Diplomatic text · TLG-E clean (diplomatic Greek; primary witness) + khazarzar (second witness) — PG column chips mark the printed columns.
Petition made in Antioch to Emperor Jovian by LuciusἘντυχία γενομένη ἐν Ἀντιοχείᾳ Ἰωβιανῷ βασιλεῖ, παρὰ Λουκίο
Clean text (TLG). Diplomatic Greek text; the machine OCR of the Migne page is kept in the OCR and Page views.
PG 26:820Ἐντυχία γενομένη ἐν Ἀντιοχείᾳ Ἰωβιανῷ βασιλεῖ, παρὰ Λουκίου καὶ Βερνικιανοῦ, καὶ ἑτέρων τινῶν Ἀρειανῶν, κατὰ Ἀθανασίου ἐπισκόπου Ἀλεξανδρείας. Πρώτη ἐντυχία, ἣν ἐποιήσαντο, ἀπερχομένου τοῦ βασιλέως εἰς κάμπον ἐν τῇ Ῥωμανησίᾳ πύλῃ. Δεόμεθά σου τοῦ κράτους, καὶ τοῦ βασιλείου σου, καὶ τῆς εὐσεβείας σου, ἄκουσον ἡμῶν. Ὁ βασιλεὺς εἶπεν· Τίνες ἐστὲ, καὶ πόθεν; Οἱ Ἀρειανοὶ εἶπον· Κύριε, Χριστιανοί. Ὁ βασιλεὺς εἶπε· Πόθεν καὶ ἐκ ποίας πόλεως; Οἱ Ἀρειανοὶ εἶπον· Ἀλεξανδρείας. Ὁ βασιλεὺς εἶπε· Τί βούλεσθε; Οἱ Ἀρειανοὶ εἶπον· Δεόμεθά σου τοῦ κράτους καὶ τοῦ βασιλείου σου, ἐπίσκοπον ἡμῖν δός. Ὁ βασιλεὺς εἶπεν· Ἐκέλευσα τὸν πρότερον, ὅνπερ εἴχετε τὸ πρότερον Ἀθανάσιον, καθέζεσθαι ἐν τῷ θρόνῳ. Οἱ Ἀρειανοὶ εἶπον· Δεόμεθά σου τοῦ κράτους· καὶ ἐν ἐξορισμῷ καὶ ἐν κατηγορίᾳ ἐστὶν ἔτη πολλά. Στρατιώτης ἐξαίφνης ζηλώσας ἀπεκρίνατο· Δέομαί σου τοῦ βασιλείου, αὐτὸς ἐξέτασον, τίνες εἰσὶ, καὶ πόθεν. Οὗτοι γάρ εἰσι τὰ λείψανα καὶ ἡ παραβολὴ τῆς Καππαδοκίας, τὰ ὑπόλοιπα τοῦ ἀνοσίου ἐκείνου Γεωργίου, οἱ τὴν πόλιν καὶ τὸν κόσμον ἐρημώσαντες.
ψαν, ὅπερ ἴδιον ἦν γνησίου (99) καὶ ἀληθινοῦ Υἱοῦ, ἀληθινοῦ καὶ φύσει τοῦ Πατρός. Αλλ' οὐδὲ ἀπηλ- λοτρίωσαν τὸ Πνεῦμα τὸ ἅγιον ἀπὸ τοῦ Πατρὸς καὶ τοῦ Υἱοῦ, ἀλλὰ μᾶλλον συνεδόξασαν αὐτὸ τῷ Πατρὶ καὶ τῷ Υἱῷ ἐν τῇ μιᾷ τῆς ἁγίας Τριάδος πίστει, διὰ τὸ καὶ μίαν εἶναι ἐν τῇ ἁγίᾳ Τριάδι θεότητα. Α ἐκ Θεοῦ Θεὸς ἀληθινὸς πιστεύηται· ἀλλ' ὁμοούσιος ἔγρα Β Εντυχία γενομένη (1) ἐν Ἀντιοχεία Ιωδιαν βασιλεῖ, παρὰ Λουκίου καὶ Βερνικιανοῦ, καὶ ἑτέρων τινῶν Ἀρειανῶν, κατὰ Ἀθανασίου ἐπισκόπου ᾿Αλεξανδρείας. Πρώτη ἐντυχία, ἣν ἐποιήσαντο, ἀπερχομένου τοῦ βα σιλέως εἰς κάμπον ἐν τῇ Ῥωμανησία πύλη (2). Δεόμεθά σου τοῦ κράτους, καὶ τοῦ βασιλείου σου, καὶ τῆς εὐσεβείας σου, ἄκουσον ἡμῶν. Ὁ βασιλεὺς εἶπεν· Τίνες ἐστὲ, καὶ πόθεν ; Οἱ 'Αρειανοὶ εἶπον (5)· Κύριε, Χριστιανοί. Ο βασιλεὺς εἶπε· Πόθεν καὶ ἐκ ποίας πόλεως; Οἱ Ἀρειανοὶ εἶπον· Αλεξανδρείας. Ο βασιλεὺς εἶπε· Τί βούλεσθε (4) ; Οἱ ᾿Αρειανοὶ εἶ που· Δεόμεθά σου τοῦ κράτους καὶ τοῦ βασιλείου σου, ἐπίσκοπον ἡμῖν δός. Ὁ βασιλεὺς εἶπεν· Ἐκέ- λευσα τὸν πρότερον, ὅνπερ εἴχετε τὸ πρότερον ᾿Αθα νάσιον, καθέζεσθαι ἐν τῷ θρόνῳ. Οἱ 'Αρειανοί εξ πον (5) · Δεόμεθά σου τοῦ κράτους· καὶ ἐν ἐξορισμῷ καὶ ἐν κατηγορίᾳ ἐστὶν ἔτη πολλά. Στρατιώτης ἐξ- αίφνης ζηλώσας ἀπεκρίνατο· Δέομαί σου τοῦ βασι λείου, αὐτὸς ἐξέτασον, τίνες εἰσὶ, καὶ πόθεν. Οὗτοι γάρ εἰσι τὰ λείψανα καὶ ἡ παραβολὴ τῆς Καππαδο- κίας, τὰ ὑπόλοιπα τοῦ ἀνοσίου ἐκείνου Γεωργίου, οἱ τὴν πόλιν καὶ τὸν κόσμον ἐρημώσαντες. Ακούσας ὁ βασιλεὺς ἐπτέρνισε τὸν ἵππον, καὶ ἀπῆλθεν εἰς τὸν κάμπον. ἐστι γνησίου, είπαν. εἶπε· Τί βούλεσθε; 'Αρειανοὶ εἶπον. Δευτέρα ἐντυχία (6) τῶν Αρειανών. Κατηγορίας καὶ ἀποδείξεις ἔχομεν κατὰ ᾿Αθανα- σίου, ὅστις πρὸ δέκα καὶ εἴκοσιν ἐτῶν ἐχωρίσθη ἀπὸ τῶν ἀειμνήστων Κωνσταντίνου καὶ Κωνσταντίου, καὶ ἐπὶ τοῦ θεοφιλεστάτου καὶ (7) φιλοσοφωτάτου καὶ μακαριωτάτου Ἰουλιανοῦ ἔσχε τὴν ἐξόρισιν. Ο βα- σιλεὺς εἶπεν· Αἱ πρὸ δέκα καὶ κ', καὶ λ' ἐτῶν κατ- ηγορίαι ήδη παρῆλθον· Ἐμοὶ μὴ λέγετε περὶ ᾿Αθα νασίου· οἶδα γὰρ διά τί κατηγορήθη, καὶ πῶς ἐξα ωρίσθη. Τρίτη ἐντυχία τῶν 'Αρειανών. Καὶ νῦν πάλιν κατηγορίας Εχομεν ἄλλας τινὰς κατὰ ᾿Αθανασίου. Ο βασιλεὺς εἶπεν· Οὐκ ἐκ τῆς πολυοχλίας καὶ ἐκ τῶν πολυφωνημάτων τὰ δίκαια φανήσεται· ἀλλ᾽ ἢ ἐκλέξασθε δύο ἐξ ἑαυτῶν, καὶ ἐκ τῶν τοῦ πλήθους ἑτέρους δύο. Οὐ γὰρ δύναμαι πρὸς ἕνα ἕκαστον ὑμῶν ἀποφαίνεσθαι. Οἱ ἐκ τοῦ πλήθους εἶπαν· Οὗτοί εἰσι τὰ λείψανα (8) ἀπὸ τοῦ ἀνοσίου Γεωργίου τοῦ ἐρημώσαντος τὴν ἐπαρχίαν ἡμῶν, καὶ λείψανα, S. ATHANASII OPP. PARS I. - HISTORICA ET DOGMATICA, videlicet similis duntaxat Deo putaretur : sed ut verus ex Deo Deus esse crederetur, scripserunt consubstantialem esse, quod quidem proprie con- venit germano et vero Filio veri et naturalis Patris. Neque etiam Spiritum sanctum a Patre et Filio disjunxere, sed illum potius una cum Patre et Fi- lio glorificavere, in una sanctæ Trinitatis fide, quia nempe una est in sæcula Trinitate divinitas. Petitio ad Jovianum imperatorem Antiochiæ facta a Lucio, Berniciano, et aliis quibusdum Arianis contra Athanasium episcopum Alexandriæ. Prima petitio quam fecerunt, imperatore in cam- pum concedente, in porta Romanensi. Rogamus potentiam tuam, imperium tuum et pietatem tuam, ut nos audias. Imperator dixit : Quinam estis, et unde? Responderunt Ariani : Christiani, domine. Imperator dixit : Unde et ex qua civitate ? Ariani dixerunt: Ex Alexandrina. Imperator dixit: Quid vultis ? Ariani dixerunt : Rogamus potentiam tuam et imperium tuum ut des nobis episcopum. Imperator dixit : Jussi prio- rem quem habuistis Athanasium in throno collo- cari. Ariani dixerunt : Rogamus potentiam tuam, jam multis annis exsul et accusatus est. Miles de- repente commotus respondit: Obsecro imperium tuum, ut ipse inquiras 'quinam et unde sint. Hi enim sunt abjectæ reliquiæ Cappadociæ, residua improbi illius Georgii, qui civitatem et mundum desertum reddidere. His auditis imperator equum calcaribus concitavit, et abiit in campum. Secunda petitio Arianorum. Accusationes et probationes habemus contra Athanasium, qui ante decem et viginti annos ab æternæ memoriæ Constantino et Constantio in exsi- lium pulsus est : Et sub deo dilectissimo, philoso- phiæ studiosissimo, et beatissimo Juliano item exsulavit. Imperator dixit: Jam præterierunt quæ ante decimum, vicesimum et tricesimum annum institutæ sunt accusationes. Ne mihi de Athanasio dicatis scio enim quamobrem accusatus et quare proscriptus sit. : Tertia petitio Arianorum. C Et nunc iterum quasdam alias accusationes ha- D bemus contra Athanasium. Imperator dixit : Non ex tumultu et loquacitate, quod justum est apparebit: sed eligite duos ex vobis, et ex plebe duos alios. Nequeo enim ad singulos vestrum respondere. Qui ex plebe erant dixerunt: Hi sunt reliquiæ improbi Georgii, qui provinciam nostram devastarunt; et in civitatibus nullum permisere consiliarium habitare. etc. Editi, Kat deest in editis et in Basil., sed legitur in Regio. sed of in Regio abrasum, a nobis expun- clum est. (99) Idem, ἀλλὰ καὶ ὁμοούσιον ἔγραψαν, ὅπερ ἴδιον (2) Scripta anno 363. (1) Regius, γινομένη. (3) Regius, είπαν. (4) Regius codex, Εἶπε· Τί βούλεσθε; οἱ 'Αρειανοί (5) Regius, είπαν, (6) Regius prima manu, εντυχεία. (8) Editio Basil. et Regius prima manu, οἱ τὰ
PG 26:821Ἀκούσας ὁ βασιλεὺς ἐπτέρνισε τὸν ἵππον, καὶ ἀπῆλθεν εἰς τὸν κάμπον.
Β πίστεως λόγον, μάθῃ παρὰ ᾿Αθανασίου. Έχετε την ἐν ταῖς πόλεσι βουλευτήν μὴ (9) ἐάσαντες οἰκῆσαι. Θἱ ᾿Αρειανοὶ εἶπαν · Δεόμεθά σου, εἴ τινα ἂν θέλῃς χωρὶς ᾿Αθανασίου. Ο βασιλεὺς εἶπεν· Εἶπον ὑμῖν, ὅτι τὰ περὶ ᾿Αθανασίου ἤδη διοίκησιν ἔσχε · καὶ ὀρ γισθεὶς εἶπε· Φέρι φέρι (10). Οι Αρειανοὶ εἶπαν· Δεόμεθά σου, ἐὰν πέμψῃς Αθανάσιον, λυμαίνεται ἡ πόλις ἡμῶν, καὶ οὐδεὶς αὐτῷ συνέρχεται. Ο βασι- λεὺς εἶπε· Καίτοι περιεργασάμενος ἔγνων, ὅτι και λῶς φρονεῖ, καὶ ὀρθόδοξος ἐστι, καὶ καλῶς διδάσκει. Οἱ Ἀρειανοὶ εἶπον (11) · Τῷ μὲν στόματι καλῶς φθέγγεται, τῇ δὲ ψυχῇ δολίως φρονεῖ. Ο βασιλεύς εἶπε· Τοῦτο ἀρκετόν ἐστιν, ὅτι ὑμεῖς ἐμαρτυρήσατε περὶ αὐτοῦ, ὅτι καλῶς φθέγγεται καὶ καλῶς διδάσκει. Εἰ δὲ τῇ γλώσσῃ καλῶς διδάσκει καὶ λέγει, τῇ δὲ ψυχῇ κακῶς φρονεῖ, πρὸς τὸν Θεὸν ἔχει. ῎Ανθρωποι γὰρ ὄντες τὸν λόγον ἀκούομεν· τὰ δὲ ἐγκάρδια ὁ Θεὸς οἶδεν. Οἱ 'Αρειανοὶ εἶπον· Κέλευσον ἡμᾶς συν- άγεσθαι. Ο βασιλεὺς εἶπε· Τίς γὰρ κωλύει ὑμᾶς; Οἱ ᾿Αρειανοὶ εἶπον· Δεόμεθά σου, αἱρεσιώτας καὶ δογματιστὰς ἡμᾶς ἀπαγγέλλει. Ὁ βασιλεὺς εἶπεν· Εργον αὐτοῦ ἐστι, καὶ τῶν καλῶς διδασκόντων. Οι Αρειανοὶ εἶπον· Δεόμεθά σου τοῦ κράτους· τοῦτον βαστάσαι οὐ δυνάμεθα, καὶ τὰ τεμένη τῶν ἐκκλη- σιῶν περιήρεν. Ο βασιλεὺς εἶπεν (12) Οὐκοῦν ἕνε κεν χρημάτων ήλθετε ὧδε, καὶ οὐχ ἕνεκεν πίστεως ; Καὶ πάλιν εἶπεν· 'Απέλθετε, καὶ εἰρηνεύετε. Ἔτι προσθεὶς εἶπε πρὸς τοὺς ᾿Αρειανούς· Απέλθετε εἰς τὴν ἐκκλησίαν, αὔριον σύναξις ὑμῖν ἐστι. Καὶ μετά τὴν ἀπόλυσιν, εἰσὶν ὧδε ἐπίσκοποι, καὶ Νεμεσῖνος ὧδέ ἐστιν· ἕκαστος ὑμῶν, καθώς πιστεύει, ὑπογρά ψει. Καὶ ᾿Αθανάσιος ὧδέ ἐστιν· ὁ μὴ εἰδὼς τὸν τῆς αὔριον καὶ τὴν ἐπαύριον. Ἐκδαίνω γὰρ ἐγὼ εἰς κάμπον. Καί τις σχολαστικὸς τῶν κυνικῶν ἐνέτυχε τῷ βα- σιλεῖ. Δέομαι τοῦ βασιλείου σου, προφάσει ᾿Αθανα σίου ἐπισκόπου ὁ καθολικὸς τὰς οἰκίας μου ἦρεν. Ὁ βασιλεὺς εἶπεν· Εἰ ὁ καθολικὸς τὰς οἰκίας σου ἦρε, τί κοινὸν ᾿Αθανασίῳ ; Ετερός τις σχολαστικός Παταλᾶς εἶπε· Κατηγο ρίαν ἔχω κατὰ ᾿Αθανασίου. Ο βασιλεὺς εἶπε· Καὶ σὺ τί κοινὸν ἔχεις πρὸς Χριστιανούς, Ἕλλην ὢν ; Τινὲς δὲ τοῦ πλήθους τῶν ᾿Αντιοχέων κατέσχον Λούκιον, καὶ προσήνεγκαν τῷ βασιλεῖ λέγοντες· Δεόμεθα τοῦ κράτους σου καὶ τοῦ βασιλείου σου, ἴδε τίνα ἠθέλησαν ποιῆσαι ἐπίσκοπον. 'Ετέρα ἐντυχία (13) πρὸς τῷ πυλῶνι τοῦ παλα- τίου γενομένη παρὰ Λουκίου. Δέομαί σου τοῦ κράτους, ἄκουσόν μου. Ο βασι λεὺς ἐστάθη καὶ εἶπε· Σολ (14) αὐτῷ Λουκίῳ λέγω, πῶς ἦλθες ὧδε, πλοί ή πεζής (15); Λούκιος εἶπε· Δεόμαί σου, πλοί. Ο βασιλεὺς εἶπε· Πρὸς σὲ λέγω, τες, ξάσαντος. εἶπον. ήλθετε. ήλθατε. ήλθετο, και πάλιν ἀπέλ- θατε. δός τοὺς Ἀρειανούς· ἀπέλθατε. παρὰ Λουκίου. παρὰ Λούκιον, πεζῇ. EPISTOLA AD JOVIANUM • ris, præter Athanasium. Imperator ait : Dixi vobis, quæ Athanasium spectant jam constituta esse : ira- tusque ait: Feri, feri. Ariani dixerunt : Rogamus te, si mittas Athanasium, perit civitas nostra, nul- lusque cum eo conventus agit. Imperator dixit : Al- qui diligenter sciscitatus novi eumn recte sentire, et orthodoxum esse, atque recte docere. Ariani dixe- runt : Ore quidem recte loquitur, animo autem dolose sentit. Imperator dixit : Salis hoc est, quod vos de illo testificati estis, eum recte loqui ac ducere. Quod si lingua quidem recte docet loquiturque, animo autem prave sentit, res illi cum Deo est: homines enim cum simus, sermonem audimus: quæ vero in corde lalent, novit Deus. Ariani dixerunt : Jube nos conventus agere. Imperator dixit : Quis vos prohi- bet? Ariani dixerunt : Rogamus te, hæreticos et dogmatislas nos declarat. Imperator dixit: Hoc ejus officium est, atque eorum qui recte docent. Ariani dixerunt Obsecramus imperium tuum, bunc ferre non possumus, et agros Ecclesiarum abstulit. Impe- rator dixit : Pecuniarum igitur gratia huc accessis- tis, et non fidei causa ? Rursumque ait : Discedite, et quiescite. Præterea ad Arianos dixit : Ite ad ec- clesiam, cras conventus vobis est; et post dimis- - sionem adsunt hic episcopi ; Nemesinus item hic est : unusquisque vestrum, secundum id quod credit, subscribet. Athanasius etiam hic est. Qui fidei ver- hum nescit, discat ab Athanasio. Habetis crastinum et perendinum. Egredior enim in campum. A Ariani dixerunt : Rogamus te, quemcunque volue- C D legendum forte, usque. Editi, Regius, Editio Commel. et Basil., Edit. Paris., mendose. Μox ante deest in editis, sed habetur in Reg. Ibid, Reg., Quidam etiam scholasticus ex Cynicis imperato rem rogavit. Rogo imperium tuum, Athanasii epi- scopi causa catholicus mihi ædes eripuit. Imperator dixit: Si catholicus tuas ædes eripuit, quid hoc ad Athanasium? Alius quidam Patalas scholasticus dixit: Accu- sationem habeo contra Athanasium. Imperator dixit : Ecquid tibi cum Christianis, cum sis gentilis ? Quidam autem e plebe Antiochenorum Lucium comprehenderunt et imperatori obtulerunt, dicen tes: Rogamus potentiam tuam et imperium tuum, vide quem voluerunt episcopum constituere. Alia petitio ad atrium valații a Lucio facta. Obsecro potentiam tuam, audi me. Imperator sub- stitit et ait : Tibi ipsi Lucio dico : quomodo huc venisti, navi ne an pedes? Lucius dixit : Rogo te, navi. Imperator ait : Deus mundi et cometes sol, et Paulo post. idem, (sic) editio Commeliniana, Editio vero Paris., male. Ilec confer cum Soz. lib. vi, cap. 5. (9) Ita Regius. Editi et Basil., μέν. Ibid., τάσαν. (10) Regius, φερι, φερι, absque accentu. (11) Regius codex, είπαν, et ita semper ad Anem (12) Hc, Ο βασιλεὺς εἶπεν, desunt in Reg. Mox (15) Regius codex, έντυχεια. Mox Reg. Basil. et (14) Regius codex, σύ perperam. (15) Ita Regius. Editio Commel., παζί. Ed. Paris,
Second Petition of the AriansΔευτέρα ἐντυχία τῶν Ἀρειανῶν
Clean text (TLG). Diplomatic Greek text; the machine OCR of the Migne page is kept in the OCR and Page views.
Δευτέρα ἐντυχία τῶν Ἀρειανῶν. Κατηγορίας καὶ ἀποδείξεις ἔχομεν κατὰ Ἀθανασίου, ὅστις πρὸ δέκα καὶ εἴκοσιν ἐτῶν ἐχωρίσθη ἀπὸ τῶν ἀειμνήστων Κωνσταντίνου καὶ Κωνσταντίου, καὶ ἐπὶ τοῦ θεοφιλεστάτου καὶ φιλοσοφωτάτου καὶ μακαριωτάτου Ἰουλιανοῦ ἔσχε τὴν ἐξόρισιν. Ὁ βασιλεὺς εἶπεν· Αἱ πρὸ δέκα καὶ κ, καὶ λ ἐτῶν κατηγορίαι ἤδη παρῆλθον· Ἐμοὶ μὴ λέγετε περὶ Ἀθανασίου· οἶδα γὰρ διὰ τί κατηγορήθη, καὶ πῶς ἐξωρίσθη.
Β πίστεως λόγον, μάθῃ παρὰ ᾿Αθανασίου. Έχετε την ἐν ταῖς πόλεσι βουλευτήν μὴ (9) ἐάσαντες οἰκῆσαι. Θἱ ᾿Αρειανοὶ εἶπαν · Δεόμεθά σου, εἴ τινα ἂν θέλῃς χωρὶς ᾿Αθανασίου. Ο βασιλεὺς εἶπεν· Εἶπον ὑμῖν, ὅτι τὰ περὶ ᾿Αθανασίου ἤδη διοίκησιν ἔσχε · καὶ ὀρ γισθεὶς εἶπε· Φέρι φέρι (10). Οι Αρειανοὶ εἶπαν· Δεόμεθά σου, ἐὰν πέμψῃς Αθανάσιον, λυμαίνεται ἡ πόλις ἡμῶν, καὶ οὐδεὶς αὐτῷ συνέρχεται. Ο βασι- λεὺς εἶπε· Καίτοι περιεργασάμενος ἔγνων, ὅτι και λῶς φρονεῖ, καὶ ὀρθόδοξος ἐστι, καὶ καλῶς διδάσκει. Οἱ Ἀρειανοὶ εἶπον (11) · Τῷ μὲν στόματι καλῶς φθέγγεται, τῇ δὲ ψυχῇ δολίως φρονεῖ. Ο βασιλεύς εἶπε· Τοῦτο ἀρκετόν ἐστιν, ὅτι ὑμεῖς ἐμαρτυρήσατε περὶ αὐτοῦ, ὅτι καλῶς φθέγγεται καὶ καλῶς διδάσκει. Εἰ δὲ τῇ γλώσσῃ καλῶς διδάσκει καὶ λέγει, τῇ δὲ ψυχῇ κακῶς φρονεῖ, πρὸς τὸν Θεὸν ἔχει. ῎Ανθρωποι γὰρ ὄντες τὸν λόγον ἀκούομεν· τὰ δὲ ἐγκάρδια ὁ Θεὸς οἶδεν. Οἱ 'Αρειανοὶ εἶπον· Κέλευσον ἡμᾶς συν- άγεσθαι. Ο βασιλεὺς εἶπε· Τίς γὰρ κωλύει ὑμᾶς; Οἱ ᾿Αρειανοὶ εἶπον· Δεόμεθά σου, αἱρεσιώτας καὶ δογματιστὰς ἡμᾶς ἀπαγγέλλει. Ὁ βασιλεὺς εἶπεν· Εργον αὐτοῦ ἐστι, καὶ τῶν καλῶς διδασκόντων. Οι Αρειανοὶ εἶπον· Δεόμεθά σου τοῦ κράτους· τοῦτον βαστάσαι οὐ δυνάμεθα, καὶ τὰ τεμένη τῶν ἐκκλη- σιῶν περιήρεν. Ο βασιλεὺς εἶπεν (12) Οὐκοῦν ἕνε κεν χρημάτων ήλθετε ὧδε, καὶ οὐχ ἕνεκεν πίστεως ; Καὶ πάλιν εἶπεν· 'Απέλθετε, καὶ εἰρηνεύετε. Ἔτι προσθεὶς εἶπε πρὸς τοὺς ᾿Αρειανούς· Απέλθετε εἰς τὴν ἐκκλησίαν, αὔριον σύναξις ὑμῖν ἐστι. Καὶ μετά τὴν ἀπόλυσιν, εἰσὶν ὧδε ἐπίσκοποι, καὶ Νεμεσῖνος ὧδέ ἐστιν· ἕκαστος ὑμῶν, καθώς πιστεύει, ὑπογρά ψει. Καὶ ᾿Αθανάσιος ὧδέ ἐστιν· ὁ μὴ εἰδὼς τὸν τῆς αὔριον καὶ τὴν ἐπαύριον. Ἐκδαίνω γὰρ ἐγὼ εἰς κάμπον. Καί τις σχολαστικὸς τῶν κυνικῶν ἐνέτυχε τῷ βα- σιλεῖ. Δέομαι τοῦ βασιλείου σου, προφάσει ᾿Αθανα σίου ἐπισκόπου ὁ καθολικὸς τὰς οἰκίας μου ἦρεν. Ὁ βασιλεὺς εἶπεν· Εἰ ὁ καθολικὸς τὰς οἰκίας σου ἦρε, τί κοινὸν ᾿Αθανασίῳ ; Ετερός τις σχολαστικός Παταλᾶς εἶπε· Κατηγο ρίαν ἔχω κατὰ ᾿Αθανασίου. Ο βασιλεὺς εἶπε· Καὶ σὺ τί κοινὸν ἔχεις πρὸς Χριστιανούς, Ἕλλην ὢν ; Τινὲς δὲ τοῦ πλήθους τῶν ᾿Αντιοχέων κατέσχον Λούκιον, καὶ προσήνεγκαν τῷ βασιλεῖ λέγοντες· Δεόμεθα τοῦ κράτους σου καὶ τοῦ βασιλείου σου, ἴδε τίνα ἠθέλησαν ποιῆσαι ἐπίσκοπον. 'Ετέρα ἐντυχία (13) πρὸς τῷ πυλῶνι τοῦ παλα- τίου γενομένη παρὰ Λουκίου. Δέομαί σου τοῦ κράτους, ἄκουσόν μου. Ο βασι λεὺς ἐστάθη καὶ εἶπε· Σολ (14) αὐτῷ Λουκίῳ λέγω, πῶς ἦλθες ὧδε, πλοί ή πεζής (15); Λούκιος εἶπε· Δεόμαί σου, πλοί. Ο βασιλεὺς εἶπε· Πρὸς σὲ λέγω, τες, ξάσαντος. εἶπον. ήλθετε. ήλθατε. ήλθετο, και πάλιν ἀπέλ- θατε. δός τοὺς Ἀρειανούς· ἀπέλθατε. παρὰ Λουκίου. παρὰ Λούκιον, πεζῇ. EPISTOLA AD JOVIANUM • ris, præter Athanasium. Imperator ait : Dixi vobis, quæ Athanasium spectant jam constituta esse : ira- tusque ait: Feri, feri. Ariani dixerunt : Rogamus te, si mittas Athanasium, perit civitas nostra, nul- lusque cum eo conventus agit. Imperator dixit : Al- qui diligenter sciscitatus novi eumn recte sentire, et orthodoxum esse, atque recte docere. Ariani dixe- runt : Ore quidem recte loquitur, animo autem dolose sentit. Imperator dixit : Salis hoc est, quod vos de illo testificati estis, eum recte loqui ac ducere. Quod si lingua quidem recte docet loquiturque, animo autem prave sentit, res illi cum Deo est: homines enim cum simus, sermonem audimus: quæ vero in corde lalent, novit Deus. Ariani dixerunt : Jube nos conventus agere. Imperator dixit : Quis vos prohi- bet? Ariani dixerunt : Rogamus te, hæreticos et dogmatislas nos declarat. Imperator dixit: Hoc ejus officium est, atque eorum qui recte docent. Ariani dixerunt Obsecramus imperium tuum, bunc ferre non possumus, et agros Ecclesiarum abstulit. Impe- rator dixit : Pecuniarum igitur gratia huc accessis- tis, et non fidei causa ? Rursumque ait : Discedite, et quiescite. Præterea ad Arianos dixit : Ite ad ec- clesiam, cras conventus vobis est; et post dimis- - sionem adsunt hic episcopi ; Nemesinus item hic est : unusquisque vestrum, secundum id quod credit, subscribet. Athanasius etiam hic est. Qui fidei ver- hum nescit, discat ab Athanasio. Habetis crastinum et perendinum. Egredior enim in campum. A Ariani dixerunt : Rogamus te, quemcunque volue- C D legendum forte, usque. Editi, Regius, Editio Commel. et Basil., Edit. Paris., mendose. Μox ante deest in editis, sed habetur in Reg. Ibid, Reg., Quidam etiam scholasticus ex Cynicis imperato rem rogavit. Rogo imperium tuum, Athanasii epi- scopi causa catholicus mihi ædes eripuit. Imperator dixit: Si catholicus tuas ædes eripuit, quid hoc ad Athanasium? Alius quidam Patalas scholasticus dixit: Accu- sationem habeo contra Athanasium. Imperator dixit : Ecquid tibi cum Christianis, cum sis gentilis ? Quidam autem e plebe Antiochenorum Lucium comprehenderunt et imperatori obtulerunt, dicen tes: Rogamus potentiam tuam et imperium tuum, vide quem voluerunt episcopum constituere. Alia petitio ad atrium valații a Lucio facta. Obsecro potentiam tuam, audi me. Imperator sub- stitit et ait : Tibi ipsi Lucio dico : quomodo huc venisti, navi ne an pedes? Lucius dixit : Rogo te, navi. Imperator ait : Deus mundi et cometes sol, et Paulo post. idem, (sic) editio Commeliniana, Editio vero Paris., male. Ilec confer cum Soz. lib. vi, cap. 5. (9) Ita Regius. Editi et Basil., μέν. Ibid., τάσαν. (10) Regius, φερι, φερι, absque accentu. (11) Regius codex, είπαν, et ita semper ad Anem (12) Hc, Ο βασιλεὺς εἶπεν, desunt in Reg. Mox (15) Regius codex, έντυχεια. Mox Reg. Basil. et (14) Regius codex, σύ perperam. (15) Ita Regius. Editio Commel., παζί. Ed. Paris,
Third Petition of the AriansΤρίτη ἐντυχία τῶν Ἀρειανῶν
Clean text (TLG). Diplomatic Greek text; the machine OCR of the Migne page is kept in the OCR and Page views.
Τρίτη ἐντυχία τῶν Ἀρειανῶν. Καὶ νῦν πάλιν κατηγορίας ἔχομεν ἄλλας τινὰς κατὰ Ἀθανασίου. Ὁ βασιλεὺς εἶπεν· Οὐκ ἐκ τῆς πολυοχλίας καὶ ἐκ τῶν πολυφωνημάτων τὰ δίκαια φανήσεται· ἀλλ’ ἢ ἐκλέξασθε δύο ἐξ ἑαυτῶν, καὶ ἐκ τῶν τοῦ, πλήθους ἑτέρους δύο. Οὐ γὰρ δύναμαι πρὸς ἕνα ἕκαστον ὑμῶν ἀποφαίνεσθαι. Οἱ ἐκ τοῦ πλήθους εἶπαν· Οὗτοί εἰσι τὰ λείψανα ἀπὸ τοῦ ἀνοσίου Γεωργίου τοῦ ἐρημώσαντος τὴν ἐπαρχίαν ἡμῶν, καὶ ἐν ταῖς πόλεσι βουλευτὴν μὴ ἐάσαντες οἰκῆσαι. Οἱ Ἀρειανοὶ εἶπαν· Δεόμεθά σου, εἴ τινα ἂν θέλῃς χωρὶς Ἀθανασίου. Ὁ βασιλεὺς εἶπεν· Εἶπον ὑμῖν, ὅτι τὰ περὶ Ἀθανασίου ἤδη διοίκησιν ἔσχε· καὶ ὀργισθεὶς εἶπε·
Β πίστεως λόγον, μάθῃ παρὰ ᾿Αθανασίου. Έχετε την ἐν ταῖς πόλεσι βουλευτήν μὴ (9) ἐάσαντες οἰκῆσαι. Θἱ ᾿Αρειανοὶ εἶπαν · Δεόμεθά σου, εἴ τινα ἂν θέλῃς χωρὶς ᾿Αθανασίου. Ο βασιλεὺς εἶπεν· Εἶπον ὑμῖν, ὅτι τὰ περὶ ᾿Αθανασίου ἤδη διοίκησιν ἔσχε · καὶ ὀρ γισθεὶς εἶπε· Φέρι φέρι (10). Οι Αρειανοὶ εἶπαν· Δεόμεθά σου, ἐὰν πέμψῃς Αθανάσιον, λυμαίνεται ἡ πόλις ἡμῶν, καὶ οὐδεὶς αὐτῷ συνέρχεται. Ο βασι- λεὺς εἶπε· Καίτοι περιεργασάμενος ἔγνων, ὅτι και λῶς φρονεῖ, καὶ ὀρθόδοξος ἐστι, καὶ καλῶς διδάσκει. Οἱ Ἀρειανοὶ εἶπον (11) · Τῷ μὲν στόματι καλῶς φθέγγεται, τῇ δὲ ψυχῇ δολίως φρονεῖ. Ο βασιλεύς εἶπε· Τοῦτο ἀρκετόν ἐστιν, ὅτι ὑμεῖς ἐμαρτυρήσατε περὶ αὐτοῦ, ὅτι καλῶς φθέγγεται καὶ καλῶς διδάσκει. Εἰ δὲ τῇ γλώσσῃ καλῶς διδάσκει καὶ λέγει, τῇ δὲ ψυχῇ κακῶς φρονεῖ, πρὸς τὸν Θεὸν ἔχει. ῎Ανθρωποι γὰρ ὄντες τὸν λόγον ἀκούομεν· τὰ δὲ ἐγκάρδια ὁ Θεὸς οἶδεν. Οἱ 'Αρειανοὶ εἶπον· Κέλευσον ἡμᾶς συν- άγεσθαι. Ο βασιλεὺς εἶπε· Τίς γὰρ κωλύει ὑμᾶς; Οἱ ᾿Αρειανοὶ εἶπον· Δεόμεθά σου, αἱρεσιώτας καὶ δογματιστὰς ἡμᾶς ἀπαγγέλλει. Ὁ βασιλεὺς εἶπεν· Εργον αὐτοῦ ἐστι, καὶ τῶν καλῶς διδασκόντων. Οι Αρειανοὶ εἶπον· Δεόμεθά σου τοῦ κράτους· τοῦτον βαστάσαι οὐ δυνάμεθα, καὶ τὰ τεμένη τῶν ἐκκλη- σιῶν περιήρεν. Ο βασιλεὺς εἶπεν (12) Οὐκοῦν ἕνε κεν χρημάτων ήλθετε ὧδε, καὶ οὐχ ἕνεκεν πίστεως ; Καὶ πάλιν εἶπεν· 'Απέλθετε, καὶ εἰρηνεύετε. Ἔτι προσθεὶς εἶπε πρὸς τοὺς ᾿Αρειανούς· Απέλθετε εἰς τὴν ἐκκλησίαν, αὔριον σύναξις ὑμῖν ἐστι. Καὶ μετά τὴν ἀπόλυσιν, εἰσὶν ὧδε ἐπίσκοποι, καὶ Νεμεσῖνος ὧδέ ἐστιν· ἕκαστος ὑμῶν, καθώς πιστεύει, ὑπογρά ψει. Καὶ ᾿Αθανάσιος ὧδέ ἐστιν· ὁ μὴ εἰδὼς τὸν τῆς αὔριον καὶ τὴν ἐπαύριον. Ἐκδαίνω γὰρ ἐγὼ εἰς κάμπον. Καί τις σχολαστικὸς τῶν κυνικῶν ἐνέτυχε τῷ βα- σιλεῖ. Δέομαι τοῦ βασιλείου σου, προφάσει ᾿Αθανα σίου ἐπισκόπου ὁ καθολικὸς τὰς οἰκίας μου ἦρεν. Ὁ βασιλεὺς εἶπεν· Εἰ ὁ καθολικὸς τὰς οἰκίας σου ἦρε, τί κοινὸν ᾿Αθανασίῳ ; Ετερός τις σχολαστικός Παταλᾶς εἶπε· Κατηγο ρίαν ἔχω κατὰ ᾿Αθανασίου. Ο βασιλεὺς εἶπε· Καὶ σὺ τί κοινὸν ἔχεις πρὸς Χριστιανούς, Ἕλλην ὢν ; Τινὲς δὲ τοῦ πλήθους τῶν ᾿Αντιοχέων κατέσχον Λούκιον, καὶ προσήνεγκαν τῷ βασιλεῖ λέγοντες· Δεόμεθα τοῦ κράτους σου καὶ τοῦ βασιλείου σου, ἴδε τίνα ἠθέλησαν ποιῆσαι ἐπίσκοπον. 'Ετέρα ἐντυχία (13) πρὸς τῷ πυλῶνι τοῦ παλα- τίου γενομένη παρὰ Λουκίου. Δέομαί σου τοῦ κράτους, ἄκουσόν μου. Ο βασι λεὺς ἐστάθη καὶ εἶπε· Σολ (14) αὐτῷ Λουκίῳ λέγω, πῶς ἦλθες ὧδε, πλοί ή πεζής (15); Λούκιος εἶπε· Δεόμαί σου, πλοί. Ο βασιλεὺς εἶπε· Πρὸς σὲ λέγω, τες, ξάσαντος. εἶπον. ήλθετε. ήλθατε. ήλθετο, και πάλιν ἀπέλ- θατε. δός τοὺς Ἀρειανούς· ἀπέλθατε. παρὰ Λουκίου. παρὰ Λούκιον, πεζῇ. EPISTOLA AD JOVIANUM • ris, præter Athanasium. Imperator ait : Dixi vobis, quæ Athanasium spectant jam constituta esse : ira- tusque ait: Feri, feri. Ariani dixerunt : Rogamus te, si mittas Athanasium, perit civitas nostra, nul- lusque cum eo conventus agit. Imperator dixit : Al- qui diligenter sciscitatus novi eumn recte sentire, et orthodoxum esse, atque recte docere. Ariani dixe- runt : Ore quidem recte loquitur, animo autem dolose sentit. Imperator dixit : Salis hoc est, quod vos de illo testificati estis, eum recte loqui ac ducere. Quod si lingua quidem recte docet loquiturque, animo autem prave sentit, res illi cum Deo est: homines enim cum simus, sermonem audimus: quæ vero in corde lalent, novit Deus. Ariani dixerunt : Jube nos conventus agere. Imperator dixit : Quis vos prohi- bet? Ariani dixerunt : Rogamus te, hæreticos et dogmatislas nos declarat. Imperator dixit: Hoc ejus officium est, atque eorum qui recte docent. Ariani dixerunt Obsecramus imperium tuum, bunc ferre non possumus, et agros Ecclesiarum abstulit. Impe- rator dixit : Pecuniarum igitur gratia huc accessis- tis, et non fidei causa ? Rursumque ait : Discedite, et quiescite. Præterea ad Arianos dixit : Ite ad ec- clesiam, cras conventus vobis est; et post dimis- - sionem adsunt hic episcopi ; Nemesinus item hic est : unusquisque vestrum, secundum id quod credit, subscribet. Athanasius etiam hic est. Qui fidei ver- hum nescit, discat ab Athanasio. Habetis crastinum et perendinum. Egredior enim in campum. A Ariani dixerunt : Rogamus te, quemcunque volue- C D legendum forte, usque. Editi, Regius, Editio Commel. et Basil., Edit. Paris., mendose. Μox ante deest in editis, sed habetur in Reg. Ibid, Reg., Quidam etiam scholasticus ex Cynicis imperato rem rogavit. Rogo imperium tuum, Athanasii epi- scopi causa catholicus mihi ædes eripuit. Imperator dixit: Si catholicus tuas ædes eripuit, quid hoc ad Athanasium? Alius quidam Patalas scholasticus dixit: Accu- sationem habeo contra Athanasium. Imperator dixit : Ecquid tibi cum Christianis, cum sis gentilis ? Quidam autem e plebe Antiochenorum Lucium comprehenderunt et imperatori obtulerunt, dicen tes: Rogamus potentiam tuam et imperium tuum, vide quem voluerunt episcopum constituere. Alia petitio ad atrium valații a Lucio facta. Obsecro potentiam tuam, audi me. Imperator sub- stitit et ait : Tibi ipsi Lucio dico : quomodo huc venisti, navi ne an pedes? Lucius dixit : Rogo te, navi. Imperator ait : Deus mundi et cometes sol, et Paulo post. idem, (sic) editio Commeliniana, Editio vero Paris., male. Ilec confer cum Soz. lib. vi, cap. 5. (9) Ita Regius. Editi et Basil., μέν. Ibid., τάσαν. (10) Regius, φερι, φερι, absque accentu. (11) Regius codex, είπαν, et ita semper ad Anem (12) Hc, Ο βασιλεὺς εἶπεν, desunt in Reg. Mox (15) Regius codex, έντυχεια. Mox Reg. Basil. et (14) Regius codex, σύ perperam. (15) Ita Regius. Editio Commel., παζί. Ed. Paris,
PG 26:822Φέρι φέρι. Οἱ Ἀρειανοὶ εἶπαν· Δεόμεθά σου, ἐὰν πέμψῃς Ἀθανάσιον, λυμαίνεται ἡ πόλις ἡμῶν, καὶ οὐδεὶς αὐτῷ συνέρχεται. Ὁ βασιλεὺς εἶπε· Καίτοι περιεργασάμενος ἔγνων, ὅτι καλῶς φρονεῖ, καὶ ὀρθόδοξός ἐστι, καὶ καλῶς διδάσκει. Οἱ Ἀρειανοὶ εἶπον· Τῷ μὲν στόματι καλῶς φθέγγεται, τῇ δὲ ψυχῇ δολίως φρονεῖ. Ὁ βασιλεὺς εἶπε· Τοῦτο ἀρκετόν ἐστιν, ὅτι ὑμεῖς ἐμαρτυρήσατε περὶ αὐτοῦ, ὅτι καλῶς φθέγγεται καὶ καλῶς διδάσκει. Εἰ δὲ τῇ γλώσσῃ καλῶς διδάσκει καὶ λέγει, τῇ δὲ ψυχῇ κακῶς φρονεῖ, πρὸς τὸν Θεὸν ἔχει. Ἄνθρωποι γὰρ ὄντες τὸν λόγον ἀκούομεν· τὰ δὲ ἐγκάρδια ὁ Θεὸς οἶδεν. Οἱ Ἀρειανοὶ εἶπον· Κέλευσον ἡμᾶς συνάγεσθαι. Ὁ βασιλεὺς εἶπε· Τίς γὰρ κωλύει ὑμᾶς; Οἱ Ἀρειανοὶ εἶπον· Δεόμεθά σου, αἱρεσιώτας καὶ δογματιστὰς ἡμᾶς ἀπαγγέλλει. Ὁ βασιλεὺς εἶπεν· Ἔργον αὐτοῦ ἐστι, καὶ τῶν καλῶς διδασκόντων. Οἱ Ἀρειανοὶ εἶπον· Δεόμεθά σου τοῦ κράτους· τοῦτον βαστάσαι οὐ δυνάμεθα, καὶ τὰ τεμένη τῶν ἐκκλησιῶν περιῆρεν. Ὁ βασιλεὺς εἶπεν· Οὐκοῦν ἕνεκεν χρημάτων ἤλθετε ὧδε, καὶ οὐχ ἕνεκεν πίστεως; Καὶ πάλιν εἶπεν· Ἀπέλθετε, καὶ εἰρηνεύετε. Ἔτι προσθεὶς εἶπε πρὸς τοὺς Ἀρειανούς·
Β πίστεως λόγον, μάθῃ παρὰ ᾿Αθανασίου. Έχετε την ἐν ταῖς πόλεσι βουλευτήν μὴ (9) ἐάσαντες οἰκῆσαι. Θἱ ᾿Αρειανοὶ εἶπαν · Δεόμεθά σου, εἴ τινα ἂν θέλῃς χωρὶς ᾿Αθανασίου. Ο βασιλεὺς εἶπεν· Εἶπον ὑμῖν, ὅτι τὰ περὶ ᾿Αθανασίου ἤδη διοίκησιν ἔσχε · καὶ ὀρ γισθεὶς εἶπε· Φέρι φέρι (10). Οι Αρειανοὶ εἶπαν· Δεόμεθά σου, ἐὰν πέμψῃς Αθανάσιον, λυμαίνεται ἡ πόλις ἡμῶν, καὶ οὐδεὶς αὐτῷ συνέρχεται. Ο βασι- λεὺς εἶπε· Καίτοι περιεργασάμενος ἔγνων, ὅτι και λῶς φρονεῖ, καὶ ὀρθόδοξος ἐστι, καὶ καλῶς διδάσκει. Οἱ Ἀρειανοὶ εἶπον (11) · Τῷ μὲν στόματι καλῶς φθέγγεται, τῇ δὲ ψυχῇ δολίως φρονεῖ. Ο βασιλεύς εἶπε· Τοῦτο ἀρκετόν ἐστιν, ὅτι ὑμεῖς ἐμαρτυρήσατε περὶ αὐτοῦ, ὅτι καλῶς φθέγγεται καὶ καλῶς διδάσκει. Εἰ δὲ τῇ γλώσσῃ καλῶς διδάσκει καὶ λέγει, τῇ δὲ ψυχῇ κακῶς φρονεῖ, πρὸς τὸν Θεὸν ἔχει. ῎Ανθρωποι γὰρ ὄντες τὸν λόγον ἀκούομεν· τὰ δὲ ἐγκάρδια ὁ Θεὸς οἶδεν. Οἱ 'Αρειανοὶ εἶπον· Κέλευσον ἡμᾶς συν- άγεσθαι. Ο βασιλεὺς εἶπε· Τίς γὰρ κωλύει ὑμᾶς; Οἱ ᾿Αρειανοὶ εἶπον· Δεόμεθά σου, αἱρεσιώτας καὶ δογματιστὰς ἡμᾶς ἀπαγγέλλει. Ὁ βασιλεὺς εἶπεν· Εργον αὐτοῦ ἐστι, καὶ τῶν καλῶς διδασκόντων. Οι Αρειανοὶ εἶπον· Δεόμεθά σου τοῦ κράτους· τοῦτον βαστάσαι οὐ δυνάμεθα, καὶ τὰ τεμένη τῶν ἐκκλη- σιῶν περιήρεν. Ο βασιλεὺς εἶπεν (12) Οὐκοῦν ἕνε κεν χρημάτων ήλθετε ὧδε, καὶ οὐχ ἕνεκεν πίστεως ; Καὶ πάλιν εἶπεν· 'Απέλθετε, καὶ εἰρηνεύετε. Ἔτι προσθεὶς εἶπε πρὸς τοὺς ᾿Αρειανούς· Απέλθετε εἰς τὴν ἐκκλησίαν, αὔριον σύναξις ὑμῖν ἐστι. Καὶ μετά τὴν ἀπόλυσιν, εἰσὶν ὧδε ἐπίσκοποι, καὶ Νεμεσῖνος ὧδέ ἐστιν· ἕκαστος ὑμῶν, καθώς πιστεύει, ὑπογρά ψει. Καὶ ᾿Αθανάσιος ὧδέ ἐστιν· ὁ μὴ εἰδὼς τὸν τῆς αὔριον καὶ τὴν ἐπαύριον. Ἐκδαίνω γὰρ ἐγὼ εἰς κάμπον. Καί τις σχολαστικὸς τῶν κυνικῶν ἐνέτυχε τῷ βα- σιλεῖ. Δέομαι τοῦ βασιλείου σου, προφάσει ᾿Αθανα σίου ἐπισκόπου ὁ καθολικὸς τὰς οἰκίας μου ἦρεν. Ὁ βασιλεὺς εἶπεν· Εἰ ὁ καθολικὸς τὰς οἰκίας σου ἦρε, τί κοινὸν ᾿Αθανασίῳ ; Ετερός τις σχολαστικός Παταλᾶς εἶπε· Κατηγο ρίαν ἔχω κατὰ ᾿Αθανασίου. Ο βασιλεὺς εἶπε· Καὶ σὺ τί κοινὸν ἔχεις πρὸς Χριστιανούς, Ἕλλην ὢν ; Τινὲς δὲ τοῦ πλήθους τῶν ᾿Αντιοχέων κατέσχον Λούκιον, καὶ προσήνεγκαν τῷ βασιλεῖ λέγοντες· Δεόμεθα τοῦ κράτους σου καὶ τοῦ βασιλείου σου, ἴδε τίνα ἠθέλησαν ποιῆσαι ἐπίσκοπον. 'Ετέρα ἐντυχία (13) πρὸς τῷ πυλῶνι τοῦ παλα- τίου γενομένη παρὰ Λουκίου. Δέομαί σου τοῦ κράτους, ἄκουσόν μου. Ο βασι λεὺς ἐστάθη καὶ εἶπε· Σολ (14) αὐτῷ Λουκίῳ λέγω, πῶς ἦλθες ὧδε, πλοί ή πεζής (15); Λούκιος εἶπε· Δεόμαί σου, πλοί. Ο βασιλεὺς εἶπε· Πρὸς σὲ λέγω, τες, ξάσαντος. εἶπον. ήλθετε. ήλθατε. ήλθετο, και πάλιν ἀπέλ- θατε. δός τοὺς Ἀρειανούς· ἀπέλθατε. παρὰ Λουκίου. παρὰ Λούκιον, πεζῇ. EPISTOLA AD JOVIANUM • ris, præter Athanasium. Imperator ait : Dixi vobis, quæ Athanasium spectant jam constituta esse : ira- tusque ait: Feri, feri. Ariani dixerunt : Rogamus te, si mittas Athanasium, perit civitas nostra, nul- lusque cum eo conventus agit. Imperator dixit : Al- qui diligenter sciscitatus novi eumn recte sentire, et orthodoxum esse, atque recte docere. Ariani dixe- runt : Ore quidem recte loquitur, animo autem dolose sentit. Imperator dixit : Salis hoc est, quod vos de illo testificati estis, eum recte loqui ac ducere. Quod si lingua quidem recte docet loquiturque, animo autem prave sentit, res illi cum Deo est: homines enim cum simus, sermonem audimus: quæ vero in corde lalent, novit Deus. Ariani dixerunt : Jube nos conventus agere. Imperator dixit : Quis vos prohi- bet? Ariani dixerunt : Rogamus te, hæreticos et dogmatislas nos declarat. Imperator dixit: Hoc ejus officium est, atque eorum qui recte docent. Ariani dixerunt Obsecramus imperium tuum, bunc ferre non possumus, et agros Ecclesiarum abstulit. Impe- rator dixit : Pecuniarum igitur gratia huc accessis- tis, et non fidei causa ? Rursumque ait : Discedite, et quiescite. Præterea ad Arianos dixit : Ite ad ec- clesiam, cras conventus vobis est; et post dimis- - sionem adsunt hic episcopi ; Nemesinus item hic est : unusquisque vestrum, secundum id quod credit, subscribet. Athanasius etiam hic est. Qui fidei ver- hum nescit, discat ab Athanasio. Habetis crastinum et perendinum. Egredior enim in campum. A Ariani dixerunt : Rogamus te, quemcunque volue- C D legendum forte, usque. Editi, Regius, Editio Commel. et Basil., Edit. Paris., mendose. Μox ante deest in editis, sed habetur in Reg. Ibid, Reg., Quidam etiam scholasticus ex Cynicis imperato rem rogavit. Rogo imperium tuum, Athanasii epi- scopi causa catholicus mihi ædes eripuit. Imperator dixit: Si catholicus tuas ædes eripuit, quid hoc ad Athanasium? Alius quidam Patalas scholasticus dixit: Accu- sationem habeo contra Athanasium. Imperator dixit : Ecquid tibi cum Christianis, cum sis gentilis ? Quidam autem e plebe Antiochenorum Lucium comprehenderunt et imperatori obtulerunt, dicen tes: Rogamus potentiam tuam et imperium tuum, vide quem voluerunt episcopum constituere. Alia petitio ad atrium valații a Lucio facta. Obsecro potentiam tuam, audi me. Imperator sub- stitit et ait : Tibi ipsi Lucio dico : quomodo huc venisti, navi ne an pedes? Lucius dixit : Rogo te, navi. Imperator ait : Deus mundi et cometes sol, et Paulo post. idem, (sic) editio Commeliniana, Editio vero Paris., male. Ilec confer cum Soz. lib. vi, cap. 5. (9) Ita Regius. Editi et Basil., μέν. Ibid., τάσαν. (10) Regius, φερι, φερι, absque accentu. (11) Regius codex, είπαν, et ita semper ad Anem (12) Hc, Ο βασιλεὺς εἶπεν, desunt in Reg. Mox (15) Regius codex, έντυχεια. Mox Reg. Basil. et (14) Regius codex, σύ perperam. (15) Ita Regius. Editio Commel., παζί. Ed. Paris,
PG 26:823Ἀπέλθετε εἰς τὴν ἐκκλησίαν, αὔριον σύναξις ὑμῖν ἐστι. Καὶ μετὰ τὴν ἀπόλυσιν, εἰσὶν ὧδε ἐπίσκοποι, καὶ Νεμεσῖνος ὧδέ ἐστιν· ἕκαστος ὑμῶν, καθὼς πιστεύει, ὑπογράψει. Καὶ Ἀθανάσιος ὧδέ ἐστιν· ὁ μὴ εἰδὼς τὸν τῆς πίστεως λόγον, μάθῃ παρὰ Ἀθανασίου. Ἔχετε τὴν αὔριον καὶ τὴν ἐπαύριον. Ἐκβαίνω γὰρ ἐγὼ εἰς κάμπον. Καί τις σχολαστικὸς τῶν κυνικῶν ἐνέτυχε τῷ βασιλεῖ. Δέομαι τοῦ βασιλείου σου, προφάσει Ἀθανασίου ἐπισκόπου ὁ καθολικὸς τὰς οἰκίας μου ἦρεν. Ὁ βασιλεὺς εἶπεν· Εἰ ὁ καθολικὸς τὰς οἰκίας σου ἦρε, τί κοινὸν Ἀθανασίῳ; Ἕτερός τις σχολαστικὸς Παταλᾶς εἶπε· Κατηγορίαν ἔχω κατὰ Ἀθανασίου. Ὁ βασιλεὺς εἶπε· Καὶ σὺ τί κοινὸν ἔχεις πρὸς Χριστιανοὺς, Ἕλλην ὤν; Τινὲς δὲ τοῦ πλήθους τῶν Ἀντιοχέων κατέσχον Λούκιον, καὶ προσήνεγκαν τῷ βασιλεῖ λέγοντες· Δεόμεθα τοῦ κράτους σου καὶ τοῦ βασιλείου σου, ἴδε τίνα ἠθέλησαν ποιῆσαι ἐπίσκοπον.
825 S. ATHANASH OPP. PARS I. - HISTORICA ET DOGMATICA. 824 luna iis ipsis succenseat qui tecum navigarunt, quod A Λούκιε, ὁ Θεὸς τοῦ κόσμου, καὶ κομήτης (16) ήλιος non te in 626 mare abjecerunt; et navis illa nun- καὶ σελήνη, ὀργισθείη αὐτοῖς ἐκείνοις τοῖς ἐμπλέου quam in posterum secundis fruatur ventis : neç σιν ἅμα σοι, ὅτι οὐκ ἔῤῥιψάν σε εἰς τὴν θάλασσαν · cum jactata fluctibus erit, cum navigantibus ad καὶ ἡ ναῦς δὲ ἐκείνη μὴ ἴσχῃ εἰς τὸν ἅπαντα χρόνον portum appellat. εὐδρόμους πνοάς, μήτε χειμαζομένη μετὰ τῶν ἐμ πλεόντων λιμένος (17) τύχοι. Ac per Euzoium postularunt a Probatio et sociis, qui Eusebii et Bardionis successores erant, eunu- chis, ut commendationem haberent infideles Ariani. Re cognita, imperator eunuchos tormentis appli- cans dixit; Hæc patiatur quisquis voluerit Christia- nos deferre. Et sic dimisit eos imperator. Paris. male, xoouhens. Ibidem Regius, µhvn. Alii Καὶ δι' Ευζωΐου ἠξίωσαν τοὺς περὶ Προβάτιον, τοὺς διαδόχους Εὐσεβίου καὶ Βαρδίωνος, τοὺς εὐνού- χους, ὡς ἵνα συστάσεως τύχωσιν οἱ ἄπιστοι Αρεια νοί. Καὶ γνοὺς τοῦτο βασιλεύς, καὶ τοὺς εὐνούχους βασανίσας, εἶπεν· Εἴ τις ἐντυχεῖν βούλεται κατὰ Χριστιανῶν, τοιαῦτα πάθοι. Καὶ οὕτως ἀφῆκεν ὁ βασιλεύς. omnes, σελήνη. IN ANTONII VITAM MONITUM. ' ' I. Antonii Vitam, eximium Athanasii opus, haud diu post Foviani tempora editam opinamur, anno circiter 365, quo sedata persecutione, invictus fidei defensor, in pace demum Alexandriæ morabatur. Rogantibus au- tem transmarinis monachis, et, ut vere quidem videtur, Occidentalibus, eam conscripsit, ut testatur ipse sub initium. Neque porro assentimur iis qui, quod, Пpòç toùs ¿v tỷ tévŋ povayoús, nuncupetur, missam putant ad monachos monasterii cujusdam, cui nomen Xene fuerit, aut regionis ejus nominis circa Scethen : quam quo pacto transmarinam existiment nescimus. Nam eo prorsus modo hic intelligendum videtur èv §évņ quo supra, p. 99, μετὰ τὴν ἐπὶ ξένης, ἀντὶ τῆς οἰκείας, καὶ ποῤῥοτάτω διατριβήν. Post vitam, scilicet, relicta patria, in extranea regione (in Gallia) peregre actam. Et p. 136, Kal yàp tñs èxì žévns aůrou diaτpiáñe úµɛiç napaµušta yɛɣovatɛ. Vos enim illi in extranea regione (in Italia) commoranti consolationi fuistis. Atque ex his fortasse locis suspicari liceat, nomine vns, indicari nonnunquam proprie occidentales regiones, tum quod procul remotæ et transmarinæ essent, tum etiam quod diversa ibi lingua obtineret. Certe in Italiam Græce transmissam oportuit, cum ibi eam Evagrius Latine transtulerit, ut infra dicimus : nec mirum Græce scriptam mitti ad Latinos, ubi iis temporibus Græce intelligebant plurimi. Certe Occidentales intelligere omnino videtur Athanasius, cum gratulatur de propagatione monasteriorum et monachorum : Kal yàp xal παρ' ὑμῖν λοιπὸν μοναστήρια, καὶ τὸ τῶν μοναχῶν ὄνομα πολιτεύεται. Nam apud vos quoque jam demum sunt monasteria, et monachorum nomen celebratur. Quod vix ad Syros, Cilicas, vel alios transmarinos ouam Occidentales dictum credatur. Nostram tamen conjecturam prudentis lectoris judicio permittimus. II. Hæc Græce primum vulgata fuit anno 1611, curante Davide Hoeschelio, Augustano, qui eam Latine reddidit et notis illustravit, unde eam mutuati sunt Parisienses editores. At cum codices quibus est usus Hæ- schelius mendis pene infinitis respersi, el nonnunquam mutili fuerint, imperfectam omnino edidit : qui si Eva- grii versionem consuluisset, multa loca restituere potuisset, multa perpurgare. Licuit certe nobis per manu- scriptorum copiam et præstantiam, emaculatam vulgare. Atque Evagrii versionem una cudendam duximus, quæ scilicet utpote Græcis Athanasii ætate suppar, permagni est ad Græca restauranda asserendaque mo- menti. Eum itidem cum manuscriptorum et quidem antiquissimorum, tum veterum editorum ope fidei pristina restituere conati sumus. Edita illa fuit sub ipsis typographiæ incunabulis a Mombritio, ac deinde omnibus pene cusis Vitæ sanctorum collectionibus inserta, accuratius demum a Rosweido, et postea a Bollando pu- blicata est. III. Esse autem germanum Athanasii ſetum nulla est dubitandi causa, nec esset quod in eo probando diu- sius immoraremur, nisi novatorum conatibus obsistendum foret, qui id contendunt, id pugnant, ut opus hoc egregium Athanasio abjudicent : imo in ejus auctorem gruvia proferunt maledicta, insulsum scilicet hominem vocantes, insignis mendacii, insignis scorti auctorem. Nimirum, facilius multo ipsis est conviciis oppugnare quam argumentis. Futilia prorsus sunt quæ hactenus immisere tela, ac licet jamdiu fracta, jamdiu quassata ſuerint, non cessant in dies a ipsa contorquere. Quæ denuo depellere non pigebit, cum veterum Patrum testi- monia attulerimus. *1. Atque ut initium ab ipso Athanasio ducatur, ait sanctus doctor infra, öre dè ȧnedhμet, xał ñpoeñéu- (16) Sic Reg. Basil. et editio Comm. Edit. vero (17) Regius codex, túxn.
Another petition at the palace gateἙτέρα ἐντυχία πρὸς τῷ πυλῶνι τοῦ παλα- τίου…
Clean text (TLG). Diplomatic Greek text; the machine OCR of the Migne page is kept in the OCR and Page views.
Ἑτέρα ἐντυχία πρὸς τῷ πυλῶνι τοῦ παλατίου γενομένη παρὰ Λουκίου. Δέομαί σου τοῦ κράτους, ἄκουσόν μου. Ὁ βασιλεὺς ἐστάθη καὶ εἶπε· Σοὶ αὐτῷ Λουκίῳ λέγω, πῶς ἦλθες ὧδε, πλοὶ̈ ἢ πεζής; Λούκιος εἶπε· Δέομαί σου, πλοί̈. Ὁ βασιλεὺς εἶπε·
825 S. ATHANASH OPP. PARS I. - HISTORICA ET DOGMATICA. 824 luna iis ipsis succenseat qui tecum navigarunt, quod A Λούκιε, ὁ Θεὸς τοῦ κόσμου, καὶ κομήτης (16) ήλιος non te in 626 mare abjecerunt; et navis illa nun- καὶ σελήνη, ὀργισθείη αὐτοῖς ἐκείνοις τοῖς ἐμπλέου quam in posterum secundis fruatur ventis : neç σιν ἅμα σοι, ὅτι οὐκ ἔῤῥιψάν σε εἰς τὴν θάλασσαν · cum jactata fluctibus erit, cum navigantibus ad καὶ ἡ ναῦς δὲ ἐκείνη μὴ ἴσχῃ εἰς τὸν ἅπαντα χρόνον portum appellat. εὐδρόμους πνοάς, μήτε χειμαζομένη μετὰ τῶν ἐμ πλεόντων λιμένος (17) τύχοι. Ac per Euzoium postularunt a Probatio et sociis, qui Eusebii et Bardionis successores erant, eunu- chis, ut commendationem haberent infideles Ariani. Re cognita, imperator eunuchos tormentis appli- cans dixit; Hæc patiatur quisquis voluerit Christia- nos deferre. Et sic dimisit eos imperator. Paris. male, xoouhens. Ibidem Regius, µhvn. Alii Καὶ δι' Ευζωΐου ἠξίωσαν τοὺς περὶ Προβάτιον, τοὺς διαδόχους Εὐσεβίου καὶ Βαρδίωνος, τοὺς εὐνού- χους, ὡς ἵνα συστάσεως τύχωσιν οἱ ἄπιστοι Αρεια νοί. Καὶ γνοὺς τοῦτο βασιλεύς, καὶ τοὺς εὐνούχους βασανίσας, εἶπεν· Εἴ τις ἐντυχεῖν βούλεται κατὰ Χριστιανῶν, τοιαῦτα πάθοι. Καὶ οὕτως ἀφῆκεν ὁ βασιλεύς. omnes, σελήνη. IN ANTONII VITAM MONITUM. ' ' I. Antonii Vitam, eximium Athanasii opus, haud diu post Foviani tempora editam opinamur, anno circiter 365, quo sedata persecutione, invictus fidei defensor, in pace demum Alexandriæ morabatur. Rogantibus au- tem transmarinis monachis, et, ut vere quidem videtur, Occidentalibus, eam conscripsit, ut testatur ipse sub initium. Neque porro assentimur iis qui, quod, Пpòç toùs ¿v tỷ tévŋ povayoús, nuncupetur, missam putant ad monachos monasterii cujusdam, cui nomen Xene fuerit, aut regionis ejus nominis circa Scethen : quam quo pacto transmarinam existiment nescimus. Nam eo prorsus modo hic intelligendum videtur èv §évņ quo supra, p. 99, μετὰ τὴν ἐπὶ ξένης, ἀντὶ τῆς οἰκείας, καὶ ποῤῥοτάτω διατριβήν. Post vitam, scilicet, relicta patria, in extranea regione (in Gallia) peregre actam. Et p. 136, Kal yàp tñs èxì žévns aůrou diaτpiáñe úµɛiç napaµušta yɛɣovatɛ. Vos enim illi in extranea regione (in Italia) commoranti consolationi fuistis. Atque ex his fortasse locis suspicari liceat, nomine vns, indicari nonnunquam proprie occidentales regiones, tum quod procul remotæ et transmarinæ essent, tum etiam quod diversa ibi lingua obtineret. Certe in Italiam Græce transmissam oportuit, cum ibi eam Evagrius Latine transtulerit, ut infra dicimus : nec mirum Græce scriptam mitti ad Latinos, ubi iis temporibus Græce intelligebant plurimi. Certe Occidentales intelligere omnino videtur Athanasius, cum gratulatur de propagatione monasteriorum et monachorum : Kal yàp xal παρ' ὑμῖν λοιπὸν μοναστήρια, καὶ τὸ τῶν μοναχῶν ὄνομα πολιτεύεται. Nam apud vos quoque jam demum sunt monasteria, et monachorum nomen celebratur. Quod vix ad Syros, Cilicas, vel alios transmarinos ouam Occidentales dictum credatur. Nostram tamen conjecturam prudentis lectoris judicio permittimus. II. Hæc Græce primum vulgata fuit anno 1611, curante Davide Hoeschelio, Augustano, qui eam Latine reddidit et notis illustravit, unde eam mutuati sunt Parisienses editores. At cum codices quibus est usus Hæ- schelius mendis pene infinitis respersi, el nonnunquam mutili fuerint, imperfectam omnino edidit : qui si Eva- grii versionem consuluisset, multa loca restituere potuisset, multa perpurgare. Licuit certe nobis per manu- scriptorum copiam et præstantiam, emaculatam vulgare. Atque Evagrii versionem una cudendam duximus, quæ scilicet utpote Græcis Athanasii ætate suppar, permagni est ad Græca restauranda asserendaque mo- menti. Eum itidem cum manuscriptorum et quidem antiquissimorum, tum veterum editorum ope fidei pristina restituere conati sumus. Edita illa fuit sub ipsis typographiæ incunabulis a Mombritio, ac deinde omnibus pene cusis Vitæ sanctorum collectionibus inserta, accuratius demum a Rosweido, et postea a Bollando pu- blicata est. III. Esse autem germanum Athanasii ſetum nulla est dubitandi causa, nec esset quod in eo probando diu- sius immoraremur, nisi novatorum conatibus obsistendum foret, qui id contendunt, id pugnant, ut opus hoc egregium Athanasio abjudicent : imo in ejus auctorem gruvia proferunt maledicta, insulsum scilicet hominem vocantes, insignis mendacii, insignis scorti auctorem. Nimirum, facilius multo ipsis est conviciis oppugnare quam argumentis. Futilia prorsus sunt quæ hactenus immisere tela, ac licet jamdiu fracta, jamdiu quassata ſuerint, non cessant in dies a ipsa contorquere. Quæ denuo depellere non pigebit, cum veterum Patrum testi- monia attulerimus. *1. Atque ut initium ab ipso Athanasio ducatur, ait sanctus doctor infra, öre dè ȧnedhμet, xał ñpoeñéu- (16) Sic Reg. Basil. et editio Comm. Edit. vero (17) Regius codex, túxn.
PG 26:824Πρὸς σὲ λέγω, Λούκιε, ὁ Θεὸς τοῦ κόσμου, καὶ κομήτης ἥλιος καὶ σελήνη, ὀργισθείη αὐτοῖς ἐκείνοις τοῖς ἐμπλέουσιν ἅμα σοι, ὅτι οὐκ ἔῤῥιψάν σε εἰς τὴν θάλασσαν· καὶ ἡ ναῦς δὲ ἐκείνη μὴ ἴσχῃ εἰς τὸν ἅπαντα χρόνον εὐδρόμους πνοὰς, μήτε χειμαζομένη μετὰ τῶν ἐμπλεόντων λιμένος τύχοι. Καὶ δι’ Εὐζωί̈ου ἠξίωσαν τοὺς περὶ Προβάτιον, τοὺς διαδόχους Εὐσεβίου καὶ Βαρδίωνος, τοὺς εὐνούχους, ὡς ἵνα συστάσεως τύχωσιν οἱ ἄπιστοι Ἀρειανοί. Καὶ γνοὺς τοῦτο βασιλεὺς, καὶ τοὺς εὐνούχους βασανίσας, εἶπεν· Εἴ τις ἐντυχεῖν βούλεται κατὰ Χριστιανῶν, τοιαῦτα πάθοι. Καὶ οὕτως ἀφῆκεν ὁ βασιλεύς.
825 S. ATHANASH OPP. PARS I. - HISTORICA ET DOGMATICA. 824 luna iis ipsis succenseat qui tecum navigarunt, quod A Λούκιε, ὁ Θεὸς τοῦ κόσμου, καὶ κομήτης (16) ήλιος non te in 626 mare abjecerunt; et navis illa nun- καὶ σελήνη, ὀργισθείη αὐτοῖς ἐκείνοις τοῖς ἐμπλέου quam in posterum secundis fruatur ventis : neç σιν ἅμα σοι, ὅτι οὐκ ἔῤῥιψάν σε εἰς τὴν θάλασσαν · cum jactata fluctibus erit, cum navigantibus ad καὶ ἡ ναῦς δὲ ἐκείνη μὴ ἴσχῃ εἰς τὸν ἅπαντα χρόνον portum appellat. εὐδρόμους πνοάς, μήτε χειμαζομένη μετὰ τῶν ἐμ πλεόντων λιμένος (17) τύχοι. Ac per Euzoium postularunt a Probatio et sociis, qui Eusebii et Bardionis successores erant, eunu- chis, ut commendationem haberent infideles Ariani. Re cognita, imperator eunuchos tormentis appli- cans dixit; Hæc patiatur quisquis voluerit Christia- nos deferre. Et sic dimisit eos imperator. Paris. male, xoouhens. Ibidem Regius, µhvn. Alii Καὶ δι' Ευζωΐου ἠξίωσαν τοὺς περὶ Προβάτιον, τοὺς διαδόχους Εὐσεβίου καὶ Βαρδίωνος, τοὺς εὐνού- χους, ὡς ἵνα συστάσεως τύχωσιν οἱ ἄπιστοι Αρεια νοί. Καὶ γνοὺς τοῦτο βασιλεύς, καὶ τοὺς εὐνούχους βασανίσας, εἶπεν· Εἴ τις ἐντυχεῖν βούλεται κατὰ Χριστιανῶν, τοιαῦτα πάθοι. Καὶ οὕτως ἀφῆκεν ὁ βασιλεύς. omnes, σελήνη. IN ANTONII VITAM MONITUM. ' ' I. Antonii Vitam, eximium Athanasii opus, haud diu post Foviani tempora editam opinamur, anno circiter 365, quo sedata persecutione, invictus fidei defensor, in pace demum Alexandriæ morabatur. Rogantibus au- tem transmarinis monachis, et, ut vere quidem videtur, Occidentalibus, eam conscripsit, ut testatur ipse sub initium. Neque porro assentimur iis qui, quod, Пpòç toùs ¿v tỷ tévŋ povayoús, nuncupetur, missam putant ad monachos monasterii cujusdam, cui nomen Xene fuerit, aut regionis ejus nominis circa Scethen : quam quo pacto transmarinam existiment nescimus. Nam eo prorsus modo hic intelligendum videtur èv §évņ quo supra, p. 99, μετὰ τὴν ἐπὶ ξένης, ἀντὶ τῆς οἰκείας, καὶ ποῤῥοτάτω διατριβήν. Post vitam, scilicet, relicta patria, in extranea regione (in Gallia) peregre actam. Et p. 136, Kal yàp tñs èxì žévns aůrou diaτpiáñe úµɛiç napaµušta yɛɣovatɛ. Vos enim illi in extranea regione (in Italia) commoranti consolationi fuistis. Atque ex his fortasse locis suspicari liceat, nomine vns, indicari nonnunquam proprie occidentales regiones, tum quod procul remotæ et transmarinæ essent, tum etiam quod diversa ibi lingua obtineret. Certe in Italiam Græce transmissam oportuit, cum ibi eam Evagrius Latine transtulerit, ut infra dicimus : nec mirum Græce scriptam mitti ad Latinos, ubi iis temporibus Græce intelligebant plurimi. Certe Occidentales intelligere omnino videtur Athanasius, cum gratulatur de propagatione monasteriorum et monachorum : Kal yàp xal παρ' ὑμῖν λοιπὸν μοναστήρια, καὶ τὸ τῶν μοναχῶν ὄνομα πολιτεύεται. Nam apud vos quoque jam demum sunt monasteria, et monachorum nomen celebratur. Quod vix ad Syros, Cilicas, vel alios transmarinos ouam Occidentales dictum credatur. Nostram tamen conjecturam prudentis lectoris judicio permittimus. II. Hæc Græce primum vulgata fuit anno 1611, curante Davide Hoeschelio, Augustano, qui eam Latine reddidit et notis illustravit, unde eam mutuati sunt Parisienses editores. At cum codices quibus est usus Hæ- schelius mendis pene infinitis respersi, el nonnunquam mutili fuerint, imperfectam omnino edidit : qui si Eva- grii versionem consuluisset, multa loca restituere potuisset, multa perpurgare. Licuit certe nobis per manu- scriptorum copiam et præstantiam, emaculatam vulgare. Atque Evagrii versionem una cudendam duximus, quæ scilicet utpote Græcis Athanasii ætate suppar, permagni est ad Græca restauranda asserendaque mo- menti. Eum itidem cum manuscriptorum et quidem antiquissimorum, tum veterum editorum ope fidei pristina restituere conati sumus. Edita illa fuit sub ipsis typographiæ incunabulis a Mombritio, ac deinde omnibus pene cusis Vitæ sanctorum collectionibus inserta, accuratius demum a Rosweido, et postea a Bollando pu- blicata est. III. Esse autem germanum Athanasii ſetum nulla est dubitandi causa, nec esset quod in eo probando diu- sius immoraremur, nisi novatorum conatibus obsistendum foret, qui id contendunt, id pugnant, ut opus hoc egregium Athanasio abjudicent : imo in ejus auctorem gruvia proferunt maledicta, insulsum scilicet hominem vocantes, insignis mendacii, insignis scorti auctorem. Nimirum, facilius multo ipsis est conviciis oppugnare quam argumentis. Futilia prorsus sunt quæ hactenus immisere tela, ac licet jamdiu fracta, jamdiu quassata ſuerint, non cessant in dies a ipsa contorquere. Quæ denuo depellere non pigebit, cum veterum Patrum testi- monia attulerimus. *1. Atque ut initium ab ipso Athanasio ducatur, ait sanctus doctor infra, öre dè ȧnedhμet, xał ñpoeñéu- (16) Sic Reg. Basil. et editio Comm. Edit. vero (17) Regius codex, túxn.
Second witness · khazarzar edition
Petitiones Arianorum Ἐντυχία γενομένη ἐν Ἀντιοχείᾳ Ἰωβιανῷ βασιλεῖ, παρὰ Λουκίου καὶ Βερνικιανοῦ, καὶ ἑτέρων τινῶν Ἀρειανῶν, κατὰ Ἀθανασίου ἐπισκόπου Ἀλεξανδρείας. Πρώτη ἐντυχία, ἣν ἐποιήσαντο, ἀπερχομένου τοῦ βασιλέως εἰς κάμπον ἐν τῇ Ῥωμανησίᾳ πύλῃ. Δεόμεθά σου τοῦ κράτους, καὶ τοῦ βασιλείου σου, καὶ τῆς εὐσεβείας σου, ἄκουσον ἡμῶν. Ὁ βασιλεὺς εἶπεν· Τίνες ἐστὲ, καὶ πόθεν; Οἱ Ἀρειανοὶ εἶπον· Κύριε, Χριστιανοί. Ὁ βασιλεὺς εἶπε· Πόθεν καὶ ἐκ ποίας πόλεως; Οἱ Ἀρειανοὶ εἶπον· Ἀλεξανδρείας. Ὁ βασιλεὺς εἶπε· Τί βούλεσθε; Οἱ Ἀρειανοὶ εἶπον· Δεόμεθά σου τοῦ κράτους καὶ τοῦ βασιλείου σου, ἐπίσκοπον ἡμῖν δός. Ὁ βασιλεὺς εἶπεν· Ἐκέλευσα τὸν πρότερον, ὅνπερ εἴχετε τὸ πρότερον Ἀθανάσιον, καθέζεσθαι ἐν τῷ θρόνῳ. Οἱ Ἀρειανοὶ εἶ πον· Δεόμεθά σου τοῦ κράτους· καὶ ἐν ἐξορισμῷ καὶ ἐν κατηγορίᾳ ἐστὶν ἔτη πολλά. Στρατιώτης ἐξ αίφνης ζηλώσας ἀπεκρίνατο· Δέομαί σου τοῦ βασι λείου, αὐτὸς ἐξέτασον, τίνες εἰσὶ, καὶ πόθεν. Οὗτοι γάρ εἰσι τὰ λείψανα καὶ ἡ παραβολὴ τῆς Καππαδο κίας, τὰ ὑπόλοιπα τοῦ ἀνοσίου ἐκείνου Γεωργίου, οἱ τὴν πόλιν καὶ τὸν κόσμον ἐρημώσαντες. Ἀκούσας ὁ βασιλεὺς ἐπτέρνισε τὸν ἵππον, καὶ ἀπῆλθεν εἰς τὸν κάμπον. Δευτέρα ἐντυχία τῶν Ἀρειανῶν. Κατηγορίας καὶ ἀποδείξεις ἔχομεν κατὰ Ἀθανα σίου, ὅστις πρὸ δέκα καὶ εἴκοσιν ἐτῶν ἐχωρίσθη ἀπὸ τῶν ἀειμνήστων Κωνσταντίνου καὶ Κωνσταντίου, καὶ ἐπὶ τοῦ θεοφιλεστάτου καὶ φιλοσοφωτάτου καὶ μακαριωτάτου Ἰουλιανοῦ ἔσχε τὴν ἐξόρισιν. Ὁ βασιλεὺς εἶπεν· Αἱ πρὸ δέκα καὶ κʹ, καὶ λʹ ἐτῶν κατηγορίαι ἤδη παρῆλθον· Ἐμοὶ μὴ λέγετε περὶ Ἀθανασίου· οἶδα γὰρ διὰ τί κατηγορήθη, καὶ πῶς ἐξωρίσθη. Τρίτη ἐντυχία τῶν Ἀρειανῶν. Καὶ νῦν πάλιν κατηγορίας ἔχομεν ἄλλας τινὰς κατὰ Ἀθανασίου. Ὁ βασιλεὺς εἶπεν· Οὐκ ἐκ τῆς πολυοχλίας καὶ ἐκ τῶν πολυφωνημάτων τὰ δίκαια φανήσεται· ἀλλ' ἢ ἐκλέξασθε δύο ἐξ ἑαυτῶν, καὶ ἐκ τῶν τοῦ, πλήθους ἑτέρους δύο. Οὐ γὰρ δύναμαι πρὸς ἕνα ἕκαστον ὑμῶν ἀποφαίνεσθαι. Οἱ ἐκ τοῦ πλήθους εἶπαν· Οὗτοί εἰσι τὰ λείψανα ἀπὸ τοῦ ἀνοσίου Γεωργίου τοῦ ἐρημώσαντος τὴν ἐπαρχίαν ἡμῶν, καὶ 26.821 ἐν ταῖς πόλεσι βουλευτὴν μὴ ἐάσαντες οἰκῆσαι. Οἱ Ἀρειανοὶ εἶπαν· Δεόμεθά σου, εἴ τινα ἂν θέλῃς χωρὶς Ἀθανασίου. Ὁ βασιλεὺς εἶπεν· Εἶπον ὑμῖν, ὅτι τὰ περὶ Ἀθανασίου ἤδη διοίκησιν ἔσχε· καὶ ὀργισθεὶς εἶπε· Φέρι φέρι. Οἱ Ἀρειανοὶ εἶπαν· Δεόμεθά σου, ἐὰν πέμψῃς Ἀθανάσιον, λυμαίνεται ἡ πόλις ἡμῶν, καὶ οὐδεὶς αὐτῷ συνέρχεται. Ὁ βασιλεὺς εἶπε· Καίτοι περιεργασάμενος ἔγνων, ὅτι καλῶς φρονεῖ, καὶ ὀρθόδοξός ἐστι, καὶ καλῶς διδάσκει. Οἱ Ἀρειανοὶ εἶπον· Τῷ μὲν στόματι καλῶς φθέγγεται, τῇ δὲ ψυχῇ δολίως φρονεῖ. Ὁ βασιλεὺς εἶπε· Τοῦτο ἀρκετόν ἐστιν, ὅτι ὑμεῖς ἐμαρτυρήσατε περὶ αὐτοῦ, ὅτι καλῶς φθέγγεται καὶ καλῶς διδάσκει. Εἰ δὲ τῇ γλώσσῃ καλῶς διδάσκει καὶ λέγει, τῇ δὲ ψυχῇ κακῶς φρονεῖ, πρὸς τὸν Θεὸν ἔχει. Ἄνθρωποι γὰρ ὄντες τὸν λόγον ἀκούομεν· τὰ δὲ ἐγκάρδια ὁ Θεὸς οἶδεν. Οἱ Ἀρειανοὶ εἶπον· Κέλευσον ἡμᾶς συνάγεσθαι. Ὁ βασιλεὺς εἶπε· Τίς γὰρ κωλύει ὑμᾶς; Οἱ Ἀρειανοὶ εἶπον· Δεόμεθά σου, αἱρεσιώτας καὶ δογματιστὰς ἡμᾶς ἀπαγγέλλει. Ὁ βασιλεὺς εἶπεν· Ἔργον αὐτοῦ ἐστι, καὶ τῶν καλῶς διδασκόντων. Οἱ Ἀρειανοὶ εἶπον· Δεόμεθά σου τοῦ κράτους· τοῦτον βαστάσαι οὐ δυνάμεθα, καὶ τὰ τεμένη τῶν ἐκκλησιῶν περιῆρεν. Ὁ βασιλεὺς εἶπεν· Οὐκοῦν ἕνεκεν χρημάτων ἤλθετε ὧδε, καὶ οὐχ ἕνεκεν πίστεως; Καὶ πάλιν εἶπεν· Ἀπέλθετε, καὶ εἰρηνεύετε. Ἔτι προσθεὶς εἶπε πρὸς τοὺς 1
Ἀρειανούς· Ἀπέλθετε εἰς τὴν ἐκκλησίαν, αὔριον σύναξις ὑμῖν ἐστι. Καὶ μετὰ τὴν ἀπόλυσιν, εἰσὶν ὧδε ἐπίσκοποι, καὶ Νεμεσῖνος ὧδέ ἐστιν· ἕκαστος ὑμῶν, καθὼς πιστεύει, ὑπογράψει. Καὶ Ἀθανάσιος ὧδέ ἐστιν· ὁ μὴ εἰδὼς τὸν τῆς πίστεως λόγον, μάθῃ παρὰ Ἀθανασίου. Ἔχετε τὴν αὔριον καὶ τὴν ἐπαύριον. Ἐκβαίνω γὰρ ἐγὼ εἰς κάμπον. Καί τις σχολαστικὸς τῶν κυνικῶν ἐνέτυχε τῷ βασιλεῖ. Δέομαι τοῦ βασιλείου σου, προφάσει Ἀθανασίου ἐπισκόπου ὁ καθολικὸς τὰς οἰκίας μου ἦρεν. Ὁ βασιλεὺς εἶπεν· Εἰ ὁ καθολικὸς τὰς οἰκίας σου ἦρε, τί κοινὸν Ἀθανασίῳ; Ἕτερός τις σχολαστικὸς Παταλᾶς εἶπε· Κατηγορίαν ἔχω κατὰ Ἀθανασίου. Ὁ βασιλεὺς εἶπε· Καὶ σὺ τί κοινὸν ἔχεις πρὸς Χριστιανοὺς, Ἕλλην ὤν; Τινὲς δὲ τοῦ πλήθους τῶν Ἀντιοχέων κατέσχον Λούκιον, καὶ προσήνεγκαν τῷ βασιλεῖ λέγοντες· Δεόμεθα τοῦ κράτους σου καὶ τοῦ βασιλείου σου, ἴδε τίνα ἠθέλησαν ποιῆσαι ἐπίσκοπον. Ἑτέρα ἐντυχία πρὸς τῷ πυλῶνι τοῦ παλατίου γενομένη παρὰ Λουκίου. Δέομαί σου τοῦ κράτους, ἄκουσόν μου. Ὁ βασιλεὺς ἐστάθη καὶ εἶπε· Σοὶ αὐτῷ Λουκίῳ λέγω, πῶς ἦλθες ὧδε, πλοῒ ἢ πεζής; Λούκιος εἶπε· Δέομαί σου, πλοΐ. Ὁ βασιλεὺς εἶπε· Πρὸς σὲ λέγω, 26.824 Λούκιε, ὁ Θεὸς τοῦ κόσμου, καὶ κομήτης ἥλιος καὶ σελήνη, ὀργισθείη αὐτοῖς ἐκείνοις τοῖς ἐμπλέουσιν ἅμα σοι, ὅτι οὐκ ἔῤῥιψάν σε εἰς τὴν θάλασσαν· καὶ ἡ ναῦς δὲ ἐκείνη μὴ ἴσχῃ εἰς τὸν ἅπαντα χρόνον εὐδρόμους πνοὰς, μήτε χειμαζομένη μετὰ τῶν ἐμπλεόντων λιμένος τύχοι. Καὶ δι' Εὐζωΐου ἠξίωσαν τοὺς περὶ Προβάτιον, τοὺς διαδόχους Εὐσεβίου καὶ Βαρδίωνος, τοὺς εὐνούχους, ὡς ἵνα συστάσεως τύχωσιν οἱ ἄπιστοι Ἀρειανοί. Καὶ γνοὺς τοῦτο βασιλεὺς, καὶ τοὺς εὐνούχους βασανίσας, εἶπεν· Εἴ τις ἐντυχεῖν βούλεται κατὰ Χριστιανῶν, τοιαῦτα πάθοι. Καὶ οὕτως ἀφῆκεν ὁ βασιλεύς.
Continue reading PG 26: In illud Qui dixerit verbum in filium →≣ entire volume