Book ILiber primus
Clean text (TLG). Diplomatic Greek text; the machine OCR of the Migne page is kept in the OCR and Page views.
PG 19:1001ΙΠΠΑΡΧΟΥ ΤΩΝ ΑΡΑΤΟΥ ΚΑΙ ΕΥΔΟΞΟΥ ΦΑΙΝΟΜΕΝΩΝ ΕΞΗΓΗΣΕΩΣ ΠΡΩΤΟΝ. Ἵππαρχος Αἰσχρίωνι χαίρειν. Ἡδέως ἐπέγνων διὰ τῆς ἐπιστολῆς τὸ ἐπίμονόν σου τῆς πρὸς φιλομαθίαν οἰκειώσεως· τά τε γὰρ φυσικὰ τῶν ἐπιζητηθέντων ὑπὸ σοῦ καὶ τὰ περὶ τῶν παρὰ Ἀράτῳ λεγομένων ἐν ταῖς Συνανατολαῖς ἱκανωτέραν ἐνέφαινέ μοι φιλοτεχνίαν, καὶ πολλῷ γε μᾶλλον, ὅσῳ πεπλεόνακας ἐν ταῖς βιωτικαῖς ἀσχολίαις διὰ τὴν τῶν ἀξιολογωτάτων ἀδελφῶν ὠμὴν τελευτήν. περὶ μὲν οὖν τῶν ἄλλων μετὰ ταῦτά σοι τὴν ἰδίαν κρίσιν δια-σαφήσω· περὶ δὲ τῶν ὑπὸ Ἀράτου λεγομένων ἐν τοῖς Φαινομένοις νῦν προτέθειμαί σοι γράψαι, πᾶν καθόλου τὸ καλῶς ἢ κακῶς λεγόμενον [ἐν] αὐτοῖς ὑποδεικνύων. ἐξ ὧν ἔσται σοι φανερὰ πάντα καὶ τὰ παρὰ σοῦ δι-απορηθέντα. Ἐξήγησιν μὲν οὖν τῶν Ἀράτου Φαινομένων καὶ ἄλλοι πλείονες συντετάχασιν· ἐπιμελέστατα δὲ δοκεῖ πάντων Ἄτταλος ὁ καθ’ ἡμᾶς μαθηματικὸς τὸν περὶ αὐτῶν πεποιῆσθαι λόγον. ἀλλὰ τὸ μὲν ἐξηγήσασθαι τὴν ἐν τοῖς ποιήμασι διάνοιαν οὐ μεγάλης ἐπιστροφῆς προσδεῖσθαι νομίζω· ἁπλοῦς τε γὰρ καὶ σύντομός ἐστι ποιητής, ἔτι δὲ σαφὴς τοῖς καὶ μετρίως παρηκολουθη-κόσι· τὸ δὲ συνεῖναι τὰ λεγόμενα περὶ τῶν οὐρανίων ὑπ’ αὐτοῦ, τίνα τε συμφώνως τοῖς φαινομένοις ἀνα-γέγραπται καὶ τίνα διημαρτημένως, τοῦτ’ ὠφελιμώτατον ἡγήσαιτ’ ἄν τις καὶ μαθηματικῆς ἴδιον ἐμπειρίας. Θεωρῶν δ’ οὖν [ἐν] τοῖς πλείστοις καὶ χρησιμω-τάτοις διαφωνοῦντα τὸν Ἄρατον πρὸς τὰ φαινόμενά τε καὶ γινόμενα κατὰ ἀλήθειαν, τούτοις δ’ ἅπασι σχεδὸν οὐ μόνον τοὺς ἄλλους, ἀλλὰ καὶ τὸν Ἄτταλον συνεπιγραφόμενον, ἔκρινα τῆς σῆς ἕνεκα φιλομαθίας καὶ τῆς κοινῆς τῶν ἄλλων ὠφελείας ἀναγράψαι τὰ δοκοῦντά μοι διημαρτῆσθαι. τοῦτο δὲ ποιῆσαι προ-εθέμην οὐκ ἐκ τοῦ τοὺς ἄλλους ἐλέγχειν φαντασίαν ἀπενέγκασθαι προαιρούμενος· (κενὸν γὰρ καὶ μικρό-ψυχον παντελῶς· τοὐναντίον δὲ δεῖν οἴομαι πᾶσιν ἡμᾶς εὐχαριστεῖν, ὅσοι τῆς κοινῆς ἕνεκεν ὠφελείας ἰδίᾳ πο-νεῖν ἀναδεχόμενοι τυγχάνουσιν·) ἀλλ’ ἕνεκα τοῦ μήτε σὲ μήτε τοὺς λοιποὺς τῶν φιλομαθούντων ἀποπλανᾶ-σθαι τῆς περὶ τὰ φαινόμενα κατὰ τὸν κόσμον θεωρίας. ὅπερ εὐλόγως πολλοὶ πεπόνθασιν· ἡ γὰρ τῶν ποιημάτων χάρις ἀξιοπιστίαν τινὰ τοῖς λεγομένοις περιτίθησι, καὶ πάντες σχεδὸν οἱ τὸν ποιητὴν τοῦτον ἐξηγούμενοι προς-τίθενται τοῖς ὑπ’ αὐτοῦ λεγομένοις. Ἐμπειρότερον δὲ Εὔδοξος τὴν αὐτὴν τῷ Ἀράτῳ περὶ τῶν φαινομένων σύνταξιν ἀναγέγραφεν. εὐλόγως οὖν καὶ ἐκ τῆς τῶν τοσούτων καὶ τηλικούτων μαθη-ματικῶν συμφωνίας ἀξιόπιστος ἡ ποίησις αὐτοῦ δια-λαμβάνεται. καίτοι γε τοῦ Ἀράτου μὲν ἴσως οὐκ ἄξιον ἐφάπτεσθαι, κἂν ἔν τισι διαπίπτων τυγχάνῃ· τῇ γὰρ Εὐδόξου συντάξει κατακολουθήσας τὰ Φαινόμενα γέ-γραφεν, ἀλλ’ οὐ κατ’ ἰδίαν παρατηρήσας ἢ μαθη-ματικὴν κρίσιν ἐπαγγελλόμενος ἐν τοῖς οὐρανίοις προφέρεσθαι καὶ διαμαρτάνων [τῶν] ἐν αὐτοῖς. Χωρὶς δὲ τῶν ἠγνοημένων ἐν τοῖς Φαινομένοις ὑπό τε Εὐδόξου καὶ τοῦ Ἀράτου καὶ τῶν συνεπιγρα-φομένων ταῖς φάσεσιν αὐτῶν, ἀναγέγραφά σοι καὶ τὰς κατὰ ἀλήθειαν γινομένας ἑκάστου τῶν ἀπλανῶν ἄστρων σὺν αὐτοῖς τοῖς κατηστερισμένοις δώδεκα ζῳδίοις συν-ανατολὰς καὶ συγκαταδύσεις, ἵνα παρακολουθῶν ἑκάστοις ἀκριβῶς καὶ τὰς τῶν ἄλλων ἁπάντων ἀποφάσεις ἐν τούτοις δοκιμάζῃς. καὶ διασαφῶ μὲν οὐ μόνον τὴν συνανατολὴν ἢ συγκατάδυσιν, ἔτι δὲ καὶ τίνες ἀστέρες ἑκάστου τῶν ἄστρων πρῶτοί τε καὶ ἔσχατοι ἀνατέλ-λουσιν ἢ δύνουσι, καὶ τίνες τῶν ἄλλων ἀστέρων μεσουρανοῦσιν, ἕκαστόν τε τῶν ἀπλανῶν ἄστρων σὺν αὐτοῖς τοῖς δώδεκα ζῳδίοις ἐν πόσαις ἰσημεριναῖς ὥραις ἀνατέλλει ἢ δύνει. ἐπὶ πᾶσι δὲ διασαφῶ καὶ τίνες ἀστέρες ἀφορίζουσι πάντα τὰ εἰκοσιτέσσαρα ὡριαῖα διαστήματα. διότι γὰρ ἕκαστον τούτων συντείνει πρὸς πολλὰ καὶ χρήσιμα τῶν ἐν τοῖς μαθήμασι θεωρημάτων, εὐκατανόητον εἶναι καὶ σοὶ νομίζω. Ὅτι μὲν οὖν τῇ Εὐδόξου περὶ τῶν φαινομένων ἀναγραφῇ κατηκολούθηκεν ὁ Ἄρατος, μάθοι μὲν ἄν τις διὰ πλειόνων παρατιθεὶς τοῖς ποιήμασιν αὐτοῦ περὶ ἑκάστου τῶν λεγομένων τὰς παρὰ τῷ Εὐδόξῳ λέξεις. οὐκ ἄχρηστον δὲ καὶ νῦν δι’ ὀλίγων ὑπομνῆσαι διὰ τὸ διστάζεσθαι τοῦτο παρὰ τοῖς πολλοῖς. ἀνα-φέρεται δὲ εἰς τὸν Εὔδοξον δύο βιβλία περὶ τῶν φαινομένων, σύμφωνα κατὰ πάντα σχεδὸν ἀλλήλοις πλὴν ὀλίγων σφόδρα. τὸ μὲν οὖν ἓν αὐτῶν ἐπι-γράφεται Ἔνοπτρον, τὸ δὲ ἕτερον Φαινόμενα. πρὸς τὰ Φαινόμενα δὲ τὴν ποίησιν συντέταχεν. Ἐν δὴ τούτῳ τῷ συντάγματι Εὔδοξος περὶ μὲν τοῦ Δράκοντος οὕτως γράφει· μεταξὺ δὲ τῶν Ἄρκτων ἐστὶν ἡ τοῦ Ὄφεως οὐρά, τὸν ἄκρον ἀστέρα ὑπὲρ τῆς κεφαλῆς ἔχουσα τῆς Μεγάλης Ἄρκτου. καμπὴν δὲ ἔχει παρὰ τὴν κεφαλὴν τῆς Μικρᾶς Ἄρκτου καὶ παρα-τέταται ὑπὸ τοὺς πόδας· ἑτέραν δὲ καμπὴν ἐνταῦθα ποιησάμενος πάλιν ἀνανεύων ἔμπροσθεν ἔχει τὴν κεφα-λήν. ὁ δὲ Ἄρατος, ὡς ἂν παραγράφων ταῦτα, φησίν· 2 049 2 αὐτὰρ ὅ γ’ ἄλλην μὲν νεάτῃ ἐπιτείνεται οὐρῇ, ἄλλην δὲ σπείρῃ περιτέμνεται. ἡ μέν οἱ ἄκρη οὐρὴ πὰρ κεφαλὴν Ἑλίκης ἀποπαύεται Ἄρκτου, σπείρῃ δ’ ἐν Κυνόσουρα κάρη ἔχει· ἡ δὲ κατ’ αὐτὴν εἰλεῖται κεφαλὴν καί οἱ ποδὸς ἔρχεται ἄχρις, ἐκ δ’ αὖτις παλίνορσος ἀνατρέχει. Περὶ δὲ τοῦ Βοώτου ὁ μὲν Εὔδοξός φησιν· ὄπι-σθεν δὲ τῆς Μεγάλης Ἄρκτου ἐστὶν ὁ Ἀρκτοφύλαξ. ὁ δὲ Ἄρατος· 2 091 2 ἐξόπιθεν δ’ Ἑλίκης φέρεται, ἐλάοντι ἐοικώς, Ἀρκτοφύλαξ. καὶ πάλιν ὁ μὲν Εὔδοξος· ὑπὸ δὲ τοὺς πόδας ἡ Παρθένος ἐστίν. ὁ δὲ Ἄρατος· 2 096 2 ἀμφοτέροισι δὲ ποσσὶν ὕπο σκέπτοιο Βοώτεω Παρθένον. Ἐπὶ δὲ τοῦ Ἐνγόνασιν ὁ μὲν Εὔδοξός φησι· παρὰ δὲ τὴν κεφαλὴν τοῦ Ὄφεως ὁ Ἐνγούνασίν ἐστιν, ὑπὲρ τῆς κεφαλῆς τὸν δεξιὸν πόδα ἔχων. ὁ δὲ Ἄρατος· 2 069 2 μέσσῳ δ’ ἐφύπερθε καρήνῳ δεξιτεροῦ ποδὸς ἄκρον ἔχει σκολιοῖο Δράκοντος. ἐξ οὗ καὶ μάλιστα φανερὸν γίνεται τὸ προκείμενον· παρ’ ἑκατέρῳ γὰρ αὐτῶν ἠγνόηται· τὸν γὰρ ἀριστερὸν ἔχει πόδα ὁ Ἐνγόνασιν ἐπὶ τῆς κεφαλῆς τοῦ Δράκοντος, καὶ οὐ τὸν δεξιόν. Τὸν δὲ Στέφανον ὁ μὲν Εὔδοξός φησιν ὑπὸ τὸν νῶτον τοῦ Ἐνγούνασι κεῖσθαι· ὁ δὲ Ἄρατος· 2 074 2 νώτῳ μὲν Στέφανος πελάει, κεφαλῇ γε μὲν ἄκρῃ σκέπτεο πὰρ κεφαλὴν Ὀφιούχεο[ν]. περὶ ὧν καὶ ὁ Εὔδοξός φησι· πλησίον δ’ ἐστὶ τῆς τούτου κεφαλῆς ἡ τοῦ Ὀφιούχου κεφαλή. Περὶ δὲ τῆς θέσεως τῆς Μεγάλης Ἄρκτου ὁ μὲν Εὔδοξός φησιν· ὑπὸ δὲ τὴν κεφαλὴν τῆς Μεγάλης Ἄρκτου οἱ Δίδυμοι κεῖνται, [κατὰ μέσον δὲ ὁ Καρκί-νος,] ὑπὸ δὲ τοὺς ὀπισθίους πόδας ὁ Λέων. πρὸ δὲ τῶν ἐμπροσθίων ποδῶν τῆς Ἄρκτου ἀστήρ ἐστι [λαμπρός], λαμπρότερος δὲ ὑπὸ τὰ ὀπίσθια γόνατα, καὶ ἄλλος ὑπὸ τοὺς ὀπισθίους πόδας. ὁ δὲ Ἄρατος· 2 0147 2 κρατὶ δέ οἱ Δίδυμοι, μέσσῃ δ’ ὕπο Καρκίνος ἐστί, ποσσὶ δ’ ὀπισθοτέροισι Λέων ὕπο καλὰ φαείνει. ἐπὶ δὲ τῶν εἰρημένων ἀστέρων· 2 0143 2 τοῖός οἱ πρὸ ποδῶν φέρεται καλός τε μέγας τε εἷς μὲν ὑπωμαίων, εἷς δ’ ἰξυόθεν κατιόντων, ἄλλος δ’ οὐραίοις ὑπὸ γούνασιν. Ἐπὶ δὲ τοῦ Ἡνιόχου ὁ μὲν Εὔδοξός φησι· κατέ-ναντι δὲ τῆς κεφαλῆς τῆς Μεγάλης Ἄρκτου ὁ Ἡνίοχος ἔχει τοὺς ὤμους λοξὸς ὢν ὑπὲρ τοὺς πόδας τῶν Διδύμων, ἔχων τὸν δεξιὸν πόδα κοινὸν τῷ ἐν ἄκρῳ τῷ ἀριστερῷ κέρατι τοῦ Ταύρου. ὁ δὲ Ἄρατος ἐπ’ αὐτοῦ φησιν οὕτως· 2 0161 2 Ἑλίκης δέ οἱ ἄκρα κάρηνα ἀντία δινεύει. καὶ πάλιν· 2 0174 2 λαιοῦ δὲ κεράατος ἄκρον καὶ πόδα δεξιτερὸν παρακειμένου Ἡνιόχοιο εἷς ἀστὴρ ἐπέχει. Ἐπὶ δὲ τοῦ Κηφέως ὁ μὲν Εὔδοξος οὕτως· ὑπὸ δὲ τὴν οὐρὰν τῆς Μικρᾶς Ἄρκτου τοὺς πόδας ὁ Κηφεὺς ἔχει πρὸς ἄκραν τὴν οὐρὰν τρίγωνον ἰσό-πλευρον ποιοῦντας· τὸ δὲ μέσον αὐτοῦ πρὸς τῇ καμπῇ τοῦ διὰ τῶν Ἄρκτων Ὄφεως. ὁ δὲ Ἄρατός φησιν· 2 0184 2 ἴση οἱ στάθμη νεάτης ἀποτείνεται οὐρῆς εἰς πόδας ἀμφοτέρους, ὅσση ποδὸς εἰς πόδα τείνει, αὐτὰρ ἀπὸ ζώνης ὀλίγον κε μεταβλέψειας πρώτης ἱέμενος καμπῆς σκολιοῖο Δράκοντος. παρ’ ἑκατέρῳ δ’ αὐτῶν τὸ πρῶτόν ἐστι ψεῦδος· τὸ γὰρ μεταξὺ τῶν ποδῶν τῶν τοῦ Κηφέως διάστημα ἔλασσόν ἐστιν ἑκατέρου τῶν πρὸς τὴν οὐρὰν διαστη-μάτων. Πάλιν ἐπὶ τῆς Κασσιεπείας ὁ μὲν Εὔδοξος· τοῦ μὲν Κηφέως ἔμπροσθέν ἐστιν ἡ Κασσιέπεια, ταύτης δὲ ἔμπροσθεν ἡ Ἀνδρομέδα, τὸν μὲν ἀριστερὸν ὦμον ἔχουσα τῶν Ἰχθύων ὑπὲρ τοῦ πρὸς βορρᾶν, τὴν δὲ ζώνην ὑπὲρ τοῦ Κριοῦ, πλὴν τὸ Τρίγωνον, ὅ ἐστι μεταξύ· τὸν δ’ ἐν τῇ κεφαλῇ ἀστέρα κοινὸν ἔχει τῷ τῆς κοιλίας τοῦ Ἵππου. ὁ δὲ Ἄρατος· 2 0188 2 τοῦ δ’ ἄρα δαιμονίη προκυλίνδεται οὐ μάλα πολλὴ νυκτὶ φαεινομένη παμμήνιδι Κασσιέπεια. καὶ μετ’ ὀλίγον· 2 0197 2 αὐτοῦ γὰρ κἀκεῖνο κυλίνδεται αἰνὸν ἄγαλμα Ἀνδρομέδης ὑπὸ μητρὶ κεκασμένον. καὶ πάλιν· 2 0206 2 ξυνὸς δ’ ἐπιλάμπεται ἀστὴρ τοῦ μὲν ἐπ’ ὀμφαλίῳ, τῆς δ’ ἐσχατόωντι καρήνῳ. καὶ πάλιν ἐπὶ τοῦ Κριοῦ· 2 0229 2 ζώνῃ δ’ ἂν ὅμως ἐπιτεκμήραιο Ἀνδρομέδης· ὀλίγον γὰρ ὑπ’ αὐτὴν ἐστήρικται. καὶ ἔτι· 2 0246 2 Ἀνδρομέδης δέ τοι ὦμος ἀριστερὸς Ἰχθύος ἔστω σῆμα βορειοτέρου· μάλα γάρ νύ οἱ ἐγγύθεν ἐστίν. Ἐπὶ δὲ τοῦ Περσέως ὁ μὲν Εὔδοξος οὕτως λέγει· παρὰ δὲ τοὺς πόδας τῆς Ἀνδρομέδας ὁ Περσεὺς ἔχει τοὺς ὤμους, τὴν δεξιὰν χεῖρα πρὸς τὴν Κασσιέπειαν ἀποτείνων, τὸ δὲ ἀριστερὸν γόνυ πρὸς τὰς Πλειάδας. ὁ δὲ Ἄρατος περὶ τῆς Ἀνδρομέδας φησίν· 2 0248 2 ἀμφότεροι δὲ πόδες γαμβροῦ ἐπισημαίνοιεν Περσέως, οἵ ῥά οἱ αἰὲν ἐπωμάδιοι φορέονται. καὶ πάλιν· 2 0251 2 καί οἱ δεξιτερὴ μὲν ἐπὶ κλισμὸν τετάνυσται πενθερίου δίφροιο. καὶ μετ’ ὀλίγον· 2 0254 2 ἄγχι δέ οἱ σκαιῆς ἐπιγουνίδος ἤλιθα πᾶσαι Πληϊάδες φορέονται· ὁ δ’ οὐ μάλα πολλὸς ἁπάσας [χῶρος ἔχει]. Ἐπὶ δὲ τοῦ Ὄρνιθος ὁ μὲν Εὔδοξος· παρὰ δὲ τὴν δεξιὰν χεῖρα τοῦ Κηφέως ἡ δεξιὰ πτέρυξ ἐστὶ τοῦ Ὄρνιθος, παρὰ δὲ τὴν ἀριστερὰν πτέρυγα οἱ πόδες τοῦ Ἵππου. ὁ δὲ Ἄρατός φησιν ἐπὶ τοῦ Ὄρνιθος· 2 0279 2 κατὰ δεξιὰ χειρὸς Κηφείης ταρσοῖο τὰ δεξιὰ πείρατα φαίνων, λαιῇ δὲ πτέρυγι σκαρθμὸς παρακέκλιται Ἵππου. καὶ ἄλλων δὲ πλειόνων ὄντων, ἅπερ ἂν δόξειεν οἱονεὶ παραγεγράφθαι, ἀρκέσει καὶ ταῦτα χάριν τοῦ μὴ μηκύνειν. Χωρὶς δὲ τούτων καὶ ἡ διαίρεσις τῶν ἄστρων φανερὸν ποιεῖ τὸ προκείμενον. καὶ γὰρ Εὔδοξος ὡς καὶ ὁ Ἄρατος πρῶτον ἀναγράφει τὰ βορειότερα ἄστρα τοῦ ζῳδιακοῦ, ἔπειθ’ οὕτως τὰ νοτιώτερα. καὶ τὰς συν-ανατολάς τε καὶ συγκαταδύσεις τοῖς δώδεκα ζῳδίοις τῶν ἄλλων ἄστρων ὁμοίως τέταχεν ὁ Ἄρατος τῷ Εὐδόξῳ. Περὶ δὲ τῶν ἀστέρων τῶν ἐπὶ τοῦ θερινοῦ καὶ χειμερινοῦ τροπικοῦ φερομένων, ἔτι δὲ ἐπὶ τοῦ ἰση-μερινοῦ, ὁ μὲν Εὔδοξός φησιν ἐπὶ τοῦ θερινοῦ οὕτως· ἔστι δὲ ἐν τούτῳ τὰ μέσα τοῦ Καρκίνου καὶ τὰ διὰ τοῦ σώματος κατὰ μῆκος τοῦ Λέοντος, τῆς δὲ Παρ-θένου [τὰ] μικρὸν ἄνωθεν, καὶ ὁ αὐχὴν τοῦ ἐχο-μένου Ὄφεως, καὶ ἡ δεξιὰ χεὶρ τοῦ Ἐνγούνασι, καὶ ἡ κεφαλὴ τοῦ Ὀφιούχου, καὶ ὁ αὐχὴν τοῦ Ὄρνιθος καὶ ἡ ἀριστερὰ πτέρυξ, καὶ οἱ τοῦ Ἵππου πόδες, ἔτι δὲ καὶ ἡ δεξιὰ χεὶρ τῆς Ἀνδρομέδας καὶ τὸ μεταξὺ τῶν ποδῶν, καὶ τοῦ Περσέως ὁ ἀριστερὸς ὦμος καὶ ἡ ἀριστερὰ κνήμη, ἔτι δὲ τὰ γόνατα τοῦ Ἡνιόχου καὶ αἱ κεφαλαὶ τῶν Διδύμων· εἶτα συνάπτει πρὸς τὰ μέσα τοῦ Καρκίνου. ὁ δὲ Ἄρατος ἀπὸ τῶν ἐσχάτων ἀρξάμενός φησιν· 2 0481 2 ἐν δέ οἱ ἀμφότεραι κεφαλαὶ Διδύμων φορέονται, ἐν δὲ τὰ γούνατα κεῖται ἀρηρότος Ἡνιόχοιο, λαιὴ δὲ κνήμη καὶ ἀριστερὸς ὦμος ἐπ’ αὐτοῦ Περσέως, Ἀνδρομέδης δὲ μέσην ἀγκῶνος ὕπερθεν δεξιτερὴν ἐπέχει· τὸ μέν οἱ θέναρ ὑψόθι κεῖται ἀσσότερον βορέαο, νότῳ δ’ ἐπικέκλιται ἀγκών· ὁπλαὶ δ’ Ἵππειοι καὶ ὑπαύχενον Ὀρνίθειον ἄκρῃ σὺν κεφαλῇ καλοί τ’ Ὀφιούχεοι ὦμοι καὶ τὰ ἑξῆς. Ἐπὶ δὲ τοῦ χειμερινοῦ τροπικοῦ ὁ μὲν Εὔδοξός φησιν οὕτως· ἔστι δὲ ἐν αὐτῷ τὰ μέσα τοῦ Αἰγόκερω, καὶ οἱ πόδες τοῦ Ὑδροχόου, καὶ τοῦ Κήτους ἡ οὐρά, καὶ τοῦ Ποταμοῦ ἡ καμπή, καὶ ὁ Λαγωός, καὶ τοῦ Κυνὸς οἱ πόδες καὶ ἡ οὐρά, καὶ τῆς Ἀργοῦς ἡ πρύμνα καὶ ὁ ἱστός, καὶ τοῦ Κενταύρου ὁ νῶτος καὶ τὰ στήθη, καὶ τὸ Θηρίον, καὶ τοῦ Σκορπίου τὸ κέντρον· εἶτα διὰ τοῦ Τοξότου πρὸς τὰ μέσα τοῦ Αἰγόκερω συνάπτει. ὁ δὲ Ἄρατός φησιν οὕτως· 2 0501 2 ἄλλος δ’ ἀντιόωντι νότῳ μέσον Αἰγοκερῆα τέμνει καὶ πόδας Ὑδροχόου καὶ Κήτεος οὐρήν· ἐν δέ οἵ ἐστι Λαγωός· ἀτὰρ Κυνὸς οὐ μάλα πολλὴν αἴνυται, ἀλλ’ ὁπόσην ἐπέχει ποσίν· ἐν δέ οἱ Ἀργὼ καὶ μέγα Κενταύροιο μετάφρενον, ἐν δὲ τὸ κέντρον Σκορπίου, ἐν καὶ τόξον ἐλαφροῦ Τοξευτῆρος. ὁμοίως δὲ τούτοις παραγέγραφεν ὁ Ἄρατος καὶ τὰ ἐπὶ τοῦ ἰσημερινοῦ κύκλου κείμενα. Χωρὶς δὲ τούτων καὶ τὸ κλίμα τοῦ κόσμου [τὸ αὐτὸ] τῷ Εὐδόξῳ ὑποτίθεται ὁ Ἄρατος. καὶ γὰρ ὁ Εὔδοξος ἐν τῷ ἐπιγραφομένῳ Ἐνόπτρῳ τὸν τροπικὸν τέμνεσθαί φησιν οὕτως, ὥστε λόγον ἔχειν τὰ τμήματα πρὸς ἄλληλα τὸν αὐτόν, οἷον ἔχει τὰ ε πρὸς τὰ γ. Ὅτι μὲν οὖν Εὐδόξῳ ἐπακολουθήσας ὁ Ἄρατος συντέταχε τὰ Φαινόμενα, ἱκανῶς οἶμαι δεικνύναι διὰ τῶν προειρημένων. ἐν οἷς δὲ διαπίπτουσιν οὗτοί τε καὶ οἱ συνεπιγραφόμενοι αὐτοῖς, ὧν ἐστι καὶ ὁ Ἄτταλος, νῦν ὑποδείξομεν. ἐκθησόμεθα δὲ εὐθέως καὶ ἐν οἷς ἰδίᾳ ἕκαστος αὐτῶν διαμαρτάνει. Προδιαληπτέον δέ, διότι Ἄτταλος πᾶσι σχεδὸν τοῖς ὑπὸ τοῦ Ἀράτου λεγομένοις περὶ τῶν οὐρανίων συνεπι-γράφεται ὡς συμφώνως τοῖς φαινομένοις ὑπ’ αὐτοῦ λεγομένοις, πλὴν ἐφ’ ἑνὸς καὶ θατέρου, ἃ δὴ καὶ ὑποδείξομεν ἐν τοῖς ἑξῆς. λέγει γοῦν ἐν τῷ προοιμίῳ τὸν τρόπον τοῦτον· διὸ δὴ τό τε τοῦ Ἀράτου βιβλίον ἐξαπεστάλκαμέν σοι διωρθωμένον ὑφ’ ἡμῶν καὶ τὴν ἐξήγησιν αὐτοῦ, τοῖς τε φαινομένοις ἕκαστα σύμφωνα ποιήσαντες καὶ τοῖς ὑπὸ τοῦ ποιητοῦ γεγραμμένοις ἀκόλουθα. καὶ πάλιν ἑξῆς φησι· τάχα δέ τινες ἐπιζητήσουσι, τίνι λόγῳ πεισθέντες φαμὲν ἀκολούθως τῇ τοῦ ποιητοῦ προαιρέσει τὴν διόρθωσιν τοῦ βιβλίου πεποιῆσθαι· ἡμεῖς δὲ ἀναγκαιοτάτην αἰτίαν ἀποδίδομεν τὴν τοῦ ποιητοῦ πρὸς τὰ φαινόμενα συμφωνίαν. τοιαύτην οὖν ἔχοντος τοῦ Ἀττάλου τὴν διάληψιν, ὅσα ἂν ἀποδεικνύωμεν τῶν ὑπὸ τοῦ Ἀράτου καὶ Εὐδόξου κοινῶς λεγομένων διαφωνοῦντα πρὸς τὰ φαινόμενα, δεῖ διαλαμβάνειν καὶ τὸν Ἄτταλον περὶ τῶν αὐτῶν διημαρτημένως συναποφαινόμενον. Πρῶτον μὲν οὖν ὁ Ἄρατος ἀγνοεῖν μοι δοκεῖ τὸ ἔγκλιμα τοῦ κόσμου νομίζων ἐν τοῖς περὶ τὴν Ἑλλάδα τόποις τοιοῦτον εἶναι, ὥστε τὴν μεγίστην ἡμέραν λόγον ἔχειν πρὸς τὴν ἐλαχίστην τὸν αὐτόν, ὃν ἔχει τὰ ε πρὸς τὰ γ. λέγει γὰρ ἐπὶ τοῦ θερινοῦ τροπικοῦ· 2 0497 2 τοῦ μέν, ὅσον τε μάλιστα, δι’ ὀκτὼ μετρηθέντος πέντε μὲν ἔνδια στρέφεται καὶ ὑπέρτερα γαίης, τὰ τρία δ’ ἐν περάτῃ. συμφωνεῖται δή, διότι ἐν μὲν τοῖς περὶ τὴν Ἑλλάδα τόποις ὁ γνώμων λόγον ἔχει πρὸς τὴν ἰσημερινὴν σκιάν, ὃν ἔχει τὰ δ πρὸς τὰ γ. ἐκεῖ δὴ τοίνυν ἡ μεγίστη ἡμέρα ἐστὶν ὡρῶν ἰσημερινῶν ιδ καὶ τριῶν ἔγγιστα πεμπτημορίων, τὸ δὲ ἔξαρμα τοῦ πόλου μοιρῶν λζ ὡς ἔγγιστα. ὅπου δὲ ἡ μεγίστη ἡμέρα λόγον ἔχει πρὸς τὴν ἐλαχίστην, ὃν ἔχει τὰ ε πρὸς τὰ γ, ἐκεῖ ἡ μὲν μεγίστη ἡμέρα ἐστὶν ὡρῶν ιε, τὸ δὲ ἔξαρμα τοῦ πόλου μοιρῶν μα ὡς ἔγγιστα. δῆλον τοίνυν ὅτι οὐ δυνατὸν ἐν τοῖς περὶ τὴν Ἑλλάδα [τόποις] τὸν προ-ειρημένον εἶναι λόγον τῆς μεγίστης ἡμέρας πρὸς τὴν ἐλαχίστην, ἀλλὰ μᾶλλον ἐν τοῖς περὶ τὸν Ἑλλήσποντον τόποις. Καίτοι γε ὁ μὲν Ἄρατος οὐκ ἀφ’ ἑαυτοῦ κρίσιν περὶ τῶν τοιούτων προφερόμενος γέγραφεν, ἀλλὰ τῷ Εὐδόξῳ καὶ περὶ τούτου κατακολουθήσας. εἰ δὲ καὶ ἀφ’ ἑαυτοῦ γέγραφεν, οὐ διασαφήσας, ἐν ποίοις [τόποις] ἐστὶν ἡ προειρημένη ἔγκλισις τοῦ κόσμου, τάχα ἂν κατά γε τοῦτο διακρούοιτο τὸ ἔγκλημα. ὁ μέντοι γε Ἄτταλος ὁμολογουμένως ἠγνόει λέγων ἐν τοῖς περὶ τὴν Ἑλλάδα τόποις τὴν μεγίστην ἡμέραν πρὸς τὴν ἐλαχίστην λόγον ἔχειν, ὃν [ἔχει] τὰ ε πρὸς τὰ γ. προεκθέμενος γὰρ τὰ ἐπὶ τοῦ θερινοῦ τροπικοῦ ποιήματα, ἐπιφέρει ταυτί· διὰ δὲ τούτου φανερὸν ποιεῖ, διότι τὴν ὅλην πραγματείαν ἐν τοῖς περὶ τὴν Ἑλλάδα τόποις πεποίηται· παρ’ ἐκείνοις γάρ ἐστιν ἡ μακροτάτη ἡμέρα πρὸς τὴν μικροτάτην νύκτα ὡς τὰ ε πρὸς τὰ γ. ἔτι δὲ μᾶλλον θαυμάσειεν ἄν τις, πῶς ποτε οὐκ ἐπέστησε τοῦ Εὐδόξου ἐν τῷ ἑτέρῳ συντάγματι διαφόρως ἐκθε-μένου καὶ γράφοντος, ὅτι τὸ ὑπὲρ γῆν τοῦ τροπικοῦ τμῆμα πρὸς τὸ ὑπὸ γῆν λόγον ἔχει, ὃν [ἔχει] τὰ ιβ πρὸς τὰ ζ, ὁμοίως δὲ τούτῳ καὶ τῶν περὶ Φίλιππον ἀναγραφόντων καὶ ἄλλων πλειόνων, πλὴν ὅτι συντε-τάχασι μὲν τὰς συνανατολάς τε καὶ συγκαταδύσεις τῶν ἄστρων ὡς ἐν τοῖς περὶ τὴν Ἑλλάδα τόποις τετηρημένων, κατὰ δὲ τὸ ἔγκλιμα τῶν τόπων τούτων διημαρτήκασι. Παραπέμψαντες [οὖν] τοῦτο τὸ ἀγνόημα τὴν ὅλην αὐτῶν σύνταξιν ἐπεσκεψάμεθα πρὸς τὸν ἐν τῇ Ἑλλάδι ὁρίζοντα. οὐδὲ γὰρ φιλαλήθους, ἀλλὰ κενοσπούδου, τὸ κατὰ πάντα μαχόμενον τῇ διεψευσμένῃ ὑποθέσει ἐπιλαμβάνεσθαι αὐτῶν, κἂν τύχῃ συμφώνως λεγόμενα τοῖς ἐν τῇ Ἑλλάδι φαινομένοις. ὑποκείσθω δὲ ἡμῖν ὁρίζων πρὸς τὴν ἐπίσκεψιν ὁ ἐν Ἀθήναις, οὗ ἐστιν ἡ μεγίστη ἡμέρα ὡρῶν ἰσημερινῶν ιδ καὶ τριῶν πεμπτη-μορίων, τὸ δὲ ἔξαρμα τοῦ πόλου περὶ μοίρας λζ. Περὶ μὲν οὖν τοῦ βορείου πόλου Εὔδοξος ἀγνοεῖ λέγων οὕτως· ἔστι δέ τις ἀστὴρ μένων ἀεὶ κατὰ τὸν αὐτὸν τόπον· οὗτος δὲ ὁ ἀστὴρ πόλος ἐστὶ τοῦ κόσμου. ἐπὶ γὰρ τοῦ πόλου οὐδὲ εἷς ἀστὴρ κεῖται, ἀλλὰ κενός ἐστι τόπος, ᾧ παράκεινται τρεῖς ἀστέρες, μεθ’ ὧν τὸ σημεῖον τὸ κατὰ τὸν πόλον τετράγωνον ἔγγιστα σχῆμα περιέχει, καθάπερ καὶ Πυθέας φησὶν ὁ Μασσαλιώτης. Ἐχομένως δὲ καὶ διαμαρτάνουσι πάντες ἐν τῇ τοῦ Δράκοντος θέσει, ὑπολαμβάνοντες τὴν καμπὴν αὐτὸν ποιεῖσθαι περὶ τὴν κεφαλὴν τῆς Μικρᾶς Ἄρκτου. οἱ γὰρ λαμπρότατοι καὶ ἡγούμενοι τῶν ἐν τῷ πλινθίῳ ταύτης ἀστέρων, ὧν ὁ μὲν βορειότερός ἐστι κατ’ αὐτοὺς ἐπὶ τῆς κεφαλῆς, ὁ δὲ νοτιώτερος ἐπὶ τῶν ἐμπροσθίων ποδῶν, παραλλήλως ἔγγιστα κεῖνται τῇ οὐρᾷ τοῦ Δράκοντος. ψεῦδος οὖν ἐστι τὸ 2 052 2 σπείρῃ δ’ ἐν Κυνόσουρα κάρη ἔχει· ἡ δὲ κατ’ αὐτὴν εἰλεῖται κεφαλήν. ὁμοίως δὲ καὶ ὁ Εὔδοξος γράφει. ἰδίᾳ δὲ ὁ Ἄρατος ἐπὶ τοῦ Δράκοντος ἀγνοεῖ, πρῶτον μὲν τῷ φάσκειν σπείρης ἑκάτερθε φέρεσθαι τὰς Ἄρκτους· τῆς γὰρ οὐρᾶς ἑκατέρωθέν εἰσι, καὶ οὐ τῆς σπείρας. ἀντεστραμ-μένων γὰρ αὐτῶν καὶ ὡσανεὶ παραλλήλως κειμένων ἡ οὐρὰ τοῦ Δράκοντος μεταξὺ αὐτῶν διὰ μήκους παρατέταται· ἡ δὲ σπεῖρα τὴν μὲν Μικρὰν Ἄρκτον περι-λαμβάνει, τῆς δὲ Μεγάλης πολὺ κεχώρισται. διὰ τὴν αὐτὴν δὲ αἰτίαν καὶ τὸ ἀμφί τ’ ἐαγὼς ἡμαρτημένως λέγεται· συνέβαινε γὰρ ἂν τοῦτο, εἰ ἐξ ἑκατέρου μέρους τῆς σπείρας ἀμφότεραι ἔκειντο αἱ Ἄρκτοι. ἔτι δὲ ἀγνοεῖ περὶ τοῦ Δράκοντος λέγων οὕτως· 2 058 2 λοξὸν δ’ ἐστὶ κάρη, νεύοντι δὲ πάμπαν ἔοικεν ἄκρην εἰς Ἑλίκης οὐρήν, μάλα δ’ ἐστὶ κατ’ ἰθὺ καὶ στόμα καὶ κροτάφοιο τὰ δεξιὰ νειάτῳ οὐρῇ. οὐ γὰρ ὁ δεξιὸς κρόταφος, ἀλλ’ ὁ ἀριστερὸς ἐπ’ εὐθείας ἐστὶ τῇ γλώσσῃ τοῦ Ὄφεως καὶ τῇ ἄκρᾳ οὐρᾷ τῆς Μεγάλης Ἄρκτου. τὸ μὲν γὰρ λέγειν, ὅτι ἀντεστραμ-μένην τὴν κεφαλὴν τοῦ Δράκοντος ὑποτίθεται, καὶ οὐχὶ εἰς τὰ ἐντὸς τοῦ κόσμου ἐπεστραμμένην, καθάπερ φησὶν ὁ Ἄτταλος, τελέως ἐστὶν ἀπίθανον. ἅπαντα γὰρ τὰ ἄστρα ἠστέρισται πρὸς τὴν ἡμετέραν θεωρίαν καὶ ὡς ἂν πρὸς ἡμᾶς ἐστραμμένα, εἰ μή τι κατάγραφον αὐτῶν ἐστι. φανερὸν δὲ τοῦτο ποιεῖ καὶ ὁ Ἄρατος διὰ πλειόνων· ἐφ’ ὧν γὰρ δεξιὸν ἢ ἀριστερὸν μέρος ἄστρου διασαφεῖ, ἐπὶ πάντων συμφωνεῖ τῇ προειρημένῃ ὑποθέσει. καὶ ἄλλως δὲ πλασματώδης ἐστὶν ἡ ὑπόθεσις καὶ ἡρμοσμένη. καὶ τούτῳ δὲ τῷ ἀγνοήματι βοηθήσει καὶ τῷ περὶ τὸν ἀριστερὸν πόδα τοῦ Ἐνγόνασι, περὶ οὗ προελθόντες ἐροῦμεν. Περὶ δὲ τῆς θέσεως τῆς τοῦ Δράκοντος κεφαλῆς οἱ μὲν περὶ τὸν Εὔδοξον καὶ Ἄρατον συμφώνως ἀπο-φαίνονται τῷ φαινομένῳ, ὁ δὲ Ἄτταλος διαφώνως. ὁ μὲν γὰρ Ἄρατος ἀκολουθῶν τῷ Εὐδόξῳ ἐπὶ τοῦ ἀεὶ φανεροῦ κύκλου φησὶν αὐτὴν φέρεσθαι λέγων οὕτως· 2 061 2 κείνη που κεφαλὴ τῇ νείσσεται, ᾗχί περ ἄκραι μίσγονται δύσιές τε καὶ ἀντολαὶ ἀλλήλῃσιν. ὁ δὲ Ἄτταλος μικρῷ νοτιωτέραν αὐτὴν εἶναί φησι τοῦ ἀεὶ φανεροῦ κύκλου, ὥστε αὐτὴν ὑπὸ τὸν ὁρίζοντα βραχὺν γίνεσθαι χρόνον. ὅτι δὲ διαφωνεῖ πρὸς τὸ φαινόμενον ὁ Ἄτταλος, οὕτως ἂν ἐπιλογισθείη. ὁ μὲν γὰρ ἐν ἄκρῳ τῷ στόματι τοῦ Δράκοντος ἀπέχει [ἀπὸ] τοῦ πόλου μοίρας λδ καὶ τρία πεμπτημόρια, ὁ δὲ νότιος αὐτοῦ ὀφθαλμὸς μοίρας λε, ὁ δὲ νότιος κρόταφος μοίρας λζ. ὁ δὲ ἀεὶ φανερὸς κύκλος ἐν τοῖς περὶ Ἀθήνας τόποις καὶ [ὅπου] ὁ γνώμων ἐπίτριτός ἐστι τῆς ἰσημερινῆς σκιᾶς, ἀπὸ τοῦ πόλου ἀπέχει περὶ μοίρας λζ. δῆλον οὖν ὅτι ἐν τῷ ἀεὶ φανερῷ τμήματι φέρεται ἡ κεφαλὴ τοῦ Δράκοντος, τὸν ἀριστερὸν κρόταφον μόνον ἔχουσα ἐπ’ αὐτοῦ [τοῦ κύκλου], καὶ οὐχ, ὡς ὁ Ἄτταλός φησι, νοτιωτέρα οὖσα δύνει βραχὺν χρόνον καὶ ἀνατέλλει. Ἐπὶ δὲ τοῦ Ἐνγόνασι παρεωρακέναι μοι δοκοῦσιν ὅ τε Εὔδοξος καὶ ὁ Ἄρατος, ἀλλ’ οὐ διημαρτηκέναι, εἰπόντες τὸν δεξιὸν πόδα ἐπὶ μέσης τῆς κεφαλῆς τοῦ Δράκοντος κεῖσθαι. ὁ μέντοι γε Ἄτταλος παρὰ τὸ βούλημα τοῦ ποιητοῦ δοκεῖ μοι τὸ ἡμιστίχιον μετατιθέναι γράφων οὕτως· μέσσου δ’ ἐφύπερθε καρήνου καὶ τὴν κεφαλὴν τοῦ Δράκοντος ἔξω τοῦ κόσμου στρέφων, ἵνα γένηται αὐτὸ τὸ δεξιὸν μέρος τῆς κεφαλῆς κατὰ τὸν πόδα. τά τε γὰρ ἄστρα πάντα εἰς τὸ ἐντὸς τοῦ κόσμου μέρος ἐπεστραμμένα, ὡς ἔφην, ἀστρο-θετεῖται ὑπὸ πάντων καὶ ὑπ’ αὐτοῦ τοῦ Ἀράτου, καὶ ἐν πᾶσι τοῖς βιβλίοις γράφεται· 2 069 2 μέσσῳ δ’ ἐφύπερθε καρήνῳ δεξιτεροῦ ποδὸς ἄκρον ἔχει σκολιοῖο [Δράκοντος]. πρὸς δὲ τούτῳ καὶ τὸν σχηματισμὸν ἡμῖν τοῦ Ἐνγόνασι καὶ τὴν θέσιν διασαφεῖν βουλόμενος ὁ Ἄρατος εὐλόγως ἂν σημαίνοι καὶ ποῖος αὐτοῦ ποὺς κεῖται ἐπὶ τῆς τοῦ Δράκοντος κεφαλῆς· οὐ γὰρ ἄλλως παρατίθησι τὴν τοῦ Δράκοντος κεφαλήν, ἀλλ’ ἵνα τῇ θέσει τοῦ Ἐνγόνασι παρακολουθῶμεν, ὅπερ καὶ ἐπὶ ἄλλων πλειόνων ποιεῖ. καθάπερ καὶ ἐπ’ αὐτοῦ τοῦ Ἐνγόνασι τὰ ἄλλα αὐτοῦ μέρη [διασαφῶν] φησι· 2 074 2 νώτῳ μὲν Στέφανος πελάει, κεφαλῇ γε μὲν ἄκρῃ σκέπτεο πὰρ κεφαλὴν Ὀφιούχεον. καὶ ἔτι τῇ Λύρᾳ, φησί, 2 0272 2 γούνατί οἱ σκαιῷ πελάει. καὶ ὡς ἐπὶ τοῦ Περσέως· 2 0254 2 ἄγχι δέ οἱ σκαιῆς ἐπιγουνίδος ἤλιθα πᾶσαι Πληϊάδες φορέονται. καὶ πάλιν· 2 0251 2 καί οἱ δεξιτερὴ μὲν ἐπὶ κλισμὸν τετάνυσται πενθερίου δίφροιο. καὶ ὡς ἐπὶ τοῦ Ὄρνιθός φησι· 2 0279 2 κατὰ δεξιὰ χειρὸς Κηφείης ταρσοῖο τὰ δεξιὰ πείρατα φαίνων. καὶ ἐπ’ ἄλλων δὲ πλειόνων τὰς παραθέσεις τῶν ἄστρων διασαφῶν σημαίνει, πότερον τὰ δεξιὰ ἢ τὰ ἀριστερὰ παράκειται. Ὅτι δὲ παρόραμά ἐστι τοῦ Εὐδόξου καὶ τοῦ Ἀράτου τὸ περὶ τὸν πόδα, καὶ οὐχ ἁμάρτημα, δῆλον γίνεται ἐκ τῶν λοιπῶν τῶν λεγομένων ὑφ’ ἑκατέρου περὶ τοῦ Ἐνγόνασι. περὶ μὲν γὰρ τῆς Λύρας ὁ Ἄρατος λέγων 2 0270 2 κὰδ δ’ ἔθετο (φησὶν αὐτὴν) προπάροιθεν ἀπευθέος εἰδώλοιο οὐρανὸν εἰς ἀγαγών. τὸ δ’ ἐπὶ σκελέεσσι πέτηλον γούνατί οἱ σκαιῷ πελάει. τὸ δὲ πρὸς τῇ Λύρᾳ σκέλος ἐστὶ κείμενον ἐπὶ τῆς τοῦ Δράκοντος κεφαλῆς. πάλιν δὲ περὶ τῆς ἀνατολῆς τοῦ Ἐνγόνασι λέγων φησί· 2 0612 2 μόνην δ’ ἐπὶ Χηλαὶ ἄγουσι δεξιτερὴν κνήμην αὐτῆς ἐπιγουνίδος ἄχρις αἰεὶ γνὺξ αἰεὶ δὲ Λύρῃ παραπεπτηῶτος. ἀλλ’ ἡ πρὸς τῇ δύσει κνήμη ἐστὶν ἡ προανατέλλουσα, καὶ οὐκ ἔστιν αὕτη ἐπὶ τῆς κεφαλῆς τοῦ Δράκοντος. δῆλον οὖν ὅτι ἐκείνην ἀριστερὰν λέγει. συμφωνῶν δὲ τούτοις καὶ ἐπὶ τῆς ἀνατολῆς τοῦ Λέοντός φησιν· 2 0591 2 αὐτὰρ ὅ γε γνὺξ ἥμενος ἄλλα μὲν ἤδη, ἀτὰρ γόνυ καὶ πόδα λαιὸν οὔπω κυμαίνοντος ὑποστρέφει Ὠκεανοῖο. φανερὸν οὖν ἐκ πάντων γίνεται, διότι τὸ ἀριστερὸν σκέλος φησὶ καθήκειν ἐπὶ τὴν τοῦ Δράκοντος κεφαλήν. Ἑξῆς δὲ περὶ τοῦ Ὀφιούχου λέγων ἰδίως ὁ Ἄρατος ὀρθόν φησι κεῖσθαι αὐτὸν τῇ θέσει βεβηκότα ἔν τε τοῖς ὀφθαλμοῖς τοῦ Σκορπίου καὶ τῷ στήθει. τῇ δὲ ἀρι-στερᾷ μόνον κνήμῃ βέβηκεν ἀποτεταμένῃ, μεταξὺ κει-μένῃ τοῦ τε μετώπου καὶ τοῦ στήθους τοῦ Σκορπίου· τὸ δὲ δεξιὸν σκέλος ἔχει συνεσταλμένον. οὐδὲ ὁ Εὔδοξος δὲ διασαφεῖ, ὅτι ἐστὶν ὀρθός· τὸν γὰρ δεξιὸν πόδα αὐτοῦ ὑπὲρ τὸ σῶμα κεῖσθαί φησι τοῦ Σκορπίου, ὡς καὶ ἔχει τῇ ἀληθείᾳ, καὶ οὐκ ἐπὶ τοῦ στήθους. Δοκεῖ δέ μοι καὶ περὶ τῶν ἐν ταῖς χερσὶ τοῦ Ὀφιούχου ἀστέρων κατὰ τὸ μέγεθος αὐτῶν ἀγνοεῖν. τοὺς γὰρ ἐν τοῖς ὤμοις τοῦ Ὀφιούχου φήσας λαμπροὺς εἶναι, ὥστε καὶ ἐν πανσελήνῳ ἂν θεωρεῖσθαι, ἐπιφέρει· 2 079 2 ἀτὰρ χέρες οὐ μάλ’ ἐῖ̈σαι· λεπτὴ γὰρ [καὶ] τῇ καὶ τῇ ἐπιδέδρομεν αἴγλη. ἀλλ’ οἱ ἐν ταῖς χερσὶ τοῦ Ὀφιούχου ἀστέρες κοινοί εἰσι καὶ τοῦ Ὄφεως, καθάπερ καὶ αὐτὸς ὁ Ἄρατος λέγει· 2 082 2 ἀμφότεραι δ’ Ὄφιος πεπονείαται. οἱ δ’ ἐν τῷ Ὄφει ἀστέρες, ὃν ἔχει ὁ Ὀφιοῦχος, οὐ λειπόμενοί εἰσι τῇ λαμπρότητι τῶν ἐν τοῖς ὤμοις [πολλῷ δὲ λαμπρότεροι οἱ ἐν τοῖς ὤμοις]. διὸ καὶ ἐπιστήσειεν ἄν τις, πῶς καὶ ὁ Ἄτταλός φησιν αὐτοὺς [μὴ] ἱκανῶς λαμπροὺς εἶναι. Ἑξῆς δὲ περὶ τῶν Χηλῶν ὁ Ἄρατος λέγει· 2 090 2 ἀλλ’ αἱ μὲν φαέων ἐπιδευέες (ἢ ἐπιμεμφέες), οὐδὲν ἀγαυαί. φησὶ δὲ ὁ Ἄτταλος μὴ διὰ τὸ μικροὺς εἶναι τοὺς ἐν ταῖς Χηλαῖς ἀστέρας λέγειν τὸν Ἄρατον φαέων ἐπι-μεμφέας αὐτὰς εἶναι, ἀλλὰ διὰ τὸ τέσσαρας μόνον εἶναι τοὺς πάντας, οὓς μὴ συμπληροῦν τὴν ὁμοιότητα αὐτῶν· τὸ δὲ μηδὲν ἀγαυὰς λέγειν αὐτὸν διὰ τὸ μηδὲν ὁμοίας αὐτὰς ὑπάρχειν. οὐ δοκεῖ δέ μοι διὰ τοῦτο λέγειν αὐτὰς φαέων ἐπιμεμφέας καὶ μηδὲν ἀγαυάς, ἀλλ’ ὡς ἂν μὴ λαμπράς· καὶ γὰρ ἐν ταῖς Συνανατολαῖς οὕτως λέγει περὶ αὐτῶν· 2 0607 2 οὐδ’ ἂν ἐπερχόμεναι Χηλαὶ καὶ λεπτὰ φάουσαι ἄφραστοι παρίοιεν. ἐπιφέρει γοῦν εὐθέως· 2 0608 2 ἐπεὶ μέγα σῆμα Βοώτης ἀθρόος ἀντέλλει βεβολημένος Ἀρκτούροιο· ὡς ἂν ἐκ τοῦ Ἀρκτούρου ἡμῶν δυναμένων σημειώσασθαι τὰς Χηλάς, καθ’ αὑτὰς δὲ μὴ ῥᾳδίως διὰ τὴν μικρότητα αὐτῶν, ὡς ὑπολαμβάνει· τὰ γὰρ ἀμαυροὺς ἀστέρας ἔχοντα τῶν ἄστρων εἴθισται καλεῖν ὡς ἐπὶ πολὺ λεπτὰ καὶ οὐδὲν ἀγαυά. Ἐν δὲ τοῖς ἑξῆς περὶ τῆς Ἄρκτου παντελῶς δοκοῦσί μοι ἀγνοεῖν, ὁ μὲν Εὔδοξος οὕτως λέγων· ὑπὸ δὲ τὴν κεφαλὴν τῆς Μεγάλης Ἄρκτου οἱ Δίδυμοι κεῖνται, κατὰ μέσον δὲ ὁ Καρκίνος, ὑπὸ δὲ τοὺς ὀπισθίους πόδας ὁ Λέων. ὁ δὲ Ἄρατος· 2 0147 2 κρατὶ δέ οἱ Δίδυμοι, μέσσῃ δ’ ὕπο Καρκίνος ἐστί, ποσσὶ δ’ ὀπισθοτέροισι Λέων ὕπο καλὰ φαείνει. οἷς ὅ τε Ἄτταλος καὶ οἱ λοιποὶ πάντες συνεπιγράφονται. ὅτι δὲ ἀγνοοῦσιν, ἐκ τούτων ἐστὶ φανερόν. ἡ μὲν γὰρ κεφαλὴ τῆς Μεγάλης Ἄρκτου κατὰ τοὺς προειρημένους ἄνδρας ἐστὶν ὁ βορειότερος ἀστὴρ τῶν δύο τῶν ἡγου-μένων ἐν τῷ πλινθίῳ, ἐπὶ δὲ τῶν ἐμπροσθίων ποδῶν κεῖται ὁ νοτιώτερος τῶν αὐτῶν ἀστέρων. ὅτι μὲν γὰρ ὁ προειρημένος ἀστὴρ κατ’ αὐτοὺς ἐπὶ τῆς κεφαλῆς κεῖται, φανερὸν τοῦτο ποιοῦσιν ἔκ [τε] τοῦ λέγειν, τὸν ἐν ἄκρᾳ τῇ οὐρᾷ τοῦ Δράκοντος ἀστέρα κεῖσθαι κατὰ τὴν κεφαλὴν τῆς Ἄρκτου. οὐκ ἄλλος γὰρ κεῖται ἀστὴρ κατὰ τὸν ἐν ἄκρᾳ τῇ οὐρᾷ τοῦ Δράκοντος, ἀλλ’ ὁ βορειότερος τῶν ἡγουμένων ἐν τῷ πλινθίῳ. ὁ μὲν γὰρ ἐν ἄκρᾳ τῇ οὐρᾷ τοῦ Δράκοντος ἐπέχει ὡς κατὰ παράλληλον κύκλον τοῦ Λέοντος μοίρας γ, ὁ δὲ εἰρη-μένος ἀστὴρ ἐν τῷ πλινθίῳ ἐπέχει τοῦ Λέοντος μικρῷ ἔλασσον τῶν γ μοιρῶν. ὅτι δὲ ἐπὶ τῶν ἐμπροσθίων ποδῶν κεῖται ὁ νοτιώτερος τῶν ἡγουμένων ἐν τῷ πλινθίῳ, φανερὸν ποιεῖ ὁ μὲν Εὔδοξος λέγων οὕτως· πρὸ δὲ τῶν ἐμπροσθίων ποδῶν τῆς Ἄρκτου ἀστήρ ἐστι λαμπρός. ὁ δὲ Ἄρατος· 2 0143 2 οἷός οἱ πρὸ ποδῶν φέρεται καλός τε μέγας τε εἷς μὲν ὑπωμαίων, εἷς δ’ ἰξυόθεν κατιόντων. τοῦ γὰρ νοτιωτέρου τῶν ἡγουμένων ἐν τῷ πλινθίῳ εἷς μόνος προηγεῖται λαμπρὸς ἀστήρ, ὁ νῦν ἐν τοῖς ἐμπροσθίοις σκέλεσι δεικνύμενος. καθόλου τε οἱ ἀρχαῖοι πάντες τὴν Ἄρκτον ἐκ τῶν ἑπτὰ μόνων ἀστέ-ρων διετύπουν. φανερὸν δὲ μᾶλλον γίνεται τὸ λεγό-μενον ὑφ’ ἡμῶν ἐπὶ τῆς Μικρᾶς Ἄρκτου. ὁμολογου-μένως γὰρ ἐπ’ ἐκείνης ἥ τε κεφαλὴ καὶ οἱ πόδες ἐν τοῖς τέσσαρσιν ὑπ’ αὐτῶν τίθενται τοῖς τὸ πλινθίον περιέχουσιν· ἄλλοι γὰρ αὐτοῖς ἐκφανεῖς οὐ παράκεινται, καθάπερ τῷ μεγάλῳ πλινθίῳ, ὥστε συσχηματίσαι τὴν κεφαλὴν αὐτῆς καὶ τοὺς πόδας περιλαμβανομένους ὑπὸ τῆς σπείρας τοῦ Δράκοντος, ὥς φησι· 2 052 2 σπείρῃ δ’ ἐν Κυνόσουρα κάρη ἔχει· ἡ δὲ κατ’ αὐτὴν εἰλεῖται κεφαλὴν καί οἱ ποδὸς ἔρχεται ἄχρις. Τούτων δ’ οὕτως ἐχόντων, πῶς ἐστι δυνατὸν ὑπὸ τὴν Ἄρκτον τούς τε Διδύμους καὶ τὸν Καρκίνον κεῖσθαι, εἴπερ ἥ τε κεφαλὴ καὶ οἱ ἐμπρόσθιοι πόδες αὐτῆς κατὰ τὴν γ τοῦ Λέοντος κεῖνται μοῖραν; δεῖ οὖν ὑπὸ μὲν τὴν Ἄρκτον τὸν Λέοντα μόνον τετάχθαι· ὁ γὰρ ἐν τοῖς ὀπισθίοις αὐτῆς ποσίν, ἐφ’ ὧν ἐστιν ὁ νοτιώτερος τῶν ἑπομένων ἐν τῷ πλινθίῳ, τοῦ Λέοντος ἐπέχει ἔλασσον τῶν κε μοιρῶν. τοῖς δ’ ὅλοις, εἴπερ προέκειτο σημῆναί τινα ζῴδια καθ’ ὅλην τὴν Ἄρκτον, ἔδει τὴν Παρθένον ὑπ’ αὐτὴν τάξαι, καὶ νὴ Δία, μέρος τῶν Χηλῶν· ὁ γὰρ ἐν ἄκρᾳ τῇ οὐρᾷ τῆς Ἄρκτου, ὅς ἐστιν ἔσχατος τῶν πρὸς ἀνατολὰς τῶν ἑπτά, κατὰ παράλληλον τῷ ἰσημερινῷ κύκλον ἐπέχει Χηλῶν μοίρας δ. λέγω δὲ ὡς τῶν τροπικῶν καὶ ἰσημερινῶν σημείων ἐν ταῖς ἀρχαῖς τῶν ζῳδίων ὑπαρχόντων. εἰ μέντοι γε τὰ εἰρημένα [σημεῖα] κατὰ μέσα τὰ ζῴδια κεῖται, ὡς Εὔδοξός φησιν, ὑπὸ μὲν τοὺς ὀπισθίους πόδας τῆς Ἄρκτου οὐ τὸν Λέοντα ἔδει τιθέναι, ἀλλὰ τὴν Παρθένον. ὁ μὲν γὰρ νοτιώτερος τῶν ἑπομένων ἐν τῷ πλινθίῳ ἐπέχει κατὰ τὴν προειρημένην διαίρεσιν τοῦ ζῳδιακοῦ τῆς Παρθένου περὶ μοίρας ι, ὁ δὲ βορειότερος τῆς Παρθένου περὶ μοίρας ι. κατὰ δὲ τὴν κεφαλὴν καὶ τοὺς ἐμ-προσθίους πόδας ἔδει τεθεικέναι τὸν Λέοντα· οἱ γὰρ ἡγούμενοι τῶν ἐν τῷ πλινθίῳ ἐφέξουσι κατὰ τὴν προειρημένην διαίρεσιν Λέοντος μοίρας ιη. δῆλον δὲ ἐκ τῶν εἰρημένων, [καὶ] διότι ὑφ’ ὅλην τὴν Ἄρκτον [καὶ] κατὰ τὸν Εὔδοξον δεῖ κεῖσθαι [τὸν Καρκίνον καὶ] τὸν Λέοντα καὶ τὴν Παρθένον καὶ τὰς Χηλάς· ὁ γὰρ ἐν ἄκρᾳ τῇ οὐρᾷ τῆς Ἄρκτου ἐπέχει κατὰ τὴν αὐτὴν διαίρεσιν τοῦ ζῳδιακοῦ Χηλῶν περὶ μοίρας ιθ. Πάλιν δὲ ὁ Ἄρατος περὶ τοῦ Ἡνιόχου λέγων ἐπιφέρει ταυτί· 2 0177 2 ἀλλ’ αἰεὶ Ταῦρος προφερέστερος Ἡνιόχοιο εἰς ἑτέρην καταβῆναι, ὁμηλυσίῃ περ ἀνελθών. διαφωνεῖν οὖν μοι δοκεῖ πρὸς τὰ φαινόμενα καὶ ἐν τού-τοις· τοῦ γὰρ Ἡνιόχου οἱ πόδες μόνον ἅμα τῷ Ταύρῳ συναναφέρονται, τὸ δὲ λοιπὸν αὐτοῦ σῶμα τοῖς Ἰχθύσι καὶ τῷ Κριῷ συνανατέλλει. καὶ αὐτὸς δὲ ἐν τοῖς ἑξῆς φησιν· 2 0718 2 ἀλλ’ Ἔριφοι λαιοῦ τε θέναρ ποδὸς Αἰγὶ σὺν αὐτῇ Ταύρῳ συμφορέονται. ἀλλ’ ὅσα λέγει Ταύρῳ συναναφέρεσθαι, ταῦτα κατ’ αὐτὸν ἅμα τῷ Κριῷ ἀνατέλλει. ἐπὶ πάντων γὰρ τῶν ἄστρων ἐν ταῖς Συνανατολαῖς οὕτως σημαίνει, οἷον τῆς ἀρχῆς τοῦ ζῳδίου ἐπὶ τῆς ἀνατολῆς οὔσης, τίνα ἀνατεταλκότα ἐγγὺς τοῦ ὁρίζοντος φαίνεται. τοῦ μὲν ἀριστεροῦ ποδὸς πολὺ προανατέλλει ὁ δεξιὸς ὦμος καὶ ἡ δεξιὰ χείρ. πρόδηλον οὖν ὅτι καὶ κατ’ αὐτὸν τὸν Ἄρατον τὰ πρὸς τοῖς ποσὶ μόνον τῷ Ταύρῳ συνανατέλλει, τὸ δὲ λοιπὸν σῶμα καὶ αὐτὸς ὁ ἀριστερὸς ποὺς τᾷ Κριῷ. καὶ μὴν οὐδὲ τοῦτ’ ἔστι βοηθοῦν αὐτῷ, διότι οὐ περὶ ὅλου λέγει, ἀλλ’ ὅτι τῶν ἅμα αὐτῷ συνανα-τειλάντων μερῶν τοῦ Ἡνιόχου πρότερος καταδύνει ὁ Ταῦρος. ψεῦδος γάρ ἐστι καὶ τοῦτο· τὰ γὰρ πρὸς τοῖς ποσὶν αὐτοῦ μέρη οὐχ οἷον ὑστερεῖ τοῦ Ταύρου, ἀλλὰ καὶ προκαταδύνει. ἐγγίων γοῦν ὁ ἐν τῷ δεξιῷ ποδὶ τοῦ Ἡνιόχου τῇ κζ μοίρᾳ τοῦ Ταύρου συγκατα-δύνει. εἴπερ οὖν ἀκολούθως τοῖς φαινομένοις ἔγραφεν, ὡς ὁ Ἄτταλος ὑπολαμβάνει, πολλῷ βέλτιον ἦν καὶ παραδοξότερον λέγειν τὸν δεξιὸν πόδα τοῦ Ἡνιόχου ὕστερον ἀνατείλαντα πρότερον καταδύνειν, καὶ μὴ ἅμα ἀνατείλαντα ὕστερον δύνειν. Ἑξῆς [δὲ] ἀγνοοῦσι πάντες περὶ τοῦ Κηφέως, ὅτι οἱ πόδες αὐτοῦ μετὰ τοῦ ἐν ἄκρᾳ τῇ οὐρᾷ τῆς Ἄρκτου τρίγωνον ἰσόπλευρον περιέχουσιν, ὡς καὶ ὁ Ἄρατός φησιν· 2 0184 2 ἴση οἱ στάθμη νεάτης ἀποτείνεται Ἄρκτου εἰς πόδας ἀμφοτέρους, ὅσση ποδὸς εἰς πόδα τείνει. ἡ γὰρ μεταξὺ τῶν ποδῶν ἐλάσσων ἐστὶν ἑκατέρας τῶν λοιπῶν, ὥστε ἰσοσκελὲς τρίγωνον γίνεσθαι, καὶ μὴ ἰσόπλευρον. [Ἐν δὲ τοῖς ἑξῆς ἀγνοεῖ ὁ Ἄρατος, λέγων περὶ τῆς Κασσιεπείας· 2 0188 2 τοῦ δ’ ἄρα δαιμονίη προκυλίνδεται· κεῖται δὲ ἡ Κασσιέπεια πρὸς ἀνατολὰς τοῦ Κηφέως.] καὶ ἐπὶ τῆς Λύρας δὲ ὁμοίως λέγει ὁ Ἄρατος· 2 0270 2 κὰδ δ’ ἔθετο (φησὶν αὐτὴν ὁ Ἑρμῆς) προπάροιθεν ἀπευθέος εἰδώλοιο. κεῖται δὲ πρὸς ἀνατολὰς τοῦ Ἐνγόνασι. καὶ μὴν οὐδὲ τοῦτ’ ἔστιν εἰπεῖν, ὅτι τὰ πρὸς ἀνατολὰς κείμενα [ἀρρενικῶς] πρότερα καλεῖ ὁ Ἄρατος· τοὐναντίον γὰρ ἐν πολλοῖς τὰ πρὸς δύσιν μέρη πρότερα καλεῖ. εὐθέως γοῦν τὰ περὶ τοῦ Κριοῦ εἰπὼν ἐπιφέρει τὰ περὶ τοὺς Ἰχθύας καί φησιν· 2 0239 2 [οἱ δ’ ἄρ’ ἔτι προτέρω, ἔτι δ’ ἐν προβολῇσι νότοιο, Ἰχθύες,] οἳ καὶ προηγοῦνται αὐτοῦ. Ψευδῶς δὲ καὶ τοῦτο ὁ Ἄρατος περὶ τῆς Κασσιε-πείας λέγει, ὅτι ἐστὶν 2 0188 2 οὐ μάλα πολλὴ νυκτὶ φαεινομένη παμμήνιδι Κασσιέπεια· οὐ γάρ μιν πολλοὶ καὶ ἐπημοιβοὶ γανόωσιν· οἱ γὰρ πλεῖστοι τῶν ἐν αὐτῇ δεικνυμένων λαμπρότεροί εἰσι τῶν ἐν τοῖς ὤμοις τοῦ Ὀφιούχου, οὕς φησι καὶ ἐν τῇ πανσελήνῳ ἐκφανεῖς εἶναι, λέγων οὕτως· 2 077 2 τοῖοί οἱ κεφαλῇ ὑποκείμενοι ἀγλαοὶ ὦμοι εἴδονται· κεῖνοί γε καὶ ἂν διχόμηνι σελήνῃ εἰσωποὶ τελέθοιεν· σχεδὸν δὲ καὶ τῶν ἐν τῇ Ἀνδρομέδᾳ λαμπρότεροί εἰσι, πλὴν τοῦ ἐν τῇ κεφαλῇ καὶ τοῦ ἑπομένου τῶν ἐν τῇ ζώνῃ, περὶ ἧς φησιν 2 0198 2 οὔ σε μάλ’ οἴω νύκτα περισκέψασθαι, ἵν’ αὐτίκα μᾶλλον ἴδηαι· τοίη οἱ κεφαλή, τοῖοι δέ οἱ ἀμφοτέρωθεν ὦμοι καὶ πόδες ἀκρότατοι καὶ ζώματα πάντα. Πάλιν δὲ παρὰ τῷ Εὐδόξῳ ἀναστρέφεται διημαρτη-μένως περὶ τῆς κεφαλῆς τῆς Μεγάλης Ἄρκτου ἐν μὲν τῷ ἑνὶ συντάγματι, ὃ ἐπιγράφεται Φαινόμενα, τὸν τρόπον τοῦτον· ὑπὲρ δὲ τὸν Περσέα καὶ τὴν Κασσιέ-πειαν οὐ πολὺ διέχουσά ἐστιν ἡ κεφαλὴ τῆς Μεγάλης Ἄρκτου· οἱ δὲ μεταξὺ τούτων ἀστέρες εἰσὶν ἀμαυροί· ἐν δὲ τῷ ἐπιγραφομένῳ Ἐνόπτρῳ οὕτως· ὄπισθεν δὲ τοῦ Περσέως καὶ παρὰ τὰ ἰσχία τῆς Κασσιεπείας οὐ πολὺ διαλείπουσα ἡ κεφαλὴ τῆς Μεγάλης Ἄρκτου κεῖται· οἱ δὲ μεταξὺ ἀστέρες εἰσὶν ἀμαυροί. οὔτε γὰρ κατὰ τὴν Κασσιέπειαν καὶ τὸν Περσέα κεῖται ἡ κεφαλὴ τῆς Μεγάλης Ἄρκτου, οὔτε μικρὸν αὐτῶν ἀπέχει· ἡ μὲν γὰρ Κασσιέπειά ἐστι κατὰ τὸ τῶν Ἰχθύων δωδεκατημόριον, ὁ δὲ Περσεὺς κατὰ τὸν Κριόν, ἡ δὲ κατὰ τὸν Εὔδοξον κεφαλὴ τῆς Μεγάλης Ἄρκτου κατὰ τὴν β μοῖραν τοῦ Λέοντος. ἔγγιον οὖν ἦν εἰπεῖν τὸν Περσέα καὶ τὴν Κασσιέπειαν κεῖσθαι κατὰ ἄκραν τὴν οὐρὰν τῆς Μικρᾶς Ἄρκτου· ταύτης γὰρ ὁ ἔσχατος καὶ λαμπρότατος ἀστὴρ κεῖται κατὰ τὴν ιη μοῖραν τῶν Ἰχθύων, ὡς δὲ Εὔδοξος διαιρεῖ τὸν ζῳδιακὸν κύκλον, κατὰ τὴν γ μοῖραν τοῦ Κριοῦ. Ἐπὶ δὲ τοῦ Κριοῦ ὁ Ἄρατος ἀγνοεῖν μοι δοκεῖ, λέγων αὐτὸν ἀφανῆ γίνεσθαι ἐν τῇ πανσελήνῳ διὰ τὴν μικρότητα τῶν ἀστέρων· δεῖν δὲ σημειοῦσθαι τὴν θέσιν αὐτοῦ ἔκ τε τῶν ἐν τῇ ζώνῃ τῆς Ἀνδρομέδας ἀστέρων καὶ ἐκ τοῦ παρακειμένου αὐτῷ ἀπ’ ἄρκτου Τριγώνου. λέγει γὰρ οὕτως περὶ αὐτοῦ· 2 0225 2 αὐτοῦ καὶ Κριοῖο θοώταταί εἰσι κέλευθοι. καὶ μετ’ ὀλίγον ἐπιφέρει· 2 0228 2 αὐτὸς μὲν νωθὴς καὶ ἀνάστερος οἷα σελήνῃ σκέψασθαι, ζώνῃ δ’ ἂν ὅμως ἐπιτεκμήραιο Ἀνδρομέδης· ὀλίγον γὰρ ὑπ’ αὐτὴν ἐστήρικται. καὶ πάλιν· 2 0233 2 ἔστι δέ τοι καὶ ἔτ’ ἄλλο τετυγμένον ἐγγύθι σῆμα, 2 0235 2 Δελτωτὸν πλευρῇσιν ἰσαιομένῃσιν ἐοικὸς ἀμφοτέρῃς’· ἡ δ’ οὔτι τόση, μάλα δ’ ἐστὶν ἑτοίμη εὑρέσθαι· περὶ γὰρ πολέων εὐάστερός ἐστι· τῶν ὀλίγον Κριοῦ νοτιώτεροι ἀστέρες εἰσίν. ἀλλ’ οὐ χρεία σημειοῦσθαι τὸν Κριὸν ἐκ τούτων· οἱ γὰρ ἐν τῇ κεφαλῇ αὐτοῦ κείμενοι ἀστέρες τρεῖς λαμ-πρότεροί εἰσι τῶν ἐν τῇ ζώνῃ τῆς Ἀνδρομέδας, ἔγγιστα δὲ καὶ τῶν ἐν τῷ Τριγώνῳ [οὐ πολὺ λειπόμενοι αὐτῶν]· καλῶς δέ ἐστιν ἐκφανὴς καὶ ὁ ἐν τοῖς ἐμπρο-σθίοις αὐτοῦ ποσὶ κείμενος. Ψευδῶς δὲ λέγεται καὶ ταῦτα ὑπὸ τοῦ Ἀράτου· 2 0239 2 οἱ δ’ ἄρ’ ἔτι προτέρω, ἔτι δ’ ἐν προβολῇσι νότοιο, Ἰχθύες. οὐ γὰρ ἀμφότεροι νοτιώτεροί εἰσι τοῦ Κριοῦ, ἀλλ’ ὁ εἷς αὐτῶν. τοῦ γὰρ βορειοτέρου Ἰχθύος οἱ μὲν ἐπὶ τοῦ ῥύγχους μικρῷ νοτιώτεροι ὄντες τοῦ ἑπομένου τῶν ἐν τῇ ζώνῃ τῆς Ἀνδρομέδας ἀπὸ τοῦ βορείου πόλου ἀπέχουσι μοίρας ο· ὁ δὲ ἡγούμενος τῶν ἐν τῇ οὐρᾷ ἀπέχει ἀπὸ τοῦ βορείου πόλου μοίρας οη. τῶν δ’ ἐν τῷ Κριῷ ἀστέρων ὁ μὲν βορειότερος καὶ ἐπὶ τοῦ ῥύγχους κείμενος ἀπέχει μοίρας μικρῷ λειπούσας τῶν οη, ὁμοίως δὲ τούτῳ καὶ ὁ βορειότερος τῶν ἐν τῇ οὐρᾷ· οἱ δὲ ἐν ὅλῳ τῷ σώματι κείμενοι τοῦ Κριοῦ πάντες εἰσὶ νοτιώτεροι τούτων. δῆλον οὖν ὅτι βορειό-τερός ἐστιν ὁ εἷς τῶν Ἰχθύων τοῦ Κριοῦ. Ἐν δὲ τοῖς περὶ τὸν Κριὸν καὶ ὁ Ἄτταλος ἀγνοεῖ, λέγων οὕτως· κατανοῶν δὲ τὸν Κριὸν οὔτε ἀκριβῶς διατετυπωμένον, οὔτε λαμπροὺς ἀστέρας ἔχοντα, δυνα-μένους ἂν καὶ ἐν σελήνῃ λαμπρῶς θεωρεῖσθαι, διά τε τῶν παρακειμένων ἄστρων πειρᾶται τὴν θέσιν αὐτοῦ διασαφεῖν καὶ διὰ τῶν τὸν αὐτὸν αὐτῷ κύκλον φερομένων. χωρὶς γὰρ τοῦ λαμπροὺς αὐτὸν ἔχειν ἀστέρας, τοὺς ἐν τῇ κεφαλῇ, ὡς ἔφαμεν, καὶ τὸν ἐν τοῖς ἐμπροσθίοις ποσί, καὶ ἀπεκδέχεσθαί μοι δοκεῖ, ὑπολαμβάνων διασαφεῖν αὐτὸν τὴν θέσιν τοῦ Κριοῦ φανερὰν ἔσεσθαι διὰ τῶν τὸν αὐτὸν κύκλον τῷ Κριῷ φερομένων. καὶ [γὰρ οὐ] τούτου χάριν ἐπισημαίνεται, ἀλλὰ τὸ παρεπόμενον τῷ Κριῷ διασαφῶν ἐπιφέρει οὕτως· 2 0231 2 μεσσόθι δὲ τρίβει μέγαν οὐρανόν, ἧχί περ ἄκραι Χηλαὶ καὶ ζώνη περιτέλλεται Ὠρίωνος. Ἐν δὲ τοῖς ἑξῆς ἀγνοεῖ ὁ Ἄρατος, λέγων περὶ τοῦ Περσέως· 2 0254 2 ἄγχι δέ οἱ σκαιῆς ἐπιγουνίδος ἤλιθα πᾶσαι Πληϊάδες φορέονται. πολὺ γὰρ ἀπέχει τὸ ἀριστερὸν γόνυ τοῦ Περσέως ἀπὸ τῶν Πλειάδων. ὁ δὲ Ἄτταλός φησι μὴ δεῖν δέχεσθαι τὸ ἄγχι ἀντὶ τοῦ ἐγγύς, ἀλλ’ ἀντὶ τοῦ ἐγγυτάτω· βούλεται γὰρ λέγειν, φησίν, ἐγγυτάτω τῶν Πλει-άδων κεῖσθαι τὸ ἀριστερὸν γόνυ παρὰ τοὺς λοιποὺς ἀστέρας. οὐκ εὖ δὲ λέγει τοῦτο· οἱ γὰρ ἐν τῷ ἀρι-στερῷ ποδὶ τοῦ Περσέως δύο λαμπροὶ καὶ ἔτι [ὁ] ἐν τῇ ἀριστερᾷ κνήμῃ πολλῷ ἐγγίονές εἰσι τῶν Πλει-άδων ἤπερ τὸ ἀριστερὸν γόνυ. Ψευδῶς δὲ λέγεται ὑπὸ τοῦ Ἀράτου καὶ τὸ τὰς Πλειάδας ἓξ μόνον ἀστέρας περιέχειν· 2 0261 2 ἑπτὰ (γάρ φησιν) ἐκεῖναι ἐπιρρήδην καλέονται, 2 0258 2 ἓξ οἶαί περ ἐοῦσαι ἐπόψιαι. λανθάνει δὲ αὐτόν· τῷ γὰρ ἀτενίσαντι ἐν αἰθρίῳ καὶ ἀσελήνῳ νυκτὶ φαίνονται ἀστέρες ἑπτὰ ἐν αὐτῇ περιεχό-μενοι. ὅθεν καὶ διαπορήσειεν ἄν τις, πῶς ὁ Ἄτταλος ἐξηγούμενος τὰ περὶ τὰς Πλειάδας παρέπεμψε καὶ τοῦτο τὸ διάπτωμα ὡς εὖ εἰρηκότος αὐτοῦ. Πάλιν δὲ ὁ Ἄρατος ἐν τοῖς ἑξῆς ἀγνοεῖ, ἐπὶ τοῦ Ὄρνιθος λέγων· 2 0276 2 ἀλλ’ ὁ μὲν ἠερόεις· τὰ δέ οἱ ἔπι τετρήχυνται ἄστρασιν οὔτι λίην μεγάλοις, ἀτὰρ οὐ μὲν ἀφαυροῖς. καὶ γὰρ πολλοὺς καὶ λαμπροὺς ἀστέρας ἔχει ὁ Ὄρνις, τὸν δὲ ἐν τῇ οὐρᾷ καὶ σφόδρα λαμπρόν, ἔγγιστά τε ἴσον τῷ ἐν τῇ Λύρᾳ λαμπρῷ. Ἐν δὲ τοῖς ἑξῆς ὁ Ἄρατος εἰπὼν περὶ τοῦ μηκέτι δεῖν νυκτοπλοεῖν, ὅταν τὸν Τοξότην ὁ ἥλιος ἄρξηται διαπορεύεσθαι, σημεῖα βουλόμενος ὑποδεῖξαι τοῦ καιροῦ τούτου φησί· 2 0303 2 σῆμα δέ τοι κείνης ὥρης καὶ μηνὸς ἐκείνου Σκορπίος ἀντέλλων εἴη πυμάτης ἐπὶ νυκτός. ἤτοι γὰρ μέγα τόξον ἀνέλκεται ἐγγύθι κέντρου Τοξευτής· ὀλίγον δὲ παροίτερος ἵσταται αὐτοῦ Σκορπίος ἀντέλλων, ὁ δ’ ἀνέρχεται αὐτίκα μᾶλλον. τῆμος καὶ κεφαλὴ Κυνοσουρίδος ἀκρόθι νυκτὸς ὕψι μάλα τροχάει, ὁ δὲ δύεται ἠῶθι πρὸ ἀθρόος Ὠρίων, Κηφεὺς δ’ ἀπὸ χειρὸς ἐπ’ ἰξύν. περὶ δὲ τούτων ὁ Ἄτταλος προενεγκάμενος αὐτίκα γράφει ταυτί· τὰ μὲν οὖν λοιπὰ μετρίως εἴρηκεν ἐν τούτοις ὁ ποιητής· τὸ δὲ περὶ τοῦ Κηφέως ὁμολογου-μένως ἠγνόηκε, φήσας αὐτὸν δύεσθαι κατὰ τὸν καιρὸν τοῦτον· οὐ γὰρ δύσιν, ἀλλ’ ἐκ τῶν ἐναντίων ἀνατολὴν τότε ποιεῖται. καὶ τοῦτο δι’ αὐτῶν τῶν ποιημάτων φανερὸν γίνεται· τῆς μὲν γὰρ δύσεώς φησιν αὐτὸν ἄρχεσθαι, καθ’ ὃν καιρὸν αἱ Χηλαί, πρὸς τῇ ἀνατολῇ οὖσαι, μέλλουσιν ἀναφέρεσθαι, πάντα δ’ αὐτοῦ δεδυ-κέναι τὰ μέρη τὰ δυνάμενα δύεσθαι, ὅταν ὁ Σκορπίος πρὸς τῇ ἀνατολῇ γένηται. Δοκεῖ οὖν μοι ἀγνοεῖν ὁ Ἄτταλος, φάσκων τὰ μὲν περὶ τῆς κεφαλῆς τῆς Μικρᾶς Ἄρκτου καὶ περὶ τοῦ Ὠρίωνος ὀρθῶς εἰρηκέναι τὸν Ἄρατον, περὶ δὲ τοῦ Κηφέως διημαρτημένως· τοὐναντίον γὰρ περὶ μὲν τοῦ Κηφέως εἴρηκε συμφώνως τοῖς φαινομένοις, περὶ δὲ τῶν ἄλλων διαφώνως. τούτου δ’ ἔτι πρότερον δι-αμαρτάνειν μοι δοκεῖ ὑπολαμβάνων, τὸν Ἄρατον τὰ εἰρημένα σημεῖα ὑπογράφειν ἡμῖν τῆς τοῦ Τοξότου ἀνατολῆς. ὅτι μὲν γὰρ τοῦτο ἐκδέχεται, φανερὸν μὲν ἦν καὶ ἐκ τῶν προγεγραμμένων αὐτοῦ λέξεων. χωρὶς δὲ τούτων καὶ ῥητῶς ἐν τοῖς ἑξῆς φησιν οὕτως· ὁμολογουμένως δὴ κατὰ τοῦτον τὸν καιρὸν πάντων αὐτοῦ τῶν ἐκτὸς τοῦ ἀρκτικοῦ κύκλου κειμένων μερῶν δεδυκότων, ἤδη μὲν φανερόν ἐστιν, ὅτι τοῦ Τοξότου πρὸς τῇ ἀνατολῇ ὄντος οὐ ποιεῖται τὴν ἀρχὴν τῆς δύσεως, [ἀλλ’ ἐκ τῶν ἐναντίων τῆς ἀνατολῆς]. πλὴν ἵνα σαφέστερον γένηται, διότι κατὰ τὴν τοῦ Τοξότου ἀνατολὴν οὐ δύσιν, ἀλλ’ ἀνατολὴν αὐτοῦ συμβαίνει γίνεσθαι, λάβωμεν τὸ λεγόμενον ὑπ’ αὐτοῦ περὶ τὸν καιρὸν τοῦτον· ὁ δὲ ἀπεκδέχεται ἅπαν ψευδές. ὅτι δὲ Ἄρατος τὰ εἰρημένα σημεῖα οὐ πρὸς τὴν τοῦ Τοξότου ἀνατολὴν τίθησιν, ἀλλὰ κατ’ αὐτὴν τὴν τοῦ Σκορπίου ἀνατολήν, φανερὸν ποιεῖ αὐτὸς ὁ ποιητής. ἐπεὶ γὰρ τοῦ ἡλίου ὄντος ἐν τῷ Τοξότῃ οὐ δυνατὸν ἦν θεωρεῖσθαι τὸν Τοξότην, τοῦ [δὲ] καιροῦ ἐκείνου σημεῖα ἡμῖν ἐκτίθεται, ἃ δεῖ πάντως αἰσθητὰ εἶναι, εἰ μέλλει σημεῖα ἔσεσθαι. πρὸ τῆς ἀνατολῆς οὖν τοῦ ἡλίου, ἔτι τῆς νυκτὸς ἐνεστηκυίας καὶ βλεπο-μένων τῶν ἀστέρων, σημεῖόν φησιν ἔστω Σκορπίος ἀνατέλλων ληγούσης τῆς νυκτός. εὔλογον τοίνυν καὶ τὰ λοιπὰ σημεῖα ἔτι νυκτὸς οὔσης ὑπογράφειν αὐτὸν ἡμῖν, εἰ μέλλει σημεῖα εἶναι. δῆλον δὲ τοῦτο γίνεται καὶ ἐκ τοῦ αὐτὸν τὸν Ἄρατον ἐπὶ μὲν τῆς Ἄρκτου λέγειν· τῆμος καὶ κεφαλὴ Κυνοσουρίδος ἀκρόθι νυκτός, ὡς ἂν περὶ τὰ ἔσχατα τῆς νυκτός· ἐπὶ δὲ τοῦ Ὠρίωνος· ὁ δὲ δύεται ἠῶθι πρό· ὅπερ ἐστὶ πρὸ τῆς ἠοῦς, καὶ οὐ, μὰ Δία, [πρὸ] τοῦ ἡλίου ἤδη ἀνατέλλοντος ἐν τῇ ἀρχῇ τοῦ Τοξότου. Ἐπλανήθη δὲ ὁ Ἄτταλος διὰ τὸ τῷ ἐπὶ τοῦ Τοξότου εἰρημένῳ ὁ δ’ ἀνέρχεται αὐτίκα μᾶλλον συνάπτειν τὸ τῆμος καὶ κεφαλὴ Κυνοσουρίδος καὶ τὰ ἑξῆς. πλὴν εἴ τις καὶ τοῦτο συγχωρήσειεν αὐτῷ, οὐδ’ οὕτως δύναται ὁ Ἄρατος μετρίως λέγειν, ὥς φησιν ὁ Ἄτταλος, τούτου ἀνατέλλοντος ὕψι μάλα τροχάειν τὴν κεφαλὴν τῆς Μικρᾶς Ἄρκτου. ταύτης γὰρ ὕψι μάλα φερομένης καὶ μεσουρανούσης, οὐχ ὁ Τοξότης ἀνατέλλει, ἀλλ’ ὁ Ὑδροχόος. ἡ μὲν γὰρ κεφαλὴ τῆς Μικρᾶς Ἄρκτου ἐπέχει κατὰ τὸν παράλληλον τῷ ἰσημερινῷ κύκλον τὴν τελευτὴν τοῦ Σκορπίου· ταύτης δὲ [ἐπὶ τοῦ παραλλήλου] μεσουρανούσης, ἐν τᾷ ζῳδιακῷ μεσουρανεῖ ἡ γ μοῖρα τοῦ Τοξότου, ἧς μεσουρανούσης ἐν τοῖς περὶ τὴν Ἑλλάδα τόποις καὶ ὅπου ἐστὶν ἡ μεγίστη ἡμέρα ὡρῶν ἰσημερινῶν ιδ 2, ἀνατέλλει [τοῦ] Ὑδροχόου μοῖρα ιζ. ὅταν ἄρα ἡ κεφαλὴ τῆς Μικρᾶς Ἄρκτου μεσουρανῇ, [ἢ] ὅπερ ἐστὶ ταὐτόν, ὕψι μάλα τροχάει, τότε οὐχ ὁ Σκορπίος ἄρχεται ἀνατέλλειν, ἀλλὰ τοῦ Ὑδροχόου πλεῖον ἢ τὸ ἥμισυ ἀνατέταλκε μέρος, ὁ δὲ Σκορπίος ἤδη ὅλος [προηγεῖται τοῦ μεσημβρινοῦ]. ὡς μὲν οὖν οὐ μετρίως εἴρηται τοῦτο τῷ Ἀράτῳ, ὡς ὁ Ἄτταλός φησιν, ἀλλὰ πλείοσιν ἢ τρισὶ ζῳδίοις διαφωνεῖ πρὸς τὸ φαινόμενον, φανερὸν ἐκ τῶν εἰρημένων. Ὅτι δὲ οὐδ’ ὁ Ὠρίων ὅλος δύνει τοῦ Σκορπίου ἀρχομένου ἀνατέλλειν, ὡς ὅ τε Ἄρατος λέγει καὶ ὁ Ἄτταλος αὐτῷ συναποφαίνεται, ἀλλὰ μᾶλλον τοῦ Τοξό-του, φανερὸν ἂν γένοιτο διὰ τούτων. ἐν γὰρ τοῖς περὶ τὴν Ἑλλάδα τόποις [καὶ] ὅπου ἐστὶν ἡ μεγίστη ἡμέρα ὡρῶν ιδ 2, ἄρχεται μὲν δύνειν κατὰ τὸν ἀριστερὸν πόδα δυνούσης Ταύρου μοίρας ζ, ἔσχατον δὲ δύνει κατὰ τὸν δεξιὸν ὦμον δυνούσης τῆς κδ μοίρας τοῦ Ταύρου· εἰ δὲ καὶ τὸ κολλόροβον, ὃ ἔχει ἐν τῇ δεξιᾷ χειρί, προσλαβεῖν δεῖ, τῇ ἐσχάτῃ μοίρᾳ τοῦ Ταύρου συγκαταδύνει. δῆλον οὖν ὅτι, εἰ [τῷ] Ταύρῳ συγκαταδύνει, οὐ [τοῦ] Σκορπίου ἀνατέλλειν ἀρχομένου, ἀλλὰ τοῦ Τοξότου, ὅλος ὁ Ὠρίων κατα-δύνει. Τὰ δὲ περὶ τοῦ Κηφέως λεγόμενα ὅτι συμφώνως τοῖς φαινομένοις Ἄρατος λέγει, καὶ οὐ διαφώνως, ὡς ὁ Ἄτταλος ὑπολαμβάνει, δῆλον ἂν γένοιτο διὰ τούτων. ἄρχεται μὲν δύνειν τὰ νοτιώτερα αὐτοῦ μέρη τοῦ ἀεὶ φανεροῦ κύκλου ἀνατελλούσης τῆς η μοίρας τῶν Χηλῶν, λήγει δὲ δύνοντα [ἀνατελλούσης] τῆς ιγ μοίρας τῶν Χηλῶν. φανερὸν τοίνυν ὅτι τοῦ Σκορπίου ἀνατέλλοντος δεδυκέναι δεῖ τὰ δύνοντα μέρη τοῦ Κηφέως. ἐπλανήθη δὲ ὁ Ἄτταλος, λέγων μὴ δύνειν τὸν Κηφέα, ἀλλ’ ἐκ τῶν ἐναντίων ἀνατέλλειν, ἀπεκ-δεξάμενος τοῦ ποιητοῦ τὸ βούλευμα, ὡς προείρηκα, καὶ ὑπολαβὼν τὸν Ἄρατον λέγειν, τοῦ Τοξότου ἀνα-τέλλοντος τόν τε Ὠρίωνα καὶ τὸν Κηφέα δύνειν. Χωρὶς δὲ τῶν εἰρημένων ἀμφότεροι ἀγνοοῦσιν, ὅ τε Ἄρατος καὶ ὁ Ἄτταλος συναποφαινόμενος αὐτῷ, διότι δύνει ὁ Κηφεὺς τῇ ζώνῃ 2 0650 2 γαῖαν ἐπιξύων, τὰ μὲν εἰς κεφαλὴν μάλα πάντα βάπτων Ὠκεανοῖο· τὰ δ’ οὐ θέμις, ἀλλὰ τά γ’ αὐτὸν Ἄρκτοι κωλύουσι, πόδας καὶ γοῦνα καὶ ἰξύν. ἐν γὰρ τοῖς περὶ τὴν Ἑλλάδα τόποις οὐχ οἷον ἕως τῆς ζώνης δύνει ὁ Κηφεύς, ἀλλ’ οὐδὲ ἕως τῶν ὤμων. οἱ γὰρ ἐν τῇ κεφαλῇ αὐτοῦ κείμενοι ἀστέρες μόνον δύνουσιν· οἱ δὲ ὦμοι ἐν τῷ ἀεὶ φανερῷ τμήματι φέρονται, οὔτε δύνοντες, οὔτε ἀνατέλλοντες· ὁ μὲν γὰρ ἐν τῷ δεξιῷ ὤμῳ λαμπρὸς ἀστὴρ ἀπέχει ἀπὸ τοῦ πόλου μοίρας λε 2, ὁ δὲ ἐν τῷ ἀριστερῷ ὤμῳ λαμπρὸς ἀπέχει μοίρας λδ δ. ὅπου δέ ἐστιν ἡ μεγίστη ἡμέρα ὡρῶν ιδ 2, ἐκεῖ ὁ ἀεὶ φανερὸς κύκλος ἀπέχει ἀπὸ τοῦ πόλου μοίρας λ, ἐν Ἀθήναις δὲ μοίρας λζ. δῆλον οὖν ὅτι βορειότεροι ἀεὶ φέρονται τοῦ ἀεὶ φανεροῦ κύκλου οἱ ἐν τοῖς ὤμοις κείμενοι τοῦ Κηφέως λαμπροὶ ἀστέρες ἤ, ὥς τινές [φασιν], ἐν ταῖς χερσὶ τοῦ Κηφέως, ὡς ἂν διωργυιωμένου αὐτοῦ τῶν ὤμων αὐτῶν ἀν-αστερίστων ὄντων. πολλῷ δὲ μεῖζον γίνεται τὸ ἀγνόημα, κἂν ὑποθώμεθα τὸ καθ’ ἑαυτὸ ἔγκλιμα τοῦ κόσμου· ὅπου γὰρ ἡ μεγίστη ἡμέρα ὡρῶν ἐστι ιε, ἐκεῖ ὅλος ὁ Κηφεὺς ἐν τῷ ἀρκτικῷ φέρεται. Ἀγνοεῖ δὲ ὁ Ἄρατος καὶ ἐν τῷ ἀστερισμῷ τῆς Ἀργοῦς· φησὶ γὰρ αὐτῆς τὸ ἀπὸ τῆς πρῴρας μέρος ἕως τοῦ ἱστοῦ ἀναστέριστον εἶναι, λέγων οὕτως· 2 0349 2 καὶ τὰ μὲν ἠερίη καὶ ἀνάστερος ἄχρι παρ’ αὐτὸν ἱστὸν ἀπὸ πρῴρης φέρεται, τὰ δὲ πᾶσα φαεινή. οἱ γὰρ ἐν τῇ ἀποτομῇ τοῦ πλοίου κείμενοι λαμπροὶ ἀστέρες, ὧν ὁ μὲν βορειότερος ἐν τῷ καταστρώματί ἐστιν, ὁ δὲ νοτιώτερος ἐν τῇ τρόπει, πολὺ πρὸς ἀνα-τολὰς παραλλάσσουσιν. Ἐν δὲ τοῖς ἐφεξῆς ὁ Ἄρατος ἐπελθὼν τὰ λοιπὰ τῶν νοτιωτέρων ἄστρων τοῦ ζῳδιακοῦ, ἐπιφέρει ταυτί· 2 0367 2 οἱ δ’ ὀλίγῳ μέτρῳ, ὀλίγῃ δ’ ἐγκείμενοι αἴγλῃ μεσσόθι Πηδαλίου καὶ Κήτεος εἱλίσσονται, γλαυκοῦ πεπτηῶτες ὑπὸ πλευρῇσι Λαγωοῦ. ἐν δὲ τούτοις παρεωρακέναι μοι δοκεῖ (οὕτως γὰρ δεῖ λέγειν), ὑπολαβὼν μεταξὺ τοῦ Πηδαλίου καὶ τοῦ Κήτους κεῖσθαι τοὺς ἀνωνύμους ἀστέρας. δεῖ γὰρ αὐτοὺς μεταξὺ τοῦ Ποταμοῦ καὶ τοῦ Πηδαλίου κεῖσθαι. πρὸς μεσημβρίαν μὲν γὰρ τοῦ Ὠρίωνος ὁ Λαγωὸς κεῖται· τούτου δὲ ἔτι πρὸς μεσημβρίαν οἱ ἀνώνυμοι λεγόμενοι, τούτων δὲ πρὸς ἀνατολὰς τὸ πηδάλιον τῆς Ἀργοῦς. ἀπὸ δὲ τοῦ ἀριστεροῦ ποδὸς τοῦ Ὠρίωνος ὁ Ποταμὸς ἕως μὲν τοῦ Κήτους πρὸς δύσιν καθήκει, μετὰ δὲ ταῦτα ἐπιστρέψας πρὸς ἀνατολὰς πάλιν ἐπι-στρέφει πρὸς μεσημβρίαν καὶ δύσιν. αὐτὸς δὲ ὁ Ἄρατος τὸ Κῆτός φησι κεῖσθαι 2 0358 2 βαιὸν ὑπὲρ Ποταμοῦ βεβλημένον ἀστερόεντος. δῆλον οὖν ὅτι τοὺς ὑπὸ τῷ Λαγωῷ ἀστέρας δεῖ κεῖσθαι μεταξὺ τοῦ Ποταμοῦ καὶ τοῦ Πηδαλίου. καὶ Εὔδοξος δέ, ὡς ἡμεῖς φαμεν, οὕτω λέγει, ἐν μὲν τῷ ἑνὶ συν-τάγματι τὸν τρόπον τοῦτον· ὑπὸ δὲ τὸ Κῆτος ὁ Ποταμὸς κεῖται, ἀρξάμενος ἀπὸ τοῦ ἀριστεροῦ ποδὸς τοῦ Ὠρίωνος· μεταξὺ δὲ τοῦ Ποταμοῦ καὶ τοῦ πηδα-λίου τῆς Ἀργοῦς, ὑπὸ τὸν Λαγωόν, τόπος ἐστὶν οὐ πολύς, ἀμαυροὺς ἀστέρας ἔχων. ἐν δὲ τῷ ἑτέρῳ συντάγματί φησιν οὕτως· μεταξὺ δὲ [τοῦ Ποταμοῦ καὶ] τοῦ τῆς Ἀργοῦς πηδαλίου, ὑπὸ τὸν Λαγωόν, ἀμαυροὺς ἀστέρας ἔχων, ἐστὶν οὐρανὸς οὐ μέγας. Ὁ δὲ Ἄτταλος τούτου μὲν τοῦ παροράματος οὐκ ἐμνή-σθη, δεόντως εἰρηκέναι νομίζων τὸν Ἄρατον· ἐπιλαμβά-νεται δὲ αὐτοῦ, διότι ἀδυνάτως ἀνέστραπται ἐν τούτοις· 2 0367 2 οἱ δ’ ὀλίγῳ μέτρῳ, ὀλίγῃ δ’ ἐγκείμενοι αἴγλῃ μεσσόθι Πηδαλίου καὶ Κήτεος εἱλίσσονται, γλαυκοῦ πεπτηῶτες ὑπὸ πλευρῇσι Λαγωοῦ, 2 0370 2 νώνυμοι· οὐ γὰρ τοί γε τετυγμένου εἰδώλοιο βέβληνται μελέεσσιν ἐοικότες, οἷά τε πολλὰ ἑξείης στιχόωντα παρέρχεται αὐτὰ κέλευθα ἀνομένων ἐτέων. τά τις ἀνδρῶν οὐκέτ’ ἐόντων ἐφράσατ’· οὐδ’ ἐνόησεν ἅπαντ’ ὀνομαστὶ καλέσσαι 2 0375 2 ἤλιθα μορφώσας· οὐ γάρ κ’ ἐδυνήσατο πάντων οἰόθι κεκριμένων ὄνομ’ εἰπεῖν οὐδὲ δαῆναι· πολλοὶ γὰρ πάντη, πολέων δ’ ἐπὶ ἶσα πέλονται μέτρα τε καὶ χροιή, πάντες τε μὲν ἀμφιελικτοί. τῷ καὶ ὁμηγερέας οἱ ἐείσατο ποιήσασθαι 2 0380 2 ἀστέρας, ὄφρ’ ἐπιτὰξ ἄλλῳ παρακείμενος ἄλλος εἴδεα σημαίνοιεν· ἄφαρ δ’ ὀνομαστὰ γένοντο ἄστρα, καὶ οὐκέτι νῦν ὑπὸ θαύματι λάμπεται ἀστήρ, ἀλλ’ οἱ μὲν καθαροῖς ἐναρηρότες εἰδώλοισι φαίνονται· τὰ δ’ ἔνερθε διωκομένοιο Λαγωοῦ 2 0385 2 πάντα μάλ’ ἠερόεντα καὶ οὐκ ὀνομαστὰ φέρονται. ταῦτα δὲ προενεγκάμενος ὁ Ἄτταλος ἐπιφέρει· ἐν δὲ τούτοις ἀδυνατώτερον ὁ ποιητὴς ἀνέστραπται, πολλάκις ἐπὶ τὴν αὐτὴν διάνοιαν ἐπιφερόμενος καὶ οὐ δυνά-μενος τὸν λόγον εὐπεριγράφως ἐξενεγκεῖν. βούλεται γὰρ δηλῶσαι, διότι οἱ μεταξὺ τοῦ Κήτους καὶ τοῦ Πηδαλίου τεταγμένοι ὑποκάτω τοῦ Λαγωοῦ ἐν οὐδενὶ ἄστρῳ καταριθμοῦνται, ἀλλ’ εἰσὶν ἀνώνυμοι. πολλῶν γὰρ ὑπαρχόντων ἀστέρων καὶ ἐνίων τὰ μεγέθη καὶ τὰ χρώματα ὅμοια ἐχόντων, ὁ πρώτως διατάξας τὰ ἄστρα καὶ κατὰ συστάσεις ἑκάστοις ὄνομα περιθεὶς οὐκ ἂν ἠδυνήθη σποράδην αὐτῶν κειμένων τὴν ἐπίγνωσιν αὐτῶν λαμβάνειν, εἰ μὴ λαβὼν ἐξ αὐτῶν τοὺς δυνα-μένους μετ’ ἀλλήλων διασημαίνειν τι τῶν ἄστρων, οὕτως κατωνόμασεν αὐτά. Δοκεῖ δέ μοι πᾶν τοὐναντίον ὁ μὲν Ἄτταλος μὴ κεκρατηκέναι τῆς τοῦ ποιητοῦ διανοίας, καὶ οὐ μόνον τοῦτο, ἀλλὰ καὶ ἣν προέθετο διάνοιαν τῶν στίχων ἀποδοῦναι μηδὲ ταύτην σαφῶς, ἀλλ’ ἀσυνέτως ἐξενηνο-χέναι, ὁ μέντοι γε Ἄρατος κεκρατημένως ἀποδεδωκέναι. βούλεται γὰρ λέγειν, ὅτι μεταξὺ τοῦ Πηδαλίου καὶ τοῦ Κήτους, ὑπὸ τὸν Λαγωόν, κεῖνται ἀστέρες ἀνώνυ-μοι, ὀλίγοι τῷ πλήθει καὶ τῷ μεγέθει· οὐ γὰρ οὕτως κεῖνται, ὥστε ἐκ τῆς θέσεως αὐτῶν δμοίως διαμορφω-θῆναι ζῷα ἢ κατασκεύασμά τι, οἷά ἐστι τὰ λοιπὰ ἄστρα, ἃ διετύπωσέ τις τῶν ἀρχαίων. οὐκέτι δὲ ἐπεβάλετο πάντα διαμορφῶσαι· πολλῶν γὰρ ὄντων ἀστέρων τῶν κατ’ ἰδίαν διερριμμένων, οὐκ ἂν ἐδυνήθη ἑνὶ σχήματι μεταλαβεῖν αὐτοὺς ἤλιθα μορφώσας. δι’ ἣν αἰτίαν ἔδοξεν αὐτῷ τοὺς παρακειμένους πως ἀλλήλοις ἀστέρας καὶ ὁμηγερέας τῷ ὀνόματι διαπλάσαι καὶ ὀνοματο-ποιῆσαι. Ἑξῆς δέ φησιν ὁ Ἄρατος περὶ τοῦ Θυμιατηρίου· 2 0402 2 αὐτὰρ ὑπ’ αἰθομένῳ κέντρῳ τέραος μεγάλοιο, Σκορπίου, ἄγχι νότοιο, Θυτήριον αἰωρεῖται. τοῦ δ’ ἤτοι ὀλίγον μὲν ἐπὶ χρόνον ὑψόθ’ ἐόντος 2 0405 2 πεύσεαι· ἀντιπέρην γὰρ ἀείρεται Ἀρκτούροιο· καὶ τοῦ μὲν μάλα πάγχυ μετήοροί εἰσι κέλευθοι Ἀρκτούρου, τὸ δὲ θᾶσσον ὑφ’ ἑσπερίην ἅλα νεῖται. ἐν δὲ τούτοις δοκεῖ μοι ἀγνοεῖν ὁ Ἄρατος ὑπολαμ-βάνων, ὅσον ἀπέχει ὁ Ἀρκτοῦρος ἀπὸ τοῦ ἀεὶ φανεροῦ πόλου, τοσοῦτον ἀπέχειν καὶ τὸ Θυμιατήριον ἀπὸ τοῦ νοτίου πόλου. ὁμοίως δὲ καὶ ὁ Ἄτταλος, ὡς ἂν συν-αποφαινόμενος αὐτῷ, ἀγνοεῖ. ἐξηγούμενος γὰρ τὴν διάνοιαν τῶν εἰρημένων στίχων λέγει οὕτως· περὶ δὲ τοῦ Θυμιατηρίου ποιούμενος τὸν λόγον φησὶν αὐτὸ κεῖσθαι πρὸς τὸν ἀφανῆ πόλον οὕτως ἔχον, ὡς ἀστὴρ ὁ καλούμενος Ἀρκτοῦρος πρὸς τὸν φανερὸν κεῖται πόλον. διό φησι τοῦ Θυμιατηρίου τὴν ὑπὲρ γῆς φορὰν βραχεῖαν εἶναι, τοῦ δὲ Ἀρκτούρου πολλήν. Ψευδῶς δὲ διαλαμβάνουσι τὸν Ἀρκτοῦρον ἴσον ἀπέχειν ἀπὸ τοῦ βορείου πόλου καὶ τὸ Θυμιατήριον ἀπὸ τοῦ νοτίου. πρῶτον μὲν γὰρ οἱ ἐν τῷ Θυμιατηρίῳ ἀστέρες οὐκ ἐπὶ τοῦ αὐτοῦ παραλλήλου κεῖνται, ἀλλὰ πολλῷ εἰσιν ἀλλήλων οἱ μὲν νοτιώτεροι, οἱ δὲ βορειό-τεροι· ἔπειτα ἐὰν τοῦτο παραπέμψαντες ποιώμεθα τὴν σύγκρισιν πρὸς τὸν μέσον μάλιστα τῶν ἐν τῷ Θυμιατηρίῳ, οὐδ’ οὕτως ἐστὶν ὑγιὲς τὸ λεγόμενον· ὁ μὲν γὰρ Ἀρκτοῦρος ἀπὸ τοῦ βορείου πόλου ἀπέχει μοίρας νθ, ὁ δὲ ἐν μέσῳ τῷ Θυμιατηρίῳ λαμπρὸς ἀστὴρ ἀπὸ τοῦ νοτίου πόλου ἀπέχει μοίρας μ. πολλῷ οὖν πλέον ἀπέχει ὁ Ἀρκτοῦρος τοῦ Θυμιατηρίου· καὶ οὐ μόνον γε τοῦ Θυμιατηρίου πλεῖον ἀπέχει, ἀλλὰ καὶ αὐτοῦ τοῦ Σκορπίου, ὑφ’ ᾧ κεῖται τὸ Θυμιατήριον, χωρὶς τῶν ἐν τῷ στήθει καὶ τῷ μετώπῳ αὐτοῦ κει-μένων ἀστέρων καὶ ἔτι ἑνός, τοῦ πρώτου μετὰ τὸ στῆθος σφονδύλου· ὁ μὲν γὰρ δεύτερος μετὰ τὸ στῆθος σφόνδυλος ἀπέχει ἀπὸ τοῦ νοτίου πόλου μοίρας νθ, ὅσας καὶ ὁ Ἀρκτοῦρος ἀπὸ τοῦ βορείου πόλου· οἱ δὲ λοιποὶ ἔλασσον τούτου ἀπέχουσι, καὶ ὁ νοτιώτατος αὐτῶν ἀπέχει μοίρας νβ γ. Εἰπὼν δὲ ὁ Ἄρατος περὶ τοῦ Θυμιατηρίου, διότι, ἐπὰν συμφανὲς γένηται ἀπ’ ἄρκτου νεφέλῃ πεπιες-μένον, τότε δεῖ νότον προσδέχεσθαι, ἐπιφέρει ἑξῆς περὶ τοῦ Κενταύρου τὸν τρόπον τοῦτον· 2 0431 2 εἰ δέ τοι ἑσπερίης μὲν ἁλὸς Κενταύρου ἀπείη ὦμος, ὅσον προτέρης, ὀλίγη δέ μιν εἰλύοι ἀχλὺς αὐτόν, ἀτὰρ μετόπισθεν ἐοικότα σήματα φαίνοι νὺξ ἐπὶ παμφανόωντι Θυτηρίῳ, οὔ σε μάλα χρὴ 2 0435 2 εἰς νότον, ἀλλ’ εὔροιο περισκοπέειν ἀνέμοιο. δήεις δ’ ἄστρον ἐκεῖνο δύω ὑποκείμενον ἄλλοις· τοῦ γάρ τοι τὰ μὲν ἀνδρὶ ἐοικότα νειόθι κεῖται Σκορπίου, ἱππούραια δ’ ὑπὸ σφίσι Χηλαὶ ἄγουσιν. ἐν δὲ τούτοις πρῶτον μὲν ποῖον ὦμον τοῦ Κενταύρου σημειοῦται, ἔστιν εἰπεῖν, ὡς οὐδαμῶς χωρὶς τοῦ ἑτέρου ὁ εἷς αὐτῶν ἠστέρισται, ἀλλ’ ἀμφότεροι, [οὐδ’ ἀμφότεροι] ἅμα μεσουρανοῦσιν, ὥστε ἀδιάφορον ἢ ἐπὶ τοῦ ἑνὸς εἰπεῖν ἢ ἐπ’ ἀμφοτέρων οὕτως· ἱκανὸν γὰρ διεστήκασιν οἱ ὦμοι τοῦ Κενταύρου ἀπ’ ἀλλήλων ὡς ἀπ’ ἀνατολῆς πρὸς δύσιν. ἐὰν δὲ ὁ ὦμος τοῦ Κενταύρου ἴσον ἀπ’ ἀνατολῆς καὶ δύσεως ἀπέχῃ, ὅπερ ἐστὶ τὸ αὐτὸ τῷ ἀπὸ ἑσπερίης, ὃ δὴ γίνεται μεσουρανοῦντος αὐτοῦ, κἂν ἐπιγένηται τὰ ὅμοια σημεῖα τοῖς ἐπὶ τοῦ Θυτηρίου, τότε εὖρον, ἀλλ’ οὐ νότον δεῖ προσδέχεσθαι. Χωρὶς δὲ τούτων ὁλοσχερῶς ἀγνοεῖ, λέγων τὸν Κένταυρον ὑπὸ τῷ Σκορπίῳ καὶ ταῖς Χηλαῖς κεῖσθαι· ὅλος γὰρ σχεδὸν ὑπὸ τῇ Παρθένῳ κεῖται, πλὴν ὅσον ὁ δεξιὸς ὦμος καὶ ἡ δεξιὰ χεὶρ καὶ τὰ ἐμπρόσθια σκέλη τοῦ ἵππου ὑπὸ τὰς Χηλὰς τέτανται. ὁ γὰρ ἑπό-μενος μάλιστα τῶν ἐν τῇ κεφαλῇ ἀστὴρ ἐπέχει Παρθένου μοίρας κθ, ὁ δὲ ἐπὶ τοῦ δεξιοῦ ὤμου ἐπέχει Χηλῶν μοίρας δ, ὁ δὲ νοτιώτερος τῶν ἐν τοῖς ὀπισθίοις σκέλεσιν ἐπέχει Παρθένου περὶ μοίρας ιγ. πῶς οὖν δυνατὸν τὰ μὲν ὅμοια τῷ ἀνθρώπῳ μέρη τοῦ Κενταύρου ὑπὸ τῷ Σκορπίῳ κεῖσθαι, τὰ δὲ ἱππούραια ὑπὸ ταῖς Χηλαῖς; παραπέμπει δὲ καὶ τοῦτο ὁ Ἄτταλος, ὡς εὖ εἰρηκότος αὐτοῦ. Ἀκολούθως δὲ τούτοις ἠγνόηται καὶ τὸ ἐπιφερό-μενον παρ’ αὐτοῦ· 2 0439 2 αὐτὰρ ὁ δεξιτερὴν αἰεὶ τανύοντι ἔοικεν ἀντία δινωτοῖο Θυτηρίου· μεταξὺ γὰρ τῆς δεξιᾶς χειρὸς καὶ τοῦ Θυ[μια]τηρίου τό τε Θηρίον ὅλον κεῖται καὶ τοῦ Σκορπίου τὰ πλεῖστα μέρη. ἡ μὲν γὰρ δεξιὰ χεὶρ περὶ τὴν η μοῖραν τῶν Χηλῶν κεῖται, τὸ δὲ Θυμιατήριον ὑπὸ τοῖς ἐσχάτοις μέρεσι τοῦ Σκορπίου, ὡς καὶ αὐτὸς ὁ Ἄρατος λέγει· 2 0402 2 αὐτὰρ ὑπ’ αἰθομένῳ κέντρῳ τέραος μεγάλοιο, Σκορπίου, ἄγχι νότοιο, Θυτήριον αἰωρεῖται. Ἐν δὲ τοῖς ἑξῆς περὶ τῶν τροπικῶν καὶ τοῦ ἰση-μερινοῦ καὶ τοῦ ζῳδιακοῦ κύκλου λέγων φησίν· 2 0467 2 αὐτοὶ δ’ ἀπλατέες καὶ ἀρηρότες ἀλλήλοισι πάντες, ἀτὰρ μέτρῳ γε δύω δυσὶν ἀντιφέρονται. γραφομένου δὴ διχῶς καὶ ἐν οἷς μέν· αὐτοὶ δ’ ἀπλατέες, ἐν οἷς δέ· αὐτοὶ δὲ πλατέες, ὁ Ἄτταλός φησι βέλτιον εἶναι αὐτοὶ δὲ πλατέες. καὶ γὰρ οἱ ἀστρολόγοι, φησί, πλατεῖς ὑποτίθενται τούς τε τροπι-κοὺς καὶ τὸν ἰσημερινὸν καὶ τὸν ζῳδιακὸν διὰ τὸ τὸν ἥλιον τὰς τροπὰς μὴ ἀεὶ ἐπὶ τοῦ αὐτοῦ κύκλου ποιεῖσθαι, ἀλλὰ ποτὲ μὲν νοτιώτερον, ποτὲ δὲ βορειό-τερον. καὶ ὅτι γίνεται τοῦτο, καὶ Εὔδοξός φησι. λέγει γοῦν ἐν τῷ Ἐνόπτρῳ οὕτως· φαίνεται δὲ διαφορὰν τῶν κατὰ τὰς τροπὰς τόπων καὶ ὁ ἥλιος ποιούμενος, ἀδηλοτέραν δὲ πολλῷ καὶ παντελῶς ὀλίγην. Δοκεῖ δή μοι καὶ ἐν τούτοις ὁ Ἄτταλος ἀγνοεῖν, ὑπολαμβάνων τὸν ἥλιον ποτὲ μὲν νοτιωτέρας, ποτὲ δὲ βορειοτέρας ποιεῖσθαι τὰς τροπάς, καὶ διὰ τοῦτο δεῖν τοὺς κύκλους πλατεῖς ὑποτίθεσθαι. εἰ γὰρ μὴ τὸν διὰ μέσων τῶν ζῳδίων φέρεται κύκλον ὁ ἥλιος, ἀλλὰ παραλλάσσει τοῦτον πρὸς ἄρκτους καὶ πρὸς μεσημβρίαν, ὡς καὶ ἡ σελήνη, δῆλον ὅτι καὶ ἡ ἀπὸ τῆς γῆς σκιὰ ὁμοίως αὐτὸν παραλλάσσει. τούτου δὲ γινομένου ἔδει τὰς τῆς σελήνης ἐκλείψεις πολὺ διαφωνεῖν πρὸς τὰς συντασσομένας ὑπὸ τῶν ἀστρολόγων προρρήσεις, ὑποτιθεμένων γε δὴ αὐτῶν ἐν ταῖς πραγματείαις τὸ μέσον τῆς σκιᾶς φέρεσθαι ἐπὶ τοῦ διὰ μέσων τῶν ζῳδίων κύκλου· οὐ διαφωνοῦσι δὲ πλέον ἢ δακτύλοις δυσί, σπανίως δὲ σφόδρα ποτὲ πρὸς τὰς χαριέστατα συντεταγμένας πραγματείας. τό γε μὴν λέγειν τηλι-κοῦτον πλάτος ἔχειν καὶ τοὺς κύκλους ἴσον ἐστὶ τῷ ἀπλατεῖς αὐτοὺς ὑποτίθεσθαι, χωρὶς τοῦ καὶ αὐτὸ τοῦτο ἄδηλον εἶναι, πότερον παρὰ τὴν τοῦ ἡλίου κίνησιν ἢ παρὰ τὴν τῆς σελήνης τὰ μεγέθη τῶν τῆς σελήνης ἐκλείψεων ἐπὶ τοσοῦτον διαφωνεῖ. ἔπειτα τοὺς τροπικοὺς μόνον διὰ τοῦτο πλατεῖς ὅ τε Ἄρατος ἔλεγεν [ἂν] καὶ οἱ μαθηματικοὶ ὑπετίθεντο, τὸν δὲ ἰσημερινὸν οὐκέτι. καθόλου τε οἶμαι τοὺς μαθημα-τικοὺς ἅπαντας τοὺς εἰρημένους [κύκλους] ἀπλατεῖς ὑποτίθεσθαι, τοὺς τροπικοὺς καὶ τὸν ἰσημερινὸν καὶ τὸν ἀεὶ φανερὸν καὶ τὸν ἀεὶ ἀφανῆ. οὐδὲ γὰρ ἐπινοῆσαι δυνατόν ἐστι τούτους πλάτος ἔχοντας· τὸ γὰρ ἴδιον ἑκάστου περινοητικὴν καὶ ἀπλατῆ γραμμὴν ἔχον θεωρεῖσθαι συμβέβηκεν. ἔτι δὲ καὶ ὅταν λέγωσι τὸν ἰσημερινὸν καὶ τὸν ζῳδιακὸν τῶν μεγίστων εἶναι ἐν τῇ σφαίρᾳ κύκλων, καὶ διχοτομεῖσθαι τὴν σφαῖραν ὑφ’ ἑκατέρου αὐτῶν, καὶ τὸ αὐτὸ κέντρον [εἶναι] τοῦ ζῳδιακοῦ καὶ τοῦ ἰσημερινοῦ καὶ τοῦ ὁρίζοντος καὶ τοῦ μεσημβρινοῦ, καὶ τὸν ζῳδιακὸν ἐφάπτεσθαι τῶν τροπικῶν καθ’ ἓν σημεῖον, καὶ ἄλλα πλείονα τοιαῦτα, ἀπλατεῖς αὐτοὺς καὶ διὰ τούτων σημαίνουσιν. οὐδὲν γὰρ τῶν προειρημένων ὑγιῶς ἂν λέγοιτο πλάτος αὐτῶν ἐχόντων· ἰσημερίαν τε οὐκ ἂν ἐν μιᾷ ἡμέρᾳ ἦγεν, ἀλλ’ ἐν πλείοσι· καὶ γὰρ ὁ ἥλιος πλείονας ἂν τῆς μιᾶς ἡμέρας ἐν τῷ ἰσημερινῷ ἐποιεῖτο πλάτος γε δὴ ἔχοντος αὐτοῦ, τά τε γνωμονικὰ θεωρήματα πάντες γράφουσιν ἀπλατεῖς πάντας τοὺς κύκλους ὑποτιθέμενοι, ὡς ἂν τῶν μὲν ὑπὸ τοῦ κέντρου τοῦ ἡλίου γραφομένων, τῶν δὲ ὑπὸ τῆς ἡμετέρας ὄψεως. Ὅτι δὲ καὶ ὁ Ἄρατος τοῖς μαθηματικοῖς ἀκολούθως ἀπλατεῖς αὐτοὺς νοεῖ ὑπάρχοντας, μάθοι ἄν τις ἔκ τε τοῦ περὶ τοῦ ἰσημερινοῦ λέγειν· 2 0513 2 ἐν δέ οἱ ἤματα νυξὶν ἰσαίεται ἀμφοτέρῃσι φθίνοντος θέρεος, τοτὲ δ’ εἴαρος ἱσταμένοιο· οὐ γὰρ ἐπὶ μίαν μόνον ἡμέραν ἰσημερίαν ἂν ἦγεν ἔν τε τῷ ἔαρι καὶ τῷ φθινοπώρῳ, ἀλλὰ καὶ πλείονας, εἰ πλάτος εἶχε· καὶ πάλιν ἐκ τοῦ ἐπὶ τοῦ τροπικοῦ λέγειν· 2 0497 2 τοῦ μέν, ὅσον τε μάλιστα, δι’ ὀκτὼ μετρηθέντος πέντε μὲν ἔνδια στρέφεται καὶ ὑπέρτερα γαίης, τὰ τρία δ’ ἐν περάτῃ· πλάτος γὰρ ἔχοντος αὐτοῦ καὶ διαιρεθέντος εἰς ὀκτὼ [οὐ] δυνατόν, εἶναι ὅλα τμήματα ἄνω τε καὶ κάτω ἐγκεκλιμένου τοῦ κόσμου· ἀλλὰ μὴν καὶ περὶ τοῦ ζῳδιακοῦ λέγων, ὁτὲ μὲν οὕτως· 2 0541 2 ὅσσον δ’ ὀφθαλμοῖο βολῆς ἀποτείνεται αὐγή, ἑξάκις ἂν τόσση μιν ὑποδράμοι· αὐτὰρ ἑκάστη ἴση μετρηθεῖσα δύω περιτέμνεται ἄστρα· ὁτὲ δὲ οὕτως· 2 0553 2 τοῦ δ’ ὅσσον κοίλοιο κατ’ Ὠκεανοῖο δύηται, τόσσον ὑπὲρ γαίης φέρεται· πάσῃ δ’ ἐπὶ νυκτὶ ἓξ αἰεὶ δύνουσι δυωδεκάδες κύκλοιο, τόσσαι δ’ ἀντέλλουσι· τόσον δ’ ἐπὶ μῆκος ἑκάστη νὺξ αἰεὶ τετάνυσται, ὅσον τέ περ ἥμισυ κύκλου ἀρχομένης ἀπὸ νυκτὸς ἀείρεται ὑψόθι γαίης· οὐ πλάτος ἔχοντα, ἀλλὰ τοὐναντίον ἀπλατῆ διειληφέναι μοι δοκεῖ. ἥ τε γὰρ βολὴ τοῦ ὀφθαλμοῦ εὐθεῖά ἐστι καὶ αὕτη ἑξάκι καταμετρεῖ τὸν μέγιστον καὶ ἀπλατῆ κύκλον, ἀλλ’ οὐχὶ τὸν πλάτος ἔχοντα· τοῦ τε ζῳδιακοῦ καθ’ ἑκάστην ἡμέραν καὶ νύκτα ἡμικύκλιον ἀνατέλλει καὶ δύνει, τοῦ ἡλίου ἐπὶ τοῦ ἀπλατοῦς καὶ διὰ μέσων τῶν ζῳδίων φερομένου· ἐπὶ γὰρ τοῦ πλάτος ἔχοντος οὐ δυνατὸν τοῦτο συμβαίνειν. καὶ ἐξ ἄλλων δὲ πλειόνων φανερός ἐστιν ὁ Ἄρατος ἀπλατεῖς τοὺς κύκλους ὑποτιθέμενος ἀκολούθως τοῖς μαθηματικοῖς. Ἐν δὲ τοῖς ἑξῆς περὶ τοῦ γαλαξίου κύκλου εἰπὼν ἐπιφέρει, ὅτι ὄντων τεσσάρων κύκλων δύο τούτων ἴσοι εἰσίν, οἱ δὲ δύο πολλῷ ἐλάσσονες, λέγων οὕτως· 2 0477 2 τῷ δ’ ἤτοι χροιὴν μὲν ἀλίγκιος οὐκέτι κύκλος δινεῖται, τὰ δὲ μέτρα τόσοι πισύρων περ ἐόντων οἱ δύο, τοὶ δέ σφεων μέγα μείονες εἱλίσσονται. οὐκ εὖ δέ μοι δοκεῖ λέγεσθαι οὐδὲ τοῦτο, ὅτι πολλῷ ἐλάσσονές εἰσιν οἱ τροπικοὶ τοῦ ἰσημερινοῦ καὶ τοῦ ζῳδιακοῦ· ἔλασσον γὰρ ἢ τῷ ια μέρει λείπονται αὐτῶν. Περὶ δὲ τῶν ἀστέρων, οἳ κεῖνται ἐφ’ ἑκατέρου τε τῶν τροπικῶν καὶ ἐπὶ τοῦ ἰσημερινοῦ, γράφει ὁ Ἄρατος τοῦτον τὸν τρόπον· 2 0480 2 τῶν ὁ μὲν ἐγγύθεν ἐστὶ κατερχομένου βορέαο. ἐν δέ οἱ ἀμφότεραι κεφαλαὶ Διδύμων φορέονται, ἐν δὲ τὰ γούνατα κεῖται ἀρηρότος Ἡνιόχοιο. αἱ μὲν οὖν κεφαλαὶ τῶν Διδύμων οὐ κεῖνται ἐπὶ τοῦ θερινοῦ τροπικοῦ. ὁ μὲν γὰρ θερινὸς τροπικὸς τοῦ ἰσημερινοῦ βορειότερός ἐστι μοίραις ὡς ἔγγιστα κδ, τῶν δὲ Διδύμων ἡ μὲν ἑπομένη κεφαλὴ βορειοτέρα ἐστὶ τοῦ ἰσημερινοῦ μοίραις λ, ἡ δὲ ἡγουμένη μοίραις λγ 2· ὥστε τὴν μὲν πέμπτῳ μέρει ἑνὸς ζῳδίου βορειοτέραν εἶναι τοῦ θερινοῦ τροπικοῦ, τὴν δὲ τρίτῳ ἔγγιστα μέρει. ὅ γε μὴν Ἡνίοχος οὐδὲ ἔχει ἐπὶ τῶν γονάτων ἀστέρας. εἰ δὲ τῶν μικρῶν τινας ἀμαυροὺς τίθησιν, ἀγνοεῖ· ἔγγιστα γὰρ ἐπὶ τοῦ τροπικοῦ οἱ πόδες αὐτοῦ κεῖνται· ὁ μὲν γὰρ ἐπὶ τοῦ ἀριστεροῦ βορειότερός ἐστι τοῦ ἰσημερινοῦ μοίραις κζ, ὁ δὲ ἐπὶ τοῦ δεξιοῦ μοίραις κγ 2. οὐδὲ μὴν τοῦτ’ ἔστιν εἰπεῖν, ὅτι τοὺς ὑφ’ ἡμῶν λεγομένους ἀστέρας ἐπὶ τῶν ποδῶν ἐκεῖνος ἐπὶ τῶν γονάτων τίθησιν· ὃν γὰρ ἡμεῖς φαμεν εἶναι ἐπὶ τοῦ δεξιοῦ ποδός, κἀκεῖνος λέγει ἐν τούτοις· 2 0174 2 λαιοῦ δὲ κεράατος ἄκρον καὶ πόδα δεξιτερὸν παρακειμένου Ἡνιόχοιο εἷς ἀστὴρ ἐπέχει. Ἑξῆς δέ φησι· 2 0483 2 λαιὴ δὲ κνήμη καὶ ἀριστερὸς ὦμος ἐπ’ αὐτοῦ Περσέως. πολὺ δὲ καὶ ἐν τούτοις ἀποσφάλλεται τῆς ἀληθείας. ὁ γὰρ ἐν μέσῳ τῷ σώματι τοῦ Περσέως λαμπρὸς ἀστὴρ βορειότερός ἐστι τοῦ ἰσημερινοῦ μοίραις μ· τοῦ τρο-πικοῦ ἄρα βορειότερός ἐστι μοίραις ι, ὅ ἐστι πλεῖον ἥμισυ μέρος ζῳδίου. πολλῷ ἄρα μᾶλλον ὁ ἀριστερὸς ὦμος βορειότερός ἐστι τοῦ θερινοῦ τροπικοῦ· κεῖται γὰρ ὁ Περσεὺς τῇ θέσει, ὥστε τὰ μὲν πρὸς τῇ κεφαλῇ μέρη εἶναι αὐτοῦ πρὸς ἄρκτους, τοὺς δὲ πόδας πρὸς μεσημβρίαν, μικρὸν πρὸς ἀνατολὰς τῆς κεφαλῆς ἀπο-κλινούσης. Περὶ δὲ τῆς Ἀνδρομέδας φησίν· 2 0484 2 Ἀνδρομέδης [δὲ] μέσην ἀγκῶνος ὕπερθεν δεξιτερὴν ἐπέχει. ἀγνοεῖ δὲ καὶ κατὰ τοῦτο· καὶ γὰρ οἱ ἐν τῷ δεξιῷ αὐτῆς ὤμῳ βορειότεροί εἰσι τοῦ τροπικοῦ· τριῶν γὰρ ὄντων ἀστέρων ὁ νοτιώτερος αὐτῶν βορειότερός ἐστι τοῦ ἰσημερινοῦ πλεῖον μοίραις λ. τῶν δὲ ἐν τῇ δεξιᾷ χειρὶ τριῶν ὁ πρὸς μεσημβρίαν βορειότερός ἐστι τοῦ ἰσημερινοῦ μοίραις λβ. δῆλον οὖν ἐκ τούτων, ὅτι ὁ ἀγκὼν βορειότερός ἐστιν ἱκανῶς τοῦ τροπικοῦ, καὶ οὐ νοτιώτερος, ὡς Ἄρατός φησιν. Ἑξῆς δὲ λέγει· 2 0487 2 ὁπλαὶ δ’ Ἵππειοι καὶ ὑπαύχενον Ὀρνίθειον ἄκρῃ σὺν κεφαλῇ. τίνας μὲν οὖν ἀστέρας ἐτίθει ἐπὶ ταῖς ὁπλαῖς τοῦ Ἵππου, ἄδηλον. ἐκ μέντοι τῶν ἐπὶ τοῦ Ὄρνιθος λεγο-μένων οὕτως· 2 0279 2 κατὰ δεξιὰ χειρὸς Κηφείης ταρσοῖο τὰ δεξιὰ πείρατα φαίνων, λαιῇ δὲ πτέρυγι σκαρθμὸς παρακέκλιται Ἵππου· δόξειεν ἂν συνεγγίζειν τῇ ἀληθείᾳ. ὁ γὰρ ἐν ἄκρᾳ τῇ [ἀριστερᾷ] πτέρυγι βορειότερός ἐστι τοῦ ἰσημερινοῦ μοίραις κγ. τοῦ δὲ Ὄρνιθος τὸ μὲν ῥύγχος βορειό-τερόν ἐστι τοῦ ἰσημερινοῦ μοίραις κε καὶ κ, ὁ δὲ ἐχόμενος αὐτοῦ καὶ ὡς ἂν ἐν τῷ λάρυγγι κείμενος βορειότερός ἐστι τοῦ ἰσημερινοῦ μοίραις λα. δῆλον οὖν ὅτι οὔτε ἡ κεφαλὴ τοῦ Ὄρνιθος οὔτε ὁ τράχηλος δύναται ἐπὶ τοῦ θερινοῦ τροπικοῦ κεῖσθαι κύκλου. Ἑξῆς δέ φησι· 2 0488 2 καλοί τ’ Ὀφιούχεοι ὦμοι αὐτὸν δινεύονται ἐληλάμενοι περὶ κύκλον. ἐν δὲ τούτοις τελέως ἀγνοεῖ· τῶν γὰρ τοῦ Ὀφιούχου ὤμων ὁ μὲν δεξιὸς πολλῷ ἔγγιον κεῖται τοῦ ἰση-μερινοῦ ἤπερ τοῦ τροπικοῦ, ὁ δὲ ἀριστερὸς τρίτῳ μέρει ἑνὸς ζῳδίου νοτιώτερός ἐστι τοῦ τροπικοῦ· ὁ μὲν γὰρ δεξιὸς ὦμος βορειότερός ἐστι τοῦ ἰσημερινοῦ μοίραις ἔγγιστα ζ, ὁ δὲ ἀριστερὸς ὡς ἔγγιστα μοίραις ιε. Ἑξῆς δέ φησιν· 2 0490 2 ἡ δ’ ὀλίγον φέρεται νοτιωτέρη, οὐδ’ ἐπιβάλλει, Παρθένος· ἀλλὰ Λέων καὶ Καρκίνος, οἱ μὲν ἅμ’ ἄμφω ἑξείης κέαται βεβλημένοι, αὐτὰρ ὁ κύκλος τὸν μὲν ὑπὸ στῆθος καὶ γαστέρα μέχρι παρ’ αἰδῶ τέμνει, τὸν δὲ διηνεκέως ὑπένερθε χελείου, 2 0495 2 Καρκίνον, ἧχι μάλιστα διχαιόμενόν κε νοήσαις ὀρθόν, ἵν’ ὀφθαλμοὶ κύκλου ἑκάτερθεν ἴοιεν. ταῦτά μοι δοκεῖ συμφώνως τοῖς φαινομένοις εἰρηκέναι· τῶν τε γὰρ ἐν τῷ στήθει τοῦ Λέοντος ὁ μὲν νοτιώτατος καὶ λαμπρότατος, ὃν δή τινες ἐν τῇ καρδίᾳ τιθέασι, μικρῷ νοτιώτερός ἐστι τοῦ τροπικοῦ· ὁ δὲ μετὰ τοῦτον πρὸς [τὰς] ἄρκτους αὐτοῦ κείμενος μικρῷ βορειότερός ἐστι τοῦ θερινοῦ τροπικοῦ· καὶ τῶν ἐν τοῖς μηροῖς καὶ σκέλεσι τοῦ Λέοντος τεσσάρων λαμπρῶν ὁ μὲν δεύτερος ἀπ’ ἄρκτου ἐν τοῖς μηροῖς κείμενος βορειό-τερός ἐστι τοῦ τροπικοῦ, ὁ δὲ τρίτος καὶ ἐν τοῖς σκέλεσι κείμενος νοτιώτερός ἐστι τοῦ τροπικοῦ. δῆλον οὖν ὅτι διὰ μήκους ὑπ’ αὐτοῦ ὁ Λέων τέμνεται ὑπὸ τὸ στῆθος καὶ τὴν λαγόνα. τῶν δ’ ἐν τῷ Καρκίνῳ ἀστέ-ρων τῶν περὶ τὸ Νεφέλιον κειμένων τεσσάρων ὁ μὲν [νοτιώτερος τῶν ἀπὸ δύσεως] νοτιώτερός ἐστι τοῦ τροπικοῦ οὐκ ἔλασσον ἢ μοίρᾳ α, ὁ δὲ βορειότερος αὐτῶν βορειότερός ἐστι τοῦ θερινοῦ τροπικοῦ [οὐκ] ἔλασσον ἢ μοίρᾳ α. τῶν δ’ ἀπ’ ἀνατολῆς περὶ τὸ Νεφέλιον κειμένων δύο ἀστέρων ὁ μὲν νοτιώτερος ἐπ’ αὐτοῦ σχεδὸν κεῖται τοῦ τροπικοῦ, ὁ δὲ βορειότερος [καὶ] πρὸς [τὰς] ἄρκτους αὐτοῦ ἀπέχει μοίρας ὡς ἔγγιστα β 2. δῆλον οὖν ὅτι καὶ τὸ περὶ τὸν Καρ-κίνον συμφώνως ἔγγιστα ἀποδέδωκε τοῖς φαινομένοις. Διαληπτέον μέντοι γε, ὅτι τὰ περὶ τοῦ Καρκίνου καὶ τοῦ Λέοντος καὶ [τῆς] Παρθένου καὶ [τὰ περὶ] τοὺς τοῦ Ἵππου πόδας, ἔτι δὲ καὶ τὰ περὶ τὸν Περσέα καὶ τὰ γόνατα τοῦ Ἡνιόχου καὶ τὰς κεφαλὰς τῶν Διδύμων ἔτι πρότερον Ἀράτου Εὔδοξος ἀναγέγραφεν, ᾧ καὶ νομίζομεν κατηκολουθηκέναι τὸν Ἄρατον. τοῦ μέντοι γε Ὀφιούχου τὴν κεφαλήν, καὶ οὐχὶ τοὺς ὤμους, φησὶν Εὔδοξος ἐπὶ τοῦ τροπικοῦ κεῖσθαι, ὅπερ ἐστὶ μὲν καὶ αὐτὸ ψεῦδος· συνεγγίζει μέντοι τῷ τροπικῷ ἡ κεφαλὴ μᾶλλον ἢ οἱ ὦμοι· νοτιωτέρα γάρ ἐστι τοῦ θερινοῦ τρο-πικοῦ μοίραις ὡς ἔγγιστα ζ. τοῦ δὲ Ὄρνιθος ὁ Εὔδοξός φησι τὸν αὐχένα καὶ τὴν ἀριστερὰν πτέρυγα κεῖσθαι ἐπὶ τοῦ τροπικοῦ, τῆς δὲ Ἀνδρομέδας τὴν δεξιὰν χεῖρα. δῆλον οὖν ἐκ τῶν εἰρημένων, ἐφ’ ὅσον καὶ ἐν τούτοις μᾶλλον ὁ ἕτερος αὐτῶν παρὰ τὸν ἕτερον διαλλάττει. ἰδίᾳ δὲ ὁ Εὔδοξος τὸν αὐχένα τοῦ Ὄφεως, ὃν ἔχει ὁ Ὀφιοῦχος, καὶ τὴν δεξιὰν χεῖρα τοῦ Ἐνγόνασί φησιν ἐπὶ τοῦ τροπικοῦ κεῖσθαι, ὅπερ καὶ συνεγγίζει τῷ φαινομένῳ. Περὶ δὲ τῶν ἐπὶ τοῦ χειμερινοῦ τροπικοῦ ὁ μὲν Ἄρατός φησιν οὕτως· 2 0501 2 ἄλλος δ’ ἀντιόωντι νότῳ μέσον Αἰγοκερῆα τέμνει καὶ πόδας Ὑδροχόου καὶ Κήτεος οὐρήν· ἐν δέ οἵ ἐστι Λαγωός· ἀτὰρ Κυνὸς οὐ μάλα πολλὴν αἴνυται, ἀλλ’ ὁπόσην ἐπέχει ποσίν· ἐν δέ οἱ Ἀργὼ 2 0505 2 καὶ μέγα Κενταύροιο μετάφρενον, ἐν δὲ τὸ κέντρον Σκορπίου, ἐν καὶ τόξον ἀγαυοῦ Τοξευτῆρος. τὰ μὲν οὖν ἄλλα πάντα συμφωνεῖ τοῖς φαινομένοις· οἱ μέντοι γε ἐν τῷ κέντρῳ τοῦ Σκορπίου νοτιώτεροί εἰσι τοῦ χειμερινοῦ τροπικοῦ πλέον ἢ μοίραις η. μᾶλλον οὖν τὰ μέσα τοῦ Σκορπίου ἐπὶ τοῦ χειμερινοῦ τροπικοῦ κεῖται κύκλου. Ὁ δὲ Εὔδοξος τὰ μὲν ἄλλα ὁμοίως τούτῳ ἀπο-φαίνεται. τοῦ δὲ Ποταμοῦ τὴν καμπήν φησι κεῖσθαι ἐπὶ τοῦ τροπικοῦ καὶ τοῦ Κυνὸς τοὺς πόδας καὶ τὴν οὐράν. κεῖσθαι δ’ ἐπ’ αὐτοῦ φησι καὶ τὸ Θηρίον, ὃ ἔχει ὁ Κένταυρος. ἀγνοεῖ δὲ κατὰ τοῦτο· πολλῷ γὰρ νοτιώτερόν ἐστι τὸ Θηρίον τοῦ χειμερινοῦ τροπικοῦ. Περὶ δὲ τοῦ ἰσημερινοῦ ὁ μὲν Ἄρατος οὕτως λέγει· 2 0515 2 σῆμα δέ τοι Κριὸς Ταύροιό τε γούνατα κεῖται, Κριὸς μὲν κατὰ μῆκος ἐληλάμενος διὰ κύκλου, Ταύρου δὲ σκελέων, ὅσση περιφαίνεται ὀκλάς. ἐν δὲ τούτοις ἠγνόηται τὰ περὶ τὸν Κριόν· ὅλος γὰρ βορειότερός ἐστι τοῦ ἰσημερινοῦ· μόνος δὲ ὁ ἐν τοῖς ὀπισθίοις ποσὶν αὐτοῦ κείμενος ἀστὴρ ἐπ’ αὐτοῦ τοῦ ἰσημερινοῦ φέρεται. Ἑξῆς δέ φησιν· 2 0518 2 ἐν δέ τέ οἱ ζώνη ἐυφεγγέος Ὠρίωνος καμπή τ’ αἰθομένης Ὕδρης, ἔνι οἱ καὶ ἐλαφρὸς Κρητήρ, ἐν δὲ Κόραξ. ἡ μὲν οὖν τοῦ Ὠρίωνος ζώνη κεῖται ἐπὶ τοῦ ἰσημερινοῦ· ἡ δὲ σπεῖρα τοῦ Δράκοντος καὶ ὁ Κρατὴρ καὶ ὁ Κόραξ πολλῷ νοτιώτεροί εἰσι τοῦ ἰσημερινοῦ, πλὴν εἰ ἄρα τὰ πρὸς τὴν οὐρὰν τοῦ Κόρακος συνεγγίζει τῷ ἰσημερινῷ. 2 0520 2 Ἔνι δέ, φησίν, ἀστέρες οὐ μάλα πολλοὶ Χηλάων· ἐν τῷ δ’ Ὀφιούχεα γούνατα κεῖται. τῶν μὲν οὖν Χηλῶν ὁ ἐν τῇ βορείᾳ χηλῇ λαμπρὸς ἀστὴρ μόνος συνεγγίζει τῷ ἰσημερινῷ, οἱ δὲ λοιποὶ πολλῷ νοτιώτεροί εἰσιν αὐτοῦ. τὰ δὲ γόνατα τοῦ Ὀφιούχου νοτιώτερά ἐστι τοῦ ἰσημερινοῦ, τὸ μὲν ἀρι-στερὸν μοίραις γ 2, τὸ δὲ δεξιὸν πλεῖον ἢ μοίραις ι. Ἑξῆς δέ φησιν· 2 0522 2 οὐ μὴν Αἰητοῦ ἀπαμείρεται, ἀλλὰ μάλ’ ἐγγὺς Ζηνὸς ἀητεῖται μέγας ἄγγελος· ἡ δὲ κατ’ αὐτὸν Ἱππείη κεφαλὴ καὶ ὑπαύχενον εἱλίσσονται. συνεγγίζει δὲ καὶ ταῦτα τῇ ἀληθείᾳ. Ὁ δὲ Εὔδοξος τὰ μὲν ἄλλα ὁμοίως εἴρηκε. τῶν δὲ Χηλῶν τὰ μέσα φησὶν ἐπὶ τοῦ ἰσημερινοῦ κεῖσθαι, τοῦ δὲ Ἀετοῦ τὴν ἀριστερὰν πτέρυγα, τοῦ δὲ Ἵππου καὶ τὴν ὀσφύν, καὶ ἔτι τῶν Ἰχθύων τὸν βορειότερον αὐτῶν. οὔτε δὲ ὁ Ἀετὸς ἐπιβάλλει τῷ ἰσημερινῷ, ὅ τε ἐπὶ τῆς ὀσφύος τοῦ Ἵππου βορειότερός ἐστι τοῦ ἰσημερινοῦ πλεῖον ἢ μοίραις γ 2. ὅ γε μὴν βορειό-τερος τῶν Ἰχθύων βορειότερός ἐστι τοῦ ἰσημερινοῦ ἔγγιστα μοίραις ι. Ὁ δὲ Ἄτταλος περὶ τῶν ἐν τοῖς εἰρημένοις κύκλοις ἀστέρων τὸν μὲν κατὰ μέρος λόγον παραπέμπει, γράφει δὲ ταῦτα· ἐν οἷς δὲ διασαφεῖ, διὰ τίνων ἀστέρων ἕκαστος τῶν τριῶν παραλλήλων διήκει, ὅτι παρα-πέμπει ὁλοσχερῶς, οὐ δυναμένων διέρχεσθαι τῶν κύκλων δι’ ὧν φησιν ἀστέρων αὐτοὺς διήκειν, διὰ τὸ παρηκολουθηκέναι σε διὰ τῆς διόπτρας ἐπεσκεμ-μένον αὐτά, παρῆκα νῦν διασαφεῖν. πρῶτον μὲν οὖν ἔδει καὶ τῶν λοιπῶν χάριν τῶν φιλομαθούντων, εἴπερ παρηκολούθει, ὑποδεῖξαι, τίνες τε αὐτῶν νοτι-ώτεροι καὶ βορειότεροι ἐφαίνοντο τοῦ θερινοῦ τρο-πικοῦ καὶ πόσῳ· ἔπειτα πρὸς τὸ αὐτὸ τοῦτο μόνον κατανοῆσαι, διότι οὐ φέρονται κύκλοι διὰ τῶν εἰρη-μένων ἀστέρων, οὐ χρεία διόπτρας· πολλῷ γὰρ τῶν μὲν νοτιωτέρων ὑπαρχόντων, τῶν δὲ βορειοτέρων, αὐτόθεν ἀναβλέψαντι φανερὸν γίνεται, διότι οὐ δυνατὸν διὰ τῶν λεγομένων ἀστέρων γραφῆναι ἢ τὸν ἰσημερινὸν ἢ παράλληλόν τινα τούτῳ κύκλον. Χωρὶς δὲ τῶν εἰρημένων τριῶν κύκλων ὁ Εὔδοξος καὶ τοὺς ἐπὶ τοῦ ἀρκτικοῦ κύκλου κειμένους ἀστέρας διασαφεῖ. καί φησιν ἐπ’ αὐτοῦ κεῖσθαι τόν τε ἀρι-στερὸν ὦμον τοῦ Ἀρκτοφύλακος, καὶ τὰ ἄνωθεν τοῦ Στεφάνου, καὶ τὴν κεφαλὴν τοῦ διὰ τῶν Ἄρκτων Ὄφεως, τῆς δὲ Λύρας καὶ τῆς δεξιᾶς πτέρυγος τοῦ Ὄρνιθος τὰ ἄνωθεν, τοῦ δὲ Κηφέως τὸ στῆθος, τῆς δὲ Κασσιεπείας τὰ ἄνωθεν· εἶτα ὑπὸ τοὺς ἐμπροσθίους πόδας τῆς Μεγάλης Ἄρκτου [μεταξὺ τῆς Ἄρκτου] καὶ τοῦ Λέοντος ἄχρι πρὸς τὸν ὦμον τοῦ Ἀρκτοφύλακος [φέρεσθαι αὐτόν.] [Ὁ μὲν οὖν ἀριστερὸς ὦμος τοῦ Ἀρκτοφύλακος] νοτιώτερός ἐστι τοῦ ἀεὶ φανεροῦ τοῦ ἐν τοῖς περὶ τὴν Ἑλλάδα τόποις πλεῖον ἢ μοίραις δ. ἀπὸ γὰρ τοῦ βορείου πόλου ἀπέχει μοίρας μα δ· ὁ δὲ ἀεὶ φανερὸς κύκλος ἀπέχει μοίρας λζ. τὰ δὲ ἄνωθεν τοῦ Στε-φάνου καὶ τῆς Λύρας ὁλοσχερέστερον εἴρηται· οὐ γὰρ συνεγγίζει ταῦτα τῷ ἀεὶ φανερῷ κύκλῳ, ἀλλ’ ἑκάτερον αὐτῶν πολλῷ νοτιώτερόν ἐστιν· ὁ μὲν γὰρ βορειότερος τῶν ἐν τῇ Λύρᾳ ἀπέχει ἀπὸ τοῦ βορείου πόλου μοίρας μθ. ἡ δὲ κεφαλὴ τοῦ διὰ τῶν Ἄρκτων Ὄφεως βορειοτέρα μέν, ἐγγὺς δὲ τοῦ ἀεὶ φανεροῦ κύκλου φέρεται· ὁ γὰρ νοτιώτερος αὐτῶν καὶ ἐπὶ τοῦ ἀριστεροῦ κροτάφου κείμενος ἀπέχει ἀπὸ τοῦ πόλου μοίρας λζ, ὅσας καὶ ὁ ἀεὶ φανερὸς κύκλος. τοῦ δὲ Κηφέως τὸ στῆθος βορειότερόν ἐστι τοῦ ἀεὶ φανεροῦ κύκλου, ὡς πρότερον ὑποδεδείχαμεν. τῆς [δὲ] δεξιᾶς πτέρυγος τοῦ Ὄρνιθος τὰ ἄνωθεν καὶ τῆς Κασσιεπείας ὁ ποὺς ἐπὶ τοῦ [ἀεὶ] φανεροῦ κύκλου φέρεται· ὁ μὲν γὰρ βορειότερος τῶν ἐν ἄκρᾳ τῇ δεξιᾷ πτέρυγι ἀπέχει ἀπὸ τοῦ βορείου πόλου μοίρας μ· ὁ δὲ βορειότερος τῶν ἐν τῇ Κασσιεπείᾳ, ὅς ἐστιν ἐν τοῖς ποσίν, ἀπέχει ἀπὸ τοῦ πόλου μοίρας λη. καὶ οἱ πόδες δὲ τῆς Μεγάλης Ἄρκτου βορειότεροι φέρονται τοῦ ἀεὶ φανεροῦ κύκλου. ὁ μὲν γὰρ ἡγούμενος αὐτῶν ἀπέχει ἀπὸ τοῦ βορείου πόλου περὶ μοίρας κδ, ὁ δὲ ἑπόμενος περὶ μοίρας κε. εὐλόγως οὖν φησι τὸν ἀεὶ φανερὸν φέρεσθαι μεταξὺ τῆς Ἄρκτου καὶ τοῦ Λέοντος. Ἐπὶ δὲ τοῦ ἀεὶ ἀφανοῦς κύκλου τὰ μὲν ἐπ’ αὐτοῦ φερόμενα ἄστρα οὐχ ὁρᾶται· ἐγγυτάτω δέ, φησίν, αὐτοῦ ἐστι τοῦ τε ὕδατος τοῦ Ποταμοῦ τὰ ἄκρα καὶ τῆς Ἀργοῦς τὸ ἔδαφος καὶ τὸ πηδάλιον· εἶτα τὸ Θηρίον καὶ τὸ Θυμιατήριον· ἔτι δὲ τοῦ Τοξότου τὰ ὀπίσθια σκέλη. ὁ δὲ ἐξ Αἰγύπτου ὁρώμενος ἀστήρ ἐστιν ἐν αὐτῷ. Τούτων δὲ τὰ μὲν ἄλλα, ἐπεὶ κατὰ συνεγγισμὸν εἴρηται, οὐκ ἂν διστάζοιτο. ὁ δὲ καλούμενος Κάνωπος οὐκ ὀρθῶς λέγεται ἐν αὐτῷ τῷ ἀφανεῖ κύκλῳ φέρεσθαι· ἔστι γὰρ οὗτος ὁ νοτιώτερος τῶν ἐν τῷ Πηδαλίῳ καὶ λαμπρός. ἀπέχει δὲ οὗτος ἀπὸ τοῦ [νοτίου] πόλου περὶ μοίρας λη 2. ὁ δὲ ἐν Ἀθήναις ἀεὶ ἀφανὴς κύκλος ἀπέχει ἀπὸ τοῦ πόλου περὶ μοίρας λζ, ὁ δὲ ἐν Ῥόδῳ περὶ μοίρας λ. δῆλον οὖν ὅτι ὁ ἀστὴρ οὗτος βορειότερός ἐστι τοῦ ἐν τῇ Ἑλλάδι ἀφανοῦς κύκλου καὶ δύναται ὑπὲρ γῆς φερόμενος βλέπεσθαι. καὶ δὴ καὶ θεωρεῖται ἐν τοῖς περὶ τὴν Ῥόδον τόποις. Πάλιν δὲ ὁ Εὔδοξος διασαφεῖ καὶ τοὺς ἐπὶ τῶν κολούρων λεγομένων κύκλων κειμένους ἀστέρας καί φησιν ἐπὶ μὲν τοῦ ἑνὸς αὐτῶν κεῖσθαι τὸ μέσον τῆς Μεγάλης Ἄρκτου, καὶ τοῦ Καρκίνου τὸ μέσον, καὶ τὸν αὐχένα τοῦ Ὕδρου, καὶ τῆς Ἀργοῦς τὸ μεταξὺ τῆς τε πρύμνης καὶ τοῦ ἱστοῦ· εἶτα μετὰ τὸν ἀφανῆ πόλον τὴν οὐρὰν τοῦ Νοτίου Ἰχθύος, καὶ τὸ μέσον τοῦ Αἰγόκερω, καὶ τὸ μέσον τοῦ Ὀϊστοῦ· τοῦ δὲ Ὄρνιθος διὰ τοῦ αὐχένος καὶ τῆς δεξιᾶς πτέρυγος καὶ διὰ τῆς ἀριστερᾶς χειρὸς τοῦ Κηφέως γράφεσθαι αὐτόν, καὶ διὰ τῆς καμπῆς τοῦ Ὄφεως, καὶ παρὰ τὴν οὐρὰν τῆς Μικρᾶς Ἄρκτου. Περὶ μὲν οὖν τῆς Ἄρκτου ὁλοσχερῶς ἀγνοεῖ· οἱ γὰρ ἡγούμενοι αὐτῆς, ὁ ἐν τῇ κεφαλῇ καὶ ὁ ἐν τοῖς ἐμπροσθίοις ποσίν, ἀμφότεροι ἐν τῷ τοῦ Λέοντος δωδεκατημορίῳ κεῖνται. πῶς οὖν δυνατὸν τὸ μέσον τῆς Ἄρκτου ἐν τῇ ἀρχῇ τοῦ Καρκίνου κεῖσθαι; τῆς δὲ κεφαλῆς τοῦ Ὕδρου οἱ ἡγούμενοι ἐπέχουσι Καρκίνου πλεῖον ἢ μοίρας ι. δῆλον οὖν ὅτι πολλῷ πλεῖον ὑπολείπεται τοῦ εἰρημένου κύκλου ὁ αὐχὴν τοῦ Ὕδρου. περὶ δὲ τῆς Ἀργοῦς οὐχ ὑγιῶς εἴρηται. τῶν δ’ ἐν τῇ οὐρᾷ τοῦ Νοτίου Ἰχθύος ὁ μάλιστα ἡγούμενος ἐπέχει τοῦ Αἰγόκερω πλεῖον ἢ μοίρας κγ· τοσοῦτον ἄρα ὑπολείπεται τοῦ προειρημένου κύκλου καὶ οὐκ ἐπ’ αὐτοῦ φέρεται. ὁ δὲ Ὀϊστὸς ὅλος ὑπολείπεται τοῦ προειρημένου κύκλου καὶ οὐ διὰ μέσου τέμνεται ὑπ’ αὐτοῦ· ὁ γὰρ ἡγούμενος ἐν αὐτῷ ἀστὴρ ἐπέχει τοῦ Αἰγόκερω μοῖραν α· οὐκ ἄρα δυνατὸν διχοτομεῖσθαι αὐτὸν ὑπὸ τοῦ προειρημένου κύκλου. ὁμοίως δὲ καὶ ὁ Ὄρνις ὅλος πρὸς ἀνατολὰς κεῖται τοῦ εἰρημένου κύκλου· ὁ γὰρ ἡγούμενος ἐν αὐτῷ καὶ ἐπ’ ἄκρου τοῦ ῥύγχους ἐπέχει [τοῦ Αἰγόκερω] μοίρας α 2· τῶν δὲ ἐν ἄκρᾳ τῇ δεξιᾷ πτέρυγι ὁ μάλιστα πρὸς δύσιν κείμενος ἐπέχει τοῦ Αἰγόκερω πλεῖον ἢ μοίρας 2 2· οὐκ ἄρα δυνατὸν οὔτε τὸν αὐχένα τοῦ Ὄρνιθος οὔτε τὴν δεξιὰν πτέρυγα αὐτοῦ ἐπὶ τοῦ εἰρημένου κύκλου κεῖσθαι. τοῦ γε μὴν Κηφέως ἡ ἀριστερὰ χεὶρ πολὺ ὅλως παραλλάσσει τὸν εἰρημένον κύκλον πρὸς ἀνατολάς· καὶ γὰρ οἱ ἐν τῇ κεφαλῇ αὐτοῦ οἱ ἡγούμενοι μάλιστα τοῦ Ὑδροχόου ἐπέχουσι πλεῖον ἢ μοίρας ι, ὁ δὲ ἐν τῇ ἀριστερᾷ χειρὶ λαμπρὸς ἀστήρ, ὃν ἐν τῷ ὤμῳ τινὲς τιθέασι, τοῦ Ὑδροχόου ἐπέχει μοίρας κε· παρὰ μικρὸν οὖν δύο ζῴδια παραλλάσσει. περὶ μέντοι τῆς καμπῆς τοῦ Ὄφεως καὶ τῆς οὐρᾶς τῆς Μικρᾶς Ἄρκτου ὀρθῶς ἀπεφήνατο. Ἐν δὲ τῷ ἑτέρῳ κολούρῳ φησὶ κεῖσθαι πρῶτον μὲν τὴν ἀριστερὰν χεῖρα τοῦ Ἀρκτοφύλακος καὶ τὰ μέσα αὐτοῦ κατὰ μῆκος· εἶτα τὰ μέσα τῶν Χηλῶν κατὰ πλάτος καὶ τοῦ Κενταύρου τὴν δεξιὰν χεῖρα καὶ τὰ ἐμπρόσθια γόνατα· μετὰ δὲ τὸν ἀφανῆ πόλον [τὴν] καμπήν τε τοῦ Ποταμοῦ καὶ [τοῦ] Κήτους τὴν κεφαλὴν καὶ τοῦ Κριοῦ τὰ νῶτα κατὰ πλάτος καὶ τοῦ Περσέως τὴν κεφαλὴν καὶ τὴν δεξιὰν χεῖρα. Ἡ μὲν οὖν ἀριστερὰ χεὶρ τοῦ Ἀρκτοφύλακος ὑπο-λείπεται τοῦ εἰρημένου κύκλου ὡς ἥμισυ μέρος ζῳδίου καὶ οὐκ ἐπ’ αὐτοῦ φέρεται τοῦ διὰ τῶν ἰσημερινῶν σημείων κύκλου, ὡς Εὔδοξός φησιν· ὁ γὰρ ἡγούμενος τῶν ἐν αὐτῇ ἐπέχει Χηλῶν πλεῖον ἢ μοίρας ιγ. ἀγνοεῖ δὲ καὶ μέσον αὐτοῦ τὸ σῶμα κατὰ μῆκος ὑπὸ τοῦ εἰρημένου κύκλου τέμνεσθαι λέγων· ὁ μὲν γὰρ ἐπὶ τῆς κεφαλῆς ἀστὴρ ἐπέχει Χηλῶν περὶ μοίρας ι καὶ δίμοιρον, ὁ δὲ ἐν τῷ δεξιῷ ποδὶ ἐπέχει Χηλῶν περὶ μοίρας κδ 2 δ, ὁ δὲ ἐν τῇ ζώνῃ λαμπρὸς ἐπέχει Χηλῶν περὶ μοίρας ιδ καὶ γ. ὁ δὲ ἐν τῇ δεξιᾷ χειρὶ τοῦ Κενταύρου ὑπολείπεται τοῦ εἰρημένου κύκλου περὶ τέταρτον μέρος ζῳδίου· ἐπέχει γὰρ Χηλῶν μοίρας η. ἡ δὲ κεφαλὴ τοῦ Κήτους ὑπολείπεται μὲν τοῦ προειρημένου κύκλου, οὐ πολὺ δέ· ὁ γὰρ Σύν-δεσμος τῶν Ἰχθύων, ὃς κεῖται κατὰ τὴν κεφαλὴν τοῦ Κήτους ἐπὶ τῆς λοφίας αὐτοῦ, ἐπέχει Κριοῦ μοίρας γ δ. καὶ μὴν οὐδὲ τοῦ Κριοῦ τὰ νῶτα ἐπὶ τοῦ εἰρημένου κύκλου κεῖται, ἀλλὰ ὑπολείπεται πλεῖον ἢ τρίτον μέρος ζῳδίου· ὁ γὰρ ἐν μέσῳ τῷ νώτῳ αὐτοῦ κείμενος ἀστὴρ ἐπέχει Κριοῦ μοίρας ια 2. ὁμοίως δὲ καὶ τοῦ Περσέως ἥ τε δεξιὰ χεὶρ καὶ ἡ κεφαλὴ ὑπολεί-πονται τοῦ εἰρημένου κύκλου περὶ τρίτον μέρος ζῳδίου.HIPPARCHI AD PHENOMENA LIB. I.
νὰς καὶ χθαμαλὰς, τὰς κάτω, ὅταν ἐν Αἰγόκερῳ· αὐτὰ δι᾿ ἑκατέρων ἀλλήλοις ἔχουσι, τάς τε τοῦ ἐνιαυτὰς δὲ μέσας καὶ ἴσας ἀμφοῖν, ὅταν η Κριῷ 60 ἢ Ζυγῷ.
Περί ζωνών.
Γ. Ζῶναι δέ εἰσιν ἐν οὐρανῷ καὶ ἐπὶ γῆς πέντε.
ῶν δύο μόναι οἰκοῦνται, μία μὲν ἡ μεταξὺ τοῦ ἀρχτικοῦ καὶ θερινοῦ τροπικοῦ· ἑτέρα δὲ ἡ μεταξύ χειμε
ρινοῦ τροπικοῦ μέχρις ανταρκτικοῦ. Αἱ δὲ λοιπαὶ
ἀοίκητοι· δύο μὲν διὰ ψυχρότητα, αἱ ὑπὸ ἀρκτικὸν
καὶ ἀνταρκτικόν· μία δὲ διὰ θερμότητα, ἡ ὑπὸ τὸν
Ισημερινόν, καλεῖται διακεκαυμένη. Οἰκοῦμεν δὲ
ἡμεῖς τὴν παρὰ θερινούς τροπικούς· τεκμαιρόμενοι,
ὅτι ἡμεῖς, ταύτην ἔχοντες τὴν οἰκουμένην, δεξιᾷ κ
μὲν ἔχομεν τὴν διὰ ψυχρότητα ἀοίκητον κατὰ βοῤῥᾶν
ζώνην, ἐν ἀριστερᾷ δὲ τὴν διακεκαυμένην. Εἰ γὰρ
τὴν ὑπὸ χειμερινούς τροπικούς οἰκοῦμεν “, δεξιᾷ
μὲν ἦν ἂν ἡμῖν ἡ διακεκαυμένη, ἀριστερᾷ δὲ ἡ πρὸς
τὸν νότον κατεψυγμένη. Τινὲς δὲ, ὧν ἐστι Παναίτιος
ὁ Στωϊκὸς, καὶ Εὔδωρος ὁ ᾿Ακαδημαϊκὸς, οἰκεῖσθαί
φασι τὴν διακεκαυμένην, τῆς κράσεως τοῦ ἀέρος
γινομένης ἔκ τε τοῦ σφοδροτέρους εἶναι ἐκεῖσε τους
ἐτησίας, καὶ ἐκ τοῦ τὴν ἀναπνοὴν τοῖς ἐκεῖ μεγάλης
θαλάσσης μιγνύναι τὴν ἀναθυμίασιν τῆς ψυχρότητος
πρὸς τὴν τῆς θερμότητος κράσιν. Καλοῦνται δὲ οἱ
ταύτας οἰκοῦντες τὰς ζώνας περίοικοι, ἄντοικοι, ἀντί
χθονες, ἀντίποδες· περίοικοι μέν οἱ τὴν αὐτὴν οἰκοῦντες
ζώνην, διὰ τὸ περὶ τὸν αὐτὸν οἰκεῖν τόπον· ἄντοικοι
δὲ ἀλλήλοις οἱ τὴν ὑπ' Αιγόκερω ζώνην τοῖς τὴν ὑπὸ
τὸν Καρκίνον οἰκοῦσιν· ἀντίχθονες δὲ, οἱ ἐν τῷ θερινῷ
ἢ χειμερινῷ τροπικῷ οἰκοῦσιν. ῎Ανω δὲ οἱ αὐτοὶ καὶ
ἀντίχθονες λέγονται· ἀντίχθονες μὲν, διὰ τὸ ἄνω
εἶναι καὶ κάτω· ἀντίποδες δὲ διὰ τὸ κατὰ κάθετον ἀλλήλων στῆναι. Συντόμως δὲ εἰπεῖν, οι περίοικοι τὰ
10 γ. ᾗ ἐν Κριῷ. οι Leg. ἐν δεξ. «γ. ᾠκοῦμεν, ἐν.
cor. μετὰ ῥύμης.
τοῦ ὥρας, καὶ τὰς νύκτας, καὶ τὰς ἡμέρας τὰς αὐτάς.
Οἱ ἄντοικοι τὸ μὲν τῶν ἡμερῶν ἔχουσιν ὡσαύτως·
τὸ δὲ τῶν καιρῶν οὐκ ἔχουσιν. Οἱ ἀντίχθονες τὸ μὲν
τῶν καιρῶν ἔχουσι, τὸ δὲ τῶν ἡμερῶν οὔ. Οἱ ἀντίποδες οὔτε ἐ τῶν ἡμερῶν, οὔτε τὸ τῶν ὡρῶν. Πλην
καὶ ταύτῃ οἱ ἀντίχθονες ἀλλήλων διαφέρουσιν, ὅσῳ
τῶν ἄνω ἀγόντων μακρὰς ἡμέρας, οἱ κάτω κολοβω
τέρας ἔχουσι τὰς ἑαυτῶν ἡμέρας. Τὸ δὲ αἴτιον ἡ τῶν
κύκλων ἀνισότης. Στρέφεται δὲ τὸ πᾶν αὐτὸ περὶ αὐτὸ
όσημέραι, καὶ ὧραι· καθὰ καὶ ὁ ᾿Ασκρατός φησι·
Η
Σφαίρας κυκλοτερεῖ μανίᾳ “περιηγέτ χαίρων
σφαίραν μὲν καλέσας τὴν σφαίραν, ὡς καὶ Όμηρος
ἐσπέριον τὴν ἑσπέραν· καὶ κυκλοτερῆ δὲ διὰ τὸ
σφαιροειδές· μανίαν δὲ περιηγέα τῆς στροφῆς τὴν
μονήν. Φέρεται δὲ ὁ οὐρανὸς ἀπὸ τῶν ἀνατολικῶν ἐπὶ
τὰς δυσμάς· ὁ δὲ ἥλιος καὶ οἱ λοιποὶ πλάνητες τὴν ἐναν
τίαν, τουτέστιν ἀπὸ τῶν δυσμῶν ἐπὶ τὰς ἀνατολάς· ὡς
εἶναι διπλῆν κίνησιν αὐτῷ γε 48, τὴν μὲν ἐρχομένων,
τὴν δὲ φερομένων καθὰ ἐπὶ τοῦ τροχοῦ, καὶ μύρμηκος,
καὶ τῆς νηὸς, καὶ τοῦ ἐν αὐτῇ πρὸς τὴν ἐναντίαν αὐτῆς
φορὰν ἔχοντος παράδειγμα. Πεποίηκε δὲ τοῦτο ὁ δη
μιουργός, ἵνα μὴ μεταρυμῆσαι " φερόμενον τὸ πᾶν
ἑτεροκλινησίαν τὴν κίνησιν ἔχον σφοδράν· ἀνθελκόμενον δὲ, καὶ τῆς ἐντόνου φορᾶς μειούμενον τῇ τῶν
πλανητῶν πρὸς τοὐναντίον δλκῇ, εὐσταθεστέραν τῆς
κινήσεως τὴν ὁρμὴν λαμβάνοι. ὡς δὲ οἱ μῦθοι παίζουσιν, ἀπεστράφη ταῦτα τὰ ἄστρα τὰ θυέστεια
δεῖπνα, καὶ ἔμεινε τῇ φορᾷ πλανώμενα. Δεῖ δὲ τὸν
τὴν σφαίραν ἐξηγούμενον ἀπ' ἀνατολῶν ἐπὶ δυσμάς
αὐτὴν κινεῖν, ἀνατολὰς λαμβάνοντα τὴν κατὰ πρόςωπον αὐτοῦ τοῦ κινοῦντος φοράν.
+6
63 γ. τὸ τῶν. Ως Γ. μονίμ. 40 γ. αὐτῶν γε. το γ.
97 ΙΠΠΑΡΧΟΥ ΒΙΘΥΝΟΥ
ΤΩΝ ΑΡΑΤΟΥ ΚΑΙ ΕΥΔΟΞΟΥ ΦΑΙΝΟΜΕΝΩΝ ΕΞΗΓΗΣΕΩΝ
ΒΙΒΛΙΑ ΤΡΙΑ.
ΒΙΒΛΙΟΝ ΠΡΩΤΟΝ.
HIPPARCHI BITHYNI
AD ARATI ET EUDOXI PHENOMENA ENARRATIONUM
LIBRI TRES,
DIONYSIO PETAVIO INTERPRETE.
LIBER PRIMUS.
Δ'. Ιππαρχος Αἰσχρίωνι χαίρειν 4. Ηδέως ἐπέγνων διὰ τῆς ἐπιστολῆς τὸ ἐπίμονόν σου τῆς πρὸς φι-
***Abest hæc salutatio a Regio cod.
Propositum hoc in opere est Hipparcho τῶν
ἐπλανῶν doctrinam ab erroribus repurgare, qui ex
PATROL. GR. ΧΙΧ.
1. Hipparchus Æscbrioni salutem. Magnam cepi
voluptatem ex litteris tuis, cum ex iis intellexi stuEudoxi et Arati libris et auctoritate in illam irre
pserant, quorum ille princeps ad hanc diem astro
dio te erga disciplinas ac voluntate esse constanti.
Etenim quæ de naturalibus rebus, deque iis quæ
ab Arato scripta sunt in coortibus, a me sciscitaris, propensum in bonas artes animum tuum siguifcant; atque hoc tanto majoris a me fit, quanto
ex clarissimorum fratrum nostrorum obitu, frequentioribus vitæ hujus negotiis implicatus teneris.
Ac de cæteris quidem quid sentiam postea declarabo nunc de iis quæ in Phænomenis prodita suunt
ab Arato, institui ad te scribere, ut universe quid
recte aut secus in illis scriptum sit aperiam: ex
quibus cum perspicua tibi erunt omnia, tum ea
maxime, quæ in tua percontatione posuisti.
Atque Arati quidem Phænomena cum alii complures interpretati sunt: tum ille ipse, qui ætate
nostra vixit, mathematicus oinnium videtur accuratissime diligentissimeque scripsisse. Verum carminum istius poetæ sententias explicare, res est non
magna, meo quidem judicio, cura et attentione digna. Est enim simplex et concisus hic poeta: tum
vel mediocri rerum intelligentia præditis cognitu
facilis quæ autem coelestibus de rebus ab illo
scripta sunt, animo capere, ac quid apparentium
rerum experimentis consentanee, quid contrarie
dictum sit, agnoscere; lioc et longe omnium utilissimum, et imprimis mathematica scientia dignum
videtur. Quamobrem cum in plerisque, et præcipuis Aratumn cernerem ab apparentibus cujusmodi
reipsa contingunt aberrare: et in iisdem pene omnibus erroribus non solumn reliquos, sed etiam Attalum ipsum esse versatum, visum mihi est, ut et
studio erga litteras tuo, et communi utilitati consulerem, ea mandare huic libro, in quibus erratum
ab illis esse perspexi. Quod 98 non eo suscipio, ut
ex aliorum reprehensione inanis cujusdam opinionis
fructum colligam; id enim vanum, et illiberale esse
judico; imo vero iis omnibus e contrario gratias
habendas censeo, qui communis utilitatis gratia
privatim elaborare voluerunt; sed ut neque tu, neque studiosi cæteri in coelestium contemplatione
rerum a veritate longius abhorreatis; quod merito
plerisque accidit. Nam poeticus lepor iis, quæ dicnntur, nescio quam fidem et auctoritatem conciliat; ac propemodum omnes, qui poetam hunc commentariis suis illustrarunt, iis quæ ab eo sunt
nomiæ totam eam partem duobus libris comprehenderat. Aratus vero poetico lepore conditam cum
iisdem vitiis periculosius etiam ad posteros transmiserat. Accessit et tertius Aratei poematis interpres, qui Hipparchi, ut opinor, seculo, paulo ante
ipsum, commentarios ad illum auctorem scripserat, Attalus grammaticus. Contra hos tres opus
istud elucubravit Hipparchus, ac totum distribuit
in libros tres. Primus initio testimoniis aliquot
ostendit, Aratum ab Eudoxomutuo omnia sumpsisse;
sic ut in multis tantummodo paraphrasten egerit.
Post amborum errata notat in stellis per sese, et
earum situ, vel descriptione, nec non Attali, qui
utriusque vestigia persecutus est, maxime autem
in delineandis parallelis, aliisque circulis aberrasse
convincit omnes.
Secundus liber bifariam sectus est. Prima pars
trium illorum peccata castigat in astrorum quos coorius, et cooccasus appellare licet; posterior de iisdem agit ex
rei veritate, et opinione sua constitutis in borealibus asteris.nis.
Tertius australium asterismorum ortus et occasus explicat; deinde duodecim imaginum ortus itidem et occasus; postremo de intervallis asterismorum disserit, quibus horarum quatuor et viginti
spatia complentur.
HIPPARCHI AD PHENOMENA LIB. I.
dicta consentiunt. Eudoxus autem ad eamdem, in
quam Aratus incubuit, apparentium tractationem
multo majorem usum ac peritiam contulit. Habet
igitur ex tot tantorumque mathematicorum sufragio veritatis opinionem opus illud poeticum. Sei
non est fortasse, quod Aratum accusemus, si quid
ei erroris oblatum sit; quippe qui Eudoxi com
mentarium secutus, non observatione propria frecastigatione digni sunt, qui mathematico dignam de
aberrant.
tus, phænomena conscripsit. Sed illi potius
iis judicandi peritiam professi, in iisdem tamen
Ego vero præter Eudoxi et Arati et ejus qui amborum apparentiis astipulator venit, in phænomenis errata, fixarum quoque stellarum omnium veros cum duodecim stellatis signis ortus occasusque
perscripsi tibi; ut, accurate perceptis singulis, caterorum in istis decreta cujusmodi sint probare
possis. Neque vero tantum illos stellarum cum si
gnis ortus occasusque persequar: sed etiam quæ
singulorum asterismorum stellæ primæ, quæ novissimæ oriantur, aut occidant, quæve aliarum culmen
teneant; tum unaquæque stellarum inerrantium
quot æquinoctialibus horis cum duodecim ipsis signis ortum occasumque faciat. Postremo et illud
exponam, quibusnam stellis singula viginti quatuor
horaria spalia terminentur. Nam horum quolibet
ad multas et præcipuas partes mathematicarum artium opportunitatem afferre summam, facile tibi
perspectum esse confido.
mentarium esse secutum, cum ex pluribus constare potest, si quis cum illius opere poetico per
capita singula, verba Eudoxi conferre voluerit
tum hoc loco commemorare breviter, baud inutile
videtur; quod ea res a nonnullis vocetur in dubium.
Duo sunt de phænomenis libri, qui Eudoxo tribuuntur; pene in omnibus consentientes invicem,
præter paucissima quædam. Horum alter inscriptus
est Speculum, alter, Phanomena. Ad hunc poste
riorem opus suum Aratus exegit. In hoc vero de
Dracone ita scribit Eudoxus: Inter Ursas vero
Serpentis est cauda: quæ illam exiguam stellam
supra caput attollit majoris Ursæ; flexum autem
ad minoris Ursæ caput habet; et sub pedes porrigitur, ibi alterum faciens flexum; ac rursus erigens
sese, in anteriora caput extendit.» Aratus porro
velut ista describens, sic loquitur
Aratum igitur Eudoxi de phænomenis
Sed hic alteram quidem extrema emetitur cauda
Alteram vero spira circumscribit. Ei quidem summa
Cauda ad caput Helices quiescit Ursæ.
In spira vero Cynosura caput habet. Hæc autem circa
[ipsum
Gyratur caput, eique ad pedem pervenit usque.
Rursus vero retrocedens recurrit.
Reg.
De Boole scribit Eudoxus: e Post majorem Ursam
est Arctophylax: Aratus
At post Helicen circumfertur auriganti similis
Arclophylax;
rursus Eudoxus idem:. Sub pedibus, inquit, est
Virgo.» Aratus
Verum ambobus sub pedibus observato Bootæ
Virginem.
De eo, qui Ingeniculus dicitur, Eudoxus: e Ad
caput Serpentis, inquit, est Ingeniculus supra caput
habens dextrum peden.» Al Aratus
Medium vero supra capul
Dextri pedis extremum habet tortuosi Draconis.
99 Ex quo maxime quod volumus efficitur. Nam
uterque in eo lapsus est. Siquidem Ingeniculus >
ginistrum pedem, non dextrum habet supra Draco
∙nis caput. Coronam ait Eudoxus sub dorso ‹ Ingeniculi a sitam esse. Sic Aratus
Dorso quidem Corona vicina est. Caput vero summum
Observa juxta caput Serpentarii;
de quibus et Eudoxus ait: Prope hujus caput est
Ophiuchi caput.
De situ majoris Ursæ Eudoxus ita scribit: «Porro
sub Ursæ majoris capite positi sunt Gemini; sub
pedibus vero posterioribus, Leo; ante pedes arteriores Ursæ stella est; splendidior tamen alia sub
posterioribus genibus. Item alia sub posterioribus
pedibus.» Aratus quoque
Capiti vero ipsius Gemini, mediæ vero Cancer subest.
At petlibus sub ambobus Leo clare fulget;
de stellis autem, quas diximus
Talis ei ante pedes fertur claraque magnaque;
Una sub humeris: una item a lumbo descendentibus.
Alia posterioribus sub genibus.
De Auriga scribit Eudoxus: Ex adverso capitis
majoris Ursæ Heniochi sunt humeri: qui quidem
oblique situs est, dextrum pedem porrigens supra
pedes Geminorum, communem ei, quæ est in extremo sinistro cornu Tauri.» Aratus quoque
Helices vero ei summum caput
Ex adverso volvitur;
Vulg.
Ingeniculi dextrum
pedem insidere Dracon, non sinistrum, fuit Arati
mens; ut eum, preter Hipparchum, interpretati
sunt Germanici scholiastes, et Festus Avienus;
quorum hic eleganter
‚ dextræque dehinc impressio plantæ
Tempora deculcat maculosi prona Draconis;
Germanici vero scholiastes: Dextro pede contra
Draconem porrecto pingitur; quod in versibus obscure sic expressum fuerat
Dextro namque genu nizus, diversaque tendens
Brachia
imo veram ad Otv accommodari poterat, ut dextro
nixus genu, sinistrum ejus ad caput Draconis porrigeret. Arati scholiastes Græcus hoc errore animadverso perperam excusare conatus est poetam.
Nam retulit non ad sed ad Draconem, qui dexterior, id est borealior appelletur;
quoniam si ad occidentem vertamus aspectum, polus arcticus ad dextram nobis erit. Sed nuga sunt.
Vera quippe sententia claret ex Eudoxo, quam Hyginus ab Hipparcho monitus emendavit lib. u, cap.
De Engonasin. Tametsi non tam error quam
fuit hoc Eudoxi, uti num. 7 doret Hipparchus.
p
HIPPARCHI AD PHÆNOMENA LIB. I.
item
Sinistri autem cornu summitatem,
Et pedem dextrum adjacentem Aurigæ
Unica stella occupat.
De Cepheo ait Eudoxus: «Sub cauda minoris Ursæ
pedes sunt Cephei, ad extremam caudam triangulum æquilaterum facientes; medium ipsius ad fexum est Serpentis, qui per Ursas transit.» Aratus
vero
Tanta ei mensura ab extrema tenditur cauda
In pedes ambos, quanta a pede in pedem tendit.
Cæterum a cingulo respicere poteris,
Primum petens flexum magni Draconis.
Uterque majori ex parte fallitur. Nam intervallum
inter pedes Cephei minus est alterutro ad caudam
intervallo.
Kursus de Cassiepea sic Eudoxus: Ante Cepheum sita est Cassiepea; ante hanc Andromeda
cujus sinister lumerus supra borealer Piscem posilus est; cingulum supra Arietem: nisi quod triangulum interjacet; stella autem, quam habet in capite, communis ei est cum ea quæ est in vende
Equi. › At Aratus
Huic autem infelix advolvitur, non admodum multum
Nocte lucens plenilunari Cassiepen;
et paulo post
Ibi namque et illud volvitur triste simulacrum
Andromeda, sub matre constellatum;
item
. communis autem fulget stela,
Hujus quidem in umbilico, illius vero in extremo capite;
ac rursus de Ariete
Verumtamen per cingulum deprehendere poteris
Andromedæ; haud longe enim sub ivsum situs est;
100 item
Porro Andromeda humerus sinister Piscis esto
Index borealioris; admodum namque ei vicinus est.
De Persen vero ita quidem Eudoxus: «Secundum pedes Andromeda Persei sunt humeri, qui
dextram ad Cassiepeam porrigit; sinistrum vero
genu ad Vergilias. Aratus autem de Andromeda
Ambo vero pedes in sponso volvuntur *3*
Perseo: qui quidem ei semper in humeris ferunturâ
rursus
Atque ei dextera quidem ad lecticam protensa est
Soceri sella;
ac paucis interjectis
At ei prope sinistrum genu acervatim omnes
Pleiades feruntur; nec valde magnus omnes
[locus continet.
De Avi sic Eudoxus: • Ad dextram Cephei sita
Valgo ut et in Regio. * Addendum videtur al. indicare poterupt..
est Avis ala dextra: ad sinistram alam pedes Equi
sunt. › Aratus quoque de Avi sic cecinit
Ad dextram manum
Cephei, penna dextras extremitates porrigens
Sinistræ vero alæ ungula aci̇linata est Equi.
Sed cum et alia non pauca sint, quæ ab Arato
velut exscripta videntur, nobis, ne sinus longiores,
hæc pauca sufficient.
III. Præterea vel astrorum ipsa distributio satis id
quod volumus ostendit. Nam Eudoxus, quemadmodum et Aratus, primum illa, quæ zodiaco sunt ad
septentriones posita, memoravit; quibus ad austrum
sita subjecit. Sic ortus occasusque cæterorum
asterismorum cum duodecim imaginibus zodiaci,
eodem, quo Eudoxus, modo percensuit Aratus. De
stellis autem quæ in æstivo et hiberno tropico, nec
non quæ in æquinoctiali feruntur, Eudoxus quidem
ita scribit: c In eo vero Cancri media sunt, et quæ
medium Leonem secundum longitudinem. permeant.
Paulo vero supra Virginem et cervix adhærentis
Serpentis ac dextra manus Ingeniculi, et caput
Ophiuchi, cervix Cygni, et ala sinistra; Equi pedes
tum dextra manus Andromedæ, et quod inter pedes
est Persei; humerus ejus sinister; crus sinistrum
item Aurigæ genua, et capita Geminorum. Deinde
concurrit cum medio Cancri.» Aratus autem ab
extremis initio ducto, ita loquitur
In eo autem ambo capita Geminorum feruntur.
In eo etiam genua sita sunt aplati Auriga.
Lava item tibia, et sinister humerus in eo
Persei: Andromeda autem mediam, supra cubuum,
Dexteram continet; ei quidem vola superne posita est
Propius aquilonem; ad austrum vero inclinatus est
cubitus.
Ungulæ vero equine, et collum Cygninum,
Summo cum capite clariqué Anguiſeri humeri;
et cætera. De hiberno quoque tropico sic Eudoxus
Est autem in ipso medium Capricorni, et Aquarii
pedes, ac Celi cauda; lexus Amnis; Lepus, Canis
pedes, et cauda; puppis Argus, et malus; Centauri
tergum, atque pectus; Fera; Scorpii aculeus. Deinde
per Sagittarium cum Capricorni medio committitur.
Al Aratus
Alius autem in opposito austro medium Capricornum
Secat, et pedes Aquarii, et Celi caudam.
Inest quoque ei Lepus; cæterum Canis non valde ma
[gnam partem
Aufert; sed quantum occupat pedibus. Inest item ei
[Argo,
[aculeus
Et magnum Centauri interscapilium; inest etiam
Scorpii, et arcus lucidi Sagittarii.
Eodem modo et illa imitando transtulit Aralus,
quæ sunt in æquinoctiali sita circulo.
Præter hæc vero, mundi situm eumdem cum Eudoxo constituit Aratus. Nam Eudoxus in eo libro,
in Reg.
HIPPARCHI AD PHÆNOMENA LIB. I.
quem inscripsit, tropicum ita secari
docet, ut ea sit ratio segmentorum inter se, quæ
est 5 ad 3.
101 IV. Aratum igitur Euaoxo in omnibus assen
tientem Phænomena sua conscripsisse, satis me
arbitror hactenus ostendisse. Nunc ea denionstrabimus, in quibus tam aberrarunt iidem ambo,
quam qui illis subscripserunt e quibus est Attalus. Quibus ea deinceps adjiciemus, quæ privatim
ab unoquoque peccata sunt. Sed illud autea cogitandum est: Attalum omnibus fere, quæ ab Arato
cœlestibus de rebus prodita sunt, assentiri, tanquam recte et congruenter iis, quæ apparent,
explicata fuerint; si unum vel alterum excipias,
de quibus postea dicetur. Sic igitur in procmio
loquitur Attalus: e Propterea nos Arati librum
ad te misimus emendatum a nobis, una cum illius
interpretatione, adeo ut et apparentiis consentanea et cum poetæ narratione congruentia singula faceremus. Idem deinceps ad eum modum
scribit: Quærent aliqui fortasse qua ratione
freti dixerimus, consentanee poetæ proposito libri
nos illius emendationem instituisse. Hujus vero
causam nos præcipuam adducimus, poetæ consensionem. • Cum hæc Attali sententia sit, quæcunque ab Arato, vel Eudoxo communiter dicta
minime cum apparentiis convenire demonstrabimus, eadem ab Attalo quoque putandum scripta
esse menduse.
V. Primum igitur Aratus in mundi situ aberrasse
videtur: qui ejusmodi illum esse putat in Græcia,
ut maxima dies eam ad minimam rationem habeat,
quam quinque habent ad tria. Nam de æstivo tropico sic loquitur
Hoc sane, quantus quantus est, in octo partes diviso,
Quinque quidem volvuntur supra terram;
Tres autem infra.
Est autem apud omnes in confesso, in Græciæ
tractu gnomonem hanc ad æquinoctialem umbram
proportionem habere, quæ est quatuor ad tria.
Quare ibidem maxima dies horarum est æquinoctialium 44 et 36' circiter. Poli autem altitudo
partium est fere 37. At ubi maximæ diei ratio ad
brevissimam ejusmodi est, qualis est ad 3, ibi et
dies maxima horarum est 15, et polus gradibus
44 circiter attollitur. Apparet ergo fieri non posse,
ut in Græcia ratio illa sit maximæ diei ad minimam, sed potius id in Hellesponti tractu contingere. Quanquam non ex suopte judicio iis de
rebus pronuntians ista scripsit Aratus; sed in illis
etiam imitatus Eudoxum. Quod si judicium ipse
suum interposuerit, tamen cum id non expresserit, quibusnam regionibus talem cœli positum
attribuerit, hac ratione culpam a se deprecari
videtur. Attalus vero citra controversiam castigatione dignus est, qui diserte scribit in Græcia
ejusmodi esse maximæ diei rationem ad miniman,
quam habent 5 ad 3. Postquam enim Arati carmina de æstivo tropico adduxit in medium, statim
ista subjecit: In hoc vero perspicue declarat se
totum id operis in Græciæ regionibus elucubrasse.
Nam apud illos ea ratio est longissimæ diei ad
brevissimam noctem, quæ est 5 ad 3. ›
in illud auget admirationem, quod Eudoxum
alio in libro longe aliter scripsisse non animadverlerit, asserentem segmentum illud trepici, quod
supra terram est, ad alterum, quod sub terra
conditur, eam rationem habere quæ est 12 adl 7.
Cui consentanea Philippus, et complures alii scripserunt, et mihilominus coortus, et cooccasus
siderum ita perscripserunt, tanquam ipsos in Græciæ provinciis observassent. Ita in loci hujus
inclinatione fugit illos ratio. Nos autem hoc illorum
errore prætermisso, totam eorum lucubrationem
adl Graecia horizonten exegimus. Non enim veritatis amantem, sed inaniter curiosum decet in
falsa illorum hypothesi convincenda, et iis ipsis
reprehendendis totum immorari, sed si ad observationes factas in Græcia accommodari queant...
Adhibeatur igitur ad eam considerationem horizon
Athenarum; ubi maxima dies est horarum 14, 36';
altitudo vero poli graduum 37.
Ac de boreali polo falsus est Eudoxus, dum sic
scribit: «Est vero stella quædam in eodem semper consistens loco quæ quidem polus est mundi.»
Nam in polo ipso stella nulla sita est: sed vacuus
est locus, cui stellæ tres adjacent: quibuscum
punctum ipsum poli quadrangulam circiter Aguram
officit: ut et Pytheas Massiliensis ait.
102 VI. Secundum hæc par omnium error in
Draconis constituendo situ: cujus flexum existi̟
mant circa minoris Ursa caput fieri, Eleni
lucidissima antecedentesque stellarum, quæ sunt
in illius laterculo, quarum alterca borealior
secundum illos supra caput ipsius est; altera
australior in anterioribus pedibus; parallelæ sunt
circiter caute Draconis. Falso igitur hac scripta
sunt
In spira autem Cynosura caput habet. Hæc vero
Volvitur caput.
[circa ipsum
Quibus similia scripsit Eudoxus. Sed peculiaris
Arati de Dracone est inscitiæ lapsus: primum
quod ab utraque spiræ parte collocavit Ursas.
Sunt enim utrinque, non spira interjecta, sed
Cauda. Nam cum obversa sint, ac velut parallelæ,
Draconis cauda ambas inter in longum porrigitur;
at spira minorem Ursam amplexatur: a majore
sejungitur. Ob eamdem quoque causam etiam istud,
Circumque fractus, perperam dicitur. Tum id
enim verum esset, si ab utraque spiræ parte
Deest aliquid, putᾳ Cor.
HIPPARCHI AD PHÆNOMENA LIB. I.
ab Arato scribitur
carentur Ursa. Præterea de Dracone falso et illud
Obliquo vero est capite: inclinantı vero se prorsus
[simile est
Extremam ad Helices caudam; admodum vero
[in directo est
Et os et temporis dextra pars extremæ caudæ.
Non enim dextrum tempus, sed sinistrum majoris
Ursæ in directo est ad linguam Serpentis extremam.
Nam quod Attalus asserit, in contraria versum a
poeta fingi caput Draconis, nec ad mundi interiora
conversum, nullo modo probabile est. Etenim
sidera omnia ad aspectum nostrum conformata,
et ad nos conversa sunt; quæcunque illic figura
certa delineantur: quod Aratus ipse non uno loco
significat. Nam ubicunque dextram, aut sinistram
partem imaginis exprimit, cum eo ipso, quod
posuimus, consentit; præterquam quod commentitia et ad rem de industria conficta ista ratio videtur. Quin ad eumdem etiam errorem convincendum pertinet quod de sinistro pede Ingeniculì
scripsit: de quo in sequentibus agetur.
Jam quod ad situm capitis Draconis spectat,
Eudoxus et Aratus in eo constituendo belle cum
apparentiis congruunt solus dissentit Attalus.
Aratus enim Eudoxi vestigia secutus in apparente semper circulo cerni illud asseverat his
verbis
Illud ferme caput hac natat, ubi extrem
Miscentur occasusque et ortus invicem.
Attalus vero paulo ait australius id esse semper
apparente circulo: adeo ut modico tempore sub
horizonte delitescat. In quo falli Attalum hæc ratio
persuadet. Nam stella, quæ in extremo est ore
Draconis, abest a polo partibus 34, 36'; australis
autem ejusdem oculus partibus 35; australe tempus partibus 37. At circulus semper apparens
Athenis, et gnomon sesquitertius est æquinoctialis
umbræ, et a polo partibus abest 37. Constat igitur
semper in apparente cœli regione ferri Draconis
caput, ejusque sinistrum tempus duntaxat in illa
situm esse: neque, ut Attalo placet, australius
esse, ac brevi tempore occidere simul et oriri.
VII. Porro Eudoxus et Aratus de Ingeniculo non
ignorasse mihi, sed insuper habuisse videntur, cum
dicunt dextrum illius pedem in medio capite
Draconis esse positum. Attalus vero, prater mentem poetæ mihi videtur hemistichium hoc modo
transposuisse
Medium vero supra caput;
et caput Draconis extra [mundum verti fingere
ut dextra ipsa pars capitis ad pedem sita sit.
Quippe constellationes omnes in interiora mundi
Reg. Scr.
converse ponuntur ab omnibus, adeoque ab Arato, άστροcujus in libris omnibus ita legitur
!.. Medio vero supra caput
Dextri pedis extremum habet tortuosi Draconis.
Præterea cum Ingeniculi figuram, ac situm
explicare nobis Aratus cuperet, merito significare
debuit, uter pes ejus capiti Draconis incumberet.
Non enim alia de causa capitis Draconis mentionem injicit, nisi ut eo modo Ingeniculi 103 situm
assequi possimus, quod in aliis plerisque facere
solet; velut de Ingeniculo scribens, cæteras ejus
partes ita commemorat
Dorso quidem Corona propinquat: caput vero sumObserva juxta caput Anguiferi.
Item de Lyra
Ad genu illi lævum accedit.
Nec non de Perseo
Propa vero ipsi lævum genu admodum omnes
Pleiades feruntur.
Item
[mum
Atque huic dextra quidem supra lecticam extenditur
Soceralis sella.
Sic de Cygno
Ad dextram manum
Cepheam pennæ dextras extremitates porrigens.
Ita in aliis plerisque propinqua sidera describens, iudicat dextrane adjaceant, an sinistra.
Quod autem neglectu, non errore sit illud ab
Eudoxo et Arato de pede commissum, ex reliquis
apparet, quæ uterque de Ingeniculo prodidit. Nam
de Lyra haec Aratus
Collocavit autem (ait, ipsam) ante ignotum simula
[crum,
In cælum transferens: atque in cruribus volatile
Genu ei sinistro appropinquat.
Porro crus Lyræ vicinum in Draconis capite
positum est. Rursus de ortu Ingeniculi sic loquitur
Solum vero Chele agunt
Dextrum crus ad ipsum usque genu,
Semper geniculatim; semper ad Lyram accidentis.
Aliud est crus ad occasum, quod prius oritur,
neque id capiti Draconis incumbit. Perspicuum est
igitur illam ab eo sinistram intelligi. His consentanea de ortu Leonis cecinit
Cæterum hic geniculatim
Sedens cum jam alias partes; tum genu, et pedem
[sinistrum
Nondum fluctuante reducit Oceano.
Ex his omnibus apparet, sinistrum crus illum
dicere ad Draconis caput pertingere.
VIII. Post hoc Aratus privatim de Ophiucho scribens
Deest
HIPPARCHI AD PHÆNOMENA LIB. I.
talem ei situm tribuit, ut oculis Scorpii ac pectori
Videntur hac minus integra. Corrige, Stellas, quæ in
manibus sunt Serpentarii, haud adeo splendidiores
esse vult iis quæ sunt in humeris, ut putavit Atrectus insistat. Verum crure sinistro duntaxat insistit, eodemque mutilo; quod inter frontem Score
pii ac pectus incumbit. Dextrum porro crus contractum habet. Sed nec Eudoxus id esse rectum
aperte significat. Nam dextrum pedem ipsius supra
Scorpii corpus situm esse refert, quod et verum
est, non autem supra pectus.
Præterea videtur idem poeta in Ophiuchi stellarum magnitudine definienda errore lapsus. Cum
enim stellas, quæ in Anguiferi sunt humero, lucidas esse dixisset, adeo ut in plenilunio quoque
discerni queant, mox subjicit
Sed manus non multum æquales
Tenuis enim hinc et hinc exsistit splendor.
Sed quæ in Ophiuchi sunt manibus stellæ, communes sunt et Serpenti, quemadmodum et Aratus
ipse testatur
Ambæ autem Serpente fatigantur.
Verum quæ in Serpente sunt stellæ, quibus adhæret Ophiuchus, splendore non cedunt iis, quæ
sunt in humeris, verum haud multo sunt splendidiores. Ex quo dubitare possit aliquis quinam eas
Attalus admodum splendidas esse dixerit.
104 IX. Deinceps Aratus de Chelis
Sed ha luce indigentes (alias culpanda) nequaquam
[insignes.
Hic Attalus, non quod parvæ istæ sint in Chelis
stellæ, ab Arato luminibus culpandas vocari putat: sed quod numero sint non amplius quatuor,
neque similitudinem suam impleant; dici vero,
nequaquam insignes, quod neque sint similes
ipsæ. Ego vero nominari propterea luminibus
culpandas et nequaquam illustres, non arbitror
sed quod minime sint splendida. Etenim cum de
coordibus agit, ita de illis loquitur
Neque subeuntes Chelæ, ac tenuiter lucentes
Obscure pratereant.
Itaque statim subjicit
Quandoquidem magnum signum Booles
Confertim oritur distinctus Arcturo.
Quod Chelas per Arcturum discernere possimus
per sese vero nequaquam, ut ejus opinio fert; qui
obscuras constellationes ut plurimum vocare solet
tenues et minime illustres.
X. Ad hæc de Ursa penitus aberrasse videntur,
imprimis Eudoxus hunc in modum scribens: ‹ Sub
capite majoris Ursæ siti sunt Gemini; in medio
vero Cancer; sub posterioribus pedibus Leo.
Aratus autem
Sub capite vero illius, Gemini: sub medio Cancer est.
At pedibus sub ambobus Leo clare fulget
talus, nec tamen diffitetur paulo minus illustres
fuisse.
Leviter corruptus locus. Forte
etc.,
Quibus Attalus cælerique subscribunt omnes. In
hoc vero falli, ex eo manifestum est. Nam majoris
Ursa caput ex illorum, quos dixi, sententia, stella
est borealior duarum antecedentium in laterculo
at in pedibus anterioribus sita est earumdem stel.
larum australior. Quod enim stellam istam in capite collocent, satis eo demonstrant, quod stellam
in extrema Draconis cauda positam, in Ursæ capite
constitutam esse dicant. Atqui nulla est alia stella
juxta eam, quæ est in extrema cauda Draconis,
præterquam borealior antecedentium in laterculo.
Siquidem stella ista quæ est in extremitate caudæ
Draconis, obtinet in parallelo circulo Leonis partem tertiam; stella vero, de qua diximus, in laterculo sita, paulo minus tertia parte ejus occupat.
Nam quod in anterioribus pedibus australior ante.
cedentium in laterculo sita sit, docet Eudoxus his
verbis: Ante pedes anteriores Ursæ stella est
lucida.. Tum Aratus
Qualis ei ante pedes fertur claraque magnaques de los of mod modou péperal halde ze μéyaç ze
[scendentibus.
Nam australiorem antecedentium in laterculo
præcedit una tantummodo lucida stella; quæ in anterioribus cruribus hodieque monstratur.
Atque, ut universe dixerim, veteres omnes septem
solis stellis Ursam configurare solebant. Fit autem, quod a nobis dictum est, in minore Ursa manifestius. Constat enim caput ejus ac pedes in iis
quatuor collocari stellis, quæ laterculum ambiunt
quippe nullæ ipsis adjacent aliæ splendidæ, velut
majori laterculo; ut illius caput ac pedes deforment, quæ Draconis spira circundat, ut idem asserit
In spira vero Cynosura caput habet. Hæc autem cir
[cum ipsum
Volvitur caput, eique ad pedem usque pervenit.
Quæ cum ita se habeant, qui fieri potest, ut sub
Ursa Gemini ac Cancer jaceant, si quidem caput
anterioresque pedes in Leonis parte tertia collocentur? Quocirca solus sub Ursa Leo constituendus
est. Nam quæ in posterioribus inest Ursæ pedibus,
in quibus australior succedentium in laterculo sita
est, Leonis minus obtinet parte 25. Omnino vero,
si propositum hoc esset, per totam Ursam asterismos ullos designare; sub ea Virginem 'maxime
ponere oportuit: imo Chelarum profecto partem.
Etenim quæ est in extrema Ursæ cauda, de septem,
quæ sunt ad orientem, ultima, secundum paralle
lum æquinoctiali circulum partem Chelarum 105
obtinet quartam; quod sic intelligi volo, ut tropica,
et æquinoctialia puncta in signorum principiis locentur. Sin ea cum Eudoxo mediis signis inscri69
Vide qua de Eu
doxi sententia, et mira Hipparchi hallucinatione
disputamus infra, col. 1344. Depravata sunt quæ sẽ
quuntur. Legendum assero nono inde versu tėv
HIPPARCHI AD PHENOMENA LIB. I.
nem, sed Virginem statuere convenit. Nam australior succedentium in laterculo, ex ea quam dixi
partitione zodiaci, decimam partem Virginis tenet;
borealior autem, Virginis circiter 16. Porro circa
caput et anteriores pedes collocandus erat Cancer.
Quippe præcedentes earum quæ sunt in laterculo,
ex illa zodiaci divisione partem Cancri 18 obtinebunt. Ex dictis autem evidens est, sub Ursa tola,
secundum Eudoxum, Cancrum, Leonem, Virginem,
et Chelas collocari debere. Nam quæ est in extrema
Ursæ cauda, ex eadem illa divisione zodiaci, Chelarum partem obtinet fere 42
bamus, sub Ursæ posterioribus pedibus non Leoοὐ
XI. Rursus Aratus de Auriga loquens ista subjicit
Sed semper Taurus pronior Auriga
In occasum descendendo, pari ascensu alioquin exortus.
In quibus ab apparentiis ipsis dissidere mihi videtur. Etenim Aurigæ duntaxat pedes cum Tauro
simul emergunt; reliquum corpus cum Piscibus et
Ariete conscendit. Quin idem ipse deinceps ita
scribit
Sed Hædi, sinistrique vola pedis Capra cum ipsa
Cum Tuuro feruntur.
At quæcunque ferri cum Tauro asserit, ea cum
Ariete quoque, ut idem sentit, exortum faciunt
quoniam in constellationibus omnibus coortus hoc
pro et
Asterismum Ursæ majoris antiqui, ut
refert Hipparchus, septem non amplius circumscripsere stellis, quæ coinponunt Εx his
antecedentes duæ in laterculo; quarum superior
capitis loco censebatur; inferior, pedumn anteriorum; in gradu Leonis tertio collocantur, secundum
eam zodiaci partitionem, quæ cardinalia signa
initiis ascribit; al posteriores pedes; quæ
sunt laterculi posteriores duæ, in gradu Leonis
quinto et vicesimo ponuntur. Jam si æquinoctialia
et solstitialia puncta mediis in signis constituas,
hoc est si quindecim gradibus, vel dimidio dodecatemorio antevertas singulorum initia, necesse
est uti australiorem succedentium in laterculo, cui
posteriores pedes aftinguntur, ad Virginis gradum
decimum a xxy Leonis: sic anteriores pedes a tertio Leonis, ad decimum octavum utique descendere. Proinde liquido constat emendandum sic esse,
ut Leo pro Cancro utrobique reponatur. Nisi forte
id scriptoris, non fuit. Hipparchus et antiqui longitudines stellarum in æquinoctiali, vel ei parallelo circulo computabant
quem etiam zodiacum, ejusque partes Coia nominabant, quod valde miror. Sic et in calce libri hujus appellat
Hic equidem significat; velut initio signi in horizonte constituto, quænam exorta proxime horizontem appareant. Porro longe ante sinistrum pedem dexter humerus, dextraque manus oritur. Ex quo liquido
constat, secundum Aratum ipsum, ea solum quæ
ad pedes sunt, oriri cum Tauro; reliquum corpus,
Hipparchi laudare non possum, qui præter
jus Aratum redarguit. Non enim totum Aurigam
cum Tauro ait exortum facere, sed cum pedes ille
suos ad Taurum habeat, de his ipsis loqui putandus est, ut hic sensus sit, interprete Theone, qua
cunque partes Heniochi cum Tauro conscendunt,
eas simul non occidere. Nam ex iis, quæ simul
oriuntur, borealiora, quod majorem arcum paralleli sui circuli supra finitorem habeant, lentius in
occasum præcipitant; australiora vero citius occidunt. Atenim contra hanc expositionem objicit
Hipparchus, etiam quæ ad pedes sunt Heniochi
respondentibus sibi Tauri partibus et posterius
oriri, et prius occidere. Sed non id verum est in
omnibus. Quædam enim utrobique simul exoriuntur. Et profecto falsus est Hipparchus; cujus hoc
oratio significat, nullam Tauri partem cuni parte
pedum Heniochi simul ascendere. Non minus” falsum est quod ait pedes Heniochi totos prius occidere, quam Taurum. Hoc vel Hipparchi ipsius auctoritate convincitur, qui lib. iii, num. XV, Taurum ait occidere cum zodiaci parte, quæ est a gradu
Arielis xx, ad Tauri xxvi, ultimam autem occidere,
quæ est in extremitate sinistri cornu. At idem hoc
libro primo et numero ✗I ait dextrum pedem He
niochi cum gradu Tauri xxvi descendere. Igitur
prius totus Taurus occidit quam pedes Heniochi.
ipsumque adeo sinistrum peden, cum Ariete. Ne
que vero poetam sublevat, quod non de toto asterismo loqui voluerit, sed hoc tantum dixerit, ante
partes omnes Auriga, quæ cum ipso sunt ortæ,
Taurum occidere. Nam et hoc ipsum est falsum.
Quippe partes illius ad pedes sitæ tantum abest ut
occasum Tauri subsequantur, ut eo prius occidant. Propemodum itaque cum Tauri parte 27 descendunt ea, quæ sunt ad pedes Heniochi. Quamobrem si apparentiis consentanea scriberet, ut opimatur Attalus, multo et sentire melius erat, et
admirabilius dicere, extremum pędem Aurigæ postmodum exorti prius occasum facere, quam hoc asseverare; prius cum ortum fecisset, posterius occidere.
XII. Secundum hæc in Cepheo communi omnes
errore lapsi sunt, affirmantes pedes ipsius cum ea
stella, quæ in extrema est Ursæ cauda, triangulum
æquilaterum efficere: quod Aratus his verbis explicat
106 Equalis ei linea ab extrema cenditur cauda
Ad pedes ambos, quæ a pede ad pedem porrigitur.
Nam latus intervallum pedum metiens minus est
alterutro reliquorum: adeo ut æqualibus cruribus,
non lateribus omnibus, constans triangulus exsi
stat.
Ad hæc Aratus de Lyra sic loquitur
Collocavit autem (ait ipsam Mercurius) ante ignotum
simulacrum;
sita est autem ad ortum Ingeniculi. Nec est quod
aliquis hoc loco respondeat, Aratum ea, quæ ad
ortum sita sunt, masculino genere prius appellasse.
Nam e contrario passim ad occasum posita priora
nominat. Hinc ubi de Ariete verba fecit, de Piscibus statim subjicit, ac dicit: qui et illum antecedunt.
Non minus de Cassiepea falso ista sunt ab Arato
scripta
non valde multa
Noctu apparens pleniluni Cassiepea.
Non enim ipsam multa crebraque illustrant stellæ.
Cum pleræque stellæ, quæ in illa monstrantur,
splendore vincant eas quæ sunt in humeris Ophiuchi: quas idem tamen plena quoque luna conspicuas esse memorat his versibus
For. Ut probet
Hipparchus Heniochi pedes eam Tauri partemn occasu suo prævertere, quacum exorti fuerant, ex
eo ducit argumentum, quod quæ stella in Auriga
asterismo postrema pedum occidit, nempe ea, quæ
dextrum pedem obtinet, cum xxvn parte Tauri deprimatur. Hujus argumenti nulla vis est, nisi id assignificetur: restare proinde gradus Tauri tres;
qui nondum occiderint, cum jam occidendi finem
pedes Heniochi fecerint; qui cum xxvu parte Tauri
occasum consummant. Est in Aurigæ pede dextro,
et australi, stella quædam, super extremam cuspidem borealis cornu Tauri directe posita, de qua
Hipparchus loquitur. Hujus ea sæculo sita erat in
parte amplius xx11 dodecatemorii Tauri, oriebatur
cum ejus parte circiter, occidebat cum
dem parte xxvii, ut ex tabulis nostris deprehendimus prorsus ad mentem Hipparcbi. Proinde
ratio illa non aliter procedit, quam ut
sit ea, quam dixi. Atqui manifestus est in eo
paralogismus Hipparchi, asterismum Tauri cum
ejus dodecalemorio confundentis. Taurum, inquam,
cujus cum parte xxv dexter pes Heniochi occidit;
quod est dodecatemoriou in zodiaco Tauri, cum
stellata efligie Tauri, de qua scripsit Aratus, Hipparchus imprudenter perniscuit. Nam si de asterismo solo loqueretur, non solum absurde faceret,
qui asterismum in gradus xxx divideret, sed etiam
secum ipse pugnaret; ut qui totam effigien Tauri
ante illum ipsum pedem Heniochi occidere libro
tertio, nun. XV docuerit. Sed vide de hoc errore
summi viri quæ infra col. 1347 disputata sunt.
HIPPARCHI AD PHENOMENA LIB. I.
Tales ei capiti subjacentes clari humeri
Apparent illi quidem etiam plena luna
Conspicui esseni.
Recte castigavimus in nota marginali. Nam Eudoxus ex Hipparchi
interpretatione caput Ursæ collocabat in Leonis
Imo vero propemodum etiam iis, quæ in Andromeda sunt, splendidiores videntur, exceptis his,
quæ in capite sunt, et succedente earum, quæ sunf
in zona; de qua idem
.. Haud te multum recr
Noctem disquirere: ut subinde magis intueare.
Tam clarum ei caput est: tam clari item ei utrinque
Humeri, et pedes extremi, et cingula omnia.
Præterea apud Eudoxum perperam caput Ursæ inajuris explicatur. Nam in opere illo, quod inscriptus
est Phænomena, hoc modo loquitur: ‹ Sub Perseo
et Cassiepea non valde distans est majoris Ursæ caput. Interjectæ vero stella sunt obscure. At in
altero, quod id est Speculum, inscribitur
Pone vero Perseum et ad Cassiepeæ coxas, haud
longo interjecto spatio situm est majoris Ursa caput; stellæ autem interpositæ sunt obscuræ. › Verum nec ad Cassiepeam ac Perseum situm est majoris Ursæ caput: nec ab illis exiguo intervallo removetur. Est enim Cassiepea circa partem Piscium
12; Perseus circa Arietem; at majoris Ursæ caput
ab Eudoxo Leonis dodecatemorio tribuitur. Propius igitur ad veritatem accedet, qui Perseum et
Cassiepeam ad extremnam caudam locarit minoris
Ursæ. Nam postrema hujus, et lucidissima stella
sita est ad Piscium partem 18: ut autem Eudoxus
zodiacum circulum dividit, circa partem Arietis
Lertian.
XIII. In Ariete quoque mihi videtur inscitia lapsus Aratus, dum asserit ipsum, per plenilunium,
ob stellarum parvitateni non posse conspici: quare
situm illius, partim ex iis stellis quæ sunt in Andromeda'zona, partim ex adjacente ipsi a septentrione
triangulo designandum esse. Nam hæc illius verba
sunt
Ibidem et Arietis celerrimæ sunt viæ.
Ac paulo post
Ipse quidem languidus, et obscurus; utpote per lunam
Observantibus. Verumtamen per cingulum deprehen
[dere poteris
Andromeda: haud longe enim sub ipsam silus est.
Item
Est vero et aliud dispositum prope signum
Deltoton, lateribus æqualibus simile
Ambobus; tertium vero non tantum. Tamen admodum
[facile est
Inventu, præ multis enim fulgidum est.
Quibus paululum Arietis austratiores stellæ sunt.
107 Atque nibil Arietem ex illis notari necesse
est. Nam quæ sunt in ejus capite tres, splendidiopaulo minus parte tertia. Vide libri hujus num.
et quæ infra disputamus col. 1347.
res sunt iis quæ sunt in Andromedæ cingulo: ac
proxime ad eas accedunt quæ in triangulo sunt
ut ab eis non multum superentur; sed et illa præ
cæteris conspicua est, quæ in anterioribus illius
pedibus est posita. Falso insuper et illud ab Arato
dictum est
Ille vero adhuc anterius; præterea autem in procur
[sibus austri
Pisces...
Nam nequaquam ambo sunt Pisces australiores
Ariete, sed unus duntaxat illorum. Etenim quæ
sunt in rostro borealioris Piscium, paulo cum sint
australiores succedente earum quæ in Andromeda
cingulo a septentrionali polo distant partibus 70;
antecedens vero earum quæ sunt in cauda distat a
polo boreali partibus 78; stellarum porro quæ sunt
in Ariete borealior in rostro sita abest a polo partibus paulo minus 78: sic etiam se habet earum
quæ sunt in cauda borealior. At quæ per totum
corpus Arietis insunt stellæ, omnes illis australiores sunt. Quare non dubium est quin Piscium alter
sit Ariete borealior.
Verum quod ad Arietem spectat,' in his Attali
verbis altera insuper inscitia est. Cum enim animadverteret Arietem neque satis expresse delineatum, neque lucidis stellis esse praditum, quæ iucente luna plenam videndi sui copiam faciant; cum
propinquioribus e stellis situm illarum explicare
nititur, tum ex iis quæ in codem cum Ariete circulo moventur. Sed ut omittam lucidas in Ariete
stellas esse, quæ sunt, ut diximus, in capite, nec
non in anterioribus pedibus illud etiam perperam
accepisse videtur, existimans situm Arietis declarasse poetam perspicuum fore iis e stellis quæ in
eodem cum ipso circulo feruntur: cujus rei gratia
illud observat. Verum quod Arietem consequitur
exponens, ista subjicit
In medio vero terit ingens cœlum: ubi extremæ
Chelæ, et cingulum oritur Orionis.
XIV. In sequentibus vero alius error est Arati,
cum de Perseo sic loquitur
Proxime vero sinistrum genu admodum omnes
Vergiliæ feruntur.
Nam longe abest a Vergiliis sinistrum Persei
genu. Attalus vero etiam particulam negat ἐνδέusurpari pro eo quod est prope; sed idem esse ac
proxime. Putat enim Vergiliis propinquissimum
omnium stellarum esse genu sinistrum. Falso id quidem. Etenim duæ lucidæ, quæ sunt in sinistro Persei
pede, tum quæ in sinistra tibia, propiores sunt
Vergiliis quam genu sinistrum.
Est id etiam Arati falsum, Vergilias sex tantummodo constare stellis, quippe
septem, inquit, illæ aperte vocantur,
Sex solæ quamvis exsistant conspicuæ oculis.
Sed hoc illum fugit. Nam si quis serena et illuni
nocte intendat oculos, septemn in illa constellatione stellæ contineri videntur. Unde subit illud
HIPPARCHI AD PILENOMENA LIB. I.
mirari, quemadmodum Attalus ea quæ de Vergiliis
dicta sunt, enarrans, hoc erratum præterit, quasi
in eo recte ille sensisset.
(59-60) Ortum solis in Sagittario positi hæc verba respiciunt, quando Scorpius
ante lucem oritur. Ridicule proinde Solinianus
Exercitator de occasu solis explicat, propterea quod
PATROL. GR,
Aliud Arati in sequentibus erroris caput, ubi de
Cygno disserit
Verum is quidem, ait, obscurus: alæ autem ei aspe
[rala suni
Stellis haud adeo magnis: neque tamen imbecillis.
Habet enim Cygnus cum plures lucidasque steilas: tum eam, quæ in cauda est, splendidam in
primis, et ei propemodum æqualem, quæ lucida
est in Fidicula.
XV. Deinceps etiam postquam docuit Aratus fiequentioribus navigationibus uti non oportere, cum
sol transire Sagittarium incipit, hoc ipsum tempus
certis indiciis notat his versibus
Indicium autem tibi illius temporis, et mensis illius
Scorpius exoriens esto extrema sub nocle.
108 Quandoquidem magnum arcum alirahit prope
[aculeum
Sagittarius sed aliquanto anterior consistit ipso
Scorpius exoriens; hic autem ascendit confestim
[admodum.
Tum quoque caput Cynosuræ extrema nocte
Excelse valde fertur, occidit autem mane
Confertim Orion; Cepheus vero a manu ad lumbum.
Quibus prolatis Attalus, ita scribit:. Igitur catera quidem poetæ tolerabilia sunt. In Cepheo vero
manifesti erroris tenetur, cum hunc ait circa illud
tempus occidere. Non enim occasum tunc facit,
sed potius exortum: atque hoc ex ipsismet poetæ
versibus apparet. Per id enim tempus occasum
ipsum ait incipere, quo ad orientcm posita Chel
jamjam emersura sunt. Omnibus vero suis occ
disse partibus, quæ quidem occidere possunt,
quando Scorpius in oriente situs est.» Longe ergu
falsus opinione mihi videtur Attalus asserens, de
capite minoris Ursæ, deque Orione, non male al
Arato pronuntiatum esse: de Cepheo vero perperam. Nam e contrario de Cepheo ille quidem apparentium Adei consentanee scripsit: in celeris
abhorret.
XVI. Verum præ his omnibus peccare insuper in
eo videtur, quod Aratum censeat signa illa quæ dicta
sunt, Sagittarii ortus attulisse. Quod enim ea sit
illius sententia, cum ex antecedentibus ejus verbis
satis apparet tum eam diserte postea significat.
‹ Cum igitur, ait, citra dubitationem ullam per id
tempus partes illius omnes, quæ sunt extra circulum arcticum, occasum fecerint, evidens est non
tunc initium occidendi facere, cum Sagittarius
orientem tenet. Verum ut eo manifestius constet,
per ortum Sagittarii non illius exortum, sed occasum incidere, sumamus id, quod circa idem tempus
evenire ille scribit.» Hæc ille: quæ ab eo falsisἀκρόθι de ineunte nocte dicatur; quo nihil
ineptius dici potuit. Huic ergo silentium indicet
Hipparchus, qui de extrema nocte,
uti necesse erat, interpretatus est.
sime sunt accepta. Quod autem signa illa non ad
exortum Sagittarii accommodata sint ab Arato,
sed ad ortuma Scorpii ipsemet poeta demonstral.
Quandoquidem enim sole in Sagittario posito, hic
ipse videri Sagittarius non poterat; et hujus temporis explicare signa cupiebat: quæ utique sensibus percipi debent, ut signa sint: ante solis exortum, nocturno adhuc tempore, cum astra cernuntur; signum, inquit, esto Scorpius exoriens sub
noctis exitum. Itaque consentaneum est reliqua
etiam indicia durante adhuc nocte nobis illum proponere, si quidem indicia sint. Quod ex eo præterea licet cognoscere. Nam Aratus de Ursa sic
loquitur
Tunc et capul Cynosuræ extrema nocte,
ut ad extremam noctem ista pertineant. De Orione
vero
hic autem occidit diluculo.
Quod est ante auroram, non utique ante solem
jam orientem, et exortus initio. Sed Attalo fraudi
id fuit, quod cum verbis illis de Sagittario dictis,
hic vero conscendit subinde magis;
ista copulavit, tunc, et caput Cynosuræ, et deinceps
reliqua. Ac tametsi hoc illi concessum fuerit; ne
sic quidem tolerabiliter ab Arato dictum est, ut
putat Attalus: hoc oriente, valde sublime currere
minoris Ursæ caput. Nam cum admodum hoc sublime fertur et culminat, tantum abest ut Sagittarius oriatur, ut id Aquarius faciat. Etenim minoris Ursa caput, secundum parallelum æquinoctiali
circulum, Scorpii postremam partem obtinet. Ilac
vero culminante, in zodiaco culminat tertia pars
Sagittarii. Qua rursus culminante, in Græciæ tractu, et ubicunque longissima dies est horarum
æquinoctialium 14 1/2, oritur Aquarii pars 17. Culminante ergo minoris Ursæ capite: quod ista significant: sublime valde currit; tunc nequaquam Scorpius oriri incipit: sed Aquarii amplius parte dimidia est exortum, una cum integro Scorpio. Ex
his apparet non illud Arati tolerabile esse, ut Attalus existimat; sed tribus amplius signis ab apparentium fide dissidere. Nam quod nequaquam totus Orion occidat, Scorpio commodum oriente; ut
tam Aratus affirmat, quam Attalus eidem assentiens; sed oriente potius Sagittario; fit ex eo manifestum. Nam in Græciæ tractu, ubi longissima dies
est horarum 14 1/2, occidere pes illius sinister
109 incipit occidente Tauri parte 7, postremo vero
dexter illius humerus occidit, occidente Tauri
parte 24. Quod si collorobum, quod gerit dextra
manu, adjungere oportet, cum ultima Tauri parte
13 f. 18, S".
Vera est, si
ad æquinoctialem exigatur, ista finitio loci. Nam
ascensio recta superioris in minore laterculo est
S",
Sig. 8, 1, 26', quibus respondet gradus Sagittarii
circiter tertius.
HIPPARCHI AD PHENOMENA LIB. 1.
descendit. Quocirca perspicuum est, si cum Tauro
occidat, non oriri incipiente Scorpio, sed SagittaΤαύρου rio, Orionem totum occidere.
S"
S",
* Hac sunt corrupia.
ut ante.
De Cepheo
consentanee scribit iis quæ in libro secundo de
ejusdem occasu prodidit num. XXIV. Ibi enim ait
Cephei tantummodo caput occidere; cum eoque
descendere zodiacum ab octava parte Arietis ad xiv.
Ita hoc loco scribit, occidente Cepheo attolli ab
oriente zodiacum ab vin parte Chelarum. Quocirca
paulo post legendum videtur: vel potius
Sic lib. i, num. XVIII de Lepore: etc. Occidere incipit oriente vui parte Libræ,
desinit occasum facere oriente xiv. Item postea
leg.
Nama
si ab vi parte Libræ ad xiv ascendit zodiacns occidente Cepheo, quanta parte potest occidere; proCætera, quæ de Cepheo dicuntur ab Arato, apparentium experimentis esse consentanea, non vero
dissona; quod Attalo persuasum est; ex his constare potest. Etenim partes illius, quæ sunt australiores semper apparente circulo, occidere incipiunt oriente parte Libræ 8.
Apparet igitur oriente Scorpio jam in occasum
præcipitasse partes Cephei duas. -Verum Attalus,
cum diceret non occidere Cepheum, sed ex contrariis partibus oriri, ideo hallucinatus est, quod
poetæ verba perperam interpretatus sit, ut dixi
et Aratum velle putaverit, oriente Sagittario tam
Orionem occasum facere quam Cepheum
XVII. Ad hæc Aratus non minus quam Attalus
Arato subscribens falsi sunt, arbitrantes Cepheum
zona tenus descendere.
Terram radentem; quæ quidem ad caput sunt, plane
[omnia
Tingentem Oceano: reliqua non licere; sed haec qui
[dem ipsas
Ursas prohibere, pedes, et genua, et lumbum.
Siquidem in Græciæ regione nequaquam zona te
nus, sed neque humeris, Cepheus exoritur. Nam
solæ capitis illius occidunt stellæ; humeri in apparente semper circuli segmento, neque ortum,
neque occasum facientes, moventur. quæ in
dextro est humero lucida distat a polo partibus 35 1/2; quam autem inest humero sinistro lucida, partibus ab eodem polo removetur 34, 45'.
Ubi est autem maxima dies horarum 14 1/2, ibi
semper apparens circulus distat a polo partibus 36;
Athenis vero partibus 37. Perspicuum est itaque
semper apparente circulo borealiores ferri perpetuo lucidas stellas, quæ Cephei humeros obtinent;
sive, ut aliis placet, manus ejusdem: tanquam
nullis stellis insignito corpore, extentas ulnas habeat. Erit autem insignior hæc hallucinatio, si
ipsam per sese, quam illi constituunt, inclinatiofecto cum Scorpius oritur, non illius duæ parles,
sed totum id omne quod occidere potest, jain demersum sit oportet. In asterismo Cephei apud Ptolemæun tres in tiara percensentur: quarum australissima Hipparchi tempore sita erat in gradu Piscium 12, 18'. Latitudo 64, 0', Imorea. Ascensio rem
cta 310, 45', obliqua in Attica, 245, 50. oriebaturque cum gradu Scorpii circiter 23, 27'. Occidebat vero, cum gradu Libræ fere 25. At borealior
trium sita erat in Pisciumi 45, 15'. Latit. 61, 20.
Ascensio recta 314, 51', obliqua 255, 13' ut cum
Sagittarii gradu fere primo conscenderet horizonteni, occideret cum Libræ xxi. Quare quam stellam Hipparchus intelligat, in Laterculo Ptolemæi
non reperio.
nern mundi capiamus. Nam ubi dies maxima con-:εʹ,
stal horis 15; ibi Cepheus integer in Arctico circulo defertur.
Præter hæc in Argus constellatione lapsus est
Aratus, cum scribit quidquid illius est a prora ad
malum usque, stellis carere, quod his versibus exprimit
Ac partim obscura, et stellis carens usque ad ipsum
Malum a prora fertur, in cæteris tota splendens.
Etenim quæ a præcisione navis sitæ sunt stellæ,
quarum altera borealior est in foris, altera australior in carina, multum declinant ad orientem.
XVIII. Secundum hæc Aratus reliquas australiores zodiaco persequens stellas. ista subjicit
Hæ vero exiguo spatio, exiguo vero in splendore
[posite
Inter Temonem, et Cetum volvuntur,
Casii cadentes sub lateribus Leporis.
In his oscitantia lapsus videtur (sic enim loquendum est), cum putat Clavum inter et Cetum
sitas esse stellas nominis expertes. Has enim inter
Flavium et Clavum collocari convenit. Quippe Lepori ad meridiem obversus est Orion. Huic autem
ad meridiem adhuc positæ sunt anonymæ stellæ
quas ad orientem Clavus Navis excipit. Porro ab
sinistro pede Orionis Fluvius ad Cetum quidem usque ad occasum pertinet; post ad orientem conversus, rursus ad meridiem, et occasum reflectitur. Aratus vero ipsemet Cetum ait esse situm,
110 Paululum supra Fluvium jacentem stellatum.
Patet igitur stellas Lepori subjectas Fluvium inter
ac Temonem esse collocandas. In quo nobiscum
etiam sentit Eudoxus. Nam in altero libro sic loquitur: Sub Ceto Fluvius positus est, qui incipit
a sinistro pede Orionis. Inter Fluvium et Temonem
Argus, sub Lepore, locus est exiguus, obscuras habens stellas. In altero libro ista scribit: c Inter
Argus Temonem, sub Lepore, obscuris stellis præditus est orbis exiguus.» Attalus vero oscitantiæ
illius Arateæ non meminit, ratus ab Arato id vere
esse proditum; eumdem vero reprehendit, quasi
non recte ac scienter in describendis hisce ver- ἐμνήsetur
At modico spatio, modico item insitæ fulgori,
In medio Gubernaculi, et Ceti volvuntur,
Glauci jacentes sub lateribus Leporis
Nomine carentes. Non enim illæ confecti simulacri
Sparse sunt membris similes: qualia multa
Ex ordine incedentia perambulant easdem semitas
Vertentibus annis; que quispiam hominum non am
[plius superstitum
Observavit, et cogitavit omnia nominatim appellare,
Confertim figurans. Non enim poluit omnium
Singillatim distinctarum nomen edere, neque discere.
Multæ namque passim; multarum insuper æquales
[sunt
HIPPARCHI AD PHENOMENA LIB. I.
Magnitudinesque, et color; omnes utique circumνοΤῷ
Quare et simul collectas visum est ei faceré
Stellas, ut ordinatim alii adjacens alia
[lubiles.
Imagines effigiarent, moxque appellabilia fierent
Sidera; atque haud amplius cum admiratione nunc
[lucet stella.
Sed hæ quidem conspicuis insignitæ imaginibus
Apparent; aliae subter fugientem Leporem
Omnes plane obscura, et sine nomine feruntur.
His in medium allatis, Attalus infert: In his
paulo infelicius poeta confictatur, in eamdem sententiam incurrens sæpius; neque plane, ac citra
ambages orationem explicans. Hoc enim significare
vult; stellas inter Cetum et Gubernaculum sitas,
ac Lepori subjectas nulla constellatione censeri;
Reg.
sed appellatione carere. Cum enim stella complures essent, et ex iis aliquot magnitudine, ac colore
similes; qui primus sidera digessit, et per constellationes distributis singulis appellationes indidit,
non potuisset sparsim eas collocatas dignoscere,
nisi prius eas e turba selegisset, quæ in unum collectæ certam configurare possent effigiem; atque
ita suis vocabulis afficeret. Atqui contrarium
prorsus existimo: neque Attalum poetæ mentem
assecutum ſuisse; et quam versuum illorum sententiam explicare cupiebat, obscure imperiteque
declarasse Aratum denique id quod res est perfecte significasse. Ilic enim voluit inter Gubernaculum et Cetum sub Lepore sitas esse carentes nominibus stellas, numero et magnitudine pariter exiguas. Non enim ita collocatas esse, ut ex earum
situ perinde conformari queant animalia, vel constellationis aliquid; cujusmodi sunt astra reliqua,
quæ veterum aliquis in formas redegit: ita tamen
ut non omnibus figuram auderet affingere. Nam
cum plures essent stellæ, singillatimque dispersæ,
nunquam eas potuisset una quapiam effigie complecti, e confertim elligians. Quam ob causam visum est illi vicinas invicem stellas, et in unum collectas certis comprehendere, ac conformare vocabulis.
Post hæc Aratus de Ara ita scribit
At sub flagrante aculeo monstri ingentis
Scorpii, prope austrum, Ara pendet
Quam certe modicum quidem ad tempus sursum
[exsistentem
Sentiese regione enim attollitur Arcturi.
At hujus quidem admodum multum sublimes sunt viæ
Arcturi: illa vero citius sub occiḍuum mare redit.
In his hallucinatus mihi videtur Aratus, existimans quantum ab apparente semper circulo distat
Arcturus, tantum ab australi polo Aram esse remotam; tum etiam Attalus eidem assensus erravit,
Nam eorum versuum, quos attulimus, sententiam
his verbis explicat: De Ara sermonem instituens,
ait ipsam ad nunquam apparentem circulum sitam
esse, et eodem habere se modo, quro Arcturus circa
apparentem perpetuo polum collocatus est. Ob id
Aræ supra terram perbrevem ait esse motum; Arcturi vero longiorem. › Sed hæc illorum falsa ratio
est, tantumdem Arcturum a boreali polo distare,
quantum ab australi Ara distat. 111 In primis
enim stellæ, quæ in Ara sunt, nequaquam in isto
æquidistante circulo sunt: sed longe aliæ australiores aliis; borealiores aliæ sunt. Deinde, ut his
omnissis, cum medio stellarum, quæ sunt in Ara,
potissimum comparatio fiat, ne sic quidem illorum
dictum cum veritate consentict. Etenim Arcturus
abest a boreali polo partibus 59; lucida vero, quæ
est in Ara media, distat ab australi polo partibus 46. Multo itaque longius quam Ara, distat Arcturus: nec Ara longius tantum; sed etiam Scor
pio ipso, cui est Ara subjecta; exceptis iis stellis,
quæ in illius pectore ac fronte positæ sunt; tum
uno spondylo, qui post pectus primus est. Quippe
secundus a pectore spondylus ab australi polo abest
partibus 59, quot a boreali distat Arcturus: reliquæ stellæ minus ab illo remolæ sunt; quarum
australissima partibus abest 52, 20'.
XX. Porro cum Aratus de Ara scripsisset, quoties obducta nube a septentrionibus ea conspecta
fuerit, tunc austrum exspectandum esse, de Centaura statim ista subjicit
Si vero ab hesperio quidem mari Centauri abfuerit
Humerus, quantum a priori: modica autem eum vc
(cultaverit nebula
Ipsum: insuper autem eadem signa faciat
Nox cum splendidissima Ara; minime te oportet
Ad Austrum, sed circa Eurum speculari ventum.
Invenies autem sidus hoc duobus suppositum aliis,
Hujus enim partes homini assimilatæ infra jacent
Scorpium; posteriores vero equinas sub se Chela agunt.
In his primum utrum humerum observari jubeat,
asseverari non potest. Non enin separatim alter præ
altero constellatione distinguitur; sed ambo simul
culminant. Unde poetae verba tam ad unum e duobus, quam ad ambos accommodari queunt. Quod
si humerus Centauri ab ortu et occasu distet ex
æquo; quem occasumn hesperii vox indicat; id autern culminante ipso contingit: tunc Eurus, uon
Auster exspectandus est. Nam non parum humeri
Centauri invicem distant ab ortu versus occasum.
Sed ut missa ista faciam, in eo quoque penitus
Reg.
Ita ex tabulis nostris inventa est a nobis declinatio grad. 44
australis, adeoque distantia a polo grad. 46.
Quod Aralus scripserat.
Centauri superiora, id est humanas corporis par.
tes subesse Scorpio, equinas vero Chelis, id ex situ
ejusdem asterismi refellit, sed ita ut dodecalemoria rursus cum signis stellatis permisceat. Etenim
postrema omnium in capite sita est, inquit, in xxıx
Virginis, quæ in dextro humero in Libræ vi; australior posteriorum pedum in gradu Virginis xIII.
Non possunt igitur humanæ partes subesse Scorpio equinæ vero Chelis. Verum situs isti omnes ad
æquinoctialem, vel parallelum referuntur; ac
proinde Virgo, Chele, Scorpius, dodecatenoria
sunt æquinoctialis, non stellatæ formæ, de quibus
solis loquitur Aratus; cui tamen ne sic quidem rato constat.
HIPPARCHI AD PHENOMENA LIB. I.
aberravit, quod Centaurum Scorpio ac Libræ
Hodie neutrum legitur,
sed quam lectionem agnoscit et interpretatur Theo., inquit,
Festus Avienus
Ipse inconcussa retinentur sede per annos
Mutuaque implexe sibimet consortia mordent.
Nec aliter Cicero ipse legit, qui hac,
vertit,
Vinctos inter se, et nodis cœlestibus aptos.
Longe ergo præferenda est vulgata lectio utrique
illi, quam vel Hipparchus, vel etiam Attalus agnoverunt priori quidem; non tam quia zodiacus non
est (man Hipparchus de solo
Aratum interpretatur quam
quod minus cohæret cum sequentibus, nostra vero
eximie convenit. Secundum quam nominis vis et causa declaratur in iis quæ proxime
subjiciuntur. Ideo enim circuli imnioti, inconcussi
que sunt, quod invicem nexi et astricti continentur. Quippe zodiacus tres reliquos obit, ac permeat, et quodammodo inter se colligat, ac devincit, ut luxari ac fuctuare nequeant. Proinde idcirco sunt, quia sunt
compacti et coherentes invicem. Scio Theojicit. Etenim totus hic fere sub Virgine collocatus
est, nisi quod dexter humerus, et dextra manus,
atque anteriora Equi crura sub Libra porriguntur.
Quippe succedens potissimum earum, quæ sunt in
capite, Virginis partem obtinet 29 quæ in dextro
humero, Libræ partem occupat 7; australior earum, quæ in posterioribus cruribus, abest a Virgine partibus 13. Quinam ergo fieri potest, similes
ut hominis in Centauro partes, Scorpio; equinæ
vero Libræ subjaceant? Verum hæc omnia, tanquam ab illo recte dicta, prætermisit Attalus.
Secundum hæc erratum etiam in eo est quod
apud eumdem poetam sequitur
Cæterum hic dexteram semper tendenti similis est
regione rotundæ Aræ.
Nam inter dexteram et Aram non solum Fera integra; sed etiam Scorpii pleræque partes interjacent.
Siquidem dextra manus circa Chelarum partes posita est; Ara sub postremis Scorpii: quod Aratus
ipse docuit
Cæterum sub ardenti stimulo monstri ingentis
Scorpii, prope austrum Ara suspensa esi.
XXI. Deinceps Aratus idem de tropicis et æquinoctiali ac zodiaco circulo sic loquitur
Ipsi vero latitudine carentes, et congruentes invicem
Omnes porro mensura duo duobus respondent.
112 Cum hic varia sit lectio: et alii codices
habeant: Ipsi vero latitudinis expertes;
alii: Ipsi vero lati; posterius hoc anteponit Attalus: «Astrologi enim, ait, lalos constituunt tropicos cum æquinoctiali, ac zodiaco circulo, s asseruntque solem non in eodem perpetuo
circulo conversiones facere, sed alias australiorem,
alias borealiorem. Hoc vero confirmat et Eudoxus
his verbis, quæ in Enoptro leguntur: «Videtur
autem diversis in locis' sol conversiones facere
nem aliter hæc posteriora sumpsisse, ut sint
hoc est magnitudine sibi respon
deant, æquinoctiali zodiacus; tropicus alter alteri
tropico. Verum prius illud Cicero et Avienus exprimunt; estque haud paulo consentaneum magis.
Attali vero lectio prorsus est inepta. Non enim låti
Dilli quatuor circuli sunt. Eadem tamen pulcherrimam
labet, et observationis antiquæ vestigium in primis illustre: ex quo appareat anomaliam
obliquitatis ecliptice odoratos esse veteres illos,
qui tam diserte solstitia non in eodem perpetuo
puncto fieri putarunt, sed alias australiora, alias
esse borealiora viderunt: ut Eudoxus; ut Attalus,
qui etiam propterea circulis latitudinem allinxit
quam utique, pari jure ac zodiaco, solis tropicis imputare poterat; et ab Hipparchi reprehensione esse
securus. Ut enim propter planetarum aliquot excursiones, certi limnes utrinque ab ecliptica positi sunt; ac circulus quidam baltei instar, aut
fasciæ designatus in coelo; ita propter solis fluctuationes in solstitiis, et longinquiores appulsus ad
borcan, vel al austrum recessus, latus aliquis informari circuius potest. Itaque mirificus ille locus
est Hipparchi et consideratione dignus.
sed obscuriori ac perexiguo discrimine. Verum
hac in re inscitiam suam prodidisse mihi videtur
Attalus, cum existimat solem interdum australiores, interduin borealiores habere conversiones
ideoque latos fingi circulos oportere. Etenim si non
per medium signorum circulum sol movetur, sed ab
eq declinat in septentrionem vel meridiem, quemadmodum luna: consequens est umbram, quæ a
terra provenit, eodem modo variari. Quo posito,
lunæ deliquia plurimum ab astrologorum prædictionibus discrepare necesse sit, cum hoc illi sumant in omni operatione sua; medium umbræ in
transeunte per media signa circulo moveri. Atqui
non plus digitis duobus interdum, idque perraro;
ab exquisitissimis ratiociniis differunt. Dicere vero
tantam circulis istis inesse latitudinem, perinde
est ac latitudinis expertes facere: ut illud omittam, non satis constare, utrum ex solis an ex lunæ
motu contingat, ut in lunaribus deliquiis tantum
varietatis incidat. Ad hæc tropicos duntaxat circulos ea de causa latitudinem habere tam Aratus quam
mathematici finxerunt; æquinoctialem vero nequaquam. Sed ut universe loquar, mathematicos istos
omnes, quos dixi, arbitror nullam tropicis circulis, aut æquinoctiali, aut semper apparenti, vel
semper occulto, latitudinem tribuisse. Nam ne cogitando quidem fingi potest, ullam ipsos latitudinem habere. Ita quippe singulos informare contemplando solemus, ut cogitatione constantem sola
lineam, nec latitudine præditam habeant. Præterea cum asserunt æquinoctialem et zodiacum e
maximis in sphæra circulis esse, et ab utroque
bipertiri sphæram: tum zodiaci, æquatoris, borizontis et meridiani idem esse centrum; zodiacum
insuper in uno puncto tropicos contingere; nec
non ejusmodi alia pleraque: satis omnibus iisce
demonstrant circulos illos latitudinis esse prorsus
expertes. Nihil enim ex iis omnibus recte posset
usurpari, si Jati essent iidem circuli; nec in una
tantum die, sed pluribus æquinoctium feret. Quippe
sol plurium in æquinoctiali circulo dierum moram
faceret, si is latitudine constaret. Tum in gnomonicis omnibus conficiendis rationibus hoc fundamenti instar adhibetur; latum istorum circulorum
esse nullum, cum partim ab ipso centro solis, par
tim ab oculo describantur. Aratum vero, perinde
ac mathematicos, citra latitudinem ullam circulos
istos concipere, ex eo quivis intelliget, quod de
æquatore scripsit
In eo vero dies noctibus æquales sunt utrisque
Desinente œstate, vel ineunte vere.
Nam alioqui non in unum duntaxat diem vere,
autumuoque, sed in plures æquinoctium redderet,
si latitudinem haberet. Constat item ex iis quæ de
tropico canit
Reg. TP.
HIPPARCHI AD PHÆNOMENA LIB. I.
Hoc quidem in totum per octo partes dimenso
Manifesta ratio est,
quam attigimus supra. Est enim eadem proportio
maximi circuli ad tropicum, gradibus quatuor et
Quinque de his in superiori parte volvuntur, ac supra
(terram;
Tres autem in infima.
Quod si latitudo illius esset ulla, et in partes
octo tribueretur, fieri posset, ut tota segmenta
forent superne inferneque, inclinante mundo. Quinetiam de zodiaco loquens, cum interdum hæc scribit
Quantum autem ocularis visus extenditur radius,
Sexies tantumdem subler ipsum meaverit. Porro quæ
[ris portio
Ex quo dimensa duo abscindil astra.....
113 et alias ita loquitur
Hujus autem quantum concavum sub Oceanum oc
[ ciderit,
Tantum supra terram fertur: per omnem vero
[ nocten
Sex semper occidunt duodecimæ circuli
Totidem oriuntur: tantam autem ad longitudinem
[quavis
Nox semper extenditur, quantum dimidium circu!i
Ineunte ab nocte altollulur supra terram.....
in his, inquam, omnibus nulla constantem latitudine, sed ejus contra penitus expertem delineare
circulum mihi quidem videtur siquidem conje
ctus oculi rectus est: idemque sexies maximum,
et latitudine carentem, non ea præditum circulum
metitur: zodiaci quoque singulis diebus, ac noctibus semicirculus oritur et occidit, cum sol in
circulo neque lato et media signa permeante fertur: quod fieri non posset, si latitudinis ei circulo
aliquid inesset. Potest et aliis compluribus argumentis ostendi; non aliter ac mathematici faciunt
latitudine carentes circulos ab Arato constitui.
XXII. De lacteo vero circulo deinceps agens scribit,
e circulis quatuor duos æquales esse; reliquos duos
haud paulo minores, his versibus
Huic porro colore quidem similis nullus præterea
circulus
Versalur: sed magnitudine tanti quatuor exsistentium
Duo; duo vero ipsis longe minores volvuntur.
Quod ipsum ne carere quidem reprehensione
mihi videtur ab eo dictum, multo minores esse
tropicos æquinoctiali ac zodiaco; minus enim
undecima parte ab his illi superantur.
De stellis, quæ in utroque tropico, et æquinoctiali sitæ sunt, hunc in modum scribit Aratus
Horum alter quidem prope est descendentem bore im.
In eo vero utrumque caput Geminorum fertur
Ibidemque genua sunt aptati Heniochi.
Atqui Geminorum capita non sunt in æstivo
tropico. Siquidem tropicus æstivus æquinoctiali
circulo borealior est partibus circiter 24; Geminorum vero succedens caput borealius est æquinoctiali partibus 30; antecedens partibus 33 1/2. Ita
viginti ab co recedentem, quæ est 1,000,000 sinus
totius, ad 91,555 sinum grad. 66, complementi distantiæ tropici, hoc est ut 11 ad 10 6905/100000.
alterum parte quinta unius signi borealius est
æstivo tropico; alterum fere tertia.
Cæterum Heniochus nullas in genibus stellas habet. Quod si quis exiguarum obscuras aliquot ibidem collocat, imperite facit. Nam proxime tropicum circulum illius sunt pedes. Quæ enim est in
sinistro, borealior est æquinoctiali partibus 27;
quæ in dextro, partibus.... Neque vero dici illud
potest, quas in pedibus stellas ponimus, eas in genibus ab illo constitutas esse. Etenim quod in
dextro pede nos esse dicimus, ibidem quoque illud
esse docet his versibus
Sinistri vero cornu summitatem
Et pedem dextrum propinqui Auriga
Una stella obtinet.
Tum in sequentibus
Lævum vero crus, et sinister humerus in ipso
Persei.
In quibus etiam plurimum dissidet a vero. Nam
lucida medio in Persci corpore borealior est æquinoctiali partibus 40. Tropico itaque borealior erit
partibus 16. Quod dimidia signi parte amplius est.
Quamobrem codem tropico multo borealior est humerus sinister. Etenim Persei situs est ejusmodi,
ut partes illius ad caput positae ad Septentriones
pertineant pedes autem ad meridiem; ad orientem
paululum declinante capite.
XXIII. De Andromeda scribit Aratus
Andromeda mediam supra cubitum
Dextram continet.
114 In quo fugit illum ratio. Quæ enim in
dextro sunt illius humero, borealiores sunt tropico.
Nam cum sint stellæ tres, quæ ex his australior est,
ab æquinoctiali declinat in boream partibus amplius 30. Trium vero, quæ sunt in dextra mianu,
australior æquinoctiali borcalior est partibus 32.
Ex iis evidens est nexum cubiti borealiorem admodum esse tropico, non, ut Aratus putat, australiorem.
Pergit idem
Ungulæ vero Equinæ, et collum Cygninum
Extremo cum capite.
Cujusmodi stellas ungulis affligat Equi non satis
constat; verum ex iis, quæ de Cygno ait
ad dextram manus
Cephei, penna dertros limites ostentans,
Sinistræ autem alæ ungula acclinata est Equi;
haud longe a veritate esse videatur. Nam quæ est
Pene ex
tequo distabant. Nam dextri pedis. et australis
stella declinationem habebat ab æquatore boream
versus, grad. 27, 47, Hipparchi tempore. Sinister
pes, grad. 27. 7'.
Nimis confuse et
infinite refellit. Nam ambo falsa sunt, quæ Aratus
scripsit de sinistra tibia et humero sinistro, sed
hoc illo falsius; ut ex tropic. Eudoxei descriptione
constat. Itaque argumentatio, quam Hipparchus
affert, neque de sinistro humero rem conficit: neque de tibia, ut ibidem adnotamus. Stella, quæ est
in sinistro Persei humero, declinabat ab æquatore
Eudoxi tempore, gradibus 37, 17'; a tropico gradibus 13, 17, Hipparchi vero ætate ab æquinoctiali,
gradibus 38, 34, a tropico 14, 34', utrobique minus quam lucida quæ est in latere
HIPPARCHI AD PHÆNOMENA LIB. I.
S".
Reg.
rp. a',!'.
in extremitate alæ, borealior est æquinoctiali par
libus 23; at Cygni rostrum borealius est æquinocliali 25 et 25: huic citima, et in gutture quodammodo posita, borealior est æquinoctiali partibus
31. Quare perspicuum est neque caput Cygni, neque
collum in tropico æstivo circulo posse constitui.
Exinde scribit Aratus
præclarique Ophiuchi humeri
Ipsum volvuntur aaitali circa orbem.
In quibus plena est illius inscitia. Nam dexter
humerus Ophiuchi longe propinquior est æquinocliali quam tropico; sinister autem unius signi
triente australior est tropico. Quippe dexter bunerus Lorealior est æquinoctiali partibus circiter 7;
sinister partibus quam proxime 15.
Rursus Aratus
Paulo autem fertur australior; neque attingit
Virgo: sed Leo, et Cancer; hi quidem ambo
Ex ordine jacent inserti: sed circulus
Leonem quidem sub pectore et ventre, usque ad
[inguina
Secat; continue vero sub Testa
Cancrum: ubi maxime bifariam sectum videas
Recte; ut oculi a circulo eant utrinque.
Hæc apparentium fidei videntur ab illo consentance dicta. Namn earum quæ in pectore Leonis,
australissiına, quam nonnulli in corde collocant,
paulo est australior tropico; quæ vero post ipsam
aul septentrionem posita est, paulo est australior tropico æstivo, tum ex iis quæ ad femora, quæque in
Leonis cruribus sunt quatuor lucidæ; secunda quidem a septentrione in fenioribus posita borealior
est tropico; tertia vero, quæ est in cruribus, eodem
tropico est australior. Hinc evidens est Leonem secundum longitudinem ab illo circulo sub pectore,
ilibusque dividi. Cæterum de quatuor iis stellis
quae sunt in Cancro circa nubeculam, alia est australior tropico non minus parte 1; quæ autem
borealior est earumdem, tropico circulo borealior
est minus parte 1; ambarum vero, quæ ab oriente
circa nubeculam sitæ sunt, australior in ipso prope tropico collocata est; borealior autem, et ad septentriones vergens abest ab eodem partibus fere
2 1/2. Liquet ergo quæ de Caucro a poeta prodita
sunt, quam proxime ad apparentium experimenta
congruere.
Sic est autem existimandum de Cancro, Leone,
Virgine, Equi pedibus: necnon de Perseo, genibus
Heniochi, Geminorum capitibus, prius Eudoxum
Arato scripsisse: adeo ut hic illum, mea quidem
sententia, sit secutus. Verum Opliuchi caput, non
humeros in tropico esse sitos Eudoxus asserit
quod et ipsum est quidem falsum; sed tamen tropico vicinius est humeris caput. Est enim æstivo.
tropico septem fere partibus australius. Porro Cygni collum, et sinistram alam in tropico circul
collocavit Eudoxus; necnon dextram Andromedæ
manum. Quamobrem ex iis intelligimus quantum
in istis alter altero ab apparentiis magis abscedat.
At Eudoxus privatim Serpentis collum, quem Ophiu,
chus tenet, ac dextram Ingeniculi manum in tro;
pico statuit. Quod apparentium fidei consonat.
XXIV. Jam quæ in hiberno tropico sunt, Aratus
ita describit
115 Alius autem in opposito austro medium CapriSecat, et pedes Aquarii, et Ceti caudam. [cornum
Inest item ei Lepus; cæterum Canis non valde ma
[gnam partem
Aufert; sed quantam occupat pedibus: inest ei Argo,
Et magnum Centauri dorsum; inest et aculeus
Scorpii; inest et arcus inclyti Sagittarii.
In his cætera quidem cum apparentibus conveniunt; verum quæ sunt in aculeo Scorpii stellæ,
australiores sunt hiberno tropico partibus amplius
8. Verius itaque sit medium Scorpii in ipso hiberno
tropico ponere. At Eudoxus, cum in aliis similiter
atque ille sentiat, flexum tamen Fluminis in tropico
situm esse dicit, et Canis pedes ad caudam; in endem quoque Feram constituit, quam tenet Centaurus in quo quidem et ipse fallitur. Est enim
Fera multo quam hibernus tropicus australior.
XXV. De æquinoctiali circulo Arati hæc verba
sunt
Signum autem ei Aries, Taurique genua posita sunt.
Aries quidem in longitudinem ductus per circulum;
Tauri vero crurum quanta apparet geniculatio.
Hæc vero de Ariete imperite dicuntur. Totus enim
æquinoctiali circulo borealior est, sola excepta
stella quæ est in posterioribus pedibus; hæc enim
in circulo æquinoctiali vehitur.
Pergit Aratus
Ibidem est et zona splendidi Orioris,
Et flexus ardentis Hydræ: inest ei et levis
Crater; inest et Corvus.
Atqui Orionis est quidem in æquinoctiali zona
posita; Draconis vero spira, et Crater atque Corvus
longe sunt australiores æquatore: nisi quod partes
illæ, quæ sunt Corvi caudæ propiores, ad æquinoctialem accedunt.
Insunt autem (ait) stellæ non valde multæ
Chelarum; insunt et Ophiuchi genua.
Verum Chelarum lucida tantummodo stella, quæ
est in borea Chela, ad æquinoctialem accedit; cæ.
teræ longe sunt australiores ipso. Ophiuchi vero
genua australiora sunt æquinoctiali; sinistrum quidem partibus 51/2; dextrum vero amplius 10.
Secundum hæc Aratus,
Non tamen ab Aquila (inquit) disjungitur: sed valde
[prope
Jovis volitat magnus nuntius; etiam juxta ipsum
Equinum caput, et cervix volvuntur.
S",
HIPPARCHI AD PHÆNOMENA LIB. I.
S*
Hæc sunt depravata.
Deest, opinor, aliquid.
Scribe, Nam altera lectio corrupta est, ut Hipparchus ipse demonstral.
Non solum mendosus, sed
mutilus etiam hic locus est. Primum pugnare secum Hipparchus, ut se habet modo, videtur. Namı
caput Draconis australius facit arctico Græciæ circulo; et idem tamen præcise in eo circulo reponit,
siquidem utrumque gradibus septem et triginta
distat a polo. Præterea cum duo sidera proposuisset, quæ ab arctico circulo, abi ea collocarat Eu
Quæ sunt veritati proxima. Eudoxus autem, cum
in reliquis non dissentiat, Chelarum medium ait in
æquinoctiali situm esse; una cum ala.sinistra Aquilæ nec non Equi lumbum et Piscium Lorealiorem.
Verum nec Aquila contingit æquinoctialem, et quæ
in.lumbo est Equi, borealior est amplius partibus
31/2; borealior vero Piscium æquinoctiali borealior
est partibus circiter 10. Attalus autem omissa particulari disputatione de his stellis, quæ in circulis
insunt, quos supra memoravimus, ita scribit: «Ea
vero, in quibus explicat, per quasnam stellas transeat quilibet trium parallelorum cum ii circuli
per eas transire stellas nequeant, quas ille describit, enarrare idcirco nolui; quod eorum tu scientiam ex usu, tractationeque dioptræ sis assecu
tus.» Verum id in primis oportebat, vel caterorum
ejus doctrinæ studiosorum gratia, si quidem intelligebat, exponere, quæ quantove ex iis stellis australiores, vel borealiores esse viderentur æstivo
tropico. Deinde, ut id comprehendatur unum, per
eas stellas, quæ percensitæ sunt, non duci circulos,
nihil opus est dioptra. Cum enim aliæ haud paulo
sint australiores, aliæ borealiores, station aspectu
ipso perspicuum est, neque circulum æquinoctialem, neque alterum æquidistantium per illas ipsas
stellas posse perduci.
XXVI. Præter superiores illos circulos tres Eudoxus
eas stellas describit, quæ sunt in arctico circulo: in
enque situm ait esse sinistrum Arctophylacis humerum et superiora Coronæ, cum capite Serpentis per
Ursas transeuntis: item Fidicula, ac dextra ala
Cygni superiores partes: Cephei quoque pectus;
et superiora Cassiepeæ. Deinde sub anterioribus
116 majoris Ursæ pedibus ac Leonis, usque ad
Arctophylacis humerum, australior est semper ap
parente circulo Græciæ partibus amplius 4; nam a
boreali polo distat partibus 44,15'; circulus vero
semper apparens abest partibus 37. Porro superiora
Coronæ ac Fidiculæ minus accurate designata
sunt. Non enim semper apparenti circulo vicina
ista sunt; sed utrumque longe est australius. Nam
borealior earum quæ sunt in Fidicula, distat a polo
boreali partibus 49; caput vero Serpentis Ursis
interjecti australius quidem est, sed semper apparenti tamen circulo citimum est. Quippe australior illarum, et in sinistro sita tempore abest a
polo partibus 37, quot semper apparens circulus
doxus, longius erant ad austrum remota, superiora Coronæ pariter, ac Lyræ; ubi de ambobus singillatim probare coepit, unius Lyræ meminit; de
Corona ne litteram quidem fecit. Desunt igitur illa,
quibus quot partibus a polo Corona distaret, aperuit. Finge Hipparchum ita scripsisse: post ista
Borealior Coronæ Hipparchi tempore distabat a polo gradibus amplius 53, ex nostris tabulis,
sic et Lyra borealior partibus ab eodem polo aberat 51.
constat. Pectus autem Cephei apparente semper a
circulo est australius, ut supra demonstravimus.
Dextræ alæ Cygni superiores partes, et pes Cassiepeæ in apparente circulo feruntur. Etenim bo.
realior earum, quæ in extrema sunt ala dextra, distat a boreali polo partibus 40; borealior earum,
quæ sunt in Cassiepea, et in pedibus sita, abest ab
eodem polo gradibus 38. Quin et majoris Ursæ pedes borealiores feruntur semper apparente circulo.
Siquidem antecedens illorum a boreali polo removetur partibus fere 24; succedens, partibus fere
25. Vere itaque pronuntiavit apparentem semper
circulum transire inter Ursam ac Leonem.
Jam in eo circulo, qui nunquam apparet, quæ
insunt astra, non videntur omnino. Proxime autem
absunt, inquit, ab eo extremæ partes aquæ Fluminis; et fundum Navis, ac Gubernaculum. Tum
Fera; nec non Ara. Item Sagittarii crus dextrum;
quæ autem videtur ex Ægypto stella, in eodem
continetur. Ex his quæ utcunque sunt veritati
proxima, extra controversiam seponenda sunt. De
ea vero stella, quæ Canopus dicitur, non recte asserit ipsam in apparente nunquam circulo ferri.
Est enim hæc australior earum quæ sunt in Guberraculo, atque lucida: quæ a polo distat partibus
38 1/2. At semper apparens Athenis circulus abest
a polo partibus 37; in Rhodo vero, partibus 36.
Constat igitur eamdem stellam borealiorem esse
nunquam apparente Græciæ circulo, ac supra terram videri posse, ut etiam circa Rhodum prospicitur,
XXVII. Pergit Eudoxus eas explicare stellas, quæ
in coluris insunt, ac docet in horum altero situm
esse medium Ursæ majoris et Cancri; nec non Hyri collum, et de Navi quod puppem inter et malum intercedit. Deinde post semper latentein polum, caudam australis Piscis, et medium Capricorni
pariter ac Sagittæ. Eumdem præterea per Cygni
collum, alamque dextram, ac per sinistram Cephei
manum describi; tum per flexun Serpentis, ac secundum minoris Ursæ caudam.
Enimvero de Ursa penitus aberrat. Hujus enim
præcedentes in capite, et quæ in anterioribus pedibus, in Leonis dodecatemorio sunt sitæ. Quinam
ergo fieri possit, ut medium Ursæ in Cancri principio collocetur? At præcedentes in Hydri capite
Falso.
Ganobus Eudoxi saeculo,
ut et Hipparchi, præcise distabat a polo australi
partibus 38, 50′, ex nostris tabulis.
Quæ deinceps in duobus libris traduntur ab Hipparelo de ea plus
otii operæque postulant, ut ad nostrarum tabula
rum lidem exigantur, cujus rei cum in multis jam
periculum fecissemus, plura nos elaborare infiniti
ac molesti operis magnitudo deterruit. Nam et iis
S".
ipsis in stellis, quas designat Hipparchus, investigandis, atque e Ptolemai, aut Tychonis laterculo
seligendis non parum negotii est; et, ubi certi aliquid extricaveris, innumerabilis ortuum et occasuum expedienda varietas; quæ vel acerrimum
quenilibet cupidissimumque frangere, ac delassare
possit. Hic igitur commentationis is:ius modum faciemus, cætera Hipparcheæ doctrinæ, quæ quidem
scire plurimum ex omnibus intersit, fere in nostris
Dissertationibus explicata reperies.
HIPPARCHI AD PHENOMENA LIB. I.
igitur collum Hydri longiori adhuc ab eo circulo
spatio distare.
Cancri obtinent partes amplius decem. Planum est
S".
S".
S",
S".
XXVIII. Nam de Argo falsa sunt quæ idem ille
scripsit. In australis vero Piscis cauda præcedens
maxime distat a primo par.ibus amplius 23. Tantum-.
dem ergo abest ab co quem dixi circulo, nec in co
movetur. At Sagitta quanta quanta est distat ab
eodem circulo, nee ab eo media secatur. Nam pra
cedens in ipsa stella distat parte una. Quare bifariam ab illo circulo dividi non potest. Similiter et
Cygnus totus ad orienten obversus est ei circulo.
Hujus enim præcedens, et in extremo rostro sita,
distat parle 1 1/2. Earum 117 vero, quæ in extremitate sunt alæ dextræ, quæ ad occidentem maxime
spectat, abest a priori parte non amplius 6 1/2. Non
potest igitur ne collum quidem Cygni, neque dextra
ejus ala in illo circulo collocari.
Jam sinistra Cephei manus Jonge ab eodem circulo declinat ad orientem. Nam quæ sunt in illius capite, praesertim antecedentes, Aquarii partem obtinent amplius decimam. Lucida vero, quæ
est in sinistra manu, quain humero quidam attribuunt, Aquarii obtinet partem 25. Propemodum
ergo signorum duorum intervallo declinat. De
flexu Serpentis et cauda minoris Ursæ recte ille
statuit.
XXIX. In altero coluro sitam esse scribit sinistram
Arctophylacis manuum, ac per medium ipsum transire secundum longitudinem; deinde Chelarum
medium secundum latitudinem. Centauri præterea
dextram manum et anteriora genua. Post nun.
quam apparentem poluin, flexum Fluminis, et Ceti
caput, et Arielis terga secundum latitudinem, Persei caput cum dextra manu.
Atqui læva manus Arctophylacis abest ab isto
circulo intervallo fere dimidii signi; nec in ipso
circulo sita est, qui per æquinoctialia puncta transit, ut Eudoxus affirmat. Etenim antecedens earum, quæ in illa sunt, Chelarum obtinet partem
amplius 13. Praeterea in eo quoque hallucinatus
est, quod medium corpus illius, secundum longitudinem, ab eo quem diximus secari circulo putat. Elenin quæ est in ejus capite stella, Chelarum
partem obtinet circiter 16 2/3; quæ in dextro pede,
Chelarum circiter 24, 43'; quæ in zona est lucida,
Clelarum fere partem 14, 20'; quæ in dextra Centauri manu, abest ab illo circulo quadrante circiter
signi. Nam Chelarum partem obtinet 8. Caput porro
Ceti distat quidem ab eodem circulo; sed non
magno spatio. Quippe nodus Pisciwn, qui post caput Ceti positus est, in ejusque cervice, obtinet
Arietis partem 3, 15'. Sed nec Arietis terga in illo
eodem circulo collocanda sunt. quo amplius signi triente distant. Nam quæ stella inest in medio
illius tergo, Arietis obtinet partem amplius 11 1/2.
Book IIILiber tertius
Clean text (TLG). Diplomatic Greek text; the machine OCR of the Migne page is kept in the OCR and Page views.
PG 19:1107ΙΠΠΑΡΧΟΥ ΤΩΝ ΑΡΑΤΟΥ ΚΑΙ ΕΥΔΟΞΟΥ ΦΑΙΝΟΜΕΝΩΝ ΕΞΗΓΗΣΕΩΣ ΤΡΙΤΟΝ. Προειρηκότες, ὦ Αἰσχρίων, ἐν τῷ πρὸ τούτου συντάγματι περὶ τῶν βορειοτέρων ἄστρων τοῦ ζῳδιακοῦ κύκλου, τίνι τε ζῳδίῳ τῶν δώδεκα ἕκαστον αὐτῶν συνανα-τέλλει καὶ συγκαταδύνει, καὶ τί ζῴδιον ἀνατέλλοντος αὐτοῦ ἢ δύνοντος μεσουρανεῖ, καὶ τίνες τῶν ἀπλανῶν ἀστέρων ἐπὶ τοῦ μεσημβρινοῦ γίνονται ἀρχομένου τε αὐτοῦ ἀνατέλλειν ἢ δύνειν καὶ πάλιν λήγοντος, ἔτι δ’ ἐν πόσαις ἰσημεριναῖς ὥραις ἕκαστον ἀνατέλλει ἣ δύνει, νῦν ὑπογράψομεν τὰ αὐτὰ περὶ ἑκάστου τῶν τε νοτιω-τέρων τοῦ ζῳδιακοῦ ἄστρων καὶ αὐτῶν τῶν δώδεκα ζῳδίων. Τῶν μὲν οὖν νοτιωτέρων τοῦ ζῳδιακοῦ κύκλου ὅταν μὲν ὁ Ὕδρος ἀνατέλλῃ, συνανατέλλει μὲν αὐτῷ ὁ ζῳδιακὸς ἀπὸ Καρκίνου μοίρας ιθ μέσης ἕως Χηλῶν ι μέσης· μεσουρανεῖ δὲ ἀπὸ Κριοῦ μοίρας γ μέσης ἕως Καρκίνου ιη. καὶ πρῶτος μὲν ἀστὴρ ἀνατέλλει ὁ βορειότερος τῶν ἐν τῷ χάσματι, ἔσχατος δὲ ὁ ἐν ἄκρᾳ τῇ οὐρᾷ. Μεσουρανεῖ δὲ ἀστὴρ πρῶτος μὲν τοῦ τε Περσέως ὁ ἐν τῇ ἅρπῃ νεφελοειδής, καὶ ὁ Σύνδεσμος τῶν Ἰχθύων, ὡς ἡμιπήχιον ὑπολειπόμενος [τοῦ μεσημβρινοῦ, καὶ ὁ ἑπόμενος] τῶν ἐν τῇ κεφαλῇ τοῦ Κριοῦ λαμπρῶν τριῶν, ὡς ἡμιπήχιον ὑπολειπόμενος τοῦ μεσημβρινοῦ· ἔσχατος δὲ μεσουρανεῖ τοῦ τε Λέοντος ὁ νοτιώτερος τῶν ἡγουμένων ἐν τῇ κεφαλῇ, καὶ τῆς Ἀργοῦς ὁ βορειότερος τῶν ἐν μέσῳ τῷ ἱστῷ. Ἀνατέλλει δὲ ὁ Ὕδρος ἐν ὥραις ἑπτὰ καὶ ιε μέρει. Ὅταν δὲ ὁ Κρατὴρ ἀνατέλλῃ, συνανατέλλει μὲν αὐτῷ ὁ ζῳδιακὸς ἀπὸ Λέοντος μοίρας ζ καὶ κ μέσης ἕως Παρθένου μοίρας ια μέσης· μεσουρανεῖ δὲ ἀπὸ Ταυροῦ α καὶ κ μέσης ἕως Διδύμων η μέσης. καὶ πρῶτος μὲν ἀστὴρ ἀνατέλλει ὁ βορειότερος τῶν ἐν τῇ βάσει τεσσάρων, ἔσχατος δὲ ὁ νοτιώτερος τῶν ἐν τῷ κύτει ἓξ ἀστέρων. Μεσουρανοῦσι δὲ πρῶτοι μὲν ἀστέρες οἱ ἐν τῇ κεφαλῇ τοῦ Ἡνιόχου κατὰ τὸ μέσον αὐτῶν, ἔσχατοι δὲ τῶν τε Διδύμων ὁ δεύτερος ἀπὸ δύσεως τῶν ἐν τοῖς ποσὶ τεσσάρων, καὶ ὁ ὑπὸ τὸν Λαγωὸν λαμπρὸς ἀστὴρ ἀκατονόμαστος ὤν. Ἀνατέλλει δὲ ὁ Κρατὴρ ἐν ὥρᾳ μιᾷ καὶ τετάρτῳ μέρει. Ὅταν δὲ ὁ Κόραξ ἀνατέλλῃ, συνανατέλλει μὲν αὐτῷ ὁ ζῳδιακὸς ἀπὸ Παρθένου μοίρας ι ἕως Παρθένου μοίρας γ καὶ κ· μεσουρανεῖ δὲ ἀπὸ Διδύμων μοίρας ιδ ἕως Διδύμων μοίρας β καὶ κ. καὶ πρῶτος μὲν ἀστὴρ ἀνατέλλει ὁ ἐπὶ τῆς ὀσφύος, ἔσχατος δὲ ὁ ἐν τοῖς ποσί. Μεσουρανεῖ δὲ πρῶτος μὲν [ἀστὴρ] ὁ ἐν τῇ ἡγουμένῃ χειρὶ τοῦ ἡγουμένου Διδύμου, καὶ ὁ δεξιὸς ποὺς τοῦ ἑπομένου Διδύμου, ἔσχατος δὲ τῶν τε Διδύμων ὁ τρίτος ἀπὸ δύσεως τῶν ἐν τοῖς ὤμοις [τριῶν], καὶ τοῦ Κυνὸς ὁ ἐν τῇ ἐκφύσει τῶν ἐμπροσθίων μερῶν, μικρὸν ὑπολειπόμενος τοῦ μεσημβρινοῦ. Ἀνατέλλει δὲ ὁ Κόραξ ἐν τρισὶ πεμπτημορίοις μιᾶς ὥρας. Ὅταν δὲ ὁ Κένταυρος ἀνατέλλῃ, συνανατέλλει μὲν αὐτῷ ὁ ζῳδιακὸς ἀπὸ Χηλῶν μοίρας ι ἕως Τοξότου μοίρας δ· μεσουρανεῖ δὲ ἀπὸ Καρκίνου ιβ ἕως Παρ-θένου ιζ μέσης. καὶ πρῶτος μὲν ἀστὴρ ἀνατέλλει ὁ ἐν τῷ ἀριστερῷ ὤμῳ, ἔσχατος δὲ ὁ ἑπόμενος τῶν ἐμ-προσθίων ποδῶν. Μεσουρανεῖ δὲ πρῶτος μὲν ἀστὴρ τῆς τε Ἀργοῦς ὁ ἀπὸ δύσεως τῶν ἐν τῷ καταστρώματι λαμπρῶν, καὶ τοῦ Ὕδρου τῆς νοτίας σιαγόνος ὁ ἑπόμενος, ἔσχατος δὲ ὁ Προτρυγητήρ, ὡς ἡμιπήχιον προηγούμενος τοῦ μεσημβρινοῦ. Ἀνατέλλει δὲ ὁ Κένταυρος ἐν ὥραις τέσσαρσι καὶ τρίτῳ μέρει ὥρας. Τοῦ δὲ Θηρίου ἀνατέλλοντος, ὃ ἔχει ὁ Κένταυρος, συνανατέλλει μὲν αὐτῷ ὁ ζῳδιακὸς ἀπὸ γ καὶ κ μοίρας τοῦ Σκορπίου ἕως Τοξότου μοίρας α καὶ κ· μεσου-ρανεῖ δὲ ἀπὸ Παρθένου γ ἕως Ζυγοῦ ι. καὶ πρῶτος μὲν ἀστὴρ ἀνατέλλει ὁ ἐν τῷ ἡγουμένῳ τῶν ὀπισθίων ποδῶν· ἔστι δὲ οὗτος ὁ βορειότερος τῶν ὑπὸ τὸν δεξιὸν ὦμον τοῦ Κενταύρου· ἔσχατος δὲ ὁ νοτιώτατος πάντων καὶ ἐν ἄκρῳ τῷ [σώματι] ἐπὶ τῆς ὀσφύος [ὑπο]κείμενος. Μεσουρανεῖ δὲ πρῶτος [μὲν] ἀστὴρ [ὁ] τῶν ἐν τῇ κεφαλῇ τοῦ Λέοντος [ὁ] βορειότερος τῶν ἑπομένων καὶ ὁ ἐν τοῖς ἐμπροσθίοις αὐτοῦ ποσίν, ἔσχατος δὲ ὁ ἐπὶ τῆς ὀσφύος τῆς Μεγάλης Ἄρκτου λαμπρός, καὶ τοῦ ὑπὸ τὸν Κρατῆρα ὀρθογωνίου τριγώνου [ὁ] ἐπὶ τῆς ὀρθῆς κείμενος. Ἀνατέλλει δὲ τὸ Θηρίον ἐν ὥραις δυσὶ καὶ τετάρτῳ μέρει. Ὅταν δὲ τὸ Θυμιατήριον ἀνατέλλῃ, συνανατέλλει μὲν αὐτῷ ὁ ζῳδιακὸς ἀπὸ Τοξότου μοίρας ιε ἕως Τοξότου μοίρας γ καὶ κ· μεσουρανεῖ δὲ ἀπὸ Χηλῶν μοίρας β ἕως Χηλῶν μοίρας ια. καὶ πρῶτος μὲν ἀστὴρ ἀνατέλλει ὁ ἐπὶ τοῦ ἐπιπύρου, ἔσχατος δὲ ὁ νοτιώτερος τῶν ἐν τῇ βάσει. Μεσουρανεῖ δὲ πρῶτος μὲν ἀστὴρ τοῦ τε Βοώτου ὁ νοτιώτερος τῶν ἐν τῷ ἀριστερῷ ποδί, καὶ τοῦ Κενταύρου ὁ ἐν τοῖς ἐμπροσθίοις ποσὶ λαμπρός, ἔσχατος δὲ τῆς Παρθένου ὁ ἀπ’ ἄρκτου τοῦ δεξιοῦ γόνατος καὶ τοῦ δεξιοῦ ποδός, ὡς ἡμιπήχιον ὑπολειπόμενος τοῦ μεσημβρινοῦ. Ἀνατέλλει δὲ τὸ Θυμιατήριον ἐν ἡμιωρίῳ. Ὅταν δὲ ὁ Νότιος Ἰχθὺς ἀνατέλλῃ, συνανατέλλει μὲν αὐτῷ ὁ ζῳδιακὸς ἀπὸ Ὑδροχόου μοίρας ιζ μέσης ἕως Ἰχθύων α καὶ κ μέσης· μεσουρανεῖ δὲ ἀπὸ Τοξότου δ ἕως Τοξότου ε καὶ κ μέσης. καὶ πρῶτος μὲν ἀστὴρ ἀνατέλλει ὁ βορειότερος τῶν ἐν τῇ οὐρᾷ, ἔσχατος δὲ ὁ ἐν ἄκρῳ τῷ ῥύγχει λαμπρός. Μεσουρανεῖ δὲ πρῶτος μὲν [ἀστὴρ] τοῦ τε Τοξότου ὁ ἐν μέσῳ τῷ τόξῳ, καὶ τοῦ Ὀφιούχου ὁ νοτιώτερος τῶν ἐν τῷ δεξιῷ ὤμῳ, ὡς ἡμιπήχιον ὑπολειπόμενος τοῦ μεσημβρινοῦ, ἔσχατος δὲ τοῦ Τοξότου ὁ ἐν τοῖς ὀπισθίοις ποσὶ λαμπρός, καὶ τοῦ Ὄφεως, ὃν ἔχει ὁ Ὀφιοῦχος, ὁ ἐν ἄκρᾳ τῇ οὐρᾷ, καὶ τῆς Λύρας ὁ ἡγού-μενος τῶν ἐν τῷ ζυγώματι δύο λαμπρῶν, ὡς ἡμιπήχιον προηγούμενος τοῦ μεσημβρινοῦ. Ἀνατέλλει δὲ ὁ Ἰχθὺς ἐν [ὥρᾳ μιᾷ καὶ] δυσὶ πεμπτημορίοις μιᾶς ὥρας. Ὅταν δὲ τὸ Κῆτος ἀνατέλλῃ, συνανατέλλει μὲν αὐτῷ ὁ ζῳδιακὸς ἀπὸ Ἰχθύων μοίρας κ ἕως Ταύρου ζ· μεσουρανεῖ δὲ ἀπὸ Τοξότου δ καὶ κ μέσης ἕως Αἰγόκερω β καὶ κ μέσης. καὶ πρῶτος μὲν ἀστὴρ ἀνατέλλει ὁ βορειότερος τῶν ἐν τῇ οὐρᾷ, ἔσχατος δὲ τῶν ἐν τῷ τετραπλεύρῳ λαμπρῶν ὁ νοτιώτερος τῶν ἑπομένων. Μεσουρανεῖ δὲ πρῶτος μὲν [ἀστὴρ] τῆς Λύρας ὁ ἡγούμενος τῶν ἐν τῷ ζυγώματι, ἔσχατος δὲ τοῦ Ὄρνιθος ὁ ἐν τῇ οὐρᾷ λαμπρός. Ἀνατέλλει δὲ τὸ Κῆτος ἐν ὥραις δυσίν. Ὅταν δὲ ὁ Ὠρίων ἀνατέλλῃ, συνανατέλλει μὲν αὐτῷ ὁ ζῳδιακὸς ἀπὸ Ταύρου η καὶ κ μέσης ἕως Καρκίνου μοίρας γ· μεσουρανεῖ δὲ ἀπὸ Ὑδροχόου μοίρας θ ἕως Ἰχθύων ιγ. καὶ πρῶτος μὲν ἀστὴρ ἀνατέλλει ὁ ἐν τῇ ἀριστερᾷ χειρί, ἔσχατος δὲ ὁ ἐν τῷ δεξιῷ ποδί. Μεσουρανεῖ δὲ τῶν ἄλλων πρῶτος μὲν ὁ δεξιὸς ποὺς τοῦ Κηφέως, καὶ τῶν ἐν τῇ κάλπιδι τοῦ Ὑδροχόου ὁ μέσος, ἔσχατος δὲ τῆς τε Κασσιεπείας ὁ ἐν τῷ δίφρῳ μικρός, καὶ τῆς Ἀνδρομέδας ὁ βορειότατος τῶν ἐν τῷ στήθει. Ἀνατέλλει δὲ ὁ Ὠρίων ἐν ὥραις δυσὶ καὶ ἕκτῳ μέρει. Ὅταν δὲ ὁ ἀπὸ τοῦ Ὠρίωνος Ποταμὸς ἀνατέλλῃ, συνανατέλλει μὲν αὐτῷ ὁ ζῳδιακὸς ἀπὸ Ταύρου μοίρας ιγ ἕως Καρκίνου μοίρας ι· μεσουρανεῖ δὲ ἀπὸ Αἰγόκερω μοίρας ζ καὶ κ ἕως Ἰχθύων β καὶ κ. καὶ πρῶτος μὲν ἀστὴρ ἀνατέλλει τοῦ ἐν τῇ μεγάλῃ περιφερείᾳ παραλληλογράμμου καὶ ἐγγὺς τοῦ Κήτους κειμένου ὁ ἡγούμενος τῶν βορειοτέρων, ἔσχατος δὲ ὁ λαμπρότατος καὶ ὁ ἡγούμενος καὶ ὁ νοτιώτατος πάντων. Μεσουρανεῖ δὲ τῶν ἄλλων πρῶτος μὲν τοῦ τε Αἰγόκερω ὁ ἑπόμενος τῶν ἀπ’ ἄρκτου παρακειμένων τοῖς ἐν τῇ οὐρᾷ, καὶ τοῦ Ὄρνιθος ὁ νοτιώτερος τῶν ἐν τῷ ἀριστερῷ ποδί, ἔσχατος δὲ τῆς τε Κασσιεπείας ὁ ἐν τοῖς γόνασι, καὶ τῶν Ἰχθύων τοῦ βορειοτέρου ὁ ἐν ἄκρᾳ τῇ οὐρᾷ. Ἀνατέλλει δὲ ὁ Ποταμὸς ἐν ὥραις τρισὶ καὶ τρισὶ πεμπτημορίοις. Τοῦ δὲ Λαγωοῦ ἀνατέλλοντος συνανατέλλει μὲν αὐτῷ ὁ ζῳδιακὸς ἀπὸ Διδύμων μοίρας ζ καὶ κ ἕως Καρκίνου ιβ μέσης· μεσουρανεῖ δὲ ἀπὸ Ἰχθύων μοίρας δ ἕως Ἰχθύων μοίρας ε καὶ κ. καὶ πρῶτος μὲν ἀστὴρ ἀνατέλλει τῶν ἐν τοῖς ὠσὶ τεσσάρων ὁ ἡγού-μενος τῶν βορειοτέρων, ἔσχατος δὲ ὁ νοτιώτερος τῶν ἐν τοῖς ὀπισθίοις ποσί. Μεσουρανεῖ δὲ τῶν ἄλλων πρῶτος μὲν τοῦ τε Ἵππου ὁ ἐπὶ τῆς ὀσφύος λαμπρός, καὶ τοῦ Κηφέως ὁ ἀριστερὸς πούς, ἔσχατος δὲ τοῦ Κήτους τῶν ἐν τῷ τετραπλεύρῳ ὁ βορειότερος τῶν ἡγουμένων. Ἀνατέλλει δὲ ὁ Λαγωὸς ἐν ὥρᾳ μιᾷ καὶ πέμπτῳ μέρει. Ὅταν δὲ ὁ Κύων ἀνατέλλῃ, συνανατέλλει μὲν αὐτῷ ὁ ζῳδιακὸς ἀπὸ Καρκίνου μοίρας ιε ἕως Λέοντος μοίρας ε μέσης· μεσουρανεῖ δὲ ἀπὸ Ἰχθύων μοίρας η καὶ κ ἕως Κριοῦ δ καὶ κ μέσης. καὶ πρῶτος μὲν ἀστὴρ ἀνατέλλει ὁ ἐν ἄκρῳ τῷ ἐμπροσθίῳ καὶ βορειο-τέρῳ ποδί, ἔσχατος δὲ ὁ ἐν ἄκρᾳ τῇ οὐρᾷ. Μεσουρανεῖ δὲ τῶν ἄλλων πρῶτος μὲν ὁ ἐν τοῖς ποσὶ τῆς Κασσιεπείας, καὶ ὁ βορειότερος τῶν ἐν τῷ δεξιῷ ποδὶ τῆς Ἀνδρομέδας, μικρὸν προηγούμενος τοῦ μεσημβρινοῦ, ἔσχατος δὲ τοῦ Περσέως ὁ ἐν τῷ δεξιῷ μηρῷ λαμπρός, καὶ τοῦ Κριοῦ ὁ ἑπόμενος τῶν ἐν τῇ οὐρᾷ. Ἀνατέλλει δὲ ὁ Κύων ἐν ὥρᾳ μιᾷ καὶ δυσὶ μέρεσιν ὥρας. Τοῦ δὲ Πρόκυνος ἀνατέλλοντος συνανατέλλει μὲν αὐτῷ ὁ ζῳδιακὸς ἀπὸ Καρκίνου δ μοίρας μέσης ἕως Καρκίνου μοίρας θ· μεσουρανεῖ δὲ ἀπὸ Ἰχθύων μοίρας ιε ἕως Ἰχθύων μοίρας κ μέσης. καὶ πρῶτος μὲν ἀστὴρ ἀνατέλλει ὁ ἡγούμενος καὶ διπλοῦς, ἔσχατος δὲ ὁ ἑπό-μενος καὶ λαμπρός. Μεσουρανεῖ δὲ τῶν ἄλλων [πρῶτος μὲν] τῆς τε Κασσιεπείας ὁ ἐν μέσῳ τῷ σώματι, καὶ τοῦ Κήτους τῶν ἐν τῇ οὐρᾷ τεσσάρων οἱ ἑπόμενοι· ἔσχατοι δὲ μεσουρανοῦσι τῆς τε Ἀνδρομέδας ὁ ἑπόμενος τῶν ἐν τῇ ζώνῃ, καὶ τοῦ Κήτους ὁ νοτιώτερος τῶν [ἡγου-μένων] ἐν τῷ τετραπλεύρῳ. Ἀνατέλλει δὲ ὁ Προκύων ἐν τρίτῳ μέρει ὥρας. Τῆς δὲ Ἀργοῦς ἀνατελλούσης συνανατέλλει μὲν αὐτῇ ὁ ζῳδιακὸς ἀπὸ Λέοντος μοίρας 2 ἕως Χηλῶν μοίρας δ μέσης· μεσουρανεῖ δὲ ἀπὸ Κριοῦ 2 καὶ κ μέσης ἕως Καρκίνου δ μέσης. καὶ πρῶτος μὲν ἀστὴρ ἀνατέλλει ὁ ὑπὸ τὸν ἐν ἄκρᾳ τῇ οὐρᾷ τοῦ Κυνὸς ὡς τριπλοῦς, ἔσχατος δὲ ὁ νοτιώτατος τῶν ἐν τῇ ἀποτομῇ τοῦ πλοίου καὶ λαμπρός. Μεσουρανεῖ δὲ τῶν ἄλλων πρῶτος μὲν τοῦ Περσέως ὁ ἐν τῷ ἀριστερῷ μηρῷ, καὶ ὁ νοτιώτατος τῶν ἐν τῇ ἀποτομῇ τοῦ Ταύρου, ἔσχατος δὲ ὁ προηγούμενος τῆς τοῦ Ὕδρου κεφαλῆς ὁ ἐκφανής, ὅς ἐστιν ἐν τοῖς νοτίοις ποσὶ τοῦ Καρκίνου. [Ἀνατέλλει δὲ ἡ Ἀργὼ ἐν ὥραις δυσὶ καὶ δυσὶ μέρεσιν ὥρας.] Ἑξῆς δὲ ἐροῦμεν περὶ τῆς καταδύσεως τῶν νοτιω-τέρων τοῦ ζῳδιακοῦ κύκλου. Ὅταν μὲν οὖν δύνῃ ὁ Ὕδρος, συγκαταδύνει μὲν αὐτῷ ὁ ζῳδιακὸς ἀπὸ Διδύμων θ καὶ κ μοίρας ἕως Παρθένου ια· μεσουρανεῖ δὲ ἀπὸ Χηλῶν ιθ μέσης ἕως Τοξότου ιθ μέσης. καὶ πρῶτος μὲν ἀστὴρ δύνει ὁ νοτιώτερος τῶν ἐν τῷ χάσματι, ἔσχατος δὲ ὁ ἐν ἄκρᾳ τῇ οὐρᾷ. Μεσουρανοῦσι δὲ τῶν ἄλλων ἀστέρων ἐν ἀρχῇ μὲν τοῦ τε Δράκοντος ὁ τρίτος ἀπὸ τῆς οὐρᾶς λαμπρός, ὡς ἡμιπήχιον προηγούμενος τοῦ μεσημβρινοῦ, καὶ τοῦ Βοώτου ὁ ἐν τῇ ζώνῃ λαμπρός, καὶ [τῶν Χηλῶν] ὁ προηγούμενος τοῦ ἐν ἄκρᾳ τῇ βορείᾳ χηλῇ λαμπροῦ [καὶ τοῦ Ὕδρου ὁ ἐν ἄκρᾳ τῇ οὐρᾷ, ὡς ἡμιπήχιον προηγούμενος τοῦ μεσημβρινοῦ]· ἔσχατον δὲ μεσουρα-νοῦσι τοῦ τε Δράκοντος ὁ νοτιώτερος κρόταφος, καὶ τοῦ Ὄφεως, ὃν ἔχει ὁ Ὀφιοῦχος, ὁ ἐν ἄκρᾳ τῇ οὐρᾷ, καὶ τοῦ Τοξότου ὁ ἡγούμενος τῶν ἐν τῇ ἐφαπτίδι. Δύνει δὲ ὁ Ὕδρος ἐν ὥραις τέσσαρσι. Τοῦ δὲ Κρατῆρος δύνοντος συγκαταδύνει μὲν αὐτῷ ὁ ζῳδιακὸς ἀπὸ Καρκίνου μοίρας α καὶ κ ἕως Λέοντος ιγ μέσης· μεσουρανεῖ δὲ ἀπὸ Σκορπίου μοίρας ιβ μέσης ἕως Τοξότου ἀρχῆς. καὶ πρῶτος μὲν ἀστὴρ δύνει ὁ βορειότερος τῶν ἐν τῇ βάσει, ἔσχατος δὲ ὁ νοτιώ-τερος καὶ ὁ βορειότερος τῶν ἐν τῷ κύτει. Μεσουρανοῦσι δὲ τῶν ἄλλων ἀστέρων ἐν ἀρχῇ μὲν τοῦ Σκορπίου ὁ τρίτος [καὶ ὁ τέταρτος] καὶ ὁ πέμπτος σφόνδυλος τῶν μετὰ τὸ στῆθος, καὶ τοῦ Ἐνγόνασιν ὁ τρίτος ἀπὸ τοῦ δεξιοῦ ὤμου ἐν τῷ βραχίονι κεί-μενος, προηγούμενος [δὲ] τοῦ μεσημβρινοῦ ὡς ἡμιπήχιον, ἔσχατον δὲ τοῦ τε Ἐνγόνασιν ὁ ἐν τῇ ἐκφύσει τοῦ ἀριστεροῦ μηροῦ, καὶ τοῦ Τοξότου ἡ ἀκίς. Δύνει δὲ ὁ Κρατὴρ ἐν ὥρᾳ μιᾷ καὶ τρίτῳ μέρει. Τοῦ δὲ Κόρακος δύνοντος συγκαταδύνει μὲν αὐτῷ ὁ ζῳδιακὸς ἀπὸ Λέοντος [Τοῦ δὲ Θηρίου δύνοντος, ὃ ἔχει ὁ Κένταυρος, συγκαταδύνει μὲν αὐτῷ ὁ ζῳδιακὸς ἀπὸ Λέοντος] θ καὶ κ μοίρας μέσης ἕως Χηλῶν ια· μεσουρανεῖ δὲ ἀπὸ Τοξότου ι ἕως Αἰγόκερω 2 μέσης. καὶ πρῶτος μὲν ἀστὴρ δύνει ὁ ἐν τοῖς ὀπισθίοις μηροῖς, ἔσχατος δὲ ὁ ἑπόμενος τῶν ἐν τῇ κεφαλῇ. Μεσουρανοῦσι δὲ τῶν ἄλλων ἀστέρων ἐν μὲν τῇ ἀρχῇ τοῦ Δράκοντος ὁ ἐν τῷ χάσματι, προηγούμενος τοῦ μεσημβρινοῦ ὡς ἡμιπήχιον, καὶ τοῦ Ἐνγόνασιν ὁ ἀριστερὸς ἀγκών, προηγούμενος ὡς ἡμιπήχιον τοῦ μεσημβρινοῦ, ἔσχατον δὲ τοῦ τε Δράκοντος τῶν ἐν τῇ πρώτῃ σπείρᾳ τριῶν λαμπρῶν ὁ ἡγούμενος, καὶ τοῦ Ὄρνιθος ὁ ἐν ἄκρᾳ τῇ δεξιᾷ πτέρυγι, μικρὸν ὑπολειπό-μενος τοῦ μεσημβρινοῦ, καὶ τοῦ Ὀϊστοῦ ὁ ἐπὶ τῆς ἀκίδος, καὶ τοῦ Αἰγόκερω ὁ νοτιώτερος τῶν ἐν τῷ προσώπῳ. Δύνει δὲ τὸ Θηρίον ἐν ὥραις δυσί. Τοῦ δὲ Θυμιατηρίου δύνοντος συγκαταδύνει μὲν αὐτῷ ὁ ζῳδιακὸς ἀπὸ Λέοντος ιθ μοίρας μέσης ἕως Χηλῶν θ· μεσουρανεῖ δὲ ἀπὸ Τοξότου ε ἕως Αἰγόκερω ε μέσης. καὶ πρῶτος μὲν ἀστὴρ δύνει ὁ νοτιώτερος τῶν ἐν τῷ χείλει καὶ διπλοῦς, ἔσχατος δὲ ὁ βορειότερος τῶν ἐν τῇ βάσει. Μεσουρανοῦσι δὲ τῶν ἄλλων ἀστέρων ἐν μὲν τῇ ἀρχῇ τοῦ τε Ἐνγόνασιν ὁ ἐν τῷ ἀριστερῷ μηρῷ λαμπρός, καὶ τοῦ Τοξότου ὁ μέσος τῶν ἐν τῷ τόξῳ, ἔσχατον δὲ τοῦ Αἰγόκερω ὁ νοτιώτερος τῶν ἐν τοῖς κέρασι λαμπρῶν. Δύνει δὲ τὸ Θυμιατήριον ἐν ὥραις δυσὶ καὶ ἕκτῳ μέρει. Ὅταν δὲ ὁ Νότιος Ἰχθὺς δύνῃ, συγκαταδύνει μὲν αὐτῷ ὁ ζῳδιακὸς ἀπὸ Τοξότου μοίρας δ καὶ κ ἕως Αἰγόκερω ιη μέσης· μεσουρανεῖ δὲ ἀπὸ Ἰχθύων μοίρας γ ἕως Κριοῦ μοίρας β. καὶ πρῶτος μὲν ἀστὴρ δύνει ὁ νοτιώτερος τῶν ἐν τῇ οὐρᾷ λαμπρῶν, ἔσχατος δὲ ὁ ἐν τῷ ῥύγχει λαμπρὸς σφόδρα. Μεσουρανοῦσι δὲ τῶν ἄλλων ἀστέρων ἐν ἀρχῇ μὲν τῶν Ἰχθύων τοῦ νοτιωτέρου ὁ ἐν ἄκρᾳ τῇ οὐρᾷ, ἔσχατον δὲ τῆς τε Ἀνδρομέδας ὁ ἀριστερὸς πούς, καὶ τοῦ Κριοῦ ὁ μέσος τῶν ἐν τῇ κεφαλῇ, καὶ τοῦ ἐν τᾷ Κήτει τετραπλεύρου ὁ νοτιώτερος τῶν ἑπομένων. Δύνει δὲ ὁ Ἰχθὺς ἐν ὥρᾳ μιᾷ καὶ τέσσαρσι πεμπτη-μορίοις. Τοῦ δὲ Κήτους δύνοντος συγκαταδύνει μὲν αὐτῷ ὁ ζῳδιακὸς ἀπὸ Ὑδροχόου μοίρας ζ καὶ κ μέσης ἕως Κριοῦ ιδ· μεσουρανεῖ δὲ ἀπὸ Ταύρου μοίρας β καὶ κ ἕως Καρκίνου μοίρας ιε μέσης. καὶ πρῶτος μὲν ἀστὴρ δύνειν ἄρχεται ὁ νοτιώτερος τῶν ἐν τῇ οὐρᾷ, ἔσχατος δὲ ὁ ἑπόμενος τῶν ἐν τῷ βορείῳ χελυνίῳ. Μεσουρανοῦσι δὲ τῶν ἄλλων ἀστέρων ἐν μὲν τῇ ἀρχῇ τοῦ τε Ἡνιόχου ὁ νοτιώτερος τῶν ἐν τῇ κεφαλῇ καὶ ὁ ἐν τῷ δεξιῷ ποδί, ἔσχατον δὲ τῆς τε Ἄρκτου ὁ ἐν τοῖς ἐμπροσθίοις σκέλεσι λαμπρός, καὶ τῆς Ἀργοῦς ὁ ἐν μέσῳ τῷ τοίχῳ λαμπρός, προηγούμενος τοῦ μεσημ-βρινοῦ ὡς ἡμιπήχιον. Δύνει δὲ τὸ Κῆτος ἐν ὥραις τέσσαρσι λειπούσαις ὀγδόῳ μέρει. Τοῦ δὲ Ὠρίωνος δύνοντος συγκαταδύνει μὲν αὐτῷ ὁ ζῳδιακὸς ἀπὸ Ταύρου μοίρας ζ ἕως Ταύρου μοίρας λ· μεσουρανεῖ δὲ ἀπὸ Λέοντος μοίρας ιβ ἕως. Παρ-θένου μοίρας ιγ. καὶ πρῶτος μὲν ἀστὴρ δύνει ὁ ἐν τῷ ἀριστερῷ ποδί, ἔσχατοι δὲ οἱ βορειότατοι τῶν ἐν τῷ κολλορόβῳ. Μεσουρανοῦσι δὲ τῶν ἄλλων ἀστέρων ἐν μὲν τῇ ἀρχῇ τῆς Μεγάλης Ἄρκτου ὁ ἐν τοῖς ὀπισθίοις γόνασι, καὶ τοῦ Λέοντος ὁ ἀπὸ νότου τῷ ἐπὶ τῆς ὀσφύος λαμπρῷ παρακείμενος, ἔσχατον δὲ τῆς Παρθένου ὁ ἀριστερὸς ὦμος. Δύνει δὲ ὁ Ὠρίων ἐν ὥραις δυσὶν ὡς ἔγγιστα. Ὅταν δὲ ὁ ἀπὸ τοῦ Ὠρίωνος Ποταμὸς δύνῃ, συγ-καταδύνει μὲν αὐτῷ ὁ ζῳδιακὸς ἀπὸ Ἰχθύων μοίρας ζ ἕως Ταύρου μοίρας ε μέσης· μεσουρανεῖ δὲ ἀπὸ Διδύμων δ ἕως Λέοντος ι μέσης. καὶ πρῶτος μὲν ἀστὴρ δύνει ὁ ἡγούμενος καὶ λαμπρότατος πάντων, ἔσχατος δὲ ὁ πρῶτος καὶ ἀπὸ μεσημβρίας παρακείμενος τῷ ποδὶ τοῦ Ὠρίωνος. Μεσουρανοῦσι δὲ τῶν ἄλλων ἀστέρων ἐν μὲν τῇ ἀρχῇ τῆς δύσεως τῶν τε Διδύμων ὁ Πρόπους, μικρὸν ὑπολειπόμενος τοῦ μεσημβρινοῦ, καὶ τοῦ Λαγωοῦ οἱ ἐν μέσῳ τῷ σώματι δύο· ἔσχατον δὲ μεσουρανοῦσι τοῦ τε Λέοντος ὁ ἑπόμενος τῶν ἐν τῷ νώτῳ, καὶ τῆς Ἄρκτου ὁ ἐν τοῖς ὀπισθίοις γόνασιν, ὡς ἡμιπήχιον ὑπολειπόμενος τοῦ μεσημβρινοῦ. Δύνει δὲ ὁ Ποταμὸς ἐν ὥραις τέσσαρσι καὶ ἡμίσει καὶ πέμπτῳ μέρει ὥρας. Τοῦ δὲ Λαγωοῦ δύνοντος συγκαταδύνει μὲν ὁ ζῳδιακὸς ἀπὸ Κριοῦ μοίρας ζ καὶ κ μέσης ἕως Ταύρου ιδ· μεσουρανεῖ δὲ ἀπὸ Καρκίνου μοίρας λ ἕως Λέοντος μοίρας α καὶ κ. καὶ πρῶτος μὲν ἀστὴρ δύνει ὁ ἐν τοῖς ἐμπροσθίοις ποσίν, ἔσχατος δὲ ὁ ἐν ἄκρᾳ τῇ οὐρᾷ. Μεσουρανοῦσι δὲ τῶν ἄλλων ἀστέρων ἐν μὲν τῇ ἀρχῇ τῆς τε Ἄρκτου [τοῦ πλινθίου] ὁ ἐπὶ τῶν ὤμων αὐτῆς, καὶ τοῦ Δράκοντος ὁ ἐν ἄκρᾳ τῇ οὐρᾷ, καὶ τοῦ Λέοντος ὁ ἐν τῇ καρδίᾳ, καὶ τῆς Ἀργοῦς ὁ βορειότερος τῶν ἐν τῇ ἀποτομῇ, μικρὸν προηγούμενος τοῦ μεσημ-βρινοῦ· ἔσχατον δὲ μεσουρανοῦσι τοῦ τε Λέοντος ὅ τε ὀπίσθιος ποὺς καὶ ὁ ἐν τοῖς ὀπισθίοις σκέλεσι, καὶ τοῦ Κρατῆρος ὁ νοτιώτατος τῶν ἐν τῇ βάσει. Δύνει δὲ ὁ Λαγωὸς ἐν ὥρᾳ μιᾷ καὶ τρίτῳ μέρει. Τοῦ δὲ Κυνὸς δύνοντος συγκαταδύνει μὲν αὐτῷ ὁ ζῳδιακὸς ἀπὸ Ταύρου μοίρας ια ἕως Ταύρου μοίρας θ καὶ κ· μεσουρανεῖ δὲ ἀπὸ Λέοντος μοίρας ιζ ἕως Παρθένου ια. καὶ πρῶτος μὲν ἀστὴρ δύνει ὁ ἐν τοῖς ὀπισθίοις ποσὶ λαμπρός, ἔσχατος δὲ ὁ νοτιώτατος τῶν ἐν τῇ κεφαλῇ ἐκφανῶν. Μεσουρανοῦσι δὲ τῶν ἄλλων ἀστέρων ἐν μὲν τῇ ἀρχῇ τῆς τε Ἄρκτου ὁ ἡγούμενος τῶν ἐν τοῖς ὀπισθίοις ποσί, καὶ τοῦ Λέοντος ὁ ἐπὶ τῆς ὀσφύος· ἔσχατον δὲ μεσουρανοῦσι τοῦ τε Κόρακος ὁ ἐν τοῖς ποσί, καὶ τῆς Παρθένου ὁ νοτιώτερος ὦμος, ὑπολειπόμενος τοῦ μεσημβρινοῦ ὡς δύο μέρη πήχεως. Δύνει δὲ ὁ Κύων ἐν τρισὶν ἡμιωρίοις. Τοῦ δὲ Πρόκυνος δύνοντος συγκαταδύνει μὲν αὐτῷ ὁ ζῳδιακὸς ἀπὸ Διδύμων μοίρας ιε ἕως Διδύμων μοίρας ιη· μεσουρανεῖ δὲ ἀπὸ τῆς ἀρχῆς τῶν Χηλῶν ἕως Χηλῶν μοίρας δ. καὶ πρῶτος μὲν ἀστὴρ δύνει ὁ ἡγού-μενος καὶ διπλοῦς, ἔσχατος δὲ ὁ ἑπόμενος καὶ λαμπρός. Μεσουρανεῖ δὲ τῶν ἄλλων ἀστέρων ἐν μὲν τῇ ἀρχῇ τοῦ Βοώτου ὁ μέσος τῶν ἐν τῷ ἀριστερῷ ποδί, μικρὸν ὑπολειπόμενος τοῦ μεσημβρινοῦ, καὶ τοῦ Κενταύρου ὁ βορειότερος τῶν ἐν τῇ κεφαλῇ, ὡς ἡμιπήχιον προηγού-μενος τοῦ μεσημβρινοῦ· ἔσχατον δὲ μεσουρανοῦσι τῆς τε Ἄρκτου ὁ ἐν ἄκρᾳ τῇ οὐρᾷ, ὑπολειπόμενος μικρὸν τοῦ μεσημβρινοῦ, καὶ τοῦ Βοώτου ὁ βορειότερος τῶν ἐν τῷ ἀριστερῷ ποδί, καὶ τοῦ Ὕδρου ὁ ἐν ἄκρᾳ τῇ οὐρᾷ, καὶ τοῦ Κενταύρου ὁ δεξιὸς ὦμος. Δύνει δὲ ὁ Προκύων ἐν πέμπτῳ μέρει ὥρας. Τῆς δὲ Ἀργοῦς δυνούσης συγκαταδύνει μὲν αὐτῇ ὁ ζῳδιακὸς ἀπὸ Κριοῦ μοίρας ι ἕως Διδύμων μοίρας ιη· μεσουρανεῖ δὲ ἀπὸ Καρκίνου μοίρας ιζ ἕως Χηλῶν μοίρας ε. καὶ πρῶτος μὲν ἀστὴρ δύνει ὁ λαμπρότατος καὶ νοτιώτατος τῶν ἐν τῷ πηδαλίῳ, ὅν τινες Κάνωπον προσαγορεύουσιν, ἔσχατος δὲ ὁ βορειότερος τῶν ἐν [μέσῳ] τῷ ἱστῷ. Μεσουρανοῦσι δὲ τῶν ἄλλων ἀστέρων ἐν μὲν τῇ ἀρχῇ τοῦ Λέοντος τῶν ἐν τῇ κεφαλῇ ὁ νοτιώτερος τῶν ἡγουμένων, ὡς ἡμιπήχιον ὑπολειπόμενος τοῦ μεσημβρινοῦ, καὶ τοῦ Ὕδρου ὁ μετὰ τὴν ἔκφυσιν τοῦ τραχήλου μικρός· ἔσχατον δὲ μεσουρανοῦσι τῆς τε Μεγάλης Ἄρκτου ὁ ἐν ἄκρᾳ τῇ οὐρᾷ, καὶ τοῦ Βοώτου ὁ βορειότερος τῶν ἐν τῷ ἀριστερῷ ποδί, ὡς ἡμιπήχιον προηγούμενος τοῦ μεσημβρινοῦ, καὶ τοῦ Ὕδρου ὁ ἐν ἄκρᾳ τῇ οὐρᾷ, καὶ τοῦ Κενταύρου ὁ δεξιὸς ὦμος, μικρὸν προηγούμενοι τοῦ μεσημβρινοῦ. Δύνει δὲ ἡ Ἀργὼ ἐν ὥραις πέντε ὡς ἔγγιστα. Ἐπεὶ δὲ τῶν ἐκτὸς τοῦ ζῳδιακοῦ κύκλου κειμένων ἄστρων ἀποδεδώκαμεν τὰ συμβαίνοντα περὶ τὴν ἑκάστου αὐτῶν ἀνατολήν τε καὶ δύσιν, ἑξῆς ἀποδώσομεν τὰς αὐτῶν τῶν δώδεκα ζῳδίων συνανατολάς τε καὶ συγ-καταδύσεις. Τοῦ μὲν οὖν Καρκίνου ἀνατέλλοντος συνανατέλλει μὲν αὐτῷ ὁ ζῳδιακὸς ἀπὸ Διδύμων γ καὶ κ μοίρας ἕως Καρκίνου ιη· μεσουρανεῖ δὲ ἀπὸ Ἰχθύων ε ἕως Κριοῦ α μέσης. καὶ πρῶτος μὲν ἀστὴρ ἀνατέλλει ὁ ἐν ἄκρᾳ τῇ βορείᾳ χηλῇ, ἔσχατος δὲ ὁ ἐν ἄκρᾳ τῇ νοτίᾳ χηλῇ. Μεσουρανεῖ δὲ τῶν ἄλλων ἀστέρων πρῶτος μὲν ὁ ἐν τῇ κεφαλῇ τῆς Ἀνδρομέδας λαμπρός, ἔσχατος δὲ τοῦ τε Κριοῦ τῶν ἐν τῇ κεφαλῇ τριῶν λαμπρῶν ὁ ἡγούμενος, καὶ ὁ πρὸς μεσημβρίαν κείμενος τοῦ Κήτους κατὰ μέσον αὐτοῦ τὸ σῶμα ἀκατονόμαστος καὶ λαμπρός, καὶ τῶν ἐν τῷ τετραπλεύρῳ τοῦ Κήτους ὁ νοτιώτερος τῶν ἑπομένων, καὶ τῆς Ἀνδρομέδας ὁ ἀριστερὸς πούς, μικρὸν ὑπολειπόμενος τοῦ μεσημβρινοῦ. Ἀνατέλλει δὲ ὁ Καρκίνος ἐν ὥρᾳ μιᾷ καὶ δυσὶ μέρεσιν ὥρας. Ὅταν δὲ ὁ Λέων ἀνατέλλῃ, συνανατέλλει μὲν αὐτῷ ὁ ζῳδιακὸς ἀπὸ Καρκίνου μοίρας η μέσης ἕως Λέοντος ιθ μέσης· μεσουρανεῖ δὲ ἀπὸ Ἰχθύων κ ἕως Ταύρου ιβ μέσης. καὶ πρῶτος μὲν ἀστὴρ ἀνατέλλει τῶν ἐν τῇ κεφαλῇ ὁ βορειότερος τῶν ἡγουμένων, ἔσχατος δὲ ὁ ἐν τοῖς ὀπισθίοις ποσί. Μεσουρανεῖ δὲ τῶν ἄλλων ἀστέρων πρῶτος μὲν τῆς τε Ἀνδρομέδας ὁ ἑπόμενος τῶν ἐν τῇ ζώνῃ, καὶ τοῦ ἐν τῷ Κήτει τετραπλεύρου ὁ νοτιώτερος τῶν ἡγου-μένων, ἔσχατος δὲ τῶν τε Ὑάδων ὁ λαμπρότατος, καὶ τοῦ Ἡνιόχου ὁ ἐν τῷ ἀριστερῷ ἀγκῶνι, ὡς ἡμιπήχιον ὑπολειπόμενος τοῦ μεσημβρινοῦ. Ἀνατέλλει δὲ ὁ Λέων ἐν ὥραις τρισὶ καὶ τετάρτῳ μέρει. Τῆς δὲ Παρθένου ἀνατελλούσης συνανατέλλει μὲν αὐτῇ ὁ ζῳδιακὸς ἀπὸ Λέοντος μοίρας β καὶ κ ἕως Χηλῶν η μοίρας· μεσουρανεῖ δὲ ἀπὸ Ταύρου μοίρας ιε μέσης ἕως Καρκίνου θ μοίρας. καὶ πρῶτος μὲν ἀστὴρ ἀνατέλλει τῶν ἐν τῇ κεφαλῇ τεσσάρων ὁ βορειότερος τῶν ἡγουμένων, ἔσχατος δὲ ὁ ἐν τῷ δεξιῷ ποδί. Μεσουρανεῖ δὲ τῶν ἄλλων ἀστέρων πρῶτος μὲν τοῦ Ἡνιόχου ὁ ἐπὶ τοῦ ἀριστεροῦ ὤμου λαμπρός, ἔσχατος δὲ τῆς τε Ἀργοῦς ὁ ἐν τῷ ἀκροστολίῳ λαμπρός, καὶ τοῦ Ὕδρου ὁ βορειότερος τῶν ἐν τῷ χάσματι, ὑπο-λειπόμενος τοῦ μεσημβρινοῦ ὡς ἡμιπήχιον. Ἀνατέλλει δὲ ἡ Παρθένος ἐν ὥραις τρισὶ καὶ τέσσαρσι πεμπτημορίοις. Ὅταν δὲ αἱ Χηλαὶ ἀνατέλλωσι, συνανατέλλει μὲν αὐταῖς ὁ ζῳδιακὸς ἀπὸ Χηλῶν μοίρας ι ἕως Σκορ-πίου μοίρας 2· μεσουρανεῖ δὲ ἀπὸ Καρκίνου ιη ἕως Λέοντος ια. καὶ πρῶτος μὲν ἀστὴρ ἀνατέλλει ὁ νοτιώ-τερος τῶν ἐν ἄκραις ταῖς χηλαῖς λαμπρῶν, ἔσχατος δὲ ὁ νοτιώτατος τῶν ἐν τῷ μετώπῳ τοῦ Σκορπίου. Μεσουρανεῖ δὲ τῶν ἄλλων ἀστέρων πρῶτος μὲν τῶν ἐν τῇ κεφαλῇ τοῦ Λέοντος ὁ νοτιώτερος τῶν ἡγουμένων, καὶ τῆς Ἀργοῦς ὁ βορειότερος τῶν ἐν μέσῳ τῷ ἱστῷ, ἔσχατος δὲ τοῦ Λέοντος ὁ ἑπόμενος τῶν ἐν τῷ νώτῳ δύο ἀστέρων. Ἀνατέλλουσι δὲ αἱ Χηλαὶ ἐν ὥρᾳ μιᾷ καὶ τρισὶ πεμπτημορίοις. Τοῦ δὲ Σκορπίου ἀνατέλλοντος συνανατέλλει μὲν αὐτῷ ὁ ζῳδιακὸς ἀπὸ Σκορπίου μοίρας γ ἕως Τοξότου θ· μεσουρανεῖ δὲ ἀπὸ Λέοντος μοίρας η μέσης ἕως Παρθένου γ καὶ κ μέσης. καὶ πρῶτος μὲν ἀστὴρ ἀνατέλλει ὁ βορειότατος τῶν ἐν τῷ μετώπῳ, ἔσχατος δὲ ὁ τρίτος σφόνδυλος ἀπὸ τῶν ἐν τῷ κέντρῳ ἀριθμού-μενος, ἕκτος δὲ ὢν τῶν μετὰ τοὺς ἐν τῷ στήθει. Μεσουρανεῖ δὲ τῶν ἄλλων πρῶτος μὲν τῆς Μεγάλης Ἄρκτου ὁ ἐν τῷ στήθει λαμπρός, καὶ τοῦ Ὕδρου τῶν μετὰ τὸν λαμπρότατον τεσσάρων [τῶν πρὸ τοῦ Κρατῆρος] ὁ τρίτος ἀπὸ δύσεως, ἔσχατος δὲ ὅ τε Στάχυς καὶ τοῦ Κενταύρου ὁ ἀριστερὸς ὦμος, ὡς ἡμιπήχιον προηγού-μενος τοῦ μεσημβρινοῦ. Ἀνατέλλει δὲ ὁ Σκορπίος ἐν ὥραις τρισὶ λειπούσαις δεκάτῳ μέρει. Τοῦ δὲ Τοξότου ἀνατέλλοντος συνανατέλλει μὲν αὐτῷ ὁ ζῳδιακὸς ἀπὸ Τοξότου μοίρας 2 μέσης ἕως Αἰγόκερω ιη· μεσουρανεῖ δὲ ἀπὸ Παρθένου κ μέσης ἕως Σκορπίου θ μέσης. καὶ πρῶτος μὲν ἀστὴρ ἀνα-τέλλει ὁ ἐν τῇ ἀκίδι, ἔσχατος δὲ ὁ ἐν τοῖς ὀπισθίοις ποσὶ λαμπρός. Μεσουρανεῖ δὲ τῶν ἄλλων ἀστέρων πρῶτος μὲν τῆς Παρθένου ὁ ἐν τῷ ἀριστερῷ ἀγκῶνι, μικρὸν προ-ηγούμενος τοῦ μεσημβρινοῦ, ἔσχατος δὲ τοῦ τε Σκορπίου ὁ μέσος τῶν ἐν τῷ στήθει [καὶ] λαμπρότατος, καὶ ὁ [ἡγούμενος τῶν] ἐν τῇ ἀριστερᾷ χειρὶ τοῦ Ὀφιούχου, καὶ τοῦ Στεφάνου ὁ τρίτος ἀπὸ τοῦ λαμπροῦ ἐπὶ τὰ ἑπόμενα, ὡς ἡμιπήχιον προηγούμενος τοῦ μεσημβρινοῦ. Ἀνατέλλει δὲ ὁ Τοξότης ἐν ὥραις τρισίν. Ὅταν δὲ ὁ Αἰγόκερως ἀνατέλλῃ, συνανατέλλει μὲν αὐτῷ ὁ ζῳδιακὸς ἀπὸ Τοξότου μοίρας θ καὶ κ μέσης ἕως Αἰγόκερω ζ καὶ κ· μεσουρανεῖ δὲ ἀπὸ Χηλῶν ιθ μέσης ἕως Σκορπίου ιη. καὶ πρῶτος μὲν ἀστὴρ ἀνατέλλει ὁ βορειότερος τῶν ἐν τοῖς κέρασι λαμπρῶν, ἔσχατος δὲ ὁ ἑπόμενος τῶν ἐν τῇ οὐρᾷ λαμπρῶν. Μεσουρανεῖ δὲ τῶν ἄλλων πρῶτος μὲν τοῦ τε Βοώτου τῶν ἐν τῇ ζώνῃ ὁ λαμπρότατος, καὶ τῶν Χηλῶν ὁ προηγούμενος ἄκρας τῆς βορείας χηλῆς, καὶ τοῦ διὰ τῶν Ἄρκτων Ὄφεως ὁ τρίτος ἀπ’ ἄκρας τῆς οὐρᾶς ἀριθμούμενος λαμπρός, ὡς ἡμιπήχιον προηγού-μενος τοῦ μεσημβρινοῦ· ἔσχατος δὲ μεσουρανεῖ τοῦ Ἐνγόνασιν ὅ τε δεξιὸς ὦμος καὶ ὁ ἀπ’ ἄρκτων παρα-κείμενος τοῖς ἐν τῇ δεξιᾷ κνήμῃ. Ἀνατέλλει δὲ ὁ Αἰγόκερως ἐν ὥρᾳ μιᾷ καὶ ἡμίσει καὶ τρίτῳ μέρει. Ὅταν δὲ ὁ Ὑδροχόος ἀνατέλλῃ, συνανατέλλει μὲν αὐτῷ ὁ ζῳδιακὸς ἀπὸ Αἰγόκερω μοίρας 2 ἕως Ὑδροχόου α καὶ κ μέσης· μεσουρανεῖ δὲ ἀπὸ Χηλῶν μοίρας ζ καὶ κ ἕως Τοξότου ζ. καὶ πρῶτος μὲν ἀστὴρ ἀνα-τέλλει ὁ ἡγούμενος τῶν ἐν τῇ ἀριστερᾷ χειρί, ἔσχατος δὲ ὁ ἐν τῷ δεξιῷ ποδὶ λαμπρός. Μεσουρανεῖ δὲ τῶν ἄλλων πρῶτος μὲν ὁ ἐν τῇ κεφαλῇ τοῦ Βοώτου, ἔσχατος δὲ τοῦ Τοξότου ὁ βορειό-τερος τῶν ἐν τῷ τόξῳ, καὶ τοῦ Ὀφιούχου οἱ παρὰ τὸν δεξιὸν ὦμον τρεῖς ἐπ’ εὐθείας ἀκατονόμαστοι, καὶ τοῦ Ἐνγόνασιν ὁ ἐν τῷ ἀριστερῷ μηρῷ λαμπρός, ὡς ἡμιπήχιον προηγούμενος τοῦ μεσημβρινοῦ. Ἀνατέλλει δὲ ὁ Ὑδροχόος ἐν ὥραις δυσὶ καὶ δυσὶ μέρεσιν ὥρας. Ὅταν δὲ οἱ Ἰχθύες ἀνατέλλωσι, συνανατέλλει μὲν αὐτοῖς ὁ ζῳδιακὸς ἀπὸ Ὑδροχόου μοίρας ζ ἕως Κριοῦ ι· μεσουρανεῖ δὲ ἀπὸ Σκορπίου μοίρας 2 καὶ κ μέσης ἕως Αἰγόκερω μοίρας θ. καὶ πρῶτος μὲν ἀστὴρ ἀνατέλλει ὁ ἐν ἄκρῳ τῷ ῥύγχει τοῦ νοτιωτέρου Ἰχθύος, ἔσχατος δὲ ὁ ἐν τῷ Συνδέσμῳ τῶν λίνων. Μεσουρανεῖ δὲ τῶν ἄλλων πρῶτος μὲν τοῦ τε Ἐνγόνασιν ὁ ἐν τῇ ἐκφύσει τοῦ δεξιοῦ μηροῦ, καὶ τοῦ Σκορπίου ὁ ἀπ’ ἄρκτων παρακείμενος τοῖς ἐν τῷ κέντρῳ· ὁ δὲ ἐν τῇ κεφαλῇ τοῦ Ἐνγόνασιν ὑπολείπεται τοῦ μεσημβρινοῦ ὡς δύο μέρη πήχεως· ἔσχατος δὲ μεσουρανεῖ τοῦ τε Αἰγόκερω ὁ νοτιώτερος τῶν ἐν τοῖς γόνασιν [αὐτοῦ], καὶ τοῦ Ὄρνιθος ὁ ἐν τῷ λάρυγγι καὶ ὁ ἐν τῷ ἀγκῶνι τῆς δεξιᾶς πτέρυγος. Ἀνατέλλουσι δὲ οἱ Ἰχθύες ἐν ὥραις τρισὶ καὶ δεκάτῳ μέρει. Τῷ δὲ Κριῷ συνανατέλλει μὲν ὁ ζῳδιακὸς ἀπὸ Ἰχθύων μοίρας ιθ μέσης ἕως Κριοῦ α καὶ κ· μεσου-ρανεῖ δὲ ἀπὸ Τοξότου μοίρας δ καὶ κ μέσης ἕως Αἰγόκερω ιδ. καὶ πρῶτος μὲν ἀστὴρ ἀνατέλλει ὁ ἐπὶ τοῦ ἐμπροσθίου ποδός, ἔσχατος δὲ ὁ ἑπόμενος τῶν ἐν τῇ οὐρᾷ. Μεσουρανεῖ δὲ τῶν ἄλλων [πρῶτος μὲν] τῆς τε Λύρας ὁ ἡγούμενος τῶν ἐν τῷ ζυγώματι, καὶ τοῦ Τοξότου ὁ ἑπόμενος τῶν ἐν τῷ νώτῳ, ὡς δύο μέρη πήχεως προηγούμενος τοῦ μεσημβρινοῦ· ἔσχατος δὲ μεσουρανεῖ τοῦ τε Ὑδροχόου ὁ ἑπόμενος τῶν ἐν τῇ ἀριστερᾷ χειρί, καὶ τοῦ Αἰγόκερω ὁ ἐν τῷ στήθει, καὶ τοῦ Δελφῖνος ὁ ἡγούμενος τῶν ἐν τῇ οὐρᾷ. Ἀνατέλλει δὲ ὁ Κριὸς ἐν ὥρᾳ μιᾷ καὶ δυσὶ πεμπτη-μορίοις. Τοῦ δὲ Ταύρου ἀνατέλλοντος, συνανατέλλει μὲν αὐτῷ ὁ ζῳδιακὸς ἀπὸ Ταύρου μοίρας ζ ἕως Ταύρου μοίρας θ καὶ κ· μεσουρανεῖ δὲ ἀπὸ Αἰγόκερω μοίρας β καὶ κ μέσης ἕως Ὑδροχόου θ. καὶ πρῶτος μὲν ἀστὴρ ἀνατέλλει ὁ νοτιώτατος τῶν ἐν τῇ ἀποτομῇ τεσσάρων, ἔσχατος δὲ ὁ ἐν ἄκρῳ τῷ δεξιῷ κέρατι. Μεσουρανεῖ δὲ τῶν ἄλλων πρῶτος μὲν τοῦ Ὄρνιθος ὁ ἐν μέσῃ τῇ οὐρᾷ λαμπρός, ἔσχατος δὲ τοῦ Κηφέως ὁ προηγούμενος τῶν ἐν τῇ κεφαλῇ τριῶν καὶ ὁ δεξιὸς αὐτοῦ πούς, ὡς ἡμιπήχιον προηγούμενος τοῦ μεσημ-βρινοῦ, καὶ ὁ μέσος τῶν ἐν τῇ κάλπιδι τοῦ Ὑδροχόου, ὡς ἡμιπήχιον προηγούμενος τοῦ μεσημβρινοῦ. Ἀνατέλλει δὲ ὁ Ταῦρος ἐν ὥρᾳ μιᾷ καὶ ὀγδόῳ μέρει. Τῶν δὲ Διδύμων ἀνατελλόντων συνανατέλλει μὲν αὐτοῖς ὁ ζῳδιακὸς ἀπὸ Διδύμων μοίρας β μέσης ἕως Διδύμων λ· μεσουρανεῖ δὲ ἀπὸ Ὑδροχόου μοίρας ια μέσης ἕως Ἰχθύων θ μέσης. καὶ πρῶτος μὲν ἀστὴρ ἀνατέλλει ὁ ἐν τῇ ἀριστερᾷ χειρὶ τοῦ ἡγουμένου Διδύμου, ἔσχατος δὲ ὁ ἐν τῇ δεξιᾷ χειρὶ τοῦ ἑπο-μένου Διδύμου. Μεσουρανεῖ δὲ τῶν ἄλλων ἀστέρων πρῶτος μὲν τοῦ Κηφέως ὁ ἐν τῷ σώματι λαμπρός, καὶ τοῦ Ὑδρο-χόου ὁ ἐν τῷ δεξιῷ ποδὶ λαμπρός, καὶ τοῦ Νοτίου Ἰχθύος ὁ ἐν τῷ ῥύγχει λαμπρός· ἔσχατος δὲ μεσουρανεῖ τῆς Ἀνδρομέδας ὁ μέσος τῶν ἐν τῷ δεξιῷ ὤμῳ τριῶν. Ἀνατέλλουσι δὲ οἱ Δίδυμοι ἐν ὥρᾳ μιᾷ καὶ ἡμίσει καὶ τρίτῳ μέρει. Πάλιν δὲ τοῦ μὲν Καρκίνου δύνοντος συγκατα-δύνει μὲν αὐτῷ ὁ ζῳδιακὸς ἀπὸ Διδύμων μοίρας ζ καὶ κ μέσης ἕως Καρκίνου κ μέσης· μεσουρανεῖ δὲ ἀπὸ Χηλῶν ιζ ἕως Σκορπίου ιβ. καὶ πρῶτος μὲν ἀστὴρ δύνει ὁ ἐν τοῖς [νοτίοις] ποσὶ τοῦ Καρκίνου ἐκφανὴς καὶ ἐπ’ εὐθείας κείμενος τοῖς πρὸς δύσιν [τοῖς νοτιωτέροις] τῶν περὶ τὸ Νεφέλιον τὸ ἐν τῷ Καρκίνῳ, ἔσχατος δὲ ὁ ἐν ἄκρᾳ τῇ βορείᾳ χηλῇ τοῦ Καρκίνου. Μεσουρανοῦσι δὲ τῶν ἄλλων ἀστέρων [ἐν μὲν τῇ ἀρχῇ] τοῦ τε Βοώτου ὁ δεξιὸς πούς, καὶ τῶν Χηλῶν ὁ ἐν ἄκρᾳ τῇ νοτίᾳ χηλῇ λαμπρός· ἔσχατον δὲ μεσου-ρανοῦσι τοῦ τε Ἐνγόνασιν ὁ ἐν τῷ δεξιῷ βραχίονι, τρίτος ὢν ἀπὸ τοῦ δεξιοῦ ὤμου, καὶ τοῦ Σκορπίου ὁ τρίτος καὶ ὁ τέταρτος καὶ ὁ πέμπτος σφόνδυλος τῶν μετὰ τὸ στῆθος. Δύνει δὲ ὁ Καρκίνος ἐν ὥρᾳ μιᾷ καὶ τρισὶ πεμπτη-μορίοις. Τοῦ δὲ Λέοντος δύνοντος συγκαταδύνει μὲν αὐτῷ ὁ ζῳδιακὸς ἀπὸ Καρκίνου μοίρας α καὶ κ μέσης ἕως Παρθένου μοίρας ιδ· μεσουρανεῖ δὲ ἀπὸ Σκορπίου μοίρας ιγ ἕως Τοξότου α καὶ κ μέσης. καὶ πρῶτος μὲν ἀστὴρ δύνει τοῦ Λέοντος ὁ ἐν τοῖς ἐμπροσθίοις ποσίν, ἔσχατος δὲ ὁ ἐν ἄκρᾳ τῇ οὐρᾷ. Μεσουρανεῖ δὲ τῶν ἄλλων ἀστέρων ἐν μὲν τῇ ἀρχῇ τῆς δύσεως τοῦ τε Ἐνγόνασιν ὁ δεξιὸς πούς, καὶ τοῦ Ὀφιούχου τὸ ἀριστερὸν γόνυ, ὡς ἡμιπήχιον ὑπο-λειπόμενον τοῦ μεσημβρινοῦ, καὶ τοῦ Σκορπίου ὁ πρῶτος σφόνδυλος· ἔσχατον δὲ μεσουρανοῦσι τοῦ τε Δράκοντος ὁ βορειότερος κρόταφος, καὶ τοῦ Τοξότου ὁ ἐν μέσῳ τῷ νώτῳ, ὡς ἡμιπήχιον προηγούμενος τοῦ μεσημβρινοῦ. Δύνει δὲ ὁ Λέων ἐν ὥραις δυσὶ καὶ δυσὶ μέρεσιν ὥρας. Τῆς δὲ Παρθένου δυνούσης συγκαταδύνει μὲν αὐτῇ ὁ ζῳδιακὸς ἀπὸ Λέοντος ζ καὶ κ μοίρας ἕως Χηλῶν 2 καὶ κ· μεσουρανεῖ δὲ ἀπὸ Τοξότου ια ἕως Αἰγόκερω ι. καὶ πρῶτος μὲν ἀστὴρ δύνει ὁ ἐν ἄκρᾳ τῇ ἀριστερᾷ πτέρυγι, ἔσχατος δὲ ὁ ἐν τῷ βορείῳ ποδί. Μεσουρανοῦσι δὲ τῶν ἄλλων ἀστέρων ἐν μὲν τῇ ἀρχῇ τοῦ τε [Ὄφεως, ὃν ἔχει ὁ] Ὀφιοῦχος, ὁ δεύτερος ἀπ’ ἄκρας τῆς οὐρᾶς, καὶ τοῦ Τοξότου τῶν ἐν τῷ τετραπλεύρῳ ὁ ἡγούμενος τῶν ἀμαυροτέρων ἀντιγωνίων· ἔσχατον δὲ μεσουρανοῦσι τοῦ τε Ὄρνιθος ὁ ἐν μέσῳ τῷ σώματι λαμπρός, καὶ τοῦ Δελφῖνος τῶν ἐν τῷ ῥόμβῳ ὁ νοτιώτερος τῶν ἑπομένων. Δύνει δὲ ἡ Παρθένος ἐν ὥραις δυσὶ καὶ [τρίτῳ καὶ] πέμπτῳ μέρει. Ὅταν δὲ αἱ Χηλαὶ δύνωσι, συγκαταδύνει μὲν αὐταῖς ὁ ζῳδιακὸς ἀπὸ Χηλῶν μοίρας ιζ μέσης ἕως Σκορπίου μοίρας ιε· μεσουρανεῖ δὲ ἀπὸ Αἰγόκερω μοίρας ι ἕως Αἰγόκερω μοίρας η καὶ κ μέσης. καὶ πρῶτος μὲν ἀστὴρ δύνει ὁ ἐν ἄκρᾳ τῇ νοτίᾳ χηλῇ λαμπρός, ἔσχατος δὲ ὁ ἐν μέσῃ τῇ βορείᾳ χηλῇ. Μεσουρανοῦσι δὲ τῶν ἄλλων ἀστέρων ἐν μὲν τῇ ἀρχῇ τοῦ Ὄρνιθος ὁ νοτιώτατος τῶν ἐν τῇ δεξιᾷ πτέρυγι, ἔσχατον δὲ ὁ ἐν τῷ στόματι τοῦ Ἵππου λαμπρός. Δύνουσι δὲ αἱ Χηλαὶ ἐν ὥρᾳ μιᾷ καὶ τετάρτῳ μέρει. Τοῦ δὲ Σκορπίου δύνοντος συγκαταδύνει μὲν αὐτῷ ὁ ζῳδιακὸς ἀπὸ Χηλῶν μοίρας ιγ μέσης ἕως Σκορπίου μοίρας 2· μεσουρανεῖ δὲ ἀπὸ Αἰγόκερω ζ μέσης ἕως Αἰγόκερω β καὶ κ. καὶ πρῶτος μὲν ἀστὴρ δύνει ὁ ἐπὶ τοῦ τρίτου σφονδύλου κείμενος, ἔσχατος δὲ ὁ βορειότερος τῶν ἐν τῷ μετώπῳ. Μεσουρανοῦσι δὲ τῶν ἄλλων ἀστέρων ἐν μὲν τῇ ἀρχῇ τοῦ Ὄρνιθος ὁ μέσος τῶν ἐν τῇ δεξιᾷ πτέρυγι, ὑπολειπόμενος ὡς ἡμιπήχιον τοῦ μεσημβρινοῦ, καὶ τοῦ Αἰγόκερω ὁ βορειότερος τῶν ἐν τοῖς γόνασιν· ἔσχατον δὲ μεσουρανοῦσι τοῦ τε Ὄρνιθος ὁ ἐν μέσῃ τῇ οὐρᾷ λαμπρός, καὶ τοῦ Αἰγόκερω ὁ ἡγούμενος τῶν ἐν τῇ οὐρᾷ λαμπρῶν, ὑπολειπόμενος τοῦ μεσημβρινοῦ ὡς δύο μέρη πήχεως. Δύνει δὲ ὁ Σκορπίος ἐν ὥρᾳ μιᾷ. Τοῦ δὲ Τοξότου δύνοντος συγκαταδύνει μὲν αὐτῷ ὁ ζῳδιακὸς ἀπὸ Σκορπίου μοίρας γ ἕως Τοξότου ζ καὶ κ μέσης· μεσουρανεῖ δὲ ἀπὸ Αἰγόκερω μοίρας κ ἕως Ἰχθύων ε μέσης. καὶ πρῶτος μὲν ἀστὴρ δύνει ὁ λαμπρὸς ὁ ἐν τῷ ἐμπροσθίῳ ποδί, ἔσχατος δὲ ὁ βορειότερος τῶν ἐν τῇ ἐφαπτίδι. Μεσουρανοῦσι δὲ τῶν ἄλλων ἀστέρων ἐν μὲν τῇ ἀρχῇ τοῦ Κηφέως ὁ ἐν ἄκρᾳ τῇ δεξιᾷ χειρί, καὶ τοῦ Ὄρνιθος ὁ ἐν τῷ ἀγκῶνι τῆς ἀριστερᾶς πτέρυγος, καὶ τοῦ Αἰγόκερω ὁ ἑπόμενος τῶν ἐν τῷ νώτῳ, προηγού-μενος τοῦ μεσημβρινοῦ ὡς ἡμιπήχιον· ἔσχατον δὲ μεσουρανοῦσι τοῦ τε Κηφέως ὁ ἀριστερὸς πούς, καὶ τοῦ Ἵππου ὁ ἐν τῷ ὀμφαλῷ. Δύνει δὲ ὁ Τοξότης ἐν ὥραις τρισί. Τοῦ δὲ Αἰγόκερω δύνοντος συγκαταδύνει μὲν αὐτῷ ὁ ζῳδιακὸς ἀπὸ Αἰγόκερω μοίρας β ἕως Αἰγόκερω μοίρας δ καὶ κ μέσης· μεσουρανεῖ δὲ ἀπὸ Ἰχθύων μοίρας ια μέσης ἕως Κριοῦ θ. καὶ πρῶτος μὲν ἀστὴρ δύνει ὁ νοτιώτερος τῶν ἐν τοῖς γονατίοις, ἔσχατος δὲ ὁ ἑπόμενος τῶν ἐν τῇ οὐρᾷ. Μεσουρανοῦσι δὲ τῶν ἄλλων ἀστέρων ἐν μὲν τῇ ἀρχῇ τῆς Κασσιεπείας ὁ ἀμαυρότερος τῶν ἐν τῷ δίφρῳ, καὶ τῆς Ἀνδρομέδας ὁ βορειότερος τῶν ἐν τῷ στήθει· ἔσχατον δὲ μεσουρανοῦσι τοῦ τε Περσέως ὁ ἀριστερὸς ὦμος, ὑπολειπόμενος τοῦ μεσημβρινοῦ ὡς δύο μέρη πήχεως [καὶ τοῦ Κήτους ὁ ἐπὶ τῆς λοφίας]. Δύνει δὲ ὁ Αἰγόκερως ἐν ὥρᾳ μιᾷ καὶ δυσὶ μέρεσιν ὥρας. Τοῦ δὲ Ὑδροχόου δύνοντος συγκαταδύνει μὲν αὐτῷ ὁ ζῳδιακὸς ἀπὸ Αἰγόκερω μοίρας ιη μέσης ἕως Ὑδρο-χόου ιε· μεσουρανεῖ δὲ ἀπὸ Κριοῦ μοίρας γ ἕως Ταύρου ζ μέσης. καὶ πρῶτος μὲν ἀστὴρ δύνει ὁ ἡγούμενος τῶν ἐν τῇ ἀριστερᾷ χειρί, ἔσχατος δὲ ὁ ἑπόμενος τῶν ἐν τῇ κάλπιδι. Μεσουρανοῦσι δὲ τῶν ἄλλων ἀστέρων ἐν μὲν τῇ ἀρχῇ τοῦ Περσέως ὁ ἐν τῇ ἅρπῃ νεφελοειδὴς ὤν, καὶ τῆς Ἀνδρομέδας ὁ ἀριστερὸς πούς, μικρὸν προηγού-μενος τοῦ μεσημβρινοῦ, ὁμοίως δὲ καὶ τοῦ Κριοῦ ὁ μέσος τῶν ἐν τῇ κεφαλῇ, ἔσχατον δὲ ὁ ἐν τῇ ὠμοπλάτῃ τοῦ Ταύρου, ὡς ἡμιπήχιον προηγούμενος τοῦ μεσημ-βρινοῦ, καὶ τῶν Ὑάδων ὁ ἐν τῷ ῥύγχει, ὡς ἡμιπήχιον ὑπολειπόμενος τοῦ μεσημβρινοῦ. Δύνει δὲ ὁ Ὑδροχόος ἐν ὥραις δυσὶ καὶ ὀγδόῳ μέρει. Τῶν δὲ Ἰχθύων δυνόντων συγκαταδύνει μὲν αὐτοῖς ὁ ζῳδιακὸς ἀπὸ Ὑδροχόου μοίρας γ καὶ κ ἕως Κριοῦ μοίρας ε· μεσουρανεῖ δὲ ἀπὸ Ταύρου μοίρας ιζ ἕως Καρκίνου 2. καὶ πρῶτος μὲν ἀστὴρ δύνει ὁ ἐν ἄκρῳ τῷ ῥύγχει [τοῦ νοτιωτέρου Ἰχθύος, ἔσχατοι δὲ οἱ ἐν ἄκρῳ τῷ ῥύγχει] τοῦ βορειοτέρου Ἰχθύος. Μεσουρανεῖ δὲ τῶν ἄλλων ἀστέρων ἐν μὲν τῇ ἀρχῇ τοῦ τε Ταύρου ὁ ἐν τῇ ἐκφύσει τοῦ δεξιοῦ κέρατος, καὶ τοῦ Ἡνιόχου ὁ ἀριστερὸς ὦμος, ὡς ἡμιπήχιον προηγούμενος τοῦ μεσημβρινοῦ· ἔσχατον δὲ μεσουρανοῦσι τῆς τε Ἄρκτου ὁ βορειότερος τῶν ἐν τοῖς ἐμπροσθίοις σκέλεσι, καὶ τοῦ Καρκίνου τῶν περὶ τὸ Νεφέλιον τὸ ἐν αὐτῷ κειμένων τεσσάρων οἱ δύο πρὸς δύσιν, καὶ τοῦ Καρκίνου ὁ ἐν τοῖς νοτίοις ποσί. Δύνουσι δὲ οἱ Ἰχθύες ἐν ὥραις τρισὶ καὶ ἡμιωρίῳ. Τοῦ δὲ Κριοῦ δύνοντος συγκαταδύνει μὲν αὐτῷ ὁ ζῳδιακὸς ἀπὸ Ἰχθύων μοίρας θ καὶ κ ἕως Κριοῦ μοίρας 2 καὶ κ· μεσουρανεῖ δὲ ἀπὸ Διδύμων μοίρας θ καὶ κ ἕως Καρκίνου θ καὶ κ. καὶ πρῶτος μὲν ἀστὴρ δύνει ὁ ἐν τοῖς ἐμπροσθίοις ποσίν, ἔσχατος δὲ ὁ ἑπόμενος τῶν ἐν τῇ οὐρᾷ. Μεσουρανεῖ δὲ τῶν ἄλλων ἀστέρων ἐν μὲν τῇ ἀρχῇ τοῦ Κυνὸς ὁ ἐν ἄκρᾳ τῇ οὐρᾷ, ὡς ἡμιπήχιον ὑπολειπό-μενος τοῦ μεσημβρινοῦ, καὶ τοῦ Πηδαλίου ὁ ἐν μέσῃ τῇ νοτίᾳ πλευρᾷ, ἔσχατον δὲ τῆς τε Ἄρκτου ὁ ἡγού-μενος τῶν ἐν τοῖς ὀπισθίοις ποσίν, ὡς ἡμιπήχιον προ-ηγούμενος τοῦ μεσημβρινοῦ, καὶ τοῦ Λέοντος τῶν ἐν τῷ τραχήλῳ καὶ στήθει λαμπρῶν ὁ τρίτος ἀπ’ ἄρκτων, ὡς δύο μέρη πήχεως ὑπολειπόμενος τοῦ μεσημβρινοῦ. Δύνει δὲ ὁ Κριὸς ἐν ὥραις δυσί. Τοῦ δὲ Ταύρου δύνοντος συγκαταδύνει μὲν αὐτῷ ὁ ζῳδιακὸς ἀπὸ Κριοῦ μοίρας κ ἕως Ταύρου μοίρας 2 καὶ κ· μεσουρανεῖ δὲ ἀπὸ Καρκίνου μοίρας β καὶ κ μέσης ἕως Παρθένου ζ. καὶ πρῶτος μὲν ἀστὴρ δύνει ὁ νοτιώτατος τῶν ἐν τῇ ἀποτομῇ τεσσάρων, ἔσχατος δὲ ὁ ἐν ἄκρῳ τῷ ἀριστερῷ κέρατι. Μεσουρανοῦσι δὲ τῶν ἄλλων ἀστέρων ἐν μὲν τῇ ἀρχῇ τοῦ Ὕδρου ὁ νοτιώτατος τῶν ἐν τῷ τραχήλῳ τριῶν [ἔγγιστα] τῶν ἀπ’ ἄρκτου κειμένων τοῦ λαμπροῦ, ὡς ἡμιπήχιον ὑπολειπόμενος τοῦ μεσημβρινοῦ· ἔσχατον δὲ μεσουρανοῦσι τῆς τε Παρθένου ὁ ἐν μέσῃ τῇ ἀριστερᾷ πτέρυγι, μικρὸν προηγούμενος τοῦ μεσημ-βρινοῦ, καὶ τοῦ Κόρακος ὁ ἐν μέσῳ τῷ σώματι μικρός. Δύνει δὲ ὁ Ταῦρος ἐν ὥραις τρισί. Τῶν δὲ Διδύμων δυνόντων συγκαταδύνει μὲν αὐτοῖς ὁ ζῳδιακὸς ἀπὸ Διδύμων μοίρας δ ἕως Καρκίνου β μέσης· μεσουρανεῖ δὲ ἀπὸ Παρθένου μοίρας ιζ ἕως Χηλῶν β καὶ κ μέσης. καὶ πρῶτος μὲν ἀστὴρ δύνει ὁ καλούμενος Πρόπους, ἔσχατος δὲ ὁ ἐν τῇ δεξιᾷ χειρὶ τοῦ ἑπομένου Διδύμου. Μεσουρανεῖ δὲ τῶν ἄλλων ἀστέρων ἐν μὲν τῇ ἀρχῇ ὅ τε Προτρυγητὴρ καὶ τῆς Παρθένου ὁ δεξιὸς ὦμος, ὡς ἡμιπήχιον προηγούμενος τοῦ μεσημβρινοῦ· ἔσχατον δὲ μεσουρανεῖ τῶν Χηλῶν ὁ ἐν ἄκρᾳ τῇ βορείᾳ χηλῇ λαμπρός, ὡς δύο μέρη πήχεως ὑπολειπόμενος τοῦ μεσημβρινοῦ. Δύνουσι δὲ οἱ Δίδυμοι ἐν ὥραις δυσὶ καὶ ἕκτῳ μέρει. Χωρὶς δὲ τῆς ἐν ταῖς συνανατολαῖς καὶ [συγκατα-]δύσεσι θεωρίας εὔχρηστον εἶναι νομίζω καὶ τὸ παρα-κολουθεῖν ἡμᾶς, τίνες τῶν ἀπλανῶν ἀστέρων ἀπέχουσιν ἀπ’ ἀλλήλων κατὰ τὸ ἑξῆς ὡριαῖα ἰσημερινὰ διαστήματα. τοῦτο γὰρ ἡμῖν εὔχρηστόν ἐστι πρός τε τὸ τὴν ὥραν τῆς νυκτὸς ἀκριβῶς συλλογίζεσθαι καὶ πρὸς τὸ τοὺς ἐκλειπτικοὺς τῆς σελήνης χρόνους καὶ ἕτερα πλείονα κατανοεῖν τῶν ἐν ἀστρολογίᾳ θεωρημάτων. Ἐπὶ μὲν οὖν τοῦ διὰ τῶν τροπικῶν σημείων καὶ διὰ τῶν πόλων γραφομένου κύκλου κεῖται ἀστὴρ ὁ ἐν ἄκρᾳ τῇ οὐρᾷ τοῦ Κυνός, ἐν τῷ τὸ θερινὸν τροπικὸν σημεῖον ἔχοντι ἡμικυκλίῳ κείμενος. ἀπὸ τούτου τοῦ ἀστέρος ἀπέχει ὡριαῖον διάστημα τοῦ τε Ὕδρου ὁ ἐν τῇ ἐκφύσει τοῦ τραχήλου κείμενος, ἔγγιστα δὲ καὶ τῆς Ἄρκτου ὁ ἐν τοῖς ἐμπροσθίοις γόνασι λαμπρός. Τὸ δὲ δεύτερον ὡριαῖον διάστημα ἀφορίζει [περὶ τὴν ἀρχὴν τοῦ Λέοντος] τῶν ἐν τῷ Λέοντι ὁ προηγούμενος μικρῷ μεῖον ἢ πῆχυν τοῦ ἐν τῇ καρδίᾳ λαμπροῦ μικρὸς ἀστήρ. οὐδὲ δάκτυλον προηγεῖται οὗτος ὁ ἀστερίσκος τοῦ διὰ τῶν πόλων κύκλου τὸ δεύτερον ὡριαῖον διάστημα ἀφορίζοντος. Τὸ δὲ τρίτον ὡριαῖον διάστημα περὶ μέσον τὸν Λέοντα ἀφορίζει τοῦ Λέοντος ὁ νοτιώτερος τῶν δύο τῶν ἐξ ἑκατέρου μέρους παρακειμένων τῷ ἐπὶ τῆς ὀσφύος λαμπρῷ. Τὸ δὲ τέταρτον ὡριαῖον διάστημα περὶ τὴν ἀρχὴν τῆς Παρθένου ἀφορίζει τοῦ ὑπὸ τὸν Κρατῆρα ὀρθο-γωνίου τριγώνου ὁ ἐπὶ τῆς ὀρθῆς γωνίας κείμενος ἀστήρ· ὁ δὲ ἐπὶ τῆς ὀσφύος τῆς Μεγάλης Ἄρκτου λαμπρὸς ἔλασσον ἢ κ μέρος ὥρας ὑπολείπεται τοῦ τὴν τετάρτην ὥραν ἀφορίζοντος κύκλου. Τὴν δὲ πέμπτην ὥραν ἀφορίζει περὶ μέσην τὴν Παρθένον ἀκριβῶς μὲν οὐδεὶς ἀστήρ, τῷ δὲ δεκάτῳ μέρει ὥρας πλέον ὑπολειπόμενος ὅ τε Προτρυγητὴρ καὶ ὁ ἐπὶ τοῦ δεξιοῦ ὤμου τῆς Παρθένου κείμενος λαμπρὸς ἀστήρ. Τὴν δὲ ἕκτην ὥραν ἀφορίζει ἐπὶ τοῦ διὰ τῶν ἰσημερινῶν σημείων κύκλου ἔγγιστα μὲν τοῦ Κενταύρου ὁ ἐχόμενος τῶν ἐν τῷ νοτιωτάτῳ μέρει τοῦ θύρσου λαμπρῶν καὶ ὡς ἡμιπήχιον διεστηκότων, οἳ κεῖνται κατὰ μέσον πως τὸ στῆθος τοῦ Κενταύρου· τοῦ δὲ Βοώτου ὁ μέσος τῶν ἐν τῷ ἀριστερῷ ποδὶ ὡς κ μέρος ὡριαίου διαστήματος ὑπολείπεται τοῦ τὰς ἓξ ὥρας ἀφορίζοντος κύκλου. Τῶν δὲ μεταξὺ τοῦ φθινοπωρινοῦ ἰσημερινοῦ σημείου καὶ τοῦ χειμερινοῦ τροπικοῦ ἓξ ὡριαίων διαστημάτων τὸ μὲν πρῶτον ὡριαῖον [διάστημα] ἐπὶ τοῦ περὶ μέσας τὰς Χηλὰς κύκλου ἀφορίζει ὡς ἔγγιστα τοῦ τε Βοώτου ὁ ἀριστερὸς ὦμος καὶ [τῶν Χηλῶν] ὁ ἐν ἄκρᾳ τῇ νοτίᾳ χηλῇ λαμπρὸς ἀστήρ, ὁ μὲν ὦμος ἀδιαφόρως πλεῖον ὑπολειπόμενος, ἡ δὲ χηλὴ ὡς λ μέρος [ὥρας] προηγουμένη τοῦ εἰρημένου διὰ τῶν πόλων κύκλου. Τὸ δὲ δεύτερον ὡριαῖον διάστημα ἀφορίζει περὶ τὴν ἀρχὴν τοῦ Σκορπίου [τοῦ τε Ὀφιούχου] ὁ βορειό-τερος τῶν [ἐν τῇ δεξιᾷ χειρὶ] δύο ἀστέρων λαμπρῶν, οἳ κεῖνται ἐν τῷ σώματι τοῦ Ὄφεως [μετὰ τὸ δεξιὸν γόνυ τοῦ Ὀφιούχου]· τοῦ δὲ Στεφάνου ὁ προηγού-μενος τοῦ λαμπροῦ ὡς λ μέρος ὥρας ὑπολείπεται τοῦ διὰ τῶν πόλων κύκλου, ὁμοίως δὲ καὶ ὁ μέσος τῶν ἐν τῷ μετώπῳ τοῦ Σκορπίου τριῶν λαμπρῶν ἀστέρων. Τὴν δὲ τρίτην ὥραν ἀφορίζει περὶ τὸ μέσον τοῦ Σκορπίου τοῦ Ἐνγόνασιν ὁ ἐπὶ τοῦ δεξιοῦ ὤμου κείμενος ἀστὴρ καὶ ὁ ἐν μέσῃ τῇ δεξιᾷ κνήμῃ αὐτοῦ, ὡς λ μέρος ὥρας πρὸς ἀνατολὰς παραλλάσσων. Τὴν δὲ τετάρτην ὥραν ἀφορίζει περὶ τὴν ἀρχὴν τοῦ Τοξότου τοῦ τε Ἐνγόνασιν ὁ ἐν τῷ ἀριστερῷ μηρῷ λαμπρός, καὶ τῆς Μικρᾶς Ἄρκτου οἱ λαμπρότατοι καὶ ἡγούμενοι τῶν ἐν τῷ πλινθίῳ τεσσάρων, καὶ τοῦ Ὀφιούχου τῶν ἐν τῷ δεξιῷ ὤμῳ ὁ βορειότερος. Τὴν δὲ πέμπτην ὥραν ἀφορίζει περὶ μέσον τὸν Τοξότην τοῦ Τοξότου ὁ ἑπόμενος τῶν ἐν τῇ κεφαλῇ τριῶν, ὡς λ μέρος ὥρας πρὸς ἀνατολὰς παραλλάσσων. Τὴν δὲ ἕκτην ὥραν ἀφορίζει ἐπὶ τοῦ διὰ τῶν τροπικῶν σημείων κύκλου ὡς ἔγγιστα τῶν ἐν τῷ [σώματι τοῦ Ἀετοῦ] τριῶν λαμπρῶν ὁ βορειότερος, ὡς κ μέρος μιᾶς ὥρας ὑπολειπόμενος τοῦ κύκλου. Τῶν δὲ μεταξὺ τοῦ χειμερινοῦ τροπικοῦ σημείου καὶ τοῦ ἐαρινοῦ [ἰσημερινοῦ] ἓξ ὡριαίων διαστημάτων τὸ μὲν πρῶτον ὡριαῖον διάστημα [ἐπὶ τοῦ περὶ μέσον τὸν Αἰγόκερω κύκλου] ἀφορίζει τοῦ Δελφῖνος ὁ βορειό-τερος τῶν ἡγουμένων ἐν τῷ ῥόμβῳ, καὶ τοῦ Αἰγόκερω ὁ ἡγούμενος τῶν ἐν τῷ νώτῳ. Τὸ δὲ δεύτερον ὡριαῖον διάστημα ἀφορίζει περὶ τὴν ἀρχὴν τοῦ Ὑδροχόου ὁ ἐν τῷ στόματι τοῦ Ἵππου λαμπρὸς ἀστήρ, καὶ τοῦ Κηφέως ὁ νοτιώτερος τῶν προηγουμένων τοῦ δεξιοῦ ὤμου. Τὸ δὲ τρίτον ὡριαῖον διάστημα ἀφορίζει περὶ μέσον τὸν Ὑδροχόον ὁ μέσος τῶν ἐν τῇ κεφαλῇ τοῦ Κηφέως τριῶν ἀστέρων ἐπ’ εὐθείας κειμένων, καὶ τοῦ Ἵππου τῶν ἐν τῷ τραχήλῳ δύο ἀστέρων ὁ βορειότερος, ὡς λ μέρος ὥρας προηγούμενος τοῦ διὰ τῶν πόλων κύκλου. Τὸ δὲ τέταρτον ὡριαῖον διάστημα ἀφορίζει περὶ τὴν ἀρχὴν τῶν Ἰχθύων τῆς Ἀνδρομέδας τῶν ἐν τῇ δεξιᾷ χειρὶ ἀστέρων ὁ νοτιώτατος, ὡς κ μέρος ὥρας ὑπολειπόμενος τοῦ διὰ τῶν πόλων κύκλου. Τὸ δὲ πέμπτον ὡριαῖον διάστημα περὶ μέσους τοὺς Ἰχθύας ἀφορίζει τῆς Κασσιεπείας ὁ ἐν μέσῳ τῷ σώματι καὶ τρίτος ἀπὸ τῆς κεφαλῆς ἀριθμούμενος. Τὸ δὲ ἕκτον ὡριαῖον διάστημα ἀφορίζει ἐπ’ αὐτοῦ ἔγγιστα τοῦ διὰ τῶν ἰσημερινῶν σημείων καὶ [διὰ] τῶν πόλων γραφομένου κύκλου [οὐκέτι] ὁ ἐπὶ τῆς κορυφῆς κείμενος [τοῦ Τριγώνου] τοῦ ὑπὲρ τὸν Κριὸν κειμένου, ὅ τε ἡγούμενος τῶν ἐν τῇ κεφαλῇ τοῦ Κριοῦ τριῶν λαμπρῶν, ὡς κ μέρος ὥρας ὑπολειπόμενος τοῦ κύκλου. Τῶν δὲ μεταξὺ τοῦ [ἐαρινοῦ] ἰσημερινοῦ καὶ τοῦ θερινοῦ [τροπικοῦ] σημείου ἓξ ὡριαίων διαστημάτων τὸ μὲν πρῶτον [ὡριαῖον] διάστημα [ἐπὶ τοῦ περὶ μέσον τὸν Κριὸν κύκλου] ἀφορίζει ὁ λαμπρότατος τῶν ἐν τῷ γοργονίῳ, ὃ ἔχει ὁ Περσεὺς ἐν τῇ ἀριστερᾷ χειρί. Τὸ δὲ δεύτερον ὡριαῖον διάστημα ἀφορίζει περὶ τὴν ἀρχὴν τοῦ Ταύρου τοῦ Περσέως τῶν περὶ τὸ δεξιὸν γόνυ πέντε ἀστέρων ὁ ἑπόμενος τῶν ἐπ’ εὐθείας τριῶν. Τὸ δὲ τρίτον ὡριαῖον διάστημα ἀφορίζει περὶ μέσον τὸν Ταῦρον τῶν ἐν τῇ δορᾷ, ἣν ἔχει ὁ Ὠρίων ἐν τῇ ἀριστερᾷ χειρί, ὁ τέταρτος καὶ ὁ ἕβδομος, καὶ τοῦ Ταύρου ὁ ἐν μέσοις τοῖς κέρασιν ἐκφανής, ἰσό-πλευρον ἔγγιστα τρίγωνον ποιῶν μετὰ τῶν ἐν ἄκροις τοῖς κέρασι λαμπρῶν. Τὸ δὲ τέταρτον ὡριαῖον διάστημα ἀφορίζει περὶ τὴν ἀρχὴν τῶν Διδύμων τοῦ Ταύρου τῶν ἐπ’ εὐθείας ἄκρῳ τῷ δεξιῷ κέρατι πρὸς ἀνατολὰς κειμένων δύο μικρῶν καὶ ἐκφανῶν ὄντων ἀστερίσκων ὁ ἑπόμενος αὐτῶν· εἰσὶ δὲ οὗτοι καὶ ἐν τῷ κολλορόβῳ τοῦ Ὠρίωνος ἐπὶ τοῦ βορείου πέρατος. ἔγγιστα δὲ τὴν τετάρτην ἀφορίζει καὶ τοῦ Λαγωοῦ ὁ νοτιώτερος τῶν ἐν μέσῳ τῷ σώματι δύο λαμπρῶν. Τὸ δὲ πέμπτον ὡριαῖον διάστημα ἀφορίζει περὶ μέσους τοὺς Διδύμους τῶν τε Διδύμων ὁ μέσος τῶν ἐν τοῖς γόνασι τριῶν λαμπρῶν, ὡς λ μέρος ὥρας προηγούμενος τοῦ διὰ τῶν πόλων κύκλου, καὶ τοῦ Κυνὸς ὁ ἐν τοῖς ὀπισθίοις ποσὶ λαμπρός.HIPPARCHI AD PHÆNOMENA LIB. III.
ἡγούμενος, καὶ ὡς πρὸς μεσημβρίαν κείμενος τοῦ nominis, et lucida: item australior succedentium,
Κήτους, κατὰ μέσον αὐτοῦ τὸ σῶμα, ἀκατονόμαστος
καὶ λαμπρός· καὶ τῶν ἐν τῷ τετραπλεύρῳ τοῦ Κήτους ὁ νοτιώτερος τῶν ἑπομένων· καὶ τῆς ᾿Ανδρομέδας ὁ ἀριστερὸς ποῦς, μικρὸν ὑπολειπόμενος τοῦ
κ' καὶ δ' μέρει.
quae in laterculo Ceti: nec non pes sinister Andromeda paululum citra meridianum situs. Oritur
Cancer hora 1, et 24 parte.
μεσημβρινοῦ. ᾿Ανατέλλει δὲ ὁ Καρκίνος ἐν ὥρᾳ σ', καὶ
Ὅταν δὲ ὁ Λέων ἀνατέλλῃ, συνανατέλλει μὲν αὐτῷ
ὁ ζωδιακὸς ἀπὸ Καρκίνου μοί, η' μέσης έως Λέοντος
εθ' μέσης· μεσουρανεῖ δὲ ἀπὸ Ἰχθύων κ' ἕως Ταύρου
ιβʹ μέσης. Καὶ α' μὲν ἀστὴρ ἀνατέλλει τῶν ἐπὶ τῇ
κεφαλῇ ὁ βορειότερος τῶν ἡγουμένων, ἔσχατος δὲ
τῶν ἐν τοῖς ὀπισθίοις ποσί. Μεσουρανεῖ δὲ τῶν ἄλλων
ἀστέρων α' μὲν τῆς τε Ανδρομέδας ὁ ἑπόμενος
τῶν ἐν τῇ ζώνῃ, καὶ τοῦ ἐν τῷ Κήτει τετραπλεύρου
ὁ βορειότερος τῶν ἑπομένων· ἔσχατος δὲ τῶν τε
Υάλων ὁ λαμπρότατος· καὶ τοῦ Ἡνιόχου ὁ ἐν τῷ
ἀριστερῶ ἀγκῶνι, ὡς ἡμιπήχιον ὑπολειπόμενος τοῦ
μεσημβρινοῦ. ᾿Ανατέλλει δὲ ὁ Λέων ἐν ὥραις γ' καὶ
δ' μέρει.
Τῆς δὲ Παρθένου ἀνατελλούσης, συνανατέλλει μὲν
αὐτῇ ὁ ζωδιακὸς ἀπὸ Λέοντος μοί. β' καὶ κ' ἕως Χηλων η· μεσουρανεῖ δὲ ἀπὸ Ταύρου μοί. ιε' μέσης ἕως
Καρκίνου θ'. Καὶ α' μὲν ἀστὴρ ἐνατέλλει τῶν ἐν τῇ
κεφαλῇ ὁ βορειότερος τοῦ ἡγουμένου, ἔσχατος δὲ ὁ
ἐν τῷ δεξιῷ ποδί. Μεσουρανεῖ δὲ τῶν ἄλλων α' μὲν
τοῦ Ηνιόχου ὁ ἐπὶ τοῦ ἀριστεροῦ ὤμου λαμπρός,
ἔσχατος δὲ τῆς τε Αργοῦς ὁ ἐν τῷ ἀκροστολίῳ λαμπρός· καὶ τοῦ Ὕδρου ὁ βορειότερος τῶν ἐν τῷ χάσματι, ὑπολειπόμενος τοῦ μεσημβρινοῦ ὡς ἡμιπήχιον. ᾿Ανατέλλει δὲ ἡ Παρθένος ἐν ὥραις γ' καὶ τέσ- G
σαρσι πεμπτημορίοις.
Θ. Ὅταν δὲ αἱ Χηλαὶ ἀνατέλλωσι, συνανατέλλει
μὲν αὐταῖς ὁ ζωδιακὸς ἀπὸ Χηλῶν μοί. ις' ἕως
Σκορπίου μοί, ις' μεσουρανεῖ δὲ ἀπὸ Καρκίνου τη
ἕως Λέοντος ια'. Καὶ α' μὲν ἀστὴρ ἀνατέλλει ὁ νοτιώ
τέρος τῶν ἐν ἄκραις ταῖς Χηλαῖς λαμπρός, ἔσχατος
δὲ ὁ νοτιώτατος τῶν ἐν τῷ μετώπῳ τοῦ Σκορπίου.
Μεσουρανεῖ δὲ τῶν ἄλλων ἀστέρων α' μὲν τῶν ἐν τῇ
κεφαλῇ τοῦ Λέοντος ὁ νοτιώτερος τῶν ἡγουμένων,
καὶ τῆς ᾿Αργοῦς ὁ βορειότερος τῶν ἐν μέσῳ τῷ ἱστῷ·
ἔσχατος δὲ τοῦ Λέοντος ὁ ἑπόμενος τῶν ἐν τῷ νώτῳ
β' ἀστέρων. ᾿Ανατέλλουσι δὲ αἱ Χηλαὶ ἐν ὥρᾳ α' καὶ
Η πεμπτημορίοις.
Cum Leone conscendit zodiacus a Cancri parte
8 media ad Leonis 19 mediam; culminat a Piscium 20 ad Tauri 12 mediam. Prior stella consurgit antecedentium, quæ sunt in capite, borealior; postrema vero earum quæ sunt in posterioribus pedibus. Ex aliis stellis culminat prima
succedens earum, quæ sunt in Andromedæ zona,
et borealior succedentium in Ceti laterculo; ultima
vero, lucidissima Sucularum, et quæ in Aurigæ
sinistri cubiti flexu, quasi semicubito citra meridianum posita. Oritur Leo horis 3, 15′.
Cum Virgine zodiaci pars oritur, quæ est a Leomis 22 ad Libræ 8; culminat a media parte 15
Tauri ad 9 Cancri. Prima oritur earum, quæ in
capite sunt, antecedente borealior; postrema, quæ
est in dextro pede. Culminat cæterarum prior, lucida, quæ in sinistro humero est Aurigæ. Postrema
vero, lucida, quæ est in extremitate Navis; et borealior earum, quæ in rictu sunt Hydri, quasi-semicubito citra meridianum sita. Oritur Virgo horis 3, 48'.
IX. Quando Chelæ oriuntur, cum his ascendit
zodiacus a Chelarum parte 16 ad Scorpii 16; culminat a Cancri 18, ad Leonis 11. Prior emergit
australior et lucida earum, quæ in extremis sunt
Chelis; ultima vero earum quæ in fronte Scorpii
sunt, australior. Cæterarum prima culminat ausralior antecedentium earum quæ sunt in Leonis
capile; et borealior earun quæ sunt in Argus medio malo; postrema, quæ in Leonis dorso sunt,
duarum stellarum subsequens. Oriuntur Chelæ
hora 1, 36'.
Τοῦ δὲ Σκορπίου ἀνατέλλοντος, συνανατέλλει μὲν Cum Scorpio zodiacus a parte 3 Scorpii ad Saαὐτῷ ὁ ζωδιακὸς ἀπὸ Σκορπίου μοί. γ' ἕως Τοξότου gittarii 9 ascendit; culminat a Leonis 8 media ad
θ· μεσουρανεῖ δὲ ἀπὸ Λέοντος μοί. η' μέσης έως
Παρθένου κγ' μέσης. Καὶ α' μὲν ἀστὴρ ἀνατέλλει ὁ
βορειότατος τῶν ἐν τῷ μετώπῳ, ἔσχατος δὲ ὁ γ' σφόνδυλος ἀπὸ τοῦ ἐν τῷ Κενταύρῳ ἀριθμούμενος, σ' δὲ
ῶν τῶν μετὰ τοὺς ἐν τῷ στήθει. Μεσουρανεῖ δὲ τῶν
ἄλλων πρῶτος μὲν τῆς μεγάλης Αρκτου ὁ ἐν τῷ
στήθει λαμπρός, καὶ τοῦ Ὕδρου τῶν μετὰ τὸν λαμ
πρότατον δ' τῶν πρὸ τοῦ Κρατῆρος ὁ γ' ἀπὸ δύσεως·
ἔσχατος δὲ ὅ τε Στάχυς, καὶ τοῦ Κενταύρου ὁ ἀριστερὸς ὤμος, ὡς ἡμιπήχιον προηγούμενος τοῦ μεσημβρινού. Ανατέλλει δὲ ὁ Σκορπίος ἐν ὥραις γ'
λειπούσαις ι' μέρει.
Τοῦ δὲ Τοξότου ἀνατέλλοντος, συνανατέλλει μὲν
αὐτῷ ὁ ζωδιακὸς ἀπὸ Τοξότου μοί. ς' μέσης έως
mediam 23 Virginis. Oritur prima borealis maxime
in fronte positarum; novissime vero tertia vertebra ab ea, quæ est in Centauro, numerata; sexta
porro ab iis, quæ sunt in pectore. Culminat calerarum prior, lucida quæ est in pectore majoris
Ursæ; et in Hydro quatuor a lucidissima ante Craterem sitarum ab occidente tertia; novissime Spica,
et Centauri sinister humerus, quasi semicubitali
spatio meridianum præcedens. Oritur Scorpius loris 3, demptis 6 scrupulis.
Cum Sagittarius oritur, ascendit cum eo zodiacus a parte 6 Sagittarii media ad Capricorni 18;
rum quæ sunt in cauda; postrema, borealior ea
rum quæ in succedente latere Rhombi, Ex aliis
stellis prius culminant lucida medii corporis Persei, paululum antecedens meridianum, et succedens carum quæ sunt in australi mandibula Ceti,
paulo citra meridianum sita. Postremo culminant,
quæ in pede sinistro Persei; et borealior pars præcedentis lateris Pleiadis. Occidit Delphinus hora
dimidia.
Cum Perseo descendit zodiacus a parte Tauri 2
ad 29; culminat a Leonis media 6 ad mediam Virginis 10. Prior 132 occidit borealior antecedentium in Gorgonio; ultima vero earum quæ sunt in
dextra genu. Culminant ex aliis stellis nite quidein ea quæ est in ventre Leonis, sive propemo- 1
dum semicubito citra meridianum sita. Item quarta
earum quæ sunt post lucidam Hydri, semicubito
fere citra meridianum posita. Item ultima earum
quæ in cariņa sunt Navis. Postremæ culminant ea
quæ est in cauda Corvi, et quæ in ipsius pedibus.
Occidit Perseus horis 2, 20′.
Cum Auriga descendit zodiacus a Tauri parte 23
ad Cancri mediam 2; culminat a Virginis 2 ad
Chelarum 22. Prior occidit quæ est in pede sinistro: pustremæ, quæ in capite. Culminant e caeteris stellis, initio quæ est in extremitate caudæ
Draconis, et borealissima Corona; postrema, quæ
in media est australi Chela Occidit Auriga paulo
plus horis 3.
Hactenus de omnibus zodiaci borealioribus imaginibus. Cæteras libro sequente reddemus, id observantes, ut ne justum modum iste liber excedat.
Finis libri secundi Enarrationum Hipparchi ad
Arati et Eudoxi Phænomena.
HIPPARCHI
ENARRATIONUM AD ARATI ET EUDOXI PHÆNOMENA
LIBER TERTIUS.
1331. Superiore libro, Aischrio, de borealioribus
zodiaco circulo imaginibus diximus, quonam cum
signo de duodecim oriantur et occidant; tum quod
signum oriente qualibet, vel descendente, culminet; quænam ipso ortus, vel occasus initio, aut
HIPPARCHI AD PHENOMENA LIB. III.
rursus occidente, inerrantibus e stellis mediumn
C,
cœlum occupet ad hæc quot æquinoctialium horarum spatio singula ortus suos occasusque fa-'
ciant. Idem nunc de australioribus zodiaco cœli
constellationibus, ac de ipsis duodecim signis
scribere instituemus.
Ex iis igitur asterismis, qui australiores sunt
zodiaco circulo, Hydro surgente, zodiacus ascendit a Cancri 19 media parte, ad mediam 16 Chelarum; culminat ab Arietis media 3 ad Cancri 18.
Prima oritur stella borealior earum quæ in rictu
sunt; ultima, quæ in extremitate cauda. Cu!minat
prior quæ in Persei est Harpe nebulæ similis; et
nodus Piscium, semicubito circiter distans a lucidis tribus capitis Cancri; semicubito quoque citrə
meridianum posita. Ultima culminat, a::straliag
pracedentium in capite Leonis: australior item
earum quæ in malo medio sunt Navis. Oritur Hydrus horis septem, et parte horæ 15.
Oriente Cratere zodiacus assurgit a Leonis media
parte 27 usque ad Virginis mediam 11; culmina
a parte Tauri media 21 ad mediam... Geminorum.
Prior oritur borealior de quatuor in basi; ultima,
quæ est australis maxime sex in Celo stellarum.
Culminant priores eæ stellæ, quæ sunt in capite
Aurigæ, circa medium ipsum: novissimæ, quarta
ab occasu de quatuor quæ sunt in pedibus Geminorum, et lucida carens nomine, Lepori subjecta.
Oritur Crater hora 1, 15'.
11. Oriente Corvo, zodiaci arcus attollitur a Virginis 16 ad 23; culminat a Geminorum 14 ad 22.
Prior oritur stella, quæ est in lumbis, ultima, quæ
est in pedibus. Culminat prima quæ est in præcedente manu præcedentis Gemini; et pes dexter
succedentis; postremæ, tertia ab occasu ex iis quæ
sunt in Geminorum humeris, et quæ in radice anteriorum partium Canis, paululum citra meridianum posita. Oritur Corvus hora 0, 36'.
ad mediam Virginis 17. Prima oritur stella sinistri
humeri, ultima vero, succedens anteriorum pedum. Culminat prima stella quæ ab occasu lucidarum est in foris Argus, et succedens australis
mandibulæ Ceti. Postremo Vindemiator semicubito.
praecedens meridianum. Ocitur Centaurus horis 4,
Cum Centauro zodiacus oritur a parte Chelaαὐτῷ rum ad Sagittarii culminat a parte Cancri
Req.
el 20'.
134 Fera, quam Centaurus tenet, oriente, zodiacus emergit a parte Scorpii 23 ad Sagittarii 21;
culminat a Virginis 3 ad Libræ 10. Prior oritur ea
quæ est in antecedente pedum posteriorum, quæ est
borealior sitarum sub dextro humero Centauri;
ultima vero, omnium australior, et in extremiLate, quæ in lumbis est, subjecta. Prima culminat
stella, succedentium ex iis quæ sunt in Leonis
capite, borealior, et quæ in anterioribus ipsius
pedibus; ultima vero lucida, quæ in lumbis est
majoris Ursæ: et quæ in recto est trianguli orthogonii, qui est sub Cratere. Oritur Fera spatio horarum 2, 15'.
Ara cum oritur, cum ea zodiacus ascendit a Sagittarii parte 15 ad 23; culminat a Chelarum parte
2 ad 10. Prior oritur stella quæ est in foco; postrema australior earum quæ in basi. Prima culminat
stella, australior earum quæ sunt in sinistro pede
Bootæ, et lucida in posterioribus Centauri pedibus;
postrema quæ a septentrione dextri genu ac pedis
dextri Virginis ultima est, semicubito fere citra
meridianum. Oritur Ara semihoræ spatio.
III. Australi Pisce oriente, surgit una zodiacus
a parte 17 media Aquarii ad Virginis mediam 21;
culminat a parte Sagittarii 4 ad 25 mediam. Prima omnium oritur stella, borealior earum quæ
sunt in cauda; postrema, quæ in extremitate rostri lucida. Culminat prior quæ est in Arcu medio;
et australior earum quæ in dextro Anguiferi sitæ
sunt humero, semicubito fere citra meridianum posita; ultima vero, lucida pedum posteriorum; el
quæ in extremitate cauda Serpentis, quem tenet
Ophiuchus item præcedens duarum lucidarum, quæ
sunt in jugo Fidicule, semicubitali fere interstitio
meridianum antecedens. Oritur Piscis hora 0, 48'.
Cum Cetus oritur, emergit cum eo zodiacus a 20
parte Piscium ad Tauri 7; culminat a Sagittarii
media 24 ad Capricorni 22 mediam. Prima omnium
oritur stella, borealior earum quæ sunt in cauda;
ultima, succedentium lucidarum quæ in Laterculo
sunt, australior. Culninat ante alias, præcedens
earum quæ sunt in jugo Fidis, postrema quæ est in
cauda Cygni lucida. Oritur Cetus horis 2.
Orione ascendente, cum eo zodiacus emergit a
Tauri 28 media ad Cancri 3; culminat ab Aquarii
parte 9 ad Piscium 13. Prima consurgit stella, quæ
est in sinistra manu; ultima, quæ est in dextro pede. Culminat ex aliis primum Cephei pes dexter; et
earum quæ in Aquarii urna sunt, media. Ultimo
vero, parva stella quæ in sella est Cassiepeæ; et
earum maxime borealis, quæ in Andromedæ pectore. Orion spatio surgit horarum 2, 10'.
Cum Fluvio, qui est ab Orione, zodiacus oritur a
parte 13 Tauri, ad Gancri 10; culminat a Capricorni 27 ad Piscium 22. Prior oritur, antecedens
HIPPARCHI AD PHÆNOMENA LIB. III.
borealiorum in parallelogrammo, quod in magτιο
flexu prope Cetum positum est; postrema, lucidissima, et antecedens, et maxime australis omnium. Culminat reliquarum stellarum prior
.. quæ a septentrione adjacent iis, quæ
sunt in cauda: iten australior earum, que in sinistro pede Cygni. Ultima, quæ est in genibus Cassiepeæ, et quæ in extremitate caudæ australioris
Piscium. Oritur fluvius in horis 3, et 36'.
IV. Oriente Lepore zodiacus ascendit a Geminorum parte 27 ad Cancri mediam 12; culminat a
Piscium 4 ad 25. Prima surgit antecedens borea
liorum, quæ sunt in auribus; ultima posteriorum
pedum australior. Culminat e stellis reliquis prior,
lucida quæ in lumbis Equi, et pes Cephei sinister.
Ultima, borealior succedentium in laterculo Ceti.
Oritur Lepus hora 1, 12.
Cum Cane zodiacus emergit a Cancri 15 ad Leonis mediam 5; culminat a 28 Piscium ad Arietis
24 mediam. Prior oritur stella, quæ in extremitate
præcedentis borealiorisque pedis; ultima, quæ in
extrema cauda. Ex aliis eulminat ea, quæ in pedibus Cassiepeæ, et borealior earum, quæ in
dextro Andromede pede paululum meridianum
antecedit; ultima vero, lucida in dextro femore
Persei, et succedens earum quæ sunt in cauda
Cancri. Oritur Canis hora una, ejusque partibus
duabus.
Cum se Procyon attollit, oritur una zodiaci arcus
a 135 Cancri 4 parte media, ad 9; culminat a
Piscium 15 ad 20 mediam. Prior oritur antece
dens, et dupla; ultima, succedens, et lucida. Prima ex aliis culminat, quæ in medio corporis Cassiepeæ: et succedentes earum quatuor, quæ in cauda
Ceti sunt. Novissimæ culminant proxima earum,
quæ in Andromedæ zona, et borealior ex iis, quæ
in laterculo Ceti. Oritur Procyon hora 0, 20'.
Argo navi oriente, cum ea zodiacus assurgit a
Leonis parte 6 ad Chelarum 4 mediam; culminat
ab Arietis 26 media, ad Cancri mediam 4. Prima
oritur quæ e stellis in cauda Canis fit veluti triplex: ultima, quæ in abscissione Navis sitarum
australissima est, et lucida. Prima culminat de
stellis reliquis ea, quæ est in sinistro femore Persei el australissima earum quæ sunt in sectione
Tauri: ultima, præcedens capitis Hydri splendida,
quæ est in australibus pedibus Canis.
V. Secundum hæc agemus de occasu̟ australiorum zodiaco cœlestium imaginum.
Imprimis cum Ilydrus occidit, descendit cum
eo zodiacus a parte Geniinorum 29 ad Virginis 11;
clinat a media Chelarum ad Sagiuarii
median. Prior occidit, australior earum quæ sunt
in rietu: ultima, quæ in extremitate caudæ. Culminst ex aliis stellis, initio quidem, lucida, quæ
est a cauda Draconis tertia, semicubito circiter
antecedens meridianum: item lucida cinguli
Bootæ, nec non præcedens lucidam in extremitate
Lorez Chela; et quæ flydri est in extrema cauda, velut semicubito meridianum antecedens. Postremo culminant Draconis australius tempus et Serpentis,
quem tenet Anguifer, in extrema cauda sita: tum
antecedens earum, quæ in sago Sagittarii. Occidit
Hydrus horis 4.
Cratere occidente, cum eo descendit zodiacus a
Cancri parte 21 ad Leonis mediam 13; culminat a
media 13 Scorpii ad initium Sagittarii. Prina
occidit earum, quæ sunt in basi, borealior: ultima
vero australior, et borealior earum quæ sunt in
alveo. Culminant aliarum stellarum, initio, Scorpii tertius et quintus spondylus eorum, qui sunt
post pectus, et tertia post dextrum humerum Ingeniculi, in brachio sita, velut semicubito meridianum præcedens; ultima vero, quæ in radice
sinistri femoris est Ingeniculi: nec non cuspis Arcus. Occidit Crater hora 1, 20′.
Corvo descendente simul zodiacus occidit a Leonis 29 media ad Chelarum 11; culminat a Sagittarii 10 ad mediam Capricorni 6. Prior occidit
stella, quæ in posterioribus femoribus, novissima, &
succedens earum, quæ sunt in capite. Culminant
aliarum stellarum, principio quidem Draconis,
quæ est in rictu, præcedens meridianum semicubito fere; item Ingeniculi cubiti sinistri lexus,
semicubito circiter antecedens meridianum; postrema, praecedens lucidarum trium, quæ sunt in prima
spira Draconis; nec non ea, quæ est in ala dextra
Cygui, paululum citra meridianum posita; et quæ
in cuspide Sagitta; item australior in vultu Capricorni. Occidit Fera horis 2.
Desunt hic asterismi
VI. Ara occidente zodiacus a Leonis media 19
ad Chelarum 9 absconditur; culminat a Sagittarii
5 ad Capricorni mediam 9. Prima occidit australior earum quæ in margine, eademque dupla; ultima borealior earum quæ in basi. Culminant aliarum stellarum initio quidem lucida, quæ est in
sinistro Ingeniculi femore, et media earum, quæ
sunt in arcu Sagittarii: utima lucidarum quæ in
genibus australior. Occidit Ara duabus horis et 10'.
Quando Piscis australis occidit, cum eo descendit zodiacus a Sagittarii parte 24 ad Capricorni 18
mediam; culminat a Piscium 5 ad Arietis 2. Prior
occidit stella, lucidarum, quæ in cauda sunt,
Centauri et Feræ.
HIPPARCHI AD PHÆNOMENA LIB. III.
stralior; ubima vero, lucidissima rostri. Es aliis
stellis culminant, initio, quæ est in extrera cauda
australioris Piscium; postremo, Andromedæ pes
sinister; et media earum, quæ in capite sunt Andromedæ, et laterculi, quod est in Ceto, succedentium australior. Occidit Piscis hora 1, 48'
Occidente Ceto, cum eo descendit zodiacus ab
Aquarii parte 23 media ad Arielis 14; culminat a
Tauri 22 ad cancri 15 mediam. Occidere incipit
australior earum quæ sunt in cauda; ultima succedens in boreali convexo 136 tergi. Culminant ex
aliis stellis, initio quidem, australior earum quæ
sunt in Aurigæ capite et dextro pede, ultima vero,
lucida quæ est in anterioribus cruribus Ursæ, et
lucida medii lateris Argus, quæ semicubito circiter antecedit meridianum. Occidit Cetus horis 4,
minus octava parte.
Orione cadente, cum eo descendít zodiacus a
Tauri parte 7 ad 30; culminat a Leonis 12 ad
Virginis 13. Prior occidit ea quæ est in pede sinistro, ultimæ vero, earum, quæ sunt in collorobo
maxime australes. Ex aliis stellis culminant initio,
ea quæ est in posterioribus genibus Ursæ majoris,
et quæ ab austro lucidæ adjacet, quæ est in lumbis,
postremo, borealior Virginis humerus. Occidit Orion
boris circiter 2.
Cum Orionis Fluvio zodiacus occidit a Piscium
parte 7 ad Tauri 5 mediam; culminat a Geminorum
4 ad Leonis mediam 10. Prior occidit antecedens,
et lucidissima omnium, ultima vero, quæ prima
est, et a meridie adjacet Orionis pedi. reliquis
stellis, occasus initio culminant Propus Geminorum, paululum citra meridianum positus, et Leporis in medio duæ; postremo culminant, succedens
in tergo Leonis, et quæ in posterioribus Ursæ genibus, parum citra meridianum sita. Occidit Fluvius
horis 4, 42'.
VII. Occidente Lepore, descendit cum eo zodiacus ab Arietis 27 media ad Tauri 14; culminat a
parte Cancri 30 ad Leonis 91. Prima occidit stella,
quæ est in anterioribus pedibus; ultima quæ in
extremitate caudæ. stellis reliquis culminant
initio, in Ursæ laterculo, quæ in humeris illius est,
et quæ in extrema cauda Draconis, item cor Leonis, et earum, quæ in Navis abscissione, borealior,
paulum antecedens meridianum; postremo culminant Leonis pes posterior et quæ in posterioribus
cruribus item australissima earum quæ sunt in
basi Crateris. Occidit Lepus hora 1, 20'.
Occidente Cane, cum eo descendit zodiacus a ▲
parte Tauri 11 ad 29; culminat a Leonis 17 ad
Virginis 11. Prior occidit lucida pedum posteriorum; ultima vero, splendidarum, quæ sunt in capite, australissima; stellarum cæterarum culminant
initio, antecedens earum, quæ in posterioribus Ursa
pedibus, et quæ in lumbis Leonis: ultimæ culminant, ea quæ in pedibus Corvi, et australior
Lumerus Virginis, citra meridianum situs duabus
fere cubiti partibus. Occidit Canis sesquihora.
Cum Procyone descendit zodiacus a Geminorum
parte 15 ad 18; culminat ab initio Libra ad 4.
Prior occidit stella, antecedens, et duplex, ultima
succedens, et lucida. Ex aliis stellis culminat initio, earum quæ sunt in dextro Bootæ pede, media,
paulo citra meridianum sita: et borealior earum,
quæ sunt in capite Centauri, semicubito circiter
antecedens meridianumn; novissime culminant, quæ
in extrema est Ursæ cauda, paululum citra meridianum posita, et borealior earum, quæ sunt in
sinistro pede Boolæ: item quæ in extrema Hydri
cauda, Centauri quoque dexter humerus. Occidit
Procyon hora 0, 12'.
Cum Argo descendente zodiacus occidit ab Arietis parte 16 ad Geminorum 18; culminat ab Cancri 17 ad Libra 5. Prima occidit lucidissimna, et
australissima ¦earum quæ sunt in Temone: quam
nonnulli Canobum nominant, ultima, borealior
earum, quæ sunt in malo. Culminant ex aliis stellis, initio quidem australior antecedentium earum,
quæ sunt in Leonis capite, semicubito fere citra
meridianum posita: et quæ in colli Hydri radice,
parva; ultimæ culminant quæ in extrema cauda
sunt majoris Ursæ: et borealior earum quæ sunt in
sinistro pede Bootæ, semicubito circiter antecedens
meridianum, nec non quæ in extrema Hydri cauda
tum Centauri dexter humerus, paululum antecedens meridianam. Occidit Argo circiter horis 5.
De ortu et occasu
VIII. Expositis hactenus iis, quæ in uniuscujusque
sideris extra zodiacum positi ortu occasuque
accidunt, deinceps duodecim zodiaci signorum
coortus et occasus explicabimus.
signorum zodiaci.
Igitur oriente Cancro, cum eo zodiacus oritur a
Geniinorum parte ad Cancri culminat a
Piscium ad Arietis 1 mediam. Prior oritur stella,
quæ in extrema borea Chela; ultima vero, quæ
in extremitate australis Chelæ. Culminat vero reli
quis e stellis prior lucida, quæ est in Andromeda
capite: novissima vero præcedens lucidarum trium,
quæ sunt in Arietis capite, et a meridie Ceto
adjacens, circa medium corpus ipsius, expers
culminat a parte media Virginis 20 ad Scorpii mediam 9. Prior oritur stella quæ est in cuspide; ultima vero lucida, quæ est in pedibus posterioribus. Cæterarum stellarum culminal prima, quæ
est in sinistro Virginis cubiti flexu, paululum meridianum antecedens; ultima vero, media et lucidissima stellarum, quæ in pectore Scorpii, et quæ
in sinistra manu est Anguiferi: item tertia secundum consequentia signorum ab lucida Coronæ,
quasi semicubiti intervallo meridianum præcedens.
Oritur Sagittarius horis 3.
X. Capricorno ascendente, zodiacus oritur cum
eo a Sagittarii parte 29 media ad Capricorni 27;
culminat a Libre parte 19 media ad 18 Scorpii.
Prior oritur stella borealior lucidarum, quæ sunt
in genibus; ultima, succedens lucidarum, quæ sunt
in cauda. Aliarum stellarum medium cœli verticem
tenet prior, lucidissima earum, quæ sunt in Bootæ
cingulo: et in Chelis antecedens extrema Chelæ
borealis. Item lucida, quæ in Serpente per Ursas
meante ab extremitate caudæ tertia numeratur, semicubitali spatio meridianum præcedens; ultimo
culminat dexter humerus Ingeniculi; et quæ a septentrione adjacet ex iis quæ in dextro crure sunt
ejusdem. Oritur Capricornus hora 1, 50.
Cum Aquario zodiacus emergit a Capricorni
parte 6 ad Aquarii 21 mediam; culminat a Libræ 27 ad Sagittarii 7. Prima stellarum oritur antecedens eam quæ est in manu sinistra; ultima
vero, lucida pedis dextri. Culminat e cæteris prior,
quæ est in capite Bootæ. Ultima, borealior 138
earum quæ sunt in arcu Sagittarii; et tres in directum positæ, ac nomine carentes, quæ secundum
dextrum humerum Ophiuchi: nec non lucida, quæ
est in sinistro femore Ingeniculi, quasi semicubito
meridianum præcedens. Oritur Aquarius horis 2,
et partibus duabus.
Piscibus orientibus, ascendit cum illis zodiacus
ab Aquarii parte 7 ad Arietis 16; culminat a 26
Scorpii ad Capricorni 9. Prior emergit quæ in extremo rostro Piscis australis; 'novissima, quæ in
Nodo linearum. Cæterarum prima culminat quæ in
processu dextri femoris lugeniculi; et quæ a septentrionibus adjacet iis quæ sunt in aculeo Scorpii; quæ autem in capite est Ingeniculi, duabus
circiter cubiti partibus est citra meridianum; po.
stremo culminat australior earum, quæ in genibus
Capricorni: et quæ in gutture est Avis, atque in
flexu alæ dexteræ. Oriuntur Pisces horis 3, 6.
XI. Cum Ariete zodiacus oritur a media parte
19 Piscium ad Arielis 24; culminat a Sagittarii 24
media ad Capricorni 14. Prima oritur ea quæ est
in anteriori pede; ultima, succedens earum quæ
sunt in cauda. Caeterarum culminat, antecedens
earum quæ sunt in jugo Fidiculæ: item succedens
HIPPARCIII AD PHÆNOMENA LIB. III.
earum quæ sunt in tergo Sagittarii, duabus cubiti
partibus antecedens meridianum; postrema culminat Aquarii succedens earum, quæ sunt in manu
sinistra, et quæ in pectore Capricorni; antecedens
item earum, quæ sunt in cauda Delphini. Oritur
Aries hora 1, 24'.
Tauro emergente, zodiacus oritur, a parte Tauri
7 ad 29; culminat a Capricorni 22 media ad Aquarii 9. Prior oritur australissima de quatuor, quæ
sunt in abscissione; ultima, quæ est in extremitate
dextri cornu. Cæterarum stellarum culminat prima
lucida, quæ est in cauda media Cygni; postrema,
trium, quæ in capite Cephei sunt, antecedens, una
cum dextro illius pede, semicubito circiter meridianum præcedens; nec non in Aquarii urna media, semicubito fere meridianum antecedens. Dritur Taurus hora 1, et 1/8.
Geminis orientibus, cum iis zodiacus assurgit a
Geminorum parte 2 media ad 30; culminat ab Aquarii 11 media ad mediam Piscium 9. Prima oritur
ea quæ est in sinistra manu præcedentis Gemini;
ultima, quæ est in dextra succedentis Genini. Culminat prior cæterarum stellarum, lucida in corpore Cephei; et lucida, quæ in dextro pede est
Aquarii item lucida in rostro Piscis australis;
ultima culminat Andromedæ media trium, quæ
sunt in dextro humero. Oriuntur Gemini hora 1, 50.
De duodecim imaginum cœli descensione.
XII. Rursus, occidente Cancro, descendit cum eo
zodiacus a gradu Geminorum 27 ad Cancri me
diam 20; culminat a Chelarum 17 ad Scorpii 12.
Prima stella occidit lucida, quæ est in pedibus
Cancri, in directum posita, ad occasum australiores respiciens, quæ circa nubeculam in Cancro
sunt; ultima, quæ est in extremitate borealis forcipis Cancri; cæterarum stellarum culminant,
Bootæ pes dexter; et Chelarum lucida, quæ est in
extremitate australis Chelæ; postremo culminant,
quæ est in brachio dextro Ingeniculi, et est ab humero dextro tertia; item Scorpii tertia, quarta, et
quinta vertebra earum quæ sunt post pectus. OcΙΒ'.
cidit Cancer hora
Cum Leone occidit zodiacus a Cancri parte 21
media ad 14 Virginis; culminat a Scorpii 13 ad
Sagittarii 21 mediam. Prima occidit Leonis quæ
est in anterioribus pedibus; ultima, quæ est in extremitate caudæ. Culminat aliarum stellarum initio
quidem occasus, Gemini pes dexter; et Anguiferi
sinistrum genu, quasi semicubito citra meridianum
positum: et Scorpii spondylus 1; postremo culminant Draconis borealius tempus; et quæ in medio tergo Sagittarii, quasi semicubito meridianum
antecedens. Occidit Leo horis et duabus hora
partibus.
Virgine occidente, zodiacus descendit a Leonis
27 parte ad Libræ 7; culminat a Sagittarii 11 ad
Capricorni 4. Prima occidit ea quæ est in ala sinistra; ultima, quæ est in boreo pede. Culminant
aliarum stellarum, initio quidem Ophiuchi secunda
ab extremnitate 139 cauda. Item in Sagittarii laterculo antecedens obscuriorum, quæ in oppositis
sunt angulis; postremo culminant, lucida, ques
est in medio corpore Cygni; et australior succedentium in rhombo Delphini. Occidit Virgo horis 2, 12'.
X111. Chelæ cum occidunt, descendit una zodiacus a Chelarum parte 17 media ad Scorpii 15;
culminat a Capricorni parte 10 ad 28 mediam.
Prior occidit stella, lucida quæ est in extremitate
australis Chela; ultima, quæ est in boreali Chela.
Cæterarum stellarum culminant, initio, maxime
borealis ex iis, quæ sunt in ala dextra, novissime
quæ in ore Equi lucida. Occidunt Chelæ hora 1, 15.
Cum Scorpio cadente occidit una zodiacus a
parte 13 media Chelarum ad Scorpii 6; culminat a
Capricorni media 7ad Capricorni 22. Prior occidit
stella quæ est in 3 spondylo, postrema borealior
earum, quæ sunt in fronte. Reliquarum stellarum
culminant, initio quidem earum quæ in ala dextra
Cygni, media, quasi semicubito citra meridianum
posita; et borealior earum quæ sunt in Capricorni
genibus: novissime culminant, lucida in cauda Cygni media, et Capricorni præcedens lucidarum, quæ
in cauda, a meridiano deficiens besse fere cubiti.
Occidit Scorpius hora 1.
Occidente Sagittario, descendit una zodiacus a
parte Scorpii 3 ad Sagittarii 27 mediam; culminat
a Capricorni 20 ad Piscium 5 mediam. Prima occidit lucida posterioris pedis; ultimna borealior earum, quæ sunt in sago. Cæterarum stellarum initio
culminant quæ est in dextra manu Cephei; et quæ
in flexu alæ sinistræ Cygni; nec non succedens earum quæ sunt in tergo Capricorni, meridianum circiter antecedens; novissime culminant, sinister pes
Cephei, et quæ in umbilico est Equi. Occidit Sagittarius horis 3
XIV. Cum Capricorno descendit zodiacus a parte 2
Capricorni ad 24 mediam; culminat a media Piscium 11 ad Arietis 9. Prima occidit australior earum quæ in geniculis; ultima succedens earum
quæ sunt in cauda. Reliquarum stellarum
HIPPARCHI AD PHÆNOMENA LIB. III.
nant, initio quidem obscurior earum quæ sunt in
solio Cassiepeæ, et earum quæ sunt in Andromeda
pectore, borealior: novissime culminant, sinister
bumerus Persei, citra meridiem duabus circiter
partibus cubiti situs. Occidit Capricornus hora 1 et
duobus horæ partibus.
Cum Aquario zodiacus occidit a Capricorni 18,
media ad Aquarii 15; culminat ab Arietis 3 add
Tauri mediam 7. Prior occidit stella, anteceders
earum, quæ sunt in sinistra manu; ultima, succedens earum, quæ in urna. Reliquarum culminant,
initio quidem, ea quæ est in harpe Persei nebulosa; et Andromeda pes sinister, paululum antecedens meridianum: item Arietis earum quæ sunt in
capite, media; ultima vero, quæ est in Tauri scpula media, quasi semicubito meridianum antecedens, et Sucularum quæ est in rostro, semicubito
fere collocata citra meridianum. Occidit Aquarius
horis 2 1/8.
Piscibus occidentibus descendit zodiacus ab
Aquarii parte 23 ad Arielis 5; culminat a Tauri 17
ad Cancri 6. Prior occidit quæ est in rostro borealioris Piscis, culminat aliarum stellarum initio,
quæ est in processu cornu dextri Tauri; et sinister
humerus Heniochi, semicubito fere meridianum
præcedens novissime vero culminant borealior
earum, quæ in anterioribus Ursæ cruribus; iteın e
quatuor circa nubeculam in Cancro sitarum occiκτου dentales duæ, necnon australior anteriorum Canis
pedum. Occidunt Pisces horis tribus et semisse.
PATROL. GR.
XV. Cum Ariete zodiacus occidit a Piscium
parte 29 ad Arietis 26; culminat a Geminorum 29
ad Cancri 29. Prior occidit stella, quæ est in anterioribus pedibus; ultima vero, succedens earum
quæ sunt in cauda. Cæterarum culmninat initio, Canis in extremitate caudæ posita, semicubito fere citra meridianum, et quæ in medio australi latere
Temonis; novissime, antecedens earum, quæ in
posterioribus Ursæ pedibus, semicubito circiter an
tecedens meridianum, et lucidarum in collo ac pe
ctore Leonis a septentrionibus tertia, partibus cubiti duabus fere citra meridianum. Occidit Aries
horis duabus.
Cum Tauro zodiacus occidit ab Arietis parte 20
140 ad Tauri 26; culminat a Cancri 22 ad
Virginis 7. Prior occidit stella, quæ est australior
sitarum in præcisione quatuor; ultima, quæ est in
extremitate sinistri cornu. Reliquarum culminant,
initio quidem, australissima earum quæ sunt in
collo, trium; quæ proximuæ sunt iis quæ ad septentriones objacent lucidæ; semicubito fere citra meridianum posita, novissime culminant, quæ in media
sinistra ala Virginis, paululum meridianum præce86
dens: item parva in Coryi medio corpore. Occidit
Taurus horis 4.
Geminis occidentibus zodiacus descendit a parte
4 Geminorum ad 2 mediam Cancri; culminat a
parte Virginis 17 ad Chelarum 22 mediam. Prior
occidit stella, quæ vocatur Propus; ultima, quæ
est in dextra manu succedentis Gemini. Reliquarum culminat initio quidem, Vindemiator et dexter
humerus Virginis, semicubito fere meridianum præcedens; novissime culminat lucida, quæ est in' extremitate borea Chelæ, duabus cubiti fere partibus citra meridianum. Occidunt Gemini horis 2,
per intervalla temporum.
De distantia stellarum invicem
XVI. Præter orientium et occidentium cum sideribus zodiaci partium doctrinam, usum insuper
egregium habere mihi videtur, scire nos, quænam
stellarum inerrantium horarum æquinoctialium intervallis deinceps invicem distent. Utilis enim ea
res est ad horam exacte nocturno tempore colligendam: tum ad ecliptica lunæ spatia, et id genus cognoscenda reliqua, quæ ad siderum contemplationem pertinent.
Quamobrem in eo circulo, qui per polos tropicosque describitur, stella est in extremitate caudæ
Canis, atque in eo semicirculo, qui æstivum tropicum continet. Ab hac stella horario distat intervallo, quæ in processu colli Hydri posita est.
Proxime eliam lucida in anterioribus genibus
Ursae.
Secundum horarium intervallum terminat stellula paulo plus cubitali spatio cor Leonis antecedens. Eadem stellula spondylum præcedit circulo,
qui per polos ducitur, secundum horarium definiente spatium.
Tertium horæ spatium circumscribit australior
anıbarum, quæ ex utraque parte adjacent lucidæ,
quæ est in lumbis Leonis.
Quartam definit horam in Virgine stella, quæ est
in angulo recto orthogonil trianguli, qui sub Cratere situs est, atque in lumbis est majoris Ursa,
lucida, minus vicesima horæ parte citra ho
quartæ limitaneum circulum.
Quintæ horæ terminus est in media Virgine, si
exacte loqui velimus, stella nulla; verum plus decima horæ parte deficit ab illo termino Vindemiator, et lucida in dextro humero Virginis.
Sexta horæ limes est in æquinoctiali circulo
quamproxime quidem in Centauro lucida succedens
carum, quæ sunt in australissima parte thyrsi, quæque semicubito fere distant, ac medium fere Censauri pectus occupant. Item media earum, quæ sunt
HIPPARCHI AD PHÆNOMENA LIB. III.
18 in pede sinistro Bootæ, vicesima fere parte distans a
sexta horæ limitaneo circulo.
XVII. Inter punctum æquinoctii autumnalis, et
hiberni tropici sex horariorum intervallorum primum terminat in circulo, qui medias Chelas pertransit, proxime quidem sinister humerus Bootæ
et lucida in extremitate australis Chelæ, e quibus
humerus haud multo amplius citra: Chela vero tricesima parte ultra est circulum illum, quem per
polos transire diximus.
Secundum horarium interstitium determinat,
circa initium Scorpii, borealior lucidarum duarum,
quæ in dextra sunt Ophiuchi, quæque in serpentis
corpore post Ophiuchi dextrum genu sitæ sunt.
At præcedens lucidam Coronæ tricesima fere horæ
parte citra circulum est per polos transeuntem.
Similiter etiam media lucidarum trium, quæ sunt
in fronte Scorpii
Tertiam definit horam circa medium Scorpium
stella, quæ in dextro humero est Ingeniculi: et
quæ est in ejusdem crure dextro, tricesima circiter
horæ parte ad orientem declinans.
Quartæ horæ limes est circa initium Sagittarii
lucida in femore sinistro Ingeniculi et lucidissimæ, antecedentesque 141 de quatuor in laterculo
minoris Ursæ; tum borealior earum, quæ sunt in
Ophiuchi dextro humero.
Quintam horam determinat circa medium Sagittarium, succedens trium in capite Sagittarii, tricesima circiter horæ parte ad orientem declinans.
Sexta horæ terminus est in circulo, qui per
solstitialia puncta transit, quam proxime borealior
e lucidis tribus, vicesima circiter horæ parte citra
circulum posita.
XVIII. In eo quadrante, qui ab hiberni tropici
puncto ad æquinoctium vernum pertinet, e sex
horariis intervallis primum terminat in Delphino
borealior antecedentium in rhombo, et antecedens earum, quæ sunt in dorso Capricorni.
Secundum horarium intervallum definit çirca
initium Aquarii, lucida quæ in ore est Equi, et
australior antecedentium dextri humeri Cephei.
Tertiæ horæ limes est circa medium Aquarium,
media trium stellarum, quæ sunt in capite Cephei
in directum positæ; nec non borealior duarum,
quæ sunt in Equi collo, tricesima circiter horæ
particula circulum, qui per polos transit, antecedens.
Quartam horam definit circa Piscium initium
australissima earum quæ sunt in dextra manu Andromedæ, vicesima parte fere citra eum circulum
posita, qui per polos transit.
Quintum horarium intervallum circa medios
Pisces definit ea, quæ est in medio corpore Cassiepex, quæ a capite tertia numeratur.
Sextam horam terminat proxine ab circulo isto,
qui per æquinoctialia puncta, polosque describitur,
quæ summitati ejus, quæ supra Arietem sita est,
imminet, et antecedens lucidarum trium, quæ sunt
in capite Arietis, quæ vicesima circiter horæ parte
citra circulum locatur.
In eo quadrante, qui ab æquinoctii verni puncto
ad æstivi tropici punctum porrigitur, primum intervallum horarium terminat lucidissima earum,
quæ sunt in Gorgonio, quod sinistra gerit Perseus.
Secundum intervallum terminat circa initium
Tauri succedens trium directa serie positarum e
quinque stellis, quæ circa dextrum Persei genu.
Tertii intervalli limes est circa medium Taurum,
earụm quæ sunt in pelle, quam Orion sinistra tenet, quarta, et septima. Item splendida in mediis
Tauri cornibus, quæ cum lucidis extremorum
cornuum triangulum propemodum æquilaterum
facit.
Quartam horam definit circa Geminorum initium
succedens parvarum, et lucidarum duarum, quæ
recto cornu ad orientem in directum positæ sunt
quæ et in Orionis collorobo, ac borealiori termino
sunt. Proxime vero quartam horam terminat austfalior lucidarum duarum, quæ sunt in Leporis
medio corpore.
Quintum horarium spatium terminat circa medios Geminos lucidarum trium, quæ in genibus
sunt Geminorum, media; quæ tricesima circiter
horæ parte præcedit circulum per polos transeunLem,
necnon lucida posteriorum Canis pedum.
Cor. f.
ERATOSTHENIS
ALIAS HIPPARCHI
AD ARATI PHÆNOMENA
142 I. Apparentium enarrationem instituere
sic oportet, ut ad meridiem obversa sphæra, oppositæ habeantur Ursæ, ortus ad dextram sit, occasus
ad sinistram. Naturalis porro spheræ mundi positus
est ejusmodi, ut in tropico æstivo culminet Gancer; Chelæ in æquinoctiali horoscopum teneant;
Pseudepigraphus hic libellus; nam neutrius est.
INCERTI AD ARATI PHÆNOMENA.
Aries in occidente versetur; Draconis caput
cumbat horizonti. Hoc enim ab horizonte circumscribitur. Verum hic in exponendis Arati Phænomenis sphæræ positus observatur, ut in hiberno
tropico culminet Capricornus; in æquinoctiali ad
ortum sit Aries; ad occasum Chelæ; Draconis caput supra horizontem respiciat; ubi
Miscentur occasus, et ortus invicem.
Habet et polos duos: arcticum, qui totus mis est, ac boreus etiam appellatur; antarcticum,
qui nunquam apparente circulo continetur, et stralis dicitur. Habet vero circulos majores quatuor
præter horizontem: quos jam diximus esse diauum, æquinoctialem, zodiacum, lacteum. nores item quatuor: arcticum, qui totus apparet,
in eoque quatuor insunt asterismi, Ursæ duæ, pheus pectore tenus, et Draco; æstivum tropicum
cujus pars supra terram major exsistit, minor sub
terra. Atque is signa octo complectitur, Booten,
Coronam, Ingeniculum, Fidiculam, Cassiepeam,
Aurigam, Cygnum, Perseum. Hibernus tropicus
majori ex parte sub terram deprimitur; minorem
supra terram attollit. In eo sunt constellationes
sex: Eridanus, Argo, Centaurus, in quo Fera, Ara,
Piscis magnus australis non apparens.
Equinoctialis circulus ex æquo supra infraque
terram situs est; in eo signa sunt duodecim
Equus, Ophiuchus, in quo Serpens est: Hydrus,
in quo continetur et Grater: Corvus, Procyon,
Aquila, Delphin, Orion, Sagitta, Delwton, AndroΚῆτος,
Imo Luo
meda, Lepus, Cetus, Canis. Ita colliguntur universe signa tria et viginti; præter insignes stellas
octo, quæ in illis collocata sunt, velut in Boote, Arcturus, in Auriga Capella et Hædi; in Tauro Pleiades et Hyades; in Virgine Spica, Vindemiator; in
Cane Sirius, et si quæ sunt ejusmodi aliæ.
Zodiacus signis duodecim distinguitur, quæ sunt.
Cancer, Leo, Virgo, Chela, sive Libra; Scorpius,
Sagittarius, Capricornus, Aquarius, Pisces, Aries,
Taurus, Gemini. Colliguntur signa in totum tria
et viginti.
Planetæ præterea stellæ sunt præter lunam ac
solem, quinque: Saturnus., Jupiter, Mars, Venus,
Mercurius.
Apparentium expositionem eo ordine tradidit.
Aratus, ut a septentrionibus exorsus, borealia circum omnia comprehenderet, usque ad zodiacum
hinc ab Orione rursus auspicatus, quod ea lucida
sit stella, reliqua pertexeret. Porro quæ a zodiaco
sunt deinceps ad antarcticum, australia omnia dicuntur. Exinde ad alia transit Aratus.
His animadversis nunc ad eos circulos veniemus,
qui sphæram secant, et signa, quae ab illis secaltur. Item de illorum eoortibus et cooccasibus dicemus, nihil ut, quod quidem 143 ad constella-.
APPENDIX AD EUSEBI CHRONICON ….
tiones attinet, in praeteritis relinquatur. Sed illud
ante non ignorandum est, Aratum istorum omnium
explicationem pingui, ut aiunt, Minerva hoc in
poemate instituisse; nec in omnibus satis accurate
esse versatum: quædam omisisse, quæ in sphaera
considerantur. Ego vero quæ ab illo prætermissa
sunt reponam, ne quid ad hujus integritatem argumenti desideretur.
Trifariam porro divisæ sunt sententiæ de coortibus et cooccasibus. Quidam enim eorum tractationem accommodasse putant Aratum ad signi orientis
initium; quidam ad ortum medii signi; alii ad absolutum totius exortum. Hoc vero consistere non
potest. Nam a principio ad finem zodiaci circuli
ortus signorum occasusque peragrat, quemadmodum in sphæra licet intueri. Sunt igitur quæ secantur imagines 57.
Arcticus itaque circulus secat imagines duas
Bootæ medium cubiti flexum, et Cephei pectus;
hunc vero circulum omisit Aratus.
Estivus tropicus secat imagines decem: Heniochi genua, Ophiuchi humeros, Serpentis collum,
caput Avis et cervicem, ungulas Equi, Persei sinistrum humerum cum sinistra tibia, dextram Andromedæ manum, capita Geminorum, Cancrum
medium, Leonem per medium.., humeros Ophiuchi, collum Serpentis.
Equinoctialis circulus transit per imagines quindecim: Equi caput et cervicem, Ophiuchi genua,
Hydri collum, Craterem, Corvum, Orionem medium
sinistrum, Piscis caudam, medium Arietem, Tauri "
genua, Virginis pedem, Chelas medias, Scorpii
partem. Omissus est Procyon.
Tropicus hibernus decem signa dividit: Eridanum fluvium, Argus navis puppem, Centauri interscapilium, Canis majoris posteriores pedes, Ceti
caudam, Leporis medium, Scorpii aculeum, Sagittarii arcum, Capricornun medium, pedes Aquarii
ita quatuor sunt secantes circuli; signa vero, quæ
ah illis secantur, duo et triginta.
Quænam cœlestes imagines una cum duodecim 20diaci signis ortus occasusque faciant.
II. Cum duodecim zodiaci signis cœlestes asterismi in hunc modum oriuntur et occidunt.
Oriente Cancro, Orion totus exoritur. Orionem
appello, quem vulgus nominat: qui
primum oritur mense Julio. Canis vero circiter Augusti septimo. Hæc est splendida stella, quæ in maxilla
Canis cernitur, ac fixas omnes magnitudine superat
item fluvius Eridanus. Occidit autem Corona, et
Piscis dorso tenus, Ophiuchus ad humeros usque,
Serpentis collum, Arctophylax totus fere.
Leone oriente, totus. emergit Procyon, Lepus,
Hydri caput, Canis anteriores pedes. Occidunt reliquæ partes eorum quæ cum Cancro cœperunt oc
* ' f. inl. * Mendosus locus.
INCERTI AD ARATI PHÆNOMENA.
casum facere, Corona, Ophiuchus, ejusque Serpens,
Pisces, Cetus, Ingeniculus totus, excepta sinistra
tibia.
Oriente Virgine Hydrus oritur usque ad Craterem, majoris Canis posteriores pedes, Argus carinæ puppis. Occidit Fidicula, Delphin, Sagitta, Cygnus cauda tenus, Eridani fluvii anteriores partes,
Equi caput et cervix.
Orientibus Chelis Bootes totus exoritur, Argo
navis integra, Hydrus, Crater, Corvus, Ingeniculi
tibia dextra usque ad genu, dimidia Corona, extremitas cauda Centauri. Omissus est Crater et Corvus. Occidunt, Equi reliquum, Avis majoris cauda,
Andromedæ caput, Cetus cervice tenus, Cephei capat, humeri ac manus.
Cum Scorpio dimidia pars altera Coronæ oritur,
Hydri cauda, Centauri corpus et caput, necnon
Fera, quam dextra manu prehendit, Ophiuchi caput, manus, primusque flexus, Ingeniculus totus,
præter caput et sinistram manum. Occidunt vero
Fluvius totus, Orion totus fere, Ceti cervix, Andromeda, Deltoton, Cassiepea, Cepheus a capite ad
lumbos. Omissum est Deltoton..
Oriente Sagittario oritur Ophiuchi corpus, reliquum Serpentis, Ingeniculi caput cum sinistra manu,
Fidicula, Cepheus. Occidunt Canis totus, Orion, Lepus, Heniochus, excepta sinistra tibia et manu, in
qua sunt Capella et Hædi, Perseus, excepto pede
sinistro, puppis Argus, et Procyon.
Cum Capricorno oritur Aquila tota, Sagitta, Ara,
Delphin, Cygnus. Occidunt Heniochi reliqua, caput
144 scilicet et sinistra manus, in qua Capra est,
et Hædi, Argo tota, Hydrus Cratere tenus, Centauri posteriores pedes.
Oriente Aquario oritur Equi caput, cum anterioribus pedibus, et Cassiepea prætermissa. Occidunt
posteriora Centauri, necnon Hydrus, et Crater
usque ad Corvum. Omissus est Crater.
Piscibus orientibus, australis Piscis non totus
exoritur, et Andromedæ pars dextra. Totus Centaurus occidit, Hydrus, Corvus, Crater.
Cum Aries oritur, caput Persei cum humeris
oritur, Andromeda sinistra pars. Deltoton. omissum est. Occidit Ara et Arctophylax.
Cum Taurus oritur, Perseus totus exortum facit,
item Aurigæ sinistri pedis extremitas, et sinistra
manus, in qua Capra sunt et Hædi, Ceti cervix et
cauda. Occidit Arctophylax cum Arietis parte
prima.
Cum Geminis oritur fluvius Eridanus, Cetus,
Orion, Occidit Ophiuchus genibus tenus.
Hæc fere sunt quæ ad rudem informationem de
sphæra dicenda fuerunt. Illud consequens est, terram rotunda constare forma, quam medius pertransit axis, et eam immobilem coercet: cujus
extrema per utrumque polum, borealem australemque trajecta sunt.
AD ECSEBI CHRONICON APPENDIX.
Zouz sunt in ea quinque: septentrionalis, quæ &
tota sublimis est, inhabitabilis, frigoribus infesta,
Saturnique propria; æstiva, cujus pars supra terram major eminet, minor sub terra deprimitur.
Ea est habitabilis undiquaque, temperata, Jovi dicata; æquinoctialis, cujus pars æqualis infra supraque terram exstat, exusta, Marti peculiaris; hiberna, cujus major sub terra pars, supra terram
minor exsistit, in orbem habitata; temperata, sacra Veueri; australis non apparens, alsiosa, inhospita, Mercurio dicata.
Arctica zona constat scrupulis sexagesimis 6;
zuinoctialis 8: habet ab utraque parte æquinocialis circuli; hic enim mediam ipsam dividit per
totam sphæram; æstiva scrupula 5 obtinet; antarctica 6. ltaque superior ambitus terræ scrupula
colligit tricena; totidem inferior. Totus ergo ambitus sexaginta scrupulis constat. Sexagesimo cuique scrupulo stadiorum 4,200 competunt. Colliguntur stadiorum in tota terra 250,000.
De iis quæ in sublimi cernuntur.
M. Ex aquis quæ in terra sunt, exhalationes
oriri dicuntur: quarum altera est humida et vapida; altera sicca et fumida. Prior abundans et
coacta, nubes: mutata, pluvias et imbres elicit,
ac ventos, qui natura sua indidem oriuntur. Est
autem nebula nubes aquarum sterilis, sive vapida
exhalatio. Caligo, atra nubes et plena. Serenitas
aer innubis et liquidus. Obscuritas, aeris densitas incomposita. est nubes tenuissima, bumore vacua. Ros est humor puriori allapsus ex
æthere, ex tenui materia consistens. Stilla aqua
est minutatim in terras irrorans. Pluvia est stilla
densior, et jugis. Imber, exigua collectiones aquarum e nube mutatione factæ. Glacies est aqua concreta. Pruina, ros non penitus compactus. Nix, pluviarum stilla in nube concreta. est nis tenuiter cadens. Grando, imber est concretus.
Sicca autem exhalatio cum a frigore propellitur,
ventos efficit. Incidens eadem et inflammata fulmina gignit; quando confertim erumpit, nondum
accensa penitus, turbines igneos, at nullo modo
succensa, typhones. Cum est solutior, ecnephias lacit. Caeterum fulmen, prester, et typhon incumbens
dicitur. Hæc paucis ac compendio perstrinxisse sufficiat. Nunc ad sequentia pergemus.
De mundo.
IV. Mundus est compages ex cœlo terraque, et iis
naturis coagmentata, quæ utroque continentur.Coœlum est id quod omnia quæ sunt, præter seipsum,
complectitur. Æther est tenuissima substantiæ diffusio, guapte natura calida et splendida; ac primigenia lux, neque ab altera participata. Aer est
substantia levis et caliginosa, quæ communicatum
F.
* Hic locus depravatus et mutilus.
INCERTI AD ARATI PHENOMENA.
aliunde calorem, ac lumen.. ex æthere
pactum qui cum splendidus igneusque sit, nullo
tempore conquiescit, sed in orbem perpetuo movetur. Polos appellant loca quædam in sphæræ vertice: axem vero, spiritum qui sphæram mediam
pervadit, hoc est lineam 145 rectam. Circulos
nominamus in cœlo: zonas in terra. Coluri sunt
sex.
Sed hi sunt maxime necessarii: meridianus; et
qui medium secat. Atque bi quidem intelligentia
sola, non reipsa consistunt. At lacteus circulus
sensu quoque percipitur. Porro quem circulum
secare medium diximus, idem et horizon dicitur.
Horizontem vocamus, qui sphæræ partes eas, quæ
videntur, separat ab iis quæ minime videntur;
isque inter maximus annumeratur, secans zodiacum, et vicissim ab eo sectus. Sunt autem universe circuli sex, qui dodecatemoria distinguunt ac determinant. Dodecatemorium est segmentum quodlibet eorum quæ sunt in zodiaco.
Quid intersit astrum inter et stellam.
V. Differt astrum a stella. Est enim illud imago ex
multis stellis effigiata; hæc vero simplex, et unica
descriptione constans. Cæterum sol contra atque
cœlum agitatur, adeo ut duplicem motum habeat
alterum communem cum mundo, peculiarem alterum. Habet autem aestivus dies, quando sol obtinet,
in Grecia, nox vero duas quintas; at hieme
contra sese res habet. Sidera vocantur,
quæ bis eadem nocte cernuntur. In australi nihil
apparet ejusmodi.
Quot sint stellæ.
VI. Stellas omnes Hipparchus asserit esse 1080
quæ nimirum constellationes apparentes eliciunt.
Opposita signa sunt: Aries, Chelæ; Taurus, Scorpius; Gemini, Sagittarius; item Capricornus Cancro,
Leoni Aquarius, Virgini Pisces.
De figuris lunaribus.
VH. Illuminatæ lunæ effigies ista sunt. Cornicu
lata dicitur, quando illius ambitus lineis continetur. Dimidiata vero, cum
Æquidistantes appellantur in mundo, qui eumdem habent cum sphæra ipsa polum qui quidem
cum polis comparati, recti nominantur. Obliqui sunt,
quorum plana inclinantur ad rectos, et æquidistantes. Cum autem infinitis modis excogitari possint in triplici differentia circuli, intelligendum est,
eos duntaxat a mathematicis adhibitos fuisse, qui
ad illarum rerum contemplationem utilitatis aliquid
afferrent. Paralleli sunt, arcticus, æstivus tropicus,
et antarcticus. Arcticus alias semper apparens vocatur, quod perpetuo videatur, nec unquam occiConcurrunt pro regionum varietate
dat.....
f.
f. f. f.
Hæc mendose.
etc.
verticali puncto ad austrum, vel aquilonem longius
abscedente.
Tropicus circulus sic informandus animo est,
tanquam sol in aestivo solstitio positus parallelum
istum a se descriptum sensibus objiciat: æquinochialis ideo dicitur, quod noctibus dies exæquentur,
cum ad eum circulum secundum sensum sol accesserit; hibernus tropicus vocatur, quod eum circulum sol attingens hibernum solstitium facit;
antarcticus alio nomine nunquam apparens dicitur ex eo quod reipsa contingit, ut nullo modo
videatur. Obliquorum duo sunt, qui in sensus incurrunt, zodiacus et lacteus; at horizontes sola
mentis cogitatione constant. rectis coluri nomen
ex eo sortiti sunt, quod mutili sint, nec integri
cernantur in conversione sphæræ. Æquinoctialis
inde dicitur, quod in eo æquinoctia contingant.
Omnes isti recta et æquidistantes incumbunt;
obliqui vero ab re ipsa vocabulum adepti sunt.
Cum autem sphæræ similis figura sit mundi, et
ad eum comparata terra centri rationem habeat;
quæ per ipsorum medium trajecta cogitatur recta
linea, quam circum manentem. et immobilem mundus vertitur, axis appellatur, cujus extrema poli
nominantur: quæ quidem extrema nonnulli parvas
esse stellas dixerunt; alii puncta cogitatione constantia, quæ est Arati sententia. Horum polorum
alter sublimis est, nobisque conspicuus; alter minime a nobis cernitur. Prior cuni semper apparens, tum boreus appellatur; posterior semper occultus et australis.
Jam circuli cum innumerabiles cogitentur in
mundo, alii sunt, quos parallelos vocant, alii per
polos transeunt, alii finitores, obliqui alii sunt. Paralleli quatuor sunt, qui eosdem cum mundo polos
habent. Obliqui, qui non 146 eosdem habent.....
per polos circuli vocantur. Quidam in circumferentia sua mundi polos continent; iidemque coluri,
et meridiani præterea vocantur; finitores sunt, qui
apparentem. mundi partem separant..... hoc est
eam, quæ supra terram est, ab ea quæ infra terram
conditur. Hi porro mutantur, pro eo ac verticale
punctum aliud est, qui est polus horizontis.
Aratus vero, qui ad inclinationem Græciæ phæ
nomena sua comparavit, novem tantummodo circulorum meminit, e quibus octo sola cogitatione
consistunt; unus majori parte sensibus objicitur,
qui lacteus dicitur. Nam et in ipso suus inest
cogitationi locus. Ex iis circulis paralleli sunt
quinque: arcticus, aestivus tropicus, æquinoctialis,
hibernus tropicus, antarcticus; obliqui sunt duo,
zodiacus et lacteus, qui contrario invicem situ per
tropicos oblique sinuantur; per polos trajiciuntur
duo: meridianus et horizon. Horum omnium
c
mi sunt, æquinoctialis et obliqui, necnon per
f.
18 Hac mendosa sunt.
INCERTI AD ARATI PHÆNOMENA.
polos producti. Dicuntur autem maximi, quorum
diametri cum invicem, tum mundi diametro sunt
æquales, et quorum idem est mundique centrum.
Rursus ille qui per media transiens signa dicitur,
in zodiaco medio positus, heliacus, et eclipticus
appellatur; heliacus, quod ipsum sol itinere suo
peragrat, eclipticus quod in eo sol ac huna
defectus patiuntur. Ad hæc inter parallelos arcticus
ita nominatus est, quod ad arctoas mundi partes
accedat; stivus tropicus, quoniam cum sol in eo
versatur, initio Cancri, quando vertici nostro potissimum imminet, estivas conversiones efficit. Aquinoctialis ideo vocatur, quia sol in ipso facit æquinoclia duo: vernum, circa Arielis initium; autumnale, circa Chelarum initium. Hibernus tropicus
est, in quo, circa initium Capricorni, sol ab vertice nostro longius abscedens (hibernas conversiones facit antarcticus æqualis arctico ad australem polum collocatur; qui autem per polos ducti
vel obliqui dicuntur, ab situ nomen acceperunt.
Zodiacus ideo vocatur, quod in eo duodecim zodia,
hoc est constellationes animalium, effigiatæ sunt
cujus in medio qui collocatus est circulus tropicos
in uno puncto contingit. Nam in æstivo tropico
Cancri est initium, in hiberno, Capricorni. Lacteus
circulus a colore sic dicitur: quippe candidus apparet, ac per tropicos obliquo et ipse tractu ducitur, quamvis paululum citra lectitur. Meridianus
est, in quo finitorem ad polos secante, et in duos
semicirculos dividente; quorum unus ortivus,
alter occiduus dicitur, meridiana momenta contingunt. Hujus pars dimidia supra terram est;
sub terra dimidia pars altera. Idem et per polos
bifariam ab horizonte dividitur: quemadmodum a
parallelis horizontem ipsum secari diximus: nam
arcticus, minimus cum sit, totus supra terram
eminet..... ob inclinationem mundi secundum
Græciæ clima, attingente ipsum inferiore ambitu..
vice versa totus sub terra delitescit.
Equinoctialis circulus maximus, ac parallelorum medius, dimidia sui parte supra terram attol
litur, bifariam ab horizonte divisus, altera dimidia
parte sub terra deprimitur. In has vero partes
duas duobus in punctis secatur: quorum in uno
Arietis est initium, in altero, Chelarum. Tropici
æstivi amplius dimidio ab horizonte intercisum
supra terram assurgit, reliquum sub terram absconditur. Contra se habet hibernus tropicus.
Ambo isti ut minores maximis sunt, sic minimis
majores. Post maximos æquales sunt invicem,
tropicus æstivus hiberno, et arcticus antarctico
quippe ab æquinoctiali distant æqualiter: qui centrum continent. Qui autem circuli ex æquo remoti
sunt a centro, sunt æquales invicem. Etenim si
meridianum circulum in 360 partes distribuas,
erunt a polo mundi ad arcticum circulum, partes
"f. f.
f. f. Videtur legen
Leg. Moυ
dum.
Hinc ad aestivum tropicum, ab hoc ad æqui
noctialem inde ad antarcticum, a quo ad
polum australem Hæ sunt partes supra
terram emergentis hemisphærii: reliquæ alterius
sunt sub terra conditi.
De astris.
Vill. Astrorum alia fixa, alia errantia vocantur
fixa dicuntur, quæ in mundi superficie non moventur,
sed eumdem ordinem inter se perpetuo servant.
Errantia sunt sol et luna, ac cæteri planetæ quinque. Ex his enim sol... in uno zodiaci circuli
loco moventur, stationem faciunt.... repedantes ad
permeantem media signa circulum: et ad septentriones, aut 147 meridiem, æqualiter ad utrumque
deflectentes. Inerrantium stellarum aliæ ad aquilonem a zodiaco circulo recedunt: ad austrum aliæ.
Dicuntur autein boreales partes, dextra, superioresque: ut quæ sublimiores exsistant australes,
sinistra, et inferiores. Jam vero cum mundus ab
ortu moveatur in occasum, contrario motu planeta
nihilominus agitantur: ac propter conversionis
mundi celeritatem, itidem ut inerrantes in orbem
cientur
De zonis.
IX. Parallelis circulis zonæ quinque subjecta sunt
borealis, quæ tota supra terram eminens est, inhabitabilis, alsiosa, Saturno dicata; sexagesima scrupula
sex patens, ac stadiorum 25,200; nam scrupulo cuique stadia competunt 1,200 [imo 4,200]; æstiva,
cujus major pars supra finitorem extollitur; temperata, in qua regio nostra sita est; attributa Jovi,
scrupulorum quinque, stadiorum 21,000; æquinocialis æqualem supra, infraque horizontem obtinens partem, inhabitabilis est, exusta, Martis propria, amplitudine scrupulorum octo, hoc est ab utraque æquinoctialis parte quatuor; hic enim tam
ipsam, quam totam sphæram mediam dividit. Habet
stadiorum 33,600; hiemalis contra atque æstiva majori sui parte sub horizonte latet, habitabilis, temperata, dicata Veneri, scrupulorum quinque, stadiorum 21,000; australis, quæ tota delitescit, inhabitabilis, frigida, ad Mercurium pertinens, scrupulorum sex, stadiorum 25,200. Colliguntur ambitus
terræ supra finitorem, scrupula 30, stadiorum vero
Cæterum qui in eodem degunt hemisphærio boreales australesque, dicuntur antichtones, qui in
duobus hemisphæriis supra infraque terram, antinodes.
Catalogus scriptorum, qui Aratum commentariis
suis illustrarunt.
Attalus Rhodius.
Aristarchus Samius.
Apollonius geometra.
Antigonus grammaticus.
Cor. Imo Postulat ratio Imo
Cor.
PG 19:1003θέντων ὑπὸ σοῦ καὶ τὰ περὶ τῶν παρὰ Ἀράτῳ λεγομέ
νων ἐν ταῖς συνανατολαῖς ἱκανωτέραν ἐνέφαινέ μοι φι
λοτεχνίαν· καὶ πολλῷ γε μᾶλλον, ὅσῳ πεπλεόνακας ἐν
ταῖς βιωτικαῖς ἀσχολίαις διὰ τὴν τῶν ἀξιολογωτάτων
ἀδελφῶν ἡμῶν τελευτήν. Περὶ μὲν οὖν τῶν ἄλλων
μετὰ ταῦτά σοι τὴν ἰδίαν κρίσιν διασαφήσω· περὶ δὲ
τῶν ὑπὸ Ἀράτου λεγομένων ἐν τοῖς Φαινομένοις νῦν
προτέθειμαί σοι γράψαι, πᾶν καθόλου τὸ καλῶς
ἢ κακῶς λεγόμενον αὐτοῖς ὑποδεικνύων· ἐξ ὧν
ἔσται σοι φανερὰ πάντα, καὶ τὰ παρὰ σοῦ διαπορη
θέντα.
dio te erga disciplinas ac voluntate esse constanti. λομαθίαν οικειώσεως. Τά τε γὰρ φυσικὰ τῶν ἐπιζητη
Etenim quæ de naturalibus rebus, deque iis quæ
ab Arato scripta sunt in coortibus, a me sciscitaris, propensum in bonas artes animum tuum siguifcant; atque hoc tanto majoris a me fit, quanto
ex clarissimorum fratrum nostrorum obitu, frequentioribus vitæ hujus negotiis implicatus teneris.
Ac de cæteris quidem quid sentiam postea declarabo nunc de iis quæ in Phænomenis prodita suunt
ab Arato, institui ad te scribere, ut universe quid
recte aut secus in illis scriptum sit aperiam: ex
quibus cum perspicua tibi erunt omnia, tum ea
maxime, quæ in tua percontatione posuisti.
Atque Arati quidem Phænomena cum alii complures interpretati sunt: tum ille ipse, qui ætate
nostra vixit, mathematicus oinnium videtur accuratissime diligentissimeque scripsisse. Verum carminum istius poetæ sententias explicare, res est non
magna, meo quidem judicio, cura et attentione digna. Est enim simplex et concisus hic poeta: tum
vel mediocri rerum intelligentia præditis cognitu
facilis quæ autem coelestibus de rebus ab illo
scripta sunt, animo capere, ac quid apparentium
rerum experimentis consentanee, quid contrarie
dictum sit, agnoscere; lioc et longe omnium utilissimum, et imprimis mathematica scientia dignum
videtur. Quamobrem cum in plerisque, et præcipuis Aratumn cernerem ab apparentibus cujusmodi
reipsa contingunt aberrare: et in iisdem pene omnibus erroribus non solumn reliquos, sed etiam Attalum ipsum esse versatum, visum mihi est, ut et
studio erga litteras tuo, et communi utilitati consulerem, ea mandare huic libro, in quibus erratum
ab illis esse perspexi. Quod 98 non eo suscipio, ut
ex aliorum reprehensione inanis cujusdam opinionis
fructum colligam; id enim vanum, et illiberale esse
judico; imo vero iis omnibus e contrario gratias
habendas censeo, qui communis utilitatis gratia
privatim elaborare voluerunt; sed ut neque tu, neque studiosi cæteri in coelestium contemplatione
rerum a veritate longius abhorreatis; quod merito -
plerisque accidit. Nam poeticus lepor iis, quæ dicnntur, nescio quam fidem et auctoritatem conciliat; ac propemodum omnes, qui poetam hunc commentariis suis illustrarunt, iis quæ ab eo sunt φεν. Ευλόγως οὖν καὶ ἐκ τῆς τῶν τοσούτων καὶ την
Ζήτησιν 4 μὲν οὖν τῶν ᾿Αράτου Φαινομένων, καὶ
ἄλλοι πλέονες συντετάχασιν· ἐπιμελέστατα δὲ δοκεῖ
πάντων αὐτὸς 48 ὁ καθ' ἡμᾶς μαθηματικὸς τὸν περὶ
αὐτῶν πεποιῆσθαι λόγον. ᾿Αλλὰ τὸ μὲν ἐξηγήσασθαι
τὴν ἐν τοῖς ποιήμασι διάνοιαν οὐ μεγάλης επιστρο
φῆς προσδεῖσθαι νομίζω· ἁπλοῦς τε γὰρ καὶ σύντο
μός ἐστι ποιητής· ἔτι δὲ σαφής τοῖς καὶ μετρίως
παρηκολουθηκόσι· τὸ δὲ συνεἶναι τὰ λεγόμενα περί
τῶν οὐρανίων ὑπ' αὐτοῦ, τίνα τε συμφώνως τοῖς
φαινομένοις ἀναγέγραπται, καὶ τίνα διημαρτημένως,
τοῦτ᾽ ὠφελιμώτατον ἡγήσαιτ᾽ ἄν τις, καὶ μαθηματι
κῆς ἴδιον ἐμπειρίας. Θεωρῶν δ' οὖν τοῖς πλείστοις
και χρησιμωτάτοις διαφωνοῦντα τὸν ᾿Αρατον πρὸς
τα φαινόμενα, και γινόμενα κατὰ ἀλήθειαν, τούτοις
δὲ ἅπασι σχεδὸν οὐ μόνον τοὺς ἄλλους, ἀλλὰ καὶ τὸν
Ατταλον συνεπιγραφόμενον· ἔκρινα τῆς σῆς ἕνεκα
φιλομαθίας καὶ τῆς κοινῆς ὠφελείας αναγράψαι τὰ
δοκοῦντά μοι διημαρτῆσθαι. Τοῦτο δὲ ποιῆσαι προεθέμην οὐκ ἐκ τοῦ τοὺς ἄλλους ἐλέγχειν φαντασίαν
ἀπενέγκασθαι προαιρούμενος· κενὸν γὰρ καὶ μικρόψυχον παντελῶς· τοὐναντίον δὲ δεῖν οἴομαι πᾶσιν
ἡμᾶς εὐχαριστεῖν, ὅσοι τῆς κοινῆς ἕνεκεν ὠφελείας
ἴδια ἐ πονεῖν ἀναδεχόμενος τυγχάνουσιν· ἀλλ᾽ ἕνεκα
τοῦ μήτε σὲ, μήτε τοὺς λοιποὺς τῶν φιλομαθῶν ἀποπλανᾶσθαι τῆς περὶ τὰ φαινόμενα κατὰ τὸν κόσμον
θεωρίας· ὅπερ εὐλόγως πολλοὶ πεπόνθασιν. Ἡ γὰρ
τῶν ποιημάτων χάρις ἀξιοπιστίαν τινὰ τοῖς λεγομέ
νοις περιτίθησι· καὶ πάντες σχεδὸν οἱ τὸν ποιητὴν
τοῦτον ἐξηγούμενοι προστίθενται τοῖς ὑπ' αὐτοῦ λε
γομένοις. Εμπειρότερον δὲ Εὐδοξος τὴν αὐτὴν τῷ
Αράτῳ περὶ τῶν φαινομένων σύνταξιν ἀναγέγραf.
σε ν. ἐξήγησιν. 48 γ. "Ατταλος. 4 γ. ἰδίᾳ.
nomiæ totam eam partem duobus libris comprehenderat. Aratus vero poetico lepore conditam cum
iisdem vitiis periculosius etiam ad posteros transmiserat. Accessit et tertius Aratei poematis interpres, qui Hipparchi, ut opinor, seculo, paulo ante
ipsum, commentarios ad illum auctorem scripserat, Attalus grammaticus. Contra hos tres opus
istud elucubravit Hipparchus, ac totum distribuit
in libros tres. Primus initio testimoniis aliquot
ostendit, Aratum ab Eudoxomutuo omnia sumpsisse;
sic ut in multis tantummodo paraphrasten egerit.
Post amborum errata notat in stellis per sese, et
earum situ, vel descriptione, nec non Attali, qui
utriusque vestigia persecutus est, maxime autem
in delineandis parallelis, aliisque circulis aberrasse
convincit omnes.
Secundus liber bifariam sectus est. Prima pars
trium illorum peccata castigat in astrorum συνανατολαῖς, καὶ συγκαταδύσεσι, quos coorius, et cooccasus appellare licet; posterior de iisdem agit ex
rei veritate, et opinione sua constitutis in borealibus asteris.nis.
Tertius australium asterismorum ortus et occasus explicat; deinde duodecim imaginum ortus itidem et occasus; postremo de intervallis asterismorum disserit, quibus horarum quatuor et viginti
spatia complentur.
PG 19:1005HIPPARCHI AD PHENOMENA LIB. I.
λικούτων μαθηματικών συμφωνίας ἀξιόπιστος ἡ dicta consentiunt. Eudoxus autem ad eamdem, in
ποίησις αὐτοῦ διαλαμβάνεται. Καίτοιγε τοῦ ᾿Αρά
του μὲν ἴσως οὐκ ἄξιον εφάπτεσθαι, καὶ ἐὰν ἕν
τισι διαπίπτων τυγχάνῃ· τῇ γὰρ Ευδόξου συντάξει
κατακολουθήσας τὰ φαινόμενα γέγραφεν· ἀλλ' οὐ
κατιδίαν παρατηρήσας, ή μαθηματικήν κρίσιν
ἐπαγγελλομένων ἐν τοῖς οὐρανίοις προσφέρεσθαι,
καὶ διαμαρτανόντων τῶν ἐν αὐτοῖς σο
quam Aratus incubuit, apparentium tractationem
multo majorem usum ac peritiam contulit. Habet
igitur ex tot tantorumque mathematicorum sufragio veritatis opinionem opus illud poeticum. Sei
non est fortasse, quod Aratum accusemus, si quid
ei erroris oblatum sit; quippe qui Eudoxi com
mentarium secutus, non observatione propria frecastigatione digni sunt, qui mathematico dignam de
aberrant.
tus, phænomena conscripsit. Sed illi potius
iis judicandi peritiam professi, in iisdem tamen
Χωρὶς δὲ τῶν ἡγνοημένων ἐν τοῖς φαινομένοις ὑπό
τε Εὐδόξου καὶ τοῦ ᾿Αράτου, καὶ τοῦ συνεπιγραφο
μένου ταῖς φάσεσιν αὐτῶν, ἀναγέγραφά σοι καὶ τὰς
κατ' ἀλήθειαν γινομένας ἑκάστου τῶν ἁπλανῶν
ἄστρων σὺν αὐτοῖς τοῖς κατηστερισμένοις ιβ' ζωδίοις
συνανατολὰς καὶ συγκαταδύσεις· ἵνα, παρακολουθῶν
ἑκάστοις ἀκριβῶς, καὶ τὰς τῶν ἄλλων ἀπάντων ἀπο
φάσεις ἐν τούτοις δοκιμάζῃς. Καὶ διασαφῶ μὲν οὐ
μόνον τὴν συνανατολήν, ή συγκατάδυσιν· ἔτι δὲ καὶ
τίνες αστέρες ἑκάστου τῶν ἄστρων πρῶτοί τε καὶ
ἔσχατοι ἀνατέλλουσιν, ἢ δύνουσιν· καὶ τίνες τῶν
ἄλλων ἀστέρων μεσουρανοῦσιν· ἕκαστόν τε τῶν
ἀπλανῶν ἄστρων σὺν αὐτοῖς τοῖς ιβʹ ζωδίοις ἐν
τόσαις ισημεριναῖς ὥραις ἀνατέλλει, ἢ δύνει. Ἐπὶ
πᾶσι δὲ διασαφῶ καὶ τίνες ἀστέρες ἀφορίζουσι
πάντα τὰ εἰκοσιτέσσαρα ὡραῖα διαστήματα. Διότι
γὰρ ἕκαστον τούτων συντείνει πρὸς πολλὰ καὶ χρήσιμα τῶν ἐν τοῖς μαθήμασι θεωρημάτων, εὐκατανόητον εἶναι καὶ σοὶ νομίζω.
Ego vero præter Eudoxi et Arati et ejus qui amborum apparentiis astipulator venit, in phænomenis errata, fixarum quoque stellarum omnium veros cum duodecim stellatis signis ortus occasusque
perscripsi tibi; ut, accurate perceptis singulis, caterorum in istis decreta cujusmodi sint probare
possis. Neque vero tantum illos stellarum cum si
gnis ortus occasusque persequar: sed etiam quæ
singulorum asterismorum stellæ primæ, quæ novissimæ oriantur, aut occidant, quæve aliarum culmen
teneant; tum unaquæque stellarum inerrantium
quot æquinoctialibus horis cum duodecim ipsis signis ortum occasumque faciat. Postremo et illud
exponam, quibusnam stellis singula viginti quatuor
horaria spalia terminentur. Nam horum quolibet
ad multas et præcipuas partes mathematicarum artium opportunitatem afferre summam, facile tibi
perspectum esse confido.
mentarium esse secutum, cum ex pluribus constare potest, si quis cum illius opere poetico per
capita singula, verba Eudoxi conferre voluerit:
tum hoc loco commemorare breviter, baud inutile
videtur; quod ea res a nonnullis vocetur in dubium.
Duo sunt de phænomenis libri, qui Eudoxo tribuuntur; pene in omnibus consentientes invicem,
præter paucissima quædam. Horum alter inscriptus
est Speculum, alter, Phanomena. Ad hunc poste
riorem opus suum Aratus exegit. In hoc vero de
Dracone ita scribit Eudoxus: Inter Ursas vero
Serpentis est cauda: quæ illam exiguam stellam
supra caput attollit majoris Ursæ; flexum autem
ad minoris Ursæ caput habet; et sub pedes porrigitur, ibi alterum faciens flexum; ac rursus erigens
sese, in anteriora caput extendit.» Aratus porro
velut ista describens, sic loquitur:
Β. Ὅτι μὲν οὖν τῇ Εὐδόξου περὶ τῶν φαινομένων 11. Aratum igitur Eudoxi de phænomenis comἀναγραφῇ κατηκολούθηκεν ὁ ᾿Αρατος, μάθοι μὲν ἄν
τις διὰ πλειόνων, παρατιθεὶς τοῖς ποιήμασιν αὐτοῦ
περὶ ἑκάστου τῶν λεγομένων τὰς τοῦ Εὐδόξου
λέξεις· οὐκ ἄχρηστον δὲ καὶ νῦν δι' ὀλίγων ὑπομνή
σπι, διὰ τὸ διστάζεσθαι τοῦτο παρὰ τοῖς πολλοῖς.
᾿Αναφέρεται δὲ εἰς τὸν Εὐδοξον β' βιβλία περὶ τῶν
Φαινομένων, σύμφωνα κατὰ πάντα σχεδὸν ἀλλήλοις,
πλὴν ὀλίγων σφόδρα. Τὸ μὲν οὖν ἐν αὐτῶν ἐπιγράφεται Ενοπτρον, τὸ δὲ ἕτερον Φαινόμενα. Πρὸς
τὰ φαινόμενα δὲ τὴν ποίησιν συντέταχεν. Εν δή
τούτῳ τῷ συντάγματι Εύδοξος περὶ μὲν τοῦ Δρά
κοντος οὕτως γράφει·. Μεταξὺ δὲ τῶν ᾿Αρκτων
ἐστὶν ἡ τοῦ ὑφεως οὐρά, τὸν μικρὸν ἀστέρα ὑπὲρ
τῆς κεφαλῆς ἔχουσα τῆς μεγάλης Αρκτου· καμπὴν
δὲ ἔχει παρὰ τὴν κεφαλὴν τῆς μικρᾶς "Αρκτου, καὶ
παρατέταται ὑπὸ τοὺς πόδας· ἑτέραν δὲ καμπὴν ἐν
ταῦθα ποιησάμενος, πάλιν ἀνανεύων ἔμπροσθεν ἔχει
τὴν κεφαλὴν· ο ὁ δὲ Αρατος, ὡς ἂν παραγράφων
ταῦτα, φησίν·
Αὐτὰρ ὅτ' ἄλλην μὲν νεάτῃ ἐπιτείνεται οὐρῇ·
Αλλην δὲ σπείρῃ περιτέμνεται. Ἡ μέν οἱ ἄκρη
Ουρη πάρ κεφαλήν Ελίκης αποπαύετα. "Αρ
[κτου:
Σπείρῃ δ' ἐν Κυνόσουρα κάρη έχει. 'Η δὲ κατ'
[αὐτὴν
Εἱλεῖται κεφαλὴν, καὶ οἱ ποδὸς ἔρχεται ἄχρις.
Ἐκ δ' αὖτις παλίνορσος ἀνατρέχει.
Sed hic alteram quidem extrema emetitur cauda:
Alteram vero spira circumscribit. Ei quidem summa
Cauda ad caput Helices quiescit Ursæ.
In spira vero Cynosura caput habet. Hæc autem circa
[ipsum
Gyratur caput, eique ad pedem pervenit usque.
Rursus vero retrocedens recurrit.
το Reg. ἐπαγγελλόμενος ἐν τοῖς οὐρ. προσ. καὶ διαμαρτάνων τῶν ἐν αἰ.
PG 19:1007De Boole scribit Eudoxus: e Post majorem Ursam Περὶ δὲ τοῦ Βοώτου ὁ μὲν Εὐδοξός φησιν·. Οπι
est Arctophylax: Aratus:
At post Helicen circumfertur auriganti similis
Arclophylax;
rursus Eudoxus idem:. Sub pedibus, inquit, est
Virgo.» Aratus:
Verum ambobus sub pedibus observato Bootæ
Virginem.
De eo, qui Ingeniculus dicitur, Eudoxus: e Ad
caput Serpentis, inquit, est Ingeniculus supra caput
habens dextrum peden.» Al Aratus:
"
Medium vero supra capul
Dextri pedis extremum habet tortuosi Draconis.
99 Ex quo maxime quod volumus efficitur. Nam
uterque in eo lapsus est. Siquidem Ingeniculus >
ginistrum pedem, non dextrum habet supra Draco-
∙nis caput. Coronam ait Eudoxus sub dorso ‹ Ingeniculi a sitam esse. Sic Aratus:
Dorso quidem Corona vicina est. Caput vero summum
Observa juxta caput Serpentarii;
de quibus et Eudoxus ait: Prope hujus caput est
Ophiuchi caput.
De situ majoris Ursæ Eudoxus ita scribit: «Porro
sub Ursæ majoris capite positi sunt Gemini; sub
pedibus vero posterioribus, Leo; ante pedes arteriores Ursæ stella est; splendidior tamen alia sub
posterioribus genibus. Item alia sub posterioribus
pedibus.» Aratus quoque:
Capiti vero ipsius Gemini, mediæ vero Cancer subest.
At petlibus sub ambobus Leo clare fulget;
de stellis autem, quas diximus:
Talis ei ante pedes fertur claraque magnaque;
Una sub humeris: una item a lumbo descendentibus.
Alia posterioribus sub genibus.
De Auriga scribit Eudoxus: Ex adverso capitis
majoris Ursæ Heniochi sunt humeri: qui quidem
oblique situs est, dextrum pedem porrigens supra
pedes Geminorum, communem ei, quæ est in extremo sinistro cornu Tauri.» Aratus quoque:
Helices vero ei summum caput
Ex adverso volvitur;
8 Vulg. οἷος.
Μέσσῳ δ' ἐφύπερθε. Ingeniculi dextrum
pedem insidere Dracon, non sinistrum, fuit Arati
mens; ut eum, preter Hipparchum, interpretati
sunt Germanici scholiastes, et Festus Avienus;
quorum hic eleganter:
‚ dextræque dehinc impressio plantæ
Tempora deculcat maculosi prona Draconis;
Germanici vero scholiastes: Dextro pede contra
Draconem porrecto pingitur; quod in versibus obscure sic expressum fuerat:
Dextro namque genu nizus, diversaque tendens
Brachia:
σθεν δὲ τῆς μεγάλης ἐστὶν Αρκτου ὁ ᾿Αρκτοφύλαξ ο
ὁ δὲ "Αρατος -
Εξόπιθεν δ' 'Ελίκης φέρεται, ἐλάοντι ἐοικώς,
Αρκτοφύλαξ......
καὶ πάλιν ὁ μὲν Εὔδοξος·. Ὑπὸ δὲ τοὺς πόδας ή
Παρθένος ἐστίν· ἡ ὁ δὲ "Αρατος·
᾿Αμφοτέροισι δὲ ποσσὶν ὑποσκέπτοιο Βοώτεω
Παρθένον......
Ἐπὶ δὲ τοῦ Ἐν γούνασιν ὁ μὲν Εὐδοξός φησι·
• Παρὰ δὲ τὴν κεφαλὴν τοῦ Οφεως ὁ Ἐν γουνασίν
ἐστιν, ὑπὲρ τῆς κεφαλῆς τὸν δεξιὸν πόδα ἔχων· ι ὁ
δὲ "Αρατος -
μέσσῳ δ' ἐφύπερθε καρήνῳ
Δεξιτεροῦ ποδὸς ἄκρον ἔχει σκολιοῖο Δράκοντος.
Ἐξ οὗ καὶ μάλιστα φανερὸν γίνεται τὸ προκείμε
νον. Παρ' ἑκατέρῳ γὰρ αὐτῶν ἡγνόηται· τὸν γὰρ
ἀριστερὸν ἔχει πόδα ὁ Ἐν γουνασιν ἐπὶ τῆς κε
φαλῆς τοῦ Δράκοντος, καὶ οὐ τὸν δεξιόν. Τὸν δὲ Στέ
φανον ὁ μὲν Εὐδοξός φησιν ὑπὸ τὸν νῶτον τοῦ Ἐν
γούνασι κεῖσθαι· ὁ δὲ "Αρατος
Νώτῳ μὲν Στέφανος πελάει· κεφαλῇ γε μὲν ἄκρη
Σκέπτεο πάρ κεφαλὴν Οφιούχεω
περὶ ὧν καὶ ὁ Εὐδοξός φησι·. Πλησίον δ' ἐστὶ τῆς
τούτου κεφαλῆς ἡ τοῦ Οφιούχου κεφαλή.»
Περὶ δὲ τῆς θέσεως τῆς μεγάλης Αρκτου ὁ μὲν
Εὐδοξός φησιν· ι Ὑπὸ δὲ τὴν κεφαλὴν τῆς μεγάλης
Αρκτου οἱ Δίδυμοι κεῖνται· ὑπὸ δὲ τοὺς ὀπισθίους
πόδας ὁ Λέων· πρὸ δὲ τῶν ἐμπροσθίων ποδῶν τῆς
Αρκτου ἀστήρ ἐστι· λαμπρότερος δὲ ὑπὸ τὰ ὀπί
σθια γόνατα· καὶ ἄλλος ὑπὸ τοὺς ὀπισθίους πόδας
ὁ δὲ "Αρατος -
Κρατί δέ οι Δίδυμοι, μέσση δ' ὑπὸ Καρκίνος ἐστί.
Ποσσὶ δ᾽ ἐπισθοτέροισι Λέων ὑπὸ καλὰ φαείνει·
ἐπὶ δὲ τῶν εἰρημένων ἀστέρων·
Τοῖός κι οἱ πρὸ ποδῶν φέρεται καλός τε μέγας τε
Εἰς μὲν ὑπ' ὠμαίων, εἰς δ' ιξνόθεν κατιόντων
Αλλος δ' οὐραίοις ὑπὸ γούνασιν.
Ἐπὶ δὲ τοῦ Ηνιόχου δ' μὲν Εὐδοξός φησι· ο Κατ
έναντι δὲ τῆς κεφαλῆς τῆς μεγάλης Αρκτου ὁ Ην!ο
χος ἔχει τοὺς ὤμους, λοξὸς ὢν ὑπὲρ τοὺς πόδας τῶν
Διδύμων ἔχων τὸν δεξιὸν πόδα, κοινὸν τῷ ἐν ἄκρω
τῷ ἀριστερῷ κέρατι τοῦ Ταύρου· ν ὁ δὲ "Αρατος ἐπι
Ο αὐτοῦ φησιν οὕτως·
Ελίκης δέ οἱ ἄκρα κάρηνα
Αντία δινεύει
imo veram ad Otv accommodari poterat, ut dextro
nixus genu, sinistrum ejus ad caput Draconis porrigeret. Arati scholiastes Græcus hoc errore animadverso perperam excusare conatus est poetam.
Nam δεξιτερου retulit non ad ποδός, sed ad Draconem, qui dexterior, id est borealior appelletur;
quoniam si ad occidentem vertamus aspectum, polus arcticus ad dextram nobis erit. Sed nuga sunt.
Vera quippe sententia claret ex Eudoxo, quam Hyginus ab Hipparcho monitus emendavit lib. u, cap.
De Engonasin. Tametsi non tam error quam
όραμα fuit hoc Eudoxi, uti num. 7 doret Hipparchus.
p
PG 19:1009καὶ πάλιν·
HIPPARCHI AD PHÆNOMENA LIB. I.
λαιοῦ δὲ κεράατος ἄκρον,
Καὶ πόδα δεξιτερὸν παρακείμενον Ηνιόχοιο
Εἰς ἀστὴρ ἐπέχει
ἐπὶ δὲ τοῦ Κηφέως ὁ μὲν Εὔδοξος οὕτως· «Ὑπὸ δὲ
τὴν οὐρὰν τῆς μικρᾶς "Αρκτου τοὺς πόδας ὁ Κηφεύς
ἔχει πρὸς ἄκραν τὴν οὐράν, τρίγωνον ισόπλευρον
ποιοῦντας· τὸ δὲ μέσον αὐτοῦ πρὸς τῇ καμπῇ τοῦ
διὰ τῶν ᾿Αρκτων Οφεως· κ ὁ δὲ ῎Αρατός φησιν·
Ἴση οἱ στάθμη νεάτης ἀποτείνεται ουρῆς
Εἰς πόδας ἀμφοτέρους, ὅσση ποδὺς εἰς πόδα τεί
[νει.
Αὐτὰρ ἀπὸ ζώνης ὀλίγον με μεταβλέψειας,
Πρώτης δ' ιέμενος καμπῆς σκολιοῖο Δράκοντος.
Παρ' ἑκατέρῳ δ' αὐτῶν τὸ πλεῖστόν ἐστι ψεῦδος.
Τὸ γὰρ μεταξὺ ποδῶν τῶν τοῦ Κηφέως διάστημα
Ελασσόν ἐστιν ἑκατέρου τοῦ πρὸς τὴν οὐρὰν διαστή
ματος.
Πάλιν ἐπὶ τῆς Κασσιεπείας ὁ μὲν Εὔδοξος· «Τοῦ
μὲν Κηφέως ἔμπροσθέν ἐστιν ἡ Κασσιέπεια· ταύτης δὲ ἔμπροσθεν ἡ ᾿Ανδρομέδα, τὸν μὲν ἀριστερὸν
ὦμον ἔχουσα τῶν Ἰχθύων ὑπὲρ τοῦ πρὸς βοῤῥᾶν,
τὴν δὲ ζώνην ὑπὲρ τοῦ Κριοῦ· πλὴν καὶ τρίγωνον δ
ἐστι μεταξύ· τὸν δ' ἐν τῇ κεφαλῇ ἀστέρα κοινὸν ἔχει
τῷ τῆς κοιλίας τοῦ ἵππου· ἡ ὁ δὲ "Αρατος·
Τοῦ δ᾽ ἄρα δαιμονίη προκυλίνδεται, οὐ μάλα
[πολλὴ
Νυκτὶ φαινομένη παμμήνιδι Κασσιέπεια·
καὶ μετ' ὀλίγον·
Αὐτοῦ γὰρ κἀκεῖνο κυλίνδεται αἰνὶν ἄγαλμα
Ανδρομέδης, ὑπὸ μητρὶ κεκασμένον......
καὶ πάλιν·
ξυνὸς δ' ἐπιλάμπεται ἀστὴρ
Τοῦ μὲν ἐπ' ἐμφαλίῳ, τῆς δ' ἐσχατόωντι καρήνω
καὶ πάλιν ἐπὶ τοῦ Κριού
ζώνῃ δ' ἂν ὁμῶς ἐπιτεκμήραιο
Ανδρομέδης ὀλίγον γὰρ ὑπ' αὐτὴν ἐστήρικται·
καὶ ἔτι·
᾿Ανδρομέδης δέ τοι ὦμος ἀριστερὸς Ιχθύος ἔστω
Σήμα βορειοτέρου μάλα γάρ νύ οἱ ἐγγύθεν
[ἐστίν.
item:
Sinistri autem cornu summitatem,
Et pedem dextrum adjacentem Aurigæ
Unica stella occupat.
ΚΟ
De Cepheo ait Eudoxus: «Sub cauda minoris Ursæ
pedes sunt Cephei, ad extremam caudam triangulum æquilaterum facientes; medium ipsius ad fexum est Serpentis, qui per Ursas transit.» Aratus
vero:
Tanta ei mensura ab extrema tenditur cauda
In pedes ambos, quanta a pede in pedem tendit.
Cæterum a cingulo respicere poteris,
Primum petens flexum magni Draconis.
Uterque majori ex parte fallitur. Nam intervallum
inter pedes Cephei minus est alterutro ad caudam
Ἐπὶ δὲ τοῦ Περσέως ὁ μὲν Εύδοξος οὕτω λέγει·
• Παρὰ δὲ τοὺς πόδας τῆς ᾿Ανδρομέδας ὁ Περσεύς
ἔχει τοὺς ὤμους, την δεξιάν χεῖρα πρὸς τὴν Κασσιέπειαν ἀποτείνων· τὸ δὲ ἀριστερὸν γόνυ πρὸς τὰς
Πληϊάδας· ν ὁ δὲ ῎Αρατος περὶ τῆς ᾿Ανδρομέδας φη.
σίν
Αμφότεροι δὲ πόδες γαμβροῦ ἐπιδινεύονται
Περσέως· οἱ ρά οἱ αἱὲν ἐπωμάδιοι φορέονται·
καὶ πάλιν·
Καί οἱ δεξιτερὴ μὲν ἐπὶ κλισμόν τετάνυσται
Πενθερίου δίφροιο
καὶ μετ' ὀλίγον
*Αγχι δέ οἱ σκαιῆς ἐπιγουνίδος ἤλιθα πᾶσαι
Πληϊάδες φορέονται· ὁ δ' οὐ μάλα πολλὸς ἀπά-
[σας κ
intervallo.
Kursus de Cassiepea sic Eudoxus: Ante Cepheum sita est Cassiepea; ante hanc Andromeda:
cujus sinister lumerus supra borealer Piscem posilus est; cingulum supra Arietem: nisi quod triangulum interjacet; stella autem, quam habet in capite, communis ei est cum ea quæ est in vende
Equi. › At Aratus:
Huic autem infelix advolvitur, non admodum multum
Nocte lucens plenilunari Cassiepen;
et paulo post:
Ibi namque et illud volvitur triste simulacrum
Andromeda, sub matre constellatum;
item:
. communis autem fulget stela,
Hujus quidem in umbilico, illius vero in extremo capite;
ac rursus de Ariete:
Verumtamen per cingulum deprehendere poteris
Andromedæ; haud longe enim sub ivsum situs est;
100 item:
Porro Andromeda humerus sinister Piscis esto
Index borealioris; admodum namque ei vicinus est.
De Persen vero ita quidem Eudoxus: «Secundum pedes Andromeda Persei sunt humeri, qui
dextram ad Cassiepeam porrigit; sinistrum vero
genu ad Vergilias. Aratus autem de Andromeda:
Ambo vero pedes in sponso volvuntur *3*
Perseo: qui quidem ei semper in humeris ferunturâ
rursus:
Atque ei dextera quidem ad lecticam protensa est
Soceri sella;
ac paucis interjectis:
At ei prope sinistrum genu acervatim omnes
Pleiades feruntur; nec valde magnus omnes
[locus continet.
De Avi sic Eudoxus: • Ad dextram Cephei sita
Ἐπὶ δὲ τοῦ ᾿Ορνιθος ὁ μὲν Εύδοξος· «Παρὰ δὲ τὴν
το Valgo επισημαίνοιεν, ut et in Regio. * Addendum videtur χῶρος ἔχει. και al. indicare poterupt..
PG 19:1011est Avis ala dextra: ad sinistram alam pedes Equi δεξιάν χεῖρα τοῦ Κηφέως ἡ δεξιά πτέρυξ ἐστὶ τοῦ
sunt. › Aratus quoque de Avi sic cecinit:
Ad dextram manum
Cephei, penna dextras extremitates porrigens:
Sinistræ vero alæ ungula aci̇linata est Equi.
Sed cum et alia non pauca sint, quæ ab Arato
velut exscripta videntur, nobis, ne sinus longiores,
hæc pauca sufficient.
III. Præterea vel astrorum ipsa distributio satis id
quod volumus ostendit. Nam Eudoxus, quemadmodum et Aratus, primum illa, quæ zodiaco sunt ad
septentriones posita, memoravit; quibus ad austrum
sita subjecit. Sic ortus occasusque cæterorum
asterismorum cum duodecim imaginibus zodiaci,
eodem, quo Eudoxus, modo percensuit Aratus. De
stellis autem quæ in æstivo et hiberno tropico, nec
non quæ in æquinoctiali feruntur, Eudoxus quidem
ita scribit: c In eo vero Cancri media sunt, et quæ
medium Leonem secundum longitudinem. permeant.
Paulo vero supra Virginem et cervix adhærentis
Serpentis ac dextra manus Ingeniculi, et caput
Ophiuchi, cervix Cygni, et ala sinistra; Equi pedes:
tum dextra manus Andromedæ, et quod inter pedes
est Persei; humerus ejus sinister; crus sinistrum:
item Aurigæ genua, et capita Geminorum. Deinde
concurrit cum medio Cancri.» Aratus autem ab
extremis initio ducto, ita loquitur:
In eo autem ambo capita Geminorum feruntur.
In eo etiam genua sita sunt aplati Auriga.
Lava item tibia, et sinister humerus in eo
• Persei: Andromeda autem mediam, supra cubuum,
Dexteram continet; ei quidem vola superne posita est
Propius aquilonem; ad austrum vero inclinatus est
cubitus.
Ungulæ vero equine, et collum Cygninum,
Summo cum capite clariqué Anguiſeri humeri;
et cætera. De hiberno quoque tropico sic Eudoxus:
• Est autem in ipso medium Capricorni, et Aquarii
pedes, ac Celi cauda; lexus Amnis; Lepus, Canis
pedes, et cauda; puppis Argus, et malus; Centauri
tergum, atque pectus; Fera; Scorpii aculeus. Deinde
per Sagittarium cum Capricorni medio committitur.
Al Aratus:
>
Alius autem in opposito austro medium Capricornum
Secat, et pedes Aquarii, et Celi caudam.
Inest quoque ei Lepus; cæterum Canis non valde ma-
[gnam partem
Aufert; sed quantum occupat pedibus. Inest item ei
[Argo,
[aculeus
Et magnum Centauri interscapilium; inest etiam
Scorpii, et arcus lucidi Sagittarii.
Eodem modo et illa imitando transtulit Aralus,
quæ sunt in æquinoctiali sita circulo.
Præter hæc vero, mundi situm eumdem cum Eudoxo constituit Aratus. Nam Eudoxus in eo libro,
ε. in Reg. τούτῳ Εὐδ., απ τὸ αὐτὸ τῷ
Ορνιθος· παρὰ δὲ τὴν ἀριστερὰν πτέρυγα οἱ πήδες
τοῦ Ἴππου· ν ὁ δὲ "Αρατός φησιν ἐπὶ τοῦ Ορνιθος·
κατὰ δεξιὰ χειρὸς
Κηφείης ταρσοῖο τὰ δεξιὰ πείρατα φαίνων·
Λαιῇ δὲ πτέρυγι σκαρθμὸς πα ακέκλιται Ιππου,
Καὶ ἄλλων δὲ πλειόνων ὄντων, ἅπερ ἂν δόξειεν
οἱονεὶ παραγεγράφθαι, ἀρκέσει καὶ ταῦτα, χάριν τοῦ
μὴ μηκύνειν.
Γ. Χωρὶς δὲ τούτων καὶ ἡ διαίρεσις τῶν ἄντρων
φανερὸν ποιεῖ τὸ προκείμενον. Καὶ γὰρ Εύδοξος, ὡς
καὶ ὁ ᾿Αρατος, πρῶτον ἀναγράφει τα βορειότερα
ἄστρα τοῦ ζωδιακοῦ· ἔπειτα οὕτω τὰ νοτιώτερα.
Καὶ τὰς συνανατολὰς δὲ καὶ συγκαταδύσεις τοῖς τον
ζωδίοις τῶν ἄλλων άστρων ὁμοίως τεταχὼς ὁ ᾿Αρατος τῷ Εὐδόξῳ. Περὶ δὲ τῶν ἀστέρων τῶν ἐπὶ τοῦ
θερινοῦ καὶ χειμερινοῦ τροπικοῦ φερομένων, ἔτι δὲ
ἐπὶ τοῦ Ισημερινοῦ· ὁ μὲν Εὐδοξός φησιν ἐπὶ τοῦ θερινοῦ οὕτως· ι Εστι δὲ ἐν τούτῳ τὰ μέσα τοῦ Καρκίνου, καὶ τὰ διὰ τοῦ σώματος κατὰ μῆκος τοῦ Λέοτος. Τῆς δὲ Παρθένου μικρὸν ἄνωθεν, καὶ ὁ αὐχὴν
τοῦ ἐχομένου Οφεως, καὶ ἡ δεξιὰ χεὶρ τοῦ Ἐν τού
νασι, καὶ ἡ κεφαλὴ τοῦ Οφιούχου, καὶ ὁ αὐχὴν τοῦ
Ορνιθος, καὶ ἡ ἀριστερὰ πτέρυξ, καὶ οἱ τοῦ ἵππου
πόδες· ἔτι δὲ καὶ ἡ δεξιὰ χεὶρ τῆς ᾿Ανδρομέδας, καὶ
τὸ μεταξὺ τῶν ποδῶν τοῦ Περσέως, καὶ ὁ ἀριστερὸς
ὦμος, καὶ ἡ ἀριστερὰ κνήμη· ἔτι δὲ τὰ γούνατα τὰ
τοῦ Ἡνιόχου, καὶ αἱ κεφαλαὶ τῶν Διδύμων· εἶτα
συμπίπτει πρὸς τὰ μέσα τοῦ Καρκίνου· › ὁ δὲ Αρα
τος, ἀπὸ τῶν ἐσχάτων ἀρξάμενος, φησίν·
Ἐν δέ οἱ ἀμφότεραι κεφαλαὶ Διδύμων φορέονται.
Ἐν δὲ τὰ γούνατα κεῖται ἀρηρότος Ηνιόχοιο·
Λαιὴ δὲ κνήμη καὶ ἀριστερὸς ὤμος ἐπ' αὐτοῦ
Περσέος. ᾿Ανδρομέδης δὲ μέσην ἀγκῶνος ύπερθεν
Δεξιτερὴν ἐπέχει· τὸ μέν οἱ θέναρ ὑψόθι κεῖται
Ασσότερον βορέαο· νότῳ δ' ἐπικέκλιται ἀγκών.
Οπλαὶ δ᾽ ἵππειοι, καὶ ὑπαύχενον ὀρνίθειον,
*Ακρη σὺν κεφαλῇ καλοί τ᾽ Οφιούχεοι ὦμοι
καὶ τὰ ἑξῆς. Ἐπὶ δὲ τοῦ χειμερινοῦ τροπικοῦ ὁ μὲν
Ενδοξός φησιν οὕτως· «Εστι δὲ ἐν αὐτῷ τὰ μέσα τοῦ
Αιγόκερω, καὶ οἱ πύδες τοῦ Ὑδροχόου, καὶ τοῦ Κή
τους ἡ οὐρά, καὶ τοῦ Ποταμοῦ ἡ καμπὴ, καὶ ὁ Λαγωός, καὶ τοῦ Κυνὸς οἱ πόδες καὶ ἡ οὐρὰ, καὶ τῆς
Αργοῦς ἡ πρύμνα, καὶ ὁ ἱστὸς, καὶ τοῦ Κενταύρου
ὁ νῶτος, καὶ τὰ στήθη, καὶ τὸ θηρίον, καὶ τοῦ Σκορπίου τὸ κέντρον· εἶτα διὰ τοῦ Τοξότου πρὸς τὰ μέσα
τοῦ Αἰγόκερω συνάπτει· ὁ δὲ "Αρατός φησιν οὕτως
Αλλος δ' αντιόωντι νότῳ μέσον Αιγοκερία
Τέμνει, καὶ πόδας Υδροχόου, καὶ Κήτεος οὐρήν
Ἐν δέ οἱ ἐστι Λαγωός· ἀτὰρ Κυνὸς οὐ μάλα πολ
ὴν
Αἴνυται, ἀλλ' ὁπόσην ἐπέχει ποσίν. Ἐν δὲ οἱ
[ 'Αργώ,
Καὶ μέγα Κενταύροιο μετάφρενον· ἐν δὲ τὸ κέν
Σκορπίου· ἐν καὶ τόξον ἐλαφρού Τοξευτήρος.
Ομοίως δὲ τούτοις παραγέγραφεν ὁ ᾿Αρατος καὶ
τὰ ἐπὶ τοῦ ἰσημερινού κύκλου κείμενα.
τρον
Χωρὶς δὲ τούτων καὶ τὸ κλίμα τοῦ κόσμου τῷ Εὐδόξῳ δὲ ὑποτίθεται ὁ ᾿Αρατος. Καὶ γὰρ ὁ Εὔδοξος ἐν
PG 19:1013HIPPARCHI AD PHÆNOMENA LIB. I.
τῷ ἐπιγραφομένῳ Ἐνόπτρῳ τὸν τροπικὸν τέμνεσθαί quem "Eνοπτρον inscripsit, tropicum ita secari
φησιν οὕτως, ὥστε λόγον ἔχειν τὰ τμήματα πρὸς ἄλ docet, ut ea sit ratio segmentorum inter se, quæ
ληλα τὸν αὐτὸν, οἷον ἔχει τὰ ε' πρὸς τὰ γ'.
est 5 ad 3.
Δ'. Ὅτι μὲν οὖν Εὐδόξῳ ἐπακολουθήσας ὁ Αρατος
συντέταχε τὰ Φαινόμενα, ἱκανῶς οἶμαι δεικνύναι διὰ
τῶν προειρημένων· ἐν οἷς δὲ διαπίπτουσιν οὗτοί τε
καὶ οἱ συνεπιγραφόμενοι αὐτοῖς, ὧν ἐστι καὶ ὁ Αττα-.
λος, νῦν ὑποδείξομεν· ἐκθησόμεθα δὲ εὐθέως καὶ ἐν
οἷς ἰδίᾳ ἕκαστος αὐτῶν διαμαρτάνει. Προληπτέον δὲ,
διότι "Ατταλος πᾶσι σχεδὸν τοῖς ὑπὸ τοῦ ᾿Αράτου
λεγομένοις περὶ τῶν οὐρανίων συνεπιγράφεται, ὡς
συμφώνως τοῖς φαινομένοις ὑπ' αὐτοῦ λεγομένοις,
πλὴν ἐφ' ἑνὸς καὶ δευτέρου· ἃ δὴ καὶ ὑποδείξομεν
ἐν τοῖς ἐφεξῆς. Λέγει γοῦν ἐν τῷ προοιμίῳ τὸν
τρόπον τοῦτον· «Διὸ δὴ τότε τοῦ ᾿Αράτου βιβλίον
ἐξαπεστάλκαμέν σοι διωρθωμένον ὑφ᾽ ἡμῶν, καὶ τὴν
ἐξήγησιν αὐτοῦ, τοῖς τε φαινομένοις ἕκαστα σύμφωνα ποιήσαντες καὶ τοῖς ὑπὸ τοῦ ποιητοῦ γεγραμ
μένοις ἀκόλουθα ο Καὶ πάλιν ἑξῆς φησι· «Τάχα δέ
τινες ἐπιζητοῦσι τίνι λόγῳ πεισθέντες φαμὲν ἀκολούθως τῇ τοῦ ποιητοῦ προαιρέσει τὴν διόρθωσιν τοῦ
βιβλίου πεποιῆσθαι. Ἡμεῖς δὲ ἀναγκαιοτάτην αἰτίαν
ἀποδίδομεν τὴν τοῦ ποιητοῦ συμφωνίαν.» Τοιαύτην
οὖν ἔχοντος τοῦ Αττάλου τὴν διάληψιν, ὅσα ἂν ἀποδεικνύωμεν τῶν ὑπὸ τοῦ ᾿Αράτου καὶ Εὐδόξου κοινῶς
λεγομένων διαφωνοῦντα πρὸς τὰ φαινόμενα, δεῖ δια
λαμβάνειν καὶ τὸν Ατταλον περὶ τῶν αὐτῶν διημαρτημένως συναποφαινόμενον.
β
Ε'. Πρῶτον μὲν οὖν ὁ ᾿Αρατος ἀγνοεῖν μοι δοκεῖ Ο
τὸ ἔγκλιμα τοῦ κόσμου, νομίζων ἐν τοῖς περὶ τὴν
Ελλάδα τόποις τοιοῦτον εἶναι, ὥστε την μεγίστην
ἡμέραν λόγον ἔχειν πρὸς τὴν ἐλαχίστην τὸν αὐτὸν,
ὃν ἔχει τὰ ε' πρὸς τὰ γ'. Λέγει γὰρ ἐπὶ τοῦ θερινοῦ
τροπικοῦ·
Τοῦ μὲν ὅσον τε μάλιστα δι' ὀκτὼ μετρηθέντος
Πέντε μὲν ἔνδια στρέφεται, καὶ ὑπέρτερα γαίης·
Τα τρία δ' ἐν περάτῃ.
Συμφωνείται δὴ, διότι ἐν μὲν τοῖς περὶ τὴν Ἑλλάδα
τύποις ὁ γνώμων λόγον έχει πρὸς τὴν ἰσημερινήν
σκιάν, ὃν ἔχει τὰ τέσσαρα πρὸς τὰ τρία. Ἐκεῖ δὴ
τοίνυν ἡ μεγίστη ἡμέρα ἐστὶν ὡρῶν ἰσημερινῶν ιδ
καὶ γ' ἔγγιστα πεμπτημορίων. Τὸ δὲ ἔξαρμα τοῦ
πόλου μοιρῶν λζ' ὡς ἔγγιστα. Όπου δὲ ἡ μεγίστη
ἡμέρα λόγον ἔχει πρὸς τὴν ἐλαχίστην, ὃν ἔχει τὰ
ε' πρὸς τὰ γ', ἐκεῖ ἡ μὲν μεγίστη ἡμέρα ἐστὶν ὡρῶν
ιε'· τὸ δὲ ἔξαρμα του. πόλου μοιρῶν μα' ὡς ἔγγιστα.
Δῆλον τοίνυν, ὅτι οὐ δυνατὸν ἐν τοῖς περὶ τὴν Ἑλλάδα
τὸν προειρημένον εἶναι λόγον τῆς μεγίστης ἡμέρας
πρὸς τὴν ἐλαχίστην, ἀλλὰ μᾶλλον ἐν τοῖς περὶ τὸν
Ελλήσποντον τόποις. Καίτοιγε ὁ μὲν "Αρατος, οὐκ
ἀφ' ἑαυτοῦ κρίσιν περὶ τῶν τοιούτων προφερόμενος,
γέγραφεν, ἀλλὰ τῷ Εὐδόξῳ καὶ περὶ τούτου κατα
ακολουθήσας· εἰ δὲ καὶ ἀφ' ἑαυτοῦ γέγραφεν, οὐ διασαφήσας ἐν ποίοις ἐστὶν ἡ προειρημένη ἔγκλισις τοῦ
κόσμου, τάχα ἂν κατά γε τοῦτο διακρούοιτο τὸ
Έγκλημα. Ο μέντοιγε "Ατταλος ὁμολογουμένως
101 IV. Aratum igitur Euaoxo in omnibus assen -
tientem Phænomena sua conscripsisse, satis me
arbitror hactenus ostendisse. Nunc ea denionstrabimus, in quibus tam aberrarunt iidem ambo,
quam qui illis subscripserunt e quibus est Attalus. Quibus ea deinceps adjiciemus, quæ privatim
ab unoquoque peccata sunt. Sed illud autea cogitandum est: Attalum omnibus fere, quæ ab Arato
cœlestibus de rebus prodita sunt, assentiri, tanquam recte et congruenter iis, quæ apparent,
explicata fuerint; si unum vel alterum excipias,
de quibus postea dicetur. Sic igitur in procmio
loquitur Attalus: e Propterea nos Arati librum
ad te misimus emendatum a nobis, una cum illius
interpretatione, adeo ut et apparentiis consentanea et cum poetæ narratione congruentia singula faceremus. Idem deinceps ad eum modum
scribit: Quærent aliqui fortasse qua ratione
freti dixerimus, consentanee poetæ proposito libri
nos illius emendationem instituisse. Hujus vero
causam nos præcipuam adducimus, poetæ consensionem. • Cum hæc Attali sententia sit, quæcunque ab Arato, vel Eudoxo communiter dicta
minime cum apparentiis convenire demonstrabimus, eadem ab Attalo quoque putandum scripta
esse menduse.
V. Primum igitur Aratus in mundi situ aberrasse
videtur: qui ejusmodi illum esse putat in Græcia,
ut maxima dies eam ad minimam rationem habeat,
quam quinque habent ad tria. Nam de æstivo tropico sic loquitur:
Hoc sane, quantus quantus est, in octo partes diviso,
Quinque quidem volvuntur supra terram;
Tres autem infra.
Est autem apud omnes in confesso, in Græciæ
tractu gnomonem hanc ad æquinoctialem umbram
proportionem habere, quæ est quatuor ad tria.
Quare ibidem maxima dies horarum est æquinoctialium 44 et 36' circiter. Poli autem altitudo
partium est fere 37. At ubi maximæ diei ratio ad
brevissimam ejusmodi est, qualis est ad 3, ibi et
dies maxima horarum est 15, et polus gradibus
44 circiter attollitur. Apparet ergo fieri non posse,
ut in Græcia ratio illa sit maximæ diei ad minimam, sed potius id in Hellesponti tractu contingere. Quanquam non ex suopte judicio iis de
rebus pronuntians ista scripsit Aratus; sed in illis
etiam imitatus Eudoxum. Quod si judicium ipse
suum interposuerit, tamen cum id non expresserit, quibusnam regionibus talem cœli positum
attribuerit, hac ratione culpam a se deprecari
videtur. Attalus vero citra controversiam castigatione dignus est, qui diserte scribit in Græcia
PG 19:1015ejusmodi esse maximæ diei rationem ad miniman, Αγνόει, λέγων ἐν τοῖς περὶ τὴν Ἑλλάδα τόποις τὴν
quam habent 5 ad 3. Postquam enim Arati carmina de æstivo tropico adduxit in medium, statim
ista subjecit: In hoc vero perspicue declarat se
totum id operis in Græciæ regionibus elucubrasse.
Nam apud illos ea ratio est longissimæ diei ad
brevissimam noctem, quæ est 5 ad 3. ›
in illud auget admirationem, quod Eudoxum
alio in libro longe aliter scripsisse non animadverlerit, asserentem segmentum illud trepici, quod
supra terram est, ad alterum, quod sub terra
conditur, eam rationem habere quæ est 12 adl 7.
Cui consentanea Philippus, et complures alii scripserunt, et mihilominus coortus, et cooccasus
siderum ita perscripserunt, tanquam ipsos in Græciæ provinciis observassent. Ita in loci hujus
inclinatione fugit illos ratio. Nos autem hoc illorum
errore prætermisso, totam eorum lucubrationem
adl Graecia horizonten exegimus. Non enim veritatis amantem, sed inaniter curiosum decet in
falsa illorum hypothesi convincenda, et iis ipsis
reprehendendis totum immorari, sed si ad observationes factas in Græcia accommodari queant...
Adhibeatur igitur ad eam considerationem horizon
Athenarum; ubi maxima dies est horarum 14, 36';
altitudo vero poli graduum 37.
Ac de boreali polo falsus est Eudoxus, dum sic
scribit: «Est vero stella quædam in eodem semper consistens loco quæ quidem polus est mundi.»
Nam in polo ipso stella nulla sita est: sed vacuus
est locus, cui stellæ tres adjacent: quibuscum
punctum ipsum poli quadrangulam circiter Aguram
officit: ut et Pytheas Massiliensis ait.
102 VI. Secundum hæc par omnium error in
Draconis constituendo situ: cujus flexum existi̟-
mant circa minoris Ursa caput fieri, Eleni
lucidissima antecedentesque stellarum, quæ sunt
in illius laterculo, quarum alterca borealior
secundum illos supra caput ipsius est; altera
australior in anterioribus pedibus; parallelæ sunt
circiter caute Draconis. Falso igitur hac scripta
sunt -
In spira autem Cynosura caput habet. Hæc vero
Volvitur caput.
[circa ipsum
Quibus similia scripsit Eudoxus. Sed peculiaris
Arati de Dracone est inscitiæ lapsus: primum
quod ab utraque spiræ parte collocavit Ursas.
Sunt enim utrinque, non spira interjecta, sed
Cauda. Nam cum obversa sint, ac velut parallelæ,
Draconis cauda ambas inter in longum porrigitur;
at spira minorem Ursam amplexatur: a majore
sejungitur. Ob eamdem quoque causam etiam istud,
• Circumque fractus, ο perperam dicitur. Tum id
enim verum esset, si ab utraque spiræ parte colloμεγίστην ἡμέραν πρὸς τὴν ἐλαχίστην λόγον ἔχειν,
ὃν τὰ ε' πρὸς τὰ γ'. Προεκθέμενος γὰρ τὰ ἐπὶ τοῦ
θερινοῦ τροπικοῦ ποιήματα, ἐπιφέρεται ταυτί· 4 Διὰ
δὲ τούτου φανερὸν ποιεῖ, διότι τὴν ὅλην πραγματείαν
ἐν τοῖς περὶ τὴν Ἑλλάδα τόποις πεποίηται. Παρ'
ἐκείνοις γάρ ἐστιν ἡ μακροτάτη ἡμέρα πρὸς τὴν
μικροτάτην νύκτα, ὡς τὰ ε' πρὸς τὰ γ'.»
Ἔτι δὲ μᾶλλον θαυμάσειεν ἄν τις πῶς ποτε οὐκ
ἐπέστησε τοῦ Εὐδόξου ἐν τῷ ἑτέρῳ συντάγματι διαφόρως ἐκθεμένου, καὶ γράφοντος, ὅτι τὸ ὑπὲρ γῆν
τοῦ τροπικοῦ τμῆμα πρὸς τὸ ὑπὸ γῆν λόγον ἔχει, ἂν
τὰ ιβ' πρὸς τὰ ζ· ὁμοίως δὲ τούτῳ καὶ τῶν περὶ
Φίλιππον ἀναγραφόντων, καὶ ἄλλων πλειόνων. Πλήν
ἐπισυντετάχασι μὲν τὰς συνανατολάς τε καὶ συγκαταδύσεις τῶν ἄστρων, ὡς ἐν τοῖς περὶ τὴν ῾Ελλάδα
τόποις τετηρημένων· κατὰ δὲ τὸ ἔγκλιμα τῶν τόπων
διημαρτήκασι, Παραπέμψαντες δὲ τοῦτο τὸ ἀγνόημα,
τὴν ὅλην αὐτῶν σύνταξιν ἐπεσκεψάμεθα πρὸς τὸν ἐν
τῇ Ἑλλάδι ὁρίζοντα. Οὐδὲ γὰρ φιλαλήθους, ἀλλὰ
κενοσπούδου, τὸ κατὰ πάντα μαχόμενον τῇ διεψει
σμένῃ ὑποθέσει ἐπιλαμβάνεσθαι αὐτῶν, κἂν τύχῃ
συμφώνως λεγόμενα τοῖς ἐν τῇ Ἑλλάδι φαινομένοις.
Υποκείσθω δὲ ἡμῖν ὁρίζων πρὸς τὴν ἐπίσκεψιν ὁ ἐν
᾿Αθήναις· οὗ ἐστιν ἡ μεγίστη ἡμέρα ὡρῶν ἰσημε
ρινῶν ιδ' καὶ γ' πεμπτημορίων· τὸ δὲ ἔξαρμα τοῦ
πόλου περὶ μοιρῶν λζ'.
Περὶ μὲν οὖν τοῦ βορείου πόλου Εύδοξος ἀγνοεῖ,
λέγων οὕτως· ι Εστι δέ τις ἀστὴρ μένων ἀεὶ κατὰ
τὸν αὐτὸν τόπον. Οὗτος δὲ ὁ ἀστὴρ πόλος ἐστὶ τοῦ
κόσμου.» Ἐπὶ γὰρ τοῦ πόλου οὐδὲ εἷς ἀστὴρ κεῖται,
ἀλλὰ κενός ἐστι τόπος, ᾧ παράκεινται τρεῖς ἀστέρες,
μεθ' ὧν τὸ σημεῖον τὸ κατὰ τὸν πόλον τετράγωνον
ἔγγιστα σχῆμα περιέχει· καθάπερ καὶ Πυθέας φησὶν
ὁ Μασσαλιώτης.
Γ'. Ἐχομένως δὲ καὶ διαμαρτάνουσι πάντες ἐν τῇ
τοῦ Δράκοντος θέσει, ὑπολαμβάνοντες τὴν καμπὴν
αὐτοῦ ποιεῖσθαι περὶ τὴν κεφαλὴν τῆς μικρᾶς "Αρκτου. Οἱ γὰρ λαμπρότατοι καὶ ἡγούμενοι τῶν ἐν τῷ
πλινθίῳ ταύτης ἀστέρων, ὧν ὁ μὲν βορειότερός ἐστι
κατὰ τοῦ δὲ ἐπὶ τῆς κεφαλῆς, ὁ δὲ νοτιώτερος ἐπὶ
τῶν ἐμπροσθίων ποδῶν, παραλλήλως ἔγγιστα κείνται
τῇ οὐρᾷ τοῦ Δράκοντος. Ψεῦδος οὖν ἐστι τό
Σπείρῃ δ' ἐν Κυνόσουρα κάρη ἔχει· ἡ δὲ κατ' αὐ
τὴν
Ειλείται κεφαλήν.
Ομοίως δὲ καὶ ὁ Εὐδοξος γράφει. Ιδίᾳ δὲ ὁ ᾿Αρατος
ἐπὶ τοῦ Δράκοντος ἀγνοεῖ· πρῶτον μὲν τῷ φάσκειν
σπείρης ἑκάτερθε φέρεσθαι τὰς "Αρκτους· τῆς γὰρ
οὐρᾶς ἑκατέρωθεν εἰσι, καὶ οὐ τῆς σπείρης. Αντ
εστραμμένων γὰρ αὐτῶν, καὶ ὡσανεί παραλλήλως
κειμένων, ἡ οὐρὰ τοῦ Δράκοντος μεταξὺ αὐτῶν διὰ
μήκους παρατέταται· ἡ δὲ σπεῖρα τὴν μὲν μικρὰν
*Αρκτον περιλαμβάνει τῆς δὲ μεγάλης πολύ κεχώ
ρισται. Διὰ τὴν αὐτὴν δὲ αἰτίαν καὶ τὸ, 'Αμφί
τ' ἐαγώς, ἡμαρτημένως λέγεται. Συνέβαινε γὰρ ἂν
το Deest aliquid, putᾳ ἡμεῖς οὖν παραπ 86 Cor. κατ' αὐτούς,
PG 19:1017HIPPARCHI AD PHÆNOMENA LIB. I.
ab Arato scribitur:
τοῦτο, εἰ ἐξ ἑκατέρου μέρους τῆς σπείρης ἀμφότεραι carentur Ursa. Præterea de Dracone falso et illud
ἔκειντο αἱ ᾿Αρκτοι. Ετι δὲ ἀγνοεῖ περὶ τοῦ Δράκον
τος, λέγων οὕτως·
Λοξὸν δ' ἐστὶ κάρη· νεύοντι δὲ πάμπαν ἔοικεν
Ακρην εἰς Ελίκης οὐρήν· μάλα δ' ἐστὶ κατ' ιθὺ
Καὶ στόμα, καὶ κροτάφιο τὰ δεξιὰ νειάτῳ οὐρῇ.
Οὐ γὰρ ὁ δεξιὸς κρόταφος, ἀλλ' ὁ ἀριστερὸς ἐπ᾽ εὐ
δ
θείας ἐστὶ τῇ γλώσσῃ τοῦ Ὄφεως τῇ ἄκρα τῆς μετ
γάλης Αρκτου. Τὸ μὲν γὰρ λέγειν, ὅτι ἀντεστραμμένην τὴν κεφαλὴν τοῦ Δράκοντος ὑποτίθεται, καὶ
οὐχὶ εἰς τὰ ἐντὸς τοῦ κόσμου ἐπεστραμμένην, καθά
περ φησὶν ὁ Ατταλος, τελέως ἐστὶν ἀπίθανον. "Απαντα
γὰρ τὰ ἄστρα ἡστερίσθαι πρὸς τὴν ἡμετέραν θεω
ρίαν, καὶ ὡς ἂν πρὸς ἡμᾶς ἐστραμμένα, εἰ μή τι 500
κατάγραφον δ' αὐτῶν ἐστι. Φανερὸν δὲ τοῦτο ποιεῖ
καὶ ὁ ᾿Αρατος διὰ πλειόνων. Ἐφ' ὧν γὰρ δεξιὸν ἢ
ἀριστερὸν μέρος ἄστρου διασαφεῖ, ἐπὶ πάντων συμφωνεῖ τῇ προειρημένῃ ὑποθέσει· καὶ ἄλλως δὲ πλασματώδης ἐστὶν ἡ ὑπόθεσις καὶ ἡρμοσμένη. Πρὸς
τούτῳ τε τῷ ἀγνοήματι βοηθήσειε καὶ τὸ περὶ τὸν
ἀριστερὸν πόδα τοῦ Ἐν γούνασι, περὶ οὗ προελθόντες
ἐροῦμεν.
Περὶ δὲ τῆς θέσεως τῆς τοῦ Δράκοντος κεφαλῆς οἱ
μὲν περὶ Εὔδοξον καὶ "Αρατον συμφώνως ἀποφαίνονται τὰ φαινόμενα· ὁ δὲ Ατταλος διαφωνεῖ. Ο
μὲν γὰρ Αρατος, ἀκολουθῶν τῷ Εὐδόξῳ, ἐπὶ τοῦ
φανεροῦ κύκλου φησὶν αὐτὴν φαίνεσθαι, λέγων
οὕτω
Κείνῃ πάρ κεφαλῇ τῇ νείσσεται 58, ᾖχί περ ἄκραι
Μίσγονται δύσιές τε καὶ ἀντολαὶ ἀλλήλησι.
Ὁ δὲ Ατταλος μικρῷ νοτιωτέραν αὐτὴν εἶναί φησι
τοῦ ἀεὶ φανεροῦ κύκλου· ὥστε αὐτὴν ὑπὸ τὸν ὁρίζοντα βραχὺν γίνεσθαι χρόνον. Οτι δὲ διαφωνεῖ πρὸς
τὸ φαινόμενον ὁ ᾿Ατταλος, οὕτως ἂν ἐπιλογισθείη· ὁ
μὲν γὰρ ἐν ἄκρῳ τῷ στόματι τοῦ Δράκοντος ἀπέχει
τοῦ πόλου μοιρῶν λδ' καὶ γ' πεμπτημόρια· ὁ δὲ νότιος
αὐτοῦ ὀφθαλμὸς μοιρῶν λε'· ὁ δὲ νότιος κρόταφος μοι
μῶν λζ'· ὁ δὲ ἀεὶ φανερὸς κύκλος ἐν τοῖς περὶ ᾿Αθήνας
τόποις καὶ ὁ γνώμων ἐπίτριτός ἐστι τῆς ἰσημερινῆς
σκιᾶς, καὶ ἀπὸ τοῦ πόλου ἀπέχει περὶ μοιρῶν λζ'. Δῆλον
οὖν ὅτι ἀεὶ ἐν τῷ φανερῷ τόπῳ φέρεται καὶ κεφαλὴ
τοῦ Δράκοντος, τὸν ἀριστερὸν κρόταφον μόνον ἔχουσα
ἐπ' αὐτοῦ· καὶ οὐχ, ὡς ὁ ᾿Ατταλός φησι, νοτιωτέρα
οὖσα, δύνει βραχὺν χρόνον καὶ ἀνατέλλει.
Ζ'. Ἐπὶ δὲ τοῦ Ἐν γούνασι παρεωρακέναι μοι
δοκοῦσιν ὅ τε Εὔδοξος καὶ ὁ "Αρατος· ἀλλ᾽ οὐ δι
ημαρτηκέναι, εἰπόντες τὸν δεξιὸν πόδα ἐπὶ μέσης τῆς
κεφαλῆς τοῦ Δράκοντος κεῖσθαι. Ο μέντοιγε Ατταλος παρὰ τὸ βούλημα τοῦ ποιητοῦ δοκεῖ μοι τὸ ἡμε
στίχιον μετατιθέναι, γράφων οὕτως·
...μέσσου δ' ἐφύπερθε καρήνου
&
Obliquo vero est capite: inclinantı vero se prorsus
[simile est
Extremam ad Helices caudam; admodum vero
[in directo est
Et os et temporis dextra pars extremæ caudæ.
Non enim dextrum tempus, sed sinistrum majoris
Ursæ in directo est ad linguam Serpentis extremam.
Nam quod Attalus asserit, in contraria versum a
poeta fingi caput Draconis, nec ad mundi interiora
conversum, nullo modo probabile est. Etenim
sidera omnia ad aspectum nostrum conformata,
et ad nos conversa sunt; quæcunque illic figura
certa delineantur: quod Aratus ipse non uno loco
significat. Nam ubicunque dextram, aut sinistram
partem imaginis exprimit, cum eo ipso, quod
posuimus, consentit; præterquam quod commentitia et ad rem de industria conficta ista ratio videtur. Quin ad eumdem etiam errorem convincendum pertinet quod de sinistro pede Ingeniculì
scripsit: de quo in sequentibus agetur.
Jam quod ad situm capitis Draconis spectat,
Eudoxus et Aratus in eo constituendo belle cum
apparentiis congruunt solus dissentit Attalus.
Aratus enim Eudoxi vestigia secutus in apparente semper circulo cerni illud asseverat his
verbis:
Illud ferme caput hac natat, ubi extrem
Miscentur occasusque et ortus invicem.
Attalus vero paulo ait australius id esse semper
apparente circulo: adeo ut modico tempore sub
horizonte delitescat. In quo falli Attalum hæc ratio
persuadet. Nam stella, quæ in extremo est ore
Draconis, abest a polo partibus 34, 36'; australis
autem ejusdem oculus partibus 35; australe tempus partibus 37. At circulus semper apparens
Athenis, et gnomon sesquitertius est æquinoctialis
umbræ, et a polo partibus abest 37. Constat igitur
semper in apparente cœli regione ferri Draconis
caput, ejusque sinistrum tempus duntaxat in illa
situm esse: neque, ut Attalo placet, australius
esse, ac brevi tempore occidere simul et oriri.
VII. Porro Eudoxus et Aratus de Ingeniculo non
ignorasse mihi, sed insuper habuisse videntur, cum
dicunt dextrum illius pedem in medio capite
Draconis esse positum. Attalus vero, prater mentem poetæ mihi videtur hemistichium hoc modo
transposuisse:
Medium vero supra caput;
et caput Draconis extra [mundum verti fingere:
ut dextra ipsa pars capitis ad pedem sita sit.
Quippe constellationes omnes in interiora mundi
καὶ τὴν κεφαλὴν τοῦ Δράκοντος ἔξω τοῦ κόσμου στρέ
φων· ἵνα γένηται αὐτὸ τὸ δεξιὸν μέρος τῆς κεφαλῆς
κατὰ τὸν πόδα. Τά τε γὰρ ἄστρα πάντα εἰς τὸ ἐντὸς
γ. εἴ τι. * Reg. καταγράφον. 18 Scr. Κείνη που κεφαλὴ τῇ νήχεται.
PG 19:1019converse ponuntur ab omnibus, adeoque ab Arato, τοῦ κόσμου μέρος επεστραμμένα, ὡς ἔφην, άστροcujus in libris omnibus ita legitur:
!.. Medio vero supra caput
Dextri pedis extremum habet tortuosi Draconis.
Præterea cum Ingeniculi figuram, ac situm
explicare nobis Aratus cuperet, merito significare
debuit, uter pes ejus capiti Draconis incumberet.
Non enim alia de causa capitis Draconis mentionem injicit, nisi ut eo modo Ingeniculi 103 situm
assequi possimus, quod in aliis plerisque facere
solet; velut de Ingeniculo scribens, cæteras ejus
partes ita commemorat:
Dorso quidem Corona propinquat: caput vero sumObserva juxta caput Anguiferi.
Item de Lyra:
Ad genu illi lævum accedit.
Nec non de Perseo:
Propa vero ipsi lævum genu admodum omnes
Pleiades feruntur.
Item:
[mum
Atque huic dextra quidem supra lecticam extenditur
Soceralis sella.
Sic de Cygno:
Ad dextram manum
Cepheam pennæ dextras extremitates porrigens.
Ita in aliis plerisque propinqua sidera describens, iudicat dextrane adjaceant, an sinistra.
Quod autem neglectu, non errore sit illud ab
Eudoxo et Arato de pede commissum, ex reliquis
apparet, quæ uterque de Ingeniculo prodidit. Nam
de Lyra haec Aratus:
Collocavit autem (ait, ipsam) ante ignotum simula-
[crum,
In cælum transferens: atque in cruribus volatile
Genu ei sinistro appropinquat.
Porro crus Lyræ vicinum in Draconis capite
positum est. Rursus de ortu Ingeniculi sic loquitur:
Solum vero Chele agunt
Dextrum crus ad ipsum usque genu,
Semper geniculatim; semper ad Lyram accidentis.
Aliud est crus ad occasum, quod prius oritur,
neque id capiti Draconis incumbit. Perspicuum est
igitur illam ab eo sinistram intelligi. His consentanea de ortu Leonis cecinit:
Cæterum hic geniculatim
Sedens cum jam alias partes; tum genu, et pedem
[sinistrum
Nondum fluctuante reducit Oceano.
Ex his omnibus apparet, sinistrum crus illum
dicere ad Draconis caput pertingere.
VIII. Post hoc Aratus privatim de Ophiucho scribens
8. Deest Δράκοντος. 60 γ. τούτῳ.
θετεῖται ὑπὸ πάντων, καὶ ὑπ' αὐτοῦ τοῦ ᾿Αράτου, καὶ
ἐν πᾶσι τοῖς βιβλίοις γράφεται·
.. μέσσω δ' ἐφύπερθε καρήνω
Δεξιτεροῦ ποδὸς ἄκρον ἔχει σκολιοίο
Πρὸς δὲ τοῦτο 60 καὶ τὸν σχηματισμὸν ἡμῖν τοῦ
Ἐν γούνασι καὶ τὴν θέσιν διασαφεῖν βουλόμενος ὁ
Αρατος εὐλόγως ἂν σημαίνει, καὶ ποῖος αὐτοῦ ποὺς
κεῖται ἐπὶ τῆς τοῦ Δράκοντος κεφαλῆς. Οὐ γὰρ ἄλλως
παρατίθησι τὴν τοῦ Δράκοντος κεφαλὴν, ἀλλ᾽ ἵνα τῇ
θέσει τοῦ Ἐν γούνασι παρακολουθῶμεν· ὅπερ καὶ
ἐπὶ ἄλλων πλειόνων ποιεῖ· καθάπερ καὶ ἐπ' αὐτου
τοῦ Ἐν γούνασι τὰ ἄλλα αὐτοῦ μέρη φησί·
Νώτῳ μὲν Στέφανος πελάει· κεφαλῇ γε μὲν ἄκρη
Σκέπτεο πάρ κεφαλὴν Οφιούχδον
Καὶ ἔτι τῇ Λύρα φησί·
Γούνατι οἱ σκαιῷ πελάει.
Καὶ ὡς ἐπὶ τοῦ Περσέως·
Αγχι δέ οἱ σκαιῆς ἐπιγουνίδος ήλιθα πᾶσαι
Πληϊάδες φορέονται·
καὶ πάλιν·
Καί οἱ δεξιτερὴ μὲν ἐπὶ κλισμόν τετάνυστο
Πενθερίου δίφροιο.
Καὶ ὡς ἐπὶ τοῦ Ορνιθός φησι·
κατὰ δεξιὰ χειρὸς
Κηφείης, ταρσοῖο τὰ δεξιὰ πείρατα φαίνων.
Καὶ ἐπ' ἄλλων δὲ πλειόνων τὰς παραθέσεις των
ἄστρων διασαφῶν, σημαίνει πότερον τὰ δεξιὰ ἢ το
ἀριστερὰ παράκειται.
Οτι δὲ παρόραμά ἐστι τοῦ Εὐδόξου καὶ τοῦ ᾿Αρά
του τὸ περὶ τὸν πόδα, καὶ οὐχ ἁμάρτημα, δῆλον για
νεται ἐκ τῶν λοιπῶν τῶν λεγομένων ὑφ' ἑκατέρου
περὶ τοῦ Ἐν γούνασι. Περὶ μὲν γὰρ τῆς Λύρας·
Καδδ' ἔθετο, φησίν, αὐτὴν προπάροιθεν ἀπει
[θέος ειδώλοιο,
Οὐρανὸν εἰσαγαγών τὸ δ' ἐπὶ σκελέεσσι πέτηλον
Γούνατι οἱ σκαιῷ πελάει·
τὸ δὲ πρὸς τῇ Λύρᾳ σκέλος ἐστὶ κείμενον ἐπὶ τῆς
τοῦ Δράκοντος κεφαλῆς. Πάλιν δὲ περὶ τῆς ἀνατολῆς
τοῦ Ἐν γούνασι λέγων, φησί
· μόνην δ' ἐπὶ Χηλαὶ ἄγουσι
Δεξιτεράν κνήμην αὐτῆς ἐπιγουνίδος ἄχρις,
Αἰεὶ γνὺξ, αἰεὶ δὲ Λύρῃ παραπεπτηῶτος.
Αλλη πρὸς τῇ δύσει κνήμη ἐστὶ ἡ προανατέλ
λουσα, καὶ οὐκ ἔστιν αὕτη ἐπὶ τῆς κεφαλῆς τοῦ Δρά
κοντος. Δῆλον οὖν ὅτι ἐκείνην ἀριστερὰν λέγει. Συμ
φωνῶν δὲ τούτοις καὶ ἐπὶ τῆς ἀνατολῆς τοῦ Λέοντος
φησιν·
αὐτὰρ ὄγε γνύξ
"Ημενος άλλα μὲν ἤδη, ἀτὰρ γόνυ καὶ πόδα λαιν
Οὔπω κυμαίνοντος υποστρέφει Ωκεανοῖο.
Φανερὸν οὖν ἐκ πάντων γίνεται, διότι τὸ ἀριστερὸν
σκέλος φησὶ καθήκειν ἐπὶ τὴν τοῦ Δράκοντος κεφαλήν.
Η'. Εξῆς δὲ περὶ τοῦ Οφιούχου λέγων ἰδίως ὁ Αρα-
PG 19:1021HIPPARCHI AD PHÆNOMENA LIB. I.
τος, ὀρθόν φησι κεῖσθαι αὐτὸν τῇ θέσει, βεβηκότα talem ei situm tribuit, ut oculis Scorpii ac pectori
ἔν τε τοῖς ὀφθαλμοῖς τοῦ Σκορπίου καὶ τῷ στήθει.
Τῇ δὲ ἀριστερᾷ μόνον κνήμῃ βέβηκεν ἀποτετμημένῃ,
μεταξύ κειμένῃ τοῦ τε μετώπου καὶ τοῦ στήθους τοῦ
Σκορπίου· τὸ δὲ δεξιὸν σκέλος ἔχει συνεσταλμένον.
Οὐδὲ ὁ Εύδοξος δὲ διασαφεῖ, ὅτι ἔστιν ὀρθός. Τὸν
γὰρ δεξιὸν πόδι αὐτοῦ ὑπὲρ τὸ σῶμα κεῖσθαί φησι
τοῦ Σκορπίου, ὡς καὶ ἔχει τῇ ἀληθείᾳ, καὶ οὐκ ἐπὶ
τοῦ στήθους.
Δοκεῖ δέ μοι καὶ περὶ τῶν ἐν ταῖς χερσὶ τοῦ Ὀριούχου ἀστέρων κατὰ τὸ μέγεθος αὐτῶν ἀγνοεῖν. Τοὺς
γὰρ ἐν τοῖς ὤμοις τοῦ Οφιούχου φήσας λαμπρούς
εἶναι, ὥστε καὶ ἐν πανσελήνῳ θεωρεῖσθαι, επιφέρει
"
ἀτὰρ χέρες οὐ μάλ' εἶσαι·
Λεπτὴ γὰρ τῇ καὶ τῇ ἐξεπιδέδρομεν αίγλη.
᾿Αλλ' οἱ ἐν ταῖς χερσὶ τοῦ Οφιούχου ἀστέρες κοινοί εἰσι καὶ τοῦ Οφεως, καθάπερ καὶ ὁ αὐτὸς "Αρατης λέγει·
Αμψότεροι δ' "Οφιος πεπονήαται.
Οἱ δ' ἐν τῷ ὑφει ἀστέρες, ὧν ἔχεται ὁ ὑφιοῦ
χος, οὐ λειπόμενοί εἰσι τῇ λαμπρότητι τῶν ἐν τοῖς
ὤμοις· πολλῷ δὲ λαμπρότεροι οἱ ἐν τοῖς ὤμοις.
Διὸ καὶ ἐπιστήσειεν ἄν τις πῶς καὶ ὁ ᾿Ατταλός φησιν
αὐτοὺς ἱκανῶς λαμπρούς είναι.
Θ. Ἐξῆς δὲ περὶ τῶν Χηλῶν ὁ "Αρατος λέγει·
Αλλ' οἱ μὲν φαίων ἐπιδενέες [ἢ ἐπιμεμφέες]
[οὐδὲν ἀγαυαι.
Φησὶ δὲ ὁ ᾿Ατταλος μὴ διὰ τὸ μικροὺς εἶναι τοὺς
ἐν ταῖς Χηλαῖς ἀστέρας λέγειν τὸν ᾿Αρατον φαέων
ἐπιμεμφέας αὐτὰς εἶναι· ἀλλὰ διὰ τὸ δ' μόνους
εἶναι τοὺς πάντας· οὓς μὴ συμπληροῦν τὴν ὁμοιό
τητα αὐτῶν· τὸ δὲ μηδὲν ἀγαθὰς λέγειν αὐτὸν, διὰ
τὸ μηδὲ ὁμοίας αὐτὰς ὑπάρχειν. Οὐ δοκεῖ δή μοι διὰ
τοῦτο λέγειν αὐτὰς φαίων επιμεμφέας, καὶ μηδὲν
ἀγανάς, ἀλλ' ὡς ἂν μὴ λαμπράς. Καὶ γὰρ ἐν ταῖς
συνανατολαῖς οὕτω λέγει περὶ αὐτῶν·
Οὐδ' ἂν ἐπερχόμεναι Χηλαὶ, καὶ λεπτὰ φάουσαι
Αρρωστοι παρίοιεν.
Επιφέρει γοῦν εὐθέως·
.. ἐπεὶ μέγα σῆμα Βοώτης
Αθρόος ἀντέλλει βεβολημένος Αρκτούροιο.
ὡς ἂν ἐκ τοῦ ᾿Αρκτούρου ἡμῶν δυναμένων ση
μειώσασθαι τὰς Χηλάς· καθ᾿ αὐτὰς δὲ μὴ ῥᾳδίως διὰ
τὴν μικρότητα αὐτῶν· ὡς ὑπολαμβάνει τε ἀμαυροὺς ἀστέρας ἔχοντα τῶν ἄστρων είθισται καλεῖν
ὡς ἐπὶ πολὺ, λεπτὰ καὶ οὐδὲν ἀγανά.
Ι'. Ἐν δὲ τοῖς ἑξῆς περὶ τῆς ᾿Αρκτου παντελῶς δο
κοῦσί μοι ἀγνοεῖν· ὁ μὲν Εὔδοξος οὕτω λέγων· «Ὑπὸ
δὲ τὴν κεφαλὴν τῆς μεγάλης Αρκτου οἱ Δίδυμοι κεῖν
ται· κατὰ μέσον δὲ ὁ Καρκίνος· ὑπὸ δὲ τοὺς ὀπισθίους
πέδας ὁ Λέων· ν ὁ δὲ ῎Αρατος·
Κρατὶ δὲ οἱ Δίδυμοι· μέσσῃ δ' ὑπὸ Καρκίνος ἐστί·
Ποσσὶ δ᾽ ὀπισθοτέροισι Λέων ὑπὸ καλὰ φαείνει.
6$ γρ. ὑπ' ἀμφοτέροισι.
Πολλῷ δὲ λαμπρότεροι. Videntur hac minus integra. Corrige, οὐ πολλῷ δέ. Stellas, quæ in
manibus sunt Serpentarii, haud adeo splendidiores
esse vult iis quæ sunt in humeris, ut putavit Atrectus insistat. Verum crure sinistro duntaxat insistit, eodemque mutilo; quod inter frontem Score
pii ac pectus incumbit. Dextrum porro crus contractum habet. Sed nec Eudoxus id esse rectum
aperte significat. Nam dextrum pedem ipsius supra
Scorpii corpus situm esse refert, quod et verum
est, non autem supra pectus.
Præterea videtur idem poeta in Ophiuchi stellarum magnitudine definienda errore lapsus. Cum
enim stellas, quæ in Anguiferi sunt humero, lucidas esse dixisset, adeo ut in plenilunio quoque
discerni queant, mox subjicit:
Sed manus non multum æquales:
Tenuis enim hinc et hinc exsistit splendor.
Sed quæ in Ophiuchi sunt manibus stellæ, communes sunt et Serpenti, quemadmodum et Aratus
ipse testatur:
Ambæ autem Serpente fatigantur.
Verum quæ in Serpente sunt stellæ, quibus adhæret Ophiuchus, splendore non cedunt iis, quæ
sunt in humeris, verum haud multo sunt splendidiores. Ex quo dubitare possit aliquis quinam eas
Attalus admodum splendidas esse dixerit.
104 IX. Deinceps Aratus de Chelis:
Sed ha luce indigentes (alias culpanda) nequaquam
[insignes.
Hic Attalus, non quod parvæ istæ sint in Chelis
stellæ, ab Arato luminibus culpandas vocari putat: sed quod numero sint non amplius quatuor,
neque similitudinem suam impleant; dici vero,
nequaquam insignes, quod neque sint similes
ipsæ. Ego vero nominari propterea luminibus
culpandas et nequaquam illustres, non arbitror:
sed quod minime sint splendida. Etenim cum de
coordibus agit, ita de illis loquitur:
Neque subeuntes Chelæ, ac tenuiter lucentes
Obscure pratereant.
Itaque statim subjicit:
Quandoquidem magnum signum Booles
Confertim oritur distinctus Arcturo.
Quod Chelas per Arcturum discernere possimus:
per sese vero nequaquam, ut ejus opinio fert; qui
obscuras constellationes ut plurimum vocare solet
tenues et minime illustres.
X. Ad hæc de Ursa penitus aberrasse videntur,
imprimis Eudoxus hunc in modum scribens: ‹ Sub
capite majoris Ursæ siti sunt Gemini; in medio
vero Cancer; sub posterioribus pedibus Leo.
Aratus autem:
Sub capite vero illius, Gemini: sub medio Cancer est.
At pedibus sub ambobus Leo clare fulget
talus, nec tamen diffitetur paulo minus illustres
fuisse.
Leviter corruptus locus. Forte υπολαμβάνειν
τά, etc., εἰθίσθαι.
PG 19:1023Quibus Attalus cælerique subscribunt omnes. In Οἷς ὅ τε "Ατταλος καὶ οἱ λοιποί πάντες συνεπι
hoc vero falli, ex eo manifestum est. Nam majoris
Ursa caput ex illorum, quos dixi, sententia, stella
est borealior duarum antecedentium in laterculo:
at in pedibus anterioribus sita est earumdem stel.
larum australior. Quod enim stellam istam in capite collocent, satis eo demonstrant, quod stellam
in extrema Draconis cauda positam, in Ursæ capite
constitutam esse dicant. Atqui nulla est alia stella
juxta eam, quæ est in extrema cauda Draconis,
præterquam borealior antecedentium in laterculo.
Siquidem stella ista quæ est in extremitate caudæ
Draconis, obtinet in parallelo circulo Leonis partem tertiam; stella vero, de qua diximus, in laterculo sita, paulo minus tertia parte ejus occupat.
Nam quod in anterioribus pedibus australior ante.
cedentium in laterculo sita sit, docet Eudoxus his
verbis: Ante pedes anteriores Ursæ stella est
lucida.. Tum Aratus:
γράφονται. Οτι δὲ ἀγνοοῦσιν, ἐκ τούτων ἐστὶ φανερόν. Ἡ μὲν γὰρ κεφαλὴ τῆς μεγάλης Αρκτου κατά
τοὺς προειρημένους ἄνδρας ἐστὶν ὁ βορειότερος ἀστὴρ
τῶν β' τῶν ἡγουμένων ἐν τῷ πλινθίῳ· ἐπὶ δὲ τῶν ἐμπρο
σθίων ποδῶν κεῖται ὁ νοτιώτερος τῶν αὐτῶν ἀστέρων.
Ὅτι μὲν γὰρ ὁ προειρημένος ἀστὴρ κατ' αὐτοὺς ἐπὶ
τῆς κεφαλῆς κεῖται, φανερὸν τοῦτο ποιοῦσιν ἔκ τε
τοῦ λέγειν τὸν ἐν ἄκρᾳ τῇ οὐρᾷ τοῦ Δράκοντος ἀστέρα
κεῖσθαι κατὰ τὴν κεφαλὴν τῆς ᾿Αρκτου. Οὐκ ἄλλος
γὰρ κεῖται ἀστὴρ κατὰ τὸν ἐν ἄκρᾳ τῇ οὐρᾷ τοῦ
Δράκοντος, ἀλλ' ὁ βορειότερος τῶν ἡγουμένων ἐν τῷ
πλινθίῳ· ὁ μὲν γὰρ ἐν ἄκρᾳ τῇ οὐρᾷ τοῦ Δράκοντος
ἐπέχει, ὡς κατὰ παράλληλον κύκλον, τοῦ Λέοντος
μοί. γ'· ὁ δὲ εἰρημένος ἀστὴρ ἐν τῷ πλινθίῳ ἐπέχει
τοῦ Λέοντος μικρῷ ἔλασσον τῶν γ' μοιρῶν. Ὅτι δὲ ἐπὶ
τῶν ἐμπροσθίων ποδῶν κεῖται ὁ νοτιώτερος τῶν
ἡγουμένων ἐν τῷ πλινθίῳ, φανερὸν ποιεῖ ὁ μὲν Εύ
δοξος λέγων οὕτως· «Πρὸ δὲ τῶν ἐμπροσθίων ποδῶν
τῆς ᾿Αρκτου ἀστήρ ἐστι λαμπρός· ν ὁ δὲ "Αρατος·
Οἷός πρὸ ποδῶν φέρεται καλός τε μέγας τε
Qualis ei ante pedes fertur claraque magnaques de los of mod modou péperal halde ze μéyaç ze
[scendentibus.
Nam australiorem antecedentium in laterculo
præcedit una tantummodo lucida stella; quæ in anterioribus cruribus hodieque monstratur.
Atque, ut universe dixerim, veteres omnes septem
solis stellis Ursam configurare solebant. Fit autem, quod a nobis dictum est, in minore Ursa manifestius. Constat enim caput ejus ac pedes in iis
quatuor collocari stellis, quæ laterculum ambiunt:
quippe nullæ ipsis adjacent aliæ splendidæ, velut
majori laterculo; ut illius caput ac pedes deforment, quæ Draconis spira circundat, ut idem asserit:
In spira vero Cynosura caput habet. Hæc autem cir-
[cum ipsum
Volvitur caput, eique ad pedem usque pervenit.
Quæ cum ita se habeant, qui fieri potest, ut sub
Ursa Gemini ac Cancer jaceant, si quidem caput
anterioresque pedes in Leonis parte tertia collocentur? Quocirca solus sub Ursa Leo constituendus
est. Nam quæ in posterioribus inest Ursæ pedibus,
in quibus australior succedentium in laterculo sita
est, Leonis minus obtinet parte 25. Omnino vero,
si propositum hoc esset, per totam Ursam asterismos ullos designare; sub ea Virginem 'maxime
ponere oportuit: imo Chelarum profecto partem.
Etenim quæ est in extrema Ursæ cauda, de septem,
quæ sunt ad orientem, ultima, secundum paralle
lum æquinoctiali circulum partem Chelarum 105
obtinet quartam; quod sic intelligi volo, ut tropica,
et æquinoctialia puncta in signorum principiis locentur. Sin ea cum Eudoxo mediis signis inscri69
α) γ. ὁ γάρ.
Εἰ μέντοιγε τὰ εἰρημένα. Vide qua de Eu
doxi sententia, et mira Hipparchi hallucinatione
Τοῦ γὰρ νοτιωτέρου τῶν ἡγουμένων ἐν τῷ πλινθίῳ
εἷς μόνος προηγείται λαμπρὸς ἀστὴρ, ὁ νῦν ἐν τοῖς
ἐμπροσθίοις σκέλεσι δεικνύμενος.
Καθόλου τε οἱ ἀρχαῖοι πάντες τὴν ᾿Αρκτον ἐκ τῶν
ζ' μόνων ἀστέρων διετύπουν. Φανερὸν δὲ μᾶλλον γίνε
ται τὸ λεγόμενον ὑφ' ἡμῶν ἐπὶ τῆς μικρᾶς "Αρκτου.
Ομολογουμένως γὰρ ἐπ' ἐκείνης ή τε κεφαλὴ καὶ
οἱ πόδες ἐν τοῖς τέσσαρσιν ὑπ' αὐτῶν τίθενται, τοῖς
τὸ πλινθίον περιέχουσιν· ἄλλοι γὰρ αὐτοῖς ἐκφανεῖς
οὐ παράκεινται, καθάπερ τῷ μεγάλῳ πλινθίῳ· ὥστε
συσχηματίσαι τὴν κεφαλὴν αὐτῆς καὶ τοὺς πόδας,
περιλαμβανομένους ὑπὸ τῆς σπείρας τοῦ Δράκοντος·
ὥς φησι·
Σπείρῃ δ' ἐν Κυνόσουρα κάρη ἔχει· ἡ δὲ κατ'
αὐτὴν
Ειλεῖται κεφαλὴν, καί οἱ ποδὸς ἔρχεται ἄχρις.
Τούτου δ' οὕτως ἔχοντος, πῶς ἐστι δυνατὸν ὑπὸ τὴν
"Αρκτον τούς τε Διδύμους καὶ τὸν Καρκίνον κείσθαι,
εἴπερ ἤ τε κεφαλὴ, καὶ οἱ ἐμπρόσθιοι πόδες κατὰ τὴν
γ' τοῦ Λέοντος κείνται μοῖραν; Δεῖ οὖν ὑπὸ μὲν τὴν
"Αρκτον τὸν Λέοντα μόνον τετάχθαι. Οἱ γὰρ ἐν τοῖς
ὀπισθίοις αὐτῆς ποσὶν, ἐφ᾽ ὧν ἐστιν ὁ νοτιώτερος τῶν
ἐπομένων ἐν τῷ πλινθίῳ, τοῦ Λέοντος ἐπέχει ἔλασσον
τῶν κε' μοιρῶν. Τοῖς δ' ὅλοις, εἴπερ προέχει το σημῆναι
τινα ζώδια καθ' ὅλην τὴν ᾿Αρκτον, ἔδει τὴν Παρθένον
ὑπ' αὐτὴν τάξαι, καὶ νή Δία μέρος τῶν Χηλῶν. Ὁ
γὰρ ἐν ἄκρᾳ τῇ οὐρᾷ τῆς ᾿Αρκτου, ὅς ἐστιν ἔσχατος
τῶν πρὸς ἀνατολὰς τῶν ζ' κατὰ παράλληλον τῷ ἰση
μερινῷ κύκλῳ, ἐπέχει Χηλῶν μοι. δ'· λέγω δὲ ὡς
τῶν τροπικῶν καὶ ἰσημερινῶν σημείων ἐν ταῖς ἀρ·
χαῖς τῶν ζωδίων ὑπαρχόντων. Εἰ μέντοι γε τὰ εἰρη
μένα κατὰ μέσα τὰ ζώδια κεῖται, ὡς Εὐδοξός
disputamus infra, col. 1344. Depravata sunt quæ sẽ
quuntur. Legendum assero nono inde versu tėv
PG 19:1025HIPPARCHI AD PHENOMENA LIB. I.
nem, sed Virginem statuere convenit. Nam australior succedentium in laterculo, ex ea quam dixi
partitione zodiaci, decimam partem Virginis tenet;
borealior autem, Virginis circiter 16. Porro circa
caput et anteriores pedes collocandus erat Cancer.
Quippe præcedentes earum quæ sunt in laterculo,
ex illa zodiaci divisione partem Cancri 18 obtinebunt. Ex dictis autem evidens est, sub Ursa tola,
secundum Eudoxum, Cancrum, Leonem, Virginem,
et Chelas collocari debere. Nam quæ est in extrema
Ursæ cauda, ex eadem illa divisione zodiaci, Chelarum partem obtinet fere 42
φησιν, ὑπὸ μὲν τοὺς ὀπισθίους πόδας τῆς ᾿Αρκτου bamus, sub Ursæ posterioribus pedibus non Leoοὐ τὸν Λέοντα ἔδει τιθέναι, ἀλλὰ τὴν Παρθένον. Ὁ
μὲν γὰρ νοτιώτερος τῶν ἑπομένων ἐν τῷ πλινθίῳ
ἐπέχει κατὰ τὴν προειρημένην διαίρεσιν τοῦ ζω
διακοῦ τῆς Παρθένου μοί. ι· ὁ δὲ βορειότερος
τῆς Παρθένου περί μοί. ις'. Κατὰ δὲ τὴν κεφα
λὴν καὶ τοὺς ἐμπροσθίους πόδας ἔδει τεθεικέναι τὸν
Καρκίνον ". Οἱ γὰρ ἡγούμενοι τῶν ἐν τῷ πλινθίω
ἐφέξουσι κατὰ τὴν προειρημένην διαίρεσιν Καρκίνου
μοί. ιη'. Δῆλον δὲ καὶ ἐκ τῶν εἰρημένων, καὶ διότι
ὑφ' ὅλην τὴν ᾿Αρκτον, κατὰ τὸν Εὐδοξον, δεῖ κεῖσθαι
τὸν Καρκίνον, καὶ τὸν Λέοντα, καὶ τὴν Παρθένον, καὶ
τὰς Χηλάς. Ο γὰρ ἐν ἄκρᾳ τῇ οὐρᾷ τῆς Αρκτου ἐπέχει,
κατὰ τὴν αὐτὴν διαίρεσιν τοῦ ζωδιακού, Χηλῶν περὶ
μοί. ιθ'.
ΙΑ'. Πάλιν δ' ὁ "Αρατος περὶ τοῦ Ηνιόχου λέγων,
επιφέρει ταυτί -
Ἀλλ᾽ αἰεὶ Ταῦρος προφερέστερος Ηνιόχοιο
Εἰς ἑτέρην καταβῆναι, ὁμηλυσίῃ περ ἀνελθών.
Διαφωνεῖν οὖν μοι δοκεῖ πρὸς τὰ φαινόμενα καὶ ἐν
τούτοις. Τοῦ γὰρ Ηνιόχου οι πόδες μόνον ἅμα τῷ
Ταύρῳ συναναφαίνονται· τὸ δὲ λοιπὸν αὐτοῦ σῶμα
τοῖς Ἰχθύσι καὶ τῷ Κριῷ συνανατέλλει. Καὶ αὐτὸς
δὲ ἐν τοῖς ἑξῆς φησιν·
Αλλ' Ἔριφοι, λαιοῦ τε θέναρ ποδός, Αἰγὶ σὺν
Ταύρῳ συμφορέονται.
[αὐτῇ
XI. Rursus Aratus de Auriga loquens ista subjicit:
Sed semper Taurus pronior Auriga
In occasum descendendo, pari ascensu alioquin exortus.
In quibus ab apparentiis ipsis dissidere mihi videtur. Etenim Aurigæ duntaxat pedes cum Tauro
simul emergunt; reliquum corpus cum Piscibus et
Ariete conscendit. Quin idem ipse deinceps ita
scribit:
Sed Hædi, sinistrique vola pedis Capra cum ipsa
Cum Tuuro feruntur.
At quæcunque ferri cum Tauro asserit, ea cum
Ariete quoque, ut idem sentit, exortum faciunt:
᾿Αλλ' ὅσα λέγει Ταύρῳ συμφέρεσθαι, ταῦτα κατ' αυτ
τὸν ἅμα τῷ Κριῷ ἀνατέλλει· ἐπὶ πάντων γὰρ τῶν
ἄστρων τὰς συνανατολὰς οὕτω σημαίνει· οἷον τῆς quoniam in constellationibus omnibus coortus hoc
ἀρχῆς τοῦ ζωδίου ἐπὶ τῆς ἀνατολῆς οὔσης, τίνα ἀνατεταλκότα ἐγγὺς τοῦ ὀρίζοντος φαίνεται. Τοῦ μὲν
ἀριστερού ποδὸς πολύ προανατέλλει ὁ δεξιὸς ὦμος,
καὶ ἡ δεξιὰ χείρ. Πρόδηλον οὖν ὅτι καὶ κατ᾽ αὐτὸν
τὸν ᾿Αρατον τὰ πρὸς τοῖς ποσὶ μόνον τῷ Ταύρῳ συν
ανατέλλει· τὸ δὲ λοιπὸν σῶμα, καὶ αὐτὸς ἀριστερὸς
Λέοντα pro τὸν Καρκίνον, et πιος Λέοντος μοί. της,
στο Καρκίνου. Asterismum Ursæ majoris antiqui, ut
refert Hipparchus, septem non amplius circumscripsere stellis, quæ coinponunt τὴν ᾿Αμαξαν. Εx his
antecedentes duæ in laterculo; quarum superior
capitis loco censebatur; inferior, pedumn anteriorum; in gradu Leonis tertio collocantur, secundum
eam zodiaci partitionem, quæ cardinalia signa τῶν
ζωδίων initiis ascribit; al posteriores pedes; quæ
sunt laterculi posteriores duæ, in gradu Leonis
quinto et vicesimo ponuntur. Jam si æquinoctialia
et solstitialia puncta mediis in signis constituas,
hoc est si quindecim gradibus, vel dimidio dodecatemorio antevertas singulorum initia, necesse
est uti australiorem succedentium in laterculo, cui
posteriores pedes aftinguntur, ad Virginis gradum
decimum a xxy Leonis: sic anteriores pedes a tertio Leonis, ad decimum octavum utique descendere. Proinde liquido constat emendandum sic esse,
ut Leo pro Cancro utrobique reponatur. Nisi forte
παρόραμα id scriptoris, non ἁμάρτημα fuit. Hipparchus et antiqui longitudines stellarum in æquinoctiali, vel ei parallelo circulo computabant:
quem etiam zodiacum, ejusque partes Coia nominabant, quod valde miror. Sic et in calce libri hujus ζώδιον appellat δωδεκατημόριον.
'Αλλ' αἰεὶ Ταῦρος. Hic equidem φιλονειmodo significat; velut initio signi in horizonte constituto, quænam exorta proxime horizontem appareant. Porro longe ante sinistrum pedem dexter humerus, dextraque manus oritur. Ex quo liquido
constat, secundum Aratum ipsum, ea solum quæ
ad pedes sunt, oriri cum Tauro; reliquum corpus,
κίαν Hipparchi laudare non possum, qui præter
jus Aratum redarguit. Non enim totum Aurigam
cum Tauro ait exortum facere, sed cum pedes ille
suos ad Taurum habeat, de his ipsis loqui putandus est, ut hic sensus sit, interprete Theone, qua
cunque partes Heniochi cum Tauro conscendunt,
eas simul non occidere. Nam ex iis, quæ simul
oriuntur, borealiora, quod majorem arcum paralleli sui circuli supra finitorem habeant, lentius in
occasum præcipitant; australiora vero citius occidunt. Atenim contra hanc expositionem objicit
Hipparchus, etiam quæ ad pedes sunt Heniochi
respondentibus sibi Tauri partibus et posterius
oriri, et prius occidere. Sed non id verum est in
omnibus. Quædam enim utrobique simul exoriuntur. Et profecto falsus est Hipparchus; cujus hoc
oratio significat, nullam Tauri partem cuni parte
- pedum Heniochi simul ascendere. Non minus” falsum est quod ait pedes Heniochi totos prius occidere, quam Taurum. Hoc vel Hipparchi ipsius auctoritate convincitur, qui lib. iii, num. XV, Taurum ait occidere cum zodiaci parte, quæ est a gradu
Arielis xx, ad Tauri xxvi, ultimam autem occidere,
quæ est in extremitate sinistri cornu. At idem hoc
libro primo et numero ✗I ait dextrum pedem He
niochi cum gradu Tauri xxvi descendere. Igitur
prius totus Taurus occidit quam pedes Heniochi.
PG 19:1027αὐτῷ· διότι οὐ περὶ ὅλου λέγει, ἀλλ᾽ ὅτι τῶν ἅμα
αὐτῷ συνανατειλάντων μερῶν τοῦ 'Ηνιόχου πρότερος
καταδύνει ὁ Ταῦρος. Ψεῦδος γάρ ἐστι καὶ τοῦτο. Τὰ
γὰρ πρὸς τοῖς ποσὶν αὐτοῦ μέρη οὐχ οἷον ὑστερεί
τοῦ Ταύρου, ἀλλὰ καὶ προκαταδύνει. Ἐγγίω γοῦν
τὰ ἐν τῷ δεξιῷ ποδὶ τοῦ Ηνιόχου τῇ κα' μοι. τοῦ
Ταύρου συγκαταδύνει. Εἴπερ οὖν ἀκολούθως τοῖς
φαινομένοις ἔγραφεν, ὡς ὁ Ατταλος ὑπολαμβάνει,
πολλῷ βέλτιον ἦν, καὶ παραδοξότερον λέγειν, τὸν
πόδα ἄκρον τοῦ Ηνιόχου ὕστερον ἀνατείλαντος πρότερον καταδύνειν, καὶ μὴ ἅκα ἀνατείλαντα ὕστερον
δύνειν.
ipsumque adeo sinistrum peden, cum Ariete. Ne- ποὺς τῷ Κριῷ. Καὶ μὴν οὐδὲ τοῦτό ἐστι βοηθοῦν
que vero poetam sublevat, quod non de toto asterismo loqui voluerit, sed hoc tantum dixerit, ante
partes omnes Auriga, quæ cum ipso sunt ortæ,
Taurum occidere. Nam et hoc ipsum est falsum.
Quippe partes illius ad pedes sitæ tantum abest ut
occasum Tauri subsequantur, ut eo prius occidant. Propemodum itaque cum Tauri parte 27 descendunt ea, quæ sunt ad pedes Heniochi. Quamobrem si apparentiis consentanea scriberet, ut opimatur Attalus, multo et sentire melius erat, et
admirabilius dicere, extremum pędem Aurigæ postmodum exorti prius occasum facere, quam hoc asseverare; prius cum ortum fecisset, posterius occidere.
XII. Secundum hæc in Cepheo communi omnes
errore lapsi sunt, affirmantes pedes ipsius cum ea
stella, quæ in extrema est Ursæ cauda, triangulum
æquilaterum efficere: quod Aratus his verbis explicat:
106 Equalis ei linea ab extrema cenditur cauda
Ad pedes ambos, quæ a pede ad pedem porrigitur.
Nam latus intervallum pedum metiens minus est
alterutro reliquorum: adeo ut æqualibus cruribus,
non lateribus omnibus, constans triangulus exsi
stat.
Ad hæc Aratus de Lyra sic loquitur:
Collocavit autem (ait ipsam Mercurius) ante ignotum
simulacrum;
sita est autem ad ortum Ingeniculi. Nec est quod
aliquis hoc loco respondeat, Aratum ea, quæ ad
ortum sita sunt, masculino genere prius appellasse.
Nam e contrario passim ad occasum posita priora
nominat. Hinc ubi de Ariete verba fecit, de Piscibus statim subjicit, ac dicit: qui et illum antecedunt.
Non minus de Cassiepea falso ista sunt ab Arato
scripta:
non valde multa
ΙΒ'. Ἑξῆς ἀγνοοῦσι πάντες περὶ τοῦ Κηρέως, ότι
οἱ πόδες αὐτοῦ μετὰ τοῦ ἐν ἄκρᾳ τῇ οὐρᾳ τῆς ᾿Αρ
κτου τρίγωνον ισόπλευρον περιέχουσιν· ὡς καὶ ὁ
"Αρατός φησιν·
Ἴση οἱ στάθμη νεάτης ἀποτείνεται Αρκτου
Εἰς πόδας αμφοτέρους, ὅσση ποδὺς εἰς πόδα τείνει.
Ἡ γὰρ μεταξὺ τῶν ποδῶν ἐλάσσων ἐστὶν ἑκατέρας τῶν
λοιπῶν· ὥστε ἰσοσκελές τρίγωνον γίνεσθαι, καὶ μὴ
ισόπλευρον.
Καὶ ἐπὶ τῆς Λύρας δὲ ὁμοίως λέγει ὁ ᾿Αρατος·
Κάδδ' ἔθετο (φησὶν αὐτὴν ὁ Ἑρμῆς) προπάροιθεν
[ἀπευθέος εἰδώλοιο·
κεῖται δὲ πρὸς ἀνατολὰς τοῦ Ἐν γούνασι. Καὶ μὴν
οὐδὲ τοῦτό ἐστιν εἰπεῖν, ὅτι τὰ πρὸς ἀνατολὰς κείμενα ἀῤῥενικῶς πρότερον καλεῖ ὁ ᾿Αρατος. Τούναντίον γὰρ ἐν πολλοῖς τὰ πρὸς δύσιν μέρη πρότερα
καλεῖ. Εὐθέως γοῦν τὰ περὶ τοῦ Κριοῦ εἰπὼν, ἐπι
φέρει τὰ περὶ τοὺς Ἰχθύας, καί φησιν· οἳ καὶ προ
ηγοῦνται αὐτοῦ.
Noctu apparens pleniluni Cassiepea.
Non enim ipsam multa crebraque illustrant stellæ.
Cum pleræque stellæ, quæ in illa monstrantur,
splendore vincant eas quæ sunt in humeris Ophiuchi: quas idem tamen plena quoque luna conspicuas esse memorat his versibus:
Ἐγγίω γοῦν. For. ἐγγὺς γοῦν. Ut probet
Hipparchus Heniochi pedes eam Tauri partemn occasu suo prævertere, quacum exorti fuerant, ex
eo ducit argumentum, quod quæ stella in Auriga
asterismo postrema pedum occidit, nempe ea, quæ
dextrum pedem obtinet, cum xxvn parte Tauri deprimatur. Hujus argumenti nulla vis est, nisi id assignificetur: restare proinde gradus Tauri tres;
qui nondum occiderint, cum jam occidendi finem
pedes Heniochi fecerint; qui cum xxvu parte Tauri
occasum consummant. Est in Aurigæ pede dextro,
et australi, stella quædam, super extremam cuspidem borealis cornu Tauri directe posita, de qua
Hipparchus loquitur. Hujus ea sæculo sita erat in
parte amplius xx11 dodecatemorii Tauri, oriebatur
cum ejus parte 8 1/3 circiter, occidebat cum ejusΨευδῶς δὲ καὶ τοῦτο ὁ ᾿Αρατος περὶ τῆς Κασσιε
πείας λέγει· ὅτι ἔστιν
...ου μάλα πολλή
Νυκτί φαεινομένη παμμήνιδι Κασσιέπεια·
Οὐ γὰρ μιν πολλοὶ καὶ ἐπημοιβοί γανόωσι.
Οἱ γὰρ πλεῖστοι τῶν ἐν αὐτῇ δεικνυμένων λαμπρότε
ροί εἰσι τῶν ἐν τοῖς ὤμοις τοῦ Οφιούχου· οἷς
φησι καὶ ἐν τῇ πανσελήνῳ ἐκφανεῖς εἶναι, λέγων ού
τως '
dem parte xxvii, ut ex tabulis nostris deprehendimus prorsus ad mentem Hipparcbi. Proinde
ratio illa non aliter procedit, quam ut πρόσλη
sit ea, quam dixi. Atqui manifestus est in eo
paralogismus Hipparchi, asterismum Tauri cum
ejus dodecalemorio confundentis. Taurum, inquam,
cujus cum parte xxv dexter pes Heniochi occidit;
quod est dodecatemoriou in zodiaco Tauri, cum
stellata efligie Tauri, de qua scripsit Aratus, Hipparchus imprudenter perniscuit. Nam si de asterismo solo loqueretur, non solum absurde faceret,
qui asterismum in gradus xxx divideret, sed etiam
secum ipse pugnaret; ut qui totam effigien Tauri
ante illum ipsum pedem Heniochi occidere libro
tertio, nun. XV docuerit. Sed vide de hoc errore
summi viri quæ infra col. 1347 disputata sunt.
PG 19:1029HIPPARCHI AD PHENOMENA LIB. I.
Τοῖοι οἱ κεφαλῇ ὑποκείμενοι ἀγλαοὶ ὤμοι
Είδονται· κεῖνοί γε καὶ ἂν διχόμηνι σελήνη
Εἰσωποὶ τελέθοιεν.
Σχεδόν δὲ καὶ τῶν ἐν τῇ ᾿Ανδρομέδα λαμπρότεροί
εἰσι, πλὴν τῶν ἐν τῇ κεφαλῇ, καὶ τοῦ ἑπομένου τῶν
ἐν τῇ ζώνῃ, περὶ ἧς φησιν·
Οὐ σε μάλ' οίω
Tales ei capiti subjacentes clari humeri
Apparent illi quidem etiam plena luna
Conspicui esseni.
Νύκτα περισκέψασθαι· ἵν᾽ αὐτίκα μᾶλλον ἴδηαι.
Τοίη οἱ κεφαλή· τοῖοι δέ οἱ ἀμφοτέρωθεν
Ώμοι, καὶ πόδες ἀκρότατοι, καὶ ζώματα πάντα.
Πάλιν δὲ παρὰ τῷ Εὐδόξῳ ἀναστρέφεται διημαρτημένως περὶ τῆς κεφαλῆς τῆς μεγάλης Αρκτου· ἐν
μὲν τῷ ἑνὶ συντάγματι, ὁ ἐπιγράφεται φαινόμενα,
τὸν τρόπον τοῦτον· ι Ὑπὸ δὲ τὸν Περσέα καὶ τὴν
Κασσιέπειαν οὐ πολὺ διέχουσά ἐστιν ἡ κεφαλὴ τῆς
μεγάλης Αρκτου. Οἱ δὲ μεταξὺ τούτων ἀστέρες είν
σὶν ἀμαυροί· κ ἐν δὲ τῷ ἐπιγραφομένῳ Ἐνόπτρῳ
οὕτως· «Οπισθεν δὲ τοῦ Περσέως καὶ παρὰ τὰ ἰσχία
τῆς Κασσιεπείας οὐ πολὺ διαλείπουσα ἡ κεφαλὴ τῆς
μεγάλης Αρκτου κεῖται. Οἱ δὲ μεταξὺ ἀστέρες εἰσὶν
ἀμαυροί.» Οὔτε γὰρ κατὰ τὴν Κασσιέπειαν καὶ τὸν
Περσέα κεῖται ἡ κεφαλὴ τῆς μεγάλης Αρκτου· οὔτε
μικρὸν αὐτῶν ἀπέχει. Η μὲν γὰρ Κασσιέπειά ἐστι
κατὰ τὴν τῶν Ἰχθύων μοῖ. ιδ'· ὁ δὲ Περσεὺς κατὰ
τὸν Κριόν· ἡ δὲ κατὰ τὸν Εύδοξον κεφαλὴ τῆς
μεγάλης Άρκτου κατὰ τὴν ι6' μοῖ. 68 τοῦ Λέοντος.
Εγγιον οὖν εἰπεῖν τὸν Περσέα καὶ τὴν Κασσιέπειαν
κεῖσθαι κατὰ ἄκραν τὴν οὐραν τῆς μικρᾶς "Αρκτου.
Ταύτης γὰρ ὁ ἔσχατος καὶ λαμπρότατος ἀστὴρ κει
ται κατὰ τὴν ιη' μοι. τῶν Ιχθύων. Ὁ δὲ Εὔδοξος
διαιρεῖ τὸν ζωδιακὸν κύκλον κατὰ τὴν γ' μοι. τοῦ
Κριού.
ΙΓ. Ἐπὶ δὲ τοῦ Κριοῦ ὁ ᾿Αρατος ἀγνοεῖν μοι δο
κεῖ, λέγων αὐτὸν ἀφανῆ γίνεσθαι ἐν τῇ πανσελήνω
διὰ τὴν μικρότητα τῶν ἀστέρων· δεῖν δὲ σημειοῦσθαι
τὴν θέσιν αὐτοῦ ἔκ τε τῶν ἐν τῇ ζώνῃ τῆς ᾿Ανδρομέ
δας ἀστέρων καὶ ἐκ τοῦ παρακειμένου αὐτῷ ἀπ'
Αρκτου τριγώνου. Λέγει γὰρ οὕτως περὶ αὐτοῦ·
Αὐτοῦ καὶ Κριοῖο θοώταται εἰσι κέλευθοι.
Καὶ μετ' ὀλίγον ἐπιφέρει·
Αὐτὸς μὲν νωθὴς καὶ ἀνάστερος, για σελήνη
Σκέψασθαι· ζώνῃ δ' ἂν ὅμως ἐπιτεκμήραιο
Ανδρομέδης· ὀλίγον γὰρ ὑπ' αὐτὴν ἐστήρικται·
καὶ πάλιν·
Ἔστι δέ τοι καὶ ἔτ' ἄλλο τετυγμένον ἐγγύθι σήμα
Δελτωτόν, πλευρῇσιν ἰσαιομένῃσιν ἐοικὸς
Αμφοτέραις· ἡ δ᾽ οὔ τι τόση, μάλα δ' ἐστὶν
ἑτοίμη
Εὑρέσθαι· περὶ γὰρ πολέων εὐαστερός ἐστιν.
Τῶν ὀλίγον Κριοῦ νοτιώτεροι ἀστέρες εἰσίν.
'Αλλ' οὐ χρεία σημειοῦσθαι τὸν Κριὸν ἐκ τούτων. Οἱ
γὰρ ἐν τῇ κεφαλῇ αὐτοῦ κείμενοι ἀστέρες γ' λαμ62
" γ. τὸ ιβ' μόριον. " γ. ὡς δὲ Εύδοξος.
'Η δὲ κατὰ τὸν Εὔδοξον. Recte castigavimus in nota marginali. Nam Eudoxus ex Hipparchi
interpretatione caput Ursæ collocabat in Leonis
· Imo vero propemodum etiam iis, quæ in Andromeda sunt, splendidiores videntur, exceptis his,
quæ in capite sunt, et succedente earum, quæ sunf
in zona; de qua idem:
.. Haud te multum recr
Noctem disquirere: ut subinde magis intueare.
Tam clarum ei caput est: tam clari item ei utrinque
Humeri, et pedes extremi, et cingula omnia.
Præterea apud Eudoxum perperam caput Ursæ inajuris explicatur. Nam in opere illo, quod inscriptus
est Phænomena, hoc modo loquitur: ‹ Sub Perseo
et Cassiepea non valde distans est majoris Ursæ caput. Interjectæ vero stella sunt obscure. At in
altero, quod Ενοπτρον, id est Speculum, inscribitur:
• Pone vero Perseum et ad Cassiepeæ coxas, haud
longo interjecto spatio situm est majoris Ursa caput; stellæ autem interpositæ sunt obscuræ. › Verum nec ad Cassiepeam ac Perseum situm est majoris Ursæ caput: nec ab illis exiguo intervallo removetur. Est enim Cassiepea circa partem Piscium
12; Perseus circa Arietem; at majoris Ursæ caput
ab Eudoxo Leonis dodecatemorio tribuitur. Propius igitur ad veritatem accedet, qui Perseum et
Cassiepeam ad extremnam caudam locarit minoris
Ursæ. Nam postrema hujus, et lucidissima stella
sita est ad Piscium partem 18: ut autem Eudoxus
zodiacum circulum dividit, circa partem Arietis
Lertian.
XIII. In Ariete quoque mihi videtur inscitia lapsus Aratus, dum asserit ipsum, per plenilunium,
ob stellarum parvitateni non posse conspici: quare
situm illius, partim ex iis stellis quæ sunt in Andromeda'zona, partim ex adjacente ipsi a septentrione
triangulo designandum esse. Nam hæc illius verba
sunt:
Ibidem et Arietis celerrimæ sunt viæ.
Ac paulo post:
Ipse quidem languidus, et obscurus; utpote per lunam
Observantibus. Verumtamen per cingulum deprehen-
[dere poteris
Andromeda: haud longe enim sub ipsam silus est.
Item:
Est vero et aliud dispositum prope signum
Deltoton, lateribus æqualibus simile
Ambobus; tertium vero non tantum. Tamen admodum
[facile est
Inventu, præ multis enim fulgidum est.
Quibus paululum Arietis austratiores stellæ sunt.
107 Atque nibil Arietem ex illis notari necesse
est. Nam quæ sunt in ejus capite tres, splendidiopaulo minus parte tertia. Vide libri hujus num. Χ,
et quæ infra disputamus col. 1347.
PG 19:1031res sunt iis quæ sunt in Andromedæ cingulo: ac πρότεροι εἰσι τῶν ἐν τῇ ζώνῃ τῆς ᾿Ανδρομέδας· ἔγε
proxime ad eas accedunt quæ in triangulo sunt:
ut ab eis non multum superentur; sed et illa præ
cæteris conspicua est, quæ in anterioribus illius
pedibus est posita. Falso insuper et illud ab Arato
dictum est:
Ille vero adhuc anterius; præterea autem in procur-
[sibus austri
Pisces...
Nam nequaquam ambo sunt Pisces australiores
Ariete, sed unus duntaxat illorum. Etenim quæ
sunt in rostro borealioris Piscium, paulo cum sint
australiores succedente earum quæ in Andromeda
cingulo a septentrionali polo distant partibus 70;
antecedens vero earum quæ sunt in cauda distat a
polo boreali partibus 78; stellarum porro quæ sunt
in Ariete borealior in rostro sita abest a polo partibus paulo minus 78: sic etiam se habet earum
quæ sunt in cauda borealior. At quæ per totum
corpus Arietis insunt stellæ, omnes illis australiores sunt. Quare non dubium est quin Piscium alter
sit Ariete borealior.
Verum quod ad Arietem spectat,' in his Attali
verbis altera insuper inscitia est. Cum enim animadverteret Arietem neque satis expresse delineatum, neque lucidis stellis esse praditum, quæ iucente luna plenam videndi sui copiam faciant; cum
propinquioribus e stellis situm illarum explicare
nititur, tum ex iis quæ in codem cum Ariete circulo moventur. Sed ut omittam lucidas in Ariete
stellas esse, quæ sunt, ut diximus, in capite, nec
non in anterioribus pedibus illud etiam perperam
accepisse videtur, existimans situm Arietis declarasse poetam perspicuum fore iis e stellis quæ in
eodem cum ipso circulo feruntur: cujus rei gratia
illud observat. Verum quod Arietem consequitur
exponens, ista subjicit:
In medio vero terit ingens cœlum: ubi extremæ
Chelæ, et cingulum oritur Orionis.
XIV. In sequentibus vero alius error est Arati,
cum de Perseo sic loquitur:
Proxime vero sinistrum genu admodum omnes
Vergiliæ feruntur.
Nam longe abest a Vergiliis sinistrum Persei
γιστα δὲ καὶ τῶν ἐν τῷ τριγώνῳ οὐ πολὺ λειπόμενοι
αὐτῶν. Καλῶς δὲ ἐστιν ἐκφανὴς καὶ ὁ ἐν τοῖς ἐμε
προσθίοις αὐτοῦ ποσὶ κείμενος. Ψευδῶς δὲ λέγεται
καὶ ταῦτα ὑπὸ τοῦ ᾿Αράτου·
Οἱ δ' ἄρ' ἔτι προτέρω· ἔτι δ' ἐν προβολῇσι νότοιο
Ιχθύες....
Οὐ γὰρ ἀμφότεροι νοτιώτεροί εἰσι τοῦ Κριοῦ, ἀλλ' ὁ
εἰς αὐτῶν. Τοῦ γὰρ βορειοτέρου Ιχθύος οἱ μὲν ἐπὶ
τοῦ ῥύγχους, μικρῷ νοτιώτεροι ὄντες τοῦ ἑπομένου
τῶν ἐν τῇ ζώνῃ τῆς ᾿Ανδρομέδας, ἀπὸ τοῦ βορείου
πόλου ἀπέχουσι μοι. ο' ὁ δὲ ἡγούμενος τῶν ἐν τῇ
οὐρᾷ ἀπέχει τοῦ βορείου πόλου μοί. δη'· τῶν δὲ ἐν τῷ
Κριῷ ἀστέρων ὁ μὲν βορειότερος καὶ ἐπὶ τοῦ ρύγχους
κείμενος ἀπέχει μοίρας μικρῷ λειπούσας τῶν οη'
ὁμοίως δὲ τούτῳ καὶ ὁ βορειότερος τῶν ἐν τῇ οὐρᾷ.
Οἱ δὲ ἐν ὅλῳ τῷ σώματι κείμενοι τοῦ Κριοῦ πάντες
εἰσὶ νοτιώτεροι τούτων. Δῆλον οὖν ὅτι βορειότερός
ἐστιν ὁ εἷς τῶν Ιχθύων τοῦ Κριού.
Ἐν δὲ τοῖς περὶ τὸν Κριὸν καὶ ὁ ᾿Ατταλος ἀγνοεί,
λέγων οὕτως· «Κατανοῶν δὲ τὸν Κριὸν οὔτε ἀκριβῶς διατετυπωμένον, οὔτε λαμπροὺς ἀστέρας ἔχοντα,
δυναμένους δὲ καὶ ἐν σελήνῃ λαμπρῶς θεωρεῖσθαι,
διά τε τῶν παρακειμένων ἀστέρων πειρᾶται τὴν θέσιν
αὐτῶν διασαφεῖν, καὶ διὰ τῶν τὸν αὐτὸν αὐτῷ κύκλον
φερομένων.» Χωρὶς γὰρ τοῦ λαμπρούς αὐτὸν ἔχειν
ἀστέρας, τοὺς ἐν τῇ κεφαλῇ, ὡς ἔφαμεν, καὶ τοὺς ἐν
τοῖς ἐμπροσθίοις ποσὶ, καὶ ἀπεκδέχεσθαί μοι δοκεῖ,
ὑπολαμβάνων διασαφεῖν αὐτὸν τὴν θέσιν τοῦ Κριού
φανερὰν ἔσεσθαι διὰ τῶν τὸν αὐτὸν κύκλον τῷ Κριῷ
φερομένων· καὶ τούτου χάριν ἐπισημαίνεται. ᾿Αλλὰ
τὸ παρεπόμενον τῷ Κριῷ διασαφῶν, ἐπιλέγει
οὕτως·
Μεσσόθι δὲ τρίβει μέγαν οὐρανὸν, ᾗχί περ ἄκραι
Χηλαὶ καὶ ζώνη περιτέλλεται Ωρίωνος.
ΙΔ΄. Ἐν δὲ τοῖς ἑξῆς ἀγνοεῖ ὁ ᾿Αρατος, λέγων περί
τοῦ Περσέως·
Αγχι δέ οἱ σκαιῆς ἐπιγουνίδος ἤλιθα πᾶσαι
Πλητάδες φορέονται.
Πολὺ γὰρ ἀπέχει τὸ ἀριστερὸν γόνυ τοῦ Περσέως
genu. Attalus vero etiam particulam ἄγχι negat ῃ ἀπὸ τῶν Πληϊάδων. Ο δὲ "Ατταλός φησι μηδὲ ἐνδέusurpari pro eo quod est prope; sed idem esse ac
proxime. Putat enim Vergiliis propinquissimum
omnium stellarum esse genu sinistrum. Falso id quidem. Etenim duæ lucidæ, quæ sunt in sinistro Persei
pede, tum quæ in sinistra tibia, propiores sunt
Vergiliis quam genu sinistrum.
Est id etiam Arati falsum, Vergilias sex tantummodo constare stellis, quippe
septem, inquit, illæ aperte vocantur,
Sex solæ quamvis exsistant conspicuæ oculis.
Sed hoc illum fugit. Nam si quis serena et illuni
nocte intendat oculos, septemn in illa constellatione stellæ contineri videntur. Unde subit illud
χεσθαι τὸ ἄγχι ἀντὶ τοῦ ἐγγὺς, ἀλλ᾽ ἀντὶ τοῦ
ἐγγυτάτω. Βούλεται γὰρ λέγειν, φησὶν, ἐγγυτά
τω τῶν Πληϊάδων κεῖσθαι τὸ ἀριστερὸν γόνυ παρά
τοὺς λοιποὺς ἀστέρας. Οὐκ εἰ δὲ λέγει τοῦτο. Οἱ γὰρ
ἐν τῷ ἀριστερῷ ποδὶ τοῦ Περσέως β' λαμπροί, καὶ
ἔτι ἐν τῇ ἀριστερᾷ κνήμῃ, πολλῷ ἐγγίονές εἰσι τῶν
Πληϊάδων ἤπερ τὸ ἀριστερὸν γόνυ.
Ψευδῶς δὲ λέγεται ὑπὸ τοῦ ᾿Αράτου καὶ τὸ τὰς
Πληϊάδας ἓξ μόνον ἀστέρας περιέχειν·
....ἑπτὰ γὰρ, φησὶν, ἐκεῖναι ἐπιῤῥήδην καλέονται,
Εξ οἶαί περ ἐοῦσαι ἐπόψιοι....
Λανθάνει δὲ αὐτόν. Τῷ γὰρ ἀτενίσαντι ἐν αἰθρίῳ καὶ
ἀσελήνῳ νυκτὶ φαίνονται· ἀστέρες ζ' ἐν αὐτῇ περί
εχόμενοι. Όθεν καὶ διαπορήσειεν ἄν τις πως ο
PG 19:1033HIPPARCHI AD PILENOMENA LIB. I.
ταλος, ἐξηγούμενος τὰ περὶ τὰς Πληϊάδας, παρέπεμψε mirari, quemadmodum Attalus ea quæ de Vergiliis
καὶ τοῦτο διάπτωμα, ὡς εὖ εἰρηκότος αὐτοῦ.
dicta sunt, enarrans, hoc erratum præterit, quasi
in eo recte ille sensisset.
Πάλιν τε ὁ "Αρατος εν τοῖς ἑξῆς ἀγνοεῖ ἐπὶ τοῦ
Ορνιθος λέγων·
'Αλλ' ὁ μὲν ἠερόεις· τὰ δέ οἱ ἐπιτετρήχηνται
Αστρασιν οὔ τι λίην μεγάλοις, ἀτὰρ οὐ μὲν
ἀμαυροῖς.
Καὶ γὰρ πολλοὺς καὶ λαμπροὺς ἀστέρας ἔχει ὁ ῞Ορνις·
τὸν δὲ ἐν τῇ οὐρᾷ καὶ σφόδρα λαμπρόν, ἔγγιστά τε
ἴσον τῷ ἐν τῇ Λύρα λαμπρώς.
ΙΕ'. Ἐν δὲ τοῖς ἑξῆς ὁ ᾿Αρατος εἰπὼν περὶ τοῦ
μηκέτι δεῖν πυκνοπλοεῖν, ὅταν τὸν Τοξότην ὁ ἥλιος
ἄρξηται διαπορεύεσθαι, σημεῖα βουλόμενος ὑποδεῖξαι
τοῦ καιροῦ τούτου, φησίν·
Σῆμα δέ τοι κείνης (59-60) ὥρης, καὶ μηνὺς ἐκείνου
Σκορπίος ἀντέλλων είη πυμάτης ἐπὶ νυκτός.
"Ητοι γὰρ μέγα τόξιν ἀνέλκεται ἐγγύθι κέντρου
Τοξευτής· ὀλίγον δὲ παροίτερος ἵσταται αὐτοῦ
Σκορπίος ἀντέλλων· ὁ δ' ἀνέρχεται αὐτίκα μᾶλλον.
Τῆμος καὶ κεφαλὴ Κυνοσουρίδος ἀκρόθι νυκτὸς
Υψι μάλα τροχάει· ὁ δὲ δύεται ἠῶθι πρὸ
Αθρόος Ωρίων· Κηρεὺς δ' ἀπὸ χειρὸς ἐπ' ιξύν.
Περὶ δὲ τούτου ὁ ᾿Ατταλος προενεγκάμενος, αὐτίκα
γράφει ταυτί· ι Τὰ μὲν οὖν λοιπὰ μετρίως είρηκεν
ὁ ποιητής· τὸ δὲ περὶ τοῦ Κηφέως ὁμολογουμένως
Αγνόηκε, φήσας αὐτὸν δύεσθαι κατὰ καιρὸν τοῦτον.
Οὐ γὰρ δύσιν, ἀλλ᾽ ἐκ τῶν ἐναντίων ἀνατολὴν τότε
ποιεῖται. Καὶ τοῦτο δι' αὐτῶν τῶν ποιημάτων φανερόν γίνεται. Τῆς μὲν γὰρ δύσεώς φησιν αὐτὸν ἄρχεσθαι, καθ' ὂν καιρὸν αἱ Χηλαὶ, πρὸς τῇ ἀνατολῇ
οὖσαι, μέλλουσιν ἀναφέρεσθαι. Πάντα δ' αὐτοῦ δεδυ
κέναι τὰ μέρη, τὰ δυνάμενα δύεσθαι, ὅταν ὁ Σκορπίος
πρὸς τῇ ἀνατολῇ γένηται.» Δοκεῖ οὖν μοι ἀγνοεῖν
ὁ Ατταλος, φάσκων τὰ μὲν περὶ τῆς κεφαλῆς τῆς
μικρᾶς ῎Αρκτου, καὶ περὶ τοῦ Ὀρίωνος ὀρθῶς εἰρηκέναι τὸν "Αρατον· περὶ δὲ τοῦ Κηφέως διημαρτημένως. Τοὐναντίον γὰρ περὶ μὲν τοῦ Κηφέως εἴρηκε
συμφώνως τοῖς φαινομένοις· περὶ δὲ τῶν ἄλλων, διαφώνως.
ΙϚ'. Τούτου δ' ἔτι πρότερον διαμαρτάνειν μοι δοκεῖ,
ὑπολαμβάνων τὸν ᾿Αρατον τὰ εἰρημένα σημεία ὑπως
γράφειν ἡμῖν τῆς τοῦ Τοξότου ανατολῆς. Ὅτι μὲν
γὰρ τοῦτο ἐκδέχεται, φανερὸν μὲν ἦν καὶ ἐκ τῶν
προγεγραμμένων αὐτοῦ λέξεων· χωρὶς δὲ τούτων
καὶ ῥητῶς ἐν τοῖς ἑξῆς φησιν οὕτως· «Ομολογου
μένως δὴ κατὰ τοῦτον τὸν καιρὸν πάντων αὐτοῦ τῶν
ἐκτὸς τοῦ ἀρκτικοῦ κύκλου κειμένων μερῶν δεδυκότων, ἤδη μὲν φανερόν ἐστιν, ὅτι, τοῦ Τοξότου πρὸς
τῇ ἀνατολῇ ὄντος, οὐ ποιεῖται τὴν ἀρχὴν τῆς δύσεως·
πλὴν ἵνα σαφέστερον γένηται, διότι κατὰ τὴν τοῦ Τι·
ξότου ἀνατολὴν οὐ δύσιν, ἀλλ᾽ ἀνατολὴν αὐτοῦ συμβαίνει γίνεσθαι, λάβωμεν τὸ λεγόμενον ὑπ' αὐτοῦ
(59-60) Σῆμα δέ τοι κείνης: Ortum solis in Sagittario positi hæc verba respiciunt, quando Scorpius
ante lucem oritur. Ridicule proinde Solinianus
Exercitator de occasu solis explicat, propterea quod
PATROL. GR, ΧΙΧ.
Aliud Arati in sequentibus erroris caput, ubi de
Cygno disserit:
Verum is quidem, ait, obscurus: alæ autem ei aspe-
[rala suni
Stellis haud adeo magnis: neque tamen imbecillis.
Habet enim Cygnus cum plures lucidasque steilas: tum eam, quæ in cauda est, splendidam in
primis, et ei propemodum æqualem, quæ lucida
est in Fidicula.
XV. Deinceps etiam postquam docuit Aratus fiequentioribus navigationibus uti non oportere, cum
sol transire Sagittarium incipit, hoc ipsum tempus
certis indiciis notat his versibus:
Indicium autem tibi illius temporis, et mensis illius
Scorpius exoriens esto extrema sub nocle.
108 Quandoquidem magnum arcum alirahit prope
[aculeum
Sagittarius sed aliquanto anterior consistit ipso
Scorpius exoriens; hic autem ascendit confestim
[admodum.
Tum quoque caput Cynosuræ extrema nocte
Excelse valde fertur, occidit autem mane
Confertim Orion; Cepheus vero a manu ad lumbum.
Quibus prolatis Attalus, ita scribit:. Igitur catera quidem poetæ tolerabilia sunt. In Cepheo vero
manifesti erroris tenetur, cum hunc ait circa illud
tempus occidere. Non enim occasum tunc facit,
sed potius exortum: atque hoc ex ipsismet poetæ
versibus apparet. Per id enim tempus occasum
ipsum ait incipere, quo ad orientcm posita Chel
jamjam emersura sunt. Omnibus vero suis occ
disse partibus, quæ quidem occidere possunt,
quando Scorpius in oriente situs est.» Longe ergu
falsus opinione mihi videtur Attalus asserens, de
capite minoris Ursæ, deque Orione, non male al
Arato pronuntiatum esse: de Cepheo vero perperam. Nam e contrario de Cepheo ille quidem apparentium Adei consentanee scripsit: in celeris
abhorret.
XVI. Verum præ his omnibus peccare insuper in
eo videtur, quod Aratum censeat signa illa quæ dicta
sunt, Sagittarii ortus attulisse. Quod enim ea sit
illius sententia, cum ex antecedentibus ejus verbis
satis apparet tum eam diserte postea significat.
‹ Cum igitur, ait, citra dubitationem ullam per id
tempus partes illius omnes, quæ sunt extra circulum arcticum, occasum fecerint, evidens est non
tunc initium occidendi facere, cum Sagittarius
orientem tenet. Verum ut eo manifestius constet,
per ortum Sagittarii non illius exortum, sed occasum incidere, sumamus id, quod circa idem tempus
evenire ille scribit.» Hæc ille: quæ ab eo falsisἀκρόθι νυκτός de ineunte nocte dicatur; quo nihil
ineptius dici potuit. Huic ergo silentium indicet
Hipparchus, qui ακρόθι νυκτός de extrema nocte,
uti necesse erat, interpretatus est.
PG 19:1035sime sunt accepta. Quod autem signa illa non ad περὶ τὸν καιρὸν τοῦτον.» Ο δὲ ἀπεκδέχεται ἅπαν
exortum Sagittarii accommodata sint ab Arato,
sed ad ortuma Scorpii ipsemet poeta demonstral.
Quandoquidem enim sole in Sagittario posito, hic
ipse videri Sagittarius non poterat; et hujus temporis explicare signa cupiebat: quæ utique sensibus percipi debent, ut signa sint: ante solis exortum, nocturno adhuc tempore, cum astra cernuntur; signum, inquit, esto Scorpius exoriens sub
noctis exitum. Itaque consentaneum est reliqua
etiam indicia durante adhuc nocte nobis illum proponere, si quidem indicia sint. Quod ex eo præterea licet cognoscere. Nam Aratus de Ursa sic
loquitur:
Tunc et capul Cynosuræ extrema nocte,
ut ad extremam noctem ista pertineant. De Orione
vero:
hic autem occidit diluculo.
Quod est ante auroram, non utique ante solem
jam orientem, et exortus initio. Sed Attalo fraudi
id fuit, quod cum verbis illis de Sagittario dictis,
hic vero conscendit subinde magis;
ista copulavit, tunc, et caput Cynosuræ, et deinceps
reliqua. Ac tametsi hoc illi concessum fuerit; ne
sic quidem tolerabiliter ab Arato dictum est, ut
putat Attalus: hoc oriente, valde sublime currere
minoris Ursæ caput. Nam cum admodum hoc sublime fertur et culminat, tantum abest ut Sagittarius oriatur, ut id Aquarius faciat. Etenim minoris Ursa caput, secundum parallelum æquinoctiali
circulum, Scorpii postremam partem obtinet. Ilac
vero culminante, in zodiaco culminat tertia pars
Sagittarii. Qua rursus culminante, in Græciæ tractu, et ubicunque longissima dies est horarum
æquinoctialium 14 1/2, oritur Aquarii pars 17. Culminante ergo minoris Ursæ capite: quod ista significant: sublime valde currit; tunc nequaquam Scorpius oriri incipit: sed Aquarii amplius parte dimidia est exortum, una cum integro Scorpio. Ex
his apparet non illud Arati tolerabile esse, ut Attalus existimat; sed tribus amplius signis ab apparentium fide dissidere. Nam quod nequaquam totus Orion occidat, Scorpio commodum oriente; ut
tam Aratus affirmat, quam Attalus eidem assentiens; sed oriente potius Sagittario; fit ex eo manifestum. Nam in Græciæ tractu, ubi longissima dies
est horarum 14 1/2, occidere pes illius sinister
109 incipit occidente Tauri parte 7, postremo vero
dexter illius humerus occidit, occidente Tauri
parte 24. Quod si collorobum, quod gerit dextra
manu, adjungere oportet, cum ultima Tauri parte
13 f. 18, S".
ιδ',
Την τελευτὴν τοῦ Σκορπίου. Vera est, si
ad æquinoctialem exigatur, ista finitio loci. Nam
ascensio recta superioris in minore laterculo est
ψευδές. Οτι δὲ "Αρατος τὰ εἰρημένα σημεῖα οὐ πρὸς
τὴν τοῦ Τοξότου ἀνατολὴν τίθησιν, ἀλλὰ κατ' αὐτὴν
τὴν τοῦ Σκορπίου ἀνατολὴν, φανερὸν ποιεῖ αὐτὸς ὁ
ποιητής. Ἐπεὶ γὰρ, τοῦ ἡλίου ὄντος ἐν τῷ Τοξότη.
οὐ δυνατὸν ἦν θεωρεῖσθαι τὸν Τοξότην· τοῦ δὲ και
τοῦ ἐκείνου σημεῖα ἡμῖν ἐκτίθεται· ἃ δεῖ πάντως αἰσθητὰ εἶναι, εἰ μέλλοι σημεῖα ἔσεσθαι· πρὸ τῆς ἀνατολῆς οὖν τοῦ ἡλίου, ἔτι τῆς νυκτὸς ἐνεστηκυίας, καὶ
βλεπομένων τῶν άστρων, σημεῖον, φησίν, Εστω Σχορο
πίος ἀνατέλλων ληγούσης τῆς νυκτός· εὔλογον καὶ
τὰ λοιπὰ σημεῖα ἔτι νυκτὸς οὔσης ὑπογράφειν αὐτὸν
ἡμῖν, εἰ μέλλοι σημεῖα εἶναι. Δῆλον δὲ τοῦτο καὶ
ἐκ τοῦ αὐτὸν τὸν ᾿Αρατον ἐπὶ μὲν τῆς ᾿Αρκτου λέγειν·
Τῆμος καὶ κεφαλὴ Κυνοσουρίδος ἀκρόθι νυκτός
ὡς ἂν περὶ τὰ ἔσχατα τῆς νυκτός· ἐπὶ δὲ τοῦ Ὀρίωνα;
ὁ δὲ δύεται ἠθι πρό.
Οπερ ἐστὶ πρὸ τῆς τοῦς, καὶ οὐ μὰ Δία πρὸ τοῦ
ἡλίου ἤδη ἀνατέλλοντος ἐν τῇ ἀρχῇ τούτου. Ἐπλανήθη δὲ ὁ ᾿Ατταλος διὰ τὸ τῷ ἐπὶ τοῦ Τοξότου εἰ
ρημένῳ,
ὁ δ' ἀνέρχεται αὐτίκα μᾶλλον
συνάπτειν τὸ τῆμος, καὶ κεφαλὴ Κυνοσουρίδος, καὶ τὰ ἑξῆς. Πλὴν εἴ τις καὶ τοῦτο συγχωρή
σειεν αὐτῷ, οὐδ᾽ οὕτως δύναται ὁ ᾿Αρατος μετρίως
λέγειν, ὥς φησιν ὁ ᾿Ατταλος, τούτου ανατέλλοντος
ύψι μάλα τροχάειν τὴν κεφαλὴν τῆς μικρᾶς
"Αρκτου. Ταύτης γὰρ ὕψι μάλα φερομένης καὶ με
σουρανούσης, οὐχ ὅτι Τοξότης ἀνατέλλει, ἀλλ' Υδροχάος. Η μὲν γὰρ κεφαλὴ τῆς μικρᾶς ῎Αρκτου ἐπέχει κατὰ τὸν παράλληλον τῷ ἰσημερινῷ κύκλῳ τὴν
τελευτὴν τοῦ Σκορπίου Ταύτης δὲ μεσουρανού
σης ἐν τῷ ζωδιακῷ, μεσουρανεί ή τρίτη μοίρα τοῦ Του
ξότου· ἧς μεσουρανούσης ἐν τοῖς περὶ τὴν Ἑλλάδα
τόποις, καὶ ὅπου ἐστὶν ἡ μεγίστη ἡμέρα ὡρῶν ἱστ
μερινών ιδ' 18, ἀνατέλλει τοῦ Ὑδροχόου μοι. ιζ.
Οταν ἄρα ἡ κεφαλὴ τῆς μικρᾶς "Αρκτου μεσουρανη
ὅπερ ἐστὶ ταυτὸν, ὕψι μάλα τροχάει· τότε οὐχ
ὁ Σκορπίος ἄρχεται ἀνατέλλειν, ἀλλὰ τοῦ Ὑδροχόου
πλεῖον ἢ τὸ ἥμισυ ἀνατέταλκε μέρος· ὁ δὲ Σκορπίος
ἤδη ὅλος. Ως μὲν οὖν οὐ μετρίως εἴρηται τοῦτο τῷ
Αράτῳ, ὡς ὁ ᾿Ατταλός φησιν, ἀλλὰ πλείοσιν ἢ τρισί
ζωδίοις διαφωνεῖ πρὸς τὸ φαινόμενον, φανερὸν ἐκ
τῶν εἰρημένων· ὅτι δὲ οὔτε Ωρίων ὅλος δύνει, τοῦ
Σκορπίου ἀρχομένου ἀνατέλλειν, ὡς ὅ τε Αρατος λέγει καὶ ὁ ᾿Ατταλος αὐτῷ συναποφαίνεται, ἀλλὰ μᾶλ
λον τοῦ Τοξότου, φανερὸν ἂν γένοιτο διὰ τούτων. Έν
γὰρ τοῖς περὶ τὴν Ἑλλάδα τόποις, ὅπου ἐστὶν ἡ μετ
γίστη ἡμέρα ὡρῶν ιδ' S", ἄρχεται μὲν δύνειν κατά
τὸν ἀριστερὸν πόδα, δυούσης Ταύρου μοι. ζ'· ἔσχα
τον δὲ δύνει κατὰ τὸν δεξιὸν ὦμον, δυνούσης τῆς κα
Sig. 8, 1, 26', quibus respondet gradus Sagittarii
circiter tertius.
PG 19:1037HIPPARCHI AD PHENOMENA LIB. 1.
μοίρας τοῦ Ταύρου. Εἰ δὲ καὶ τὸ κολλάροδον, ὃ ἔχει ἐν descendit. Quocirca perspicuum est, si cum Tauro
τῇ δεξιᾷ χειρί, προσλαβεῖν δεῖ, τῇ ἐσχάτῃ μοίρᾳ τοῦ occidat, non oriri incipiente Scorpio, sed SagittaΤαύρου συγκαταδύνει. Δῆλον οὖν, ὅτι, εἰ Ταύρῳ rio, Orionem totum occidere.
συγκαταδύνει, οὐ Σκορπίου ἀνατέλλειν ἀρχομένου,
ἀλλὰ τοῦ Τοξότου, ὅλος ὁ Ωρίων καταδύνει.
Τὰ δὲ λοιπὰ περὶ τοῦ Κηφέως λεγόμενα, ὅτι
συμφώνως τοῖς φαινομένοις "Αρατος λέγει, καὶ οὐ
διαφωνεῖ, ὡς ὁ ᾿Ατταλος ὑπολαμβάνει, δῆλον ἂν γένοιτο διὰ τούτων. Αρχεται μὲν δύνειν τὰ νοτιώτερα
αὐτοῦ μέρη τοῦ ἀεὶ φανεροῦ κύκλου, ἀνατελλούσης
τῆς τ' μοίρας τῶν Χηλῶν τι λέγει δύναται τῆς ιγ'
μοί. τῶν Χηλῶν.
Φανερὸν τοίνυν, ὅτι, τοῦ Σκορπίου ἀνατέλλοντος,
δεδυκέναι δεῖ τὰ β' μέρη τοῦ Κηφέως. Επλανήθη δὲ
ὁ Ατταλος, λέγων μὴ δύνειν τὸν Κηφέα, ἀλλ' ἐκ τῶν
ἐναντίων ἀνατέλλειν, ἀποδεξάμενος " τοῦ ποιητοῦ τὸ
βούλημα, ὡς προείρηκα· καὶ ὑπολαβὼν τὸν ᾿Αρατον
λέγειν, τοῦ Τοξότου ανατέλλοντος, τόν τε Ωρίωνα
καὶ τὸν Κηφέα δύνει».
ΙΖ'. Χωρὶς δὲ τῶν εἰρημένων ἀμφότεροι ἀγνοοῦσιν,
ὅ τε Αρατος καὶ ὁ ᾿Ατταλος συναποφαινόμενος αὐτῷ,
διότι δύνει ὁ Κηφεύς τῇ ζώνῃ.
Γαῖαν ἐπιξύων· τὰ μὲν εἰς κεφαλὴν μάλα πάντα
Βάττων Ωκεανοῖο· τάδ' οὐ θέμις· ἀλλὰ τὰ γ'
[αὐταὶ
Αρκτοι κωλύουσι πόδας, καὶ γοῦνα, καὶ ἐξύν.
Ἐν γὰρ τοῖς περὶ τὴν Ἑλλάδα τόποις οὐχ ἕως τῆς
ζώνης δύνει ὁ Κηφεύς, ἀλλ' οὐδὲ ἕως τῶν ὤμων. Οι
γὰρ ἐν τῇ κεφαλῇ αὐτοῦ κείμενοι ἀστέρες μόνον δύο
νουσιν· οἱ δὲ ὡμοι ἐν τῷ ἀεὶ φανερῶ, τμήματι φέρονται, ούτε δύνοντες, οὔτε ἀνατέλλοντες. Ὁ μὲν
γὰρ ἐν τῷ δεξιῷ ὤμῳ λαμπρὸς ἀστὴρ ἀπέχει ἀπὸ
τοῦ πόλου μοί. λε' S"· ὁ δὲ ἐν τῷ ἀριστερῷ ὤμῳ λαμπρὸς ἀπέχει μοί. λδ', δ'. Οπου δέ ἐστιν ἡ μεγίστη
ἡμέρα ὡρῶν ιδ' S", ἐκεῖ ὁ ἀεὶ φανερὸς κύκλος ἀπέχει
ἀπὸ τοῦ πόλου μοί. λς'· ἐν ᾿Αθήναις δὲ μοι. λη'. Δημ
λον οὖν, ὅτι βορειότεροι ἀεὶ φέρονται τοῦ ἀεὶ φανεροῦ κύκλου οἱ ἐν τοῖς ὤμοις κείμενοι τοῦ Κηφέως
λαμπροί αστέρες· ἦ, ὥς τινες, ἐν ταῖς χερσὶ τοῦ
Κηφέως· ὡς ἂν, διωργυιωμένου αὐτοῦ, τῶν σωμάτων ἀναστερίστων ὄντων. Πολλῷ δὲ μείζον γίνεται
ἀγνόημα, κἂν ὑποθώμεθα τὸ καθ' ἑαυτὸ ἔγκλιμα τοῦ
κόσμου. Όπου γὰρ ἡ μεγίστη ἡμέρα ὡρῶν ἐστιν
* Hac sunt corrupia.
[. ἀπεκδεξάμενος, ut ante.
Τὰ δὲ λοιπὰ περὶ τοῦ Κηφέως. De Cepheo
consentanee scribit iis quæ in libro secundo de
ejusdem occasu prodidit num. XXIV. Ibi enim ait
Cephei tantummodo caput occidere; cum eoque
descendere zodiacum ab octava parte Arietis ad xiv.
Ita hoc loco scribit, occidente Cepheo attolli ab
oriente zodiacum ab vin parte Chelarum. Quocirca
paulo post legendum videtur: Λήγει δέ, ἀνατελλούσης τῆς ιγ' μοί, τῶν Χηλῶν, vel potius τῆς ιδ'.
Sic lib. i, num. XVIII de Lepore: λήγει δ' ἀνατέλλων, etc. Occidere incipit oriente vui parte Libræ,
desinit occasum facere oriente xiv. Item postea
leg. Φανερὸν τοίνυν, ὅτι τοῦ Σκορπίου ἀνατέλλοντος,
διδυκέναι δεῖ τὰ νοτιώτερα μέρη τοῦ Κηφέως. Nama
si ab vi parte Libræ ad xiv ascendit zodiacns occidente Cepheo, quanta parte potest occidere; proCætera, quæ de Cepheo dicuntur ab Arato, apparentium experimentis esse consentanea, non vero
dissona; quod Attalo persuasum est; ex his constare potest. Etenim partes illius, quæ sunt australiores semper apparente circulo, occidere incipiunt oriente parte Libræ 8.
Apparet igitur oriente Scorpio jam in occasum
præcipitasse partes Cephei duas. -Verum Attalus,
cum diceret non occidere Cepheum, sed ex contrariis partibus oriri, ideo hallucinatus est, quod
poetæ verba perperam interpretatus sit, ut dixi:
et Aratum velle putaverit, oriente Sagittario tam
Orionem occasum facere quam Cepheum
XVII. Ad hæc Aratus non minus quam Attalus
Arato subscribens falsi sunt, arbitrantes Cepheum
zona tenus descendere.
Terram radentem; quæ quidem ad caput sunt, plane
[omnia
Tingentem Oceano: reliqua non licere; sed haec qui-
[dem ipsas
Ursas prohibere, pedes, et genua, et lumbum.
Siquidem in Græciæ regione nequaquam zona te
nus, sed neque humeris, Cepheus exoritur. Nam
solæ capitis illius occidunt stellæ; humeri in apparente semper circuli segmento, neque ortum,
neque occasum facientes, moventur. quæ in
dextro est humero lucida distat a polo partibus 35 1/2; quam autem inest humero sinistro lucida, partibus ab eodem polo removetur 34, 45'.
Ubi est autem maxima dies horarum 14 1/2, ibi
semper apparens circulus distat a polo partibus 36;
Athenis vero partibus 37. Perspicuum est itaque
semper apparente circulo borealiores ferri perpetuo lucidas stellas, quæ Cephei humeros obtinent;
sive, ut aliis placet, manus ejusdem: tanquam
nullis stellis insignito corpore, extentas ulnas habeat. Erit autem insignior hæc hallucinatio, si
ipsam per sese, quam illi constituunt, inclinatiofecto cum Scorpius oritur, non illius duæ parles,
sed totum id omne quod occidere potest, jain demersum sit oportet. In asterismo Cephei apud Ptolemæun tres in tiara percensentur: quarum australissima Hipparchi tempore sita erat in gradu Piscium 12, 18'. Latitudo 64, 0', Imorea. Ascensio rem
cta 310, 45', obliqua in Attica, 245, 50. oriebaturque cum gradu Scorpii circiter 23, 27'. Occidebat vero, cum gradu Libræ fere 25. At borealior
trium sita erat in Pisciumi 45, 15'. Latit. 61, 20.
Ascensio recta 314, 51', obliqua 255, 13' ut cum
Sagittarii gradu fere primo conscenderet horizonteni, occideret cum Libræ xxi. Quare quam stellam Hipparchus intelligat, in Laterculo Ptolemæi
non reperio.
PG 19:1039nern mundi capiamus. Nam ubi dies maxima con-:εʹ, ἐκεῖ ὅλος ὁ Κηφεὺς ἐν τῷ ἀρκτικῷ φέρει
stal horis 15; ibi Cepheus integer in Arctico circulo defertur.
Præter hæc in Argus constellatione lapsus est
Aratus, cum scribit quidquid illius est a prora ad
malum usque, stellis carere, quod his versibus exprimit:
Ac partim obscura, et stellis carens usque ad ipsum
Malum a prora fertur, in cæteris tota splendens.
Etenim quæ a præcisione navis sitæ sunt stellæ,
quarum altera borealior est in foris, altera australior in carina, multum declinant ad orientem.
XVIII. Secundum hæc Aratus reliquas australiores zodiaco persequens stellas. ista subjicit:
Hæ vero exiguo spatio, exiguo vero in splendore
[posite
Inter Temonem, et Cetum volvuntur,
Casii cadentes sub lateribus Leporis.
In his oscitantia lapsus videtur (sic enim loquendum est), cum putat Clavum inter et Cetum
sitas esse stellas nominis expertes. Has enim inter
Flavium et Clavum collocari convenit. Quippe Lepori ad meridiem obversus est Orion. Huic autem
ad meridiem adhuc positæ sunt anonymæ stellæ:
quas ad orientem Clavus Navis excipit. Porro ab
sinistro pede Orionis Fluvius ad Cetum quidem usque ad occasum pertinet; post ad orientem conversus, rursus ad meridiem, et occasum reflectitur. Aratus vero ipsemet Cetum ait esse situm,
ται.
Αγνοεῖ δὲ ὁ ᾿Αρατος καὶ ἐν τῷ ἀστερισμῷ τῆς
Αργούς. Φησὶ γὰρ αὐτῆς τὸ ἀπὸ τῆς πρώρας
μέρος ἕως τοῦ ἱστοῦ ἀναστέριστον εἶναι, λέγων
οὕτως·
Καὶ τὰ μὲν ἠερίη, καὶ· ἀνάστερος ἄχρι παρ' αὐτὸν
Ἱστὸν ἀπὸ πρώρης φέρεται, τὰ δὲ πάσα φαεινή.
Οἱ γὰρ ἐκ τῆς ἀποτομῆς τοῦ πλοίου κείμενοι λαμ
προὶ ἀστέρες, ὧν ὁ μὲν βορειότερος ἐν τῷ καταστρώματί ἐστιν, ὁ δὲ νοτιώτερος ἐν τῇ τρόπιδι,
πολὺ πρὸς ἀνατολὴν παραλλάσσουσιν.
ΙΗ'. Ἐν δὲ τοῖς ἐφεξῆς ὁ ᾿Αρατος, ἐπελθὼν τὰ
λοιπὰ τῶν νοτιωτέρων ἄστρων τοῦ ζωδιακού, ἐπιφέρει ταυτί·
Οι δ' ὀλίγῳ μέτρῳ· ὀλίγῃ δ' ἐγκείμενοι αίγλη
Μεσσόθι Πηδαλίου καὶ Κήτεος ειλίσσονται,
Γλαυκοῦ πεπτηῶτες ὑπὸ πλευρῇσι Λαγωοῦ.
Ἐν δὲ τούτοις παρεωρακέναι μοι δοκεῖ (οὕτως γὰρ
δεῖ λέγειν), ὑπολαβὼν μεταξὺ τοῦ Πηδαλίου καὶ τοῦ
Κήτους κεῖσθαι τοὺς ἀνωνύμους ἀστέρας. Δεῖ γὰρ
αὐτοὺς μεταξὺ τοῦ Ποταμοῦ καὶ τοῦ Πηδαλίου
κεῖσθαι· πρὸς μεσημβρίαν μὲν γὰρ τοῦ Ωρίωνος
Λαγωὸς κεῖται· τούτου δὲ ἔτι πρὸς μεσημβρίαν οἱ
Ανώνυμοι λεγόμενοι· τούτων δὲ πρὸς ἀνατολὰς τὸ
Πηδάλιον τῆς ᾿Αργους· ἀπὸ δὲ τοῦ ἀριστερού ποδός
τοῦ Ωρίωνος ὁ Ποταμὸς ἕως μὲν τοῦ Κήτους πρὸς
δύσιν καθήκει· μετὰ δὲ ταῦτα ἐπιστρέψας πρὸς
ἀνατολὰς πάλιν ἐπιστρέφει προς μεσημβρίαν καὶ
δύσιν. Αὐτὸς δὲ ὁ ῎Αρατος τὸ Κῆτός φησι κεῖσθαι·
Βαιὸν ὑπὲρ Ποταμοῦ βεβλημένον αστερόεντος.
Δῆλον οὖν, ὅτι τοὺς ὑπὸ τῷ Λαγωῷ ἀστέρας δεί
κεῖσθαι μεταξὺ τοῦ Ποταμοῦ καὶ τοῦ Πηδαλίου. Καὶ
Εύδοξος δὲ, ὡς ἡμεῖς φαμεν, οὕτω λέγει· ἐν μὲν τῷ
ἑνὶ συντάγματι τὸν τρόπον τοῦτον· ο Ὑπὸ δὲ τὸ
Κῆτος ὁ Ποταμὸς κεῖται, ἀρξάμενος ἀπὸ τοῦ ἀρι
στεροῦ ποδὸς τοῦ Ὁρίωνος. Μεταξὺ δὲ τοῦ Ποταμοῦ καὶ τοῦ Πηδαλίου τῆς Ἀργοῦς ὑπὸ τὸν Λαγων
τόπος ἐστὶν οὐ πολὺς, ἀμαυροὺς ἀστέρας ἔχων·»
ἐν δὲ τῷ ἑτέρῳ συντάγματί φησιν οὕτως·. Μεταξύ
δὲ τοῦ τῆς ᾿Αργους Πηδαλίου ὑπὸ τὸν Λαγωὸν ἀμαυροὺς ἀστέρας ἔχων, ἔστιν οὐρανὸς οὐ μέγας.
110 Paululum supra Fluvium jacentem stellatum.
Patet igitur stellas Lepori subjectas Fluvium inter
ac Temonem esse collocandas. In quo nobiscum
etiam sentit Eudoxus. Nam in altero libro sic loquitur: Sub Ceto Fluvius positus est, qui incipit
a sinistro pede Orionis. Inter Fluvium et Temonem
Argus, sub Lepore, locus est exiguus, obscuras habens stellas. In altero libro ista scribit: c Inter
Argus Temonem, sub Lepore, obscuris stellis præditus est orbis exiguus.» Attalus vero oscitantiæ
illius Arateæ non meminit, ratus ab Arato id vere
esse proditum; eumdem vero reprehendit, quasi
non recte ac scienter in describendis hisce ver- δὲ Ατταλος τούτου μὲν τοῦ παροράματος οὐκ ἐμνήsetur:
At modico spatio, modico item insitæ fulgori,
In medio Gubernaculi, et Ceti volvuntur,
Glauci jacentes sub lateribus Leporis
Nomine carentes. Non enim illæ confecti simulacri
Sparse sunt membris similes: qualia multa
Ex ordine incedentia perambulant easdem semitas
Vertentibus annis; que quispiam hominum non am-
[plius superstitum
Observavit, et cogitavit omnia nominatim appellare,
Confertim figurans. Non enim poluit omnium
Singillatim distinctarum nomen edere, neque discere.
Multæ namque passim; multarum insuper æquales
[sunt
σθη, δεόντως εἰρηκέναι νομίζων τὸν ᾿Αρατον· ἐπι·
λαμβάνεται δὲ αὐτοῦ, διότι ἀδυνάτως ἀνέστραπται ἐν
τούτοις·
Οἱ δ' ὀλίγῳ μέτρῳ, ὀλίγῃ δ' έγκείμενοι αἴγλῃ
Μεσσόθι Πηδαλίου καὶ Κήτεος ειλίσσονται
Γλαυκοῦ πεπτηῶτες ὑπὸ πλευρῇσι Λαγωοῦ
Νώνυμοι. Οὐ γάρ τοί γε τετυγμένον εἰδώλοιο
Βέβληνται μελέεσσιν ἐοικότες, οἷα τε πολλὰ
Εξείης στιχόωντα παρέρχεται αὐτὰ κέλευθα
Ανυμένων ἐτέων· τά τις ἀνδρῶν οὐκ ἔτ᾽ ἐόντων
Ἐφράσατ', ήδ' ενόησεν, ἅπαντ' ὀνομαστὶ και
[Πέσσαι
*Ηλιθα μορφώσας. Οὐ γάρ γ' ἐδυνήσατο πάντων
Οιόθι κεκριμένων ὄνομ' εἰπεῖν, οὐδὲ δαῆναι.
Πολλοὶ γὰρ πάντη πολέων δ' ἐπὶ ἴσα πέλονται
PG 19:1041HIPPARCHI AD PHENOMENA LIB. I.
Μέτρα τε καὶ χροιή· πάντες τε μὲν ἀμφιέλικτοι. & Magnitudinesque, et color; omnes utique circumνοΤῷ καὶ ὁμηγερέας οἱ εείσατο ποιήσασθαι
Αστέρας, ὄφρ' επιτάξ, ἄλλῳ παρακείμενος ἄλ
Έλος,
Είδεα σημαίνοιεν, ἄφαρ δ' ὀνομαστὰ γένοιντο
Αστρα· καὶ οὐκ ἔτι νῦν ἐν θαύματι λάμπεται
[ἀστήρ.
Αλλ' οἱ μὲν καθαροῖς ἐναρηρότες ειδώλοισι
φαίνονται· τὰ δ' ἔνερθε διωκομένοιο Λαγωοῦ
Πάντα μάλ' ήερόεντα, καὶ οὐκ ὀνομαστὰ φέ
[ρονται.
Quare et simul collectas visum est ei faceré
Stellas, ut ordinatim alii adjacens alia
[lubiles.
Imagines effigiarent, moxque appellabilia fierent
Sidera; atque haud amplius cum admiratione nunc
[lucet stella.
Sed hæ quidem conspicuis insignitæ imaginibus
Apparent; aliae subter fugientem Leporem
Omnes plane obscura, et sine nomine feruntur.
His in medium allatis, Attalus infert: In his
paulo infelicius poeta confictatur, in eamdem sententiam incurrens sæpius; neque plane, ac citra
ambages orationem explicans. Hoc enim significare
vult; stellas inter Cetum et Gubernaculum sitas,
Ταῦτα δὲ προενεγκάμενος ὁ ᾿Ατταλος επιφέρει
• Ἐν δὲ τούτοις αδυνατώτερον ὁ ποιητὴς ἀνέστραπται, πολλάκις ἐπὶ τὴν αὐτὴν διάνοιαν ἐπιφερόμενος,
καὶ οὐ δυνάμενος τὸν λόγον εὐπεριγράφως ἐξενεγκεῖν. Βούλεται γὰρ δηλῶσαι, διότι οἱ μεταξὺ τοῦ
Κήτους καὶ τοῦ Πηδαλίου τεταγμένοι ὑποκάτω του ac Lepori subjectas nulla constellatione censeri;
Λαγωοῦ, ἐν οὐδενὶ ἄστρῳ καταριθμοῦνται, ἀλλ᾽ εἰσὶν
ἀνώνυμοι. Πολλῶν γὰρ ὑπαρχόντων ἀστέρων, καὶ
ἐνίων τὰ μεγέθη καὶ τὰ χρώματα ὅμοια ἐχόντων, ὁ
πρῶτος διατάξας τὰ ἄστρα, καὶ κατὰ συστάσεις
ἑκάστοις ὄνομα περιθεὶς, οὐκ ἂν ἐδυνήθη, σποράδην
αὐτῶν κειμένων, τὴν ἐπίγνωσιν αὐτῶν λαμβάνειν, εἰ
μὴ λαβὼν ἐξ αὐτῶν τοὺς δυναμένους μετ' ἀλλήλων
διασημαίνειν τι τῶν ἄστρων, οὕτως κατωνόμασεν
αὐτά.» Δοκεῖ δέ μοι πᾶν τοὐναντίον ὁ μὲν ῎Ατταλος
μὴ κεκρατηκέναι τῆς τοῦ ποιητοῦ διανοίας· καὶ οὐ
μόνον τοῦτο, ἀλλὰ καὶ ἣν προέθετο διάνοιαν τῶν
στίχων ἀποδοῦναι, μηδὲ ταύτην σαφῶς, ἀλλ᾽ ἀσυνέτως ἐξενηνοχέναι· ὁ μέντοι γε "Αρατος κεκρατημέ
νως ἀποδεδωκέναι. Βούλεται γὰρ λέγειν, ὅτι με
ταξὺ τοῦ Πηδαλίου καὶ τοῦ Κήτους ὑπὸ τὸν Λαγωόν
κεῖνται ἀστέρες ανώνυμοι, ὀλίγοι τῷ πλήθει καὶ τῷ
μεγέθει. Οὐ γὰρ οὕτως κείνται, ὥστε ἐκ τῆς θέσεως
αὐτῶν ὁμοίως διαμορφωθῆναι ζῶα, ἢ κατασκεύασμα
τι, οἷά ἐστι τὰ λοιπὰ ἄστρα, ἃ διετύπωσέ τις τῶν
ἀρχαίων· οὐκ ἔτι δὲ ἐπεβάλετο πάντα διαμορφώσαι.
Πολλῶν γὰρ ὄντων ἀστέρων τῶν κατ' ἰδίαν διεῤῥιμμένων, οὐκ ἂν ἐδυνήθη ἑνὶ σχήματι μεταλαβεῖν το
αὐτοὺς ἤλιθα μορφώσας· δι᾿ ἣν αἰτίαν ἔδοξεν αὐτῷ
τοὺς παρακειμένους πως ἀλλήλοις ἀστέρας, καὶ
ὁμηγερέας τῷ ὀνόματι διαπλάσαι, καὶ ὀνοματο
ποιῆσαι.
ΙΘ'. Εξῆς δέ φησιν ὁ ᾿Αρατος περὶ τοῦ θυμιατηρίου·
Αὐτὰρ ὑπ' αιθομένῳ κέντρῳ τέραος μεγάλοιο
Σκορπίου, ἄγχι νότοιο, θυτήριον αἰωρεῖται·
Του δή τοι ὀλίγον μὲν ἐπὶ χρόνον ὑψόθ' εόντος
Πεύσεαι· ἀντιπέρην γὰρ ἀείρεται 'Αρκτούροιο.
Καὶ τοῦ μὲν μάλα πάγχυ μετήοροί εἰσι κέλευθοι
Αρκτούρου· τὸ δὲ θάσσον ὑφ' ἑσπερίην ἅλα
[νεῖται.
Ἐν δὲ τούτοις δοκεῖ μοι ἀγνοεῖν ὁ ᾿Αρατος, ὑπολαμβάνων ὅσον ἀπέχει ὁ ᾿Αρκτοῦρος ἀπὸ τοῦ ἀεὶ
φανεροῦ πόλου, τοσοῦτον ἀπέχειν καὶ τὸ θυμιατήμιον ἀπὸ τοῦ νοτίου πόλου· ὁμοίως δὲ καὶ ὁ ᾿Ατταλος, ὡς ἂν συναποφαινόμενος αὐτῷ, ἀγνοεῖ. Ἐξηγούμενος γὰρ τὴν διάνοιαν τῶν εἰρημένων στίχων,
λέγει οὕτως· «Περὶ δὲ τοῦ Θυμιατηρίου ποιούμενος
* Reg. μεταβαλεῖν.
sed appellatione carere. Cum enim stella complures essent, et ex iis aliquot magnitudine, ac colore
similes; qui primus sidera digessit, et per constellationes distributis singulis appellationes indidit,
non potuisset sparsim eas collocatas dignoscere,
nisi prius eas e turba selegisset, quæ in unum collectæ certam configurare possent effigiem; atque
ita suis vocabulis afficeret. Atqui contrarium
prorsus existimo: neque Attalum poetæ mentem
assecutum ſuisse; et quam versuum illorum sententiam explicare cupiebat, obscure imperiteque
declarasse Aratum denique id quod res est perfecte significasse. Ilic enim voluit inter Gubernaculum et Cetum sub Lepore sitas esse carentes nominibus stellas, numero et magnitudine pariter exiguas. Non enim ita collocatas esse, ut ex earum
situ perinde conformari queant animalia, vel constellationis aliquid; cujusmodi sunt astra reliqua,
quæ veterum aliquis in formas redegit: ita tamen
ut non omnibus figuram auderet affingere. Nam
cum plures essent stellæ, singillatimque dispersæ,
nunquam eas potuisset una quapiam effigie complecti, e confertim elligians. Quam ob causam visum est illi vicinas invicem stellas, et in unum collectas certis comprehendere, ac conformare vocabulis.
ΧΙΧ. Post hæc Aratus de Ara ita scribit:
At sub flagrante aculeo monstri ingentis
Scorpii, prope austrum, Ara pendet:
Quam certe modicum quidem ad tempus sursum
[exsistentem
Sentiese regione enim attollitur Arcturi.
At hujus quidem admodum multum sublimes sunt viæ
Arcturi: illa vero citius sub occiḍuum mare redit.
In his hallucinatus mihi videtur Aratus, existimans quantum ab apparente semper circulo distat
Arcturus, tantum ab australi polo Aram esse remotam; tum etiam Attalus eidem assensus erravit,
Nam eorum versuum, quos attulimus, sententiam
his verbis explicat: De Ara sermonem instituens,
ait ipsam ad nunquam apparentem circulum sitam
PG 19:1043esse, et eodem habere se modo, quro Arcturus circa τὸν λόγον, φησὶν αὐτὸ κεῖσθαι πρὸς τὸν ἀφανῆ τό
apparentem perpetuo polum collocatus est. Ob id
Aræ supra terram perbrevem ait esse motum; Arcturi vero longiorem. › Sed hæc illorum falsa ratio
est, tantumdem Arcturum a boreali polo distare,
quantum ab australi Ara distat. 111 In primis
enim stellæ, quæ in Ara sunt, nequaquam in isto
æquidistante circulo sunt: sed longe aliæ australiores aliis; borealiores aliæ sunt. Deinde, ut his
omnissis, cum medio stellarum, quæ sunt in Ara,
potissimum comparatio fiat, ne sic quidem illorum
dictum cum veritate consentict. Etenim Arcturus
abest a boreali polo partibus 59; lucida vero, quæ
est in Ara media, distat ab australi polo partibus 46. Multo itaque longius quam Ara, distat Arcturus: nec Ara longius tantum; sed etiam Scor·
pio ipso, cui est Ara subjecta; exceptis iis stellis,
quæ in illius pectore ac fronte positæ sunt; tum
uno spondylo, qui post pectus primus est. Quippe
secundus a pectore spondylus ab australi polo abest
partibus 59, quot a boreali distat Arcturus: reliquæ stellæ minus ab illo remolæ sunt; quarum
australissima partibus abest 52, 20'.
λον, οὕτως ἔχον, ὡς ἀστὴρ ὁ καλούμενος 'Αρκτούρος
περὶ τὸν φανερὸν κεῖται πόλον. Διό φησι τοῦ Θυμια
τηρίου τὴν ὑπὲρ τῆς φορὰν βραχεῖαν εἶναι· τοῦ δὲ
Αρκτούρου πολλήν.» Ψευδῶς δὲ διαλαμβάνουσι τὸν
Αρκτούρον ἴσον ἀπέχειν ἀπὸ τοῦ βορείου πόλου, καὶ
τὸ Θυμιατήριον ἀπὸ τοῦ νοτίου. Πρῶτον μὲν γὰρ οἱ
ἐν τῷ θυμιατηρίῳ ἀστέρες οὐκ ἐπὶ τούτου τοῦ παρ
αλλήλου κείνται· ἀλλὰ πολλῷ εἰσιν ἀλλήλων οἱ μὲν
νοτιώτεροι, οἱ δὲ βορειότεροι· ἔπειτα, ἐὰν, τοῦτο
παραπέμψαντες, ποιῶμεν τὴν σύγκρισιν πρὸς τὸ μέσ
σον μάλιστα τῶν ἐν τῷ θυμιατηρίω, οὐδ' οὕτως
ἐστὶν ὑγιὲς τὸ λεγόμενον. Ὁ μὲν γὰρ 'Αρκτούρος
ἀπὸ τοῦ βορείου πόλου ἀπέχει μοί. νθ'· ὁ δὲ ἐν μέσῳ
τῷ Θυμιατηρίῳ λαμπρὸς ἀστὴρ ἀπὸ τοῦ νοτίου
πόλου ἀπέχει μοί. μς'. Πολλῷ οὖν πλέον ἀπέχει ὁ 'Αρκτοῦρος τοῦ Θυμιατηρίου· καὶ οὐ μόνον γε τοῦ θα
μιατηρίου πλεῖον ἀπέχει, ἀλλὰ καὶ αὐτοῦ τοῦ Σκορ
πίου, ὑφ᾽ ᾧ κεῖται τὸ θυμιατήριον· χωρὶς τῶν ἐν
τῷ στήθει, καὶ τῷ μετώπῳ αὐτοῦ κειμένων ἀστέ
ρων, καὶ ἔτι ἑνὸς τοῦ πρώτου μετὰ τὸ στῆθος σπον
δύλου. Ο μὲν γὰρ δεύτερος μετὰ τὸ στῆθος σπόνδυ
λος ἀπέχει ἀπὸ τοῦ νοτίου πόλου μοί. νθ', ὅσας καὶ
$ Αρκτοῦρος ἀπὸ τοῦ βορείου πόλου· οἱ δὲ λοιποὶ ἔλασσον τούτου ἀπέχουσι· καὶ ὁ νοτιώτατος αὐτῶν
ἀπέχει μοί. νβ', γ.
XX. Porro cum Aratus de Ara scripsisset, quoties obducta nube a septentrionibus ea conspecta
fuerit, tunc austrum exspectandum esse, de Centaura statim ista subjicit:
Κ'. Εἰπὼν δὲ ὁ Αρατος περὶ τοῦ θυμιατηρίου, διότι,
ἐπὰν συμφανὲς γένηται ἀπ' ἄρκτου νεφέλῃ πεπιεσμέ
νον, τότε δεῖ νότον προσδέχεσθαι, ἐπιφέρει ἑξῆς περὶ
τοῦ Κενταύρου τὸν τρόπον τοῦτον·
Εἰ δέ κεν εσπερίης μὲν ἁλὺς Κενταύρου ἀπείη
Si vero ab hesperio quidem mari Centauri abfuerit αμος, όσον προτέρης, ὀλίγη δέ μιν εἰλύει ἀχλὺς
Humerus, quantum a priori: modica autem eum vc-
(cultaverit nebula
Ipsum: insuper autem eadem signa faciat
Nox cum splendidissima Ara; minime te oportet
Ad Austrum, sed circa Eurum speculari ventum.
Invenies autem sidus hoc duobus suppositum aliis,
Hujus enim partes homini assimilatæ infra jacent
Scorpium; posteriores vero equinas sub se Chela agunt.
Αὐτόν· ἀτὰρ μετόπισθεν εοικότα σήματα τεύχοι
Νὺξ ἐπὶ παμφανόωντι θυτηρίῳ· οὔ σε μάλα χρή
Εἰς νότον, ἀλλ' εὔροιο περισκοπέειν ἀνέμοιο.
Δήεις δ' ἄστρον ἐκεῖνο δύω ὑποκείμενον ἄλλοις.
Τοῦ δή τοι τὰ μὲν ἀνδρὶ ἐοικότα νειόθι κεῖται
Σκορπίου, Ιππουραῖα δ' ὑπὸ σφίσι Χηλαὶ ἄγου-
[σίν.
Ἐν δὲ τούτοις πρῶτον μὲν ποῖον ὦμον τοῦ Κεντ
ταύρου σημειοῦται, ἔστιν " εἰπεῖν, ὡς οὐδαμῶς χω78. ἀλλ᾽ ἀμρὶς τοῦ ἑτέρου ὁ εἷς αὐτῶν ἡστέρισται
φότεροι ἅμα μεσουρανοῦσιν. Ὥστε ἀδιάφορον ἢ ἐπὶ
τοῦ ἑνὸς εἰπεῖν, ἢ ἐπ' ἀμφοτέρων οὕτως. Ἐὰν δὲ ὁ
ὦμος τοῦ Κενταύρου ἴσον ἀπ᾿ ἀνατολῆς καὶ δύσεως
ἀπέχῃ· ὅπερ ἐστὶ τὸ αὐτὸ τῷ ἀπὸ ἑσπερίης· ὃ δὴ
In his primum utrum humerum observari jubeat,
asseverari non potest. Non enin separatim alter præ
altero constellatione distinguitur; sed ambo simul
culminant. Unde poetae verba tam ad unum e duobus, quam ad ambos accommodari queunt. Quod
si humerus Centauri ab ortu et occasu distet ex
æquo; quem occasumn hesperii vox indicat; id autern culminante ipso contingit: tunc Eurus, uon γίνεται, μεσουρανοῦντος αὐτοῦ· κἂν ἐπιγένηται τὰ
Auster exspectandus est. Nam non parum humeri
Centauri invicem distant ab ortu versus occasum.
Sed ut missa ista faciam, in eo quoque penitus
[. οὐκ ἔστιν, * Reg. ὑστέρισται
'Ο δὲ ἐν μέσῳ τῷ θυμιατηρίῳ. Ita ex tabulis nostris inventa est a nobis declinatio grad. 44
australis, adeoque distantia a polo grad. 46.
Χωρὶς δὲ τούτων. Quod Aralus scripserat.
Centauri superiora, id est humanas corporis par.
tes subesse Scorpio, equinas vero Chelis, id ex situ
ejusdem asterismi refellit, sed ita ut dodecalemoria rursus cum signis stellatis permisceat. Etenim
postrema omnium in capite sita est, inquit, in xxıx
ὅμοια σημεία τοῖς ἐπὶ τοῦ Θυτηρίου· τότε εὗρον,
ἀλλ' οὐ νότον δεῖ προσδέχεσθαι. Ικανὸν γὰρ διεστήκασιν οἱ ὦμοι τοῦ Κενταύρου ἀπ᾿ ἀλλήλων, ὡς ἀπ'
ἀνατολῆς πρὸς δύσιν.
Χωρὶς δὲ τούτων ολοσχερῶς ἀγνοεῖ, λέγων τὸν
Virginis, quæ in dextro humero in Libræ vi; australior posteriorum pedum in gradu Virginis xIII.
Non possunt igitur humanæ partes subesse Scorpio equinæ vero Chelis. Verum situs isti omnes ad
æquinoctialem, vel parallelum referuntur; ac
proinde Virgo, Chele, Scorpius, dodecatenoria
sunt æquinoctialis, non stellatæ formæ, de quibus
solis loquitur Aratus; cui tamen ne sic quidem rato constat.
PG 19:1045HIPPARCHI AD PHENOMENA LIB. I.
Κένταυρον ὑπὸ τῷ Σκορπίῳ καὶ ταῖς Χηλαῖς κεῖσθαι. aberravit, quod Centaurum Scorpio ac Libræ subΟλος γὰρ σχεδὸν ὑπὸ τῇ Παρθένῳ κεῖται· πλὴν ὅσον
ὁ δεξιὸς ὤμος, καὶ ἡ δεξιὰ χεὶρ, καὶ τὰ ἐμπρόσθια
σκέλη του Ιππου ὑπὸ τὰς Χηλὰς τέτανται. Ὁ γὰρ
ἐπίμενος μάλιστα τῶν ἐν τῇ κεφαλῇ ἀστὴρ ἐπέχει
Παρθένου μοί. κθ'· ὁ δὲ ἐπὶ τοῦ δεξιοῦ ὤμου ἐπέχει
Χηλῶν μοί. ζ'· ὁ δὲ νοτιώτερος τῶν ἐν τοῖς ὀπισθίοις
σκέλεσιν, ἀπέχει 78 Παρθένου περί μοι. ιγ'. Πῶς οὖν
δυνατὸν τὰ μὲν ὅμοια τῷ ἀνθρώπῳ μέρη τοῦ Κενταύρου ὑπὸ τῷ Σκορπίῳ κεῖσθαι, τὰ δὲ ἱππουραῖα
ὑπὸ ταῖς Χηλαῖς; Παραπέμπει δὲ καὶ τοῦτο ὁ ᾿Ατταλος, ὡς εὖ εἰρηκότος αὐτοῦ.
Ακολούθως δὲ τούτοις ηγνόηται καὶ τὸ ἐπιφερό
μενον παρ' αὐτοῦ·
Αὐτὰρ ὁ δεξιτερὴν αἰεὶ τανύοντι ἔοικεν,
Αντία δινωτοῖο Θυτηρίου.
Μεταξὺ γὰρ τῆς δεξιᾶς χειρὸς καὶ τοῦ ἐτηρίου
τό τε θηρίον ὅλον κεῖται, καὶ τοῦ Σκορπίου τὰ πλεῖ
στα μέρη· ἡ μὲν γὰρ δεξιὰ χεὶρ περὶ τὰ μέρη τῶν
Πηλῶν κεῖτα:· τὸ δὲ θυμιατήριον ὑπὸ τοῖς ἐσχάτοις
μέρεσι τοῦ Σκορπίου· ὡς καὶ αὐτὸς ὁ ᾿Αρατος λέγει
Αὐτὰρ ὑπ' αίθομένῳ κέντρῳ τέρας μεγάλοιο
Σκορπίου, άγχι νότοιο θυτήριον αἱωρεῖται.
ΚΑ'. Ἐν δὲ τοῖς ἑξῆς περὶ τῶν τροπικῶν, καὶ τοῦ
ἰσημερινοῦ, καὶ τοῦ ζωδιακού κύκλου λέγων φησίν·
Αὐτοὶ δ᾽ ἁπλατέες καὶ ἀρηρότες ἀλλήλοισι
Πάντες· ἀτὰρ μέτρα γε δύω δυσὶν ἀντιφέρονται.
Γραφομένου δὴ διχῶς, καὶ ἐν οἷς μέν· Αὐτοὶ δ'
ἀπλατέος· ἐν οἷς δέ· Αὐτοὶ δὲ πλατέες· ὁ ᾿Ατταλός φησι βέλτιον εἶναι· Αὐτοὶ δὲ πλατέες. «Καὶ
γὰρ οἱ ἀστρολόγοι, φησὶ, πλατεῖς ὑποτίθενται
τούς τε τροπικοὺς καὶ τὸν ἰσημερινόν, καὶ τὸν ζωδιακόν·» καὶ τὸν ἥλιον τὰς τροπὰς μὴ ἀεὶ ἐπὶ τοῦ
αὐτοῦ κύκλου ποιεῖσθαι· ἀλλὰ ποτὲ μὲν νοτιώτερον,
ποτὲ δὲ βορειότερον. Καὶ ὅτι γίνεται τοῦτο καὶ Εὐ
δοξός φησι· λέγει γοῦν ἐν τῷ Ἑνόπτρῳ οὕτως·
• Φαίνεται δὲ διαφορὰν τῶν κατὰ τροπας τόπων καὶ
*. ἐπέχει.
Αὐτοὶ δ' ἀπλατέες. Hodie neutrum legitur,
sed ἁπλανέες, quam lectionem agnoscit et interpretatur Theo., ἀπλανεῖς, inquit, καὶ ἡρμοσμένοι
ἀλλήλοις κατὰ τὸ μέγεθος. Festus Avienus:
Ipse inconcussa retinentur sede per annos:
Mutuaque implexe sibimet consortia mordent.
Nec aliter Cicero ipse legit, qui hac, ἁπλανέας, καὶ
ἀμηρότας ἀλλήλοισι, vertit,
Vinctos inter se, et nodis cœlestibus aptos.
Longe ergo præferenda est vulgata lectio utrique
illi, quam vel Hipparchus, vel etiam Attalus agnoverunt priori quidem; non tam quia zodiacus non
est απλατής (man Hipparchus de solo τῷ διὰ μέσων
τῶν ζωδίων κύκλῳ Aratum interpretatur quam
quod minus cohæret cum sequentibus, nostra vero
eximie convenit. Secundum quam nominis άπλαvé vis et causa declaratur in iis quæ proxime
subjiciuntur. Ideo enim circuli imnioti, inconcussi -
que sunt, quod invicem nexi et astricti continentur. Quippe zodiacus tres reliquos obit, ac permeat, et quodammodo inter se colligat, ac devincit, ut luxari ac fuctuare nequeant. Proinde άπλανέες idcirco sunt, quia sunt αρηρότες αλλή
λοισι, compacti et coherentes invicem. Scio Theojicit. Etenim totus hic fere sub Virgine collocatus
est, nisi quod dexter humerus, et dextra manus,
atque anteriora Equi crura sub Libra porriguntur.
Quippe succedens potissimum earum, quæ sunt in
capite, Virginis partem obtinet 29 quæ in dextro
humero, Libræ partem occupat 7; australior earum, quæ in posterioribus cruribus, abest a Virgine partibus 13. Quinam ergo fieri potest, similes
ut hominis in Centauro partes, Scorpio; equinæ·
vero Libræ subjaceant? Verum hæc omnia, tanquam ab illo recte dicta, prætermisit Attalus.
Secundum hæc erratum etiam in eo est quod
apud eumdem poetam sequitur:
Cæterum hic dexteram semper tendenti similis est
regione rotundæ Aræ.
Nam inter dexteram et Aram non solum Fera integra; sed etiam Scorpii pleræque partes interjacent.
Siquidem dextra manus circa Chelarum partes posita est; Ara sub postremis Scorpii: quod Aratus
ipse docuit:
Cæterum sub ardenti stimulo monstri ingentis
Scorpii, prope austrum Ara suspensa esi.
XXI. Deinceps Aratus idem de tropicis et æquinoctiali ac zodiaco circulo sic loquitur:
Ipsi vero latitudine carentes, et congruentes invicem:
Omnes porro mensura duo duobus respondent.
112 Cum hic varia sit lectio: et alii codices
habeant: Ipsi vero ἀπλατέες, latitudinis expertes;
alii: Ipsi vero δε πλατέες, lati; posterius hoc anteponit Attalus: «Astrologi enim, ait, lalos constituunt tropicos cum æquinoctiali, ac zodiaco circulo, s asseruntque solem non in eodem perpetuo
circulo conversiones facere, sed alias australiorem,
alias borealiorem. Hoc vero confirmat et Eudoxus
his verbis, quæ in Enoptro leguntur: «Videtur
autem diversis in locis' sol conversiones facere:
nem aliter hæc posteriora sumpsisse, ut sint ήρμο
σμένοι ἀλλήλοις, hoc est magnitudine sibi respon
deant, æquinoctiali zodiacus; tropicus alter alteri
tropico. Verum prius illud Cicero et Avienus exprimunt; estque haud paulo consentaneum magis.
Attali vero lectio prorsus est inepta. Non enim låti
Dilli quatuor circuli sunt. Eadem tamen pulcherrimam
ἐπίστασιν labet, et observationis antiquæ vestigium in primis illustre: ex quo appareat anomaliam
obliquitatis ecliptice odoratos esse veteres illos,
qui tam diserte solstitia non in eodem perpetuo
puncto fieri putarunt, sed alias australiora, alias
esse borealiora viderunt: ut Eudoxus; ut Attalus,
qui etiam propterea circulis latitudinem allinxit:
quam utique, pari jure ac zodiaco, solis tropicis imputare poterat; et ab Hipparchi reprehensione esse
securus. Ut enim propter planetarum aliquot excursiones, certi limnes utrinque ab ecliptica positi sunt; ac circulus quidam baltei instar, aut
fasciæ designatus in coelo; ita propter solis fluctuationes in solstitiis, et longinquiores appulsus ad
borcan, vel al austrum recessus, latus aliquis informari circuius potest. Itaque mirificus ille locus
est Hipparchi et consideratione dignus.
PG 19:1047sed obscuriori ac perexiguo discrimine. Verum ὁ ἥλιος ποιούμενος· ἀδηλοτέραν δὲ πολλῷ, καὶ παν
τελῶς ὀλίγην.» Δοκεῖ δή μοι καὶ ἐν τούτοις ὁ Ατταλος ἀγνοεῖν, ὑπολαμβάνων τὸν ἥλιον ποτὲ μὲν να
τιωτέρας, ποτὲ δὲ βορειοτέρας ποιεῖσθαι τὰς τροπάς·
καὶ διὰ τοῦτο δεῖν τοὺς κύκλους πλατεῖς ὑποτίθεσθαι.
Εἰ γὰρ μὴ τὸν διὰ μέσων τῶν ζωδίων φέρεται κύ
κλον ὁ ἥλιος, ἀλλὰ παραλλάσσει τούτου πρὸς ἄρκτους
καὶ πρὸς μεσημβρίαν, ὡς καὶ ἡ σελήνη· δῆλον, ὅτι
καὶ ἡ ἀπὸ τῆς γῆς σκιὰ ὁμοίως αὐτοῖς παραλλάσσει.
Τούτου δὲ γινομένου, ἔδει τὰς τῆς σελήνης ἐκλείψεις
πολύ διαφωνεῖν πρὸς τὰς συντασσομένας ὑπὸ τῶν
ἀστρολόγων προῤῥήσεις· ὑποτιθεμένων δὴ αὐτῶν ἐν
ταῖς πραγματείαις τὸ μέσον τῆς σκιᾶς φέρεσθαι ἐπὶ
τοῦ διὰ μέσων τῶν ζωδίων κύκλου. Οι διαφωνούσι δὲ
πλέον ἢ δακτύλοις δυσί, σπανίως δὲ σφόδρα ποτέ,
πρὸς τὰς χαριέστατα συντεταγμένας πραγματείας.
Τό γε μὴν λέγειν τηλικοῦτον πλάτος ἔχειν καὶ τοὺς
κύκλους ἴσον ἐστὶ τῷ ἀπλατεῖς αὐτοὺς ὑποτίθεσθαι·
χωρὶς τοῦ καὶ αὐτὸ τοῦτο ἄδηλον εἶναι, πότερον παρά
τὴν τοῦ ἡλίου κίνησιν ἢ παρὰ τὴν τῆς σελήνης τα
μεγέθη τῶν τῆς σελήνης ἐκλείψεων ἐπὶ τοσοῦτον διαφωνεῖ. Επειτα τοὺς τροπικούς μόνον διὰ τοῦτο πλα
τεῖς ὅ τε "Αρατος ἔλεγε και οι μαθηματικοὶ ὑπετίθεντο· τὸν δὲ ἰσημερινὸν οὐκ ἔτι. Καθόλου τε οἶμαι
τοὺς μαθηματικούς ἅπαντας τοὺς εἰρημένους ἀπλα
τεῖς ὑποτίθεσθαι τοὺς τροπικούς, καὶ τὸν ἰσημερινόν,
καὶ τὸν ἀεὶ φανερὸν, καὶ τὸν ἀεὶ ἀφανῆ. Οὐδὲ γὰρ
ἐπινοῆσαι δυνατόν ἐστι τούτους πλάτος έχοντας. Το
γὰρ ἴδιον ἑκάστου περινοητήν 30 καὶ ἀπλατῆ γραμμὴν ἔχον θεωρεῖσθαι συμβέβηκεν. Ἔτι δὲ καὶ ὅταν
λέγωσι τὸν ἰσημερινὸν καὶ τὸν ζωδιακὸν τῶν μεγί
στων εἶναι ἐν τῇ σφαίρα κύκλων, καὶ διχοτομεῖσθα:
τὴν σφαῖραν ὑφ᾽ ἑκατέρου αὐτῶν, καὶ τὸ αὐτὸ κέν
τρον τοῦ ζωδιακοῦ, καὶ τοῦ ἰσημερινοῦ, καὶ τοῦ ὁρί
ζοντος, καὶ τοῦ μεσημβρινοῦ, καὶ τὸν ζωδιακὸν ἐφά
πτεσθαι τῶν τροπικῶν καθ᾿ ἓν σημεῖον· καὶ ἄλλα
πλείονα τοιαῦτα· ἀπλατεῖς αὐτοὺς καὶ διὰ τούτων
σημαίνουσιν. Οὐδὲν γὰρ τῶν προειρημένων ὑγιῶς ἂν
λέγοιτο, τὸ πλάτος αὐτῶν ἐχόντων· ισημερίαν τε οὐκ
ἂν ἐν μιᾷ ἡμέρᾳ ἦγεν, ἀλλ' ἐν πλείοσι. Καὶ γὰρ ὁ
ἥλιος πλείονας ἂν τῆς μιᾶς ἡμέρας ἐν τῷ ἰσημερινῷ
ἐποιεῖτο, πλάτος γε δὴ ἔχοντος αὐτοῦ. Τά τε γνωμο
νικὰ θεωρήματα πάντα γράφουσιν, ἀπλατεῖς πάντας
τοὺς κύκλους ὑποτιθέμενοι· ὡς ἂν τῶν μὲν ὑπὸ τοῦ
hac in re inscitiam suam prodidisse mihi videtur
Attalus, cum existimat solem interdum australiores, interduin borealiores habere conversiones:
ideoque latos fingi circulos oportere. Etenim si non
per medium signorum circulum sol movetur, sed ab
eq declinat in septentrionem vel meridiem, quemadmodum luna: consequens est umbram, quæ a
terra provenit, eodem modo variari. Quo posito,
lunæ deliquia plurimum ab astrologorum prædictionibus discrepare necesse sit, cum hoc illi sumant in omni operatione sua; medium umbræ in
transeunte per media signa circulo moveri. Atqui
non plus digitis duobus interdum, idque perraro;
ab exquisitissimis ratiociniis differunt. Dicere vero
tantam circulis istis inesse latitudinem, perinde
est ac latitudinis expertes facere: ut illud omittam, non satis constare, utrum ex solis an ex lunæ
motu contingat, ut in lunaribus deliquiis tantum
varietatis incidat. Ad hæc tropicos duntaxat circulos ea de causa latitudinem habere tam Aratus quam
mathematici finxerunt; æquinoctialem vero nequaquam. Sed ut universe loquar, mathematicos istos
omnes, quos dixi, arbitror nullam tropicis circulis, aut æquinoctiali, aut semper apparenti, vel
semper occulto, latitudinem tribuisse. Nam ne cogitando quidem fingi potest, ullam ipsos latitudinem habere. Ita quippe singulos informare contemplando solemus, ut cogitatione constantem sola
lineam, nec latitudine præditam habeant. Præterea cum asserunt æquinoctialem et zodiacum e
maximis in sphæra circulis esse, et ab utroque
bipertiri sphæram: tum zodiaci, æquatoris, borizontis et meridiani idem esse centrum; zodiacum
insuper in uno puncto tropicos contingere; nec
non ejusmodi alia pleraque: satis omnibus iisce
demonstrant circulos illos latitudinis esse prorsus
expertes. Nihil enim ex iis omnibus recte posset
usurpari, si Jati essent iidem circuli; nec in una
tantum die, sed pluribus æquinoctium feret. Quippe
sol plurium in æquinoctiali circulo dierum moram
faceret, si is latitudine constaret. Tum in gnomonicis omnibus conficiendis rationibus hoc fundamenti instar adhibetur; latum istorum circulorum
esse nullum, cum partim ab ipso centro solis, par- κέντρου τοῦ ἡλίου γραφομένων, τῶν δὲ ὑπὸ τῆς ἡμε
tim ab oculo describantur. Aratum vero, perinde
ac mathematicos, citra latitudinem ullam circulos
istos concipere, ex eo quivis intelliget, quod de
æquatore scripsit:
In eo vero dies noctibus æquales sunt utrisque
Desinente œstate, vel ineunte vere.
Nam alioqui non in unum duntaxat diem vere,
autumuoque, sed in plures æquinoctium redderet,
si latitudinem haberet. Constat item ex iis quæ de
tropico canit:
το Reg. περινοητικήν, οι TP. τοῦ τ.
τέρας ὄψεως. Ὅτι δὲ καὶ ᾿Αρατος τοῖς μαθηματικοίς
ἀκολούθως ἀπλατεῖς αὐτοὺς νοεῖ ὑπάρχοντας, μάθοι
ἄν τις ἔκ τε τοῦ περὶ τοῦ ἐσημερινοῦ λέγειν·
Εν δέ οἱ ἤματα νυξὶν ἱσαίνεται ἀμφοτέρησιν
Φθίνοντος θέρεος, τότε 1 δ' εξαρος ἱσταμένοιο.
Οὐ γὰρ ἐπὶ μίαν μόνον ἡμέραν ισημερίαν ήγεν ἕν
τε τῷ ἔαρι καὶ τῷ φθινοπώρῳ, ἀλλὰ πλείονας, εἰ
πλάτος εἶχε. Καὶ πάλιν ἐκ τοῦ ἐπὶ τοῦ τροπικού
λέγειν·
PG 19:1049HIPPARCHI AD PHÆNOMENA LIB. I.
Τοῦ μὲν ὅσον τε μάλιστα δι' ὀκτὼ μετρηθέντος Hoc quidem in totum per octo partes dimenso
Πέντε μὲν ἔνδια στρέφεται καὶ ὑπέρτερα γαίης,
Τα τρία δ' ἐν περάτῃ.
Πλάτος γὰρ ἔχοντος αὐτοῦ, καὶ διαιρεθέντος εἰς ὀκτὼ,
δυνατὸν εἶναι ὅλα τμήματα άνω τε καὶ κάτω έγκεκλιμένου τοῦ κόσμου. ᾿Αλλὰ μὴν καὶ περὶ τοῦ ζωδιακού
λέγων ὁτὲ μὲν οὕτως·
Οσσον δ' ὀφθαλμοῖς βολῆς ἀποτείνεται 8 αυγή,
Εξάκις ἂν τόσση μιν ὑποδράμοι· αὐτὰρ ἑκάστη
Ἴση μετρηθεῖσα δύω περιτέμνεται άστρα
δτὲ δὲ οὕτως•
Τοῦ δ' ὅσσον κοίλοιο κατ' Ὠκεανοῖο δύηται,
Τόσσον ὑπὲρ γαίης φέρεται· πάσῃ δ' ἐπὶ νυκτί
Εξ αἰεὶ δύνουσι δυωδεκάδες κύκλοιο·
Τόσσαι δ᾽ ἀντέλλουσι· τόσον δ᾽ ἐπὶ μῆκος ἑκάστη
Νυξ αἰεὶ τετάνυσται, ὅσον τέ περ ἥμισυ κύκλου
Αρχομένης ἀπὸ νυκτὸς ἀείρεται υψόθι γαίης
οὐ πλάτος ἔχοντα, ἀλλὰ τοὐναντίον ἀπλατῆ διειληφέναι
μοι δοκεῖ. "Η τε γὰρ βολὴ τοῦ ὀφθαλμοῦ εὐθεῖα ἐστι,
καὶ αὐτὴ ἑξάκις καταμετρεῖ τὸν μέγιστον καὶ ἀπλατή
κύκλον, ἀλλ' οὐχὶ τὸν πλάτος ἔχοντα· τοῦ τε ζωδιακού
καθ' ἑκάστην ἡμέραν καὶ νύκτα ἡμικύκλιον ἀνατέλο
λει, καὶ δύνει, τοῦ ἡλίου ἐπὶ τοῦ ἁπλατοῦς καὶ διὰ
μέσων τῶν ζωδίων φερομένου· ἐπὶ γὰρ τοῦ πλάτος
ἔχοντος οὐ δυνατὸν τοῦτο συμβαίνειν. Καὶ ἐξ ἄλλων
δὲ πλειόνων φανερός ἐστιν ὁ ᾿Αρατος ἁπλατεῖς τοὺς
κύκλους ὑποτιθέμενος ἀκολούθως τοῖς μαθηματικοῖς.
ΚΒ. Ἐν δὲ τοῖς ἑξῆς περὶ τοῦ γαλαξίου κύκλου
εἰπὼν, ἐπιφέρει, ὅτι τῶν δ' κύκλων δύο τούτων ίσαι
εἰσίν· οἱ δὲ δύο πολλῷ ἑλάσσονες, λέγων οὕτως·
Τῷ δή τοι χροιὴν μὲν ἀλίγκιος οὐκ ἔτι κύκλος
Δινεῖται· τὰ δὲ μέτρα τόσοι, πισύρων παρ' ἐόντων,
Οἱ δύο· τοὶ δέ σφεων μέγα μείονες ειλίσσονται.
Οὐκ εὖ δέ μοι δοκεῖ λέγεσθαι οὐδὲ τοῦτο, ὅτι πολλῷ
Ελάσσονες εἰσιν οἱ τροπικοὶ τοῦ ἰσημερινοῦ καὶ τοῦ
ζωδιακού· ἔλασσον γὰρ ἢ τῷ ια' μέρει λείπονται
αὐτῶν.
Περὶ δὲ τῶν ἀστέρων, οἱ κεῖται ἐφ' ἑκατέρου τῶν
τροπικῶν καὶ ἐπὶ τοῦ ἰσημερινοῦ, γράφει ὁ ᾿Αρατος
τοῦτον τὸν τρόπον·
Τῶν ὁ μὲν ἐγγύθεν ἐστὶ κατερχομένου βορέοιο
Εν δέ οἱ ἀμφότεραι κεφαλαὶ Διδύμων φορέονται
Ἐν δὲ τὰ γούνατα κεῖται ἀρηρότος Ηνιόχοιο.
Αἱ μὲν οὖν κεφαλαὶ τῶν Διδύμων οὐ κεῖνται ἐπὶ τοῦ
θερινοῦ τροπικοῦ. Ὁ μὲν γὰρ θερινός τροπικὸς τοῦ
Ισημερινοῦ βορειότερός ἐστι μοί, ὡς ἔγγιστα κδ'· τῶν δὲ
Διδύμων ἡ μὲν ἑπομένη κεφαλή βορειοτέρα ἐστὶ τοῦ
Ισημερινοῦ μοί. λ'· ἡ δὲ ἡγουμένη μοι. λγ' '. "Ωστε
15 γρ. ἀποτέμνεται.
Ελασσον γὰρ ἢ τῷ ια'. Manifesta ratio est,
quam attigimus supra. Est enim eadem proportio
maximi circuli ad tropicum, gradibus quatuor et
Quinque de his in superiori parte volvuntur, ac supra
(terram;
Tres autem in infima.
Quod si latitudo illius esset ulla, et in partes
octo tribueretur, fieri posset, ut tota segmenta
forent superne inferneque, inclinante mundo. Quinetiam de zodiaco loquens, cum interdum hæc scribit:
Quantum autem ocularis visus extenditur radius,
Sexies tantumdem subler ipsum meaverit. Porro quæ-
[ris portio
Ex quo dimensa duo abscindil astra.....
113 et alias ita loquitur:
Hujus autem quantum concavum sub Oceanum oc
[ ciderit,
Tantum supra terram fertur: per omnem vero
[ nocten
Sex semper occidunt duodecimæ circuli:
Totidem oriuntur: tantam autem ad longitudinem
[quavis
Nox semper extenditur, quantum dimidium circu!i
Ineunte ab nocte altollulur supra terram.....
in his, inquam, omnibus nulla constantem latitudine, sed ejus contra penitus expertem delineare
circulum mihi quidem videtur siquidem conje
ctus oculi rectus est: idemque sexies maximum,
et latitudine carentem, non ea præditum circulum
metitur: zodiaci quoque singulis diebus, ac noctibus semicirculus oritur et occidit, cum sol in
circulo neque lato et media signa permeante fertur: quod fieri non posset, si latitudinis ei circulo
aliquid inesset. Potest et aliis compluribus argumentis ostendi; non aliter ac mathematici faciunt
latitudine carentes circulos ab Arato constitui.
XXII. De lacteo vero circulo deinceps agens scribit,
e circulis quatuor duos æquales esse; reliquos duos
haud paulo minores, his versibus:
Huic porro colore quidem similis nullus præterea
circulus
Versalur: sed magnitudine tanti quatuor exsistentium
Duo; duo vero ipsis longe minores volvuntur.
Quod ipsum ne carere quidem reprehensione
mihi videtur ab eo dictum, multo minores esse
tropicos æquinoctiali ac zodiaco; minus enim
undecima parte ab his illi superantur.
De stellis, quæ in utroque tropico, et æquinoctiali sitæ sunt, hunc in modum scribit Aratus:
Horum alter quidem prope est descendentem bore im.
In eo vero utrumque caput Geminorum fertur:
Ibidemque genua sunt aptati Heniochi.
Atqui Geminorum capita non sunt in æstivo
tropico. Siquidem tropicus æstivus æquinoctiali
circulo borealior est partibus circiter 24; Geminorum vero succedens caput borealius est æquinoctiali partibus 30; antecedens partibus 33 1/2. Ita
viginti ab co recedentem, quæ est 1,000,000 sinus
totius, ad 91,555 sinum grad. 66, complementi distantiæ tropici, hoc est ut 11 ad 10 6905/100000.
PG 19:1051alterum parte quinta unius signi borealius est τὴν μὲν εν μέρει ἑνὸς ζωδίου βορειοτέραν εἶναι τοῦ
æstivo tropico; alterum fere tertia.
θερινοῦ τροπικοῦ· τὴν δὲ γ' ἔγγιστα μέρει.
Cæterum Heniochus nullas in genibus stellas habet. Quod si quis exiguarum obscuras aliquot ibidem collocat, imperite facit. Nam proxime tropicum circulum illius sunt pedes. Quæ enim est in
sinistro, borealior est æquinoctiali partibus 27;
quæ in dextro, partibus.... Neque vero dici illud
potest, quas in pedibus stellas ponimus, eas in genibus ab illo constitutas esse. Etenim quod in
dextro pede nos esse dicimus, ibidem quoque illud
esse docet his versibus:
Sinistri vero cornu summitatem
Et pedem dextrum propinqui Auriga
Una stella obtinet.
Tum in sequentibus:
Lævum vero crus, et sinister humerus in ipso
Persei.
In quibus etiam plurimum dissidet a vero. Nam
lucida medio in Persci corpore borealior est æquinoctiali partibus 40. Tropico itaque borealior erit
partibus 16. Quod dimidia signi parte amplius est.
Quamobrem codem tropico multo borealior est humerus sinister. Etenim Persei situs est ejusmodi,
ut partes illius ad caput positae ad Septentriones
pertineant pedes autem ad meridiem; ad orientem
paululum declinante capite.
XXIII. De Andromeda scribit Aratus:
Andromeda mediam supra cubitum
Dextram continet.
114 In quo fugit illum ratio. Quæ enim in
dextro sunt illius humero, borealiores sunt tropico.
Nam cum sint stellæ tres, quæ ex his australior est,
ab æquinoctiali declinat in boream partibus amplius 30. Trium vero, quæ sunt in dextra mianu,
australior æquinoctiali borcalior est partibus 32.
Ex iis evidens est nexum cubiti borealiorem admodum esse tropico, non, ut Aratus putat, australiorem.
Pergit idem:
Ungulæ vero Equinæ, et collum Cygninum
Extremo cum capite.
Ο τε μὴν Ηνίοχος οὐδὲ ἔχει ἐπὶ τῶν γονάτων
ἀστέρας. Εἰ δὲ τῶν μικρῶν τινας ἀμαυροὺς τίθησιν,
ἀγνοεῖ. Ἔγγιστα γὰρ ἐπὶ τοῦ τροπικοῦ οἱ πόδες αὐτ
τοῦ κεῖνται. Ὁ μὲν γὰρ ἐπὶ τοῦ ἀριστεροῦ βα
ρειότερός έστι τοῦ ἰσημερινοῦ μοί. κα'· ὁ δὲ ἐπὶ τοῦ
δεξιοῦ μοί.... Οὐ δὲ μὴν τοῦτό ἐστιν εἰπεῖν, ὅτι τοὺς
ὑφ' ἡμῶν λεγομένους ἀστέρας ἐπὶ τῶν ποδῶν ἐκεῖνος
ἐπὶ τῶν γονάτων τίθησιν. Ο γὰρ ἡμεῖς φαμεν εἶναι
ἐπὶ τοῦ δεξιοῦ ποδός, κἀκεῖνος λέγει ἐν τούτοις·
Λαιοῦ δὲ κεράατος ἄκρον
Καὶ πόδα δεξιτερόν παρακειμένου Ηνιόχοιο
Εἰς ἀστὴρ ἐπέχει.
Εξῆς δέ φησι·
Cujusmodi stellas ungulis affligat Equi non satis
constat; verum ex iis, quæ de Cygno ait:
ad dextram manus
Cephei, penna dertros limites ostentans,
Sinistræ autem alæ ungula acclinata est Equi;
haud longe a veritate esse videatur. Nam quæ est
13 Γ. δόξειεν.
Ο μὲν γὰρ ἐπὶ τοῦ ἀριστερού. Pene ex
tequo distabant. Nam dextri pedis. et australis
stella declinationem habebat ab æquatore boream
versus, grad. 27, 47, Hipparchi tempore. Sinister
pes, grad. 27. 7'.
Πολὺ δὲ καὶ ἐν τούτοις. Nimis confuse et
infinite refellit. Nam ambo falsa sunt, quæ Aratus
scripsit de sinistra tibia et humero sinistro, sed
hoc illo falsius; ut ex tropic. Eudoxei descriptione
Λαιὴ δὲ κνήμη καὶ ἀριστερὸς ὤμος ἐπ αὐτοῦ
Περσέος.
Πολὺ δὲ καὶ ἐν τούτοις αποσφάλλεται τῆς ἀλη
θείας· ἡ γὰρ ἐν μέσῳ σώματι τοῦ Περσέως λαμπρὸς
ἀστὴρ βορειότερός ἐστι τοῦ ἰσημερινοῦ μοί. μ'. Τοῦ
τροπικοῦ ἄρα βορειότερός εστι μοι. ις'· ὅ ἐστι πλέον
ἡμίσεως μέρους ζωδίου. Πολλῷ ἄρα μᾶλλον ὁ ἀριστερὸς
ώμος βορειότερός ἐστι τοῦ θερινοῦ τροπικοῦ. Κεῖται
γὰρ ὁ Περσεὺς τῇ θέσει, ὥστε τὰ μὲν πρὸς τῇ κεφαλῇ
μέρη εἶναι αὐτοῦ πρὸς ταῖς ἄρκτοις, τοὺς δὲ πέλας
πρὸς μεσημβρίαν, μικρὸν πρὸς ἀνατολὰς τῆς κεφαλῆς
ἀποκλινούσης.
ΚΓ'. Περὶ δὲ τῆς ᾿Ανδρομέδας φησίν·
Ανδρομέδης μεσσην ἀγκώνος ύπερθε
Δεξιτερὴν ἐπέχει.
Αγνοεῖ δὲ καὶ κατὰ τοῦτο. Καὶ γὰρ οἱ ἐν τῷ δεξιῷ
αὐτῆς ὤμη βορειότεροί εἰσι τοῦ τροπικοῦ. Τριῶν γὰρ
ὄντων ἀστέρων, ὁ νοτιώτερος αὐτῶν βορειότερός ἐστι
τοῦ ἰσημερινοῦ πλεῖον μοι. λ'. Τῶν δὲ ἐν τῇ δεξιᾷ
χειρὶ γ' ὁ πρὸς μεσημβρίαν βορειότερός ἐστι τοῦ ἰσημερινοῦ μοί. λβ'. Δῆλον οὖν ἐκ τούτων, ὅτι ὁ ἐγχών
βορειότερός ἐστιν ἱκανῶς τοῦ τροπικοῦ, καὶ οὐ νοτιώ
τερος, ὡς "Αρατός φησιν.
Εξῆς δὲ λέγει·
Όπλαὶ δ' Ιππειοι. καὶ ὑπαύχενον ορνίθειον
Ακρῃ σὺν κεφαλῇ.
Τίνας μὲν οὖν ἀστέρας ετίθει ἐπὶ ταῖς ὁπλαῖς τοῦ
Ιππου, ἄδηλον· ἐκ μέντοι τῶν ἐπὶ τοῦ Ορνιθος λεγομένων οὕτως,
κατὰ δεξιὰ χειρὸς
Κηφείης, ταρσοῖο τὰ δεξιὰ πείρατα φαίνων
Λαιῇ δὲ πτέρυγι σκαρθμὸς παρακέκλιται "Ιππου
δόξει 63 ἂν συνεγγίζειν τῇ ἀληθείᾳ. Ο γὰρ ἐν ἄκρα
constat. Itaque argumentatio, quam Hipparchus
affert, neque de sinistro humero rem conficit: neque de tibia, ut ibidem adnotamus. Stella, quæ est
in sinistro Persei humero, declinabat ab æquatore
Eudoxi tempore, gradibus 37, 17'; a tropico gradibus 13, 17, Hipparchi vero ætate ab æquinoctiali,
gradibus 38, 34, a tropico 14, 34', utrobique minus quam lucida quæ est in latere
PG 19:1053HIPPARCHI AD PHÆNOMENA LIB. I.
τῇ πτέρυγι βορειότερός ἐστι τοῦ ἑσημερινοῦ μοί. κγ'.
τοῦ δὲ Ορνιθος τὸ μὲν ρύγχος βορειότερόν ἐστι τοῦ
Ισημερινοῦ μοί. κε' καὶ κγ'· ὁ δὲ ἐχόμενος αὐτοῦ, καὶ
ὡς ἂν ὁ ἐν τῷ λάρυγγι κείμενος, βορειότερός ἐστι τοῦ
Ισημερινοῦ μοί. λα'. Δῆλον οὖν, ὅτι οὔτε ἡ κεφαλὴ τοῦ
Ορνιθος οὔτε ὁ τράχηλος δύναται ἐπὶ τοῦ θερινοῦ
τροπικοῦ κεῖσθαι κύκλου.
Εξῆς δέ φησιν.
καλοί τ' Οφιούχ οι ώμοι
Αὐτὸν δινεύονται εληλαμένοι περὶ κύκλον.
Ἐν δὲ τούτοις τελέως ἀγνοεῖ. Τῶν γὰρ τοῦ 'Οφιούχου
ὤμων ὁ μὲν δεξις πολλῷ ἔγγιον κεῖται τοῦ ἰσημε
ρινοῦ ἤπερ τοῦ τροπικοῦ· ὁ δὲ ἀριστερὸς τρίτῳ μέρει
ἑνὸς ζωδίου νοτιώτερός ἐστι τοῦ τροπικοῦ. Ὁ μὲν γὰρ
δεξιός ώμος βορειότερός ἐστι τοῦ ἰσημερινοῦ μοι.
ἔγγιστα ζ'· ὁ δὲ ἀριστερὸς ὡς ἔγγιστα μοι. ιε'.
Ἐξῆς δέ φησιν.
Ἡ δ' ἐλίγον φέρεται νοτιωτέρη, οὐδ᾽ ἐπιβάλλει
Παρθένος, αλλά Λέων καὶ Καρκίνος· οἱ μὲν ἄρ'
ἄμφω
Εξείης κέαται βεβολημένοι· αὐτὰρ ὁ κύκλος
Τὸν μὲν ὑπὸ στῆθος καὶ γαστέρα μέχρι παρ' αἰδὼ
Τέμνει, τὸν δὲ διηνεκέως ὑπένερθε Χελείου
Καρκίνον όχι μάλιστα διχαιόμενόν τε νοήσαις
υθόν τη ὀφθαλμοὶ κύκλου ἑκάτερθεν ἴοιεν.
Ταῦτά μοι δοκεῖ συμφώνως τοῖς φαινομένοις είρηκέναι. Τῶν τε γὰρ ἐν τῷ στήθει τοῦ Λέοντος ὁ μὲν
νοτιώτατος καὶ λαμπρότατος, ἐν δή τινες ἐν τῇ καρ
δία τιθέασι, μικρῷ νοτιώτερός ἐστι τοῦ τροπικοῦ· ὁ
δὲ μετὰ τοῦτον πρὸς τὰς ἄρκτους αὐτοῦ κείμενος
μικρῷ βορειότερος τοῦ θερινοῦ τροπικοῦ· καὶ τῶν ἐν
τοῖς μηροῖς, καὶ σκέλεσι τοῦ Λέοντος δ' λαμπρῶν, ὁ
μὲν δεύτερος ἀπ᾿ ἄρκτου ἐν τοῖς μηροῖς κείμενος
βορειότερος ἐστι τοῦ τροπικοῦ· ὁ δὲ τρίτος, καὶ ἐν
τοῖς σκέλεσι κείμενος, νοτιώτερός ἐστι του τροπικού.
Δῆλον οὖν, ὅτι διὰ μήκους ὑπ' αὐτοῦ ὁ Λέων τέμνε
τα: ὑπὸ τὸ στῆθος καὶ τὴν λαγόνα. Τῶν δ' ἐν τῷ
Καρκίνῳ ἀστέρων, τῶν περὶ τὸ νεφέλιον κειμένων
τεσσάρων ὁ μὲν νοτιώτερός ἐστι τοῦ τροπικοῦ οὐκ
ό
ἔλασσον ἢ μοί. α'· ὁ δὲ βορειότερος αὐτῶν βορειότερός
ἐστι τοῦ τροπικοῦ θερινοῦ ἔλασσον ἢ μοί, α' 85. τῶν
δ' ἀπ' ἀνατολῆς περὶ τὸ νεφέλιον κειμένων β' ἀστέρων
ὁ μὲν νοτιώτερος ἐπ' αὐτοῦ σχεδὸν κεῖτα: τοῦ τροπι
κοῦ· ὁ δὲ βορειότερος καὶ πρὸς τὰς ἄρκτους αὐτοῦ
ἀπέχει μοί, ὡς ἔγγιστα β' S". Δήλον οὖν, ὅτι καὶ τὸ
περὶ τὸν Καρκίνον συμφώνως έγγιστα ἀποδέδωκε τοῖ
φαινομένοις.
Διαληπτέον μέντοι γε, ὅτι τὰ περὶ τοῦ Καρκίνου
καὶ τοῦ Λέοντος, καὶ Παρθένον, καὶ τοὺς τοῦ ἵππου
πόδας, ἔτι δὲ καὶ τὰ περὶ τὸν Περσέα, καὶ τὰ γόνατα
τοῦ Ηνιόχου, καὶ τὰς κεφαλὰς τῶν Διδύμων, ἔτι πρό
τερον Αράτου Εύδοξος αναγέγραφεν ᾧ καὶ νομίζο
μεν κατηκολουθηκέναι τὸν ᾿Αρατον. Τοῦ μέντοι γε
Οφιούχου τὴν κεφαλὴν, καὶ οὐχὶ τοὺς ὤμους φησὶν
Εὔδοξος ἐπὶ τοῦ τροπικοῦ κεῖσθαι· ὅπερ ἐστὶ μὲν καὶ
αὐτὸ ψεῦδος· συνεγγίζει μέντοι τῷ τροπικῷ ἡ κεφαλὴ
μᾶλλον ἢ ὡμοι· νοτιωτέρα γάρ ἐστι τοῦ θερινοῦ τοῦ
* Reg. καὶ κ'.
rp. a',!'.
in extremitate alæ, borealior est æquinoctiali par
libus 23; at Cygni rostrum borealius est æquinocliali 25 et 25: huic citima, et in gutture quodammodo posita, borealior est æquinoctiali partibus
31. Quare perspicuum est neque caput Cygni, neque
collum in tropico æstivo circulo posse constitui.
Exinde scribit Aratus
præclarique Ophiuchi humeri
Ipsum volvuntur aaitali circa orbem.
In quibus plena est illius inscitia. Nam dexter
humerus Ophiuchi longe propinquior est æquinocliali quam tropico; sinister autem unius signi
triente australior est tropico. Quippe dexter bunerus Lorealior est æquinoctiali partibus circiter 7;
sinister partibus quam proxime 15.
Rursus Aratus:
Paulo autem fertur australior; neque attingit
Virgo: sed Leo, et Cancer; hi quidem ambo
Ex ordine jacent inserti: sed circulus
Leonem quidem sub pectore et ventre, usque ad
[inguina
Secat; continue vero sub Testa
Cancrum: ubi maxime bifariam sectum videas
Recte; ut oculi a circulo eant utrinque.
Hæc apparentium fidei videntur ab illo consentance dicta. Namn earum quæ in pectore Leonis,
australissiına, quam nonnulli in corde collocant,
paulo est australior tropico; quæ vero post ipsam
aul septentrionem posita est, paulo est australior tropico æstivo, tum ex iis quæ ad femora, quæque in
Leonis cruribus sunt quatuor lucidæ; secunda quidem a septentrione in fenioribus posita borealior
est tropico; tertia vero, quæ est in cruribus, eodem
tropico est australior. Hinc evidens est Leonem secundum longitudinem ab illo circulo sub pectore,
ilibusque dividi. Cæterum de quatuor iis stellis
quae sunt in Cancro circa nubeculam, alia est australior tropico non minus parte 1; quæ autem
borealior est earumdem, tropico circulo borealior
est minus parte 1; ambarum vero, quæ ab oriente
circa nubeculam sitæ sunt, australior in ipso prope tropico collocata est; borealior autem, et ad septentriones vergens abest ab eodem partibus fere
2 1/2. Liquet ergo quæ de Caucro a poeta prodita
sunt, quam proxime ad apparentium experimenta
congruere.
Sic est autem existimandum de Cancro, Leone,
Virgine, Equi pedibus: necnon de Perseo, genibus
Heniochi, Geminorum capitibus, prius Eudoxum
Arato scripsisse: adeo ut hic illum, mea quidem
sententia, sit secutus. Verum Opliuchi caput, non
humeros in tropico esse sitos Eudoxus asserit:
quod et ipsum est quidem falsum; sed tamen tropico vicinius est humeris caput. Est enim æstivo.
tropico septem fere partibus australius. Porro Cygni collum, et sinistram alam in tropico circul
PG 19:1055collocavit Eudoxus; necnon dextram Andromedæ τροπικοῦ μοί, ὡς ἔγγιστα ζ'. Τοῦ δὲ Ορνιθός φησιν
manum. Quamobrem ex iis intelligimus quantum
in istis alter altero ab apparentiis magis abscedat.
At Eudoxus privatim Serpentis collum, quem Ophiu,
chus tenet, ac dextram Ingeniculi manum in tro;
pico statuit. Quod apparentium fidei consonat.
Οφεως, ἂν ἔχει ὁ Οφιοῦχος, καὶ τὴν δεξιάν χεῖρα
ὅπερ ἐγγίζει τῷ φαινομένῳ.
XXIV. Jam quæ in hiberno tropico sunt, Aratus
ita describit:
115 Alius autem in opposito austro medium CapriSecat, et pedes Aquarii, et Ceti caudam. [cornum
Inest item ei Lepus; cæterum Canis non valde ma-
[gnam partem
Aufert; sed quantam occupat pedibus: inest ei Argo,
Et magnum Centauri dorsum; inest et aculeus
Scorpii; inest et arcus inclyti Sagittarii.
In his cætera quidem cum apparentibus conveniunt; verum quæ sunt in aculeo Scorpii stellæ,
australiores sunt hiberno tropico partibus amplius
8. Verius itaque sit medium Scorpii in ipso hiberno
tropico ponere. At Eudoxus, cum in aliis similiter
atque ille sentiat, flexum tamen Fluminis in tropico
situm esse dicit, et Canis pedes ad caudam; in endem quoque Feram constituit, quam tenet Centaurus in quo quidem et ipse fallitur. Est enim
Fera multo quam hibernus tropicus australior.
XXV. De æquinoctiali circulo Arati hæc verba
sunt:
Signum autem ei Aries, Taurique genua posita sunt.
Aries quidem in longitudinem ductus per circulum;
Tauri vero crurum quanta apparet geniculatio.
Hæc vero de Ariete imperite dicuntur. Totus enim
æquinoctiali circulo borealior est, sola excepta
stella quæ est in posterioribus pedibus; hæc enim
in circulo æquinoctiali vehitur.
Pergit Aratus:
Ibidem est et zona splendidi Orioris,
Et flexus ardentis Hydræ: inest ei et levis
Crater; inest et Corvus.
Atqui Orionis est quidem in æquinoctiali zona
posita; Draconis vero spira, et Crater atque Corvus
longe sunt australiores æquatore: nisi quod partes
illæ, quæ sunt Corvi caudæ propiores, ad æquinoctialem accedunt.
Insunt autem (ait) stellæ non valde multæ
Chelarum; insunt et Ophiuchi genua.
Verum Chelarum lucida tantummodo stella, quæ
est in borea Chela, ad æquinoctialem accedit; cæ.
teræ longe sunt australiores ipso. Ophiuchi vero
genua australiora sunt æquinoctiali; sinistrum quidem partibus 51/2; dextrum vero amplius 10.
Secundum hæc Aratus,
Non tamen ab Aquila (inquit) disjungitur: sed valde
[prope
Jovis volitat magnus nuntius; etiam juxta ipsum
Equinum caput, et cervix volvuntur.
ὁ Εύδοξος τὸν αὐχένα καὶ τὴν ἀριστερὰν πτέρυγα
κεῖσθαι ἐπὶ τοῦ τροπικοῦ τῆς δὲ 'Ανδρομέδας τὴν
δεξιὰν χεῖρα. Δῆλον οὖν ἐκ τῶν εἰρημένων ἐφ' ὅσον
καὶ ἐν τούτοις μᾶλλον ὁ ἕτερος αὐτῶν παρὰ τὸν
ἕτερον διαλλάττει· ἰδίᾳ δὲ Εὐδοξος τὸν αὐχένα του
τοῦ Ἐν γούνασί φησιν ἐπὶ τοῦ τροπικοῦ κεῖσθαι·
ΚΔ'. Περὶ δὲ τῶν ἐπὶ τοῦ χειμερινοῦ τροπικοῦ ὁ
μὲν "Αρατός φησιν οὕτως·
Αλλος δ' αντιόωντι νότῳ μέσον Αιγοκερῆα
Τέμνει, καὶ πόδας 'Υδροχόου, καὶ Κήτεος ούρήν.
Εν δέ οἱ ἐστι Λαγωός· ἀτὰρ Κυνὸς οὐ μάλα
[πολλὴν
Αἴνυται, ἀλλ' ὁπόσην ἐπέχει πισίν· ἐν δὲ οἱ
δέ
'Αργώ
Καὶ μέγα Κενταύροιο μετάφρενον· ἐν δὲ τὸ κέν
[τρον
'
Σκορπίου· ἐν καὶ τόξον ἀγαυοῦ Τοξευτῆρος.
Τὰ μὲν οὖν ἄλλα πάντα συμφωνεί τοῖς φαινομένοις·
οἱ μέντοι γε ἐν τῷ κέντρῳ τοῦ Σκορπίου νοτιώτερο!
εἰσι τοῦ χειμερινοῦ τροπικοῦ πλέον ἢ μοί. τ'. Μάλλον
οὖν τὰ μέσα τοῦ Σκορπίου ἐπὶ τοῦ χειμερινοῦ τρο
πικοῦ κεῖται κύκλου. Ὁ δὲ Εὔδοξος τὰ μὲν ἄλλα
ὁμοίως τούτῳ ἀποφαίνεται· τοῦ δὲ Ποταμοῦ τὴν
καμπήν φησι κεῖσθαι ἐπὶ τοῦ τροπικοῦ, καὶ τοῦ Κυ
νὸς τοὺς πόδας ἐπὶ τὴν οὐράν. Κεῖσθαι δ' ἐπ' αὐτοῦ
φησι καὶ τὸ θηρίον, ὃ ἔχει ὁ Κένταυρος· ἀγνοεῖ δὲ
καὶ τοῦτο. Πολλῷ γὰρ νοτιώτερόν ἐστι τὸ θηρίον τοῦ
χειμερινοῦ τροπικού.
ΚΕ'. Περὶ δὲ τοῦ ἰσημερινοῦ ὁ μὲν "Αρατος οὕτως
λέγει·
Σῆμα δέ οἱ Κριὸς, Ταύροιό τε γούνατα κεῖται.
Κριὸς μὲν κατὰ μῆκος ἐληλαμένος διὰ κύκλου
Ταύρου δὲ σκελέων ὅσση περιφαίνεται δκλαξ.
Ἐν δὲ τούτοις ἡγνόηται τὰ περὶ τὸν Κριόν. Ὅλος γὰρ
βορειότερός ἐστι τοῦ ἰσημερινοῦ· μόνος δὲ ὁ ἐν τοῖ;
ὀπισθίοις ποσὶν αὐτοῦ κείμενος ἀστὴρ ἐπ' αὐτοῦ του
Ισημερινοῦ φέρεται.
Ἐξῆς δέ φησιν
Εν δέ τέ οἱ ζώνη εὐφεγγέος Ωρίωνος,
Καμπή τ' αιθομένης "Υδρης· ἔνι οἱ καὶ ἐλαφρὰς
Κρητήρ· ἐν δὲ Κόραξ.
Ἡ μὲν οὖν τοῦ Ωρίωνος ζώνη κεῖται ἐπὶ τοῦ ἰσημε
ρινοῦ· ἡ δὲ σπεῖρα τοῦ Δράκοντος, καὶ ὁ Κρατὴρ, καὶ
ή Κόραξ πολλῷ νοτιώτεροί εἰσι τοῦ ἰσημερινοῦ· πλὴν
εἰ ἄρα τὰ πρὸς τὴν οὐραν τοῦ Κόναχος συνεγγίζει τῷ
ἰσημερινῷ.
*Ενι δὲ (φησίν) ἀστέρες οὐ μάλα πολλοὶ
Χηλάων· ἐν τῷ δ᾽ Οφιούχεα γούνατα κεῖται.
Τῶν μὲν οὖν Χηλῶν ὁ ἐν τῇ βορείᾳ Χηλῇ λαμπρός
ἀστὴρ μόνος συνεγγίζει τῷ Ισημερινῷ· οἱ δὲ λοιποί
πολλῷ νοτιώτεροί εἰσιν αὐτοῦ. Τὰ δὲ γούνατα του
Οφιούχου νοτιώτερά ἐστι τοῦ ἰσημερινοῦ· τὸ μὲν
ἀριστερὸν μοί. γ' S", τὸ δὲ δεξιὸν πλεῖον ἢ μοι. ι'.
Εξῆς δέ φησιν·
Οὐ μὴν Αἰητοῦ ἀπαμείρεται· ἀλλὰ μάλ' ἐγγὺς
Ζηνὸς ἀητεῖται μέγας ἄγγελος· ἡ δὲ κατ' αὐτοὺς
Ιππείη κεφαλὴ καὶ ὑπαύχενον ειλίσσονται.
PG 19:1057HIPPARCHI AD PHÆNOMENA LIB. I.
Συνεγγίζει δὲ καὶ ταῦτα τῇ ἀληθείᾳ. Ὁ δὲ Εὔδοξος &
τὰ μὲν ἄλλα ὁμοίως εἴρηκε· τῶν δὲ Χηλῶν τὰ μέσα
φησὶν ἐπὶ τοῦ ἰσημερινοῦ κεῖσθαι, τοῦ τε Αετοῦ τὴν
ἀριστερὰν πτέρυγα, τοῦ δὲ Ἵππου καὶ τὴν ὀσφύν, καὶ
ἔτι τῶν Ἰχθύων τὸν βορειότερον αὐτῷν. Οὔτε δὲ ὁ
Αετὸς ἐπιβάλλει τῷ ἰσημερινῷ, ὅ τε ἐπὶ τῆς ὀσφύος
τοῦ Ιππου βορειότερός ἐστι τοῦ ἰσημερινοῦ πλεῖον ἢ
μοί. γ' S*· ὅ γε μήν βορειότερος τῶν Ιχθύων βου
ρειότερός ἐστι τοῦ ἐσημερινοῦ ἔγγιστα μοί. ι'. Ὁ δὲ
Ατταλος περὶ τῶν ἐν τοῖς εἰρημένοις κύκλοις ἀστές
ρων τὸν μὲν κατὰ μέρος λόγον παραπέμπει· γράφει
δὲ ταῦτα· ι Ἐν οἷς δὲ διασαφεῖ διὰ τίνων ἀστέρων
ἕκαστος τῶν γ' παραλλήλων διήκει δ' δ παραπέμπει
ὁλοσχερῶς, οὐ δυναμένων διέρχεσθαι τῶν κύκλων δι'
ὧν φησιν ἀστέρων αὐτοὺς διήκειν, διὰ τὸ παρηκολου
(ηκέναι σε, διὰ τῆς διόπτρας ἐπεσκεμμένον αὐτὰ,
παρῆκα νῦν διασαφείν.» Πρῶτον μὲν οὖν ἔδει καὶ
τῶν λοιπῶν χάριν τῶν φιλομαθούντων, εἴπερ παρηκολούθει, ὑποδεῖξαι τίνες τε αὐτῶν νοτιώτεροι καὶ
βορειότεροι εφαίνοντο τοῦ θερινοῦ τροπικοῦ, καὶ πόσῳ·
ἔπειτα πρὸς τὸ αὐτὸ τοῦτο μόνον κατανοῆσαι, διότι
οὐ φέρονται κύκλοι διὰ τῶν εἰρημένων ἀστέρων, οὐ
χρεία διόπτρας. Πολλῷ γὰρ τῶν μὲν νοτιωτέρων
ὑπαρχόντων, τῶν δὲ βορειοτέρων, αὐτόθεν ἀναβλέψαντι φανερὸν γίνεται, διότι οὐ δυνατὸν διὰ τῶν λεγομένων ἀστέρων γραφῆναι ἢ τὸν ἰσημερινόν, ἢ παρ
ἀλληλόν τινα τούτων κύκλον.
Κα'. Χωρὶς δὲ τῶν εἰρημένων γ' κύκλων ὁ Εύδοξος
καὶ τοὺς ἐπὶ τοῦ ἀρκτικοῦ κύκλου κειμένους ἀστέρας
διασαφεῖ· καί φησιν ἐπ' αὐτοῦ κεῖσθαι τόν τε άριστερὸν ὦμον τοῦ ᾿Αρκτοφύλακος, καὶ τὰ ἄνωθεν τοῦ
Στεφάνου, καὶ τὴν κεφαλὴν τοῦ διὰ τῶν ᾿Αρκτων
Οφεως· τῆς δὲ Λύρας καὶ τῆς δεξιᾶς πτέρυγος του
Ορνιθος τὰ ἄνωθεν· τοῦ δὲ Κηφέως τὸ στῆθος τῆς
δὲ Κασσιεπείας τὰ ἄνωθεν. Εἶτα ὑπὸ τοὺς ἐμπροσθίους πόδας τῆς μεγάλης Αρκτου καὶ τοῦ Λέοντος
ἄχρι πρὸς τὸν ὦμον τοῦ ᾿Αρκτοφύλακος, νοτιώ
τερός ἐστι τοῦ ἀεὶ φανεροῦ τοῦ ἐν τοῖς περὶ τὴν Ἑλ
λάδα τόποις, πλεῖον ἢ μοί. δ'. Ἀπὸ γὰρ τοῦ βορείου
πόλου ἀπέχει μοι. μδ', δ'· ὁ δὲ ἀεὶ φανερὸς κύκλος ἀπέχει μοί. λζ'. Τὸ δὲ ἄνωθεν τοῦ Στεφάνου καὶ
τῆς Λύρας ὁλοσχερέστερον είρηται. Οὐ γὰρ συνεγγίζει ταῦτα τῷ ἀειφανεῖ κύκλῳ, ἀλλ᾽ ἑκάτερον αὐτῶν
πολλῷ νοτιώτερόν ἐστιν. Ὁ μὲν γὰρ βορειότερος τῶν
ἐν τῇ Λύρᾳ ἀπέχει ἀπὸ τοῦ βορείου πόλου μοί. μθ'.
ἡ δὲ κεφαλὴ τοῦ διὰ τῶν ᾿Αρκτων Οφεως να
τιωτέρα μὲν, ἐγγὺς δὲ τοῦ ἀειφανους κύκλου φέρεται.
Ο γὰρ νοτιώτερος αὐτῶν, καὶ ἐπὶ τοῦ ἀριστεροῦ
Hæc sunt depravata.
Deest, opinor, aliquid.
Απέχει μοί. μδ. Scribe, μα', δ'. Nam altera lectio corrupta est, ut Hipparchus ipse demonstral.
Ἡ δὲ κεφαλή. Non solum mendosus, sed
mutilus etiam hic locus est. Primum pugnare secum Hipparchus, ut se habet modo, videtur. Namı
caput Draconis australius facit arctico Græciæ circulo; et idem tamen præcise in eo circulo reponit,
siquidem utrumque gradibus septem et triginta
distat a polo. Præterea cum duo sidera proposuisset, quæ ab arctico circulo, abi ea collocarat Eu-
Quæ sunt veritati proxima. Eudoxus autem, cum
in reliquis non dissentiat, Chelarum medium ait in
æquinoctiali situm esse; una cum ala.sinistra Aquilæ nec non Equi lumbum et Piscium Lorealiorem.
Verum nec Aquila contingit æquinoctialem, et quæ
in.lumbo est Equi, borealior est amplius partibus
31/2; borealior vero Piscium æquinoctiali borealior
est partibus circiter 10. Attalus autem omissa particulari disputatione de his stellis, quæ in circulis
insunt, quos supra memoravimus, ita scribit: «Ea
vero, in quibus explicat, per quasnam stellas transeat quilibet trium parallelorum cum ii circuli
per eas transire stellas nequeant, quas ille describit, enarrare idcirco nolui; quod eorum tu scientiam ex usu, tractationeque dioptræ sis assecu -
tus.» Verum id in primis oportebat, vel caterorum
ejus doctrinæ studiosorum gratia, si quidem intelligebat, exponere, quæ quantove ex iis stellis australiores, vel borealiores esse viderentur æstivo
tropico. Deinde, ut id comprehendatur unum, per
eas stellas, quæ percensitæ sunt, non duci circulos,
nihil opus est dioptra. Cum enim aliæ haud paulo
sint australiores, aliæ borealiores, station aspectu
ipso perspicuum est, neque circulum æquinoctialem, neque alterum æquidistantium per illas ipsas
stellas posse perduci.
XXVI. Præter superiores illos circulos tres Eudoxus
eas stellas describit, quæ sunt in arctico circulo: in
enque situm ait esse sinistrum Arctophylacis humerum et superiora Coronæ, cum capite Serpentis per
Ursas transeuntis: item Fidicula, ac dextra ala
Cygni superiores partes: Cephei quoque pectus;
et superiora Cassiepeæ. Deinde sub anterioribus
116 majoris Ursæ pedibus ac Leonis, usque ad
Arctophylacis humerum, australior est semper ap
parente circulo Græciæ partibus amplius 4; nam a
boreali polo distat partibus 44,15'; circulus vero
semper apparens abest partibus 37. Porro superiora
Coronæ ac Fidiculæ minus accurate designata
sunt. Non enim semper apparenti circulo vicina
ista sunt; sed utrumque longe est australius. Nam
borealior earum quæ sunt in Fidicula, distat a polo
boreali partibus 49; caput vero Serpentis Ursis
interjecti australius quidem est, sed semper apparenti tamen circulo citimum est. Quippe australior illarum, et in sinistro sita tempore abest a
polo partibus 37, quot semper apparens circulus
doxus, longius erant ad austrum remota, superiora Coronæ pariter, ac Lyræ; ubi de ambobus singillatim probare coepit, unius Lyræ meminit; de
Corona ne litteram quidem fecit. Desunt igitur illa,
quibus quot partibus a polo Corona distaret, aperuit. Finge Hipparchum ita scripsisse: post ista
ἀπὸ τοῦ βορείου πόλου μοί, μθ'· ὁ δὲ βορειότερος τῶν
ἐν τῷ Στεφάνῳ, μοί. νγ'. Ἡ δὲ κεφαλὴ τοῦ διὰ
τῶν Αρκτων Οφεως ἐπὶ τοῦ ἀειφανοῦς κύκλου φέρεται. Borealior Coronæ Hipparchi tempore distabat a polo gradibus amplius 53, ex nostris tabulis,
sic et Lyra borealior partibus ab eodem polo aberat 51.
PG 19:1059constat. Pectus autem Cephei apparente semper a κροτάφου κείμενος ἀπέχει ἀπὸ τοῦ πόλου μοί. λζ',
circulo est australius, ut supra demonstravimus.
Dextræ alæ Cygni superiores partes, et pes Cassiepeæ in apparente circulo feruntur. Etenim bo.
realior earum, quæ in extrema sunt ala dextra, distat a boreali polo partibus 40; borealior earum,
quæ sunt in Cassiepea, et in pedibus sita, abest ab
eodem polo gradibus 38. Quin et majoris Ursæ pedes borealiores feruntur semper apparente circulo.
Siquidem antecedens illorum a boreali polo removetur partibus fere 24; succedens, partibus fere
25. Vere itaque pronuntiavit apparentem semper
circulum transire inter Ursam ac Leonem.
Jam in eo circulo, qui nunquam apparet, quæ
insunt astra, non videntur omnino. Proxime autem
absunt, inquit, ab eo extremæ partes aquæ Fluminis; et fundum Navis, ac Gubernaculum. Tum
Fera; nec non Ara. Item Sagittarii crus dextrum;
quæ autem videtur ex Ægypto stella, in eodem
continetur. Ex his quæ utcunque sunt veritati
proxima, extra controversiam seponenda sunt. De
ea vero stella, quæ Canopus dicitur, non recte asserit ipsam in apparente nunquam circulo ferri.
Est enim hæc australior earum quæ sunt in Guberraculo, atque lucida: quæ a polo distat partibus
38 1/2. At semper apparens Athenis circulus abest
a polo partibus 37; in Rhodo vero, partibus 36.
Constat igitur eamdem stellam borealiorem esse
nunquam apparente Græciæ circulo, ac supra terram videri posse, ut etiam circa Rhodum prospicitur,
XXVII. Pergit Eudoxus eas explicare stellas, quæ
in coluris insunt, ac docet in horum altero situm
esse medium Ursæ majoris et Cancri; nec non Hyri collum, et de Navi quod puppem inter et malum intercedit. Deinde post semper latentein polum, caudam australis Piscis, et medium Capricorni
pariter ac Sagittæ. Eumdem præterea per Cygni
collum, alamque dextram, ac per sinistram Cephei
manum describi; tum per flexun Serpentis, ac secundum minoris Ursæ caudam.
Enimvero de Ursa penitus aberrat. Hujus enim
præcedentes in capite, et quæ in anterioribus pedibus, in Leonis dodecatemorio sunt sitæ. Quinam
ergo fieri possit, ut medium Ursæ in Cancri principio collocetur? At præcedentes in Hydri capite
Καὶ οἱ πόδες δέ. Falso.
Απέχει δὲ οὗτος. Ganobus Eudoxi saeculo,
ut et Hipparchi, præcise distabat a polo australi
partibus 38, 50′, ex nostris tabulis.
Quæ deinceps in duobus libris traduntur ab Hipparelo de συνανατολαῖς, εἰ συγκαταδύσεσι, ea plus
otii operæque postulant, ut ad nostrarum tabula
rum lidem exigantur, cujus rei cum in multis jam
periculum fecissemus, plura nos elaborare infiniti
ac molesti operis magnitudo deterruit. Nam et iis
ὅσας καὶ ὁ ἀειφανής κύκλος. Τοῦ δὲ Κηφέως τὸ στῆ
θος νοτιώτερόν ἐστι τοῦ ἀειφανους κύκλου, ὡς πρός
τερον ὑποδεδείχαμεν. Τῆς δεξιᾶς πτέρυγος τοῦ 'Ορο
νιθος τὰ ἄνωθεν, καὶ τῆς Κασσιεπείας ὁ τοῦς, ἐπὶ
τοῦ φανεροῦ κύκλου φέρεται. Ο μὲν γὰρ βορειότερος
τῶν ἐν ἄκρᾳ τῇ δεξιᾷ πτέρυγι ἀπέχει ἀπὸ τοῦ βου
ρείου κύκλου μο!. μ'· ὁ δὲ βορειότερος τῶν ἐν τῇ
Κασσιεπείᾳ, ὅς ἐστιν ἐν ταῖς ποσὶν, ἀπέχει ἀπὸ τοῦ
πόλου μοί. λη'. Καὶ οἱ πόδες δὲ τῆς μεγάλης
Αρκτου βορειότεροι φέρονται τοῦ ἀειφανοῦς κύκλου.
Ο μὲν γὰρ ἡγούμενος αὐτῶν ἀπέχει ἀπὸ τοῦ βορείου
πόλου περὶ μοι. κα· ὁ δὲ ἑπόμενος περὶ μοι. κε'.
Εὐλόγως οὖν φησι τὸν ἀειφανῆ φέρεσθαι μεταξὺ τῆς
Αρκτου καὶ τοῦ Λέοντος.
Ἐπὶ δὲ τοῦ ἀεὶ ἀφανοῦς κύκλου τὰ μὲν ἐπ' αὐτοῦ
φερόμενα άστρα οὐχ ὁρᾶται. Εγγυτάτω δὲ, φησίν,
αὐτοῦ ἐστι τοῦ τε ὕδατος τοῦ Ποταμοῦ τὰ ἄκρα καὶ
τῆς ᾿Αργοῦς τὸ ἔδαφος, καὶ τὸ Πηδάλιον· εἶτα τὸ
Θηρίον καὶ τὸ θυμιατήριον· ἔτι δὲ τοῦ Τοξότου τὰ
δεξιὰ σκέλη. 'Ο δὲ ἐξ Αἰγύπτου δρώμενος ἀστήρ ἐστιν
ἐν αὐτῷ. Τούτων δὲ τὰ μὲν ἄλλα, ἐπεὶ κατὰ τὰ συν
εγγισμὸν εἴρηται, οὐκ ἂν διστάζοιτο· ὁ δὲ καλούμε
νος Κάνωπος οὐκ ὀρθῶς λέγεται ἐν αὐτῷ τῷ ἀφανεῖ
κύκλῳ φέρεσθαι. Ἔστι γὰρ οὗτος ὁ νοτιώτερος τῶν
ἐν τῷ Πηδαλίῳ, καὶ λαμπρός. Απέχει δὲ οὗτος
ἀπὸ τοῦ πόλου περὶ μοι. λη' S". Ὁ δὲ ἐν ᾿Αθήναις
ἀειφανὴς κύκλος ἀπέχει ἀπὸ τοῦ πόλου περὶ μεί.
λξ'· ὁ δὲ ἐν Ρόδῳ περὶ μοί. λς'. Δῆλον οὖν, ὅτι ὁ
ἀστὴρ οὗτος βορειότερός ἐστι τοῦ ἐν τῇ Ἑλλάδι ἀτανοῦς κύκλου, καὶ δύναται ὑπὲρ τῆς φερόμενος βλέ
πεσθαι· καὶ δὴ καὶ θεωρεῖται ἐν τοῖς περὶ τὴν Ῥέ
δον τόποις.
ΚΖ'. Πάλιν δὲ ὁ Εύδοξος διασαφεῖ καὶ τοὺς ἐπὶ τῶν
κολούρων λεγομένων κύκλων κειμένους αστέρας, καί
φησιν ἐπὶ μὲν τοῦ ἑνὸς αὐτῶν κεῖσθαι τὸ μέσον τῆς
μεγάλης Άρκτου, καὶ τοῦ Καρκίνου τὸ μέσον, καὶ
τὸν αὐχένα τοῦ Ὕδρου, καὶ τῆς ᾿Αργοῦς τὸ μεταξύ
τῆς τε πρύμνης καὶ τοῦ ἱστοῦ. Εἶτα μετὰ τὸν ἀφανή
πόλον τὴν οὐρὰν τοῦ νοτίου Ιχθύος, καὶ τὸ με τον
τοῦ Αἰγόκερω, καὶ τὸ μέσον τοῦ Οἰστοῦ· τοῦ δὲ
Ορνιθος διὰ τοῦ αὐχένος, καὶ τῆς δεξιᾶς πτέρυγος,
καὶ διὰ τῆς ἀριστερᾶς χειρὸς τοῦ Κηφέως γράφεσθαι
αὐτὸν, καὶ διὰ τῆς καμπῆς τοῦ Οφεως, καὶ παρὰ
τὴν οὐρὰν τῆς μικρᾶς "Αρκτου.
Περὶ μὲν οὖν τῆς ᾿Αρκτου ὁλοσχερῶς ἀγνοεῖ. Οἱ γὰρ
προηγούμενοι αὐτῆς, οἱ ἐν τῇ κεφαλῇ, καὶ οἱ ἐν τοῖ;
ἐμπροσθίοις ποσίν, ἀμφότεροι ἐν τῷ τοῦ Λέοντος δε
δεκατημορίῳ κείνται. Πῶς οὖν δυνατὸν τὸ μέσον τῆς
Αρκτου ἐν τῇ ἀρχῇ τοῦ Καρκίνου κεῖσθαι; τῆς δὲ
ipsis in stellis, quas designat Hipparchus, investigandis, atque e Ptolemai, aut Tychonis laterculo
seligendis non parum negotii est; et, ubi certi aliquid extricaveris, innumerabilis ortuum et occasuum expedienda varietas; quæ vel acerrimum
quenilibet cupidissimumque frangere, ac delassare
possit. Hic igitur commentationis is:ius modum faciemus, cætera Hipparcheæ doctrinæ, quæ quidem
scire plurimum ex omnibus intersit, fere in nostris
Dissertationibus explicata reperies.
PG 19:1061HIPPARCHI AD PHENOMENA LIB. I.
igitur collum Hydri longiori adhuc ab eo circulo
spatio distare.
κεφαλῆς τοῦ Ὕδρου ἡγούμενοι ἐπέχουσι Καρκίνου Cancri obtinent partes amplius decem. Planum est
πλεῖον ἢ μοι. ι'. Δῆλον οὖν, ὅτι πολλῷ πλεῖον υπου
λείπεται τοῦ εἰρημένου κύκλου ὁ αὐχὴν τοῦ Ὕδρου.
ΚΗ. Περὶ δὲ τῆς ᾿Αργούς οὐχ ὑγιῶ; εἴρηται. Τῶν
δ' ἐν τῇ οὐρᾷ τοῦ νοτίου Ιχθύος μάλιστα ὁ ἡγούμε
νος ἀπέχει τοῦ α' πλεῖον ἢ μοί. κγ'. Τοσοῦτον ἄρα
ὑπολείπεται τοῦ προειρημένου κύκλου, καὶ οὐκ ἐπ'
αὐτοῦ φέρεται. Ὁ δὲ υἱστὸς ὅλος ὑπολείπεται τοῦ
προειρημένου κύκλου, καὶ οὐ διὰ μέσου τέμνεται ὑπ'
αὐτοῦ. Ὁ γὰρ ἡγούμενος ἐν αὐτῷ ἀστὴρ ἀπέχει ἀπὸ
μοί. α' το. Οὐκ ἄρα δυνατὸν διχοτομεῖσθαι αὐτὸν ὑπὸ
τοῦ προειρημένου κύκλου. Ομοίως δὲ καὶ ὁ Ὄρνις
ὅλος πρὸς ἀνατολὰς κείται τοῦ εἰρημένου κύκλου.
Ὁ γὰρ ἡγούμενος ἐπ' αὐτοῦ καὶ ἐπ' ἄκρου τοῦ
βύγχους ἀπέχει μοί. α' S". Τῶν δὲ ἐν ἄκρᾳ τῇ δεξιᾷ
πτέρυγι ὁ μάλιστα πρὸς δύσιν κείμενος ἀπέχει τοῦ
α' οὐ πλέον ἢ μοί. ς' S". Οὐκ ἄρα δυνατὸν οὐδὲ τὸν
αὐχένα τοῦ Ορνιθος οὔτε τὴν δεξιὰν πτέρυγα αὐτοῦ
ἐπὶ τοῦ εἰρημένου κύκλου κεῖσθαι.
Τοῦ γε μὴν Κηφέως ἡ ἀριστερὰ χεὶρ πολὺ ὅλως
παραλλάσσει τὸν εἰρημένον κύκλον πρὸς ἀνατολάς.
Καὶ γὰρ οἱ ἐν τῇ κεφαλῇ αὐτοῦ, οἱ ἡγούμενοι μάλιστα, του Υδροχόου ἐπέχουσι πλεῖον ἢ μοι. ι'. Ο δὲ
ἐν τῇ ἀριστερᾷ χειρὶ λαμπρὸς ἀστὴρ, ὁ ἐν τῷ ὤμῳ,
ἄν τινες τιθέασι, τοῦ Ὑδροχόου ἐπέχει μοί. κε'.
Παρὰ μικρὸν οὖν β' ζώδια παραλλάσσει. Περὶ μέντοι
τῆς καμπῆς τοῦ Ὄφεως καὶ τῆς οὐρᾶς τῆς μικρᾶς
Αρκτου ὀρθῶς ἀπεφήνατο.
ΚΘ'. Ἐν δὲ τῷ ἑτέρῳ χολούρῳ φησὶ κεῖσθαι ὁ μὲν
τὴν ἀριστερὰν χεῖρα τοῦ ᾿Αρκτοφύλακος, καὶ τι μέσα
αὐτοῦ κατὰ μῆκος· εἶτα τὰ μέσα τῶν Χηλῶν κατά
πλάτος· καὶ τοῦ Κενταύρου τὴν δεξιάν χεῖρα, καὶ τὰ
Εμπρόσθια γόνατα· μετὰ δὲ τὸν ἀφανῆ πόλον, καμ
τήν τε τοῦ Ποταμοῦ, καὶ Κήτους τὴν κεφαλὴν, καὶ
τοῦ Κριοῦ τὰ νῶτα κατὰ πλάτος, καὶ τοῦ Περσέως
τὴν κεφαλὴν καὶ τὴν δεξιάν χεῖρα.
Η μὲν οὖν ἀριστερὰ χεὶρ τοῦ ᾿Αρκτοφύλακος
ὑπολείπεται τοῦ εἰρημένου κύκλου ὡς ἥμισυ μέρος
ζωδίου, καὶ οὐκ ἐπ' αὐτοῦ φέρεται τοῦ διὰ τῶν ἰσημερινῶν σημείων κύκλου, ὡς Εὐδοξός φησιν. Ο γὰρ
ἡγούμενος τῶν ἐν αὐτῇ ἐπέχει Χηλῶν πλεῖον ἢ μοῖ.
ιγ. Αγνοεῖ δὲ καὶ μέσον αὐτοῦ τὸ σῶμα κατὰ μῆκος
ὑπὸ τοῦ εἰρημένου κύκλου τέμνεσθαι λέγων· ὁ μὲν γὰρ
ἐπὶ τῆς κεφαλῆς ἀστὴρ ἐπέχει ηλῶν περὶ μοι. ις'
καὶ δίμοιρον· ὁ δὲ ἐν τῷ δεξιῷ ποδὶ ἐπέχει δηλῶν
περὶ μοῖ. κδ' S", δ· ὁ δὲ ἐν τῇ ζώνῃ λαμπρὸς ἐπέχει
Χηλῶν περὶ μοι. ιδ' καὶ γ'· ὁ δὲ ἐν τῇ δεξιᾷ χειρι
τοῦ Κενταύρου υπολείπεται τοῦ εἰρημένου κύκλου
περὶ δ' μέρος ζωδίου. Επέχει γὰρ Χηλῶν μοι. η'.
Ἡ δὲ κεφαλὴ τοῦ Κήτους ὑπολείπεται μὲν τοῦ προ
ειρημένου κύκλου· οὐ πολὺ δέ. Ὁ γὰρ σύνδεσμος τῶν
Ιχθύων, ὅς κεῖται μετὰ τὴν κεφαλὴν τοῦ Κήτους
ἐπὶ τῆς λοφίας αὐτοῦ, ἐπέχει Κριοῦ μοι. γ', δ'. Καὶ
μὴν οὐδὲ τοῦ Κριοῦ τὰ νῶτα ἐπὶ τοῦ εἰρημένου κύ
κλου κεῖται· ἀλλὰ ὑπολείπεται πλεῖον ἢ τρίτον μέσ
ρος ζωδίου. Ο γὰρ ἐν μέσῳ τῷ νώτῳ αὐτοῦ κείμενος ἀστὴρ ἐπέχει Κριοῦ μοι. ια' S". Ομοίως δὲ καὶ
Τὸ ἀπὸ τῶν α'. Γ. καὶ τά.
XXVIII. Nam de Argo falsa sunt quæ idem ille
scripsit. In australis vero Piscis cauda præcedens
maxime distat a primo par.ibus amplius 23. Tantum-.
dem ergo abest ab co quem dixi circulo, nec in co
movetur. At Sagitta quanta quanta est distat ab
eodem circulo, nee ab eo media secatur. Nam pra
cedens in ipsa stella distat parte una. Quare bifariam ab illo circulo dividi non potest. Similiter et
Cygnus totus ad orienten obversus est ei circulo.
Hujus enim præcedens, et in extremo rostro sita,
distat parle 1 1/2. Earum 117 vero, quæ in extremitate sunt alæ dextræ, quæ ad occidentem maxime
spectat, abest a priori parte non amplius 6 1/2. Non
potest igitur ne collum quidem Cygni, neque dextra
ejus ala in illo circulo collocari.
Jam sinistra Cephei manus Jonge ab eodem circulo declinat ad orientem. Nam quæ sunt in illius capite, praesertim antecedentes, Aquarii partem obtinent amplius decimam. Lucida vero, quæ
est in sinistra manu, quain humero quidam attribuunt, Aquarii obtinet partem 25. Propemodum
ergo signorum duorum intervallo declinat. De
flexu Serpentis et cauda minoris Ursæ recte ille
statuit.
XXIX. In altero coluro sitam esse scribit sinistram
Arctophylacis manuum, ac per medium ipsum transire secundum longitudinem; deinde Chelarum
medium secundum latitudinem. Centauri præterea
dextram manum et anteriora genua. Post nun.
quam apparentem poluin, flexum Fluminis, et Ceti
caput, et Arielis terga secundum latitudinem, Persei caput cum dextra manu.
Atqui læva manus Arctophylacis abest ab isto
circulo intervallo fere dimidii signi; nec in ipso
circulo sita est, qui per æquinoctialia puncta transit, ut Eudoxus affirmat. Etenim antecedens earum, quæ in illa sunt, Chelarum obtinet partem
amplius 13. Praeterea in eo quoque hallucinatus
est, quod medium corpus illius, secundum longitudinem, ab eo quem diximus secari circulo putat. Elenin quæ est in ejus capite stella, Chelarum
partem obtinet circiter 16 2/3; quæ in dextro pede,
Chelarum circiter 24, 43'; quæ in zona est lucida,
Clelarum fere partem 14, 20'; quæ in dextra Centauri manu, abest ab illo circulo quadrante circiter
signi. Nam Chelarum partem obtinet 8. Caput porro
Ceti distat quidem ab eodem circulo; sed non
magno spatio. Quippe nodus Pisciwn, qui post caput Ceti positus est, in ejusque cervice, obtinet
Arietis partem 3, 15'. Sed nec Arietis terga in illo
eodem circulo collocanda sunt. quo amplius signi triente distant. Nam quæ stella inest in medio
illius tergo, Arietis obtinet partem amplius 11 1/2.
PG 19:1065HIPPARCHI AD PHÆNOMENA LIB. II.
βαίνει διαφορὰν ἐν ταῖς ἀνατολαῖς τῶν ιβ' ζωδίων, tum discrimen est in duodecim signorum ortibus:
ἀγνοήσει τὴν τῆς νυκτὸς ὥραν ὁ τῷ προειρημένῳ
συλλογισμῷ χρώμενος. Μάλιστα δ' ἄν τις θαυμάσειε
πῶς καὶ ὁ ᾿Ατταλος συγκατατίθεται τούτῳ. Λέγει
γὰρ τὸν τρόπον τοῦτον· Ἐν δὲ τοῖς ἐχομένοις πειρᾶται ὑποδεικνύειν, πῶς ἄν τις διὰ τῶν ἄστρων δύο
ναιτο τὴν ὥραν τῆς νυκτὸς ἐπιγιγνώσκειν. Ἐπεὶ γάρ
ἐστιν ἀρχὴ νυκτὸς ἡλίου δύσις· ὁ δὲ ἥλιος ἀεὶ ἔν τινι
τῶν ιβ' ζωδίων ἐστί· δῆλον, ὅτι τῷ γινώσκοντι ἐν τίνι
τε ζωδίῳ ὁ ἥλιός ἐστι, καὶ ἐν πόστῃ μοίρᾳ τοῦ ζωδίου,
ῥᾴδιόν ἐστιν ἐπιγνῶναι, καὶ ποῖον ζώδιον ἐν ἀρχῇ
τῆς νυκτὸς ἀνατέλλει, καὶ ποία μοίρα. Τῇ γὰρ ὑπὸ
τοῦ ἡλίου κατεχομένῃ μοίρα ή κατά διάμετρον κει
μένη τὴν ἀνατολὴν κατὰ τὴν ἀρχὴν τῆς νυκτός ποιή
σει. Τοῦτο δὲ προϊστορηκὼς καὶ ἐπεγνωκώς, ὅτι ἐν
πάσῃ νυκτὶ ς' ζώδια πρὸς τῇ ἀνατολῇ ἀνίσχουσι, ὦ
γνώσεται καὶ πόσον τῆς νυκτὸς παρεληλυθὸς ἐστι,
καὶ πόσον τὸ λοιπὸν ἕως τῆς τοῦ ἡλίου ἀνατολῆς.»
Μετὰ δὲ ταῦτα λέληθεν ἀμφοτέρους αὐτοὺς, ὅτι
οὐδ᾽ ἂν αὐτὸ τὸ ζώδιον βλέπῃ τις ἀνατεταλκός, δυνατός ἐστιν ἀκριβῶς τὴν ὥραν τῆς νυκτὸς συλλογίσασθαι κατὰ τὸν προειρημένον τρόπον. Εἰ μὲν γὰρ
ἕκαστον τῶν ἡστερισμένων καὶ βλεπομένων ζωδίων
συνεπληροῦτο καθ' ἐν δωδεκατημόριον τοῦ ζωδιακού
κύκλου, παρ' αὐτὴν μόνην τὴν ἐν ταῖς ἀνατολαῖς τῶν
χρόνων ἀνισότητα διεπίπτομεν· ἐπεὶ δὲ οὐδὲ τοῖς
δωδεκατημορίοις ἴσα ἐστὶ τὰ φαινόμενα ζώδια, οὔτ'
ἐν τοῖς ἰδίοις κεῖται τόποις ἅπαντα· ἀλλὰ τινὰ μὲν
αὐτῶν ἐλάσσονά ἐστι τοῦ δωδεκατημορίου, τινὰ δὲ ς
πολλῷ μείζονα· καθάπερ εὐθέως ὁ μὲν Καρκίνος
οὐδὲ τὸ τρίτον μέρος ἐπέχει τοῦ δωδεκατημορίου· ἡ
δὲ Παρθένος καὶ τοῦ Λέοντος, καὶ τῶν Χηλῶν ἐπι
λαμβάνει· τῶν δὲ Ἰχθύων ὁ νοτιώτερος ὅλος σχεδόν
ἐν τῷ τοῦ Ὑδροχόου κεῖται δωδεκατημορίῳ· πῶς ἂν
εἴη δυνατὸν ἐκ τῆς τοιαύτης τῶν δώδεκα ζωδίων
ἐπιτολῆς τῆς νυκτὸς ὥραν συλλογίσασθαι; "Οταν δέ
τινα αὐτῶν μηδὲ ἐν τῷ ζωδιακῷ κύκλῳ τυγχάνῃ ὅλα
κείμενα, ἀλλὰ πολλῷ βορειότερα, καθάπερ ἔχει ὅ τε
Λέων καὶ ὁ βορειότερος τῶν Ιχθύων· δῆλον, ὅτι
πολλῷ μᾶλλον ἀγνοήσει τὴν ὥραν ὁ ἐκ τῆς ἀνατολῆς
τῶν φαινομένων ζωδίων συλλογισμὸς αὐτῶν.
Εὐθέως οὖν τοῦ 1 Αστερισμένου Καρκίνου ἀνατεταλκότος, ἡ τοῦ Λέοντος κεφαλὴ ἀναφέρεται ἐν τῷ
ὑποκειμένῳ ὁρίζοντι, συνανατελλούσης αὐτῇ τῆς η'
μοίρας τοῦ Καρκίνου. Ο "Αρατος θεωρῶν τὴν κεφαλὴν τοῦ Λέοντος ἀνατέλλουσαν, καὶ ὑπολαμβάνων
τὸ κατὰ τὸν Λέοντα δωδεκατημόριον ἀναφέρεσθαι,
τρισὶν ὅλοις ἡμιωρίοις ἀγνοήσει. Πάλιν ὁ μὲν Σκορπιος ἄρχεται μὲν δύνειν ἀνατελλούσης Κριού μοίρας
τρισκαιδεκάτης μέσης· ὅλος δὲ ὑπὸ τὸν ὁρίζοντα
γίνεται ἀνατελλούσης τῆς ς' μοί. τοῦ Ταύρου· ἀπο
δεδείχαμεν γὰρ τὰ τοιαῦτα πάντα ἐν τοῖς περὶ τῶν
συνανατολῶν. Δῆλον οὖν, ὅτι χωρὶς τοῦ ἐν ἀνίσοις
χρόνοις τὰ ιβ' ζώδια αναφέρεσθαι, διὰ τὸ καὶ ἀνισομεγέθη εἶναι τὰ ζώδια, καὶ ἀτάκτως κεῖσθαι, πολλὰ
διαμαρτήσεται τῇ ὥρᾳ ὁ πρὸς τὸν φαινόμενον ἀστε
* Γ. ἐπεὶ τοῦ.
PATROL. GR. ΧΙΧ.
qui ratione illa uti velit, horam noctis assequi nullo
modo poterit. Sed illud mirari subit, quomodo
huic etiam doctrinae subscriptor Attalus accedat.
la quippe loquitur: In sequentibus perro demonstrare conatur qua ratione quispiam e sideribus nocturnam horam conjectari poterit. Nam cum
sit noctis initium solis occasus, sol autem duodecim signorum semper in aliquo versetur; perspicuum est, qui id cognoverit, in quo signo sol positus sit, et qua ejus signi parte, facile animadversurum esse, quod signum, et qua 119 sui
parte sub initium noctis oriatur. Quippe pars ei,
quam sol obtinet, ex diametro respondens. ineunte
nocte conscendet. Hoc quisquis ante didicerit, et
cognorit, in omni nocte sex ab oriente signa consurgere, non ignorabit quanta pars noctis transacta fuerit, et quantum ex ea ad ortum usque solis
supersit. 9
Præterea hoc ambo illi nequaquam animadverterunt, tametsi illud ipsum signum exortum jam
esse viderit quispiam, non posse tamen ratione
ista, quam diximus, certam noctis horam cognoscere. Etenim si constellatarum, et aspectabilium
imaginum quælibet parte una duodecima zodiaci
definiretur, sola temporum in ortibus inæqualitas
errorem nobis offerret. Sed quoniam neque cum
segmentis ipsis adæquantur quæ a nobis cernuntur imagines, neque propriis in locis sitæ sunt
omnes, sed quædamn dodecatemorio suo minores,
quædam majores multo sunt: ut exempli causa,
Cancer ne tertiam quidem segmenti sui parten
occupal; contra Virgo de Leone ac Chelis decerpit
aliquid, Piscium australior totus fere in Aquarii
dodecatemorio positus est: qui fieri potest, ut ex
ejusmodi signorum duodecim exortu noctis hora
colligatur? Cum autem ex iis etiam aliqua zodiaco
circulo non tota contineantur, sed multo borealiora
sint, velut Leo et Piscium borealior, evidens est
illorum rationem ab ortu apparentium imaginumi
aberraturam esse longius.
Primum enim stellata Cancri imagine jam exorta,
Leonis caput in eo quem statuimus horizonte conscendit una cum octava parte Cancri. Igitur Aratus Leonis caput oriri prospiciens, ac Leonis dodecatemorium putans ascendere, sesquihora integra falletur. Item Scorpius occidere incipit oriente
parte 13 media Arietis; totus vero sub horizontem
conditur oriente sexta Tauri parte. Quæ, nos oinia in nostra de coortibus disputatione demonstravimus. Apparet ergo non solum quod duodecim imagines inæqualibus temporibus ascendunt,
sed etiam quod aliis aliæ majus spatium occupant,
et sine ordine collocatae sunt; plurimum in stimanda hora deceptum iri, qui ex apparentibus simulacris signorum duodecim conjectari voluerit.
PG 19:1067Horam itaque noctis nec exacte posse, neque proxi- ρισμὸν τῶν ιβ' ζωδίων τὸν συλλογισμόν ποιούμενος.
me deprehendi, si ortivum signum intueamur, ex
iis quæ sunt dicta liquido constat.
III. Deinceps igitur, ut hoc sumamus, coprtus ab
illo suerum, oppositosque descensus ad zodiaci
circuli segmenta, non ad stellatas imagines esse
descriptos; videamus quiduam in istis consentanee
iis quæ videntur in mundo, vel dissentanee sit
dictum. In quo primum illud intelligendum est,
zodiaci circuli partitionem ab Arato sic institui, ut
a tropicis et æquinoctialibus punctis incipiat, eaque sint initia signorum. Eudoxus autem ita dividit, ut illa puncta media sint, illa Cancri et Capricorni, hæc Arietis et Chelarum. Quod ad Aratum
spectat, satis ex iis ostendit se illa puncta in signorum suorum initiis ponere; quod de circulis quatuor disserers, tropicis videlicet duobus, æquinoctiali et zodiaco, tres quidem illorum oriri et occidere parallelos invicem scribit; et horum singulos in uno eodemque puncto oriri ait aut occidere; zodiacum autem in tanto horizontis arcu
ortus occasusque facere, quantus ab ortu Caprieorni ad ortum Cancri pertinet; quod iis verbis
explicat:
Alque ii quidem oriunturque, et ex adverse inferne
[occidunt
Omnes aquidistanter: unus autem est ipsorum cu-
[iusvis
Ordinatim utrinque descensus ascensusque.
Verum iste Oceani tantum pertransit aquam,
Quantum a Capricorno ascendente maxime
Cancrum ad ascendentem volvitur.
Ex his liquet tropica puncta in signorum initiis
ab illo constitui, alterum in Cancri, alterum in
Capricorni principio. Quippe zodiacus exoriens
horizontis arcum ab iis punctis in illorum signorum ortibus definitum permeat. Idem etiam declarare videtur his versibus, quos de Leone cecinit:
1bi quidem solis ardentissimi sunt cursus.
Ac tum spicis vacua cernuntur arva,
Sole primum ad Leonem accedente.
Etenim sub exortum Canis astus intenditur. Oritur vero post 50 circiter dies ab æstivo solstitio.
Quare post totidem dies, ex illius opinione, sol
Leonis 120 initium obtinet. In eodem ergo solstitio
Cancri principium tenet. Atque hac ratione zodiacum circulum mathematici veteres propemodum
omnes, aut plerique, partiti sunt.
Eudoxus vero tropica puncta se in mediis collocare signis in hæc verba testatur: ‹ Secundus est
circulus, in quo conversiones æstivæ fiunt. In eo
situm est medium Caneri.: Item: «Tertius, ait,
est circulus, in quo fiunt æquinoctia. In eo positum est Arietis et Chelarum medium. Quartus, in
quo conversiones libernæ accidunt. In eo CapriὍτι μὲν οὖν ἀδύνατον ἀκριβῶς, ἢ ὡς ἔγγιστα, τὴν
τῆς νυκτὸς ὥραν ἐπιγνῶναι εἰς τὸ πρὸς τῇ ἀνατολῇ
ζώδιον ἀναβλέψαντας, ἐκ τῶν εἰρημένων ἐστὶ φανερόν.
Γ'. Ἐχομένως δὲ ὑποθέμενοι τὰς συνανατολὰς
αὐτῷ καὶ τὰς ἀντικαταδύσεις τῶν ἄστρων πρὸς τὰ
δωδεκατημόρια του ζωδιακού κύκλου πεπραγματεῦσθαι, καὶ μὴ πρὸς τὰ ἡστερισμένα, ἐπισκεψώμεθα
καὶ τὸ ἐν αὐταῖς συμφώνως ἢ διαφώνως λεγόμενον
πρὸς τὰ ἐν τῷ κόσμῳ φαινόμενα. Προδιειλήφθω δὲ
πρῶτον, ὅτι τὴν διαίρεσιν τοῦ ζωδιακού κύκλου ὁ
μὲν "Αρατος πεποίηται ἀπὸ τῶν τροπικῶν τε καὶ
Ισημερινῶν σημείων ἀρχόμενος· ὥστε ταῦτα τὰ
σημεῖα ἀρχὰς εἶναι ζωδίων· ὁ δὲ Εύδοξος οὕτω
διῄρηται, ὥστε τὰ εἰρημένα σημεῖα μέσα εἶναι· τὰ
μὲν τοῦ Καρκίνου καὶ τοῦ Αἰγόκερω· τὰ δὲ τοῦ Κριοῦ
καὶ τῶν Χηλῶν. Ὁ μὲν οὖν Αρατος διὰ τούτων μά
λιστα φανερός γίνεται τὰ εἰρημένα σημεῖα ἐν ταῖς
ἀρχαῖς τιθεὶς τῶν κατὰ ταῦτα δωδεκατημορίων. Περὶ
γὰρ τῶν δ' κύκλων λέγων, δύο τῶν τροπικῶν, καὶ
τοῦ ἰσημερινοῦ, καὶ τοῦ ζωδιακού, τοὺς μὲν γ' φησιν
ἀνατέλλειν τε καὶ δύνειν παραλλήλως ἑαυτοῖς· καὶ
ἕκαστον αὐτῶν καθ' ἓν καὶ τὸ αὐτὸ σημεῖον ἀνατέλλειν, καὶ πάλιν δύνειν· τὸν δὲ ζωδιακὸν ἐν τῇ
τοιαύτῃ περιφερείᾳ τοῦ ὁρίζοντος τὰς ἀνατολὰς καὶ
δύσεις ποιεῖσθαι, ἡλίκην παραχωρεῖ ἐν αὐτῷ ἀπὸ
τῆς τοῦ Αἰγόκερω ἀνατολῆς ἕως τῆς τοῦ Καρκίνου
ἀνατολῆς· λέγει δὲ οὕτως·
Καὶ τὰ μὲν ἀντέλλει τε, καὶ ἀντία νειόθι δύνει,
Πάντα παραβλήδην· μία δέ σφεων ἐστιν ἑκάστου
Εξείης ἑκάτερθε κατηλυσίη άνοδός τε.
Αὐτὰρ ὄγ'. Ωκεανοῖο τόσον παραμείβεται ὕδωρ,
Οσσον ἀπ' Αιγοκερῆος ἀνερχομένοιο μάλιστα
Καρκίνον εἰς ἀνιόντα κυλίνδεται....
Δῆλον οὖν ἐκ τούτων, ὅτι τὰ τροπικὰ σημεῖα ἐν
ταῖς ἀρχαῖς ὑποτίθεται· τὸ μὲν ἐν τῇ τοῦ Καρκίνου,
τὸ δ' ἐν τῇ τοῦ Αἰγόκερω. Τὴν γὰρ ὑπὸ τούτων τῶν
σημείων ἐν ταῖς ἀνατολαῖς αὐτῶν ἀποτεμνομένην τοῦ
ὁρίζοντος περιφέρειαν ὁ ζωδιακὸς ἀνατέλλων ἐπιπορεύεται. Δόξαι δ' ἂν ἐμφαίνειν τοῦτο καὶ ἐξ ὧν
περὶ τοῦ Λέοντος λέγων φησίν·
Ενθα μὲν ἠελίοιο θερείταταί εἰσι κέλευθοι.
Αἱ δέ που ἀσταχύων κενεαὶ φαίνονται αρουραι,
Ηελίου τὰ πρῶτα συνερχομένοιο Λέοντι.
Περὶ γὰρ τὴν τοῦ Κυνὸς ἀνατολὴν καὶ τὰ καύματα
μάλιστα γίνεται. Αὕτη δὲ γίνεται μετὰ λ' ἔγγιστα
ἡμέρας ἀπὸ τῆς θερινῆς τροπῆς. Μετὰ τοσαύτας μα
ἡμέρας ἔγγιστα κατ' αὐτὸν ὁ ἥλιος ἐν τῇ ἀρχῇ τοῦ
Λέοντος γίνεται. Ἐν ταύτῃ τῇ τροπῇ τοίνυν τὴν
ἀρχὴν ἐπέχει τοῦ Καρκίνου. Καὶ ὑπὸ τῶν ἀρχαίων
δὲ μαθηματικῶν πάντων σχεδὸν, ἢ τῶν πλείστων,
τοῦτον τὸν τρόπον ὁ ζωδιακός κύκλος διήρητο.
Ὅτι δὲ Εύδοξος τὰ τροπικὰ σημεῖα κατὰ μέσα τὰ
ζώδια τίθησι, δῆλον ποιεῖ διὰ τούτων· «Δεύτερος τ
ἐστι κύκλος, ἐν ᾧ θεριναὶ τροπαὶ γίνονται. Ἔστι δ' ἐν
τούτῳ τὰ μέσα τοῦ Καρκίνου. Καὶ πάλιν φησί
• Τρίτος δ' ἐστὶ κύκλος, ἐν ᾧ αἱ ἰσημερίαι γίνονται.
Ἔστι δ' ἐν τούτῳ τά τε τοῦ Κριοῦ μέσα καὶ τὰ τῶν
Χηλῶν. Τέταρτος δὲ, ἐν ᾧ χειμεριναὶ τροπαὶ γίνον
PG 19:1069HIPPARCHI AD PHÆNOMENA LIB. N.
ται. Ἔστι δ' ἐν τούτῳ τὰ μέσα τοῦ Αἰγόκερω.» corni medium est.» Hoc ipsum manifestius illic
Ἐκφανέστερον δ᾽ ἔτι διὰ τούτων ἀποδίδωσι. Περὶ
γὰρ τῶν κολούρων λεγομένων κύκλων, οι γράφονται
διὰ τῶν πόλων, καὶ διὰ τῶν τροπικῶν, καὶ ἐσημε
ρινών σημείων, φησὶν οὕτως· «Ετεροι δ' εἰσὶν β' κύ
κλοι, τέμνοντες ἀλλήλους δίχα, καὶ πρὸς ὀρθὰς διὰ
τῶν πόλων τοῦ κόσμου. Ἔστι δ' ἐν τούτοις ἄστρα
τάδε· α' ὁ πόλος ὁ ἀεὶ φανερὸς τοῦ κόσμου· εἶτα τὸ
μέσον τῆς ᾿Αρκτου κατὰ πλάτος· καὶ τοῦ Καρκίνου τὸ
μέσον. ι Καὶ μετ' ὀλίγον φησίν· «Η τε οὐρὰ τοῦ
νοτίου Ἰχθύος καὶ τὸ μέσον τοῦ Αἰγόκερω·, ἐν δὲ
τοῖς ἑξῆς φησιν ἐν τῷ ἑτέρῳ τῶν διὰ τῶν πόλων
κύκλων κεῖσθαι σὺν τοῖς ἄλλοις, οἷς ἐξαριθμεῖται,
καὶ τὰ μέσα τῶν Χηλῶν κατὰ πλάτος, καὶ τοῦ Κριού
τὰ νῶτα κατὰ πλάτος.
Δ'. Προδιαληπτέον καὶ τοῦτο, ὅτι τὰς ἀρχὰς ἑκάστον τῶν ιβ' ζωδίων ὑποτιθέμενος ὁ Αρατος ἐπὶ τῆς
ἀνατολῆς, διασαφεῖ ὅσα τῷ προειρημένῳ αὐτῷ ζωδί
συνανατέταλκεν ἡ ἀντικαταδέδυκε τῶν ἐκτὸς τοῦ
ζωδιακοῦ ἄστρων· ὅ καὶ συντείνει μάλιστα πρὸς τὸ
ἐκ τῶν ἄλλων ἄστρων συλλογίζεσθαι τὸ μέλλον ἀνατέλλειν δωδεκατημόριον τοῦ ζωδιακού. Δῆλον δὲ
τοῦτο ποιεῖ καὶ ἐπὶ τῆς τῶν Ἰχθύων ἀνατολῆς, λέγων
οὕτως. Εἰπὼν γὰρ περὶ τοῦ Ὕδρου, ὅτι τὰ μὲν ἀπὸ
τῆς κεφαλῆς ἕως τῆς πρώτης σπείρας του Υδροχόου
αναφερομένου μετέωρά ἐστι, τὸ δὲ λοιπὸν αὐτοῦ
σῶμα οἱ Ἰχθύες ἀνάγουσιν, ἐπιφέρει·
Οὕτω καὶ μογεραὶ χεῖρες, καὶ γοῦνα, καὶ ὦμοι
Ανδρεάδης δίχα πάντα· τὰ μὲν πάρος, ἄλλα
[δ᾽ ὀπίσσω
Τείνεται Ωκεανοῖο· νέον δ' ὁπότε προγένωνται
Ιχθύες αμφότεροι, τὰ μέν οἱ κατὰ δεξιὰ χειρός
Αὐτοὶ ἐξέλκονται· τὰ δ᾽ ἀριστερὰ νειόθεν ἕλκει
Κριὺς ἀνερχόμενος....
Διὰ γὰρ τοῦ, νέον οπότε προγένωνται Ιχθύες,
δηλοῖ οὐκ ἄλλο τι, ἢ ὅταν ἄρχωνται οἱ Ιχθύες ἀνα
τέλλειν.
Ἔτι δὲ αὐτὸ τοῦτο φανερὸν ποιεῖ καὶ ἐπὶ τῆς
Αργους. Τῆς γὰρ Παρθένου ἀνατελλούσης, φησὶ τὴν
πρύμναν αὐτῆς ἀνατέλλειν ὅλην· τὰ δὲ λοιπὰ αὐτῆς
ἕως τοῦ ἱστοῦ ἀνατέλλειν, ὅτ' ἂν ὅλη ἡ Παρθένος
ἀνατείλῃ. Προειπών γάρ
Οὐ μέν θην ἐλίγους γαίης ὑπὸ νείατα βάλλει
Παρθένος ἀντέλλουσα...
με τ' ὀλίγον φησί·
φθάμενος δὲ Κύων πόδας αίνυται ἄλλους,
Ελκων εξόπιθεν πρύμναν πολυτειρέος Άργους.
Ἡ δὲ θέει γαίης ἐστὸν διχόωσα κατ' αὐτόν·
Παρθένος ἦμος ἅπασα περαιόθεν ἄρτι γένηται.
Καὶ ὁ Εύδοξος δὲ, ᾧ κατηκολουθηκεν ὁ ᾿Αρατος,
τὸν αὐτὸν τρόπον ὑποτίθεται ἐν ταῖς συνανατολαῖς τὰς
ἀρχὰς τῶν ζωδίων ἐπὶ τῆς ἀνατολῆς· ὥστε καὶ ἐκ
τούτου φανερὸν γίνεσθαι τὸ προκείμενον. Τούτων δὲ
προϋποδεδειγμένων νῦν ἐπισκεψώμεθα τὰς ὑπ' αὐτῶν ἀποδιδομένας συνανατολάς τε καὶ ἀντικαταδύσεις.
Ε΄. Υποθέμενος τοίνυν ὁ Αρατος ἐπὶ τῆς ἀνατολῆς
τὴν ἀρχὴν τοῦ Καρκίνου, φησὶ τοῦ μὲν Στεφάνου δε
δυκέναι τὸ ἥμισυ, τοῦ δὲ νοτίου Ἰχθύος τὸ ἕως τῆς
ῥάχεως· τοῦ δὲ Ἐν γόνασι τὰ ὑπὲρ τὴν γαστέρα
etiam significat, ubi de culuris circulis agens, qui
per polos et tropica aquinoctialiaque puncta ducuntur, ita scribit: • Alii sunt circuli duo bifariam invicem ad rectos angulos secantes per polos
mundi. In quibus hæc astra sunt primum semper
apparens mundi polus; deinde medium Ursæ secundum latitudinem, medium Caneri, etc.» Paulo
post addit: «Nec non cauda Piscis australis, et
medium Capricorni.»Deinceps vero scribit, in altero
per polos transeunte circulo situm esse, præter
alia, quæ recenset medium Chelarum secundum
latitudinem, et secundum eamdem latitudinem Arietis terga.
IV. Observandune præterea illud est, Aratum principia cujuslibet e duodecim signis in oriente collocantem, exprimere quænam extra zodiacum posita
sidera cum illo ipso signo pariter ortum, aut occasum ex adverso fecerint; quod eo magnopere
pertinet, ut ex aliis constellationibus proxime oriturum signum zodiaci colligatur. Istud etiam in
exortu Piscium declarat his verbis. Cum enim de
Hydro dixisset, quæ ab ejus capite ad primam
spiram pertinent, ascendente Aquario in sublimi
esse, reliquum illius corpus cum Piscibus ascendere, mox subjicit:
Sic etiam lassæ manus, et genua, et humeri
Andromedæ, dimidiata omnia; hæc quidem ante, alia
[post
Pertingunt ex Oceano, recens quando prodeunt
Pisces ambo, dexteram quidem ei manum
Pisces attrahunt: at sinistram ub imo trahit
Aries ascendens.
Nam hæc verba, recens quando prodeunt Pisces,
nihil aliud, quam initium ortus Piscium exprimunt.
Idipsum et in Argo clarissime demonstrat. Nam
oriente Virgine totam illius exoriri puppim asserit:
caetera ipsius usque ad malum emergere cum integra Virgo conscenderit. Cum enim dixisset:
Nec certe pauca sidera terræ sub infima mittit
Virgo exoriens:
paulo post ait:
præveniens vero Canis pedes arripit alios
Trahens a tergo puppim stellatæ Argus.
Hæc autem currit supra terram, malum dimidiata
[juxta ipsum,
Virgo quando tota ab inferioribus jam emerserit.
Quin et Eudoxus, quem auctorem secutus est
Aratus, eodem modo signorum initia in ccortibus
ad orientem statuit: ut vel inde planissime nobis
de poetæ proposito constet. His vero declaratis
inquiramus modo in coortus oppositarumque partium occasus, cujusmodi ab illis traditi fuerunt.
V. Constituto igitur adorie ntem initio Cancri, refert Aratus mediam Coronæ partem occidisse; australis item Piscis usque ad spinam dorsi; Ingeniculi quidquid est supra ventrem; Ophiuchum bune
PG 19:1071ris tenus; serpentem, quem Ophiuchus tenet, ad τὸν δὲ ὑφιοῦχον ἕως τῶν ὤμων· τὸν δὲ Ὄφιν, ἐν
usque collum; Arctophylacis amplius parte dimidia. Ad hæc zonam Orionis secundum humeros ait
exoriri. Quocirca constellationes istæ omnes, ut
ille censet, cum Geminis partim oriuntur, partim
ex adverso occidunt. At Eudoxus omnes illas recensens, quæ sub initium occidentis Cancri supra
terram eminent, ait totum Ingeniculum esse conspicuum: Coronam quoque dimidiam; Arctophylacis et Ophiuchi capita; una cum cauda serpentis,
qui manu gestatur. Tum ad austrum Orionem integrum, et de australi Pisce quod est secundum caput.
Ac de Corona quidem consentanea veritati est
Arati sententia, siquidem in Græciæ tractu occidere incipit oriente 23 parte Geminorum; tota vero
descendit oriente quarta Cancri parte. Sed Eudoxi
ratio perspicue discrepat: 121 quandoquidem
initium ab eo Caneri in medio Geminorum signo
ponitur. Quod ut assidue nobis commemorare necesse non sit, illud universe tenendum est, cum
non eodem uterque modo signa describat, non
posse cum ambobus apparentium experimenta congruere. Illud insuper habendum est, quæ ad ortus
pertinent, paucis exceptis, eodem ab utroque modo
perscribi. Aratus enim Eudoxi vestigiis inhæret.
Verum ad Arateam zodiaci partitionem magis quam
ad Eudoxeam, coortuum ab illis traditorum ratio
convenit quod ex iis fiet apertius, quæ de istis
singillatim explicabimus.
Australem porro Piscem majore sui parte supra
terram oportet exstare, non ea tantummodo quæ
sunt vicina capiti, ut illis placuit. Etenim occidere
incipit ille Geminorum oriente 4 parte; postremo
idem occidit oriente Cancri 18.
Ingeniculi vero solum jam caput occidit, et
dexter humerus cum manu; sinister humerus,
manui sinister bunierus,
reliquumque corpus supra terram adhuc exsistit.
Nana occidente dextro humero, 27 pars Geminorum oritur; sinistro vero descendente, oritur
octava pars Cancri, et quæ sunt in lateribus
post dextrum humerum adhuc oriuntur. Falso
itaque dixit Aratus jam illius partem a ventre capite tenus occidisse.
De Ophiucho recte sentiunt Aratus et Eudoxus.
Quippe humeri ex adverso Geminorum occidunt;
quæ vero est in capite, occidit oriente undecima
Cancri parte.
Serpentis, quem tenet Ophiuchus, sola supra
terram cauda, ut sentit Eudoxus, non, ut Aratus,
caput exsistit. Etenim caput ipsius occidit mediis
fere Geminis orientibus: quæ autem est in extrema cauda, occidit oriente parte Cancri 9.
VI. De Arctophylace prorsus hallucinantur. Asse-
* f. ήπερ.
ἔχει ὁ Ὀφιοῦχος, ἕως τοῦ αὐχένος· τοῦ δὲ Αρκτο
φύλακος πλέον μέρος ἢ τὸ ἥμισυ. Ανατέλλειν δέ
φησι τοῦ Ωρίωνος τὴν ζώνην κατὰ τοὺς ὤμους. Τὰ
εἰρημένα τοίνυν ἄστρα τοῖς Διδύμοις κατ' αὐτὸν,
μὲν συνανατέλλει, ἃ δὲ ἀντικαταδύνει. Ο δὲ Εὐδοξος,
ἐξαριθμούμενος ὅσα ἐστὶν ὑπὲρ γῆς, τοῦ Καρκίνου
ἀρχομένου ἀνατέλλειν, φησὶ τὸν Ἐν γόνασιν ὅλον
εἶναι φανερόν· τοῦ δὲ Στεφάνου τὸ ἥμισυ· καὶ τὴν
τοῦ ᾿Αρκτοφύλακος κεφαλήν· καὶ τὴν τοῦ Ὀξιούχου
κεφαλήν· καὶ τὴν οὐρὰν τοῦ ἐχομένου Οφεως· τὸν
δὲ πρὸς νότον Ωρίωνα ὅλον· καὶ τοῦ νοτίου Ἰχθύος
τὸ πρὸς τὴν κεφαλήν.
Ὁ μὲν οὖν Στέφανος κατὰ τὸν "Αρατον ἔγγιστα
συμφωνεῖ· ἐν γὰρ τοῖς περὶ τὴν Ἑλλάδα τόποις
ἄρχεται μὲν δίνειν ἀνατελλούσης γ' καὶ κ' μοί. των
Διδύμων· ὅλος δὲ δύνει ἀνατελλούσης τῆς δ' μοί. τοῦ
Καρκίνου. Κατὰ μέντοιγε τὸν Εὐδοξον δῆλον, ὅτι
διαφωνεῖ· ἐπείπερ ἡ ἀρχὴ τοῦ Καρκίνου κατ' αὐτὸν
κατὰ μέσον ἐστὶ τοῦ τῶν Διδύμων δωδεκατημορίου. Ἵνα
δὲ μὴ διαπαντὸς ἐπισημαινώμεθα τοῦτο, διαληπτέον
καθόλου, διότι μὴ ὁμοίως ἀναγράφουσιν ἀμφοτέροις
οὐ δυνατὸν ἑκατέρῳ αὐτῶν συμφωνεῖν τὸ φαινόμενον.
Δεῖ δὲ κἀκεῖνο διειληφέναι, διότι πάντα μὲν, πλὴν
ὀλίγων τινῶν, ὁμοίως ἀμφότεροι ἀναγράφουσι τὰ
περὶ τὰς ἀνατολάς. Ο γὰρ "Αρατος τοῖς ὑπὸ τοῦ
Εὐδόξο: λεγομένοις ηκολούθηκε. Συμφωνούσι μέντοιγε αἱ ὑπ' αὐτῶν ἀναγεγραμμέναι συνανατολαὶ τῇ
κατὰ τὸν ᾿Αρατον μᾶλλον τοῦ ζωδιακού διαιρέσει,
εἴπερ κατὰ τὸν Εὐδοξον· ἔσται δὲ τοῦτο φανερὸν
ἐκ τῶν κατὰ μέρος περὶ αὐτῶν ῥηθησομένων.
Τοῦ δὲ νοτίου Ἰχθύος τὸ πλεῖστον μέρος δεῖ ὑπὲρ
γῆν εἶναι, καὶ οὐχὶ τὸ πρὸς τῇ κεφαλῇ μόνον, ὡς φα
σιν. ῎Αρχεται μὲν γὰρ δύνειν, ἀνατελλούσης δ' μοί.
Διδύμων· ἔσχατον δὲ δύνει, ἀνατελλούσης τῆς τη
μοί. τοῦ Καρκίνου.
Τοῦ δ' Ἐν γόνασιν ἡ κεφαλὴ μόνον δέδυκε, καὶ ὁ
δεξιός ὦμος σὺν τῇ χειρὶ· ὁ δ᾽ ἀριστερὸς ὤμος καὶ
τὸ λοιπὸν σῶμα ἔτι ἐστὶν ὑπὲρ γῆν. Τοῦ μὲν γὰρ δεξιοῦ ὤμου δύνοντος ἀνατέλλει ἡ ζ' καὶ κ' μοι. τῶν
Διδύμων· τοῦ δὲ ἀριστεροῦ ὤμου δύνοντος, ἀνατέλο
λει ἡ η' μοι. τοῦ Καρκίνου· τοῦ δὲ δεξιοῦ ὤμου ἔτι
ὕστερον δύνουσιν οἱ ἐν ταῖς πλευραῖς. Οὐκ ἄρα τὸ
ἀπὸ τῆς γαστρός μέρος αὐτοῦ ἕως τῆς κεφαλῆς δέΟ δυκεν, ὡς "Αρατός φησι.
Τὰ δὲ περὶ τὸν Ὀφιοῦχον συμφώνως ἀποδιδόασι
τῷ φαινομένῳ ὅ τε Αρατος καὶ ὁ Εύδοξος. Οἱ μὲν
γὰρ ὦμοι τοῖς Διδύμοις ἀντικαταδύνουσιν· ὁ δὲ ἐν
τῇ κεφαλῇ δύνει, ἀνατελλούσης τῆς ια' μοί. τοῦ Καρ
κίνου.
Τοῦ δὲ Οφεως, ἂν ἔχει ὁ Ὀφιοῦχος, ἡ οὐρὰ μόνον
ὑπὲρ γῆς ἐστιν, ὡς ὁ Εὐδοξός φησι, καὶ οὐχ ἡ κεφαλὴ, ὡς ὁ ᾿Αρατος. Η μὲν γὰρ κεφαλὴ αὐτοῦ δύνει, ἀνατελλόντων μέσων μάλιστα τῶν Διδύμων· ὁ
δὲ ἐν ἄκρᾳ τῇ οὐρᾷ δύνει, ἀνατελλούσης τῆς θ' μοί.
τοῦ Καρκίνου.
Γ'. Περὶ δὲ τοῦ Ἀρχτοφύλακος Ολοσχερῶς δοκοῦσε
PG 19:1073HIPPPARCHI AD PHÆNOMENA LIB. II.
μοι ἀγνοεῖν. Φασὶ γὰρ αὐτὸν δ' ζωδίοις ἀντικαταδύ- runt enim ex adverso signorum quatuor occidere,
νειν, Κριῷ τε καὶ Ταύρῳ, καὶ Διδύμοις, καὶ Καρ
κίνῳ. Ὁ μὲν γὰρ "Αρατος τοῦ Ταύρου πρὸς τῇ ἀνατολῇ ὄντος, φησίν·
Δίνει δ' Αρκτοφύλαξ ήδη το πρώτῃ ἐπὶ μοίρῃ,
Τάων αἱ πίσυρές μιν ἄτερ χειρὸς κατάγουσι·
ὥστε τῷ Κριῷ ἀνατέλλοντι ἄρχεσθαι αὐτὸν ἀντικαταδύνειν. ᾿Ακολούθως δὲ ταύτῃ τῇ ὑποθέσει, καὶ τοῦ
Καρκίνου ἀρχομένου ἀνατέλλειν, λέγει ταυτί·
Οὐδ' ἂν ἔτ' Αρκτοφύλαξ εἴη πολὺς ἀμφοτέρωθεν
Μείων ἡμάτιος· τὸ δ' ἐπὶ πλέον ἔντυχος ἤδη.
Τέτρασι γὰρ μοίραις " άμυδις κατιόντα Βοώτην
Ὠκεανὸς δέχεται.
Ὁ δὲ Εύδοξος γράφει οὕτως· «Οτ᾽ ἂν ὁ Κριὸς δύνῃ,
τῶν μὲν πρὸς ἄρκτους του Αρκτοφύλακος οἱ πόδες
δύνουσι, τῶν δὲ πρὸς νότον τοῦ Θηρίου τὸ λοιπόν. ο
Ἐν δὲ τῇ ἀρχῇ τοῦ περὶ τῶν ἀνατολῶν λόγου, διελθὼν ὅσα ἐπὶ δύσεως καὶ ἀνατολῆς ἐστιν, ἀρχομένου
τοῦ Καρκίνου ἀνατέλλειν, ἑξῆς φησιν· ε Οτ᾽ ἂν δ'
ὁ Καρκίνος α ετέλλῃ, τῶν μὲν πρὸς ἄρκτους οὐθὲν
ἀνίσχει, τῶν δὲ πρὸς νότον ὁ Λαγωός καὶ τοῦ Κυνός
καὶ τὰ ἐμπρόσθια, καὶ ὁ Προκύων, καὶ τοῦ Ὕδρου
ἡ κεφαλή. Δύνει δὲ τῶν μὲν πρὸς ἄρκτους ἡ τοῦ
Αρκτοφύλακος κεφαλή.» Δῆλον οὖν, ὅτι κατὰ τὸν
Εύδοξον τὰ μὲν πρῶτα μέρη τοῦ Ἀρχτοφύλακος ἀντικαταδύνει τῷ Κριῷ, τὰ δὲ ἔσχατα τῷ Καρκίνῳ.
Ούτε δὲ τέσσαρσι ζωδίοις ὁ Ἀρχτοφύλαξ ἀντικατα
δύνει, ὡς αὐτοί φασιν, ἀλλὰ δυσὶ μόνον ἔλασσον ἢ
ἡμίσει· οὔτε Κριῷ ἄρχεται ἀντικαταδύνειν· ἀλλὰ
τὴν μὲν ἀρχὴν ποιεῖται τῆς δύσεως, ἀνατελλούσης
σ' μοί. τοῦ Ταύρου· ὅλος δὲ δύνει, πλὴν τῆς ἀριστε
ρᾶς χειρὸς καὶ τοῦ ἀγκῶνος, ἀνατελλούσης τῆς ιθα
μοί. τοῦ Καρκίνου.
Διαληπτέον δὲ, ὅτι περὶ τοῦ ᾿Αρκτοφύλακος ὁ
Αρατος συμφώνως λέγει τοῖς φαινομένοις, εἰ καὶ
ὅλως ἡγνόητα: τὸ τέσσαρσι ζωδίοις αὐτὸν ἀντικαταδύνειν, τοῦ Κριοῦ ἀνατεταλκότος, καὶ τοῦ Ταύρου,
καὶ τῶν Διδύμων· τοῦ δὲ Καρκίνου ἀρχομένου ἀνατέλλειν, ὅ ἐστι λοιπὸς τῶν δ' ζωδίων, οἷς ἀντικαταδύνει καὶ κατ' αὐτὸν ὁ ᾿Αρκτοφύλαξ, εὐλόγως αὐτός
φησι μηκέτι πολὺ αὐτοῦ καὶ ὑπὲρ γῆν καὶ ὑπὸ γῆν
ὑπὸ τοῦ ὁρίζοντος ἀπολαμβάνεσθαι· καθάπερ ἐγί
νετο, τῶν Διδύμων ἀνατελλόντων· ἀλλὰ τὸ μὲν πλεῖον
Arielis, Tauri, Geminorum, et Cancri. Nam Aralus
sole in oriente posito ait:
Occidit vero Arctophylax jam primo cum signo,
Quorum quatuor ipsum, prater manum, deducunt,
tanquam orientis Arietis ex adverso ille conscendat. His consentanea sunt, quæ de Cancro ortum
ineunte scribit:
Neque vero amplius Arctophylax fuerit multus
Lutrinque
Minor diurnus: at amplius jam nocturnus;
Quatuor enim partibus simul descendentem Boolen
Oceanus recipit.
Eudoxi porro verba sunt: c Occidente Ariete,
lie borealibus descendunt pedes Arctophylacis;
australium vero, reliquum feræ.. Tum initio dise
putationis de ortibus, cum ea percensuisset, quæ
ia ortu sunt, occasuque, quando Cancer oriri incipit, deinceps ita loquitur: ‹ Cum autem Cancer
oritur, borealium quidem constellationum oritur
nulla: australium vero Lepus, et anteriora Canis;
Procyon, cum Hydri capite. Occidit e borealibus
Arctophylacis caput.» Manifestum est igitur ex
Eudoxi sententia, priores Arctophylacis partes
ccidere, cum Aries oritur: posteriores vero
oriente Cancro. Verum neque quatuor signis Arctophylax oppositum habet occasum, ut illi sentiunt, sed duobus tantum, minus dimidio circiter:
neque ex adverso Arietis occidere incipit, sel initium occidendi facit oriente 6 Tauri parte: tokus
autem, exceptis sinistra manu, flexuque cubiti,
oriente 19 parte Cancri.
Sic autem habendum est, quæ de Arctophylace
prodit Aratus, hæc apparentium experimentis esse
consentanea, tametsi in eo prorsus aberrat, quod
cum ortu signorum quatuor adæquari illius occasum putet absoluto nimirum exortu Arietis,
Tauri, Geminorum. Canero vero oriri incipiente,
quod reliquum est e signis quatuor; quorum ortibus exæquari descensum Arctophylacis affirmant:
merito scribit Aratus, non jam supra terram,
infraque, ab horizonte magnam illius partem interὑπὸ γῆν, τὸ δὲ ἔλασσον ὑπὲρ γῆν φαίνεσθαι. Τὸ μὲν cipi: quemadmodum fiebat orientibus Gemminis,
γὰρ, ἡμάτιον, σημαίνει τὸ ὑπὲρ γῆν τοῦ κόσμου, τὸ
δὲ, ἔννυχον, τὸ ὑπὸ γῆν· φανερὸν δὲ τοῦτο διὰ πλειό
νων αὐτὸς ποιεῖ· καθάπερ εὐθέως ἐπὶ τοῦ Ἐν γόνασι, λέγων οὕτως·
Αὐτὰρ δι' ἐξόπιθεν τετραμμένος ἄλλα μὲν οὔπω
Γαστέρι νειαίρῃ· τὰ δ' ὑπέρτερα νυχτοφορεῖται.
Τὰ μέντοιγε ἐπιφερόμενα οὐδὲν ἔτι πρὸς αὐτὴν
τὴν δύσιν αὐτοῦ τείνοντα λέγει, ἀλλ' ὡς συμβεβηκός
αὐτῷ·
sed majorem exstare supra terram, minorem sub
terra. Hoc enim vocabulum, e diurnus, partem
mundi supra terram eminentem; nocturnus, ›
infra latentem exprimit: quod cum in aliis plerisque locis, tuin vero cum de Ingeniculo agit, perspicue ita testatur:
122 Sed hic retro versus secundum alias quidem
[partes nondum
Ventre extremo; secundum superiores vero nocte
fertur.
Quæ autem subjicit, non jam ad ipsum illius occasum spectantia, sed tanquam ex accidenti con
gruentia refert:
γ. τότε.
γγ. ἤδη,
PG 19:1075At hic cum luce satiatus fuerit, [bentis.
Vespere ilem continet: plus dimidio noctis laCum enim occidere cum Chelis incipit, sole ibi
versante, quo tempore facit occasun, noctes in
Arcture dicuntur; quando et supra terram tota
die fertur; quoniam oritur cum Virgine, et oc-
*cidendo plus dimidia nocte consumit, quandoquidem cum signis quatuor occidit. Quod autem una
cum Virgine conscendat ex Arati sententia, hæc
ipsius verba declarant:
Nec exorientes Chelæ, ac tenuiter lucentes
Ignotæ præterierint; quoniam ingens sidus Booles
Confertus oritur, interstinctus Arcturo.
.... Ο δ', ἐπὴν φάρος κορέσηται,
Βουλυτῷ ἐπέχει, πλεῖον δίχα νυκτὸς ιούσης.
Vll. Ac non Aratus duntaxat, et Eudoxus, sed
etiam reliqui omnes fere mathematici, quicunque.
de Boote disputarunt, in eodem sunt cum illis
errore versati, arbitrantes quatuor illum cum
signis occidere. Attalus vero occasus sui principium, non cum Scorpio, ut ostendebamus, sed
cum Chelis facere constanter asseverat his verbis:
• Quidam enim neque apparentium scientia præditi, neque poetæ mentem assecuti, varie de illo
pronuntiarunt. Ac sunt nonnulli, qui cum Virgine
primum occidere illum sentiunt; deinde cum tribus insequentibus signis; alii initium occidendi
ab Scorpio facere, et in Aquarium desinere: qua
îmbuti opinione aliqui,coram te convicti a nobis, ac
dedocti de sententia discesserunt. Atque, ut uno
verbo dicam, cum et ex apparentibus id constet,
et poeta liquido testetur, totum occidisse, cum in
oriente situs est Leo, occasum autem incipere, cum
Tauri instat exortus; quando et oppositus illi ex
adverso Scorpius in occasu positus est; et Chelæ
recens occiderunt, quibus cum descendere incipit
Arctophylax; manifestum esse arbitror eos omnes,
qui de hac re dissentiunt a nobis, apparentium esse
funditus ignaros.»
Οταν γὰρ ταῖς Χηλαῖς ἄρχηται συγκαταδύνειν, τοῦ
ἡλίου ἐν αὐταῖς ὄντος, ἐν ᾧ καταδύνει καιρῷ, αἱ νύ
κτες ἐπ' Αρκτούρῳ λέγονται· ὅτε ὅλην τε τὴν ἡμέ
ραν ὑπὲρ γῆς φέρεται, διὰ τὸ τῇ Παρθένῳ αὐτὸν
συνανατέλλειν, καὶ δίνει πλείονα χρόνον ἢ τὸ ἥμισυ
τῆς νυκτὸς, ἐπὶ 78 τοῖς τέσσαρσι ζωδίοις συγκαταδύνει. Οτι δὲ τῇ Παρθένῳ κατ' αὐτὸν συνανατέλλει,
φανερὸν ποιεῖ ἐν τούτοις·
Οὐδ' ἂν ἐπερχόμεναι Χηλαὶ, καὶ λεπτὰ φάουσαι,
Αφραστοι παρίοιεν· ἐπεὶ μέγα σῆμα Βοώτης
Αθρόος ἀντέλλει βεβολημένος Αρκτούροιο.
Ζ'. Οὐ μόνον δὲ ὁ ᾿Αρατος καὶ ὁ Εὐδοξος, ἀλλὰ καὶ
οἱ λοιποὶ μαθηματικοὶ πάντες σχεδόν, ὅσοι περὶ τοῦ
Βοώτεω λόγον πεποίηνται, ὁμοίως τούτοις ἀποπ
πλάνηνται, νομίζοντες τέσσαρσι ζωδίοις αὐτὸν συγκαταδύνειν. "Ατταλος δὲ καὶ περὶ τοῦ τὴν ἀρχὴν τῆς
δύσεως αὐτὸν ποιεῖσθαι, μὴ τῷ Σκορπίῳ συγκαταφερόμενον, ὡς ἡμεῖς ἐδείκνυμεν, ἀλλὰ ταῖς Χηλαῖς,
ἱκανῶς διαβεβαιοῦται, λέγων τὸν τρόπον τοῦτον·
• Ενιοι γὰρ οὔτε τοῖς φαινομένοις παρακολουθούν
τες, οὔτε τὰ ὑπὸ τοῦ ποιητοῦ λεγόμενα δυνάμενος
συνεῖναι, διαφόρους ἀποφάσεις πεποίηνται περὶ αὐ
τοῦ. Καί τινές φασι μὲν αὐτὸν τῇ Παρθένω πρῶτον
ἄρχεσθαι συγκαταδύνειν· εἶτα ἐν τοῖς ἐφεξῆς τρισί
ζωδίοις· ἔνιοι δὲ ἄρχεσθαι μὲν ἀπὸ τοῦ Σκορπίου,
λήγειν δὲ ἐπὶ τὸν Ὑδροχόον, ὧν τισι καὶ σὺ παρατέ
τευχας ελεγχομένοις ὑφ᾽ ἡμῶν, καὶ μετατιθεμένοις.
c Καθόλου δὲ καὶ τοῦ φαινομένου τοῦτο συνιστώντος,
καὶ τοῦ ποιητοῦ σαφῶς λέγοντος, ὅτι ὅλος μὲν δεδι
κὼς γίνεται, Λέοντος πρὸς ἀνατολὰς ὄντος· ἄρχεται
δὲ δύεσθαι, ὅτ' ἂν ὁ Ταῦρος μέλλῃ ἀνατέλλειν· τὸ δὲ
κατὰ διάμετρον αὐτοῦ κείμενον. ζώδιον ὁ Σκορπίος
πρὸς τῇ δύσει ὑπάρχων· αἱ δὲ Χηλαὶ ἀρτίως καταν
ηνεγμέναι ὦσιν, αἷς ἅμα συγκαταφέρεσθαι ἄρχεται
ὁ ᾿Αρκτοφύλαξ, φανερὸν εἶναι νομίζω, διότι τοὺς ἀν
τιδοξοῦντας ἡμῖν περὶ τούτου παντελῶς ἀπείρους εἶ
και τῶν φαινομένων συμβέβηκεν.
Atqui beasset nos, si non solam, citra demonstrationem sententiam dicere contentus assereret
convictos a se qui contra sentirent opinione cessisse, sed dicti quoque sui probationem mandasset litteris; ut et cæteris ab eo dissidentibus
persuaderi posset, cum Chelis, non cum Scorpio
illum occidendi primordium habere. Quoniam igitur hoc ab eo prætermissum est, non inutile futurum arbitror paucis admonere, quibus inducti
rationibus arbitremur, cum Scorpio primum
occidere Bootem. Nam copiosiorem bac de re sermonem nostræ illi de coortibus disputationi seposuimus. Fingamus itaque modo in borizonte occiduo
australissimam stellam earum, quæ sunt in sinistro
pede Arctophylacis. Est ea borealior æquinoctiali
circulo partibus 27, ac triente; cujusmodi circulus
per polos transiens constat 360. Ob id æquidistans
a'quinoctiali circulus per illam stellam transiens
18 [. ἐπεί.
· Καλῶς μὲν οὖν εἶχεν, εἰ μὴ μόνον, ἀναποδείχτῳ
φάσει χρώμενος, ἔλεγε τοὺς ἀντιδοξοῦντας ελεγχομέ
νους ὑπ' αὐτοῦ μετατίθεσθαι, ἀλλὰ καὶ νῦν ἔγγραπτον
ἐτίθει τὴν ἀπόδειξιν· ἵνα καὶ οἱ λοιποὶ τῶν ἀντιδοξούντων πεισθῶσιν, ὅτι ταῖς Χηλαῖς ἄρχεται συγκαταδύνειν, καὶ οὐ τῷ Σκορπίῳ· πλὴν ἐπεὶ οὗτος παραλέλοιπεν, οὐκ ἄχρηστον ἂν εἴη διὰ βραχέων ὑπομνή
σαι, δι' ὧν πειθόμεθα τῷ Σκορπίω πρώτως αὐτὸν
συγκαταδύνειν. Τὸν μὲν γὰρ ἐπὶ πλεῖον περὶ αὐτοῦ
λόγον ἐν τῇ τῶν συνανατολῶν πραγματεία κατακεχω
ρίκαμεν· νοείσθω δὲ νῦν ἐπὶ τοῦ ὁρίζοντος πρὸς τῇ
δύσει κείμενος ὁ νοτιώτατος ἀστὴρ τῶν ἐν τῷ ἀρι
στερῷ ποδὶ τοῦ ᾿Αρχτοφύλακος.. Ἀλλ᾽ ἔστιν οὗτος ἐ
ἀστὴρ βορειότερος τοῦ ἐσημερινού κύκλου μοί. κα'
καὶ γ' μέρει μοίρας, οἵων ἐστὶν ὁ διὰ τῶν πόλων κα
κλος μοι. τξ. Διὰ δὴ τοῦτο ὁ γραφόμενος παράλλη
λος τῷ ἰσημερινῷ κύκλος διὰ τοῦ προειρημένου ἀστέ
ρος τὴν ὑπὲρ γῆς περιφέρειαν ἔχει τοιούτων τμημάτ
PG 19:1077AD EUSEBII CHRONICON ΑΡΡΕΝΑ.
Δοκεῖ δέ μοι διηπορῆσθαι ὁ ᾿Αρατος παρὰ τὴν αὐ
τὴν αἰτίαν, παρ᾽ ἣν καὶ ὁ Εὔδοξος, ᾧ κατηκολούθη
κεν ὁ ᾿Αρατος. Ἐν μὲν γὰρ τῷ συντάγματι τῷ περὶ
τῶν φαινομένων γράφει, ὅτι τοῖς Ἰχθύσι συνανατέλλει τὰ δεξιὰ τοῦ Περσέως· ὥστε, τῆς ἀρχῆς τοῦ
Κριοῦ πρὸς τῇ ἀνατολῇ οὔσης, τὰ δεξιὰ μόνον μέρη
τοῦ Περσέως κατ' αὐτὸν ὑπὲρ τὴν φαίνεσθαι· ἐν
δὲ τῷ ἑτέρῳ συντάγματι, δ ἐπιγράφεται Ενοπτρον,
τοῖς Ἰχθύσι φησὶν αὐτὸν ὅλον, πλὴν ἐλίγου, συνανατέλλειν. Ἐν πᾶσιν οὖν σχεδὸν τοῖς περὶ τὰς ἀνατο
λὰς τῶν ἄστρων συμφωνούντων ἀλλήλοις τῶν δύο
συνταγμάτων, περὶ δὲ τοῦ Περσέως διαφόρου τῆς
ἀναγραφῆς οὔσης· εὐλόγως ὁ Αρατος, διαπορῶν
ποία τις κατακολουθήσει ἀποφάσει, ἀμφήριστόν φησιν εἶναι, καὶ δισταζόμενον, πότερον καὶ ἡ ζώνη
Ego vero non alia ex causa dubitationem illic
injectam Attalo fuisse suspicor, quam unde prius
Eudoxo erat oborta; quem auctorem Aratus adhibuit. Eudoxus enim in commentario de Apparentibus scribit dextras Persei partes cum Piscibus oriri.
Ex quo consequens est, Arietis principio in oriente
posito, dextras tantummodo Persei partes supra
terram exsistere. At in altero libro, qui inscribitur Speculum, cum Piscibus totum asserit paulo
minus oriri Perseum. Quamobrem cum in omnibus
fere, quæ ad ortus siderum spectant, duo illi commentarii invicem concordent, in Persei descriptione dissideant; jure in ambiguo positus Aratus,
neque utram. partem sequeretur expediens; anceps,
et incertum esse dicit, an et Persei balteus cum
humeris et capite, Ariete conscendente sublimis τοῦ Περσέως μετὰ τῶν ὤμων καὶ τῆς κεφαλῆς,
appareat, an ascendente potius Tauro: quod in
altero Eudoxi opere continetur. Non igitur ex eo
quod propter discriminis exiguitatem difficile id
sensu possit æstimari, ut putat Attalus, dubium ait
esse, num Persei tumn balteus appareat, cum Arietis initium horizontem tenet: an tunc potius emergat, cum Tauri caput oriri incipit. Sed ideo quod
neutram in partem statuere possit, cum ex æquo
tradi utrumque cerneret.
Cæterum cum duplex habeatur loci illius lectio:
siquidem in aliis codicibus καί κ' ἀμφήριστα πέλοντο· in aliis κ' ἀμφήριστα πέλονται, legitur: scribendum est πέλοιτο, non ut putat Attalus, πέλονται. Nam cum particula copulativa recte πέλοιτο conjungitur. Non enim diduci propterea necesse est, quod nomen ἀμφήριστα plurali numero
ponitur, cum tralatitia sit hæc loquendi ratio.
XVIII. Oriente Tauri principio scribunt Aratus
et Eudoxus, totum supra terram eminere Perseum:
et Auriga sinistram manum, in qua siti sunt Hœdi;
nec non sinistrum ejusdem pedem; ad hæc Ceti
quidquid est a cauda cervice tenus; ex parte vero
Bootem occidere. In quo lapsi sunt errore, cum
putant sinistras tantum Heniochi partes cum illo
pariter exortum facere. Etenim dexter ipsius humerus ascendit cum Arietis parte secunda, et vicesima. Australior autem earum, quæ sunt in capite,
prius etiam cum Piscibus exoritur: adeo ut in eo
quoque percent, quatenus, inquam, existimant
oriri cum Ariete primum Heniochum. Similiter in
Heniocho duplex ab iisdem commissus error est.
Nam neque cum Ariete oriri incipit, ut illis videtur, sed cumn Piscibus; neque cervice duntaxat
tenus ascendit cum Ariete, sed totus propemodum,
exceptis iis, quæ in capite ' quæ in extrema scapula lucidæ. Nam quod ne Bootes quidem cum
Ariete incipiat exoriri, quod illi volunt, sed cum
Tauro, superius diximus.
Geminis oriri incipientibus, Aratus ait occidere
pedes Ophiuchi usque ad genua; Cetum autem
83. Cor. καί κ' ἀμφήριστα πέλοντο. 86
γρ. ὅλον.
τοῦ Κριοῦ ἀνατέλλοντος, μετέωρος φαίνεται, ἢ τοῦ
Ταύρου ἀναφερομένου, ὡς τὸ ἕτερον τῶν τοῦ Εὐ
δόξου συνταγμάτων περιέχει. Οὐ παρὰ τὸ τῇ αἰσθή
σει οὖν δύσκριτον εἶναι διὰ μικρότητα τῆς διαφοράς,
ὡς ὁ Ατταλος ὑπέλαβεν, ἀμφήριστόν φησιν εἶναι, πότ
τερον ἡ ζώνη τοῦ Περσέως ὑπὲρ γῆν ἤδη φαίνεται,
τῆς ἀρχῆς τοῦ Κριοῦ πρὸς τῷ ὁρίζοντι οὔσης· ἡ
ἀρχομένου ἤδη ἀνατέλλειν τοῦ Ταύρου, τότε καὶ
αὐτὴ ἀναφέρεται· ἀλλὰ τὸ μὴ ἔχειν εἰπεῖν, διὰ τὸ
ἑκατέρως παραδεδόσθαι.
Διχῶς δὲ γραφομένου, ἐν μέν τισιν ἀντιγράφοις·
καὶ 83 καμίσατο, ἐν δέ τισι· καί κ' ἀμφήριστα
πέλονται· δεῖ γράφειν πέλοιτο· καὶ οὐχ, ὡς ὁ ῞Α:
ταλος, πέλονται. Τῷ γὰρ συνδέσμῳ τὸ πέλοιτο κατα
αλλήλως λέγεται, οὐδὲ γὰρ περισπᾶσθαι δεῖ, διὰ τὸ
πληθυντικῶς ἐκφέρεσθαι τὸ ἀμφήριστα· σύνηθες γάρ
ἐστι τὸ σχῆμα τοῦτο τῆς ἐκφορᾶς.
ΙΗ'. Τῆς δὲ ἀρχῆς τοῦ Ταύρου ἀνατελλούσης, φησὶν ὁ ᾿Αρατός τε καὶ Εὔδοξος τὸν Περσέα ὅλον φαί
νεσθαι ὑπὲρ γῆν, καὶ τοῦ Ηνιόχου τὴν ἀριστερὰν
χεῖρα, ἐν ᾗ οἱ Ἔριφοι κεῖνται, καὶ τὸν ἀριστερὸν
πόδα· καὶ τοῦ Κήτους τὸ ἀπὸ τῆς οὐρᾶς ἕως τῆς
λοφίας· δεδυκέναι δέ φησι τοῦ Βοώτου τι μέρος·
Αγνοοῦσιν οὖν, τὰ ἀριστερὰ μόνον ὑπολαμβάνοντες
τοῦ Ηνιόχου τῷ Κριῷ συνανατέλλειν. Ὁ μὲν γὰρ
δεξιὸς ὤμος αὐτοῦ τῇ β' καὶ κ' μοί. τοῦ Κριού συναναφέρεται· ὁ δὲ νοτιώτερος τῶν ἐν τῇ κεφαλῇ ἔτι
πρότερον τοῖς Ἰχθύσι συνανατέλλει· ὥστε καὶ τοῦτο
ἀγνοεῖν αὐτούς· λέγω δὲ καθ' ὅσον ὑπολαμβάνουσι
πρώτως τῷ Κριῷ τὸν Ηνίοχον συναναφέρεσθαι.
Ομοίως δὲ κατὰ δύο τρόπους καὶ τὰ περὶ τοῦ Ἡνιό.
χου ἠγνοήκασιν. Οὔτε γὰρ τῷ Κριῷ ἄρχεται συνανατέλλειν, ὡς φασιν, ἀλλὰ τοῖς Ἰχθύσιν, οὔτε ἕως τῆς
λοφίας μόνον ἀναφέρεται σὺν τῷ Κριῷ, ἀλλ' ὅλος
σχεδόν, πλὴν τῶν ἐν τῇ κεφαλῇ οἱ ἐν ἄκρῳ τῷ χελω
νέῳ σε λαμπροί. Ὅτι γε μὴν οὔτε ὁ Βούτης τῷ Κρι
ἄρχεται συναναφέρεσθαι, ὥς φασιν, ἀλλὰ τῷ Ταύρο.
προειρήκαμεν ἀνωτέρω.
Τῶν δὲ Διδύμων ἀρχομένων ἀνατέλλειν, ὁ ῞Αρατος
δύνειν μέν φησι τοὺς πόδας του Οφιούχου μέσ
γγ. χελυνίῳ.
PG 19:1079HIPPARCHI AD PHENOMENA LIB. I.
σφι αὐτῶν 8 γονάτων· ἀνατέλλειν δὲ τὸ Κῆτος καὶ ἡ exoriri; primumque Fluminis partem. Quæ quiτοῦ Ποταμοῦ τὰ πρῶτα. Ταῦτα δὲ συμφώνως τοῖς dem cum apparentibus congruenter ab illis dicta
φαινομένοις ὑπ' αὐτῶν εἴρηται.
μὲν οὖν ἐδόκει μοι χρήσιμα εἶναι τῶν ὑπὸ
Αράτου καὶ Εὐδόξου λεγομένων ἐν τοῖς φαινομένοις
ἐπισκέψασθαί τε, καὶ ὑπογράψαι, ταῦτά ἐστιν· ἑξῆς
δὲ ὑποτάξω περὶ ἑκάστου τῶν ἁπλανῶν ἀστέρων ἐπὶ
κεφαλαίου, τίνι τε τῶν ιβ' ζωδίων συνανατέλλει, καὶ
συγκαταδύνει· καὶ ἀπὸ πόστης μοίρας του ζωδίου
ἀρξάμενος, ἕως πότης τὸ ἔσχατον ἀνατέλλει, ἢ συγκαταδύνει ἐν τοῖς περὶ τὴν Ἑλλάδα τόποις· καὶ καθ
όλου ὅπου ἐστὶν ἡ μεγίστη ἡμέρα ὡρῶν ἰσημερινῶν
ιδ' καὶ ἡμτωρίου. Τὰς δὲ κατὰ μέρος αὐτῶν ἀποδείξεις ἐν ἄλλοις συντετάχαμεν οὕτως, ὥστε ἐν παντὶ
τόπῳ σχεδὸν τῆς οἰκουμένης δύνασθαι παρακολουθεῖν ταῖς διαφοραῖς τῶν συνανατολῶν καὶ συγκα
ταδύσεων.
SUAL.
Igitur quæ ex Arati Eudoxique decretis super
apparentium ratione digna mihi consideratione
observationeque visa sunt, hæc propemodum fue
runt. Deinceps vero de unaquaque stellarum inerrantium summatim disseram quo cum signo de
duodecim oriatur aut occidat; quota ab zodiaci
parte incipiens, in quota oriri vel occidere desinat
circa Græciæ tractum, aut ubicunque maxima dies
est horarum æquinoctialium quatuordecim cum
dimidia. Quorum omnium singillatim demonstrationem ita in aliis commentariis exposuimus, ut in
omni fere terrarum orbis loco coortuum, et cooccasuum discrimina certa possis ratione consequi.
10. Πρῶτον μὲν οὖν ἐκθησόμεθα τὰς τῶν βο
ρειοτέρων ἄστρων τοῦ ζωδιακού κύκλου συνανατο
λάς τε καὶ συγκαταδύσεις· ἔπειτα δὲ τὰς τῶν νοτιωτέρων· ἐπὶ πᾶσι δὲ τὰς τῶν ιβ' ζωδίων. Λέγω
δὲ τῶν ἡστερισμένων· ἐπειδήπερ ἃ μὲν μείζονα τό
πον ἐπέχει τοῦ δωδεκατημορίου, ἃ δὲ ἐλάσσονα. Ἔτι
δὲ καὶ πολλῷ τινὰ μὲν βορειότερα, τινὰ δὲ νοτιώτερα ὄντα τοῦ ζωδιακού, πολύ προτερεῖ καὶ ὑστερεί
ἐν ταῖς ἀνατολαῖς καὶ δύσεσι τῶν κατ᾽ αὐτὰ δωδε
κατημορίων. Προσδιασαφήσομεν δὲ ἐφ᾽ ἑκάστου καὶ
τό τε μεσουρανοῦν ἐν τῷ ζωδιακῷ κύκλῳ ζώδιον καὶ
τὴν μοῖραν αὐτοῦ· πρὸς δὲ τούτοις τοὺς μεσουρα
νοῦντας ἁπλανεῖς ἀστέρας ἐν ταῖς ἀρχαῖς καὶ τελευταῖς τῶν ἀνατολῶν καὶ δύσεων οιουδήποτε ἄστρου·
καὶ ἔτι ἐν πόσαις ὥραις ισημεριναῖς ἕκαστον τῶν
ἄστρων ἢ δύνει, ἢ ἀνατέλλει. Εκαστον δὲ τούτων
διασαφήσομεν κατὰ συνεγγισμὸν ἕως ἀδιαφόρου παρ
αλλαγής. Διότι γὰρ ἡ τοιαύτη πραγματεία πολλῷ
τε τῶν ὑπὸ τῶν ἀρχαίων συντεταγμένων ἐστὶν εὐχρηστοτέρα, καὶ πρὸς πολλὰ συντείνει τῶν κατὰ
ἀστρολογίαν θεωρημάτων, εὐκατανόητον εἶναί σοι
νομίζω.
Ὁ μὲν οὖν Βοώτης συνανατέλλει τῷ ζωδιακῷ ἀπὸ
τῆς ἀρχῆς τῆς Παρθένου ἕως ζ' καὶ κ' μοί. τῆς
Παρθένου μεσουρανεί δ' ἀνατέλλοντος αὐτοῦ τοῦ
ζωδιακού τμήματος ἀπὸ Ταύρου ζ' καὶ κ' μοί. μέσης
ἕως Διδύμων κζ' μοί. Καὶ πρῶτος μὲν ἀστὴρ τοῦ
Βούτου ἀνατέλλει ὁ ἐν τῇ κεφαλῇ, ἔσχατος δὲ ὁ ἐν
τῷ δεξιῷ ποδί. Μεσουρανοῦσι δὲ τῶν ἄλλων ἀστέρων, ἀρχομένου μὲν ἀνατέλλειν τοῦ Βοώτου, ὅ τε
αριστερός ώμος τοῦ Ωρίωνος καὶ ὁ ἀριστερὸς ποῦς,
ὡς ἡμιπήχιον προηγούμενος τοῦ μεσημβρινοῦ· λήγοντος δὲ αὐτοῦ, μεσουρανεῖ τοῦ Κυνὸς ὁ ἐπὶ τῶν
ισχίων λαμπρός. ᾿Ανατέλλει δὲ ὅλος ὁ Βοώτης ἐν
ὥραις ἰσημεριναῖς δυσὶν ὡς ἔγγιστα.
Τοῦ δὲ Στεφάνου ἀνατέλλοντος, συνανατέλλει μὲν
αὐτῷ τοῦ ζωδιακού τμήματος ἀπὸ Παρθένου ζ' καὶ
κ' μοί. ἕως Χηλῶν ε' μοί. μέσης· μεσουρανεῖ δὲ
ἀπὸ Διδύμων ς' καὶ κ' μοί. μέσης ἕως Καρκίνου
μοί. ε' μέσης. Καὶ πρῶτος μὲν ἀστὴρ ἀνατέλλει τοῦ
γρ. μέχρι τῶν
XIX. Primum igitur borealium siderum ortus et
occasus explicabimus, quos cum zodiaco faciunt:
tum australium: postremo signorum ipsorum duodecim. De stellalis 128 autem loquimur, quoniam
nonnulla sunt, quæ ampliorem duodecima parte
locum occupant, quædam minorem. Deinde alia
longe magis ad septentriones, austrumve, quam
zodiacus, vergentia, longo itidem spatio dodecatemoria sua prævertunt, aut sequuntur. Præterea in
singulis exponemus quod signum in zodiaco circulo
mediuni cœli teneat, et quænam pars illius. Item
quænam fixarum stellarum culminent in ortuum et
occasuum initiis, ac finibus sideris cujuslibet; tum
quot horarum equabilium spatio unumquodque sidus oriatur, aut occidat. Quorum omnium rationes
quam proxime fieri poterit inibimus, nulla ut differentia possit agnosci. Hanc vero tractationem
cum omnibus iis quæ ab antiquis elaborata sunt
hactenus, ad usum faciliorem esse, tum ad quam
plurima in astrologia theoremata pertinere, facile
abs te animadverti judico.
Itaque Bootes oritur cum zodiaci parte illa, quæ
ab initio Virginis incipit, usque ad ejus partem 27.
Culminat autem oriente illo zodiaci segmentum,
quod est a Tauri vicesima septima parte media,
usque ad Geminorum 27. Prima stella Bootæ oritur ea, quæ est in capite; ultima quæ est in dextro
pede. Aliorum siderum, ortum ineunte Boote, culminat sinister humerus Orionis, et sinister pes,
qui semicubitali intervallo meridianum autecedit;
sub ortus finem culminat lucida, quæ est in feniore
Canis. Totus oritur Bootes horis fere duabus æqualibus.
Corona oriente, zodiaci arcus oritur a gradu
Virginis 27 usque ad medium 5 Chelarum; culninat a medio 27 Geminorum, usque ad Cancri
mediuin 5. Prima Coronæ stella oritur ea quæ
splendidissimam præcedit, ultima vero, borealior
PG 19:1081earum quæ a splendidissima orientem versus et Στεφάνου ὁ προηγούμενος τοῦ λαμπροτάτου, ἔσχατος
Ursas recedunt. Sub ortus initium culminat ea quæ
est in femore Canis; postrema vero, lucida, quæ
Hydri caput precedit: quæ quidem Cancri et Ursæ
borealior est duarum stellarum, quæ in anterioribus pedibus sitæ sunt; proxime deinde stellarum,
quæ circa nebulam Cancri sunt, ad occidentem
positæ. Oritur Corona partibus duabus unius
hore.
Oriente Ingeniculo oritur cum eo zodiaci segmentumn quod est a parte 12 Virginis ad mediam 8
Scorpii. Culminat autem a media 8 Geminorum
usque ad Leonis gradum 14 primæ oriuntur asterismi hujus ambæ, quarum altera est in dextro
pede, altera in dextro genu, ultima, quæ in extrema manu sinistra. Culminat ex aliis stellis oriente
Ingeniculo, ea primum quæ ex quatuor ad pedes
Geminorum sitis secunda est ab occidente; novissima australior ambarum in Leone, quæ circa lumborum splendidam positæ sunt. Oritur Ingeniculus
spatio horarum 4, 30 fere.
XX. Cum Ophiuchus oritur, zodiaci arcus ille
simul ascendit, qui est a 29 Chelarum ad 23 Scorpii. Culminat a Leonis 3 gradu ad Virginis 3; primæ oriuntur illius stellæ, quæ in sinistra manu sunt:
tum quæ in Serpente; postrema oritur secunda
versus occasum ex quatuor, quæ sunt in ipsius
dextro pede; culminat prior lucida earum quæ sunt
in collo, et pectore Leonis, quæ est ad septentrionem secunda, novissima vero, quæ in capite est
Corvi. Oritur Ophiuchus horis duabus.
Cum serpente, quem Ophiuchus tenet, oritur arcus zodiaci ab 8 parte Chelarum usque ad partem 1
mediam Sagittarii. Culminat ab 8 media Caneri
ad Virginis 14. Prima consurgit stella præcedentium borealior, quæ in ipsius capite sunt; ultimna,
quæ est in extrema cauda. Culminat prior stella
lucida, quæ est in extremitate Argus, semicubitali
spatio circiter distans a meridiano, postremus culminat Vindemiator, et borealior humerus Virginis,
utraque stella semicubiti fere intervallo distat a
nteridiano. Oritur serpens horis & 1/2.
Oriente Lyra, cum ea zodiaci arcus ascendit a
gradu mono medio Scorpii usque ad 18; culminat
a medio 15 Leonis usque ad 26. Prima oritur
4.yræ stella, quæ a septentrione adjacet Incidissimæ; ultima vero, de duabus lucidis, que in ejus
jugo sunt, quæ est ad orientem. Prior culminat
australis splendidarum duarum in lumbo Leonis,
ultima, quæ in cauda Leonis est lucida: et quæ in
extrema sinistra Virginis ala semicubitale interυγρ. ἐμπροσθίοις δυσὶν ἄστρασιν
δὲ ὁ βορειότερος τῶν ὡς πρὸς ἀνατολὰς καὶ Αρκτους
κειμένων τοῦ λαμπροτάτου. Μεσουρανεῖ δὲ ἀστὴρ
ἐν μὲν τῇ ἀρχῇ τῆς ἀνατολῆς τοῦ Κυνὸς ὁ ἐπὶ τῶν
Ισχίων, ἔσχατος δὲ ὁ προηγούμενος τῆς τοῦ Ὕδρου
κεφαλῆς, ὁ ἐκφανής, ὅς ἐστι τοῦ Καρκίνου καὶ τῆς
*Αρκτου ὁ βορειότερος τῶν ἐν τοῖς ἐμπροσθίοις ποσί
δύο ἀστέρων 47· ἔγγιστα δὲ καὶ τῶν περὶ τὸ νεφέ
λιον τοῦ Καρκίνου κειμένων οἱ πρὸς δύσιν. Ανατέλλει
δὲ ὁ Στέφανος ἐν δυσὶ μέρεσι α' ὥρας.
Τοῦ δὲ Ἐν γόνασιν ἀνατέλλοντος, συνανατέλλει
μὲν ὁ ζωδιακὸς ἀπὸ Παρθένου μοί. ιβ' ἕως Σκορπίου
μοί. τ' μέσης· μεσουρανεῖ δὲ ἀπὸ Διδύμων η' μέσ
σης ἕως Λέοντος ιδ' μοί. Καὶ πρῶτοι μὲν ἀστέρες
τοῦ Ἐν γούνασιν ἀνατέλλουσιν, ὅ τε ἐν τῷ δεξιῷ
ποδὶ καὶ ὁ ἐν τῷ δεξιῷ γόνατι, ἔσχατος δὲ ὁ ἐν ἄκρα
τῇ ἀριστερᾷ χειρί. Μεσουρανεῖ δὲ τῶν ἄλλων ἀστέ.
ρων, ἀνατέλλοντος τοῦ Ἐν γούνασι, πρῶτος μὲν
τῶν ἐν τοῖς ποσὶ τῶν Διδύμων δ', ὁ δεύτερος ἀπὸ δύ
σεως, ἔσχατος δὲ τοῦ Λέοντος ὁ νοτιώτερος τῶν β
τῶν περὶ τὸν λαμπρὸν τὸν ἐπὶ τῆς ὀσφύος κείμενον.
᾿Ανατέλλει δὲ ὁ Ἐν γούνασιν ἐν ὥραις δ' καὶ τρισὶ
πεμπτημορίοις ὡς ἔγγιστα.
Κ'. Τοῦ δὲ Οφιούχου ἀνατέλλοντος, συνανατέλλει
μὲν ὁ ζωδιακὸς ἀπὸ Χηλῶν θ' καὶ κ' μοί. ἕως Σκορ
πίου μοί. κγ'. μεσουρανεῖ δὲ ἀπὸ Λέοντος γ' μοί.
ἕως Παρθένου λ'. Καὶ πρῶτοι μὲν ἀστέρες ἀνατέλο
λουσι τοῦ Οφιούχου οἱ ἐν τῇ ἀριστερᾷ χειρί· ἀλλὰ
μὴν καὶ οἱ ἐν τῷ Ὄφει κείμενοι· ἔσχατος δὲ τῶν ἐν
τῷ δεξιῷ ποδὶ αὐτοῦ δ' ὁ β' ἀπὸ δύσεως. Μεσουρα
νεῖ δὲ ἀστὴρ α' μὲν ὁ τῶν ἐν τῷ τραχήλῳ καὶ στή
θει τοῦ Λέοντος λαμπρὸς ὁ β' ἀπ᾿ Αρκτου, ἔσχατος
δὲ ὁ ἐν τῇ κεφαλῇ τοῦ Κόρακος. ᾿Ανατέλλει δὲ ὁ
Ὀφιοῦχος ἐν ὥραις δ ισί.
Τοῦ δὲ Οφεως, ἂν ἔχει ὁ Ὀριοῦχος, ἀνατέλλοντος,
συνανατέλλει μὲν αὐτῷ ὁ ζωδιακὸς ἀπὸ Χηλῶν μοί.
η' ἕως Τοξότου μοί. α' μέσης· μεσουρανεῖ δὲ ὁ ἀπὸ
Καρκίνου η' μέσης ἕως Παρθένου ιδ'. Καὶ α' μὲν
ἀστὴρ ἀνατέλλει τῶν ἐν τῇ κεφαλῇ αὐτοῦ ὁ βορ ιότερος τῶν ἡγουμένων, ἔσχατος δὲ ὁ ἐν ἄκρᾳ τῇ ούρα
Μεσουρανεί δὲ ἀστὴρ α' μὲν ἐν τῷ ἀκροστολίῳ τῆς
Αργούς λαμπρός, ὡς ἡμιπήχιον ἀπολειπόμενος
τοῦ μεσημβρινοῦ, ἔσχατος δὲ ὅ τε Προτρυγητὴρ, καὶ
ὁ βορειότερος ώμος τῆς Παρθένου, ὡς πηχυαῖον διάστημα τοῦ μεσημβρινοῦ ὑπολελειμμένος ἑκάτερος
αὐτῶν. Ανατέλλει δὲ ὁ Ὄφις ἐν ὥραις δ' καὶ ἡμιωρίῳ.
Τῆς δὲ Λύρας ἀνατελλούσης, συνανατέλλει μὲν
αὐτῇ ὁ ζωδιακὺς ἀπὸ Σκορπίου μοι. θ' μέσης έως
Σκορπίου ιη· μεσουρανεῖ δὲ ἀπὸ Λέοντος μοί. τ
μέσης ἕως Λέοντος μοι. ς' καὶ κ'. Καὶ πρῶτος μὲν
ἀστὴρ ἀνατέλλει τῆς Λύρας ὁ ἀπ' ἄρκτων παρακεί
μενος τῷ λαμπροτάτῳ, ἔσχατος δὲ ὁ πρὸς ἀνατολάς
τῶν ἐν τῷ ζυγώματι αὐτῆς β' λαμπρών. Μεσουρα
νεῖ δὲ ἀστὴρ α' μὲν τοῦ Λέοντος ὁ νοτιώτερος τῶν
β' τῶν ἐπὶ τῆς ὀσφύος λαμπρῶν, ἔσχατος δὲ ὁ ἐν
PG 19:1083HIPPARCHI AD PIIÆNOMENA LIB. H.
ἄκρᾳ τῇ οὐρᾷ τοῦ Λέοντος λαμπρός, καὶ ὁ ἐν ἄπρᾳ stitium habens a meridiano. Oritur Lyra spatio
τῇ ἀριστερᾷ πτέρυγι τῆς Παρθένου, ὡς ἡμιπήχιον horæ 0, 48'.
ὑπολειπόμενος τοῦ μεσημβρινού. Ανατέλλει δὲ ἡ
Λύρα ἐν δ' πεμπτημορίοις α' ώρας.
Τοῦ δὲ Ορνιθος ἀνατέλλοντος, συνανατέλλει μὲν
ὁ ζωδιακὸς ἀπὸ Χηλῶν ζ' καὶ κ' μοί. μέσης ἕως
τοῦ Τοξότου β' καὶ κ'· μεσουρανεῖ δὲ ἀπὸ τῆς ἀρχῆς
τοῦ Λέοντος ἕως Χηλών ι' μοι. μέσης. Καὶ α' μὲν
ἀστὴρ ἀνατέλλει ὁ βορειότατος τῶν ἐν τῇ δεξιᾷ πτέρυγι 16. Μεσουρανεί δὲ ἀστὴρ α' μὲν ὁ ἐν τῇ καρδίᾳ
τοῦ Λέοντος λαμπρός, ἔσχατος δὲ τοῦ Κενταύρου δ
νοτιώτερος τῶν ὑπὸ τὸν δεξιὸν ὦμον, καὶ ὁ ᾿Αρκτού
ρος, ὡς ἡμιπήχιον ὑπολειπόμενος τοῦ μεσημβρινοῦ.
ρίοις.
ΚΑ'. Τοῦ δὲ Κηφέως μόνα τὰ πρὸς τῇ κεφαλῇ μέρη
ἀνατέλλει. Συνανατέλλει δὲ αὐτῷ ἡ ζωδιακὸς ἀπὸ
Σκορπίου μοι. ζ' καὶ κ' μέσης ἕως τοῦ Τοξότου δ'
μέσης· μεσουρανεῖ δὲ ἀπὸ Παρθένου μοί, θ' μέσης
έως Παρθένου α' καὶ κ'. Δ' δὲ ἀστὴρ μεσουρανεῖ τοῦ
Κόρακος ὁ ἐν τῇ οὐρᾷ λαμπρός, ὡς ἡμιπήχιον ὑπολειπόμενος τοῦ μεσημβρινοῦ, ἔσχατος δὲ ὁ ἀριστερὸς
ἀγκὼν τῆς Παρθένου, ὡς ἡμιπήχιον προηγούμενος
τοῦ μεσημβρινοῦ. ᾿Ανατέλλει δὲ ὁ Κηφεὺς ἐν γ' ἔγ
γιστα πεμπτημορίοις ώρας α'.
Τῆς δὲ Κασσιεπείας ἀνατελλούσης, συνανατέλλει
μὲν ὁ ζωδιακὸς ἀπὸ τοῦ Τοξότου β' καὶ κ' μοί. ἕως Αιγόκερω. ιβ'· μεσουρανεῖ δὲ ἀπὸ Χηλῶν μοι. ια' ἕως
Σκορπίου γ' μέσης. Καὶ α' μὲν ἀστὴρ ἀνατέλλει ὁ ἐν
τῷ θρόνῳ αὐτῆς λαμπρός, ἔσχατος δὲ ὁ ἐν τῇ κεφαλῇ.
Μεσουρανεῖ δὲ ἀστὴρ α' μὲν τοῦ Κενταύρου ὁ νοτιώτερος τῶν ὑπὸ τὸν δεξιὸν ὦμον, καὶ ὁ ᾿Αρκτοῦρος,
ἔσχατος δὲ ὁ μέσος τῶν ἐν τῷ μετώπῳ τοῦ Σκορπίου,
καὶ τοῦ Στεφάνου ὁ ἡγούμενος του λαμπρού. Ανατέλλει δὲ ἡ Κασσιέπεια ἐν ὥρᾳ α' και γ' μέρει.
Τῆς δὲ ᾿Ανδρομέδας ἀνατελλούσης, συνανατέλλει
μὲν αὐτῇ ὁ ζωδιακὸς ἀπὸ Αἰγόκερω ιε' μοι. ἕως ὑδροχόου μοί. δ' καὶ κ' μέσης· μεσουρανεῖ δὲ ἀπὸ Σκορπίου
ς' μέσης έως τοξότου η μέσης. Καὶ α' μὲν ὁ ἀστὴρ
ἀνατέλλει αὐτῆς ὁ νοτιώτερος τῶν ἐν τῇ δεξιᾷ χειρί,
ἔσχατος δὲ ὁ ἐν ἄκρᾳ τῇ ἀριστερᾷ χειρί. Μεσουρανεί
δὲ ἀστὴρ α' μὲν τοῦ Στεφάνου ὁ ἐχόμενος τοῦ λαμπρού,
ἔσχατος δὲ ὁ ἀριστερὸς ἀγὼν τοῦ Ἐν γόνασιν. Ανα
τέλλει δὲ ἡ ᾿Ανδρομέδα ἐν ὥραις β' και η' μέρει.
Τοῦ δὲ Ιππου ἀνατέλλοντος, συνανατέλλει αὐτῷ ὁ
ζωδιακὸς ἀπὸ τῆς ἀρχῆς τοῦ Αἰγόκερω ἕως Υδροχέου μοι. α' καὶ κ' μεσουρανεῖ δὲ ἀπὸ Χηλῶν α' καὶ
κ' μέσης ἕως Τοξότου ς' μέσης. Καὶ α' μὲν αὐτοῦ
ἀστὴρ ἀνατέλλει ὁ νοτιώτερος τῶν ἐμπροσθίων ποδῶν,
ἔσχατος δὲ ὁ ἐπὶ τῆς ὀσφύος λαμπρός. Μεσουρανεῖ δὲ
ἀστὴρ α' μὲν ὁ ἐν μέσῃ τῇ νοτίᾳ Χηλῇ, ἔσχατοι δὲ
τοῦ Ὀφιούχου οἱ παρὰ τὸν δεξιὸν ὡμον γ' ἐπ᾽ εὐθείας
κείμενοι, ἐκτὸς ὄντες αὐτοῦ, καὶ τοῦ Ἐν γόνασιν ὁ ἐν
τῷ ἀριστερῶ μηρῷ λαμπρός, μικρὸν προηγούμενος
αὐτοῦ. Ἀνατέλλει δὲ ὁ Ιππος ἐν ὥραις γ'.
Τοῦ δὲ Οἱστοῦ ἀνατέλλοντος, συνανατέλλει μὲν αὐτ
τῷ ὁ ζωδιακὸς ἀπὸ τοῦ Τοξότου μοί. ε' ἕως Τοξότου
ι μέσης· μεσουρανεῖ δὲ ἀπὸ Παρθένου ιθ' ἕως Παρts Deest ultima oriens.
PATROL. GR. ΧΙΧ.
Cum Cygno zodiacus oritur a parte Chelarum 27
media, usque ad Sagittarii 22; culminat ab initio
Leonis, ad mediam 10 Chelarum. Oritur prima, borealior 129 earum, quæ sunt in ala dextra. Culminat prior clara in corde Leonis; postrema vero
australior earum, quæ sub dextro sunt humero
Centauri; nec non Arcturus semicubito distans a
meridiano. Oritur Cygnus horis 4,24'.
᾿Ανατέλλει δὲ ἐν ὥραις δ' καὶ δυσὶ πεμπτημο
XXI. Cephei partes oriuntur eæ solum quæ sunt
ad caput. Cooritur zodiacus a 27 media parte Scorpii ad mediam 6 Sagittarii; culminat a media 9 Virginis ad ejusdem 21. Prior autem culminat quæ in
cauda est Corvi lucida, quasi semicubito distans a
meridiano; ultima, sinister Virginis cubitus, tantumdem meridianum antecedens. Oritur Cepheus
hora propemodum 0, 36'.
Ascendente Cassiepea zodiacus oritur a gradu
22 Sagittarii ad Capricorni 12; culminat a parte
Chelarum 11 ad 3 mediam Scorpii. Prior oritur lucida in illius throno; ultima, quæ est in capile.
Prima culminat australior earum, quæ sunt sub
dextro humero Centauri, cum Arcturo; ultima,
earum media quæ sunt in fronte Scorpii, et præcedens lucidam Coronæ. Oritur Cassiepea hora 1,
Cum Andromeda oritur arcus zodiaci a Capricorni parte 15, ad Aquarii 24 mediam; culminat a
media 6 Scorpii ad mediam 8 Sagittarii. Prima oritur australior earum quæ sunt in dextra manu;
ultima, quæ in extremitate sinistræ manus. Culminat prima, quæ lucidæ Coronæ proxima est; postremus vero cubitus sinister Ingeniculi. Oritur
Andromeda horis 21/8.
Cum Equus oritur, ascendit cum eo zodiacus ab
initio Capricorni ad Aquarii partem 21. Culminal n
Chelarum parte 21 media ad Sagittarii mediam 6.
Prima ejus oritur stella, quæ est australior anteriorum pedum; ultima, quæ est in ilibus lucida. Culminat prior media in australi Chela, ultima quæ
ad dextrum humerum Ophiuchi tres in directum
positæ, extraque ipsum sitæ, una cum lucida, quæ
est in sinistro femore Engonasin, paulo ipsum antecedens. Oritur Equus horis 3.
Cum Sagitta zodiaci arcus oritur a parte 5 Sa
gittarii ad ejusdem 10 mediam; culminat a parte 19
Virginis, ad 25. Primæ oriuntur quæ sunt in gly33
PG 19:1085phide, id est screna;» ultima, quæ est in cuspide. θένου ε' καὶ κ'. Καὶ πρῶτοι μὲν ἀνατέλλουσιν οἱ ἐν τῇ
Culminat prior quæ est in sinistro cubito Virginis,
paululum citra meridianum sita; ultima, Spica,
paululum meridianum antecedens; et quæ sub bumero dextro Centauri. Oritur Sagitta hora 0, 20'.
XXII. Oritur Aquila cum arcu zodiaci a Sagittarii gradu 9, ad medium 44; culminat a Virginis 24
ad medium 30. Prima consurgit Aquilæ stella, borealior parvarum, quæ sunt in duabus alis; ultima,
quæ est australior trium in corpore lucidarum. Culminat prior Spica, ultima, borealior earum quæ in
Centauri capite. Oritur Aquila hora 0, 24'.
Oritur cum Delphine zodiacus a Sagittarii gradu
20 medio al medium 24; culminat ab octavo medio Chelæ ad 13. Primæ oriuntur antecedentes quatuor in rhombo, postrema quæ in cauda est australior. Culminat primum sinister pes Andromedæ,
postremo Centauri maxime borealis in thyrso; tum
ad genu Virginis dextrum a septentrione sita, quasi
semicubito distans a meridiano. Oritur Delphin
hora 0, 15'.
καὶ τοῦ ποδός, ὡς ἡμιπήχιον προηγούμενος τοῦ
Perseo cooritur arcns zodiaci a Capricorni 25 ad
Arietis 14 medium; culminat a Scorpii 16 medio ad
8 medium Capricorni. Princeps oritur stella quæ
est in Harpe nebulosa, ultimæ, quæ supra Pleiadem
in sinistro pede. Culminat primo lucida quæ est
in Ara media, et Engonasin antecedens humeri
dextri, qua est in brachio; ultima Capricorni bou
realior earum quæ sunt in geniculis. Item e Cygno
borealior earum, quæ in ala dextra, semicubitali
fere interstitio meridianum antecedens. Oritur Per-
· seus horis 3, 50.
Cum Auriga zodiacus oritur a Piscium parte 1.
media, usque ad Tauri 16 mediam; culminat a Sagittarii 20 gradu ad Capricorni 29. Primæ ortum
faciunt stellae, quæ sunt in capite; ultima, quæ est
in dextro pede. Culminat prima Sagittarii præcedens earum quæ sunt in sago; et earum, quæ sunt
in dorso, melia. Item Anguis, quem Ophiuchus tenet, secunda ab extrema cauda. Ultima culminat
lucida in rictu Equi, et Cygni subsequens in sinistro pede, nec non in Cephco australior antecedentium 130 humeri dextri solendidarum duarum.
Oritur Heniochus horis 3.
XXII. Hæc in coeli inclinatione illa, quam diximus, accidunt circa ortus siderum, quæ ad septentriones suut zodiaci circuli. Occasus autem ita se
habent.
Boote occidente zodiacus cum eo descendit a Scorpii parte 6 ad Capricorni 19 mediam; culminat a
Capricorni 22 ad Arietis 4. Prior occidit, quæ auγλυφίδι, ἔσχατος δὲ ὁ ἐν τῇ ἀκίδι. Μεσουρανεῖ δὲ ἀστὴρ
α' μὲν ὁ ἐν τῷ ἀριστερῷ ἀγκῶνι τῆς Παρθένου, μικρὸν
ὑπολειπόμενος τοῦ μεσημβρινοῦ, ἔσχατος δὲ ὁ Στα
χυς, μικρὸν προηγούμενος τοῦ μεσημβρινοῦ, καὶ ὁ
ὑπὸ τὸν ἀριστερὸν ὦμον τοῦ Κενταύρου. Ανατέλλει
δὲ ὁ Οϊστὸς ἐν γ' μέρει ὥρας.
ΚΒ'. Τοῦ δὲ 'Αετοῦ ἀνατέλλοντος, συνανατέλλει μὲν
αὐτῷ ὁ ζωδιακὸς ἀπὸ Τοξότου μοί. θ' ἕως Τοξότου ιδ
μέσης· μεσουρανεῖ δὲ ἀπὸ Παρθένου δ' καὶ κ' ἕως
Παρθένου λ' μέσης. Καὶ α' μὲν ἀστὴρ ἀνατέλλει τοῦ
Αετοῦ ὁ βορειότερος τῶν ἐν ταῖς πτέρυξι β' μικρῶν,
ἔσχατος δὲ ὁ νοτιώτερος τῶν ἐν τῷ σώματι γ' λαμπρῶν. Μεσουρανεῖ δὲ ἀστὴρ α' μὲν ὁ Στάχυς, ἔσχατος
δὲ τοῦ Κενταύρου ὁ βορειότερος τῶν ἐν τῇ κεφαλῇ.
᾿Ανατέλλει δὲ ὁ ᾿Αετὸς ἐν β' πεμπτημορίοις τῆς ώρας.
Τοῦ δὲ Δελφῖνος ἀνατέλλοντος, συνανατέλλει μὲν
αὐτῷ ὁ ζωδιακὸς ἀπὸ τοῦ Τοξότου μοί. κ' μέσης έως
Τοξότου δ' καὶ κ' μέσης· μεσουρανεῖ δὲ ἀπὸ Χηλῶν τ'
μέσης ἕως Χηλών ιγ'. Καὶ πρῶτοι μὲν ἀστέρες ἀνατέλλουσιν οἱ ἡγούμενοι τῶν ἐν τῷ βόμβῳ δ'. ἔσχατος
δὲ τῶν ἐν τῇ οὐρᾷ ὁ νοτιώτερος. Μεσουρανεῖ δὲ α' μὲν
ὁ ἀριστερὸς ποὺς τῆς ᾿Ανδρομέδας, ἔσχατος δὲ τοῦ
Κενταύρου ὁ βορειότατος τῶν ἐν τῷ θύρσῳ, καὶ τῆς
Παρθένου ὁ ἀπ' Αρκτου κείμενος τοῦ δεξιοῦ γόνατος
μεσημβρινού. Ανατέλλει δὲ ὁ Δελφὶς ἐν δ' μέρει σ' ώρας.
Τοῦ δὲ Περσέως ἀνατέλλοντος, συνανατέλλει μὲν
αὐτῷ ὁ ζωδιακὸς ἀπὸ Αἰγόκερω ε' καὶ κ' μοί. ἕως
Κριοῦ ιδ' μέσης· μεσουρανεῖ δὲ ἀπὸ τοῦ Σκορπίου ις
μέσης έως Αιγόκερω η' μέσης. Καὶ α' μὲν ἀστὴρ ἀνατέλλει ὁ ἐν τῇ Αρπῃ νεφελοειδής, ἔσχατοι δὲ οἱ ὑπὲρ
τὴν Πλειάδα ἐν τῷ ἀριστερῷ ποδὶ κείμενοι. Μεσουρανεῖ δὲ ἀστὴρ α' μὲν ὁ ἐν μέσῳ τῷ Θυμιατηρίω λαμπρὸς
καὶ τοῦ Ἐν γόνασιν ὁ προηγούμενος τοῦ δεξιοῦ ὤμου
ἐν τῷ βραχίονι, ἔσχατος δὲ τοῦ Αιγόκερω ὁ βορειότε
ρος τῶν ἐν τοῖς γονατίοις, καὶ τοῦ Ορνιθος ὁ βορειότε
ρος τῶν ἐν τῇ δεξιᾷ πτέρυγι, ὡς ἡμιπήχιον προ
ηγούμενος τοῦ μεσημβρινού. Ανατέλλει δὲ ὁ Περσεύς
ἐν ὥραις γ' καὶ ἡμίσει, καὶ γ' μέρει ώρας.
Τοῦ δὲ Ηνιόχου ἀνατέλλοντος, συνανατέλλει μὲν ὁ
ζωδιακὸς ἀπὸ Ἰχθύων μοί. ια' μέσης ἕως τοῦ Ταύρου
ις' μέσης· μεσουρανεῖ δὲ ἀπὸ Τοξότου κ' μοι. ἕως
Αιγόκερω θ' καὶ κ'. Καὶ πρῶτοι μὲν ἀστέρες ἀνατέλο
λουσιν οἱ ἐν τῇ κεφαλῇ, ἔσχατος δὲ ὁ ἐν τῷ δεξιῷ ποδί.
Μεσουρανεῖ δὲ σ' μὲν ἀστὴρ τοῦ Τοξότου ὁ ἡγούμενος
τῶν ἐν τῇ ἐφαπτίδι, καὶ ὁ μέσος τῶν ἐν τῷ νώτῳ,
καὶ τοῦ Οφεως, ὃν ἔχει ὁ ὑφιοῦχος, ὁ β' ἀπ᾿ ἄκρας
τῆς οὐρᾶς ἀριθμούμενος· ἔσχατος δὲ μεσουρανεῖκά ἐν
τῷ ῥύγχει τοῦ ἵππου λαμπρὸς, καὶ τοῦ ᾿Ορνιθος ὁ
ἑπόμενος ἐν τῷ ἀριστερῷ ποδί, καὶ τοῦ Κηφέως ὁ
νοτιώτερος τῶν προηγουμένων τοῦ δεξιοῦ ὤμου με
ἐκφανῶν. ᾿Ανατέλλει δὲ ὁ Ηνίοχος ἐν ὥραις γ'.
ΚΓ'. Περὶ μὲν οὖν τὰς ἀνατολὰς τῶν βορειοτέρων
ἄστρων τοῦ ζωδιακού κύκλου ταῦτα συμβαίνει ἐν τῇ
προειρημένῃ τοῦ κόσμου ἐγκλίσει· περὶ δὲ τὰς καταδύσεις τὰ τοιαῦτα.
Τοῦ Βοώτου δύνοντος, συγκαταδύνει μὲν αὐτῷ ὁ
ζωδιακὲς ἀπὸ Σκορπίου μοί. ς' ἕως Αἰγοκέρωτος μοί.
ιθ' μέσης μεσουρανεῖ δὲ ἀπὸ Αἰγοκέρωτος μοί. β' και
PG 19:1087HIPPARCHI AD PHÆNOMENA LIB. II.
Lima, quæ est maxime borealis in collorobo. Culminat ex aliis inerrantibus prima quidem lucida
Cygni, quæ est in cauda; et in Capricorno antecedens earum quæ ab austro adjacent iis quæ sunt in
cauda: ultima vero, stella Persei, quæ in Harpe,
nebulosa, et Arietis succedens trium in capite: tum
Nodus linorum. Occidit Bootes horis æquabilibus 4
et duabus partibus.
κ' ἕως Κριοῦ δ'. Καὶ α' μὲν ἀστὴρ δύνει ὁ νοτιώτατος stralis est maxime earum, quæ in sinistro pede; ul
τῶν ἐν τῷ ἀριστερῷ ποδί, ἔσχατος δὲ ὁ βορειότατος
τῶν ἐν τῷ πολλορόβῳ. Μεσουρανεῖ δὲ τῶν ἄλλων
ἁπλανῶν α' μὲν τοῦ Ορνιθος, ὁ ἐν μέσῃ τῇ οὐρᾷ λαμπρὸς, καὶ τοῦ Αἰγόκερω ὁ ἡγούμενος τῶν ἀπὸ νότου
παρακειμένων τοῖς ἐν τῇ οὐρᾷ, ἔσχατος δὲ τοῦ Περ
σέως ὁ ἐν τῇ Αρπῃ νεφελοειδής, καὶ τοῦ Κριοῦ ὁ ἑπό
μενος τῶν ἐν τῇ κεφαλῇ γ', καὶ ὁ Σύνδεσμος τῶν λίνων.
Δύνει δὲ ὁ Βοώτης ἐν ὥραις ισημεριναῖς δ' καὶ δυσὶ
μέρεσιν ὥρας.
Τοῦ δὲ Στεφάνου δύναντος, συγκαταδύνει μὲν ὁ ζω
διακὸς ἀπὸ τοῦ Τοξότου μοί. γ' καὶ κ' ἕως Αἰγόκερω
δ' μέσης· μεσουρανεῖ δὲ ἀπὸ τῆς ἀρχῆς τῶν Ἰχθύων
ἕως Ιχθύων μοί. ιδ' μέσης. Καὶ α' μὲν ἀστὴρ δίνει
ὁ λαμπρότατος τῶν ἐν τῷ Στεφάνῳ, ἔσχατος δὲ ὁ
ἀμαυρότερος, καὶ ἔσχατος ὢν τῆς ἑπομένης περιφερείας. Μεσουρανεῖ δὲ τῶν ἄλλων ἀστέρων α' μὲν τῶν
Ιχθύων τοῦ νοτιωτέρου ὁ ἐν ἄκρᾳ τῇ οὐρᾷ λαμπρός,
καὶ τοῦ πρὸς νότον αὐτοῦ κειμένου παραλληλογράμμου οἱ ἡγούμενοι, ἔσχατοι δὲ ὅ τε ἐν μέσῳ τῷ σώ
ματι τῆς Κασσιεπείας, καὶ ὁ ἐν τῇ ἀριστερᾷ χειρὶ τῆς
Ανδρομέδας. Δύνει δὲ ὁ Στέφανος ἐν ὥρᾳ α' ὡς ἔγω
γιστα.
Τοῦ δὲ Ἐν γόνασι δύνοντος, συγκαταδύνει μὲν ὁ
ζωδιακὸς ἀπὸ τοῦ Τοξότου μοί. ιδ' ἕως Υδροχόου 15
μεσουρανεῖ δὲ ἀπὸ τοῦ Ὑδροχόου μοί. γ' καὶ κ' ἕως
Ταύρου μοί. η' μέσης. Καὶ α' μὲν ἀστὴρ δύνει ὁ ἐν
ἄκρα τῇ δεξιᾷ χειρὶ, ἔσχατος δὲ ὁ ἐν τῷ ἀριστερῷ
ποδί. Μεσουρανεῖ δὲ τῶν ἄλλων ἀστέρων τοῦ μὲν ἐν
Occidente Corona simu! occidit zodiacus a Sagittarii parte 23 ad Capricorni 4 mediam; culminat ab
initio Piscium, ad eorundem 14 mediam partem.
Prima occidit splendidissima Coronæ, ultima quæ
est obscurior, et postrema succedentis circuli. Culminat ex aliis stellis prior lucida in extremitate
Piscis australioris; et præcedentes in parallelogrammo, quod ipsi ad meridiem situm est; postremæ culminant, quæ in medio corpore Cassiepex,
et quæ in sinistra manu Andromedae. Occidit Corona propemodum hora una.
Cum Ingeniculo occidit zodiacus a gradu Sagittarii 14 ad Aquarii 16; culminat ab Aquarii 23, ad
medium 8 Tauri. Prior occidit quæ est in extremitate dextræ manus; ultima quæe in sinistro pede.
Culminat ex aliis stellis primum quæ in Aquarii
aqua adjacet iis quæ sunt in 4 conglobatione: tum
in Equo borealior earum, quæ in corpore continuæ
τῷ Ὑδροχόῳ ὕδατος ἡ ἐχόμενος τῶν ἐν τῇ δ' συστρο. Ο sunt, item sinister humerus Cephei qui citra meriφῇ, τοῦ δὲ Ἵππου ὁ βορειότερος τῶν ἐν τῷ σώματι
συνεχῶν, τοῦ δὲ Κηφέως ὁ ἀριστερὸς ὤμος ἡμιπή
χιον ὑπολειπόμενος τοῦ μεσημβρινοῦ. Ἔσχατος δὲ
μεσουρανεῖ τοῦ ἐν τῷ Κήτει τετραπλεύρου ὁ νοτιώτε
ρος τῶν ἑπομένων λαμπρῶν, καὶ ὁ πρὸς μεσημβρίαν
κείμενος ἀκατονόμαστος λαμπρός. Δύνει δὲ ὁ Ἐν
γόνασιν ἐν ὥραις δ' καὶ τρισὶ πεμπτημορίοις ὡς ἔγγιστα.
ΚΔ'. Τοῦ δὲ Οφιούχου δύναντος, συγκαταδύνει μὲν
ὁ ζωδιακὸς ἀπὸ Σκορπίου μοί. ια' ἕως Αιγόκερω μοί.
β'· μεσουρανεῖ δὲ ἀπὸ Αἰγόκερω ε' καὶ κ' ἕως Ιχθύων
ια' μέσης. Καὶ α' μὲν ἀστὴρ δύνει ὁ ἐν τῷ ἀριστερο
ποδί, ἔσχατος δὲ ὁ ἐν τῇ κεφαλῇ. Μεσουρανεῖ δὲ τῶν
ἄλλων ἀστέρων α' μὲν τοῦ Αἰγόκερω ὁ ἑπόμενος τῶν
ἐν τῇ οὐρᾷ, καὶ τοῦ Ορνιθος ὁ βορειότατος τῶν ἐν
τῇ δεξιᾷ πτέρυγι· ἔσχατος δὲ τῆς Κασσιεπείας ὁ ἐν
τῇ κεφαλῇ, καὶ ὁ ἐν τῷ δίφρῳ μικρός· καὶ τῆς ᾿Αν
δρομέδας ὁ βορειότατος τῶν ἐν τῷ στήθει· καὶ τοῦ
Κήτους 6 νοτιώτερος τῶν ἐν τῇ οὐρᾷ, μικρὸν ὑπολειπόμενος τοῦ μεσημβρινοῦ. Δύνει δὲ ὁ Ὀφιοῦχος ἐν
ὥραις γ' ὡς ἔγγιστα.
Οτ᾽ ἂν δὲ ὁ Ὄφις δύνει, ὃν ἔχει ὁ Ὀφιοῦχος,
συγκαταδύνει μὲν αὐτῷ ὁ ζωδιακὸς ἀπὸ Σκορπίου ς'
καὶ κ' μέσης μοί, ἕως Αιγόκερω μοί. θ· μεσουρανεί
δὲ ἀπὸ Ὑδροχόου μοί. η' ἕως ιχθύων κ' μέσης. Καὶ
πρῶτοι μὲν ἀστέρες δύνουσιν οἱ ἐν τῷ σώματι, κοι
καὶ ὄντες καὶ τῆς ἀριστερᾶς χειρὸς τοῦ Οφιούχου,
ἔσχατος δὲ ὁ ἐν ἄκρᾳ τῇ οὐρᾷ. Μεσουρανεῖ δὲ τῶν
ἄλλων ἀστέρων α' μὲν ὁ ἐν τῷ δεξιώ ποδι τοῦ Κηdiem est semicubitali fere spatio. Postrema culminat ex quadrilatero Ceti quæ australior est succedentium lucidarum, et quæ ad meridiem sita est
lucida carens nomine. Occidit Ingeniculus horis 4,
56' circiter.
XXIV. Anguifero occidente, descendit una zodiaci
arcus a Scorpii 11 gradu ad Capricorni 2; culminat
a Capricorni 25 ad Piscium 11 medium. Prima oc
cidit stella, quæ est in sinistro pede; ultima, quæ
est in capite. Culminat ex aliis stellis prior, Capricorni succedens in cauda, et Cygni borealissima
ex iis quæ sunt in ala dextra: ultima vero, quæ est
in capite Cassiepeæ, et parva quæ in ejus est solio:
tum borealis maxime ex his quæ sunt in pectore
Andromeda et australissima earum quæ sunt in
cauda Ceti, paululum citra meridianum posita. Occidit Ophiuchus horis fere 3.
Cun Serpente, quem tenet Ophiuchus, occidit arcus zodiaci a Scorpii parte 26 media ad partem 9
Capricorni; culminat ab Aquarii & ad mediam 20
Piscium. Primæ stellæ descendunt quæ sunt in corpore, communes sinistræ manui Anguiferi; ultima,
quæ est in extrema cauda. Culminat ex aliis stellis
prior, quæ est in dextro pede Cephei, et quæ in
media urna Aquarii ultima earum, australior, quæ
PG 19:1089sunt in cauda Piscis australis; et quæ est in genu φέως, καὶ ὁ ἐν μέσῃ τῇ κάλπιδι του Υδροχόου, ἔσχα
Cassiepeæ. Occidit Serpens horis fere 3.
Cum Lyra descendit pars zodiaci, quæ est ab
Aquarii parte 4 ad 12; culminat ab Arietis 23 inedia ad Tauri 3. Prima occidit stella, præcedens lucidarum, quæ sunt in jugo; ultima, quæ a septentrionibus adjacet lucide. Culminat ex aliis prima,
media illarum, quæ in Arietis cauda; ultima, earum
stellarum, quæ inter summam cuspidem Pleiadis et
Sucularum, quæ sunt in dextra fronte, sitæ sunt,
borealior et splendidior, besse cubiti fere distans
a meridiano. Item in majore ambitu Fluvii Orionis
secunda ad septentrionem, et lucida, a meridiano
distans semisse cubiti; item quæ inter præcisionem
Tauri, et eam, quæ est in scapula, besse cubiti
præcedens meridianum. Occidit Lyra duabus unius
noræ partibus.
Cygno descendente zodiacus occidit ab Aquarii
parte media 5 ad Piscium 14; culminat ab Arietis
24 media ad Geminorum 12. Prima occidit stella,
quæ est in rictu Equi; ultima, borealior ex iis quæ
sunt in extremitate ale dextra. Ex aliis stellis culminat prior lucida in dextro femore Persei; et succedens earum quæ in cauda sunt Arietis; ultima
vero, cum tertia ab occasu earum, quæ sunt in
pedibus Geminorum: tum antecedens trium in genibus; ultra meridiemn sita 131 semicubitali fere
spatio. Occidit Cygnus horis circiter 3, 10'.
XXV. Cephei partes eæ solum occidunt, quæ
sunt ad caput. Cum eo descendit zodiacus ab Arietis 8 parte media ad 14; culminat a Cancri 9 ad
16. Prima stella occidit.... Culminat ex aliis
stellis prima, australior Cancri ex his quæ ab ortu
circa nubeculam sitæ sunt, paululum citra meridiem posita: tum lucida, quæ in extremitate Argus: ultimæ culminant, lucida in anterioribus
Ursæ genibus, paululum citra meridianum sila; et
in Cancro media trium, quæ sunt circa australem
Chelen; nec non lydri, quæ in radice colli; tum
lucida in Navis latere, paululum citra meridianum.
ἐπὶ τῆς ἐκφύσεως τοῦ τραχήλου· καὶ τῆς Ἀργοῦς ὁ
τοῦ μεσημβρινοῦ.
Occidente Cassiepea zodiacus una occidit ab Arietis 21 ad Tauri mediam partem 24; culminat ab
Cancri 24 ad Virginis 5. Prior occidit stella capitis; ultima, quæ est in pedibus. Culminant primo
Leonis anterior pes; et earum quæ sunt in capite,
lucidissima: nec non Hydri splendidissima. Ul
timo, Draconis secunda earum quæ ab cauda sunt
lucidæ, et quæ in rostro Corvi; nec non quæ in
• Reg. ιδ.
τος δὲ τοῦ τε νοτίου Ιχθύος ὁ νοτιώτερος τῶν ἐν τῇ
οὐρᾷ, καὶ τῆς Κασσιεπείας ὁ ἐν τῷ γόνατι. Δύνει δ
δ Οφις ἐν ὥραις γ' ὡς ἔγγιστα.
Τῆς δὲ Λύρας δυνούσης, συγκαταδύνει μὲν ὁ ζωδια
κὸς ἀπὸ τοῦ Ὑδροχόου μοι. δ' έως Υδροχόου μοι. ιβ'
μεσουρανεῖ δὲ ἀπὸ Κριοῦ γ' καὶ κ' μέσης ἕως Ταύ
ρου γ. Καὶ α' μὲν ἀστὴρ δύνει ὁ ἡγούμενος τῶν ἐν
τῷ ζυγώματι λαμπρῶν, ἔσχατος δ' ὁ ἀπ᾿ ἄρκτων
παρακείμενος τῷ λαμπρῷ. Μεσουρανεῖ δὲ τῶν ἄλλων
α' μὲν ὁ μέσος τῶν ἐν τῇ οὐρᾷ τοῦ Κριοῦ, ἔσχατος
δὲ τῶν μεταξὺ τοῦ τε ὀξυτάτου τῆς Πλειάδος καὶ τῶν
Υάδων, τῶν ἐπὶ τοῦ δεξιοῦ μετώπου, ο βορειότερο;
αὐτῶν καὶ ἐκφανέστερος, ὑπολειπόμενος τοῦ μεσημ
βρινοῦ ὡς β' μέρη πήχεως· καὶ τῆς μεγάλης περι
φερείας τοῦ ἀπὸ τοῦ Ὀρίωνος Ποταμοῦ ὁ β' τῶν ἀπ'
ἄρκτου καὶ λαμπρός, ὑπολειπόμενος τοῦ μεσημβρι
νοῦ ὡς ἡμιπήχιον· καὶ ὁ μεταξὺ τῆς τε ἀποτομῆς
τοῦ Ταύρου καὶ τοῦ ἐν τῇ ὠμοπλάτη, προηγούμενος
τοῦ μεσημβρινοῦ ὡς β' μέρη πήχεως. Δύνει δὲ ἡ
Λύρα ἐν δυσί μέρεσιν ὥρας.
Τοῦ δὲ Ορνιθος δύνοντος συγκαταδύνει μὲν αὐτῷ
ὁ ζωδιακὸς ἀπὸ τοῦ Ὑδροχόου μοί. ε' μέσης έως
Ἰχθύων μοί. ιδ'· μεσουρανεῖ δὲ ἀπὸ τοῦ Κριοῦ μοί.
δ' καὶ κ' μέσης ἕως Διδύμων ιβ'. Καὶ α' μὲν ἀστὴρ
δύνει ὁ ἐν τῷ ρύγχει [τοῦ Ιππον], ἔσχατος δὲ ὁ βορειότερος τῶν ἐν ἄκρᾳ τῇ δεξιᾷ πτέρυγι. Μεσουρανοῦσι δὲ τῶν
ἄλλων ἀστέρων πρῶτοι μὲν τοῦ Περσέως ὁ ἐν τῷ δεξιῷ
μηρῷ λαμπρός, καὶ τοῦ Κριοῦ ὁ ἑπόμενος τῶν ἐν τῇ
οὐρᾷ· ἔσχατοι δὲ τῶν Διδύμων ὅ τε τρίτος ἀπὸ δύ
σεως τῶν ἐν τοῖς ποσὶ, καὶ ὁ ἡγούμενος τῶν ἐν τοῖς
γόνασι γ', προηγούμενος τοῦ μεσημβρινοῦ, ὡς ἡμιπήγιον. Δύνει δὲ ὁ ῞Ορνις ἐν ὥραις γ' καὶ ς' μέσ
ρει.
a'
ΚΕ'. Τοῦ δὲ Κηφέως δύνει τὰ περὶ τὴν κεφαλὴν μέρη
μόνον. Καὶ συγκαταδύνει μὲν αὐτῷ ὁ ζωδιακὸς ἀπὸ
Κριοῦ μοί. η' μέσης ἕως Κριού ιδ'· μεσουρανεί δὲ
ἀπὸ Καρκίνου μοι. θ' ἕως Καρκίνου μοι. ις' 15. Καὶ α
μὲν ἀστὴρ δύνει· μεσουρανοῦσι δὲ τῶν ἄλλων ἀστέρων α' μὲν τοῦ τε Καρκίνου ὁ νοτιώτερος τῶν ἀπ' ἀνα
τολῆς περὶ τὸ νεφέλιον κειμένων, μικρὸν ὑπολει
πόμενος τοῦ μεσημβρινοῦ, καὶ τῆς ᾿Αργοῦς ὁ ἐν τῷ
ἀκροστολίῳ λαμπρός· ἔσχατος δὲ τῆς ᾿Αρκτου ὁ ἐν
τοῖς ἐμπροσθίοις γόνασι λαμπρός, μικρὸν ὑπολειπό
μενος τοῦ μεσημβρινοῦ· καὶ τοῦ Καρκίνου ὁ μέσος
τῶν γ' τῶν περὶ τὴν νοτίαν Χηλήν· καὶ τοῦ Ὕδρου ὁ
ἐν μέσῳ τῷ τοίχῳ λαμπρὸς μικρὸν ὑπολειπόμενος
Τῆς δὲ Κασσιεπείας δυνούσης, συγκαταδύνει μὲν
αὐτῇ ὁ ζωδιακὸς ἀπὸ Κριοῦ μοί. α' καὶ κ' ἕως Ταύ
ρου δ' καὶ κ' μέσης· μεσουρανεῖ δὲ ἀπὸ Καρκίνου
μοί. δ' καὶ κ' ἕως Παρθένου ε'. Καὶ α' μὲν ἀστὴρ δύ
νει ὁ ἐν τῇ κεφαλῇ, ἔσχατος δὲ ὁ ἐν τοῖς ποσί. Μετουρανοῦσι δὲ τῶν ἄλλων ἀστέρων α' μὲν τοῦ Λέοντος ὅτε
ἐμπρόσθιος ποῖς, καὶ τῶν ἐν τῇ κεφαλῇ ὁ λαμπρότα
τος, καὶ τοῦ Ὕδρου ὁ λαμπρότατος· ἔσχατοι δὲ τοῦ τε
PG 19:1091HIPPARCIII AD PHÆNOMENA LIB. II.
horæ partibus.
Cum Andromeda descendit arcus zodiaci a Piscium parte 22 media usque ad Arietis 28 mediam;
culminat a Geminorum 21 media ad Leonis 2.
Prima occidit quæ est in capite; ultima, earum
quæ sunt in dextro pede, borealior. Culminant ex
aliis stellis, initio quidem, quæ est in rostro majoris Ursæ; et quæ in capite præcedentis Gemini:
tum maxime borcalis earum quæ sunt in cåpite
Canis. Postremo culminant ea quæ est in extrema
cauda Draconis, et media trium quæ in ejus collo
in directum sitæ sunt. Item in Tauro tertia de quatuor, quæ ad orienten sunt post lucidam. Occidit
Andromeda horis proxime tribus.
Δράκοντος ὁ β' τῶν ἀπὸ τῆς οὐρᾶς λαμπρῶν, καὶ τοῦ ejus capite. Occidit Cassiepea horis 2, et duabus
Κόρακος ὅ τε ἐν τῷ ῥύγχει καὶ ὁ ἐν τῇ κεφαλῇ. Δύνει
δὲ ἡ Κασσιέπεια ἐν ὥραις β' καὶ δυσὶ μέρεσιν ὥρας.
Τῆς δὲ ᾿Ανδρομέδας δυνούσης, συγκαταδύνει μὲν
αὐτῇ ὁ ζωδιακὸς ἀπὸ Ἰχθύων β' καὶ κ' μοί. μέσης
ἕως Κριοῦ η' καὶ κ' μέσης· μεσουρανεῖ δὲ ἀπὸ Διδύ
μων α' καὶ κ' μέσης ἕως Λέοντος β΄. Καὶ α' μὲν
ἀστὴρ δύνει ὁ ἐν τῇ κεφαλῇ, ἔσχατος δὲ ὁ βορειότερος
τῶν ἐν τῷ δεξιῷ ποδί. Μεσουρανοῦσι δὲ τῶν ἄλλων
ἀστέρων ἐν ἀρχῇ μὲν ὅ τε ἐν τῷ ῥύγχει της μεγάλης
Αρκτου, καὶ ὁ ἐν τῇ κεφαλῇ τοῦ ἡγουμένου, καὶ τοῦ
Κυνὸς ὁ βορειότατος τῶν ἐν τῇ κεφαλῇ· ἔσχατον δὲ
μεσουρανοῦσι τοῦ τε Δράκοντος ὁ ἐν ἄκρᾳ τῇ οὐρα
καὶ ὁ μέσος τῶν ἐν τῷ τραχήλῳ αὐτοῦ γ' ἐπ᾽ εὐθείας,
καὶ τοῦ Ταύρου ὁ γ' τῶν μετὰ τὸν λαμπρὸν ἀνατολὰς
δ. Δύνει δὲ ἡ ᾿Ανδρομέδα ἐν ὥραις γ' ὡς ἔγγιστα.
Τοῦ δὲ ἵππου δύναντος, συγκαταδύνει μὲν αὐτῷ ὁ
ζωδιακὲς ἀπὸ Ὑδροχόου μοί, την μέσης ἕως Ιχθύων
μο!. ιγ' μεσουρανεῖ δὲ ἀπὸ Ταύρου δ' μέσης ἕως Διο
δύμων ια' μέσης. Καὶ α' μὲν ἀστὴρ δύνει ὁ ἐν τῷ
στόματι αὐτοῦ λαμπρός, ἔσχατος δὲ ὁ ἐπὶ τῆς ὀσφύος
λαμπρός. Μεσουρανεῖ δὲ τῶν ἄλλων α' μὲν ὅ τε βου
ρειότερος τῶν μεταξὺ τοῦ ὀξέως τῆς Πλειάδος καὶ
τῶν Ὑάδων τῶν ἐν τῷ ἀριστερῷ μετώπῳ, καὶ τοῦ
Ταύρου ὁ ἐν τῇ ώμοπλάτῃ μικρὸν ὑπολειπόμενος τοῦ
μεσημβρινοῦ· ἔσχατοι δὲ μεσουρανοῦσι τῶν Διδύμων
ὅ τε τρίτος ἀπὸ δύσεως ποῦς καὶ ὁ ἡγούμενος τῶν ἐν
ἡμιωρίῳ.
Τοῦ δὲ Ὀϊστοῦ δύνοντος, συγκαταδύνει μὲν αὐτῷ
ὁ ζωδιακὸς ἀπὸ Αἰγόκερω μοι. ζ' καὶ κ' μέσης ἕως
Υδροχόου μοί. β' μέσης· μεσουρανεῖ δὲ ἀπὸ Κριοῦ
μοί. ιδ' ἕως Κριοῦ μοί. κα'. Καὶ α' μὲν ἀστέρες δύο
νουσιν οἱ ἐν τῇ γλυφίδι, ἔσχατος δὲ ὁ ἐν τῇ ἀκίδι.
Μεσουρανοῦσι δὲ τῶν ἄλλων ἀστέρων α' μὲν τοῦ Περσέως ὁ ἐν τῷ δεξιῷ ὤμῳ, καὶ τοῦ Κριοῦ ὁ βορειότερος
τῶν ὑπὲρ τὴν οὐράν γ' ἐπ᾿ εὐθείας ἀκατονομάστων
καὶ ὁ ἐν τῷ νώτῳ αὐτοῦ, προηγούμενος του μεσημε
βρινοῦ ὡς ἡμιπήχιον· καὶ τοῦ Κήτους ὁ ἡγούμενος
τῶν ἐν τῇ νοτίᾳ σιαγόνι γ' λαμπρών· ἔσχατοι δὲ μεσ
ουρανοῦσι τοῦ Περσέως ὁ ἐν τῷ μέσῳ τοῦ σώματος
λαμπρός, μικρὸν προηγούμενος τοῦ μεσημβρινοῦ, καὶ
τοῦ Κήτους ὁ ἑπόμενος τῶν ἐν τῇ νοτίᾳ σιαγόνι, μια
κρὸν ὑπολειπόμενος τοῦ μεσημβρινοῦ. Δύνει δὲ ὁ Όιστὸς ἐν γ' μέρει ὥρας.
Κα'. Τοῦ δὲ Αετού δύνοντος, συγκαταδύνει μὲν αὐτῷ
ὁ ζωδιακὸς ἀπὸ Αἰγόκερω μοί. ιζ' μέσης ἕως Αιγόκερω
γ καὶ κ'· μεσουρανεῖ δὲ ἀπὸ Κριοῦ μοί. β' ἕως Κριού
μοί. η'. Καὶ πρῶτοι μὲν ἀστέρες δύνουσιν οἱ ἐν ταῖς
πτέρυξι β' μικροί, ἔσχατος δὲ ὁ βορειότερος τῶν ἐν
τῷ σώματι β' λαμπρών. Μεσουρανεῖ δὲ τῶν ἄλλων
ἀστέρων α' μὲν τῆς ᾿Ανδρομέδας ὁ ἐν τῷ ἀριστερῷ
ποδί, καὶ τοῦ Κριοῦ ὁ μέσος τῶν ἐν τῇ κεφαλῇ, καὶ
τοῦ Κήτους ὁ νοτιώτερος τῶν ἑπομένων ἐν τῷ τετραπλεύρῳ· ἔσχατος δὲ τοῦ Τριγώνου ὁ ἑπόμενος τῶν ἐν
τῇ βάσει, προηγούμενος τῶν ἐν τῇ βορείᾳ σιαγόνι.
Δύνει δὲ ὁ 'Αετὸς ἐν γ' μέρει ὥρας.
Τοῦ δὲ Δελφίνος δύνοντος, συγκαταδύνει μὲν ὁ ζω
διακὸς ἀπὸ τοῦ Υδροχόου μοί. β' ἕως Υδροχόου μο!.
η μέσης· μεσουρανεῖ δὲ ἀπὸ Κριοῦ κ' μέσης ἕως
Equo descendente occidit zodiacus ab Aquarii
parte 13 media ad Piscium 13; culminat a Tauri 4
media ad Geminorum 11 mediam. Prior occidit stella,
quæ in ejus est ore lucida; ultima quæ est in lumbo
lucida. Medium coeli tenet ex aliis primo borealior
earum quæ sunt inter acumen Pleiadis, et Sucularum
quæ in sinistra fronte. Item Tauri, quæ est in scapula paululum citra meridianum: postremo culminant, tertius Geminorum ab occidente pes; et præcedens trium in genibus. Occidit Equus horis 2 1/2.
τοῖς γόνασι γ΄. Δύνει δὲ ὁ Ιππος ἐν ὥραις δυσὶ καὶ
Sagitta cum occidit, descendit una zodiacus a
media parte 27 Capricorni ad 2 mediam Aquarii;
culminat ab Arietis parte 14 ad 21. Primæ occidunt stellæ, quæ sunt in crena, ultima, quæ est iv
cuspide. Culminant ex aliis stellis prima dextri humeri Persei, et borealior trium appellatione carentium, quæ supra caudam Arietis in directum positæ sunt, tum quæ in illius dorso, meridiauum
semicubito circiter antecedens. Item præcedens lucidarum trium quæ in australi mandibula Ceti; po
stremæ culminant, lucida quæ est in medio Persei,
paululum antecedens meridianum, et subsequens.
earum, quæ in australi nandibula Ceti, paulo citra meridianum. Occidit Sagitta hora triente.
XXVI. Cum Aquila descendit arcus zodiaci a me
dia parte 17 Capricorni ad 23; culminat ab Arietis 2 ad 8. Primæ occidunt stellæ duæ parvæ, quæ
in alis; postrema, borealior lucidarum duarum,
quæ sunt in corpore. Ex aliis stellis culminat primo
quæ est in Andromedæ sinistro pede; et media earum, quæ in Arietis capile. Item australior succedentium Ceti in quadrilatero; ultima subsequens
earum quæ sunt in basi trianguli, præcedens illas.
quæ sunt in boreali mandibula. Occidit Aquila
horae triente.
Occidente Delphino cum eo descendit zodiacus
ab Aquarii parte 2 ad mediam 8; culminat ab Arietis 20 media ad 29. Prior occidit antecedens Cam
PG 19:1093rum quæ sunt in cauda; postrema, borealior ea- Κριού θ' καὶ κ'. Καὶ α' μὲν ἀστὴρ δύνει ὁ ἡγούμενος
rum quæ in succedente latere Rhombi, Ex aliis
stellis prius culminant lucida medii corporis Persei, paululum antecedens meridianum, et succedens carum quæ sunt in australi mandibula Ceti,
paulo citra meridianum sita. Postremo culminant,
quæ in pede sinistro Persei; et borealior pars præcedentis lateris Pleiadis. Occidit Delphinus hora
dimidia.
Cum Perseo descendit zodiacus a parte Tauri 2
ad 29; culminat a Leonis media 6 ad mediam Virginis 10. Prior 132 occidit borealior antecedentium in Gorgonio; ultima vero earum quæ sunt in
dextra genu. Culminant ex aliis stellis nite quidein ea quæ est in ventre Leonis, sive propemo- 1
dum semicubito citra meridianum sita. Item quarta
earum quæ sunt post lucidam Hydri, semicubito
fere citra meridianum posita. Item ultima earum
quæ in cariņa sunt Navis. Postremæ culminant ea
quæ est in cauda Corvi, et quæ in ipsius pedibus.
Occidit Perseus horis 2, 20′.
Cum Auriga descendit zodiacus a Tauri parte 23
ad Cancri mediam 2; culminat a Virginis 2 ad
Chelarum 22. Prior occidit quæ est in pede sinistro: pustremæ, quæ in capite. Culminant e caeteris stellis, initio quæ est in extremitate caudæ
Draconis, et borealissima Corona; postrema, quæ
in media est australi Chela Occidit Auriga paulo
plus horis 3.
Hactenus de omnibus zodiaci borealioribus imaginibus. Cæteras libro sequente reddemus, id observantes, ut ne justum modum iste liber excedat.
Finis libri secundi Enarrationum Hipparchi ad
Arati et Eudoxi Phænomena.
τῶν ἐν τῇ οὐρᾷ, ἔσχατος δὲ ὁ βορειότερος τῶν ἐν τῇ
Επομένῃ πλευρᾷ τοῦ Ρόμβου. Μεσουρανοῦσι δὲ τῶν
λοιπῶν ἀστέρων πρῶτοι μὲν ὅ τε ἐν μέσῳ τῷ σώματι
τοῦ Περσέως λαμπρός, μικρὸν προηγούμενος τοῦ
μεσημβρινοῦ, καὶ ὁ ἑπόμενος τῶν ἐν τῇ νοτίᾳ σιαγόνι τοῦ Κήτους, μικρὸν ὑπολειπόμενος τοῦ μεσημ
βρινοῦ· ἔσχατοι δὲ οἱ ἐν τῷ ἀριστερῷ γόνατι τοῦ Περσέως, καὶ τῆς Πλειάδος το βορειότερον μέρος τῆς
ἡγουμένης πλευρᾶς. Δύνει δὲ ὁ Δελφὶς ἐν ἡμιωρίῳ.
Τοῦ δὲ Περσέως δύνοντος, συγκαταδύνει μὲν αὐτῷ
ὁ ζωδιακὸς ἀπὸ τοῦ Ταύρου μοί. β' ἕως Ταύρου μοί. Θα
καὶ κ'· μεσουρανεῖ δὲ ἀπὸ Λέοντος ς' μέσης ἕως Παρθέ
νου ι' μέσης. Καὶ α' μὲν ἀστὴρ δύνει τῶν ἐν τῷ Γοργο
νίῳ ὁ βορειότερος τῶν ἡγουμένων, ἔσχατος δὲ τῶν ἐν
τῷ δεξιῷ γόνατι. Μεσουρανοῦσι δὲ τῶν ἄλλων ἀστέρων
ἐν ἀρχῇ μὲν ὅ τε ἐν τῇ γαστρὶ τοῦ Λέοντος, [7] ὡς
ἡμιπήχιον ὑπολειπόμενος τοῦ μεσημβρινοῦ, καὶ τοῦ
Ὕδρου ὁ τέταρτος τῶν μετὰ τὸν λαμπρὸν, ὡς ἡμιπήχιον προηγούμενος τοῦ μεσημβρινοῦ, καὶ τῆς ᾿Αργοῦς ὁ ἔσχατος τῶν ἐν τῇ τροπῇ· ἔσχατοι δὲ μεσουρα
νοῦσιν ὅ τε ἐν τῇ οὐρᾷ τοῦ Κόρακος καὶ ὁ ἐν τοῖς ποσὶν
αὐτοῦ. Δύνει δὲ ὁ Περσεὺς ἐν ὥραις β' και γ' μέρει.
Τοῦ δὲ Ηνιόχου δύνοντος, συγκαταδύνει μὲν αὐτῷ
ὁ ζωδιακὸς ἀπὸ Ταύρου μοί. γ' καὶ κ' ἕως Καρκίνου
β' μέσης· μεσουρανεῖ δὲ ἀπὸ Παρθένου β' ἕως Χηλών
β' καὶ κ'. Καὶ α' μὲν ἀστὴρ δύνει ὁ ἐν τῷ ἀριστερῷ
ποδί, ἔσχατοι δὲ οἱ ἐν τῇ κεφαλῇ. Μεσουρανοῦσι δὲ
τῶν ἄλλων ἀστέρων ἐν ἀρχῇ μὲν τοῦ Δράκοντες ὁ ἐν
ἄκρᾳ τῇ οὐρᾷ, καὶ τοῦ Στεφάνου ὁ βορειότατος, ἔσχα
τος δὲ ὁ ἐν μέσῃ τῇ νοτίᾳ Χηλῇ. Δύνει δὲ ὁ Ηνίοχος
μικρῷ πλεῖον ἢ ὥραις γ'.
Εἰρηκότες δὴ περὶ πάντων τῶν βορειοτέρων τοῦ
ζωδιακοῦ ἄστρων, περὶ τῶν λοιπῶν ἐν τῷ ἐχομένῳ
ἀποδώσομεν, στοχαζόμενοι τῆς συμμετρίας του συν
τάγματος.
Τέλος Ιππάρχου των 'Αράτου καὶ Εὐδόξου Φαι
νομένων Εξηγήσεων του β.
ΙΠΠΑΡΧΟΥ
ΤΩΝ ΑΡΑΤΟΥ ΚΑΙ ΕΥΔΟΞΟΥ ΦΑΙΝΟΜΕΝΩΝ ΕΞΗΓΗΣΕΩΝ
ΒΙΒΛΙΟΝ Γ'.
HIPPARCHI
ENARRATIONUM AD ARATI ET EUDOXI PHÆNOMENA
LIBER TERTIUS.
1331. Superiore libro, Aischrio, de borealioribus
zodiaco circulo imaginibus diximus, quonam cum
signo de duodecim oriantur et occidant; tum quod
signum oriente qualibet, vel descendente, culminet; quænam ipso ortus, vel occasus initio, aut
Α'. Προειρηκότες, ὦ Αἰσχρίων, ἐν τῷ πρὸ τούτου
συντάγματι περὶ τῶν βορειοτέρων ἄστρων τοῦ ζωδιακού
κύκλου, τίνι τε ζωδίῳ τῶν ιβ' ἕκαστον αὐτῶν συν
ανατέλλει καὶ συγκαταδύνει, καὶ τί ζώδιον, ἀνατέλ
λοντος αὐτοῦ ἢ δύγοντος, μεσουρανεῖ, καὶ τίνες τῶν
PG 19:1095HIPPARCHI AD PHENOMENA LIB. III.
1110ἀπλανῶν ἀστέρων ἐπὶ τοῦ μεσημβρινοῦ γίνονται, rursus occidente, inerrantibus e stellis mediumn
ἀρχομένου τε αὐτοῦ ἀνατέλλειν ἢ δύνειν, καὶ πάλιν
δύνοντος· ἔτι δ' ἐν πόσαις ισημεριναῖς ὥραις ἕκα
στος ἀνατέλλει, ἢ δύνει· νῦν ὑπογράψομεν τὰ αὐτὰ
περὶ ἑκάστου τῶν νοτιωτέρων τοῦ ζωδιακοῦ ἄστρων,
καὶ αὐτῶν τῶν ιβ' ζωδίων.
Τῶν μὲν οὖν νοτιωτέρων του ζωδιακού κύκλου,
ὅταν μὲν ὁ Ὕδρος ἀνατέλλῃ, συνανατέλλει μὲν αὐτῷ
ὁ ζωδιακὸς ἀπὸ Καρκίνου μοί, ιθ' μέσης ἕως Χηλῶν
ις' μέσης· μεσουρανεῖ δὲ ἀπὸ Κριού μοί. γ' μέσης
έως Καρκίνου ιη'. Καὶ α' μὲν ἀστὴρ ἀνατέλλει ὁ βορειότερος τῶν ἐν τῷ χάσματι, ἔσχατος δὲ ὁ ἐν ἄκρα
τῇ οὐρᾷ. Μεσουρανεῖ δὲ ἀστὴρ α' μὲν τοῦ τε Περσέως ὁ ἐν τῇ ᾿Αρπῃ νεφελοειδὴς, καὶ ὁ σύνδεσμος τῶν
Ἰχθύων, ὡς ἡμιπήχιον ὑπολειπόμενος τῶν ἐν τῇ κε
φαλῇ τοῦ Καρκίνου λαμπρῶν γ', ὡς ἡμιπήχιον ὑπολειπόμενος τοῦ μεσημβρινοῦ· ἔσχατος δὲ μεσουρανεί
τοῦ τε Λέοντος ὁ νοτιώτερος τῶν ἡγουμένων ἐν τῇ
κεφαλῇ, καὶ τῆς Ἀργοῦς ὁ νοτιώτερος τῶν ἐν μέσῳ
τῷ ἱστῷ. ᾿Ανατέλλει δὲ ὁ Ὕδρος ἐν ὥραις ζ' καὶ ιε
μέρει.
Ὅταν δὲ ὁ Κρατὴρ ἀνατέλλῃ, συνανατέλλει μὲν
αὐτῷ ὁ ζωδιακὸς ἀπὸ Λέοντος μοί. ζ' καὶ κ' μέσης
ἕως Παρθένου μοί. ια' μέσης· μεσουρανεῖ δὲ ἀπὸ
Ταύρου α' καὶ κ' μέσης ἕως Διδύμων μέσης. Καὶ α'
μὲν ἀστὴρ ἀνατέλλει ὁ βορειότερος τῶν ἐν τῇ βάσει
δ, ἔσχατος δὲ ὁ νοτιώτατος τῶν ἐν τῷ Κήτει ς' ἀστέ
ρων. Μεσουρανοῦσι δὲ πρῶτοι μὲν ἀστέρες οἱ ἐν τῇ
κεφαλῇ τοῦ Ηνιόχου κατὰ τὸ μέσον αὐτὸ 5, ἔσχατοι
δὲ τῶν τε Διδύμων ὁ δ᾽ ἀπὸ δύσεως τῶν ἐν τοῖς ποσὶ
C, καὶ ὁ ὑπὸ τὸν Λαγὼν λαμπρὸς ἀστὴρ ἀκατονόμαστος. Ανατέλλει δὲ ὁ Κρατὴρ ἐν ὥρᾳ α' καὶ δ' μέρει.
cœlum occupet ad hæc quot æquinoctialium horarum spatio singula ortus suos occasusque fa-'
ciant. Idem nunc de australioribus zodiaco cœli
constellationibus, ac de ipsis duodecim signis
scribere instituemus.
Ex iis igitur asterismis, qui australiores sunt
zodiaco circulo, Hydro surgente, zodiacus ascendit a Cancri 19 media parte, ad mediam 16 Chelarum; culminat ab Arietis media 3 ad Cancri 18.
Prima oritur stella borealior earum quæ in rictu
sunt; ultima, quæ in extremitate cauda. Cu!minat
prior quæ in Persei est Harpe nebulæ similis; et
nodus Piscium, semicubito circiter distans a lucidis tribus capitis Cancri; semicubito quoque citrə
meridianum posita. Ultima culminat, a::straliag
pracedentium in capite Leonis: australior item
earum quæ in malo medio sunt Navis. Oritur Hydrus horis septem, et parte horæ 15.
Oriente Cratere zodiacus assurgit a Leonis media
parte 27 usque ad Virginis mediam 11; culmina
a parte Tauri media 21 ad mediam... Geminorum.
Prior oritur borealior de quatuor in basi; ultima,
quæ est australis maxime sex in Celo stellarum.
Culminant priores eæ stellæ, quæ sunt in capite
Aurigæ, circa medium ipsum: novissimæ, quarta
ab occasu de quatuor quæ sunt in pedibus Geminorum, et lucida carens nomine, Lepori subjecta.
Oritur Crater hora 1, 15'.
11. Oriente Corvo, zodiaci arcus attollitur a Virginis 16 ad 23; culminat a Geminorum 14 ad 22.
Prior oritur stella, quæ est in lumbis, ultima, quæ
est in pedibus. Culminat prima quæ est in præcedente manu præcedentis Gemini; et pes dexter
succedentis; postremæ, tertia ab occasu ex iis quæ
sunt in Geminorum humeris, et quæ in radice anteriorum partium Canis, paululum citra meridianum posita. Oritur Corvus hora 0, 36'.
Β΄. Ὅταν δὲ ὁ Κόραξ ἀνατέλλῃ, συνανατέλλει μὲν
αὐτῷ ὁ ζωδιακὸς ἀπὸ Παρθένου μοί. ις' ἕως Παρθένου μοί. γ' καὶ κ'· μεσουρανεῖ δὲ ἀπὸ Διδύμων μοί.
τὸν ἕως Διδύμων μοί. β' καὶ κ'. Καὶ πρῶτος μὲν ἀστὴρ
ἀνατέλλει ὁ ἐπὶ τῆς ὀσφύος, ἔσχατος δὲ ὁ ἐν τοῖς
ποτί. Μεσουρανεῖ δὲ α' μὲν ὁ ἐν τῇ ἡγουμένῃ χειρί
τοῦ ἡγουμένου Διδύμου, καὶ ὁ δεξιὸς ποῦς τοῦ ἑπο
μένου Διδύμου, ἔσχατοι δὲ τῶν τε Διδύμων ὁ γ' ἀπὸ
δύσεως τῶν ἐν τοῖς ὤμοις, καὶ τοῦ Κυνὸς ὁ ἐν τῇ
ἐκφύσει τῶν ἐμπροσθίων μερῶν, μικρὸν ὑπολειπόμενος τοῦ μεσημβρινοῦ. ᾿Ανατέλλει δὲ ὁ Κόραξ ἐν
τρισὶ πεμπτημορίοις α' ώρας.
ad mediam Virginis 17. Prima oritur stella sinistri
humeri, ultima vero, succedens anteriorum pedum. Culminat prima stella quæ ab occasu lucidarum est in foris Argus, et succedens australis
mandibulæ Ceti. Postremo Vindemiator semicubito.
praecedens meridianum. Ocitur Centaurus horis 4,
Ὅταν δὲ ὁ Κένταυρος ἀνατέλλῃ, συνανατέλλει μὲν Cum Centauro zodiacus oritur a parte Chelaαὐτῷ ὁ ζωδιακὲς ἀπὸ Χηλῶν μοί. ι' ἕως Τοξότου rum 10 ad Sagittarii 4; culminat a parte Cancri 12
μοί. δ· μεσουρανεῖ δὲ ἀπὸ Καρκίνου ιβ' ἕως Παρθέ
νου ιζ' μέσης. Καὶ α' μὲν ἀστὴρ ἀνατέλλει ὁ ἐν τῷ
ἀριστερῷ ὤμῳ, ἔσχατος δὲ ὁ ἑπόμενος τῶν ἐμπρο
σθίων ποδῶν. Μεσουρανεῖ δὲ α' μὲν ἀστὴρ τῆς τε Αρ
γοῦς ὁ ἀπὸ δύσεως τῶν ἐν τῷ καταστρώματι λαμπρῶν, καὶ τοῦ Ὑδρου τῆς νοτίας σιαγόνος ὁ ἑπόμενος, ἔσχατος δὲ ὁ Προτρυγητὴρ ὡς ἡμιπήχιον προ
ηγούμενος τοῦ μεσημβρινοῦ. ᾿Ανατέλλει δὲ ὁ Κέν
ταύρος ἐν ὥραις δ' καὶ γ' μέρει ὥρας.
Τοῦ δὲ Θηρίου ἀνατέλλοντος, ὃ ἔχει ὁ Κένταυρος,
αυνα κατέλλει μὲν αὐτῷ ὁ ζωδιακὸς ἀπὸ γ' καὶ κ' μοί.
τοῦ Σκορπίου ἕως Τοξότου και· μεσουρανεῖ δὲ ἀπὸ
το Req. αυτοί. Γ. αὐτοῦ.
el 20'.
134 Fera, quam Centaurus tenet, oriente, zodiacus emergit a parte Scorpii 23 ad Sagittarii 21;
culminat a Virginis 3 ad Libræ 10. Prior oritur ea
PG 19:1097quæ est in antecedente pedum posteriorum, quæ est Παρθένου γ' ἕως Ζυγοῦ ι'. Καὶ α' μὲν ἀστὴρ ἀνατέλ
borealior sitarum sub dextro humero Centauri;
ultima vero, omnium australior, et in extremiLate, quæ in lumbis est, subjecta. Prima culminat
stella, succedentium ex iis quæ sunt in Leonis
capite, borealior, et quæ in anterioribus ipsius
pedibus; ultima vero lucida, quæ in lumbis est
majoris Ursæ: et quæ in recto est trianguli orthogonii, qui est sub Cratere. Oritur Fera spatio horarum 2, 15'.
Ara cum oritur, cum ea zodiacus ascendit a Sagittarii parte 15 ad 23; culminat a Chelarum parte
2 ad 10. Prior oritur stella quæ est in foco; postrema australior earum quæ in basi. Prima culminat
stella, australior earum quæ sunt in sinistro pede
Bootæ, et lucida in posterioribus Centauri pedibus;
postrema quæ a septentrione dextri genu ac pedis
dextri Virginis ultima est, semicubito fere citra
meridianum. Oritur Ara semihoræ spatio.
καὶ τοῦ δεξιοῦ ποδός, ὡς ἡμιπήχιον ὑπολειπόμενος
ἡμιωρίῳ.
III. Australi Pisce oriente, surgit una zodiacus
a parte 17 media Aquarii ad Virginis mediam 21;
culminat a parte Sagittarii 4 ad 25 mediam. Prima omnium oritur stella, borealior earum quæ
sunt in cauda; postrema, quæ in extremitate rostri lucida. Culminat prior quæ est in Arcu medio;
et australior earum quæ in dextro Anguiferi sitæ
sunt humero, semicubito fere citra meridianum posita; ultima vero, lucida pedum posteriorum; el
quæ in extremitate cauda Serpentis, quem tenet
Ophiuchus item præcedens duarum lucidarum, quæ
sunt in jugo Fidicule, semicubitali fere interstitio
meridianum antecedens. Oritur Piscis hora 0, 48'.
Cum Cetus oritur, emergit cum eo zodiacus a 20
parte Piscium ad Tauri 7; culminat a Sagittarii
media 24 ad Capricorni 22 mediam. Prima omnium
oritur stella, borealior earum quæ sunt in cauda;
ultima, succedentium lucidarum quæ in Laterculo
sunt, australior. Culninat ante alias, præcedens
earum quæ sunt in jugo Fidis, postrema quæ est in
cauda Cygni lucida. Oritur Cetus horis 2.
Orione ascendente, cum eo zodiacus emergit a
Tauri 28 media ad Cancri 3; culminat ab Aquarii
parte 9 ad Piscium 13. Prima consurgit stella, quæ
est in sinistra manu; ultima, quæ est in dextro pede. Culminat ex aliis primum Cephei pes dexter; et
earum quæ in Aquarii urna sunt, media. Ultimo
vero, parva stella quæ in sella est Cassiepeæ; et
earum maxime borealis, quæ in Andromedæ pectore. Orion spatio surgit horarum 2, 10'.
Cum Fluvio, qui est ab Orione, zodiacus oritur a
parte 13 Tauri, ad Gancri 10; culminat a Capricorni 27 ad Piscium 22. Prior oritur, antecedens
λει ὁ ἐν τῷ ἡγουμένῳ τῶν ὀπισθίων ποδῶν· ἔστι δὲ
οὗτος ὁ βορειότερος τῶν ὑπὸ τὸν δεξιὸν ὦμον τοῦ
Κενταύρου· ἔσχατος δὲ ὁ νοτιώτερος πάντων καὶ ἐν
ἄκρῳ τῷ ἐπὶ τῆς ὀσφύος ὑποκείμενος. Μεσουρανεί
δὲ α' ἀστὴρ ὁ τῶν ἐν τῇ κεφαλῇ τοῦ Λέοντος βορειό
τερος τῶν ἑπομένων, καὶ ὁ ἐν τοῖς ἐμπροσθίοις αὐτοῦ
ποσὶν, ἔσχατος δὲ ὁ ἐπὶ τῆς ἐσφύος τῆς μεγάλης
*Αρκτου λαμπρός, καὶ τοῦ ὑπὸ τὸν Κρατῆρα τριγώ
νου ὀρθογωνίου ἐπὶ τῆς ὀρθῆς κείμενος. Ανατέλλας
δὲ τὸ θηρίον ἐν ὥραις β' καὶ δ' μέρει.
Οταν δὲ τὸ Θυμιατήριον ἀνατέλλη, συνανατέλλε
μὲν αὐτῷ ὁ ζωδιακὸς ἀπὸ Τοξότου μοί. ιε' ἕως Τοξό
του μοί. γ' καὶ κ'· μεσουρανεῖ δὲ ἀπὸ Χηλῶν μο.
β' ἕως Χηλῶν μοί. ι'. Καὶ α' μὲν ἀστὴρ ἀνατέλλει ὁ
ἐπὶ τοῦ ἐπιπύρου, ἔσχατος δὲ ὁ νοτιώτερος τῶν ἐν τῇ
βάσει. Μεσουρανεῖ δὲ α' μὲν ἀστὴρ τοῦ τε Βοώτου ὁ
νοτιώτερος τῶν ἐν τῷ ἀριστερῷ ποδὶ, καὶ τοῦ Κεν
ταύρου ὁ ἐν τοῖς ἐπισθίοις ποσὶ λαμπρός· ἔσχατος
δὲ τῆς Παρθένου ὁ ἀπ' Αρκτου τοῦ δεξιοῦ γόνατος
τοῦ μεσημβρινοῦ. ᾿Ανατέλλει δὲ τὸ θυμιατήριον ἐν
Γ΄. Οταν δὲ ὁ νότιος Ἰχθὺς ἀνατέλλῃ, συνανατέλ
λει μὲν αὐτῷ ὁ ζωδιακὸς ἀπὸ Υδροχόου μοί. ιζ' μέσ
σης ἕως Παρθένου α' καὶ κ' μέσης· μεσουρανεῖ ἀπὸ
Τοξότου δ' ἕως Τοξότου ε' καὶ κ' μέσης. Καὶ α' μὲν
ἀστὴρ ἀνατέλλει ὁ βορειότερος τῶν ἐν τῇ οὐρᾷ, ἔσχα
τος δὲ ὁ ἐν ἄκρῳ τῷ ρύγχει λαμπρός. Μεσουρανεῖ δὲ
α' μὲν ὅ τε ἐν μέσῳ τῷ Τόξῳ, καὶ τοῦ Ὀφιούχου ὁ
Ο νοτιώτερος τῶν ἐν τῷ δεξιῷ ὤμῳ, ὡς ἡμιπήχιον
ὑπολειπόμενος τοῦ μεσημβρινοῦ· ἔσχατος δὲ ὅ τε ἐν
τοῖς ὀπισθίοις ποσὶ λαμπρὸς, καὶ τοῦ Ὄφεως, ὃν ἔχει
ὁ Ὀφιοῦχος, ὁ ἐν ἄκρᾳ τῇ οὐρᾷ· καὶ τῆς Λύρας ὁ
ἡγούμενος τῶν ἐν τῷ ζυγώματι β' λαμπρῶν, ὡς
ἡμιπήχιον προηγούμενος τοῦ μεσημβρινού. Ανατέλλει δὲ ὁ Ἰχθὺς ἐν δ' πεμπτημορίοις α' ώρας.
Οταν δὲ τὸ Κῆτος ἀνατέλλῃ, συνανατέλλει μέν
αὐτῷ ὁ ζωδιακὸς ἀπὸ Ἰχθύων μοι. κ' ἕως Ταύρου ξ
μεσουρανεῖ δὲ ἀπὸ Τοξότου δ' καὶ κ' μέσης ἕως Αἰγό
κερω β' καὶ κ' μέσης. Καὶ α' μὲν ἀστὴρ ἀνατέλλει ὁ
βορειότερος τῶν ἐν τῇ οὐρᾷ, ἔσχατος δὲ τῶν ἐν τῷ
Τετραπλεύρῳ λαμπρῶν ὁ νοτιώτερος τῶν ἑπομένων.
Μεσουρανεῖ δὲ α' μὲν ὁ τῆς Λύρας ἡγούμενος τῶν ἐν
τῷ ζυγώματι, ἔσχατος δὲ τοῦ Ὄρνιθος ὁ ἐν τῇ ούρα
Ο λαμπρός. Ανατέλλει δὲ τὸ Κῆτος ἐν ὥραις β'.
Ὅταν δὲ ὁ Ὠρίων ἀνατέλλῃ, συνανατέλλει μὲν
αὐτῷ ὁ ζωδιακὸς ἀπὸ Ταύρου η' καὶ κ' μέσης ἕως
Καρκίνου μοί. γ᾽· μεσουρανεῖ δὲ ἀπὸ Ὑδροχόου
μοί. θ' ἕως Ἰχθύων ιγ'. Καὶ α' μὲν ἀστὴρ ἀνατέλλει
ὁ ἐν τῇ ἀριστερᾷ χειρί, ἔσχατος δὲ ὁ ἐν τῷ δεξιῷ
ποδί. Μεσουρανεῖ δὲ τῶν ἄλλων α' μὲν ὁ δεξιὸς τοὺς
τοῦ Κηφέως, καὶ τῶν ἐν τῇ κάλπιδι τοῦ Ὑδροχόου ὁ
μέσος, ἔσχατος δὲ τῆς τε Κασσιεπείας ὁ ἐν τῷ δίγρῳ
μικρὸς, καὶ τῆς ᾿Ανδρομέδας ὁ βορειότατος τῶν ἐν
τῷ στήθει. ᾿Ανατέλλει δὲ ὁ Ἡρίων ἐν ὥραις β' και
σ' μέρει.
Ὅταν δὲ ὁ ἀπὸ τοῦ Ωρίωνος Ποταμὸς ἀνατέλλῃ,
συνανατέλλει μὲν αὐτῷ ὁ ζωδιακὲς ἀπὸ Ταύρου μοί.
ιγ' ἕως Καρκίνου μοί. ι· μεσουρανεῖ δὲ ἀπὸ λίγο
PG 19:1099HIPPARCHI AD PHÆNOMENA LIB. III.
κέρωτος μοί. ζ' καὶ κ' ἕως Ἰχθύων β' καὶ κ'. Καὶ α' borealiorum in parallelogrammo, quod in magτιο
flexu prope Cetum positum est; postrema, lucidissima, et antecedens, et maxime australis omnium. Culminat reliquarum stellarum prior
μὲν ἀστὴρ ἀνατέλλει τοῦ ἐν τῇ μεγάλη περιφερεία
παραλληλογράμμου, καὶ ἐγγὺς τοῦ Κήτους κειμένου
ὁ ἡγούμενος τῶν βορειοτέρων, ἔσχατος δὲ ὁ λαμπρός
τατος, καὶ ὁ ἡγούμενος, καὶ ὁ νοτιώτερος πάντων.
Μεσουρανεῖ δὲ τῶν ἄλλων α' μὲν ιγ' τοῦ τε ὁ α' ὁ
ἑπόμενος τῶν ἀπ᾿ ἄρκτου παρακειμένων τοῖς ἐν τῇ
ούρα, καὶ τοῦ Ορνιθος ὁ νοτιώτερος τῶν ἐν τῷ ἀριστερῷ ποδί· ἔσχατος δὲ τῆς τε Κασσιεπείας ὁ ἐν τοῖς
γόνασι, καὶ τῶν Ἰχθύων τοῦ νοτιωτέρου ὁ ἐν ἄκρᾳ τῇ οὐρᾷ. Ανατέλλει δὲ ὁ Ποταμὸς ἐν ὥραις γ' και γ'
πεμπτημορίοις.
Δ'. Τοῦ δὲ Λαγωοῦ ἀνατέλλοντος, συνανατέλλει μὲν
αὐτῷ ὁ ζωδιακὸς ἀπὸ Διδύμων μοί. ζ' καὶ κ' ἕως
Καρκίνου ιβ' μέσης· μεσουρανεῖ δὲ ἀπὸ Ἰχθύων μοί.
Ο ἕως Ἰχθύων μοί. ε' καὶ κ'. Καὶ α' μὲν ἀστὴρ ἀνατέλλει τῶν ἐν τοῖς ὠσὶ δ' ὁ ἡγούμενος τῶν βορειοτέμων, ἔσχατος δὲ ὁ νοτιώτερος τῶν ἐν τοῖς ὀπισθίοις
ποσί. Μεσουρανεῖ δὲ τῶν ἄλλων πρῶτος μὲν τοῦ τε
ἵππου ὁ ἐπὶ τῆς ὀσφύος λαμπρὸς, καὶ τοῦ Κηφέως ὁ
ἀριστερὸς ποῦς· ἔσχατος δὲ τοῦ Κήτους τῶν ἐν τῷ
λει δὲ ὁ Λαγωὸς ἐν ὥρᾳ α' καὶ ε' μέρει.
.. quæ a septentrione adjacent iis, quæ
sunt in cauda: iten australior earum, que in sinistro pede Cygni. Ultima, quæ est in genibus Cassiepeæ, et quæ in extremitate caudæ australioris
Piscium. Oritur fluvius in horis 3, et 36'.
IV. Oriente Lepore zodiacus ascendit a Geminorum parte 27 ad Cancri mediam 12; culminat a
Piscium 4 ad 25. Prima surgit antecedens borea
liorum, quæ sunt in auribus; ultima posteriorum
pedum australior. Culminat e stellis reliquis prior,
lucida quæ in lumbis Equi, et pes Cephei sinister.
Ultima, borealior succedentium in laterculo Ceti.
Oritur Lepus hora 1, 12.
τετραπλεύρῳ ὁ βορειότερος τῶν ἑπομένων. ᾿Ανατέλο
Ὅταν δὲ ὁ Κύων ἀνατέλλῃ, συνανατέλλει μὲν αὐτῷ
ὁ ζωδιακὸς ἀπὸ Καρκίνου μοί. ιε' ἕως Λέοντος μοί.
ε' μέσης· μεσουρανεῖ δὲ ἀπὸ Ιχθύων μοί. η' καὶ κ'
ἕως Κριοῦ δ' καὶ κ' μέσης. Καὶ α' μὲν ἀστὴρ ἀνατέλο
λει ὁ ἐν ἄκρῳ τῷ ἐμπροσθίῳ καὶ βορειοτέρῳ ποδί·
ἔσχατος δὲ ὁ ἐν ἄκρᾳ τῇ οὐρα. Μεσουρανεῖ δὲ τῶν
Ελλων σ' μὲν ὁ ἐν τοῖς ποσὶ τῆς Κασσιεπείας, καὶ ὁ
βορειότερος τῶν ἐν τῷ δεξιῷ ποδι τῆς ᾿Ανδρομέδας,
μικρὸν προηγούμενος τοῦ μεσημβρινοῦ· ἔσχατος δὲ
τοῦ Περσέως ὁ ἐν τῷ δεξιῷ μηρῷ λαμπρὸς, καὶ τοῦ
Καρκίνου ὁ ἑπόμενος τῶν ἐν τῇ οὐρα. Ανατέλλει δὲ ὁ
Κύων ἐν ὥρᾳ μιᾷ καὶ δυσὶ μέρεσιν ὥρας.
Τοῦ δὲ Πρόκυνος ἀνατέλλοντος, συνανατέλλει μὲν
αὐτῷ ὁ ζωδιακὸς ἀπὸ Καρκίνου δ' μοι. μέσης έως
Καρκίνου μοί. θ· μεσουρανεῖ δὲ ἀπὸ Ἰχθύων μοί. ιε'
ἕως Ἰχθύων μοί. κ' μέσης. Καὶ α' μὲν ἀστὴρ ἀνατέλο
λει ὁ ἡγούμενος καὶ διπλοῦς, ἔσχατος δὲ ὁ ἑπόμενος
καὶ λαμπρός. Μεσουρανεῖ δὲ τῶν ἄλλων τῆς Κασσιε
τείας ὁ ἐν μέσῳ τῷ σώματι, καὶ τοῦ Κήτους τῶν ἐν
τῇ οὐρᾷ δ' οἱ ἑπόμενοι. Εσχατοι δὲ μεσουρανοῦσι τῆς
τε ᾿Ανδρομέδας ὁ ἐχόμενος τῶν ἐν τῇ ζώνῃ, καὶ τοῦ
Κήτους 6 βορειότερος τῶν ἐν τῷ τετραπλεύρω. Ανατέλλει δὲ ὁ Προκύων ἐν γ' μέρει ὥρας.
Τῆς δὲ ᾿Αργοῦς ἀνατελλούσης, συνανατέλλει μὲν
αὐτῇ ὁ ζωδιακὸς ἀπὸ Λέοντος μοί. ς' ἕως Χηλῶν μοι.
Ο μέσης· μεσουρανεί δὲ ἀπὸ Κριοῦ ς' καὶ κ' μέσης
ἕως Καρκίνου & μέσης. Καὶ α' μὲν ἀστὴρ ἀνατέλλει
ὁ ὑπὸ τῶν ἐν ἄκρᾳ τῇ οὐρᾷ τοῦ Κυνὸς ὡς τριπλοῦς,
ἔσχατος δὲ ὁ νοτιώτατος τῶν ἐν τῇ ἀποτομῇ τοῦ
Πλοίου και λαμπρός. Μεσουρανεῖ δὲ τῶν ἄλλων α' μὲν
τοῦ Περσέως ὁ ἐν τῷ ἀριστερῷ μηρῷ, καὶ ὁ νοτιώτατος
τῶν ἐν τῇ ἀποτομῇ τοῦ Ταύρου· ἔσχατος δὲ ὁ προ
ηγούμενος τῆς τοῦ Ὕδρου κεφαλῆς ὁ ἐκφανής, ὅ ἐστιν
ἐν τοῖς νοτίοις ποσί τοῦ Κυνός.
Ε΄. Εξῆς δὲ ἐροῦμεν περὶ τῆς καταδύσεως τῶν νοτιωτέρων τοῦ ζωδιακού κύκλου.
Οταν μὲν οὖν δύνῃ ὁ Ὕδρος, συγκαταδύνει μὲν αὐτῷ
ὁ ζωδιακὸς ἀπὸ Διδύμων θ' καὶ κ' μοι. ἕως Παρθέ
Cum Cane zodiacus emergit a Cancri 15 ad Leonis mediam 5; culminat a 28 Piscium ad Arietis
24 mediam. Prior oritur stella, quæ in extremitate
præcedentis borealiorisque pedis; ultima, quæ in
extrema cauda. Ex aliis eulminat ea, quæ in pedibus Cassiepeæ, et borealior earum, quæ in
dextro Andromede pede paululum meridianum
antecedit; ultima vero, lucida in dextro femore
Persei, et succedens earum quæ sunt in cauda
Cancri. Oritur Canis hora una, ejusque partibus
duabus.
Cum se Procyon attollit, oritur una zodiaci arcus
a 135 Cancri 4 parte media, ad 9; culminat a
Piscium 15 ad 20 mediam. Prior oritur antece
dens, et dupla; ultima, succedens, et lucida. Prima ex aliis culminat, quæ in medio corporis Cassiepeæ: et succedentes earum quatuor, quæ in cauda
Ceti sunt. Novissimæ culminant proxima earum,
quæ in Andromedæ zona, et borealior ex iis, quæ
in laterculo Ceti. Oritur Procyon hora 0, 20'.
Argo navi oriente, cum ea zodiacus assurgit a
Leonis parte 6 ad Chelarum 4 mediam; culminat
ab Arietis 26 media, ad Cancri mediam 4. Prima
oritur quæ e stellis in cauda Canis fit veluti triplex: ultima, quæ in abscissione Navis sitarum
australissima est, et lucida. Prima culminat de
stellis reliquis ea, quæ est in sinistro femore Persei el australissima earum quæ sunt in sectione
Tauri: ultima, præcedens capitis Hydri splendida,
quæ est in australibus pedibus Canis.
V. Secundum hæc agemus de occasu̟ australiorum zodiaco cœlestium imaginum.
Imprimis cum Ilydrus occidit, descendit cum
eo zodiacus a parte Geniinorum 29 ad Virginis 11;
PG 19:1101clinat a 19 media Chelarum ad Sagiuarii 19 νου ιπ· μεσουρανεῖ δὲ ἀπὸ Χηλῶν εὐν μέσης έως
median. Prior occidit, australior earum quæ sunt
in rietu: ultima, quæ in extremitate caudæ. Culminst ex aliis stellis, initio quidem, lucida, quæ
est a cauda Draconis tertia, semicubito circiter
antecedens meridianum: item lucida cinguli
Bootæ, nec non præcedens lucidam in extremitate
Lorez Chela; et quæ flydri est in extrema cauda, velut semicubito meridianum antecedens. Postremo culminant Draconis australius tempus et Serpentis,
quem tenet Anguifer, in extrema cauda sita: tum
antecedens earum, quæ in sago Sagittarii. Occidit
Hydrus horis 4.
Cratere occidente, cum eo descendit zodiacus a
Cancri parte 21 ad Leonis mediam 13; culminat a
media 13 Scorpii ad initium Sagittarii. Prina
occidit earum, quæ sunt in basi, borealior: ultima
vero australior, et borealior earum quæ sunt in
alveo. Culminant aliarum stellarum, initio, Scorpii tertius et quintus spondylus eorum, qui sunt
post pectus, et tertia post dextrum humerum Ingeniculi, in brachio sita, velut semicubito meridianum præcedens; ultima vero, quæ in radice
sinistri femoris est Ingeniculi: nec non cuspis Arcus. Occidit Crater hora 1, 20′.
Corvo descendente simul zodiacus occidit a Leonis 29 media ad Chelarum 11; culminat a Sagittarii 10 ad mediam Capricorni 6. Prior occidit
stella, quæ in posterioribus femoribus, novissima, &
succedens earum, quæ sunt in capite. Culminant
aliarum stellarum, principio quidem Draconis,
quæ est in rictu, præcedens meridianum semicubito fere; item Ingeniculi cubiti sinistri lexus,
semicubito circiter antecedens meridianum; postrema, praecedens lucidarum trium, quæ sunt in prima
spira Draconis; nec non ea, quæ est in ala dextra
Cygui, paululum citra meridianum posita; et quæ
in cuspide Sagitta; item australior in vultu Capricorni. Occidit Fera horis 2.
Desunt hic asterismi
VI. Ara occidente zodiacus a Leonis media 19
ad Chelarum 9 absconditur; culminat a Sagittarii
5 ad Capricorni mediam 9. Prima occidit australior earum quæ in margine, eademque dupla; ultima borealior earum quæ in basi. Culminant aliarum stellarum initio quidem lucida, quæ est in
sinistro Ingeniculi femore, et media earum, quæ
sunt in arcu Sagittarii: utima lucidarum quæ in
genibus australior. Occidit Ara duabus horis et 10'.
Quando Piscis australis occidit, cum eo descendit zodiacus a Sagittarii parte 24 ad Capricorni 18
mediam; culminat a Piscium 5 ad Arietis 2. Prior
occidit stella, lucidarum, quæ in cauda sunt, auΤοξότου τα μέσης. Καὶ α' μὲν ἀστὴρ δύνει ὁ νοτιώ
τερος τῶν ἐν τῷ χάσματι, ἔσχατος δὲ ὁ ἐν ἄκρᾳ τῇ
ούρα. Μεσουρανοῦσι δὲ τῶν ἄλλων ἀστέρων ἐν ἀρχῇ
μὲν τοῦ τε Δράκοντος ὁ γ' ἀπὸ τῆς οὐρᾶς λαμπρός,
ὡς ἡμιπήχιον προηγούμενος τοῦ μεσημβρινοῦ, καὶ
τοῦ Βοώτου ὁ ἐν τῇ ζώνῃ λαμπρὸς, καὶ ὁ προηγού
μενος τοῦ ἐν ἄκρᾳ τῇ βορείῳ Χηλῇ λαμπροῦ, καὶ τοῦ
Ὕδρου ὁ ἐν ἄκρᾳ τῇ οὐρᾷ, ὡς ἡμιπήχιον προηγού
μενος τοῦ μεσημβρινοῦ· ἔσχατον δὲ μεσουρανοῦσι
τοῦ τε Δράκοντος ὁ νοτιώτερος κρόταφος, καὶ τοῦ
Οφεως, δν ἔχει ὁ Ὀφιοῦχος ὁ ἐν ἄκρᾳ τῇ οὐρᾷ, καὶ
δ
τοῦ Τοξότου ὁ ἡγούμενος τῶν ἐν τῇ ἐφαπτίδι. Δύνει
δὲ ὁ Ὑδρος ἐν ὥραις δ'.
Τοῦ δὲ Κρατῆρος δύνοντος, συγκαταδύνει μὲν αὐτῷ
ὁ ζωδιακὸς ἀπὸ Καρκίνου μοι. α' καὶ κ' ἕως Λέοντος
ιγ' μέσης· μεσουρανεῖ δὲ ἀπὸ τοῦ Σκορπίου ιβ' μέσης
ἕως Τοξότου ἀρχῆς. Καὶ α' μὲν ἀστὴρ δύνει ο βο
ρειότερος τῶν ἐν τῇ βάσει, ἔσχατος δὲ ὁ νοτιώτερος
καὶ ὁ βορειότερος τῶν ἐν τῷ κύτει. Μεσουρανοῦσι δὲ
τῶν ἄλλων ἀστέρων ἐν ἀρχῇ μὲν τοῦ Σκορπίου ὁ γ
καὶ ὁ ε' σφόνδυλος τῶν μετὰ τὸ στῆθος, καὶ τοῦ Ἐν
γόνασιν ὁ γ' ἀπὸ τοῦ δεξιοῦ ὤμου, ἐν τῷ βραχίον:
κείμενος, προηγούμενος δὲ τοῦ μεσημβρινοῦ ὡς ἡμιπήχιον· ἔσχατον δὲ τοῦ τε Ἐν γόνασιν ὁ ἐν τῇ ἐκε
φύσει τοῦ ἀριστεροῦ μηροῦ, καὶ τοῦ Τόξου ἡ ἀκίς.
Δύνει δὲ ὁ Κρατὴρ ἐν ὥρᾳ α' καὶ γ' μέρει.
Τοῦ δὲ Κόρακος δύνοντος, συγκαταδύνει μὲν αὐτῷ
ὁ ζωδιακὸς ἀπὸ Λέοντος κθ' μοι. μέσης έως Χηλών
ια'· μεσουρανεῖ δὲ ἀπὸ Τοξότου ι' ἕως Αιγόκερω ς
μέσης. Καὶ α' μὲν ἀστὴρ δύνει ὁ ἐν τοῖς ὀπισθίοις μηροῖς, ἔσχατος δὲ ὁ ἑπόμενος τῶν ἐν τῇ κεφαλῇ. Μεσ
ουρανοῦσι δὲ τῶν ἄλλων ἀστέρων ἐν μὲν τῇ ἀρχῇ τοῦ
Δράκοντος ὁ ἐν τῷ χάσματι προηγούμενος τοῦ μεσημ
βρινοῦ ὡς ἡμιπήχιον, καὶ τοῦ Ἐν γόνασιν ὁ ἀριστε
ρὸς ἀγκών, προηγούμενος ὡς ἡμιπήχιον τοῦ μετ
σημβρινοῦ· ἔσχατον δὲ τοῦ Δράκοντος τῶν ἐν τῇ σ
σπείρα τριῶν λαμπρῶν ὁ ἡγούμενος καὶ τοῦ Ορνιθος
ὁ ἐν ἄκρᾳ τῇ δεξιᾷ πτέρυγι, μικρὸν ὑπολειπόμενος
τοῦ μεσημβρινοῦ· καὶ τοῦ Ὀϊστοῦ ὁ ἐπὶ τῆς ἀκίδα,
καὶ τοῦ Αἰγόκερω ὁ νοτιώτερος τῶν ἐν τῷ προσώπῳ.
Δύνει δὲ τὸ θηρίον ἐν ὥραις δυσί.
Centauri et Feræ.
Γ'. Τοῦ δὲ Θυμιατηρίου δύνοντος, συγκαταδύνει
μὲν ὁ ζωδιακὸς ἀπὸ Λέοντος ιθ' μοί. μέσης ἕως Χηλῶν θ'· μεσουρανεῖ δὲ ἀπὸ Τοξότου ε' ἕως Αιγόκερω
θα μέσης. Καὶ πρῶτος μὲν ἀστὴρ δύνει ὁ νοτιώτερος
τῶν ἐν τῷ χείλει καὶ διπλοῦς· ἔσχατος δὲ ὁ βορειό
τερος τῶν ἐν τῇ βάσει. Μεσουρανοῦσι δὲ τῶν ἄλλων
ἀστέρων ἐν μὲν τῇ ἀρχῇ τοῦ τε Ἐν γόνασιν ὁ ἐν τῷ
ἀριστερῷ μηρῷ λαμπρὸς, καὶ τοῦ Τοξότου ὁ μέσος
τῶν ἐν τῷ τόξῳ· ἔσχατον δὲ τοῦ Αἰγόκερω ὁ νοτιώ
τερος τῶν ἐν τοῖς γόνασι λαμπρῶν. Δύνει δὲ τὸ θυ
μιατήριον ἐν ὥραις β' καὶ ς' μέρει.
Ὅταν δὲ ὁ νότιος Ἰχθὺς δύνῃ, συγκαταδύνει μὲν
αὐτῷ ὁ ζωδιακὸς ἀπὸ Τοξότου μοί. δ' καὶ κ' ἕως
Αιγόκερω της μέσης· μεσουρανεῖ δὲ ἀπὸ Ἰχθύων μοί
γ' ἕως Κριοῦ μοι. β'. Καὶ α' μὲν ἀστὴρ δύνει ὁ να
PG 19:1103HIPPARCHI AD PHÆNOMENA LIB. III.
τιώτερος τῶν ἐν τῇ οὐρᾷ λαμπρῶν, ἔσχατος δὲ ὁ ἐν stralior; ubima vero, lucidissima rostri. Es aliis
τῷ ρύγχει λαμπρὸς σφόδρα. Μεσουρανεῖ δὲ τῶν ἄλ
ρου
λων ἀστέρων ἐν ἀρχῇ μὲν τῶν Ἰχθύων τοῦ νοτιωτέὁ ἐν ἄκρᾳ τῇ οὐρᾷ· ἔσχατον δὲ τῆς τε Ανδρομέδας ὁ ἀριστερὸς ποῦς, καὶ τοῦ Κριοῦ ὁ μέσος τῶν ἐν
τῇ κεφαλῇ, καὶ τοῦ ἐν τῷ Κήτει τετραπλεύρου ὁ νο
ό
τιώτερος τῶν ἑπομένων. Δύνει δὲ ὁ Ἰχθὺς ἐν ὥρᾳ
σ' καὶ δ' πεμπτημορίοις.
Τοῦ δὲ Κήτους δύνοντος, συγκαταδύνει μὲν αὐτῷ ὁ
ζωδιακὸς ἀπὸ Υδροχόου μοί. η' καὶ κ' μέσης ἕως
Κριού ιδ'· μεσουρανεῖ δὲ ἀπὸ Ταύρου μοί. β' καὶ κ'
ἕως Καρκίνου μοι. ιε' μέσης. Καὶ α' μὲν ἀστὴρ δύο
νειν ἄρχεται ὁ νοτιώτερος τῶν ἐν τῇ οὐρᾷ, ἔσχατος
δὲ ὁ ἑπόμενος τῶν ἐν τῷ βορείῳ χελυνίῳ ". Μεσου
ρανοῦσι δὲ τῶν ἄλλων ἀστέρων ἐν μὲν τῇ ἀρχῇ τοῦ
τε Ηνιόχου ὁ νοτιώτερος τῶν ἐν τῇ κεφαλῇ καὶ ὁ ἐν
τῷ δεξιῷ ποδί, ἔσχατος δὲ τῆς τε Αρκτου ὁ ἐν τοῖς
ἐμπροσθίοις σκέλεσι λαμπρὸς, καὶ τῆς ᾿Αργοῦς ὁ ἐν
μέσῳ τῶν τοίχων λαμπρός, προηγούμενος τοῦ μετ
σημερινοῦ ὡς ἡμιπήχιον. Δύνει δὲ τὸ Κῆτος ἐν ὥραις
8 λειπούσαις η' μέρει.
Τοῦ δὲ Ωρίωνος δύνοντος, συγκαταδύνει μὲν αὐτῷ
ὁ ζωδιακὸς ἀπὸ Ταύρου μοί. ζ' ἕως Ταύρου μοί. λ'·
μεσουρανεῖ δὲ ἀπὸ Λέοντος μοί. ιβ' ἕως Παρθένου
μοί. ιγ'. Καὶ α' μὲν ἀστὴρ δύνει ὁ ἐν τῷ ἀριστερῷ
ποδί, ἔσχατοι δὲ οἱ βορειότατοι τῶν ἐν τῷ κολλορόβῳ.
Μεσουρανοῦσι δὲ τῶν ἄλλων ἀστέρων ἐν μὲν τῇ ἀρχῇ
της μεγάλης Αρκτου ὁ ἐν τοῖς ὀπισθίοις γόνασι, καὶ
τοῦ Λέοντος ὁ ἀπὸ νότου τῷ ἐπὶ τῆς ὀσφύος λαμπρῷ
παρακείμενος, ἔσχατος δὲ τῆς Παρθένου ὁ βορειό
τερος ώμος. Δύνει δὲ ὁ Ὠρίων ἐν ὥραις δυσὶν ὡς
ἔγγιστα.
stellis culminant, initio, quæ est in extrera cauda
australioris Piscium; postremo, Andromedæ pes
sinister; et media earum, quæ in capite sunt Andromedæ, et laterculi, quod est in Ceto, succedentium australior. Occidit Piscis hora 1, 48'
Occidente Ceto, cum eo descendit zodiacus ab
Aquarii parte 23 media ad Arielis 14; culminat a
Tauri 22 ad cancri 15 mediam. Occidere incipit
australior earum quæ sunt in cauda; ultima succedens in boreali convexo 136 tergi. Culminant ex
aliis stellis, initio quidem, australior earum quæ
sunt in Aurigæ capite et dextro pede, ultima vero,
lucida quæ est in anterioribus cruribus Ursæ, et
lucida medii lateris Argus, quæ semicubito circiter antecedit meridianum. Occidit Cetus horis 4,
minus octava parte.
Orione cadente, cum eo descendít zodiacus a
Tauri parte 7 ad 30; culminat a Leonis 12 ad
Virginis 13. Prior occidit ea quæ est in pede sinistro, ultimæ vero, earum, quæ sunt in collorobo
maxime australes. Ex aliis stellis culminant initio,
ea quæ est in posterioribus genibus Ursæ majoris,
et quæ ab austro lucidæ adjacet, quæ est in lumbis,
postremo, borealior Virginis humerus. Occidit Orion
boris circiter 2.
Cum Orionis Fluvio zodiacus occidit a Piscium
parte 7 ad Tauri 5 mediam; culminat a Geminorum
4 ad Leonis mediam 10. Prior occidit antecedens,
et lucidissima omnium, ultima vero, quæ prima
est, et a meridie adjacet Orionis pedi. reliquis
stellis, occasus initio culminant Propus Geminorum, paululum citra meridianum positus, et Leporis in medio duæ; postremo culminant, succedens
in tergo Leonis, et quæ in posterioribus Ursæ genibus, parum citra meridianum sita. Occidit Fluvius
horis 4, 42'.
Ὅταν δὲ ὁ ἀπὸ τοῦ Ωρίωνος Ποταμὸς δύνῃ, συγ
καταδύνει μὲν αὐτῷ ὁ ζωδιακὸς ἀπὸ Ἰχθύων μο!. ζ'
ἕως Ταύρου μοί. ε' μέσης· μεσουρανεῖ δὲ ἀπὸ Δι
δύμων & ἕως Λέοντος ι' μέσης. Καὶ α' μὲν ἀστὴρ
δύνει ὁ ἡγούμενος καὶ λαμπρότατος πάντων, ἔσχατος
δὲ ὁ α', καὶ ἀπὸ μεσημβρίας παρακείμενος τῷ ποδι
του Ωρίωνος. Μεσουρανοῦσι δὲ τῶν ἄλλων ἀστέρων
ἐν μὲν τῇ ἀρχῇ τῆς δύσεως τῶν τε Διδύμων ὁ Πρότους, μικρὸν ὑπολειπόμενος τοῦ μεσημβρινοῦ, καὶ
τοῦ Λαγωοῦ οἱ ἐν μέσῳ τῷ σώματι β'· ἔσχατον δὲ μετ
σουρανοῦσι τοῦ τε Λέοντος ὁ ἑπόμενος τῶν ἐν τῷ
νώτῳ, καὶ τῆς ᾿Αρκτου ὁ ἐν τοῖς ὀπισθίοις γόνασιν, ὡς ἡμιπήχιον ὑπολειπόμενος τοῦ μεσημβρινοῦ. Δύνει δὲ ὁ Ποταμὸς ἐν ὥραις δ' καὶ ἡμίσει, καὶ ε' μέρει ὥρας.
Ζ'. Τοῦ δὲ Λαγωοῦ δύνοντος, συγκαταδύνει μὲν ὁ
ζωδιακὲς ἀπὸ Κριοῦ μοι. ζ' καὶ κ' μέσης ἕως Ταύ
ρου ιδ' μεσουρανεῖ δὲ ἀπὸ Καρκίνου μοί. λ' ἕως
Λέοντος μοί. α' καὶ κ'. Καὶ α' μὲν ἀστὴρ δύνει ὁ ἐν
τοῖς ἐμπροσθίοις ποσὶν, ἔσχατος δὲ ὁ ἐν ἄκρᾳ τῇ
οὐρα. Μεσουρανοῦσι δὲ τῶν ἄλλων ἀστέρων ἐν μὲν
τῇ ἀρχῇ τῆς τε Αρκτου τοῦ πλινθίου ὁ ἐπὶ τῶν
ὤμων αὐτῆς, καὶ τοῦ Δράκοντος ὁ ἐν ἄκρᾳ τῇ οὐρᾷ,
καὶ τοῦ Λέοντος ὁ ἐν τῇ καρδίᾳ, καὶ τῆς ᾿Αργούς ὁ
βορειότερος τῶν ἐν τῇ ἀποτομῇ, μικρὸν προηγούμε
νος τοῦ μεσημβρινοῦ· ἔσχατον δὲ μεσουρανοῦσι τοῦ
τε Λέοντος ὁ ὀπίσθιος ποῦς καὶ ὁ ἐν τοῖς ὀπισθίοις
σκέλεσι, καὶ τοῦ Κρατῆρος ὁ νοτιώτατος τῶν ἐν τῇ βάσει. Δύνει δὲ ὁ Λαγωὸς ἐν ὥρᾳ καὶ γ' μέρει.
οι γρ. χελωνίῳ.
VII. Occidente Lepore, descendit cum eo zodiacus ab Arietis 27 media ad Tauri 14; culminat a
parte Cancri 30 ad Leonis 91. Prima occidit stella,
quæ est in anterioribus pedibus; ultima quæ in
extremitate caudæ. stellis reliquis culminant
initio, in Ursæ laterculo, quæ in humeris illius est,
et quæ in extrema cauda Draconis, item cor Leonis, et earum, quæ in Navis abscissione, borealior,
paulum antecedens meridianum; postremo culminant Leonis pes posterior et quæ in posterioribus
cruribus item australissima earum quæ sunt in
basi Crateris. Occidit Lepus hora 1, 20'.
PG 19:1105Occidente Cane, cum eo descendit zodiacus a ▲
parte Tauri 11 ad 29; culminat a Leonis 17 ad
Virginis 11. Prior occidit lucida pedum posteriorum; ultima vero, splendidarum, quæ sunt in capite, australissima; stellarum cæterarum culminant
initio, antecedens earum, quæ in posterioribus Ursa
pedibus, et quæ in lumbis Leonis: ultimæ culminant, ea quæ in pedibus Corvi, et australior
Lumerus Virginis, citra meridianum situs duabus
fere cubiti partibus. Occidit Canis sesquihora.
Cum Procyone descendit zodiacus a Geminorum
parte 15 ad 18; culminat ab initio Libra ad 4.
Prior occidit stella, antecedens, et duplex, ultima
succedens, et lucida. Ex aliis stellis culminat initio, earum quæ sunt in dextro Bootæ pede, media,
paulo citra meridianum sita: et borealior earum,
quæ sunt in capite Centauri, semicubito circiter
antecedens meridianumn; novissime culminant, quæ
in extrema est Ursæ cauda, paululum citra meridianum posita, et borealior earum, quæ sunt in
sinistro pede Boolæ: item quæ in extrema Hydri
cauda, Centauri quoque dexter humerus. Occidit
Procyon hora 0, 12'.
Cum Argo descendente zodiacus occidit ab Arietis parte 16 ad Geminorum 18; culminat ab Cancri 17 ad Libra 5. Prima occidit lucidissimna, et
australissima ¦earum quæ sunt in Temone: quam
nonnulli Canobum nominant, ultima, borealior
earum, quæ sunt in malo. Culminant ex aliis stellis, initio quidem australior antecedentium earum,
quæ sunt in Leonis capite, semicubito fere citra
meridianum posita: et quæ in colli Hydri radice,
parva; ultimæ culminant quæ in extrema cauda
sunt majoris Ursæ: et borealior earum quæ sunt in
sinistro pede Bootæ, semicubito circiter antecedens
meridianum, nec non quæ in extrema Hydri cauda:
tum Centauri dexter humerus, paululum antecedens meridianam. Occidit Argo circiter horis 5.
De ortu et occasu
VIII. Expositis hactenus iis, quæ in uniuscujusque
sideris extra zodiacum positi ortu occasuque
accidunt, deinceps duodecim zodiaci signorum
coortus et occasus explicabimus.
Τοῦ δὲ Κυνὸς δύνοντος, συγκαταδύνει μὲν αὐτῷ ὁ
ζωδιακὸς ἀπὸ Ταύρου μοί. ια' ἕως Ταύρου μοί. Θ
καὶ κ'· μεσουρανεῖ δὲ ἀπὸ Λέοντος μοί. ιζ' έως Παρ.
θένου ια'. Καὶ α' μὲν ἀστὴρ δύνει ὁ ἐν τοῖς ὀπισθίοις
ποσὶ λαμπρὸς, ἔσχατος δὲ ὁ νοτιώτατος τῶν ἐν τῇ
κεφαλῇ ἐκφανῶν. Μεσουρανοῦσι δὲ τῶν ἄλλων ἀστέρων ἐν μὲν τῇ ἀρχῇ τῆς τε Αρκτου ὁ ἡγούμενος τῶν
ἐν τοῖς ὀπισθίοις ποσί, καὶ τοῦ Λέοντος ὁ ἐπὶ τῆς
ὀσφύος· ἔσχατοι δὲ μεσουρανοῦσι τοῦ τε Κόρακος ὁ
ἐν τοῖς ποσὶ, καὶ τῆς Παρθένου ὁ νοτιώτερος με,
ὑπολειπόμενος τοῦ μεσημβρινοῦ ὡς β' μέρη πήχεως.
Δύνει δὲ ὁ Κύων ἐν γ' ἡμιωρίοις.
Τοῦ δὲ Πρόκυνος δύνοντος, συγκαταδύνει μὲν αὐτῷ
ὁ ζωδιακὸς ἀπὸ Διδύμων μοι. ιε' ἕως Διδύμων μοί.
της· μεσουρανεῖ δὲ ἀπὸ τῆς ἀρχῆς τῶν Χηλῶν ἕως
Χηλῶν μοι. δ'. Καὶ α' μὲν ἀστὴρ δίνει ὁ ἡγούμενος
καὶ διπλοῦς, ἔσχατος δὲ ὁ ἑπόμενος καὶ λαμπρός. Μεσουρανεῖ δὲ τῶν ἄλλων ἀστέρων ἐν μὲν τῇ ἀρχῇ τοῦ
Βοώτου ὁ μέσος τῶν ἐν τῷ ἀριστερῷ ποδί, μικρόν
ὑπολειπόμενος τοῦ μεσημβρινοῦ, καὶ τοῦ Κενταύρου
ὁ βορειότερος τῶν ἐν τῇ κεφαλῇ, ὡς ἡμιπήχιον προ
ηγούμενος τοῦ μεσημβρινοῦ· ἔσχατον δὲ μεσουρανούσε
τῆς τε Αρκτου ὁ ἐν ἄκρᾳ τῇ οὐρᾷ, ὑπολειπόμενος
μικρὸν τοῦ μεσημβρινοῦ, καὶ τοῦ Βοώτου ὁ βορειό
τερος τῶν ἐν τῷ ἀριστερῷ ποδί, καὶ τοῦ Ὕδρου ὁ ἐν
ἄκρα τῇ οὐρα, καὶ τοῦ Κενταύρου ὁ δεξιός ώμος.
Δύνει δὲ ὁ Προκύων εν ε' μέρει ὥρας.
Τῆς δὲ Αργοῦς δυνούσης, συγκαταδύνει μὲν αὐτῇ
ὁ ζωδιακὸς ἀπὸ Κριοῦ μο!. ις' ἕως Διδύμων μο!. τη
μεσουρανεῖ δὲ ἀπὸ Καρκίνου μοί. ιζ' ἕως Χηλῶν μοί
ε'. Καὶ α' μὲν ἀστὴρ δύνει ὁ λαμπρότατος καὶ νοτιώ
τατος τῶν ἐν τῷ Πηδαλίῳ, ὅν τινες Κάνωθον προςαγορεύουσιν· ἔσχατος δὲ ὁ βορειότερος τῶν ἐν τῷ
ἱστῷ. Μεσουρανοῦσι δὲ τῶν ἄλλων ἀστέρων ἐν μὲν τῇ
ἀρχῇ τοῦ Λέοντος τῶν ἐν τῇ κεφαλῇ ὁ νοτιώτερος τῶν
ἡγουμένων, ὡς ἡμιπήχιον ὑπολειπόμενος τοῦ μεσημε
βρινοῦ, καὶ τοῦ Ὕδρου ὁ μετὰ τὴν ἔκφυσιν τοῦ τρα
χήλου μικρός· ἔσχατοι δὲ μεσουρανοῦσι τῆς τε μετ
γάλης Αρκτου οἱ ἐν ἄκρᾳ τῇ οὐρᾷ, καὶ τοῦ Βοώτου
ὁ βορειότερος τῶν ἐν τῷ ἀριστερῶ ποδί, ὡς ἡμική
χιον προηγούμενος τοῦ μεσημβρινοῦ καὶ τοῦ Ὕδρα
ὁ ἐν ἄκρᾳ τῇ οὐρᾷ· καὶ τοῦ Κενταύρου ὁ δεξιός
ὦμος, μικρὸν προηγούμενος τοῦ μεσημβρινοῦ. Δύνει
δὲ ἡ ᾿Αργὼ ἐν ὥραις ε' ὡς ἔγγιστα.
signorum zodiaci.
Η'. Ἐπεὶ δὲ τῶν ἐκτὸς τοῦ ζωδιακού κύκλου και
μένων ἀστέρων ἀποδεδώκαμεν τὰ συμβαίνοντα περὶ
τὴν ἑκάστου αὐτῶν ἀνατολήν τε καὶ δύσιν, ἑξῆς ἀποδώσομεν τὰς αὐτῶν τῶν ιβ' ζωδίων συνανατολάς τε
καὶ συγκαταδύσεις.
Igitur oriente Cancro, cum eo zodiacus oritur a
Geniinorum parte 23 ad Cancri 18; culminat a Τοῦ μὲν οὖν Καρκίνου ἀνατέλλοντος, συνανατέλλει
Piscium ad Arietis 1 mediam. Prior oritur stella, μὲν αὐτῷ ὁ ζωδιακὸς ἀπὸ Διδύμων γ' καὶ κ' μοι.
137 quæ in extrema borea Chela; ultima vero, quæ ἕως Καρκίνου την μεσουρανεῖ δὲ ἀπὸ Ἰχθύων ε' ἕως
in extremitate australis Chelæ. Culminat vero reli- Κριοῦ α' μέσης. Καὶ α' μὲν ἀστὴρ ἀνατέλλει ὁ ἐν
quis e stellis prior lucida, quæ est in Andromeda ἄκρᾳ τῇ βορείῳ Χηλῇ, ἔσχατο; δὲ ὁ ἐν ἄκρᾳ τῇ να
capite: novissima vero præcedens lucidarum trium, τίᾳ Χηλῇ. Μεσουρανεῖ δὲ τῶν ἄλλων ἀστέρων α' μὲν
quæ sunt in Arietis capite, et a meridie Ceto ὁ ἐν τῇ κεφαλῇ τῆς ᾿Ανδρομέδας λαμπρός, ἔσχατος
adjacens, circa medium corpus ipsius, expers δὲ τοῦ τε Κριοῦ τῶν ἐν τῇ κεφαλῇ γ' λαμπρών ὁ
PG 19:1109culminat a parte media Virginis 20 ad Scorpii mediam 9. Prior oritur stella quæ est in cuspide; ultima vero lucida, quæ est in pedibus posterioribus. Cæterarum stellarum culminal prima, quæ
est in sinistro Virginis cubiti flexu, paululum meridianum antecedens; ultima vero, media et lucidissima stellarum, quæ in pectore Scorpii, et quæ
in sinistra manu est Anguiferi: item tertia secundum consequentia signorum ab lucida Coronæ,
quasi semicubiti intervallo meridianum præcedens.
Oritur Sagittarius horis 3.
Αιγόκερω ιη· μεσουρανεῖ δὲ ἀπὸ Παρθένου κι μέσης
ἕως Σκορπίου θ' μέσης. Καὶ α' μὲν ἀστὴρ ἀνατέλλει
ὁ ἐν τῇ ἀκίδι, ἔσχατος δὲ ὁ ἐν τοῖς ὀπισθίοις ποσί
λαμπρός. Μεσουρανεῖ δὲ τῶν ἄλλων ἀστέρων α' μὲν
τῆς Παρθένου ὁ ἐν τῷ ἀριστερῷ ἀγκῶνι, μικρόν
προηγούμενος τοῦ μεσημβρινοῦ· ἔσχατος δὲ τοῦ τε
Σκορπίου ὁ μέσος τῶν ἐν τῷ στήθει λαμπρότατος,
καὶ ὁ ἐν τῇ ἀριστερᾷ χειρὶ τοῦ Ὀφιούχου· καὶ τοῦ
Στεφάνου ὁ γ' ἀπὸ τοῦ λαμπροῦ ἐπὶ τὰ ἑπόμενα, ώς
ἡμιπήχιον προηγούμενος τοῦ μεσημβρινού. Ανα
τέλλει δὲ ὁ Τοξότης ἐν ὥραις γ'.
Ι'. Ὅταν δὲ ὁ Αἰγόκερως ἀνατέλλη, συνανατέλλει
μὲν αὐτῷ ὁ ζωδιακὸς ἀπὸ Τοξότου μοί. θ' καὶ κ' μέσ
σης ἕως Αἰγοκέρωτος ζ' καὶ κ' μεσουρανεῖ δὲ ἀπὸ
Χηλῶν ιθ' μέσης ἕως Σκορπίου ιη'. Καὶ α' μὲν ἀστήρ
X. Capricorno ascendente, zodiacus oritur cum
eo a Sagittarii parte 29 media ad Capricorni 27;
culminat a Libre parte 19 media ad 18 Scorpii.
Prior oritur stella borealior lucidarum, quæ sunt
in genibus; ultima, succedens lucidarum, quæ sunt ἀνατέλλει ὁ βορειότερος τῶν ἐν τοῖς γόνασι λαμπρῶν,
in cauda. Aliarum stellarum medium cœli verticem
tenet prior, lucidissima earum, quæ sunt in Bootæ
cingulo: et in Chelis antecedens extrema Chelæ
borealis. Item lucida, quæ in Serpente per Ursas
meante ab extremitate caudæ tertia numeratur, semicubitali spatio meridianum præcedens; ultimo
culminat dexter humerus Ingeniculi; et quæ a septentrione adjacet ex iis quæ in dextro crure sunt
ejusdem. Oritur Capricornus hora 1, 50.
Cum Aquario zodiacus emergit a Capricorni
parte 6 ad Aquarii 21 mediam; culminat a Libræ 27 ad Sagittarii 7. Prima stellarum oritur antecedens eam quæ est in manu sinistra; ultima
vero, lucida pedis dextri. Culminat e cæteris prior,
quæ est in capite Bootæ. Ultima, borealior 138
earum quæ sunt in arcu Sagittarii; et tres in directum positæ, ac nomine carentes, quæ secundum
dextrum humerum Ophiuchi: nec non lucida, quæ
est in sinistro femore Ingeniculi, quasi semicubito
meridianum præcedens. Oritur Aquarius horis 2,
et partibus duabus.
Piscibus orientibus, ascendit cum illis zodiacus
ab Aquarii parte 7 ad Arietis 16; culminat a 26
Scorpii ad Capricorni 9. Prior emergit quæ in extremo rostro Piscis australis; 'novissima, quæ in
Nodo linearum. Cæterarum prima culminat quæ in
processu dextri femoris lugeniculi; et quæ a septentrionibus adjacet iis quæ sunt in aculeo Scorpii; quæ autem in capite est Ingeniculi, duabus
circiter cubiti partibus est citra meridianum; po.
stremo culminat australior earum, quæ in genibus
Capricorni: et quæ in gutture est Avis, atque in
flexu alæ dexteræ. Oriuntur Pisces horis 3, 6.
ἔσχατος δὲ ὁ ἑπόμενος τῶν ἐν τῇ οὐρα λαμπρών. Μετουρανεῖ δὲ τῶν ἄλλων α' μὲν τοῦ τε Βοώτου τῶν ἐν
τῇ ζώνῃ ὁ λαμπρότατος, καὶ τῶν Χηλῶν ὁ προηγούμενος τῆς ἄκρας της βορείας ηλῆς, καὶ τοῦ διὰ τῶν
Αρκτων ύφεως ὁ γ' ἀπ᾿ ἄκρας τῆς οὐρᾶς ἀριθμού -
μενος λαμπρός, ὡς ἡμιπήχιον προηγούμενος τοῦ
μεσημβρινοῦ· ἔσχατος δὲ μεσουρανεῖ τοῦ Ἐν γόνα
σιν ὅ τε δεξιὸς ὦμος καὶ ὁ ἀπὸ ἄρκτου παρακείμενος τῶν ἐν τῇ δεξιᾷ κνήμῃ. ᾿Ανατέλλει δὲ ὁ Αἰγόκε
ρως ἐν ὥρᾳ α' καὶ ἡμίσει, καὶ γ' μέρει.
Οταν δὲ ὁ Ὑδροχόος ἀνατέλλῃ, συνανατέλλει μὲν
αὐτῷ ὁ ζωδιακὸς ἀπὸ Αἰγόκερω μοί. ς' ἕως ὑδροχόου α' καὶ κ' μέσης· μεσουρανεῖ δὲ ἀπὸ Χηλῶν μεί.
ζ' καὶ κ' ἕως Τοξότου 5΄. Καὶ α' μὲν ἀστὴρ ἀνατέλλει
ὁ ἡγούμενος τοῦ ἐν τῇ ἀριστερᾷ χειρὶ, ἔσχατος δὲ ἡ
ἐν τῷ δεξιῷ ποδὶ λαμπρός. Μεσουρανεῖ δὲ τῶν ἄλλων
α' μὲν ὁ ἐν τῇ κεφαλῇ τοῦ Βοώτου, ἔσχατος δὲ τοῦ
Τοξότου ὁ βορειότερος τῶν ἐν τῷ τόξῳ· καὶ τοῦ
Οφιούχου οι παρὰ τὸν δεξιὸν ὦμον γ' ἐπ᾽ εὐθείας
ἀκατονόμαστοι· καὶ τοῦ Ἐν γόνασιν ὁ ἐν τῷ ἀρι
στερῷ μηρῷ λαμπρός, ὡς ἡμιπήχιον προηγούμενος
τοῦ μεσημβρινοῦ. ᾿Ανατέλλει δὲ ὁ Ὑδροχόος ἐν ὥραις
β' καὶ δυσὶ μέρεσιν ὥρας.
Οταν δὲ οἱ Ἰχθύες ἀνατέλλωσι, συνανατέλλει μὲν
αὐτοῖς ὁ ζωδιακὲς ἀπὸ Υδροχόου μοί. ζ' ἕως Κρισ
ις· μεσουρανεῖ δὲ ἀπὸ Σκορπίου μοί. ς' καὶ κ' ἕως
Αιγόκερω μοί. θ'. Καὶ α' μὲν ἀστὴρ ἀνατέλλει ὁ ἐν
ἄκρῳ τῷ ρύγχει τοῦ νοτίου Ιχθύος, ἔσχατος δὲ ὁ ἐν
τῷ Συνδέσμῳ τῶν λίνων. Μεσουρανεῖ δὲ τῶν ἄλλων
α' μὲν τοῦ τε Ἐν γόνασιν ὁ ἐν τῇ ἐκφύσει τοῦ δεξιοῦ
μηροῦ, καὶ τοῦ Σκορπίου ὁ ἀπ᾿ ἄρκτων παρακείμενος τοῖς ἐν τῷ κέντρῳ· ὁ δὲ ἐν τῇ κεφαλῇ τοῦ Ἐν
γόνασιν υπολείπεται τοῦ μεσημβρινοῦ ὡς β' μέρη
πήχεως· ἔσχατον δὲ μεσουρανεῖ τοῦ τε Αιγόκερω ὁ
νοτιώτερος τῶν ἐν τοῖς γόνασιν αὐτοῦ, καὶ τοῦ
Ορνιθος ὁ ἐν τῷ λάρυγγι, καὶ τοῦ ἐν τῷ ἀγκῶνι τῆς δεξιᾶς πτέρυγος. ᾿Ανατέλλουσι δὲ οἱ Ἰχθύες ἐν ὥρα:;
γ' καὶ ι' μέρει.
XI. Cum Ariete zodiacus oritur a media parte
19 Piscium ad Arielis 24; culminat a Sagittarii 24
media ad Capricorni 14. Prima oritur ea quæ est
in anteriori pede; ultima, succedens earum quæ
sunt in cauda. Caeterarum culminat, antecedens
earum quæ sunt in jugo Fidiculæ: item succedens
ΙΑ'. Τῷ δὲ Κριῷ συνανατέλλει μὲν ὁ ζωδιακὸς ἀπὸ
Ιχθύων μοί. ιθ' μέσης ἕως Κριοῦ δ' καὶ κ'· μεσουρα
νεῖ δὲ ἀπὸ Τοξότου δ' καὶ κ' μέσης ἕως Αιγόκερω ιδ.
Καὶ α' μὲν ἀστὴρ ἀνατέλλει ὁ ἐπὶ τοῦ ἐμπροσθίου
ποδός, ἔσχατος δὲ ὁ ἑπόμενος τῶν ἐν τῇ οὐρᾷ. Μεςουρανεῖ δὲ τῶν ἄλλων τῆς τε Λύρας ὁ ἡγούμενος
|
PG 19:1111HIPPARCIII AD PHÆNOMENA LIB. III.
τῶν ἐν τῷ ζυγώματι, καὶ τοῦ Τοξότου ὁ ἑπόμενος τῶν earum quæ sunt in tergo Sagittarii, duabus cubiti
ἐν τῷ νώτῳ, ὡς β' μέρη πήχεως προηγούμενος τοῦ
μεσημβρινοῦ· ἔσχατος δὲ μεσουρανεῖ τοῦ τε Υδροχόου ὁ ἑπόμενος τῶν ἐν τῇ ἀριστερᾷ χειρὶ, καὶ τοῦ
Αιγόκερω ὁ ἐν τῷ στήθει, καὶ τοῦ Δελφίνος ὁ ἡγούμενος τῶν ἐν τῇ οὐρᾷ. Ανατέλλει δὲ ὁ Κριὸς ἐν ὥρᾳ
α' καὶ δυσὶ πεμπτημορίοις.
partibus antecedens meridianum; postrema culminat Aquarii succedens earum, quæ sunt in manu
sinistra, et quæ in pectore Capricorni; antecedens
item earum, quæ sunt in cauda Delphini. Oritur
Aries hora 1, 24'.
Τοῦ δὲ Ταύρου ἀνατέλλοντος, συνανατέλλει μὲν
αὐτῷ ὁ ζωδιακὸς ἀπὸ Ταύρου μοί. ζ' ἕως Ταύρου
μο!. θ' καὶ κ· μεσουρανεῖ δὲ ἀπὸ Αἰγοκέρωτος μοι.
β' καὶ κ' μέσης ἕως Υδροχόου θ'. Καὶ α' μὲν ἀστὴρ
ἀνατέλλει ὁ νοτιώτατος τῶν ἐν τῇ ἀποτομῇ δ', ἔσχατος δὲ ὁ ἐν ἄκρῳ τῷ δεξιῷ κέρατι. Μεσουρανεῖ δὲ
τῶν ἄλλων α' μὲν τοῦ Ορνιθος ὁ ἐν μέσῃ τῇ οὐρᾷ
λαμπρός, ἔσχατος δὲ τοῦ Κηφέως ὁ προηγούμενος
τῶν ἐν τῇ κεφαλῇ γ'· καὶ ὁ δεξιὸς αὐτοῦ τοῖς, ὡς
ἡμιπήχιον προηγούμενος τοῦ μεσημβρινοῦ· καὶ
ὁ μέσος τῶν ἐν τῇ κάλπιδι τοῦ Ὑδροχόου, ὡς
ἡμιπήχιον προηγούμενος τοῦ μεσημβρινοί. Ανατέλλει δὲ ὁ Ταῦρος ἐν ὥρᾳ α' καὶ η' μέρει.
Tauro emergente, zodiacus oritur, a parte Tauri
7 ad 29; culminat a Capricorni 22 media ad Aquarii 9. Prior oritur australissima de quatuor, quæ
sunt in abscissione; ultima, quæ est in extremitate
dextri cornu. Cæterarum stellarum culminat prima
lucida, quæ est in cauda media Cygni; postrema,
trium, quæ in capite Cephei sunt, antecedens, una
cum dextro illius pede, semicubito circiter meridianum præcedens; nec non in Aquarii urna media, semicubito fere meridianum antecedens. Dritur Taurus hora 1, et 1/8.
Geminis orientibus, cum iis zodiacus assurgit a
Geminorum parte 2 media ad 30; culminat ab Aquarii 11 media ad mediam Piscium 9. Prima oritur
ea quæ est in sinistra manu præcedentis Gemini;
ultima, quæ est in dextra succedentis Genini. Culminat prior cæterarum stellarum, lucida in corpore Cephei; et lucida, quæ in dextro pede est
Aquarii item lucida in rostro Piscis australis;
ultima culminat Andromedæ media trium, quæ
sunt in dextro humero. Oriuntur Gemini hora 1, 50.
Τῶν δὲ Διδύμων ἀνατελλόντων, συνανατέλλει μὲν
αὐτοῖς ὁ ζωδιακὸς ἀπὸ Διδύμων μοι. β' μέσης έως
Διδύμων λ'· μεσουρανεῖ δὲ ἀπὸ Υδροχόου μοί. ια'
μέσης ἕως Ιχθύων θ' μέσης. Καὶ αἱ μὲν ἀστὴρ ἀνατέλλει ὁ ἐν τῇ ἀριστερᾷ χειρὶ τοῦ ἡγουμένου Διδύ
μου, ἔσχατος δὲ ὁ ἐν τῇ δεξιᾷ χειρὶ τοῦ ἑπομένου
Διδύμου. Μεσουρανεῖ δὲ τῶν ἄλλων ἀστέρων σ' μὲν
τοῦ Κηφέως ὁ ἐν τῷ σώματι λαμπρὸς, καὶ τοῦ Ὑδροχόου ὁ ἐν τῷ δεξιῷ ποδὶ λαμπρὸς, καὶ τοῦ νοτίου
Ιχθύος ὁ ἐν τῷ ρύγχει λαμπρός· ἔσχατος δὲ μεσου
ρανεῖ τῆς ᾿Ανδρομέδας ὁ μέσος τῶν ἐν τῷ δεξιῷ ὤμῳ γ'. Ανατέλλουσι δὲ οἱ Δίδυμοι ἐν ὥρᾳ α' και
5' καὶ γ' μέρει.
Περὶ τῆς συγκαταδύσεως των ιβ' ζωδίων.
De duodecim imaginum cœli descensione.
XII. Rursus, occidente Cancro, descendit cum eo
zodiacus a gradu Geminorum 27 ad Cancri me·
diam 20; culminat a Chelarum 17 ad Scorpii 12.
Prima stella occidit lucida, quæ est in pedibus
Cancri, in directum posita, ad occasum australiores respiciens, quæ circa nubeculam in Cancro
sunt; ultima, quæ est in extremitate borealis forcipis Cancri; cæterarum stellarum culminant,
Bootæ pes dexter; et Chelarum lucida, quæ est in
extremitate australis Chelæ; postremo culminant,
quæ est in brachio dextro Ingeniculi, et est ab humero dextro tertia; item Scorpii tertia, quarta, et
quinta vertebra earum quæ sunt post pectus. OcΙΒ'. Πάλιν δὲ, τοῦ μὲν Καρκίνου δύνοντος, συγκαταδύνει μὲν αὐτῷ ὁ ζωδιακὸς ἀπὸ Διδύμων μοί. ζ' καὶ
* μέσης ἕως Καρκίνου κ' μέσης· μεσουρανεῖ δὲ
ἀπὸ Χηλῶν ιζ' ἕως Σκορπίου ιβ'. Καὶ α' μὲν ἀστὴρ
δύνει ὁ ἐν τοῖς ποσὶ τοῦ Καρκίνου ἐκφανὴς, καὶ ἐπ'
εὐθείας κείμενος ὡς πρὸς δύσιν τοῖς νοτιωτέροις τοῖς
περὶ τὸ νεφέλιον τὸ ἐν τῷ Καρκίνῳ, ἔσχατος δὲ ὁ ἐν
ἄκρα τῇ βορείᾳ Χηλῇ τοῦ Καρκίνου. Μεσουρανοῦσι
δὲ τῶν ἄλλων ἀστέρων τοῦ τε Βοώτου ὁ δεξιὸς ποῦς,
καὶ τῶν Χηλῶν ὁ ἐν ἄκρᾳ τῇ νοτίᾳ Χηλῇ λαμπρός·
ἔσχατον δὲ μεσουρανοῦσι τοῦ τε Ἐν γόνασιν ὁ ἐν τῷ
δεξιῷ βραχίονι, γ' ὢν ἀπὸ τοῦ δεξιοῦ ὤμου, καὶ τοῦ
Σκορπίου ὁ γ', καὶ ὁ δ᾽, καὶ ὁ ε' σφόνδυλος τῶν μετὰ
τὸ στῆθος. Δύνει δὲ ὁ Καρκίνος ἐν ὥρᾳ α' καὶ γ' cidit Cancer hora 1, 56'.
πεμπτημορίοις.
Τοῦ δὲ Λέοντος δύνοντος, συγκαταδύνει μὲν αὐτῷ ὁ
ζωδιακὸς ἀπὸ Καρκίνου μοί. α' καὶ κ' μέσης ἕως Παρθένου μοί. ιδ· μεσουρανεῖ δὲ ἀπὸ Σκορπίου μοι. ιγ' έως
Τοξότου α' καὶ κ' μέσης. Καὶ α' μὲν ἀστὴρ δύνει τοῦ
Λέοντος ὁ ἐν τοῖς ἐμπροσθίοις ποσίν, ἔσχατος δὲ ὁ
ἐν ἄκρα τῇ οὐρᾷ. Μεσουρανεῖ δὲ τῶν ἄλλων ἀστέρων
ἐν μὲν τῇ ἀρχῇ τῆς δύσεως τοῦ τε Ἐν γόνασιν ὁ
δεξιὸς ποῦς, καὶ τοῦ Ὀφιούχου τὸ ἀριστερὸν γόνυ,
ὡς ἡμιπήχιον ὑπολειπόμενον τοῦ μεσημβρινοῦ,
καὶ τοῦ Σκορπίου ὁ α' σφόνδυλος· ἔσχατον δὲ μεσου
Cum Leone occidit zodiacus a Cancri parte 21
media ad 14 Virginis; culminat a Scorpii 13 ad
Sagittarii 21 mediam. Prima occidit Leonis quæ
est in anterioribus pedibus; ultima, quæ est in extremitate caudæ. Culminat aliarum stellarum initio
quidem occasus, Gemini pes dexter; et Anguiferi
sinistrum genu, quasi semicubito citra meridianum
positum: et Scorpii spondylus 1; postremo culminant Draconis borealius tempus; et quæ in medio tergo Sagittarii, quasi semicubito meridianum
PG 19:1113antecedens. Occidit Leo horis 2, et duabus hora ρανοῦσι τοῦ τε Δράκοντος ὁ βορειότερος πρόταφος
partibus.
Virgine occidente, zodiacus descendit a Leonis
27 parte ad Libræ 7; culminat a Sagittarii 11 ad
Capricorni 4. Prima occidit ea quæ est in ala sinistra; ultima, quæ est in boreo pede. Culminant
aliarum stellarum, initio quidem Ophiuchi secunda
ab extremnitate 139 cauda. Item in Sagittarii laterculo antecedens obscuriorum, quæ in oppositis
sunt angulis; postremo culminant, lucida, ques
est in medio corpore Cygni; et australior succedentium in rhombo Delphini. Occidit Virgo horis 2, 12'.
X111. Chelæ cum occidunt, descendit una zodiacus a Chelarum parte 17 media ad Scorpii 15;
culminat a Capricorni parte 10 ad 28 mediam.
Prior occidit stella, lucida quæ est in extremitate
australis Chela; ultima, quæ est in boreali Chela.
Cæterarum stellarum culminant, initio, maxime
borealis ex iis, quæ sunt in ala dextra, novissime
quæ in ore Equi lucida. Occidunt Chelæ hora 1, 15.
Cum Scorpio cadente occidit una zodiacus a
parte 13 media Chelarum ad Scorpii 6; culminat a
Capricorni media 7ad Capricorni 22. Prior occidit
καὶ τοῦ Τοξότου ὁ ἐν μέσῳ τῷ νώτῳ, ὡς ἡμιπήχιον
προηγούμενος τοῦ μεσημβρινοῦ. Δύνει δὲ ὁ Λέων ἐν
ὥραις β' καὶ δυσι μέρεσιν ὥρας.
Τῆς δὲ Παρθένου δυνούσης, συγκαταδύνει μὲν αὐτῇ
ὁ ζωδιακὸς ἀπὸ Λέοντος ζ' καὶ κ' μοί. ἕως Χηλών
ζ'· μεσουρανεῖ δὲ· ἀπὸ Τοξότου ια' ἕως Αἰγοκέρωτος
δ. Καὶ α' μὲν ἀστὴρ δύνει ὁ ἐν ἄκρᾳ τῇ ἀριστερά
πτέρυγι· ἔσχατος δὲ ὁ ἐν τῷ βορείῳ ποδί. Μεσουρα
νοῦσι δὲ τῶν ἄλλων ἀστέρων ἐν μὲν τῇ ἀρχῇ τοῦ τε
Οφιούχου ὁ β' ἀπ' ἄκρας τῆς οὐρᾶς, καὶ τοῦ Τοξό
του τῶν ἐν τῷ τετραπλεύρῳ ὁ ἡγούμενος τῶν ἀμαυ
ροτέρων ἀντιγωνίων· ἔσχατον δὲ μεσουρανοῦσι τοῦ
τε Ορνιθος ὁ ἐν μέσῳ τῷ σώματι λαμπρὸς, καὶ τοῦ
Δελφίνος τῶν ἐν τῷ ῥόμβῳ ὁ νοτιώτερος τῶν ἑπομέν
νων. Δύνει δὲ ἡ Παρθένος ἐν ὥραις β' καὶ πέμπτ
μέρει.
ΙΓ΄. Ὅταν δὲ αἱ Χηλαὶ δύνωσι, συγκαταδύνει μὲν
αὐταῖς ὁ ζωδιακὸς ἀπὸ Χηλῶν μοί. ιζ' μέσης έως
Σκορπίου μοί. ιε'· μεσουρανεῖ δὲ ἀπὸ Αἰγόκερω μο.
ι' ἕως Αιγόκερω μοί. η' καὶ κ' μέσης. Καὶ σ' μὲν
ἀστὴρ δύνει ὁ ἐν ἄκρα τῇ νοτίᾳ Χηλῇ λαμπρός, ἔσχα
τος δὲ ὁ ἐν μέσῃ τῇ βορείῳ Χηλῇ. Μεσουρανοῦσι δὲ
τῶν ἄλλων ἀστέρων ἐν μὲν τῇ ἀρχῇ τοῦ Ορνιθος ὁ
βορειότατος τῶν ἐν τῇ δεξιᾷ πτέρυγι, ἔσχατον δὲ ὁ
ἐν τῷ στόματι τοῦ Ιππου λαμπρός. Δύνουσι δὲ αἱ
Χηλαὶ ἐν ὥρᾳ α' καὶ δ' μέρει.
Τοῦ δὲ Σκορπίου δύνοντος, συγκαταδύνει μὲν αὐτῷ
ὁ ζωδιακὸς ἀπὸ δηλῶν μοί. ιγ' μέσης ἕως Σκορπίου
stella quæ est in 3 spondylo, postrema borealior μοι. ς· μεσουρανεῖ δὲ ἀπὸ Αἰγόκερω ζ' μέσης έως
earum, quæ sunt in fronte. Reliquarum stellarum
culminant, initio quidem earum quæ in ala dextra
Cygni, media, quasi semicubito citra meridianum
posita; et borealior earum quæ sunt in Capricorni
genibus: novissime culminant, lucida in cauda Cygni media, et Capricorni præcedens lucidarum, quæ
in cauda, a meridiano deficiens besse fere cubiti.
Occidit Scorpius hora 1.
Occidente Sagittario, descendit una zodiacus a
parte Scorpii 3 ad Sagittarii 27 mediam; culminat
a Capricorni 20 ad Piscium 5 mediam. Prima occidit lucida posterioris pedis; ultimna borealior earum, quæ sunt in sago. Cæterarum stellarum initio
culminant quæ est in dextra manu Cephei; et quæ
in flexu alæ sinistræ Cygni; nec non succedens earum quæ sunt in tergo Capricorni, meridianum circiter antecedens; novissime culminant, sinister pes
Cephei, et quæ in umbilico est Equi. Occidit Sagittarius horis 3
XIV. Cum Capricorno descendit zodiacus a parte 2
Capricorni ad 24 mediam; culminat a media Piscium 11 ad Arietis 9. Prima occidit australior earum quæ in geniculis; ultima succedens earum
quæ sunt in cauda. Reliquarum stellarum culmiΑιγόκερω β' καὶ κ'. Καὶ α' μὲν ἀστὴρ δύνει ὁ ἐπὶ τοῦ
γ' σφονδύλου κείμενος, ἔσχατον δὲ ὁ βορειότερος τῶν
ἐν τῷ μετώπῳ. Μεσουρανοῦσι δὲ τῶν ἄλλων ἀστέρων
ἐν μὲν τῇ ἀρχῇ τοῦ ᾿Ορνιθος ὁ μέσος τῶν ἐν τῇ δεξιᾷ
πτέρυγι, ὑπολειπόμενος ὡς ἡμιπήχιον τοῦ μεσημ
βρινοῦ, καὶ τοῦ Αἰγόκερω ὁ βορειότερος τῶν ἐν τοῖς
γόνασιν· ἔσχατον δὲ μεσουρανοῦσι τοῦ τε Ορνιθος ὁ
ἐν μέσῃ τῇ οὐρᾷ λαμπρὸς, καὶ τοῦ Αἰγόκερω ὁ ἡγού
μενος τῶν ἐν τῇ οὐρᾷ λαμπρῶν, ὑπολειπόμενος τοῦ
μεσημβρινοῦ ὡς β' μέρη πήχεως. Δύνει δὲ Σκορπίος
ἐν ὥρᾳ α'.
Τοῦ δὲ Τοξότου δύνοντος, συγκαταδύνει μὲν αὐτῷ
ὁ ζωδιακὸς ἀπὸ Σκορπίου μοί. γ' ἕως Τοξότου ζ' καὶ
κ' μέσης· μεσουρανεῖ δὲ ἀπὸ Αἰγόκερω μοι. κ' ἕως
Ιχθύων ε' μέσης. Καὶ α' μὲν ἀστὴρ δύνει ὁ λαμπρός
ὁ ἐν τῷ ὀπισθίῳ ποδι, ἔσχατος δὲ ὁ βορειότερος τῶν
ἐν τῇ ἐφαπτίδι. Μεσουρανοῦσι δὲ τῶν ἄλλων ἀστέρων
ἐν μὲν τῇ ἀρχῇ τοῦ Κηφέως ὁ ἐν ἄκρᾳ τῇ δεξιᾷ χειρί,
καὶ τοῦ ᾿Ορνιθος ὁ ἐν τῷ ἀγκῶνι τῆς ἀριστερᾶς πτέ
ρυγος, καὶ τοῦ Αἰγόκερω ὁ ἑπόμενος τῶν ἐν τῷ νώτῳ,
προηγούμενος τοῦ μεσημβρινοῦ ὡς ἡμιπήχιον· ἔσχα
τον δὲ μεσουρανοῦσι τοῦ τε Κηφέως ὁ ἀριστερὸς τοὺς
καὶ τοῦ ἵππου ὁ ἐν τῷ ὀμφαλῷ. Δύνει δὲ ὁ Τοξότης
ἐν ὥραις γ'.
ΙΔ΄. Τοῦ δὲ Αἰγόκερω δύνοντος, συγκαταδύνει μὲν
αὐτῷ ὁ ζωδιακὸς ἀπὸ Αἰγόκερω μοι. β' ἕως Αιγόκερω
μοί. δ' καὶ κ' μέσης· μεσουρανεῖ δὲ ἀπὸ Ἰχθύων μοί.
και μέσης ἕως Κριοῦ θ'. Καὶ α' μὲν ἀστὴρ δύνει ὁ νο
τιώτερος τῶν ἐν τοῖς γονατίοις, ἔσχατος δὲ ὁ ἑπόμε-
PG 19:1115HIPPARCHI AD PHÆNOMENA LIB. III.
νος τῶν ἐν τῇ οὐρα. Μεσουρανοῦσι δὲ τῶν ἄλλων nant, initio quidem obscurior earum quæ sunt in
ἀστέρων ἐν μὲν τῇ ἀρχῇ τῆς Κασσιεπείας ὁ ἀμαυρότερος τῶν ἐν τῷ δίφρῳ, καὶ τῆς ᾿Ανδρομέδας ὁ βορειότερος τῶν ἐν τῷ στήθει· ἔσχατον δὲ μεσουρανοῦσι
τοῦ τε Περσέως ὁ ἀριστερὸς ὤμος, ὑπολειπόμενος τοῦ
μεσημβρινοῦ ὡς β' μέρη πήχεως. Δύνει δὲ ὁ Αἰγόκε
ρως ἐν ὥρᾳ α' και β' μέρεσιν ὥρας.
Τοῦ δὲ Υδροχόου δύνοντος, συγκαταδύνει μὲν αὐτῷ
ὁ ζωδιακὸς ἀπὸ Αἰγοκέρωτος μοι. ιη' μέσης ἕως
Υδροχόου ιε· μεσουρανεῖ δὲ ἀπὸ Κριού μοι. γ' ἕως
Ταύρου ζ' μέσης. Καὶ α' μὲν ἀστὴρ δύνει ὁ ἡγούμε
νος τῶν ἐν τῇ ἀριστερᾷ χειρὶ, ἔσχατος δὲ ὁ ἑπόμενος
τῶν ἐν τῇ κάλπιδι. Μεσουρανοῦσι δὲ τῶν ἄλλων ἀστέ
ρων ἐν μὲν τῇ ἀρχῇ τοῦ Περσέως ὁ ἐν τῇ ἅρπῃ νε
φελοειδὴς ὤν, καὶ τῆς ᾿Ανδρομέδας ὁ ἀριστερὸς ποῦς,
μικρὸν προηγούμενος τοῦ μεσημβρινοῦ· ὁμοίως δὲ
καὶ τοῦ Κριοῦ ὁ μέσος τῶν ἐν τῇ κεφαλῇ· ἔσχατος δὲ
ὁ ἐν τῇ ὠμοπλάτῃ τοῦ Ταύρου, ὡς ἡμιπήχιον προηγούμενος τοῦ μεσημβρινοῦ, καὶ τῶν Υάδων ὁ ἐν τῷ
ῥύγχει, ὡς ἡμιπήχιον ὑπολειπόμενος τοῦ μεσημβρινοῦ. Δύνει δὲ ὁ Ὑδροχόος ἐν ὥραις β' καὶ η' μέρει.
Τῶν δὲ Ἰχθύων δυνόντων, συγκαταδύνει μὲν αὐτοῖς ὁ ζωδιακὸς ἀπὸ Υδροχόου μοί. γ' καὶ κ' ἕως
Κριοῦ μοί. ε'· μεσουρανεῖ δὲ ἀπὸ Ταύρου μοί. ιζ'
ἕως Καρκίνου ς'. Καὶ α' μὲν ἀστὴρ δύνει ὁ ἐν ἄκρῳ τῷ
ρύγχει τοῦ βορειοτέρου Ιχθύος· μεσουρανεῖ δὲ τῶν
ἄλλων ἀστέρων ἐν μὲν τῇ ἀρχῇ τοῦ τε Ταύρου ὁ ἐν
τῇ ἐκφύσει τοῦ δεξιοῦ κέρατος, καὶ τοῦ Ηνιόχου ὁ
ἀριστερὸς ἦμος, ὡς ἡμιπήχιον προηγούμενος τοῦ
μεσημβρινοῦ· ἔσχατον δὲ μεσουρανοῦσι τῆς τε "Αρc
solio Cassiepeæ, et earum quæ sunt in Andromeda
pectore, borealior: novissime culminant, sinister
bumerus Persei, citra meridiem duabus circiter
partibus cubiti situs. Occidit Capricornus hora 1 et
duobus horæ partibus.
Cum Aquario zodiacus occidit a Capricorni 18,
media ad Aquarii 15; culminat ab Arietis 3 add
Tauri mediam 7. Prior occidit stella, anteceders
earum, quæ sunt in sinistra manu; ultima, succedens earum, quæ in urna. Reliquarum culminant,
initio quidem, ea quæ est in harpe Persei nebulosa; et Andromeda pes sinister, paululum antecedens meridianum: item Arietis earum quæ sunt in
capite, media; ultima vero, quæ est in Tauri scpula media, quasi semicubito meridianum antecedens, et Sucularum quæ est in rostro, semicubito
fere collocata citra meridianum. Occidit Aquarius
horis 2 1/8.
Piscibus occidentibus descendit zodiacus ab
Aquarii parte 23 ad Arielis 5; culminat a Tauri 17
ad Cancri 6. Prior occidit quæ est in rostro borealioris Piscis, culminat aliarum stellarum initio,
quæ est in processu cornu dextri Tauri; et sinister
humerus Heniochi, semicubito fere meridianum
præcedens novissime vero culminant borealior
earum, quæ in anterioribus Ursæ cruribus; iteın e
quatuor circa nubeculam in Cancro sitarum occiκτου ὁ βορειότερος τῶν ἐν τοῖς ἐμπροσθίοις σκέλεσιν, dentales duæ, necnon australior anteriorum Canis
καὶ τοῦ Καρκίνου οἱ περὶ τὸ νεφέλιον τῶν ἐν αὐτῷ pedum. Occidunt Pisces horis tribus et semisse.
κειμένων δ' β' οἱ πρὸς δύσιν, καὶ τοῦ Κυνός ὁ νοτιώτερος τῶν ἐμπροσθίων ποδῶν. Δύνουσι δὲ οἱ Ἰχθύες ἐν
ὥραις γ' καὶ ἡμιωρίῳ.
ΙΕ΄. Τοῦ δὲ Κριοῦ δύνοντος, συγκαταδύνει μὲν αὐτῷ
ὁ ζωδιακὸς ἀπὸ Ἰχθύων μοί. θ' καὶ κ' ἕως Κριοῦ
μοί. ς' καὶ κ'· μεσουρανεῖ δὲ ἀπὸ Διδύμων μοι. θ' καὶ
κ' ἕως Καρκίνου θ' καὶ κ'. Καὶ α' μὲν ἀστὴρ δύνει ὁ
ἐν τοῖς ἐμπροσθίοις ποσὶν, ἔσχατος δὲ ὁ ἑπόμενος τῶν
ἐν τῇ οὐρᾷ. Μεσουρανεῖ δὲ τῶν ἄλλων ἀστέρων ἐν
μὲν τῇ ἀρχῇ τοῦ Κυνὸς ὁ ἐν ἄκρᾳ τῇ οὐρᾷ, ὡς ἡμιπήχιον, ὑπολειπόμενος τοῦ μεσημβρινοῦ, καὶ τοῦ Πηδαλίου ὁ ἐν μέσῃ τῇ νοτίᾳ πλευρᾷ· ἔσχατον δὲ τῆς τε
Αρκτου ὁ ἡγούμενος τῶν ἐν τοῖς ὀπισθίοις ποσὶν, ὡς
ἡμιπήχιον προηγούμενος τοῦ μεσημβρινοῦ, καὶ τοῦ
Λέοντος τῶν ἐν τῷ τραχήλῳ καὶ στήθει λαμπρῶν ὁ
γ' ἀπ' ἄρκτων, ὡς β' μέρη πήχεως ὑπολειπόμενος τοῦ
μεσημβρινοῦ. Δύνει δὲ ὁ Κριός ἐν ὥραις β'.
Τοῦ δὲ Ταύρου δύνοντος, συγκαταδύνει μὲν αὐτῷ ὁ
ζωδιακὸς ἀπὸ Κριοῦ μοί. κ' ἕω; Ταύρου μοί. κς'·
μεσουρανεῖ δὲ ἀπὸ Καρκίνου μοί. β' καὶ κ' ἕως Παρθένου ζ'. Καὶ α' μὲν ἀστὴρ δύνει ὁ νοτιώτερος τῶν ἐν
τῇ ἀποτομῇ δ', ἔσχατος δὲ ὁ ἐν ἄκρῳ τῷ ἀριστερῷ
κέρατι. Μεσουρανοῦσι δὲ τῶν ἄλλων ἀστέρων ἐν μὲν
τῇ ἀρχῇ τοῦ Ὕδρου ὁ νοτιώτατος τῶν ἐν τῷ τραχήλῳ
γ', ἔγγιστα τῶν ἀπ' Αρκτου κειμένων τοῦ λαμπροῦ, ὡς
ἡμιπήχιον ὑπολειπόμενος τοῦ μεσημβρινοῦ· ἔσχατον
δὲ μεσουρανοῦσι τῆς Παρθένου ὁ ἐν μέσῃ τῇ ἀριστερᾷ
PATROL. GR. ΧΙΧ.
XV. Cum Ariete zodiacus occidit a Piscium
parte 29 ad Arietis 26; culminat a Geminorum 29
ad Cancri 29. Prior occidit stella, quæ est in anterioribus pedibus; ultima vero, succedens earum
quæ sunt in cauda. Cæterarum culmninat initio, Canis in extremitate caudæ posita, semicubito fere citra meridianum, et quæ in medio australi latere
Temonis; novissime, antecedens earum, quæ in
posterioribus Ursæ pedibus, semicubito circiter an
tecedens meridianum, et lucidarum in collo ac pe
ctore Leonis a septentrionibus tertia, partibus cubiti duabus fere citra meridianum. Occidit Aries
horis duabus.
Cum Tauro zodiacus occidit ab Arietis parte 20
140 ad Tauri 26; culminat a Cancri 22 ad
Virginis 7. Prior occidit stella, quæ est australior
sitarum in præcisione quatuor; ultima, quæ est in
extremitate sinistri cornu. Reliquarum culminant,
initio quidem, australissima earum quæ sunt in
collo, trium; quæ proximuæ sunt iis quæ ad septentriones objacent lucidæ; semicubito fere citra meridianum posita, novissime culminant, quæ in media
sinistra ala Virginis, paululum meridianum præce86
PG 19:1117dens: item parva in Coryi medio corpore. Occidit πτέρυγι, μικρόν προηγουμενος τοῦ μεσημβρινοῦ, καὶ
Taurus horis 4.
τοῦ Κόρακος ὁ ἐν μέσῳ τῷ σώματι μικρός. Δύνει δὲ ὁ
Ταῦρος ἐν ὥραις γ'.
Geminis occidentibus zodiacus descendit a parte
4 Geminorum ad 2 mediam Cancri; culminat a
parte Virginis 17 ad Chelarum 22 mediam. Prior
occidit stella, quæ vocatur Propus; ultima, quæ
est in dextra manu succedentis Gemini. Reliquarum culminat initio quidem, Vindemiator et dexter
humerus Virginis, semicubito fere meridianum præcedens; novissime culminat lucida, quæ est in' extremitate borea Chelæ, duabus cubiti fere partibus citra meridianum. Occidunt Gemini horis 2,
10'.
Τῶν δὲ Διδύμων δυνόντων, συγκαταδύνει μὲν αὐτοῖς
ὁ ζωδιακὸς ἀπὸ Διδύμων μοι. δ' ἕως Καρκίνου β' μέ
σης· μεσουρανεῖ δὲ ἀπὸ Παρθένου μοι. ιζ' έως Χηλών
β' καὶ κ' μέσης. Καὶ α' μὲν ἀστὴρ δύνει ὁ καλούμενος
Πρόπους, ἔσχατος δὲ ὁ ἐν τῇ δεξιᾷ χειρὶ τοῦ ἑπομέν
νου Διδύμου. Μεσουρανεῖ δὲ τῶν ἄλλων ἀστέρων ἐν
μὲν τῇ ἀρχῇ ὅ τε Προτρυγητὴρ, καὶ τῆς Παρθένου ὁ
δεξιὸς ὤμος, ὡς ἡμιπήχιον προηγούμενος τοῦ μετ
σημβρινοῦ· ἔσχατον δὲ μεσουρανεῖ τῶν Χηλῶν ὁ ἐν
ἄκρᾳ τῇ βορείᾳ Χηλῇ λαμπρός, ὡς β' μέρη πήχεως
ὑπολειπόμενος τοῦ μεσημβρινοῦ. Δύνουσι δὲ οἱ Δίδυτ
μοι ἐν ὥραις β' καὶ ς' μέρει.
per intervalla temporum.
De distantia stellarum invicem
XVI. Præter orientium et occidentium cum sideribus zodiaci partium doctrinam, usum insuper
egregium habere mihi videtur, scire nos, quænam
stellarum inerrantium horarum æquinoctialium intervallis deinceps invicem distent. Utilis enim ea
res est ad horam exacte nocturno tempore colligendam: tum ad ecliptica lunæ spatia, et id genus cognoscenda reliqua, quæ ad siderum contemplationem pertinent.
Quamobrem in eo circulo, qui per polos tropicosque describitur, stella est in extremitate caudæ
Canis, atque in eo semicirculo, qui æstivum tropicum continet. Ab hac stella horario distat intervallo, quæ in processu colli Hydri posita est.
Proxime eliam lucida in anterioribus genibus
Ursae.
Secundum horarium intervallum terminat stellula paulo plus cubitali spatio cor Leonis antecedens. Eadem stellula spondylum præcedit circulo,
qui per polos ducitur, secundum horarium definiente spatium.
Tertium horæ spatium circumscribit australior
anıbarum, quæ ex utraque parte adjacent lucidæ,
quæ est in lumbis Leonis.
Quartam definit horam in Virgine stella, quæ est
in angulo recto orthogonil trianguli, qui sub Cratere situs est, atque in lumbis est majoris Ursa,
lucida, minus vicesima horæ parte citra ho
quartæ limitaneum circulum.
Quintæ horæ terminus est in media Virgine, si
exacte loqui velimus, stella nulla; verum plus decima horæ parte deficit ab illo termino Vindemiator, et lucida in dextro humero Virginis.
Sexta horæ limes est in æquinoctiali circulo
quamproxime quidem in Centauro lucida succedens
carum, quæ sunt in australissima parte thyrsi, quæque semicubito fere distant, ac medium fere Censauri pectus occupant. Item media earum, quæ sunt
ΙϚʹ. Χωρὶς δὲ τῆς ἐν ταῖς συνανατολαῖς καὶ δύσεσι
θεωρίας, εύχρηστον εἶναι νομίζω καὶ τὸ παρακολου
θεῖν ἡμᾶς τίνες τῶν ἁπλανῶν ἀστέρων ἀπέχουσιν ἀπ'
ἀλλήλων κατὰ τὰ ἑξῆς ὡραῖα ἐσημερινὰ διαστήματα.
Τοῦτο γὰρ ἡμῖν εὔχρηστόν ἐστιν πρός τε τὸ τὴν ὥραν
τῆς νυκτὸς ἀκριβῶς συλλογίζεσθαι, καὶ πρὸς τὸ τοὺς
ἐκλειπτικοὺς τῆς σελήνης χρόνους, καὶ ἕτερα πλείονα
κατανοεῖν τῶν ἐν ἀστρολογίᾳ θεωρημάτων.
Ἐπὶ μὲν οὖν τῶν διὰ τῶν τροπικῶν σημείων καὶ διὰ
τῶν πόλων γραφομένου κύκλου κεῖται ἀστὴρ ὁ ἐν ἄκρα
τῇ οὐρᾷ τοῦ Κυνός, ἐν τῷ τὸν θερινόν τροπικὸν σημεῖον ἔχοντι ἡμικυκλίῳ κείμενος. Ἀπὸ τούτου τοῦ
ἀστέρος ἀπέχει ὡραῖον διάστημα τοῦ τε Ὕδρου ὁ ἐν
τῇ ἐκφύσει τοῦ τραχήλου κείμενος. Εγγιστα δὲ καὶ
τῆς ᾿Αρκτου ὁ ἐν τοῖς ἐμπροσθίοις γόνασι λαμπρός.
Τὸ δὲ δεύτερον ὡραῖον διάστημα ἀφορίζει τῶν ἐν
τῷ Λέοντι ὁ προηγούμενος μικρῷ μεῖζον ἢ πήχυν
τοῦ ἐν τῇ καρδίᾳ λαμπροῦ μικρὸς ἀστερίσκος. Τοῦ
τε σφονδύλου προηγείται οὗτος ὁ ἀστερίσκος τοῦ διὰ
τῶν πόλων κύκλου τὸ β' ὡραῖον διάστημα ἀφορί
ζοντος.
Τὸ δὲ τρίτον ὡραῖον διάστημα περὶ μέσον τὸν
Λέοντα ἀφορίζει τοῦ Λέοντος ὁ νοτιώτερος τῶν β' τῶν
ἐξ ἑκατέρου μέρους παρακειμένων τῷ ἐπὶ τῆς ὀσφύος
λαμπρῷ.
Τὸ δὲ τέταρτον ὡραῖον διάστημα περὶ τὴν ἀρχὴν
τῆς Παρθένου ἀφορίζει τοῦ ὑπὸ τὸν Κρατήρα ὀρθο
γωνίου τριγώνου ὁ ἐπὶ τῆς ὀρθῆς γωνίας κείμενος
ἀστήρ. Ὁ δὲ ἐπὶ τῆς ὀσφύος τῆς μεγάλης Αρκτου
λαμπρὸς ἔλαττον ἢ κ' μέρος ὥρας ὑπολείπεται τοῦ
τὴν δ' ὥραν ἀφορίζοντος κύκλου.
Τὴν δὲ πέμπτην ὥραν ἀφορίζει περὶ μέσην τὴν
Παρθένον ἀκριβῶς μὲν οὐδεὶς ἀστὴρ, τῷ δὲ ι' μέρει
ὥρας πλέον ὑπολειπόμενος ὅ τε Προτρυγητήρ καὶ ὁ
ἐπὶ τοῦ δεξιοῦ ὤμου τῆς Παρθένου κείμενος λαμπρὸς
ἀστήρ.
Τὴν δὲ ἔκτην ὥραν ἀφορίζει ἐπὶ τοῦ διὰ τῶν ἰσημερινῶν σημείων κύκλου, ἔγγιστα μὲν τοῦ Κενταύρου
ὁ ἑπόμενος τῶν ἐν τῷ νοτιωτάτω μέρει τοῦ θύρσου
λαμπρῶν, καὶ ὡς ἡμιπήχιον διεστηκότων, οἱ κεῖνται
κατὰ μέσον πως τὸ στῆθος τοῦ Κενταύρου· τοῦ δὲ
PG 19:1119HIPPARCHI AD PHÆNOMENA LIB. III.
Βοώτου ὁ μέσος τῶν ἐν τῷ ἀριστερῷ ποδί, ὡς 18 εἰ- in pede sinistro Bootæ, vicesima fere parte distans a
κοστὸν μέρος ὡριαίου διαστήματος ὑπολείπεται τοῦ sexta horæ limitaneo circulo.
τὰς δ' ὥρας ἀφορίζοντος κύκλου.
ΙΖ΄. Τῶν δὲ μεταξὺ τοῦ φθινοπωρινοῦ ἰσημερινοῦ σημείου καὶ τοῦ χειμερινοῦ τροπικοῦ ς' ωριαίων διαστημάτων τὸ μὲν α' ὡραῖον ἐπὶ τοῦ περὶ μέσας τὰς
Χηλὰς κύκλου ἀφορίζει ὡς ἔγγιστα, τοῦ τε Βούτου δ
ἀριστερὸς ὦμος, καὶ ὁ ἐν ἄκρᾳ τῇ νοτίᾳ Χηλῇ λαμπρὸς ἀστήρ· ὁ μὲν ὦμος ἀδιαφόρως πλεῖον ὑπολειπό
μενος, ἡ δὲ Χηλὴ ὡς τριακοστὸν μέρος προηγουμένη
τοῦ εἰρημένου διὰ τῶν πόλων κύκλου.
Τὸ δὲ β' ὡραῖον διάστημα ἀφορίζει περὶ τὴν ἀρχὴν
τοῦ Σκορπίου τοῦ τε Οφιούχου ὁ βορειότερος τῶν ἐν
τῇ δεξιᾷ χειρὶ β' ἀστέρων λαμπρῶν, οἱ κεῖνται ἐν τῷ
σώματι τοῦ Οφεως μετὰ δεξιόν γόνυ τοῦ Οφιούχου,
τοῦ δὲ Στεφάνου ὁ προηγούμενος τοῦ λαμπροῦ ὡς λ'
μέρος ὥρας ὑπολείπεται τοῦ διὰ τῶν πόλων κύκλου
ὁμοίως δὲ καὶ ὁ μέσος τῶν ἐν τῷ μετώπῳ τοῦ Σκορπίου γ' λαμπρῶν ἀστέρων.
Τὴν δὲ γ' ὥραν ἀφορίζει περὶ τὸ μέσον τοῦ Σκορπίου τοῦ Ἐν γόνασιν ὁ ἐπὶ τοῦ δεξιοῦ ὤμου κείμενος
ἀστὴρ, καὶ ὁ ἐν μέσῃ τῇ δεξιᾷ κνήμῃ αὐτοῦ, ὡς λ' μέσ
ρος ὥρας πρὸς ἀνατολὰς παραλλάσσων.
Τὴν δὲ δ' ἀφορίζει περὶ τὴν ἀρχὴν τοῦ Τοξότου τοῦ
τε Ἑν γόνασιν ὁ ἐν τῷ ἀριστερῷ μηρῷ λαμπρός,
καὶ τῆς μικρᾶς ῎Αρκτου οἱ λαμπρότατοι καὶ ἡγούμενοι τῶν ἐν τῷ πλινθίῳ δ', καὶ τοῦ Οφιούχου τῶν ἐν τῷ
δεξιῶν ὤμων ὁ βορειότερος.
Τὴν δὲ ε' ὥραν ἀφορίζει περὶ μέσον τοῦ Τοξότου,
τοῦ τε Τοξότου ὁ ἑπόμενος τῶν ἐν τῇ κεφαλῇ γ', ὡς
λ' μέρος ὥρας πρὸς ἀνατολὰς παραλλάσσων.
Τὴν δὲ ς' ὥραν ἀφορίζει ἐπὶ τοῦ διὰ τῶν τροπι
κῶν σημείων κύκλου ὡς ἔγγιστα τῶν ἐν τῷ
λαμπρῶν ὁ βορειότερος, ὡς κ' μέρος μιας ὥρας
ὑπολειπόμενος τοῦ κύκλου.
ΙΗ'. Τῶν δὲ μεταξὺ τοῦ χειμερινοῦ τροπικοῦ σημείου καὶ τοῦ ἐαρινοῦ ς ωριαίων διαστημάτων τὸ
μὲν α' ὡριαῖον διάστημα ἀφορίζει τοῦ Δελφίνος ὁ
βορειότερος τῶν ἡγουμένων ἐν τῷ ῥόμβῳ, καὶ τοῦ
Αἰγοκέρωτος ὁ ἡγούμενος τῶν ἐν τῷ νώτῳ.
Τὸ δὲ δ' ὡραῖον διάστημα ἀφορίζει περὶ τὴν ἀρ
χὴν τοῦ Υδροχόου τῶν ἐν τῷ στόματι τοῦ Ιππου
λαμπρὸς ἀστὴρ, καὶ τοῦ Κηφέως ὁ νοτιώτερος τῶν
προηγουμένων τοῦ δεξιοῦ ὤμου.
Τὸ δὲ γ' ὡραῖον διάστημα ἀφορίζει περὶ μέσον
τοῦ Ὑδροχόου ὁ μέσος τῶν ἐν τῇ κεφαλῇ τοῦ Κηφέως
γ ἀστέρων ἐπ᾽ εὐθείας κειμένων, καὶ τοῦ Ιππου
τῶν ἐν τῷ τραχήλῳ β' ἀστέρων ὁ βορειότερος, ὡς
τριακοστόν μέρος ὥρας προηγούμενος τοῦ διὰ τῶν
πόλων κύκλου.
Τὸ δὲ δ' ὡραῖον διάστημα ἀφορίζει περὶ τὴν ἀρχὴν
τῶν Ἰχθύων τῆς ᾿Ανδρομέδας τῶν ἐν τῇ δεξιᾷ χειρί
ἀστέρων ὁ νοτιώτατος, ὡς κ' μέρος ὥρας ὑπολειπό
μενος τοῦ διὰ των πόλων κύκλου.
Τὸ δὲ ε' ὡραῖον διάστημα περὶ μέσους τοὺς
Ιχθύας ἀφορίζει τῆς Κασπίας ὁ ἐν μέσῳ τῷ
σώματι, καὶ τρίτος ἀπὸ τῆς κεφαλῆς ἀριθμούμενος.
οι γ. δς.
XVII. Inter punctum æquinoctii autumnalis, et
hiberni tropici sex horariorum intervallorum primum terminat in circulo, qui medias Chelas pertransit, proxime quidem sinister humerus Bootæ:
et lucida in extremitate australis Chelæ, e quibus
humerus haud multo amplius citra: Chela vero tricesima parte ultra est circulum illum, quem per
polos transire diximus.
Secundum horarium interstitium determinat,
circa initium Scorpii, borealior lucidarum duarum,
quæ in dextra sunt Ophiuchi, quæque in serpentis
corpore post Ophiuchi dextrum genu sitæ sunt.
At præcedens lucidam Coronæ tricesima fere horæ
parte citra circulum est per polos transeuntem.
Similiter etiam media lucidarum trium, quæ sunt
in fronte Scorpii
Tertiam definit horam circa medium Scorpium
stella, quæ in dextro humero est Ingeniculi: et
quæ est in ejusdem crure dextro, tricesima circiter
horæ parte ad orientem declinans.
Quartæ horæ limes est circa initium Sagittarii
lucida in femore sinistro Ingeniculi et lucidissimæ, antecedentesque 141 de quatuor in laterculo
minoris Ursæ; tum borealior earum, quæ sunt in
Ophiuchi dextro humero.
Quintam horam determinat circa medium Sagittarium, succedens trium in capite Sagittarii, tricesima circiter horæ parte ad orientem declinans.
Sexta horæ terminus est in circulo, qui per
solstitialia puncta transit, quam proxime borealior
e lucidis tribus, vicesima circiter horæ parte citra
circulum posita.
XVIII. In eo quadrante, qui ab hiberni tropici
puncto ad æquinoctium vernum pertinet, e sex
horariis intervallis primum terminat in Delphino
borealior antecedentium in rhombo, et antecedens earum, quæ sunt in dorso Capricorni.
Secundum horarium intervallum definit çirca
initium Aquarii, lucida quæ in ore est Equi, et
australior antecedentium dextri humeri Cephei.
Tertiæ horæ limes est circa medium Aquarium,
media trium stellarum, quæ sunt in capite Cephei
in directum positæ; nec non borealior duarum,
quæ sunt in Equi collo, tricesima circiter horæ
particula circulum, qui per polos transit, antecedens.
Quartam horam definit circa Piscium initium
australissima earum quæ sunt in dextra manu Andromedæ, vicesima parte fere citra eum circulum
posita, qui per polos transit.
Quintum horarium intervallum circa medios
Pisces definit ea, quæ est in medio corpore Cassiepex, quæ a capite tertia numeratur.
PG 19:1121Sextam horam terminat proxine ab circulo isto,
qui per æquinoctialia puncta, polosque describitur,
quæ summitati ejus, quæ supra Arietem sita est,
imminet, et antecedens lucidarum trium, quæ sunt
in capite Arietis, quæ vicesima circiter horæ parte
citra circulum locatur.
In eo quadrante, qui ab æquinoctii verni puncto
ad æstivi tropici punctum porrigitur, primum intervallum horarium terminat lucidissima earum,
quæ sunt in Gorgonio, quod sinistra gerit Perseus.
Secundum intervallum terminat circa initium
Tauri succedens trium directa serie positarum e
quinque stellis, quæ circa dextrum Persei genu.
Tertii intervalli limes est circa medium Taurum,
earụm quæ sunt in pelle, quam Orion sinistra tenet, quarta, et septima. Item splendida in mediis
Tauri cornibus, quæ cum lucidis extremorum
cornuum triangulum propemodum æquilaterum
facit.
Quartam horam definit circa Geminorum initium
succedens parvarum, et lucidarum duarum, quæ
recto cornu ad orientem in directum positæ sunt:
quæ et in Orionis collorobo, ac borealiori termino
sunt. Proxime vero quartam horam terminat austfalior lucidarum duarum, quæ sunt in Leporis
medio corpore.
Quintum horarium spatium terminat circa medios Geminos lucidarum trium, quæ in genibus
sunt Geminorum, media; quæ tricesima circiter
horæ parte præcedit circulum per polos transeunLem,
necnon lucida posteriorum Canis pedum.
Τὸ δὲ ς' ὡραῖον διάστημα ἀφορίζει ἀπ' αὐτοῦ
ἔγγιστα τοῦ διὰ τῶν ἰσημερινῶν σημείων καὶ τῶν
πόλων γραφομένου κύκλου, οὐκ ἔτι οι τῆς κορυφής
κείμενος τοῦ ὑπὲρ τὸν Κριόν κειμένου, ὁ δὲ οι ἡγού
μενος τῶν ἐν τῇ κεφαλῇ τοῦ Κριού γ' λαμπρῶν, ὃς
εἰκοστὸν μέρος ὥρας ὑπολείπεται καὶ τοῦ κύκλου.
Τῶν δὲ μεταξὺ τοῦ ἰσημερινοῦ καὶ τοῦ θερινού
σημείου ἐξ ωριαίων διαστημάτων τὸ μὲν α' διάστημα
ἀφορίζει ὁ λαμπρότατος τῶν ἐν τῷ γονατίῳ ", δ
ἔχει ὁ Περσεὺς ἐν τῇ ἀριστερᾷ χειρί.
Τὸ δὲ β' διάστημα ὡραῖον ἀφορίζει περὶ τὴν
ἀρχὴν τοῦ Ταύρου τοῦ Περσέως τῶν περὶ τὸ δεξιὸν
γόνυ ε' ἀστέρων ὁ ἑπόμενος τῶν ἐπ᾿ εὐθείας τριῶν.
Τὸ δὲ γ' ὡραῖον διάστημα ἀφορίζει περὶ μέσον
τὸν Ταῦρον τῶν ἐν τῇ δορᾷ, ἣν ἔχει ὁ Ὠρίων ἐν τῇ
5 ἀριστερᾷ χειρί, ὁ δ καὶ ὁ ζ', καὶ τοῦ Ταύρου ὁ ἐν
μέσοις τοῖς κέρασιν ἐκφανής, ισόπλευρον ἔγγιστα
τρίγωνον ποιῶν μετὰ τῶν ἐν ἄκροις τοῖς κέρασι
λαμπρών.
Τὸ δὲ δ' ὡραῖον διάστημα ἀφορίζει περὶ τὴν ἀρχὴν τῶν Διδύμων, τοῦ Ταύρου τῶν ἐπ᾿ εὐθείας ἄκρῳ
τῷ δεξιῷ κέρατι πρὸς ἀνατολάς κειμένων β' μικρῶν,
καὶ ἐκφανῶν ὄντων ἀστερίσκων ὁ ἑπόμενος αὐτῶν·
εἰσὶν δὲ οὗτοι καὶ ἐν τῷ κολλοβόρῳ τοῦ Ωρίωνος
ἐπὶ τοῦ βορειοτέρου πέρατος· ἔγγιστα δὲ τὴν δ'
ἀφορίζει καὶ τοῦ Λαγωοῦ ὁ νοτιώτερος τῶν ἐν μέσῳ
τῷ σώματι β' λαμπρῶν.
Τὸ δὲ ε' ὡραῖον διάστημα ἀφορίζει περὶ μέσους
τους Διδύμους τῶν Διδύμων ὁ μέσος τῶν ἐν τοῖς γά
νασι γ' λαμπρῶν, ὡς λ' μέρος ὥρας προηγούμενος
τοῦ διὰ τῶν πόλων κύκλου, καὶ τοῦ Κυνὸς ὁ ἐν τοῖς
ὀπισθίοις ποσὶ λαμπρός.
* Cor. ὁ ἐπί.». ὅ τε ο f. Γοργονίῳ. " γ. Καλορόδῳ.
ΕΡΑΤΟΣΘΕΝΟΥΣ
ΕΝ ΑΛΛΟ ΙΠΠΑΡΧΟΥ
ΕΙΣ ΤΑ ΑΡΑΤΟΥ ΦΑΙΝΟΜΕΝΑ..
ERATOSTHENIS
ALIAS HIPPARCHI
AD ARATI PHÆNOMENA
142 I. Apparentium enarrationem instituere
sic oportet, ut ad meridiem obversa sphæra, oppositæ habeantur Ursæ, ortus ad dextram sit, occasus
ad sinistram. Naturalis porro spheræ mundi positus
est ejusmodi, ut in tropico æstivo culminet Gancer; Chelæ in æquinoctiali horoscopum teneant;
Α'. Τὴν μὲν δεῖξιν τῶν φαινομένων δέον ποιεῖσθαι
πρὸς τῷ νότῳ, ἀντίας ἔχοντα τὰς Αρκτους, δεξιὰ τὰς
ἀνατολὰς, εὐωνύμους δὲ τὰς δύσεις. Ἡ δὲ φυσική
θέσις τῆς σφαίρας τοῦ κόσμου ἐστὶ τοιαύτη, ὥστε
ἔχειν μεσουρανοῦντα Καρκίνον ἐπὶ τοῦ θερινοῦ τρο
πικοῦ, ἀνατολικὰς Χηλὰς ἐπὶ τοῦ ἰσημερινοῦ, δυτι
Pseudepigraphus hic libellus; nam neutrius est.
PG 19:1123INCERTI AD ARATI PHÆNOMENA.
κὸν Κριόν, Δράκοντος κεφαλὴν πρὸς τῷ ὁρίζοντα. Aries in occidente versetur; Draconis caput inΠεριέχεται δὲ ὑπὸ τοῦ ὁρίζοντος. Ἡ δὲ κατὰ τὴν
ἐξήγησιν θέσις τῶν Αράτου Φαινομένων ἐστὶ τοιαύτη,
ὥστ' ἔχειν μεσουρανοῦντα Αιγόκερων ἐπὶ τοῦ χειμε
ρινοῦ τροπικοῦ, ἀνατολικὸν Κριν ἐπὶ τοῦ ἰσημερινοῦ, δυτικὰς Χηλάς, Δράκοντος κεφαλὴν ἄνω πρὸς
τῷ ὁρίζοντι, ὅπου
cumbat horizonti. Hoc enim ab horizonte circumscribitur. Verum hic in exponendis Arati Phænomenis sphæræ positus observatur, ut in hiberno
tropico culminet Capricornus; in æquinoctiali ad
ortum sit Aries; ad occasum Chelæ; Draconis caput supra horizontem respiciat; ubi
Miscentur occasus, et ortus invicem.
Μίσγονται δύσιες τε καὶ ἀντολαί ἀλλήλησιν.
Έχει δὲ καὶ πόλους δύο· ἀρκτικὸν ὅλον τοιοῦτον
Habet et polos duos: arcticum, qui totus subliμετέωρον, τὸν καὶ βόρειον λεγόμενον· ἀνταρκτικὸν mis est, ac boreus etiam appellatur; antarcticum,
δὲ ἐν τῷ ἀφανεῖ, τὸν καὶ νότιον λεγόμενον. Εχει δὲ qui nunquam apparente circulo continetur, et auκύκλους μεγάλους τέσσαρας χωρὶς τοῦ ὁρίζοντος, stralis dicitur. Habet vero circulos majores quatuor
ἐπεὶ προείρηται μὲν ἔχων μεσημβρινόν, Ισημερινόν, præter horizontem: quos jam diximus esse meriζωδιακόν, γαλαξίαν· ἐλαχίστους δὲ τέσσαρας· ἀρ- diauum, æquinoctialem, zodiacum, lacteum. Miκτικόν, ὅλον μετέωρον, ἐφ᾽ ᾧ κατεστήρικται ζώδια nores item quatuor: arcticum, qui totus apparet,
τέσσαρα, Αρκτοι δύο, Κηφεὺς ἀπὸ τῶν στηθῶν, in eoque quatuor insunt asterismi, Ursæ duæ, CeΔράκων· θερινὸν τροπικὸν, πλεῖον ἔχοντα τὸ ὑπὲρ pheus pectore tenus, et Draco; æstivum tropicum
γῆν, ἧσσον δὲ τὸ ὑπὸ γῆν, ἐφ᾽ ᾧ κατεστήρικται ζώ- cujus pars supra terram major exsistit, minor sub
δια η', Βοώτης, Στέφανος, Εν γούνασιν, Λύρα, Κασ
terra. Atque is signa octo complectitur, Booten,
σιέπεια, Ηνίοχος, Ορνις, Περσεύς. Ο δὲ χειμερινός Coronam, Ingeniculum, Fidiculam, Cassiepeam,
τροπικὸς πλεῖον ἔχει τὸ ὑπὸ γῆν, ἧσσον δὲ τὸ ὑπὲρ Aurigam, Cygnum, Perseum. Hibernus tropicus
γῆν· ἐφ᾽ ᾧ κατηστέρισται ζώδια ς Ηριδανός, majori ex parte sub terram deprimitur; minorem
Αργώ, Κένταυρος, ἐφ᾽ ᾧ θηρίον, υτήριον, Ιχθύς
μέγας νότιος ἀφανής.
supra terram attollit. In eo sunt constellationes
sex: Eridanus, Argo, Centaurus, in quo Fera, Ara,
Piscis magnus australis non apparens.
Ὁ δὲ ἰσημερινὸς κύκλος ἴσον ἔχει τὸ ὑπὲρ γῆν Equinoctialis circulus ex æquo supra infraque
καὶ τὸ ὑπὸ γῆν, ἐφ᾽ ᾧ κατηστέρισται ζώδια ιβ'. terram situs est; in eo signa sunt duodecim:
Ιππος, Οφιούχος, ἐφ᾽ ᾧ Οφις, Ὕδρος, ἐφ᾽ ᾧ κατ Equus, Ophiuchus, in quo Serpens est: Hydrus,
ηστέρισται Κρατὴρ, Κόραξ, Προκύων, Αετός, Δελφις, in quo continetur et Grater: Corvus, Procyon,
Ωρίων, Οϊστὸς, Δελτωτὸν, Ανδρομέδα, Λαγωός, & Aquila, Delphin, Orion, Sagitta, Delwton, AndroΚῆτος, Κύων, ὥστ᾽ εἶναι τὰ πάντα ζώδια είκοσιτρία στο
χωρὶς τῶν ἐπισήμων ἐν αὐτοῖς ἀστέρων
κατηστερισμένων η', οἷον ἐπὶ τοῦ Βοώτου Αρκτουρος, ἐπὶ τοῦ Ηνιόχου Αίξ τε καὶ Ἔριφοι, ἐπὶ τοῦ
Ταύρου Πλειάδες, Υάδες· ἐπὶ τῆς Παρθένου Στάχυς,
Προτρυγητήρ· ἐπὶ τοῦ Κυνὸς Σείριος, καὶ εἴ τινα
τούτοις ὅμοια.
Ο δὲ ζωδιακὸς κύκλος έχει ζώδια ιβ'· Καρκίνον,
Λέοντα, Παρθένον, Χηλάς, ὅ ἐστι Ζυγός, Σκορπίον,
Τοξότην, Αιγόκερων, Υδροχόον, Ιχθύας, Κριόν,
Ταῦρον, Διδύμους· ὥστε εἶναι τὰ πάντα ζώδια
Αγ' 10.
Εἰσὶ δὲ καὶ πλάνητες αστέρες χωρὶς ἡλίου τε καὶ
σελήνης ε'· Κρόνος, Ζεὺς, "Αρης, Αφροδίτη, Ερμῆς.
Τὴν δὲ τῶν φαινομένων εξήγησιν πεποίηται "Αρα
τος, ἀρξάμενος ἀπὸ τῶν ἄρκτων, καὶ περιλαβὼν
πάντα τὰ βόρεια κυκλόθεν μέχρι του ζωδιακούεἶτα μεταβὰς, καὶ ἀρξάμενος ἀπὸ τοῦ Ὀρίωνος·
ἐπεὶ λαμπρός ἐστι. Τὰ δ᾽ ἀπὸ τοῦ ζωδιακοῦ νότια
πάντα καλεῖται μέχρι τοῦ ἀνταρκτικοῦ. Εἶθ' οὕτως
μέτεισιν ἐπὶ τὰ ἑξῆς.
Τούτων οὕτως ἐχόντων, λοιπὸν μεταβατέον ἐπὶ
τοὺς τέμνοντας κύκλους καὶ τὰ τεμνόμενα ὑπ' αὐ
τῶν ζώδια. Ομοίως δὲ ἐπί τε τὰς συνανατολὰς καὶ
τὰς συγκαταδύσεις αὐτῶν, ὅπως μηδὲν ὑπολίπωμεν
• Imo τριάκοντα.» Luo μβ'.
meda, Lepus, Cetus, Canis. Ita colliguntur universe signa tria et viginti; præter insignes stellas
octo, quæ in illis collocata sunt, velut in Boote, Arcturus, in Auriga Capella et Hædi; in Tauro Pleiades et Hyades; in Virgine Spica, Vindemiator; in
Cane Sirius, et si quæ sunt ejusmodi aliæ.
Zodiacus signis duodecim distinguitur, quæ sunt.
Cancer, Leo, Virgo, Chela, sive Libra; Scorpius,
Sagittarius, Capricornus, Aquarius, Pisces, Aries,
Taurus, Gemini. Colliguntur signa in totum tria
et viginti.
Planetæ præterea stellæ sunt præter lunam ac
solem, quinque: Saturnus., Jupiter, Mars, Venus,
Mercurius.
Apparentium expositionem eo ordine tradidit.
Aratus, ut a septentrionibus exorsus, borealia circum omnia comprehenderet, usque ad zodiacum:
hinc ab Orione rursus auspicatus, quod ea lucida
sit stella, reliqua pertexeret. Porro quæ a zodiaco
sunt deinceps ad antarcticum, australia omnia dicuntur. Exinde ad alia transit Aratus.
His animadversis nunc ad eos circulos veniemus,
qui sphæram secant, et signa, quae ab illis secaltur. Item de illorum eoortibus et cooccasibus dicemus, nihil ut, quod quidem 143 ad constella-.
PG 19:1125APPENDIX AD EUSEBI CHRONICON ….
tiones attinet, in praeteritis relinquatur. Sed illud τῶν πρὸς τὸν καταστερισμόν. Πλην νοητέον τοῦθ'
ante non ignorandum est, Aratum istorum omnium
explicationem pingui, ut aiunt, Minerva hoc in
poemate instituisse; nec in omnibus satis accurate
esse versatum: quædam omisisse, quæ in sphaera
considerantur. Ego vero quæ ab illo prætermissa
sunt reponam, ne quid ad hujus integritatem argumenti desideretur.
Trifariam porro divisæ sunt sententiæ de coortibus et cooccasibus. Quidam enim eorum tractationem accommodasse putant Aratum ad signi orientis
initium; quidam ad ortum medii signi; alii ad absolutum totius exortum. Hoc vero consistere non
potest. Nam a principio ad finem zodiaci circuli
ortus signorum occasusque peragrat, quemadmodum in sphæra licet intueri. Sunt igitur quæ secantur imagines 57.
Arcticus itaque circulus secat imagines duas:
Bootæ medium cubiti flexum, et Cephei pectus;
hunc vero circulum omisit Aratus.
Estivus tropicus secat imagines decem: Heniochi genua, Ophiuchi humeros, Serpentis collum,
caput Avis et cervicem, ungulas Equi, Persei sinistrum humerum cum sinistra tibia, dextram Andromedæ manum, capita Geminorum, Cancrum
medium, Leonem per medium.., humeros Ophiuchi, collum Serpentis.
Equinoctialis circulus transit per imagines quindecim: Equi caput et cervicem, Ophiuchi genua,
Hydri collum, Craterem, Corvum, Orionem medium
sinistrum, Piscis caudam, medium Arietem, Tauri "
genua, Virginis pedem, Chelas medias, Scorpii
partem. Omissus est Procyon.
Tropicus hibernus decem signa dividit: Eridanum fluvium, Argus navis puppem, Centauri interscapilium, Canis majoris posteriores pedes, Ceti
caudam, Leporis medium, Scorpii aculeum, Sagittarii arcum, Capricornun medium, pedes Aquarii:
ita quatuor sunt secantes circuli; signa vero, quæ
ah illis secantur, duo et triginta.
Quænam cœlestes imagines una cum duodecim 20diaci signis ortus occasusque faciant.
II. Cum duodecim zodiaci signis cœlestes asterismi in hunc modum oriuntur et occidunt.
Oriente Cancro, Orion totus exoritur. Orionem
appello, quem vulgus 'Αλετροπόδιον nominat: qui
primum oritur mense Julio. Canis vero circiter Augusti septimo. Hæc est splendida stella, quæ in maxilla
Canis cernitur, ac fixas omnes magnitudine superat:
item fluvius Eridanus. Occidit autem Corona, et
Piscis dorso tenus, Ophiuchus ad humeros usque,
Serpentis collum, Arctophylax totus fere.
Leone oriente, totus. emergit Procyon, Lepus,
Hydri caput, Canis anteriores pedes. Occidunt reliquæ partes eorum quæ cum Cancro cœperunt oc-
* γ. συνανατολῶν. ' f. inl. * Mendosus locus.
ὅτι κατὰ πλάτος ὁ Αρατος τὸν περὶ αὐτῶν λόγον
πεποίηται διὰ τοῦ ποιήματος, μὴ πάντα ἀκριβῶς
καταδεξάμενος, αλλά τινα παραλιπών, ἅπερ ἐπὶ τῆς
σφαίρας θεωρεῖται. Ἐγὼ δὲ τὰ παραλελειμμένα ὑπ'
αὐτοῦ προσαποδώσω, όπως μηδὲν ἐλλείπη τῶν πρὸς
τὴν θεωρίαν.
Ἐγένοντο δὲ τρισσαὶ στάσεις περὶ ἀνατολῶν
καὶ συγκαταδύσεων. Οἱ μὲν γὰρ ἔφασαν την πρα
γματείαν εἶναι τῷ ᾿Αράτῳ, ἄρχοντος ἀνατέλλειν τοῦ
ζωδιακού, οἱ δὲ μεσοῦντος· οἱ δὲ ἀπὸ τῆς ὅλης
ἀνατολῆς. Τοῦτο δὲ οὐχ ἕστηκεν. Ἀπὸ γὰρ ἀρχῆς
ἕως τελευτῆς τοῦ ζωδιακού κύκλου ἔρχεται ἐπὶ τὰς
ἀνατολάς τε καὶ συγκαταδύσεις, ὃν τρόπον ἔστιν ὑπὸ
τῆς σφαίρας θεάσασθαι. Εστιν οὖν τὰ τεμνόμενα
ζώα λζ.
Ὁ μὲν οὖν ἀρκτικός κύκλος τέμνει ζώδια δύο
Βοώτου μέσον ἀγκῶνα, καὶ Κηφέως στήθη· οὐκ εἴρηκε δὲ περὶ τούτου "Αρατος.
Ὁ δὲ θερινὸς τροπικός τέμνει ζώδια ι'· Ηνιόχου
γόνατα, Οφιούχου ὤμους, Οφεως τράχηλον, "Ορνι
θος κεφαλὴν καὶ τὸ ὑπαυχένιον, Ιππου ὁπλὰς, Περσέως ὦμον ἀριστερὸν καὶ κνήμην ἀριστερὰν, Ανδρομέδας χεῖρα δεξιὰν, Διδύμων κεφαλὰς, Καρκίνον
μέσον, Λέοντα παρὰ μέσον 3 παρεόντε, Οφιούχου
ὤμους, τράχηλον Όφεως.
Ο δὲ ἰσημερινὸς κύκλος τέμνει ζώδια ιε'· Ιππου
κεφαλὴν καὶ τράχηλον, Οφιούχου γόνατα, Υδρου
τράχηλον, Κρατήρα, Κόρακα, Ωρίωνα μέσον ἀρι
στερὸν, Ιχθύος οὐράν, Κριόν μέσον, Ταύρου γόνατα,
Παρθένου πόδα, Χηλὰς μέσας, Σκορπίου μέρος.
Παρεῖται Προκύων.
Ὁ δὲ χειμερινὸς κύκλος τέμνει ζώδια ι' - Ηριδα
νὸν ποταμὸν, Αργους νηός πρύμναν, Κενταύρου
μετάφρενον, Κυνὸς μεγάλου ὀπισθίους πόδας, Κήτους
οὐράν, Λαγωού μέσον, Σκορπίου κέντρου, Τοξότου
τόξον, Αιγόκερω μέσον, Υδροχόου πόδας· ὥστε εἶνα:
αὐτοὺς τέμνοντας κύκλους δ', τὰ δὲ τεμνόμενα ὑπ'
αὐτῶν ζώδια τριάκοντα καὶ ἑπτά.
Ποῖα τῶν ζωδίων συνανατέλλουσι καὶ συγκαταδύνουσι τοῖς ἐν τῷ ζωδιακῷ ιβ' ζωδίοις.
Β΄. Συνανατέλλουσι δὲ καὶ συγκαταδύνουσι τοῖς ἐν
τῷ ζωδιακῷ ιβ' ζωδίοις τὰ φαινόμενα οὕτως.
Καρκίνου ἀνατέλλοντος, ἀνατέλλει ὅλος Ωρίων.
Ωρίων ἐστὶ τὸ λεγόμενον παρ' ἰδιώταις Αλετροπό
διον. Πρώτως δὲ ἀνατέλλει κατὰ τὴν κβ' τοῦ Ἰουλίου·
ὁ δὲ Κύων κατὰ τὴν ζ' τοῦ Αὐγούστου. Ἔστι δὲ ὁ
λαμπρὸς τοῦ θηνυὸς • μείζων τῶν ἁπλανῶν πάντων
ἀστέρων· καὶ ποταμός Ηριδανός. Δύνει δὲ Στέφα
νος, Ιχθύος τὸ ἥμισυ ἕως ἐπὶ ῥάχιν, Οφιούχος
ἕως ὤμων, Οφεως τράχηλος, Αρκτοφύλαξ παρ' ὀλί
γον.
Λέοντος ἀνατέλλοντος, ἀνατέλλει Προκύων ὅλος
Λαγωός, Υδρου κεφαλή, Κυνὸς ἐμπρόσθιοι πόδες.
Δύνει δὲ τὰ λοιπὰ τῶν σὺν Καρκίνῳ προκαταδεδικό
· 4. τῆς γένυος.
PG 19:1127INCERTI AD ARATI PHÆNOMENA.
$142
των Βούτου τὸ λοιπὸν, Στέφανος, Οφιοῦχος, καὶ casum facere, Corona, Ophiuchus, ejusque Serpens,
Οφις αὐτοῦ, Ιχθύες, Κήτος, Ἐν γόνασιν ὅλος πλὴν Pisces, Cetus, Ingeniculus totus, excepta sinistra
κνήμης ἀριστερᾶς.
tibia.
Παρθένου ἀνατελλούσης, ἀνατέλλει Ὕδρος ἕως τοῦ
Κρατῆρος, Κυνός μεγάλου ὀπίσθιοι πόδες, Αργούς
τρόπεως πρύμνα. Δύνει δὲ Λύρα, Δελφίς, Οϊττός,
Ορνις ἕως οὐρᾶς, ποταμοῦ Ηριδανοῦ πρῶτα μέρη,
ἵππου κεφαλή, καὶ αὐχήν.
Χηλῶν ἀνατελλουσῶν, ἀνατέλλει Βοώτης όλος,
᾿Αργώ ναῦς ὅλη, Ὕδρος, Κρατὴρ, Κόραξ, δεξιὰ
κνήμη τοῦ Ἐν γόνασιν ἕως γόνατος, ἥμισυ Στεφάνου,
ἄκρον τῆς οὐρᾶς τοῦ Κενταύρου. Παρεῖται Κρατὴρ,
Κόραξ. Δύνει δὲ ἵππου τὸ λοιπὸν, Ορνιθος μεγάλου
οὐρά, Ανδρομέδας κεφαλὴ, καὶ Κῆτος ἕως λοφιᾶς,
Κηφέως κεφαλή, καὶ ὦμοι, καὶ χεῖρες.
Σκορπίου ἀνατέλλοντος, ἀνατέλλει Στεφάνου τὸ
λοιπὸν ἥμισυ, Ὕδρου οὐρά, Κενταύρου σῶμα καὶ
κεφαλὴ, καὶ τὸ Θηρίον, ὃ ἔχει ἐν τῇ δεξιᾷ χειρί,
Οφιούχου κεφαλή τε καὶ χεὶρ, καὶ πρώτη καμπή,
ὁ Ἐν γόνασιν ὅλος, πλὴν κεφαλῆς καὶ ἀριστερᾶς
χειρός. Δύνει δὲ ὅλος Ποταμός, Ωρίων παρ' ὀλίγον,
Κήτους λοφιά, ᾿Ανδρομέδα, Δελτωτόν, Κασσιέπεια,
Κηφεύς ἀπὸ κεφαλῆς ἕως ὀσφύος. Παρεῖται δελτωτὸν.
Τοξότου ἀνατέλλοντος, ἀνατέλλει Οφιούχου σῶμα,
Οφεως τὸ λοιπὸν, τοῦ Ἐν γόνασι κεφαλὴ καὶ ἀρι
στερὰ χεὶρ, Λύρα, Κηφεύς. Δύνει δὲ Κύων ὅλος,
Ωρίων, Λαγωός, Ηνίοχος πλὴν κνήμης ἀριστερᾶς
καὶ τῆς χειρὸς, ἐφ' ἧς εἰσιν Αἰξ, Εριφοι, Περσεύς
πλὴν τοῦ δεξιοῦ ποδός, Αργούς πρύμνα, Προκύων.
Αιγόκερω ἀνατέλλοντος, ἀνατέλλει Αετὸς ὅλος,
Οϊστός, Θυτήριον, Δελφίς, "Ορνις. Δύνει δὲ Ηνιόχου
τὰ λοιπὰ, κεφαλὴ καὶ χεὶρ ἀριστερὰ, ἐφ' ᾗ Αίξ,
Ἔριφοι, Αργὼ ὅλη, Υδρος ἕως Κρατῆρος, Κεν
ταύρου ὀπίσθιοι πόδες.
Υδροχόου ἀνατέλλοντος, ἀνατέλλει Ἵππου κεφαλὴ
καὶ πόδες ἐμπρόσθιοι· καὶ Κασσιέπεια παρεῖται.
Δύνει δὲ Κενταύρου οπίσθια, Υδρος τε καὶ Κρατήρ
ἕως Κόρακος. Παρεῖται Κρατήρ
Ἰχθύων ἀνατελλόντων, ἀνατέλλει νότιος Ἰχθὺς
οὐχ ὅλος, Ανδρομέδας δεξιόν μέρος. Δύνει δὲ ὅλος
Κένταυρος, Υδρος, Κόραξ, Κρατήρ.
Κριοῦ ἀνατέλλοντος, ἀνατέλλει κεφαλὴ καὶ ὦμος
Περσέως, 'Ανδρομέδας ἀριστερὸν μέρος. Δελτωτὸν
παρεῖται. Δύνει δὲ θυτήριον, Αρκτοφύλαξ.
Ταύρου ἀνατέλλοντος, ἀνατέλλει Περσεύς όλος,
'Ηνιόχου ποδός ἀριστεροῦ ἄκρον καὶ ἀριστερὰ χειρ,
ἐφ' ᾗ εἰσιν Αἰξ, Ἔριφοι, Κήτους λοφιὰ καὶ οὐρά.
Δύνει δὲ ᾿Αρκτοφύλαξ σὺν τῇ α' μοίρᾳ τοῦ Κριοῦ.
Διδύμων ἀνατελλόντων, ἀνατέλλει ποταμός Κρι
δανός, Κῆτος, Ωρίων. Δύνει δὲ Ὀφιοῦχος ἕως γρα
νάτων.
μὲν οὖν ἐχρῆν περὶ τῆς σφαίρας εἰπεῖν, ὡς
πρὸς εἰσαγωγὴν, σχεδὸν ταῦτ᾽ ἐστίν. Ακολούθως δὲ
καὶ ἡ γῆ ἐστι σφαιροειδής, ἔχουσα μέσον ἄξονα δι
ήκοντα, ὃς κρατεῖ αὐτὴν ἀκίνητον, ἔχων τὰ πέρατα
ἐνηρεισμένα ἔν τε τῷ βορείῳ πόλῳ καὶ τῷ
νοτίῳ.
Oriente Virgine Hydrus oritur usque ad Craterem, majoris Canis posteriores pedes, Argus carinæ puppis. Occidit Fidicula, Delphin, Sagitta, Cygnus cauda tenus, Eridani fluvii anteriores partes,
Equi caput et cervix.
Orientibus Chelis Bootes totus exoritur, Argo
navis integra, Hydrus, Crater, Corvus, Ingeniculi
tibia dextra usque ad genu, dimidia Corona, extremitas cauda Centauri. Omissus est Crater et Corvus. Occidunt, Equi reliquum, Avis majoris cauda,
Andromedæ caput, Cetus cervice tenus, Cephei capat, humeri ac manus.
Cum Scorpio dimidia pars altera Coronæ oritur,
Hydri cauda, Centauri corpus et caput, necnon
Fera, quam dextra manu prehendit, Ophiuchi caput, manus, primusque flexus, Ingeniculus totus,
præter caput et sinistram manum. Occidunt vero
Fluvius totus, Orion totus fere, Ceti cervix, Andromeda, Deltoton, Cassiepea, Cepheus a capite ad
lumbos. Omissum est Deltoton..
Oriente Sagittario oritur Ophiuchi corpus, reliquum Serpentis, Ingeniculi caput cum sinistra manu,
Fidicula, Cepheus. Occidunt Canis totus, Orion, Lepus, Heniochus, excepta sinistra tibia et manu, in
qua sunt Capella et Hædi, Perseus, excepto pede
sinistro, puppis Argus, et Procyon.
Cum Capricorno oritur Aquila tota, Sagitta, Ara,
Delphin, Cygnus. Occidunt Heniochi reliqua, caput
144 scilicet et sinistra manus, in qua Capra est,
et Hædi, Argo tota, Hydrus Cratere tenus, Centauri posteriores pedes.
Oriente Aquario oritur Equi caput, cum anterioribus pedibus, et Cassiepea prætermissa. Occidunt
posteriora Centauri, necnon Hydrus, et Crater
usque ad Corvum. Omissus est Crater.
Piscibus orientibus, australis Piscis non totus
exoritur, et Andromedæ pars dextra. Totus Centaurus occidit, Hydrus, Corvus, Crater.
Cum Aries oritur, caput Persei cum humeris
oritur, Andromeda sinistra pars. Deltoton. omissum est. Occidit Ara et Arctophylax.
Cum Taurus oritur, Perseus totus exortum facit,
item Aurigæ sinistri pedis extremitas, et sinistra
· manus, in qua Capra sunt et Hædi, Ceti cervix et
cauda. Occidit Arctophylax cum Arietis parte -
prima.
Cum Geminis oritur fluvius Eridanus, Cetus,
Orion, Occidit Ophiuchus genibus tenus.
Hæc fere sunt quæ ad rudem informationem de
sphæra dicenda fuerunt. Illud consequens est, terram rotunda constare forma, quam medius pertransit axis, et eam immobilem coercet: cujus
extrema per utrumque polum, borealem australemque trajecta sunt.
PG 19:1129AD ECSEBI CHRONICON APPENDIX.
Zouz sunt in ea quinque: septentrionalis, quæ &
tota sublimis est, inhabitabilis, frigoribus infesta,
Saturnique propria; æstiva, cujus pars supra terram major eminet, minor sub terra deprimitur.
Ea est habitabilis undiquaque, temperata, Jovi dicata; æquinoctialis, cujus pars æqualis infra supraque terram exstat, exusta, Marti peculiaris; hiberna, cujus major sub terra pars, supra terram
minor exsistit, in orbem habitata; temperata, sacra Veueri; australis non apparens, alsiosa, inhospita, Mercurio dicata.
Arctica zona constat scrupulis sexagesimis 6;
zuinoctialis 8: habet ab utraque parte æquinocialis circuli; hic enim mediam ipsam dividit per
totam sphæram; æstiva scrupula 5 obtinet; antarctica 6. ltaque superior ambitus terræ scrupula
colligit tricena; totidem inferior. Totus ergo ambitus sexaginta scrupulis constat. Sexagesimo cuique scrupulo stadiorum 4,200 competunt. Colliguntur stadiorum in tota terra 250,000.
De iis quæ in sublimi cernuntur.
M. Ex aquis quæ in terra sunt, exhalationes
oriri dicuntur: quarum altera est humida et vapida; altera sicca et fumida. Prior abundans et
coacta, nubes: mutata, pluvias et imbres elicit,
ac ventos, qui natura sua indidem oriuntur. Est
autem nebula nubes aquarum sterilis, sive vapida
exhalatio. Caligo, atra nubes et plena. Serenitas
aer innubis et liquidus. Obscuritas, aeris densitas incomposita. Κνηκίς est nubes tenuissima, bumore vacua. Ros est humor puriori allapsus ex
æthere, ex tenui materia consistens. Stilla aqua
est minutatim in terras irrorans. Pluvia est stilla
densior, et jugis. Imber, exigua collectiones aquarum e nube mutatione factæ. Glacies est aqua concreta. Pruina, ros non penitus compactus. Nix, pluviarum stilla in nube concreta. Νιφάς est nis tenuiter cadens. Grando, imber est concretus.
Sicca autem exhalatio cum a frigore propellitur,
ventos efficit. Incidens eadem et inflammata fulmina gignit; quando confertim erumpit, nondum
accensa penitus, turbines igneos, at nullo modo
succensa, typhones. Cum est solutior, ecnephias lacit. Caeterum fulmen, prester, et typhon incumbens
σκηπτός dicitur. Hæc paucis ac compendio perstrinxisse sufficiat. Nunc ad sequentia pergemus.
De mundo.
IV. Mundus est compages ex cœlo terraque, et iis
naturis coagmentata, quæ utroque continentur.Coœlum est id quod omnia quæ sunt, præter seipsum,
complectitur. Æther est tenuissima substantiæ diffusio, guapte natura calida et splendida; ac primigenia lux, neque ab altera participata. Aer est
substantia levis et caliginosa, quæ communicatum
F.
* Γ. ὑπέργειον. " Ε. μυριάδες. *. μὲν ὠσθεῖσα.
Έχει δὲ ζώνας ε'· βόρειόν τε όλην μετέωρον,
ἀοίκητον, κατεψυγμένην. Κρόνου, θερινὴν πλέον
ἔχουσαν τὸ ὑπὲρ γῆν, ἧσσον δὲ τὸ ὑπὸ γῆν, κυκλόθεν
οἰκησίμην, εύκρατον, Διός· ἰσημερινήν, ἴσον ἔχουσαν
τὸ ὑπὸ γῆν, ἴσον δὲ τὸ ὑπὲρ γῆν, διακεκαυμένην,
"Αρεως χειμερινήν, πλέον ἔχουσαν τὸ ὑπὸ γῆν, ἧσσον
δὲ τὸ ὑπὲρ γῆν, κυκλόθεν ᾠκισμένην εξαριων,
Αφροδίτης· νότιον, ἀφανῆ, κατεψυγμένην, οίκητον,
Ἑρμοῦ.
Ἡ μὲν οὖν ἀρκτική ζώνη έχει εξηκοστά δ', ἡ δὲ
ἰσημερινὴ η', ἐξ ἑκατέρου μέρος τοῦ ἐσημερινού μέσ
ρους τεθεικότα· οὗτος γὰρ μέσην αὐτὴν τέμνει κατά
τὴν ὅλην σφαίραν· ἡ δὲ θερινὴ ἑξηκοστὰ ε· ἡ
ἀνταρκτικὴ ἑξηκοστὰ ς"· ὥστε εἶναι τῆς γῆς τὴν περί
γειον • ἑξηκοστῶν λ'· ὁμοίως δὲ καὶ τὸ ὑπὸ γῆν έξηχη
στῶν λ'· γίνεσθαι οὖν ὅλην τὴν γῆν ἐξηκοστών 5. Δύ
ναται δὲ ἔχειν τὸ ἑξηκοστόν σταδίους ἐσ'· συνάγεσθαι
οὖν ἐπὶ τὸ αὐτὸ αἱ τῆς ὅλης σταδίων μοί. 5 κ' καὶ ε'.
Περὶ μεταρσίων.
Γ'. Γίνονται οὖν, φησίν, ἀναθυμιάσεις ἐκ τῶν ὑδάτων τῆς γῆς, ἡ μὲν ὑγρὰ καὶ ἀτμώδης, ἡ δὲ ξηρά
καὶ καπνώδης. Καὶ ἡ πλεονάζουσα ὑγρὰ καὶ συν
ισταμένη νέφη ποιεῖ, καὶ κατὰ μεταβολὴν ύετούς
καὶ ὄμβρους, καὶ πνεύματα, ὅσα ἐκ τούτων γίνεται.
Εστι δὲ ὀμίχλη νέφος ἄγονον ὕδατος, ἢ ἀτμώδης
ἀναθυμίασις. Ζόφος δὲ νέφος μέλαν τε καὶ πεπλη
ρωμένον. Αἰθρία δὲ ἀὴρ ἀνέφελος καὶ ἀνόμιχλος.
Αχλὺς δὲ πάχος αέρος ἀσύστατον. Κνηκὶς δὲ νεφέλη
λεπτοτάτη, κενὴ ὕδατος. Δρόσος δὲ ὑγρὸν ἐξ αἰθέρας
αιθρίου κατὰ σύστασιν λεπτήν. Ψακὰς δὲ ὕδωρ
λεπτῶς διεστιασμένον τε ἐπὶ τῆς γῆς. Υετὸς δὲ
ψακὰς ἀδρὰ καὶ συνεχής. Ομβρος δὲ μικρά συστή
ματα ὕδατος ἐκ νέφους κατὰ μεταβολήν. Πάγος δέ
ἐστιν ὕδωρ πεπηγός. Πάχνη δὲ ἡμιπαγὴς δρόσος.
Χιὼν δὲ ὑετῶν ψακὰς ἐν νέφει πεπηγότι. Νιφὰς δὲ
ἐστι χιὼν πίπτουσα λεπτώς. Χάλαζα δέ ἐστιν ὁμόρος
πεπηγώς.
Ἡ δὲ ξηρὰ ἀναθυμίασις ἐκ τοῦ ὑπὸ ψύχους * μενώ
σθεις ἀνέμους έμποιεῖ· ἐμπίπτουσα δὲ καὶ διάπυρος
γινομένη, κεραυνούς· ἀθρόα δὲ φερομένη, ἡμίπυρος
οὖσα, πρηστήρας· μὴ πεπυρωμένη δέ πως τυφώνας·
ἀνειμένη δὲ ἡ αὐτὴ ἐκνεφίας ποιεῖ. Κεραυνὸς δὲ καὶ
πρηστήρ, καὶ τυφὼς κατασκήψας ὁ σκηπτὸς λέγεται.
Τοσαῦτα μὲν ἀρκέσει ὡς ἐν ἐπιτομῇ περὶ τούτων
εἰρήσθαι· ἑξῆς δὲ τὰ ἀκόλουθα τούτων ἐροῦμεν.
Περὶ κόσμου.
Δ'. Κόσμος ἐστὶ σύστημα οὐρανοῦ καὶ γῆς, καὶ
τῶν ἐν τούτοις φύσεων. Οὐρανὸς δὲ τὸ περιέχον
πάντα τὰ ὄντα, πλὴν αὑτοῦ. Αἰθὴρ δὲ οὐσίας χύμα
τὸ λεπτότατον, θερμὸν φύσει καὶ λαμπρόν· τὸ πρῶ
τον φῶς, καὶ μὴ κατὰ μετοχὴν ἑτέρου γινόμενον.
᾿Αὴρ δὲ οὐσία κούφη, ζοφερά, κατὰ μετοχὴν δὲ γινό
μενον'. Ἡ δὲ θερμή και φωτεινὴ θεῶν ἐξ αἰθέρος
* Hic locus depravatus et mutilus.
PG 19:1131INCERTI AD ARATI PHENOMENA.
συνεστηκός· ὃς ὧν λαμπρὸς καὶ πυρώδης, οὐδέποτε aliunde calorem, ac lumen.. ex æthere comστάσιν ἔχον, ἀλλ᾽ ἀεὶ φερομένη κύκλῳ. Πόλος • δὲ
καλοῦνται οἱ κατὰ κορυφὴν τόποι τῆς σφαίρας· ἄξων
δὲ τὸ διὰ μέσον τῆς σφαίρας διῆκον πνεῦμα· ὅπερ
ἐστὶν εὐθεῖα τις. Κύκλοι δὲ λέγονται ἐν τῷ οὐρανῷ·
ζῶναι δὲ ἐπὶ τῆς γῆς· κόλουροι δέ εἰσιν ς'.
Οὗτοι δὲ οἱ ἀναγκαῖοι· ὁ μεσημβρινός, καὶ ὁ τοῦ θὰ
μέσον τέμνων. Νοητοὶ μὲν οὖν οὗτοι· αἰσθητὸς δὲ
ὁ γαλαξίας. Ο τέμνων καὶ ὀρίζων ἐστίν. Ορίζων δὲ
λέγεται ὁ διιστὰς τῶν ὁρωμένων τὰ μὴ ὁρώμενα τῆς
σφαίρας· καὶ ἔστι των μεγίστων. Τέμνει δὲ τὸν ζωδιακὸν, καὶ τέμνεται ὑπ' αὐτοῦ. Ὅλοι δ᾽ εἰσὶ κύκλοι
ἕξ, οἱ τράνοντες • καὶ διορίζοντες τὰ δωδεκατημόρια.
Δωδεκατημόριον δέ ἐστιν ἕκαστον τμῆμα τῶν ἐν τῷ
ζωδιακῷ.
pactum qui cum splendidus igneusque sit, nullo
tempore conquiescit, sed in orbem perpetuo movetur. Polos appellant loca quædam in sphæræ vertice: axem vero, spiritum qui sphæram mediam
pervadit, hoc est lineam 145 rectam. Circulos
nominamus in cœlo: zonas in terra. Coluri sunt
sex.
Sed hi sunt maxime necessarii: meridianus; et
qui medium secat. Atque bi quidem intelligentia
sola, non reipsa consistunt. At lacteus circulus
sensu quoque percipitur. Porro quem circulum
secare medium diximus, idem et horizon dicitur.
Horizontem vocamus, qui sphæræ partes eas, quæ
videntur, separat ab iis quæ minime videntur;
isque inter maximus annumeratur, secans zodiacum, et vicissim ab eo sectus. Sunt autem universe circuli sex, qui dodecatemoria distinguunt ac determinant. Dodecatemorium est segmentum quodlibet eorum quæ sunt in zodiaco.
Τι διαφέρει αστρον ἀστέρος.
Ε'. Διαφέρει δὲ ἄστρον ἀστέρος. Τὸ μὲν γὰρ ἐστιν
εἴδωλον ἐκ πολλῶν ἀστέρων μεμορφωμένον· τὸ δὲ
κατὰ μίαν γραφὴν περιοριζόμενον. Φέρεται δὲ ὁ
ἥλιος τὴν ἐναντίαν φορὰν τῷ οὐρανῷ· ὥστε δισσὴν
αὐτοῦ κίνησιν εἶναι· τὴν μὲν σὺν τῷ κόσμῳ, τὴν
δὲ κατ' ἰδίαν 10. Ἔχει δὲ τοῦ μὲν θέρους ἡ ἡμέρα,
ὅτε ἐστὶν ὁ ἥλιος ἐν Καρκίνῳ, κατὰ τὴν Ἑλλάδα· ἡ
δὲ νὺξ καὶ δύο πέμπτη μόνα 11. ἐπὶ δὲ χειμῶνος τὸ
ἀνάπαλιν. Αστρα ἀμφιφανῆ δὶς γὰρ τὴν 18 αὐτὴν
ὁρᾶται νύχτα. Ἐν τῷ νοτίῳ οὐκ ἔστιν ἰδεῖν τι τοιοῦτον.
Πόσοι οι πάντες αστέρες.
Γ'. Τοὺς πάντας ἀστέρας εἶναι Ἱππαρχός φησιν απ'
ὅσοι οὖν πληροῦσι τὰ ἐν τοῖς φαινομένοις δρώμενα.
Ἀντίζυγα δέ ἐστι ζώδια τάδε· Κριός, Χηλαί· Ταῦρος, Σκορπίος· Δίδυμοι, Τοξότης· καὶ Αἰγόκερως
Καρκίνῳ· Λέοντι Υδροχόος· Παρθένῳ Ἰχθύες.
Περὶ τῶν τῆς σελήνης σχημάτων.
Ζ΄. Τῶν δὲ σχημάτων της σελήνης φωτεινῶν εἰσιν
οἶδε [μέν.] Μηνοειδὴς μὲν οὖν ἐστιν, ὅταν ὑπὸ γραμμῶν περιφέρειαν περιέχηται· διχότομος δὲ, ὅταν
ἡμικύκλων.
Διαφορὰς τέμνεσθαι τῆς σφαίρας· τὴν δὲ παράλ
ληλον καὶ τὴν λεγομένην λοξήν· ἔτι δὲ τὴν ὀρθινήν.
Παραλλήλους μὲν ἐν τῷ κόσμῳ συμβέβηκε λέγειν,
ὅσοι τὸν αὐτὸν ἔχουσι πόλον τῇ αὐτῇ σφαίρᾳ· ὀρθοὺς
δὲ τούσδε τοὺς ἀπὸ τῶν πόλων. Λοξοὺς δὲ ὧν τὰ ἐπίσ
ποδα κέκρυπται 18 πρὸς τοὺς λεγομένους ὀρθοὺς καὶ
τοὺς παραλλήλους. Απείρως δὲ ἐπινοεῖσθαι δυναμέ
νων ἐν τρισὶ διαφοραῖς κύκλων, νοητέον ὑπὸ τῶν
μαθηματικῶν τοὺς εἰς τὴν χρείαν τῆς θεωρίας
ἔχοντα παρειλήφθαι. Παραλλήλους δὲ τόν τε ἀρκτι
κὸν καὶ τὸν θερινὸν τροπικὸν, καὶ τὸν ἀνταρκτικόν.
Αρα τε δὲ αὐτὸς, καὶ 16 ἀεὶ φανερός, διὰ τό τε πάνω
Quid intersit astrum inter et stellam.
V. Differt astrum a stella. Est enim illud imago ex
multis stellis effigiata; hæc vero simplex, et unica
descriptione constans. Cæterum sol contra atque
cœlum agitatur, adeo ut duplicem motum habeat:
alterum communem cum mundo, peculiarem alterum. Habet autem aestivus dies, quando sol obtinet,
in Grecia, nox vero duas quintas; at hieme
contra sese res habet. Sidera άμφιφανη vocantur,
quæ bis eadem nocte cernuntur. In australi nihil
apparet ejusmodi.
Quot sint stellæ.
VI. Stellas omnes Hipparchus asserit esse 1080:
quæ nimirum constellationes apparentes eliciunt.
Opposita signa sunt: Aries, Chelæ; Taurus, Scorpius; Gemini, Sagittarius; item Capricornus Cancro,
Leoni Aquarius, Virgini Pisces.
De figuris lunaribus.
VH. Illuminatæ lunæ effigies ista sunt. Cornicu
lata dicitur, quando illius ambitus lineis continetur. Dimidiata vero, cum
Æquidistantes appellantur in mundo, qui eumdem habent cum sphæra ipsa polum qui quidem
cum polis comparati, recti nominantur. Obliqui sunt,
quorum plana inclinantur ad rectos, et æquidistantes. Cum autem infinitis modis excogitari possint in triplici differentia circuli, intelligendum est,
eos duntaxat a mathematicis adhibitos fuisse, qui
ad illarum rerum contemplationem utilitatis aliquid
afferrent. Paralleli sunt, arcticus, æstivus tropicus,
et antarcticus. Arcticus alias semper apparens vocatur, quod perpetuo videatur, nec unquam occiConcurrunt pro regionum varietate:
dat.....
f.
f. f. f.
* Γ. πόλοι. " γ. τό. " γ. τρανοῦντες. '10 Hæc mendose. 11 1. πεμπτημόρια. 19 [. κατὰ τήν. 18 [. ἐπίσ
πεδα κέκλιται.
15 [. ἀρκτικὸς δὲ ὁ αὐτὸς καί, etc. Μοκ, διὰ τὸ πάντοτε.
PG 19:1133verticali puncto ad austrum, vel aquilonem longius τοτε φαίνεσθαι, και μηδέποτε δύνειν.... Συμπί
abscedente.
Tropicus circulus sic informandus animo est,
tanquam sol in aestivo solstitio positus parallelum
istum a se descriptum sensibus objiciat: æquinochialis ideo dicitur, quod noctibus dies exæquentur,
cum ad eum circulum secundum sensum sol accesserit; hibernus tropicus vocatur, quod eum circulum sol attingens hibernum solstitium facit;
antarcticus alio nomine nunquam apparens dicitur ex eo quod reipsa contingit, ut nullo modo
videatur. Obliquorum duo sunt, qui in sensus incurrunt, zodiacus et lacteus; at horizontes sola
mentis cogitatione constant. rectis coluri nomen
ex eo sortiti sunt, quod mutili sint, nec integri
cernantur in conversione sphæræ. Æquinoctialis
inde dicitur, quod in eo æquinoctia contingant.
Omnes isti recta et æquidistantes incumbunt;
obliqui vero ab re ipsa vocabulum adepti sunt.
Cum autem sphæræ similis figura sit mundi, et
ad eum comparata terra centri rationem habeat;
quæ per ipsorum medium trajecta cogitatur recta
linea, quam circum manentem. et immobilem mundus vertitur, axis appellatur, cujus extrema poli
nominantur: quæ quidem extrema nonnulli parvas
esse stellas dixerunt; alii puncta cogitatione constantia, quæ est Arati sententia. Horum polorum
alter sublimis est, nobisque conspicuus; alter minime a nobis cernitur. Prior cuni semper apparens, tum boreus appellatur; posterior semper occultus et australis.
Jam circuli cum innumerabiles cogitentur in
mundo, alii sunt, quos parallelos vocant, alii per
polos transeunt, alii finitores, obliqui alii sunt. Paralleli quatuor sunt, qui eosdem cum mundo polos
habent. Obliqui, qui non 146 eosdem habent.....
per polos circuli vocantur. Quidam in circumferentia sua mundi polos continent; iidemque coluri,
et meridiani præterea vocantur; finitores sunt, qui
apparentem. mundi partem separant..... hoc est
eam, quæ supra terram est, ab ea quæ infra terram
conditur. Hi porro mutantur, pro eo ac verticale
punctum aliud est, qui est polus horizontis.
Aratus vero, qui ad inclinationem Græciæ phæ
nomena sua comparavit, novem tantummodo circulorum meminit, e quibus octo sola cogitatione
consistunt; unus majori parte sensibus objicitur,
qui lacteus dicitur. Nam et in ipso suus inest
cogitationi locus. Ex iis circulis paralleli sunt
quinque: arcticus, aestivus tropicus, æquinoctialis,
hibernus tropicus, antarcticus; obliqui sunt duo,
zodiacus et lacteus, qui contrario invicem situ per
tropicos oblique sinuantur; per polos trajiciuntur
duo: meridianus et horizon. Horum omnium maxiπτουσι κατὰ τὰς διαφόρους οἰκήσεις, τοῦ κατὰ χορύ
φὴν σημείου νοτιωτέρου ἢ βορειοτέρου γινομένου.
Νοείσθω δ' ὁ μὲν θερινός τροπικός, τοῦ ἡλίου ἐπὶ
θερινῶν τροπῶν γενομένου, καὶ πρὸς αἴσθησιν τοῦτο
παράλληλον γράφοντος· ὁ δὲ ἐσημερινός, διὰ τὸ τὰς
ἡμέρας ταῖς νυξὶν ἐξισοῦσθαι, τοῦ ἡλίου κατὰ τοῦτον
γινομένου τὸν κύκλον πρὸς αἴσθησιν· ὁ δὲ χειμερι
νὸς, διὰ τὸ τὸν ἥλιον, κατὰ τοῦτον γινόμενον τὸν κα
χλον, χειμερινὰς τροπὰς ποιεῖσθαι· ἀνταρκτικὸς δ'
οὗτος, καὶ ἀεὶ ἀφανὴς ἀπὸ τοῦ συμβεβηκότος ἔχει,
καὶ οὐδέποτε φαίνεται· τῶν δὲ λοξῶν δύο μὲν ὄν
των πρὸς αἴσθησιν, ὅ τε ζωδιακὸς καὶ ὁ γαλαξίας·
οἱ δὲ ὁρίζοντες ἐπινοίᾳ μόνον λαμβάνονται. Τῶν δὲ
ὀρθῶν οἱ μὲν κόλουροι τὴν ὀνομασίαν ἔχοντες ἀπὸ τοῦ
Β. κολοβοὶ καὶ μὴ ὁλοτελεῖς φαίνεσθαι κατὰ τῆς στροφῆς τῆς σφαίρας· ὁ δὲ ἰσημερινός, ἀπὸ τοῦ κατ'
αὐτὸν γίνεσθαι τὰς μεσημβρινάς 16. Λέγονται δὲ
πάντες οὗτοι πρὸς τὰς ὀρθὰς παραλλήλους· οἱ δὲ
λοξοὶ ἀπὸ τοῦ συμβεβηκότος ἔχουσι τὴν ὀνομασίαν.
Τοῦ 18 κόσμου σφαιροειδοῦς ὑποκειμένου, καὶ τῆς
γῆς πρὸς αὐτὸν κέντρου λόγον ἐπεχούσης, ἡ διὰ μέσ
σου αὐτῶν ἀγομένη ευθεία νοητή, περὶ ἢν μένουσαν
ὁ κόσμος στρέφεται, ἄξων καλεῖται, καὶ τὰ τούτου
πέρατα πόλοι, ἅπερ τινὲς μὲν ἀστέρας εἶναι μικρούς
ἔφασαν· ἔνιοι δὲ σημεῖα νοητά, καθὰ καὶ ᾿Αρατος.
Τούτων δὲ ὁ μὲν ἔστι μετέωρος καὶ φανερώτερος
ἡμῖν, ὁ δὲ οὐχ ὁρᾶται ὑφ' ἡμῶν. Καὶ καλεῖται ὁ μὲν
ἀεὶ φανερὸς καὶ βόρειος, ὁ δὲ ἀεὶ ἀφανὴς καὶ νό
c τιος.
Κύκλων δὲ ἐν τῷ κόσμῳ [καὶ μή] νοουμένων ἀπεί
ρων οἱ μὲν παράλληλοι ὀνομάζονται, οἱ δὲ διὰ τῶν
πόλων, οἱ δὲ ὁρίζοντες, οἱ δὲ λοξοι. Καὶ οἱ τέσσαρες
παράλληλοι μὲν εἰσιν οἱ τοὺς αὐτοὺς πόλους ἔχοντες
τῷ κόσμῳ· λοξοὶ δὲ οἱ μὴ τοὺς αὐτοὺς... διὰ τῶν
πόλων κύκλοι καλοῦνται· οἱ δὲ ἐπὶ τῆς αὐτῆς περιφερείας τοὺς τοῦ κόσμου. πόλους ἔχοντες· οἱ δὲ αὐτοὶ
οὗτοι ὀρθοί τε καὶ κόλουροι, καὶ μεσημβρινοί προσονομάζονται· ὁρίζοντες δὲ οἱ διορίζοντες ἡμῖν τό τε
φανερὸν τοῦ κόσμου... τουτέστι τό τε ὑπὲρ γῆν
καὶ τὸ ὑπὸ γῆν. Οὗτοι δὲ μεταβάλλουσιν, ὅταν τὸ
κατὰ κορυφὴν σημεῖον ἕτερον γένηται· τοῦτο γάρ
Ο ἐστι πόλος δρίζοντος.
Αρατος μὲν, πρὸς τὸ τῆς Ἑλλάδος κλίμα τὰ φαινόμενα πραγματευσάμενος, εννέα μόνων ἐπεμνήσθη
κύκλων, ὀκτὼ μὲν νοητῶν· αἰσθητοῦ δὲ, καὶ κατὰ τὸ
πλέον ἑνὸς, τοῦ καλουμένου γαλαξίου ". Καὶ ἐν τούτῳ
γὰρ νοεῖται διὰ τούτου τοῦ κύκλου. Τούτων δ' εἰσὶ
παράλληλοι ε'· ἀρκτικός, θερινός τροπικός, Ισημερι
νός, χειμερινὸς, ἀνταρκτικὸς, λοξοι δύο, ὅ τε ζωδιακὸς καὶ ὁ γαλαξίας, ἐναντίως ἀλλήλοις κατὰ τὴν θέ
σιν διὰ τῶν τροπικῶν λελοξωμένοι· καὶ δύο διὰ τῶν
πόλων· μεσημβρινός τε εἷς καὶ ὁ ὁρίζων ἕτερος. Τού
των δέ εἰσι μέγιστοι ὅ τε ισημερινὸς καὶ οἱ λοξοὶ, καὶ
mi sunt, æquinoctialis et obliqui, necnon per οἱ διὰ τῶν πόλων. Μέγιστοι δὲ καλοῦνται, ὧν αἴ τε
18. ὄντες. 14 f. Ισημερίας. 1 γ. τοῦ δέ.
18 Hac mendosa sunt.
PG 19:1135INCERTI AD ARATI PHÆNOMENA.
διάμετροι ἴσαι εἰσὶν ἀλλήλοις καὶ τῇ τοῦ κόσμου δια- polos producti. Dicuntur autem maximi, quorum
μέτρῳ· καὶ ὅσοι τὸ αὐτὸ κέντρον ἔχουσι τῷ κόσμῳ.
Ὅτι δὲ καὶ ἄλλως ὁ διὰ μέσων τῶν ζωδίων λεγόμενος, μεσαίτατος ὑπάρχων τοῦ ζωδιακού, ἡλιακός τε καὶ ἐκλειπτικὸς ἐπικαλούμενος· ἡλιακός
μὲν, ὅτι ὁ ἥλιος τὴν πορείαν δι' αὐτοῦ ποιεῖται·
ἐκλειπτικὸς δὲ, ὅτι δι' αὐτοῦ ἐκλείπουσιν ὅ τε
ἥλιος καὶ ἡ σελήνη. Καὶ τῶν παραλλήλων δὲ ὁ μὲν
ἀρκτικὸς οὐκ 10 ὠνομάσθη, ὅτι πρὸς τοῖς ἀρκτῴοις
ὑπάρχει· ὁ δὲ θερινός τροπικός, ὅτι, ἐπὶ τούτου γενόμενος ἥλιος, κατὰ τὴν τοῦ Καρκίνου ἀρχὴν, καὶ τότε
μάλιστα ὑπὲρ κεφαλῆς ἡμῶν, θέρους τροπάς ποιεί
και· ἰσημερινὸς δὲ, ὅτι ἐν τούτῳ ισημερίας δύο ποιεῖ·
ἐαρινὴν μὲν κατὰ τὴν τοῦ Κριοῦ ἀρχὴν, μετοπωρινὴν
δὲ κατὰ τῶν Χηλῶν· χειμερινὸς δὲ τροπικὸς, ἐφ' οὗ
κατὰ τὴν του Αιγόκερω ἀρχὴν ὁ ἥλιος, τοῦ κατὰ κοι
ρυφὴν ἡμῶν τύπου ἀφεστώς, χειμῶνος τροπάς ποιεῖ
ται· ἀνταρκτικὸς δὲ ὁ τῷ Αρκτικῷ ἴσος ὑπάρχων
πρὸς τῷ νοτίῳ τεθεμάτισται πόλῳ· οἱ δὲ διὰ τῶν πό
λων καὶ λοξοὶ παρὰ τὴν θέσιν ὠνομάσθησαν· καὶ ὅτι
ὁ μὲν ζωδιακὸς ἐπεὶ ἐν αὐτῷ τὰ ιβ' ζώδια κατηστέρισται, τοῦ διὰ μέσου αὐτοῦ κύκλου εφαπτομένου τῶν
τροπικών κατά τι μόνον σημείον. Κατὰ μὲν γὰρ τὸν
θερινόν τροπικὸν ἡ τοῦ Καρκίνου ἐστὶν ἀρχὴ, κατὰ
δὲ τὸν χειμερινὸν τοῦ Αἰγόκερω. Ὁ δὲ γαλαξίας καὶ
παρὰ τὴν χροιὰν ὠνόμασται. Λευκὸς γὰρ φαίνεται,
καὶ αὐτὸς διὰ τῶν τροπικῶν λελοξωμένος, μικρόν
μέντοι ὑποπίπτων. Μεσημβρινός τε, ἐφ᾽ οὗ τέμνον
τος τὸν ὁρίζοντα πρὸ 10 τῶν πόλων, καὶ εἰς δύο τινά
ἡμικύκλια διαιροῦντος, ὧν τὸ μὲν ἀνατολικὸν, τὸ
δὲ δυτικὸν ὀνομάζεται, συμβαίνει τὰς μεσημβρι
νὰς ἀποτελεῖσθαι. Ἔχει δὲ τὸ μὲν ἥμισυ ὑπὲρ γῆν,
τὸ δὲ ἕτερον ήμισυ ὑπὸ γῆν, καὶ αὐτὸς διὰ τῶν πόλ
λων ἀντιτεμνόμενος δίχα ὑπὸ τοῦ ὁρίζοντος. Ορίζων
δὲ, καθά προείρηται, ἐπὶ 11 τῶν παραλλήλων. Ὁ μὲν
γὰρ ἀρκτικὸς, ἐλάχιστος ὤν, ὅλος ὑπὲρ γῆν ἐστι...,
διὰ τὴν ὡς πρὸς τὸ τῆς Ἑλλάδος κλίμα τοῦ κόσμου
ἔγκλισιν, ἀπτομένης αὐτοῦ τῆς κάτω περιφερείας...
τοῦ ἀνάπαλιν ὑπὸ γῆν ὅλος ὑπάρχει.
Ὁ δὲ ἰσημερινὸς, μέγιστος ὤν, μέσος τῶν παραλ
λήλων, τὸ μὲν ἥμισυ ἔχει ὑπὲρ γῆν τεμνόμενον
ὑπὸ τοῦ ὁρίζοντος δίχα· τὸ δὲ λοιπὸν ἥμισυ ὑπὸ γῆν.
Τέμνεται 38 διὰ μέσων δίχα κατὰ δύο σημεῖα· ὧν
κατὰ μὲν τὸ ἐν ἡ τοῦ Κριοῦ ἐστιν ἀρχὴ, κατὰ δὲ τὸ
ἕτερον ἡ τῶν Χηλῶν. Τοῦ μέντοι θερινοῦ τροπικού
πλέον ἢ τὸ ἥμισυ ὑπὲρ γῆν ὑπὸ τοῦ ὁρίζοντος τέμνε
ται· τὸ δὲ λοιπὸν ἥμισυ ὑπὸ γῆν ἐστι. Καὶ τοῦ χειμερινοῦ δὲ τροπικοῦ ἀνάπαλιν. Εἰσί τε ἐλάσσονες μὲν
τῶν μεγίστων· μείζονες δὲ τῶν ἐλαχίστων. Οἱ εἰ δὲ
ἀλλήλοις μετὰ τοὺς μεγίστους, ὅ τε θερινὸς τῷ χειμερινῷ, καὶ ὁ ἀρκτικὸς τῷ ἀνταρκτικῷ. Ἀπὸ γὰρ τοῦ
Ισημερινοῦ ἴσον ἀπέχουσιν, ὃς διὰ τοῦ κέντρου ἐστὶν
· ἐν διαφοραῖς ἴσον ἀπέχοντος ἀπὸ τοῦ κέντρου
ἴσοι εἰσί. Τεμνομένου γὰρ τοῦ μεσημβρινοῦ κύκλου
εἰς τξ' μοίρας, ἀπὸ 10 μεσημβρινοῦ κύκλου ἐπὶ τὸν
ἀρκτικὸν κύκλον μοιρῶν τς' 3· ἀπὸ δὲ τοῦ ἐπὶ τὸν
diametri cum invicem, tum mundi diametro sunt
æquales, et quorum idem est mundique centrum.
Rursus ille qui per media transiens signa dicitur,
in zodiaco medio positus, heliacus, et eclipticus
appellatur; heliacus, quod ipsum sol itinere suo
peragrat, eclipticus quod in eo sol ac huna
defectus patiuntur. Ad hæc inter parallelos arcticus
ita nominatus est, quod ad arctoas mundi partes
accedat; stivus tropicus, quoniam cum sol in eo
versatur, initio Cancri, quando vertici nostro potissimum imminet, estivas conversiones efficit. Aquinoctialis ideo vocatur, quia sol in ipso facit æquinoclia duo: vernum, circa Arielis initium; autumnale, circa Chelarum initium. Hibernus tropicus
est, in quo, circa initium Capricorni, sol ab vertice nostro longius abscedens (hibernas conversiones facit antarcticus æqualis arctico ad australem polum collocatur; qui autem per polos ducti
vel obliqui dicuntur, ab situ nomen acceperunt.
Zodiacus ideo vocatur, quod in eo duodecim zodia,
hoc est constellationes animalium, effigiatæ sunt:
cujus in medio qui collocatus est circulus tropicos
in uno puncto contingit. Nam in æstivo tropico
Cancri est initium, in hiberno, Capricorni. Lacteus
circulus a colore sic dicitur: quippe candidus apparet, ac per tropicos obliquo et ipse tractu ducitur, quamvis paululum citra lectitur. Meridianus
est, in quo finitorem ad polos secante, et in duos
semicirculos dividente; quorum unus ortivus,
alter occiduus dicitur, meridiana momenta contingunt. Hujus pars dimidia supra terram est;
sub terra dimidia pars altera. Idem et per polos
bifariam ab horizonte dividitur: quemadmodum a
parallelis horizontem ipsum secari diximus: nam
arcticus, minimus cum sit, totus supra terram
eminet..... ob inclinationem mundi secundum
Græciæ clima, attingente ipsum inferiore ambitu..
vice versa totus sub terra delitescit.
Equinoctialis circulus maximus, ac parallelorum medius, dimidia sui parte supra terram attol
litur, bifariam ab horizonte divisus, altera dimidia
parte sub terra deprimitur. In has vero partes
duas duobus in punctis secatur: quorum in uno
Arietis est initium, in altero, Chelarum. Tropici
æstivi amplius dimidio ab horizonte intercisum
supra terram assurgit, reliquum sub terram absconditur. Contra se habet hibernus tropicus.
Ambo isti ut minores maximis sunt, sic minimis
majores. Post maximos æquales sunt invicem,
tropicus æstivus hiberno, et arcticus antarctico:
quippe ab æquinoctiali distant æqualiter: qui centrum continent. Qui autem circuli ex æquo remoti
sunt a centro, sunt æquales invicem. Etenim si
meridianum circulum in 360 partes distribuas,
erunt a polo mundi ad arcticum circulum, partes
"f. f.
18 f. οὕτως. 30 f. διά. 31 ὑπό. " γ. τεμνόμενος. " γ. τέμνεται δέ. *. ἴσοι. " Videtur πόλου legen
* Leg. λς'. Moυ ἀπὸ δὲ τούτου.
dum.
PG 19:113736. Hinc ad aestivum tropicum, 50; ab hoc ad æqui- Λ θερινόν τροπικὸν δ'· ἀφ' οὗ ἐπὶ τὸν ἰσημερινὸν κα
noctialem 24; inde ad antarcticum, 30; a quo ad ἀφ' οὗ ἐπὶ τὸν ἀρκτικὸν 3' λ'. Οθεν ἐπὶ τὸν ἀφανῆ
polum australem 36. Hæ sunt 180 partes supra πόλον λς'. Καί εἰσιν αὗται τοῦ ὑπὲρ γῆν ἡμισφαιρίου
terram emergentis hemisphærii: reliquæ alterius μοιρῶν ρπ', αἱ δὲ λοιπαὶ τοῦ ὑπὸ γῆν.
sunt sub terra conditi.
De astris.
Vill. Astrorum alia fixa, alia errantia vocantur:
fixa dicuntur, quæ in mundi superficie non moventur,
sed eumdem ordinem inter se perpetuo servant.
Errantia sunt sol et luna, ac cæteri planetæ quinque. Ex his enim sol... in uno zodiaci circuli
loco moventur, stationem faciunt.... repedantes ad
permeantem media signa circulum: et ad septentriones, aut 147 meridiem, æqualiter ad utrumque
deflectentes. Inerrantium stellarum aliæ ad aquilonem a zodiaco circulo recedunt: ad austrum aliæ.
Dicuntur autein boreales partes, dextra, superioresque: ut quæ sublimiores exsistant australes,
sinistra, et inferiores. Jam vero cum mundus ab
ortu moveatur in occasum, contrario motu planeta
nihilominus agitantur: ac propter conversionis
mundi celeritatem, itidem ut inerrantes in orbem
cientur
De zonis.
IX. Parallelis circulis zonæ quinque subjecta sunt:
borealis, quæ tota supra terram eminens est, inhabitabilis, alsiosa, Saturno dicata; sexagesima scrupula
sex patens, ac stadiorum 25,200; nam scrupulo cuique stadia competunt 1,200 [imo 4,200]; æstiva,
cujus major pars supra finitorem extollitur; temperata, in qua regio nostra sita est; attributa Jovi,
scrupulorum quinque, stadiorum 21,000; æquinocialis æqualem supra, infraque horizontem obtinens partem, inhabitabilis est, exusta, Martis propria, amplitudine scrupulorum octo, hoc est ab utraque æquinoctialis parte quatuor; hic enim tam
ipsam, quam totam sphæram mediam dividit. Habet
stadiorum 33,600; hiemalis contra atque æstiva majori sui parte sub horizonte latet, habitabilis, temperata, dicata Veneri, scrupulorum quinque, stadiorum 21,000; australis, quæ tota delitescit, inhabitabilis, frigida, ad Mercurium pertinens, scrupulorum sex, stadiorum 25,200. Colliguntur ambitus
terræ supra finitorem, scrupula 30, stadiorum vero
Cæterum qui in eodem degunt hemisphærio boreales australesque, dicuntur antichtones, qui in
duobus hemisphæriis supra infraque terram, antinodes.
Catalogus scriptorum, qui Aratum commentariis
suis illustrarunt.
Attalus Rhodius.
Aristarchus Samius.
Apollonius geometra.
Antigonus grammaticus.
Περὶ ἄστρων.
Η. Τῶν δὲ ἄστρων τὰ μὲν ἁπλανῆ καλεῖται, τὰ δὲ
πλανώμενα· ἁπλανῆ μὲν τὰ κατὰ τὴν ἐπιφάνειαν τοῦ
κόσμου μὴ κινούμενα, ἀλλ' ἀεὶ τὴν αὐτὴν ἔχοντα τάξιν πρὸς ἄλληλα πλανώμενα δὲ ἐστιν ὅ τε ήλιος
καὶ ἡ σελήνη, καὶ οἱ ε' πλανῆται ἀστέρες. Τούτων
γὰρ ὁ μὲν ἥλιος. ἐφ' ἑνὸς τόπου ζωδιακού κύ
κλου κινοῦνται, στηρίζονται·.... ἀναποδίζοντες ἐπὶ
τὸν διὰ μέσου τὸν ζωδιακὸν κύκλον, παριόντες προς
τε τὰς ἀρκτικὰς καὶ πρὸς μεσημβρίαν τὸ ἴσον ἐφ'
ἑκάτερα. Τῶν δὲ πλανήτων 38 τὰ μὲν πρὸς βορράν
κεῖται τοῦ ζωδιακοῦ κύκλου, τὰ δὲ πρὸς νότον. Καλεῖται δὲ τὰ μὲν βόρεια μέρη δεξιά τε καὶ ἄνω, ἐν
ὕψει μᾶλλον ὑπάρχοντα, τὰ δὲ νότια εὐώνυμά τε καὶ
κάτω. Τοῦ μέντοι κόσμου τὴν ἀπ᾿ ἀνατολῆς ἐπὶ δύν
σιν φορὰν στρεφομένου, τὴν ἐναντίαν αὐτῷ οἱ πλανῆται ποιούμενοι πορείαν οὐδὲν ἧττον [7] διὰ τὸ τά
χος τῆς τοῦ κόσμου περιστροφής, συμπεριστρεφόμεν
νοι ὁμοίως δὴ τοῖς ἁπλανέσιν ἄστροις.
Περὶ τῶν ἐν γῇ ζωνῶν.
Θ. Ζῶναι δέ εἰσι τῆς γῆς ὑπὸ τοὺς παραλλήλους
κύκλους ὁμοίως ε'· βόρειος, ὅλη μετέωρος, ἀοίκητος,
κατεψυγμένη, Κρόνου, εξηκοστῶν μὲν ς', σταδίων
δὲ δισμυρίων εσ· τὸ γὰρ ἐξηκοστὸν σταδίων ἐστίν,
απ' 10. θερινή, πλείονα ἔχουσα τὰ ὑπὲρ τὸν ὁρίζοντα
εύκρατος, ἐν ᾗ ἐστιν ἡ καθ᾿ ἡμᾶς οἰκουμένη, Διός,
εξηκοστῶν ε', σταδίων δὲ δισμυρίων καὶ α· Ισημερινή,
ἴσον ἔχουσα τὸν ὑπὲρ γῆν ὁρίζοντα τῷ ὑπ' αὐτόν,
ἀοίκητος, διακεκαυμένη, "Αρεως, ἑξηκοστῶν μὲνη,
ἐξ ἑκατέρου μέρους τοῦ ἐσημερινοῦ τεσσάρων· οὗτης
γὰρ αὐτὴν καὶ τὴν ὅλην σφαίραν τέμνει μέσ
σταδίων 8 τρισμυρίων καὶ γχ· χειμερινή, ἀνάπαλιν
τῇ θερινῇ πλεῖον ἔχουσα τὸ ὑπὲρ 20 τὸν ὁρίζοντα, οι
κουμένη, εύκρατος, Αφροδίτης, εξηκοστῶν εʹ, στα
δίων δὲ δισμυρίων καὶ α· νότιος, ὅλη ἀφανής, ἀσία
κητος, κατεψυγμένη, Ἑρμοῦ, ἐξηκοστῶν μὲν ς,
σταδίων δὲ δισμυρίων εσ'. Ὡς εἶναι ὑπὲρ τὸν ὁρίο
ζοντα περίμετρον τῆς γῆς ἑξηκοστὰ μὲν λ', σταδίων
μυριάδων δὲ ιβ' καὶ δ.
Καλοῦνται δὲ οἱ] μὲν ἐπὶ τοῦ αὐτοῦ ἡμισφαιρίου
βόρειοι τε καὶ νοτιώτεροι κατοικοῦντες αὐτόχθονες"
οἱ δὲ ἐφ' ἑκατέρου τῶν ἡμισφαιρίων ὑπὲρ γῆν τε καὶ
ὑπὸ γῆν ἀντίποδες.
Οἱ περὶ τοῦ ποιητοῦ συνταξάμενοι·
Ατταλος Ρόδιος.
Αρίσταρχος Σάμιος.
Απολλώνιος γεωμέτρης.
Αντίγονος γραμματικός.
* Cor. ἀνταρκτικόν. 3 Imo ἀπλανῶν. 3 Postulat ratio όσ. 3 Imo υπό.
81 Cor. ἀντίχθονες.