yuam ædificationis intentione perorata sunt: sicut in homiliis sive in oratiunculis in Genesim et in Exodum fecimus, et præcipue in his quæ in librum Levitici ab illo quidem perorandi stylo dicta, a nobis vero explanandi specie translata sunt. Quem laborem adimplendi quæ deerant idcirco suscepimus, ne pulsată quæstiones et relictæ, quod in homiliatico dicendi genere ab illo 689 sæpe fieri solet, Latino lectori fasti lium generarent. Nam illa quæ in Jesum Nuve, et in Judicum librum et in tricesimum sextum, et in tricesimum septimum, et tricesimum octavum psal:num scripsimus, simpliciter ut invenimus et non mello cum labore transtulimus. Quamvis ergo et in cæteris quæ supra diximus laboratum nobis sit in sup rlendis kis quæ omiserat, in hoc tamen opere Epistolæ ad Romanos pro his causis quas in Præfations comprehendimus, immensus nobis et inextricabilis incubuit labor. Sed delectavit indulsisse laboribus; si modo non, ut in aliis experti sumus, malevolæ mentes vigiliis nostris contumelias reddant, si non studią ‚btrectationibus, et labores remunerentur insidiis. Novum quippe apud eos culpæ genus subimus. Aiunţ ruim mihi: In his quæ scribis, quoniam plurima in eis tui operis habentur, da titulum nominis tui, et scribe: Rufini verbi ġratia, in Epistolam ad Romanos Explanationum libri, sicul et apud auctores, inquiunt, suculares non illius qui ex Græco translatus est, sed illius qui transtulit nomen titulus tenet. Hoc zutem totum mihi donant nou amore mei, sed odio auctoris Verum ego qui plus conscientiæ meæ, juam nomini defero etiam si addere aliqua videor et explere quæ desunt, aut breviare quæ longa suni, ſurari tamen titulum ejus qui fundamenta operis jecit, et construendi ædificii materiam præbuit, rectum ron puto. Sit sane in arbitrio legentis cum opus probaverit, operis meritum cui velit ascribere. Nobis enim propositum est non plausum legentium, sed fructum proficientium quærere. Post hoc sane vocal nos opus quod olim quidem injunctum est, sed nunc a beato Gaudentio episcopo vehementius perurgetur, Clementis ſcilicet Romani episcopi apostolorum comitis ac successoris de Recognitione libri ut in Latinum verlan tur In quo opere bene novi quod laborem labor multiplicat, si sortem suscipiat Satisfaciam sane in eo amicis meis: dabo titulo nomen meum, auctoris nihilominus vocabulo permanente. Nam Rufini Cle mens scribetur Quod si me Dominus implere permiserit, redibo rursus et ad tua desideria, ut vel in Numerorum, vel in Deuteronomii libros, Deo permittente, aliqua dicamus (koc enim solum nobis de Epta teucho deest) vel de reliquis apostoli Pauli Epistolis quæ possumus, Domino dirigente, diclemus EX LIBRIS ORIGENIS IN EPISTOLAM AD GALATAS Ex initio libri primi. 690 Ex eo quod dixit Apostolus: Paulus apo stolus non ab hominibus, neque per hominem, sed per Jesum Christum ", manifeste datur intelligi quia non erat homo Christos Jesus, sed erat divina natura. Non enim si homo esset, dixisset Paulus hoc quod ait: Paulus apostolus non ab hominibus, 7 Galat. 1, 1. Mss. duo, vel oratiunculis, etc. Mss. duo omittunt quidem; et habent cum editis, dictata. Librum. Omittitur in omnibus mss. nostris, Bed exstat in editis. neque per hominem. Si enim homo fuit Jesus, et per ipsum assumptus est in apostolatum Paulus, utique per hominem factus erat apostolus. Si antem per hominem erat apostolus, nunquam dixisset, quia neque per hominem: sed manifeste separat ab bumana natura Jesum Paulus per hæc verba. Neu enim sufficit ei dixisse: neque per hominem; sed Editi, simpliciter expressimus ut invenimus. Sei oinnes mss. omittunt expressimus. Editi, inæstimabilis. Deinde ms. Regius num. 1659. et laborem remunerent insidiis. Sic omnes mss. Editi vero, et scribe Hiero wymi. Deinde omnes miss. habent, in Epistola ad Romanos, etc. Ms. unus habet, auctoritatis; alter, actoris. Ms. Regius nam. 1669, Nobis autem, etc. Sic recte ms. codex Regius num. 1639. Editi vero, apostolorum comitis, quorum (al., quod) ut successoribus darem cognitionem libri a nobis in Latinum vertuntur. Codex ms. Ebroicensis, et unus Regius num. 1640, apostolorum comitis et (al., ut) successorum, dare cognitionem libri, ut in Latinum vertuntur. Ms. Regius num. 1641, aposto lorum comitis et successoris dare cognitionem libri ut in Latinum vertatur. Ms. codex Vallis-claræ ut in textu, nisi quod habeat dare intentionem, pro de Recognitione. Recognitionum libri etiamnum exstant ex interpretatione Rußiñi; sed Clementi Romano ab judicantur. Ms. Regius num. 1639, quod laborem labor multiplicata sorte suscipiet. Sed cæteri mss. et editi ut in textu. Sic ms. codex Vallis-claræ et ms, Regius num. 1639. Edui vero, Nam Hieronymi ne putetur, Cle mens scribetur. Cæteri vero mss., Nam putamus Cle mens scribetur. Deinde editi, et mss. plerique Quod si hac mihi (editi, Quol si me) Dominus im plere permiserit, redibimus ad illos, et ad iua de¬ sideria, ut in Numerorum, et in, etc. Sed rectius ms. Regius num. 4659 ut in nostro textu. Sic ins. Regius num. 1639. Editi autem, hoc enim solum vobis de Pentateucho vel de reliquis apostoli Puuli Epistolis quæ possumus Domino pro tegente debemus. Cæteri mss., hoc enim solum vobis de lleptateucho deest, vel de reliquis apostoli Puuli Epistolis que possumus (al., quæ si possumus) Do mino dirigente diclabimus. Desumpta sunt hæc fragmenta ex Apologia. Pamphilii martyris pro Origene.

adjecit dicens: sed per Jesum Christum. Quem utique propensius appetens. Si autem quis violen!fus velit quia sciebat excellentioris esse naturæ, propterea se dixit non assumptum esse per hominem. Ex sequentibus libri ipsius in illum versiculum ‹ Notum autem vobis facio, fratres, Evangelium quod prædicavi vobis, quoniam non est secundum hominem: neque enim ab homine accepi illud, sed per revelationem Jesu Christi *8. Adverte ergo quid scribit, quia convenienter quis et hæc adjungens prioribus intelligere poterit, et ostendere his qui negant deitatem Jesu Christi, sed hominem eum solum pronuntiant, quod non est homo, sed Deus, Dei Filius Jesus Christus. Sic enim dicit Apostolus: Quia Evangelium quod evangeli zavi vobis, non est secundum hominem, sed secun dum Jesuımı Christum. Evidenter ergo ostendit quia Christus Jesus non est homo: si autem non est homo, sine dubio Deus est; imo non aliud erit nisi Deus et homo. Et iterum si verum est quod dicit Paulus, quia non ab homine accepit Evangelium, sed per revelationem Jesu Christi, certuïn est quia Jesus Christus qui revelavit, plus quam homo est. Alienum est enim ab homine revelare quæ in oc culto sunt, et velata sunt: quod etiam si aliquardo per hominem fiat, non tamen ab homine sit, sed ab eo qui in homine loquitur Christus. Et in alio loco. Adjungendum est etiam illud bis quæ supra dixi mus, quoniam corpus Christi non erat alienum a terrena substantia secundum hoc quod filius est David, et filius Abraham, sicut scribit Matthæus Liber generationis Jesu Christi filii David, filii Abra ham "9 et sicut Paulus dicit, Christum esse ex se mine Abraham et ex semine David secundum car nem». Quod ergo dictum est, quia consummatis quadraginta diebus jejunii, et quadraginta noctibus, postea esuriit ª¹, sine dubio hoc indicat, quod eva cuari et repleri similiter ut corpora nostra solent, etiam illius poterat corpus. Si vero quis objiciat nobis hujus miraculi rationem de quadraginta die rum jejunlo, facile solvi potest cum adhibetur etiam illud exemplum de Moyse et Elia”, qui similiter pertulisse jejunium referuntur. Sed et illud, quod itineris et æstus labore fatigatus sedens super pu teum requiescit et sitit ", quid aliud indicat nisi nervorum fatigatione, et solis ardore nimio ele mentum corporei humoris absun.ptum? Quod vero in melioribus occupatus hoc quod bibere voluerat distulit nec bibit, non propterea dicendum est quia neque passus est sitim. Sed et illud quod frequen ter per cœnas vocatur, et in conspectu omnium manducat et bibit, non decipiens vel fallens oculos videntium facit, neque putative, ut quidam arbi trantur, hæc gerit, maxime cum ita sumeret cibum ac potum, ut a quibusdam etiam quasi pro præ sumptione nimia culparetur, velut cibum ac potum c affirmare ideo hæc dicta esse, quia per phantasiam manducabat, et illi quomodo id fieret nesciebant, respondendum est ad ea ex his quæ ipse Dominus dixit”: Venit Joannes Baptista neque manducans, neque bibens, et dicunt: Dæmonium habet. Venit Filius hominis manducans et bibens, et dicunt Ecce homo devorator el vinum bibens. Ipso enimi Salvatore dicente quia venit Filius hominis mRATH cans et bibens, quomodo ausus est aliquis dicere neque manducasse eum, neque bibisse? Quæ utique manifesta incredulitas est doctrinæ ejus. Si antem manducabat et bibebat, et substantia vini atque esce in carnem ejus efficiebatur, sine dubio per omnes cor 691 poris ejus compages ac membrorum perplexio nes diffundebatur. Spiritalem enim naturam (sicul quidam de ejus corpore sentiunt, quod imperite satis et absurde faciunt) impossibile est vini atque escæ recipere substantiam. Si vero quis indignɔs obscenasque ad hæc proferat inquisitiones, requi rens si etiam digestiones in corpore fiebant; hil absurdum videtur fateri secundum consequentiɔm naturæ corporeæ. Si vero etiam exemplis a nobis hoc exigant affirmari, ostendendum est illos satis hæc insipienter inquirere. Ubi enim ista vel de apostolis, vel de cæteris sanctis fatta esse refe runtur, vel etiam de impiis et peccatoribus, ex abundanti de eo requiritur. Sed et circumcisionis ejus ratio nobis quidem non generabit angustiam, dicentibus eum consequenter humano corpore el circuncisum esse, et præputium ejus terræ manda tum fortassis usque ad tempus; aut si aliter est, in alia disputatione requiretur. Hæc tamen ejus circumcisio satis coangustabit eos qui ex diverso sunt. Spiritale enim corpus quomodo poterat cir cumcidi ferro terreno? Propter quod non erubue runt quidam ex ipsis de præputio circumcisionis ejus etiam libros edere, quibas ostendere conaren tur quod in substantiam cesserit spiritalem. Non aninus autem angustabuntur etiam illi qui animaie corpus dicunt esse corpus Christi. Sed et de san guine ejus et aqua quæ processit de latere ejus hasta compuncto a milite ", eadem sentienda sunt. Sed his qui sciunt quid audiatur per hoc quod dicitur, quia fixuræ clavorum erant in ejus cor pore", manifeste declaratur quia caro erat ter rena, id est humanæ naturæ: quæ utique non eral talis, ut recipiendorum vulnerum subterfugeret qualitatem. Quid, si non etiam multa humanæ infir mitatis in ipsa morte sensisset, anima perturbatur, et tristis est pro ea usque ad mortem "? Qux omnia evidenter ostendunt quod non falso, sed quasi homo dixerit Spiritus quidem promptus est, caro autem infirma 18. Eadem nihilominus ostendit etiam somni ratio, cum dicitur, quia erat in puppi super cervical dormiens ", sicut Marcus refert, et al Rom. I. 3. 31 Matth. IV, 2.» Exod. xxx¡T, 28 Galat. 1, 11, 12.» Mattb. 1, 4. 30 Galat, 111, 16; 28; 1 Reg. xix. 8.» Joan. 1v, 6. 7. Matth. x1, 18, 49. 37 Joan. x11, 27; Matth. xxvi, 38. 38 Marc. xiv, 38. 35 Joan. XIX, Marc. IV, 38. 34. 36 Joan. xx, 25 sey.