Diplomatic text · TLG-E clean (diplomatic Greek; primary witness) + khazarzar (second witness) — PG column chips mark the printed columns.
Monitum (editorial preface
Clean text (TLG). Diplomatic Greek text; the machine OCR of the Migne page is kept in the OCR and Page views.
PG 17:9〔Editorial preface, from the Migne page scan (OCR)〕
MONITUM. (a) Tria sunt præcipue interpretationis genera ab Origene usurpata. Quædam res ipsas prolixius commen- lantur. Aliæ sunt homiliæ. Quædam sunt veluti notæ, et scholia breviora, quasique compendiariæ locorum interpretationes. Talia porro sunt, quæ nos nunc primum publici juris facimus, sive Vetus sive Novum respi- ciant Testamentum. Equidem collectores Catenarum, ex quibus universa hæc deprompta sunt, videntur aliquando in compendium ipsius Origenis verba contraxisse, aliquando etiam cum alienis miscuisse. Ad hoc postremum quod attinet, tantum absumus a placitis Huetii et de la Rue, qui viri eximii procurandæ Origenis editioni strenuissimam navarunt operam, ut potius quovis pignore contendamus, inde liquido apparere, undenam po · steriores sua sensa deprompserit. Id nobis planum manifestumque fiet,si modo animadverterimus, quæ adnota- vimus Photium adversus novos Manichæos communia habere cum Origene. Nihilominus si qua Origeni aliis- que attributa vidimus, ad calcem paginarum loca universa indicavimus, ut haberent studiosi in promptu quæ invicem conſerenda videbantur. Ad primum vero quod attinet, id rarius factum fuisse apparet : ut fere yene- ratim affirmare liceat nos commentariola Origenis totidem verbis habere, quibus ab illo scripta fuerunt. Uti- nam porro exoriretur vir aliquis novus, et ipse adamantius, qui Adamantii nostri scripta hujusmodi universa in veterum Catenis sparsa, aut in forulis pluteisque bibliothecarum adhuc delitescentia, colligere posset, et integra kujusmodi scholia nobis contexere, atque publici juris facere! Que nos hic exhibemus fragmenta, satis illa quidem ampla, et quæ cum reliquis Origeni attributis, paren- tem illum suum ubique clamant; pro yvŋolótyti sua luculenta quoque habent argumenta el testimonia (b). In Genesim namque scripsisse Origenem testes sunt Eusebius (c), Nicephorus (d), Suidas et alii. Quin et Orige- nes hujusmodi exegetica sua pluries commemorat (e). Scholiorum sive excerptorum in Exodum mentio fil ab Hieronymo, et Origene ipso contra Celsum (f). De scholiis in Leviticum et Numeros ac Deuteronomium loquitur abunde Huetius. De excerptis in Josue satis constat ex Philocaliæ capite . Pro commentariis in libros Regum fidem faciunt homilia De Engastrimytho quam vertit Allatius, et Ca:- siodorus (g), qui etiam de homiliis in Deuteronomium et in Reges atque Paralipomena testatur. Pro expositione in Proverbia adsunt fragmenta apud Pamphilum in Apologia, et in Catena Mazariniar a in Lucam cap. VIII, v. 4, a Fabricio (h) memorata. De Jobo et Psalmis res est extra controversiam posita, sicut et de Commentariis in Matthæum et Lucam. Nemo itaque jure de sinceritate monumentorum quæ afferimus ambigere potest, accedente præsertim Mar- cianorum codicum nostrorum, ex quibus propemodum universa accepta sunt, auctoritate apud omnes satis (a) Verba sunt Bibliotheca Gallandianæ conti- Duatoris (t. XIV, App., p. 3); ad ea spectant Ori- genis fragmenta quæ vir doctus collegit et nos re- cudenda suscepimus. Reliquis fragmentis peculiare monitum præfixum est et fons indicatur unde hau- simus. EDIT. PATR. larue cum ad tomum II Origenis præfatus est. ‹ Sed totum, inquit, opus illud Origeni suppositum esse vel inde satis liquet quod ubi de Maria Virgine, vel ubi de Patre et Filio et Spiritu sancto sermo est, illa diserte Θεοτόκος, filius autem Patri ὁμοούσιος prædicatur; quæ voces scriptorein non solum syno- do Nicæna, sed et concilio Ephesino recentiorem arguunt. Ab his igitur edendis scholiis abstinendum esse duxi. » Voces bic notatæ leguntur infra (cul. PATROL. GR. XVII. - et ), non tamen inter Scholia in Psalterium, sed in fragmentis ad Matthæi et Lucæ Evangelium. Jure ergo an genuina sint hæc fragmenta, dubi- tandi locus. Fragmentum præterea epistolæ ad Pho- tium et Andream presbyteros (col. ) Origeni ab- judicandum monet Montefalconius Bibliotheca Cois- linianæ p. , Origene nempe mendose posito pro Severo, cujus memoratur epistola ad Photium et Andrean in codice 8 ejusdem Bibliot
Origen: Selections on GenesisΩΡΙΓΕΝΟΥΣ ΕΚΛΟΓΑΙ ΕΙΣ ΤΗΝ ΓΕΝΕΣΙΝ
Clean text (TLG). Diplomatic Greek text; the machine OCR of the Migne page is kept in the OCR and Page views.
PG 17:11ΩΡΙΓΕΝΟΥΣ ΕΚΛΟΓΑΙ ΕΙΣ ΤΗΝ ΓΕΝΕΣΙΝ. ΚΕΦ. Ζ. Στίχ. δ. Ἐγὼ ἐπάγω ὑετὸν [ἐπὶ] τὴν γῆν τεσσαράκοντα ἡμέρας, καὶ τεσσαράκοντα νύκτας. Καὶ ἐξαλείψω πᾶσαν τὴν ἐξανάστασιν, ἣν ἐποίησα, ἀπὸ προσώπου τῆς γῆς, ἀπὸ ἀνθρώπου ἕως κτήνους. Τί δήποτε τῷ κατακλυσμῷ τὰ τῶν ἀνθρώπων πλήθη διέφθειρεν; Ἐξαλεῖψαι τοῦ Κάϊν τὸ γένος ἠθέλησε· ἀνεμίγη δὲ αὐτῷ καὶ τῶν εὐσεβῶν ἡ φυλή· διὸ καὶ τῆς τιμωρίας μετέσχηκεν. Ἀρχὴν δέ τινα καινοῦ βίου ποιήσασθαι βουληθεὶς, τὸν Νῶε καὶ τοὺς ἐκείνου παῖδας σὺν ταῖς γυναιξὶ διετήρησεν, εὐσεβῆ ὄντα καὶ δίκαιον, καὶ ἐκ τῆς τῶν συγγενῶν εὐσεβείας βλαστήσαντα, καὶ τὴν τῆς παρανομίας ἐπιμιξίαν μισήσαντα. Οὐ μὴν, ὥς τινές φασιν, ὀργῇ τινι καὶ μεταμελείᾳ ταῦτα πεποίηκε. Ταῦτα γάρ τοι ἀνθρώπινα πάθη· ἡ δὲ θεία φύσις, ἐλευθέρα παθῶν. Ἄλλως τε ἡ μεταμέλεια τοῖς μετὰ τὴν πεῖραν μανθάνουσι τῶν πραγμάτων τὴν φύσιν κατάλληλος· εἶτα τῇ πείρᾳ μανθάνοντες ὡς οὐκ ὀρθῶς ἐβουλεύσαντο, μεταμέλονται. Ὁ δὲ Θεὸς οὕτως ὁρᾷ τὰ μετὰ πολλὰς ἐσόμενα γενεὰς, ὡς ἤδη γεγενημένα. Ὡς προορῶν τοίνυν καὶ προγινώσκων, οὕτως ἅπαντα πρυτανεύει.
στηλογραφία γνησιότης ΩΡΙΓΕΝΟΥΣ ΕΚΛΟΓΑΙ ΕΙΣ ΤΗΝ ΓΕΝΕΣΙΝ (1). Στιχ. δ'. Ἐγὼ ἐπάγω νετὸν (ἐπὶ τὴν γῆν τεσσα ράκοντα ἡμέρας, καὶ τεσσαράκοντα νύκτας. Καὶ ἐξαλείψω πᾶσαν τὴν ἐξανάστασιν, ἣν ἐποίησα, ἀπὸ προσώπου τῆς γῆς, ἀπὸ ἀνθρώ που ἕως κτήνους. Τί δήποτε τῷ κατακλυσμῷ τὰ τῶν ἀνθρώπων πλή- θη διέφθειρεν ; Ἐξαλείψαι τοῦ Κάϊν τὸ γένος ἠθέ λησε· ἀνεμίγη δὲ αὐτῷ καὶ τῶν εὐσεβῶν ἡ φυλή· διὸ καὶ τῆς τιμωρίας μετέσχηκεν. Ἀρχὴν δέ τινα καινοῦ βίου ποιήσασθαι βουληθεὶς, τὸν Νῶς καὶ τοὺς ἐκείτ νου παῖδας σὺν ταῖς γυναιξὶ διετήρησεν, εὐσεβῆ ὄντα καὶ δίκαιον, καὶ ἐκ τῆς τῶν συγγενῶν εὐσεβείας βλαστήσαντα, καὶ τὴν τῆς παρανομίας ἐπιμιξίαν μι σήσαντα. Οὐ μὴν, ὥς τινές φασιν, ὀργῇ (4) τινι καὶ μετα αμελείᾳ ταῦτα πεποίηκε. Ταῦτα γάρ τοι ἀνθρώπινα πάθη· ἡ δὲ θεία φύσις, ἐλευθέρα παθῶν. "Αλλως τε ἡ μεταμέλεια τοῖς μετὰ τὴν πεῖραν μανθάνουσι τῶν πραγμάτων τὴν φύσιν κατάλληλος· εἶτα τῇ πείρᾳ μανθάνοντες ὡς οὐκ ὀρθῶς ἐβουλεύσαντο, μεταμέλον- ται. Ὁ δὲ Θεὸς οὕτως ὁρᾷ τὰ μετὰ πολλὰς ἐσόμενα γενεάς, ὡς ἤδη γεγενημένα. Ως προορῶν τοίνυν καὶ προγινώσκων, οὕτως ἅπαντα πρυτανεύει. Τί δήποτε τοίνυν μεταμέλεται, ἅπαντα πρὸς τὴν πρόγνωσιν τὴν SUPPLEMENTUM AD ORIGENİ◆ EXEGETICA. .12 commendata. Accedit illud quod et in Nannianis codicibus, quorum catologus brevi prodibit, eadem aliquando recurrunt totidem verbis, et universus commentandi modus Origenem ubique redolet nc prodit. Illud quoque ad commendationem fragmentorum horum silentio non est prætereundum, quod præter eru- dita multa, nec alibi forta…e invenienda, dogmata etiam Christiana adversus aggressores eorum feliciter as- seruntur. Primi generis fuerit illud quod legis ad Matth. cap. xxvii, v. 17, Barabbæ nomen fuisse Jesum, itaque legisse vetustissima exemplaria : Quem vultis de his duobus dimittam vobis? Jesum Barabbam, vel Jesum qui dicitur Christus? Quæ sane lectio videtur modɔ loquendi evangelistæ hic usurpato admodum con- gruentissima. Item illud Psal. xxxvi, v. 24, ubi dicitur, in agonibus aliquando qui cadit vincere tria. Quo mirifice eorum sententia confirmatur, qui docent ad referendam palmam victoriæ in agonibus athleticis ter opus fuisse profligare adversarium, de quo nonnulli immerito dubitant apud Poterum loco a nobis ad illum versi- culum excitato. Quid item sit in titulo psal. xv, et qui ejus usus apud veteres, ex hisce scholiis apparet. Sinceritas quoque ac versiculi de sudore Christi stabilitur : quæ similiter confirmatur ex æque vetusto interprete, ut in Dionysio Alexandrino diximus. Variantium quoque lectionum bona seges, et Samaritani codicis auctoritas identidem nobis proponitur, ut cætera missa faciamus. Dogmata fidei Christianæ, traditionis item ecclesiasticæ, et non scriptæ exstantiam ac veritatem per hu- jusmodi fragmenta cumulate confirmari ac stabiliri liquet. Deum esse incorporeum et quæ corporaliter de illo ‹dicuntur, ut Deum addecet esse intelligenda, nihilque inde juvari Anthropomorphitarum deliria, palet ex scholiis in psal. xı11, v. 2. Dei providentiam ad minima quæque se extendere, constat ex commentariis in Joh XL, 3. Vim ac necessitatem gratiæ, libertatem item arbitrii, passim commendata invenies. ORIGENIS ADNOTATIONES IN GENESIM. (Ex Bibliotheca Gallandiana.) - CAP. VII. V. 4. Ego adduco pluviam super terram quadraginta dies, et quadraginta nocles. Et delebo omnem exsurrectionen (2), quam feci, a facie terra, ab homine adusque jumentum. A Curnam diluvio hominum multitudines perdi- dit? Delere Caini genus voluit: commista cum eo fuerat piorum quoque tribus : propterea ponæ ∙etiam participium habuit. Inițium vero aliquod novæ vitæ efficere cum vellet, Noe ejusque liberos cum uxoribus servavit, quippe qui pius erat et justus, originemque suam ducebat, a consanguineorum pie- tate, odio quoque prosequebatur eam generum misturam, quæ contra leges erat. Haud vero, ut qui- dam dicunt, ira quapiam vel penitentia isthæc effe- cit. Sunt enim liæ affectiones humanæ : et divina B natura ab affectionibus immunis est. Præterea etiam pœnitentia cadit in eos, qui post experientia quæ sit rerum natura didicerunt : qui postquam experimento didicerint, se haud recte consuluisse, tunc demum pœnitentia ducuntur. At Deus sic intuetur res poſt • multas generationes futuras, ut eas quæ jam factæ sunt. Ceu prævidens itaque et præcognoscens, sic exhibetur Hebraicum jekùm. {3) Capita et versuumn numeros ipse adnotavi ubique, ad editionem cod. Alexandrini Breilinge rianam, Tiguri 1730. • (1) Ex cod. Veneto xv. (2) 11. e. substantiam vel naturam. Sic belle (5) ΚΕΦ. Ζ'. (4) Sic correximus verbum nihili όρη.
PG 17:12Τί δήποτε τοίνυν μεταμέλεται, ἅπαντα πρὸς τὴν πρόγνωσιν τὴν οἰκείαν οἰκονομῶν; Οὐκοῦν ἐπὶ Θεοῦ μεταμέλεια οἰκονομίας μεταβολή· Μεταμέλομαι γὰρ, φησὶν, ὅτι κέκρικα τὸν Σαοὺλ εἰς βασιλέα· ἀντὶ τοῦ· Εὐδοκίμασα μὲν παῦσαι τοῦτον, ἕτερον δὲ χειροτονῆσαι. Οὕτω κἀνταῦθα· Ἐνεθυμήθην, ὅτι ἐποίησα ἄνθρωπον· ἐδοκίμασα διολέσαι τῶν ἀνθρώπων τὸ γένος. Ἀλλὰ φιλάνθρωπος ὢν, σπέρμα τὸν Νῶε τῇ φύσει τετήρηκεν. Ἐπειδὴ δὲ καὶ τῶν ἀλόγων τὰ γένη τῆς τῶν ἀνθρώπων εἵνεκα δεδημιούργηκε χρείας· καὶ ταῦτα τοῖς ἀνθρώποις συνδιεφθάρη, πλὴν τῶν ἐν τῇ κιβωτῷ σὺν τῷ Νῶε διαφυλαχθέντων. Ἐκέλευσε γὰρ ὁ δεσπότης Θεὸς ἀνὰ δύο μὲν ἐξ ἑκάστου γένους τῶν δοκούντων ἀκαθάρτων διασωθῆναι, ἀνὰ ἑπτὰ δὲ τῶν καθαρῶν. Ἐπειδὴ γὰρ ἤμελλε συγχωρεῖν τοῖς ἀνθρώποις μεταλαμβάνειν κρεῶν, ἤμελλον δὲ καὶ θυσίας αὐτῷ προσφέρειν τῆς εὐσεβείας οἱ τρόφιμοι, πλείονα τὰ καθαρὰ φυλαχθῆναι προσέταξε· τὰς μὲν τρεῖς συζυγίας, εἰς τὴν αὔξησιν τοῦ γένους, τὸ δὲ ἓν τὸ περιττὸν εἰς θυσίαν.
στηλογραφία γνησιότης ΩΡΙΓΕΝΟΥΣ ΕΚΛΟΓΑΙ ΕΙΣ ΤΗΝ ΓΕΝΕΣΙΝ (1). Στιχ. δ'. Ἐγὼ ἐπάγω νετὸν (ἐπὶ τὴν γῆν τεσσα ράκοντα ἡμέρας, καὶ τεσσαράκοντα νύκτας. Καὶ ἐξαλείψω πᾶσαν τὴν ἐξανάστασιν, ἣν ἐποίησα, ἀπὸ προσώπου τῆς γῆς, ἀπὸ ἀνθρώ που ἕως κτήνους. Τί δήποτε τῷ κατακλυσμῷ τὰ τῶν ἀνθρώπων πλή- θη διέφθειρεν ; Ἐξαλείψαι τοῦ Κάϊν τὸ γένος ἠθέ λησε· ἀνεμίγη δὲ αὐτῷ καὶ τῶν εὐσεβῶν ἡ φυλή· διὸ καὶ τῆς τιμωρίας μετέσχηκεν. Ἀρχὴν δέ τινα καινοῦ βίου ποιήσασθαι βουληθεὶς, τὸν Νῶς καὶ τοὺς ἐκείτ νου παῖδας σὺν ταῖς γυναιξὶ διετήρησεν, εὐσεβῆ ὄντα καὶ δίκαιον, καὶ ἐκ τῆς τῶν συγγενῶν εὐσεβείας βλαστήσαντα, καὶ τὴν τῆς παρανομίας ἐπιμιξίαν μι σήσαντα. Οὐ μὴν, ὥς τινές φασιν, ὀργῇ (4) τινι καὶ μετα αμελείᾳ ταῦτα πεποίηκε. Ταῦτα γάρ τοι ἀνθρώπινα πάθη· ἡ δὲ θεία φύσις, ἐλευθέρα παθῶν. "Αλλως τε ἡ μεταμέλεια τοῖς μετὰ τὴν πεῖραν μανθάνουσι τῶν πραγμάτων τὴν φύσιν κατάλληλος· εἶτα τῇ πείρᾳ μανθάνοντες ὡς οὐκ ὀρθῶς ἐβουλεύσαντο, μεταμέλον- ται. Ὁ δὲ Θεὸς οὕτως ὁρᾷ τὰ μετὰ πολλὰς ἐσόμενα γενεάς, ὡς ἤδη γεγενημένα. Ως προορῶν τοίνυν καὶ προγινώσκων, οὕτως ἅπαντα πρυτανεύει. Τί δήποτε τοίνυν μεταμέλεται, ἅπαντα πρὸς τὴν πρόγνωσιν τὴν SUPPLEMENTUM AD ORIGENİ◆ EXEGETICA. .12 commendata. Accedit illud quod et in Nannianis codicibus, quorum catologus brevi prodibit, eadem aliquando recurrunt totidem verbis, et universus commentandi modus Origenem ubique redolet nc prodit. Illud quoque ad commendationem fragmentorum horum silentio non est prætereundum, quod præter eru- dita multa, nec alibi forta…e invenienda, dogmata etiam Christiana adversus aggressores eorum feliciter as- seruntur. Primi generis fuerit illud quod legis ad Matth. cap. xxvii, v. 17, Barabbæ nomen fuisse Jesum, itaque legisse vetustissima exemplaria : Quem vultis de his duobus dimittam vobis? Jesum Barabbam, vel Jesum qui dicitur Christus? Quæ sane lectio videtur modɔ loquendi evangelistæ hic usurpato admodum con- gruentissima. Item illud Psal. xxxvi, v. 24, ubi dicitur, in agonibus aliquando qui cadit vincere tria. Quo mirifice eorum sententia confirmatur, qui docent ad referendam palmam victoriæ in agonibus athleticis ter opus fuisse profligare adversarium, de quo nonnulli immerito dubitant apud Poterum loco a nobis ad illum versi- culum excitato. Quid item sit in titulo psal. xv, et qui ejus usus apud veteres, ex hisce scholiis apparet. Sinceritas quoque ac versiculi de sudore Christi stabilitur : quæ similiter confirmatur ex æque vetusto interprete, ut in Dionysio Alexandrino diximus. Variantium quoque lectionum bona seges, et Samaritani codicis auctoritas identidem nobis proponitur, ut cætera missa faciamus. Dogmata fidei Christianæ, traditionis item ecclesiasticæ, et non scriptæ exstantiam ac veritatem per hu- jusmodi fragmenta cumulate confirmari ac stabiliri liquet. Deum esse incorporeum et quæ corporaliter de illo ‹dicuntur, ut Deum addecet esse intelligenda, nihilque inde juvari Anthropomorphitarum deliria, palet ex scholiis in psal. xı11, v. 2. Dei providentiam ad minima quæque se extendere, constat ex commentariis in Joh XL, 3. Vim ac necessitatem gratiæ, libertatem item arbitrii, passim commendata invenies. ORIGENIS ADNOTATIONES IN GENESIM. (Ex Bibliotheca Gallandiana.) - CAP. VII. V. 4. Ego adduco pluviam super terram quadraginta dies, et quadraginta nocles. Et delebo omnem exsurrectionen (2), quam feci, a facie terra, ab homine adusque jumentum. A Curnam diluvio hominum multitudines perdi- dit? Delere Caini genus voluit: commista cum eo fuerat piorum quoque tribus : propterea ponæ ∙etiam participium habuit. Inițium vero aliquod novæ vitæ efficere cum vellet, Noe ejusque liberos cum uxoribus servavit, quippe qui pius erat et justus, originemque suam ducebat, a consanguineorum pie- tate, odio quoque prosequebatur eam generum misturam, quæ contra leges erat. Haud vero, ut qui- dam dicunt, ira quapiam vel penitentia isthæc effe- cit. Sunt enim liæ affectiones humanæ : et divina B natura ab affectionibus immunis est. Præterea etiam pœnitentia cadit in eos, qui post experientia quæ sit rerum natura didicerunt : qui postquam experimento didicerint, se haud recte consuluisse, tunc demum pœnitentia ducuntur. At Deus sic intuetur res poſt • multas generationes futuras, ut eas quæ jam factæ sunt. Ceu prævidens itaque et præcognoscens, sic exhibetur Hebraicum jekùm. {3) Capita et versuumn numeros ipse adnotavi ubique, ad editionem cod. Alexandrini Breilinge rianam, Tiguri 1730. • (1) Ex cod. Veneto xv. (2) 11. e. substantiam vel naturam. Sic belle (5) ΚΕΦ. Ζ'. (4) Sic correximus verbum nihili όρη.
PG 17:13Εὐθὺς γὰρ ὁ Νῶε μετὰ τὴν παῦλαν τῆς τιμωρίας, θυσίαν τῷ Θεῷ εὐχαριστήριον προσενήνοχεν, ἀπὸ πάντων, φησὶ, κτηνῶν τῶν καθαρῶν, καὶ ἀπὸ πάντων τῶν πετεινῶν τῶν καθαρῶν. Ὡς εἶναι δῆλον ὅτι τούτου χάριν, ἀνὰ ἑπτὰ προσέταξεν ἐξ ἑκάστου γένους τῶν καθαρῶν εἰς τὴν κιβωτὸν εἰσαχθῆναι, ἵνα, τὸ ἓν ζῶον ἐξ ἑκάστου γένους ὁ Νῶε προσφέρων, μὴ διαφθείρῃ τὰς συζυγίας. Στίχ. ι. Καὶ ἔκλεισε Κύριος ὁ Θεὸς ἔξωθεν αὐτοῦ τὴν κιβωτόν. Θειοτέρας τινὸς δυνάμεως ἔχρῃζεν ἡ ἀσφάλεια τῆς θύρας κλειομένης.
οἶχε ίαν οἰκονομῶν; Οὐκοῦν ἐπὶ Θεοῦ μεταμέλεια οι κονομίας μεταβολή. Μεταμέλομαι γὰρ, φησὶν, ὅτι κέκρικα τὸν Σαούλ εἰς βασιλέα· ἀντὶ τοῦ· Εὐδο κίμασα μὲν παῦσαι τοῦτον, ἕτερον δὲ χειροτονῆσαι. Οὕτω κἀνταῦθα· Ἐνεθυμήθην, ὅτι ἐποίησα ἄνθρω πον· ἐδοκίμασα διολέσαι τῶν ἀνθρώπων τὸ γένος. ᾿Αλλὰ φιλάνθρωπος ων, σπέρμα τὸν Νῶε τῇ φύσει τετήρηκεν. Ἐπειδὴ δὲ καὶ τῶν ἀλόγων τὰ γένη τῆς τῶν ἀνθρώπων είνεκα δεδημιούργηκε χρείας· καὶ ταῦτα τοῖς ἀνθρώποις συνδιεφθάρη, πλὴν τῶν ἐν τῇ κιβωτῷ σὺν τῷ Νώε διαφυλαχθέντων. Εκέλευσε γὰρ ὁ δεσπότης Θεὸς ἀνὰ δύο μὲν ἐξ ἑκάστου γένους τῶν δοκούντων ἀκαθάρτων διασωθῆναι, ἀνὰ ἑπτὰ δὲ τῶν καθαρῶν. Ἐπειδὴ γὰρ ἤμελλε συγχωρεῖν τοῖς ἀν θρώποις μεταλαμβάνειν κρεῶν, ἡμελλον δὲ καὶ θυ σίας αὐτῷ προσφέρειν τῆς εὐσεβείας οἱ τρόφιμοι, Β πλείονα τὰ καθαρὰ φυλαχθῆναι προσέταξε· τὰς μὲν τρεῖς συζυγίας, εἰς τὴν αὔξησιν τοῦ γένους, τὸ δὲ ἐν τὸ περιττὸν εἰς θυσίαν. Εὐθὺς γὰρ ὁ Νῶς μετὰ τὴν παῦλαν τῆς τιμωρίας, θυσίαν τῷ Θεῷ εὐχαριστήριον προσενήνοχεν, ἀπὸ πάντων, φησί, κτηνῶν τῶν καθαρῶν, καὶ ἀπὸ πάντων τῶν πετεινῶν τῶν και βαρών. Ως εἶναι δῆλον ὅτι τούτου χάριν, ἀνὰ ἑπτὰ προσέταξεν ἐξ ἑκάστου γένους τῶν καθαρῶν εἰς τὴν κιβωτὸν εἰσαχθῆναι, ἵνα, τὸ ἐν ζῶον ἐξ ἑκάστου γέν νους ὁ Νῶε προσφέρων, μὴ διαφθείρῃ τὰς συζυγίας. αὐτοῦ τὴν κιβωτόν. Θειοτέρας τινὸς δυνάμεως ἔχρηζεν ἡ ἀσφάλεια τῆς θύρας κλειομένης. ΚΕΦ. ΙΘ'. Στίχ. κε'. Καὶ κατέστρεφεν τὰς πόλεις ταύτας, καὶ πᾶσαν τὴν περίχωρον, καὶ πάντας τοὺς κατοι- κοῦντας ἐν ταῖς πόλεσι. Στίχ. κς'. Καὶ ἀπέβλεψεν ἡ γυνὴ αὐτοῦ εἰς τὰ ὀπίσω, καὶ ἐγένετο στήλη αλός. Ο Κύριος οὐ μόνον τοὺς ἀσεβεῖς ἀπόλλυσιν, ἀλλὰ καὶ τὰς τροφὰς αὐτῶν οὖσας Σοδομιτικὰς καὶ ἐπι- βλαβεῖς· ἐν οἷς ἐστι καὶ ἄμπελος, περὶ ἧς γέν γραπται· Ἐκ γὰρ ἀμπέλου Σοδόμων ἡ ἄμπε 2ος αὐτῶν καὶ ἡ κληματὶς αὐτῶν ἐκ Γομόρ ρας. (5) Αμα τε εἰς τὴν πόλιν ἀπεσώθη, καὶ τὸ πῦρ ἐπεφέρετο ταῖς πόλεσι, σημεῖον τῆς μελλούσης συντελείας. Στήλη οὐχ ἁπλῶς ἐγένετο, ἀλλὰ μάλιστα στήλη ἁλὸς, διὰ τό· Ὑμεῖς ἐστε τὸ ἅλας τῆς γῆς. Εφαρμόσῃ δὲ τῇ στήλῃ τοῦ ἀλὸς τό· Ἐὰν δὲ τὸ ἅλας μωρανθῇ; Οὐκ ἀθρόως ἀναβαίνει εἰς τὸ ὄρος κατὰ τὰ εἰρημένα αὐτῷ, ἀλλὰ πρῶτον εἰς Σηγώρ για νεται, καίτοιγε μὴ θαῤῥήσας ἑαυτῷ περὶ τοῦ ἀναβη- ναι εἰς τὸ ὄρος. ΚΕΦ. ΚΓ'. Σημειωτέον, ὅτι τάφου τιμή ἐστι τὰ τετρακόσια, τῷ κακωτικὴν εἶναι τὴν τετράδα καὶ ἑκατοντάδα. Καὶ ζητήσας τὰ ὅμοια ἐκ τῶν Γραφών εὑρήσεις. Ει : "ADNOT. IN GENES. omnia ex propria prænotione administrat? Pœniten- tia igitur in Deo, mutatio est providentiæ. Pænitet me, inquit, quod judicavi Saul in regem '; quod est, Visum mihi hunc quidem abrogare, alium vero eli- gere. Haud aliter hoc loco: Recogito me hominem fecisse ; visum est hominum genus e medio tollere. At enim benignus cum sit, Noachum semen naturæ conservavit. Cum porro brutorum genera in usus hominum condidisset; ea quoque cam hominibus simul interiere, exceptis iis quæ in arca cum Noa- cho conservata sunt. Jussit enim Dominus Deus, bina quidem de omni genere eorum, quæ iminunda esse videbantur, servari, septena vero de mundis. Cum enim indulturus esset hominibus, ut carnibus A universa moderatur. Quf igitur poenitet eum, qui vescerentur, iique qui pietatem colerent victimas ei C · D essent oblaturi; plura ex mundis asservari præcepit: tria scilicet paria ad incrementum generis, unum autem impar, ad sacrificium. Station namque Noe simul atque pœna cessavit, hostiam Deo pro gra- tiarum actione obtulit, ex omnibus, inquit, pecudi- bus mundis, et ex omnibus volucribus mundis *. Ex quo manifestum est, quod hujus rei gratia septena præceperit ex omni mundorum genere in arcan in- duci, quo singulare animal ex omni genere offerens Noe, paribus illis nihil inferret damui. V. 16. Et clausit Dominus Deus extra illum arcam. Diviniori quadam potentia opus habebat tutamen clausi ostii. CAP. XIX. V. 25. Et subvertit civitates has, omnemque circum- positam regionem, et universos habitantes in ur- bibus. V. 26. respexit uxor ejus in posteriora, et fuit cippus salis. Dominus non modo impios perdit, sed et escas corum, quæ Sodomiticæ sunt et noxiæ; in quibus vitis quoque censetur. De qua scriptum est : Ex vite enim Sodomorum vitis ipsorum, et propago ipsorum ex Gomorrha '. Simul atque in civitatem evasit, etiam ignis urbibus inferebatur, signum future consummationis. Cippus haud simpliciter effecta est, sed potius cippus salis, propter illud : Vos estis sal terræ ‘. Congruat vero cippo salis illud; Sin autem sal desipuerit *? Non co festim in montem ascendit, juxta ea quæ ipsi dicta fuerant : sed prius in Segor est, quandoquidem sibi non fideret in montem ascendere. CAP. XXIII. V. 15. Terra quadringentarum didrachmarum. Advertendum, quod sepulcri pretium sint qua- dringenta, propterea quod ad noxam pertinent qua- ternio et centuria. Et sane si requiras, similia ex Scripturis invenies. Reg. xv, 11. * Gen. viii, 20. ³ Deut. xxx11, 32. • Matth. v, 13. • ibid. (4') Ex cod. 534, pag. 24. (4) Στίχ. ις'. Καὶ ἔκλεισε Κύριος ὁ Θεὸς ἔξωθεν (6) Στίχ. ιε'. Γῆ τετρακοσίων διδράχμων. (5) Confer huc Nyssenum. (6) Cod. 534, pag. 39.
Chapter XIXΚΕΦ. ΙΘ
Clean text (TLG). Diplomatic Greek text; the machine OCR of the Migne page is kept in the OCR and Page views.
ΚΕΦ. ΙΘ. Στίχ. κε. Καὶ κατέστρεφεν τὰς πόλεις ταύτας, καὶ πᾶσαν τὴν περίχωρον, καὶ πάντας τοὺς κατοικοῦντας ἐν ταῖς πόλεσι. Στίχ. κ. Καὶ ἀπέβλεψεν ἡ γυνὴ αὐτοῦ εἰς τὰ ὀπίσω, καὶ ἐγένετο στήλη ἁλός. Ὁ Κύριος οὐ μόνον τοὺς ἀσεβεῖς ἀπόλλυσιν, ἀλλὰ καὶ τὰς τροφὰς αὐτῶν οὔσας Σοδομιτικὰς καὶ ἐπιβλαβεῖς· ἐν αἷς ἐστι καὶ ἄμπελος, περὶ ἧς γέγραπται· Ἐκ γὰρ ἀμπέλου Σοδόμων ἡ ἄμπελος αὐτῶν καὶ ἡ κληματὶς αὐτῶν ἐκ Γομόῤῥας. Ἅμα τε εἰς τὴν πόλιν ἀπεσώθη, καὶ τὸ πῦρ ἐπεφέρετο ταῖς πόλεσι, σημεῖον τῆς μελλούσης συντελείας. Στήλη οὐχ ἁπλῶς ἐγένετο, ἀλλὰ μάλιστα στήλη ἁλὸς, διὰ τό· Ὑμεῖς ἐστε τὸ ἅλας τῆς γῆς.
οἶχε ίαν οἰκονομῶν; Οὐκοῦν ἐπὶ Θεοῦ μεταμέλεια οι κονομίας μεταβολή. Μεταμέλομαι γὰρ, φησὶν, ὅτι κέκρικα τὸν Σαούλ εἰς βασιλέα· ἀντὶ τοῦ· Εὐδο κίμασα μὲν παῦσαι τοῦτον, ἕτερον δὲ χειροτονῆσαι. Οὕτω κἀνταῦθα· Ἐνεθυμήθην, ὅτι ἐποίησα ἄνθρω πον· ἐδοκίμασα διολέσαι τῶν ἀνθρώπων τὸ γένος. ᾿Αλλὰ φιλάνθρωπος ων, σπέρμα τὸν Νῶε τῇ φύσει τετήρηκεν. Ἐπειδὴ δὲ καὶ τῶν ἀλόγων τὰ γένη τῆς τῶν ἀνθρώπων είνεκα δεδημιούργηκε χρείας· καὶ ταῦτα τοῖς ἀνθρώποις συνδιεφθάρη, πλὴν τῶν ἐν τῇ κιβωτῷ σὺν τῷ Νώε διαφυλαχθέντων. Εκέλευσε γὰρ ὁ δεσπότης Θεὸς ἀνὰ δύο μὲν ἐξ ἑκάστου γένους τῶν δοκούντων ἀκαθάρτων διασωθῆναι, ἀνὰ ἑπτὰ δὲ τῶν καθαρῶν. Ἐπειδὴ γὰρ ἤμελλε συγχωρεῖν τοῖς ἀν θρώποις μεταλαμβάνειν κρεῶν, ἡμελλον δὲ καὶ θυ σίας αὐτῷ προσφέρειν τῆς εὐσεβείας οἱ τρόφιμοι, Β πλείονα τὰ καθαρὰ φυλαχθῆναι προσέταξε· τὰς μὲν τρεῖς συζυγίας, εἰς τὴν αὔξησιν τοῦ γένους, τὸ δὲ ἐν τὸ περιττὸν εἰς θυσίαν. Εὐθὺς γὰρ ὁ Νῶς μετὰ τὴν παῦλαν τῆς τιμωρίας, θυσίαν τῷ Θεῷ εὐχαριστήριον προσενήνοχεν, ἀπὸ πάντων, φησί, κτηνῶν τῶν καθαρῶν, καὶ ἀπὸ πάντων τῶν πετεινῶν τῶν και βαρών. Ως εἶναι δῆλον ὅτι τούτου χάριν, ἀνὰ ἑπτὰ προσέταξεν ἐξ ἑκάστου γένους τῶν καθαρῶν εἰς τὴν κιβωτὸν εἰσαχθῆναι, ἵνα, τὸ ἐν ζῶον ἐξ ἑκάστου γέν νους ὁ Νῶε προσφέρων, μὴ διαφθείρῃ τὰς συζυγίας. αὐτοῦ τὴν κιβωτόν. Θειοτέρας τινὸς δυνάμεως ἔχρηζεν ἡ ἀσφάλεια τῆς θύρας κλειομένης. ΚΕΦ. ΙΘ'. Στίχ. κε'. Καὶ κατέστρεφεν τὰς πόλεις ταύτας, καὶ πᾶσαν τὴν περίχωρον, καὶ πάντας τοὺς κατοι- κοῦντας ἐν ταῖς πόλεσι. Στίχ. κς'. Καὶ ἀπέβλεψεν ἡ γυνὴ αὐτοῦ εἰς τὰ ὀπίσω, καὶ ἐγένετο στήλη αλός. Ο Κύριος οὐ μόνον τοὺς ἀσεβεῖς ἀπόλλυσιν, ἀλλὰ καὶ τὰς τροφὰς αὐτῶν οὖσας Σοδομιτικὰς καὶ ἐπι- βλαβεῖς· ἐν οἷς ἐστι καὶ ἄμπελος, περὶ ἧς γέν γραπται· Ἐκ γὰρ ἀμπέλου Σοδόμων ἡ ἄμπε 2ος αὐτῶν καὶ ἡ κληματὶς αὐτῶν ἐκ Γομόρ ρας. (5) Αμα τε εἰς τὴν πόλιν ἀπεσώθη, καὶ τὸ πῦρ ἐπεφέρετο ταῖς πόλεσι, σημεῖον τῆς μελλούσης συντελείας. Στήλη οὐχ ἁπλῶς ἐγένετο, ἀλλὰ μάλιστα στήλη ἁλὸς, διὰ τό· Ὑμεῖς ἐστε τὸ ἅλας τῆς γῆς. Εφαρμόσῃ δὲ τῇ στήλῃ τοῦ ἀλὸς τό· Ἐὰν δὲ τὸ ἅλας μωρανθῇ; Οὐκ ἀθρόως ἀναβαίνει εἰς τὸ ὄρος κατὰ τὰ εἰρημένα αὐτῷ, ἀλλὰ πρῶτον εἰς Σηγώρ για νεται, καίτοιγε μὴ θαῤῥήσας ἑαυτῷ περὶ τοῦ ἀναβη- ναι εἰς τὸ ὄρος. ΚΕΦ. ΚΓ'. Σημειωτέον, ὅτι τάφου τιμή ἐστι τὰ τετρακόσια, τῷ κακωτικὴν εἶναι τὴν τετράδα καὶ ἑκατοντάδα. Καὶ ζητήσας τὰ ὅμοια ἐκ τῶν Γραφών εὑρήσεις. Ει : "ADNOT. IN GENES. omnia ex propria prænotione administrat? Pœniten- tia igitur in Deo, mutatio est providentiæ. Pænitet me, inquit, quod judicavi Saul in regem '; quod est, Visum mihi hunc quidem abrogare, alium vero eli- gere. Haud aliter hoc loco: Recogito me hominem fecisse ; visum est hominum genus e medio tollere. At enim benignus cum sit, Noachum semen naturæ conservavit. Cum porro brutorum genera in usus hominum condidisset; ea quoque cam hominibus simul interiere, exceptis iis quæ in arca cum Noa- cho conservata sunt. Jussit enim Dominus Deus, bina quidem de omni genere eorum, quæ iminunda esse videbantur, servari, septena vero de mundis. Cum enim indulturus esset hominibus, ut carnibus A universa moderatur. Quf igitur poenitet eum, qui vescerentur, iique qui pietatem colerent victimas ei C · D essent oblaturi; plura ex mundis asservari præcepit: tria scilicet paria ad incrementum generis, unum autem impar, ad sacrificium. Station namque Noe simul atque pœna cessavit, hostiam Deo pro gra- tiarum actione obtulit, ex omnibus, inquit, pecudi- bus mundis, et ex omnibus volucribus mundis *. Ex quo manifestum est, quod hujus rei gratia septena præceperit ex omni mundorum genere in arcan in- duci, quo singulare animal ex omni genere offerens Noe, paribus illis nihil inferret damui. V. 16. Et clausit Dominus Deus extra illum arcam. Diviniori quadam potentia opus habebat tutamen clausi ostii. CAP. XIX. V. 25. Et subvertit civitates has, omnemque circum- positam regionem, et universos habitantes in ur- bibus. V. 26. respexit uxor ejus in posteriora, et fuit cippus salis. Dominus non modo impios perdit, sed et escas corum, quæ Sodomiticæ sunt et noxiæ; in quibus vitis quoque censetur. De qua scriptum est : Ex vite enim Sodomorum vitis ipsorum, et propago ipsorum ex Gomorrha '. Simul atque in civitatem evasit, etiam ignis urbibus inferebatur, signum future consummationis. Cippus haud simpliciter effecta est, sed potius cippus salis, propter illud : Vos estis sal terræ ‘. Congruat vero cippo salis illud; Sin autem sal desipuerit *? Non co festim in montem ascendit, juxta ea quæ ipsi dicta fuerant : sed prius in Segor est, quandoquidem sibi non fideret in montem ascendere. CAP. XXIII. V. 15. Terra quadringentarum didrachmarum. Advertendum, quod sepulcri pretium sint qua- dringenta, propterea quod ad noxam pertinent qua- ternio et centuria. Et sane si requiras, similia ex Scripturis invenies. Reg. xv, 11. * Gen. viii, 20. ³ Deut. xxx11, 32. • Matth. v, 13. • ibid. (4') Ex cod. 534, pag. 24. (4) Στίχ. ις'. Καὶ ἔκλεισε Κύριος ὁ Θεὸς ἔξωθεν (6) Στίχ. ιε'. Γῆ τετρακοσίων διδράχμων. (5) Confer huc Nyssenum. (6) Cod. 534, pag. 39.
PG 17:14Ἐφαρμόσῃ δὲ τῇ στήλῃ τοῦ ἁλὸς τό· Ἐὰν δὲ τὸ ἅλας μωρανθῇ; Οὐκ ἀθρόως ἀναβαίνει εἰς τὸ ὄρος κατὰ τὰ εἰρημένα αὐτῷ, ἀλλὰ πρῶτον εἰς Σηγὼρ γίνεται, καίτοιγε μὴ θαῤῥήσας ἑαυτῷ περὶ τοῦ ἀναβῆναι εἰς τὸ ὄρος.
οἶχε ίαν οἰκονομῶν; Οὐκοῦν ἐπὶ Θεοῦ μεταμέλεια οι κονομίας μεταβολή. Μεταμέλομαι γὰρ, φησὶν, ὅτι κέκρικα τὸν Σαούλ εἰς βασιλέα· ἀντὶ τοῦ· Εὐδο κίμασα μὲν παῦσαι τοῦτον, ἕτερον δὲ χειροτονῆσαι. Οὕτω κἀνταῦθα· Ἐνεθυμήθην, ὅτι ἐποίησα ἄνθρω πον· ἐδοκίμασα διολέσαι τῶν ἀνθρώπων τὸ γένος. ᾿Αλλὰ φιλάνθρωπος ων, σπέρμα τὸν Νῶε τῇ φύσει τετήρηκεν. Ἐπειδὴ δὲ καὶ τῶν ἀλόγων τὰ γένη τῆς τῶν ἀνθρώπων είνεκα δεδημιούργηκε χρείας· καὶ ταῦτα τοῖς ἀνθρώποις συνδιεφθάρη, πλὴν τῶν ἐν τῇ κιβωτῷ σὺν τῷ Νώε διαφυλαχθέντων. Εκέλευσε γὰρ ὁ δεσπότης Θεὸς ἀνὰ δύο μὲν ἐξ ἑκάστου γένους τῶν δοκούντων ἀκαθάρτων διασωθῆναι, ἀνὰ ἑπτὰ δὲ τῶν καθαρῶν. Ἐπειδὴ γὰρ ἤμελλε συγχωρεῖν τοῖς ἀν θρώποις μεταλαμβάνειν κρεῶν, ἡμελλον δὲ καὶ θυ σίας αὐτῷ προσφέρειν τῆς εὐσεβείας οἱ τρόφιμοι, Β πλείονα τὰ καθαρὰ φυλαχθῆναι προσέταξε· τὰς μὲν τρεῖς συζυγίας, εἰς τὴν αὔξησιν τοῦ γένους, τὸ δὲ ἐν τὸ περιττὸν εἰς θυσίαν. Εὐθὺς γὰρ ὁ Νῶς μετὰ τὴν παῦλαν τῆς τιμωρίας, θυσίαν τῷ Θεῷ εὐχαριστήριον προσενήνοχεν, ἀπὸ πάντων, φησί, κτηνῶν τῶν καθαρῶν, καὶ ἀπὸ πάντων τῶν πετεινῶν τῶν και βαρών. Ως εἶναι δῆλον ὅτι τούτου χάριν, ἀνὰ ἑπτὰ προσέταξεν ἐξ ἑκάστου γένους τῶν καθαρῶν εἰς τὴν κιβωτὸν εἰσαχθῆναι, ἵνα, τὸ ἐν ζῶον ἐξ ἑκάστου γέν νους ὁ Νῶε προσφέρων, μὴ διαφθείρῃ τὰς συζυγίας. αὐτοῦ τὴν κιβωτόν. Θειοτέρας τινὸς δυνάμεως ἔχρηζεν ἡ ἀσφάλεια τῆς θύρας κλειομένης. ΚΕΦ. ΙΘ'. Στίχ. κε'. Καὶ κατέστρεφεν τὰς πόλεις ταύτας, καὶ πᾶσαν τὴν περίχωρον, καὶ πάντας τοὺς κατοι- κοῦντας ἐν ταῖς πόλεσι. Στίχ. κς'. Καὶ ἀπέβλεψεν ἡ γυνὴ αὐτοῦ εἰς τὰ ὀπίσω, καὶ ἐγένετο στήλη αλός. Ο Κύριος οὐ μόνον τοὺς ἀσεβεῖς ἀπόλλυσιν, ἀλλὰ καὶ τὰς τροφὰς αὐτῶν οὖσας Σοδομιτικὰς καὶ ἐπι- βλαβεῖς· ἐν οἷς ἐστι καὶ ἄμπελος, περὶ ἧς γέν γραπται· Ἐκ γὰρ ἀμπέλου Σοδόμων ἡ ἄμπε 2ος αὐτῶν καὶ ἡ κληματὶς αὐτῶν ἐκ Γομόρ ρας. (5) Αμα τε εἰς τὴν πόλιν ἀπεσώθη, καὶ τὸ πῦρ ἐπεφέρετο ταῖς πόλεσι, σημεῖον τῆς μελλούσης συντελείας. Στήλη οὐχ ἁπλῶς ἐγένετο, ἀλλὰ μάλιστα στήλη ἁλὸς, διὰ τό· Ὑμεῖς ἐστε τὸ ἅλας τῆς γῆς. Εφαρμόσῃ δὲ τῇ στήλῃ τοῦ ἀλὸς τό· Ἐὰν δὲ τὸ ἅλας μωρανθῇ; Οὐκ ἀθρόως ἀναβαίνει εἰς τὸ ὄρος κατὰ τὰ εἰρημένα αὐτῷ, ἀλλὰ πρῶτον εἰς Σηγώρ για νεται, καίτοιγε μὴ θαῤῥήσας ἑαυτῷ περὶ τοῦ ἀναβη- ναι εἰς τὸ ὄρος. ΚΕΦ. ΚΓ'. Σημειωτέον, ὅτι τάφου τιμή ἐστι τὰ τετρακόσια, τῷ κακωτικὴν εἶναι τὴν τετράδα καὶ ἑκατοντάδα. Καὶ ζητήσας τὰ ὅμοια ἐκ τῶν Γραφών εὑρήσεις. Ει : "ADNOT. IN GENES. omnia ex propria prænotione administrat? Pœniten- tia igitur in Deo, mutatio est providentiæ. Pænitet me, inquit, quod judicavi Saul in regem '; quod est, Visum mihi hunc quidem abrogare, alium vero eli- gere. Haud aliter hoc loco: Recogito me hominem fecisse ; visum est hominum genus e medio tollere. At enim benignus cum sit, Noachum semen naturæ conservavit. Cum porro brutorum genera in usus hominum condidisset; ea quoque cam hominibus simul interiere, exceptis iis quæ in arca cum Noa- cho conservata sunt. Jussit enim Dominus Deus, bina quidem de omni genere eorum, quæ iminunda esse videbantur, servari, septena vero de mundis. Cum enim indulturus esset hominibus, ut carnibus A universa moderatur. Quf igitur poenitet eum, qui vescerentur, iique qui pietatem colerent victimas ei C · D essent oblaturi; plura ex mundis asservari præcepit: tria scilicet paria ad incrementum generis, unum autem impar, ad sacrificium. Station namque Noe simul atque pœna cessavit, hostiam Deo pro gra- tiarum actione obtulit, ex omnibus, inquit, pecudi- bus mundis, et ex omnibus volucribus mundis *. Ex quo manifestum est, quod hujus rei gratia septena præceperit ex omni mundorum genere in arcan in- duci, quo singulare animal ex omni genere offerens Noe, paribus illis nihil inferret damui. V. 16. Et clausit Dominus Deus extra illum arcam. Diviniori quadam potentia opus habebat tutamen clausi ostii. CAP. XIX. V. 25. Et subvertit civitates has, omnemque circum- positam regionem, et universos habitantes in ur- bibus. V. 26. respexit uxor ejus in posteriora, et fuit cippus salis. Dominus non modo impios perdit, sed et escas corum, quæ Sodomiticæ sunt et noxiæ; in quibus vitis quoque censetur. De qua scriptum est : Ex vite enim Sodomorum vitis ipsorum, et propago ipsorum ex Gomorrha '. Simul atque in civitatem evasit, etiam ignis urbibus inferebatur, signum future consummationis. Cippus haud simpliciter effecta est, sed potius cippus salis, propter illud : Vos estis sal terræ ‘. Congruat vero cippo salis illud; Sin autem sal desipuerit *? Non co festim in montem ascendit, juxta ea quæ ipsi dicta fuerant : sed prius in Segor est, quandoquidem sibi non fideret in montem ascendere. CAP. XXIII. V. 15. Terra quadringentarum didrachmarum. Advertendum, quod sepulcri pretium sint qua- dringenta, propterea quod ad noxam pertinent qua- ternio et centuria. Et sane si requiras, similia ex Scripturis invenies. Reg. xv, 11. * Gen. viii, 20. ³ Deut. xxx11, 32. • Matth. v, 13. • ibid. (4') Ex cod. 534, pag. 24. (4) Στίχ. ις'. Καὶ ἔκλεισε Κύριος ὁ Θεὸς ἔξωθεν (6) Στίχ. ιε'. Γῆ τετρακοσίων διδράχμων. (5) Confer huc Nyssenum. (6) Cod. 534, pag. 39.
Chapter XXIIIΚΕΦ. ΚΓ
Clean text (TLG). Diplomatic Greek text; the machine OCR of the Migne page is kept in the OCR and Page views.
ΚΕΦ. ΚΓ. Στίχ. ιε. Γῆ τετρακοσίων διδράχμων. Σημειωτέον, ὅτι τάφου τιμή ἐστι τὰ τετρακόσια, τῷ κακωτικὴν εἶναι τὴν τετράδα καὶ ἑκατοντάδα. Καὶ ζητήσας τὰ ὅμοια ἐκ τῶν Γραφῶν εὑρήσεις.
οἶχε ίαν οἰκονομῶν; Οὐκοῦν ἐπὶ Θεοῦ μεταμέλεια οι κονομίας μεταβολή. Μεταμέλομαι γὰρ, φησὶν, ὅτι κέκρικα τὸν Σαούλ εἰς βασιλέα· ἀντὶ τοῦ· Εὐδο κίμασα μὲν παῦσαι τοῦτον, ἕτερον δὲ χειροτονῆσαι. Οὕτω κἀνταῦθα· Ἐνεθυμήθην, ὅτι ἐποίησα ἄνθρω πον· ἐδοκίμασα διολέσαι τῶν ἀνθρώπων τὸ γένος. ᾿Αλλὰ φιλάνθρωπος ων, σπέρμα τὸν Νῶε τῇ φύσει τετήρηκεν. Ἐπειδὴ δὲ καὶ τῶν ἀλόγων τὰ γένη τῆς τῶν ἀνθρώπων είνεκα δεδημιούργηκε χρείας· καὶ ταῦτα τοῖς ἀνθρώποις συνδιεφθάρη, πλὴν τῶν ἐν τῇ κιβωτῷ σὺν τῷ Νώε διαφυλαχθέντων. Εκέλευσε γὰρ ὁ δεσπότης Θεὸς ἀνὰ δύο μὲν ἐξ ἑκάστου γένους τῶν δοκούντων ἀκαθάρτων διασωθῆναι, ἀνὰ ἑπτὰ δὲ τῶν καθαρῶν. Ἐπειδὴ γὰρ ἤμελλε συγχωρεῖν τοῖς ἀν θρώποις μεταλαμβάνειν κρεῶν, ἡμελλον δὲ καὶ θυ σίας αὐτῷ προσφέρειν τῆς εὐσεβείας οἱ τρόφιμοι, Β πλείονα τὰ καθαρὰ φυλαχθῆναι προσέταξε· τὰς μὲν τρεῖς συζυγίας, εἰς τὴν αὔξησιν τοῦ γένους, τὸ δὲ ἐν τὸ περιττὸν εἰς θυσίαν. Εὐθὺς γὰρ ὁ Νῶς μετὰ τὴν παῦλαν τῆς τιμωρίας, θυσίαν τῷ Θεῷ εὐχαριστήριον προσενήνοχεν, ἀπὸ πάντων, φησί, κτηνῶν τῶν καθαρῶν, καὶ ἀπὸ πάντων τῶν πετεινῶν τῶν και βαρών. Ως εἶναι δῆλον ὅτι τούτου χάριν, ἀνὰ ἑπτὰ προσέταξεν ἐξ ἑκάστου γένους τῶν καθαρῶν εἰς τὴν κιβωτὸν εἰσαχθῆναι, ἵνα, τὸ ἐν ζῶον ἐξ ἑκάστου γέν νους ὁ Νῶε προσφέρων, μὴ διαφθείρῃ τὰς συζυγίας. αὐτοῦ τὴν κιβωτόν. Θειοτέρας τινὸς δυνάμεως ἔχρηζεν ἡ ἀσφάλεια τῆς θύρας κλειομένης. ΚΕΦ. ΙΘ'. Στίχ. κε'. Καὶ κατέστρεφεν τὰς πόλεις ταύτας, καὶ πᾶσαν τὴν περίχωρον, καὶ πάντας τοὺς κατοι- κοῦντας ἐν ταῖς πόλεσι. Στίχ. κς'. Καὶ ἀπέβλεψεν ἡ γυνὴ αὐτοῦ εἰς τὰ ὀπίσω, καὶ ἐγένετο στήλη αλός. Ο Κύριος οὐ μόνον τοὺς ἀσεβεῖς ἀπόλλυσιν, ἀλλὰ καὶ τὰς τροφὰς αὐτῶν οὖσας Σοδομιτικὰς καὶ ἐπι- βλαβεῖς· ἐν οἷς ἐστι καὶ ἄμπελος, περὶ ἧς γέν γραπται· Ἐκ γὰρ ἀμπέλου Σοδόμων ἡ ἄμπε 2ος αὐτῶν καὶ ἡ κληματὶς αὐτῶν ἐκ Γομόρ ρας. (5) Αμα τε εἰς τὴν πόλιν ἀπεσώθη, καὶ τὸ πῦρ ἐπεφέρετο ταῖς πόλεσι, σημεῖον τῆς μελλούσης συντελείας. Στήλη οὐχ ἁπλῶς ἐγένετο, ἀλλὰ μάλιστα στήλη ἁλὸς, διὰ τό· Ὑμεῖς ἐστε τὸ ἅλας τῆς γῆς. Εφαρμόσῃ δὲ τῇ στήλῃ τοῦ ἀλὸς τό· Ἐὰν δὲ τὸ ἅλας μωρανθῇ; Οὐκ ἀθρόως ἀναβαίνει εἰς τὸ ὄρος κατὰ τὰ εἰρημένα αὐτῷ, ἀλλὰ πρῶτον εἰς Σηγώρ για νεται, καίτοιγε μὴ θαῤῥήσας ἑαυτῷ περὶ τοῦ ἀναβη- ναι εἰς τὸ ὄρος. ΚΕΦ. ΚΓ'. Σημειωτέον, ὅτι τάφου τιμή ἐστι τὰ τετρακόσια, τῷ κακωτικὴν εἶναι τὴν τετράδα καὶ ἑκατοντάδα. Καὶ ζητήσας τὰ ὅμοια ἐκ τῶν Γραφών εὑρήσεις. Ει : "ADNOT. IN GENES. omnia ex propria prænotione administrat? Pœniten- tia igitur in Deo, mutatio est providentiæ. Pænitet me, inquit, quod judicavi Saul in regem '; quod est, Visum mihi hunc quidem abrogare, alium vero eli- gere. Haud aliter hoc loco: Recogito me hominem fecisse ; visum est hominum genus e medio tollere. At enim benignus cum sit, Noachum semen naturæ conservavit. Cum porro brutorum genera in usus hominum condidisset; ea quoque cam hominibus simul interiere, exceptis iis quæ in arca cum Noa- cho conservata sunt. Jussit enim Dominus Deus, bina quidem de omni genere eorum, quæ iminunda esse videbantur, servari, septena vero de mundis. Cum enim indulturus esset hominibus, ut carnibus A universa moderatur. Quf igitur poenitet eum, qui vescerentur, iique qui pietatem colerent victimas ei C · D essent oblaturi; plura ex mundis asservari præcepit: tria scilicet paria ad incrementum generis, unum autem impar, ad sacrificium. Station namque Noe simul atque pœna cessavit, hostiam Deo pro gra- tiarum actione obtulit, ex omnibus, inquit, pecudi- bus mundis, et ex omnibus volucribus mundis *. Ex quo manifestum est, quod hujus rei gratia septena præceperit ex omni mundorum genere in arcan in- duci, quo singulare animal ex omni genere offerens Noe, paribus illis nihil inferret damui. V. 16. Et clausit Dominus Deus extra illum arcam. Diviniori quadam potentia opus habebat tutamen clausi ostii. CAP. XIX. V. 25. Et subvertit civitates has, omnemque circum- positam regionem, et universos habitantes in ur- bibus. V. 26. respexit uxor ejus in posteriora, et fuit cippus salis. Dominus non modo impios perdit, sed et escas corum, quæ Sodomiticæ sunt et noxiæ; in quibus vitis quoque censetur. De qua scriptum est : Ex vite enim Sodomorum vitis ipsorum, et propago ipsorum ex Gomorrha '. Simul atque in civitatem evasit, etiam ignis urbibus inferebatur, signum future consummationis. Cippus haud simpliciter effecta est, sed potius cippus salis, propter illud : Vos estis sal terræ ‘. Congruat vero cippo salis illud; Sin autem sal desipuerit *? Non co festim in montem ascendit, juxta ea quæ ipsi dicta fuerant : sed prius in Segor est, quandoquidem sibi non fideret in montem ascendere. CAP. XXIII. V. 15. Terra quadringentarum didrachmarum. Advertendum, quod sepulcri pretium sint qua- dringenta, propterea quod ad noxam pertinent qua- ternio et centuria. Et sane si requiras, similia ex Scripturis invenies. Reg. xv, 11. * Gen. viii, 20. ³ Deut. xxx11, 32. • Matth. v, 13. • ibid. (4') Ex cod. 534, pag. 24. (4) Στίχ. ις'. Καὶ ἔκλεισε Κύριος ὁ Θεὸς ἔξωθεν (6) Στίχ. ιε'. Γῆ τετρακοσίων διδράχμων. (5) Confer huc Nyssenum. (6) Cod. 534, pag. 39.
Chapter XXXVIIΚΕΦ. ΛΖ
Clean text (TLG). Diplomatic Greek text; the machine OCR of the Migne page is kept in the OCR and Page views.
ΚΕΦ. ΛΖ. Στίχ. ι. Ἆρά γε ἐλθόντες ἐλευσόμεθα ἐγώ τε καὶ ἡ μήτηρ σου, καὶ οἱ ἀδελφοί σου προσκυνῆσαί σοι ἐπὶ τὴν γῆν; Σαφῶς ἡ μήτηρ τοῦ Ἰωσὴφ πρὸ τῶν ἐνυπνίων ἐτελεύτησεν. Μήποτε οὖν δυνάμεθα τὴν Μαριὰμ καὶ τὸν Ἰωσὴφ εἰπεῖν προφητεύεσθαι προσκυνήσειν τῷ Χριστῷ;
οἶχε ίαν οἰκονομῶν; Οὐκοῦν ἐπὶ Θεοῦ μεταμέλεια οι κονομίας μεταβολή. Μεταμέλομαι γὰρ, φησὶν, ὅτι κέκρικα τὸν Σαούλ εἰς βασιλέα· ἀντὶ τοῦ· Εὐδο κίμασα μὲν παῦσαι τοῦτον, ἕτερον δὲ χειροτονῆσαι. Οὕτω κἀνταῦθα· Ἐνεθυμήθην, ὅτι ἐποίησα ἄνθρω πον· ἐδοκίμασα διολέσαι τῶν ἀνθρώπων τὸ γένος. ᾿Αλλὰ φιλάνθρωπος ων, σπέρμα τὸν Νῶε τῇ φύσει τετήρηκεν. Ἐπειδὴ δὲ καὶ τῶν ἀλόγων τὰ γένη τῆς τῶν ἀνθρώπων είνεκα δεδημιούργηκε χρείας· καὶ ταῦτα τοῖς ἀνθρώποις συνδιεφθάρη, πλὴν τῶν ἐν τῇ κιβωτῷ σὺν τῷ Νώε διαφυλαχθέντων. Εκέλευσε γὰρ ὁ δεσπότης Θεὸς ἀνὰ δύο μὲν ἐξ ἑκάστου γένους τῶν δοκούντων ἀκαθάρτων διασωθῆναι, ἀνὰ ἑπτὰ δὲ τῶν καθαρῶν. Ἐπειδὴ γὰρ ἤμελλε συγχωρεῖν τοῖς ἀν θρώποις μεταλαμβάνειν κρεῶν, ἡμελλον δὲ καὶ θυ σίας αὐτῷ προσφέρειν τῆς εὐσεβείας οἱ τρόφιμοι, Β πλείονα τὰ καθαρὰ φυλαχθῆναι προσέταξε· τὰς μὲν τρεῖς συζυγίας, εἰς τὴν αὔξησιν τοῦ γένους, τὸ δὲ ἐν τὸ περιττὸν εἰς θυσίαν. Εὐθὺς γὰρ ὁ Νῶς μετὰ τὴν παῦλαν τῆς τιμωρίας, θυσίαν τῷ Θεῷ εὐχαριστήριον προσενήνοχεν, ἀπὸ πάντων, φησί, κτηνῶν τῶν καθαρῶν, καὶ ἀπὸ πάντων τῶν πετεινῶν τῶν και βαρών. Ως εἶναι δῆλον ὅτι τούτου χάριν, ἀνὰ ἑπτὰ προσέταξεν ἐξ ἑκάστου γένους τῶν καθαρῶν εἰς τὴν κιβωτὸν εἰσαχθῆναι, ἵνα, τὸ ἐν ζῶον ἐξ ἑκάστου γέν νους ὁ Νῶε προσφέρων, μὴ διαφθείρῃ τὰς συζυγίας. αὐτοῦ τὴν κιβωτόν. Θειοτέρας τινὸς δυνάμεως ἔχρηζεν ἡ ἀσφάλεια τῆς θύρας κλειομένης. ΚΕΦ. ΙΘ'. Στίχ. κε'. Καὶ κατέστρεφεν τὰς πόλεις ταύτας, καὶ πᾶσαν τὴν περίχωρον, καὶ πάντας τοὺς κατοι- κοῦντας ἐν ταῖς πόλεσι. Στίχ. κς'. Καὶ ἀπέβλεψεν ἡ γυνὴ αὐτοῦ εἰς τὰ ὀπίσω, καὶ ἐγένετο στήλη αλός. Ο Κύριος οὐ μόνον τοὺς ἀσεβεῖς ἀπόλλυσιν, ἀλλὰ καὶ τὰς τροφὰς αὐτῶν οὖσας Σοδομιτικὰς καὶ ἐπι- βλαβεῖς· ἐν οἷς ἐστι καὶ ἄμπελος, περὶ ἧς γέν γραπται· Ἐκ γὰρ ἀμπέλου Σοδόμων ἡ ἄμπε 2ος αὐτῶν καὶ ἡ κληματὶς αὐτῶν ἐκ Γομόρ ρας. (5) Αμα τε εἰς τὴν πόλιν ἀπεσώθη, καὶ τὸ πῦρ ἐπεφέρετο ταῖς πόλεσι, σημεῖον τῆς μελλούσης συντελείας. Στήλη οὐχ ἁπλῶς ἐγένετο, ἀλλὰ μάλιστα στήλη ἁλὸς, διὰ τό· Ὑμεῖς ἐστε τὸ ἅλας τῆς γῆς. Εφαρμόσῃ δὲ τῇ στήλῃ τοῦ ἀλὸς τό· Ἐὰν δὲ τὸ ἅλας μωρανθῇ; Οὐκ ἀθρόως ἀναβαίνει εἰς τὸ ὄρος κατὰ τὰ εἰρημένα αὐτῷ, ἀλλὰ πρῶτον εἰς Σηγώρ για νεται, καίτοιγε μὴ θαῤῥήσας ἑαυτῷ περὶ τοῦ ἀναβη- ναι εἰς τὸ ὄρος. ΚΕΦ. ΚΓ'. Σημειωτέον, ὅτι τάφου τιμή ἐστι τὰ τετρακόσια, τῷ κακωτικὴν εἶναι τὴν τετράδα καὶ ἑκατοντάδα. Καὶ ζητήσας τὰ ὅμοια ἐκ τῶν Γραφών εὑρήσεις. Ει : "ADNOT. IN GENES. omnia ex propria prænotione administrat? Pœniten- tia igitur in Deo, mutatio est providentiæ. Pænitet me, inquit, quod judicavi Saul in regem '; quod est, Visum mihi hunc quidem abrogare, alium vero eli- gere. Haud aliter hoc loco: Recogito me hominem fecisse ; visum est hominum genus e medio tollere. At enim benignus cum sit, Noachum semen naturæ conservavit. Cum porro brutorum genera in usus hominum condidisset; ea quoque cam hominibus simul interiere, exceptis iis quæ in arca cum Noa- cho conservata sunt. Jussit enim Dominus Deus, bina quidem de omni genere eorum, quæ iminunda esse videbantur, servari, septena vero de mundis. Cum enim indulturus esset hominibus, ut carnibus A universa moderatur. Quf igitur poenitet eum, qui vescerentur, iique qui pietatem colerent victimas ei C · D essent oblaturi; plura ex mundis asservari præcepit: tria scilicet paria ad incrementum generis, unum autem impar, ad sacrificium. Station namque Noe simul atque pœna cessavit, hostiam Deo pro gra- tiarum actione obtulit, ex omnibus, inquit, pecudi- bus mundis, et ex omnibus volucribus mundis *. Ex quo manifestum est, quod hujus rei gratia septena præceperit ex omni mundorum genere in arcan in- duci, quo singulare animal ex omni genere offerens Noe, paribus illis nihil inferret damui. V. 16. Et clausit Dominus Deus extra illum arcam. Diviniori quadam potentia opus habebat tutamen clausi ostii. CAP. XIX. V. 25. Et subvertit civitates has, omnemque circum- positam regionem, et universos habitantes in ur- bibus. V. 26. respexit uxor ejus in posteriora, et fuit cippus salis. Dominus non modo impios perdit, sed et escas corum, quæ Sodomiticæ sunt et noxiæ; in quibus vitis quoque censetur. De qua scriptum est : Ex vite enim Sodomorum vitis ipsorum, et propago ipsorum ex Gomorrha '. Simul atque in civitatem evasit, etiam ignis urbibus inferebatur, signum future consummationis. Cippus haud simpliciter effecta est, sed potius cippus salis, propter illud : Vos estis sal terræ ‘. Congruat vero cippo salis illud; Sin autem sal desipuerit *? Non co festim in montem ascendit, juxta ea quæ ipsi dicta fuerant : sed prius in Segor est, quandoquidem sibi non fideret in montem ascendere. CAP. XXIII. V. 15. Terra quadringentarum didrachmarum. Advertendum, quod sepulcri pretium sint qua- dringenta, propterea quod ad noxam pertinent qua- ternio et centuria. Et sane si requiras, similia ex Scripturis invenies. Reg. xv, 11. * Gen. viii, 20. ³ Deut. xxx11, 32. • Matth. v, 13. • ibid. (4') Ex cod. 534, pag. 24. (4) Στίχ. ις'. Καὶ ἔκλεισε Κύριος ὁ Θεὸς ἔξωθεν (6) Στίχ. ιε'. Γῆ τετρακοσίων διδράχμων. (5) Confer huc Nyssenum. (6) Cod. 534, pag. 39.
Chapter XLIIIΚΕΦ. ΜΓ
Clean text (TLG). Diplomatic Greek text; the machine OCR of the Migne page is kept in the OCR and Page views.
ΚΕΦ. ΜΓ. Στίχ. κβ. Εἶπε δὲ αὐτοῖς· Ἵλεως ὑμῖν, μὴ φοβεῖσθε. Ἔοικεν ὠφεληθῆναι ὁ ἄνθρωπος οὗτος εἰς θεοσέβειαν παρὰ τῷ Ἰωσήφ.
οἶχε ίαν οἰκονομῶν; Οὐκοῦν ἐπὶ Θεοῦ μεταμέλεια οι κονομίας μεταβολή. Μεταμέλομαι γὰρ, φησὶν, ὅτι κέκρικα τὸν Σαούλ εἰς βασιλέα· ἀντὶ τοῦ· Εὐδο κίμασα μὲν παῦσαι τοῦτον, ἕτερον δὲ χειροτονῆσαι. Οὕτω κἀνταῦθα· Ἐνεθυμήθην, ὅτι ἐποίησα ἄνθρω πον· ἐδοκίμασα διολέσαι τῶν ἀνθρώπων τὸ γένος. ᾿Αλλὰ φιλάνθρωπος ων, σπέρμα τὸν Νῶε τῇ φύσει τετήρηκεν. Ἐπειδὴ δὲ καὶ τῶν ἀλόγων τὰ γένη τῆς τῶν ἀνθρώπων είνεκα δεδημιούργηκε χρείας· καὶ ταῦτα τοῖς ἀνθρώποις συνδιεφθάρη, πλὴν τῶν ἐν τῇ κιβωτῷ σὺν τῷ Νώε διαφυλαχθέντων. Εκέλευσε γὰρ ὁ δεσπότης Θεὸς ἀνὰ δύο μὲν ἐξ ἑκάστου γένους τῶν δοκούντων ἀκαθάρτων διασωθῆναι, ἀνὰ ἑπτὰ δὲ τῶν καθαρῶν. Ἐπειδὴ γὰρ ἤμελλε συγχωρεῖν τοῖς ἀν θρώποις μεταλαμβάνειν κρεῶν, ἡμελλον δὲ καὶ θυ σίας αὐτῷ προσφέρειν τῆς εὐσεβείας οἱ τρόφιμοι, Β πλείονα τὰ καθαρὰ φυλαχθῆναι προσέταξε· τὰς μὲν τρεῖς συζυγίας, εἰς τὴν αὔξησιν τοῦ γένους, τὸ δὲ ἐν τὸ περιττὸν εἰς θυσίαν. Εὐθὺς γὰρ ὁ Νῶς μετὰ τὴν παῦλαν τῆς τιμωρίας, θυσίαν τῷ Θεῷ εὐχαριστήριον προσενήνοχεν, ἀπὸ πάντων, φησί, κτηνῶν τῶν καθαρῶν, καὶ ἀπὸ πάντων τῶν πετεινῶν τῶν και βαρών. Ως εἶναι δῆλον ὅτι τούτου χάριν, ἀνὰ ἑπτὰ προσέταξεν ἐξ ἑκάστου γένους τῶν καθαρῶν εἰς τὴν κιβωτὸν εἰσαχθῆναι, ἵνα, τὸ ἐν ζῶον ἐξ ἑκάστου γέν νους ὁ Νῶε προσφέρων, μὴ διαφθείρῃ τὰς συζυγίας. αὐτοῦ τὴν κιβωτόν. Θειοτέρας τινὸς δυνάμεως ἔχρηζεν ἡ ἀσφάλεια τῆς θύρας κλειομένης. ΚΕΦ. ΙΘ'. Στίχ. κε'. Καὶ κατέστρεφεν τὰς πόλεις ταύτας, καὶ πᾶσαν τὴν περίχωρον, καὶ πάντας τοὺς κατοι- κοῦντας ἐν ταῖς πόλεσι. Στίχ. κς'. Καὶ ἀπέβλεψεν ἡ γυνὴ αὐτοῦ εἰς τὰ ὀπίσω, καὶ ἐγένετο στήλη αλός. Ο Κύριος οὐ μόνον τοὺς ἀσεβεῖς ἀπόλλυσιν, ἀλλὰ καὶ τὰς τροφὰς αὐτῶν οὖσας Σοδομιτικὰς καὶ ἐπι- βλαβεῖς· ἐν οἷς ἐστι καὶ ἄμπελος, περὶ ἧς γέν γραπται· Ἐκ γὰρ ἀμπέλου Σοδόμων ἡ ἄμπε 2ος αὐτῶν καὶ ἡ κληματὶς αὐτῶν ἐκ Γομόρ ρας. (5) Αμα τε εἰς τὴν πόλιν ἀπεσώθη, καὶ τὸ πῦρ ἐπεφέρετο ταῖς πόλεσι, σημεῖον τῆς μελλούσης συντελείας. Στήλη οὐχ ἁπλῶς ἐγένετο, ἀλλὰ μάλιστα στήλη ἁλὸς, διὰ τό· Ὑμεῖς ἐστε τὸ ἅλας τῆς γῆς. Εφαρμόσῃ δὲ τῇ στήλῃ τοῦ ἀλὸς τό· Ἐὰν δὲ τὸ ἅλας μωρανθῇ; Οὐκ ἀθρόως ἀναβαίνει εἰς τὸ ὄρος κατὰ τὰ εἰρημένα αὐτῷ, ἀλλὰ πρῶτον εἰς Σηγώρ για νεται, καίτοιγε μὴ θαῤῥήσας ἑαυτῷ περὶ τοῦ ἀναβη- ναι εἰς τὸ ὄρος. ΚΕΦ. ΚΓ'. Σημειωτέον, ὅτι τάφου τιμή ἐστι τὰ τετρακόσια, τῷ κακωτικὴν εἶναι τὴν τετράδα καὶ ἑκατοντάδα. Καὶ ζητήσας τὰ ὅμοια ἐκ τῶν Γραφών εὑρήσεις. Ει : "ADNOT. IN GENES. omnia ex propria prænotione administrat? Pœniten- tia igitur in Deo, mutatio est providentiæ. Pænitet me, inquit, quod judicavi Saul in regem '; quod est, Visum mihi hunc quidem abrogare, alium vero eli- gere. Haud aliter hoc loco: Recogito me hominem fecisse ; visum est hominum genus e medio tollere. At enim benignus cum sit, Noachum semen naturæ conservavit. Cum porro brutorum genera in usus hominum condidisset; ea quoque cam hominibus simul interiere, exceptis iis quæ in arca cum Noa- cho conservata sunt. Jussit enim Dominus Deus, bina quidem de omni genere eorum, quæ iminunda esse videbantur, servari, septena vero de mundis. Cum enim indulturus esset hominibus, ut carnibus A universa moderatur. Quf igitur poenitet eum, qui vescerentur, iique qui pietatem colerent victimas ei C · D essent oblaturi; plura ex mundis asservari præcepit: tria scilicet paria ad incrementum generis, unum autem impar, ad sacrificium. Station namque Noe simul atque pœna cessavit, hostiam Deo pro gra- tiarum actione obtulit, ex omnibus, inquit, pecudi- bus mundis, et ex omnibus volucribus mundis *. Ex quo manifestum est, quod hujus rei gratia septena præceperit ex omni mundorum genere in arcan in- duci, quo singulare animal ex omni genere offerens Noe, paribus illis nihil inferret damui. V. 16. Et clausit Dominus Deus extra illum arcam. Diviniori quadam potentia opus habebat tutamen clausi ostii. CAP. XIX. V. 25. Et subvertit civitates has, omnemque circum- positam regionem, et universos habitantes in ur- bibus. V. 26. respexit uxor ejus in posteriora, et fuit cippus salis. Dominus non modo impios perdit, sed et escas corum, quæ Sodomiticæ sunt et noxiæ; in quibus vitis quoque censetur. De qua scriptum est : Ex vite enim Sodomorum vitis ipsorum, et propago ipsorum ex Gomorrha '. Simul atque in civitatem evasit, etiam ignis urbibus inferebatur, signum future consummationis. Cippus haud simpliciter effecta est, sed potius cippus salis, propter illud : Vos estis sal terræ ‘. Congruat vero cippo salis illud; Sin autem sal desipuerit *? Non co festim in montem ascendit, juxta ea quæ ipsi dicta fuerant : sed prius in Segor est, quandoquidem sibi non fideret in montem ascendere. CAP. XXIII. V. 15. Terra quadringentarum didrachmarum. Advertendum, quod sepulcri pretium sint qua- dringenta, propterea quod ad noxam pertinent qua- ternio et centuria. Et sane si requiras, similia ex Scripturis invenies. Reg. xv, 11. * Gen. viii, 20. ³ Deut. xxx11, 32. • Matth. v, 13. • ibid. (4') Ex cod. 534, pag. 24. (4) Στίχ. ις'. Καὶ ἔκλεισε Κύριος ὁ Θεὸς ἔξωθεν (6) Στίχ. ιε'. Γῆ τετρακοσίων διδράχμων. (5) Confer huc Nyssenum. (6) Cod. 534, pag. 39.
Chapter XLΚΕΦ. Μ
Clean text (TLG). Diplomatic Greek text; the machine OCR of the Migne page is kept in the OCR and Page views.
ΚΕΦ. Μ. Στίχ. λδ. Ἄνδρες κτηνοτρόφοι ἐσμέν. Βδέλυγμα Αἰγυπτίοις πᾶς ποιμὴν προβάτων, ἀλλ’ οὐχ Ἑβραίοις. Εἰ μὲν οὖν ὡς ποιμὴν ἐφέστηκεν ἡμῖν, βδέλυγμά ἐστιν Αἰγυπτίοις· εἰ δὲ ὡς μισθωτὸς, τάχα καὶ φίλος Αἰγυπτίοις.
οἶχε ίαν οἰκονομῶν; Οὐκοῦν ἐπὶ Θεοῦ μεταμέλεια οι κονομίας μεταβολή. Μεταμέλομαι γὰρ, φησὶν, ὅτι κέκρικα τὸν Σαούλ εἰς βασιλέα· ἀντὶ τοῦ· Εὐδο κίμασα μὲν παῦσαι τοῦτον, ἕτερον δὲ χειροτονῆσαι. Οὕτω κἀνταῦθα· Ἐνεθυμήθην, ὅτι ἐποίησα ἄνθρω πον· ἐδοκίμασα διολέσαι τῶν ἀνθρώπων τὸ γένος. ᾿Αλλὰ φιλάνθρωπος ων, σπέρμα τὸν Νῶε τῇ φύσει τετήρηκεν. Ἐπειδὴ δὲ καὶ τῶν ἀλόγων τὰ γένη τῆς τῶν ἀνθρώπων είνεκα δεδημιούργηκε χρείας· καὶ ταῦτα τοῖς ἀνθρώποις συνδιεφθάρη, πλὴν τῶν ἐν τῇ κιβωτῷ σὺν τῷ Νώε διαφυλαχθέντων. Εκέλευσε γὰρ ὁ δεσπότης Θεὸς ἀνὰ δύο μὲν ἐξ ἑκάστου γένους τῶν δοκούντων ἀκαθάρτων διασωθῆναι, ἀνὰ ἑπτὰ δὲ τῶν καθαρῶν. Ἐπειδὴ γὰρ ἤμελλε συγχωρεῖν τοῖς ἀν θρώποις μεταλαμβάνειν κρεῶν, ἡμελλον δὲ καὶ θυ σίας αὐτῷ προσφέρειν τῆς εὐσεβείας οἱ τρόφιμοι, Β πλείονα τὰ καθαρὰ φυλαχθῆναι προσέταξε· τὰς μὲν τρεῖς συζυγίας, εἰς τὴν αὔξησιν τοῦ γένους, τὸ δὲ ἐν τὸ περιττὸν εἰς θυσίαν. Εὐθὺς γὰρ ὁ Νῶς μετὰ τὴν παῦλαν τῆς τιμωρίας, θυσίαν τῷ Θεῷ εὐχαριστήριον προσενήνοχεν, ἀπὸ πάντων, φησί, κτηνῶν τῶν καθαρῶν, καὶ ἀπὸ πάντων τῶν πετεινῶν τῶν και βαρών. Ως εἶναι δῆλον ὅτι τούτου χάριν, ἀνὰ ἑπτὰ προσέταξεν ἐξ ἑκάστου γένους τῶν καθαρῶν εἰς τὴν κιβωτὸν εἰσαχθῆναι, ἵνα, τὸ ἐν ζῶον ἐξ ἑκάστου γέν νους ὁ Νῶε προσφέρων, μὴ διαφθείρῃ τὰς συζυγίας. αὐτοῦ τὴν κιβωτόν. Θειοτέρας τινὸς δυνάμεως ἔχρηζεν ἡ ἀσφάλεια τῆς θύρας κλειομένης. ΚΕΦ. ΙΘ'. Στίχ. κε'. Καὶ κατέστρεφεν τὰς πόλεις ταύτας, καὶ πᾶσαν τὴν περίχωρον, καὶ πάντας τοὺς κατοι- κοῦντας ἐν ταῖς πόλεσι. Στίχ. κς'. Καὶ ἀπέβλεψεν ἡ γυνὴ αὐτοῦ εἰς τὰ ὀπίσω, καὶ ἐγένετο στήλη αλός. Ο Κύριος οὐ μόνον τοὺς ἀσεβεῖς ἀπόλλυσιν, ἀλλὰ καὶ τὰς τροφὰς αὐτῶν οὖσας Σοδομιτικὰς καὶ ἐπι- βλαβεῖς· ἐν οἷς ἐστι καὶ ἄμπελος, περὶ ἧς γέν γραπται· Ἐκ γὰρ ἀμπέλου Σοδόμων ἡ ἄμπε 2ος αὐτῶν καὶ ἡ κληματὶς αὐτῶν ἐκ Γομόρ ρας. (5) Αμα τε εἰς τὴν πόλιν ἀπεσώθη, καὶ τὸ πῦρ ἐπεφέρετο ταῖς πόλεσι, σημεῖον τῆς μελλούσης συντελείας. Στήλη οὐχ ἁπλῶς ἐγένετο, ἀλλὰ μάλιστα στήλη ἁλὸς, διὰ τό· Ὑμεῖς ἐστε τὸ ἅλας τῆς γῆς. Εφαρμόσῃ δὲ τῇ στήλῃ τοῦ ἀλὸς τό· Ἐὰν δὲ τὸ ἅλας μωρανθῇ; Οὐκ ἀθρόως ἀναβαίνει εἰς τὸ ὄρος κατὰ τὰ εἰρημένα αὐτῷ, ἀλλὰ πρῶτον εἰς Σηγώρ για νεται, καίτοιγε μὴ θαῤῥήσας ἑαυτῷ περὶ τοῦ ἀναβη- ναι εἰς τὸ ὄρος. ΚΕΦ. ΚΓ'. Σημειωτέον, ὅτι τάφου τιμή ἐστι τὰ τετρακόσια, τῷ κακωτικὴν εἶναι τὴν τετράδα καὶ ἑκατοντάδα. Καὶ ζητήσας τὰ ὅμοια ἐκ τῶν Γραφών εὑρήσεις. Ει : "ADNOT. IN GENES. omnia ex propria prænotione administrat? Pœniten- tia igitur in Deo, mutatio est providentiæ. Pænitet me, inquit, quod judicavi Saul in regem '; quod est, Visum mihi hunc quidem abrogare, alium vero eli- gere. Haud aliter hoc loco: Recogito me hominem fecisse ; visum est hominum genus e medio tollere. At enim benignus cum sit, Noachum semen naturæ conservavit. Cum porro brutorum genera in usus hominum condidisset; ea quoque cam hominibus simul interiere, exceptis iis quæ in arca cum Noa- cho conservata sunt. Jussit enim Dominus Deus, bina quidem de omni genere eorum, quæ iminunda esse videbantur, servari, septena vero de mundis. Cum enim indulturus esset hominibus, ut carnibus A universa moderatur. Quf igitur poenitet eum, qui vescerentur, iique qui pietatem colerent victimas ei C · D essent oblaturi; plura ex mundis asservari præcepit: tria scilicet paria ad incrementum generis, unum autem impar, ad sacrificium. Station namque Noe simul atque pœna cessavit, hostiam Deo pro gra- tiarum actione obtulit, ex omnibus, inquit, pecudi- bus mundis, et ex omnibus volucribus mundis *. Ex quo manifestum est, quod hujus rei gratia septena præceperit ex omni mundorum genere in arcan in- duci, quo singulare animal ex omni genere offerens Noe, paribus illis nihil inferret damui. V. 16. Et clausit Dominus Deus extra illum arcam. Diviniori quadam potentia opus habebat tutamen clausi ostii. CAP. XIX. V. 25. Et subvertit civitates has, omnemque circum- positam regionem, et universos habitantes in ur- bibus. V. 26. respexit uxor ejus in posteriora, et fuit cippus salis. Dominus non modo impios perdit, sed et escas corum, quæ Sodomiticæ sunt et noxiæ; in quibus vitis quoque censetur. De qua scriptum est : Ex vite enim Sodomorum vitis ipsorum, et propago ipsorum ex Gomorrha '. Simul atque in civitatem evasit, etiam ignis urbibus inferebatur, signum future consummationis. Cippus haud simpliciter effecta est, sed potius cippus salis, propter illud : Vos estis sal terræ ‘. Congruat vero cippo salis illud; Sin autem sal desipuerit *? Non co festim in montem ascendit, juxta ea quæ ipsi dicta fuerant : sed prius in Segor est, quandoquidem sibi non fideret in montem ascendere. CAP. XXIII. V. 15. Terra quadringentarum didrachmarum. Advertendum, quod sepulcri pretium sint qua- dringenta, propterea quod ad noxam pertinent qua- ternio et centuria. Et sane si requiras, similia ex Scripturis invenies. Reg. xv, 11. * Gen. viii, 20. ³ Deut. xxx11, 32. • Matth. v, 13. • ibid. (4') Ex cod. 534, pag. 24. (4) Στίχ. ις'. Καὶ ἔκλεισε Κύριος ὁ Θεὸς ἔξωθεν (6) Στίχ. ιε'. Γῆ τετρακοσίων διδράχμων. (5) Confer huc Nyssenum. (6) Cod. 534, pag. 39.
Second witness · khazarzar edition
Adnotationes in Genesim ΩΡΙΓΕΝΟΥΣ ΕΚΛΟΓΑΙ ΕΙΣ ΤΗΝ ΓΕΝΕΣΙΝ. 17.12 ΚΕΦ. Ζʹ. Στίχ. δʹ. Ἐγὼ ἐπάγω ὑετὸν (ἐπὶ) τὴν γῆν τεσσα ράκοντα ἡμέρας, καὶ τεσσαράκοντα νύκτας. Καὶ ἐξαλείψω πᾶσαν τὴν ἐξανάστασιν, ἣν ἐποίησα, ἀπὸ προσώπου τῆς γῆς, ἀπὸ ἀνθρώ που ἕως κτήνους. Τί δήποτε τῷ κατακλυσμῷ τὰ τῶν ἀνθρώπων πλή θη διέφθειρεν; Ἐξαλεῖψαι τοῦ Κάϊν τὸ γένος ἠθέ λησε· ἀνεμίγη δὲ αὐτῷ καὶ τῶν εὐσεβῶν ἡ φυλή· διὸ καὶ τῆς τιμωρίας μετέσχηκεν. Ἀρχὴν δέ τινα καινοῦ βίου ποιήσασθαι βουληθεὶς, τὸν Νῶε καὶ τοὺς ἐκεί νου παῖδας σὺν ταῖς γυναιξὶ διετήρησεν, εὐσεβῆ ὄντα καὶ δίκαιον, καὶ ἐκ τῆς τῶν συγγενῶν εὐσεβείας βλαστήσαντα, καὶ τὴν τῆς παρανομίας ἐπιμιξίαν μι σήσαντα. Οὐ μὴν, ὥς τινές φασιν, ὀργῇ τινι καὶ μετ αμελείᾳ ταῦτα πεποίηκε. Ταῦτα γάρ τοι ἀνθρώπινα πάθη· ἡ δὲ θεία φύσις, ἐλευθέρα παθῶν. Ἄλλως τε ἡ μεταμέλεια τοῖς μετὰ τὴν πεῖραν μανθάνουσι τῶν πραγμάτων τὴν φύσιν κατάλληλος· εἶτα τῇ πείρᾳ μανθάνοντες ὡς οὐκ ὀρθῶς ἐβουλεύσαντο, μεταμέλον ται. Ὁ δὲ Θεὸς οὕτως ὁρᾷ τὰ μετὰ πολλὰς ἐσόμενα γενεὰς, ὡς ἤδη γεγενημένα. Ὡς προορῶν τοίνυν καὶ προγινώσκων, οὕτως ἅπαντα πρυτανεύει. Τί δήποτε τοίνυν μεταμέλεται, ἅπαντα πρὸς τὴν πρόγνωσιν τὴν 17.13 οἰκείαν οἰκονομῶν; Οὐκοῦν ἐπὶ Θεοῦ μεταμέλεια οἰ κονομίας μεταβολή· Μεταμέλομαι γὰρ, φησὶν, ὅτι κέκρικα τὸν Σαοὺλ εἰς βασιλέα· ἀντὶ τοῦ· Εὐδο κίμασα μὲν παῦσαι τοῦτον, ἕτερον δὲ χειροτονῆσαι. Οὕτω κἀνταῦθα· Ἐνεθυμήθην, ὅτι ἐποίησα ἄνθρωπον· ἐδοκίμασα διολέσαι τῶν ἀνθρώπων τὸ γένος. Ἀλλὰ φιλάνθρωπος ὢν, σπέρμα τὸν Νῶε τῇ φύσει τετήρηκεν. Ἐπειδὴ δὲ καὶ τῶν ἀλόγων τὰ γένη τῆς τῶν ἀνθρώπων εἵνεκα δεδημιούργηκε χρείας· καὶ ταῦτα τοῖς ἀνθρώποις συνδιεφθάρη, πλὴν τῶν ἐν τῇ κιβωτῷ σὺν τῷ Νῶε διαφυλαχθέντων. Ἐκέλευσε γὰρ ὁ δεσπότης Θεὸς ἀνὰ δύο μὲν ἐξ ἑκάστου γένους τῶν δοκούντων ἀκαθάρτων διασωθῆναι, ἀνὰ ἑπτὰ δὲ τῶν καθαρῶν. Ἐπειδὴ γὰρ ἤμελλε συγχωρεῖν τοῖς ἀν θρώποις μεταλαμβάνειν κρεῶν, ἤμελλον δὲ καὶ θυ σίας αὐτῷ προσφέρειν τῆς εὐσεβείας οἱ τρόφιμοι, πλείονα τὰ καθαρὰ φυλαχθῆναι προσέταξε· τὰς μὲν τρεῖς συζυγίας, εἰς τὴν αὔξησιν τοῦ γένους, τὸ δὲ ἓν τὸ περιττὸν εἰς θυσίαν. Εὐθὺς γὰρ ὁ Νῶε μετὰ τὴν παῦλαν τῆς τιμωρίας, θυσίαν τῷ Θεῷ εὐχαριστήριον προσενήνοχεν, ἀπὸ πάντων, φησὶ, κτηνῶν τῶν καθαρῶν, καὶ ἀπὸ πάντων τῶν πετεινῶν τῶν κα θαρῶν. Ὡς εἶναι δῆλον ὅτι τούτου χάριν, ἀνὰ ἑπτὰ προσέταξεν ἐξ ἑκάστου γένους τῶν καθαρῶν εἰς τὴν κιβωτὸν εἰσαχθῆναι, ἵνα, τὸ ἓν ζῶον ἐξ ἑκάστου γέ νους ὁ Νῶε προσφέρων, μὴ διαφθείρῃ τὰς συζυγίας. Στίχ. ι ʹ. Καὶ ἔκλεισε Κύριος ὁ Θεὸς ἔξωθεν αὐτοῦ τὴν κιβωτόν. Θειοτέρας τινὸς δυνάμεως ἔχρῃζεν ἡ ἀσφάλεια τῆς θύρας κλειομένης. ΚΕΦ. ΙΘʹ. Στίχ. κεʹ. Καὶ κατέστρεφεν τὰς πόλεις ταύτας, καὶ πᾶσαν τὴν περίχωρον, καὶ πάντας τοὺς κατοι κοῦντας ἐν ταῖς πόλεσι. Στίχ. κ ʹ. Καὶ ἀπέβλεψεν ἡ γυνὴ αὐτοῦ εἰς τὰ ὀπίσω, καὶ ἐγένετο στήλη ἁλός. Ὁ Κύριος οὐ μόνον τοὺς ἀσεβεῖς ἀπόλλυσιν, ἀλλὰ καὶ τὰς τροφὰς αὐτῶν οὔσας Σοδομιτικὰς καὶ ἐπι βλαβεῖς· ἐν αἷς ἐστι καὶ ἄμπελος, περὶ ἧς γέ γραπται· Ἐκ γὰρ ἀμπέλου Σοδόμων ἡ ἄμπε λος αὐτῶν καὶ ἡ κληματὶς αὐτῶν ἐκ Γομόῤ ῥας. Ἅμα τε εἰς τὴν πόλιν ἀπεσώθη, καὶ τὸ πῦρ ἐπεφέρετο ταῖς πόλεσι, σημεῖον τῆς μελλούσης συντελείας. Στήλη οὐχ ἁπλῶς ἐγένετο, ἀλλὰ μάλιστα στήλη ἁλὸς, διὰ τό· Ὑμεῖς ἐστε τὸ ἅλας τῆς γῆς. Ἐφαρμόσῃ δὲ τῇ στήλῃ τοῦ ἁλὸς τό· Ἐὰν δὲ τὸ ἅλας μωρανθῇ; Οὐκ ἀθρόως ἀναβαίνει εἰς τὸ ὄρος κατὰ τὰ εἰρημένα αὐτῷ, ἀλλὰ πρῶτον εἰς Σηγὼρ γί νεται, καίτοιγε μὴ θαῤῥήσας ἑαυτῷ περὶ τοῦ ἀναβῆ ναι εἰς τὸ ὄρος. ΚΕΦ. ΚΓʹ. Στίχ. ιεʹ. Γῆ τετρακοσίων
1 διδράχμων. Σημειωτέον, ὅτι τάφου τιμή ἐστι τὰ τετρακόσια, τῷ κακωτικὴν εἶναι τὴν τετράδα καὶ ἑκατοντάδα. Καὶ ζητήσας τὰ ὅμοια ἐκ τῶν Γραφῶν εὑρήσεις. 17.16 ΚΕΦ. ΛΖʹ. Στίχ. ιʹ. Ἆρά γε ἐλθόντες ἐλευσόμεθα ἐγώ τε καὶ ἡ μήτηρ σου, καὶ οἱ ἀδελφοί σου προσκυνῆσαί σοι ἐπὶ τὴν γῆν; Σαφῶς ἡ μήτηρ τοῦ Ἰωσὴφ πρὸ τῶν ἐνυπνίων ἐτελεύτησεν. Μήποτε οὖν δυνάμεθα τὴν Μαριὰμ καὶ τὸν Ἰωσὴφ εἰπεῖν προφητεύεσθαι προσκυνήσειν τῷ Χριστῷ; ΚΕΦ. ΜΓʹ. Στίχ. κβʹ. Εἶπε δὲ αὐτοῖς· Ἵλεως ὑμῖν, μὴ φο βεῖσθε. Ἔοικεν ὠφεληθῆναι ὁ ἄνθρωπος οὗτος εἰς θεοσέ βειαν παρὰ τῷ Ἰωσήφ. ΚΕΦ. Μ ʹ. Στίχ. λδʹ. Ἄνδρες κτηνοτρόφοι ἐσμέν. Βδέλυγμα Αἰγυπτίοις πᾶς ποιμὴν προβάτων, ἀλλ' οὐχ Ἑβραίοις. Εἰ μὲν οὖν ὡς ποιμὴν ἐφέστηκεν ἡμῖν, βδέλυγμά ἐστιν Αἰγυπτίοις· εἰ δὲ ὡς μισθωτὸς, τάχα καὶ φίλος Αἰγυπτίοις.
Continue reading PG 17: Enarrationes in Job →≣ entire volume