(GALLAND. Veterum, Patrum Bibliotheca, t. I, p. 241, Venetiis 1765, in-fol.) ORIGENES homil. xv in Josue. Ex edit. noviss. BB. Paris. 1733, tom. II, pag. 433 C. Sed et in aliquo quodam libello, qui appellatur Testamentum duodecim patriarcharum, quamvis non habeatur in Canone, talem tamen quemdam sensum invenimus (quod per singulos peccantes singuli Sa tanæ intelligi debeant. Testam. 1, Ruben cap. 3. PROCOPIUS Comment. in Genes., cap. 38. Ille (Judas), uxore defuncta, quærebat sobolem. In Testamento (aiunt) attestatur ei Deus, quod diu eam (Tamarem), cum adhuc esset virgo, Judas habuerit: luxitque iniquitatem ejus. Vide Testament. Judæ, capp. 10 et 12. ANASTASIUS SINAITA Anagogit. Contemplatt. in Hexaemeron lib. vi, ex edit. Biblioth. PP. Lugd. tom. IX, pag. 895, D. Unde Hebræi ex libro qui non est redactus in Canonem, qui quidem dicitur Testamentum protoplastorum, dicunt quadragesima die ingressum esse Adam in paradiso,sicut etiam videtur cuidam historico chrono grapho Pyrrhoni, et quibusdam expositoribus. De libro qui De duodecim Patriarcharum testamentis inscribitur. (D. LE NOURRY, Apparatus ad Biblioth. max., t. I, p. 235.) Analysis hujus libri. In hoc libro exhibentur ultima duodecim patri archarum, filiorum Jacob, verba, quæ ipsi jamjam morituri ad filios, atque ex eisdem nonnulli, nimi rum Ruben et Joseph ad fratres quoque suos ha buisse dicuntur. In his autem Ruben major natu, omnium primus testamentum suum a confessione incesti, quod ipse cum Bala, concubina patris sui commiserat, orditur. Tum deinde ostendit quas inde poenas Deo dederit,et quam ad eluendum sce lus suum egerit poenitentiam. Quamobrem filios suos ad mulierum aspectum vitandum, et fugien dam fornicationem adhortatus, nonnulla de Christo venturo obiter perstringit. Simeon vero aperit quanta in Joseph fratrem suum exarserit invidia, quantumque idcirco fuerit punitus,ac peccati sui ipsum poenituerit. Eapropter admonet filios suos, ut ab invidia, sedulo caveant, atque in simplicitate cordis, et fraterna charitate constantissime perseverent. Denique ex libro Enoch futura eorum peccata, et Christum venturum præ nuntiat. Levi tradit se a Deo duabus donatum fuisse vi sionibus, quarum prima coelos,in quibus justi præ miis, injusti vero suppliciis afficientur, se vidisse profitetur in secunda se sacerdotalibus vestibus. indutum et sacerdotem in æternum constitutum fuisse declarat. Post hæc ex libro Enoch filiis suis annuntiat in quæ lapsuri essent peccata, pluraque de Christo, ac de eorumdem filiorum suorum dis persione, exsilio et captivitate prædicit. Judas narrat quantum valuerit corporis viribus ac robore, et quam præclara in præliis facinora ediderit. Addit Esau in prælio a Jacob occisum, et se non solum cum Tamar nuru sua concubuisse, verum uxorem quoque duxisse Chananæam: at se utriusque criminis egisse poenitentiam. Inde filios commonefacit,ut fugiant ebrietatem et fornicatio nem, eisque subinde narrat quo pacto angelica vi sione didicerit,quantum mulieres viris essent noxiæ.

Postremo ipsis quæ peccaturi essent, et futurum et futuram tribulationem, et Christum fore ventu Christi adventum declarat. rum haud dubitanter asserit. Postquam Issachar plura de nativitate sua edis seruit, se ita et in simplicitate ambulasse et coluisse. agriculturam fatetur; ut nullum unquam peccatum ad mortem admiserit.Quapropter filios suos ad simplicitatem et agriculturam plurimum adhorta tur. Postremo Benjamin hortatur filios suos, ut Jose phi, viri sancti, insistant vestigiis, Deum timeant, diligant proximum, præceptis Dei obediant, ac pu ram et immaculatam conservent suam mentem. Illis autem ipsis ex libro Enoch prædicit futura eorum crimina, Christum venturum, velum templi scindendum, omnes a mortuis excitandos homines et in judicio universali sistendos. Denique sicut et alii patriarchæ filiis suis mandaverant, ita et ille suis præcipit ut ex Egypto in Hebron ossa sua, quæ ibi cum patribus suis sepeliantur, asportent et condant in tumulo. Zabulon se etiam non peccasse asserit, et plura de venditione Joseph commentus, ostendit se ven ditionis illius,et peccati fratrum suorum non fuisse reum. Subdit vero se primum fecisse scapham na vigare in mari, atque ex variis, quos ipse ceperat, piscibus se egenis stipem erogasse. Quamobrem filios suos excitat ad misericordiam, concordiam, et perfectam inter se charitatem. Tandem futura eorum scelera, et futuram Christi Domini incarna- Demonstratur hunc librum suppositum esse et adul tionem, adductis ex libro Enoch pluribus testimo niis, annuntiat. Dan fatetur se de venditione et morte Joseph, cui manus afferre voluerat, gaudio fuisse perfusum. Idcirco docet filios ab ira esse cavendum, atque ibi nonnulla de mendacio fugiendo leviter attengit. Denique quæ ipsi perpetraturi essent scelera, et fore ut Christus homo fieret,ex libro Enoch vatici natur. Nephthali multa quidem de parentibus Balæ fa bulatur; ac filios suos deinde monet, ut Deum ce lant et in bono perseverent. Ex libro autem Enoch, atque ex visionibus suis prædicit fore ut in peccata ipsi prolaberentur, coorirenturque tempestates, ac Christus tandem assumpta humana carne nasce retur. Gad ubi plura de venditione Joseph commentitia tradidit, confitetur se eum odio babuisse tam im placabili, ut ipsi necem consiscere voluerit, sed de his et poenituisse et luisse pœnas. Quocirca filios. suos ad odium fugiendum, et fovendam fraternam. charitatem incitat, ac nonnullas demum de Christo fundit vaticinationes. Aser filios suos duas esse vías docet, unam boni, mali alteram hanc relinquendam, illam carpen dam. Testatum deinde facit,se in illa boni via sem per ambulasse, atque filios suos ut idem iter ineant, serio commonet. Denique his annuntiat fore ut ipsi peccarent, ac dispersi vagarentur, Christusque postea veniret. Joseph explicat quo pacto a fratribus suis, qui eum perdere decreverant, sit venditus, et postmo dum emptus a Putiphare. Ponit etiam ob oculos quantis artibus, blanditiis, minisque, ante et post quam in carcerem fuisset conjectus, utor Putiphari castitatem ejus tentaverit: quanta denique suis ipse fratribus etiam post Jacobi mortem impertive rit bona. Filios itaque suos ad sobrietatem, casti tatem, longanimitatem, et fraternam dilectionem plurimum excitat, ac tandem ex somniorum visis * Lib. xv De civit., cap. 23. terinum. Hic liber, nullius auctoris nomine inscriptus, proscribitur ab omnibus, asseriturque eum figmen tis, fabulis erroribusque plenum esse, et scaturire mendaciis. Quin imo plura cum sacro Scripturæ textu pugnantia in illo deprehendimus. Primum enim id textui divino adversatur, quod. Ruben de suo cum Bala, et Judas cum Tamar in cestu fabulantur. Illud item quod de quorumdam patriarcharum, Simeonis, verbi gratia, et Zabulonis statuitur ætate. Ea denique quæ Simeon et Levi de poenis, quas ob Dinæ sororis suæ raptum a Sichi mitis repetiere, et quæ Gad de venditione Joseph finxisse legimus. Præterea omnes fere patriarchæ ibidem inducun tur apocryphum librum Enoch,eumque corruptum citantes. Augustino enim fidem si habeas, codices libri Enoch duplicis generis fuerunt, alii veri et genuini, alii corrupti et adulterati. Atqui auctorem nostrum in hos tantummodo incidisse nemini certe dubium videbitur, qui hæc de iisdem audierit Au gustini verba 1: Scripsisse quidem nonnulla divina Enoch, illum septimum ab Adam, negare non possu mus, cum hoc in Epistola canonica Judas apostolus dicat. Sed non frustra non sunt in eo canone Scriptu rarum, qui servabatur in templo Hebræi populi, suc cedentium diligentia sacerdotum; nisi quia ob anti quitatem suspectæ fidei judicata sunt, nec utrum hæc essent, quæ ille scripsisset, poterat inveniri... Unde et illa quæ sub ejus nomine proferuntur, et continent istas de gigantibus fabulas, quod non habuerint ho mines patres, recte a prudentibus non judicantur ip sius esse credenda; sicut multa sub nominibus aliorum prophetarum, et recentiora sub nominibus apostolo rum ab hæreticis proferuntur. Auctor quippe noster istas de gigantibus fabulas, mira fiducia semel. atque iterum tanquam verum quid et certum pro fert et venditat. Hinc ergo et illum corruptos libri Enoch codices citasse, et librum ejus falsum esse et suppositum non obscure colligitur.

De antiquitate hujus libri, et utrum a quodam Chri stiano scriptore profectus sit. Constat itaque opus illud adulterinum esse, et ab ignoto parente, qui nomen suum edere ausus non est, in vulgus emissum.Porro autem illud an tiquissimum censeri debet, si ab Origine, ut qui dam arbitrantur, his verbis laudatur: In libello qui appellatur Testamentum duodecim patriarcha rum,quamvis non habeatur in canone, talem quemdam sensum invenimus,quod per peccantes singuli Satanæ intelligi debeant. Et rursus circa initium sæculi sexti a Procopio Gazeo citatur 3: Testamento, aiunt, attestatur ei Deus, quod diu eam, cum adhuc esset virgo, Judas habuerit, luxeritque iniquitatem ejus. At porro opus tantæ antiquitatis nothum esse et spurium nulli certe mirum videbitur; quandoqui dem ab antiquissimis temporibus,ut paulo ante ex Augustino vidimus, exstiterunt male feriati scri ptorum librorumque corruptores et adulteratores. Illud autem a Christiano quodam compositum esse ea plane evincunt, quæ singuli fere omnes pa triarchæ deChristo venturo, humana carne induendo, et pro hominum salute cruci affigendo prædicant. Cæterum scriptor ille librum hunc non ea solum mente composuit, ut Christum celebraret: sed in primis ut lectores suos ab iis peccatis in quæ pa triarchas lapsos esse dicit,omnino deterreret,atque eos ad omnem eorumdem patriarcharum comme moratis a se virti tutibus dandam operam adhorta retur. De hujus libri, Græce primum scripti, codicibus, versione et editionibus." Hic liber Græce primum scriptus est, atque in bibliotheca Regia duo illius codices Græca manu exarati asservantur. Horum alter pergamineus est ab annis 500 vel 600 descriptus; alter papyraceus priore longe recentior. Robertus vero a Grossa Testa, vulgari lingua Grokede, episcopus Lincolniensis, hunc librum circa annum 1242 Latine reddidit. Hujus autem versionis codicem manuscriptum invenimus in bibliotheca Colbertina,sed recenti manu exaratum.Alium quo que ibidem offendimus, in quo fragmenta ejusdem libri sub hoc titulo exhibentur: Hæc sunt testa menta XII patriarcharum, in quibus sunt apertis simæ atque pulcherrime prophetiæ de Christo, quas transtulit magister Robertus, dictus Grossa Testa, vel Grossum caput, Lincolniensis episcopus, de Græco in Latinum. Post hæc autem Latina illa versio typis excusa est anno 1541,et rursus Parisiis apud Mar tinum Juvenem anno 1549, atque iterum ibidem anno 1575, 1589 et 1610. Basileæ vero, anno 1550, ac tandem in omnibus Patrum Bibliothecis. Utrum autem liber ille ex typographia Græce prodierit, nobis incompertum. Et certe id scire parum aut nihil interest, cum hujuscemodi libri figmentis fa bulisque anilibus, ac Scripturæ sacræ contrariis oppleti, in lucem nunquam emitti debuerint, vel perpetuis tenebris sint damnandi (Vet. Patr. Biblioth., I. Proleg., p. LI.) I. Horum Testamentorum auctor Christianus fuisse, tur, ut ipsum tantum non digito monstrare nosca illaque Græce scripsisse demonstratur. Haud mihi profecto incompertum nonnullos exi stimasse Judæum, non Christianum fuisse horum Testamentorum auctorem; neque illa Græce, sed Hebraice primitus esse perscripta; nullum denique istiusmodi opusculo pretium statuendum: quæ ita que omnia si constent, immerito enim vero illud inter vetusta Ecclesiæ monumenta locaretur. In aliam tamen sententiam alii complures eruditi viri jure abiisse perhibentur. Et primum quidem,Chri stianum fuisse auctorem multa palam produnt, Warthono potissimum et Nourrio notata adeo namque aperte ac perspicue de Christo loqui * Homil. 15, in Josue. Comment. in cap. xxxvIII De hoc aspero nimis D. Nourrii judicio vide quæ adnotat Gallandius, infra, col. 1034. EDIT. Warth. Auctar. Hist. dogmat. Jac. Usser., cap. 2. pag. 321 seq. Nourr. Appar. ad bibl. PP., tom. I, p. 238. tur; eaque de sacris Novi Testamenti litteris passim profert, quæ scriptorem Christianorum mysteriis initiatum luculenter evincunt. Hinc itaque minus recte conjecisse videnture stylo aliisque de causis, Grabius et Sgambatus Hebraico primum idiomate scriptum fuisse opusculum; deinde Græce redditum atque a Christiana manu interpolatum. «Quamvis enim, ut apposite Wolfius scribendi ratio quæ in Græco contextu observatur, multos referat Hebraismos; inde tamen non magis effece ris,Hebraice primum exaratum esse libellum, quam idem de codice Novi Testamenti ad Hebraismum proxime accedente, temere affirmaris.»> Cui quidem Genes. * Loco cit. Grab. Spicil. SS. PP., tom. I, pag. 134. Sgam Archiv. Vet. Test., lib. 11, tit. VI, pag. 206 seq. Wolf. Bibl. Hebr., tom. I, p. 250.

TESTAMENTA XII PATRIARCH. sententiæ de horum Testamentorum Christiano au- conjecturis expedienda sit, nos cum Dodwello ctore,subscripsisse quoque Joannem Clericum postea intellexi Oppositæ autem opinioni ansam præbuisse vide tur Matthæus Paris, qui de hujusmodi opusculo verba faciens, hæc habet Ipsis quoque temporibus (ann. 1242) episcopus Lincolniensis Robertus, vir in Latino et Græco peritissimus, Testamenta duodecim putriarcharum de Græco fideli interpretatione transtulit in Latinum. Quæ per multa tempora incognita et abscondita fuerunt per invidiam Judæorum, propter prophetias de Salvatore in eis contentas. Sed Græci, omnium scriptorum diligentissimi investigatores, primi in notitiam illius scripti devenientes, illud de Hebræo in Græcum transtulerunt, et penes eos usque in nostra tempora reservarunt. Nec tempore beati Hieronymi vel alicujus sancti interpretis ad notitiam Christianorum, machinante Judæorum antiquorum malitia, potuit quomodolibet devenire. Illum igitur gloriosum tractatum, ad robur fidei Christianæ et ad majorem Judæorum confusionem, transtulit plene et evidenter episcopus memoratus de Græco, verbo ad verbum, in Latinum, coadjuvante magistro Nicoluo Græco, clerico abbatis Sancti Albani. Hæc ille. Qui quidem locus paulo aliter immutatus, in nonnullis sive mss. sive editis antiquæ versionis exemplaribus ad calcem habetur, ut videre est ex Thomæ Tenisonii Cantuariensis archiepiscopi notis mss. ad Historiam Cavei litterariam, quæ sub finem voluminis II ejusdem Historiæ nuper evulgate comparent pag. 1.Sed tum Matthæi Paris. narrationem quam iisdem pene verbis repetit inferius idem scriptor historicus ad annum 1252, tum quæ in fine quorumdam exemplarium ex ipso. excerpta verba leguntur,merito ridet Simonius qui et ea deesse in ms.codice Colbertino testatur ut proinde nihili ducenda sit inscriptio alterius codicis ms. bibliothecæ Bodleianæ a Grabio relata hisque verbis expressa: Testamenta duodecim patriarcharum filiorum Jacob, secundum translationem Joannis Chrysostomi de Hebræo in Græcum satis enim sive ex hactenus dictis, sive ex mox dicendis refellitur. II. Ipsius ætas inquiritur, ejusque scriptionis consilium paucis aperitur. Quo autem tempore Testamenta hæc scripserit Christianus auctor anonymus,haud ita exploratum habetur, ut ea de re firmi aliquid statui posse videatur. Verum si quæstio admodum implexa ex Cleric. Hist. eccl., ad ann. 191, § 2, p. 796. Matth. Par. Hist. major, ad ann. 1248, p. 528 edit. Lond. 1686. Id. ibid., pag. 720 seq. Simon. Bibl. crit., tom. II, pag. 286 seq. Grab. Spicil. SS. PP., tom. 1, p. 143. Dodw. apud Grab. Spicil. SS. PP., tom. I, p. 132. Wolf. Bibl. Hebr., tom. I, p. 250. Ruchat. Lettres de trois Pères apostoliques, tom. I, pag. 133, 194. in primis, Wolfio Ruchato aliisque censemus, sæculo 1 desinente scriptorem floruisse; qui nimirum Helenisticum plane stylum adhibuerit, qualis ineunte sæculo n in desuetudinem abiisse comperitur licet Mazochius V.C.paulo aliter senserit Neque alia præterea desunt argumenta vel ipso Grabio suggerente quibus sententia hujusmodi magis adhuc confirmari queat. Scilicet, non ante annum æræ vulgaris 52 Testamenta hæc elucubrata fuisse perhibentur, quo Epistolam I ad Thessalonicenses fuisse scriptam existimant viri eruditi, Pearsonius Millius alii: hæc enim in testamento Levi Leguntur "Ecsacs & Venit autem ira Domini super eos in finem: quæ quidem verba contra Judæos prolata, ex laudata Thessalonicensibus inscripta Epistola desumpta fuisse noscuntur. Neque ante annum 64, quo liber Actuum apostolorum fertur a sancto Luca litteris consignatus opusculum illud exarasse auctorem ex iis constat, quibus imaginem apostoli Pauli ex iisdem Actis graphice descriptam exhibet Benjaminum ita loquentem inducens: Et non amplius vocabor lupus rapax.... Et suscitabitur ex semine meo in extremis temporibus dilectus Domini, audiens vocem ejus, cognitione nova illuminans omnes gentes, lucem cognitionis accendens Israeli in salutem, et rapiens ut lupus ab ipsis, et dans synagogæ gentium et usque in consummationem sæculorum erit in synagogis gentium et in principibus eorum, sicut musicum melos in ore omnium et in libris sanctis erit inscriptus, et opus et sermo ejus opus quidem, ut optime Grabis, in Actis apostolorum; sermo autem, tum in iisdem Actis, tum in ipsius Pauli Epistolis: ut proinde post omnes etiam Paulinas Epistolas,id est post annum 67 scripsisse auctor videatur. Quinimo post annum 70 Testamenta illa fuisse composita, ea satis produnt quæ de Hierosolymorum excidio, deque calamitatibus in cædis Christi poenam Judæis inflictis, loquitur auctor his verbis Virum renovantem legem in virtute Altissimi, impostorem appellabitis, et in fine, ut æstimabilis, occidetis eum, nescientes ipsius resurrectionem, innocentem sanguinem in malitia super capita vestra recepturi. Et propter ipsum erunt sancta vestra deserta, usque ad pavimentum profanata. Et paulo ante Propter hæc, templum quod utique eliget Dominus desolabitur in immunditia; et vos captivi eritis in omnes gentes, et abominatio inter eas; et Mazoch. Comment. in vet. marm. Kalend., vol. I, p. 247; et vol. II, p. 536. Grab. 1. c., pagg. 138, 140. Pears. Annal. Paul., inter ejus opp. posth. pag. 12. Mill. Prolegom, ad N. T. Gr., § 4. Testam. xi Patr., cap. 3, § 6. I Thess. II, 16. Mill. 1. c. § 118. Testam. xii patriarch., cap. 11, 12. Ibid. cap. 3, §§ 15 et 17.

PROCEMIA. tes inducit; qui jamjam morituri, et futura prænuntient, et optimis institutis filios ac nepotes erudiant. Prædictiones quidem Messiam potissimum ac statum Synagogæ et Ecclesiæ gentium sub Novo Testamento respiciunt: in historia vero patriarcharum,plura de his enarrantur quæ in Genesi alliisve canonicis libris haud occurrunt,sed ex apocryphis desumpta censentur: eorum tamen pleraque neque incongrua veritati, neque fortasse ad sacræ historiæ illustrationem inutilia esse videntur. accipie is opprobrium et confusiouem sempiternam a etamentis patriarchas duodecim filios Jacobloquenjusto judicio Dei. Hæc quidem alio detorquet Grabius, intersertaque patriarcharum Testamentis a cujusdam Christiani manu sub sæculi finem vel sub initium insequentis existimat at virum criticum locis allatis vim inferre, quo suam de Judæo scriptore stabiliat hypothesin, nemo non dixerit qui rem penitius intropisciat loca enim quæ ad Novum Testamentum spectant, de Christi divinitate deque aliis Christianæ religionis capitibus, si e medio tollantur, concidat opusculum illud necesse est. Quid quod ab una manu omnia in hoc opere perscripta esse vel inde liquet, judice Simonio quod eadem styli ratio ubique spiret, cunctaque uno tenore æquabiliter fluant? Instat insuper idem vir eruditus(25), aliqua in his Testamentis occurrere,quæ ab homine Christiano tradita litteris fuisse, absonum videtur, Haud equidem repugnaverimat nihil mirum, si more Judaico subinde loquatur scriptor iste Christianus; quem opus suum eo consilio confecisse constat, quo Judæi facilius exciperent quæ de Christo ejusque doctrina passim inculcat. Verum magis interest huc afferre insignia pro Christi divinitate testimonia, quæ contra Unitarios ex his Testamentis collecta eidem V. C. alibi sistere placuit.Sic igitur ille In Testamento Simeonis hæc legimus verba outwv y aút to 'Adáp. Dominus, DEUS MAGNUS Israel, apparebit in terra ut homo, et salvabit in ipso Adam. Et mox Deus corpus assumens, et comedens cum hominibus, salvavit eos. Paucisque interjectis Messiam vocat esòv xal avopunov, DEUM et hominem. Verum ne in his diutius immoremur, ad ætatem scriptoris hujus quod attinet, unus adhuc audiendus Caveus. Existimat ille nimirum fieri vix potuisse quin aliquis antiquorum ante Origenem ejus operis meminisset; adeoque sæculo apostolico haud esse ascribendum opinatur. Hunc tamen scrupulum si evelli sibi ex animo postulet, id unum subdimus, ut alia prætereamus, scriptorum ecclesiasticorum monumenta qui duobus primis sæculis floruere, maximam partem esse deperdita; nobisque ex eorum operibus, paucis exceptis, aliqua tantum superesse fragmenta: ut propterea, illorum vetustissimorum Patrum silentium immerito nobis objiciatur. III. Operis pretium expenditur: ex quo in primis a Grabio deprompta pro vera Christi deitate testimonia describuntur. Hinc sententia de scriptore Christiano iterum confirmatur. Jam vero pretium operis atque utilitatem exponere præstat, præeunte maxime Grabio qui eo munerc rite perfunctus comperitur. Primum itaque omnium observat vir eruditus Jacobum patriarcham aliosque sanctos homines, morti proximos, sive futurorum praesagia sive egregia vitæ bene agenda monita edidisse: quæ proinde magno in pretio haberi ab audientibus litterisque mandari consueverunt. Hunc igitur morem imitatus auctor noster, non tam animo decipiendi, quam Judæos religione ac disciplina imbuendi studio in his TeGrab. 1. c., pagg. 139, 140. Simon. Bibl. crit., tom. II, p. 228. Grab. I. c., pag. 133. Cav. Hist. litter., tom I, p. 51. Grab. 1. c. pagg. 129. 141. Grab. Annot. ad G. Bulli Defens.fid. Nic.sect. II, cap. 3, pag. 64. Testam. xII Patriarch., cap. 2, § 6. PATROL. GR. II. «< In Testamento Levi, patriarcham istum angelus his alloquitur verbis Aià σou xxl Toúda Per te et Judam apparebit Dominus in hominibus, sulvans in ipsis omne genus hominum. Deinde Levi ait infernum spoliatum iri in passione Allis simi. In Testamento Judæ mentio fit mapovalaç To Oеo the dixatoσóns, adventus DEI justitiæ; ni fallor, ex Jerem. xxIII, 6, et xxxIII, 16. Et paulo post de Messia dicitur Slotov. Hic est germen DEI altissimi: ex Isaia «In Testamento Zabulon Kal μetà tauta xai Et post hæc orie tur vobis ipse Dominus, lux justitiæ,... et videbitis DEUM in forma hominis. In Testamento Dan 03x ET Tоμevel Non amplius sustinebit Hierusalem desolationem, neque captivus ducetur Israel; quoniam Dominus erit in medio ejus, cum hominibos conversatus,et Sanvlus Israel regnans super ipsos in humilitate et paupertate. Ibid. § 6. Ibid. cap. 2, 27. Ibid. 3, § 2. Ibid. § 4. Ibid. cap. 4, § 22. Ibid. § 24. Ibid. cap. 6, § 9. Ibid. cap. 7, § 5.

In Testamento Nephthalim At to loz tis citare.» Excerptis deinde productis quæ Per Judam orietur salus Israel, et in ipso benedicetur Jacob. Per sceptrum enim ejus apparebit DEUS, habitans inter homines in terra, ut salvet genus Israel. «In Testamento Aser box. ALT SSIMUS visitabit terram; et ipse veniens ut homo, cum hominibus manducans et bibens, et in silentio conterens caput draconis per aquam. Hic salvabil Israel et omnes genles, DEUS in virum absconditus. «Denique in Testamento Benjamin Tóte Tunc et nos resurgemus, unusquisque in sceptrum nostrum,adorantes regem cælorum, qui in terra apparuit in forma hominis (humanæ) humilitatis. Moxque addit Israelitas judicandos, o mapayavóὅτι quoniam advenientem DEUM in carne liberatorem non crediderunt. «Ecce Christum, Dominum, Deum, magnum Deum, Altissimum, Sauctum Israel, etc., appellatum.» Hactenus eruditus Grabius: a quo hæc eadem contracta mutuatus est Prudentius Maranus in præstanti opere inscripto: Divinitatis D. N. J. C. manifesta in Scripturis et traditione Cujus viri doctissimi judicium de horum Testamentorum auctore in medium proferre libet, quo magis illa firmentur quæ de ipsius opere disseruimus. «Hunc scriptorem, inquit, Judæum fuisse declarat plurimus Judaicarum fabularum usus Christianum vero, nimium aperte de Christo prædictiones, quam ut ex eventis fictæ non fuerint. Seniorem sæculo II nonnulli faciunt, nemo juniorem, quippe cum ab Origene homil. xv in Josue citatus fuerit. Grabius hunc librum olim a Judæo scriptum ante Christi ortum, et a Christiano sæculo 1 exeunte aut 11 inueunte interpolatum putat. Sed hæc eruditi viri opinio levissimis conjecturis nititur. Nihil enim in hoc opere insincerum et interlitum apparet, nihil quod non proposito conducat. Quare non est cur vereamur hæc Testamenta patriarchis supposita, ut germanissimum opus Judæi in Christum credenTestam. x Patriarch., cap. 8, § 8. Ibid. cap. 10, § 7. Ibid. cap. 12, § 10. Maran. Divin. D. N. J. C. lib. II, cap. 1, § 4. p. 203. Nourr. Appar. ad bibl PP. tom. I, pag. Simon. Bibl. crit., tom. II, p. 225. rius recitavimus, sententiam suam claudit his verbis Hæc clariora et expressiora sunt, quam ut detorqueri possint. Quod si assuta et insincera dicent (adversarii), non est quod cum eis litigemus. Slc enim scriptores omnes ecclesiasticos eludere licebit. Nulla enim hic styli varietas, nulla rerum aut verborum discrepantia, nihil non simplex et unius formæ. Videtur autem iste scriptor, consilio ille quidem non malo, sed fraude non laudabili, hæc vaticinia patriarchis subjecisse, ut Judæos suos ad fidem alliceret, et magnum illud nascentis Dei mysterium a quo abhorrebant, in ore duodecim patriarcharum minus eis invisum accideret.» Huc usque Maranus V. C. Ex quibus liquet nimis abnjecte sensisse Nourrium ejus sodalem, virum catera doctum,cum de his Testamentis illud pronuntiavit in lucem nunquam emitti ea debuisse, vel perpetuis tenebris fuisse damnanda» quo quidem nomine vel ab ipso Simonio notatur IV. De variis mss. exemplaribus Græcis. deque antiqua Roberti Lincolniensis episcopi versione agitur. Hujus operis varia circumferuntur mss. exemplaria Græca, viris eruditis laudata, Montfauconio in primis, Nourrio, Simonio, Warthono ll. cc. aliisque. Ms. Cantabrigiensis meminit Fabricius ejusque titulos seu capitum summaria Græce recitat, nihil tamem ab edito Grabiano diversa.De codicibus autem Anglicanis mox infra, ubi de editione Oxoniensi. Primum vero Græcum exemplar, si fides Matthæo Paris detectum ita fuisse perhibetur, Magister, inquit, Joannes de Basingestokes, archidiaconus Legria, vir in trivio et quadrivio experientissimus, Græcis ac Latinis litteris ad plenum eruditus,.... intimaverat episcopo Lincolniensi Roberto, quod quando studuit Athenis, viderat et audierat ab peritis Græcorum doctoribus quædam Latinis incognita. Inter quæ reperit XII Patriarcharum, filiorum videlicet Jacob, Testamenta quæ constat esse de substantia bibliothecæ; sed psr invidiam Judæorum dudum fuisse incognita, propter manifestas quæ in eisdem patent, de Christo prophetias. Unde idem episcopus misit in Græciam; et cum ea habuisset, transtulit de Græco in Latinum sermonem. Hæc ille monachus Anglus, ubi nihil de textu Hebræo, ut alibi, quem etiam superius vidimus enarrantem ab eodem quidem Lincolniensi episcopo hæc Testamenta e Græco Latine fuisse reddita, coadjuvante tamen magistro Nicolao Græco, clerico abbatis S. Albani. De utroque interprete distinctius agit Baleus 685, etc. Montf. Bibl. biblioth., tom. I, pag. 14, 683, Fabric. Cod. pseud. V. T., tom, II, pag. Matth. Par. Hist. major., ad ann. 1252, p. 720 seg. Bal. Hist. de script. Britann., centur. XIII, p. 33.

TESTAMENTUM RUBEN. tabrigiensis. Latinam quoque Roberti Lincolniensis versionem perpetuis emendationibus limavit; aliis quidem quas e duobus mss. bibliothecæ Bodleianæ hauserat et prius ad oras paginarum posuerat, in textum assumptis; aliis vero a se ipso adjunctis ut ex præfatione ad secundam Spicilegii Oxoniensem editionem anni 1714 colligitur. V. De editione Grabiana hic typis expressa. Hanc autem Roberti antiquum versionem Latinam subinde typis fuisse consignatam norunt eruditi; dignamque in primis existimarunt viri docti quæ in veterum Patrum Bibliothecis locum obtineret. Verum in omnibus editionibus quæ ab ann. 1483 usque ad annum 1677 in vulgus prodierunt, tot tantisque mendis foedata est antiqua isthæc versio, ut sæpe vix sensum extundere valeas. Quod secum reputans Joannes Ernestus Grabius, collatis editis cum duobus bibliothecæ Bodleianæ mss. codicibus, plurimos sustulit errores, correctis quoque aliis pene innumeris ab interprete ipso commissis. Hanc itaque versionem sic emaculatam, cum textu Græco ad duos codices exacto, alterum Academiæ Cantabrigiensis, bibliothecæ Bodleianæ alterum,publici juris fecit Oxonii 1698 in volumine I Spicilegi SS. Patrum. Exinde vero editionem suam recensens idem vir eruditus,textum Græcum iterum contulit cum duobus mss. collegii Trinitatis CanPriorem Grabianam secutus est Fabricius in Codice pseudepigrapho Deteris Testamenti, vol. I, semel iterumque typis excuso Hamburgi ann. 17131722, quanquam memoria lapsus aliter alicubi asserat: quod utique, ut cætera omittamus, compertum fiet, secundæ Grabianæ notam p. 224 cum secunda item Fabriciana p. 687 conferenti. Nos vero posteriorem Oxoniensem, uti par erat, sele gimus: editoris adnotationes quæ textui emendando inserviunt, retinuimus: alias longiores contraximus, paucis interim additis quæ auctoris mentem in primis respiciunt. TESTAMENTA DUODECIM PATRIARCHARUM FILIORUM JACOB AD FILIOS SUOS INTERPRETE ROBERTO LINCOLNIENSI EPISCOPO. KEDAAAION A'. (GALLAND., Vet. Patr. Biblioth., I, 195.) πορεύοFabric. Cod. pseud. V. Testam. tom. II, p. In mente. In mente spirilu prægnostico diCAPUT I. Testamentum Ruben, de iis quæ mcriturus in mente habuit. I. Transcriptum testamenti Roben, quæcunque mandavit filiis suis, priusquam moreretur, in 125 anno vitæ ipsius. Post annos duos mortis Joseph,ad ægrotantem congregati sunt, ut visitarent eum,filii et filii filiorum ejus. Et dixit eis:» Filioli mei, ego morior, et vado viam patrum meorum. Et videns ctante, habet Robertus episcopus Lincolnensis. GRAB.

TESTAMENTUM RUBEN. cum quo creata est exstasis nature, et imago morκων ID. melius. Ib. ID. ID. ID. Hæc ex Gen. xxxv, 21, seqq. narrantur: autem mentio fit precedenti v. 19, ubi Hebræus textus de ea ait: 17. He est Bethlehem. Similiter LXX: Sed et Demetrius apud Euseb. lib. ix Præparat. evang., cap. 21, consentit his verbis Indeque ipse Easeη tis. His spiritibus commiscetur spiritus erroris. Primus fornicationis in natura et sensibus insidet. Secundus spiritus insatiabilitatis in ventre. Tertius spiritus pugnæ, in hepate et bile. Quartus spiritus placientia et imposture, ut per superfuitatem decorus appareat. Quintus spiritus superbiæ, ut moveatur, et magna sapiat. Sextus spiritus mendacii, in perditione et zelo fingendi sermones, eosque celandi a genere et familiaribus. Septimus spiritus injustitim, cum qua fiunt furtum et distortiones, ut faciat concupiscentiam voluptatis cordis sui. Injustitis enim cooperatur reliquis spiritibus per doli assumptionem. In omnibus his spiritus somni, octavus spiritus copulatur errore et phantasia. Et ita perit omnis junior, obtenebrans mentem a veritate, et non intelligens legem Dei, neque obediens doctrinæ patrum suorum, quemadmodum et ego passus sum in juventute mea. Et nunc filii, veritatem diligite, et ipsa custodiet vos. Doceo vos, audite Ruben patrem vestrum. Ne attendatis visioni mulieris, neque in secreto sitis cum femina quæ est sub viro, neque circumscrutemini operationem mulierum. Nisi enim vidissem Ballam balneantem in cooperto loco, non incidissem in iniquitatem magnam. Concipiens enim mens mea muliebrem nuditatem non sivit me dormire, donec operatus sum abominationem. Absente enim Jacob patre nostro apud Isaac patrem suun, existenti bus nobis in Gader, prope Ephrata domus Bethlehem Balla erat ebria, et dormiens revelata jacebat in cubiculo: et ego ingrediens, et videns nuditatem ipsius, operatus sum impietatem, et derelinquens eam dormientem, egressus sum. Et confestim angelus Dei revelavit patri meo Jacob de impietate mea; et veniens lugebat super me, non amplius tangens eam. IV. «Neigitur attendatis pulchritudini mulierum, neque cogitetis operationes earum; sed ambulate in simplicitate cordis, in timore Domini,et laborantes in operibus, et exercitantes (vosmet) in litleris,et in gregibus vestris, donec Dominus det vobis conjugem quam ipse vult, ut non patiamini sicut et ego. Usque ad mortem patris nostri non habebam fiduciam aspiciendi in faciem Jacob, vel loquendi alicui fratrum, propter opprobria. Et usque nunc conscientia mea cruciat me de peccato meo. Et consolatus est me pater meus, quoniam oravit pro me bius lib. vui Demonstrationis evangel., pag. 347, ex allegato loco Geneseos idem docet. Contra auctor Testamenti Ruben in citatis verbis videtur hæc duo distinguere, et Ephratam facere domum in urbe Bethlehem nisi forte aliquis ad marginem interpretationis gratia ascripserit et prior vox inde in textum irrepserit, quem correcturus postea, sive explanaturus is qui Oxoniensem codicem scripsit, loco posuit. Ib. Exercitantes. In Græco errantes. ID. ID.

ad Dominum, ut transeat a me ira Domini, sicut ostendit mihi Dominus. Ex eo igitur tempore custoditus sum, et non peccavi. Propter hoc, filii mei, custodite omnia quaecunque mando vobis,et non peccabitis. Perditio enim animæ est fornicatio,dividens a Deo, et appropinquare faciens idolis; quoniam ipsa in errorem ducit intellectum et mentem, et deducit juvenes ad infernum ante tempus(74*)ipsorum. Nam multos perdidit fornicatio; quoniam etsi sit aliquis senex, vel nobilis, opprobrium ipsum facit apud Beliar et filios hominum. Quia enim custodivit seipsum Joseph ab omni muliere, et cogitationes purgavit ab omni fornicatione, invenit gratiam coram Domino et hominibus. Etenim multa fecit ei Ægyptia, et magos advocavit, et pharmaca ei obtulit; et non suscepit consilium animæ ejus desiderium perniciosum. Propter hoc Deus patrum meorum eruit eum ab omni visibili et abscondita morte. Si enim non prævaleat fornicatio menti, neque Beliar prævalebit vobis. V. «Perniciosa sunt mulieres, filii mei; quoniam non habentes potestatem vel virtutem super hominem, dolose agunt in formis, quomodo eum ad ipsas attrahant; et quem per fortitudinem non possunt vincere, hunc per deceptionem vincunt. Quoniam et de eis dixit mihi angelus Dei, et docuit me quod mulieres vincuntur a spiritu fornicationis supra hominem, et in corde machinantur adversus homines, et per ornatum errare faciunt primo eorum mentes, et per visum venenum inserunt, et tunc opere captivant: non enim potest mulier hominem cogere. Fugite ergo fornicationem *, filii mei, et præcipite mulieribus vestris et filiabus ut non ornent capita et visus earum; quoniam omnis mulier dolose agens in his, in punitionem sæculi reservata est. Ita enim seduxerunt Vigiles ante diluvium; et illi assidue videntes eas, affecti sunt desiderio ad invicem, et conceperunt mente operationem, et transfigurati sunt in homines, et in coitu virorum suorum coapparuerunt eis; et ille desiderantes mente imaginationes eorum, pepererunt gigantes. Apparuerunt enim eis Vigiles usque ad cœlum attingentes. VI. «Custodite igitur vos a fornicatione; et si vultis purgari mente, custodite sensus vestros ab omni femina. Et illis etiam præcipite non communicare cum hominibus, ut et ipsæ purgentur mente, 5 I. Cor. VI, 18. 6 I. Timn. 1, 8, 9. GRAD. ΙD. Textus Græcus habet: non in tempore, merus hebraismus, any N92, at Eccles. vn, 18: Ne moriaris in tempore non tuo. DRACH. ID. addit. Ib. De Egregoris plura ex Georgio Syncello describit Grabius hic, in Notis ad tom. I Spicileg. pag. 347, seq., eoque Fabricius in Cod. Pseud. Vet. Test. tom. I, pag. 179, seq. De Egregoris item in scripto quodam Henochi patriarchæ commemoratis, eruditam instituit disquisitionem Jo. Henricus Schulzius cap. 1, Historiæ medicinæ a rerum initio ad annum urbis Romæ DXXXV deductæ, editæ Lipsiæ 1728.

TESTAMENTUM SIMEONIS. impietas,tamen ipsis sunt egritudo insanabilis,vobis vero opprobrium Beliar sempiternum; quoniam fornicatio neque intellectum neque pietatem habet in seipsa, et omnis zelus habitat in desiderio ejus. Propter hoc invidebitis filiis Levi, et quæretis exaltari super eos, sed non poteritis. Deus enim faciet vindictam eorum, et moriemini morte perniciosa. Levi enim dedit Dominus principatum et Judæ,cum his et mihi et Dan et Joseph,ut essemus principes. Propter hoc mando vobis audire Levi, quoniam ipse noscet legem Domini, et dividet judicia et sacrificia pro omni Israel, usque ad consummationem temporum principis sacerdotam Christi,quem dixit Dominus. Adjuro vos per Deum coli, ut faciatis veritatem unusquisque proximo suo,et ad Levi appropinquate in humilitate cordis, ut recipiatis benedictionem ex ore ipsius.Ipse enim benedicet Israeli et Jude; quoniam eum elegit Deus regem super omnes populos. Et adorabitis semen ipsius quoniam pro vobis morietur in bellis visibilibus et invisibilibus, et erit in vobis rex sæculorum. >> Continua enim consortia, et si non peracta fuerit etc. Respicit ad rebellionem Dathan, Abiron et Hon, atque pocnam iis inflictam, de qua Num. xvi, seqq. GRAB. ID. Dividet judicia. Discernet in judicium. Ib. VII. Et mortuus est Ruben, cum præcepisset. hæc filiis suis; et posuerunt eum in theca, usquequo referentes eum ex Egypto, sepelierunt in Hebron in spelunca duplici, ubi patres ejus (dormierunt). CAPUT II. Testamentum Simeonis, de invidia. I. Transcriptum verborum Simeon, quæ locutus est filiis suis, antequam moreretur centesimo vicesimo anno vitæ suæ, in quo mortuus est Joseph. Venerunt enim visitare ipsum ægrotantem et enixus sedit in lecto, et osculatus est eos,et dixit eis II. «Audite, filii, audite Simeonem patrem vestrum, quæcunque habeo in corde meo. Ego genitus sum ex Jacob patre meo filius secundus; et Lia mater mea vocavit me Simeonem, quoniam audivit Dominus orationem ipsius. Potens effectus sum valde; non formidavi operationem, neque timui ab omni re. Cor enim meum erat durum, et hepata mea immobilia, et viscera mea non compatientia; quoniam et fortitudo ab Altissimo daturhominibus in animabus et corporibus. Et in tempore juventutis invidi Joseph, quoniam dilexit eum pater noster; et firmavi super eum hepata mea ad occidendum eum, quoniam princeps erroris, mittens spiritum zeli, excæcavit mentem meam, ut non attenderem ei sicut fratri, nec parcerem Jacob patri meo. Sed Deus ejus et Deus patrum ejus, mittens angelum suum, eruit eum ex manibus ID. Elegit eum Deus regem. In co clegit Dominus regnare. Ib. Semen ipsius. Ipsum. Ip.

meis. Ut enim ego ieram in Sichimis afferre unguentum gregibus, et Ruben in Dothaim ubi erant necessaria nobis et omnis penus, Judas frater meus vendidit eum Ismaelitis. Et veniens Ruben tristatus est; voluit enim ipsum salvum reducere ad patrem. Ego vero iratus eram Judæ, quoniam viventem ipsum dimisit; et fui menses quinque iratus ei; impedivit autem me Deus, et prohim buit a me operationem manuum, quoniam manus mea dextra semisicca erat per dies septem. Et cognovi,filii, quod propter Joseph hoc mihi accidit; et pœnitens flevi, et oravi Dominum ut restitueret manum meam,et abstinerem ab omni inquinamento et invidia, et ab omni insipientia. Cognovi enim quod perniciosam rem cogitaveram coram Domino et Jacob patre meo, contra Joseph fratrem meum, invidens ei. III. «Et nunc, filii, custodite vos a spiritibus erroris et invidiæ. Etenim invidia dominatur omni intelligentiæ hominis, et non patitur eum vel comedere, vel bibere, vel facere aliquid boni; sed semper suggerit occidere eum, cui invidetur; et invidiosus semper floret, invidens vero marcescit. Per duos annos dierum in timore Domini punivi animam meam jejunio; et cognovi quod solutio invidiæ per timorem Dei efficitur. Si quis ad Dominum refugiat, aufugit perniciosus spiritus ab ipso, et efficitur mens levis; et jam compatitur invidioso, et non reprehendit diligentes ipsum,et ita quiescit ab invidia. IV. «Et interrogabat pater de me,quoniam vidit me tristem, et dicebam:«< Hepata mea doleo.. Tristabar enim supra omnes, quoniam ego cram causa venditionis Joseph. Et quando descendimus in Egyptum,et ligavit me velut exploratorem,cognovi quod juste patiebar, et non sum contristatus. Joseph vero erat vir bonus; et habens Spiritum Dei in seipso, misericors et clemens, non recordatus est facere malum mihi, sed et dilexit me ut alios fratres. Custodite igitur vos, filii mei, ab omni zelo et invidia, et ambulate in simplicitate animæ et in bono corde, cogitantes fratrem patris vestri, ut det et vobis Deus gratiam,et gloriam,et benedictionem super capita vestra, sicut videtis in ipso. Omnibus diebus non exprobravit nos de verbo hoc,sed dilexit nos ut animam suam,et supra filios suos glorificavit nos; et divitias, et pecora, et fructus omnibus nobis largitus est. Et vos ergo,filii mei dilecti, diligite unusquisque fratrem suum in bono corde, et amovete a vobis spiritum invidiæ, quoniam iste agrestem facit animam, et corrumpit corpus, in iram et bellum vertit consilium, et in sanguinem (cædes) exacuit, et in exstasin ducit mentem, et non sinit intellectum in hominibus operari; sed et GRAB. Hac omissa sunt in ms. cod. Oxon. ID. ID.

TESTAMENTUM SIMEONIS. somnum aufert, et turbationem tribuit animæ, et Hæc omissa sunt in ms. cod. Oxon. ID. additum est, quod sensum prorsus contrarium facit. Vide notam sequentem. ID. Dum hic de posteris Simeonis dicitur alluditur ad vaticinium Jacobi de tribu Simeon. Gen. xLΙΧ, 7 Quod in Simeone impletum esse patet ex Josue xix, et I Paralip. iv. Sequentia quod attinet (uti recte in codice Oxoniensi legitur), difficilius est conjecture, quibus Jacobi verbis ista intimentur. Dicerem auctorem respexisse hæc Jacobi verba: Cactui eorum non jungotur gloria mea, id est in tribu eorum non existat regnum Israeliticum, si aliquem ex veteribus pro hac expositione adducere possem. Verum hi longe diversum horum verborum sensum tradunt; ideoque dicendum, vel citationem benedictionum Jacobi ad hæc non pertinere,sed ad ea quæ præcesserunt; vel auctorem Testamenti Levi non allegasse benedictiones Jacobi in canonico libro Geneseos descriptas, sed apocryphum Jacobi testamentum inter quarum mentionem et ego in præfat. ad hæc Testamenta feci, et ipse noster auctor in Testamento Benjamin § x, injecit Cæterum si quisquam lectionem codicis Cantabritremorem corpori; quoniam et in somnio aliquis zelus malitiæ imaginationi insidens ipsum corrodit, et spiritus perniciosis conturhat animam ipsius, et expavescere corpus facit, et conturbatione excitari mentem; et sicut suiritum perniciosum et venenum fundentem habens, ita apparet hominibus. V. «Propterea Joseph erat pulcher facie et decorus aspectu, quoniam non habitavit in ipso quidquam perniciosum; conturbationem enim spiritus facies manifestat. Et nunc, filii mei, benigna facite corda vestra coram Domino, et rectas facite vias vestras coram hominibus, et invenietis gratiam coram Deo et hominibus. Et cavete, ne fornicemini; quoniam fornicatio mater est omnium malorum, dividens a Deo, et appropinquare faciens ad Beliar. Vidi enim in charactere scripturæ Enoch,quod filii vestri vobiscum in fornicatione corrumpentur, et Levi injustitiam faeient in gladio. Sed non prævalebunt contra Levl, quoniam bellum Domini bellabit, et vincet omne castrum vastrum,et erunt paucissimi divisi in Levi et Juda; et erite vobis dux, quemadmodum pater meus Jacob prophetavit in benedictionibus. VI. Ecce prædixi vobis omnia, ut justificer a peccato animarum vestrarum. Si autem auferatis a vobis invidiam et omnem cervicis duritiem,ut rosa florebunt ossa mea in Israel, et ut lilium caro mea in Jacob; et erit odor meus sicut odor Libani, et multiplicabuntur ut cedri,sancti ex me usque in sa culum,et rami eorum usque in longitudinem dierum erunt Tune peribit semen Chanaan, el residuum non erit Amalech, et peribunt omnes Cappadoces, et omnes Cethæi perdentur. Tanc deficiet terra Cham et omnis populus peribit. Tunc requiescet omnis terra a perturbatione,et omnis quæ sub giensis et Roberti Lincolniensis præferre vellet, juxta quam Simeon affirmavit, ex posteris ejus fore ducem; neque hunc sensum ex ultimis Jacobi verbis, Gen. xLix, elicere. nec facile cum præcedentibus in Simeonis Testamento verbis conciliare poterit. ID. Respi cit fortasse auctor ad Eecli. XLVI, 14 Ossa eorum (justorum) pullulent de loco suo. Ubi vir summus Jacobus Benigus Bossuetus) hæc adnotat: «Ossa eorum pullulent, formula bene apprecandi mortuis, ut patet infra Εt duodecim prophetarum ossa pullulent de loco suo. Quasi diceret: Eorum memoria reflorescat. Alludit autem ad consuetudinem collocandi sepulcra in amanis et virentibus locis, puta hortis (IV Reg. XXI, 18, 26), Christi quoque monumento in horto quodam posito (Joan. Xix, 41). Gredo ad commendandam piorum perennem ac semper virentem memoriam ac spem resurrectionis: qui horti cum virescerent, ipsa ossa de loco suo, id est e sepulcro veluti germinare, et suo quodam modo reviviscere videbantur.» Neque aliud innuere videtur hic Simeou, ad mentem auctoris horum Testamentorum. Erunt. Id est, latissime se diffundent. GRAB.

coelo est, a bello. Tune Sem glorificabitur, quando Dominus Deus Magnus Israel apparebit in terra ut homo, et salvabit in ipso Adam. Tune dabuntur omnes spiritus erroris in conculcationem, et homines regnabunt super perniciosos spiritus. Tunc resurgam in lætitia, et benedicam Altissimo in mirabilibus ipsius; quoniam Deus corpus assumens, et comedens cum hominibus, salvavit eos. VII. «Et nune, filioli mei, opedite Levi,et in Juda liberabimini; et ne efferamini super duas tribus has, quoniam ex ipsis orietur vobis salus Dei.Suscitabit enim Dominus ex Levi pontificem, et ex Juda regem, Deum et hominem. Hic salvabit omnes gentes, et genus Israel. Propter hoc omnia mando vobis,ut et vos mandetis filiis vestris, ut custodiant " illa in generationes eorum.» VIII. Et Simeon consummavit sermones, quos mandavit filiis suis,et dormivit cum patribus suis, cum esset centum et viginti annorum.Et posuerunt eum in thecam lignorum non putrescentium, ut reducerent ossa ejus in Hebron. Et reduxerunt ea clam in bello Egyptiorum. Ossa enim Joseph custodiebant Egyptii in ærariis regum. Dicebant enim eis incantatores, quod si deportentur ossa Joseph, forent in omni Egypto tenebra et caligo et plaga magna valde Ægyptiis, ut cum lucerna quoque non cognoscat unusquisque fratrem suum. IX. Et fleverunt filii Simeon patrem suum secundum legem tristitia; et erant in Egypto usque ad dies exitus eorum ab Ægypto in manu Moysis. CAPUT III. Testamentum Levi, de sacerdotio et superbia. I. Transcriptum verborum Levi, quæcunque disposuit filiis suis, secundum omnia quæ facient, et quæcunque contingent eis usque ad diem judicii. Sanus erat,quando vocavit eos ad seipsum: pravidebat enim quod moriturus erat. Cum autem congregati essent, dixit eis 11, «Ego Levi in Charran conceptus sum,et natus illic et post hæc veni cum patre in Sichima.Eram vero junior quasi annorum viginti,quando feci cum Simeone vindictam sororis nostræ Dinæ de Emmor. ut autem pavimus greges in Abelmaul, Spiritus in tellectus Domini venit super me, et videbam omnes homines occultantes viam suam, et quod muros ædificavit sibi ipsi injustitia ", et super turres ini * Psal. Liv, 11, 12. Quæ hic et paulo post, de magno Deo in forma hominis super terram apparente et cum hominibus comedente dicuntur, non Judæi, sed Christiani hominis sunt verba. GRAB. Omissa sunt. Id. 'Ev. 'Eri. ID. ID. ID. ID. 'A'. 'E. ID. ID. omissum. Ib. ID.

TESTAMENTUM LEVI. et oravi Dominum ut salvarer. Tunc cecidit super mesomnus,et contemplatus sum montem excelsum hic est mons Aspidis in Abelmaul. Et ecce aperti sunt coli, et angelus Dei dixit mihi: «Levi,ingredere.» Et ingrediebar de primo colo in secundum, et vidi illic aquam suspensam in medio hujus et illius. Et vidi tertium coelum multo lucidius quam duos; etenim altitudo erat in ipso infinita. Et dicebam angelo: • Propter quid ita?» Et dixit angelus mihi: «Ne mireris in his;» alios enim quatuor cælos videbis clariores et incomparabiles, cum ascenderis illic; quoniam tu prope Dominum stabis, et minister ipsius eris,et mysteria ejus annuntiabis hominibus, et de venturo liberare Israel prædicabis; et per te et Judam apparebit Dominus inter homines, salvans in ipsis omne genus hominum; et ex parte Domini erit vita tua; et ipse erit tibi ager, vinea, fructus, aurum et argentum. quitas gedit;et tristatus sum de genere hominum, III. • Audi ergo de septem cœlis: Inferius propterea tristius est, quia istud juxta omnes injustitias hominum est. Secundum habet ignem, nivem, glaciem, parata in diem præcepti Domini, in justo judicio Dei;in ipso sunt omnes spiritus retributionum in vindictam iniquorum. In tertio sunt virtutes castrorum, ordinata in diem judicii, ad faciendum vindictam in spiritibus erroris et Beliar. In quarto autem superius his sancti sunt; quoniam in supremo omnium habitat magna gloria in Sancto G sanctorum, supra omnem sanctitatem. In hoc angeli sunt faciei Dei, ministrantes et propitiantes apud Dominum in omnibus ignorantiis justorum. Offerunt vero Domino odorem suavitatis rationalem,et sine sanguine oblationem.In eo autem quod subtus est,sunt angeli qui ferunt responsiones angelis faciei Domini. In eo vero quod post hoc est, sunt throni et potestates, in quo hymni semper Deo offeruntur. Quando ergo respexerit Dominus super nos, commovemur omnes nos; et coeli, et terra, et abyssi,a facie magnitudinis ejus commoventur: filii autem hominum in his existentes insensibiles peccabunt, et irritabunt Altissimum. IV. «Nunc ergo cognoscite,quod faciet Dominus Hæc omnia omissa sunt, procul dubio per incuriam scribe. ID. 14) additum. ID. De his Ecclesiastici xxxix, 33. ID. ID. Ita ipse archangejudicium super filios hominum,quando petris scisis, et sole exstincto, et aquis siccatis, et igne tremente, et omni creatura turbata, et invisibilibus spiritibus liquefactis,et inferno spoliato in passione lus Raphael, Tob. XII, 15 Confer S. Joannis Apocalyps. VIII, 3, seq ID. etc. Respexit ad prophetiam Hebacuci ur, ID. ID.

Altissimi, homines non credentes permanebunt in injustitia:propter hoc in punitionem judicabuntur.Audivit igitur Altissimus orationem tuam, ut separaret te ab injustitia,et ut efficereris ei filius, et famulus, et minister faciei ejus. Lumen cognitionis illuminans illuminabis in Jacob,et ut sol eris omni semini Israel, tibique dabitur benedictio ac omni semini tuo, usquequo visitet Deus omnes gentes in visceribus misericordiæ Filii ejus usque in sæculum.Verumtamen filii tui injicient manus in ipsum, ad crucifigendum ipsum. Et propter hoc datum est tibi consilium et intellectus, ut notum facias filiis tuis de ipso; quoniam qui benedicit Ipsi,benedictus erit; qui vero maledicunt ipsi,peribunt. V. Et aperuit mihi angelus portas coli; et vidi templum sanctum,et in throno gloriæ Altissimum. Et dixit mihi: Levi,tibi dedi benedictiones sacerdotii,usquequo veniens habitabo in medio Israel.» Tunc duxit me angelus in terram,et dedit mihi scutum et gladium, et dixit: Fac vindictam in Sichem pro Dina, et ego ero tecum, quoniam Deus misit me.» Et occidi in tempore illo filios Emmor, sicut scriptum est in tabulis coelorum. Dicebam autem ei: «Oro, Domine, dic mihi nomen tuum,ut invocem te in die tribulationis.» Et dixit: «Ego sum angelus excusans genus Israel, ut non percutiatur in finem 10, quoniam omnis spiritus perniciosus ei insidiatur. Et post hac velut ex somno excitatus, benedixi Altissimo, et angelo excusantigenus Israel, et omnes justos. VI. «Ubi vero veni ad patrem meum, inveni aspidem æneum, unde etiam nomen monti est Aspis,quoniam prope Gebal est, a dextris Abila: et conservavi sermones hos in corde meo. Ego suasi patri meo et Ruben fratri meo, ut dicerent filiis Emmor,ut circumciderentur; quoniam zelo movebar propter abominationem, quam fecerant in Israel. Et ego interfeci Sichem in primis, et Simeon Emmor.Et postea venientes fratres percusserunt civitatem in ore gladii. Et audivit pater, et iratus est, et contristatus est,quoniam susceperant circumci * Coloss, II, 15. 9 Luc. 1, 78. 10 Dan. XII, 78. GRAB. Leg. DRACH. GRAB. Ita quoque Judith in oratione sua cap. ix, vers. 2 etc. Ib. Ad hunc locum illustrandum exhibet hie 'Grabius Henr. Dodwelli prolixam æque ac eruditam Dissertationem De tabulis cælorum, quæ in hisce XII patriarcharum Testamentis passim laudantur. Cujus viri sagacissimi sententia statim patet ab initio,his verbis pressa: inquit, non aliud, opinor, denotant, quam legem in calis archetypam. Lex enim Mosaica tabulis lapideis a Deo ipso exarata est. Quæ quidem Tabula, appellantur in sacris litteris, pro sermone apud Hellenistas recepto, qua quidem opponuntur Legique cordibus humanis inscriptæ (II. Cor. 111, 3).» Hæc aliaque plura vir doctus. In aliam autem sententiam hac de re abiit celebris criticus Richardus Simonius in Biblioth. critiq. tom. II, cap. 15, pag. 234, quem consulas velim. Omissum. GRAB. Omissum. Ib.

TESTAMENTUM LEVI. nibus aliter fecit. Peccavimus enim, quoniam pr ler consilium ejus hoc fecimus; et infirmatus est in die illa. Sed ego novi, quod sententia Dei erat in mala super Sichima; quoniam voluerunt Saræ facere, quemadmodum fecerunt Dina sorori nostræ et Dominus prohibuit eos. Et sic persecuti sunt Abraham patrem nostrum, peregrinum exislentem, et conculcaverunt greges ejus, turgidas existentes apud ipsum; et Jeblai, in domo ipsius genitum, valde verberaverunt. Et ita faciebant in omnes peregrinos, vi rapientes uxores eorum, et in exsilium impellentes cos. Venit autem ira Domini super eos in finem. VII. Et dicebam patri: «Ne irascaris, domine, quoniam in te ad nihilum rediget Deus Chananæos, et dabit terram ipsorum tibi, et semini tuo post te. Erit enim ab hoc die Sichem dicta civitas stultorum; quoniam ut quis deridet fatuum, ita de risimus eos; quoniam insipientiam operati sunt in israel, inquinantes sororem nostram. Et accipentes illine sororem nostram, auferentes venimus in Bethel. sionem, et post hoc mortui sunt; et in benedictioνον nimiis laboribus defatigarunt, sive confecerunt. GRAB. Ip. [p. ms. Oxon. Sed legendum puto Inserta sunt duae voces Ib. additum. Ib. Minus placent quae in hunc locum aduolat Grabius; ca enim in alienum sen. sum detorta videntur. σεeurrant passim in sacris litteris, in primis vero Levit. respondentque iis præcipue, que sponte oblata VIII. «Et ibi rursus videbam rem, quemadmodum prius, postquam feci dies septuaginta. Et vidi septem homines in veste alla, dicentes mili: Exsurgens, indue stolam sacerdotii, et coronam justiLiae, et rationale intellectus, et poderem veritatis, et petalum fidei, et mitram signi, et ephod prophetiæ. Et unusquisque ipsorum unumquodque portantes, imposuerunt mihi, et dixerunt: e Ab hoc tempore esto sacerdos Domini, tu et semen tuum usque in seculum. Et primus muxit me oleo saucto, et dedit mihi virgam judicii. Secundus lavit me aqua munda, et cibavit (dans) panem et vinum, scilicet Sancia sanctorum, et circumdedit me stola sancta et gloriosa. Tertius byssina me induit, simili ephiod. Quaruis zonam mihi circumposuit, similem purpure. Quintus ramum olive mili dedit pin guedinis. Sextus coronam capiti meo circumposuit. Septimus diadema capiti meo sacerdotii circumposuit, et implevit manus meas thymiamare, ut sacerdotio fungerer Domino. Dixerunt autem mibi Levi, in tria principia dividetur semen tuum, in signum gloriæ Domini supervenientis; et qui crediderit, prima sors erit, et major super ipsum non fiet. Secundus erit in sacerdotio. Tertius, ei voca Diur nomen novum, quoniam Rex ex Juda exsur Domino, fiebant Sancta sanctorum, cedebantque in usum sacerdotum et levitarumi. Neque iter same sensisse auctorem Testamentorum puto, dum bic Levi sic loqnentem inducit. Recie rensideranti hæc visio potius videtur referri ad christianum et divinum altaris sacramentum sub utraque specie; cujus et hinc quoque primava fides contra hæreticos Protestantes comprobari potest. DRACH. ita ut novam inchoet periodum. GRAB. - Gra verbo lenus ila sonant: Et qui crediderit, maga sors erit, et magnus super ipsum non fiet: hoc est nemo major ipso.

get, et taciet sacerdotim novum, secundum typum gentium in omnes gentes. Adventus autem ipsius ineffabilis, ut prophetæ Altissimi ex semine Abraham patris nostri. Omne desiderabile in Israel tibi erit, et semini tuo; et comedetis omne pulchrum visu, et mensam Domini distribuet semen tuum,et ex ipsis erunt pontifces et judices, et scribae;quoniam in ore eorum custodietur sanctum.» Et expergefactus intellexi,quoniam hoc simile illlus est. Abscondi vero hoc in corde meo,et non annuntiavi hoc cuiquam homini in terra. IX, Et post duos dies ascendimus ego et Judas ad Isaac cum patre nostro; et benedixit mihi pater patris mei, secundum sermones visionum mearum quas videram; et non voluit ire nobiscum in Bethel. Ut autem venimus in Bethel, vidit pater meus Jacob in visione de me,quod futurus essem eis sacerdos ad Deum. Et exsurgens mane decimavit omnia per me Domino.Et venimus in Hebron ad habitandum et Isaac vocavit me continuo, ut memoraret mihi legem Domini, sicut monstravit mihi angelus Dei. Et docuit me legem sacerdotii,sacrificiorum, holocautomatum, primitiarum, voluntariorum, salutarium. Singulis diebus docuit me intelligere,et perseverabat in me coram Domino.Et dixit mihi: «

TESTAMENTUM LEVI. non solum hoc § x, sed et postea § XIV et XVI, sub titulo et allegat: in Testamento Judg autem $ xvi, in plurali numero quædam adducit. In Zabulon $ I, appellat: in Nephthalim § 1, aylav vocat juxta codicem Cantabrigiensem, quamvis in codice Oxon. vox sit omissa: denique in Benjamin 1x, memorat. Eodem, quo Levi primogenitum filium vocavit nomine, et Moyses pronepos Levi primam prolem appellavit, et ob eamdem rationem. Nam uti hoc loco dicitur de filio Levi ita quoque de filio Mosis scriptum est (Exod. uli versio o' sonat, qui tamen Gen. xLvi, 14 posuerunt non adeo ut utrovis modo recte dicatur. Vitio autem librariorum merito attribuit aliam hujus nominis lectionem Origenes tom. VIII Comment. in: Joan. p. 132 Unus filiorum Levi, primus, in pluribus exemplaribus Geson nominatus est pro co quod est Gerson, ejusdem nominis existens cum primogenito Moysis, nomine apte utrisque imposito,quod geniti fuissent in terra aliena. ID. ID. Hunc locum nativitatis Jochabed assignavit ipse ejus filius Moyses (Num. xxvi, 59). Ratione XI. «Quando igitur accepi uxorem, eram annorum 28, cui nomen erat Melcha. Et concipiens peperit (filium), et vocavit nomen ejus Gersam; quoniam in terra nostra advenæ eramus; Gersam enim incolatum significat. Sciebam autem de ipso, quod non erit in primo ordine. Secundo Kaath genitus est, in tricesimo quinto anno, ad orientem solis. Videbam autem in visione, quod medius in excelsis stabat omnis synagogæ. Propter hoc vocavi nomen ejus Kaal, quod est, principium magnitudinis, et instructio. Et tertio peperit mihi Merari quadragesimo anno vitæ meæ. Et quia difficulter peperit mater ejus, vocavit eum Merari, quod est, amaritudo mea; quoniam et ipse mortuus est. Jochabed vero sexagesimo quarto anno nata est in Ægypto gloriosus vero eram tune in medio fratrum meorum. XII. «Et accepit Gersam uxorem, et peperit ei Lomni, et Semei. Et filii Kaath; Abram, Isaar, Chebron et Oziel. Et Elii Merari; Mooli, et Omusi. Et in nonagesimo quarto anno meo, accepit Abram Jochabed filiam meam sibi in uxorem; quoniam in una die nati sunt, ipsc et filia mea. Octo annorum eram, quando ingressus sum terram Chanaan; et octodecim annorum, quando interfeci Sichem; et novem decim annorum sacerdotio functus sum; et quadraginta annorum, accepi uxorem; et quadraginta annorum, ingressus sum in Ægyptum. Εt ecce, filii mei estis, tertia generatio. Joseph centesimo et decimo octavo anno ætatis meæ mortuus est, XIII. Et nunc, filii mei, mando vobis ut timeatis temporis autem contrarius quidem est auctori nostro R. Salomo Jarchi, qui eam vult natam inter muros in ipso ingressu in Egyptum: ast antea conceptam adeoque inter triginta tres animas numerat, que cum Jacobo Egyptum ingressæ dicuntur (Gen. xLvI, 15). Quam opinionem etiam aliis rabbinis placuisse testatur Manasses Conciliat. quæst. 62, in Genesin. Verum merito his contradixit Abenezra, urgens bac ratione Jochabedam fuisse cenlum et triginta amorum, quando Moysen peperit; cum tamen Scriptura miraculi instar referat, Saram nonagenariam peperisse Isaacum. Quapropter existimat ipsum Jacobum inter istos triginta tres numerandum, Jochabedam autem diu post in Ægypto natam esse. Eadem cum Abenezra R. Levi Ben Gerson et Abarbanelem sentire, refert Manasses loco citato. Atque sie etiam noster auctor, qui insuper annum ætatis Levi quo Jochabed nata est, designat, recentioribus rabbinis plane ignotum.ID. ID. Sive auctor Testamentorum, sive scriba in Apographo erravit, dum posuit pro commutatis perperam litteris et sicut et paulo ante Aov! pro Aoбvé scriptum est. Cæterum de his nominibus posterorum Levi, totaque ejus genealogia lege Exod. vi, 16, seqq., unde auctor noster sua descripsisse videtur. ID. Ιn. ΙD. add. Id. Hunc locum, sed parum emendate, recitat ex ms. archiepiscopi Cantuariensis, Henricus Whartonus in Auctario Historiæ dogmaticæ J. Usserii De Scripturis et sacris vernaculis, cap. 2, pag. 322.

Dominum Deum nostrum ex toto corde; et ambu late in simplicitate cordis secundum omnen legem ipsius. Docete autem et vos filios vestros litteras, ut habeant intellectum in omni vita corum, legentes indesinenter legem Dei; quoniam omnis qui cognoscit legem Dei; honorabitur et non erit peregrinus, quocunque vadit. Amicos quoque multo plures suis genitoribus habebit, et desiderabunt multi hominum servire ei, atque audire legem ex ore ipsius. Facite justitiam, filii mei, in terra, ut inveniatis in calis; et seminate in animabus vestris bona, ut inveniatis ea in vita vestra. Si enim seminetis mala, omnem turbationem et tribulationem metetis. Sapientiam possidete in timore Dei cum studio; quoniam si fat captivitas, et civitates disperdantur, et regiones, et aurum, et argentum, et omnis possessio pereat, sapientis sapientiam nullus potest auferre, nisi cæcitas impietatis et obcæcatio peccati; quoniam erit ei hæc et apud hostes clara, et in terra aliena patria, et in medio inimicorum invenietur amicus. Si docert hæc et faciat, sedebit in throno cum rege, sicut et Joseph frater noster. XIV. «Et nunc, filii, cognovi ex Scriptura Enoch quod in fine impie agetis, in Dominum manus injicientes in omni malitia; confundentur in vobis fratres vestri, et omnibus gentibus fiet illusio. Etenim pater noster Israel mundus erit ab impietate principum sacerdotum, qui injicient manus suas in Salvatorem mundi. Mundum est cœlum supra terram, et vos estis luminaria coli, ut sol et luna. Quid facient omnes gentes, si vos obtenebrescatis in impietate, et inducatis maledictionem super genus vestrum, super quos (exortum est) lumen mundi, datum in vobis ad illuminationem omnis hominis? hoc volentes exstinguere, contraria mandata docentes Dei justificationibus, oblationes Domini latrocinabimini, et de partibus ipsius furabimini; et antequam sacrificetis Domino, assumetis electa; et in contemptu comedentes cum meretricibus, in avaritia mandata Domini docebitis; eas quæ sub viris sunt, coinquinabitis; et virgines Jerusalem violabitis; et meretricibus et adulteris copulabimini; filias gentium accipietis in uxores, purificantes eas purificatione iniqua; et efficietur mistio vestra ut Sodoma et Gomorrha in impietate, et inflabimini in sacerdotio, adversus homines elati; nec eos solum, fetis, rectius. GRAB. ID. Qv 05' ID. etc. Paulo ante dixerat Judæos manus violentas illaturos in Dominum Salvatorem mundi; et jam iterum repetens quod cædem ejus sint facturi, aliud jungit crimen, nempe quod sacrificia Deo haud debite sint oblaturi. Ob utrumque simul Judæos reprehendit quoque Deus per os Malachiæ 1, 13, his notatu dignis verbis Et diaistis,ecce qualis vililas (sacrificium, de quo prolixus ibi sermo) et me exspirare fecistis. Scio jam in codice Masoretico pro nis me legi ris illud, quasi ad sacrificium,non ad Deum referatur. Sed Judæorum doctores transformasse in N, ipse R. Salomo Jarchi commentans super hunc locum fatetur: «Ista, inquit, est una de dictionibus correctionis scribarum. Scriptum erat: Et exspirare fecistis me; sed scriptura scribarum pro nis me, posuit ipsum.» Conf. idem Raschi super Habac. 1, 12. Id. Cf. Masoram ad Ps. cvI, 20. DRACH. GRAB,

TESTAMENTUM LEVI. sed et adversus mandata Dei inflati,illudetis sancta, in contemptu deridentes. p ID. Judæorum placitis adversa omnino videtur prædictio captivitatis PATROL. GR. II. XV. Propter hæc templum quod utique eliget Dominus, desolabitur in immunditia,et vos captivi eritis in omnes gentes, et abominatio inter eas; et accipietis opprobrium et confusionem sempiternam ajusto judicio Dei; et omnes qui viderint vos, fugient a vobis. Et nisi esset propter Abraham, Isaac et Jacob, patres nostros, unus ex semine meo non relinqueretur in terra. XVI. «Et nunc cognovi in libro Enoch,quod septuaginta hebdomadas errabitis,et sacerdotium inquinabitis, et sacrificia polluetis,et legem exterminabitis, et sermones prophetarum contemnetis, in perversitate persequemini viros justos,et pios odio habebitis, veracium sermones abominabimini, et virum renovantem legem in virtute Altissimi, impostorem appellabitis; et in fine,ut estimabitis, occidetis eum, nescientes ipsius resurrectionem,innocentem sanguinem in malitia super capita vestra recepturi.Et propter ipsum erunt sancta vestra deserta, usque ad pavimentum profanata; et non erit locus vester mundus, sed in gentibus eritis in maledictionem et in dispersionem, donec ipse rursus visitabit, et miserens recipiet vos in fide et aqua. XVII. Et quoniam audistis de septuaginta hebdomadibus, audite etiam de sacerdotio. Secundum unumquemque enim jubilæum erit sacerdotium.In primojubilæo primus unctus in sacerdotium magnus erit,et loquetur Deo ut patri; et sacerdotium ipsius plenum erit cum timore Domini; et in die gaudii ipsius in salute mundi ipse resurget. In secundo jubilæo unctus, in tristitia dilectorum concipietur, et erit sacerdotium ejus honorabile, et apud omnes glorificabitur. Tertius vero sacerdos in tristitia assumetur. Et quartus in dolore erit; quoniam apponet super ipsum injustitia in multitudinem: et omnis Israel odio habebit unusquisque proximum suum. Quintus in tenebris comprehendetur: similiter et sextus et septimus. In septimo vero erit abominatio, quam non possum dicere, coram Domino et hominibus; quoniam ipsi cognoscent, qui facient ea. Propter hoc in captivitate et in direptione erunt; et terra et substantia eorum exterminabitur. Et in quinta hebdomade revertentur in terram desolationis ipsorum, et renovabunt domum Domini. In septima vero hebdomade venient sacerdotes idololatrantes, bellatores, avari, superbi,iniqui, impudici,puerorum corruptores, pecorum corruptores. XVIII. «Et postquam facta fuerit vindicta ipsoatque afflictionis tempore Messiæ, sub quo omnia sibi prospera pollicentur.Attamen priscos rabbinos male genti suæ, etiam post adventum Messiæ, ominatos esse, ex traditionibus eorum constat. Ib.

rum a Domino,deficiet sacerdotium; et tunc susci tabit Deus sacerdotem novum,cui omnes sermones Domini revelabuntur; et ipse faciet judicium veritatis in terra in multitudine dierum. Et orietur astrum ipsius in coelo, sicut rex,illuminans lumen. cognitionis in sole diei; et magnificabitur in orbe terrarum, usque ad assumptionem ipsius. Ipse resplendebit sicut sol in terra, et tollet omnes tenebras quæ sunt sub coelo, et erit pax in omni terra. Coli exsultabunt in diebus ipsius, et terra gaudebit, et nubes lætabuntur, et cognitio Domini fundetur in terra,ut aqua marium; et angeli gloriæ et faciei Domini gaudebunt in eo. Coeli aperientur 11, et ex templo gloriæ veniet super illum sanctificatio cum voce paterna, sicut ab Abraham patre Isaac. Et gloria Altissimi super ipsum dicetur,et Spiritus intellectus et sanctificationis requiescet super ipsum in aqua 12. Ipse dabit magnificentiam Domini filiis suis in veritate in sæculum; et non erit successio ipsi in generationes et generationes usque in sæculum.Et in sacerdatio ipsius deficiet omne peccatum, et iniqui requiescent in malis: justi vero requiescent in ipso. Et ipse aperiet portas paradisi, statuetque minantem gladium adversus Adam, et dabit sanctis comedere de ligno vitæ, et spiritus sanctificationis erit in eis. Et Beliar ligabitur ab ipso, et dabit potestatem filiis suis ad calcandum super perniciosos spiritus.Et lætabitur Dominus in filiis ejus, et acquiescet Dominus in dilectis ejus usque in sæcula. Tunc exultabit Abraham, et Isaac, et Jacob; et ego gaudebo, et omnes sancti induentur lætitia. «Et nunc, filii mei, omnia audistis: eligite igitur vobismetipsis vel tenebras vel lucem, vel legem Domini vel opera Beliar.» Et respondimus nos patri, dicentes: «Coram Domino ambalabimus, secundum legem ipsius.» Et dixit pater noster: «Testis est Dominus et testes angeli ejus, et testis ego et testes vos de sermone oris vestri.» Et diximus: «Testes (sumus).» Et sic requievit Levi, hæc mandans filiis suis, et extendit pedes suos, et appositus est ad patres suos, cum vixisset centum et triginta septem annos.Et posuerunt eum in theca; et postea sepelierunt eum in Hebron, juxta Abraham, et Isaac, et Jacob. 11 Matth. XVII, 5. 12 Matth. III, 16, 17; Luc. 111, 22. Hisce auctoris nostri verbis gemina scripsit S. Ignatius aliique Patres, quorum verba recitavit Pearsonus, part. II, Vindic. Epist. Ignatii, cap. 10. GRAB. Hic incerta sunt sequentia in Cantab. exemplari, ob eadem verba initialia per incuriam scribæ omissa ID. ID Statuetque. Stare faciet, habet uterque manuscriptus codex in Biblioth. Bodl.Ita quoque C.C. C. adeo ut vix dubium sit, Robertum in versione sua hunc sensum expressisse, eo quod in Græco legeret uti habet codex Cantabrigiensis. Ve rum hæc lectio,indeque nata versio, antecedentibus pariter ac sequentibus verbis, ipsique rei naturæ repugnat. Optime vero cuncta sibi invicem consonant, si ex Oxoniensi codice Græco reponas abscedere faciet, amovebit. ID. ID. ID.

TESTAMENTUM JUDE. ID. ID. ID. ID. ID. CAPUT IV. Testamentum Judæ, de fortitudine, et avaritia, et fornicatione. I. Transcriptum sermonum Jude, quæcunque locutus est filiis suis, antequam moreretur. Congregati venerunt ad ipsum,et dixit eis: «Quartus filius effectus sum patri meo,et mater mea vocavit me Judam, dicens: «Confiteor Domino, quoniam dedit mihi et quartum filium.» Velox eram et studiosus in juventute mea, et obediens patri meo secundum omne verbum; et benedicebam matrimeæ, et sorori matris meæ. Et factum est, ut effectus sum vir, et pater meus Jacob oravit super me, dicens: «Rex eris, prosperatus in omnibus.» II. «Et dedit mihi Dominus gratiam in omnibus operibus meis, et in agro et in domo. Ut videbam, quod concurrebam cervm; et apprehendens ipsam, feci cibum patri meo. Capras superabam per cursum, et omne quod erat in campis, capiebam. Equam agrestem capiebam, et apprehendens mansuefeci; et leonem interfeci,et eripiebam hædum ex ore ejus.Ursum capiens per pedem, volvebam in præcipitium; et omnem feram, si reversa est in me, dilacerebam eam, ut canis. Porco silvestri concurrebam, et præoccupans in currendo,dilaceravi eum.Pardalis in Hebron insiluit super canem; et apprehendens eam per caudam,abjiciebam eam, et dirupta est in terminis Gaza. Bovem silvestrem in regione pastum tenui corni bus, et in circulum volens et obtenebrans, jaciens occidi eum. III. «Et quando veniebant duo reges Chananorum loricati super greges, et multus populus cum ipsis, et ego solus currens in regem Sur, continui eum et in tibias percutiens, prostravi, et ita occidi eum.Et alium regem Taphue,sedentem in equo occidi, atque ita omnem populum dispersi. Achor regem, virum gigantum,sagitantem ante et retro, in equo apprehendens,lapidem sexaginta librarum contorquens, projeci in equum, et ipsum interfeci. Et expugnans Achor horis duabus, occidi eum, et dissecans clypeum ejus,conscidi pedes ejus,In exuendo autem ejus thoracem,ecce octo viri, amici ejus inceperunt pugnare adversus me. Involvens ergo stolam meam in manu mea,lapidibus e funda percutiens ipsos, quatuor eorum occidi; cæteri autem fugerunt. Et Jacob pater noster occidit Beelisa, regem omnium regum, gigantem fortitudine, cubitorum duodecim. Et cecidit super ipsos tremor, et cessaverunt pugnare contra nos.Propter hoc securus erat pater meus in præliis, quoniam ego eram cum fratribus meis. Vidit enim in visione de me, Desunt. Ib. ID. ID.

quod angelus virtutis sequebatur me in omnibus, ut non vincerer. IV.<< Etad austrum factum est nobis prælium majus, quam quod in Sichimis; et instructus in acie cum fratribus meis, persecutus sum mille viros, et occidi ex eis ducentos viros, et quatuor reges. Et ascendi super ipsos in murum, et alios duos reges occidi; et ita liberavimus Hebron, et abduximus omnem regum captivitatem. V. «Et postero die abivimus in Aretam, civitatem potentem et muratam, et nobis inaccessibi lem, mortem minantem. Ego igitur et Gad advenimus ab oriente civitatis; Ruben vero et Levi ab occidente et austro. Et existimantes qui super muros erant, quod nos soli essemus, attracti sunt in nos; et ita latentes fratres mei ex utraque parte paxillis ascenderunt murum, et intraverunt civitatem, ignorantibus ipsis. Et cepimus eam in ore gladii, et refugientes in turrim, incendentes cam, cum ipsis cepimus. Et cum recederemus, viri Thaphue invadebant prædam nostram; et cum accepissent eam cum filiis nostris,congressi sumus cum eis usque ad Thaphue; eosque occidimus, et civitatem incendimus, postquam omnia quæ in ipsa erant, spoliassemus. VI. «< Et ut eram in aquis Chuzeba, ii qui a Jobel, veniebant adversus nos in prælium; et congressi sumus cum eis, ipsosque occidimus, eosque qui a Selon auxiliarii ipsorum erant; et non dedimus eis egressum, ut venirent ad nos. Et qui sunt a Mechir supervenerunt nobis quinto die, ut captivos abducerent, et agressi eos forti pugna invasimus, quoniam erant multitudine potentes; et occidimus eos, antequam ascenderunt ascensionem. Ut autem venimus ad civitatem eorum; mulieres eorum volvebant supernos lapides a vertice montis, in quo erat civitas. Et latitantes ego et Simeon a tergo, apprehendimus excelsa, et totam civitatem perdidimus. VII. «Et sequenti die dictum est nobis,quod civitates duorum regum cum populo gravi venirent ad nos. Ego igitur et Dan, fingentes nos Amor rhos, ut auxiliarii venimus in civitatem eorum. Nocte autem profunda venientibus fratribus aperuimus portas, et omnes eos perdidimus, et omnia quæ eorum erant, deprædantes, tres muros eorum prostravimus. Et Thamnæ appropinquavimus, ubi erat omne refugium bellantium regum. Tune injuriam passus iratus sum, et impetum feci in ipsos GRAB. ID. ID. ID. ID. ID. ID. ID. ID.

TESTAMENTUM JUDE super verticem: et illi fundis jaciebant super me lapides,et jaculabantur arcubus; et nisi Dan frater meus suppetias mihi tulisset, interfecissent me. Supervenimus igitur ipsis cum furore, et omnes fugerunt; et transeuntes per aliam viam deprecabantur patrem meum, et fecit pacem cum eis, et non fecimus eis quidquam mali, sed data fide, recepimus eos in societatem,et reddidimus eis omnes captivos. Et ædificavi ego Thamnam, et pater meus Rambahel. Viginti annorum eram, quando factum est istud bellum; et Chananæai timuerunt me, et fratres meos, VIII. «Erant autem mihi et pecora multa,et habebam principem pastorum Iran Odolamitem; ad quem cum veni, vidi Barsan regem Odolam. Et fecit nobis convivium, et deprecans dedit mihi filiam suam Bessue in uxorem. Hæc peperit mihi Her, et Aunan, et Silom; quorum duos sine filiis occidit Dominus; Silom enim vixit,et filii ejus vos estis. ID. ID. (75') Septuag. DRACH. Origenes, tom. VIII. Comment in Joannem, p. Judæ secundus (filius) apud nos quidem Aunan esse dicitur, apud Hehræs vero Onan. GRAB. ID add. ID. IX. «< Octodecim annis fecimus pacem, pater noster et nos, cum fratre ejus Esau, et filii ejus nobiscum, postquam venimus ex Mesopotamia a Laban. Et impletis octodecim annis, in quadragesimo anno vitæ meæ, supervenit nobis Esau frater patris mei, in populo gravi et forti; et cecidit in arcu Jacob, et latus est mortuus in montem Soir(79). Nos autem persecuti sumus filios Esau. Erat autem eis civitas, et murus ferreus, et portæ æreæ, et non potuimus intrare in eam, obsidentes vero conclusimus eos; et cum non aperirent, post dies viginti, videntibus eis, adduxi scalam, et clypeum super caput meum; et ascendi, accipiens lapides usque ad pondus talentorum trium;et cum ascendissem, occidi quatuor potentes ex ipsis: Et die sequenti intrantes Ruben et Gad occiderunt alios sex. Tunc petiverunt a nobis conditiones pacis; et ducti consilio patris nostri recepimus eos tributarios. Et dederunt nobis frumenti coros ducentos, et olei Bes quingentos, vini mensuras mille et quingentas, donec descendimus in Ægyptum. X.«Post hoc Her filius meus duxit uxorem Thamar ex Mesopotamia, filiam Aram. Erat autem Her perniciosus, et dubitavit de Thamar, quoniam non erat ex terra Chanaan. Et angelus Domini occidit eum tertia die in nocte, et ipse non cognovit eam, per astutiam matris suæ; non enim voluit habere filios ex ipsa; et hie in nequitia mortuus est.In diebus thalami dedi ei virum Aunan; et iste Montem Seir. Additur in Greco textu, vitiose: et vadens super Iramna, mortuus est. Ib. Add. propter similitudinem vocis præcedentis incuria scribæ omissum.ID. ms. Coll., Trin., Cantab. ID. B. Suspicor legendum enim est mensura liquidorum, ut docet Joseph. lib. Anliquit. Jud. viii, cap. 2. ID.

in malitia non cognovit eam,vivens cum ea annum. Et quando minatus sum ei,coivit quidem cum illa, semen vero corruit in terram, secundum mandatum matris suæ; et hic in malitia mortuus est. Volebam autem et Silom dare ei, sed uxor mea Bessue non permisit; malitiosa enim erat in Thamar, quoniam non erat ex filiabus Chanaan, sicut ipsa. «Et ego sciebam, quod perniciosum erat genus Chanaan, sed consilium juventutis excæcavit cor meum. Et videns eam vinum fundentem, in ebrietate vini deceptus sum, et concidi ad eam. Ipsa, me absente, abiit, et accepit Silom uxorem ex terra Chanaan. At cum cognovissem quid fecerat, maledixi ei in dolore animæ meæ: et ipsa mortua est in malitia filiorum suorum. XII. «Post hos autem sermones vidua existente Thamar, post duos annos audiens, quod ascendo tondere oves, ornata sponsalibus ornamen tis,sedit ante civitatem ad portam.Lex enim Amorrhgorum est,nuptam præsidere in fornicatione per septem dies juxta portam. Inebriatus igitur ego in aquis Chozeb,non agnovi eam præ vino; et decepit me pulchritudo ipsius per formam ornatus. Et declinatus ad ipsam,dicebam: Ingredior ad te.Et dixit mihi: Quid mihi dabis? Et dedi ei virgam meam, et zonam, et diadema regni et cum coirem cum illa, concepit. Ignorans autem quid fecit, volui occidere eam; ipsa autera mittens in abscondito pignora, pudore suffudit me. Vocans vero eam, audivi et mysticos sermones, quos locutus sum, dormiens cum ea, in ebrietate mea; et non potui occidere eam, quoniam a Domino erat. Dicebam autem Ne forte dolo mecum agat,ab alia accipiens pignus. Sed neque appropinquavi ei amplius usque ad mortem meam, quoniam abominationem feci hanc in omni Israel. Et qui erant in civitate, dicebant non esse in civitate desponsatam; quoniam ex alio loco veniens ad breve tempus sedit in porta; et existimavit, quod nullus cognovit me intravisse ad eam. Et post hæc venimus in Ægyptum ad Joseph propter famem. Quadraginta sex annorum eram, et septuaginta tres annos vixi illic. XIII. Et nunc quæcunque ego vobis mando,audite filii mei, Judam patrem vestrum, et custodite omnes sermones meos, ad faciendum omnes justificationes Domini,et ad obediendum mandatis Dei. Et non ambuletis post desideria vestra, neque in cogitationibus consiliorum vestrorum, in superbia cordis vestri,et ne gloriemini in operibus fortitudiΟὐ Hac in Oxoniensi codice male sunt omissa: exstant vero in eo sequentia quæ in Cantabrigiensi desunt. GRAB. Corruut. In Græco, corrupit. Ib. ID. Post hos autem sermones. Posthæc. ID. ID. non est desponsata, ut reddit interpres Latine, sed scortum. Semel legitur in S. Script. de scorto masculo. Deuter, xxii, 18, Alex. DRACH. GRAB.

TESTAMENTUM JUDE. nis juventutis vestra, quoniam et hoc est pernicioγὰρ Suspicor legendum impetum, GRAB. ID. sum in oculis Domini. Quia enim et ego gloriatus sum, quod in bellis non decepit me facies mulieris formosa, probro affeci Ruben fratrem meum de Balla uxore patris mei: et spiritus zeli et fornicationis constitit in me, donec incidi in Bessue Chananæam, et in Thamar nuptam filiis meis. Et dicebam socero meo: Persuadebo patri meo, et ita accipiam filiam tuam. Et ostendit mihi nomine filiæ suæ auri multitudinem infinitam; erat enim rex. Et cum ornasset eam auro et margaritis, fecit nobis vinum effundi in coena, in pulchritudine mulierum. Et vinum pervertit oculos meos, et obscuravit cor meum voluptas. Et desiderans eam concidi, et transgressus sum mandatum Domini et mandatum patrum meorum, et accepi eam in uxorem. Et secundum consilium cordis mei retribuit mihi Dominus quoniam non lætatus sum in filiis ejus. XIV. «Et nunc, filii mei, ne inebriemini vino; quoniam vinum avertit intellectum a veritate, et imittit iram desiderii, et ducit in errorem oculos. Spiritus enim fornicationis vinum ut ministrum ad voluptates habet mentis; quoniam et duo hæc auferunt potentiam hominis. Si enim aliquis biberit vinum in ebrietatem, cogitationibus sordidis conturbat intellectum in fornicationem, et accendit corpus ad mistionem; et si adest desiderii causa, operatur peccatum, et non suffunditur pudore. Tale est vinum, filii mei, quoniam ebrius nihil erubescit. Ecce enim et me errare fecit, ut non erubescerem ob multitudinem in civitate; quoniam in oculis omnium declinavi ad Thamar, et feci peccatum magnum, et revelavi velamen immunditiæ filiorum meorum. Cuia biberem vinum, non verecundatus sum mandatum Dei, et accepi uxorem Chananæam. Propter quod intellectu opus habet, qui bibit vinum, filii mei; et is est intellectus vini potationis, ut quandiu habet erubescentiam, bibat; si vero transeat terminum hunc, immittit in intellectum spiritum erroris, qui facit ebrium turpia loqui, et iniqua agere, et non verecundari, sed et gloriari in ignominia, existimantemesse bonum. XV. «Qui fornicatur, et nudatus regno, egreditur, servus effectus fornicationi, sicut et ege nudatus sum. Dedi enim (aliis) virgam meam, hoc est, firmamentum meæ tribus; et zonam meam, hoc est, potentiam; et diadema, hoc est gloriam regni mei. Et pœnitens de his, vinum et carnes non assumpsi usque ad senectutem, et omnem lætitiam nescivi. Et ostendit mihi angelus Dei, quod usque in sæculum, et regi, et pauperi, mulieres dominabuntur; et regis quidem tollent gloriam et virilis potentiam, et pauperis paupertatis minimum firmamentum. ID. ID.

XVI. «Custodite ergo, filii mei, terminum vin. Sunt enim in eo quatuor spiritus perniciosi; concupiscentiæ, inflammationis, luxuriæ, et turpis lucri. Si bibatis vinum in latitia, cum timore Dei erubescentes, vivetis. Si enim bibatis non erubescentes, et recedat Dei timor, jam efficitur ebrietas et subintrat inverecundia. Si vero neque omnino bibetis ut non peccetis in verbis contumelia, et pugna, et calumniæ, et transgressionis mandatorum Dei et pereatis ante tempus vestrum. Nam mysteria Dei et hominum alienis revelat vinum (u et ego mandata Dei et mysteria Jacob patris mei revelavi Chananitidi Bessue) quibus vetuit Deus revelare. Sed et belli et conturbationis causa efficitur vinum. XVII. «Mando igitur vobis, filii mei, ut non diligatis argentum, neque inspiciatis in pulchritudinem mulierum; quia et propter argentum et formositatem erravi in Bessue Chananæam. Novi enim, quod propter duo hæc erit genus meum in nequitia; quoniam et sapientes viros filiorum meorum alienabunt, et regnum Judæ minuent, quod dedit mihi Dominus in obedientia patris. Nunquam enim contristavi verbum patris mei Jacob, quoniam omnia quæ dixit, faciebam. Et Abraham pater patris mei benedixit mihi, ut regnarem in Israel; et Isaac benedixit mihi simili modo. Et ego novi, quod ex me stabit regnum. XVIII. «Et legi in libris Enoch justi, quanta mala facietis in extremis diebus. Cavete igitur filii mei, a fornicatione et avaritia: audite Judam patrem. vestrum, quoniam ista separant a lege Dei, et excecant consilium animæ, et superbiam docent, et non patiunturhominem misericordiam exhibere proximo suo, privant animam ipsius omni bonitate, et continent ipsum in laboribus et doloribus, et amovent somnum ab eo, consumunt carnes ipsius, et sacrificia Dei impediunt, et benedictiones non memorant, et propheta loquenti non obediunt, et verbo pietatis offenduntur. Duabus enim passionibus contrariis mandatis Dei serviens, Deo obedire non potest, quoniam excæcaverunt animam ejus, et in die, sicut in nocte ambulat. XIX. Filii mei, avaritia ad idola ducit, quoniam in errore per argentum, eos qui non sunt, deos nominant; et facit habentem eam in exstasin incidere. Propter argentum ego perdidi filios meos; et nisi poenitentia carnis meæ, et humilitas animæ meæ et orationes Jacob patris mei (obstitissent),sine liberis morerer. Sed Deus patrum meorum, misericors et clemens, cognovit quod in ignorantia feci. Excacavit enim me princeps erroris, et ignoravi, sicut homo, et sicut caro, in peccatis corruptus. Et coΕἰ Corrige ex Oxon. cod. GRAB. Si vero neque omnino bibetis. Quid vero dicam? ne omnino bibatis. Ib. ID. ID. Propter argentum. Duo verba ista ad præcedentem periodum sunt referenda: si Græcum textum sequi velimus, in cujus utroque exemplari, tam Oxon. quam Cantab. posίδι' est punctum; melius vero, juxta hanc versionem. Ib. omissum. ID.

TESTAMENTUM JUDE. gnoscebam tandem mei ipsius infirmitatem, qui 18 Rom. 11, 14, 15. Omissa integra hac periodus. Ib. addit codex Oxon. existimassem me inexpugnabilem esse. XX. Cognoscite igitur, filii mei, quod duo spiritus vacant homini, spiritus veritatis, et spiritus erroris; et medius est spiritus intellectus mentis, cujus est, quo vult inclinare. Et quæ sunt veritatis, et quæ sunt erroris, scripta sunt super pectus hominis, et unumquoque eorum cognoscit Dominus. Et non est tempus, in quo poterunt latere hominum opera; quoniam ea in pectore ossium inscripta sunt coram Domino. Et spiritus veritatis testimonium perhibet de omnibus, et accusat omnia; et adustus est qui peccat ex proprio corde, et levare faciem non potest ad judicem. XXI. Et nunc, filii mei, diligite Levi, ut permaneatis; et non efferamini super ipsum, ut non dise pereatis. Mihi enim dedit Dominus regnum, et illi sacerdotium, et subjecit regnum sacerdotio. Mihi dedit quæ in terra; illi vero, quæ sunt in cœlis. Ut supereminet coelum terra, ita supereminet Dei sacerdotium regno quod est in terra. Etenim ipsum suprate elegit Dominus appropinquare ipsi, et comedere mensam ipsius, et primitias deliciarum fi liorum Israel et eris eis ut mare. Quemadmodum enim in mari justi et injusti hiemant, hi quidem captivi facti, hi vero ditati: ita et in te omne genus hominum, hi quidem periclitantur in captivitatem acti, hi vero ditantur rapientes. Quoniam qui regnant erunt sicut cete, deglutientes homines velut pisces: filias et filios liberos in servitutem redigent; domos, agros, greges, pecunias rapient; et multorum carnibus injuste corvos et ibices saturabunt, et proficient in malum in avaritia exaltati. Et erunt ut procellæ pseudoprophetæ, et omnes justos persequentur. XXII. a Inducet autem eis dominus divisiones inter se, et bella continua erunt in Israel, et in alienigenis consummabitur regnum meum, donec veniet salutare Israel, usque ad adventum Dei justitiæ, ut quiescat Jacob in pace, et omnes gentes Et ipse custodiet potestatem regni mei usque in sæculum. Juramento enim juravit mihi Dominus, non defecturum regnum meum e semine meo, omnibus diebus, usque in sæculum. XXIII. Multa autem tristitia mihi est filii mei, propter impudicitias, et sortilegia, et idololatrias, quas facietis in regnum, ventriloquos sequentes, divinationes et dæmonas erroris. Filias vestras cantatrices et publicas facietis, et immiscebimini abominationibus gentium; pro quibus ducet Dominus super vos famem et pestilentiam, mortem et gladium, ulciscentem obsidionem, et canes in dilaniationem, inimicorum et amicorum opprobria, Add. GRAB. omissa sequenti voce ID.

perditionem et talem occulodum, puerorum occi sionem, et uxorum ablationem, possessionum rapinam, terra desolationem, templi Dei incendium, vestri ipsorum servitutem in gentibus; et exscindent e vobis enuchos uxoribus suis, donec revertamini ad Dominum in integro corde, penitentes, et ambulantes in omnibus mandatis Dei, et visitet vos Dominus in misericordia, et reducat a captivitate inimicorum vestrorum. XXIV. «< Et post hæc orietur vobis astrum ex Jacob in pace, et exsurget homo ex semine meo, ut sol justitiæ, ambulans cum filiis hominum in mansuetudine et justitia, et quidquam peccati non invenientur in eo. Et aperientur super ipsum coli, ad effundendum Spiritum, benedictionem Patris sancti et ipse eflundet spiritum gratiæ super vos, et eritis ei filii in veritate, et ambulabitis in præceptis illius primis et ultimis. Hic est germen Dei Altissimi, et hic est fons in vitam omnis carnis. Tunc refulgebit sceptrum regni mei, et a radice vestra nascetur propago; et in eo ascendet virga justitia gentibus, ut judicet et salvet omnes invocantes Dominum. XXV. «Et post hoc resurget Abraham, et Isaac, et Jacob in vitam; et ego, et fratres mei principes, sceptrum vertrum in Israel erimus Levi primus, secundus ego, tertius Joseph, quartus Benjamin, quintus Simeon, sextus Isachar, et ita deinceps omnes. Et Dominus benedixit Levi; angelus faciei me; virtutes gloriæ Simeon; cœlum Ruben; Isachac terra; mare Zabulon; montes Joseph; tabernaculum Benjamin; luminaria Dan; delicia Nepthalim; sol Gad; olivo Aser: et erit unus populus Domini, et lingua una; et non erit amplius spiritus erroris Beliar, quoniam mittetur in ignem in sæculum. Et qui in tristitia mortui sunt, resurgent in gaudio; et quiin pauperpate propter Dominum, ditabuntur; et qui in inopia, saturabuntur; et quiininfirmitate, fortificabuntur; et qui propter Dominum mortui sunt, evigilabunt in vita. Et cervi Jacob current in exultatione, et aquila Israel volabunt in gaudio; impii vero tristabuntur, et peccatores lugebunt, et omnes populi glorificabunt Dominum in secula. XXVI. «Custodite igitur, filii mei, omnem legem Domini, quoniam spes est omnibus dirigentibus viam ejus.» Et dixit eis: «Centum decem et novem onnorum ego morior hodie in oculis vestris. Nemo me sepeliat in pretiosa veste, vel ventrem meum Desunt omnia et loco sequentis vocis posita vox GRAB. Desunt. ID. quæ lectio multo melior est, altera prorsus vitiosa. Neque enim uspiam alibi legitur; nec sequens anò ad aliquam vocem præcedentem referri potest. ID. Desunt in Oxionensi. Puto vero pro legendum pluraliter ut sequentia verba indicant. ID. Omissa omnia usque ad sive usque ad finem sequentis paragraphi. Ip. Lego potius ID.

TESTAMENTUM ISACHAR. reducite me in Hebron vobiscum.» Et cum hæc dixisset, obdormivit Judas; et fecerunt filii ejus secundum omnia quæ mandavit eis, et sepelierunt eum in Hebron cum patribus suis. rescindat, quoniam hæc facturi sunt regnantes. Et CAPUT V. Testamentum Isachar, de simplicitate. I. Transcriptum verborum Isachar.Cum vocasset inios suos, dixit eis: «Audite filii Isachar patrem vestrum, auribus percipite verba dilecti a Domino. Ego sum natus quintus filius Jacob, in mercede mandragorarum. Ruben enim attulit mandragoras ex agro, et præobvians Rachel accepit eas. Flevit autem Ruben, et in voce ipsius exivit Lia mater mea.Mandragoræ autem erant mala odorifera, quæ & producit terra Aram in excelso sub velle aquarum. GRAB. et quidem recte, unde et Latinam versionem correxi. ID. ID. nominum instar simplicium in os desinentium; sed paulo inferius leges et In Vet Test. et apud profanos scriptores solummodo vel invenitur. Unde hoc in loco corrigendum puto DRACH. Dixit autem Rachel «Non dabo hæc tibi,quoniam erunt mihi pro filiis.» Erant autem mala duo. Et dixit Lia: «Sufficiat tibi,quoniam accepisti virum virginitatis meæ; num et hæc accipies?» illa vero dixit: «Ecce, sit Jacob tibi nocte hac pro mandragoris filii tui. Dixit autem ei Lia: «Ne jactes, et ne glorieris; meus enim est Jacob, et ego uxor juventutis ejus.» Rachel vero dixit: «Quid igitur? quoniam mihi primo copulatus est, et propter me servivit patri nostro annis quatuordecim. Quid tibi faciam, quoniam multiplicatus est dolus et astulia hominum, et dolus procedit in terra? Si autem secus esset, non utique tu videres faciem Jacob; non enim uxor ipsius tu es, sed in dolo pro me inducta es. Et seduxit me pater meus, et transferens me nocte illa, non permisit me videre; quoniam si fuissem illic, non factum fuisset hoc.» Et dixit Rachel Accipe unam mandragoram, et pro una in mercedem do tibi eum in una nocte.» Et cognovit Jacob Liam, et concipiens me peperit; et propter mercedem vocatus sum Isachar. II. «Tunc apparuit Jacob angelus Domini, dicens, quod duos filios Rachel pariet, quoniam rem spuit coitum viri, et elegit continentiam. Et nisi Lia mater mea pro coilu reddidisset duo mala,octo filios paritura fuisset; propter hoc sex peperit,duos vero Rachel, quoniam in mandragoris visitavit eam Dominus. Scivit enim, quod propter filios voluit coire cum Jacob, et non propter desiderium voluptatis. Apponens enim et in crastino reddidit Jacob, ut acciperet et aliam mandragoram. Propter hoc in mandragoris exaudivit Dominus Rachel; quoniam et desiderans eas,non comedit, sed GRAB. ID. ID. ID. ID. ID. ID. Sic et paulo post. Ib.

reposuit eas in domo Domini, offerens sacerdoti Altissimi, qui erat in tempore illo. III. «Quando igitur factus sum vir, filii mei, ambulavi in rectudine cordis, et factus sum agricola patrum meorum,et fratrum meorum, et attuli fructus ex agris secundum tempus eorum,et benedixit mihi pater meus, videns quod in simplicitate ambulabam. Et non eram perscrutator in actibus meis,neque perniciosus et invidens proximo meo; non oblocutus sum alicui, neque vituperavi vitam hominis ambulans in simplicitate oculorum. Propter hoc triginta annorum accepi mihimet uxorem, quoniam labor devoraverat fortitudinem meam. Et non animadvertebam voluptatem mulieris, sed per laborem somnus meus circumdedit me, et semper gavisus est in simplicitate mea pater meus. Si quid enim laborabam, omnem fructum et omne primum germen primum per sacerdotem Domino offerebam, deinde patri meo, et tunc ego Et Dominus duplicavit bona in manibus meis. Scivit autem et Jacob, quod Deus cooperatur simplicitati meæ:omni enim pauperi et omni afflicto tribuebam terræ bona in simplicitate cordis. p IV. «Et nunc audite me, filii, et ambulate in simplicitate cordis, quoniam novi in ipsa omne beneplacitum Domini. Simplex aurum non concu piscit, proximum non circumvenit, cibos varios non appetit, vestem diversam non vult, tempora longa sibi non prascribit vivere,sed solum recipit voluntatem Dei; et spiritus erroris nil valebunt adversus eum. Non enim novit recipere pulchritudinem mulieris, ut non in perversione coinquinet " mentem suam; non zelus in consiliis ejus superveniet, non invidia liquefacit animam ejus, neque lucrum in insatiabilitate excogitat; sed ambulat in rectitudine vitæ, et omnia videt in simplicitate, non recipiens oculis malignitates ab errore mundi, ut non videat perverse aliquod mandatorum Dei. V. «Custodite igitur, filii mei, legem Dei, et simplicitatem possidete,et in innocentia ambulate, non nimis curiose scrutantes mandata Domini, et proximi actiones; sed diligite Dominum et proximum, pauperis et infirmi miseremini. Supponite dorsum vestrum ad agrum colendum, et laborandum in operibus terræ, secundum unamquamque agriculturam dona cum gratiarum actione Domino, offerentes; quoniam in primis germinibus fructuum terræ benedixit tibi Dominus, sicut benedixit omnibus sanctis, ab Abel usque ad hoc tempus. Non enim datur tibi alia pars,quam pinguedinis terræ, cujus in doloribus sunt fructus; quoniam et pater noster Jacob in benedictionibus terræ et primitiarum fructuum benedixit mihi. Et Levi et Judas GRAB. add. GRAB. Et tunc ego. Hic aliquid desse videtur. ID. ID. Ib. ID.

TESTAMENTUM ZABULON. glorificati sunt a bomino in filiis Jacob. Etenim Deus hæreditatem assumpsit ex illis; et huic quidem dedit sacerdotium, huic vero regnum. Eis ergo obedite, et in simplicitate patris vestri ambulate; quoniam et Gad datum est perdere tentationes supervenientes Israel. VI. «Novi vero, filii mei, quod in extremis temporibus derelinquent filii vestri simplicitatem et adhærebunt avaritim; et dimittentes innocentiam, appropinquabunt malignitati; et derelinquentes mandata Dei, adhærebunt Beliar; et dimittentes agriculturam, sequentur perniciosa consilia sua, et dispergentur in gentibus, et servient inimicis suis. Et vos igitur hæc dicite filiis vestris, ut si peccent, velociter revertantur ad Dominum; quoniam mi sericors est, et eripiet eos, ut revertantur in terζ' b ram suam. puto legendum, uti Robertus legisse videtur; licet Oxoniensis pariter ac Cantabrigiensis codex habeat ID. ID. ID. Desunt. Ib. ID. ID. Deest. ID. VII. «Centum viginti duo annorum sum ego; et non cognovi super me peccatum in mortem. Præter uxorem meam, non cognovi aliam; non fornicatus sum in elatione oculorum; vinum in aberrationem non bibi; omne desiderabile proximi non desideravi; dolus non factus est in corde meo; mendacium non ascendit per labia mea. Omni homini dolore cruciato congemui, et pauperi dedi pa nem meum. Non comedi solus; terminum non solvi; pietatem feci in omnibus diebus meis, et veritatem.Dominum dilexi in tota fortitudine mea; similiter et omnem hominem dilexi,ut filios meos. Hæc et vos faciatis, filii mei, et omnis spiritus Beliar fugiet a vobis; et omnis actio perniciosorum hominum non dominabitur vobis; et omnem agrestem feram servituti subjicietis, habentes vobiscum Deum coeli; ambulantes cum hominibus in simplicitate cordis.» Et mandavit eis, ut reducant eum in Hebron, et illic eum sepeliant in spelunca cum patribus suis. Et extendit pedes suos, et mortuus est quintus (filius Lia), in senectute bona, omne membrum habens sanum, et potens dormivit somnum perpetuum. CAPUT VI. Testamentum Zabulon, de commiseratione et misericordia. I. Transcriptum Zabulon, quod disposuit filiis suis centesimo decimo quarto anno vitæ suæ, post duos annos mortis Joseph. Et dixit eis: «Audite me, filii Zabulon,attendite verbis patris vestri. Ego tam in Oxoniensi, quam Cantabrigiensi codice habeatur quamvis in illo ultima pars hujus vocis deleta sit, quod error chronologicus deprehenderetur.Ruben enim frater natu maximus, eodem quo Zabulon anno, secundo scilicet post mortem Josephi, defunctus dicitur supra Testam. I, § 1. Atqui is ibidem mortuus dieitur 125 anno vitæ ipsius.Non igitur Zabulon,frater junior, annum 150 attingere potuit, sed utique 114 anno mortuus est, ut Latini codices, manuscripti pariter ac impressi, habent. Sed in his male 32, pro duobus legendum, licet his positi sunt. ID.

sum Zabulon, datio bona genitoribus meis. Cum enim genitus essem, valde auctus est pater noster et gregibus et armentis,quando in variis virgis habuit sortem. Non novi, filii mei, quod peccavi in diebus meis, præterquam mente; neque recordor, quod iniquitatem feci, præter ignorantiam quam feci in Joseph, quoniam celavi cum fratribus meis, ut non dicerem patri meo quod factum erat. Et flevi multum in abscondito timui enim fratres meos, quoniam conspirabant omnes simul, ut si quis revelaret mysterium, occiderent eum gladio. Verumtamen, quando volebant occidere eum,multa testificatus sum eis cum lacrymis, ut non facerent iniquitatem hanc. II. «Venerunt enim Simeon et Gad in Joseph, ut occiderent eum; et cadens super faciem Joseph, dixit eis: «Miseremini mei, fratres mei, miseremini viscerum Jacob patris nostri. Ne injiciatis in me manus vestras, ad effundendum sanguinem innocentem, quoniam non peccavi in vos. Si vero peccavi, in disciplina erudite me; manum autem vestram ne inferatis propter Jacob patrem nostrum.» Ut autem dixit verba hac, miseratione commotus sum, et incepi flere, et hepata mea resoluta sunt in me, et omnis subsistentia viscerum meorum laxata est super animam meam. Flevit autem et Joseph, et ego cum ipso,et intremuit cor meum, et juncture corporis mei expaverunt, et non potui stare. Et videns me flentem cum eo, et illos supervenientes ad occidendum eum, refugit post me,deprecans ipsos. Exsurgens autem Ruben dixit:«Fratres, ne occidamus eum, sed projiciamus eum in unum lacuum horum siccorum, quos foderunt patres nostri,et non invenerunt aquam.» Propter hoc enim prohibuit Dominus ascendere aquam in eis, ut fieret protectio Joseph. Et fecit Dominus ita, donec vendiderunt eum Ismaelitis. III. «Etenim in pretio Joseph ego non communicavi filii; sed Simeon, et Gad, et alii sex fratres nostri accipientes pretium Joseph, emerunt calceamenta sibi ipsis, et uxoribus suis, et filiis suis, dicentes: «Quoniam pretium sanguinis est fratris nostri hoc, ne comedamus ipsum, sed conculcatione conculcemus ipsum, pro eo quod dixit, se regnaturum super nos; et videamus quid portendant somnia ejus.» Propter hoc in scripturis legis Enoch scriptum est, non volenti suscitare add. GRAB. Alludit ad verba matris Liæ, quæ protulisse dicitur, quando eum enixa erat, Genes. xxx, 20: Bonam portionem largitus est mihi Deus: etiam hac vice habitabit maritus meus mecum, eo quod genuerim ei sex filios: et idcirco appellavit nomen ejus Zabulon.Consule interpretes in hune locum. ID. ID. ID. Communicavi. Id est nullam partem ejus accepi. ID. ID. Idem legitur Deuteronomii xxv, 7 seq. ac proinde notanda convenientia inter legem Moysis, et eam quæ Enocho auctori ascripta est. Cæterum quod Christus de circumcisione dixit Joan. vii, 22, eam non ex Moyse, sed ex patribus esse, id de præcepto quoque suscitandi fratri seminis verum esse colligitur ex Genes. XXXVIII, 9; adeoque nec vero est absimile ritum calcei detrahendi et exspuendi in

TESTAMENTUM ZABULON. semen fratri suo, solvendum calceamentum, et faciem ejus, qui fratris nomen propagare recusaverit, jam olim usitatum fuisse; sicut alia excalceatio, qua propinquus alteri suo cedebat, mos antiquus in Israel fuisse dicitur, Ruth. iv, 7. ID. male. ib. Omissum. ID. ID. Portam. Atrium, Josephi scilicet; hoc enim vox denotat ID. Vide notam sequentem. Adde ex Οxon. conspuendum in faciem. Et fratres Joseph non voluerunt vitam fratris eorum: Et Dominus solvit eis calceamentum Joseph ante portam et ita adoraverunt Joseph. Etenim venientes in Egyptum, soluti sunt a pueris Joseph, secundum typum Pharaonis. Non solum autem adoraverunt eum, sed etiam consputi sunt, confestim procidentes coram eo: et sic confusi sunt coram Egyptiis. Post hæc enim audierunt Egyptii omnia mala quæ fecimus Joseph. IV. «Post hæc apposuerunt illi (fratres) cibum, ut comederent. Ego enim per duos dies et duas noctes non gustavi (cibum), miseratus Joseph. Et Judas non comedit cum eis; intendebat autem in lacum, quoniam timebat, ne resilientes Simeon et Gad interficerent eum. Et videntes me non comedentem, posuerunt me custodire ipsum, quousque venditus est. Fuit autem in lacu tres dies et tres noctes, et ita venditus est impastus. El audiens Ruben, quod venditus esset absente eo, circumscissus plorabat, dicens: Quomodo videbo faciem Jacob patris mei? Et accipiens argentum cucurrit ad mercatores, et neminem invenit: dimittentes enim viam magnam, ambulaverunt per asperos sinus in via compendiaria: et non comedit Ruben panem in die illa. Accedens igitur Dan dixit ei «Ne fleas, neque tristeris; inveni enim quid dicamus patri nostro Jacob. Occidemus hircum caprorum, et tingemus tunicam Joseph, et dicemus Cognosce, si tunica filii tui sit ista;» tunica enim patris nostri exuerunt Joseph, cum vendituri essent eum, et induerunt eum vestimentum vetus servi. Tunicam vero habuit Simeon, et noluit dare eam, volens gladio suo discindere eam, iratus quod viveret, et non occidisset eum. Exsurgentes autem adversus eum omnes simul diximus: «Quod si non des, dicimus, quod tu solus fecisti hoc malum in Israel.» Et ita dedit eam; et fecerunt, sicut dixit Dan. V. «Et nunc, filii mei, annuntio vobis custodire mandata Domini, et facere misericordiam in proximum, et viscera commiserationis ad omnes habere, non solum ad homines, sed et ad irrationalia. Propter hæc enim benedixit mihi Dominus, et, omnibus fratribus meis agrotantibus, ego sine agritudine evasi; novit enim Dominus uniuscujusque propositum. Habete ergo misericordiam in visceribus vestris, filii mei, quoniam ut aliquis ID. ID. Forte quamvis et Oxoniensis codex habeat Ms. Trin. In. ID. omisso Pouβήμ. ID. add. ID. Add. ID. ID.

faciet proximo suo, ita et Dominus faciet ei. Etenim filii fratrum meorum ægrotabant, moriebantur propter Joseph, quoniam non fecerunt misericordiam in visceribus suis; filii autem mei sine ægritudine custoditi sunt, sicut novistis. Et quando eram in Chanaan, in littore venatus sum venatione piscium Jacob patri meo; et multis suffocatis in mari, ego illasus permansi. VI. «Primus ego feci scapham in mari navigare, quoniam Dominus dedit mihi intellectum et sapientiam in ipsa et dimisi lignum post ipsam, et velum extendi in ligno recto, in medio; et in ipsa perambulans littora, piscabar pisces domui patris mei, usquequo venimus in Egyptum: et ex venatione mea omni homini peregrino miseratus dabam. Si vero erat peregrinus, vel agrotans, vel senex, coquens pisces, et bene ea (eos) apparans, secundum uniuscujusque necessitatem afferebam omnibus, colligens et compatiens. Propter hoc et Dominus multos pisces fecit me venari. Qui enim tribuit proximo, accipit multiplicata a Domino. Quinque annis piscatus sum, omni homini quem videram tribuens, et omni domui patris mei sufficiens. In æstate piscabar; in hieme autem pascebam gregem cum fratribus meis. VII. «Nunc annuntiabo vobis quæ feci. Videbam afflictum in nuditate hiemis; et ipsius misertus, furatus vestimentum ex domo mea abscondite, dedi afflicto. Et vos igitur, filii mei, ex his quæ tribuit vobis Deus, indifferenter omnium miserentes, misericordiam facite, et tribuite omni homini in hono corde. Si vero non habetis in occasione dare indigenti, compatiamini in visceribus misericordiæ. Novi quod manus mea non invenit in præsens tribuere indigenti, et amplius septem stadiis ambulans cum ipso, flebam; et viscera mea versa sunt super ipsum in compassionem. VIII. «Et vos igitur, filii mei, habete viscera compassionis in omnem hominem in misericordia, ut et Deus vobis propitius misereatur vestri quoniam et in extremis diebus Deus mittet misericordiam suam in terram: et ubi invenerit viscera misericordiæ, in ipso habitabit. Quantum enim homo miseretur proximi, tantum Deus ipsius. Quando enim descendimus in Egyptum,Joseph non recordatus est mali in nos; me vero videns, mi sertus est. In quem inspicientes et vos, immemores malorum efficiamini, filii mei, et diligite vosmet invicem, et ne animadvertatis unusquisque maliΤῇ. GRAB. Zabulon itaque connumerandus variis heroibus, qui se inventores artis nauticæ fuisse jactarunt, vel ab aliis tales crediti sunt; et addendus iis, quos Polydorus Vergilius lib. II De inventoribus rerum, cap. 15, Salmuthus in Pancirolum tit. x De Pyxidecula nantica, et Cornelius a Lapide aliique commentatores in Sapientiæ Salomonis cap. xiv, v. 1 seqq. nominarunt. Ex quibus patebit, Zabulone antiquiorem esse artem nauticam, ejusque originem ad Noe saltem referendam esse. ID. Hac omnia omissa sunt in codice Oxoniensi usque ad ista sequentis paragraphi verba: ID. Ms. ID. Legendum ID. etc. Idem monitum Herma dabatur

TESTAMENTUM DAN. tiam fratris sui, quoniam hoc dividit unitatem, et omnem consanguinitatem dispergit, et animum perturbat. Memor enim mali viscera misericordiæ non habet. «Attendite aquis, quoniam cum simul moventur, lapides, ligna, arenam detrahunt; si vero in multas dividantur, terra exterminat eas, et fiunt neglecta. Et vos, si dividamini, eritis ita. Ne scindamini in duo capita, quia omne quod fecit Deus, caput unum habet. Dedit duos humeros, pedes, manus; sed omnia membra uni capiti obediunt. Novi in scriptura patrum meorum, quod in ultimis diebus recedetis a Domino, et divisi eritis in Israel, et duos reges sequemini, et omnem abominationem facietis, et omne idolum adorabitis, et captivos abducent vos inimici vestri,et sedebitis in nationibus in omnibus infirmitatibus,et tribulationibus,et doloribus anima.Et post hæc recordabimini Domini, et resipicetis, et convertet vos, quoniam clemens est et misericors, non imputans malitiam filiis hominum; quoniam caro sunt, et spiritus erroris seducunt eos in omnibus actionibus suis. Et post hæc orietur vobis ipse Dominus, lumen justitiæ, et sanitas et misericordia in pennis ejus. Ipse redimet omnem captivitatem filiorum hominis a Beliar, et omnis spiritus erroris conculcabitur; et convertet omnes gentes in æmulationem ejus; et videbitis Deum in forma hominis, quem elegerit Dominus; Jerusalem nomen ei. Et rursus in malitia sermonum vestrorum ad iracundiam provocabitis eum, et abjecti eritis usque ad tempus consummationis. Visione r, § 3, his verbis: «Tu autem, Herma, noli meminisse injuriarum filiorum tuorum. Memoria enim injuriarum mortem operatur, oblivio vero carum vitam æternam.» GRAB. addit codex Oxon. ID. add. ID. ID. PATROL. GR. II. «Et nunc, filii mei, ne contristemini, quoniam morior ego; neque concidatis, quoniam relinquo vos. Resurgam enim in medio vestri, velut dux in medio filiorum suorum, et lætabor in medio tribus meæ, quotquot custodierunt legem Domini, et mandata Zabulon patris eorum. Super impios vero inducet Dominus ignem æternum, et perdet eos usque in generationes. Ego in requiem meam confugio,sicut patres mei: vos autem timete Dominum Deum vestrum, in omni fortitudine, omnibus diebus vitæ vestræ. Et cum hæc dixisset, dormivit somno bono, et posuerunt eum filii ejus theca; postea vero reducentes eum in Hebron, sepelierunt cum patribus ejus. CAPUT VII. Testamentum Dan, de ira et mendacio. I. Transcriptum verborum Dan, quæ dixit filiis suis in ultimis diebus suis. Centesimo vicesimo quinto anno vitæ suæ vocans tribum suam, dixit ID. etc. Alludit ad Malachia IV, 2. ID. habet codex Oxon. multo concisius. ID.

«Audite, filii Dan, sermones meos, attendite ve bis oris patris vestri. Probavi in corde meo et in omni vita mea, quod res bona est et Deo grata, veritas cum justa actione; et quod perniciosum est mendacium, et ira, quoniam omnem malitiam hominem edocent. Confiteor vobis hodie, filii mei, quod in corde meo lætatus sum de morte Joseph, viri veracis et boni, et gaudebam in venditione Joseph, quoniam supra nos pater eum diligebat. Spiritus enim zeli et elationis dixit mihi: «Et tu es filius ejus.» Et unus spirituum Beliar cooperabatur mihi, dicens: «Accipe gladium hunc, et cum eo occide Joseph; et diliget te pater tuus, mortuo eo.» Hic est spiritus iræ, suadens mihi, ut sicut pardalis devorat hædum, ita devorarem Joseph.Sed Deus Jacob patris mei non immisit eum in manus meas, ut invenirem eum solum; neque permisit " iniquitatem hanc facere, ut solvantur duo sceptra in Israel. II. «Et nunc, filii mei, ego morior, et in veritate dico vobis, quod si non custodiatis vosmetipsos a spiritu mendacii et iræ, et diligatis veritatem et longanimitatem, disperibitis. Cacitas est in ira,filii mei, et nemo iracundus videt faciem in veritate; quoniam seu pater, sive mater sit, ut hostibus attendit eis; si sit frater, non novit; si propheta Domini, non obedit; si justus, non aspicit; amicum non cognoscit. Circumponit enim ei spiritus iræ retia erroris, et excæcat naturales oculos ejus, et per mendacium obtenebrat mentem ejus, et propria visionem tribuit ei. In quo autem circumponit oculos ejus? In odio cordis, et dat ei cor proprium adversus fratrem in invidiam. III. «Perniciosa est ira, filii mei; etenim ipsi animæ ipsa fit anima; et corpus quidem iracundi proprium sibi facit, animæ autem dominatur, et tribuit corpori potentiam propriam, ut faciat omnem iniquitatem; et cum jum operata fuerit anima, justificat quod operatum est, quia non videt. Propter hoc qui iratus est, si quidem sit potens; triplicem habet potentiam in ira: unam quidem per potentiam et auxilium ministrantium; secundam autem per divitias, persuadens et vincens in injustitia; tertiam naturalem habens corporis, et per seipsum operans malum. Si autem debilis sit qui irascitur, duplicem habet potestatem, præter cam quæ est nature; adjuvat enim eis ira semper in omisso et sive potius GBAB. Ut. Ne, potius legendum juxta Graec. Oxon. ID. Huic loco lux affunditur in not. 3 ad Clementis Rom. Epist. 1, cap. 31. Patrol. Gr. t. I col. add. GRAB. Quid est hoc videns ciem? Hebraice dicitur videre faciem pro familiariter et amice, aut submisse, aliquem adire, vel cum eo colloqui. Cf. text. Hebr. Gen. xxxn, 21, et Gesenii Thesaurum ad vocem DD n° 1, h. DRACH. omissa sunt. GRAB. ID. ID.

TESTAMENTUM DAN. quitate. Hic spiritus semper cum mendacio a GRAB. Ib. ID. ID. ID. ID. Desunt omnia usque ad tris Satanæ ambulat, ut in crudelitate et mendacio fiant actus ejus. IV. «Quapropter intelligite potentiam iræ, quoniam vana est. In sermone enim exacerbat primum; deinde in operibus fortificat stimulatum, et in damnis amaris conturbat consilium ejus: et ita exsuscitat in ira magna animam ejus.Quando igitur loquitur aliquis adversum vos,ne moveamini in iram; et si quis laudet vos ut bonos, ne elevemini, neque transmutemini vel in delectationem,vel in rigorem vultus. Primum enim delectat auditum, et ita exacuit mentem, ut intelligat quod exprobratum est et tunc iratus existimat juste irasci.Si in jacturam aut perditionem aliquam incideritis,filii,ne tumultuemini; quoniam hic spiritus concupiscere facit quod perditum est, ut irascatur per desiderium.Si autem jacturam patiemini voluntarie, ne contristemini;a tristitia enim suscitaturira cum mendacio. Est autem malum duplicem habens faciem,ira cum mendacio, et colloquuntur mutuo, ut conturbent consilium: turbata autem anima continue recedit Dominus ab ipsa, et dominatur ei Beliar. V. «Custodite ergo, filii mei, mandata Domini, et legem ejus servate; recedite autem ab ira, et odio habete mendacium,ut Dominus habitet in vobis, et fugiat a vobis Beliar. Veritatem loquamini unusquisque ad proximum suum, et non incidetis in iram et turbationes; sed eritis in pace,habentes Deum pacis; et non pravalebit adversum vos bel lum.Diligite Dominum in omni vita vestra, et vosmet invicem in veraci corde. Novi enim, quod in ultimis diebus recedetis a Domino, et offendetis Levi, et Judæ resistelis; sed non superabitis eos. Angelus enim Domini ducit utrosque, quoniam in ipsis stabit Israel. Et cum recedetis a Domino, in omni malitia ambulabitis, facientes abominationes gentium, scortantes cum mulieribus iniquorum, et in omni malitia spirituum erroris operantium in vobis. Legi enim in libro Enoch justi, quod princeps vester est Satanas, et quod omnes spiritus fornicationis et superbiæ Levi obedient,ut insidientur filiis Levi,et faciant eos peccare coram Domino. Εt filii mei appropinquant Levi, et simul peccant cum eie in omnibus et filii Judæ erunt in avaritia,rapientes aliena ut leones. Propter hoc abducemini cum eis in captivitatem, et illic recipietis omnes plagas Egypti, et omnes pravitates gentium: et ita. revertentes ad Dominum misericordiam consequemini,et ducet vos in sanctificationem ejus,clamans vobis pacem.Et orietur vobis ex tribu Juda et Levi salutare Domini: et ipse faciet adversus Beliar prælium, et ultionem victoria dabit terminis vefinem hujus paragraphi. ID. Hine in Oxon. et Cantab. codice clausula deesse videtur ID. Omnia in Ox. cod. desunt usque ad ista sequentis paragraphi verba ΙD.

stris.Et animas sanctorum captivas liberabit a Be liar, et convertet corda incredula ad Dominum, et dabit invocantibus eum pacem æternam,et requiescent in Eden sancti, et in nova Jerusalem lætabuntur justi, quæ erit in glorificationem Dei usque in sæculum.Et non amplius sustinebit Jerusalem desolationem,neque captivus ducetur Israel; quoniam Dominus erit in medio ejus, cum hominibus conversatus, et sanctus Israel regnans super ipsos in humilitate et paupertate: et qui credit in eum, regnabit in veritate in coelis. VI. «Et nunc timete Dominum, filii mei, et at tendite vobismetipsis a Satana et spiritibus ejus. Appropinquate autem Deo,et angelo excusanti vos; quoniam hic est mediator Dei et hominum, in pacem Israel.Contra regnum inimici stabit; quapropter studet inimicus subvertere omnes invocantes Dominum. Novit enim, quod in qua die crediderit Israel, consummabitur regnum inimici. Ipse angelus pacis fortificabit Israel,ne incidat in finem malorum.In tempore autem iniquitatis Israel recedet ab eis Dominus, transibit post facientem voluntatem ipsius, quoniam nulli angelorum erit ut ei. Nomen ejus erit in omni loco Israel et in gentibus Salvator. Conservate igitur vosmetipsos, filii mei, ab omni opere pernicioso, et abjicite iram et omne mendacium,et diligite veritatem et longanimitatem, et quæ audivistis & patre vestro,tradite et vos aliis a vestris, ut recipiat vos Pater gentium erit enim verax et longanimis, mansuetus et humilis, et docens per opera legem Del. Discedite ergo ab omni injustitia, et adhærete justitiæ legis Domini.Et sepelite me prope patres meos.» VII. Et cum hæc dixisset, osculatus est eos, et dormivit somnum perpetuum. Et sepelierunt eum filii ejus; et post hæc reduxerunt ossa ejus prope Abraham, Isaac et Jacob. Quemadmodum vero prophetavit eis Dan,quod legem Dei sui neglecturi essent, et abalienati forent a terra hæreditatis ipsorum, et a genere Israel, et patria ipsorum; ita et factum est. CAPUT VIII. Testamentum Nephthalim, de naturali bonitate. I. Transcriptum testamenti Nephthalim de his, quæ disposuit in tempore finis sui, in anno centesimo tricesimo vitæ suæ. Convenientibus filiis suis in septimo mense, quarta die mensis, ipso sano exsistente,fecit coenam ipsis et potum magnificum. Sic Baruch, Vulg. Post hæc in terris visus est, et cum hominibus conversatus est. Quo sane horum Testamentorum auctorem respexisse nihil dubito. Adde 7. GRAB. addit cod. Oxon. Io. deest. ID. omissis ID. add. in ms. Trin. Io. ID.

TESTAMENTUM NEPHTALIM. Et postquam excitatus est a somno mane, dixit lis: «Morior:» et non crediderunt ei. Et benedicens Domino, confirmavit, quod post hesternam cœnam moreretur. Incoepit igitur dicere filiis suis «Audite, filii mei, filii Nepthalim, audite sermones patris vestri. «Ego natus sum a Balla: et quoniam astute fecit Rachel, et dedit pro seipsa Ballam Jacob, et super femora Rachel peperit me; propter hoc vocatus sum Nephthalim. Et dilexit me Rachel, quoniam super femora sua natus sum; et specie tenerum exsistentem osculata est me, dicens «Videam fratrem tuum ex ventre meo secundum te.» Unde et similis mei erat in omnibus Joseph, secundum petitiones Rachel. Mater autem mea est Balla, filia Ruthæi, fratris Deboræ, nutricis Rebeccæ; quæ Balla in una die nata est, in qua et Rachel. Ruthus vero ex genere Abraham erat,Chaldæus, Deum venerans,liber et nobilis. Et cum esset captivus, emptus est a Laban; et dedit ei Enam ancillam suam in uxorem; quæ peperit filiam,et vocavit eam Zelpham, cognomine castelli in quo captivus erat. Deinde peperit Ballam, dicens: Noviter festinans filia mea. Confestim enim nata festinavit lac sugere. G 14 Sap. xΙ. 21. 16 Sap. xv, 7. 14 Heb. iv. 13. Peculiarem rationem nominis Nephthalim assignat auctor noster, diversam ab ea quæ a Moyse, Genes. xxx, 8, traditur, ac proinde haud approbandam. Genuinum autem sensum hujus nominis, e: verborum Moysis de eo, dabunt commentatores in citatum locum Geneseos. GRAB. ID. ID. II. Et quia pedibus levis eram, ut cervus, ordinavit me pater meus Jacob in omnem missionem et annuntiationem; et ut cervo mihi benedixit. Quemadmodum enim figulus novit vas,quantum capit,et ad ipsum fert lutum; ita et Dominus ad similitudinem spiritus facit corpus, et ad potentiam corporis spiritum imponit, et non est jam una tertia ex uno capillo; pondere enim et mensura et regula 14, omnis creatura Altissimi (consistit). Et sicut novit figulus uniuscujusque usum, quibus rebus sufficere queat 18; ita et Dominus novit corpus, usquequo sufficiat in bono, et quando incipit in malo. Quoniam non est ulla creatura,nec ulla cogitatio,quam non cognovit Dominus 16; omnem enim hominem creavit ad imaginem suam. Sicut fortitudo ejus, ita et opus ejus; et sicut mens ejus, ita et opus ejus; et sicut præelectio ejus, ita et actus ejus; sicut cor ejus, ita et os ejus; sicut oculus ejus, ita et somnus ejus; sicut anima ejus,ita et sermo ejus, vel in lege Domini, vel in lege Beliar. Et sicut divisum est intermedium lucis et tenebrarum, visus et auditus: ita divisum est intermedium viri et viri, et intermedium mulieris et mulieris; et non est dicendum, quod ulla in re faciei vel similium ID. ID. ID. desunt. Ib. omissa. ID. ID. Omnia omissa usque ad ID.

quid præstet Gmnia enim in ordine fecit Deus bona: quinque sensus in capite, et collum copulavit capiti, et capillos ad gloriam 17; deinde cor ad prudentiam, ventrem ad secretionem stomachi 18, calamum ad sanitatem, hepar ad iram, fel ad amaritudinem, ad risum splenem, renes ad astutiam, lumbos ad virtutem, costas ad positionem, spinam ad fortitudinem, et quæ deinceps. Ita igitur, filii mei, in ordine sitis in bona, in timore Dei 19, et nihil inordinatum facite in contemptu neque extra tempus suum. Quoniam si dicas oculo, audire non potest: ita neque in tenebris poteritis facere opera lucis. III. Ne igitur festinate in avaritia corrumpere actus vestros, vel in sermonibus vanis seducere p animas vestras, quoniam tacentes in munditia cordis poteritis voluntatem Dei tenere, et abjicere voluntatem diaboli. Sol et luna et stellæ non mutant ordinem suum 21: ita et vos ne mutetis legem Dei in inordinatione actuum vestrorum.Gentes errantes et derelinquentes Dominum, mutaverunt ordinem suum, et secuti sunt lapides et ligna sequentes spiritum erroris. Vos autem non sic, filii mei, cognoscentes in firmamento, in terra, et in mari, et in omnibus creatnris, Dominum qui fecit hæc omnia, ut non efficiamini sicut Sodoma, quæ immutavit ordinem naturæ sum. Similiter autem et Vigiles immutaverunt ordinem naturæ ipsorum, quibus maledixit Dominus diluvio, propter ipsos ab habitatione et fructibus ordinans terram inhabitabilem. 17 1 Cor. XI, 7. 18 Eccle. XII, 3, seq. 19 1 Cor. 40. XXXVIII, 33; Jer. xxxi, 35. 22 Judæ v, 7. Ulla in re faciei vel similium quid præstet. Ita sonat antiqua versio Roberti, quam hic loci nefas est emendare. GRAB. Hic Græcus textus est corruptus, et unum alterumve verbum deest. ID. Hæc omnia usque ad in Οxoniensi codice transposita sunt et sequuntur post ID. ID. ID. [p. - Minime placet altera hac lectio ms. aliter distincta ac ea quam præ se fert textus Græcus a Grabio exhibitus. Optime vero illam se habere puto, quam præ oculis habuisse Robertum, indicat ejus versio. Nimirum non ad præcedentem vocem sed ad sequentem ut recte legit Grabius, referendus. GRAB. ID. deest. ID. add. ID. desunt. ID. Jam supra horum mentionem fecit auctor in Testamento Ruben, § v, per cos intelligens angelos: de quibus quæ utroque loco dixit, ex libro 1 Enochi et ista quidem parte desumpsit, 20 I Gor. XII, 16, seq. 21 Judic. v, 20; Job, quam Georgius Syncellus, sæc. VIII scriptor, in suam Chronographiam pag. 11 seqq., et 24 seqq. optimæ editionis Jacobi Goar, verbo tenus transtulit, amplissimis duobus fragmentis recitatis. Placet autem hic indicare plures, qui hanc pseudo-Enochi sententiam de angelorum cum mulieribus commercio amplexi sunt. Accipe clarissima nomina Judæorum, Philonis lib. De gigantibus, et Josephi lib. 1 Antig. Jud. cap. 4, nec non Christianorum, Justini Martyris Apol. [(uti vulgo dicitur), p. 44, A, et Apol. II (quæ revera, fuit prima), p. 55, D; Athenagoræ in Legatione pro Christianis, p. 27 et seq.; Clementis Alex. lib. 1 Stromat., p. 450, D, et lib. v, p. 550, B; Tertulliani lib. De idololatria, cap. 9; De habitu muliebri, cap. 2; De cultu feminarum, cap. 10; De velandis virginibus, cap. 7, et lib. v adversus Marcionem, cap. 18; Cypriani lib. De disciplina et habitu virginum, § 54, etc. ID. - Lectorem suum Grabius hic remittit ad pag. 347 seqq. ubi ex editione Goari emendata et illustrata recitat fragmenta illa duo libri 1 pseudo-Enochi, quæ posteritati Syncellus servavit. Nos brevitati studentes ea consulto præterimus. Adeat lector, si placet, Grabium 1. c. vel Fabricium qui ea ex Grabio descripsit in Cod. pseudepigr. Vet. Test. tom. I, pag. 179 seq. Quibus addas velim observata Rich. Simonio Biblioth. Crit. tom. II, p. 229 seq. Omissa. GRAB. Desunt In.

TESTAMENTUM NEPHTALIM. 23 Ephes. 11, 17. 24 Habac. III, 11. Vox non legitur in ms. Cantabr. GRAB. ID. Omissa omnia. Add. ID. ID. deest. ID. ID. ID. -- Richardus Simonius qui hæc Testamenta contulit cum ms. bibliothecæ Regia, testatur Biblioth. crit. tom. II, pag. 231, codicem exhibere Sed præstat, inquit, legere sic enim procul dubio legit episcopus Lincolniensis, cujus versio ita se IV. «Hæc dico, filii mei, quoniam legi in Scriptura sancta Enoch, quod et vos recedetis a Domino,ambulantes secundum omnem malitiam gentium et facietis secundum omnem iniquitatem Sodomorum. Et inducet vobis Dominus captivitatem et servietis illic inimicis vestris, et omni poena et tribulatlone comprehendemini, usquequo consumat Dominus omnes vos. Et postquam pauci effecti fueritis et minorati, revertemini et cognoscetis Dominum Deum vestrum; et convertet vos in terram vestram secundum multam misericordiam suam Et erit, cum venerint in terram patrum suorum, rursus obliviscentur Domini,et impie agent, et disperget eos Dominus super faciem universæ terre, usquequo venerit misericordia Domini,homo faciens justitiam et faciens misericordiam in omnes, qui longe sunt, et qui prope sunt 23. V. «In anno enim quadragesimo vitæ mem,vidi in montibus olei versus orientem Jerusalem, quod sol et luna steterunt 24. Et ecce Isaac pater patris mei dicit nobis: «Accurentes tenete unusquisque secundum virtutem suam; et apprehendentis erit sol et luna.» Et omnes simul accurrebamus; et Levi tenuit solem, et Judas præveniens apprehendit lunam; et exaltati sunt ambo cum eis. Et cum esset Levi sicut sol, juvenis quidam tradidit ei ramos palmarum duodecim: et Judas erat splendens ut luna, et sub pedibus ejus erant 12 radii. Et accurrentes ad se invicem Judas et Levi, tenuerunt. seipsos. Et ecce taurus in terra, habens duo cornua magna, et alas aquilæ in dorso ejus; et volentes apprehendere eum, non potuimus. Præveniens autem Jpseph cepit eum, et ascendit cum ipso in excelsum. Et vidi (quoniam aderam illic), et ecce Scriptura sancta apparuit nobis, dicens; «Assyrii Medi, Persa, Elymai, Gelachæi, Chaldæi, Syri, hæreditatem obtinebunt in captivitate 12 sceptra Israel.» VI. Et rursus post menses septem vidi patrem nostrum Jacob,stantem in mari Jamne; et nos filii ejus oum eo. Et ecce navis venit veliflcans, plena siccis carnibus, sine nautis et gubernatore: inscribebatur autem, Navis Jacob. Et dixit nobis pater noster: «Ascendamus in navem nostram.»Ut autem intravimus, facta est tempestas vehemens, et turbo venti magni; et avolat pater noster a nobis, habet; In mari Jamma. Hinc conjicit vir hæc Testamenta scripta primum fuisse Chaldaice; vox enim Jamma Chaldaica est, idemque sonat quod Grace, et mare Latine.At, inquies, si hæc ita se habeant, erit auctor noster. Ut quid enim scripserit Jamma idem sit ac Quidni vero, inquam ego, in textu scripserit auctor; aliusque deinceps hanc vocem exoticam explicaturus, margini adleverit: quod postea glossema in textum irrepserit? Hactenus Simonius. Videsis Bochartum in Geograph. sacr. lib. cap. 35, pag. 634 seq. Lege sed in cod, Oxon. est GRAB.

tenens gubernacula. Et nos tempestate quassati in pelagus ferebamur; et impleta est navis aquis,procellis undique quassata,ita ut contrita esset. Joseph autem cymba fugit; dividimur autem et nos in tabulis decem. Levi autem et Judas erant insimul. Dispergimur igitur omnes, usque in terminos. Levi autem indutus sacco, pro omnibus nobis deprecabatur Dominum. Ut autem quievit tempestas, scapha attigit terram, velut in pace. Et ecce venit pater noster Jacob, et unanimiter exsultavimus. VII. Hæc duo somnia dicebam patri meo, et d1xit mihi:«Oportet hæc impleri secundum tempus ipsorum, cum multa Israel sustinuerit.» Tune dixit pater meus: «Credo, quoniam vivit Joseph video enim semper,quod Dominus connumerateum vobiscum.» Et flens dixit: «Vivis, Joseph fili mi, et non te video, et tu non vides Jacob, qui genuit te.» Fecit autem et nos lacrymari in his sermonibus. Et accendebar in visceribus,ut palam facerem quod venditus esset, sed timui fratres meos. VIII. Ecce, filii mei, ostendi vobis tempora extrema, quoniam omnia fient in Israel. Et vos igitur mandate filiis vestris, ut uniantur Levi et Judæ. Per Judam enim orietur salus Isrrel, et in ipso benedicetur Jacob. Per sceptrum enim ejus apparebit Deus, habitans inter homines in terra, ut salvet genus Israel; et congregabit justos ex gentibus. Si operemini bonum, filii mei, benedicent vobis et homines et angeli; et Deus glorificabitur per vos in gentibus, et diabolus fugiet a vobis, et bestiæ timebunt vos, et angeli suscipient vos.Sicut enim si quis filium nutriat bene, perpetuo gratus et memor est ita et in bono opere memoria est apud Deum bona.Qui vero non fecerit bonum, huic maledicunt et angeli et homines,et Deus contumelia afficietur per ipsum in gentibus, et diabolus sibi vindicat hunc tanquam proprium vas, et omnis bestia dominabitur ei, et Dominus odio habebit eum. Etenim mandata legis duplicia sunt, et cum arte implentur. «Tempus enim est coendi cum uxore sua 2%, et tempus abstinendi ab ea ad orationem suam 26. Et duo mandata sunt,quæ, nisi fiant in ordine suo, peccatum tribuunt.Ita est et in reliquis mandatis. Efficiamini ergo saqientes in Deo let prudentes, scientes ordinem mandatorum ejus,et eges omnis rei, ut Dominus diligat vos. >> IX, Et cum multa talia mandasset eis, precatus. est, ut transferant ossa ejus in Hebron,et sepeliant eum cum patribus ejus. Et comedens et bibens in hilaritate animæ, velavit faciem suam, et mortuus 25 Ecle III, 96 1 Cor. VII, 5. GRAB. deest. ID. desunt. Ib.

TESTAMENTUM GAD. est. Et fecerunt filii ejus secundum omnia, cunque mandavit eis Nephthalim pater eorum. Vicesimo septimo.Sic exstat in utroque codice Latino. Sed uterque Graecus habet pas adeoque in alterutro est vitium. Difficile autem est dicere, in quo; ac parum refert.-Ita Grabius apud Fabricium. habet codex Oxon., sed male, ut ex Genes. xxx constat. ID. Desunt. Ib. habet Oxoniensis codex. Cui licet quoad priorem vocem præferendus videa. tur Cantabrigiensis, in quo est quoad posteriorem tamen ipse mihi magis placet. quippe significat formalem morbum, febrim scilicet ardentem,in quam Josephus incidisse dicitur. ID. Declarat auctor his verbis, qua de re Josephus fratres apud patrem accusaverit: accusasse enim expresse ait Scriptura Genes. xxxvi1,2; sed capita accusationis non desiCAPUT IX. Testamentum Gad, de odio. I.Transcriptum testamenti Gad,quæcunque locu tus est filiis suis in anno centesimo vicesimo septimo vitæ suæ, dicens: «Septimus filius natus sum Jacob,et eram fortis in gregibus. Ego custodivi in nocte gregem; et quando venit lupus,vel leo,vel pardus,vel ursus super gregem,persequebar eum,et apprehendens pedem ejus manu mea etin gyrum volvens obtenebrabam, et projiciens enm duo stadia, ita interficiebam.Joseph igitur pascebat gregem nobiscum circiter dies triginta; et cum tener esset,infirmatus est ab æstu; et reversus est in lebron ad patrem suum: et reclinavit eum juxta se, quoniam diligebat eum. Et dixit Joseph patri nostro, quod filii Zelphæ et Balæ mactant bona, et devorant ipsa, insciis Juda et Ruben. Sciebat enim quod agnum eruebam ex ore ursæ, et illam interfeci, et agnum mactavi, (de quo contristabar, quoniam non potuit vivere et comedebamus ipsum: et dixit patri nostro. Et moleste ferebam istud verbum Joseph, usque in diem venditionis ejus in Egyptum. Et spiritus odii erat in me; et nolui Joseph aut audire aut videre. Et coram facie nostra redarguit nos, quoniam sine Juda comedimus pecora et omnia, quæcunque dixit patri, persuasit ei. II. «Confiteor nunc peccatum meum, filii, quod sæpe volui occidere eum, quoniam usque ad anim mam odio habui eum, et omnino non erant in me viscera misericordiæ erga ipsum. Et propter somnia ipsius concepi odium, et volui ipsum delingere e terra viventium, quemadmodum delingit vitulus herbas a terra. Propter quod ego el Judas vendidimus eum Ismaelitis triginta aureis; et decem abscondentes, viginti ostendimus fratribus nostris. Et ita avaritia animum in cædem ejus obfirmaveram. Deus autem patrum meorum eripuit eum de manibus meis, ut non facerem iniquitatem in Israel. gnat. Unde variæ Rabbinorum conjectura. Contrarius est nostro auctori R. Salomo, dum non filios Bale et Zelphæ,sed Lee,a Josepho accusatos fingit, et quidem ob devoratum membrum de vivo animante; quod erat contra legem Dei Noæ datam, Gen. ix, 4.Sed nolo hisce incertis immorari. GRAB. Desunt. Ib. Omissa sunt. Ib. Alludit ad textum Nuw.xxi, DRACH. perperam habet cod. Oxon. GRAB. Aureos. dicit auctor ex versione Græca Τriginta numerat cum Latino vulgato interprete, juxta quasdam editiones; in utroque

III. «Et nunc audite, filii mei, sermones veritatis,ut faciatis justitiam,et omnem legem Altissimi; et ne erretis spiritu odii, quoniam malus est in omnibus actibus hominum. Omne quodcunque fecerit (homo), qui odit abominatur; si faciat legem Domini, non laudat eum; si timeat Dominum, et velit justa, hunc non diligit; veritatem vituperat, dirigenti prospere res suas invidet, obtrectationem amplectitur, arrogantiam amat; quoniam odium excæcavit animam ejus, sicut et ego respiciebam in Joseph. IV. «Cavete igitur, filii mei, ab odio, quoniamm in ipsum Dominum iniquitatem facit. Non enim valt audire verba mandatorum ejus de dilectione proximi,et in Deum peccat. Si enim delinquat frater statim vult annuntiare omnibus, et festinat ut judicetur pro hoc delicto, et penitus moriatur. Si autem fuerit servus, accusat eum apud dominum ejus, et in omni tribulatione aggreditur eum, si quo modo interficiat eum. Odium enim operatur cum homicidio,et secundum bene operantium profectum,audiens aut videns semper languescit.Quemadmodum enim dilectio etiam mortuos cupit vitæ restituere, et illos qui sunt in sententia mortis, vult a morte revocare: ita odium viventes vult occidere, et eos qui paululum quiddam peccaverint, indignos vita judicat. Spiritus enim odii per pusillanimitatem cooperatur Satanæ in omnibus in mortem hominum spiritus autem dilectionis in longanimitate cooperatur legi Dei in salutem hominum. V. «Malum est odium, quoniam permanet continue cum mendacio, loquens adversus veritatem, et parva magna facit,tenebris lucem adhibet, dulce amarum dicit, et calumniam edocet, et bellum, et injuriam, et omnem abundantiam malorum, et veneno diabolico cor implet.Hæc edoctus experientia dico vobis, ut fugiatis odium, et adhæreatis dilectioni Domini. Justitia ejicit odium, humilitas occidit odium. Justus enim et humilis erubescit facere injuste, non ab alio reprehensus, sed a proprio corde, quoniam Dominus protegit consilium ejus. Non obtrectat viro, quia timor Altissimi vincit odium.Timens enim non offendit Dominum; non vult omnino, ne cogitatione quidem, injusta facere adversus hominem. Hæc ego ultimo cognovi, posteaquam penitui de Joseph. Quæ enim autem discedit ab Hebræo textu, qui habet viginti argenteos. Gen. XXXVII, 28. GRAB. Apud Hieronymum tamen in Quæst. Hebraic. tom. II, p. 540, A, edit. Paris., versio antiqua præ se ferebat, viginti aureis. Vulgata autem nova viginti argenteis. Hinc ipsemet Hieronymus in Matth. xxvi, tom. 1V, pag. 126, F: «Joseph, ait, non ut multi putant juxta LXX Interpretes, viginti aureis venditus est; sed juxta Hebraicam veritatem, viginti argentcis.» Qua de re Ambrosius lib. De Joseph, cap. 3, pag. 488 «Ideo, inquit, alibi vigenti, alibi viginti et quinqque aureis, alibi triginta invenimus emptum Joseph. - Ita hic quoque diversitas: vel viginti, vel triginta aureorum vel argenteorum, etc.» Omissa. GRAB. ID. ID. ID. invidia ms. Trin. ID. Desunt. Ib. Omissa sunt. Ib. ID. Prolegit. Inspicit juxta Ox. Gr. ID. rectius. ID. add. ID. ID.

TESTAMENTUM GAD. secundum Deum est vera penitentia occidit inoγὰρ 27 II Cor. VIII, 10. 28 Sap. xi, 17. 2 Matth. xvπ, GRAB. addit codex Oxon. Quæ alium prorsus sensum faciunt, quasi hæc verba ad Deum essent referenda sed præfero lectionem Cantabrigiensem. ID. Desiisset in me. Dissonuisset a me. Græca vox occurrit, Exod. XXIV, 11; Jos. XXIII, 4, etc. add. in cod. Οxon. ID. Hanc sententiam exscripsit auctor ex Sap. xi, 17, ubi ipsissima pene verba occurrunt Vulg.: Per quæ quis peccat, per hæc et torque tur. Desunt. GRAB. Moses, Genes xxxvii, v, 4, de fratribus Josephi ait: Oderant bedientiam, et fugat lenebras, et illuminat oculos, et cognitionem tribuit animæ, et ducit consilium ad salutem; et quæ non didicit ab hominibus, novit per poenitentiam. Induxit enim mihi Deus ægritudinem hepatis; et nisi orationes patris mei Jacob prævenissent, parum abfuit quin desiisset in me spiritus meus.Per quæ enim homo peccat, per illa et punitur 28. Quia igitur disposita erant hepata mea immisericorditer adversus Joseph, in hepate patiens immisericorditer, judicium pertuli per menses undecim, secundum tempus in quo insidiabar Joseph, usque dum venderetur. VI. «Et nunc, filii mei, diligite unusquisque fratrem suum, et auferte odium a cordibus vestris,diligentes vosmet invicem in operere, et sermone et cogitatione animæ.Ego enim coram facie patris nostri pacifica loquebar ad Joseph; et exeunte me, spiritus odii obtenebravit intellectum meum,et turbavit animam meam, ad occidendum eum. Diligite igitur vosmet invicem ex corde; et si peccet in te (aliquis) dio ei in pace 39, exterminans venenum odii, et in animatua ne teneas dolum: et si confitens poeniteat, remitte ei; et si negat,ne contendas cum eo, ne quando jurante eo, dupliciter pecces. Ne audiat alienus in contentione secretum vestrum; ne audiens te inimicetur,etmagnum peccatum operetur adversus te; quoniam multoties dolo loquetur tecum, vel perscrutabitur te in malo,accipiens a te venenum. Si igitur neget, et erubescat redargutus, et quiescat,ne educas eum,Negans enim resipiscit, ut non amplius delinquat in te; sed et honorabit te, et timebit, et pacificus erit. Si vero inverecundus est, et instat malitia; et ita remitte ei ex corde, et da Deo vindictam 30. VII. «Si quis plus quam vos prosperatur, ne contristemini; sed et orate pro ipso, ut perfecte prosperetur. Forte enim vobis expedit ita: et si plus exallatus fuerit, ne invideatis, recordantes,quod omnis caro morietur. Domino autem hymnum offerte, tribuenti bona et utilia omnibus hominibus 31.Scru 15; Luc. xvi, 3. 30 Rom. XII, 19. 31 Isai. I, 5. Deum, nec poterant quidquam pacifice ad eum loqui. Auctor vero Testamentorum hac verba non universe intelligi voluit, sed ad colloquia fratrum inter se restrinxit, indeque Gadum coram patre Jacob pacifica cum Josepho verba miscuisse dixit. ID. omissa omnia usque ad ID. Legendum puto idque Latine reddendum dolo occidet te. Id. quippe significat verbum non autem dolose loqui, ut Robertus transtulit,legens forte quam tamen vocem in nullo auctore legisse memini. Accedit, quod cades per dolum facta antecedentibus magis congruat, quam colloquium dolosum: quippe grandis peccati mentio facta erat, quala est utique homicidium. ID. Hic inserendum videtur

tare judicia Domini,et ita dimittet et quiescet consilium tuum. Si vero et ex malis quis ditatus fuerit sicut Esau frater patris mei, nolite æmulari; terminum enim Domini suscipietis. Vel enim aufert hæc in malis, vel penitentibus dimittit,vel impa nitenti serval in æternum punitionem. Nam pauper, et invidia carens in omnibus Domino gratias agens, ipse apud omnes ditatur, quoniam non habet perniciosam deprædationem hominum. Auferte igitur odium ab animabus vestris, et diligite vosmet invicem in rectttudine cordis. VIII. «Dicite autem et vos hæc filiis vestris, ut honorent Judam et Levi: quoniam ex eis orietur vobis Dominus, Salvator Israeli. Cognovi enim quod in fine recedent filii vestri ab eis, et in omni pernicie, et malignitate, et corruptione erunt coram Domino.» Et paululum quiescens, rursus dixit eis «Filii mei,obedite patri vestro,et sepelite me prope patres meos.» Et elevans pedes suos, dormivit in pace. Et post quinque annos reduxerunt eum, et posuerunt eum in Hebron cum patribus ipsius. CAPUT X. Testamentum Aser, de duabus faciebus malitiæ et virtutis. I. Transcriptum testamenti Aser, quæ locutus est filiis suis centesimo vicesimo anno vitæ sum. Adhuc sanus existens, dixit eis: «Audite, filii Aser, patrem vestrum et omne rectum coram Deo ostendam, vobis, Duas vias dedit Dominus filiis hominum, duo consilia, et duos actus, et duo loca, et duos fines. Ideoque omnia duo sunt unum contra unum.Viæ duæ,boni et mali; in quibus sunt duo consilia in pectoribus nostris, dijudicantia eos. Si igitur anima velit in bono,[ad bonum ducitur homo] (72*). omnis actus ipsius est in justitia; et si peccet,illico resipiscit. Justa enim cogitans,et abjiciens malitiam, statim evertit malum, et eradicat peccatum.Si vero ad malum declinat consilium, omnis actus ejus est in malitia, et repellens bonum assumit malum; et constitutus sub dominio Beliar,etsi bonum aliquod operetur, in malitiam hoc convertit. Cum enim inceperit quasi bonum faciens, Anem actionis ejus in malum opus perduxit.Quia thesaurus diaboli veneno perniciosi spiritus impletus est. II. «Dicit, igitur anima ipsius,bonum supra malum esse,et finem rei in malitiam ducit. Est homo, Forte GRAB. Dimittet. Add. te. ID. Forte ID Æternum saculum habent codices mss. ID. Et invidia carens. Et qui est abundans 62. Atqui vox habet quidem hanc significationem; verumtamen propria ejus notio hic magis locum habet, eaque reddenda potius videtur Invidia carens, qualis character pauperi optime convenit. Ib. Deprædationem. Distractionem, qualis ex mendicorum importunitate oritur. ID." habet Oxon. ID. ID. omissis ultimis. ID. Anno. Addenda vox sexto, si Græcum codicem tam Oxon. quam Cantab. sequi velimus; quæ tamen deest in ms. Græc., Goll., Trin., Cantab. Ib. Desunt. 1o. Uncinis inclusa desunt in Græco. ED. PATR. ID. ID.

TESTAMENTUM ASER. hoc duplicem faciem habet, sed totum perniciosum est. Et est homo diligens malignantem, similiter est in malitia; quoniam et mori desiderat in malo propter ipsum. Et de hoc manifestum, quod duplicis faciei est; totum vero, malus actus est. Et amor exsistens, malitia est, abscondens malum; sicut est nomine quasi bono, finis vero actus venit in malum. Alius furatur, injuste agit, rapit, avarus exsistit, et miseretur pauperum; duplicem quidem faciem habet et hoc, lotum vero perniciosum est. Qui defraudat proximum, ad iracundiam provocat Deum, et per Altissimum falso dejerat, et pauperis miseretur; præceptorem legi Domini spernit et qui non miseretur ministrantis ei in malum; et exacerbat, et pauperem requiescere facit; animam – inquinat, et corpus splendidum reddit; multos occidit, et paucorum miseretur; et hoc quidem duplicis faciei est. Alius adulteratur, et fornicatur, et abstinet a cibis; et jejunans malefacit, et potenτῷ tia et divitiis multos misere vexat, et ex tumida malitia facit mandata. Et hoc duplicis faciei est, totum autem malum est. Tales ut sues sunt et pores, quia ex medietate sunt mundi, revera tem sunt immundi. Etenim Deus in tabulis cœloτῶν rum dixit ita. Omnia omissa. GRAB. Desunt ID. ID. Interpres legit ID. Hanc vocem auctor a LXX. Interpretibus mutuatus est, qui eam Levit. xi, 6 et Deut. xiv, 7, usurparunt; illic pro cuniculo, hic pro lepore. Utrumque autem animal mundum ex parte, ex parte immundum apud Judæos habebatur; mundum quatenus ruminabat quidem, sed immundum quatenus ungulam non findebat: uti contra, sus unIII. Vos igitur, filii mei, ne efficiamini secundum ipsos duplicem habentes faciem, bonitatis et malitiæ sed bonitati soli adhærete, quoniam Deus requiescit in ipsa, et homines desiderant eam; malitiam autem fugite, occidentes diabolum in bonis vestris actibus; quoniam qui duplicis faciei sunt, non Deo, sed concupiscentiis suis ser viunt, ut Beliar placeant, et similibus sibi hominibus. «Boni enim viri, et qui sunt unius faciei, etsi existimentur ab eis qui duplicis faciei sunt, peccare, justi sunt apud Deum. Multi enim pccidentes perniciosos, duo faciunt opera, malum propter bonum, totum vero est bonum; quoniam qui malum eradicavit, perdidit illud. Est aliquis qui odit misericordem, et injuria afficit adulterum et latronem; et hoc est duplicis faciei; sed totum opus bonum est, quia imitatur Dominum, non accipiens quod videtur bonum cum vero malo. Alter non vult diem bonum videre cum luxuriosis, ut non maculet os, et inquinet animam; et hoc duplicis faciei est, totum autem bonum est, quoniam tales capreolis et cervis similes sunt; quoniam in consuetudine agresti videntur immundi esse, ex gulam quidem findit, sed non ruminat, et ipsa proinde immunda. Talibus itaque animantibus merito ab auctore nestro comparantur homines id est, ex parte boni, et ex parte mali, in quibus mistura est virtutum et vitiorum, uti Tacitus loquitur. GRAB. ID. ID. ID. ID.

toto autem mundi sunt; quoniam in zelo Dei am-A bulant, abstinentes ab his a quibus Deus per man data odio habens prohibet, arcens malum a bono. V. «Videte igitur, filii, qualiter duo sunt in omnibus, unum contra unum, et unum sub uno absconditur. Vitæ mors succedit, gloriæ ignominia, diei nox, et luci tenebræ; omnia vero sub die sunt, et sub vita quæ justa sunt; propterea et mortem æterna vita præstolatur; et non licet dicere. veritatem mendacium, neque justum injustum 38; quoniam omnis veritas sub luce est 33; quemadmodum omnia sub Deo. Hæc omnia probavi in vita mea, et non erravi a veritate Domini; et mandata Altissimi exquisivi, secundum omnem fortitudinem meam ambulans secundum unam faciem in bonum. VI. «Attendite igitur et vos, filii mei, mandatis Domini, secundum unam faciem sequentes veritatem; quoniam qui duplicis faciei sunt, dupliciter puniuntur. Spiritus erroris odio habete, adversus hominem contendentes. Legem Domini custodite, et ne attendite malo, ut bono; sed in vere bonum respicite, et observate illud in omnibus mandatis Domini, ad eum reversi, et in eo quiescentes (quoniam fines hominum ostendunt justitiam eorum), cognoscentes angelos Domini et Satanæ. Quando enim turbata anima abit, torquetur a pernicioso spiritu, cui et servivit in concupiscentiis et operibus perniciosis; si autem quiete in gaudio cognovit angelum pacis, consolabitur eum in vita. VII. «Ne efficiamini, filii, ut Sodoma quæ ignoravit angelos Domini, et periit usque in sæculum. Novi enim, quod peccabitis, et trademini in manus inimicorum vestrorum; et terra vestra desolabitur, et vos dispergemini in quatuor angulos terræ, et eritis in dispersione despecti, velut aquainutilis, usquequo Altissimus visitaverit terram; et ipse veniens ut homo, cum hominibus manducans et bibens 34, et in silentio conterens caput draconis. Per aquam(95) bic salvabit Israel et omnes gentes. Deus in virum absconditus 35. Dicite igitur hæc filiis vestris, ut eredant in eum. Legi enim in tabulis colorum, quod increduli non credetis in eum, et impie agentes im32 Isa. v, 20. 33 Joan. 111, 21. 35 Matth. x1, 19. Desunt. GRAB. add. cod. Oxon. ID. Omissa sunt. Ib. add. codex Oxon. ID. ID. 35 Isa. XLV, 15. Desunt ID. add. cod. Oxon. ID. Per aquam Duæ istæ voces in codice 75, finem præcedentis periodi faciunt, non vero novam inchoant, ut in Græco codice. Ib. Desunt ID. Warthonus tamen in Auctar. Histor. dogmat. J. Usserii, pag. 322, hæc verba legit in ms. archiep. Cantuar. eaque sic recitat Hinc Roberti versio confirmatur, apud quem duabus istis vocibus, per aquam, nova periodus inchoatur, ut modo monebat Grabius. Neque prætereundum censeo, quod apud Simonium oc

TESTAMENTUM JOSEPH. datis hominum. Propter hoc dispergemini, ut Gad et Dan,fratres mei,qui regiones eorum ignorabunt, et tribum et linguam eorum. Sed congregabit vos Deus in fide propter spem misericordiæ suæ. propter Abraham, Isaac et Jacob. >> pie agetis in eum, non attendentes legi Dei.sed manκαὶ currit Biblioth. crit. tom. II, p. 232, ms. scilicet bibliotheca Regia, pro hic exhibere mendose procul dubio,nullaque plane sensu.Quid enim boni extundes ex hac lectione eam cum præcedentibus conferas? Arguit ibidem ipse Simoníus tanquam minus recte Latine reddita ab episcopo Lincolniensi, quæ statim sequuntur: Dicite, etc., jure ne autem, an injuria, post emendationem Grabii, viderint eruditi. quæ genuina est lectio. GRAB. Omissa sunt. Io. Latificavit me. Charum me sibi habuit, sive gratia sua me complexus est. Neque enim derivatur a sed a ID. Protexit me. id est, causam meam egit. ID Desunt VIII. «Et cum hæc eis dixisset, mandavit eis, dicens: «Sepelite me in Hebron;» et mortuus est somno bono dormiens. Et post hæc fecerunt filii ejus, sicut mandaverat eis; et reducentes eum, sepelierunt cum patribus ejus. CAPUT XI. Testamentum Joseph, de castitate. Transcriptum testamenti Joseph. Cum moriturus esset, vocans filios suos et fratres suos, dixit eis: «Filii mei et fratres, audite Joseph, dilectum ab Israel; auribus percipite, filii,patrem vestrum, Ego vidi in vita mea invidiam et mortem, et non erravi in veritate Domini. Fratres mei isti oderunt me,et Dominus dilexit me isti voluerunt occidere me, et Deus patrum meorum custodivit me. In lacum me demiserunt, et Altissimus reduxit me.Venditus sum in servum, et Dominus liberum me fecit. In captivitatem assumptus sum,et fortis manus ejus adjuvit me. In fame detentus sum, et ipse Dominus nutrivit me.Solus eram,et Deus consolatus est me.In infirmitate eram,et Altissimus visitavit me, In carcere eram, et Salvator lætificavit me; in vinculis, et solvit me; in accusationibus, et protexit me in verbis Ægyptiorum amaris, et liberavit me; in invidia cum dolis, et exaltavit me. II. «Et ita Photimar, princeps coquorum Pharaonis, credidit mihi domum suam. Et luctatus sum contra mulierem inverecundam, sollicitantem me, ut iniqua agerem cum ipsa. Sed Deus Israel patris mei custodivit me a flamma urente.In carcerem conjectus, verberibus cæsus, subsannatus sum; et fecit Dominus, ut misericodia commotus esset erga me custos carceris. Non enim derelinquet ID. Vocem hanc auctor iterum 36. Notanda vero observatio Hieronymi in Traditioaccepit ex LXX Interpretum versione Genes XXXVII, nibus Hebraicis ad hunc locum: «In plerisque locis archimagiros, id est, coquorum principes, pro magistris exercitus Scriptura commemorat; quippe Graece interpretatur occidere. Venditus est igitur Joseph principi exercitus et bellatorum.» Mihi maxime placet Targum Jonathan et, Hierosolymitanum, quæ ambo reddiderunt,N'TOP'DDIT Principi speculatorum. Quæ vox occurrit quoque Marc. vi. 27. ID. habet codex Oxon. Sed mallem legi ID. ID. omisso

minus timentes eum. non in tenebris, nec in vin culis, nec in tribulationibus, nec in necessitatibus Non enim ut homo confunditur Deus, nec ut filius hominis formidat, neque ut terrenus infirmatur, vel repellitur; in omnibus vero locis præsens est, et in modis differentibus consolatur, in brevi recedens ad probandum animæ consilium. In decem tentationibus probatum me monstravit,et in omnibus his longanimis fui; quoniam magna medicina est longanimitas, et multa bona dat sustinentia. II. Quoties Egyptia minata est mihi mortem? quoties poenis tradens revocavit me mulier, et minata est mhi, cum recusarem rem habere cum ea? Dicebat autem mihi: «Dominaberis mihi et omnibus quæ mea sunt, si tradideris teipsum mihi, et eris sicut dominator nostri.» Ego igitur recordatus sum sermonum patrum patris mei Jacob, et ingrediens in cubile adoravi Dominum, et jejunavi septem annis illis,et apparui Egyptio quasi in deliciis vivens; quoniam propter Deum jejunantes faciei gratiam accipiunt. Cumque dabatur mihi vinum, non bibebam; et in triduano jejunio accepi meam diætam, et tribui eam egentibus ei infirmis. Et mane evigilavi ad Dominum, et flevi pro Memphitica Ægyptia, quoniam valde indesinenter molesta erat mihi; et noctu intravit ad me, quasi quæ me invisere vellet; et primo quidem, quoniam filius masculus non erat ei, fingebat habere me ut filium. Et oravi ad Dominum, et peperit marem. Usque ad hoc tempus ut filium me amplexa est; et ego ignorabam; denique me ad fornicationem attrahebat. Et intelligens tristatus sum usque ad mortem; et exeunte ipsa redii ad meipsum, et tristabar illius causa per dies multos, quia cognovi dolum ejus et errorem.Et dicebam ei verba Altissimi, si forte averteretur a concupiscentia sua perniciosa. IV. «Quoties ut viro sancto in verbis blandita est mihi, cum dolo per verba laudans castitatem meam coram marito suo, volens seorsum supplantare me? Glorificavit me ut castum in manifesto, et in abscondito dixit mihi: «Ne timeas virum meum; nam persuasum est ei de castitate tua; adeo ut quamvis dixerit aliquis ei de nobis, non crederet. Propter hæc omnia in terra jacebam ego sacco indutus et deprecabar Dominum, ut liberaΓ΄. ret me ab Ægyptia. Ut vero nihil valuit,rursus sub prætextu instructionis capiendæ venit ad me, ut disceret verbum Domini; et dixit mihi: «Si vis ut relinquam idola, obtempera mihi; et Ægytium persuadebo recedere ab idolis, et in lege Domini habet cod. Οxon. GRAB. Ib. ID. subintell. ID. Ms. ID. Deest. ID. Omissum est. Ib. desunt. Ib. habet cod. Oxon. quæ lectio melior mihi videtur. Ip. ID. Desunt ID. add. ID. ID.

TESTAMENTUM JOSEPH. μei tui ambulabimus. «Hio ego rependis ellin GRAB. recte legit cod. Oxon. Io. quod plane contrarium sonat. ID. ID. ID. Lege ID. Ex veneficio idolorum cultum colligit Jose, hus. Idololatria quippe et magia gePATROL. GR. II. mundita non vult Dominus esse venerantes ipsum, neque in adulterantibus bene placitum est ei.» Et illa siluit, desiderans explere concupiscentiam suam. Et ego addidi jejunium et orationem, ut liberaret me Dominus ab ipsa. V. «Rursus vero alio tempore dicit mihi: «Si adulterare non vis, ego occidam Egyptum, et ita lege accipiam te in virum.» Ego igitur, ut audivi hoc, scidi stolam meam, et dicebam: «Mulier, reverere Deum, et ne facies hanc perniciosam rem, ut non dispereas; quoniam et ego annuntiabo cogitationem impietatis tuæ omnibus. >> Timens igitur illa, rogabat, ut nulli annuntiarem malitiam ejus; et recessit, tentans me donis, et mittens mihi omnia, quæ sunt in usum filiorum hominum. VI. «Et misit mihi cibum incantatione commi stum. Et ut venit eunuchus ferens illum, respexi, et vidi virum terribilem, tradentem mihi cum disco gladium. Et intellexi, quod haec curiosa sedulitas in seductionem esset animæ meæ. Et egresso eo, flebam, neque illum, neque aliorum ciborum ipsius (mulieris) gustans. Post unum igitur diem ipsa veniens ad me, cognovit cibum, et dixit mihi «Quid hoc est, quod non comedisti de cibo?» Et dicebam ei: «Quoniam implesti illum morte. Et quomodo dixisti, quod non appropinquo idolis, sed Domino soli? Nunc igitur cognosce, quod Deus patris mei per angelum revelavit mihi malitiam tuam, et servavi cibum in redargutionem tui, si forte videns illum poeniteas. Ut vero discas, quod his qui in castitate Dominum venerantur, non prævalet malitia impie agentium,» accipiens coram ipsa comedi, dicens: «Deus patrum meorum, et angelus Abraham, erit mecum.» Illa vero cecidit in faciem ad pedes meos, et flevit: et erigens illam admonui; et promisit se non esse facturam amplius impietatem hanc. VII. «Adhuc vero cor ipsius in me exarserat ad adulterium, et ingemiscens cecidit. Videns vero eam Egyptius, dicit ei: Quid concidit facies tua?» llla vero dixit: «Dolore cordis ego doleo, et gemitus spiritus mei constringunt me. Et curabat eam non ægrotantem. Tunc insiluit ad me, adhuc foris exsistente viro suo, et dicit mihi: Surfocor, vel in puteum, vel præcipitium projicio meipsam, nisi mihi obtemperaveris.» Et intelligens, quod spiritus Beliar ipsam conturbat, orans Dominum, dixi ei: «Quid turbaris et tumultuaris, in peccatis excæcata? Memento quod si occidas teminæ sunt sorores, ut alii ante me prolixe per exempla docuerunt. Ipse Spiritus S. Babeli una cum idololatria incantationes ascribit et veneficia, Isaia XLVII, et Apocalyps xv II. ID. ΙD. Ka!. Deest in ms. Trim. ID. ID. ΙD.

ipsam, Sethon, concubina viri tui, rivalis tua, cola phos infringet filiis tuis, et perdet memoriam tuam de terra.» Et dicit mihi: «Num igitur diligis me? sufficit mihi solum, quod protegis vitam meam, et filiorum meorum; et habeo exspectationem potiundi desiderio meo.» Et non cognovit, quod propter Deum meum ita dixi, et non propter ipsam. Si enim aliquis passioni succumbat desiderii perniciosi, et huic servus efficiatur, ut et illa; etsi bonum aliquid audierit, in passionem qua vincitur, accipit illud ad desiderium perniciosum. VIII. Dico vobis, filii, quod hora erat quasi sexta, quando exivit a me; et ego genu flectens (oravi) ad Dominum totum diem, et totam noctem conjungens, circa diluculum surrexi lacrymans, et petens liberationem ab Egyptia. In fine igitur apprehendit mea vestimenta, violenter attrahens me ad concubitum. Ut igitur vidi quod insaniens tenuit vestimenta mea, Dudus effugi. Illa vero calumniata est me apud virum suum: et injecit me in carcerem qui erat in domo sua Egyptius; et sequenti die, cum flagellasset me, misit me in carcerem Pharaonis. Et cum vinctus jacerem in compedibus, Ægypta infirmata est dolore, et auscultabat mihi, qualiter hymnis laudabam Dominum in domo tenebrarum, et hilari voce gaudens gloriticabam Deum meum solum, quod per (hanc) occasionem amovebar ab Egyptia. «Multoties misit ad me, dicens: Digneris implere desiderium (meum), et liberabo te a vinculis, et eripiam te ex tenebris:» et neque usque ad cogitationes inclinavi ad eam. Diligit enim Deus eum magis, qui in lacu tenebrarum jejunat in castitate, quam eum qui in cellis penuariis opipare luxuriatur. Qui autem in castitate vivit et vult gloriam, et si noverit Altissimus, quod expediat, tribuit ei et hac, quemadmodum et mihi. Quoties, quamvis infirmata, descendit ad me imniature, et audivit vocem mei orantis? intelligens vero ego suspiria ejus, silui. Etenim cum eram in domo ejus, nudavit brachia sua, et pectora, et tibias, ut inciderem in eam: valde enim erat pulchra, maximeque ornata, ut me deciperet. Et Dominus custodivit me a conatibus ejus. «Videte igitur, filii mei, quanta operatur sustinentia, et oratio cum jejunio. Et vos igitur, si sobrietatem et castitatem transeatis in sustinentia et humilitate cordis, Dominus habitabit in vobis, quoniam dilexit sobrietatem. Ubi vero habitat Altissimus, etsi aliquis incidat in invidiam, vel Omis GRAB. pugnos impinget. Ib. Deest. Ib. Ita emendo, ex ms. cod. Oxon. pro quibus antehac legebatur iterum: ID. Emendatio minime forte admittenda, si cum iis quæ de Egyptia statim subduntur, conferatur. GRAB. perperam habet cod. Oxon. ID. add. cod. Oxon. ID. ID.

TESTAMENTUM JOSEPH. vitutem, vel calumniam, Dominus qui in ipso ha addit cod. Oxon. omissis sequentibus a usque GRAB. ms. Trin. Ib. ID. Ila is, qui in Hebræo dicitur Potiphar, vocatur a LXX juxta exemplar Vaticanum, bitat, propter castitatem non solum a malis liberat, sed et exaltat et glorificat ipsum. Sicut et me. Omnino enim homo, vel in opere, vel in verbo, vel in cogitatione continetur. Cognoscunt fratres mei, qualiter dilexit me pater meus: et non exaltatus sum in corde meo, quamvis puer existens, habebam timorem Dei in mente mea. Scivi enim, quod omnia transibunt, et moderabar meipsum, et honorabam fratres meos; et propter timorem eorum silui venditus, ut non dicerem Ismaelitis genus meum, quod filius esse Jacob, viri magni et potentis. XI. «Et vos igitur habete in actu vestro Dei timorem, et honorate fratres vestros. Omnis enim qui facit legem Dei, diligitur ab ipso. Veniens igitur ad Indocolpitas cum Ismaelitis, interregabant me: et ego dicebam, quod servus essem ex domo, ut non confunderem fratres meos. Dicit vero mihi major eorum: «Non es servus, quoniam et aspe ctus tuus ostendit de te;» et minatus est mihi usque ad mortem. Ego vero dicebam, quod servus ipsorum essem. Ut autem venimus in Egyptum de me decertabant, quis addens thesaurum acciperet me. Ideo placuit omnibus, ut essem in Ægypto apud negotiatorem negotiationis ipsorum, usquequo reverterentur ferentes negotiationem. Et Dominus dedit mihi gratiam in oculis negotiatoris, et credidit mihi domum suam. Et benedixit ei Dominus in manu mea, et implevit eum argento et auro; et eram cum ipso mensibus tribus, et diebus quinque. XII. «Secundum illud tempus transivit Memphitica mulier Petephri cum gloria multa, et injecit super me oculos suos; quoniam dixerant ei eunuchi de me. Et dicit viro suo de negotiatore, quod ditatus esset in manu juvenis cujusdam Hebræi dicunt vero, quod furto furati essent eum de terra Chanaan. Nunc ergo fac cum eo judicium, et aufer juvenem in dispensatorem tuum; et benedicet tibi Deus Hebræorum, quoniam gratia ex cœlo est in ipso. XIII. «Petephris dero persuansus verbis ipsius, jussit adduci negotiatorem, et dicit ei: «Quid hæc audio, quod furaris animas ex terra Hebræorum, in pueris vendendis?» Cadeus igitur negotiator in faciem suam, precabatur dicens: «Precor te, domine, non novi quid dicis.» Ille vero ait: «Unde igitur tibi puer Hebræus?» Εt dixit: «Ismaelitæ commendaverunt mihi ipsum, usquequo revertannisi quod f loco i habet. Ib. [D. ID. ID. In pueris vendiendis. In pueros vendens, id est in servos sive famulos. ID. rectius legitur in cod. Οxon. Neque enim verbum ullo scriptore legisse memini. ID.

tur. Et non credidit ei: sed jussit nudum fa gellari eum. Sustinente vero eo, dixit Petephris «Adducatur juvenis.» Et inductus supplicavi principi eunuchorum; tertius enim erat in dignitate apud Pharaonem, princeps omnium eunuchorum, habens uxores, et concubinas, et filios. Et cum me seorsum duxisset, dixit: «Servus es, an liber?» et dicebam: «Servus.» Et dicit mihi: «Cujus es servus?» Et dico ei: «Ismaelitarum.» Et rursus dixit mei: «Qualiter ipsorum factus es servus?» Et dicebam: «Quoniam ex terra Chanaan emerunt me.» ille vero non credidit, dicens: «Mentiris;» et nudum jussit me flagellari. XIV. Memphitica vero vidit per fenestram me flagellatum, et mittit ad virum suum, dicens «Injustum est judicium tuum, quoniam et furto abreptum liberum punis, ut injuste agentem. >> Ubi autem non commutari verbum flagellatus, jussit custodiri me, usquequo veniant, ait, domini pueri. Et uxor ejus dicit ei: «Propter quid detines captivum nobilem puerum, quem oportuit magis solvi, et famulari tibi?» Voluit enim me videre in desiderio peccati; et ignorabam de omnibus his. Ille vero dixit Memphiticæ: «Non licet apud Egyptios, ante ostensionem auferri aliena.» Hoc dixit de negotiatore; et de me, quoniam debui inclusus teneri, XV. «Post viginti vero et quatuor dies venerunt Ismaelita; et quia audiverant, quod Jacob pater mcus tristatur de me, dixerunt mihi: «Quid est, quod dixisti teipsum servum esse? et ecce cognovimus, quod filius es viri magni in terra Chanaan; et tristatur de te pater tuus in sacco.» Et rursus volui lacrymari, et continui meipsum, ut non confunderem fratres meos. Et dixi: Ego istud non novi; servus sum.» Tune inibant consilium vendendi me, ne invenirer in manibus eorum. Timuerunt, enim Jacob, ne faceret in eis vindictam periculi. Auditum est enim, quod magnus esset apud Dominum et homines. Tune dicit negotiator eis: «Solvite me a judicio Petephri, Accedentes igitur petebant me, dicentes: «Dic quod argento emptus es a nobis, et ille absolvet nos.» XVI. «Memphitica vero ostendit viro suo, ut emeret me: «Audio enim, ait, quod vendunt eum. Et misit eunuchum ad Israelitas, (et) petiit me in venditionem; et non volens facere cum eis GRAB. ID. Cod. Oxon. hic inserit ID. ID. venditus es Io. ID. Statuit auctor noster, Josepham Putiphari ab Ismaelitis venditum esse. Contra R. Salomo Jarchi Josephum vult sæpius venditum, primnm Ismaelitis, inde Madianitis, et ab his tandem Putipharo. Verum a partibus nostri ris stat Moyses, Genes. xxxix, 1. Raschi autem erravit, dum Ismaelitas et Madianitas ambos, Genes. XXXVI, 28, nominatos, distinctos a se invicem populos fuisse putavit, quos eosdem, diversis licet nominibus, appellatos fuisse, et Judic. VIII. 24, bene probavit Abenezra in locum cit. Genesens. ID. Ib. Cum eis. Subintellige contractum emptionis, ob magnitudinem scilicet pretii, quod Ismaelitæ poposcerunt. Ib.

TESTAMENTUM JOSEPH. reversus est eunuchum cum tentasset eos; ostendit B6 Eccli. xxv, 2. habet cod. Oxon. omisso ita ut periodus non in duo cola distinguatur. Quæ lectio melior est, præsertim si punctum post po natur, ut in Oxon. pariter et Cantab. codice factum. GRAR. ID. autem dominæ, quod ingens petant pretium pro puero. Illa vero misit alterum eunuchum, dicens << Etsi duas minas auri petiverint, vide ne parcas auro tantum emens puerum, due ad me » Ille vero dedit octoginta aureos pro me, centum dicens Egyptiæ datos esse pro me. Et videns ego silui, ut non exquireretur eunuchus. XVII. «Videte, filii mei, quanta sustinui, ut non confunderem fratres meos. Et vos igitur diligite vosmet invicem; in longanimitate abscondite alii aliorum defectus. Delectatur enim Deus in concordia fratrum s, et in electione cordis probati in dilectione. Quando autem venerunt fratres mei in Ægyptum, postquam cognoverunt, quod reddidi argentum eis, et non exprobravi; sed et consolatus sum eos, et post mortem Jacob abundantius dilexi eos, et omnia quærumque jussit feci abundanter, et admirabantur. Non enim permisi eos affligi, usque ad parvam rem. Et omne quod erat in manu mea, eis dedi. Filii eorum, filii mei, (apud me habiti. sunt); et filii mei, ut servi eorum. Anima eorum, anima mea, et omnis dolor eorum, dolor meus; et omnis infirmitas eorum, infirmitas mea. Terra mea, terra eorum; consilium meum, consilium eorum et non exaltavi meipsum in eis in superbia, propter mundanam gloriam meam, sed eram in eis sicut unus minimorum. XVIII. << Si igitur et vos ambuletis in mandatis G Domini, filii mei, exaltabit vos hic, et benedicet in bonis in secula. Et si voluerit quis malefacere vobis, vos it benignitate orate pro eo; et ab omni malo liberabimini per Dominum. Ecce enim videtis, quod propter longanimitatem, etiam filiam dominorum meorum accepi in uxorem; et centum talenta auri mihi data sunt cum ea; quoniam eos Dominus mihi servire fecit. Et pulchritudinem ID. omissa sunt. Deest. ID. Desunt omnia usque ad ID. Εx his verbis patet, Vide ne parcas auro. Date, nec parcite auctorem nostrum per Putipharem, cujus filiam auro, etc., juxta Græcum Oxon. ID. ID. Duc ad me. Adducite. ID. ID. vapularet. ID. Exquireretur. Flagris cæderetur, juxta Græc. Ox. ID. ID. add. ID. Lege Genes. L, Beqq., et hæc bene intelliges. ID. Jussit. Scilicet pater Jacob. Sed si Græcum Oxon. sequamur, loco jussit reponendum voluerunt, nempe fratres. ID. Asenath Josephus in uxorem accepisse dicitur, Genes. xLI, 45, intellexisse ipsum Putipharem, qui Josephum emerat, adeo ut ex servo gener ejus factus fuerit. In qua sententia etiam fuit ex Judæis R. Salomo Jarchi; ex Christianis Hieronymus in h. 1. Ast recentiores commentatores quos legisse mihi contigit, omnes fere Putipharem socerum Josephi, a Putiphare domino ejus, diversum fuisse volunt. Mihi jam non vacat accuratius inquirere, cujus filia fuerit virgo Asenath uxor Josephi, quia ad aliam magis necessariam adnotationem me vocat melioris notæ virgo, B. Maria mater Domini, cujus Josephus in eadem pagina mentionem facit. Lege ID.

dedit mihi,nt florem supra pulchros Israel:et custo divit me usque ad senectutem in robore et in pulchritudine,quoniam ego similis Jacob in omnibus eram. XIX. Audite, filii mei, et quæ vidi somnia. Duodecim cervi pascebantur, et novem divisi erant et dispersi in terra: similiter et tres. El vidi, quod ex Juda nata est virgo, habens stolam byssinam; et ex ipsa prodiit Agnus immaculatus, et a sinistris ejus, ut leo: et omnes bestiæ impetum fecerunt adversus eum, et vicit eas Agnus, et perdidit eas in conculcationem. Et gaudebant in eo angeli, et homines, et omnis terra. Hæc autem fient in tempore suo, in ultimis diebus. Vos igitur, filii mei, custodite mandata Domini, et honorate Judam et Levi; quoniam ex ipsis orietur vobis Agnus Dei, gratia salvans omnes gentes, et Israel. Regnum enim ejus regnum æternum, quod non commovebitur. Meum vero regnum in vobis consummatur, ut pomorum custodia 37, quoniam post messem non apparebit. XX. << Novi quod post mortem meam Ægyptii tribulabunt vos; sed Deus faciet ultionem vestram et inducet vos in promissionem patrum vestrorum. Sed comportate ossa mea vobiscum, quoniam reductis ossibus meis, Dominus in luce erit vobiscum, et Beliar in tenebris erit cum Egyptiis. Et Zelpham matrem vestram reducite, et prope Ballam juxta Hippodromum, proximam Rachel, ponite eam.» Et cum hæc dixisset, extensis pedibus suis, dormivit somnum perpetuum. Et planxerunt eum 37 Paal. LxxVIII, 1. Desunt. GRAB. ID. Haec nativitatem Messiæ ex virgine spec tare, quilibet videt. Ad redarguendos autem cæcos Judæos, qui hanc tanquam absurdam rejiciunt, Turcis eam admittentibus pejores, multum facit illustre dictun Rabbi Berachie, in R. Moysis Hadarschan Bereschith Rabba, sive Commentario super Genes. xxxxi, 22 (ubi de ipso Josepho male a fratribus suis tractato agitur) citatum, quod est hujus tenoris Dixit Deus sanctus benedictus Israel Vos dixistis coram me: Pupilli facti sumus sine patre. Redemptor quoque quem ego excitabo ex vobis, sine patre erit, sicut dictum est (Zachar. vi, 12): Ecce vir, germen nomen ejus, et de sub se germinabit. Et sic dicit (Isai Lili, 3): Et ascende sicut virgultum coram eo. Super illo David quoque dicit (Psal. cx, 3): Ex matrice ante auroram tibi ros juventutis tuæ.» ID. add. ID. ID. Hæc verba ex cod. Cantuar. recitat quoque Whartonus in Auctario saepe laudato. Ubi adnotare præstat, auctorem nostruin, postquam modo dixisset quod ex Juda nata est Virgo (Maria), nunc docere, quod ex Juda et Levi orielur Agnus Dei. Idemque clarius adhuc superius docuerat, cap. 2, Testam. Simeon., § 7. Dominum suscitaturum ex Levi Pontificem, et ex Juda regem, Deum et hominem. Illud etiam inculcat, cap. 3 Testam. Levi, § 2 hisce verhis: Per te (Levi) et Judam apparebit Dominus inter homines, salvans, etc. Sic et cap. Testam. Dan. OrieΙΘ΄. tur vobis ex tribu Juda et Levi salutare Domini. At parum sibi constans, cap. 3 Testam. Levi. § 8 rectius ita scribit Rex ex Juda exsurget, et faciet sacerdotium norum. Et cap. 4 Testam. Judze, 8 14 Exsurget homo ex semine meo, ut sol justitiæ. Haud me latet quidem plerosque ex antiquis scriptoribus, ex eo quod Maria cognata esset Elisabeth quæ erat de fiti ibus Aaron, credidisse Mariam fuisse quoque de genere sacerdotali: adeo ut juxta Matthæi genealogiam, e regibus stirpis Davidica ortus fuerit Jesus; e sacerdotibus vero juxta Lucam. Hanc tainen quæstionem solvit ipsemet Apostolus scribens ad Hebreos vi', 14: Manifestum est, inquit, quod ex Juda ortus est Dominus noster, in qua tribu nihil de sacerdotibus Moyses locutus est. Desumpta hæc phrasis epsalm. Lxxvi, Posuerunt Jerusalem in pomorum eustodiam. Id est Hieronymo Epist. ad Sun. interprete Palatiis ipsaque urbe velut in tugurium versa.» Desunt usque ID. Introduxit auctor Josephum, deportationi ossium suorum hoc quasi premium promittentem, quod Deus dux itineris eorum in luce sit futurus. Cujus assertionis occasionem cepit, uti conjicio, ex Exodi xii, ubi versu 19 dicitur: Tulit quoque Moyses ossa Josephi secum, eo quod aljurasset filios Israel, dicens: Vi sitabit vos Deus, efferte ossa mea hinc vobiscum. Et mox vers. 21 additur: Dominus autem præcedebat ens ad ostendendam viam, per diem in columna nubis, el per noctem in columna ignis, ut dux itineris esset utroque tempore. ID.

TESTAMENTUM BENJAMIN. omnis Israel, et omnis Ægyptus, planctu magno. Px Cod. Oxon. habet, p x E' GRAB. Auctor Benjamin interpretatur lium dierum, quia a Jacob jam centenario genitus erat; quæ interpretatio confirmari videtur Genes. XLIV, 20, ubi Benjamin vocatur filius_senectutum. Rejicit tamen eam Hieronymus in Traditionibus Hebraicis ad h. 1. ecribens: Errant, qui pulant Benjamin Filium dicrum interpretari. Cum enim dextera appelletur Jamin et finiatur in a litteram, dies quidem appellantur et ipsi Jamin, sed in m litteram terminatur. Si jam interpretationem auctoris Testamenti Benjamin defendendam susciperem, responderem Jamin pro Jamim acceptum esse diaEtenim et Ægyptiis, ut propriis membris, compassus est, et benefecit, omni opere et consilio et re assistens. CAPUT XII. Testamentum Benjamin de mente munda. I. Transcriptum verborum Benjamin, quæ disposuit filiis suis, vivens annos centum viginti. Et osculans eos, dixit: «Sicut Isaac centesimo anno natus est Abraham, ita et ego Jacob. Quia igitur Rachel mortua est cum pareret me, lac non habui. Ballam igitur ancillam ejus suxi. Rachel enim,postquam peperit Joseph, duodecim annos sterilis fuit; et oravit Dominum cum jejunio duodecim diebus; et concipiens peperit me. Valde enim pater noster dilexit Rachel, et optavit duos filios videre ex ipsa. Propter hoc vocatus sum filius dierum, quod est Benjamin. II. «Quando igitur intravi in Ægyptum, et recognovit me frater meus Joseph, dixit mihi: «Quid dixerunt patri meo, quando vendiderunt me?» Et dicebam ei,quod consperserunt tunicam tuam sanguine, et mittentes dixerunt: «Cognosce, si tunica filii tui est ista. Et dicit mihi: «Eliam frater. Etenim quando accipiebant me Ismaelitæ, unus ex eis, exuens me tunicam, dedit mihi perizoma, et flagellans me dixit, ut currerem. Cum vero abiret ipse, ut absconderet vestimentum meum, occurrit ei leo, et occidit eum. Et ita participes timentes vendunt me sociis suis. >> 111. «Et vos igitur filii mei, diligite Dominum Deum coli, et custodite mandata ejus, imitantes bonum et sanctum virum Joseph Et sit mens vestra in bonum, ut et me nostis. Qui habet mentem bonam, omnia videt recte. Timete Dominum, et diligite proximum; et si spiritus Beliar in omnem malitiam tribulationis sollicitaverint vos, non dominabitur vobis omnis malitia tribulationis, sicut nec Joseph fratri meo.Quam multi homines voluerunt occidere eum, et Deus protexit eum? Qui enim timet Deum, et diligit proximum suum, ab aereo spiritu Beliar non potest vulnerari, protectus timore. Dei; et ab insidiis hominum aut bestiarum non potest subjugari, adjutus Domini dilectione quam habet erga proximum. Etenim deprecatus sum patrem nostrum Jacob, ut oraret pro fratribus nostris, ut non imputaret eis Dominus quod excogitarerunt malum de ipso. Et ita clamavit Jacob: filii lecto Syriaca, qua Jacobus modo e Syria adveniens bene uti poterat. Sed non est tanti huic rei immorari. ID. - Quod perperam impugnet S. Hier. interpretationem auctoris nostri, patet e textu mere Hebraico cap. xi, vers. ult. libri Danielis, ubi expresse legere est, absque variatione codicum 5 DRACH. Desunt, usque ad GRAB. Statuit auctor noster, ut ex hoc loco patet, mala Josepho a fratribus illata, Jacobo patri tandem detecta esse, quod et Genes. i, vers 16, claris verbis asseritur, ac proinde a Rambam male negatur.

Joseph, vicisti viscera Jacob patris tui.» Et am plexans eum, per duas horas osculabatur eum, dicens: Adimplebitur in te prophetia coeli de Agno Dei et Salvatore niundi, quod immaculatus pro iniquis tradetur; et qui sine peccato est pro impiίς morietur in sanguine Testamenti, in salutem Israel et gentium et destruet Beliar et ministrantes ei.» IV. «Videte, filii, boni viri finem; imitamini in bona mente misericordiam ipsius, ut et vos coronis gloriæ induamini. Bonus homo non habet tenebrosum oculum; miseretur enim omnibus, etiamsi sint peccatores, quamvis inierint consilia de ipso mala. Hic benefaciens vincit malum, protectus a bono, justo vero diligit, ut animam suam. Si quis glorificatur,non invidet; si quis ditatur, non zelo ] movetur; si quis fortis est, hunc laudat; castum credens,laudat; pauperi miseretur; infirmo compatitur; Deum laudat; eum qui habet Dei timorem, protegit; diligenti Deum cooperatur; reprobantem Altissimum, admonens convertit; et habentem gratiam spiritus boni, diligit secundum animam suam. V. «Si habeatis bonam mentem, filii, et mali homines pacificabuntur vobis; et luxuriosi reverentes vos, convertentur in bonum; et avari non solum recedent a passione, sed quæ superabundant, dabunt afflictis. Si benefaciatis, et immundi spiriritus fugient a vobis, et ipsæ bestie timebunt vos. Ubi enim est bonorum operum timor in mente, tenebræ fugient ab eo. Si enim injuria afficiat quis u sanctum virum, punitet; miseretur enim sanctus injurio, et silet. Et si quis animam justam prodat, et justus operans ad modicum humilietur, postea multo clarior apparet, qualis factus est Joseph frater meus. VI. «Consilium boni viri non est in manu spiritus erroris Beliar. Angelus enim pacis ducit anim mam ipsius. Non aspicit cum affectu corruptibilia, neque congregat divitias in desiderium voluptatis; non delectatur voluptate, non contristat proximum; non impletur cibo, non errat in elationibus oculorum; Dominus enim pars est ejus. Bonum consilium non recipit gloriæ et dedecoris hominum, et ulium dolum vel mendacium, pugnam vel contuὍτε GRAB. Deest. Ib. Desunt. Io. Desunt. Ib. Omissa sunt omnia usque ad finem hujus periodi. Io. habet col. Oxon. que vox signiit cat ponam; adeo ut secundum istam lectionem hie significetur, avaros, ubi poenituerint, in pœnam, sive ut voce ecclesiastica utar, satisfactionem, pro pristina habendi cupidine eleemosynas erogare. Timor Lumen, juxta Grae. Oxon. ID. in Oxon. melius. ID. additum. Ib. Desunt. Ib. Desunt. Io.

TESTAMENTUM BENJAMIN. meliam non novit; Dominus enim in eo habitat, et illuminat animam ejus, et gaudet coram omnibus in omni tempore. Bona mens non habet duas linguas, benedictionis et maledictionis, contumelia et honoris, tristitiæ et gaudii, quietis et turbationis, simulationis et veritatis, inopiæ et divitiarum; sed unam habet circa omnes sinceram et puram dispositionem. Non habet visum, neque auditum duplicem; in omni enim quod facit, vel loquitur, vel videt, novit quod Deus visitat animam ejus, et purgat animum ejns, ut non reprehendatur a Deo et hominibus; sed omne opus Beliar duplex est, et non habet simplicitatem. VII. «Propter hoc, filii mei, fugite malitiam Beliar, quoniam gladium dat obedientibus ei. Gladius autem septem malorum mater est.Primum concipit mens per Beliar. Est autem primum, invidia; secundum, perditio; tertium, tribulatio; quartum, captivitas; quintum, indigentia; sextum,turbatio; septimum, desolatio, propter hoc et Cain septem vindictis traditur a Deo. Nam secundum centum annos unam plagam induxit ei Domiuus. Ducentis annis patitur, et nongentesimo anno desolatur in diluvio propter Abel justum fratrem ejus.In septingentis annis Cain judicabatur, Lamech vero in septuagies septem; quoniam usque in saeculum assimilati Cain in invidia in odium fraternum, eadem punitione judicabuntur. Desunt. GRAB. omissis reliquis usque 10. Desunt, et quidem merito. Ib. omisso Cum eis quæ auctor noster dicit, satis conveniunt veterum et recentiorum quoVIII. Et vos igitur, filii mei, fugite malitiam, invidiamque et odium fraternum, et adhærete bonitati et dilectioni. Qui habet mentem puram in dilectione, non videt mulierem in fornicationem; non enim habet inquinationem in corde, quoniam requiescit in eo spiritus Dei. Quemadmodum enim sol non inquinatur attingens stercus vel gurgitem, sed magis ambo siccat et abigit felorem; ita et pura mens in inquinationibus terræ detenta magis ædificat, ipsa vero non inquinatur. «Intelligo autem et actiones in vobis non bonas fore, a sermonibus Enoch justi. Fornicabimini enim fornicatione Sodomorum,et peribitis usque ad breve (paucos), et renovabitis in mulieribus molus inordinatos, et regnum Domini non erit in vobis; quoniam confestim ille accipiet illud. Verumtamen rumdam Judzorum sententia,de quibus vide Fagium, Cartwrightum, aliosque in Genes. vi, 15. Sed bene Cartwrigtus notavit Scripturam loc. cit. aperte loqui de poena, non ipsi Caino, sed ei qui eum occiderit, infligenda.Grandis quoque est error chronologicus nostri auctoris, diluvium ad annum nongentesimum Caini referentis, dummodo ipsemet ita scripserit; nam voces in Oxoniensi exemplari Græco haud leguntur,ut modo. notavi. ID. Desunt. Ib. ID. ID. Desunt. [D.

in parte vestra flet templum Dei,et gloriosum erit in vobis. Quoniam ipse Dominus accipiet regnum, et duodecim tribus illic congregabuntur, et omnes. gentes; usquequo Altissimus mittat salutare suum in visitatione Unigeniti. Et ingredietur in primum templum, et illie Dominus injuria afficietur, et contemnetur, et ligno exaltabitur. Et erit velum templi scissum, et descendet Spiritus Dei super gentes, ut ignis effusus. Et ascendens ex inferno, ascendet a terra in coelum. Cognovit autem quam fuerit hu" milis in terra, et quam gloriosus in cœlo. «Quando autem Joseph erat in Egypto, desiderabam videre speciem ejus, et formam aspectus ejus; et per orationes Jacob patris mei vidi eum, in die vigilans, secundum quod erat omnis species ejus.Cognoscite igitur, filii mei, quod morior. Facite igitur veritatem et justitiam unusquisque cum proximo suo, et judicium in fidei operationem, et legem Domini et mandata ejus custodite. Hæc enim vos pro omni hæreditate docco. Et vos igitur date hæc filiis vestris in possessionem sempiternam. Hoc enim fecerunt Abraham,Isaac et Jacob. Omnia hæc dederunt nobis hæreditatem, dicentes: «Custodite mandata Dei, usquequo revelet Dominus salutare suum omnibus gentibus. Tunc videbitis Enoch, Noe, et Sem, et Abraham, et Isaac et Jacob resurgentes a dextris in exsultatione. Tunc et nos resurgemus,unusquisque in sceptrum nostrum,adorantes Regem coelorum, qui in terra apparuit in forma humanæ humilitatis.Et quotquot crediderunt ei in terra,con gaudebunt ei, quando et omnes resurgent, hi quidem in gloriam, isti veroin ignominiam.Et judicabit Dominus in primis Israel, de ea quæ in ipsum, injustitia, quoniam advenientem Deum in carne liberatorem non crediderunt. Et tune judicabit omnes gentes, quotquot non crediderunt ei in terra apparenti; et arguet in electis gentium Israel, quemadmodum redarguit Esau in Madinaæis, seducentibus ut frater eorum fieret per fornicationem et idololatriam; et abalienati sunt a Deo, excidentes ab hæreditate filiorum,qui non timent Deum Vos autem si ambuletis in sanctificatione secundum add. cod. Oxon. GRAB. sunt. Ib. ID. add. cod. Oxon. In. Vox non de tempore, sed loco est explicanda: neque enim auctor templum primum à Salomone conditum hic intelligere potuit,sed ad primam partem templi quæ dicebatur Sanctum, digitum intendisse videtur. Cedam tamen hac expositione, ubi aliam meliorem allatam videro. ID. Desunt in Oxon. ID. Innuit auctor verbo fore ut Spiritus sanctus a Synagoga Judæorum auferatur, et detur Ecclesia gentium. ID. p Omissa sunt. Ib. Ultima verba desumpta sunt ex Dan. xit, 2, quibus hanc in rem citatis quoque in Midras Tillim super psalm. xcit, v., 2, idem de resuscitatione mortuorum per Messiam docetur quod auctor noster dixit. Verba ibi se habent sequentem in modum: «Futurum est ut nasci faciat (Messias), omnes dormientes in pulvere. Dixit R. Nachman Dormientes in pulvere sunt mortui, sicut dictum est: Et multi de his qui dormiunt in terræ pulvere,>> etc. Ib. ID. ms. Trin, Ip. habet cod. Οxon. Excidentes ad haereditate fliorum, qui non

TESTAMENTUM BENJAMIN. faciem Domini rursus habitabitis in spe in me et congregabitur omnis Israel ad Dominum. «Et non amplius vocabor lupus rapax, propter rapinas vestras, sed operator Domini, tribuens cibum operantibus bonum. El suscitabitur ex semine meo in extremis temporibus dilectus Domini, audiens vocem ejus, cognitione nova illuminans omnes gentes, lucem cognitionis accendens Israeli in salutem, et rapiens ut lupus ab ipsis, et dans Synagage gentium; et usque in consummationem sæculorum erit in synagogis gentium, et in principibus earum sicut musicum melos in ore omnium; et in libris sanctis erit inscriptus, et opus, et sermo ejus; et erit electus Dei usque in sæculum et propter ipsum instruxit me pater meus Jacob, dicens: «Ipse replebit defectus tribus tuæ. >> timent Deum. Facti non filii in parte timentium Dominum,» habet uterque codex ms. adeo ut Robertus pro quod in Græco Oxon. habetur, legisse videatur (ut legitur in ms. cod. Trin.) cunctaque hæc verba ad præcedentem periodum retulerit. Sed in Græco codice Oxon. a voce nova incipit periodus, cujus primum colon ita Latine est reddendum: Estis itaque, filii, in parte timentium Dominum. GRAB. add. in ms. Trin. ID. add. cod. Οxon. ID. ID. ID. XII. Et ut implevit sermones suos, dixit: Mando vobis, filii mei, referte ossa mea ex Egypto, et scpelite me in Hebron prope patres neos.» Et mortuus est Benjamin centum viginti annorum et quinque in senectute bona; et posuerunt eum in theca. Et in nonagesimo primo anno ante exitum filiorum Israel ex Ægypto, ipsi et fratres ecrum reduxerunt ossa patrum suorum in abscondito, in locum dictum Chanaan; et sepeliverunt eos in Hebron, juxta pedes patrum suorum. Et ipsi reversi sunt ex terra Chanaan, et habitaverunt in Ægypto usque ad diem exitus eorum de terra Ægypti. Finis Testamentorum zu filiorum Jacob. Ms. Trin. Hæc autem bene correxit doctissimus Dn. Dodwellus. ID. - In Tabulis scilicet chronologicis, ad mentem auctoris XII Testamentorum exaratis, quas consulat lector, si lubet, apud ipsum Grabium Spicil. tom. 1, pagg. 366 seqq. Easdem tabulas contractas exhibet Fabricius Cod. Pseudepigr. Vet. Test. tom. I, pagg. 749 seqq. ID. In codice 62 hæc ad finem sunt ascripta Expliciunt Testamenta x patriarcharum secundum translationem domini Roberti Grosseteste, Lincoln. episcopi. Id.

Ab an. 75 Abrahami. CHRONOLOGIA TESTAM. XII PATRIARCH. TABULA CHRONOLOGICA Ad superioris libri illustrationem a viro clarissimo Dodwello adornata. (GRABE, Spicileg. SS. Patrum, edit. 2, Oxoniæ 1714, in-8°, t. I, p. 366.) Anni Patriarcharum natalitii pro mente auctoris XII Testamentorum designandi sunt, ac proinde ineuntes intelligendi. Quapropter fines annorum semper in numeris sequentibus quærendi sunt. Servitutis. ap. LABAN. RUBENIS. SIMEONIS. LEVI. JUDE. ISSACHAR. ZABULON. DAN. NEPHTHAL. GAD. ASER. JOSEPH. ib 1e 1f ig 1a 18h 20k 18 (a) Cum annum servitutis VII absolvisset Jacobus, tum demum Liam duxit uxorem. Recte ergo filius primogenitus ad annum sequentem refertur, qui erat servitutis VIII. (b) VIII anno Levi ingressi sunt in Canaanem, Levi 12. Atqui hoc cum anno XX servitutis factum case constet, Levi hoc anno ex mente Auctoris natus est. (c) Hoc anno natus videtur Issachar, minor Juda, et major Zabulone. Notam autem anni nullum exhibet Auctor. (d)Nephtolim major Josepho, Nephthal. 1. (e) Gad, licet pro ordine horum testamentorum sit filius evvatos, et talis in codice Græco Oxoniensi dicatur, ordine tamen Natalium filius 66ouos fuisse videtur, uti dicitur in Græco Cantabrigiensi, et Latina Roberti versione. (f) Zabulon cum nasceretur inquit) Jacobus auctus est gregibus sorte virgarum Zabul. 1. Unde constat, ex mente auctoris nativitatem Zabulonis uni istorum ascribendam esse annorum, quibus Jacobus Labani propter mercedem ex pecore servivit, non illis, quibus propter filias servitutem obiit. (g) Josephi annus natalis ex mente hujus auctoris incidit in XX annum servitutis, ultimum propter pecora, quem tamen sacræ litteræ ad finem anni XIV servitutis propter filias referunt, cum nondum mercedem e pecore pactus esset, Genes. XXX, 25, 31 segg. (A) Levi anno XVIII ætatis occidit Sichem, Levi 12. Ex quo loco explicandus et determinandus est laxior numerus § 2, ubi Levi dicit se doel twv x' fuisse, quando hanc cædem fecit. (i) Levi anno ætatis xix, lepárevos Levi 12, nempe sacerdos factus et edoctus ritum sacrificiorum ab avo Isaaco, tunc adhuc superstite. Benjamin natus anno Jacobi C, nempe expleto. Benjam. 1. Proinde anno Jacobi Cl labente. (k) Judae anno XX. Bellum in Cananæos. Jud. 7. DINE. BENJAMIN.

Ab an. 75 Abrahami. 30a 22b 17c 28d 24e 12 30g 28h 16 30i 18 40j 40k 40m 40 49m 64p (a) Hoc ætatis suæ anno XXX Ruben Ballam pol luit. Rub. 1. Morbo per menses VII multatus, pœ nitentiam egit per annos VII, ibid. Tum Jacob apud Isaacum patrem fuit, Rub. 3. Supererat Isaacus ad annum Jacobi CXX. Gen. XXV, 26, XXXV, 28. (b) Judæ 22, incipiunt induciæ cum Esavo anno rum XVIII. Jud. 9. (c) Josephus hoc anno venditus, a cujus fine in cipiunt forte anni VII, quibus Potiphari servivit, Joseph. 3. (d) Levi annos natus XXVIII, uxorem duxit Mel cham. Lev. 11, 12, primus ejus filius Gerson dic tus, ibid. (e) Expletis annis VII Josephus in carcerem con jicitur. (f) Levi ann. XXXV natus filius secundus Caath. Lev. 11. (g) Issachar anno XXX duxit uxorem. Issach. 3. (h) Hoc an. socios habuit captivitatis Joseph pincernam Pharaonis et pistorem. (i) Post duos annos in gratiam Pharaonis rece ptus Josephus anno ætatis XXX. Gen. XLI, 1, 46. (j) Levi anno XL natus filius tertius Merari. Lev. (k) Judæ XL. Bellum cum Esavo, quo cecidit Esavus to Jacobi, Jud. 9. Jacobi totou mentio fit Gen. XLVIII, 22. Sed in Amoritas, non Idumæos. Judas nondum in Egypto, ib. Imo sequitur annus unus quo vixerit cum Thamare Annan. Tum anni duo viduitatis, antea quam rem cum ea haberet Judas, cap. 11, 12. Zabulon. an. 38, vel 39 piscari cœpit, Van nis ante quam descenderunt iu Ægyptum Zab. 6. (m) Nephthalimi somnia, anno ejus XL, quæ eum adhuc in Palæstina fuisse supponunt, nondum in Ægypto. Nephth. 5. Iav μetà μvaç rá. Nephth. 6. Post venditionem Josephi, et tamen antea quam descenderent in Egyptum. Nephth. 7. (n) Descendit Levi in Ægyptum anno æt. XL. Levi 12. Sed deest numerus supra XL. Juda enim Levi junior annum tunc agebat XLVI. Jud. 12. Levi ergo an. absolverat XLIX, qui in annum Jacobi in currebat CXXX, quo descenderunt in Egyptum. Gen. XLVII, 9. (o) Judæ XLVI, descensio in Ægyptum. Inde per annos LXXIII, vixit in Egypto. Jud. 12. (p) Levi anno LXIV nata Jochabed. Et quidem in Ægypto. Lev. 11. Eodem die natus maritus ejus Amram, Lev. 12.

CHRONOLOGIA TESTAM. XII PATRIARCH. NNN Ab an. 75 Abrahami. 94a 122 119f 117 114e 116 115 115 114 122g 125h 124 124 123 anno XCIV, nupsit Jochabed Amramo. in mortuus ann. vit. CXX, eodem quo t Joseph. Sim. 1, 8, Josephi ossa custoyptii, quo minus deportarentur in Hesepeliretur Simeon. Sim. 1. Hinc etiam lein anno utrumque mortuum esse, pro bris rationibus. Levi CXVIII mortuus Josephus. Lev. 12. n mortuus anno vitæ CXXV, post duos orte Josephi. Rub. 1. (e) Zabulon mortuus an. CXIV La Vicissim rect 2 annis post mortem Josephi, quam Zab. 1. (f) Judas mortuus anno CXIX. Jud. Rubenem. Rub. 1. Issachar morluus anno ætat. CX) Dan mortuus anno ætatis CX

Ab an. 75 Abrahami. 300 135 130c 125a 124 110 126b 112 Ab an. 75 C&F Abrahami. Abrahami. 302 137d 324 340f 125e Situm patriarcharum plerumque ex anno emortuali Josephi elicuimus. Josephi autem natalem didi cimus e natali Benjamini, et quo pacto fuerit cum Jacobi ætate, promissionisque a Deo Abrahamo factæ æra committendus. Hæc invicem collata docent quem situm patriarchæ illi teneant in annis 430 a pro missione illa numerandis. Si minus vere, at saltem pro hujus auctoris hypothesibus. Desunt autem, fa teor, in aliis patriarchis notæ temporum accurate, et in harum defectu ratiociniis indulgendum est, quæ tamen e propriis ejusdem rationibus arcessenda sunt. Sic fuerit necessario Issacharis natalis ad annum aliquem medium inter Judæ Zabulonisque natales referendus. Est autem obscurissimum, quod senserit noster de filiis ancillarum. Sic autem sunt collocandi, ut juniores fuerint Juda, et Josephum tamen omnes ætate superarint. Nam post natum Judam Rachel ancillam marito dedit, suo tamen ipsi nomine paritu ram; cum scilicet Lia parere desiisset. Genes XXIX, 35. Innuit profectio Liam uno saltem anno partum intermisisse.Itaque illo ipso anno,quem intermisit Lia, primum filium Rachel e Balla susceperit, nempe Danem, et sequenti secundum Nepthalimum. Sic duos habuerit Rachel filios eo spatio quo unicum pepererit Lia Issacharem. Inde gloriatur victam a se in puerperii lucta illa sororem. Mox tamen sororis exemplum æmulata Lia, ipsa quoque Zelpham ancillam marito collocavit; adeo ut ille primus Zelphæ filius Gadus in eumdem cum Nephtalimo annum concurrerit, sic tamen, ut fuerit Nephtalimo paulo junior. Referentur ad sequentes annos Aser et Dina, quos Josepho majores fuisse docet textus Geneseos. Nec ullus supererit hiatus inter Judam et Josephum. Sic annum egerit Dina, cum raperetur, XII, cum Levi frater ageret, pro nostri Auctoris mente, XX. Uno nimirum anno major ætate nubili, pro more Romanorum. Sic incidet mors Gadi in annum Promissionis CCXCV. Annum scilicet ante reliquiarum translationem XLV. Credidit enim Auctor, post mortem Josephi, reliquias Josephi, ne transferrentur in Hebronem, ab Egyptiis fuisse custoditas, propter quoddam, quod comminiscitur, Oraculum: nec inde licuisse Patriarchas alios, qui post illum obierunt, in Hebrone sepelire. Sic legimus in Testamento Si meonis, c. 8. Patriarchas ergo illi superstites thecis reconditos fuisse ait, donec otium esset ab Egy ptiis, quo thecam, usque iceret in Hebronem deportare.Sic in Testamento Rubenis, cap. ult. Et posuerunt eum in thecam, usque quo referrentes cum ex Ægypto, sepelierunt in Hebron in spelunca duplici, ubi patres ejus dormierunt. Et in Simeone, cap. 8: Et posuerunt eum in therum lignorum, quæ non putrescunt, ut redu cerent ossa ejus in Hebron. In Levy c. ult. Et posuerunt eum in thecam, etpostea sepelierunt eum in He bron, etc. Videmus hic eamdemque operam fuisse in plurium Patriarcharum funeribus procurandis. Itaque hinc intelligenda sunt aliorum Testamentorum loca, in quibus idem innuitur,sed obscurius. Tem pus docemur in Testamento Benjamini, quo Patriarchas omnes, excepto Josepho, in Hebronem transtu Terint Israelitæ nempe annum fuisse ante exitum filiorum Israel ex Egypto nonagesimum. Sic enim Codex uterque Græcus. Male ergo codices Latini qui unum præterea addunt annum. Est enim sane veri simillimum, Robertum Lincolniensem non alio usum esse codice ad versionem suam concinnandam,quam Cantabrigiensi, vel qui ei admodum similis fuerit. Sed vicissim e Latinis corrigenda Græca Kal v top ETELT 6o. Legendum pò s odou. Annus ille ante Exodum nonagesimus, idem erat a Promis sione Abrahamo facta et quadragesimus. Tum ergo translatæ fuerint, si huic Auctori fides, Patriarcha (a) Gad mortuus anno æt. CXXV. Gad. 1, At jux ta codd. Lat. CXXVII; vixit autem certe, pro nos tri auctoris rationibus, post Josephum. Monet enim ille moriens de Zelpha matre, prope Ballam et Ra chelem sepelienda, Zelphæ, ut videtur, filios, tam Gadum quam Aserum. Imo etiam post Rubenem vixit. Utrumque enim alloquitur moribundus. Rub. 1. (b) Mortuus Aser anno vit. CXXVI Gr. As. 1 Neo enim fidendum exemplari Roberti Lincoln, qua di screpat a cod. Cantabrig. Certe post Josephum et Rubenem vixit, ut ex supra dictis patet. (c) Nephthalim mortuus anno CXXX Græc. Oxon. CXXXII. Ms. Trin. Neph. 1. (d) Levi mortuus anno vitæ CXXXVII. Lev. 19. Exod, VI, 16. Adhuc posteri ejus tertiæ duntaxat generationis erant, Lev. 12. Nondum ergo nati li beri e conjugio Amrami cum Jochabed, pro hujus auctoris hypothesibus.Ne quidem nata Miriam,quæ, cum nasceretur Moses, erat adolescentula. (e) Benjamin mortuus anno vitæ CXXV. Benj. I, 12. Gr. Oxon. Deest in Latinis codicibus numerus postremus loco tantummodo priori. (f) Anno promissionis 340 Patriarcharum reliquias in Hebronem transtulerunt Israelitæ, præterquam Josephi Pro hujus nimirum auctoris rationibus. Moses natus est anno Promissionis 350.Nam annum egit 80 anno promissionis 430, quo dicessit ex E gypto. Sic fuerit Amramus annorum 121 cum na sceretur Moses, pro hujus auctoris rationibus. Alia omnia de Amramo Demetrius, et profecto verisi miliora.