Diplomatic text · vision-corrected transcription of the Migne scan (complete), over scholarios OCR (cleaned, language-split) — PG column chips mark the printed columns.
col. 1235–1236page 1 of 4
PG 131:1235ἀποκρεώσιμον ἑορτὴν ει τυροφάγον Φ. Χωματηνοί. Αι 1. Σύνταγμα σὺν Θεῷ τῶν κατὰ τὸν ἄνακτα κυρον Αλέξιον τὸν Κομνηνόν, πονηθὲν παρὰ τῆς θυγατρὸς αὐτοῦ κυρίας Αννης τῆς Πορφυρογεννή του, τῆς βασιλίσσης. Ο καὶ ἐκλήθη Αλεξιάς παρ' κύριον κύρα, κυρία ἐξουσίαν, αὐθεντία» Πορφυ τὸ τῆς πορφύρας ἄνθος, τὸ αἷμα τῶν ἐν τῇ θαλάττῃ κοχλίδων ἡ πορφυρίς, ἢ πορ φυροῦν ἱμάτιον· Πορφύρα 1, 108. Παρασύρει ] Μή παρασυρῆναι τῷ ἀφανείας.] Χρόνος δ' ἀμαυροῖ πάντα, κ' εἰς λήθην γένους. κες δέ ν. 21; συνείλοχε; ἀφ᾿ ἧς Ορφεύς.' Θράκιος σοφιστής, πρὸς ἀπαίδευτον. 5, ν. 1. Τιμόθεος.] Ὁ ἐκ Θηβών; θεον.] Τῆς ᾿Αθηνᾶς τὸν ὄρθιον νόμον καλούμεν, Τιμόθεος ν. 9, ὡς οὕτω γε φάναι εἰπεῖν, ν. 20. Διωλύγιον.] ἀμέτρη τον. Περὶ ὀνείρων· Βαθὺς καὶ διωλύγιος ὕπνος, ᾧ πᾶς κατέχεται φαῦλος. 2 Μέγα καὶ διωλύγιον ολολύξαντες. 6, 20. Ουρσέλιον.] Ρουσέλιον, 111,: Ισ. τὰ τῆς Ἑας χωρίς,
DAVIDIS HOESCHELII
tur. Primum enim Dominica quam àñóxpɛwv et
ἀποκρεώσιμον ἑορτὴν dicunt, nos Sexagesiinam vocamus, usum carnium usque ad Pascha funditus
abdicant. Cæterum adhuc per hebdomadain caseo
vescuntur, cujus licentiæ diem ultimum habent Dominicam Quinquagesima, hinc apud ipsos tupivhy
ει τυροφάγον peculiariter dici solitam,
Φ.
Þaμovσor. Famosum scriptum, libellus maledi.
cus ad lædendam famain maligne sparsus, lib. xii,
pag. 377.
Poocator. Castra. Exercitus universus sub signis atque in castris agens, pag. 231 et alibi.
✗.
Xalxorpárɛia, pag. 129. Vicus aut platea Constantinopoli. Vide Codinum.
Xapannrós. Miles gregarius, cacula, homo ignobilis e fæce castrensi, a xáprε, pag. 272.
Xário. Lib. vi, extremo, pag. 178, 179. xáOtot Turcis aut Persis ii sunt quos nostri sacrarum
expeditionum scriptores Assassinos vocarunt, Gallico
nomine, non ut quidam existimant, Asiatico, aut
gentili sicariorum istorum, ut erudite docet vir doclissimus honoris et amicitiæ causa hic nominandus D. Casanova, in opere mox vulgando De originibus linguæ Francicæ.
Xổбup. pag. 284, Arabica sive Saracenica vox
incrementum sonans, hcc est Lunam crescentem, et
in cornua curvatam incipiente mense. Gallice, le
Croissant, quod quasi symbolum et insigne Saracenicæ gentis omnes sciunt esse, Petrus Bergero, vir
doctus et accuratus in nuper edito Gallice compendio rerum Saracenicarum, pag. 12, dum lunam olimı
adoratam a Saracenis vere admonet, eam Cubarem,
sive Cabarem, ab iisdem vocitatamı docet, quasi
dicerent, inquit, magnam. Ejus pace dixerim, non
accedo. Nam etsi notionein habet haud dubiam
☐
magnitudinis, non minus tamen frequentem et magis
propriam significationem multiplicationis obtinet,
sive augmenti. Itaque inde ductum Arabica
flexione, incrementum sonat et appellative usurpatur ad significandam primam dot corniculate
et crescentis lunæ, quæ cum illo statu (pro quo
duntaxat gentis Saracenicæ aut Turcicæ loquov
est) appareat minima, male magna vocaretur. Verius ergo et congruentius x66ap sive ¬ sonat
lunam crescentem quam lunam magnam. De his
plura dant notæ nostræ.
Xapoσánτnç. Lib. II, extremo. Puto quidem
nomen esse viri proprium; itaque verti. Tamen
quia satis inusitatum id nominis genus, et quia
species nonnulla exstat ex toto conspectu loci quasi
appellativum videri possit, suspicabar ex eo quod
cæsa porca sanciri olim fœdera legitimum esset,
legatum paci componendæ missum sic appellatum.
Xwua. Lib. 111. Locus aut arx quædam cujus tor-
¿pxns Burtzes quidam nominatur, an inde nomen
habuerint.
Χωματηνοί. Αι vero aliunde sic dicti sint ceru
milites, quorum non raro Anna meminit, disquirimus
accuratius in notis.
DAVIDIS HOESCHELII
AUGUSTANI
AD ALEXIADEM NOTE.
Pag. 1. Σύνταγμα σὺν Θεῷ τῶν κατὰ τὸν ἄνακτα
κυρον Αλέξιον τὸν Κομνηνόν, πονηθὲν παρὰ τῆς
θυγατρὸς αὐτοῦ κυρίας Αννης τῆς Πορφυρογεννή
του, τῆς βασιλίσσης. Ο καὶ ἐκλήθη Αλεξιάς παρ'
auth. Kupov.] Ita ms. Cod. Aug. quo utuntur recentiores Graeci pro κύριον ut κύρα, pro κυρία
quod ab xupela Cosma scholiastes sic distinguit,
tit hoc ἐξουσίαν, illud αὐθεντία» significet. Πορφυ
poyevytou] Per purpuram in hoc syntheto non est
intelligendum τὸ τῆς πορφύρας ἄνθος, τὸ αἷμα τῶν
ἐν τῇ θαλάττῃ κοχλίδων neque ἡ πορφυρίς, ἢ πορφυροῦν ἱμάτιον· sed locus Paltii, Πορφύρα dictus,
in quo imperatrices pariebant, auctor Constantinus
Manasses in Chronico: quod infra etiam legitur,
lib. 1, p. 108. Παρασύρει ] Μή παρασυρῆναι τῷ
Xpów. Nazianz. epist. ad Cæsarium fr. 3205
ἀφανείας.] Χρόνος δ' ἀμαυροῖ πάντα, κ' εἰς λήθην
Eye, Eip.
Pag. 2, v. 20. Toy to Nwe Xáp.] Genes. cap. 9,
v. 9 a fine, uncis inclusum a libro aberat, nec nisł
vlag legebatur.
Pag. 3, v. 12. Leg. 'Ahlátra. V. 20. *15. A12
γένους.
Pag. 4, v. 12. Leg. 'Appwstova KK
κες δέ ν. 21; συνείλοχε v. penult.; ἀφ᾿ ἧς v. ult.
Ορφεύς.' Θράκιος σοφιστής, Clem. Alex. initio
Protrept. Lucian. lib. πρὸς ἀπαίδευτον.
Pag. 5, ν. 1. Τιμόθεος.] Ὁ ἐκ Θηβών Lucian.;
nam alter, Milesius, fuit citharœdus, Plut. Tòv ¿ç.
θεον.] Τῆς ᾿Αθηνᾶς τὸν ὄρθιον νόμον καλούμεν,
Suid. in Τιμόθεος ν. 9, ὡς οὕτω γε φάναι vel (ut
præced. pag.) εἰπεῖν, ν. 20. Διωλύγιον.] ἀμέτρη
τον. Philo lib. Περὶ ὀνείρων· Βαθὺς καὶ διωλύγιος
ὕπνος, ᾧ πᾶς κατέχεται φαῦλος. Chrysost. oral. 2
contra Judæos: Μέγα καὶ διωλύγιον ολολύξαντες.
Pag. 6, v. 20. Ουρσέλιον.] Ρουσέλιον, Zonar,
Τomo 111, v. penult.: Ισ. τὰ τῆς Ἑας χωρίς, Dam
tantulum fere lacunæ spatium.
col. 1237–1238page 2 of 4
PG 131:12377, ν. 2. Λείπει ἴτ, πληγάς. 46. ρέοντα είλε, καί. 20 Βαρβάρου Τουτὰχ ἐκ. 10, ν. 14. "Ωσπερ οστράκου μεταπεσόντος.] 20. Παλαμήδειον μηχάνημα.] Παλαμήδειον σκέμμα Παλαμηδικὸν ἐξεύρημα, 11. και: Το μέλλον ἀποκαραδόκει. ἡ ἀποκαραδοκία 15. Ἐπὶ τῇ τοῦ ᾿Αδμήτου 15. Δομέστικον τῶν σχολῶν. ] δαστο. μήτοις. 16. ῾Η ἀποστάς.] ἀπό Βλέπε τὰ κλήματα τῶν ἀμπέλων, καὶ τῶν ἄλλων δένδρων. ἢ τὰς καλουμένας ἀποστάδας, ἢ τὰς ἀπὸ Κεκριμένοι δ' ἀκτῖσιν ἀποσπάδες. μήπωτατά τινος. 20, ν. 1. ἀπολεγόμενος. ν 26. Τίμψον.] Ιτ. τίμιον. 11, τὴν ἀρχὴν, τοῦτον 20. Ισ. ἔδρακεν έδρασεν) ὅ τι δὴ καί. λυφιλ. ν. 13. Βαρδάριον. "Αξιον, 22, ν. 18. Ισ. διέκλα. τερήσας. 50. 1. ἐκεῖνος καθαιρεθείη. 7. Πάπας.] Ενερίχου.] 21. Εἶπον ἂν καὶ τὴν ὕβριν.] ευνουχισμού ν. 12: Εισὶν εὐνοῦχοι, οἵτινες εὐνούχισαν ἑαυτού, διὰ τὴν βασιλείαν τῶν οὐρανῶν. 51, 7. Ἡ ἐν Καρχηδόνι σύνοδος.] ἡ ἐν Χαλκηδόνι και Καλχηδόνι σύνοδος, οι 32, ν. 9. Γνώσεσι.] Ισ. τρώσεσι. 18. πέρτον. 37, ν. 28. Οὐ διέλαθεν, εὐκαιρίαν. 38, Αμφω ταῖς. 39, ν. 10. Αμφοῖν. 14. Εώρων, 89: "Ωπερ δεύματος ἀνθυπενεχθέντος. 21. ματι, τῷ σώματι ἐντετυμβευμένη. Περὶ μέθης οι Περὶ ἀνδρίας, ἀφιμάνιος θρασύτης εἰ ἀρειμάνιος λύττα, ν. 18. Χρυσομανή Μίδαν.] χρυσομανίαν κατὰ πλουτούντων "Η πάντ' ἔδει σοι χρυσὸν, ὡς Μίδα ποτὲ Φασί, γενέσθαι· ὡς τὰ Μίδου καὶ πάθοις, Εχων δίκαιον λιμὸν ἐξ εὐχῆς κακῆς. Ενα τῶν διαπριόντων τὸ κύμινον.] κυμινοπρίστην, 24. Τυροφάγου Κυριακής.] τυρώνυ την Τεσσαρακοστήν τῆς τυρινῆς ἑσπέ ρας. 25. τῇ δὲ μετ' αὐτήν. 27. Τῆς ὁρ 43, ν. 1. Ισ. κατεμφαίνο. 5. ψιπέ ἀκριβως, ν. Ισ. ἡμῶν πέρι φέρεσθαι. δεήσει σε ἐλθεῖν εἰ ἀπιέναι, λεῖν. 5: Λείπει ἴσ. ἀγαθά. Ροκ. 51, ν. 11. Ισ. αὐτοχθόνων, Ούχ ὅσον φασὶ πρύμναν κρουσμούλια Έλληνες ἐπὶ πρύμνην ανεκρούοντο. 53. 8. Λείπει ἴσ. εὖ μαλα, Τα πρυμνήσια λῦσαι. ] ι.
AD ALEXIADEM NOTÆ
Pag. 7, ν. 2. Λείπει ἴτ, πληγάς. aut smile. v.
46. Leg. ρέοντα είλε, καί. V. 20 lg. Βαρβάρου
Τουτὰχ ἐκ.
Pag. 9, v. 8. To:yaçõûv. v. 15. dµãç.
Pag. 10, ν. 14. "Ωσπερ οστράκου μεταπεσόντος.]
Parœmia, qua et Dio Chrysost. orat. 4 de Regno
utitur. v. 20. Παλαμήδειον μηχάνημα.] Adagium et
hoc pro quo Παλαμήδειον σκέμμα dixit infra p. 58,
Παλαμηδικὸν ἐξεύρημα, Eupolis.
Pag. 11, v. 2. 'Аnoxapadoxicat.] Plut. Paral11. και: Το μέλλον ἀποκαραδόκει. Unde ἡ ἀποκαραδοκία apud D. Paul. V. 15. Ἐπὶ τῇ τοῦ ᾿Αδμήτου
Axford.] Euripides Alcestide.
Pag. 15. Δομέστικον τῶν σχολῶν. ] Vide Codinum,
De offic. palatii Constantinopol. V. 7. 1. 8:EXÉδαστο.
Pag. 14. v. 8. 'Agoupás.] Vox poetis usitata,
Theocr. Idyll. xxu, v. 49. Nonno, Naz. in 'Aropμήτοις. V. 16. ῾Η ἀποστάς.] llem fere quod ἀπό
omaspa Philoni Theodoret. De Provid. lib. 1x:
Βλέπε τὰ κλήματα τῶν ἀμπέλων, καὶ τῶν ἄλλων
δένδρων. ἢ τὰς καλουμένας ἀποστάδας, ἢ τὰς ἀπὸ
cv w xεhwvas. Nor. Dionys. lib. xLv, extremo:
Κεκριμένοι δ' ἀκτῖσιν ἀποσπάδες.
P. 17, v. 24. Locus mendosus atque etiam mutilus in ms. μήπωτατά τινος.
Pag. 18, v. 3. Lego toxḍv, nam
tiosum.
viPag. 20, ν. 1. Leg. ἀπολεγόμενος. ν 26. Τίμψον.]
Ιτ. τίμιον. Diod. Sicul. lib. 11, τὴν ἀρχὴν, τοῦτον
To tipov. V. 18. Bóptov.] Vide infra p. 35. Zonaram, tome III, de imperio Niceph. Botaniatæ. V.
20. Ισ. ἔδρακεν (vel έδρασεν) ὅ τι δὴ καί.
Pag. 21, 1, 6. Non dubium, quin Tvoõva sit legendum. Verum is Exatoɣxepalas Pind. Olymp.
Ode vi. Aristoph. Negate, dicitur, Exatoviaxáprivos. Pyth. Ode 1. Eschyl. Prometh. Exabyxεlp
autem, Briareus, Iliad, a'. v. 402. Plut. [lɛp! Toλυφιλ. ν. 13. Βαρδάριον. Alio nomine "Αξιον,
Zonar. tom. II. Nicetas initio lib. I, et Niceph.
Gregoras, lib. vii,
Pag. 22, ν. 18. Ισ. διέκλα.
Pag. 23, v. 18. "Axovta xal ẞlạ. V. 19. 'Eyxxpτερήσας.
Pag. 50. v. 1. Leg. ἐκεῖνος καθαιρεθείη. V. 7.
Πάπας.] Gregorius VII. Ενερίχου.] Henrici ReRis IV, imp. iii, v. 21. Εἶπον ἂν καὶ τὴν ὕβριν.]
Facile suspicamur quid hoc orationis circuitu Anna
innuat; multæ nimirum genus apud Græcos non
infrequens, a Latinis raro, et in Græcorum aliquando ludibrium, usurpatum. Exemplum apud
Luitprandum Ticinensem Histor. lib. v, c. 4;
et Sigonium, De regno Italiæ, lib. vi, an. 933,
exstat, quos adeat censeo, cui risu se explere est
animus. De Gregorio septimo pontif. (verum fatendum) nihil ejusmodi lectum, ne bostes quidem,
quos infensissimos expertus es', objecere, non
Brenno, non Venericus Vercellensis, sive Valtramus Naumburgensis ab Hutteno editus, non ali, non
ipse Henricus epistola ad Annonem, qua hujus legationis meminit, factum profecto non dissimulaturus. Neque enim, ut Cæsar apud Sallustium ait,
cuiquam mortalium injuriæ suæ parvæ videntur. Fit
verisimile rumorem amphibologiæ errore Græciam
pervasisse, quod Gregorius cælibatum a sacerdotibus severe exigeret. Nam in ea causa Christus
quoque ευνουχισμού vocabulo usus est Matth. xix,
ν. 12: Εισὶν εὐνοῦχοι, οἵτινες εὐνούχισαν ἑαυτού,
διὰ τὴν βασιλείαν τῶν οὐρανῶν.
Pag. 30, v. penult. leg. hds.
Pag. 51, v. 7. Ἡ ἐν Καρχηδόνι σύνοδος.] legen -
dum est ἡ ἐν Χαλκηδόνι και Καλχηδόνι σύνοδος, οι
editum est in adnotat. ad Cantacuzeni Hist, lib. iv,
c. 9. Græcorum enim plerique a Chalcedonensi
synodo principatum ecclesiasticum Constantinopo -
liams tributum esse putabant, at verba 28 canons
ɛic habent: Æquum videri urbem quæ et imperio et
senatu honorata sit, et æqualibus cum antiquissima
regina Roma privilegiis fruatur, etiam in rebus ecclesiasticis æque ac illam extolli ac magni fieri, secundam post illam exsistentem, etc. Cui a Romanis
legatis reclamatum est, quod Alexandrino patriarchæ, qui hactenus primus a Romano Pontif, fuerat habitus, præjudicium crearetur. Num Anna canonem legerit, videtur dubitabile.
Pag. 51, v. 20. Leg. th 'Pwμaiwy scilicet àpx?.
Pag. 32, ν. 9. Γνώσεσι.] Ισ. τρώσεσι. V. 18.
Aavtout.] alii historici Rudolpho.
Pag. 34, v. 16. Lege moléμious toùç mρòç 'Poμπέρτον.
Pag. 37, ν. 28. Οὐ διέλαθεν, εὐκαιρίαν.
Pag. 38, v. ult. Αμφω ταῖς.
Pag. 39, ν. 10. Αμφοῖν. V. 14. Εώρων,
Pag. 40. Evws.] Euvoixus, vide Phrynich.
Pag. 41, v. 3. Leg. ȧvonEVEYXOTO;. Synes.
epist. 89: "Ωπερ δεύματος ἀνθυπενεχθέντος. V. 21.
Leg. duas, hujus etymon (ex Themistio) adfert
Stob. My po'. Macrob. lib. 1, in Somn. Scip.
cap. 11, hic quod addit, omuz dici quasi oŋua,
id quam eleganter Philo: 'H Juxh, w; äv év ohματι, τῷ σώματι ἐντετυμβευμένη.
Pag. 42, v. 8. 'Aperpávov.] Hoc loco in bonam
accipitur partem, ut apud Plutarch. xepala!wv
'Pwuxix, quæst. 19, sed apud Philonem in.
Περὶ μέθης οι Περὶ ἀνδρίας, in malam, ἀφιμάνιος
θρασύτης εἰ ἀρειμάνιος λύττα, ν. 18. Χρυσομανή
Μίδαν.] Μida χρυσομανίαν cum alii notarunt, tum
Theologus carmine κατὰ πλουτούντων πondum
cdito:
"Η πάντ' ἔδει σοι χρυσὸν, ὡς Μίδα ποτὲ
Φασί, γενέσθαι· ὡς τὰ Μίδου καὶ πάθοις,
Εχων δίκαιον λιμὸν ἐξ εὐχῆς κακῆς.
v. eod. Klµ6ixa.] Ms. xúбixa. vitiose. Illud notum
ex Aristot. lib. IV Ethic. Nicomach. cap. 1. V. 19:
Ενα τῶν διαπριόντων τὸ κύμινον.] κυμινοπρίστην,
Aristot. ibid. et Xiphil. in Vita Antonini Pii. V.
24. Τυροφάγου Κυριακής.] Sequente pag. τυρώνυ
pov Zábбatov appellatur, id est Quinquagesima,
Dominica quæ την Τεσσαρακοστήν praecedit. lu
Triodio Graecor. hit etiam mentio τῆς τυρινῆς ἑσπέ
ρας. V. 25. Leg. τῇ δὲ μετ' αὐτήν. V. 27. Τῆς ὁρ
ps. V. 28. Sublata marginis nota lege à spátiov.
Pag. 43, ν. 1. Ισ. κατεμφαίνο. V. 5. ψιπέ
7.] Lucian. learomenippo, finétal ävipol,
Pind. Pyth, od. 3, 27, thy ɛis.
Pag. 45, v. 1. 'Amestáɛxası. V. 10 in marg,
Iliad. '.
Pag. 46, v. 41. o.vxcбgis.] Þorvixóxp.ov,
Zonar.
Pag, 47, v. 16. Madisonvo. V. 3. a fine. "Iz.
ἀκριβως, et seq. ν. Ισ. ἡμῶν πέρι φέρεσθαι. Nat
To béov cum infinito non infrequens, quen admiodum et verbum ipsum, δεήσει σε ἐλθεῖν εἰ ἀπιέναι,
Lucian.
Pag. 48, v. 16. "ATE.
Pag. 49, v. 13. 'A6ăv.] "lo. à66ãv, al, ¿ तং.
abbas: cum monasterium sit ingressus. V. 24. Baλεῖν. V. 5 a line: Λείπει ἴσ. ἀγαθά.
Pag. 50, v. 25. Teixeσindins. ] Iliad. e'. v. 51.
Ροκ. 51, ν. 11. Ισ. αὐτοχθόνων, ut paulo post
v. uli. Znaðápios.] Vide Glossarium Græcobarbarum doctiss. 1o. Meurs. p. 12. V. penult. fippray to xpoúðaola.] Phrasis par@maca, Aristid.
Panathen: Ούχ ὅσον φασὶ πρύμναν κρουσμούλια
ojô' w; ¿ñíncô¤ àvaxwpñoat. Lucian. lib. 1. Hist.
ver. extremo. Herodot, Urania: O ply on hot
Έλληνες ἐπὶ πρύμνην ανεκρούοντο. Vere adagmar
inhibere remos. V. eod. 'Erepai×éx.] Iliad..v. 20.
Pag. 53. v. 8. Λείπει ἴσ. εὖ μαλα, quanqua
conjicere in talibus sententia etiam perspicua, est
dimente. V. eod. Τα πρυμνήσια λῦσαι. ] Odyss. ι.
col. 1239–1240page 3 of 4
PG 131:1239συκεώτου.] βουλευόμενοι, χρή ποιῆσαι. 54, ν. 25. σωτηρίας. 55, ν. 3. Θέλει μιανθῆναι. 9. ἀτάσθαλον.] ποιητικωτέρα, 12. Διαμαργάρων.] Διαμάρτ γαρος, διάχρυσος χρυσός, ο μάργαρος, μάρο γαρον αἰγλήεντα. υποθηκῶν παρθένοις, ν. 84. μάργαρος ἄλλην κοσμείτω, καὶ χρυσὸς ἐπα στράπτων μελέεσσι. 658. μάργαρος ἐν λάεσσιν. 56, ν. 12. Ες τὸ εἰ ὑπ' ἐκείνου ν. 16. απ. τῷ ἀλλάττα. 57, 2. Σύνευνον. 9. Πάλαι. 4. Ενέβαλε. 58, ν. 3. Κονίσαλον. | Κονιορτόν, 15, σε ή Κοττυτώ, ἥτις καὶ Κότυς, ὡς καὶ αὐ τὸς κάτω 44) εἶπε, καὶ οἱ κονίσσαλοι, θεοὶ ἦσαν αἰσχρῶν ἔφοροι. 11. Έδεδίει. 12. Ισ. πλῆθος τούτων. Γ. 19. Ισ. ἐξαιτησαμένῃ. 20. Πρόκλον.] Πάτροκλον πρόφασιν, ν. τ', ν. Περὶ τοῦ ἑαυτὸν ἐπαινεῖν ἀν επιφθόνως, που οἰκουρίας τὴν ἑνὸς οἰκουρίαν 61, ν. 18. Χαμευνίαν. εἰς τὸ ἅγιον βάπτισμα. Τα τούτοις ἑπόμενα.] Δά κρυα, στεναγμούς, ἀγρυπνίας, τῆξιν ψυχῆς καὶ σώ ματος. 25. ληξούσης. 20. σάκκον.] Τρηχήν. κατὰ σαρκὸς, ν. 53. 98. Χαμευνήσας,] χαμοκοιτή σα;, 62, ν. 14. Τὰς ἡνίας. 65, ν. 15. Σέκρεια.] Ισ. σέκρετα. 17. Ρογών. 64, 5 Λοβιτούς.] Ἐν τῷ λοβιτῷ, υπερχειλήσαντος.] Υπερχειλους γεν γονότος, σιτεθήκαι ὑπερχειλεῖς καὶ ὑπέραντλοι, 6; λεκανὶς ὑπερχειλής ὕδατος, 65, ν. 25. Πάντα κάλων κινοῦντος.] (1. σείοντος, ἀνασείοντος, Πάτροκλον. 67, ν. 15. Τοίνυν. 21. ἐπὶ πάντας δέ. 68, ν. 2. Διάθεσις. 14. Βλάττια.] 69, ν. 2. Εγκόλπιον.] Λείπει ἴσ. σταυ εμπότης κρύος.] ἔκπωμα σκύφος κρυστάλλινος. κρύος, διαφανής λίθος, ἐοικώς άλῳ, Ισ. ἀστεροπέλεκυν. είδος περιδεραίου, περιαυχένιος κόσμος 7. Εἰς ὀνειδισμόν. 1 Ε' καταπάτημα, 15. ν, 15. Ισ. περὶ τὴν Νίκαιαν αὐλιζομένου. Ρ. ν. Ισ. ἐφόδου, ἀντὶ τῆς ἐπανόδου, ἀντὶ τῆς ἐπιδρομῆς, εἰσβολής, Ἐποτνιώντο, ἐθεοκλύτουν. ] 4. 20. Εκ πρώτης ἀφετηρίας.] 71, ν. 2. Ενσωριάσαι.] Ενταφιάσαι. 11. ἐρειπωθέντων. 73. 6. Νικάσιν εοικυίαι χειμερίησι.] γ, "Ισ. Φράγκους, Φράγ γοι. 20. ἀποπληρωθήσονται. Αντιμάχετο. ν. 24. εισπηδήσαντος. 75, ν. 2. Καθελκύσαι. 21 Ισ. ἐπικαυθέντος. 27. Επιπάττοντας. Ισ. επήρε. 76, ν. 16. Οὗτος. 77, ν. 6. Τοῦ δοκοῦ.] Τῆς δοκοῦ, 79, ν. 9. Πεφθακότας.] ἐφθακότας, Ἡ δὲ γαῖτα.] ν. γαίτης Γαΐτης. ν. 22. Ισ. Ναμπίτης Αμπίτης. βληθέν. 43. Πηγάσου πτερά.] Πτερόεις Παγασος, “15. φέρεται. 86, ν. 4. Εκποιήσεως. Ισ. στρέψας τὰς ἡνίας, πρὸς τὴν ἐνεγκαμένην. Γ. οίκος 89, Ισ. ἀφελόμενος, και. 90, ν. 5. "Ισ. δυνάμεις ἀντιμηχανᾶται, Τί γὰρ δεῖ πρὸς φύ σιν.] Πρὸς φυσικὴν γὰρ πάθους ἀνάγκην ἀντιβῆναι, παγχάλεπόν ἐστιν, Λιμῷ γὰρ οὐκ οἶδεν ἡ ἀρετὴ ξυνοικίζεσθαι, πεινήν τε καὶ ἀνδραγαθίζε τθαι οὐκ ἀνεχομένης τῆς φύσεως. 91, 20. Ούτος. ν. Τῇ δὲ μετ', κατὰ τὴν. 94, ν. 5. "Ισ. διακυμαινομένην, 15. ᾿Αλ λοις. 96, 7 Καθαριεύοιτο.] καθαριεύειν, καθαρεύειν Θεωρίαν ἀπάξειν, ἀντὶ τοῦ θυσίαν ἀπενεγκεῖν. Θεωροὶ δὲ εἰσιν, οἱ πεμπόμενοι θύσαι, καὶ θεραπεῦσαι τὸν θεόν. "Οθεν καὶ αἱ ἐδοί, δι' ὧν ἐπορεύοντο, θεωρίδες κέλευθαι ἐκαλοῦντο· καὶ τὰ διδόμενα, θεωρικά· καὶ ἡ ναῦς, ἡ εἰς Δῆλον πεμ πομένη, θεωρὶς· καὶ ὁ ἱερεὺς, θεωρός. 97, ν. 20. Ἑλληνικῆς. | Τῆς ἔξω. 23. Μεγαλεπηβολώτατος.] Μεγαλεπήβολος Ηρακλής, ἡ Σεμίραμις, 100, ν. 22. Παντελή. 101, ν. 12. Εξητάζετο. Υ. 24. Σκυθῶν. ν. Έξιδιαζομένης.) ἐξιδιάζομαι, 1. έξιδιοποιοῦμαι. ἐξιδιόομαι, 39. Τὸ σφετερίζεσθαι. 12. Τὰ βρέβια.] ἀντιφωνητού.) ἀντιφωνῶ τὸ ἐγγυώμαι. 5, Απατεῖ γὰρ ὁ δανείζων ἢ ὑποθήκην, ἢ ἐνέχυρα, ἢ τὸν ἀντιφωνοῦντα. Χρυσίον. 103, ν. 5. Αὖος. ] Ισ. ἄναυδος. Υ. 16. Ῥογέρης.] ν. Ρογένην. Ρογέριος Ισ. τὸ Βρεντήσιον, Την Κορυφήν.] Την Κερκυραίων ἄκραν,
DAVIDIS HOESCHELI
v. 178. V. ult. συκεώτου.] In Martyrologio Romano
tit mentio episcopi Theodori Sicæotæ, Anastasio·
poli miraculis clari. V. eod. post βουλευόμενοι, desiderari arbitror, cum litteræ 'ʼn vestigium adsit, xl
χρή ποιῆσαι.
Pag. 54, ν. 25. L. σωτηρίας.
Pag. 55, ν. 3. L. Θέλει μιανθῆναι. V. 9. Ατάσθαλον.] Vox ποιητικωτέρα, qua tamen et Lucianus
utitur in Dialogis. V. 12. Διαμαργάρων.] Διαμάρτ
γαρος, ea dicitur analogia, qua διάχρυσος infra
pag. 69. et apud Joan. Chrysost. hoc a χρυσός, il1 ο μάργαρος, quo sepiuscule in versibus utitur
Gr. Naz. veluti carun. ad Neues. v. 331. μάρο
γαρον αἰγλήεντα. Carm. υποθηκῶν παρθένοις, ν.
84. μάργαρος ἄλλην κοσμείτω, καὶ χρυσὸς ἐπα
στράπτων μελέεσσι. Carm. eod. v. 658. μάργαρος ἐν λάεσσιν. Alibi, quod sciam, ncque simples,
neque compositum legitur.
Pag. 56, ν. 12. Ες τὸ εἰ ὑπ' ἐκείνου ν. 16. απ.
τῷ v. ult. ἀλλάττα.
Pag. 57, v. 2. Σύνευνον. V. 9. Πάλαι. V. 4. a
Ane. Ενέβαλε.
Pag. 58, ν. 3. Κονίσαλον. | Κονιορτόν, Luca 15,
v. 5. in carmine σε geminatur, Apollin. Psal. 101,
v. 28, quanquam et apud Synes. epist. 52, ubi scholiastes us. ή Κοττυτώ, ἥτις καὶ Κότυς, ὡς καὶ αὐ
τὸς κάτω (epist. 44) εἶπε, καὶ οἱ κονίσσαλοι, θεοὶ
ἦσαν αἰσχρῶν ἔφοροι. V. 11. Έδεδίει. V. 12. Ισ.
πλῆθος τούτων. Γ. 19. Ισ. ἐξαιτησαμένῃ. V. 20.
Πρόκλον.] Mendum e compendio natum, recta Hneola superne omissa. Legendum enim Πάτροκλον
πρόφασιν, lam hoc loco, quam infra pag. 65, ν. 27.
Parcinia Homerica, Iliad. τ', ν. 502, qua usus est
etiam Plutarch. lib. Περὶ τοῦ ἑαυτὸν ἐπαινεῖν ἀνεπιφθόνως, που procul a fine. Vide Eustath. in itlum versum. v. penult. haud scio an οἰκουρίας sit
legendum, quemadmodum τὴν ἑνὸς οἰκουρίαν dixit
Philo.
Pag. 61, ν. 18. Χαμευνίαν. Naz.honil. εἰς τὸ
ἅγιον βάπτισμα. V. eod. Τα τούτοις ἑπόμενα.] Δάκρυα, στεναγμούς, ἀγρυπνίας, τῆξιν ψυχῆς καὶ σώ
ματος. ibidem. V. 25. L. ληξούσης. V. 20. Σάκ
κον.] Τρηχήν. Naz. Carm. κατὰ σαρκὸς, ν. 53. V.
98. Χαμευνήσας,] Philo, Naz. Chrys. χαμοκοιτήσα;, Lucian.
Pag. 62, ν. 14. Τὰς ἡνίας.
Pag. 65, ν. 15. Σέκρεια.] Ισ. σέκρετα. V. 17.
Ρογών. Vide Codinum, et Glossarium Græcobarbarum Jo. Meursii.
Pag. 64, v. 5 a line Λοβιτούς.] Ἐν τῷ λοβιτῷ,
Zonar. V. ult. υπερχειλήσαντος.] Υπερχειλους γεν
γονότος, Zouar. Nomen et alibi legitur, σιτεθήκαι
ὑπερχειλεῖς καὶ ὑπέραντλοι, Themist. Orat. 6;
λεκανὶς ὑπερχειλής ὕδατος, Nicet.
Pag. 65, ν. 25. Πάντα κάλων κινοῦντος.] (1.
Alex. Str.vi, σείοντος, Lucia. ἀνασείοντος, Philo.
Paroemia satis nota. V. 27. Leg. Πάτροκλον.
Pag. 67, ν. 15. Τοίνυν. V. 21. ἐπὶ πάντας δέ.
Ρag. 68, ν. 2. Διάθεσις. V. 14. Βλάττια.] De hoc,
et aliis quibusdam in hac epistola id genus barbaris
dictionibus consule Glossarium Græcob. accurato
studio Jo. Meursii nuper editum.
Pag. 69, ν. 2. Εγκόλπιον.] Λείπει ἴσ. σταυ
pov, cujus mentio facta est superius, pag. 44. V. 5.
εμπότης κρύος.] F. ἔκπωμα vel σκύφος κρυστάλλι
νος. Nain κρύος, διαφανής λίθος, ἐοικώς άλῳ, scholiastae Aristoph. V. eod. Ισ. ἀστεροπέλεκυν. Fore
tasse είδος περιδεραίου, περιαυχένιος κόσμος Puiloni, v. 7. Εἰς ὀνειδισμόν. 1 Macinab. x. Ε' καταπά
τημα, 15. ν, 15. Ισ. περὶ τὴν Νίκαιαν αύλιζο
μένου.
Ρ. 70, ν. 2. Ισ. ἐφόδου, quod no:lo accipitur
ἀντὶ τῆς ἐπανόδου, Chrysost. homil. 3 contra Judeus modo ἀντὶ τῆς ἐπιδρομῆς, εἰσβολής, ut infra
pag. 72, apud Lucian. Tosari, V. 17. Ἐποτνιώντο,
ἐθεοκλύτουν. ] Synes. epist. 4. V. 20. Εκ πρώτης
ἀφετηρίας.] fulem epist. 133.
Ρag. 71, ν. 2. Ενσωριάσαι.] Ενταφιάσαι. V. 11.
ἐρειπωθέντων.
Pag. 73. V. 6. Νικάσιν εοικυίαι χειμερίησι.]
Iliad. γ, V. 223. V. 11. "Ισ. Φράγκους, ut scri
plum reperio apud Zosimum, qui supra p. 17. Φράγ
γοι. V. 20. L. ἀποπληρωθήσονται. V.16 in marg.
Αντιμάχετο. ν. 24. εισπηδήσαντος.
Pag. 75, ν. 2. Καθελκύσαι. V. 21 in marg. Ισ.
ἐπικαυθέντος. V. 27. Επιπάττοντας. V. uit. Ισ.
επήρε.
Pag. 76, ν. 16. Οὗτος.
Pag. 77, ν. 6. Τοῦ δοκοῦ.] Τῆς δοκοῦ, Diod. S.
Lucian. alii.
Pag. 79, ν. 9. Πεφθακότας.] Usitatius ἐφθακότας,
Synes. epist. Lucian.
Pag. 80, v. 14. Ἡ δὲ γαῖτα.] Hinc mendum pagium 29, ν. 16. corrigatur, γαίτης pro Γαΐτης. ν.
22. Ισ. Ναμπίτης vel (ut sep. pag.) Αμπίτης.
Pag. 81, v, 20. Leg. in marg. βληθέν.
Pag. 43. Πηγάσου πτερά.] Πτερόεις Παγασος,
Pind. Olymp. Ode 13. Isthm. Ode 7. Mytholog.
exstat apud Lucian. lib. De astrolog. V. 5 a fire.
“15. φέρεται.
Pag. 86, ν. 4. Εκποιήσεως.
Pag. 87, v. 8. 'Ayɛvvñ. V. 23. Bñoai thy. V. 24.
Ισ. στρέψας τὰς ἡνίας, πρὸς τὴν ἐνεγκαμένην. Γ.
27. Post οίκος nihil desideratur.
Pag. 89, V. penult. Ισ. ἀφελόμενος, και.
Pag. 90, ν. 5. "Ισ. δυνάμεις ἀντιμηχανᾶται, tale
quid postulat sensus. V. 22. Τί γὰρ δεῖ πρὸς φύ
σιν.] Πρὸς φυσικὴν γὰρ πάθους ἀνάγκην ἀντιβῆναι,
παγχάλεπόν ἐστιν, inquit Plutarch. et Procopius,
lib. iv, De Bellis Gothicis: Λιμῷ γὰρ οὐκ οἶδεν ἡ
ἀρετὴ ξυνοικίζεσθαι, πεινήν τε καὶ ἀνδραγαθίζε
τθαι οὐκ ἀνεχομένης τῆς φύσεως. Ideo proditionis
reum Spartani, Anaxilaum Byzantinum, qui cadem
se ratione purgaral, absolverunt. Xenoph. Græc.
hist. lib. 1.
Pag. 91, v. 20. Ούτος.
Pag. 92, ν. 14. Τῇ δὲ μετ', nisi elliptice, pla
ccat accipere, pro κατὰ τὴν.
Pag. 94, ν. 5. "Ισ. διακυμαινομένην, V. 15. ᾿Αλλοις.
Pag. 96, v. 7 a fine. Καθαριεύοιτο.] καθαρι
εύειν, Plato Phædone, quanquam in Cod. August.
mis. καθαρεύειν legitur, ubi etiam dignum observatu (cum interpretes sint lapsi) scholion exegeticum ejus, quod in proxime in Platonis loco antece lit: Θεωρίαν ἀπάξειν, ἀντὶ τοῦ θυσίαν ἀπενεγ
κεῖν. Θεωροὶ δὲ εἰσιν, οἱ πεμπόμενοι θύσαι, καὶ
θεραπεῦσαι τὸν θεόν. "Οθεν καὶ αἱ ἐδοί, δι' ὧν
ἐπορεύοντο, θεωρίδες κέλευθαι ἐκαλοῦντο· καὶ τὰ
διδόμενα, θεωρικά· καὶ ἡ ναῦς, ἡ εἰς Δῆλον πεμπομένη, θεωρὶς· καὶ ὁ ἱερεὺς, θεωρός.
Pag. 97, ν. 20. Ἑλληνικῆς. | Τῆς ἔξω. V. 23.
Μεγαλεπηβολώτατος.] Μεγαλεπήβολος Ηρακλής,
Diod. Sic. lib. 1. ἡ Σεμίραμις, lib. 11.
Pag. 100, ν. 22. Παντελή.
Pag. 101, ν. 12. Εξητάζετο. Υ. 24. Σκυθῶν.
Pag. 102, ν. 3. Έξιδιαζομένης.) Synonyma sunt
ἐξιδιάζομαι, Diod. Sic. lib. 1. έξιδιοποιοῦμαι. Isocr.
Paneg. ἐξιδιόομαι, Zonar. qui eamdemi cum loc
verbo ait significationem habere in canone apost.
39. Τὸ σφετερίζεσθαι. V. 12. Τὰ βρέβια.] Vide
Gloss. Græcol. Jo. Meursii. V. 12. ἀντιφωνητού.)
Verbale ab ἀντιφωνῶ τὸ ἐγγυώμαι. Chrysost. homil.
5, de poenitentia: Απατεῖ γὰρ ὁ δανείζων ἢ ὑποθή
κην, ἢ ἐνέχυρα, ἢ τὸν ἀντιφωνοῦντα. V. cod. Χρυσίον.
Pag. 103, ν. 5. Αὖος. ] Ισ. ἄναυδος. Υ. 16. Ρογέρης.] Iline corrigendum pag. 69, ν. 22, mendum
Ρογένην. Nam ab aliis Ρογέριος appellatur. V.
22. Ισ. τὸ Βρεντήσιον, ut supra, p. 69, dicitur
Brundusium, et Philoni lib. in Flaccum. V. 25. Την
Κορυφήν.] Την Κερκυραίων ἄκραν, Corcyraorum
col. 1241–1242page 4 of 4
PG 131:1241ν. Κασσόπης.] Κατώπη πόλις ἐν γῇ Φαιακίδι, Δία Κάσιον ἐτίμων ποτὲ οἱ τῇδε ἄν θρωποι. 104, ν. 4. "Ισ. διῃρημένα. 105, ν. 2. Γαϊταν. 18. Κουμερκίου, Συμβαλών.] Ισ. καταλαβὼν Αθέρα καὶ τήν. 106, ν. 11. Ερασιχρήματον. Ισ. δν εἰ χρησμὲν] ἐν. 107, Ωρισκόπου.] ὡροσκόπου. ὡροσκοπεῖν, οἱ ὡροσκοπείον 6 ὡροσκός πιον, ταιάζουσι.]: Ματαιάζουσιν οἱ μαθηματικοὶ, ὅταν λέγωσι τὴν δοθεῖσαν εὐθεῖαν δίχα τέμνειν. 17. Αστρολάβου, 16. όργια, με Εργια Φιλοσοφίας 144. μύθων, θεία, όργιον Διονύσου, 18. Ψηφηφορίας.] ὁ ψηφηφόρος, ψηφοφορία, ψηφοφορεῖν Λείπει ἴσ· καὶ ἐρωτηθείς, ν. Αὐτέλεγκτον.] Περὶ σαρκώσεως Ἰησοῦ Χριστοῦ. 110, 17. Σκύθας. Υ. 19. Αίματι.] αἷματα. λαφύσε σειν 106: Πατρώϊα πάντα λαφύξας, Λαφύσσοντες πολλά. ν. 333. Απενάρκησε.] Η νάρκα. ναρκέω, 40: Υπ' όφρυος όμματα ναρκεί, οι ναρ κάω, Ναρκᾶν πρὸς τὸ ὕψος τῶν ὑποτεταγμένων. ἀποναρκᾷν πρός, που Περὶ πλεονεξίας 115, ν. 12. Παρὰ λύδιον ἅρμα.] ν. καὶ, 118, 3. Προσβαλεῖν ταῖς Σκύθαις. Για τους Σκύθας. Μελεσσηνός. 119, ν. 19. Ισ. ὡμοφόριον, 120, ν. 3. "Αφωνος. 6. πειρᾶσαι.] πειρᾷ. κτᾶσαι κτᾷ, χνι, ν. 25. έδυνᾶται, ὀδυνα. 11, 17, καυχᾶται, καυχά, 11, ν. 18, κατακαυχᾶσαι. στο φανοῦσαι, στεφανόῃ, στεφανοί· διορ βοῦσαι, διορθοῖ· πυροῦσαι, πυροί δεξιοῦσαι, δεξιοί, τυφοῦσαι, τυφοί 121, ν. 14. Ισ. καλόν. 122, ν. 17. Αὐτῶν. ν. Ως κύνες.] Ἐπὶ τὸν πρότερον ἐπανέρχεσθαι ἔμετον, εἰ ὥσπερ κύων ἐπὶ τὸν ἴδιον ἔμετον επιστρέφειν. 6 Ασχέτῳ φύμῃ. 124, ν. 23. Μιτυλίνην εἰ Δαλασσηνός. 125, 5 Ανείλιττε. 126, ν. 19. Κατάντους. 129, ν. 2. Ισ. χοιροβάκχων. 131, ν. 18. Πατζινάκων. 153, ν. 8. Μελετήσεις. 21 "Ακρῳ δα κτύλῳ ἁψασθαι. ] 149, ἄκροις δακτύλοις προσψαῦσαι. δι' ἄκρων δακτύλων θιγγάνειν, ἄκρῳ γε τῷ δακτύλῳ προσάψασθαι, Πῶς δεῖ ἱστορίαν γράφειν. χείλεσιν ἄκροις γεύεσθαι, εἰ ἀπογεύεσθαι, 134, ν. 4. Λείπει τι. ν. Τιμοθέου.] τὴν ἀλωπεκήν.] "Οπου μὴ ἐφικνεῖται ἡ λεοντή, προσραπτέον εἶναι τὴν ἀλωπεκήν. "Αν ἡ λεοντὴ μὴ ἐξικνῆται, πρόσαπτε πρόσε ραπτε] καὶ τὴν ἀλωπεκήν, 134, ν. 17. Ισ. ἐν τοῖς μέρεσι τῶν. ν. Πρόσλημμα.] Πίστευε ὅλον ἄνθρωπον τὸν καὶ Θεόν, ἀπαθῆ αὐτὸν θεότητι, παθητὸν προσλήμα ματι. Περὶ Υἱοῦ. εθεώθη.] Προελθὼν δὲ ὁ Θεὸς μετὰ τῆς προσλήψεως, ἓν ἐκ δύο τῶν ἐναν τίων σαρκὸς καὶ πνεύματος· ὧν τὸ μὲν ἐθέωσε, τὸ δὲ ἐθεώθη. Θεοῦ μὲν ἐνανθρωπήσαντος, ἀνθρώπου δὲ θεωθέντος. 19. Ισ. πέραν τοῦ δέοντος. 138, 20. Προκύπτειε. 25. κατονομάζειν. 139, ν. 25. Αλεχασσεύς. Ἀλακαςσεὺς. 140, ν. 11. Δρουγγάριος. 141, ν. 24. Φεύγον δὲ τὸν καπνόν.] φεύγοντες καπνὸν, εἰς τὸ πῦρ ἐμπεπτώκασι. 142, ν. 5. Κινεῖσθαι.] Λείπει ἴσ. ἤρξατο. ν. 16. Εξέπεμψεν. 145, ν. 18. Εγκαυχώμενος. Γ. 20. Θηρί πλείον.] Ποτήριον λαβεῖν τὴν θηρίκλειον κύλικα); όλα (ποτήρια) Θη ρακλῆ; ώπτα 144, ν. 1. Ὠνείρωττον. 5. Δὲ ἔδραμεν.] διέδραμεν. Ομηρικοῦ τεύχους.] γ', ν. 328. 146, 54. κατεπειγόμενοι. 25. Τῆς μονῆς κοσμιδίου.] 44 μοναστήριον κοσμίδιον κελεύσμασι. 147, ν. 4. Μεσασταῖς. Η μεσίταις, μεσάζω. Τεν σκίμποδα.] ὁ κράββατος: ὁ τῆς βασιλεία; θά κος, ἀργυρόποδες σκίμποδες, Εθιμον.] Α' ἔθιμοι ἐπαοιδαί, 18. Χω ρίτης.] "Αγροικόν τινα καὶ χωρίτην χωριτικῶς ἑσταλμένοι, 104, μια χωρικώς 148, ν. 15. Θηράσασθαι εὔνοιαν.] 24. Ισ. ἄφθονίᾳ. 151, ν. 10. Εξίωσαν. 152, ν. 1. Βυκίνων.] Βυκάνη βυκίνη, Βυκανίζω, βυκανι στής; 26. Ισ. ἤλλατο εἰπὼν πρὸς τόν. 155, ν. 6. 'Ανύστακτος.] Ὁ μὴ νυστάζων. Τῆς Κωνσταντινουπ., διαπραξόμενο;. 156, ν. 25. Λείπει ἴσ. ἐνέπεσον, τοῖς ὄπισθεν ἑπομένοις. κωφῷ ᾄδειν. παρὰ κωτῷ πέρδειν. 159, ν. 24. Καντακουζηνόν. 160, μηχανᾶται τι τοιοῦτον. ἐν τοῖς παραλίοις
AD ALEXIADEM NOTÆ.
promontorium, Nicet. Choniat. initio libri ut. ν.
penult. Κασσόπης.] Κατώπη Procopio est πόλις ἐν
γῇ Φαιακίδι, Δία Κάσιον ἐτίμων ποτὲ οἱ τῇδε ἄν
θρωποι.
Pag. 104, ν. 4. "Ισ. διῃρημένα.
Pag. 105, ν. 2. Γαϊταν. V. 18. Κουμερκίου, Commercii. V. penult. Συμβαλών.] Ισ. καταλαβὼν
Αθέρα καὶ τήν.
Pag. 106, ν. 11. Ερασιχρήματον. Εo namque
utitur infra ex Xenophonte. V. 19. Ισ. δν [scili
εἰ χρησμὲν] ἐν.
Pag. 107, Ωρισκόπου.] Αl. ὡροσκόπου. Unde
ὡροσκοπεῖν, οἱ ὡροσκοπείον apud Basil. M. homil. 6
in Hexaem. et Synes. oral. ad Pæonium, ὡροσκός
πιον, apud Sext. Pyrrhonium et Laert. V. 4. Maταιάζουσι.] Sext. Εmp.: Ματαιάζουσιν οἱ μαθημα
τικοί, ὅταν λέγωσι τὴν δοθεῖσαν εὐθεῖαν δίχα τέμνειν.
V. 17. Αστρολάβου, Synes. V. 16. Leg. όργια, με
Εργια Φιλοσοφίας dixit Synes. epist. 144. μύθων,
Nonnus. θεία, Philo. όργιον Διονύσου, Lucian.
V. 18. Ψηφηφορίας.] Ab ὁ ψηφηφόρος, Themist.
orat. 13. usitatumn et ψηφοφορία, Herodian. Fl.
Joseph. et verbun ψηφοφορεῖν Lucian. V. ultim.
Λείπει ἴσ· καὶ ἐρωτηθείς, quanquam in ms. cod.
major lacuna.
Pag. 108, ν. 10. Αὐτέλεγκτον.] Athanas. lib.
Περὶ σαρκώσεως Ἰησοῦ Χριστοῦ.
Pag 110, v. 17. Σκύθας. Υ. 19. Αίματι.] Lege
ut infra p. 138. αἷματα. Verbum enim λαφύσε
σειν quartum casun postulat, Naz. carm. ad Vitalium, v. 106: Πατρώϊα πάντα λαφύξας, Lucian.
Λαφύσσοντες πολλά. ν. 333. Απενάρκησε.] Η
νάρκα. torpedo. hinc ναρκέω, Bion epitaphio Adonidis, v. 40: Υπ' όφρυος όμματα ναρκεί, οι ναρ
κάω, Chrysost. homil. 25 in Matth.: Ναρκᾶν πρὸς
τὸ ὕψος τῶν ὑποτεταγμένων. Idem cuin' compos.
ἀποναρκᾷν πρός, που loco, et Orat. Περὶ πλέονεξίας apud Basil. M.
Pag. 115, ν. 12. Παρὰ λύδιον ἅρμα.] Pindaricum,
qxt in iis, quæ exstant, carminibus non legitur;
sed apud Plutarchum cum alibi, tum lib. de discrimine amici atque adulatoris.
Pag. 115, ν. 1. Post καὶ, hiatus in ms. integra
fere lineole.
Pag. 118, v. 3. Προσβαλεῖν ταῖς Σκύθαις. Για
legend. superius alicubi, pro τους Σκύθας. V. 25
in margine. Μελεσσηνός. Scholion ms. Cod.
Pag. 119, ν. 19. Ισ. ὡμοφόριον, Phot.
Pag. 120, ν. 3. "Αφωνος. V. 6. πειρᾶσαι.] Metaplasmus, pro πειρᾷ. Exempla in sacris Litteris
crebra, Siracid. c. vi, v. 8, κτᾶσαι pro κτᾷ, Lucæ
χνι1, ν. 25. έδυνᾶται, pro ὀδυνα. D. Paul. ad Rom.
c. 11, v. 17, καυχᾶται, pro καυχά, et cap. 11, ν. 18,
κατακαυχᾶσαι. Cadem verborum 3 conjug. circumflex. secundae pers. pras. Ind. pass, formatio, στο
φανοῦσαι, pro στεφανόῃ, contracte στεφανοί· διορβοῦσαι, pro διορθοῖ· πυροῦσαι, pro πυροί Chrysost.
δεξιοῦσαι, pro δεξιοί, Isidor. Pelus. τυφοῦσαι, pro
τυφοί Macar.
Pag. 121, ν. 14. Ισ. καλόν.
Pag. 122, ν. 17. Αὐτῶν.
Pag. 123, ν. 18. Ως κύνες.] Proverb. 26 v. 11.
Chrysost.: Ἐπὶ τὸν πρότερον ἐπανέρχεσθαι ἔμετον,
εἰ ὥσπερ κύων ἐπὶ τὸν ἴδιον ἔμετον επιστρέφειν.
V. 6 a fine. Ασχέτῳ φύμῃ.
Pag. 124, ν. 23. Μιτυλίνην εἰ Δαλασσηνός.
Pag. 125, v. 5 a line. Ανείλιττε.
Pag. 126, ν. 19. Κατάντους.
Pag. 129, ν. 2. Ισ. χοιροβάκχων.
Pag. 131, ν. 18. Πατζινάκων.
Pag. 153, ν. 8. Μελετήσεις. V. 21 "Ακρῳ δα
κτύλῳ ἁψασθαι. ] Iulra. pag. 149, ἄκροις δακτύλοις
προσψαῦσαι. Cic. Orat. pro M. Cilio, extremis
digitis attingere, δι' ἄκρων δακτύλων θιγγάνειν,
Lucian. in Amorib., ἄκρῳ γε τῷ δακτύλῳ προσάψασθαι, idem lib. Πῶς δεῖ ἱστορίαν γράφειν. Simitle
illi apud eumdem Cic. primoribus labris gustare,
χείλεσιν ἄκροις γεύεσθαι, εἰ ἀπογεύεσθαι, PhiIoni.
Pag. 134, ν. 4. Λείπει τι.
Pag. 135, ν. 25. Τιμοθέου.] De hoc supra p. 5,
et in notis. V. penult. τὴν ἀλωπεκήν.] Lysander
duobus locis apud Plutarch.: "Οπου μὴ ἐφικνεῖται
ἡ λεοντή, προσραπτέον εἶναι τὴν ἀλωπεκήν. Suid.:
"Αν ἡ λεοντὴ μὴ ἐξικνῆται, πρόσαπτε lege πρόσε
ραπτε] καὶ τὴν ἀλωπεκήν, ubi apoplitegma idem
explicat.
Pag. 134, ν. 17. Ισ. ἐν τοῖς μέρεσι τῶν.
Pag. 137, ν. 18. Πρόσλημμα.] Naz. Orat, in
sanctum baptismn.: Πίστευε ὅλον ἄνθρωπον τὸν καὶ
Θεόν, etc. ἀπαθῆ αὐτὸν θεότητι, παθητὸν προσλήμα
ματι. Vide ejusdem Orationes. Περὶ Υἱοῦ. V. ed.
εθεώθη.] 1dem homil. in S. Pascha: Προελθὼν δὲ
ὁ Θεὸς μετὰ τῆς προσλήψεως, ἓν ἐκ δύο τῶν ἐναν
τίων σαρκὸς καὶ πνεύματος· ὧν τὸ μὲν ἐθέωσε, τὸ
δὲ ἐθεώθη. Idem epist. 1 ad Cledonium: Θεοῦ μὲν
ἐνανθρωπήσαντος, ἀνθρώπου δὲ θεωθέντος. V. 19.
Ισ. πέραν τοῦ δέοντος.
Pag. 138, v. 20. Προκύπτειε. V. 25. κατονο
μάζειν.
Pag. 139, ν. 25. Αλεχασσεύς. Verius puto άλακασσεύς.
Pag. 140, ν. 11. Δρουγγάριος.
Pag. 141, ν. 24. Φεύγον δὲ τὸν καπνόν.] Proverbium nostris etiam familiare, quo cum alii sunt usi,
tum Plato lib. vult De repub. extremo, Epiphan.
lib. 11 Contra Meletianos. Legendum et apud Simplicium in Epictet., φεύγοντες καπνὸν, εἰς τὸ πῦρ
ἐμπεπτώκασι.
Pag. 142, ν. 5. Κινεῖσθαι.] Λείπει ἴσ. ἤρξατο.
ν. 16. Εξέπεμψεν.
Pag. 145, ν. 18. Εγκαυχώμενος. Γ. 20. Θηρί
πλείον.] Ποτήριον Miataris epist. 70, ad Polycletum
medicum, λαβεῖν τὴν θηρίκλειον (scilicet κύλικα);
Plut. lib. 1. Sympos. quaest. 5, όλα (ποτήρια) Θη
ρακλῆ; ώπτα Lucian. Lexiphane.
Pag. 144, ν. 1. Ὠνείρωττον. V. 5. Δὲ ἔδραμεν.]
Idem mendumn in us.; lege διέδραμεν. V. pe
mult. Ομηρικοῦ τεύχους.] Iliad. γ', ν. 328.
Pag. 146, v. 54. Leg. κατεπειγόμενοι. V. 25. Τῆς
μονῆς κοσμιδίου.] Hoc supra p. 44 μοναστήριον
κοσμίδιον dixit. P. eadem, v. 28. Leg. κελεύσμασι.
Paz. 147, ν. 4. Μεσασταῖς. Η est, μεσίταις,
verbale a μεσάζω. V. 6. Uncis inclusumn, lacuna
(ut alibi alia) ex conjectura insertum. V. 9. Τεν
σκίμποδα.] Alius idem, quod in sacris Litteris ὁ
κράββατος: hoc autem loco, ὁ τῆς βασιλεία; θάκος, ut in concilio Ephesino appellatur. Αργυρό
ποδες σκίμποδες, Clem. Αlex. Protrept. V. 15.
Εθιμον.] Α' ἔθιμοι ἐπαοιδαί, Eustath. V. 18. Χω
ρίτης.] "Αγροικόν τινα καὶ χωρίτην conjungit
Lucian.; χωριτικῶς ἑσταλμένοι, Synes. epist. 104,
μια quo χωρικώς (haul scio an perperam apud
cumdem) legitur epist. 4.
Pag, 148, ν. 15. Θηράσασθαι εὔνοιαν.] Ita lacunam supplevi, non nescius Basilium M. sic loqui.
V. 24. Ισ. ἄφθονίᾳ.
Pag. 151, ν. 10. Εξίωσαν.
Pag, 152, ν. 1. Βυκίνων.] Βυκάνη Fl. Joseph.
quae hic βυκίνη, buccina. Βυκανίζω, βυκανι
στής; Athen. buccinator; nec aliter ms. Polyb.
lib n. V. 26. Ισ. ἤλλατο εἰπὼν πρὸς τόν.
Pag. 155, ν. 6. 'Ανύστακτος.] Ὁ μὴ νυστάζων.
V. 4 a line. Τῆς Κωνσταντινουπ., et in margine
διαπραξόμενο;.
Pag. 156, ν. 25. Λείπει ἴσ. ἐνέπεσον, et versu
sc. τοῖς ὄπισθεν ἑπομένοις.
Pag. 159, v. 9. Parœmiographi, præpos, omissa,
κωφῷ ᾄδειν. Sed apud Suid. alii quoque paræmiz
prepositio additur, παρὰ κωτῷ πέρδειν.
Pag. 159, ν. 24. Leg. Καντακουζηνόν.
Pag. 160, μηχανᾶται τι τοιοῦτον. Commemorat
idem Zonaras, v. 12 leg. ἐν τοῖς παραλίοις V. 22
Continue reading PG 131: Addenda ad Euthymium; Index rerum Alexiados →≣ entire volume