑπηρεσίαν τῇ ἀγιωτάτῃ θρησκείᾳ παρέχοντας, οὥσπερ κληρικούς επονομάζειν ειώθασ σιν. 8 7: Οἱ τοποτηρηταὶ εἶπον διὰ τοῦ ἐξελληνίζοντος Δαμιανοῦ βασιλικοῦ κληρικοῦ. Ὁ λαϊκὸς ἄνθρωπος τοῖς λαϊκοῖς προστάγμασι δέδοται. Πολλοί τε κληρικοὶ καὶ μονασταὶ καὶ εὐλαβεῖς λαϊκοί. Κοιαίστωρ Κοιαίστωρ τὴν ἀξίαν. Κοιαίστωρ τὸ ἀξίωμα. Κοσμεῖν τὴν ἀξίαν ἣν δὴ κυαίστορα καλοῦσι. Διέ τριβε μὲν ἐν τῇ Βιθυνῶν, τὴν οὐ πολλοστὴν ἀπὸ βασιλέως διέπων ἀρχὴν· ἡ δὲ ἦν ταμιεύειν βασιλεῖ τὰ χρήματα καὶ τῶν θησαυρῶν ἔχειν τὴν ἐπιμέλειαν. Εντεῦθεν γὰρ αὐτῷ τὰς μείζους ἀρχὰς βασι λεὺς προοιμιάζεται.
col. 1377–1378page 33 of 46
PG 122:1377Κόμης. Τοῦ βασιλικοῦ ἱπποστασίου, τοῦ σταύλου, Ἀνατολῆς, ἐξκουβίτων, φοιδεράτων, κόρτης. Τοῦ βα σιλικοῦ πποστασίου 412, 4. Φροντιστὴς τῶν ἵππων Μα κόμης τοῦ σταύλου. Κόμης τῶν βασιλικών σταύλων σταύλος σταῦλον ω': Παρὰ μέντοι Αττικοῖς τὸ κλήσιον ἁμάξων καὶ ζευγῶν ἐστι δεκτικόν, ὃ λέγε ται τοὺς Ῥωμαίους παρὰ τὴν στασιν σταῦλον και λεῖν.: Καὶ ἐπιφθάσαντες ἐν τοῖς ταύτ λοις: σταύλοις) Σταυρικίου τους ἵπ πους, Κόμης Ανατολής, κόμης τῆς έψας, 5. Κόμης τῶν ἐξκουβιτόρων, κόμης τῆς τῶν ἐξκουβίτων σχολῆς. Κόμης τοῦ βασιλικοῦ ἐξκουβίτου, 3, 11: 'Ηγεμών δ' οὗτος ἐτύγχανεν ὢν τῶν τοῦ βασιλέως σωματοφυλάκων καὶ ὑπασπιστῶν, ὃν κόμητα ἐξκουβιτόρων τῇ συνήθει φωνῇ ἔθος Ῥωμαίοις καλεῖν. Κόμης φοιδεράτων, τουρμάρχης του τάγματος τῶν φοιδεράτων, των φοιδεράτων ἡγεμών, φοιδεράτοι. Κόμης κόρτης, έπαρχος της κοόρτις. 4 § 10: Κόμης δέ ἐστιν ὁ τοῦ ἑνὸς τάγματος ἤτοι βάνδου ἀφηγούμενος.: Κόμης ὁ μιᾶς κοόρτης ἄρχων, ᾧ καὶ ἐκατοντάρχαι ὑποτάτω τονται. Κομητόπουλος Οὐμπερτόπουλος Ιατρόπουλος Κομμέρκιον Τῆς ᾿Αβύδου καὶ τοῦ Ἱεροῦ τὰ κομμέρκια ἐκού φισε. Τὸ κουμμέρκιν τοῦ πανηγυρίου ρ' λιτρῶν χρυσίου ἐκούφισεν. Ἔχει δὲ καὶ κομμέρκιον ἐκ τῶν τοιούτων πραγματειῶν ἄπειρον. Κόρτη Κόμης κόρτης κόμης. 11: Τρεῖς σπείρας (τοῦτο δὲ καλεῖται τὸ σύνταγμα τῶν πεζῶν παρὰ Ρωμαίοις κούρα τις). Κονόρτα Ἐξῆλθε πᾶσα ἡ βασιλικὴ ὑπουργία καὶ ἡ κόρη, Επήρασι δὲ καὶ τὸ τοῦ δον χρήματά τε καὶ ἵππους καὶ τὴν κόρτην μετὰ πάσης της βασιλικής ὑπουργίας. Κόρτη κόρτην Κουδικλάρεα κουβικουλάριος. Β. Παρέστη καὶ ἡ βασίλισσα πρὸ θυρῶν τῆς ἐκκλησίας μετὰ πάσης αὐτῆς τῆς φαντασίας καὶ τῶν κουβικουλαρίων καὶ τῆς τάξεως Θεοδόσιος ὁ μικρὸς ἐφίλει ἔρωτι Χρυσάφιον τὸν κουβικουλάριον. κοιτωνίτης, πράκοιτος κατα κοιμητής. Κουρούκλειον, κουοούκλιον.. Β. ὡς ἔν τινι κουβουκλείῳ ἀποκέκλεισται. Παρεκβολαῖς ἐξ Κλειδώσας πάλιν ἔμπροσθεν αὐτῶν τὸ κουβούκλιον. Οὖσαν αὐτὴν ἐν κουβουκλείω. Ελθὲ εἰς τὸ κουβούκλιον. 84 2 Συνείποντο δὲ τῇ μνήμῃ τοῦ χρυσίου καὶ ἡ μνήμη τοῦ βαλλαντίου καὶ του σκεβρίου καὶ τοῦ κουβουκλείου. Σκέβριον ἐσφραγισμένον σκευρίον. Κουμπάρια 2 11: Στόλος λς κομπαρίων. ο. 18 § 140: Διὰ τῶν παρ' αὐτοῖς πλοίων τῶν λεγο μένων κουμβαρίων, Σκάφη τὸ πλοιάριον, Κουράτωρ. Τέσσαρας ἀρχόντων γειτόνων κουρα τορας ἀποκτείναντο. Κουράτωρ τῶν βασιλικῶν α χων. Κουράτορος τοῦ βασιλικοῦ τοῦ Ὁρμίσδου, οἴκου. κουράτωρ τοῦ βασιλέως, ὃς νῦν λογοθέτης λέγεται, Κουράτωρ κουρατο ρεία Κουρατορεία Τὰ δὲ κρείττονα τῶν κτισμάτων εἰς τὴν βασιλικὴν κουρκ τορείαν αἴρεσθαι ἐκέλευε. Κουροπαλάτης Βάρδας μὲν γὰρ ἐφ' ἑαυτὸν τὴν Ῥωμαῖο κὴν ἀρχὴν ὑποποιούμενος πρῶτον μὲν κουροπαλά της, Ἡράκλειος δὲ Θεόδωρον τὸν ἑαυτοῦ ἀδελφὸν τὴν μετὰ βασιλέα πρώτην ἀρχὴν κεκτημένον, κουροπαλάτην δὲ αὐτὸν οἱ περὶ τὰ βασίλεια καλεῖν εἰώθασι. Κοῦρσον κούρσευμα, κουρσεύειν. Μὴ ἀφίῃς τοὺς στρα τιώτας εἰς τὴν πολεμίαν γῆν ἵνα ἀτάκτως εκβαίνω σιν εἰς κοῦρσα.: Καί γαρ εἰς μὲν τὰ κούρσα καὶ τὰς ἄλλας ἐπιδρομὰς ἔχουσιν οἱ στρατιῶται τὰ συρτὰ μετ᾿ αὐτῶν. κούρσευμα. ἐν τῷ Πυθαγορ. λαξ.: Δηλοῖ αἰχμαλωσίαν καὶ κούρ σευμα. κουρσεύειν Κουρεύσας γὰρ τὴν Συρίαν καὶ κρατήσας αἰχμαλωσίαν καὶ πραῖδαν πολλήν. Κουρσεύων καὶ πραιδεύων. Κούρο σορες. Κούρσαρες: Κοῦρε Ῥωμαϊστὶ τρέχε, ἔνθεν καὶ κούρουρες. Θεῖος κούρσωρ, Πώς
col. 1379–1380page 34 of 46
PG 122:1379ἀποστέλλουσι τοὺς δρομεῖς, κούρσορας καλουμένους Ῥωμαϊστί. κἀκείνην δὲ πάλιν φωραθεῖσάν τινι τῶν κουρσόρων μοιχωμένην. Επειτα οὔθ᾽ ὁ παῖς ἧκεν οὔθ ἦν ἐστι τὸ τρέχειν. 600, οὐλάκις, Καλοῦνται δὲ οὗτοι οἱ κήρυκες οὐλακίδες. πρωτο κούρσωρ, Κούρσορες Κοῦσπος Ζατρίκιον ὁ κοῦσπος, τὸ τῶν δούλων κολαστήριον. ποδοκάκην ποδοκάκη Καὶ τοῦτο μὲν εἰς τὴν ποδοκάκην (ξύλον δὲ προμηκές ἐστι στρεβλωτήριον) ἀμφοτέρους αὐτοῦ τοὺς πόδας ἐνεβίβαζον, ἐπὶ τέσσαρα τρήματα διελκύσαντες, ὅπερ ἐστὶ το τῆς τιμωρίας ταύτης βαρύτερον. Κυνήγιον κυνηγοί θηριομάχοι Εκπέμπει ἐν τῷ καλουμένῳ κυνηγίῳ τμηθῆναι τὰς κεφαλάς.: ἐν τῷ τῆς πόλεως κυνηγίῳ τὴν κεφαλὴν αὐτοῦ ἀποτμηθῆναι προστέταχε. Κυριακή κυριακόν. Μία Σαββάτων. Προς τοὺς ἀχθομένους ταῖς ἐπιτιμήσεσι· Ηοίοις γὰρ ὀφθαλμοῖς τὴν Κυριακὴν ὁρᾶς ὁ ἀτιμάσας το Σαββατον 9: Μίαν Σαββάτων τὴν Κυριακὴν λέγει. Μίαν σαββά των τὴν πρώτην ἡμέραν τῆς ἑβδομάδος τὴν παρ' ἡμῖν Κυριακὴν ἐκάλουν. 24. Η μεγάλη Κυριακή Κυριακή κυριακόν Εξελ θὼν εὐθὺς ἐκ τοῦ κυριακού. Εἰς τὸ κυριακὸν ἀφικνεῖται. κυριακά, Κυρός, κύρ, κῦρις. κυροῦ τοῦ Κεδρηνοῦ. ᾿Απολογία εἰς τὸ γραμμάτιον κῦρ Μάρκου τοῦ Εὐγενικοῦ μητροπολί του Εφέσου. 1: Αξιοῦμεν καὶ τὸν κῦριν Μάμαν εἰπεῖν. Ο κῦρις Κωνσταντῖνος. Δέδωκα αὐτὰ αὐτῷ τῷ κυρῷ Κωνσταντίνῳ. 1; ἐπὶ τοῦ και ρου Θαλασσίου καὶ τοῦ κυροῦ Εὐσεβίου παρόντος καὶ τοῦ Σιλεντιαρίου ἐγένετο ή πράξις. Κώδιξ, κωδίκιον. Β. Καὶ τοῖς ἀρχαίοις τοῖς δη μοσία κειμένοις κώδιξιν ἐπὶ τῆς Ῥώμης. 'Αναστάσιος ὁ βασιλεὺς εἶδεν ἐν δράματι ἄνδρα φοβερὸν βαστάζοντα κώδικα.: Τὸ κωδίκιον τῆς ἐκκλησίας εἰς πίστιν προεκομίζετο. 5: Τὰ εἰρημένα κωδίκια ὑποδεχέσθωσαν. Λατέρκουλον 40: Πλινθίον οἶμαι καλεῖσθαι, ὃ παρὰ τοῖς ἔξωθεν συγγραφεῦσι πλαίσιον όνο μάζεται. Κίδος τοῦτο στρατιωτικῆς παρατάξεως τετράγωνον ἐχούσης τὸ σχῆμα. Λεγάτον Ὥσπερ τι λεγᾶτον καὶ κληρονομίαν αὐτοῖς ἐγκατέλιπε. Λεκτίκιον Τὸ ἱερὸν λείψανον ἐν λεκτικίῳ ἐπὶ ὄνῳ καταθεῖσα. Λέτσα Λιβελλίσιος Λίοελλος 3: Εὐρέθησαν ἐν αὐτῇ λίβελλοι δύο, 4 λίβελλος τῆς πίστεως. Καὶ λίβελλον ἐπιδεδωκώς ὀρθοδοξίας τῷ πάπα. λίβελλοι κατηγοριών, Λόγγος Λογοθέτης γενικός λογο θέτης, γενικόν. γοθέτης του γενικοῦ Θεόδωρος ὁ Μετοχίτης. Ὁ τῶν δ οἰκειακῶν.: τοῦ μεγάλου λογοθέτου τῶν οἰκειακῶν. Ὁ τοῦ δρόμου ἂν εἰσιν οἱ πρωτ τεύοντες Κωνσταντῖνος ὁ πατρίκιος καὶ λογοθέτης τοῦ δρόμου γενόμενος. Τοῦ στρατιωτικοῦ. 1: Στρατιωτικού λογοθέτου, 1: Ιωάννου βασιλικοῦ ὀστιαρίου καὶ λογοθέτου τοῦ στρατιωτικοῦ λογοθεσίου. Τῶν ἀγελῶν ὁ τῶν σεκρέτων λογοθέτης, μέγας λογοθέτης Μουζάλων ὁ μέγας λογοθέτης. Λωρίκιον, λουρίκιον. 15 § 9: Τοὺς μὴ ἔχοντας λωρίχια: ἐχέτωσαν δὲ τὰ λωρίκια θηκάρια δερμάτινα. ν. ὅπλα· θῶρας ὁ σιδηρούς χιτών, ὅπερ ἐστὶ λου ρίκιον.: Μανδύας, ἱμάτιον, τὸ λου ρίκιον. 9: Ποιοῦντες λωρίκια εξαίρετα. "Έλαβον τὰ λουρίκια απ τῶν. λουρίκι. λωρικάτοι. λουρικάτοι, λωρικάτοι. Λώριον Λῶρος Ι. γ Ιμάς, λώρος. Π. β. Τελαμὼν δὲ νῦν λῶρος πλατύς, δι᾿ οὗ ἡ ἀσπὶς ἀνεφέρετο. 32: Λώροις αὐτὸν βασανίζει.
col. 1381–1382page 35 of 46
PG 122:1381Ειώθασιν οἱ ἀρματηλάται περιάπτειν τὰ Μαστίζεται τὸν νῶτον λώροις πλεκτοῖς τοιοῦτον καὶ γὰρ τὸ φραγγέλιον. φωρίσκος ὁ χῶρος. τξε δ φιζ' λῶρος λῶρον Καὶ πρός τινα μαγαρίτην εἰπεῖν. νον πολεμικόν:: Βάλανός ἐστι τὸ βολλόμενον εἰς τὸν μοχλὸν σιδήριον, ὃ καλοῦμεν 35: Δι' ἐπινοίας τῶν συνόντων μαγγαναρίων. μαγγανικόν. 455: Βάλλεται τῷ ἐκ τοῦ μαγγανικού λίθῳ. Παραδεδωκώς αὐῷς πρὸς καστρομαγίαν κριόν, μαγγανικά τε καὶ πᾶσαν ἑλέπολιν. Μαγιστεριανός, Παρόντων ἔτι καὶ ἀκου όντων τῶν τε μαγιστριανῶν καὶ ἀρχόντων. λιανὸν μαγιστριανὸν μετὰ σάκρας. 3): Διὰ Συγκλητίου και Ταυδεντίου μαγι Καὶ Οὐαλέριον καὶ Βασιανὸν μαγιστριανούς εὐθὺς εὐτρεπισθῆναι κελεύσας,: Οὐαλέριον καὶ Βασιανὸν μαγιστριανοὺς τῶν θείων ἡμῶν ὀφφικίων ἐπέμψα 1: Κωνσταντίνος ὁ καθωσιωμένος μαγιστριανός. Ευάγριος ἀγεντισηρίκους. Μάγιστρος, μαγιστερία, μαγιστέριον. ὁ γενόμενος τοῦ παλατίου μάγιστρος. ρουσα μὲν τῷ πανευφήμῳ πατρικῳ καὶ τῷ πάντα σοφωτάτῳ μαγίστρῳ Πέτρω. ἡγεμόνα τῶν ἐν τῇ αὐλῇ τά ξεων.: Ρουφίνος Κελτος γένος μάγιστρος τῶν ἐν τῇ αὐλῇ τάξεων καταστάς, οὗτος τῷ νῦν παρὰ Ῥωμαίοις μαγίστρῳ, τῶν φρου ρούντων τῶν βασιλέα σορατοπέδων ἡγούμενος. 1. 4: Ὁ μὲσ γὰρ ἐν λοχαγοῖς ἐτέλει ὁ Βαραζης, ἕτερος δὲ τῶν μὲν ἐν τῇ αὐλῇ ταγμάτων τοῦ Λαζῶν βασιλέως ἡγεῖτο· μάγιστρος ὄνομα τῇ ἀρχῇ παρὰ Ῥωμαίοις μάγιστρος ονομαζόμενος τῶν περὶ τὸν βασιλέα πεζαιτέρων, ἀσπισηφόρων φημὶ καὶ δοροφόρων, τὴν ἡγεμονίαν πεπίστευται, ἐπιστάτην δορυ Τῶν λαμπρών τινος καὶ περιδόξων, Πρὸς γένους ὄντος βασιλεῖ, μαγίστρου τὴν ἀξίαν. μαγιστεία μαγιστέριον.: Περιὸν ἀρχὴ, ἴσωςφ μαγιστέριον. Παύει τὸν Λογγίνον τοῦ μαγι
col. 1383–1384page 36 of 46
PG 122:1383ἀπὸ μαγίστρων,ex μαΐστωρ, Βιγκομάλῳ μαΐστρῳ. Ιλ λος ὁ μαΐστρος.: Καὶ ἔδωκε κεντηνάρια τῷ λαῷ διὰ στρατηγίου μαγίστρου. Τα μαΐστρου. Μαΐ στορα τοῦ ἰδίου πλοίου. μαγίστορα, Μαγκίπειον, μαγκιψ. 76: Έκτισε δὲ ἔνδον τοῦ παλατίου μαγκίπεια. ἐν μαγκιπίῳ παράσχω. μάγκιψ Μάγκιψ ὁ τεχνίτης του δημώδους ἄρτου. Οὔτε μάγκιπι τὸ στάβλον. Μαγκλαβίτης. Μαγκλάβιον Τύψας αὐτὸν μαγκλαβίοις ἡ ῥάβδοις. 249. ἐν τῷ Πυθαγ. λαξευτηρίῳ· Δηλοῖ δὲ καὶ φόνους καὶ κοπὰς κεφαλῶν καὶ χειρῶν καὶ ποδῶν καὶ μαγκλάβια. μαγκλαβίτης. Τὸν δὲ μαγκλαβίτης Νικό λαον. Μακελλεῖον, λεωμακέλλιον. μακελλαρης μακελλάριος ἐν τῷ Πυθαγορικῷ λαξευτρίῳ Δηλοῖ δὲ εἶναι τὴν ἄνφρωπον μακελλάρην καὶ μάγειρον. Μάκελλος μακελλεῖον. Τὴν ἀγορὰν τῶν ὄψων, τὸ μάκελλον ὠνο μασμένον. λεμμακέλλιον Μάκελλος. Μάνα Μᾶ ἡ μήτηρ κατὰ βρέ φους προσφώνησιν πᾶς. Μάνδρα, μανδρίτης, ἀρχιμανδρίτης. Οὓς δὲ καὶ ἀσπάζων ζῶντας τῇ ἐν ἑαυτοῦ μάνδρα.: Σπουδαίως χωρεῖν ἐπὶ τὴν μάνδραν τὴν τοῦ πατρός. Εἰς τὴν νεόκτιστον σου ταύτην μάνδραν. 27 μανδρίτης. ἀρχιμανδρίτης. 1: Εὐλαβεστάτων αρχιμανδριτῶν ἡγουμένων τε καὶ μοναχῶν. Μανδίλιον εἰς τοὺς ὀφθαλμοὺς τὸ μανδύλιον. Μανίκιον Τα μανίκια τῆς δεξιᾶς αὐτῶν χειρός κατέβαψαν. Δεῖ δὲ καὶ κένδου κλα ἔχειν αὐτοὺς πολὺ πλατέα ἔχοντα και μανικια πλατέα. λαβήν Μάππα, μαππάριος, μαππάριος, Μαργελόγραμμον, μάργελλον. Ματρικάριος. Ξυλουργος, Ματρίκιον Τὸ ματρίκιον καὶ ἀρχέτυπον τῆς Νουμιδίας 93: 'Απογραφή τις· αὕτη γὰρ ἐπὶ τὸ ματρίκιον. 75 8: Γίνεται σύγκρισις γραμμάτων καὶ ἀπὸ τοῦ κώδικος καὶ ἀπὸ τοῦ ματρικίου. Μάτριξ οἷον ἰσοκώδιξ ἢ μάτριξ. ση μεῖον ὀνομάτων. Μάτρικες ἀπο γράφαὶ καὶ ἀντιγραφαί. Ματρωνίκιον Μέταξα 4: Τρέφει ἡ χώρα αὕτη μέταξαν τε καλλίστην ποιουμένη. όνειρ. ἀνέκδ. Μιλιαρίσιον, μιλιαρισίων ἑτέρας δέκα λίτρας.: Καὶ σκεύη τῶν ἐκκλησιαστικῶν λαβὼν ἐχάραξε νομί σματα καὶ μιλιαρίσια. 185, Περὶ σταθμῶν· Μιλιαρίσιον δὲ τὸ ἀργο ροῦν, ὅ ἐστι καὶ στρατιωτικὸν δόμα· μιλίτια γρ ἡ στρατεία. Μίσος. ἆθλον. ἆθλον Μισσίκιος Μιτατώριον. ἀπαραλλάκτως εὗρεν αὐτὸν ἐν ᾧ ηύχετο τόπῳ εἰς τὸ μιτατώριον. Εἰ μέχρι τοῦ μιτατορικίου. μιτατωρίου, Μοδίολος. Μοναχής, μονάζων, μοναστής. Καλόγηρος, που Μοναχός 3. 800: ᾿Απείληπτο δὲ ἡ νῦν ἐκκλησία ὑπὸ τῶν λεγομένων μοναχών. μονάζων. Β. Μοναστής Μοναστὴς ἀντὶ κοσμικοῦ καὶ ἀκτήμων ἀντὶ χρηματικοῦ εἶναι ἐλό μενος. Καλόγηρος. Μονάστρια ζωή, Μονάστρια Καὶ τίθησι μονάστριαν.
col. 1385–1386page 37 of 46
PG 122:1385Μονή ὃς ἐτύγχανε παρὰ τὴν ἑαυτοῦ μονήν. ἐπὶ τὴν μονὴν τοῦ ᾿Αντωνίου ἀφικνουμένοις. τῆς Καλλιστράτου μονῆς μοναχός,: ἡγούμενος τῆς τοῦ Φλώρου μονής. ἡγούμενος τοῦ Φλώρου, μονή δριον Μονοστράτηγος, Μονόξυλα Μονόξυλον 1. 4: οἱ μὲν οὖν βάροαροι τὸ τῆς δυνάμεως ἀκμαιότατον πλήθει μονοξύλων ἐμβιβάσαντες ετα ξαν. Μονοπώλειον Μουλικὸν ζῷον, μοῦλα, μουλίων. μούλα πεσεῖται δὲ, ἐὰν τρίχας ὄνου καὶ μούλης ὑποθυμιά σης. Ει μουλίων Μυστικοί 97: Μυστικῷ τῷ Κιννάμῳ καὶ ᾿Ασάνῃ πανυπερσεβάστῳ. 8: ὅθεν καὶ δύλῳ παρὰ μονα χοῦ μυστικοῦ ἀλίσκεται. 51. Νάρθηξ Νοτάριος νοταρίῳ· οἱ λόγοι τὴν φύσιν ὑπόπτερον ἔχουσι. Διὰ τοῦτο σημείων χρήζουσιν. ἵνα ἱπταμένων αὐτῶν λάβῃ τὸ τάχος ὁ γράφων. Οὔτε γὰρ στρατιώτου παρόντος, οὐ παλατινῶν ἢ νοταρίων ἀποσταλέντων. Β. Καὶ του θεοφιλεστάτου βασιλέως νοταρίων εἰς τοῦτο ἀποστείλαντος. 3; 'Αέτιος ἀρχιδιάκονος και πριμμικήριος νοταρίων εἶπε. πρωτονοτάριος. δ' ἀπὸ νοταρίων, Νούμερα 10: Σπεῖρα δέ ἐστιν ὁ καλοῦμεν νῦν νοῦμερον, 8: ὥστε τοὺς στρατιώτας ἰδόν τας τῶν δύο νουμέρων σὺν τοῖς δυσὶ τριβούνοις Νικο στράτῳ καὶ ᾿Αντιόχῳ πιστεῦσαι τῷ Χρίστῳ εἰ 4. 14: Ἐν τοῖς νουμεροις στρατευόμενος ὑπὸ τριβοῦ τον Κλαύδιον. 1. 45 βασι. 1 Στρα τιώτου ἀδιαθέτου τελευτῶντος καὶ ὄντος ἀδιαδόχου, τὰ πράγματα αὐτοῦ δίδοται αὐτοῦ τῷ ἰδίῳ νουμέρῳ. ἐκ τοῦ τάγματος αὐτου κληρονομεῖται. ἐκ του συστήματος. νούμερον, τάγμα, σύστημα, αριθμούς Εδωκε δὲ αὐτῷ καὶ ἀπὸ τῆς ἀνατολῆς στρατηλάτου ἀριθμούς τέσσαρας. Νωβελίσσιμος χλαίναν χρυσῆν Νικήταν τὸν ἔσχατον ἀδελ φὸν αὐτῶν ποιησάμενος βελίσημον ἐπέθηκεν αὐτῷ χλαῖναν χρυσῆν καὶ τὸν στέφανον. νωβελίσιμον. Νικήταν δὲ νωβελλίσι καὶ τρισὶν ὁ βελισήμοις, τρισὶ νωβελισί μοις. Ἰωβιανὸς δ βασιλεὺς πρὸς τὴν Κωνσταντινούπολιν ἀπαίρων, καὶ γεγονώς ἐν ᾿Αγκύρα, θάτερον τῶν ἑαυτοῦ παίδων Οὐαρονιανὸν κομιδῇ νέον ὄντα ἐπιφανέστατον, ὃ παρὰ Ῥωμαίοις τὸν νωβελλίσιμον δύναται. Οἰκουμενικος Ορφανοτρόφος 'Ακάτιος πρεσβύτερος καὶ Ορφανοτρόφος. Οφφίκιον Ιλ. μ' ἀνὴρ Ιγὰρ Ελλη. οὐ διπλάζει τὰ δασέα, ὑφαιρουμένου τοῦ ὀρφι κίου. 6 7: Οφφίκια ἐκκλησιαστικὰ ἔχοντας.: Εκκλησιαστικοῦ ὀφφικίου ἤτοι ἀξιώματος,: Οφφίκια δὲ λέγονται ἀρχοντίκια. Πρῶτον ὀφφίκιον. Οψίκιον, ὀψικεύειν. Ἠκολούθει δὲ αὐτῷ προερχομένῳ καὶ τάξις μεγάλη, οὐ μόνον εἰς ὀψίκιον αὐτοῦ, ἀλλὰ καὶ θέλοντες καὶ ἐπιθυμοῦντες ἀκρόαται γενέσθαι τῆς σοφίας αὐτοῦ. θείου ὀψι!ο. κόμης ὀψικίου, 7, 1: Κόμητος τοῦ θεοφυλάκτου βασιλικοῦ ὀψικίου. Νεζεύξιος γὰρ ὁ τότε κόμης της πομπής. Τοῦ λεγομένου βασιλινοῦ ὄψι κίου, όψικεύειν ὡς ὑπατικός όψικεύετο.
col. 1387–1388page 38 of 46
PG 122:138716: 'Απῆλθον δὲ πάντες δψικεύοντες τὸν πατριάρχην. Οψώνιον Τῇ τῶν ὀψωνίων ἀποδόσει. περὶ τῆς ἀρετῆς καὶ κακίας οψώνιον 9: ᾿Αρκεῖσθε τοῖς ιδίοις οψωνίοις οἱ στρατιῶται, καὶ μηδὲν ὑπὲρ τὸ διατεταγμένον ἀπαι τείτε. Ταῦτα ὑμῖν διακελεύεται μεθ᾿ ἡμῶν Ἰωάννης ὁ μέγας τῆς ἀληθείας κῆρυξ, ἡ πρόδρομος τοῦ Λόγου φωνή, τί λέγων οψώνιον; τὸ βασιλικόν σιτηρέσιον δηλονότι καὶ τὰς ὑπαρχούσας ἐκ νόμου τοῖς ἐν ἀξιώμασι δωρεάς. Β. Οταν γὰρ εἴπῃ ὁψώνια, τὴν ἀναγκαίαν λέγει τροφήν. 6: Οψώνιον λέγεται τὸ τοῖς στρατιώταις παρὰ τοῦ βασιλέως διδόμενον σιτηρές σιόν. Οψώνιον λέγει ται ἡ βασιλική δωρεά. 1. 7: Οψώνια τοῖς στρατευομένοις παρέχει σθαι. δψώνιον. ὁψωνάτωρ δψώνιον Πάκτον, πακτοῦν. μὴ δύνασθαι παρέχειν τὸ τοιοῦτον πάκτον. Υποσχόμενος καὶ ἐτήσια τῷ βασιλεῖ παρέχειν πάκτα. 17: Τοῦ δὲ βασιλέως Λέοντος προθεμένου δοῦναι αὐτοῖς πάντα, αὐτοὶ καὶ φύλακας τῇ πόλει ἐγκαταστῆσαι ἀπήτουν. πακτοῦν Παλάτιον 'Αλιευτ. ι· μέγαρον τὸ παλάτιον. 5): 'Ανήρ τις τῶν ἐπισήμων στρατευομένων ἐν παλατίῳ. Πάπας, παππᾶς. Οὗτος ὁ Κώνστας ὁ σκαιὸς ἀειφυγίᾳ θλίβει Μαρτῖνον τὸν ἐπίσκοπον τῆς πρεσβυτέρας [Ρώμης" Πάπαν αὐτὸν ἀποκαλεῖν οἶδε Ῥωμαίων γλῶσσα. 5: Παπας τῇ Ῥωμαίω φωνῇ πατέρα σημαίνει. Ηαππᾶς 4: Ὁ παπὰς Εὐτυχής, ἀρχιμανδρίτης, Παππίας Πᾶς λεγό μενος μονοσυλλάβως κατὰ βρέφους προσφώνησιν καθά φασιν οἱ παλαιοὶ, ὥσπερ καὶ μᾶ ἡ μήτηρ, καὶ κατὰ ἄναδιπλασιασμὸν πάπας καὶ παπίας. Παπυλεών ὑπὸ τὸν παπιλεῶνα. Παρακοιμώμενος παράκοιτον καὶ φύλακα τῆς βασιλείου κλίνης. ὁ νῦν Βασιλείου παρακοιμωμένου οἶκος Παράκοιτος, πράγμα Ῥωμαίος μέγα, Παραμήριον μυρίο,: Τῷ παραμηρίῳ τὴν κεφαλὴν αὐτοῦ ἐξέτεμε. μάχαιρα τὸ παραμήριον, 1; Γυμνώσας παραμήριον. Παραπόρτια παραπούλιον, 15 8 4; Εἰς τὰ παραπόρτια τῆς πόλεως. Επὶ τὸ ἄνω τῶν Καλλινίκης παραπορτίῳ. Παρασκευή Περί ΧΡΟΝΙΚ. διαστημ, 4: Μεγάλη παρασκευή, παρ σκευή Παραφοσσατεύειν Παροικία, Πατριάρχης, πατριαρχεῖον. πατριαρχεῖον 4: 'Αναστασίου πρεσβυτέρου καὶ μοναχοῦ τῶν εὐκτηρίων τοῦ ἐνταῦθα εὐαγους πατριαρχείου. Πατρίκιος Θεό φιλος ἀνθύπατος, πατρίκιος, κοιαίστωρ. Οὐ μόνον εὐγενοῦς γένους, ἀλλὰ καὶ πατρικίας ἐξουσίας ἐνδόξτος. Πα τέρα καὶ προφύ ακα ποιεῖ τῆς βασιλείας. Τὸν δὲ Νόμον τὴν τοῦ μετ γίστρου τιμὴν ἄρξαντα καὶ ἐν τοῖς πατρικίοις συν εκείνῳ καταλεγόμενον, οἱ δὴ τὰς ἀρχὰς ἀνασες κασι πάσας. Πατρικιότης Και προτοιοάσθη παρ' αὐτοῦ εἰς τὴν πατρικιότητα. Πατριμόνιον Τὰ δὲ λεγόμενα πατριμόνια τῶν ἁγίων καὶ κορυφαίων ἀποστόλων τῶν ἐν τῇ πρεσβυτέρα Ρώμη τιμωμένων, ταῖς ἐκκλλησίαις ἔκπαλαι τελούμενα χρυσίου τάλαντα νζ, τῷ δημοσίῳ λόγῳ τελεῖσθαι προσέταξεν. Πῖνα πεῖνα, Πινάκιον. Πινσός Ετρύγησαν τοὺς πινσούς τοὺς βαστάζοντας τὸν τρουλλον, καὶ διὰ τοῦτο οὐκ ἐβάσταξαν. Λοιπὸν συνιδὼν ὁ εὐσεβέστατος βασιλεὺς ἤγειρεν ἄλλους πινσοὺς, καὶ ἐδέξατο τὸν τρούλλον. Εγένετο δὲ τὸ ρῆμα τοῦ ἀγγέλου πρὸς τὸν παῖδα εἰς τὸ δεξιὸν μέρος του πινσοῦ.: Εἶθ' οὕτως ἐμμουσίωσαν καὶ ὀρθο μαρμάρωσαν αὐτὸν καὶ εἰς τοὺς πινσοὺς καὶ τὰς στοάς. Πινσὸς ὁ τοῖχος. Πιττάκια. Πιττάκιον Δι' ἐπ στολής ἥτοι πιττακίου. 47 § 1 Ἐὰν δὲ εὐρεθῇ παρ᾽ ἐμοὶ πιττάκιον σου, ἔστω ἀνίσχυρον.
col. 1389–1390page 39 of 46
PG 122:13894: 'Αντί βίβλων πιττάκια ἡμῖν ἐπεδείκνυον. Ποιναλίζειν Πολυκάνδηλα, κανδήλα, κανδήλχορον. Ἔλαβε καὶ τῆς Μεγάλης Εκκλησίας κάνδηλά τε καὶ ἕτερα σκεύη υπουργικά. πολυκάνδηλα. κανδήλα Εσπέρας δὲ γινομένης πάσας τὰς κανδήλας ἔσβεσε, η Κεῖται δὲ αὐτ παρ' τῷ καὶ κανδήλας χρῆσις, οἷον ἀσσαρίου κανδήλας τρίω, ἤγουν ἐξώνησαι. 44 Εφ᾽ ᾧ τε ἐν τῷ μνημείῳ μου μῆνα παρὰ μῆνα ἁπτειν αὐτοὺς κανδήλαν. κανδήλα βρον Πόρτα Εἰς τὰς πόρτας του φωσσάτου. Ἤνοιξαν τὰς πόρτας καὶ ὑπεδέξαντο αὐτοὺς μετὰ περιχαρίας, ἐκεῖνοι δὲ ἅμα τοῦ εἰσελθεῖν τάς τε πόρτας ἐκράτησαν. 900. Ζο Καὶ θάπτονται ἐν τῇ Μελανδησία πόρτῃ. Παρεφύλαττον τὰς πόρτας πά σας τοῦ τείχους. Πόρτος Μέγιστον δὲ ὁ πόρτος τῆς Ῥώμης νεώριον. Πραιδεύειν, πραῖδα. Καὶ πολλοὶ Χριστιανοὶ ἐφο γεύθησαν ὑπὸ τῶν κατὰ πόλιν ὄχλων ὧν ἔτυχε καὶ ἐπαιδεύθησαν. Καὶ ἦλθε παιδεύων ἕως τοῦ Βυζαντίου. Ολας τὰς ἐκκλησίας ἐπραίδευσαν. 47 πραῖδα Τὴν πραϊδα, πεποίηκεν. Εἰς πρέδαν δέδωκε τὴν ἐκκλησίαν. πραῖδαν. Πραιπόσιτος Πραιπόσιτος τὸ ἀξίωμα. 1134: Τὴν τοῦ πραιποσίτου τιμὴν ἀναβάς. Πραιπόσιτος τῶν κουβικουλαρίων. Καὶ ἐν τοῖς βασιλείοις πραιπόσιτον ὑποφθείρας. Καὶ τὸν πραιπόσιτον τοῦ παλατίου αὑτοῦ Ῥοδανὸν ἄνδρα δυνατὸν ὄντα καὶ εὔπορον καὶ διοικοῦντα τὸ παλάτιον ὡς πρῶτον ὄντα ἀρχιευνούχον καὶ ἐν μεγάλῃ τιμῇ ὄντα. πραιποσιτον τῆς αὐλῆς Ἐγὼ κρὶ διὰ τοῦ βικαρίου τῆς Θράκης ἐπέστειλα τῇ θεοσεβεία σου διὰ τινος πραιποσίτου κατὰ Φιλίππου πόλιν θησαυρών. Ἐάν τις στρατιωτῶν χεῖρας ἐπι βάλῃ τῷ ἰδίῳ πραιποσίτῳ, κεφαλικῶς τιμωρείσθω Πραιτώριον Εἰσὶ τὸ πραιτώριον ἄνει σιν. πραιτωρίῳ· τέως γὰρ οὕτως ἐκάλουν τὰ βασίλεια. Τοῦ πραιτωρίου, τουτέστι των βασιλείων. Ανθολ. α. 23 18 εἰς τὸ μέγα πραιτώριον δὲ στρατηγὸς τοῦ θέματος αὐτὴν ἔλαχε Σμύρνην τὴν πόλιν πραιτώριον. Καὶ ὥσπερ τινὶ τῶν κακούργων περιθεὶς αὐτῷ κλοιὰ ἐν τῷ πραιτωρίῳ τοῦτον κατείρξεν. Ὁ δὲ ἄρχων παραλαβὼν τοὺς ἀσκητὰς ἐνέδυσεν αὐτοὺς ἱμάτια καὶ ἀπήγαγεν εἰς τὸ πραιτώριον. Προβατάριον κόμητα προβάτων Κόμης των θείων πριουάτων, Πριμμικήριος, πριμικήριος, Πριμια κήριος τῶν θεοσεοεστάτων νοταρίων. 2: Πέτρος πρεσούτερος Αλεξανδρέας και πριμμικήριος νοταρίων εἶπεν. 15 30, Νοταρίων σεκουνδοκήριος. Ὁ δὲ Βάκχος σεχουν δικήριος. Πρόεδρος πρόεδροι Τῆς ᾿Αλεξανδρείας πόλεως προέδρου. 13: Σεργίου τοῦ γενομένου προς έδρου, τῷ προέδρῳ ἀρχιεπισκόπῳ Βουλγαρίας. πρωτοπρόεδρος. Προέλευσις 1: Ιστέον δὲ ὅτι πέμπειν παρὰ τοῖς μεθ' Ομηρον καὶ τὸ στέλλεσθαι θριαμβικῶς, ὅθεν καὶ πομπὴ ὁ θρίαμβος, ὃν προέλευσιν ἡ κοινὴ γλῶσσα καλεῖ. Πρόκεισος Ἐν προκένσῳ τοῦ ἑβδόμου. προκένσου ὄντος βασιλικοῦ. Πρόοικος
col. 1391–1392page 40 of 46
PG 122:1391Προτίκτωρ σωμα τοφύλακες ανεκδ. Μινουκιανοῦ προτίκτωρος πρὸς τὴν σφαγὴν ὑπουργήσαντος. Πα ραχρῆμα τοίνυν αὐτὸς ἀλογίστῳ θυμῷ ἐπιτρέψας, οὓς ἡ τάξις προτίκτωρας οἶδε καλεῖν, ἐπὶ τῷ ἀγα γεῖν ἐκείνας ἐκπέμπει. Πρωτασηκρήτης, πρωτοασηκρήτης, & Φώτιον πρωτοσπαθάριόν τε ὄντα καὶ πρωτ τασηκρήτην.: Καθώς φησι Πλούταρχος πρωτοασηκρήτης. τοῦ μακαρίτου, προτασηκρήτης. δ: θυγάτηρ Νεοκαισαρείτου του πρωτασηκρήτου. Πρωτοηση κρήτης, Πρωτεύων. πρωτεύοντι. πρωτεύοντι, Πρωτοβεστιάριος Βέστιον βέστης βέστια τὰ ἱμάτια. Αφορίσας οἶνον, κρέα, βέστια. βεστιαρίτης βε στήτων. 'Απώλεσαν οἱ βεστήτορες το στέμμα τοῦ βασιλέως. προκαθήμενος τοῦ βεστιαρίου βε στιάριον ἐν τῷ Πυθαγορ. λαξ.: δηλοῖ ἀῤῥαβῶνα εἰς πραγματείαν πολλοῦ πράγματος βεστιαρίου. "Ο καὶ χρηματιζόμενον σήμερον βεστιάριον τῶν ἀποθησαυριζομένων πέπλων ἐκ Σηρικων.: Ο καὶ νῦν τῆς Αὐγούστης ἐστι βεστιάριον. ὁ βεστιάριος. πρωτοβεστιάριος 5: Πρωτοσέβαστος τε καὶ πρώτου εστιά ριος, 1. 1., 12: Θεοδόσιος ὁ πρωτοβεστιαριος τοῦ μακαρίου μου πατρός. 143. Των Προκόπιος ὁ τοῦ βασιλέως ἡγεῖτο πρωτοβεστιάριος. 3 Πρωτοβεστιάριον οὗτος τετίμηκεν. βεστιαρίτης πρωτοβεστικ ρίτης 4 19: Τότε δὲ ἄρχοντα ἐν Βεροία Διπλοβατάτζην τὸν πρωτοβεστιαρίτην καταλιπών. Τὸν δὲ ᾿Αγ γελον Ιωάννην πρωτοστράτορα, πρωτοβεστιαρίτην δὲ τὸν Καρυανίτην. Δε βαδάριον τὸν πρωτοοεστιαρίτην. Πρωτομανδάτωρ των Ο λαμπρός βασιλικός μανδάτωρ εἰσελθὼν ἔτη. Μανδάτωρας ἀγρύπνους καὶ γοργούς. μανδάτωρ τίς ἐστιν οὐκ οἶδα. Μανδάτωρες οἱ τὰ Μαν δάτα ἀπὸ τῶν ἀρχόντων πρὸς τοὺς στρατιώτας ὀξέως διακομίζοντες. Πρωτονοτάριος Ιωάν νης πρεσούτερος καὶ πρῶτος τῶν νοταρίων εἶπε. πριμμικήριος. Α Πρώτιστος τῶν βασιλικών γραμματείων. Πρωτοπαπας 59: Τυχόν χωρεπίσκοπον προβληθέντα ἢ προ τοπάπαν. Τοὺς ἐν ταῖς χώραις πρεσβυτέρους ἤτοι τοὺς πρωτοπαπά δας. 10: Πρεσβυτέρους ἢ πρωτοπαπάδας καὶ χωρεπισκόπους. Πρωτοσπαθάριος Θεοφίλῳ πρωτοσπαθαρίῳ. Πρωτοστράτωρ Ὃς καὶ τὴν πρωτοστατορικὴν παρὰ βασιλέως ὕστερον παρειληφὼς ἦν βακτριαν.: Εἰσ ἦλθε Ῥουφῖνος ὁ πρωτοστράτωρ τοῦ ὀψικίου. στράτωρ. Πρωτοσύμβουλος Ραίκτωρ Εν ἐκείνῃ γὰρ τῇ νυκτὶ ἐμφανεῖσα τῷ ῥαίκτωρι καὶ νεανίσκῳ τινὶ τοῦ ῥαίκτωρος. Ρεγεών θ' Κατά τοὺς παρὰ πολλοῖς ῥεγεώνας, ἢ τὰς Κρητικὰς τόρμας, ἢ καὶ κατὰ τοὺς Αττικούς δήμους. 13: Καὶ ἡ πρότερον οὖσα με γεὼν πάλιν μετὰ ταῦτα ἐγένετο πόλις. Τῇ τῶν Ῥωμαίων πόλει ἐν τῇ ῥεγεῶνι τῇ ἐπιλεγομένῃ Σουβούρα. Ρήξ, ρήγας. Καὶ πρὸς τὸν ῥῆγα λανθανόντως ἐκπέμψαντα. ροις γὰρ λαμπροῖς ὅτε μάλιστα τὸν ῥῆμα Φραγγίας Λοδόηχον καὶ Ἰγγιβέργαν δὲ τὴν αὐτοῦ γαμετὴν ὑποποιούμενος. Ερμιγγιλόος ὁ ρήξ υἱος ὑπάρχων Λουβιλγίδου τοῦ ῥηγὸς τοῦ τῶν Ουἰσιγότθων έθνους. 4: Κάρο λος ῥήξ. παρεκβολαῖς. ρηγάς. Καὶ οἱ μεγάλοι αὐθέντες καὶ ῥηγάδες καὶ δουκάδες. Ῥόγα, ρογεύειν, ῥογάτορες.
col. 1393–1394page 41 of 46
PG 122:13931. 3: Καὶ δωρεαῖς ἀκινήτων καὶ αὐξήσεσι ῥογῶν καὶ προσθήκαις δόσεων. Ρόγαν δὲ χρημάτων τῷ στρατῷ διανέμων. Επί σταται ἡ σὴ εὔκλεια ὡς πολλὰ ἀναλώματα ποιεῖ ἡ βασίλεια εἴς τε τὰς βόγας τῶν στρατοπέδων. Τὰ μὲν τῶν πεκουλίπν λέγεται καστρέσια ἤτοι ιδιόκτητα. Ταῦτα δὲ ἐστιν ὅσα ἀπὸ ῥόγας κληρικῷ τινὶ ἤ χαρτουλαρίῳ υπάρχοντι δίδο ται. ῥογεύειν, 1.: Ρογεύσας χρήματα. ῥογάτω ρες γεμένος Ρογεύω Ρούσσιον Ρωμανία Πάσης Ρωμανίας αἰχμαλωσία. Δε γάλη Ρωμανία ἐν τῷ Πυθαγορικῷ λαξευτ. Σακελλάριος 1: Σακέλλιον ρωμαϊκή λέξις ἐστὶν φυλακὴν τῶν χρημάτων σημαίνουσα· ὅθεν καὶ σακελλάριον καλοῦσι τὸν ταμίαν καὶ φύλακα τῶν χρημάτων. Τὸν τῶν βασιλικών χρημάτων ταμίαν. Βαλλάντιον μαρσίππιον. Μάρω σιππος, σάκκος θυλάκιον, βαλλάντιον. Εἴτε ἐν σακκούλῳ ἅμα τὰ εἴκοσι νομίσματα δέδωκε. Θωμᾶς διάκονος τῆς αὐτῆς ἐκκλησίας καὶ σακελλάριος. Πώς γὰρ τοῦ Λυδοῦ σακελλαρίου σιωπῇ τὸ πρᾶγμα παι ραπέμψωμεν βασιλικὸς σακελλάριος. Ιωάννη πατρικίῳ καὶ σακελλαρίῳ κατὰ τοὺς ἀγγαρίους. ἀρχ. Τοῖς βασιλικοῖς τραπεζίταις. ὁ ἐπὶ τῆς σακέλλης, Σάκρα Ἰουστῖνος δὲ σάκρας πανταχοῦ πέμψας. 1: Οἱ δεσπόται ἡμῶν οἱ ἀγαθοὶ τιμίαν σάκραν καὶ προσκυνουμένην ἐκέλευσαν ἀποστείλαι. Διὰ γραμμάτων τῷ πατρὶ σημάνασα καὶ σάκραμ βασιλικήν δεξα μένη. Καταλαβόντων τῶν σάκρων τῆς δεσποίνης Βερίνης.: Πέρας τε δεξαμένων τῶν συνθηκῶν ἀντεδόθησαν αἱ λεγό. μεναι σάκραι. Πέμψας θείας σακράς. Σαξιμοδέξιμον. Σειρομάστης περὶ σχ. Σειρὰ ἡ ἄλυσις, ἀφ' οὗ σειρομάστης. Σέκρετον, σεκρετάριον, 8, 8: Μεθίσταται τοῦ παρὰ Ρωμαίοις λε γομένου σεκρέτου. 1. 60 33 29 Εἰσέρχονται εἰς τὸ σέκρετον.: Εἰς τὸ δικαστηρίου σεκρετάριον. Εοπλον πῦρ εἰς τὸ πραι τώριον, καὶ ἔκαυσαν τὸ σέκρετον καὶ τὰς φυλακάς. 1: Ἐν τῷ σεκρέτῳ τοῦ θείου παλατίου, τῷ οὕτω λεγομένῳ Τρούλλῳ. 7: Τοῦ Τρούλλου σέκρετον, Ἐν τῷ βασιλικῷ σεκρέτῳ. Εἰς τὸ σήκρητον τῆς ἐκκλησία Ρεστιτούτης, Εἰς τὸ σήκρητον τῆς ἐκκλησίας Πάκις. Οὐ μόνον ἐν τῇ ἐκκλησίᾳ ἐξηγούμενος τοῖς ὄχλοις, ἀλλὰ καὶ ἐν τῷ σεκρετῳ καὶ ἐν τῷ ἐπισκοπείῳ καθήμεντς.
col. 1395–1396page 42 of 46
PG 122:13951: Ἐν τῷ σηκρήτῳ τοῦ ἐπισκοπείου. 1: Πέτρος ὁ εὐλαβέστατος ἀναγνώστης καὶ νο τάριος τοῦ εὐαγους πατριαρχικοῦ σεκρέτου ἔχων ἐπὶ χεῖρας ἀνέγνω. Σεκρετάριος Κωνσταν τῖνος σεκρετάριος. 1 σηκρητάριος του θείου κονσιστωρίου. Σέλλα, σελλίον, Εχέτωσαν δὲ καὶ αἱ σέλλαι ἐπισέλλια δασέα. 7: Μαρὰ μέντοι τοῖς ὕστερον καὶ ἐπὶ τῆς κοινότερον λεγομένης σέλλας ἡ λέξις (δίφρος) κειμένη εὔρηται. α: Αστράβη, ὁ ση μαίνει σέλλαν καὶ σαγμάριον.: Σέλλα Αφ᾿ ἐδρῶν: Εδραι γὰρ λέγονται αἱ σέλλαι σελλάριος.: Κέλης ὁ μόνος δ ἵππος, καὶ ὁ ἐπὶ τούτου φερόμενος ὁ σελλάριος, Ίλο: Τὸ δὲ κελητίζειν ἀπὸ τοῦ κέλητος παρήκται δ' δηλοῖ τὸν ἄζευκτον ἵππον, καὶ κατά τινας τὸν μονάμπυκα, ὃς νῦν. φασί, σελλάριος λέγεται. σελλίον, 'Ιλ. β Σέλμα γὰρ ἡ καθέδρα, ἐξ οὗ καὶ τὸ σελλίον ἔοικε λέγεσθαι, Ἡ τὸ σελλίον ἢ τὸ καθιστήριον βαστάζουσα. Οκλαδίας, σέλλιον. Ει σελλάριον Ονειροκρ. 14 262. Σενάτον, σενάτωρ, Παρεχ βολαῖς: Αντικρὺ τοῦ σενάτου. Ἐπὶ δὲ τούτοις καὶ τοὺς συγκλήτου βου λῆς ἀνῳκοδόμησεν οἴκους, σένατα τούτους ὀνομάσας. σενάτωρ. Σενάτορα πρεσβεύεσθαι. Σενάτωρας αὐτοὺς καλέσας κατὰ τὴν Ἰταλῶν φωνὴν, ἐπειδὴ σένης ἐκεῖνοι καλοῦσι τοὺς γέροντας. Σίγνον, σιγνοφόρος, Οὐκ οἶδεν ἄρματα χρυσοκόλ. λητα, οὐχ ἡμιόνους ἐξάςπρους, οὐ τὴν λοιπήν φαν τασίαν ἦν εἰώθασιν οἱ πρόσκαιροι βασιλεῖς ἐν τοῖ προόδοις ἐπιδείκνυσθαι, οὐχ όπλα, οὐ θυρεούς, ο σίγνα. Καὶ τὰ σημεῖα τὰ στρατιωτικά, απερ ἦσαν ἐν τῇ προτέρα μάχη παρὰ τῶν Ῥωμαίων ἀφηρημένο (σίγνα καλοῦσιν αὐτὰ ῾Ρωμαίοι) πάντα αναλαβών. ἐστιν, αἴρε αὐτόν; τουτέστιν ὁ παρ' ἡμῖν λέγουσι κατὰ τὴν ῾Ρωμαϊκὴν συνήθειαν, ἐν τοῖς σίγνοις πο τὸν ἔμβαλε. Περ τοῦ σίγνου, εἰ σίγονν ἀντὶ τοῦ ἀνδριανταρίου 86, 8: Το σίγνον ἀργυροῦν σὺν παντὶ κόσμῳ ἀνέθηκε. σιγνοφόρος Σικάριος Β. Τοὺς δὲ σικαρίους οἱ μὲν γένος τι ληστῶν φασὶν αὐτοὺς εἶναι οὕτω καλουμένους ἀφ᾽ ὧν ἐπεφέροντο ξισῶν, σικῶν λεγομένων παρά Ρωμαίοις. Σιλεντιάριος 3: Ἰδεῖν τινὰ τῶν λεγομένων σιλεντιαρίων πυρὸς φλόγα τοῦ στόματος αφιέντα. σιλεντιαρίου δὲ οὗτος στρατεύμασιν ἐκεκόσμητο. Καὶ δηλοῖ αὐτῷ διὰ τινος σιλεντιαρίου. θαυμασιώτατος Ὥσπερ γὰρ ἐν τῷ παλατιῳ εἰσὶ μεγάλαι καὶ λαμ πραὶ στρατιαί, ὑποθου τὴν σύγκλητον, τοὺς πατρικίους, τοὺς στρατηλάτας, τοὺς ὑπάρχους, τοὺς σε λεντιαρίους· εἰσὶ γὰρ αὗται πολύτιμοι στρατιαί. πριμικήριος τῶν σιλεντιαρίων, 11. 5: Ὃς δὴ τὰ πρῶτα τελῶν ἐν τοῖς τῆς ἀμφὶ τὸν βασιλέα σιγῆς ἐπιστάταις. Σκάμνος Σκαμνάλια 'Ωνηθήναι τινα σκαμνάλια. Σκαραμάγγιον πόλλι. Σκευοφύλαξ ὁ μέγας Ὁ μέγας σκευοφύλαξ δ Ξανθόπουλος. σκευοφυλάκιον Τὸ αὐθεντικόν βιβίον τοῦ σκευοφυλακίου ὑπαρχον. Σκορπίων Ἐγὼ δὲ παιδεύσω ὑμᾶς ἐν σκορπίοις. ἐν σκορπίῳ.
col. 1397–1398page 43 of 46
PG 122:1397Σκουτάριον 1. 13: Ἐν ᾖ τὸ σκουτάριον τοῦ μεγαλομάρτυρος Θεοδώρου ἀποκρέμαται. Σάκος τὸ σκουτάριον ἀπὸ τῶν πρώτως εὑρόντων αὐτὸ Σακῶν. Πινακίδιον ἢ σκουτάριον. Εβάσταζε σκουτάριν μικρόν. σκου τάρη. Σκουτάριος σκουτάριος. σιανός. σκουταράτους. Τὰς δὲ τῶν ὁπλιτῶν ἤγουν σκουτάτων. 6: Καὶ πρῶτον μὲν τοὺς σκουτεράτους. σκουτεύειν, Καὶ ὑπ᾽ αὐτων ὡσανεί σκουτεύεσθαι. $ 64. Σουβλα, σουβλίον Οβελός καὶ οβελίσκος ἡ σούβλα. 7, 14 Κατὰ τοῦ κρυφίου πόρου σούβλας εἰσώθει, 10, 7 Ήσαν δ' ο 'καὶ ὁβελίσκοις σούβλαις τούτους δ έπειρον. Ὁ δὲ πυρω θείσαις σούβλαις κατακεντῆσαι αὐτὸν ἐκέλευσε. 13: Καὶ σούβλαις σιδηραῖς πυρωθείσαις τὰς ἀκοὰς διελαύνεται. σουβλίον. 20, § 80: Πλὴν σουολίου σιδηροῦ καὶ που τηρίου. κ: Τὸ δὲ ὑπήσασθαι παντελῶς φησι (Αίλιος Διονύσιος) βάρβαρον. Συμ φθέγγεται δὲ τῷ Διονυσίῳ καὶ ἡ συνήθεια, παρ' η τὸ σουβλίῳ τρυπᾶν ἐπᾶν λέγεται. α Πεμπώβολον λέξις Αιολικὴ, καὶ δηλοῖ ἐργαλεῖόν τι μαγειρικὸν πενταδάκτυλον, καὶ ὡς ἂν τις ἰδιω τευόμενος εἴπῃ, πεντάσουβλον. σουβλή Σουγλάριον, έργα. λειοθήκη. Ἴσως σουβλάριον. Σουλτάνος 3: Εἰ μή τις τῶν τῶ Σουλτάν κατὰ γένος προσηκόντων, Σπαθάριος ἐδέξατο γράμματα καὶ τοῦ μεγαλοπρεπεστάτου σπαθαρίου καὶ τοῦ ἐνδοξοτάτου ἀπὸ μαγίστρων Ὁ σπαθάριος μαγίστρου. Σπάθη σπαθίον. 4: Μετὰ τῶν σπαθίων αὐτῶν, 10: Σπαθία ήκονημένα και σεσαμιωμένα. Σπαθίον γυμνώσας. σπαθίζειν. 18: Τὸν ἅγιον Θεόδουλου σπαθίζεσθαι καὶ οὕτω τὰς κεφαλὰς αὐτῶν ἐκτμηθῆναι. Σπάθη Πρὸς τὸν αὐτοκράτορα Ἰωάννην τὸν Κομνηνόν: "Ηδη κειμένην θεωρῶ πρὸς τοῖς ὑμῶν τραχήλοις τὴν σπά θην τὴν βασιλικὴν δεινῶς ἡκονισμένην. Σπόρτα Σπυρίς σπουτουλα τὰ ἐν σπυρίδι διδόμενα ξένια, Λαμβάνων Δανιήλος ἐπίσκοπος σπόρτουλα. 82. Στιχηρά. "Ητις σοφωτάτη οὖσα καὶ κανόνας καὶ στιχηρὰ ἐποίησε καὶ ἐμελῴδησεν. Στρατηγός. Στρατηλάτης. Στρατηλάτης Βιταλιανοῦ στρατηλάτου πολλὰ τὰ έτη. Στρατηλάτης ἡγε μών, ἄρχων στρατοῦ. 1. 2 688, Ρ. Μετὰ ταῦτα ὁ μέγας τῆς ἕω στρατηλάτης ἐπεχείρησεν. Ὁ μὲν στρατηλάτης Σεβαστιανὸς τοῖς κατὰ τόπον πραιποσίτοις καὶ στρατιωτικαῖς ἐξουσίαις. Στρατοπεδάρχης. Ηαυτίλης όνομα. ζομένης γαμετῆς στρατοπεδάρχου τινός. ὁ μέγας. Αἱρεῖ δὲ καὶ τὸν Συναδηνὸν καὶ μέγαν στρατοπεδάρχην. στρατοπεδαρχία πρὸς τὸν αὐτοκράτορα Ἰωάννην τὸν Κομνηνόν· Καὶ πάλιν μάχαι καὶ στρατὸς καὶ στρατοπεδαρχίαι. Στράτωρ. ἀναβολεύς. 14 § 31: Καὶ στράτωρος ἑνὸς καὶ σπαθαρίου ἑνός. "Η μαγείρους ἢ στράτωρας. Μετὰ σπαθαρίων τινῶν καὶ στρατώρων καὶ ἑτέςων βασιλικῶν ἀνθρώπων. Σύγκελλος Συγ κόλλων γενομένων τῶν ἐκεῖσε πατριαρχών. 7: Πατριαρχικός σύγκελλος. Γεωργίου τοῦ εὐλαβεστά του μοναχοῦ καὶ συγγέλου γεγονότος Ταρασίου τοῦ ἁγιωτάτου ἐπισκόπου Κωνσταντινουπόλεως σύνταξις. 3: Οὐδὲν δὲ ἧττον καὶ τῶν ἐκδοθέντων παρ' ἐμοῦ μαρτύρων, συγκέλλων αὐτοῦ ὄντων καὶ παραφερομένων. χιν, πρωτοσύγκελλος Συκαί Προσώρμησεν ἐν Συκαῖς. Οὗτος ἑτέραν ἐκκλησίαν ἁνί στησιν ἐν παραθαλασσίῳ τῷ ἐπιλεγομένῳ Συχαῖς, Εἰ ρήνην τὸν οἶκον ἐπονομάσας. Σύντεκνοι. Σχολάριοι Οἱ περὶ τῆς τοῦ παλατίου φυλακής λόχοι, ούσπερ σχολὰς ονομάζουσι. 'Ανεκδ. "Ετεροι στρατιῶν ται οὐχ ἥσσους ἢ πεντακόσιοι καὶ τρισχίλιοι τὰ ἐξ ἀρχῆς ἐπὶ φυλακῇ τοῦ παλατίου κατέστησαν, οὔσπερ
col. 1399–1400page 44 of 46
PG 122:1399σχολαρίους καλοῦσι.: Καὶ ἐκαύθη τὸ μετὰ τοῦ πορτίκου τῶν σχολαρίων καὶ προτηκτόρων καὶ κανδιδάτων. εἰσελθόντων οὖν τῶν βασιλέων καὶ τοῦ λαοῦ τῶν ταγμά των, σχολαρίων, ἐξκουβιτόρων τε καὶ τῶν λοιπῶν στρατευμάτων τῶν στρατευομένων ἐν τῆ βασιλίδι πόλει. Καὶ τὰς σχολὰς ἀπάσας. Αἱ σχολαί καὶ οἱ προτήκτορες καὶ οἱ ἀριθμοί. χιν Σχολαστικός 241: Εἰ δέ τινα δίκην γυμνάζει δ σχολαστικὸς ὁ δεῖνα ἔχει δικαστήρια δημοσία καὶ νόμους. οδηγού "Ότι τις σχολαστικὸς πολλὰ κατηράσατο. Ευσέοιός τις σχολαστικός τῆς βασι λείσης Κωνσταντινουπόλεως. τῆς βασιλίσσης βασιλικῆς, βασιλευούσης Κωνσταντινουπόλεως, Σωλέα Παρεκβολαῖς: Καὶ τὴν πολυτίμητον σωλέαν καὶ τὸν πολυποίκιλον πάτον. Τάβλα Προ φήτης τα ύλαις καὶ κύβοις παίζει. ταβλίζειν ρ δὴ πρώτως τὸ ταυλίζειν ἤτοι κυβεύειν ἐξεύρηται. Ωρίσατο τὴν ταῦλαν. Ἐν τῷ Πυθαγ. λαξευτ Ἔχει κοινωνίαν προς γυναῖκα καὶ παῖδας ἀγενείους, πρὸς εὐνούχους καὶ παίγνια καὶ ζατρίκια καὶ ταυλία. Και ζατρίκην καὶ ταύλην. σάβλαν, ταύλην ταυλίον. Τάβλια, ρούσια. Ρούσσιον Τακτικά Μετὰ τῶν διδασκάλων τῶν τὰ τακτικὰ διδασκόντων αὐτούς. "Ωσπερ γὰρ παρὰ τῶν πεπαιδευμένων τὰ τακτικὰ πρὸς τὴν ὁπλιτικὴν ἐμπειρίαν ἀνάγονται, δι᾽ ὧν βλέπουσιν οι πρὸς σὴν εὔρυθμόν τε καὶ ἔνοπλον κίνησιν παιδευόμενοι. Οἱ τὰ τακτικὰ ἐκπαιδεύοντες. Ταξατίων Καὶ ἐν τοῦ οἰκείου στρατοῦ ταξατιῶνα ἐν αὐτῇ κατέστησαν. ταξάτοι, Χίλιο ταξάτοι σὺν αὐτῷ τούρμαχοι ἐκεῖ εἰσῆλθον. Ταξίδιον, ταξιδεύειν 33: Ὁ ἐν ταξειδίῳ διάγων, ἐπ ταξείδιον 20: Ἐὰν ἀπολυθῇ στρατιώτης εἰς τὸν οἶκον αὐτοῦ εἰς ἡμέρας εὐκαίριας, ὅτε οὐκ ἔστι ταξείδιον. Ταξιδεῦσαι 13: "Αν τε παραχειμάσαι μέλλη που τὸ φοσσάτον, ἂν τε ταξιδεύσαι. Ονειροκ. 15΄; Ἐὰν ἔχει ὁδὸν ταξειδίου, ληστευθήσεται. Τίτλος Τίτλος, κεφάλαιον, αἰτία, ἐπιγραφή. τιτλοῦν. ; Τιτλωθῆναι τὸ προάστειον τοῖς βασιλικοῖς. Τοποτηρητής Καὶ οἱ μὲν τοποτηρητα τοῦ πάπα Λέοντος. Τοποτηρητῇ τῆς Ἐκκλησίας Ρώμης, τοποτηρησία Τοποτη ρητοῦ τοῦ κόμητος τοῦ βασιλικοῦ ἐξκουβίτου. Τοποτηρητοῦ τοῦ θρόνου τῆς Αλεξανδρέων μεγαλοπόλεως. Τοῦλδον Τοῦλδος τὰ σαγμάρια τὰ τὴν ἀποσκευὴν πολεμίων βαστάζοντα.: Τοῦλδος ἡ ἀποσκευὴ καὶ χρεία πᾶσα τῶν στρατιωτῶν, τουτέστε παῖδές τε καὶ ὑποζύγια, καὶ εἴ τι ἄλλο πρὸς ὑπηρεσίαν τοῦ φωσσάτου ἐπισύρεται. Τὸ δὲ τοῦλον ὅλον οἱ ὑπουργοί τοῦ στρατοῦ καὶ τὰ σαγμάρια καὶ ἡ ἀποσκευὴ πᾶσα ὀφείλουσι περιπατεῖν εἰς τὴν μέσην τῶν παραταγών. Τὴν φάλαγγα τῶν Περσῶν διέσπασε και τὸ τοῦλδον παρέλαβεν,: Πολλῆς δὲ ἀλώ σεως ἐν αὐτοῖς γενομένης παραλαμβάνουσι καὶ τὸ τοῦλδον. 6. Περὶ βίου Μ. 1. 1: Γηραιοὺς δὲ καὶ γύναια καὶ παῖδας ἐν μέσοις τάξας, ἵνα διὰ τῶν παρ' ἑκάτερα φρουρὰν ἔχωσιν, ἐὰν τε κατόπιν ἐχθρῶν ὅμιλος ἐπίῃ. Καὶ τὴν λείαν ἐς μέσον ἀπολαμβανούσης. Τουρμάχης Τουρμάχην τοῦ τάγματος τῶν φοιδεράτων. Παρὰ τοῦ τουρμάρχου προφω
col. 1401–1402page 45 of 46
PG 122:1401νηθέντος. ᾿Απὸ τῆς τούρμας. Μήτε τούρ μαις μήτε δρούγγοις τετιμημένον. Τριβουνάλιον Ἐν τῷ τριβουναλίῳ λεγομένῳ δεκαεννέα ἀκκουβίτων.. τῷ λεγόμένῳ τρισουναλίῳ, πρὸς αὐτοῖς τοῖς τοῦ βα σιλέως ποσί, ταῖς μαχαίραις κατεκόψατο. Τριβοῦνος Τριβούνος Πρωτοστάτης τριβούνος. 14: Τοῦτε ἀκούσας ὁ τρι φοῦνος, λαβὼν τοὺς στρατιώτας οὓς εἶχεν, ἐξῆλθεν. Ουαλεντινιανός τριβοῦνος τότε ὢν τάγματος κορνουτῶν λεγομένου μέρους. 1: Καὶ ὁ λαμπρότατος τριβοῦνος νοτάριος και εφερενδάριος διδάσει. Ο περίβλεπτός σου τριβούνος. Τρισάγιον Τρούλλος, τροῦλος Ετρύγησαν τοὺς πινσοὺς τοὺς βαστάζοντας τὸν τροῦλον, καὶ διὰ τοῦτο οὐκ ἐβάσυαξαν· λοιπὸν συνιδὼν ὁ εὐσεβέστατος βασιλεὺς ἤγειρεν ἄλλους πινσοὺς, καὶ ἐδέξατο τὸν τροῦλον.: Ο τρούλο λος τῆς ἐκκλησίας Ἐδέσσης. 4, 41, σέκνετον. Τύπος Ὑπαντή. Ὑπατία, ὑπατεύειν. Ἔδωκεν ὁ βασι λεὺς ὑπατίαν, καὶ τοσαῦτα ἔδωκε χρήματα ὅσα οὐδεὶς βασιλέων ὑππτεύσας.: Εποίησε δὲ ὑπατίαν καὶ ἔρριψε χρήματα πολλά, Φαλσεύειν Φαμιλία Αιχμαλωτίζομεν τὰς φαμιλίας αὐτῶν. Φαυρικίσιοι. φά βρίξι. Ἀπὸ τῆς ἐκοῖ καλουμένης φαβρικος. Φελόνις, φελόνιον, ἱμάτιά τε καὶ φελώνια καὶ ἐγκόλπια. Β. Ιμάτιεν ἐνταῦθα λέγει, ὡς τινές φασι, το γλωσσόκομον, ἔνθα τὰ βιβλία ἔκειτο. φελόνην γλωσσόκομον φαινώλης φενόλης, ᾿Αρχιερατικόν Φλαμούλιον, φλάμουλον, Καὶ ἐπεράσασα τα τε φλάμουλα. 12. § 54: Ἐν δὲ τῷ καιρῷ τῆς μάχης φλάμουλα κοντάρια μὴ ἐχέτωσαν. 19. § 40: Είναι δὲ σημεῖον ἱστάμενον ἐν τῷ σῷ δρόμονι, εἴτε βάνδον εἴτε φλάμουλον. Φλάμουλον ή σημαία.: Φλαμβουλάριοι (τα φλαμπουλάριοι φλαμπουλάροι) ὧν ἐπὶ τῆς ἄκρας του δόρατος φοίνικα βάκη ἐξήρτηνται. φλάμπουρον βασιλικὸν φλάμπουρον τες, Φοιδερᾶτοι 324: Καὶ φοιδερᾶτοι ἐπικληθέντες (οὕτως γὰρ αὐτοὺς τότε Λατίνων φωνῇ ἐκάλεσαν Ρωμαίοι, ἐκεῖνο οἶμαι παραδηλοῦντες, ὅτι δὴ οὐχ ἡσσημένοι αὐτῶν τῷ πολέμῳ Γότθοι, ἀλλ᾽ ἐπὶ ξυνθήκαις τισὶν ἔνσπονδοι ἐγένοντο σφίσι. Φοίδερα Λατίνοι τὰς ἐν πολέμῳ καλοῦσι ξυνθήκας, ὥσπερ μοι ἔμπροσθεν δεδήλωται λόγοις, φοιδεράτους, Φύλλις Φύλλις ὀβολός. α· Ἐποίησαν ὀβολούς τοὺς λεγομένους φόλλεις. περὶ σταθμῶν Οβολοὺς ρχε' ἀργύριον πληροί. Η φόλλις ρκε ἀργύρια πληροῖ.: Οβολός ή φόλλις Τρία βαλάντια, ὃ καὶ φύλη δηναρίων δια κοσίων πεντήκοντα, γίνονται λίτραι τιβ', Φόλης και βαλάντιον ἔχει ἀργυρους δύο ήμισυ, δηνάρια διακόσια, πεντήκοντα λίτρας.
col. 1403–1404page 46 of 46
PG 122:1403Φόρος Καὶ κελεύω τοῦτό μου τὸ διάταγμα ἐν τῷ φόρῳ τοῦ Τραϊανού προτεθῆναι πρὸς τὸ δύνασθαι ἀναγινώσκεσθαι. Ὡς μέχρι νῦν αἱ τῶν βασιλέων εἰκόνες φόροι προσαγορεύονται. Φοσσᾶτον, φοσσατικῶς, Β. Ὁ παρὼν βίος οδός τίς ἐστι καὶ στρατιὰ, καὶ ὡς ἂν εἴποι τις τὸ λεγόμενον παρ' αὐτοῖς φοσσάτον οὐ ζητήσει οἰκοδομὰς λαμπράς. Τίς γὰρ, εἰπέ μοι, κἂν σφόδρα εὔπορος ᾖ, αἱρήσεται ἐπὶ τοῦ λεγομένου φοσ σάτου οἰκοδομεῖν οἰκίας λαμπράς; Οὐδὲ εἰς· κατά γελως γὰρ ἔσται καὶ τοῖς ἐχθροῖς οἰκοδομήσει καὶ αὐτοὺς ἐπισπάσεται. "Ωστε ἐὰν νήφωμεν, οὐδὲν στρα τιᾶς καὶ φοσσάτου ὁ παρών βίος διενήνοχε. 7: Ὅτι τὸ ἔνθος ᾿Αγαρηνῶν φυσσατικῶς ἐξέρχεται. Φουλκίζειν. Δι' ἀδάμαντος ἐφούλκισε καὶ ἀπεκεφάλισε ρ. τοὺς μὲν ἐφούρκισε, τοὺς δὲ ἀπεκεφάλισε. φουρκίζειν φουλκίζειν Οἱ δὲ δύο ἔπεσον ἐκ τῆς φούρκας πάλιν ἐκρεμάσθησαν, καὶ πάλιν ἔπεσον. Φούρκα, Φούρνος π δρα τὴν ἐπὶ ἄρτου χρῆσιν παλαιὰν τοῦ τράκτου. Ἐν δὲ τῷ τοιούτῳ τόπῳ καὶ φοῦρνον ἐκεῖνος φησι κοινότερον, οὗ παρώνυμον ἱστορεῖ φουρνίκιον ἄρτον καθὰ τοῦ κλιβάνου τὸν κλιβανίκιον. 184: Βάλλειν εἰς τὸν φοῦρνον τοὺς ἄρτους. Χαρτιατικόν. Καὶ χαρτιατικοῦ ἕνεκα ἀνὰ κεράτια β'. Χελάνδιον Ἐκ τῆς πόλεως ἐξερχόμενα χαλάνδια πλεῖστα ἐκόμιζον, Χρυσόβουλλον Χρυ σοβούλλιος λόγος.: βούλλη χρυσή κατασφαλισάμενος. βούλλα 31: Ἔχουσα σφραγίδα διὰ χρυσίνης βούλλης. χρυσόοουλλον. χρυσοβούλλιον, Χρυσογράφος Ψυχικόν Δότε μοι πάλιν ψυχικὸν ἄρχοντος δουλόν τε. Ωμοφόριον Καὶ ἐνεϊλίει τῷ Αμμωνίῳ ἀνδρὶ ἡλικιώτῃ τὸ ὠμοφόριον ἐν τῷ τραχήλῳ οἰκείαις χερσίν. 8: Γυμνούσθω τοῦ περικειμένου αὐτῷ ὠμοφορίου. Ώμοι φορεῖν. Ωρεῖον ὁρειάριος· ὁ ὀρειάριος ανάγεται,
Continue reading PG 122: In Georgium Cedrenum →≣ entire volume
Index
Page scan enlarged

Notebook

Full View