Diplomatic text · vision-corrected transcription of the Migne scan (complete), over scholarios OCR (cleaned, language-split) — PG column chips mark the printed columns.
col. 1493–1494page 1 of 38
PG 16:1493ΣΥΜΜΑΧΟΣ. 28. Καὶ ἐμαχάρισαν αὐτήν. 51. Από καρπῶν χειρῶν αὐτῆς. αἰνείτω τὰ ἔργα αὐτῆς. Ο. Σἶτα δὲ ὀκνηρά. "Αλλος, καὶ ἄρο τον οκνηρίας. 28. Καὶ ἐπλούτησαν. 29. Εκτήσαντο πλοῦτον. "Αλλος, ἐποίησαν δύναμιν. Αλλοι, ἐποί ησαν δυνατά, 50. Γυνὴ γὰρ συνετὴ εὐλογεῖται, φόβον δὲ Κύριον αὕτη ἀἰνείτω. 31. Ἀπὸ καρπῶν χειλέων αὐτῆς. Καὶ αἰνείσθω ἐν πύλαις ὁ ἀνὴρ αὐτῆς. ΘΕΟΔΟΤΙΩΝ. ~ 28. Καὶ ἐμαχάρισαν αὐτήν. 51. ᾿Απὸ καρπῶν χειρῶν αὐτῆς. Θ., καὶ σύνταξιν. ἐν ἀνδρείᾳ. Τ. ἀνδρεία ει ν. 26. Ε, καὶ τάξιν ἐστείλατο τῇ γλώσσῃ αὐτῆς. ΣΥΜΜΑΧΟΣ. 2. Ατμὸς ἀτμῶν. 5. Τί πλέον ἀνθρώπῳ. 4. Καὶ ἡ γῆ αἰώνιο; ἕστηκε. 5. Καὶ εἰς τὸν τόπον αὐτοῦ ἐπα να τρέφει. Ο'. 2. Ματαιότης ματαιοτήτων. 5. Τις περίσσεια τῷ ἀνθρώπῳ; Μόχθῳ αὐτοῦ ᾧ μοχθεῖ. 4. Καὶ ἡ γῆ εἰς τὸν αἰῶνα ἔστηκε. 5. Καὶ εἰς τὸν τόπον αὐτοῦ ἔλ χει. ΘΕΟΔΟΤΙΩΝ. 5. Καὶ εἰς τὸν τόπον αὐτοῦ ἐπα ναστρέφει.
col. 1495–1496page 2 of 38
PG 16:1495ΤΟ ΕΒΡΑΙΚΟΝ Ελληνικοῖς γράμμασι. ΑΚΥΛΑΣ. 8. Κοπιῶσι. Καινόν. Καὶ τοῦ ἐξερευνήσαι. Τοῦτον περισπασμόν πονηρόν. 16. Μετὰ τῆς διανοίας μου. 17. Πλάνας.
col. 1497–1498page 3 of 38
PG 16:1497ΣΥΜΜΑΧΟΣ. 6. Καταντᾷ.. 7. Καὶ ἡ θάλασσα οὐ πλημμυρεῖ εἰς τὸν τόπον, ἀφ᾽ οὗ οἱ ποταμοὶ πορεύονται, καὶ ἐκεῖ αὐτοὶ ἀναστρέφουσιν. 8. Κοπώδεις. Αδύνατόν ἐστιν ἄνθρωπον ἐκνι κῆσα: λέγοντα. 9. Τὸ ἐσόμενον ἔσεσθαι. Τὸ μέλλον ἔσεσθαι. Καινόν. 10. Αρα ἐστί τι 8 ἐρεῖ τις, (Ιδε, τοῦτο καινόν ἐστι; Καὶ ἤδη ἐγένετο ἐν τῷ αἰῶνι τῷ πρὸ ἡμῶν. 11. Παρὰ τοῖς ἐσομένοις μετὰ ταύτα. 13. Προεθέμην. Ταύτην ἀσχολίαν πονηράν. Ασχολεῖσθαι. 14. Ατμὸς καὶ βόσκησις ἀνέμου. 15. Καὶ ὑστέρημα μὴ δυνάμενον ἀναπληρῶσαι ἀριθμόν. 16. Μετὰ τῆς διανοίας μου. Καὶ ὑπερέβαλλον σοφίᾳ. Ψ. 6. Πορεύεται πρὸς νότον, καὶ κυ κλοι προς βορράν κυκλοί κυκλών, πορεύεται τὸ πνεῦμα, καὶ ἐπὶ κύ κλους αὐτοῦ ἐπιστρέφει τὸ πνεῦμα. 7. Καὶ ἡ θάλασσα οὐκ ἔστιν ἐμπιπλαμένη· εἰς τὸν τόπον οὗ οἱ χεί μαρροι πορεύονται, ἐκεῖ αὐτοὶ ἐπι στρέφουσι τοῦ πορευθῆναι. 8. Εγκοποι. Οὐ δυνήσεται ἀνὴρ τοῦ λαλεῖν. 9. Τὸ γενησόμενον. Το ποιηθησόμενον. Πρόσφατον. 10. υς λαλήσει καὶ ἐρεῖ, Ιδε τοῦτο καινόν ἐστιν· ἤδη γέγονεν ἐν τοῖς αἰῶσι τοῖς γενομένοις ἀπὸ ἔμ προσθεν ἡμῶν. 11. Μετὰ τῶν γενησομένων εἰς τὴν ἐσχάτην. 15. Καὶ ἔδωκα τὴν καρδίαν μου. Καὶ τοῦ κατασκέψασθαι. Οτι περισπασμὸν πονηρόν. Περισπάσθαι. 14. Ματαιότης, καὶ προαίρεσις πνεύματος. 15. Καὶ ὑστέρημα οὐ δυνήσεται ἀριθμηθῆναι. 16. Ἐν τῇ καρδίᾳ μου. Καὶ προσέθηκα σοφίαν. 17. Παραβολάς. ΘΕΟΔΟΤΙΩΝ. Τοῦτον περισπασμόν πονηρόν. 14. Ατμὸς καὶ νομὴ ἀνέμου. 17. Παραφοράς. α.
col. 1499–1500page 4 of 38
PG 16:1499ΤΟ ΕΒΡΑΙΚΟΝ Ελληνικοῖς γράμμασι. ΑΚΥΛΑΣ. 48. Βάσανον. ἀτμὶς ἀτμίδων, ἀτμῶν. άτμίς οἱ ἀτμός. 4. Σ., καὶ ἡ γῆ αἰώνιος ἕστηκε. 5. Α., καὶ εἰς τὸν τόπον αὐτοῦ εἰσπνεῖ προσέπνευσε, Σ., καταντα. 7. Σ., καὶ ἡ θάλασσα οὐ πλημμυρεί Ψ. 9. Σ., τὸ ἐσόμενον Σ., τὸ μέλλον ἔσεσθαι. Ελληνικοῖς γράμμασι. ΑΚΥΛΑΣ. 1. Ατμός, ἁτμίς. ... εἶπα πλάνησιν. 5. Καὶ ἐνοήθην ἐν τῇ καρδίᾳ μου. 6. Λίμνας. Καὶ οὐσίας. Καὶ τρυφάς. Κυλίκιον καὶ κυλίκια.
col. 1501–1502page 5 of 38
PG 16:1501ΣΥΜΜΑΧΟΣ. ΘΕΟΔΟΤΙΩΝ. Ὅτι καίγε τοῦτό ἐστι προαίρεσις πνεύματος. Αλλος, ὅτι πρὸς τοῦτό ἐστι προαίρεσις πνεύματος. 18. "Αλγημα. Γ. 13. Σ., προεθέμην. 'Α., καὶ τοῦ ἐξερευνῆσαι. 'Α., Θ., τοῦτον περισπασμὸν πονηρὸν περισπασμόν ἀσχολίαν, Σ., ἀσχολεῖσθαι. 14. 'Α., ἀτμὸς καὶ νομὴ ἀνέμου. νομήν, βόσκησιν προαίρεσιν. νομή, βόσκησις, προαίρεσις Σ., καὶ ὑστέρημα 16. 'Α., Σ., μετὰ τῆς διανοίας μου. Σ., καὶ ὑπερέβαλλον σοφίᾳ. 47. 'Α., πλάνας. Θ., παραφοράς. περιφοράς, ή περιφέρει, "Αλλος, ὅτι πρὸς τοῦτο 18. 'Λ., βάσανον. 4. Ματαιότης. υ. ΘΕΟΔΟΤΙΩΝ. ΣΥΜΜΑΧΟΣ. 1. Ατμός, άτμίς. 2. Καὶ τὸν γέλωτα εἶπον θόρυβον. Τί αὐτὴ ποιεῖς; 3. Καὶ ἐνοήθην ἐν τῇ καρδίᾳ μου. Ἵνα τὴν καρδίαν μου μεταγάγω εἰς σοφίαν. Ποῖον τὸ σύμφορον. 6. Δεξαμενάς. 8. Αθροισα έμαυτῷ. Καὶ πεκούλια. Καὶ σπατάλας. [Μέτρων σχήματα καὶ ἐπιθήματα.] 2. Τῷ γέλωτι εἶπα περιφοράν. εἶπα περιφοράν. Τί τοῦτο ποιεῖς; 5. Καὶ κατεσκεψάμην εἰ ἡ καρ δία μου. Καὶ καρδία μου ὡδήγησεν ἐν σου φία. Ποῖον τὸ ἀγαθόν. 4. Ἐμεγάλυνα ποίημά μου. Αλ. λος, μεγάλα ἐποίησά μοι ἔργα. 6. Εποίησά μοι κολυμβήθρας. 8. Συνήγαγόν μοι. Καὶ περιουσιασμούς. Καὶ ἐντρυφήματα. Οινοχόον καὶ οἰνοχίας.
col. 1503–1504page 6 of 38
PG 16:1503Ελληνικοῖς γράμμασι. ΑΚΥΛΑΣ. 12. Καὶ πλάνην. Τι δὲ ὁ ἄνθρωπος, ἵνα παρακολουθήσῃ βουλή; 19. Και κυριεύσει. 23. Βάσανος και θυμός. 25. Φείσεται.
col. 1505–1506page 7 of 38
PG 16:1505ται ὀπίσω τῆς βουλῆς; 15. Ὑπὲρ τὴν ἀφροσύνην. η μα τὸ πεποιημένον. 19. Καὶ εἰ ἐξουσιάζεται. τῇ ἐμόχθησα. ΣΥΜΜΑΧΟΣ. 9. Καὶ μεγέθει ὑπερέβαλον. ᾿Απὸ ἔμπροσθεν ἐμοῦ. 10. Ἐπεθύμησαν. Ἐκ πάσης φιλοπονίας μου. 11. Καὶ τὸν πόνον ἐν ἐπόνησα διαπρασσόμενος. 12. Καὶ πλάνην. 13. Ὑπὲρ τὴν ἀμαθίαν. 15. Καὶ εἰς τί μοι ἡ σοφία μου; 17. Κακὸν γάρ μοι ἐφάνη τὸ ἔρ γον τὸ γινόμενον. 19. Καὶ κυριεύσει. Εἰς ὃν (ἐμόχθησα). Ψ. 9. Καὶ ἐμεγαλύνθην. ΘΕΟΔΟΤΙΩΝ, ᾿Απὸ ἔμπροσθέν μου. 10. Ητησαν. ᾿Απὸ παντὸς μόχθου μου. 11. Καὶ ἐν μόχθῳ ᾧ ἐμόχθησα τοῦ ποιεῖν. Ματαιότης, καὶ προαίρεσις πνεύ ματος. 12. Καὶ παραφοράν. "Οτι τίς ἄνθρωπος, ὃς ἐπελεύσε 15. Καὶ ἱνατί ἐσοφισάμην ἐγώ; 17. Ὅτι πονηρὸν ἐπ' ἐμὲ τὸ πο 20. Καὶ περιήχθην. 20. Καὶ ἐπέστρεψα. Αποτάξασθαι. "Αλλος, ἀποκαμεῖν. 21. Καὶ ἐν γοργότητι. Καὶ κάκωσις. 21. Καὶ ἐν ἀνδρείᾳ. Καὶ πονηρία. 93. "Οτι γὰρ περιγέγονεν. 22. "Οτι γίνεται. 23. Αλγημάτων καὶ θυμοῦ. 24. Ἀπὸ κόπου αὐτοῦ. 24. Ἐν μόχθῳ αὐτοῦ. 25. Αναλώσει. 25. Τίς πίεται; 96. Αρέσαντι αὐτῷ. 26. Τῷ ἀγαθῷ πρὸ προσώπου αὐτοῦ. Ασχολίαν. Περισπασμόν.
col. 1507–1508page 8 of 38
PG 16:1507ΤΟ ΕΒΡΑΙΚΟΝ Ελληνικοῖς γράμμασι. ΑΚΥΛΑΣ. Τοῦ συλλέγειν καὶ τοῦ συναγαγεῖν. áτµóę. Σ., 3. Α., Σ., καὶ ἐνοήθην 4. "Αλλος, μεγάλα καὶ οὐσίας. Σ., καὶ πεκούλια. 'Α., κυλίκιον καὶ κυλίκια. Σ.. μέτρων σχήματα καὶ ἐπιθήματα. κυλίκιον κυλίκια 9. Σ., καὶ μεγέθει ὑπερέ-. καὶ προσέθηκα σοφίαν παρέ ΤΟ ΕΒΡΑΙΚΟΝ Ελληνικοῖς γράμμασι. ΑΚΥΛΑΣ. 8. Τοῦ ἀγαπᾶν. Καίγε σὺν τὸν αἰῶνα. Ως οὐχ εὑρήσε: ἄνθρωπος.
col. 1509–1510page 9 of 38
PG 16:1509ΣΥΜΜΑΧΟΣ. Αθροῖσαι καὶ ἀποθέσθαι. Ἵνα δοθῇ ἐκείνῳ ᾧ ἀρέσει τῷ Θεῷ. Τοῦ προσθεῖναι καὶ τοῦ συναγαγεῖν. Τοῦ δοῦναι τῷ ἀγαθῷ πρὸ προσ ώπου τοῦ Θεοῦ. τάντας. Σ., ἀπὸ ἔμπροσθεν ἐμοῦ. ν. 40. Σ., ἐπεθύμησαν. Σ., ἐκ πάσης φιλοπονίας μου. ν. 11. Σ., καὶ τὸν πόνον 'Α., ἀτμὸς καὶ νομὴ ἀνέμου. Α., Σ., καὶ πλάνην. παραφοράν, περιφοράν, παραφοράν, 12, Ο', τὰ ὅσα ἐποίησεν αὐτήν. 'Α., τί δὲ ὁ ἄνθρωπος ν. 13. Σ., ὑπὲρ τὴν ἀμαθίαν. γ. 15. Σ., καὶ εἰς τί μοι §. 17. Σ., κακὸν γάρ μοι §. 19. Α., Σ., καὶ κυριεύσει. Σ., εἰς ὄν. ΣΥΜΜΑΧΟΣ. 1. Παντὸς ὥρα. Πάσης χρείας. ΘΕΟΔΟΤΙΩΝ.. ἐμόχθησα εἰς ὃν 20. Σ., καὶ περιήχθην. "Αλλος, ἀποκαμείν. Σ., καὶ ἐν γοργότητι. Σ., και κάκωσις. Σ., ὅτι γάρ 23. 'Α., βάσανος καὶ θυμός. ν. 24. Σ., ἀπὸ κόπου αὐτοῦ. 25. Α., φείσεται ἀναλώσει, 26. Σ., ἀρέσαντι Σ., ἀσχολίαν. τοῦ συλλέγειν Σ., ἵνα δοθῇ 1. Τοῖς πᾶσιν ὁ χρόνος. ΘΕΟΔΟΤΙΩΝ. Τῷ παντὶ πράγματι. 2. Εκριζώσαι. 2. Εκτίλαι. 5. Βαλεῖν λίθους. Αλλος, ρίψαι λίθους. 11. Καλὸν ἕκαστον ἐν καιρῷ ἰδίῳ. 14. Διαμενεί. 8. Τοῦ φιλῆται. 11. Καλὰ ἐν καιρῷ αὐτοῦ. Καίγε σύμπαντα τὸν αἰῶνα. Οπως μὴ εὕρῃ ἄνθρωπος. 14. Έσται. 45. Ὁ δὲ Θεὸς ἐπιζητήσει ὑπὲρ 15. Καὶ ὁ Θεὸς ζητήσει τὸν διω τῶν ἐκδιωκομένων. κόμενον.
col. 1511–1512page 10 of 38
PG 16:1511Ελληνικοῖς γράμμασι. ΑΚΥΛΑΣ. 16. Καὶ τόπον τῆς δικαιοσύνης. 17. Πάσης χρείας. σύν τὸν αἰῶνα ἔδωκεν· τὸ, σὺν, ἰδίωμά ἐστιν Εβραϊκὸν παρεῤῥιμμένως κείμενον ἐν τῇ Εβραϊκή φωνή. Ι. ΤΟ ΕΒΡΑΙΚΟΝ Ελληνικοῖς γράμμασι. ΑΚΥΛΑΣ
col. 1513–1514page 11 of 38
PG 16:1513ΣΥΜΜΑΧΟΣ. Ο. 16. Καὶ τόπον τοῦ δικαίου. 17. Τῷ παντὶ πράγματι. 18. Ὅτι διακρινεῖ αὐτοὺς ὁ Θεὸς, καὶ τοῦ δεῖξαι. Αλλος, τοῦ ἐλέγ ξαι αὐτοὺς ὁ Θεὸς, καὶ τοῦ δεῖξαι αὐτοῖς. 19. Συνάντημα. Καὶ πνεῦμα ἐν τοῖς πᾶσιν. ΘΕΟΔΟΤΙΩΝ. 19. Σύμβαμα. Καὶ ἀναπνοὴ ὁμοία πᾶσιν. Καὶ τί πλέον ἄνθρωπος κτήνους; ᾿Απὸ τῆς γῆς. 22. Τί γὰρ αὐτὸν ἄξει θεάσασθαι τὰ ἐσόμενα μετὰ ταῦτα; 20.» Πορεύεται. Καὶ τί ἐπερίσσευσεν ὁ ἄνθρωπος παρὰ τὸ κτῆνος; ᾿Απὸ τοῦ χοός. Καὶ τίς περίσσεια τῷ ἀνθρώπων; 22. Οτι τίς ἄξει αὐτὸν τοῦ ἰδεῖν ἐν ᾧ ἐὰν γένηται μετ' αὐτόν; ὡς οὐχ 14. Σ., διαμένει. 15. Σ., ὁ δὲ Θεός Υ. 16. 'Α., καὶ τόπον τῆς δικαιοσύνης. ΣΥΜΜΑΧΟΣ 20. * πορεύεται.: Οικία Ο. ΘΕΟΔΟΤΙΩΝ. 1. Τοὺς συκοφαντουμένους. 1. Τὰς συκοφαντίας. Δάκρυα. Παρηγορών. 2. Καὶ ἐμαχάρισα. 3. Τὰ κακὰ ἔργα τὰ γινόμενα. 4. Καὶ σύμπασαν γοργότητα. 5. Περιπλέκεται ταῖς χερσὶν αὐ του. 6. Μετὰ ἀναπαύσεως. Ει Δάκρυον. Παρακαλῶν. "Αλλος, παραμυ βούμενος. 2. Καὶ ἐπήνεσα. 3. Πᾶν τὸ ποίημα τὸ πονηρὸν τὸ πεποιημένον. 4. Καὶ σύμπασαν ἀνδρίαν. 5. Περιέβαλε τὰς χεῖρας αὐτοῦ. 6. Αναπαύσεως.
col. 1515–1516page 12 of 38
PG 16:1515Ελληνικοῖς γράμμασι. Τέλος. ΑΚΥΛΑΣ. 10. Τὸν φίλον αὐτοῦ. *Ος οὐ γνώσεται τοῦ φυλάξασθαι. 16. Οὐκ ἔστι τέλος τῷ παντὶ λαψ.
col. 1517–1518page 13 of 38
PG 16:1517ΣΥΜΜΑΧΟΣ. Πληρώματα ἀμφοτέρων χειρῶν. Καὶ κακώσεως πνεύματος. 7. Καὶ πάλιν ἀναστρέψας κατέ μαθον. 8. Καὶ οὐ μὴ ἔσται δεύτερος. Ἀγαθοῦ. Καὶ ἀσχολία. 9. Εἰσὶν ἀμείνους δύο ἑνός ἔχουσι γὰρ κέρδος ἀγαθόν. 10. Τὸν ἑταῖρον αὐτοῦ. 12. Υπερισχύσῃ τις ἑνός. Τετριπλωμένον, ἢ τριπλοῦν. 13. Κρείσσων παῖς πένης μετὰ σεφίας... 14. Ὁ μὲν γὰρ ἐκ φυλακῆς ἑξ ἦλθε βασιλεῦσαι, ὁ δὲ καίπερ βασι λεὺς γεννηθείς πορήθη. 15. μετὰ παιδός... 16. (Απειρος πᾶς ὁ λαός.) Ὑπὲρ πληρώματα δύο δρακῶν. Καὶ προαιρέσεως πνεύματος. 7. Καὶ ἐπέστρεψα ἐγὼ καὶ εἶδον. 8. Καὶ οὐκ ἔστι δεύτερος. Περασμός. ᾿Απὸ ἀγαθωσύνης. Καὶ περισπασμός. 9. Αγαθοὶ οἱ δύο ὑπὲρ τὸν ἕνα, οἷς ἐστιν αὐτοῖς μισθὸς ἀγαθός. 10. Τὸν μέτοχον αὐτοῦ. Καὶ μὴ ᾖ δεύτερος. Αλλος, οὐκ ἔστι δεύτερος. 12. Επικραταιωθῇ ὁ εἷς. Τὸ ἔντριτον. 13. ᾿Αγαθὸς παῖς πένης καὶ σου φὸς ὑπὲρ βασιλέα πρεσβύτερον καὶ άφρονα. ὺς οὐκ ἔγνω τοῦ προσέχειν ἔτι. 14. Οτι ἐξ οἴκου τῶν δεσμίων εξελεύσεται τοῦ βασιλεῦσαι, ὅτι καίγε ἐν βασιλείᾳ αὐτοῦ ἐγενήθη πένης. 15. Εἶδον σύμπαντας τοὺς ζῶντας τοὺς περιπατοῦντας ὑπὸ τὸν ἥλιον μετὰ τοῦ νεανίσκου του δευτέρου, ὃς στήσεται ἀντ᾽ αὐτοῦ. λαῷ. ΘΕΟΔΟΤΙΩΝ. 16. Οὐκ ἔστι περασμὸς τῷ παντὶ ΓΥΝ.
col. 1519–1520page 14 of 38
PG 16:1519Ελληνικοῖς γράμμασι. ΑΚΥΛΑΣ. 1. Σ., τοὺς συκοφαντουμένους. 12. Σ., τετριπλωμένον ἢ τριπλούν. ΤΟ ΕΒΡΑΙΚΟΝ. 47. Καὶ ἔγγιζε ὥστε ἀκούειν. Σ., Ελληνικοῖς γράμμασι. ΑΚΥΛΑΣ, Ὅτι ἀκούσιον ἐστι. Καὶ διαλύσῃ.
col. 1521–1522page 15 of 38
PG 16:1521ΣΥΜΜΑΧΟΣ. .. ᾿Αλλὰ τοῦτο ἀτμὸς καὶ βό σχησις ἀνέμου. Θ΄. Οἱ ἐγένοντο ἔμπροσθεν αὐτῶν, καίγε οἱ ἔσχατοι οὐκ εὐφρανθήσονται ἐπ' αὐτῷ· ὅτι καίγε τοῦτο μα ταιότης καὶ προαίρεσις πνεύματος. 17. Καὶ ἐγγὺς τοῦ ἀκούειν. ΘΕΟΔΟΤΙΟΝ. Σ., ὁ μὲν γὰρ Α., οὐκ ἔστι Σ … Αλλὰ τοῦτο ν. 14. ΣΥΜΜΑΧΟΣ. 1. Μὴ προπετής γίνου τῷ στό ματί σου. 2. Αποβήσεται ὄνειρος διὰ πλή θος ἀνομίας. 3. Οὐ πάρεστι χρεία ἀφρόνων. 4. Βέλτιον. ΘΕΟΔΟΤΙΩΝ. 1. Μὴ σπεῦδε ἐπὶ στόματί σου. Διὰ τοῦτο. "Αλλος, ἐπὶ τούτῳ. 2. Ότι παραγίνεται ἐνύπνιον ἐν πλήθει πειρασμού. 3. Οὐκ ἔστι θέλημα ἐν ἄφροσι. 4. Αγαθόν. 5. Εξαμαρτῆσαι. "Αλλος, ὥστε ἐξαμαρτεῖν. Ὅτι ἄγνοιά ἐστιν. Καὶ διαφθείρῃ. β. Διὰ γὰρ πλήθους ὀνείρων ματαιότητές καὶ λόγοι πολλοί. 7. Καὶ ὑψηλότερος ἐπάνω αὐτῶν. 8. Ἐπὶ παντὶ αὐτός ἐστι βασι λεὺς τῇ χώρᾳ εἰργασμένῃ. 10. Τί γὰρ ἀνδραγάθημα τῷ ἔχοντι αὐτὴν, εἰ μὴ μόνον θεωρία ὀφθαλμῶν αὐτοῦ; 6. Ὅτι ἐν πλήθει ἐνυπνίων καὶ ματαιοτήτων καὶ λόγων πολλῶν. 7. Οτι ὑψηλὸς ἐπάνω ὑψηλού. 8. Ἐπὶ παντί ἐστι βασιλεὺς τοῦ ἀγροῦ εἰργασμένου. 10. Καὶ τί ἀνδρεία τῷ παρ' αὐτ τῆς; "Οτι ἀρχὴ τοῦ ὁρᾶν ὀφθαλμῷ αὐτοῦ.
col. 1523–1524page 16 of 38
PG 16:1523Ελληνικοῖς γράμμασι. ΑΚΥΛΑΣ. Εἰς πονηρὸν αὐτῷ. 18. ᾿Αλλὰ καί. 5. "Αλλος, ὥστε ἐξαμ-. τοῦ ΤΟ ΕΒΡΑΙΚΟΝ Ελληνικοῖς γράμμασι. ΑΚΥΛΑΣ ματαιότης καὶ νομὴ ἀνά μου. 1. Σ., παρὰ τοῖς ἀνθρώποις
col. 1525–1526page 17 of 38
PG 16:1525ΣΥΜΜΑΧΟΣ. 11. Ἡ δὲ πλησμονή τοῦ πλουσίου οὐκ ἐῇ καθεύδειν. 12. Νόσος κακή. 13. Ἐπὶ ἀσχολίαν κακήν. 14. () συναπελεύσεται. 15. Τί οὖν περισσὸν αὐτῷ μοχθήσαντι; 17. Ἐμοὶ οὖν ἐφάνη. Ψήφῳ. Καὶ ἀπολαῦσαι τῆς μερίδος αὐτ τῶν. 11. Καὶ τῷ ἐμπλησθέντι τοῦ πλου τῆσαι, οὐκ ἔστιν ἀφίων αὐτὸν τοῦ ὑπνῶσαι. ΘΕΟΔΟΤΙΩΝ. 12. Αρρωστία. Εἰς κακίαν αὐτῷ. 13. Εν περισπασμῷ πονηρῷ. 14. "Ινα πορευθῇ. 15. Καὶ τίς ἡ περίσσεια αὐτοῦ ᾗ μοχθεί; 17. Ἰδοὺ εἶδον ἐγώ. Αριθμόν. 18. Καί γε. Καὶ λαβεῖν τὸ μέρος αὐτοῦ. ΣΥΜΜΑΧΟΣ. 1. Παρὰ τοῖς ἀνθρώποις. 2. Καὶ οὐ δίδωσιν. 8. Τί οὖν περισσόν; 9. Βέλτιον προβλέπειν, ἢ ὁδεύειν αὐταρεσκίᾳ, καίγε τούτο ματαιότης καὶ [κάκωσις] πνεύματος. 10. Σ., τί γὰρ ἀνδραγάθημα σ'. 1. Ὑπὸ τὸν ἄνθρωπον. 2. Καὶ οὐκ ἐξουσιάσει αὐτῷ. 5. Οὐ πλησθήσεται 8. Οτι περίσσεια. ΘΕΟΔΟΤΙΩΝ. 3. Οὐ χορτασθήσεται. 9. Αγαθὸν ὅραμα ὀφθαλμῶν ὑπὲρ πορευόμενον ψυχῇ· καίγε τοῦτο μου. ματαιότης και προαίρεσις Πνεύματος. 10. Μετὰ τοῦ ἰσχυροτέρου ὑπὲρ αὐτόν. Αλλος, μετὰ τοῦ ἰσχυρού ὑπὲρ αὐτόν. ματαιότης καὶ νομὴ ἀνξ 10. Αλλος, μετὰ τοῦ ἰσχε.
col. 1527–1528page 18 of 38
PG 16:1527ΤΟ ΕΒΡΑΙΚΟΝ. Ελληνικοῖς γράμμασι. ΑΚΥΛΑΣ 4. Κακώσει. 8. Πλανήσει σοφόν. Απολλύει τὴν καρδίαν εὐγενείας αὐτοῦ. 11. Διατί.
col. 1529–1530page 19 of 38
PG 16:1529ΣΥΜΜΑΧΟΣ. 1. Τίς γὰρ οἶδεν ὁ συμφέρει; 2. (Βέλτιον ὄνομα ἀγαθὸν ὑπὲρ μύρον εὐῶδες. 5. Καὶ ὁ ζῶν προσέξει τῇ δια νοία. 4. Κακώσει (γὰρ προσώπου)... 7. Διὰ γὰρ φωνῶν τῶν ἀπαιδεύ των ἐν δεσμωτηρίῳ γίνεται τις. 8. θορυβήσει σοφόν. Τὴν καρδίαν ἡ ματθανὰ, τουτέστι δώρον. 9. Βέλτιον τέλος λόγου τῆς ἀρχῆς αὐτοῦ. Υψηλοκάρδιον. 10. Διὰ λόγων σου παροργίσαι. Ο. 1. Ὅτι τίς οἶδεν ἀγαθόν; 2. Αγαθὸν ὄνομα ὑπὲρ ἔλαιον ἀγαθόν. 3. Καὶ ὁ ζῶν δώσει ἀγαθὸν εἰς καρδίαν αὐτοῦ. 4. Ὅτι ἐν κακίᾳ προσώπου ἀγα θυνθήσεται καρδία. 7. Ως φωνὴ ἀκανθῶν ὑπὸ τὸν λέ βητα. 8. Περιφέρει σοφόν. Απολλύει τὴν καρδίαν εὐγενείας αὐτοῦ. 9. Αγαθὴ ἐσχάτη λόγων ὑπὲρ ἀρχὴν αὐτοῦ. ΘΕΟΔΟΤΙΩΝ. Απολλύει τὴν καρδίαν εὐγενείας αὐτοῦ. Οργή. Οὐ γὰρ φρονίμως. 15. Σκέπει σοφία ὡς σκέπει τὸ ἀργύριον. Η σοφία διασώσει τοὺς ἔχοντας αὐτήν. 15. Ἐν ἡμέρᾳ ἀγαθῇ ἔσο ἐν ἀγαθῷ... Υψηλὸν πνεύματι. 10. Εν πνεύματί σου τοῦ θυμοῦσθαι. "Αλλος, ἐπὶ στόματί σου. Θυμός. 11. Τί ἐγένετο. Οτι οὐκ ἐν σοφίᾳ. 13. Ὅτι ἐν σκιᾷ αὐτῆς ἡ σοφία ὡς σκιὰ ἀργυρίου. Περίσσεια γνώσεως τῆς σοφίας ζωοποιήσει τὸν παρ' αὐτῆς. 14. Ιδε τὰ ποιήματα τοῦ Θεοῦ, ὅτι τίς δυνήσεται κοσμῆσαι ὃν ἂν ὁ Θεὸς διαστρέψῃ αὐτόν; 15. Ἐν ἡμέρᾳ ἀγαθωσύνης ζῆθι ἐν ἀγαθῷ, καὶ ἴδε ἐν ἡμέρᾳ και χίας, ίδε.
col. 1531–1532page 20 of 38
PG 16:1531ΤΟ ΕΒΡΑΙΚΟΝ Ελληνικοῖς γράμμασι. ΑΚΥΛΑΣ. Μακρύνων ἐν πονηρίᾳ αὐτοῦ. 20. Η σοφία ενισχύσει τὸν σοφών. 25. Οτι πρὸς πλεονάκις καιροῦ πονηρεύσεται καρδία σου. 26. Περιώδευσα.... Σοφίαν καὶ λογισμόν.
col. 1533–1534page 21 of 38
PG 16:1533ΣΥΜΜΑΧΟΣ. τοῦτο ἀνάλογον τούτου ἐποίησεν ὁ Θεὸς, τοῦ μὴ εὑρεῖν ἄν θρωπον κατ' αὐτοῦ μέμψιν. 16. Τῇ δικαιοσύνῃ αὐτοῦ. 17. Πλέον. ἵνα μὴ ἀδημονῇς περισσῶς. 19. Μὴ ἀνῇς. Ο γὰρ φοβούμενος τὸν Θεὸν δι εξελεύσεται τὰ πάντα. 22. ᾿Αλλὰ μηδὲ πᾶσι τοῖς λαλουμένοις παράσχης τῇ καρδίᾳ σου. Λοιδοροῦντός σε. Καὶ σὺ ἐλοιδόρησας ἄλλους. Ο. τοῦτο ἐποίησεν ὁ Θεὸς περὶ λαλιᾶς, ἵνα μὴ εὕρῃ ἄνθρωπος ὀπίσω αὐτοῦ οὐδέν. 16. Ἐν δικαίῳ αὐτοῦ. Μένων ἐν κακίᾳ αὐτοῦ. ῎Αλλος, μακρόβιος. 17. Περισσά. Μή ποτε ἐκπλαγής. 19. Μὴ μιάνῃς. Ότι φοβουμένοις τὸν Θεὸν διεξελεύσεται τὰ πάντα. 20. Η σοφία βοηθήσει τῷ σοφῷ. 22. Καίγε εἰς πάντας λόγους οὓς λαλήσουσιν ἀσεβεῖς, μὴ θῇς καρδίαν σου. Καταρωμένου σε. 23. Ότι πλειστάκις πονηρεύσεται σε, καὶ καθόδους πολλὰς κακώ σει καρδία σου. Οτι ὡς καίγε συ κατηράσω ετέ ρους. 24. Τούτων ἐπειράσθην ἐν σοφίᾳ. 24. Πάντα ταῦτα ἐπείρασα ἐν σοφίᾳ. Υπέλαβον σοφὸς γενέσθαι. 25. Οὐδείς... Είπα, Σοφισθήσομαι. 25. Τίς εὑρήσει αὐτό; 26. καὶ διαθρῆσαι. 26. Εκύκλωσα ἐγὼ καὶ ἡ καρδία μου τοῦ γνῶναι καὶ τοῦ κατασχέ ψασθαι καὶ τοῦ ζητῆσαι. Σοφίαν καὶ λογισμόν. Σοφίαν καὶ ψῆφον. ΘΕΟΔΟΤΙΩΝ.
col. 1535–1536page 22 of 38
PG 16:1535ΤΟ ΕΒΡΑΙΚΟΝ. Ελληνικοῖς γράμμασι. ΑΚΥΛΑΣ. 27. Δεδεμέναι αἱ χεῖρες αὐτοῦ. 28. Ἓν πρὸς ἓν εὑρεῖν λογισμόν. 29. Επιζητεῖ ἡ ψυχή μου, καὶ οὐχ εὗρον. 30. Μόνον ίδε. 1. Σ., τίς γὰρ οἶδεν ὁ συμφέρει; ὅτι τίς οἶδεν ἀγαθόν; ὅτι τίς εἶδε τί ἀγαθόν 2. Σ., βέλτιον ὄνομα ἀγαθόν. Σ., Σ., διὰ γὰρ φωνῶν 'Δ., Ο', Θ., ἀπολλύει την καρδίαν εὐγενείας αὐτοῦ. Σ., τὴν καρδίαν ἡ ματθανά. εὐγενείας, εὐτονίας, εὐγενείας. Σ., ὑψηλοκάρδιον. Σ., οὐ γὰρ φρον-. Ελληνικοῖς γράμμασι. ΑΚΥΛΑΣ. 1. Τίς οἶδε σοφόν;
col. 1537–1538page 23 of 38
PG 16:1537ΣΥΜΜΑΧΟΣ. Έννοιαν θορυβώδη. Αρεστὸς τῷ Θεῷ. Ὁ δὲ ἁμαρτωλὸς ἁλώσεται. ... λογισμόν. Περιφοράν. 27. Δεσμὸς εἰς χεῖρας αὐτῆς. Αγαθὸς πρὸ προσώπου τοῦ Θεοῦ. Καὶ ἁμαρτάνων συλληφθήσεται. 28. Μια τῇ μιᾷ τοῦ εὑρεῖν λογι Περιειργάσαντο πολυπραγμοσύ την. ΘΕΟΔΟΤΙΩΝ. σμόν. 29. Ον ἐπεζήτησεν ἡ ψυχή μου καὶ οὐχ εὗρον. 30. Πλὴν ἴδε. Εζήτησαν λογισμούς πολλούς. Σ., Τ. 17. Σ., πλέον. Γ. 19. Σ., μὴ ἀνῇς. Σ., ν. 23. Ο', ὅτι πλειστάκις πονηρεύσεταί σε, καὶ καθόδους πολλὰς κακώσει καρδία σου. ρεύσεται σε καρδία σου. ὅτι καὶ καθ όμως πολλὰς κακώσει καρδία σου. ΣΥΜΜΑΧΟΣ. 2. 5. Καὶ παραδῆναι ὅρκον Θεοῦ κή σπεύσῃς. ΘΕΟΔΟΤΙΩΝ. 1. Τίς οἶδε σοφούς; 2. 3. Καὶ περὶ λόγου όρκου Θεοῦ μὴ σπουδάσῃς.
col. 1539–1540page 24 of 38
PG 16:1539ΤΟ ΕΒΡΑΙΚΟΝ. Ελληνικοῖς γράμμασι. ΑΚΥΛΑΣ. 9. Καιρὸς ὡς ἐκυρίευσεν ὁ ἄν θρωπος.. 10. Καὶ ἦλθον ἐκ τόπου ἁγίου. Ἐτόλμησαν... 12. Κακοῦργος ἀπέθανεν.
col. 1541–1542page 25 of 38
PG 16:1541ΣΥΜΜΑΧΟΣ. 4. Διὰ τὸν (Ι. τὸ λόγον βασι λεως ἐξουσιαστικὸν εἶναι. 5. [*Ος ἂν φυλάξη] πρόσταγμα οὐ πειρασθήσεται πράγματος πονηροῦ. 6. Οτι παντὶ πράγματι ἐστι και ρὸς καὶ κρίσις. Ἡ γὰρ κάκωσις τοῦ ἀνθρώπου πολλὴ κατ' αὐτοῦ. 7. Ὅτι οὐκ ἐπίσταται. Τίς γὰρ τὰ ἐσόμενα ἀναγγελεῖ αὐτῷ; 8. Οὐδέ ἐστι παρατάξασθαι εἰς πόλεμον. Ἔχοντα αὐτήν. 9. Έστιν ὅτε ἐξουσίασεν ἄνθρω πως ἀνθρώπου εἰς κακὸν ἑαυτοῦ. 10. Καὶ ὁπότε περιῆσαν ἐν τόπῳ ἁγίῳ, ἀνέστρεφον. Ὡς δίκαια πράξαντες. 11. Διὰ γὰρ τὸ μὴ γίνεσθαι τὴν ἀπόφασιν. Αφόβῳ καρδίᾳ οἱ υἱοὶ τῶν ἀν θρώπων κακουργοῦσιν. 12. Αμαρτών γὰρ ὁ κακοῦργος ἀπέθανεν μακροθυμίας γενομένης αὐτῷ. υ. 4. Καθώς βασιλεὺς ἐξουσιάζων. 5. Ο φυλάσσων ἐντολὴν, οὐ γνώ σεται ῥῆμα πονηρόν. 6. Οτι παντὶ πράγματι έστι και ρὸς καὶ κρίσις. Οτι γνῶσις τοῦ ἀνθρώπου πολλὴ ἐπ' αὐτόν. 7. Ὅτι οὐκ ἔστι γινώσκων. Οτι καθὼς ἔσται, τίς ἀναγγελεί αὐτῷ; 8. Καὶ οὐκ ἔστιν ἀποστολὴ ἐν ἡμέρᾳ πολέμου. Τὸν παρ' αὐτῆς. 9. Τὰ ὅσα ἐξουσιάσατο ὁ ἄνθρωπος ἐν ἀνθρώπῳ τοῦ κακῶσαι αὐτόν. 10. Εισαχθέντας, καὶ ἐκ τοῦ ἁγίου, καὶ ἐπορεύθησαν. Ὅτι οὕτως ἐποίησαν. 11. Ὅτι οὐκ ἔστι γινομένη ἀν τίῤῥησις. Διὰ τοῦτο ἐπληροφορήθη καρδία υἱῶν τοῦ ἀνθρώπου ἐν αὐτοῖς τοῦ ποιῆσαι τὸ πονηρόν. 12. Ος ἥμαρτεν ἐποίησε τὸ που νηρὸν ἀπὸ τότε, καὶ ἀπὸ μακρότη τῆς αὐτῶν. Οτι καὶ γινώσκω ἐγὼ ὅτι ἐστὶν ἀγαθὸν τοῖς φοβουμένοις τὸν Θεὸν, ὅπως φοβῶνται ἀπὸ προσώπου αὐτοῦ. ΘΕΟΔΟΤΙΩΝ. Οτι γνῶσις τοῦ ἀνθρώπου ἐστὶ πολλὴ ἐπ' αὐτόν. 12. Κακοῦργος ἀπέθανεν.
col. 1543–1544page 26 of 38
PG 16:1543Ελληνικοῖς γράμμασι. ΑΚΥΛΑΣ. .... ματαιότης... Ματαιότης. 2. Σ., καὶ παραβῆναι 4. Σ., διὰ τὸν λόγον 6. Σ., ὅτι παντί πράγματι Σ., 10. Σ., ὡς δίκαια πράξαντες. ΤΟ ΕΒΡΑΙΚΟΝ Ελληνικοῖς γράμμασι. ΑΚΥΛΑΣ.
col. 1545–1546page 27 of 38
PG 16:1545ΣΥΜΜΑΧΟΣ. .... ἄπορον... Οἷς συμβαίνει κατὰ τὰ ἔργα τῶν ἀσεβῶν. Καὶ εἰσὶ παράνομοι, οἷς συμβαίνει ὡς πράξασι κατὰ τὰ ἔργα τῶν δικαίων. άπορον. 15. Οὐ μόνον συμπροσέσται αὐτῷ. 16. Διὸ ἔταξα. Ασχολίαν. 17. Καὶ κατέμαθον ὅτι πάντων τῶν ἔργων τοῦ Θεοῦ οὐ δύναται ὁ ἄνθρωπος ἐξευρεῖν Οὐδὲ ἐν ἔργον πρασσόμενον. ΙΧ. 13. Καὶ ἀγαθὸν οὐκ ἔσται τῷ ἀσεβεῖ, καὶ οὐ μακρυνεῖ ἡμέρας. 14. Έστι ματαιότης ή πεποίηται ἐπὶ τῆς γῆς. Οτι φθάνει ἐπ' αὐτοὺς ὡς ποί ημα τῶν ἀσεβῶν. Καὶ εἰσὶν ἀσεβεῖς, ὅτι φθάνει πρὸς αὐτοὺς ὡς ποίημα τῶν δι καίων. Ματαιότης. ΘΕΟΔΟΤΙΩΝ. 15. Καὶ αὐτὸ συμπροσέσται αὐτῷ. 16. Ἐν οἷς ἔδωκα. Περισπασμόν. 17. Καὶ εἶδον σύμπαντα τὰ ποι ἡματα τοῦ Θεοῦ, ὅτι οὐ δυνήσεται ἄνθρωπος τοῦ εὑρεῖν. Σὰν τὸ ποίημα πεποιημένον. Σ., διὰ γὰρ τὸ Σ., ἄπορον. Σ., οἷς συμβαίνει Σ., καὶ εἰσὶ παράνομοι. Σ., ἄπορον. Σ., οὐ μόνον 17. Ο', σὺν το ποίημα σύν, τῶν ΣΥΜΜΑΧΟΣ. 4. Ὅτι σύμπαν τοῦτο ἔδωκα εἰς καρδίαν μου, καὶ καρδία μου σύμ παν εἶδε τοῦτο, ὡς οἱ δίκαιοι καὶ οἱ σοφοὶ καὶ αἱ ἐργασίαι αὐτῶν ἐν χειρὶ Θεοῦ. ΘΕΟΔΟΤΙΩΝ.
col. 1547–1548page 28 of 38
PG 16:1547Ελληνικοῖς γράμμασι. Πλάνη. ΑΚΥΛΑΣ Πᾶσαι αἱ ἡμέραι ἀτμοῦ σου. Πονηρῷ. 13. παρ' ἐμοῦ.
col. 1549–1550page 29 of 38
PG 16:1549ΣΥΜΜΑΧΟΣ. Πρός τε δὲ οὐ φιλίαν οὐδὲ ἔχθραν ἐπίσταται ὁ ἄνθρωπος, τὰ πάντα ἔμπροσθεν αὐτοῦ ἄδηλα. 3. Πᾶσι τοῖς συμβαίνουσι. αυθάδεια Τὰ δὲ τελευταῖα εἰς νεκρούς. 4. Τίς γὰρ εἰς ἀεὶ διατελέσει ζων; Κυνὶ ζῶντι βέλτιόν ἐστιν ἢ λέοντι τεθνηκότι. 7. Μετ' εὐφροσύνης. Ἐξήτασε (Γ. ἐζήτησε). 8. Οὐ μὴ διαλιπέτω. 9. Απόλαυσον ζωῆς. 10. Οσα ἂν ἐφίκται. 11. Το φθάσαι δρόμον. Τὸ κρατῆσαι πολέμου. Πορίσαι τροφήν. Συγκυρήσει. 12. Τὴν εὐκαιρίαν αὐτοῦ. 13. Καὶ μεγάλη δοκεί μοι. Καίγε ἀγάπην καίγε μίσος οὐκ ἔστιν εἰδὼς ὁ ἄνθρωπος, τὰ πάντα πρὸ προσώπου αὐτῶν. 2. Ματαιότης ἐν τοῖς πᾶσιν, συνάντημα ἐν τῷ δικαίῳ καὶ τῷ ἀσε δεῖ. 3. Ἐν παντὶ πεποιημένῳ. Καίγε καρδία υἱῶν ἀνθρώπου ἐπληρώθη πονηροῦ, καὶ περιφέρεια ἐν καρδίᾳ αὐτῶν, ἐν ζωῇ αὐτῶν. Καὶ ὀπίσω αὐτῶν πρὸς τοὺς νε κρούς. 4. Τίς δς κοινωνεῖ πρὸς πάντας τοὺς ζῶντας; Ὅτι ὁ κύων ζῶν αὐτὸς ἀγαθὸς ὑπὲρ τὸν λέοντα τὸν νεκρόν. 7. Εν εὐφροσύνῃ. Εὐδόκησεν. 8. Μὴ ὑστερησάτω. 9. Ιδε ζωήν. Πάσας τὰς ἡμέρας ζωής ματαιότητος σου. 10. Οσα ἂν εὔρῃ. 11. Οὐ τοῖς κούφοις ὁ δρόμος. Οὐ τοῖς δυνατοῖς ὁ πόλεμος. Οὐ τῷ σοφῷ ἄρτος. Συναντήσεται. 12. Τὸν καιρὸν αὐτοῦ. Κακῷ. ΘΕΟΔΟΤΙΩΝ. 13. Καὶ μεγάλη ἐστὶ πρὸς μέ.
col. 1551–1552page 30 of 38
PG 16:1551ΤΟ ΕΒΡΑΙΚΟΝ. ΤΟ ΕΒΡΑΙΚΟΝ Ελληνικοῖς γράμμασι. ΑΚΥΛΑΣ 18. Σκεύη πολεμικά. Σ., Σ., 'Α., πλάνη. Σ., αυθάδεια. Ο', περιφέρεια. ΤΟ ΕΒΡΑΙΚΟΝ Ελληνικοῖς γράμμασι. ΑΚΥΛΑΣ. 1. Μύρου. Ως ἀκούσιον ἐξῆλθεν ἀπὸ προσ ώπου τοῦ ἐξουσιάζοντος.
col. 1553–1554page 31 of 38
PG 16:1553ΣΥΜΜΑΧΟΣ. 14. Αποτείχισμα. σ. ΘΕΟΔΟΤΙΩΝ. 14. Χάρακας. 16. Καταφρονήθη. 16. Εξουδενωμένη. 17. Ἐν ἀναπαύσει. "Αλλος, μετ τὰ προσηνίας. ᾿Αγαθὰ πολλά. Ὑπὲρ κραυγὴν ἐξουσιαζόντων ἐν Αλλος, μᾶλλον ἢ ἀφροσύναις. κραυγὴ ἐξουσιάζοντος ἐν ἀνοήτοις. 18. Ὑπὲρ σκεύη πολέμου. Αγαθωσύνην πολλήν. ἀλλὰ καὶ ἡ καρδία τῶν υἱῶν τῶν ἀνθρώ των πληρούται κακίας καὶ αὐθαδείας, κατὰ τὴν καρ δίαν αὐτῶν ἐν ζωῇ αὐτῶν. ΣΥΜΜΑΧΟΣ. 4. Μυιῶν θάνατος σήψει ἔλαιον εὐώδες μυρεψοῦ. .. & ὑπολαμβάνει. 4. Ἐὰν πνεῦμα ἄρχοντος ἐπέλ θῇ σοι, τοῦ τόπου σου μὴ ἐκστῇς, ὅτι σωφροσύνη παύσει ἁμαρτήματα πολλά. 5. Έστι κακόν. Ἐν ἀγνοίᾳ ἐξελθὸν ἐξ ἔμπροσθεν τοῦ ἐξουσιάζοντος. τῶν περιφέρεια Σ., τὰ δὲ τελευταῖα Σ., τίς γὰρ Σ., κυνὶ ζῶντι Ο. 4. Μυῖαι θανατοῦται σαπριοῦσι σκευασίαν ἐλαίου ἡδύσματος. 3. Καίγε ἐν ὁδῷ ὅταν ἄφρων πο ρεύεται, καρδία αὐτοῦ ὑστερήσει, καὶ ἃ λογιεῖται πάντα ἀφροσύνη ἐστίν. 4. Ἐὰν πνεῦμα τοῦ ἐξουσιάζοντος ἀναβῇ ἐπὶ σὲ, τόπον σου μή ἀνῆς, ὅτι ἴαμα καταπαύσει ἁμαρ τίας μεγάλας. 5. Εστι πονηρία. Ὡς ἀκούσιον ἐξῆλθεν ἀπὸ προσ ώπου τοῦ ἐξουσιάζοντος. ΘΕΟΔΟΤΙΩΝ. .... ὅτι ίαμα καταπαύσει ἁμαρ τίας μεγάλας. Ως ἀκούσιον ἐξῆλθεν ἀπὸ προσ ώπου τοῦ ἐξουσιάζοντος.
col. 1555–1556page 32 of 38
PG 16:1555Ελληνικοῖς γράμμασι. ΑΚΥΛΑΣ. 6. Εδωκε τὸν ἄφρονα ἐν ὑψώμα σε μεγάλοις. 9. Μετατιθῶν λίθους σπασθήσεται. 11. Απούσης ἐπιδῆς. Καὶ τὰ πτερωτά. ἔλαιον σκευαστὸν τὸ μύρον, ὡς καὶ Ἀκύλας ἐκδέδωκεν. πvεŪµ¤ Σ.,
col. 1557–1558page 33 of 38
PG 16:1557ΣΥΜΜΑΧΟΣ. Πλουσίους δὲ ταπεινούς καθημένους. 9. Μετεωρῶν λίθους κακωθήσεται. 10. Προέχει ὁ γοργευσάμενος εἰς σοφίαν. 11. Ἐν οὐκ ἐπαοιδῷ. 15. Θόρυβος. 14. Καὶ ἀνόητος πολλὰ λαλήσει. Τὰ γενόμενα, ἀλλ' οὐδὲ τὰ ἐσό μενα. Οὐ γὰρ ἐπίσταται ἀπελθεῖν εἰς πόλιν. 16. Οὐαί σοι γῆ. 17. Μετὰ ἀνδραγαθίας. 19. Αργύριον δὲ εὐχρηστήσει εἰς ἅπαντα. 20. Μὴ λοιδορήσῃς. Ο. 6. Εδόθη ὁ ἄφρων ἐν ὕψεσι μετ γάλοις. Καὶ πλούσιοι ἐν ταπεινῷ καθή σονται. 8. Βόθρον. 9. Εξαίρων λίθους διαπονηθήσεται. 10. Καὶ περίσσεια τῷ ἀνδρὶ ἡ σοφία. 11. Ἐν οὐ ψιθυρισμῷ. 13. Περιφέρεια. 14. Καὶ ὁ ἄφρων πληθύνει λό γους. Τί τὸ γενόμενον, καὶ τί τὸ ἐσό ΘΕΟΔΟΤΙΩΝ. 8. Βόθυνον. μενον. 15. Τῶν ἀφρόνων κακώσει. "Α λος, τῶν ἀφρόνων κοπώσει ὺς οὐκ ἔγνω τοῦ πορευθῆναι εἰς πόλιν. 16. Ουαί σοι πόλις. 17. Ἐν δυνάμει. 19. Καὶ τοῦ ἀργυρίου ταπεινώσει ἐπακούσεται τὰ πάντα. 20. Μη καταράσῃ. Καὶ ὁ ἔχων τὰς πτέρυγας. Ει Σ., πλουσίους δὲ 8. Θ., βόθυνον. 'Α., μετατιθῶν ν. Σ., προέχει ν 11. Α., ἀπούσης Σ., θόρυβος. γ. Σ., καὶ ἀνόητος Σ., τὰ γενόμενα γ. 15. Αλλ., τῶν ἀφρόνων Σ., οὐ γὰρ ἐπίσταται Σ., οὐαὶ 17. Σ., μετὰ ἀνδραγαθίας. γ. 19. Σ., ἀργύριον ν. 20. Σ., μὴ λοιδορήσῃ.. 'Δ., καὶ τὰ πτερωτά.
col. 1559–1560page 34 of 38
PG 16:1559ΤΟ ΕΒΡΑΙΚΟΝ. ΤΟ ΕΒΡΑΙΚΟΝ Ελληνικοῖς γράμμασι. ΑΚΥΛΑΣ. 3. Εκκενώσουσιν. Εὐθετήσει. .... μεμνήσθω τῶν ἡμερῶν.. 6. Σ., πρώϊμον. Ελληνικοῖς γράμμασι. ΑΚΥΛΑΣ 3. [Πλανηθήσονται.]
col. 1561–1562page 35 of 38
PG 16:1561ΣΥΜΜΑΧΟΣ. Ο'. ΘΕΟΔΟΤΙΩΝ Δένδρα. Ἐκεῖ παρατεύξονται. 5. Μὴ εἶδας πότερον (Γ. πόθεν) παρέσται ὁ ἄνεμος. 6. Πρώϊμον. Ἀλλὰ καὶ ὄψιμον, καὶ μὴ καταλιμπανέτω ἡ χεῖρ σου. Εὑρήσει. .... καὶ διὰ πάντων εὐφρανθήσεται. 9. Καὶ ἐν ἀγαθῷ ἔστω. 3. Εκχέουσιν. Ξύλον. Ἐκεῖ ἔσται. 5. Ἐν οἷς οὐκ ἔστι γινώσκων τίς ἡ ὁδὸς τοῦ πνεύματος. 6. Ἐν τῷ πρωί. Καὶ ἐν ἑσπέρα μὴ ἀφέτω ἡ χείρ σου. Στοιχήσει. 8. Οτι καὶ ἐὰν ἔτη πολλὰ ζήσε ται ὁ ἄνθρωπος, ἐν πᾶσιν αὐτοῖς εὐφρανθήσεται, καὶ μνησθήσεται τὰς ἡμέρας τοῦ σκότους, ὅτι πολλαὶ ἔσονται. Πᾶν τὸ ἐρχόμενον ματαιό της. 9. Καὶ ἀγαθυνάτω σε. Δ., εὐθετήσει 9. Σ., καὶ ἐν ἀγαθῷ ἔστω ΣΥΜΜΑΧΟΣ. 1. Πρὶν ἐλθεῖν τὰς ἡμέρας τῆς κακώσεώς σου. 2. Πρίν. σ. ΘΕΟΔΟΤΙΩΝ. 1. Ἕως ὅτου μὴ ἔλθωσιν αἱ ἡμέ ραι τῆς κακίας. 2. Ἕως οὗ μή. 3. Διαφθαρῶσιν ἄνδρες οἱ ἰσχυ 3. Καὶ διαστραφώσιν ἄνδρες τῆς δυνάμεως. Καὶ ἤργησαν αἱ ἀλήθουσαι. ροί. Καὶ ἀργηθῶσιν οἱ μῦλοι. Αἱ δράσεις διὰ τῶν ὁπῶν. 4. Αχρειωθείσης τῆς φωνῆς. Αἱ βλέπουσαι ἐν ταῖς ὁπαῖς. 4. Ἐν ἀσθενείᾳ φωνῆς.
col. 1563–1564page 36 of 38
PG 16:1563Ελληνικοῖς γράμμασι. ΑΚΥΛΑΣ. Καὶ κλιθήσονται πάντα τὰ τῆς ᾠδῆς. .... τρόμῳ τρομήσουσι ἐν τῇ ὁδῷ... 8. Ατμὸς ἀτμίδων. Ἠνωτίσατο καὶ ἠρεύνησε. Χρείας. Καὶ συνέγραψεν ὀρθῶς. 11. Πεφυτευμένοι. 14. Πᾶσαν γὰρ πράξιν.
col. 1565–1566page 37 of 38
PG 16:1565ΣΥΜΜΑΧΟΣ. ... καὶ διαλυθῇ ἡ ἐπίπονος.... 6. Καὶ πρινὴ κοπῆναι ἀπὸ σχοι νίου τοῦ ἀργυρίου. Καὶ ἐλαθῇ τὸ περιφερὲς χρυσίου, καὶ συνθραύσθη. 9. Υπερβάλλον. 10. Κατεσκεύασε παροιμιαστής. Χρειώδεις. Περὶ παντὸς παροραθέντος, ἐάν τὰ ἀγαθὸν, ἐάν τε κακόν. Καὶ ταπεινωθήσονται πᾶσαι αἱ θυγατέρες τοῦ ᾄσματος. 5. Καὶ εἰς τὸ ὕψος ὄψονται, καὶ θάμβοι ἐν τῇ ὁδῷ, καὶ ἀνθήσῃ τὸ ἀμύγδαλον, καὶ παχυνθῇ ἡ ἀκρις. καὶ διασκεδασθῇ ἡ κάππαρις, ὅτι ἐπορεύθη ὁ ἄνθρωπος εἰς οἶκον αἰῶ νος αὐτοῦ, καὶ ἐκύκλωσαν ἐν ἀγορᾷ οἱ κοπτόμενοι. 6. "Εως ὅτου μὴ ἀνατραπῇ τὸ σχοινίον τοῦ ἀργυρίου. Καὶ συντριβῇ τὸ ἀνθέμιον τοῦ χρυσίου, καὶ συντριβή. 8. Ματαιότης ματαιοτήτων. 9. Καὶ περισσόν. Καὶ οἷς ἐξιχνιάσεται. 10. Ἐζήτησεν Ἐκκλησιαστής. Θελήματος. Καὶ γεγραμμένον εὐθύτητος. 11. Πεφυτευμένοι. Οἱ παρὰ τῶν συνθεμάτων. "Αλλ., παρὰ τῶν συνταγμάτων. Αλλ., συναντημάτων. 12. Φύλαξαι. "Αλλος, 13. Ὅτι τοῦτο πᾶς ὁ ἄνθρωπος. Αλλος, τοῦτο γὰρ ὅλος ὁ ἄνθρωπος. 14. Οτι σύμπαν τὸ ποίημα. Ἐν παντὶ παρεωραμένῳ, ἐὰν ἀγαθὸν καὶ ἐὰν πονηρόν. ΘΕΟΔΟΤΙΟΝ. 11. Πεπηγότες.
col. 1567–1568page 38 of 38
PG 16:1567καὶ διαλυθῇ ἡ ἐπίπονος, 8. 'Δ., ἀτμὸς ἀτμίδων. 9. Σ., ὑπερβάλλον. Ελληνικοῖς γράμμασι. ΑΚΥΛΑΣ. 4. Ελκυσόν με. Ως σκηναί. 6. "Οτι συνέκαυσέ με. 8. Εξελθε σεαυτῇ...
Continue reading PG 16: In Cantum Canticorum →≣ entire volume