τασα τὰς χεῖράς μου ὅλην τὴν ἡμέραν πρὸς λαὸν ἀπει· θοῦντα καὶ ἀντιλέγοντα, οἳ οὐκ ἐπορεύθησαν ὁδῷ ἀλη θινῇ, ἀλλ᾽ ὀπίσω τῶν ἁμαρτιῶν αὐτῶν. » Καὶ ἐνταῦθα προφητευθείσης πρότερον τῆς τοῦ Ἰσραὴλ ἀποβολῆς, ἑξῆς σημαίνεται ἡ τῶν ἐθνῶν ἐκλογὴ διὰ τοῦ Χριστοῦ γενομένη· ἐκ προσώπου γάρ τοι τοῦ λαοῦ εὐχὴν ἀνα- πέμψαντος τοῦ προφήτου, ὁ (Γ. 61) Λόγος ἀποκρίνε- ται τὴν σκληρίαν καὶ τὸ ἀπειθὲς τοῦ προτέρου λαοῦ διελέγχων, καὶ τὸ φιλάνθρωπον τὸ ἑαυτοῦ παριστάς. Πῶς γὰρ, φησί, ταῦτά φατε, ὡς ἐμοῦ πρὸς τὸ σώζειν ὑμᾶς ὀκνοῦντος; Καὶ μὴν καὶ τοῖς μὴ ἐπερωτήσασί με, μηδὲ ζητήσασιν ἐμφανῶς ἐμαυτὸν παρέστησα. Καὶ δὴ πρόδηλον ὅπως ὁ τοῦ Θεοῦ Λόγος, τὸ πρότε ρον ἀγνοούμενος τοῖς ἔθνεσιν, ἐπὶ συντελείᾳ τῶν αἰών των ἀγαθότητι καὶ φιλανθρωπίᾳ τοῦ Πατρὸς καὶ Θεοῦ τῶν ὅλων ἐμφανὴς αὐτοῖς ἐγενήθη, μηδεπώποτε αὐ- τὸν δι᾿ ἣν εἶχον περὶ τὰ εἴδωλα πλάνην περὶ ὧν ἐδέ- οντο ἐρωτήσασι, εὑρέθη τε ἡμῖν τοῖς μὴ ζητήσασιν αὐτὸν, ἀλλὰ καὶ μὴ ἐπικαλεσαμένοις αὐτοῦ τὸ ὄνομα ἐνανθρωπήσας ἀπεκρίνατο, μονονουχί βοῶν τό Ἰδού πάρειμι. » Ταῦτα μὲν οὖν περὶ τῆς τῶν ἐθνῶν κλή σεως σαφῶς ὁ λόγος προφητεύει· ἑξῆς δὲ αὖθις δυσ- ωπητικώτατα πρὸς τὸν τῶν Ἰουδαίων λόγον ἐπιφέ ρει λέγων· « Ἐπὶ δὲ σὲ ἐξεπέτασα τὰς χεῖράς μου, πρὸς λαὸν ἀπειθοῦντα καὶ ἀντιλέγοντα. ο Δύναταί γε μὴν διὰ τούτων καὶ τὸ σχῆμα τοῦ κατὰ τὸν σταυρὸν πάθους αὐτοῦ σημαίνεσθαι. · Β Τοσαῦτα καὶ τὰ ἀπὸ τοῦ Ἡσαΐου · Ἀλλὰ γὰρ ἐν τέτα ταρσι καὶ τὴν τῶν Ἐκλογῶν ὑπόθεσιν ἐν τῷ τῆς Καθ όλου στοιχειώδους εἰσαγωγῆς ἐνάτῳ τούτῳ συγ γράμματι περιγράψαντες, ἐν τῷ δεκάτῳ τοῖς ἀπὸ τῶν ἀθέων αἱρέσεων τὸν λογισμὸν καταβεβλαμμένοις ἑτέ- ραν ἁρμόττουσαν ἔφοδον παρασχεῖν πειρασόμεθα. PΑΤΑ. αναγνω Εκ τῶν Εὐσεβίου τοῦ Παμφίλου περὶ τῆς τοῦ βιβλίου τῶν προφητῶν ὀνομασίας καὶ ἀπὸ μέσ ρους τί περιέχει ἕκαστος. ΩΣΗΣ, Α'. Γεγόνασι μὲν καὶ πρὸ τούτου προφῆται· ἐπὶ μὲν DE VITIS PROPHETARUM. meum. Expandi manus meas tota die ad populum incredulum, qui graditur in via non bona post co- gilationes suas '. » Hic quoque prophetizala prius Israel reprobatione, continuo indicatur gentium electio quæ per Christum facta est. E persona enim populi preces emittente propheta, respondet Sermo incredulitatem et iniquitatem prioris populi incre- pans, propriamque in eos benignitatem commemo- rans. Quomodo enim, ait, hæc dicitis, quasi me sa- lutem vestram negligente? Equidem illis qui non interrogabant me nec quærebant meipsum mani- festavi. Sane igitur manifestum quod Dei Filius, gentibus olim ignotus, in consummatione sæculo- rum, benignitate et benevolentia Patris Deique om- nium reruun, manifestus eis factus est, qui nun- A Ecce ego ad gentcm quæ non invocabat nomnen C > quam interrogaverant eum dum idolorum suorum erroribus vincti essent, inventusque nobis est, qui non quæsieramus eum, sed et non invocantibus nomen ejus incarnatus respondit, tantummodo ex- clamans: Ecce adsum. Hæc igitur de gentium vocatione manifeste Scriptura prophetizat. Dein acerrime confutatis Judæorum verbis, subjicit di- cens: Expandi manus meas ad tė, ad populum incredulum et adversantem. › Potest illud quoque de passione ac cruce ejus intelligi. Hæc sunt quæ ab Isaia excerpere libuit. Verum enimvero, in hoc nono Generalis elementariæ intro- ductionis libro (1), finem Eclogis, quas in hoc,et tribus præcedentibus evolvimus, imponentes, aliud demonstrationis genus, illis conveniens qui rationis perturbationem ab impiis hæresibus sustinuere, in hoc decimo libro, quantum in nobis erit, usurpabimus. Isa. Lxv, 1, ralis elementaria Introductio. Hujus pauca fragmenta dedit cardinalis Mai (infra col. 1271), qui Eclogarum editionem Oxoniensem ignoravit. EDIT. EUSEBII DE VITIS PROPHETARUM FRAGMENTA. - Ex Præfatione Joannis Curterii ad D. Joannem Rupifucaldium, Majoris Honasterii abbatem, in Procopii sophiste Christiani variarum in Isaiam prophetam Commentationum epitome. Parisiis, apud Nicolaum Chesneau, 1580, in-fol., pag. seq. : • - • Adjeci præterea et prophetarum omnium Vitas, quas, cum nonnullis aliis, Eusebio ascriptas, ha- bebat vetus Marchali codex; partim quidem ut ex fragmento haberent ecclesiasticorum scriptorum stu- diosi unde opus ipsum, ex quo deprompta sunt, si quando in eorum manus incidat, tanquam plast justa probatum, parenti suo et posteris restituerent partim vero, ut quæ tantus auctor de pro- phetis adnolasset, tantisper exstarent, dum in lucem melioribus forsan auspiciis opus ipsum prodiret integrumn. » EUSEBIUS DE VITIS PROPHETARUM. D E scriptis Eusebii de propheticorum librorum ap pellationibus et quid summatim quisque comple· ctatur. OSEE, I. Fnerunt vero et ante istum prophetæ : sub Da- (1) Inde concludere est Eclogas propheticas excerplas esse ex opere grandiori, nunc deperdito, cui titulus : Gene-

τασα τὰς χεῖράς μου ὅλην τὴν ἡμέραν πρὸς λαὸν ἀπει· θοῦντα καὶ ἀντιλέγοντα, οἳ οὐκ ἐπορεύθησαν ὁδῷ ἀλη θινῇ, ἀλλ᾽ ὀπίσω τῶν ἁμαρτιῶν αὐτῶν. » Καὶ ἐνταῦθα προφητευθείσης πρότερον τῆς τοῦ Ἰσραὴλ ἀποβολῆς, ἑξῆς σημαίνεται ἡ τῶν ἐθνῶν ἐκλογὴ διὰ τοῦ Χριστοῦ γενομένη· ἐκ προσώπου γάρ τοι τοῦ λαοῦ εὐχὴν ἀνα- πέμψαντος τοῦ προφήτου, ὁ (Γ. 61) Λόγος ἀποκρίνε- ται τὴν σκληρίαν καὶ τὸ ἀπειθὲς τοῦ προτέρου λαοῦ διελέγχων, καὶ τὸ φιλάνθρωπον τὸ ἑαυτοῦ παριστάς. Πῶς γὰρ, φησί, ταῦτά φατε, ὡς ἐμοῦ πρὸς τὸ σώζειν ὑμᾶς ὀκνοῦντος; Καὶ μὴν καὶ τοῖς μὴ ἐπερωτήσασί με, μηδὲ ζητήσασιν ἐμφανῶς ἐμαυτὸν παρέστησα. Καὶ δὴ πρόδηλον ὅπως ὁ τοῦ Θεοῦ Λόγος, τὸ πρότε ρον ἀγνοούμενος τοῖς ἔθνεσιν, ἐπὶ συντελείᾳ τῶν αἰών των ἀγαθότητι καὶ φιλανθρωπίᾳ τοῦ Πατρὸς καὶ Θεοῦ τῶν ὅλων ἐμφανὴς αὐτοῖς ἐγενήθη, μηδεπώποτε αὐ- τὸν δι᾿ ἣν εἶχον περὶ τὰ εἴδωλα πλάνην περὶ ὧν ἐδέ- οντο ἐρωτήσασι, εὑρέθη τε ἡμῖν τοῖς μὴ ζητήσασιν αὐτὸν, ἀλλὰ καὶ μὴ ἐπικαλεσαμένοις αὐτοῦ τὸ ὄνομα ἐνανθρωπήσας ἀπεκρίνατο, μονονουχί βοῶν τό Ἰδού πάρειμι. » Ταῦτα μὲν οὖν περὶ τῆς τῶν ἐθνῶν κλή σεως σαφῶς ὁ λόγος προφητεύει· ἑξῆς δὲ αὖθις δυσ- ωπητικώτατα πρὸς τὸν τῶν Ἰουδαίων λόγον ἐπιφέ ρει λέγων· « Ἐπὶ δὲ σὲ ἐξεπέτασα τὰς χεῖράς μου, πρὸς λαὸν ἀπειθοῦντα καὶ ἀντιλέγοντα. ο Δύναταί γε μὴν διὰ τούτων καὶ τὸ σχῆμα τοῦ κατὰ τὸν σταυρὸν πάθους αὐτοῦ σημαίνεσθαι. · Β Τοσαῦτα καὶ τὰ ἀπὸ τοῦ Ἡσαΐου · Ἀλλὰ γὰρ ἐν τέτα ταρσι καὶ τὴν τῶν Ἐκλογῶν ὑπόθεσιν ἐν τῷ τῆς Καθ όλου στοιχειώδους εἰσαγωγῆς ἐνάτῳ τούτῳ συγ γράμματι περιγράψαντες, ἐν τῷ δεκάτῳ τοῖς ἀπὸ τῶν ἀθέων αἱρέσεων τὸν λογισμὸν καταβεβλαμμένοις ἑτέ- ραν ἁρμόττουσαν ἔφοδον παρασχεῖν πειρασόμεθα. PΑΤΑ. αναγνω Εκ τῶν Εὐσεβίου τοῦ Παμφίλου περὶ τῆς τοῦ βιβλίου τῶν προφητῶν ὀνομασίας καὶ ἀπὸ μέσ ρους τί περιέχει ἕκαστος. ΩΣΗΣ, Α'. Γεγόνασι μὲν καὶ πρὸ τούτου προφῆται· ἐπὶ μὲν DE VITIS PROPHETARUM. meum. Expandi manus meas tota die ad populum incredulum, qui graditur in via non bona post co- gilationes suas '. » Hic quoque prophetizala prius Israel reprobatione, continuo indicatur gentium electio quæ per Christum facta est. E persona enim populi preces emittente propheta, respondet Sermo incredulitatem et iniquitatem prioris populi incre- pans, propriamque in eos benignitatem commemo- rans. Quomodo enim, ait, hæc dicitis, quasi me sa- lutem vestram negligente? Equidem illis qui non interrogabant me nec quærebant meipsum mani- festavi. Sane igitur manifestum quod Dei Filius, gentibus olim ignotus, in consummatione sæculo- rum, benignitate et benevolentia Patris Deique om- nium reruun, manifestus eis factus est, qui nun- A Ecce ego ad gentcm quæ non invocabat nomnen C > quam interrogaverant eum dum idolorum suorum erroribus vincti essent, inventusque nobis est, qui non quæsieramus eum, sed et non invocantibus nomen ejus incarnatus respondit, tantummodo ex- clamans: Ecce adsum. Hæc igitur de gentium vocatione manifeste Scriptura prophetizat. Dein acerrime confutatis Judæorum verbis, subjicit di- cens: Expandi manus meas ad tė, ad populum incredulum et adversantem. › Potest illud quoque de passione ac cruce ejus intelligi. Hæc sunt quæ ab Isaia excerpere libuit. Verum enimvero, in hoc nono Generalis elementariæ intro- ductionis libro (1), finem Eclogis, quas in hoc,et tribus præcedentibus evolvimus, imponentes, aliud demonstrationis genus, illis conveniens qui rationis perturbationem ab impiis hæresibus sustinuere, in hoc decimo libro, quantum in nobis erit, usurpabimus. Isa. Lxv, 1, ralis elementaria Introductio. Hujus pauca fragmenta dedit cardinalis Mai (infra col. 1271), qui Eclogarum editionem Oxoniensem ignoravit. EDIT. EUSEBII DE VITIS PROPHETARUM FRAGMENTA. - Ex Præfatione Joannis Curterii ad D. Joannem Rupifucaldium, Majoris Honasterii abbatem, in Procopii sophiste Christiani variarum in Isaiam prophetam Commentationum epitome. Parisiis, apud Nicolaum Chesneau, 1580, in-fol., pag. seq. : • - • Adjeci præterea et prophetarum omnium Vitas, quas, cum nonnullis aliis, Eusebio ascriptas, ha- bebat vetus Marchali codex; partim quidem ut ex fragmento haberent ecclesiasticorum scriptorum stu- diosi unde opus ipsum, ex quo deprompta sunt, si quando in eorum manus incidat, tanquam plast justa probatum, parenti suo et posteris restituerent partim vero, ut quæ tantus auctor de pro- phetis adnolasset, tantisper exstarent, dum in lucem melioribus forsan auspiciis opus ipsum prodiret integrumn. » EUSEBIUS DE VITIS PROPHETARUM. D E scriptis Eusebii de propheticorum librorum ap pellationibus et quid summatim quisque comple· ctatur. OSEE, I. Fnerunt vero et ante istum prophetæ : sub Da- (1) Inde concludere est Eclogas propheticas excerplas esse ex opere grandiori, nunc deperdito, cui titulus : Gene-

τασα τὰς χεῖράς μου ὅλην τὴν ἡμέραν πρὸς λαὸν ἀπει· θοῦντα καὶ ἀντιλέγοντα, οἳ οὐκ ἐπορεύθησαν ὁδῷ ἀλη θινῇ, ἀλλ᾽ ὀπίσω τῶν ἁμαρτιῶν αὐτῶν. » Καὶ ἐνταῦθα προφητευθείσης πρότερον τῆς τοῦ Ἰσραὴλ ἀποβολῆς, ἑξῆς σημαίνεται ἡ τῶν ἐθνῶν ἐκλογὴ διὰ τοῦ Χριστοῦ γενομένη· ἐκ προσώπου γάρ τοι τοῦ λαοῦ εὐχὴν ἀνα- πέμψαντος τοῦ προφήτου, ὁ (Γ. 61) Λόγος ἀποκρίνε- ται τὴν σκληρίαν καὶ τὸ ἀπειθὲς τοῦ προτέρου λαοῦ διελέγχων, καὶ τὸ φιλάνθρωπον τὸ ἑαυτοῦ παριστάς. Πῶς γὰρ, φησί, ταῦτά φατε, ὡς ἐμοῦ πρὸς τὸ σώζειν ὑμᾶς ὀκνοῦντος; Καὶ μὴν καὶ τοῖς μὴ ἐπερωτήσασί με, μηδὲ ζητήσασιν ἐμφανῶς ἐμαυτὸν παρέστησα. Καὶ δὴ πρόδηλον ὅπως ὁ τοῦ Θεοῦ Λόγος, τὸ πρότε ρον ἀγνοούμενος τοῖς ἔθνεσιν, ἐπὶ συντελείᾳ τῶν αἰών των ἀγαθότητι καὶ φιλανθρωπίᾳ τοῦ Πατρὸς καὶ Θεοῦ τῶν ὅλων ἐμφανὴς αὐτοῖς ἐγενήθη, μηδεπώποτε αὐ- τὸν δι᾿ ἣν εἶχον περὶ τὰ εἴδωλα πλάνην περὶ ὧν ἐδέ- οντο ἐρωτήσασι, εὑρέθη τε ἡμῖν τοῖς μὴ ζητήσασιν αὐτὸν, ἀλλὰ καὶ μὴ ἐπικαλεσαμένοις αὐτοῦ τὸ ὄνομα ἐνανθρωπήσας ἀπεκρίνατο, μονονουχί βοῶν τό Ἰδού πάρειμι. » Ταῦτα μὲν οὖν περὶ τῆς τῶν ἐθνῶν κλή σεως σαφῶς ὁ λόγος προφητεύει· ἑξῆς δὲ αὖθις δυσ- ωπητικώτατα πρὸς τὸν τῶν Ἰουδαίων λόγον ἐπιφέ ρει λέγων· « Ἐπὶ δὲ σὲ ἐξεπέτασα τὰς χεῖράς μου, πρὸς λαὸν ἀπειθοῦντα καὶ ἀντιλέγοντα. ο Δύναταί γε μὴν διὰ τούτων καὶ τὸ σχῆμα τοῦ κατὰ τὸν σταυρὸν πάθους αὐτοῦ σημαίνεσθαι. · Β Τοσαῦτα καὶ τὰ ἀπὸ τοῦ Ἡσαΐου · Ἀλλὰ γὰρ ἐν τέτα ταρσι καὶ τὴν τῶν Ἐκλογῶν ὑπόθεσιν ἐν τῷ τῆς Καθ όλου στοιχειώδους εἰσαγωγῆς ἐνάτῳ τούτῳ συγ γράμματι περιγράψαντες, ἐν τῷ δεκάτῳ τοῖς ἀπὸ τῶν ἀθέων αἱρέσεων τὸν λογισμὸν καταβεβλαμμένοις ἑτέ- ραν ἁρμόττουσαν ἔφοδον παρασχεῖν πειρασόμεθα. PΑΤΑ. αναγνω Εκ τῶν Εὐσεβίου τοῦ Παμφίλου περὶ τῆς τοῦ βιβλίου τῶν προφητῶν ὀνομασίας καὶ ἀπὸ μέσ ρους τί περιέχει ἕκαστος. ΩΣΗΣ, Α'. Γεγόνασι μὲν καὶ πρὸ τούτου προφῆται· ἐπὶ μὲν DE VITIS PROPHETARUM. meum. Expandi manus meas tota die ad populum incredulum, qui graditur in via non bona post co- gilationes suas '. » Hic quoque prophetizala prius Israel reprobatione, continuo indicatur gentium electio quæ per Christum facta est. E persona enim populi preces emittente propheta, respondet Sermo incredulitatem et iniquitatem prioris populi incre- pans, propriamque in eos benignitatem commemo- rans. Quomodo enim, ait, hæc dicitis, quasi me sa- lutem vestram negligente? Equidem illis qui non interrogabant me nec quærebant meipsum mani- festavi. Sane igitur manifestum quod Dei Filius, gentibus olim ignotus, in consummatione sæculo- rum, benignitate et benevolentia Patris Deique om- nium reruun, manifestus eis factus est, qui nun- A Ecce ego ad gentcm quæ non invocabat nomnen C > quam interrogaverant eum dum idolorum suorum erroribus vincti essent, inventusque nobis est, qui non quæsieramus eum, sed et non invocantibus nomen ejus incarnatus respondit, tantummodo ex- clamans: Ecce adsum. Hæc igitur de gentium vocatione manifeste Scriptura prophetizat. Dein acerrime confutatis Judæorum verbis, subjicit di- cens: Expandi manus meas ad tė, ad populum incredulum et adversantem. › Potest illud quoque de passione ac cruce ejus intelligi. Hæc sunt quæ ab Isaia excerpere libuit. Verum enimvero, in hoc nono Generalis elementariæ intro- ductionis libro (1), finem Eclogis, quas in hoc,et tribus præcedentibus evolvimus, imponentes, aliud demonstrationis genus, illis conveniens qui rationis perturbationem ab impiis hæresibus sustinuere, in hoc decimo libro, quantum in nobis erit, usurpabimus. Isa. Lxv, 1, ralis elementaria Introductio. Hujus pauca fragmenta dedit cardinalis Mai (infra col. 1271), qui Eclogarum editionem Oxoniensem ignoravit. EDIT. EUSEBII DE VITIS PROPHETARUM FRAGMENTA. - Ex Præfatione Joannis Curterii ad D. Joannem Rupifucaldium, Majoris Honasterii abbatem, in Procopii sophiste Christiani variarum in Isaiam prophetam Commentationum epitome. Parisiis, apud Nicolaum Chesneau, 1580, in-fol., pag. seq. : • - • Adjeci præterea et prophetarum omnium Vitas, quas, cum nonnullis aliis, Eusebio ascriptas, ha- bebat vetus Marchali codex; partim quidem ut ex fragmento haberent ecclesiasticorum scriptorum stu- diosi unde opus ipsum, ex quo deprompta sunt, si quando in eorum manus incidat, tanquam plast justa probatum, parenti suo et posteris restituerent partim vero, ut quæ tantus auctor de pro- phetis adnolasset, tantisper exstarent, dum in lucem melioribus forsan auspiciis opus ipsum prodiret integrumn. » EUSEBIUS DE VITIS PROPHETARUM. D E scriptis Eusebii de propheticorum librorum ap pellationibus et quid summatim quisque comple· ctatur. OSEE, I. Fnerunt vero et ante istum prophetæ : sub Da- (1) Inde concludere est Eclogas propheticas excerplas esse ex opere grandiori, nunc deperdito, cui titulus : Gene-

τασα τὰς χεῖράς μου ὅλην τὴν ἡμέραν πρὸς λαὸν ἀπει· θοῦντα καὶ ἀντιλέγοντα, οἳ οὐκ ἐπορεύθησαν ὁδῷ ἀλη θινῇ, ἀλλ᾽ ὀπίσω τῶν ἁμαρτιῶν αὐτῶν. » Καὶ ἐνταῦθα προφητευθείσης πρότερον τῆς τοῦ Ἰσραὴλ ἀποβολῆς, ἑξῆς σημαίνεται ἡ τῶν ἐθνῶν ἐκλογὴ διὰ τοῦ Χριστοῦ γενομένη· ἐκ προσώπου γάρ τοι τοῦ λαοῦ εὐχὴν ἀνα- πέμψαντος τοῦ προφήτου, ὁ (Γ. 61) Λόγος ἀποκρίνε- ται τὴν σκληρίαν καὶ τὸ ἀπειθὲς τοῦ προτέρου λαοῦ διελέγχων, καὶ τὸ φιλάνθρωπον τὸ ἑαυτοῦ παριστάς. Πῶς γὰρ, φησί, ταῦτά φατε, ὡς ἐμοῦ πρὸς τὸ σώζειν ὑμᾶς ὀκνοῦντος; Καὶ μὴν καὶ τοῖς μὴ ἐπερωτήσασί με, μηδὲ ζητήσασιν ἐμφανῶς ἐμαυτὸν παρέστησα. Καὶ δὴ πρόδηλον ὅπως ὁ τοῦ Θεοῦ Λόγος, τὸ πρότε ρον ἀγνοούμενος τοῖς ἔθνεσιν, ἐπὶ συντελείᾳ τῶν αἰών των ἀγαθότητι καὶ φιλανθρωπίᾳ τοῦ Πατρὸς καὶ Θεοῦ τῶν ὅλων ἐμφανὴς αὐτοῖς ἐγενήθη, μηδεπώποτε αὐ- τὸν δι᾿ ἣν εἶχον περὶ τὰ εἴδωλα πλάνην περὶ ὧν ἐδέ- οντο ἐρωτήσασι, εὑρέθη τε ἡμῖν τοῖς μὴ ζητήσασιν αὐτὸν, ἀλλὰ καὶ μὴ ἐπικαλεσαμένοις αὐτοῦ τὸ ὄνομα ἐνανθρωπήσας ἀπεκρίνατο, μονονουχί βοῶν τό Ἰδού πάρειμι. » Ταῦτα μὲν οὖν περὶ τῆς τῶν ἐθνῶν κλή σεως σαφῶς ὁ λόγος προφητεύει· ἑξῆς δὲ αὖθις δυσ- ωπητικώτατα πρὸς τὸν τῶν Ἰουδαίων λόγον ἐπιφέ ρει λέγων· « Ἐπὶ δὲ σὲ ἐξεπέτασα τὰς χεῖράς μου, πρὸς λαὸν ἀπειθοῦντα καὶ ἀντιλέγοντα. ο Δύναταί γε μὴν διὰ τούτων καὶ τὸ σχῆμα τοῦ κατὰ τὸν σταυρὸν πάθους αὐτοῦ σημαίνεσθαι. · Β Τοσαῦτα καὶ τὰ ἀπὸ τοῦ Ἡσαΐου · Ἀλλὰ γὰρ ἐν τέτα ταρσι καὶ τὴν τῶν Ἐκλογῶν ὑπόθεσιν ἐν τῷ τῆς Καθ όλου στοιχειώδους εἰσαγωγῆς ἐνάτῳ τούτῳ συγ γράμματι περιγράψαντες, ἐν τῷ δεκάτῳ τοῖς ἀπὸ τῶν ἀθέων αἱρέσεων τὸν λογισμὸν καταβεβλαμμένοις ἑτέ- ραν ἁρμόττουσαν ἔφοδον παρασχεῖν πειρασόμεθα. PΑΤΑ. αναγνω Εκ τῶν Εὐσεβίου τοῦ Παμφίλου περὶ τῆς τοῦ βιβλίου τῶν προφητῶν ὀνομασίας καὶ ἀπὸ μέσ ρους τί περιέχει ἕκαστος. ΩΣΗΣ, Α'. Γεγόνασι μὲν καὶ πρὸ τούτου προφῆται· ἐπὶ μὲν DE VITIS PROPHETARUM. meum. Expandi manus meas tota die ad populum incredulum, qui graditur in via non bona post co- gilationes suas '. » Hic quoque prophetizala prius Israel reprobatione, continuo indicatur gentium electio quæ per Christum facta est. E persona enim populi preces emittente propheta, respondet Sermo incredulitatem et iniquitatem prioris populi incre- pans, propriamque in eos benignitatem commemo- rans. Quomodo enim, ait, hæc dicitis, quasi me sa- lutem vestram negligente? Equidem illis qui non interrogabant me nec quærebant meipsum mani- festavi. Sane igitur manifestum quod Dei Filius, gentibus olim ignotus, in consummatione sæculo- rum, benignitate et benevolentia Patris Deique om- nium reruun, manifestus eis factus est, qui nun- A Ecce ego ad gentcm quæ non invocabat nomnen C > quam interrogaverant eum dum idolorum suorum erroribus vincti essent, inventusque nobis est, qui non quæsieramus eum, sed et non invocantibus nomen ejus incarnatus respondit, tantummodo ex- clamans: Ecce adsum. Hæc igitur de gentium vocatione manifeste Scriptura prophetizat. Dein acerrime confutatis Judæorum verbis, subjicit di- cens: Expandi manus meas ad tė, ad populum incredulum et adversantem. › Potest illud quoque de passione ac cruce ejus intelligi. Hæc sunt quæ ab Isaia excerpere libuit. Verum enimvero, in hoc nono Generalis elementariæ intro- ductionis libro (1), finem Eclogis, quas in hoc,et tribus præcedentibus evolvimus, imponentes, aliud demonstrationis genus, illis conveniens qui rationis perturbationem ab impiis hæresibus sustinuere, in hoc decimo libro, quantum in nobis erit, usurpabimus. Isa. Lxv, 1, ralis elementaria Introductio. Hujus pauca fragmenta dedit cardinalis Mai (infra col. 1271), qui Eclogarum editionem Oxoniensem ignoravit. EDIT. EUSEBII DE VITIS PROPHETARUM FRAGMENTA. - Ex Præfatione Joannis Curterii ad D. Joannem Rupifucaldium, Majoris Honasterii abbatem, in Procopii sophiste Christiani variarum in Isaiam prophetam Commentationum epitome. Parisiis, apud Nicolaum Chesneau, 1580, in-fol., pag. seq. : • - • Adjeci præterea et prophetarum omnium Vitas, quas, cum nonnullis aliis, Eusebio ascriptas, ha- bebat vetus Marchali codex; partim quidem ut ex fragmento haberent ecclesiasticorum scriptorum stu- diosi unde opus ipsum, ex quo deprompta sunt, si quando in eorum manus incidat, tanquam plast justa probatum, parenti suo et posteris restituerent partim vero, ut quæ tantus auctor de pro- phetis adnolasset, tantisper exstarent, dum in lucem melioribus forsan auspiciis opus ipsum prodiret integrumn. » EUSEBIUS DE VITIS PROPHETARUM. D E scriptis Eusebii de propheticorum librorum ap pellationibus et quid summatim quisque comple· ctatur. OSEE, I. Fnerunt vero et ante istum prophetæ : sub Da- (1) Inde concludere est Eclogas propheticas excerplas esse ex opere grandiori, nunc deperdito, cui titulus : Gene-

τασα τὰς χεῖράς μου ὅλην τὴν ἡμέραν πρὸς λαὸν ἀπει· θοῦντα καὶ ἀντιλέγοντα, οἳ οὐκ ἐπορεύθησαν ὁδῷ ἀλη θινῇ, ἀλλ᾽ ὀπίσω τῶν ἁμαρτιῶν αὐτῶν. » Καὶ ἐνταῦθα προφητευθείσης πρότερον τῆς τοῦ Ἰσραὴλ ἀποβολῆς, ἑξῆς σημαίνεται ἡ τῶν ἐθνῶν ἐκλογὴ διὰ τοῦ Χριστοῦ γενομένη· ἐκ προσώπου γάρ τοι τοῦ λαοῦ εὐχὴν ἀνα- πέμψαντος τοῦ προφήτου, ὁ (Γ. 61) Λόγος ἀποκρίνε- ται τὴν σκληρίαν καὶ τὸ ἀπειθὲς τοῦ προτέρου λαοῦ διελέγχων, καὶ τὸ φιλάνθρωπον τὸ ἑαυτοῦ παριστάς. Πῶς γὰρ, φησί, ταῦτά φατε, ὡς ἐμοῦ πρὸς τὸ σώζειν ὑμᾶς ὀκνοῦντος; Καὶ μὴν καὶ τοῖς μὴ ἐπερωτήσασί με, μηδὲ ζητήσασιν ἐμφανῶς ἐμαυτὸν παρέστησα. Καὶ δὴ πρόδηλον ὅπως ὁ τοῦ Θεοῦ Λόγος, τὸ πρότε ρον ἀγνοούμενος τοῖς ἔθνεσιν, ἐπὶ συντελείᾳ τῶν αἰών των ἀγαθότητι καὶ φιλανθρωπίᾳ τοῦ Πατρὸς καὶ Θεοῦ τῶν ὅλων ἐμφανὴς αὐτοῖς ἐγενήθη, μηδεπώποτε αὐ- τὸν δι᾿ ἣν εἶχον περὶ τὰ εἴδωλα πλάνην περὶ ὧν ἐδέ- οντο ἐρωτήσασι, εὑρέθη τε ἡμῖν τοῖς μὴ ζητήσασιν αὐτὸν, ἀλλὰ καὶ μὴ ἐπικαλεσαμένοις αὐτοῦ τὸ ὄνομα ἐνανθρωπήσας ἀπεκρίνατο, μονονουχί βοῶν τό Ἰδού πάρειμι. » Ταῦτα μὲν οὖν περὶ τῆς τῶν ἐθνῶν κλή σεως σαφῶς ὁ λόγος προφητεύει· ἑξῆς δὲ αὖθις δυσ- ωπητικώτατα πρὸς τὸν τῶν Ἰουδαίων λόγον ἐπιφέ ρει λέγων· « Ἐπὶ δὲ σὲ ἐξεπέτασα τὰς χεῖράς μου, πρὸς λαὸν ἀπειθοῦντα καὶ ἀντιλέγοντα. ο Δύναταί γε μὴν διὰ τούτων καὶ τὸ σχῆμα τοῦ κατὰ τὸν σταυρὸν πάθους αὐτοῦ σημαίνεσθαι. · Β Τοσαῦτα καὶ τὰ ἀπὸ τοῦ Ἡσαΐου · Ἀλλὰ γὰρ ἐν τέτα ταρσι καὶ τὴν τῶν Ἐκλογῶν ὑπόθεσιν ἐν τῷ τῆς Καθ όλου στοιχειώδους εἰσαγωγῆς ἐνάτῳ τούτῳ συγ γράμματι περιγράψαντες, ἐν τῷ δεκάτῳ τοῖς ἀπὸ τῶν ἀθέων αἱρέσεων τὸν λογισμὸν καταβεβλαμμένοις ἑτέ- ραν ἁρμόττουσαν ἔφοδον παρασχεῖν πειρασόμεθα. PΑΤΑ. αναγνω Εκ τῶν Εὐσεβίου τοῦ Παμφίλου περὶ τῆς τοῦ βιβλίου τῶν προφητῶν ὀνομασίας καὶ ἀπὸ μέσ ρους τί περιέχει ἕκαστος. ΩΣΗΣ, Α'. Γεγόνασι μὲν καὶ πρὸ τούτου προφῆται· ἐπὶ μὲν DE VITIS PROPHETARUM. meum. Expandi manus meas tota die ad populum incredulum, qui graditur in via non bona post co- gilationes suas '. » Hic quoque prophetizala prius Israel reprobatione, continuo indicatur gentium electio quæ per Christum facta est. E persona enim populi preces emittente propheta, respondet Sermo incredulitatem et iniquitatem prioris populi incre- pans, propriamque in eos benignitatem commemo- rans. Quomodo enim, ait, hæc dicitis, quasi me sa- lutem vestram negligente? Equidem illis qui non interrogabant me nec quærebant meipsum mani- festavi. Sane igitur manifestum quod Dei Filius, gentibus olim ignotus, in consummatione sæculo- rum, benignitate et benevolentia Patris Deique om- nium reruun, manifestus eis factus est, qui nun- A Ecce ego ad gentcm quæ non invocabat nomnen C > quam interrogaverant eum dum idolorum suorum erroribus vincti essent, inventusque nobis est, qui non quæsieramus eum, sed et non invocantibus nomen ejus incarnatus respondit, tantummodo ex- clamans: Ecce adsum. Hæc igitur de gentium vocatione manifeste Scriptura prophetizat. Dein acerrime confutatis Judæorum verbis, subjicit di- cens: Expandi manus meas ad tė, ad populum incredulum et adversantem. › Potest illud quoque de passione ac cruce ejus intelligi. Hæc sunt quæ ab Isaia excerpere libuit. Verum enimvero, in hoc nono Generalis elementariæ intro- ductionis libro (1), finem Eclogis, quas in hoc,et tribus præcedentibus evolvimus, imponentes, aliud demonstrationis genus, illis conveniens qui rationis perturbationem ab impiis hæresibus sustinuere, in hoc decimo libro, quantum in nobis erit, usurpabimus. Isa. Lxv, 1, ralis elementaria Introductio. Hujus pauca fragmenta dedit cardinalis Mai (infra col. 1271), qui Eclogarum editionem Oxoniensem ignoravit. EDIT. EUSEBII DE VITIS PROPHETARUM FRAGMENTA. - Ex Præfatione Joannis Curterii ad D. Joannem Rupifucaldium, Majoris Honasterii abbatem, in Procopii sophiste Christiani variarum in Isaiam prophetam Commentationum epitome. Parisiis, apud Nicolaum Chesneau, 1580, in-fol., pag. seq. : • - • Adjeci præterea et prophetarum omnium Vitas, quas, cum nonnullis aliis, Eusebio ascriptas, ha- bebat vetus Marchali codex; partim quidem ut ex fragmento haberent ecclesiasticorum scriptorum stu- diosi unde opus ipsum, ex quo deprompta sunt, si quando in eorum manus incidat, tanquam plast justa probatum, parenti suo et posteris restituerent partim vero, ut quæ tantus auctor de pro- phetis adnolasset, tantisper exstarent, dum in lucem melioribus forsan auspiciis opus ipsum prodiret integrumn. » EUSEBIUS DE VITIS PROPHETARUM. D E scriptis Eusebii de propheticorum librorum ap pellationibus et quid summatim quisque comple· ctatur. OSEE, I. Fnerunt vero et ante istum prophetæ : sub Da- (1) Inde concludere est Eclogas propheticas excerplas esse ex opere grandiori, nunc deperdito, cui titulus : Gene-

τασα τὰς χεῖράς μου ὅλην τὴν ἡμέραν πρὸς λαὸν ἀπει· θοῦντα καὶ ἀντιλέγοντα, οἳ οὐκ ἐπορεύθησαν ὁδῷ ἀλη θινῇ, ἀλλ᾽ ὀπίσω τῶν ἁμαρτιῶν αὐτῶν. » Καὶ ἐνταῦθα προφητευθείσης πρότερον τῆς τοῦ Ἰσραὴλ ἀποβολῆς, ἑξῆς σημαίνεται ἡ τῶν ἐθνῶν ἐκλογὴ διὰ τοῦ Χριστοῦ γενομένη· ἐκ προσώπου γάρ τοι τοῦ λαοῦ εὐχὴν ἀνα- πέμψαντος τοῦ προφήτου, ὁ (Γ. 61) Λόγος ἀποκρίνε- ται τὴν σκληρίαν καὶ τὸ ἀπειθὲς τοῦ προτέρου λαοῦ διελέγχων, καὶ τὸ φιλάνθρωπον τὸ ἑαυτοῦ παριστάς. Πῶς γὰρ, φησί, ταῦτά φατε, ὡς ἐμοῦ πρὸς τὸ σώζειν ὑμᾶς ὀκνοῦντος; Καὶ μὴν καὶ τοῖς μὴ ἐπερωτήσασί με, μηδὲ ζητήσασιν ἐμφανῶς ἐμαυτὸν παρέστησα. Καὶ δὴ πρόδηλον ὅπως ὁ τοῦ Θεοῦ Λόγος, τὸ πρότε ρον ἀγνοούμενος τοῖς ἔθνεσιν, ἐπὶ συντελείᾳ τῶν αἰών των ἀγαθότητι καὶ φιλανθρωπίᾳ τοῦ Πατρὸς καὶ Θεοῦ τῶν ὅλων ἐμφανὴς αὐτοῖς ἐγενήθη, μηδεπώποτε αὐ- τὸν δι᾿ ἣν εἶχον περὶ τὰ εἴδωλα πλάνην περὶ ὧν ἐδέ- οντο ἐρωτήσασι, εὑρέθη τε ἡμῖν τοῖς μὴ ζητήσασιν αὐτὸν, ἀλλὰ καὶ μὴ ἐπικαλεσαμένοις αὐτοῦ τὸ ὄνομα ἐνανθρωπήσας ἀπεκρίνατο, μονονουχί βοῶν τό Ἰδού πάρειμι. » Ταῦτα μὲν οὖν περὶ τῆς τῶν ἐθνῶν κλή σεως σαφῶς ὁ λόγος προφητεύει· ἑξῆς δὲ αὖθις δυσ- ωπητικώτατα πρὸς τὸν τῶν Ἰουδαίων λόγον ἐπιφέ ρει λέγων· « Ἐπὶ δὲ σὲ ἐξεπέτασα τὰς χεῖράς μου, πρὸς λαὸν ἀπειθοῦντα καὶ ἀντιλέγοντα. ο Δύναταί γε μὴν διὰ τούτων καὶ τὸ σχῆμα τοῦ κατὰ τὸν σταυρὸν πάθους αὐτοῦ σημαίνεσθαι. · Β Τοσαῦτα καὶ τὰ ἀπὸ τοῦ Ἡσαΐου · Ἀλλὰ γὰρ ἐν τέτα ταρσι καὶ τὴν τῶν Ἐκλογῶν ὑπόθεσιν ἐν τῷ τῆς Καθ όλου στοιχειώδους εἰσαγωγῆς ἐνάτῳ τούτῳ συγ γράμματι περιγράψαντες, ἐν τῷ δεκάτῳ τοῖς ἀπὸ τῶν ἀθέων αἱρέσεων τὸν λογισμὸν καταβεβλαμμένοις ἑτέ- ραν ἁρμόττουσαν ἔφοδον παρασχεῖν πειρασόμεθα. PΑΤΑ. αναγνω Εκ τῶν Εὐσεβίου τοῦ Παμφίλου περὶ τῆς τοῦ βιβλίου τῶν προφητῶν ὀνομασίας καὶ ἀπὸ μέσ ρους τί περιέχει ἕκαστος. ΩΣΗΣ, Α'. Γεγόνασι μὲν καὶ πρὸ τούτου προφῆται· ἐπὶ μὲν DE VITIS PROPHETARUM. meum. Expandi manus meas tota die ad populum incredulum, qui graditur in via non bona post co- gilationes suas '. » Hic quoque prophetizala prius Israel reprobatione, continuo indicatur gentium electio quæ per Christum facta est. E persona enim populi preces emittente propheta, respondet Sermo incredulitatem et iniquitatem prioris populi incre- pans, propriamque in eos benignitatem commemo- rans. Quomodo enim, ait, hæc dicitis, quasi me sa- lutem vestram negligente? Equidem illis qui non interrogabant me nec quærebant meipsum mani- festavi. Sane igitur manifestum quod Dei Filius, gentibus olim ignotus, in consummatione sæculo- rum, benignitate et benevolentia Patris Deique om- nium reruun, manifestus eis factus est, qui nun- A Ecce ego ad gentcm quæ non invocabat nomnen C > quam interrogaverant eum dum idolorum suorum erroribus vincti essent, inventusque nobis est, qui non quæsieramus eum, sed et non invocantibus nomen ejus incarnatus respondit, tantummodo ex- clamans: Ecce adsum. Hæc igitur de gentium vocatione manifeste Scriptura prophetizat. Dein acerrime confutatis Judæorum verbis, subjicit di- cens: Expandi manus meas ad tė, ad populum incredulum et adversantem. › Potest illud quoque de passione ac cruce ejus intelligi. Hæc sunt quæ ab Isaia excerpere libuit. Verum enimvero, in hoc nono Generalis elementariæ intro- ductionis libro (1), finem Eclogis, quas in hoc,et tribus præcedentibus evolvimus, imponentes, aliud demonstrationis genus, illis conveniens qui rationis perturbationem ab impiis hæresibus sustinuere, in hoc decimo libro, quantum in nobis erit, usurpabimus. Isa. Lxv, 1, ralis elementaria Introductio. Hujus pauca fragmenta dedit cardinalis Mai (infra col. 1271), qui Eclogarum editionem Oxoniensem ignoravit. EDIT. EUSEBII DE VITIS PROPHETARUM FRAGMENTA. - Ex Præfatione Joannis Curterii ad D. Joannem Rupifucaldium, Majoris Honasterii abbatem, in Procopii sophiste Christiani variarum in Isaiam prophetam Commentationum epitome. Parisiis, apud Nicolaum Chesneau, 1580, in-fol., pag. seq. : • - • Adjeci præterea et prophetarum omnium Vitas, quas, cum nonnullis aliis, Eusebio ascriptas, ha- bebat vetus Marchali codex; partim quidem ut ex fragmento haberent ecclesiasticorum scriptorum stu- diosi unde opus ipsum, ex quo deprompta sunt, si quando in eorum manus incidat, tanquam plast justa probatum, parenti suo et posteris restituerent partim vero, ut quæ tantus auctor de pro- phetis adnolasset, tantisper exstarent, dum in lucem melioribus forsan auspiciis opus ipsum prodiret integrumn. » EUSEBIUS DE VITIS PROPHETARUM. D E scriptis Eusebii de propheticorum librorum ap pellationibus et quid summatim quisque comple· ctatur. OSEE, I. Fnerunt vero et ante istum prophetæ : sub Da- (1) Inde concludere est Eclogas propheticas excerplas esse ex opere grandiori, nunc deperdito, cui titulus : Gene-

τασα τὰς χεῖράς μου ὅλην τὴν ἡμέραν πρὸς λαὸν ἀπει· θοῦντα καὶ ἀντιλέγοντα, οἳ οὐκ ἐπορεύθησαν ὁδῷ ἀλη θινῇ, ἀλλ᾽ ὀπίσω τῶν ἁμαρτιῶν αὐτῶν. » Καὶ ἐνταῦθα προφητευθείσης πρότερον τῆς τοῦ Ἰσραὴλ ἀποβολῆς, ἑξῆς σημαίνεται ἡ τῶν ἐθνῶν ἐκλογὴ διὰ τοῦ Χριστοῦ γενομένη· ἐκ προσώπου γάρ τοι τοῦ λαοῦ εὐχὴν ἀνα- πέμψαντος τοῦ προφήτου, ὁ (Γ. 61) Λόγος ἀποκρίνε- ται τὴν σκληρίαν καὶ τὸ ἀπειθὲς τοῦ προτέρου λαοῦ διελέγχων, καὶ τὸ φιλάνθρωπον τὸ ἑαυτοῦ παριστάς. Πῶς γὰρ, φησί, ταῦτά φατε, ὡς ἐμοῦ πρὸς τὸ σώζειν ὑμᾶς ὀκνοῦντος; Καὶ μὴν καὶ τοῖς μὴ ἐπερωτήσασί με, μηδὲ ζητήσασιν ἐμφανῶς ἐμαυτὸν παρέστησα. Καὶ δὴ πρόδηλον ὅπως ὁ τοῦ Θεοῦ Λόγος, τὸ πρότε ρον ἀγνοούμενος τοῖς ἔθνεσιν, ἐπὶ συντελείᾳ τῶν αἰών των ἀγαθότητι καὶ φιλανθρωπίᾳ τοῦ Πατρὸς καὶ Θεοῦ τῶν ὅλων ἐμφανὴς αὐτοῖς ἐγενήθη, μηδεπώποτε αὐ- τὸν δι᾿ ἣν εἶχον περὶ τὰ εἴδωλα πλάνην περὶ ὧν ἐδέ- οντο ἐρωτήσασι, εὑρέθη τε ἡμῖν τοῖς μὴ ζητήσασιν αὐτὸν, ἀλλὰ καὶ μὴ ἐπικαλεσαμένοις αὐτοῦ τὸ ὄνομα ἐνανθρωπήσας ἀπεκρίνατο, μονονουχί βοῶν τό Ἰδού πάρειμι. » Ταῦτα μὲν οὖν περὶ τῆς τῶν ἐθνῶν κλή σεως σαφῶς ὁ λόγος προφητεύει· ἑξῆς δὲ αὖθις δυσ- ωπητικώτατα πρὸς τὸν τῶν Ἰουδαίων λόγον ἐπιφέ ρει λέγων· « Ἐπὶ δὲ σὲ ἐξεπέτασα τὰς χεῖράς μου, πρὸς λαὸν ἀπειθοῦντα καὶ ἀντιλέγοντα. ο Δύναταί γε μὴν διὰ τούτων καὶ τὸ σχῆμα τοῦ κατὰ τὸν σταυρὸν πάθους αὐτοῦ σημαίνεσθαι. · Β Τοσαῦτα καὶ τὰ ἀπὸ τοῦ Ἡσαΐου · Ἀλλὰ γὰρ ἐν τέτα ταρσι καὶ τὴν τῶν Ἐκλογῶν ὑπόθεσιν ἐν τῷ τῆς Καθ όλου στοιχειώδους εἰσαγωγῆς ἐνάτῳ τούτῳ συγ γράμματι περιγράψαντες, ἐν τῷ δεκάτῳ τοῖς ἀπὸ τῶν ἀθέων αἱρέσεων τὸν λογισμὸν καταβεβλαμμένοις ἑτέ- ραν ἁρμόττουσαν ἔφοδον παρασχεῖν πειρασόμεθα. PΑΤΑ. αναγνω Εκ τῶν Εὐσεβίου τοῦ Παμφίλου περὶ τῆς τοῦ βιβλίου τῶν προφητῶν ὀνομασίας καὶ ἀπὸ μέσ ρους τί περιέχει ἕκαστος. ΩΣΗΣ, Α'. Γεγόνασι μὲν καὶ πρὸ τούτου προφῆται· ἐπὶ μὲν DE VITIS PROPHETARUM. meum. Expandi manus meas tota die ad populum incredulum, qui graditur in via non bona post co- gilationes suas '. » Hic quoque prophetizala prius Israel reprobatione, continuo indicatur gentium electio quæ per Christum facta est. E persona enim populi preces emittente propheta, respondet Sermo incredulitatem et iniquitatem prioris populi incre- pans, propriamque in eos benignitatem commemo- rans. Quomodo enim, ait, hæc dicitis, quasi me sa- lutem vestram negligente? Equidem illis qui non interrogabant me nec quærebant meipsum mani- festavi. Sane igitur manifestum quod Dei Filius, gentibus olim ignotus, in consummatione sæculo- rum, benignitate et benevolentia Patris Deique om- nium reruun, manifestus eis factus est, qui nun- A Ecce ego ad gentcm quæ non invocabat nomnen C > quam interrogaverant eum dum idolorum suorum erroribus vincti essent, inventusque nobis est, qui non quæsieramus eum, sed et non invocantibus nomen ejus incarnatus respondit, tantummodo ex- clamans: Ecce adsum. Hæc igitur de gentium vocatione manifeste Scriptura prophetizat. Dein acerrime confutatis Judæorum verbis, subjicit di- cens: Expandi manus meas ad tė, ad populum incredulum et adversantem. › Potest illud quoque de passione ac cruce ejus intelligi. Hæc sunt quæ ab Isaia excerpere libuit. Verum enimvero, in hoc nono Generalis elementariæ intro- ductionis libro (1), finem Eclogis, quas in hoc,et tribus præcedentibus evolvimus, imponentes, aliud demonstrationis genus, illis conveniens qui rationis perturbationem ab impiis hæresibus sustinuere, in hoc decimo libro, quantum in nobis erit, usurpabimus. Isa. Lxv, 1, ralis elementaria Introductio. Hujus pauca fragmenta dedit cardinalis Mai (infra col. 1271), qui Eclogarum editionem Oxoniensem ignoravit. EDIT. EUSEBII DE VITIS PROPHETARUM FRAGMENTA. - Ex Præfatione Joannis Curterii ad D. Joannem Rupifucaldium, Majoris Honasterii abbatem, in Procopii sophiste Christiani variarum in Isaiam prophetam Commentationum epitome. Parisiis, apud Nicolaum Chesneau, 1580, in-fol., pag. seq. : • - • Adjeci præterea et prophetarum omnium Vitas, quas, cum nonnullis aliis, Eusebio ascriptas, ha- bebat vetus Marchali codex; partim quidem ut ex fragmento haberent ecclesiasticorum scriptorum stu- diosi unde opus ipsum, ex quo deprompta sunt, si quando in eorum manus incidat, tanquam plast justa probatum, parenti suo et posteris restituerent partim vero, ut quæ tantus auctor de pro- phetis adnolasset, tantisper exstarent, dum in lucem melioribus forsan auspiciis opus ipsum prodiret integrumn. » EUSEBIUS DE VITIS PROPHETARUM. D E scriptis Eusebii de propheticorum librorum ap pellationibus et quid summatim quisque comple· ctatur. OSEE, I. Fnerunt vero et ante istum prophetæ : sub Da- (1) Inde concludere est Eclogas propheticas excerplas esse ex opere grandiori, nunc deperdito, cui titulus : Gene-

τασα τὰς χεῖράς μου ὅλην τὴν ἡμέραν πρὸς λαὸν ἀπει· θοῦντα καὶ ἀντιλέγοντα, οἳ οὐκ ἐπορεύθησαν ὁδῷ ἀλη θινῇ, ἀλλ᾽ ὀπίσω τῶν ἁμαρτιῶν αὐτῶν. » Καὶ ἐνταῦθα προφητευθείσης πρότερον τῆς τοῦ Ἰσραὴλ ἀποβολῆς, ἑξῆς σημαίνεται ἡ τῶν ἐθνῶν ἐκλογὴ διὰ τοῦ Χριστοῦ γενομένη· ἐκ προσώπου γάρ τοι τοῦ λαοῦ εὐχὴν ἀνα- πέμψαντος τοῦ προφήτου, ὁ (Γ. 61) Λόγος ἀποκρίνε- ται τὴν σκληρίαν καὶ τὸ ἀπειθὲς τοῦ προτέρου λαοῦ διελέγχων, καὶ τὸ φιλάνθρωπον τὸ ἑαυτοῦ παριστάς. Πῶς γὰρ, φησί, ταῦτά φατε, ὡς ἐμοῦ πρὸς τὸ σώζειν ὑμᾶς ὀκνοῦντος; Καὶ μὴν καὶ τοῖς μὴ ἐπερωτήσασί με, μηδὲ ζητήσασιν ἐμφανῶς ἐμαυτὸν παρέστησα. Καὶ δὴ πρόδηλον ὅπως ὁ τοῦ Θεοῦ Λόγος, τὸ πρότε ρον ἀγνοούμενος τοῖς ἔθνεσιν, ἐπὶ συντελείᾳ τῶν αἰών των ἀγαθότητι καὶ φιλανθρωπίᾳ τοῦ Πατρὸς καὶ Θεοῦ τῶν ὅλων ἐμφανὴς αὐτοῖς ἐγενήθη, μηδεπώποτε αὐ- τὸν δι᾿ ἣν εἶχον περὶ τὰ εἴδωλα πλάνην περὶ ὧν ἐδέ- οντο ἐρωτήσασι, εὑρέθη τε ἡμῖν τοῖς μὴ ζητήσασιν αὐτὸν, ἀλλὰ καὶ μὴ ἐπικαλεσαμένοις αὐτοῦ τὸ ὄνομα ἐνανθρωπήσας ἀπεκρίνατο, μονονουχί βοῶν τό Ἰδού πάρειμι. » Ταῦτα μὲν οὖν περὶ τῆς τῶν ἐθνῶν κλή σεως σαφῶς ὁ λόγος προφητεύει· ἑξῆς δὲ αὖθις δυσ- ωπητικώτατα πρὸς τὸν τῶν Ἰουδαίων λόγον ἐπιφέ ρει λέγων· « Ἐπὶ δὲ σὲ ἐξεπέτασα τὰς χεῖράς μου, πρὸς λαὸν ἀπειθοῦντα καὶ ἀντιλέγοντα. ο Δύναταί γε μὴν διὰ τούτων καὶ τὸ σχῆμα τοῦ κατὰ τὸν σταυρὸν πάθους αὐτοῦ σημαίνεσθαι. · Β Τοσαῦτα καὶ τὰ ἀπὸ τοῦ Ἡσαΐου · Ἀλλὰ γὰρ ἐν τέτα ταρσι καὶ τὴν τῶν Ἐκλογῶν ὑπόθεσιν ἐν τῷ τῆς Καθ όλου στοιχειώδους εἰσαγωγῆς ἐνάτῳ τούτῳ συγ γράμματι περιγράψαντες, ἐν τῷ δεκάτῳ τοῖς ἀπὸ τῶν ἀθέων αἱρέσεων τὸν λογισμὸν καταβεβλαμμένοις ἑτέ- ραν ἁρμόττουσαν ἔφοδον παρασχεῖν πειρασόμεθα. PΑΤΑ. αναγνω Εκ τῶν Εὐσεβίου τοῦ Παμφίλου περὶ τῆς τοῦ βιβλίου τῶν προφητῶν ὀνομασίας καὶ ἀπὸ μέσ ρους τί περιέχει ἕκαστος. ΩΣΗΣ, Α'. Γεγόνασι μὲν καὶ πρὸ τούτου προφῆται· ἐπὶ μὲν DE VITIS PROPHETARUM. meum. Expandi manus meas tota die ad populum incredulum, qui graditur in via non bona post co- gilationes suas '. » Hic quoque prophetizala prius Israel reprobatione, continuo indicatur gentium electio quæ per Christum facta est. E persona enim populi preces emittente propheta, respondet Sermo incredulitatem et iniquitatem prioris populi incre- pans, propriamque in eos benignitatem commemo- rans. Quomodo enim, ait, hæc dicitis, quasi me sa- lutem vestram negligente? Equidem illis qui non interrogabant me nec quærebant meipsum mani- festavi. Sane igitur manifestum quod Dei Filius, gentibus olim ignotus, in consummatione sæculo- rum, benignitate et benevolentia Patris Deique om- nium reruun, manifestus eis factus est, qui nun- A Ecce ego ad gentcm quæ non invocabat nomnen C > quam interrogaverant eum dum idolorum suorum erroribus vincti essent, inventusque nobis est, qui non quæsieramus eum, sed et non invocantibus nomen ejus incarnatus respondit, tantummodo ex- clamans: Ecce adsum. Hæc igitur de gentium vocatione manifeste Scriptura prophetizat. Dein acerrime confutatis Judæorum verbis, subjicit di- cens: Expandi manus meas ad tė, ad populum incredulum et adversantem. › Potest illud quoque de passione ac cruce ejus intelligi. Hæc sunt quæ ab Isaia excerpere libuit. Verum enimvero, in hoc nono Generalis elementariæ intro- ductionis libro (1), finem Eclogis, quas in hoc,et tribus præcedentibus evolvimus, imponentes, aliud demonstrationis genus, illis conveniens qui rationis perturbationem ab impiis hæresibus sustinuere, in hoc decimo libro, quantum in nobis erit, usurpabimus. Isa. Lxv, 1, ralis elementaria Introductio. Hujus pauca fragmenta dedit cardinalis Mai (infra col. 1271), qui Eclogarum editionem Oxoniensem ignoravit. EDIT. EUSEBII DE VITIS PROPHETARUM FRAGMENTA. - Ex Præfatione Joannis Curterii ad D. Joannem Rupifucaldium, Majoris Honasterii abbatem, in Procopii sophiste Christiani variarum in Isaiam prophetam Commentationum epitome. Parisiis, apud Nicolaum Chesneau, 1580, in-fol., pag. seq. : • - • Adjeci præterea et prophetarum omnium Vitas, quas, cum nonnullis aliis, Eusebio ascriptas, ha- bebat vetus Marchali codex; partim quidem ut ex fragmento haberent ecclesiasticorum scriptorum stu- diosi unde opus ipsum, ex quo deprompta sunt, si quando in eorum manus incidat, tanquam plast justa probatum, parenti suo et posteris restituerent partim vero, ut quæ tantus auctor de pro- phetis adnolasset, tantisper exstarent, dum in lucem melioribus forsan auspiciis opus ipsum prodiret integrumn. » EUSEBIUS DE VITIS PROPHETARUM. D E scriptis Eusebii de propheticorum librorum ap pellationibus et quid summatim quisque comple· ctatur. OSEE, I. Fnerunt vero et ante istum prophetæ : sub Da- (1) Inde concludere est Eclogas propheticas excerplas esse ex opere grandiori, nunc deperdito, cui titulus : Gene-

τασα τὰς χεῖράς μου ὅλην τὴν ἡμέραν πρὸς λαὸν ἀπει· θοῦντα καὶ ἀντιλέγοντα, οἳ οὐκ ἐπορεύθησαν ὁδῷ ἀλη θινῇ, ἀλλ᾽ ὀπίσω τῶν ἁμαρτιῶν αὐτῶν. » Καὶ ἐνταῦθα προφητευθείσης πρότερον τῆς τοῦ Ἰσραὴλ ἀποβολῆς, ἑξῆς σημαίνεται ἡ τῶν ἐθνῶν ἐκλογὴ διὰ τοῦ Χριστοῦ γενομένη· ἐκ προσώπου γάρ τοι τοῦ λαοῦ εὐχὴν ἀνα- πέμψαντος τοῦ προφήτου, ὁ (Γ. 61) Λόγος ἀποκρίνε- ται τὴν σκληρίαν καὶ τὸ ἀπειθὲς τοῦ προτέρου λαοῦ διελέγχων, καὶ τὸ φιλάνθρωπον τὸ ἑαυτοῦ παριστάς. Πῶς γὰρ, φησί, ταῦτά φατε, ὡς ἐμοῦ πρὸς τὸ σώζειν ὑμᾶς ὀκνοῦντος; Καὶ μὴν καὶ τοῖς μὴ ἐπερωτήσασί με, μηδὲ ζητήσασιν ἐμφανῶς ἐμαυτὸν παρέστησα. Καὶ δὴ πρόδηλον ὅπως ὁ τοῦ Θεοῦ Λόγος, τὸ πρότε ρον ἀγνοούμενος τοῖς ἔθνεσιν, ἐπὶ συντελείᾳ τῶν αἰών των ἀγαθότητι καὶ φιλανθρωπίᾳ τοῦ Πατρὸς καὶ Θεοῦ τῶν ὅλων ἐμφανὴς αὐτοῖς ἐγενήθη, μηδεπώποτε αὐ- τὸν δι᾿ ἣν εἶχον περὶ τὰ εἴδωλα πλάνην περὶ ὧν ἐδέ- οντο ἐρωτήσασι, εὑρέθη τε ἡμῖν τοῖς μὴ ζητήσασιν αὐτὸν, ἀλλὰ καὶ μὴ ἐπικαλεσαμένοις αὐτοῦ τὸ ὄνομα ἐνανθρωπήσας ἀπεκρίνατο, μονονουχί βοῶν τό Ἰδού πάρειμι. » Ταῦτα μὲν οὖν περὶ τῆς τῶν ἐθνῶν κλή σεως σαφῶς ὁ λόγος προφητεύει· ἑξῆς δὲ αὖθις δυσ- ωπητικώτατα πρὸς τὸν τῶν Ἰουδαίων λόγον ἐπιφέ ρει λέγων· « Ἐπὶ δὲ σὲ ἐξεπέτασα τὰς χεῖράς μου, πρὸς λαὸν ἀπειθοῦντα καὶ ἀντιλέγοντα. ο Δύναταί γε μὴν διὰ τούτων καὶ τὸ σχῆμα τοῦ κατὰ τὸν σταυρὸν πάθους αὐτοῦ σημαίνεσθαι. · Β Τοσαῦτα καὶ τὰ ἀπὸ τοῦ Ἡσαΐου · Ἀλλὰ γὰρ ἐν τέτα ταρσι καὶ τὴν τῶν Ἐκλογῶν ὑπόθεσιν ἐν τῷ τῆς Καθ όλου στοιχειώδους εἰσαγωγῆς ἐνάτῳ τούτῳ συγ γράμματι περιγράψαντες, ἐν τῷ δεκάτῳ τοῖς ἀπὸ τῶν ἀθέων αἱρέσεων τὸν λογισμὸν καταβεβλαμμένοις ἑτέ- ραν ἁρμόττουσαν ἔφοδον παρασχεῖν πειρασόμεθα. PΑΤΑ. αναγνω Εκ τῶν Εὐσεβίου τοῦ Παμφίλου περὶ τῆς τοῦ βιβλίου τῶν προφητῶν ὀνομασίας καὶ ἀπὸ μέσ ρους τί περιέχει ἕκαστος. ΩΣΗΣ, Α'. Γεγόνασι μὲν καὶ πρὸ τούτου προφῆται· ἐπὶ μὲν DE VITIS PROPHETARUM. meum. Expandi manus meas tota die ad populum incredulum, qui graditur in via non bona post co- gilationes suas '. » Hic quoque prophetizala prius Israel reprobatione, continuo indicatur gentium electio quæ per Christum facta est. E persona enim populi preces emittente propheta, respondet Sermo incredulitatem et iniquitatem prioris populi incre- pans, propriamque in eos benignitatem commemo- rans. Quomodo enim, ait, hæc dicitis, quasi me sa- lutem vestram negligente? Equidem illis qui non interrogabant me nec quærebant meipsum mani- festavi. Sane igitur manifestum quod Dei Filius, gentibus olim ignotus, in consummatione sæculo- rum, benignitate et benevolentia Patris Deique om- nium reruun, manifestus eis factus est, qui nun- A Ecce ego ad gentcm quæ non invocabat nomnen C > quam interrogaverant eum dum idolorum suorum erroribus vincti essent, inventusque nobis est, qui non quæsieramus eum, sed et non invocantibus nomen ejus incarnatus respondit, tantummodo ex- clamans: Ecce adsum. Hæc igitur de gentium vocatione manifeste Scriptura prophetizat. Dein acerrime confutatis Judæorum verbis, subjicit di- cens: Expandi manus meas ad tė, ad populum incredulum et adversantem. › Potest illud quoque de passione ac cruce ejus intelligi. Hæc sunt quæ ab Isaia excerpere libuit. Verum enimvero, in hoc nono Generalis elementariæ intro- ductionis libro (1), finem Eclogis, quas in hoc,et tribus præcedentibus evolvimus, imponentes, aliud demonstrationis genus, illis conveniens qui rationis perturbationem ab impiis hæresibus sustinuere, in hoc decimo libro, quantum in nobis erit, usurpabimus. Isa. Lxv, 1, ralis elementaria Introductio. Hujus pauca fragmenta dedit cardinalis Mai (infra col. 1271), qui Eclogarum editionem Oxoniensem ignoravit. EDIT. EUSEBII DE VITIS PROPHETARUM FRAGMENTA. - Ex Præfatione Joannis Curterii ad D. Joannem Rupifucaldium, Majoris Honasterii abbatem, in Procopii sophiste Christiani variarum in Isaiam prophetam Commentationum epitome. Parisiis, apud Nicolaum Chesneau, 1580, in-fol., pag. seq. : • - • Adjeci præterea et prophetarum omnium Vitas, quas, cum nonnullis aliis, Eusebio ascriptas, ha- bebat vetus Marchali codex; partim quidem ut ex fragmento haberent ecclesiasticorum scriptorum stu- diosi unde opus ipsum, ex quo deprompta sunt, si quando in eorum manus incidat, tanquam plast justa probatum, parenti suo et posteris restituerent partim vero, ut quæ tantus auctor de pro- phetis adnolasset, tantisper exstarent, dum in lucem melioribus forsan auspiciis opus ipsum prodiret integrumn. » EUSEBIUS DE VITIS PROPHETARUM. D E scriptis Eusebii de propheticorum librorum ap pellationibus et quid summatim quisque comple· ctatur. OSEE, I. Fnerunt vero et ante istum prophetæ : sub Da- (1) Inde concludere est Eclogas propheticas excerplas esse ex opere grandiori, nunc deperdito, cui titulus : Gene-

τανοίας καὶ περὶ τῆς τοῦ Σωτῆρος παρουσίας, καὶ τῶν ἐπὶ τοῦ σταυροῦ γενομένων σημείων. ΑΒΔΙΟΥ, Δ'. Ορασιν ἀπαγγέλλει κατὰ τῆς Ἰδουμαίας, και τοῦ τέλους αὐτῆς· καὶ κατὰ τῶν ἐθνῶν τῶν ἐμπαροινη- σάντων τῷ Ἰσραήλ. Αναλωθήσεσθαι γὰρ τὸν οἶκον Ἠσαῦ ὑπὸ τοῦ Ἰακὼβ προσημαίνει. ΙΩΝΑΣ, Ε'. Λόγος Κυρίου ἐγένετο πρὸς αὐτὸν ἀπελθεῖν εἰς Νινευὴ καὶ κηρύξαι ἐν αὐτῇ, ὅτι ἔτι τρεῖς (1) ἡμέραι καὶ καταστραφήσεται ἡ Νινευή. Ἀλλ᾽ Ἰωνᾶς φεύγων τὸ κήρυγμα, ἀνέβη εἰς τὸ πλοῖον. Χειμῶνός (2) τε γενομένου ἐξεβλήθη, καὶ κατεπόθη ὑπὸ κήτου θαλασ σίου. Εἶτα μετὰ τρεῖς ἡμέρας ἐξέβαλε τὸ κῆτος τὸν Ἰωνὰν ζῶντα. Καὶ πάλιν ἐκ δευτέρας λόγος Κυρίου ἐγένετο πρὸς αὐτόν. Καὶ ἀπελθὼν ἐκήρυξεν εἰς τὴν Νινευή, ἐκεῖνοί τε ἀκούσαντες ἐμετανόησαν, καὶ παρ- ήγαγε Κύριος τὴν ὀργὴν ἀπ' αὐτῶν. Τῆς μέντοι παρουσίας τοῦ Σωτῆρος σημεῖον αὐτὸς γέγονε, καὶ καταποθεὶς ὑπὸ τοῦ κήτους, καὶ ἐκβληθεὶς ἀβλαβής. ΝΑΟΥΜ Ο ΤΟΥ ΕΛΚΕΣΑΙΟΥ, Ζ'. Λήμμα περὶ τῆς ἀπωλείας Νινευή βιβλίον δράσεως. Προφητεύει καὶ κηρύττει μὲν καὶ περὶ ἑορ τῆς. Προσημαίνει δὲ ἐν αὐτῇ περὶ τοῦ Σωτῆρος, καὶ τὰ λοιπὰ πάντα κατὰ τῆς Νινευή, καὶ τοῦ τέλους αὐτῆς, καὶ τῶν ἐχθρῶν τοῦ Ἰσραὴλ παραγγέλλει. ΑΜΒΑΧΟΥΜ, Η'. Λήμμα καὶ αὐτὸς εἶδεν προφητεύει δεόμενος μὲν περὶ τῆς ἁλώσεως τῆς Ἱερουσαλήμ. Προσημαίνων δὲ περὶ τῆς παρουσίας τοῦ Σωτῆρος. Λέγει δὲ καὶ προφητεύει κατὰ τῶν καταφρονητῶν. Εἶτα μεταξὺ προσευχή έστι τοῦ προφήτου μετ' ᾠδῆς. Καὶ τρία διαψάλματά ἐστιν ἐν τῇ λεγομένῃ ᾠδῇ ᾄδοντος αὐτοῦ περὶ τῆς παρουσίας τοῦ Σωτῆρος, καὶ τῆς κατὰ θανάτου νίκης. ΣΟΦΟΝΙΑΣ Ο ΤΟΥ ΧΟΥΣΕΙ, Θ'. Β Οὗτος καὶ Ἱερεμίας συνεχρόνησαν ἀλλήλοις. Αμ φότεροι γὰρ ἐπὶ τοῦ Ἰωσία βασιλέως Ιούδα ἐπροφή τευσαν. Λόγος δὲ Κυρίου ἐγένετο πρὸς αὐτὸν, καὶ προφητεύει ἐν τῇ Ἱερουσαλήμ, καὶ παντὶ Ἰούδᾳ· καὶ προλέγει περὶ ἡμέρας ἐσομένης μεγάλης, ὥστε ἐξαρ- θῆναι πάντα τὰ εἴδωλα, καὶ τὰ ἄλση, καὶ πολὺν θρη νον καὶ κοπετὸν γίγνεσθαι. Προφητεύει δὲ καὶ περὶ τοῦ Σωτῆρος, καὶ τῆς ἀναστάσεως, ἣν δι᾿ ἡμᾶς ποιεῖ. Καὶ κατὰ Γάζης καὶ ᾿Ασκάλωνος, καὶ ᾿Αζώτου, καὶ τῆς ᾿Ακκάρων, καὶ κατὰ Μωάβ, καὶ ᾿Αμμών, καὶ κατὰ Δαμασκοῦ, καὶ κατὰ Νινευῆ, καὶ κατὰ τῶν Αἰ θιόπων. ΑΓΓΛΙΟΣ, Ι. Οὗτος μετὰ τὴν αἰχμαλωσίαν ἐν τῇ ἐπανόδῳ ἐν τῇ Ἱερουσαλήμ, ἐπὶ Δαρείου βασιλέως Περσῶν, δευτέρου ἔτους αὐτοῦ, τῷ ἔκτῳ μηνὶ γέγονεν. Λόγος Κυρίου ἐγένετο ἐν χειρὶ αὐτοῦ, καὶ προφητεύει τῷ Ζοροβά- βελ, καὶ τῷ Ἰησοῦ τῷ τοῦ Ἰωσεδέκ, καὶ τῷ λαῷ DE VITIS PROPHETARUM. A penitentia, de Salvatoris adventu, et de signis que (sic) G p Hebræi vero quadraginta habent. Videsis S. August. in cruce sunt edita. ABDIAS, IV. Visionem denuntiat adversus Idumæam, et quem finem eadem sit habitura. Vaticinatur etiain in gentes quæ Israeli insultarunt. Fore etiam præ- dixit, ut Esau domus, ab ea quæ Jacobi est, sub- vertatur. JONAS, V. . Sermo Domini factus est ad ipsum, ut Ninivam profectus in ea doceret, tribus tantum diebus ur- bem eam ab interitu abesse. Sed cum mandati onus declinaret, contigit ut nave, in quam conscenderal, tempestatibus agitata, in mare ejectus a pistrice absorberetur: quæ eumdem triduo post vivum evomuit. Ilerato deinde ad eum Domini sermone, Ninivam appulsus, ibique concionatus, cives ad resipiscentiam adduxit, et iram Domini ab ipsis avertit. Fuit quidem certe Salvatoris imago, quem pistrix illæsum absorpsit et evomuit. NAHUM, ELCESÆI FILIUS, VII. Assumptionem de interitu Ninivæ visionis hujus liber complectitur. Vaticinatur et concionatur etiam de festo. Prædicit autem in ea de Salvatore, de cæteris omnibus, quæ adversus Ninivam sunt, de ejus fine denique et Israelis hostium. ABBACUM, VIII. Assumptionem et hic intuitus est. Vaticinǝtur autem fusis quidem precibus Hierosolymitanæ ur- bis nomine sed de Salvatoris adventu pronuntiat. Dicit vero et quæ spernentibus eventura sunt. Post- ea sequuntur preces cum cantico, in quo tria re- perias prophetæ diapsalmata, Salvatoris adventum, et quam de morte victoriam adeptus est, decan- tantis. SOPHONIAS CHUSI FILIUS, IX. lisdem iste et Hieremias vixerunt temporibus. Ambo enim vaticinati sunt, cum Judæ regnum Jo- sias teneret. Factus est autem sermo Domini ad ipsum, munusque suum in Hierusalem, totoque Juda obiit. Prædixit etiam de venturo die, qui magnus dicitur, quo idola omnia lucique tollentur; unde luctus et clamores multi futuri. Vaticinatur vero etiam de ipso Salvatore, deque ejus in vitam reditu, qui ab eo nostri causa factus est. Sunt et ejus vaticinia in Gazan, in Ascalonem, in Azolumn, in Accaron, iu Moab, in Ammon, in Danascum, in Ninivam, in Æthiopas. ' AGGAUS, X. Fuit iste post captivitatem, cum populus Hieru- salem rediisset, Darii regis anno secundo, mense sexto. Factus est autem sermo Domini in manu ipsius, vaticinatusque est Zorobabeli, et Jesu Ju- sedeci filio, populoque ipsi de Hierosolymorumi De civitate Dei. lib. xviii, c 44. (1) Sequitur Eusebius interpretationem LXX; (2) Edit. Curterii κεμῶνος label. EDIT. PATROL.

τανοίας καὶ περὶ τῆς τοῦ Σωτῆρος παρουσίας, καὶ τῶν ἐπὶ τοῦ σταυροῦ γενομένων σημείων. ΑΒΔΙΟΥ, Δ'. Ορασιν ἀπαγγέλλει κατὰ τῆς Ἰδουμαίας, και τοῦ τέλους αὐτῆς· καὶ κατὰ τῶν ἐθνῶν τῶν ἐμπαροινη- σάντων τῷ Ἰσραήλ. Αναλωθήσεσθαι γὰρ τὸν οἶκον Ἠσαῦ ὑπὸ τοῦ Ἰακὼβ προσημαίνει. ΙΩΝΑΣ, Ε'. Λόγος Κυρίου ἐγένετο πρὸς αὐτὸν ἀπελθεῖν εἰς Νινευὴ καὶ κηρύξαι ἐν αὐτῇ, ὅτι ἔτι τρεῖς (1) ἡμέραι καὶ καταστραφήσεται ἡ Νινευή. Ἀλλ᾽ Ἰωνᾶς φεύγων τὸ κήρυγμα, ἀνέβη εἰς τὸ πλοῖον. Χειμῶνός (2) τε γενομένου ἐξεβλήθη, καὶ κατεπόθη ὑπὸ κήτου θαλασ σίου. Εἶτα μετὰ τρεῖς ἡμέρας ἐξέβαλε τὸ κῆτος τὸν Ἰωνὰν ζῶντα. Καὶ πάλιν ἐκ δευτέρας λόγος Κυρίου ἐγένετο πρὸς αὐτόν. Καὶ ἀπελθὼν ἐκήρυξεν εἰς τὴν Νινευή, ἐκεῖνοί τε ἀκούσαντες ἐμετανόησαν, καὶ παρ- ήγαγε Κύριος τὴν ὀργὴν ἀπ' αὐτῶν. Τῆς μέντοι παρουσίας τοῦ Σωτῆρος σημεῖον αὐτὸς γέγονε, καὶ καταποθεὶς ὑπὸ τοῦ κήτους, καὶ ἐκβληθεὶς ἀβλαβής. ΝΑΟΥΜ Ο ΤΟΥ ΕΛΚΕΣΑΙΟΥ, Ζ'. Λήμμα περὶ τῆς ἀπωλείας Νινευή βιβλίον δράσεως. Προφητεύει καὶ κηρύττει μὲν καὶ περὶ ἑορ τῆς. Προσημαίνει δὲ ἐν αὐτῇ περὶ τοῦ Σωτῆρος, καὶ τὰ λοιπὰ πάντα κατὰ τῆς Νινευή, καὶ τοῦ τέλους αὐτῆς, καὶ τῶν ἐχθρῶν τοῦ Ἰσραὴλ παραγγέλλει. ΑΜΒΑΧΟΥΜ, Η'. Λήμμα καὶ αὐτὸς εἶδεν προφητεύει δεόμενος μὲν περὶ τῆς ἁλώσεως τῆς Ἱερουσαλήμ. Προσημαίνων δὲ περὶ τῆς παρουσίας τοῦ Σωτῆρος. Λέγει δὲ καὶ προφητεύει κατὰ τῶν καταφρονητῶν. Εἶτα μεταξὺ προσευχή έστι τοῦ προφήτου μετ' ᾠδῆς. Καὶ τρία διαψάλματά ἐστιν ἐν τῇ λεγομένῃ ᾠδῇ ᾄδοντος αὐτοῦ περὶ τῆς παρουσίας τοῦ Σωτῆρος, καὶ τῆς κατὰ θανάτου νίκης. ΣΟΦΟΝΙΑΣ Ο ΤΟΥ ΧΟΥΣΕΙ, Θ'. Β Οὗτος καὶ Ἱερεμίας συνεχρόνησαν ἀλλήλοις. Αμ φότεροι γὰρ ἐπὶ τοῦ Ἰωσία βασιλέως Ιούδα ἐπροφή τευσαν. Λόγος δὲ Κυρίου ἐγένετο πρὸς αὐτὸν, καὶ προφητεύει ἐν τῇ Ἱερουσαλήμ, καὶ παντὶ Ἰούδᾳ· καὶ προλέγει περὶ ἡμέρας ἐσομένης μεγάλης, ὥστε ἐξαρ- θῆναι πάντα τὰ εἴδωλα, καὶ τὰ ἄλση, καὶ πολὺν θρη νον καὶ κοπετὸν γίγνεσθαι. Προφητεύει δὲ καὶ περὶ τοῦ Σωτῆρος, καὶ τῆς ἀναστάσεως, ἣν δι᾿ ἡμᾶς ποιεῖ. Καὶ κατὰ Γάζης καὶ ᾿Ασκάλωνος, καὶ ᾿Αζώτου, καὶ τῆς ᾿Ακκάρων, καὶ κατὰ Μωάβ, καὶ ᾿Αμμών, καὶ κατὰ Δαμασκοῦ, καὶ κατὰ Νινευῆ, καὶ κατὰ τῶν Αἰ θιόπων. ΑΓΓΛΙΟΣ, Ι. Οὗτος μετὰ τὴν αἰχμαλωσίαν ἐν τῇ ἐπανόδῳ ἐν τῇ Ἱερουσαλήμ, ἐπὶ Δαρείου βασιλέως Περσῶν, δευτέρου ἔτους αὐτοῦ, τῷ ἔκτῳ μηνὶ γέγονεν. Λόγος Κυρίου ἐγένετο ἐν χειρὶ αὐτοῦ, καὶ προφητεύει τῷ Ζοροβά- βελ, καὶ τῷ Ἰησοῦ τῷ τοῦ Ἰωσεδέκ, καὶ τῷ λαῷ DE VITIS PROPHETARUM. A penitentia, de Salvatoris adventu, et de signis que (sic) G p Hebræi vero quadraginta habent. Videsis S. August. in cruce sunt edita. ABDIAS, IV. Visionem denuntiat adversus Idumæam, et quem finem eadem sit habitura. Vaticinatur etiain in gentes quæ Israeli insultarunt. Fore etiam præ- dixit, ut Esau domus, ab ea quæ Jacobi est, sub- vertatur. JONAS, V. . Sermo Domini factus est ad ipsum, ut Ninivam profectus in ea doceret, tribus tantum diebus ur- bem eam ab interitu abesse. Sed cum mandati onus declinaret, contigit ut nave, in quam conscenderal, tempestatibus agitata, in mare ejectus a pistrice absorberetur: quæ eumdem triduo post vivum evomuit. Ilerato deinde ad eum Domini sermone, Ninivam appulsus, ibique concionatus, cives ad resipiscentiam adduxit, et iram Domini ab ipsis avertit. Fuit quidem certe Salvatoris imago, quem pistrix illæsum absorpsit et evomuit. NAHUM, ELCESÆI FILIUS, VII. Assumptionem de interitu Ninivæ visionis hujus liber complectitur. Vaticinatur et concionatur etiam de festo. Prædicit autem in ea de Salvatore, de cæteris omnibus, quæ adversus Ninivam sunt, de ejus fine denique et Israelis hostium. ABBACUM, VIII. Assumptionem et hic intuitus est. Vaticinǝtur autem fusis quidem precibus Hierosolymitanæ ur- bis nomine sed de Salvatoris adventu pronuntiat. Dicit vero et quæ spernentibus eventura sunt. Post- ea sequuntur preces cum cantico, in quo tria re- perias prophetæ diapsalmata, Salvatoris adventum, et quam de morte victoriam adeptus est, decan- tantis. SOPHONIAS CHUSI FILIUS, IX. lisdem iste et Hieremias vixerunt temporibus. Ambo enim vaticinati sunt, cum Judæ regnum Jo- sias teneret. Factus est autem sermo Domini ad ipsum, munusque suum in Hierusalem, totoque Juda obiit. Prædixit etiam de venturo die, qui magnus dicitur, quo idola omnia lucique tollentur; unde luctus et clamores multi futuri. Vaticinatur vero etiam de ipso Salvatore, deque ejus in vitam reditu, qui ab eo nostri causa factus est. Sunt et ejus vaticinia in Gazan, in Ascalonem, in Azolumn, in Accaron, iu Moab, in Ammon, in Danascum, in Ninivam, in Æthiopas. ' AGGAUS, X. Fuit iste post captivitatem, cum populus Hieru- salem rediisset, Darii regis anno secundo, mense sexto. Factus est autem sermo Domini in manu ipsius, vaticinatusque est Zorobabeli, et Jesu Ju- sedeci filio, populoque ipsi de Hierosolymorumi De civitate Dei. lib. xviii, c 44. (1) Sequitur Eusebius interpretationem LXX; (2) Edit. Curterii κεμῶνος label. EDIT. PATROL.

τανοίας καὶ περὶ τῆς τοῦ Σωτῆρος παρουσίας, καὶ τῶν ἐπὶ τοῦ σταυροῦ γενομένων σημείων. ΑΒΔΙΟΥ, Δ'. Ορασιν ἀπαγγέλλει κατὰ τῆς Ἰδουμαίας, και τοῦ τέλους αὐτῆς· καὶ κατὰ τῶν ἐθνῶν τῶν ἐμπαροινη- σάντων τῷ Ἰσραήλ. Αναλωθήσεσθαι γὰρ τὸν οἶκον Ἠσαῦ ὑπὸ τοῦ Ἰακὼβ προσημαίνει. ΙΩΝΑΣ, Ε'. Λόγος Κυρίου ἐγένετο πρὸς αὐτὸν ἀπελθεῖν εἰς Νινευὴ καὶ κηρύξαι ἐν αὐτῇ, ὅτι ἔτι τρεῖς (1) ἡμέραι καὶ καταστραφήσεται ἡ Νινευή. Ἀλλ᾽ Ἰωνᾶς φεύγων τὸ κήρυγμα, ἀνέβη εἰς τὸ πλοῖον. Χειμῶνός (2) τε γενομένου ἐξεβλήθη, καὶ κατεπόθη ὑπὸ κήτου θαλασ σίου. Εἶτα μετὰ τρεῖς ἡμέρας ἐξέβαλε τὸ κῆτος τὸν Ἰωνὰν ζῶντα. Καὶ πάλιν ἐκ δευτέρας λόγος Κυρίου ἐγένετο πρὸς αὐτόν. Καὶ ἀπελθὼν ἐκήρυξεν εἰς τὴν Νινευή, ἐκεῖνοί τε ἀκούσαντες ἐμετανόησαν, καὶ παρ- ήγαγε Κύριος τὴν ὀργὴν ἀπ' αὐτῶν. Τῆς μέντοι παρουσίας τοῦ Σωτῆρος σημεῖον αὐτὸς γέγονε, καὶ καταποθεὶς ὑπὸ τοῦ κήτους, καὶ ἐκβληθεὶς ἀβλαβής. ΝΑΟΥΜ Ο ΤΟΥ ΕΛΚΕΣΑΙΟΥ, Ζ'. Λήμμα περὶ τῆς ἀπωλείας Νινευή βιβλίον δράσεως. Προφητεύει καὶ κηρύττει μὲν καὶ περὶ ἑορ τῆς. Προσημαίνει δὲ ἐν αὐτῇ περὶ τοῦ Σωτῆρος, καὶ τὰ λοιπὰ πάντα κατὰ τῆς Νινευή, καὶ τοῦ τέλους αὐτῆς, καὶ τῶν ἐχθρῶν τοῦ Ἰσραὴλ παραγγέλλει. ΑΜΒΑΧΟΥΜ, Η'. Λήμμα καὶ αὐτὸς εἶδεν προφητεύει δεόμενος μὲν περὶ τῆς ἁλώσεως τῆς Ἱερουσαλήμ. Προσημαίνων δὲ περὶ τῆς παρουσίας τοῦ Σωτῆρος. Λέγει δὲ καὶ προφητεύει κατὰ τῶν καταφρονητῶν. Εἶτα μεταξὺ προσευχή έστι τοῦ προφήτου μετ' ᾠδῆς. Καὶ τρία διαψάλματά ἐστιν ἐν τῇ λεγομένῃ ᾠδῇ ᾄδοντος αὐτοῦ περὶ τῆς παρουσίας τοῦ Σωτῆρος, καὶ τῆς κατὰ θανάτου νίκης. ΣΟΦΟΝΙΑΣ Ο ΤΟΥ ΧΟΥΣΕΙ, Θ'. Β Οὗτος καὶ Ἱερεμίας συνεχρόνησαν ἀλλήλοις. Αμ φότεροι γὰρ ἐπὶ τοῦ Ἰωσία βασιλέως Ιούδα ἐπροφή τευσαν. Λόγος δὲ Κυρίου ἐγένετο πρὸς αὐτὸν, καὶ προφητεύει ἐν τῇ Ἱερουσαλήμ, καὶ παντὶ Ἰούδᾳ· καὶ προλέγει περὶ ἡμέρας ἐσομένης μεγάλης, ὥστε ἐξαρ- θῆναι πάντα τὰ εἴδωλα, καὶ τὰ ἄλση, καὶ πολὺν θρη νον καὶ κοπετὸν γίγνεσθαι. Προφητεύει δὲ καὶ περὶ τοῦ Σωτῆρος, καὶ τῆς ἀναστάσεως, ἣν δι᾿ ἡμᾶς ποιεῖ. Καὶ κατὰ Γάζης καὶ ᾿Ασκάλωνος, καὶ ᾿Αζώτου, καὶ τῆς ᾿Ακκάρων, καὶ κατὰ Μωάβ, καὶ ᾿Αμμών, καὶ κατὰ Δαμασκοῦ, καὶ κατὰ Νινευῆ, καὶ κατὰ τῶν Αἰ θιόπων. ΑΓΓΛΙΟΣ, Ι. Οὗτος μετὰ τὴν αἰχμαλωσίαν ἐν τῇ ἐπανόδῳ ἐν τῇ Ἱερουσαλήμ, ἐπὶ Δαρείου βασιλέως Περσῶν, δευτέρου ἔτους αὐτοῦ, τῷ ἔκτῳ μηνὶ γέγονεν. Λόγος Κυρίου ἐγένετο ἐν χειρὶ αὐτοῦ, καὶ προφητεύει τῷ Ζοροβά- βελ, καὶ τῷ Ἰησοῦ τῷ τοῦ Ἰωσεδέκ, καὶ τῷ λαῷ DE VITIS PROPHETARUM. A penitentia, de Salvatoris adventu, et de signis que (sic) G p Hebræi vero quadraginta habent. Videsis S. August. in cruce sunt edita. ABDIAS, IV. Visionem denuntiat adversus Idumæam, et quem finem eadem sit habitura. Vaticinatur etiain in gentes quæ Israeli insultarunt. Fore etiam præ- dixit, ut Esau domus, ab ea quæ Jacobi est, sub- vertatur. JONAS, V. . Sermo Domini factus est ad ipsum, ut Ninivam profectus in ea doceret, tribus tantum diebus ur- bem eam ab interitu abesse. Sed cum mandati onus declinaret, contigit ut nave, in quam conscenderal, tempestatibus agitata, in mare ejectus a pistrice absorberetur: quæ eumdem triduo post vivum evomuit. Ilerato deinde ad eum Domini sermone, Ninivam appulsus, ibique concionatus, cives ad resipiscentiam adduxit, et iram Domini ab ipsis avertit. Fuit quidem certe Salvatoris imago, quem pistrix illæsum absorpsit et evomuit. NAHUM, ELCESÆI FILIUS, VII. Assumptionem de interitu Ninivæ visionis hujus liber complectitur. Vaticinatur et concionatur etiam de festo. Prædicit autem in ea de Salvatore, de cæteris omnibus, quæ adversus Ninivam sunt, de ejus fine denique et Israelis hostium. ABBACUM, VIII. Assumptionem et hic intuitus est. Vaticinǝtur autem fusis quidem precibus Hierosolymitanæ ur- bis nomine sed de Salvatoris adventu pronuntiat. Dicit vero et quæ spernentibus eventura sunt. Post- ea sequuntur preces cum cantico, in quo tria re- perias prophetæ diapsalmata, Salvatoris adventum, et quam de morte victoriam adeptus est, decan- tantis. SOPHONIAS CHUSI FILIUS, IX. lisdem iste et Hieremias vixerunt temporibus. Ambo enim vaticinati sunt, cum Judæ regnum Jo- sias teneret. Factus est autem sermo Domini ad ipsum, munusque suum in Hierusalem, totoque Juda obiit. Prædixit etiam de venturo die, qui magnus dicitur, quo idola omnia lucique tollentur; unde luctus et clamores multi futuri. Vaticinatur vero etiam de ipso Salvatore, deque ejus in vitam reditu, qui ab eo nostri causa factus est. Sunt et ejus vaticinia in Gazan, in Ascalonem, in Azolumn, in Accaron, iu Moab, in Ammon, in Danascum, in Ninivam, in Æthiopas. ' AGGAUS, X. Fuit iste post captivitatem, cum populus Hieru- salem rediisset, Darii regis anno secundo, mense sexto. Factus est autem sermo Domini in manu ipsius, vaticinatusque est Zorobabeli, et Jesu Ju- sedeci filio, populoque ipsi de Hierosolymorumi De civitate Dei. lib. xviii, c 44. (1) Sequitur Eusebius interpretationem LXX; (2) Edit. Curterii κεμῶνος label. EDIT. PATROL.

τανοίας καὶ περὶ τῆς τοῦ Σωτῆρος παρουσίας, καὶ τῶν ἐπὶ τοῦ σταυροῦ γενομένων σημείων. ΑΒΔΙΟΥ, Δ'. Ορασιν ἀπαγγέλλει κατὰ τῆς Ἰδουμαίας, και τοῦ τέλους αὐτῆς· καὶ κατὰ τῶν ἐθνῶν τῶν ἐμπαροινη- σάντων τῷ Ἰσραήλ. Αναλωθήσεσθαι γὰρ τὸν οἶκον Ἠσαῦ ὑπὸ τοῦ Ἰακὼβ προσημαίνει. ΙΩΝΑΣ, Ε'. Λόγος Κυρίου ἐγένετο πρὸς αὐτὸν ἀπελθεῖν εἰς Νινευὴ καὶ κηρύξαι ἐν αὐτῇ, ὅτι ἔτι τρεῖς (1) ἡμέραι καὶ καταστραφήσεται ἡ Νινευή. Ἀλλ᾽ Ἰωνᾶς φεύγων τὸ κήρυγμα, ἀνέβη εἰς τὸ πλοῖον. Χειμῶνός (2) τε γενομένου ἐξεβλήθη, καὶ κατεπόθη ὑπὸ κήτου θαλασ σίου. Εἶτα μετὰ τρεῖς ἡμέρας ἐξέβαλε τὸ κῆτος τὸν Ἰωνὰν ζῶντα. Καὶ πάλιν ἐκ δευτέρας λόγος Κυρίου ἐγένετο πρὸς αὐτόν. Καὶ ἀπελθὼν ἐκήρυξεν εἰς τὴν Νινευή, ἐκεῖνοί τε ἀκούσαντες ἐμετανόησαν, καὶ παρ- ήγαγε Κύριος τὴν ὀργὴν ἀπ' αὐτῶν. Τῆς μέντοι παρουσίας τοῦ Σωτῆρος σημεῖον αὐτὸς γέγονε, καὶ καταποθεὶς ὑπὸ τοῦ κήτους, καὶ ἐκβληθεὶς ἀβλαβής. ΝΑΟΥΜ Ο ΤΟΥ ΕΛΚΕΣΑΙΟΥ, Ζ'. Λήμμα περὶ τῆς ἀπωλείας Νινευή βιβλίον δράσεως. Προφητεύει καὶ κηρύττει μὲν καὶ περὶ ἑορ τῆς. Προσημαίνει δὲ ἐν αὐτῇ περὶ τοῦ Σωτῆρος, καὶ τὰ λοιπὰ πάντα κατὰ τῆς Νινευή, καὶ τοῦ τέλους αὐτῆς, καὶ τῶν ἐχθρῶν τοῦ Ἰσραὴλ παραγγέλλει. ΑΜΒΑΧΟΥΜ, Η'. Λήμμα καὶ αὐτὸς εἶδεν προφητεύει δεόμενος μὲν περὶ τῆς ἁλώσεως τῆς Ἱερουσαλήμ. Προσημαίνων δὲ περὶ τῆς παρουσίας τοῦ Σωτῆρος. Λέγει δὲ καὶ προφητεύει κατὰ τῶν καταφρονητῶν. Εἶτα μεταξὺ προσευχή έστι τοῦ προφήτου μετ' ᾠδῆς. Καὶ τρία διαψάλματά ἐστιν ἐν τῇ λεγομένῃ ᾠδῇ ᾄδοντος αὐτοῦ περὶ τῆς παρουσίας τοῦ Σωτῆρος, καὶ τῆς κατὰ θανάτου νίκης. ΣΟΦΟΝΙΑΣ Ο ΤΟΥ ΧΟΥΣΕΙ, Θ'. Β Οὗτος καὶ Ἱερεμίας συνεχρόνησαν ἀλλήλοις. Αμ φότεροι γὰρ ἐπὶ τοῦ Ἰωσία βασιλέως Ιούδα ἐπροφή τευσαν. Λόγος δὲ Κυρίου ἐγένετο πρὸς αὐτὸν, καὶ προφητεύει ἐν τῇ Ἱερουσαλήμ, καὶ παντὶ Ἰούδᾳ· καὶ προλέγει περὶ ἡμέρας ἐσομένης μεγάλης, ὥστε ἐξαρ- θῆναι πάντα τὰ εἴδωλα, καὶ τὰ ἄλση, καὶ πολὺν θρη νον καὶ κοπετὸν γίγνεσθαι. Προφητεύει δὲ καὶ περὶ τοῦ Σωτῆρος, καὶ τῆς ἀναστάσεως, ἣν δι᾿ ἡμᾶς ποιεῖ. Καὶ κατὰ Γάζης καὶ ᾿Ασκάλωνος, καὶ ᾿Αζώτου, καὶ τῆς ᾿Ακκάρων, καὶ κατὰ Μωάβ, καὶ ᾿Αμμών, καὶ κατὰ Δαμασκοῦ, καὶ κατὰ Νινευῆ, καὶ κατὰ τῶν Αἰ θιόπων. ΑΓΓΛΙΟΣ, Ι. Οὗτος μετὰ τὴν αἰχμαλωσίαν ἐν τῇ ἐπανόδῳ ἐν τῇ Ἱερουσαλήμ, ἐπὶ Δαρείου βασιλέως Περσῶν, δευτέρου ἔτους αὐτοῦ, τῷ ἔκτῳ μηνὶ γέγονεν. Λόγος Κυρίου ἐγένετο ἐν χειρὶ αὐτοῦ, καὶ προφητεύει τῷ Ζοροβά- βελ, καὶ τῷ Ἰησοῦ τῷ τοῦ Ἰωσεδέκ, καὶ τῷ λαῷ DE VITIS PROPHETARUM. A penitentia, de Salvatoris adventu, et de signis que (sic) G p Hebræi vero quadraginta habent. Videsis S. August. in cruce sunt edita. ABDIAS, IV. Visionem denuntiat adversus Idumæam, et quem finem eadem sit habitura. Vaticinatur etiain in gentes quæ Israeli insultarunt. Fore etiam præ- dixit, ut Esau domus, ab ea quæ Jacobi est, sub- vertatur. JONAS, V. . Sermo Domini factus est ad ipsum, ut Ninivam profectus in ea doceret, tribus tantum diebus ur- bem eam ab interitu abesse. Sed cum mandati onus declinaret, contigit ut nave, in quam conscenderal, tempestatibus agitata, in mare ejectus a pistrice absorberetur: quæ eumdem triduo post vivum evomuit. Ilerato deinde ad eum Domini sermone, Ninivam appulsus, ibique concionatus, cives ad resipiscentiam adduxit, et iram Domini ab ipsis avertit. Fuit quidem certe Salvatoris imago, quem pistrix illæsum absorpsit et evomuit. NAHUM, ELCESÆI FILIUS, VII. Assumptionem de interitu Ninivæ visionis hujus liber complectitur. Vaticinatur et concionatur etiam de festo. Prædicit autem in ea de Salvatore, de cæteris omnibus, quæ adversus Ninivam sunt, de ejus fine denique et Israelis hostium. ABBACUM, VIII. Assumptionem et hic intuitus est. Vaticinǝtur autem fusis quidem precibus Hierosolymitanæ ur- bis nomine sed de Salvatoris adventu pronuntiat. Dicit vero et quæ spernentibus eventura sunt. Post- ea sequuntur preces cum cantico, in quo tria re- perias prophetæ diapsalmata, Salvatoris adventum, et quam de morte victoriam adeptus est, decan- tantis. SOPHONIAS CHUSI FILIUS, IX. lisdem iste et Hieremias vixerunt temporibus. Ambo enim vaticinati sunt, cum Judæ regnum Jo- sias teneret. Factus est autem sermo Domini ad ipsum, munusque suum in Hierusalem, totoque Juda obiit. Prædixit etiam de venturo die, qui magnus dicitur, quo idola omnia lucique tollentur; unde luctus et clamores multi futuri. Vaticinatur vero etiam de ipso Salvatore, deque ejus in vitam reditu, qui ab eo nostri causa factus est. Sunt et ejus vaticinia in Gazan, in Ascalonem, in Azolumn, in Accaron, iu Moab, in Ammon, in Danascum, in Ninivam, in Æthiopas. ' AGGAUS, X. Fuit iste post captivitatem, cum populus Hieru- salem rediisset, Darii regis anno secundo, mense sexto. Factus est autem sermo Domini in manu ipsius, vaticinatusque est Zorobabeli, et Jesu Ju- sedeci filio, populoque ipsi de Hierosolymorumi De civitate Dei. lib. xviii, c 44. (1) Sequitur Eusebius interpretationem LXX; (2) Edit. Curterii κεμῶνος label. EDIT. PATROL.

τανοίας καὶ περὶ τῆς τοῦ Σωτῆρος παρουσίας, καὶ τῶν ἐπὶ τοῦ σταυροῦ γενομένων σημείων. ΑΒΔΙΟΥ, Δ'. Ορασιν ἀπαγγέλλει κατὰ τῆς Ἰδουμαίας, και τοῦ τέλους αὐτῆς· καὶ κατὰ τῶν ἐθνῶν τῶν ἐμπαροινη- σάντων τῷ Ἰσραήλ. Αναλωθήσεσθαι γὰρ τὸν οἶκον Ἠσαῦ ὑπὸ τοῦ Ἰακὼβ προσημαίνει. ΙΩΝΑΣ, Ε'. Λόγος Κυρίου ἐγένετο πρὸς αὐτὸν ἀπελθεῖν εἰς Νινευὴ καὶ κηρύξαι ἐν αὐτῇ, ὅτι ἔτι τρεῖς (1) ἡμέραι καὶ καταστραφήσεται ἡ Νινευή. Ἀλλ᾽ Ἰωνᾶς φεύγων τὸ κήρυγμα, ἀνέβη εἰς τὸ πλοῖον. Χειμῶνός (2) τε γενομένου ἐξεβλήθη, καὶ κατεπόθη ὑπὸ κήτου θαλασ σίου. Εἶτα μετὰ τρεῖς ἡμέρας ἐξέβαλε τὸ κῆτος τὸν Ἰωνὰν ζῶντα. Καὶ πάλιν ἐκ δευτέρας λόγος Κυρίου ἐγένετο πρὸς αὐτόν. Καὶ ἀπελθὼν ἐκήρυξεν εἰς τὴν Νινευή, ἐκεῖνοί τε ἀκούσαντες ἐμετανόησαν, καὶ παρ- ήγαγε Κύριος τὴν ὀργὴν ἀπ' αὐτῶν. Τῆς μέντοι παρουσίας τοῦ Σωτῆρος σημεῖον αὐτὸς γέγονε, καὶ καταποθεὶς ὑπὸ τοῦ κήτους, καὶ ἐκβληθεὶς ἀβλαβής. ΝΑΟΥΜ Ο ΤΟΥ ΕΛΚΕΣΑΙΟΥ, Ζ'. Λήμμα περὶ τῆς ἀπωλείας Νινευή βιβλίον δράσεως. Προφητεύει καὶ κηρύττει μὲν καὶ περὶ ἑορ τῆς. Προσημαίνει δὲ ἐν αὐτῇ περὶ τοῦ Σωτῆρος, καὶ τὰ λοιπὰ πάντα κατὰ τῆς Νινευή, καὶ τοῦ τέλους αὐτῆς, καὶ τῶν ἐχθρῶν τοῦ Ἰσραὴλ παραγγέλλει. ΑΜΒΑΧΟΥΜ, Η'. Λήμμα καὶ αὐτὸς εἶδεν προφητεύει δεόμενος μὲν περὶ τῆς ἁλώσεως τῆς Ἱερουσαλήμ. Προσημαίνων δὲ περὶ τῆς παρουσίας τοῦ Σωτῆρος. Λέγει δὲ καὶ προφητεύει κατὰ τῶν καταφρονητῶν. Εἶτα μεταξὺ προσευχή έστι τοῦ προφήτου μετ' ᾠδῆς. Καὶ τρία διαψάλματά ἐστιν ἐν τῇ λεγομένῃ ᾠδῇ ᾄδοντος αὐτοῦ περὶ τῆς παρουσίας τοῦ Σωτῆρος, καὶ τῆς κατὰ θανάτου νίκης. ΣΟΦΟΝΙΑΣ Ο ΤΟΥ ΧΟΥΣΕΙ, Θ'. Β Οὗτος καὶ Ἱερεμίας συνεχρόνησαν ἀλλήλοις. Αμ φότεροι γὰρ ἐπὶ τοῦ Ἰωσία βασιλέως Ιούδα ἐπροφή τευσαν. Λόγος δὲ Κυρίου ἐγένετο πρὸς αὐτὸν, καὶ προφητεύει ἐν τῇ Ἱερουσαλήμ, καὶ παντὶ Ἰούδᾳ· καὶ προλέγει περὶ ἡμέρας ἐσομένης μεγάλης, ὥστε ἐξαρ- θῆναι πάντα τὰ εἴδωλα, καὶ τὰ ἄλση, καὶ πολὺν θρη νον καὶ κοπετὸν γίγνεσθαι. Προφητεύει δὲ καὶ περὶ τοῦ Σωτῆρος, καὶ τῆς ἀναστάσεως, ἣν δι᾿ ἡμᾶς ποιεῖ. Καὶ κατὰ Γάζης καὶ ᾿Ασκάλωνος, καὶ ᾿Αζώτου, καὶ τῆς ᾿Ακκάρων, καὶ κατὰ Μωάβ, καὶ ᾿Αμμών, καὶ κατὰ Δαμασκοῦ, καὶ κατὰ Νινευῆ, καὶ κατὰ τῶν Αἰ θιόπων. ΑΓΓΛΙΟΣ, Ι. Οὗτος μετὰ τὴν αἰχμαλωσίαν ἐν τῇ ἐπανόδῳ ἐν τῇ Ἱερουσαλήμ, ἐπὶ Δαρείου βασιλέως Περσῶν, δευτέρου ἔτους αὐτοῦ, τῷ ἔκτῳ μηνὶ γέγονεν. Λόγος Κυρίου ἐγένετο ἐν χειρὶ αὐτοῦ, καὶ προφητεύει τῷ Ζοροβά- βελ, καὶ τῷ Ἰησοῦ τῷ τοῦ Ἰωσεδέκ, καὶ τῷ λαῷ DE VITIS PROPHETARUM. A penitentia, de Salvatoris adventu, et de signis que (sic) G p Hebræi vero quadraginta habent. Videsis S. August. in cruce sunt edita. ABDIAS, IV. Visionem denuntiat adversus Idumæam, et quem finem eadem sit habitura. Vaticinatur etiain in gentes quæ Israeli insultarunt. Fore etiam præ- dixit, ut Esau domus, ab ea quæ Jacobi est, sub- vertatur. JONAS, V. . Sermo Domini factus est ad ipsum, ut Ninivam profectus in ea doceret, tribus tantum diebus ur- bem eam ab interitu abesse. Sed cum mandati onus declinaret, contigit ut nave, in quam conscenderal, tempestatibus agitata, in mare ejectus a pistrice absorberetur: quæ eumdem triduo post vivum evomuit. Ilerato deinde ad eum Domini sermone, Ninivam appulsus, ibique concionatus, cives ad resipiscentiam adduxit, et iram Domini ab ipsis avertit. Fuit quidem certe Salvatoris imago, quem pistrix illæsum absorpsit et evomuit. NAHUM, ELCESÆI FILIUS, VII. Assumptionem de interitu Ninivæ visionis hujus liber complectitur. Vaticinatur et concionatur etiam de festo. Prædicit autem in ea de Salvatore, de cæteris omnibus, quæ adversus Ninivam sunt, de ejus fine denique et Israelis hostium. ABBACUM, VIII. Assumptionem et hic intuitus est. Vaticinǝtur autem fusis quidem precibus Hierosolymitanæ ur- bis nomine sed de Salvatoris adventu pronuntiat. Dicit vero et quæ spernentibus eventura sunt. Post- ea sequuntur preces cum cantico, in quo tria re- perias prophetæ diapsalmata, Salvatoris adventum, et quam de morte victoriam adeptus est, decan- tantis. SOPHONIAS CHUSI FILIUS, IX. lisdem iste et Hieremias vixerunt temporibus. Ambo enim vaticinati sunt, cum Judæ regnum Jo- sias teneret. Factus est autem sermo Domini ad ipsum, munusque suum in Hierusalem, totoque Juda obiit. Prædixit etiam de venturo die, qui magnus dicitur, quo idola omnia lucique tollentur; unde luctus et clamores multi futuri. Vaticinatur vero etiam de ipso Salvatore, deque ejus in vitam reditu, qui ab eo nostri causa factus est. Sunt et ejus vaticinia in Gazan, in Ascalonem, in Azolumn, in Accaron, iu Moab, in Ammon, in Danascum, in Ninivam, in Æthiopas. ' AGGAUS, X. Fuit iste post captivitatem, cum populus Hieru- salem rediisset, Darii regis anno secundo, mense sexto. Factus est autem sermo Domini in manu ipsius, vaticinatusque est Zorobabeli, et Jesu Ju- sedeci filio, populoque ipsi de Hierosolymorumi De civitate Dei. lib. xviii, c 44. (1) Sequitur Eusebius interpretationem LXX; (2) Edit. Curterii κεμῶνος label. EDIT. PATROL.

τανοίας καὶ περὶ τῆς τοῦ Σωτῆρος παρουσίας, καὶ τῶν ἐπὶ τοῦ σταυροῦ γενομένων σημείων. ΑΒΔΙΟΥ, Δ'. Ορασιν ἀπαγγέλλει κατὰ τῆς Ἰδουμαίας, και τοῦ τέλους αὐτῆς· καὶ κατὰ τῶν ἐθνῶν τῶν ἐμπαροινη- σάντων τῷ Ἰσραήλ. Αναλωθήσεσθαι γὰρ τὸν οἶκον Ἠσαῦ ὑπὸ τοῦ Ἰακὼβ προσημαίνει. ΙΩΝΑΣ, Ε'. Λόγος Κυρίου ἐγένετο πρὸς αὐτὸν ἀπελθεῖν εἰς Νινευὴ καὶ κηρύξαι ἐν αὐτῇ, ὅτι ἔτι τρεῖς (1) ἡμέραι καὶ καταστραφήσεται ἡ Νινευή. Ἀλλ᾽ Ἰωνᾶς φεύγων τὸ κήρυγμα, ἀνέβη εἰς τὸ πλοῖον. Χειμῶνός (2) τε γενομένου ἐξεβλήθη, καὶ κατεπόθη ὑπὸ κήτου θαλασ σίου. Εἶτα μετὰ τρεῖς ἡμέρας ἐξέβαλε τὸ κῆτος τὸν Ἰωνὰν ζῶντα. Καὶ πάλιν ἐκ δευτέρας λόγος Κυρίου ἐγένετο πρὸς αὐτόν. Καὶ ἀπελθὼν ἐκήρυξεν εἰς τὴν Νινευή, ἐκεῖνοί τε ἀκούσαντες ἐμετανόησαν, καὶ παρ- ήγαγε Κύριος τὴν ὀργὴν ἀπ' αὐτῶν. Τῆς μέντοι παρουσίας τοῦ Σωτῆρος σημεῖον αὐτὸς γέγονε, καὶ καταποθεὶς ὑπὸ τοῦ κήτους, καὶ ἐκβληθεὶς ἀβλαβής. ΝΑΟΥΜ Ο ΤΟΥ ΕΛΚΕΣΑΙΟΥ, Ζ'. Λήμμα περὶ τῆς ἀπωλείας Νινευή βιβλίον δράσεως. Προφητεύει καὶ κηρύττει μὲν καὶ περὶ ἑορ τῆς. Προσημαίνει δὲ ἐν αὐτῇ περὶ τοῦ Σωτῆρος, καὶ τὰ λοιπὰ πάντα κατὰ τῆς Νινευή, καὶ τοῦ τέλους αὐτῆς, καὶ τῶν ἐχθρῶν τοῦ Ἰσραὴλ παραγγέλλει. ΑΜΒΑΧΟΥΜ, Η'. Λήμμα καὶ αὐτὸς εἶδεν προφητεύει δεόμενος μὲν περὶ τῆς ἁλώσεως τῆς Ἱερουσαλήμ. Προσημαίνων δὲ περὶ τῆς παρουσίας τοῦ Σωτῆρος. Λέγει δὲ καὶ προφητεύει κατὰ τῶν καταφρονητῶν. Εἶτα μεταξὺ προσευχή έστι τοῦ προφήτου μετ' ᾠδῆς. Καὶ τρία διαψάλματά ἐστιν ἐν τῇ λεγομένῃ ᾠδῇ ᾄδοντος αὐτοῦ περὶ τῆς παρουσίας τοῦ Σωτῆρος, καὶ τῆς κατὰ θανάτου νίκης. ΣΟΦΟΝΙΑΣ Ο ΤΟΥ ΧΟΥΣΕΙ, Θ'. Β Οὗτος καὶ Ἱερεμίας συνεχρόνησαν ἀλλήλοις. Αμ φότεροι γὰρ ἐπὶ τοῦ Ἰωσία βασιλέως Ιούδα ἐπροφή τευσαν. Λόγος δὲ Κυρίου ἐγένετο πρὸς αὐτὸν, καὶ προφητεύει ἐν τῇ Ἱερουσαλήμ, καὶ παντὶ Ἰούδᾳ· καὶ προλέγει περὶ ἡμέρας ἐσομένης μεγάλης, ὥστε ἐξαρ- θῆναι πάντα τὰ εἴδωλα, καὶ τὰ ἄλση, καὶ πολὺν θρη νον καὶ κοπετὸν γίγνεσθαι. Προφητεύει δὲ καὶ περὶ τοῦ Σωτῆρος, καὶ τῆς ἀναστάσεως, ἣν δι᾿ ἡμᾶς ποιεῖ. Καὶ κατὰ Γάζης καὶ ᾿Ασκάλωνος, καὶ ᾿Αζώτου, καὶ τῆς ᾿Ακκάρων, καὶ κατὰ Μωάβ, καὶ ᾿Αμμών, καὶ κατὰ Δαμασκοῦ, καὶ κατὰ Νινευῆ, καὶ κατὰ τῶν Αἰ θιόπων. ΑΓΓΛΙΟΣ, Ι. Οὗτος μετὰ τὴν αἰχμαλωσίαν ἐν τῇ ἐπανόδῳ ἐν τῇ Ἱερουσαλήμ, ἐπὶ Δαρείου βασιλέως Περσῶν, δευτέρου ἔτους αὐτοῦ, τῷ ἔκτῳ μηνὶ γέγονεν. Λόγος Κυρίου ἐγένετο ἐν χειρὶ αὐτοῦ, καὶ προφητεύει τῷ Ζοροβά- βελ, καὶ τῷ Ἰησοῦ τῷ τοῦ Ἰωσεδέκ, καὶ τῷ λαῷ DE VITIS PROPHETARUM. A penitentia, de Salvatoris adventu, et de signis que (sic) G p Hebræi vero quadraginta habent. Videsis S. August. in cruce sunt edita. ABDIAS, IV. Visionem denuntiat adversus Idumæam, et quem finem eadem sit habitura. Vaticinatur etiain in gentes quæ Israeli insultarunt. Fore etiam præ- dixit, ut Esau domus, ab ea quæ Jacobi est, sub- vertatur. JONAS, V. . Sermo Domini factus est ad ipsum, ut Ninivam profectus in ea doceret, tribus tantum diebus ur- bem eam ab interitu abesse. Sed cum mandati onus declinaret, contigit ut nave, in quam conscenderal, tempestatibus agitata, in mare ejectus a pistrice absorberetur: quæ eumdem triduo post vivum evomuit. Ilerato deinde ad eum Domini sermone, Ninivam appulsus, ibique concionatus, cives ad resipiscentiam adduxit, et iram Domini ab ipsis avertit. Fuit quidem certe Salvatoris imago, quem pistrix illæsum absorpsit et evomuit. NAHUM, ELCESÆI FILIUS, VII. Assumptionem de interitu Ninivæ visionis hujus liber complectitur. Vaticinatur et concionatur etiam de festo. Prædicit autem in ea de Salvatore, de cæteris omnibus, quæ adversus Ninivam sunt, de ejus fine denique et Israelis hostium. ABBACUM, VIII. Assumptionem et hic intuitus est. Vaticinǝtur autem fusis quidem precibus Hierosolymitanæ ur- bis nomine sed de Salvatoris adventu pronuntiat. Dicit vero et quæ spernentibus eventura sunt. Post- ea sequuntur preces cum cantico, in quo tria re- perias prophetæ diapsalmata, Salvatoris adventum, et quam de morte victoriam adeptus est, decan- tantis. SOPHONIAS CHUSI FILIUS, IX. lisdem iste et Hieremias vixerunt temporibus. Ambo enim vaticinati sunt, cum Judæ regnum Jo- sias teneret. Factus est autem sermo Domini ad ipsum, munusque suum in Hierusalem, totoque Juda obiit. Prædixit etiam de venturo die, qui magnus dicitur, quo idola omnia lucique tollentur; unde luctus et clamores multi futuri. Vaticinatur vero etiam de ipso Salvatore, deque ejus in vitam reditu, qui ab eo nostri causa factus est. Sunt et ejus vaticinia in Gazan, in Ascalonem, in Azolumn, in Accaron, iu Moab, in Ammon, in Danascum, in Ninivam, in Æthiopas. ' AGGAUS, X. Fuit iste post captivitatem, cum populus Hieru- salem rediisset, Darii regis anno secundo, mense sexto. Factus est autem sermo Domini in manu ipsius, vaticinatusque est Zorobabeli, et Jesu Ju- sedeci filio, populoque ipsi de Hierosolymorumi De civitate Dei. lib. xviii, c 44. (1) Sequitur Eusebius interpretationem LXX; (2) Edit. Curterii κεμῶνος label. EDIT. PATROL.

τανοίας καὶ περὶ τῆς τοῦ Σωτῆρος παρουσίας, καὶ τῶν ἐπὶ τοῦ σταυροῦ γενομένων σημείων. ΑΒΔΙΟΥ, Δ'. Ορασιν ἀπαγγέλλει κατὰ τῆς Ἰδουμαίας, και τοῦ τέλους αὐτῆς· καὶ κατὰ τῶν ἐθνῶν τῶν ἐμπαροινη- σάντων τῷ Ἰσραήλ. Αναλωθήσεσθαι γὰρ τὸν οἶκον Ἠσαῦ ὑπὸ τοῦ Ἰακὼβ προσημαίνει. ΙΩΝΑΣ, Ε'. Λόγος Κυρίου ἐγένετο πρὸς αὐτὸν ἀπελθεῖν εἰς Νινευὴ καὶ κηρύξαι ἐν αὐτῇ, ὅτι ἔτι τρεῖς (1) ἡμέραι καὶ καταστραφήσεται ἡ Νινευή. Ἀλλ᾽ Ἰωνᾶς φεύγων τὸ κήρυγμα, ἀνέβη εἰς τὸ πλοῖον. Χειμῶνός (2) τε γενομένου ἐξεβλήθη, καὶ κατεπόθη ὑπὸ κήτου θαλασ σίου. Εἶτα μετὰ τρεῖς ἡμέρας ἐξέβαλε τὸ κῆτος τὸν Ἰωνὰν ζῶντα. Καὶ πάλιν ἐκ δευτέρας λόγος Κυρίου ἐγένετο πρὸς αὐτόν. Καὶ ἀπελθὼν ἐκήρυξεν εἰς τὴν Νινευή, ἐκεῖνοί τε ἀκούσαντες ἐμετανόησαν, καὶ παρ- ήγαγε Κύριος τὴν ὀργὴν ἀπ' αὐτῶν. Τῆς μέντοι παρουσίας τοῦ Σωτῆρος σημεῖον αὐτὸς γέγονε, καὶ καταποθεὶς ὑπὸ τοῦ κήτους, καὶ ἐκβληθεὶς ἀβλαβής. ΝΑΟΥΜ Ο ΤΟΥ ΕΛΚΕΣΑΙΟΥ, Ζ'. Λήμμα περὶ τῆς ἀπωλείας Νινευή βιβλίον δράσεως. Προφητεύει καὶ κηρύττει μὲν καὶ περὶ ἑορ τῆς. Προσημαίνει δὲ ἐν αὐτῇ περὶ τοῦ Σωτῆρος, καὶ τὰ λοιπὰ πάντα κατὰ τῆς Νινευή, καὶ τοῦ τέλους αὐτῆς, καὶ τῶν ἐχθρῶν τοῦ Ἰσραὴλ παραγγέλλει. ΑΜΒΑΧΟΥΜ, Η'. Λήμμα καὶ αὐτὸς εἶδεν προφητεύει δεόμενος μὲν περὶ τῆς ἁλώσεως τῆς Ἱερουσαλήμ. Προσημαίνων δὲ περὶ τῆς παρουσίας τοῦ Σωτῆρος. Λέγει δὲ καὶ προφητεύει κατὰ τῶν καταφρονητῶν. Εἶτα μεταξὺ προσευχή έστι τοῦ προφήτου μετ' ᾠδῆς. Καὶ τρία διαψάλματά ἐστιν ἐν τῇ λεγομένῃ ᾠδῇ ᾄδοντος αὐτοῦ περὶ τῆς παρουσίας τοῦ Σωτῆρος, καὶ τῆς κατὰ θανάτου νίκης. ΣΟΦΟΝΙΑΣ Ο ΤΟΥ ΧΟΥΣΕΙ, Θ'. Β Οὗτος καὶ Ἱερεμίας συνεχρόνησαν ἀλλήλοις. Αμ φότεροι γὰρ ἐπὶ τοῦ Ἰωσία βασιλέως Ιούδα ἐπροφή τευσαν. Λόγος δὲ Κυρίου ἐγένετο πρὸς αὐτὸν, καὶ προφητεύει ἐν τῇ Ἱερουσαλήμ, καὶ παντὶ Ἰούδᾳ· καὶ προλέγει περὶ ἡμέρας ἐσομένης μεγάλης, ὥστε ἐξαρ- θῆναι πάντα τὰ εἴδωλα, καὶ τὰ ἄλση, καὶ πολὺν θρη νον καὶ κοπετὸν γίγνεσθαι. Προφητεύει δὲ καὶ περὶ τοῦ Σωτῆρος, καὶ τῆς ἀναστάσεως, ἣν δι᾿ ἡμᾶς ποιεῖ. Καὶ κατὰ Γάζης καὶ ᾿Ασκάλωνος, καὶ ᾿Αζώτου, καὶ τῆς ᾿Ακκάρων, καὶ κατὰ Μωάβ, καὶ ᾿Αμμών, καὶ κατὰ Δαμασκοῦ, καὶ κατὰ Νινευῆ, καὶ κατὰ τῶν Αἰ θιόπων. ΑΓΓΛΙΟΣ, Ι. Οὗτος μετὰ τὴν αἰχμαλωσίαν ἐν τῇ ἐπανόδῳ ἐν τῇ Ἱερουσαλήμ, ἐπὶ Δαρείου βασιλέως Περσῶν, δευτέρου ἔτους αὐτοῦ, τῷ ἔκτῳ μηνὶ γέγονεν. Λόγος Κυρίου ἐγένετο ἐν χειρὶ αὐτοῦ, καὶ προφητεύει τῷ Ζοροβά- βελ, καὶ τῷ Ἰησοῦ τῷ τοῦ Ἰωσεδέκ, καὶ τῷ λαῷ DE VITIS PROPHETARUM. A penitentia, de Salvatoris adventu, et de signis que (sic) G p Hebræi vero quadraginta habent. Videsis S. August. in cruce sunt edita. ABDIAS, IV. Visionem denuntiat adversus Idumæam, et quem finem eadem sit habitura. Vaticinatur etiain in gentes quæ Israeli insultarunt. Fore etiam præ- dixit, ut Esau domus, ab ea quæ Jacobi est, sub- vertatur. JONAS, V. . Sermo Domini factus est ad ipsum, ut Ninivam profectus in ea doceret, tribus tantum diebus ur- bem eam ab interitu abesse. Sed cum mandati onus declinaret, contigit ut nave, in quam conscenderal, tempestatibus agitata, in mare ejectus a pistrice absorberetur: quæ eumdem triduo post vivum evomuit. Ilerato deinde ad eum Domini sermone, Ninivam appulsus, ibique concionatus, cives ad resipiscentiam adduxit, et iram Domini ab ipsis avertit. Fuit quidem certe Salvatoris imago, quem pistrix illæsum absorpsit et evomuit. NAHUM, ELCESÆI FILIUS, VII. Assumptionem de interitu Ninivæ visionis hujus liber complectitur. Vaticinatur et concionatur etiam de festo. Prædicit autem in ea de Salvatore, de cæteris omnibus, quæ adversus Ninivam sunt, de ejus fine denique et Israelis hostium. ABBACUM, VIII. Assumptionem et hic intuitus est. Vaticinǝtur autem fusis quidem precibus Hierosolymitanæ ur- bis nomine sed de Salvatoris adventu pronuntiat. Dicit vero et quæ spernentibus eventura sunt. Post- ea sequuntur preces cum cantico, in quo tria re- perias prophetæ diapsalmata, Salvatoris adventum, et quam de morte victoriam adeptus est, decan- tantis. SOPHONIAS CHUSI FILIUS, IX. lisdem iste et Hieremias vixerunt temporibus. Ambo enim vaticinati sunt, cum Judæ regnum Jo- sias teneret. Factus est autem sermo Domini ad ipsum, munusque suum in Hierusalem, totoque Juda obiit. Prædixit etiam de venturo die, qui magnus dicitur, quo idola omnia lucique tollentur; unde luctus et clamores multi futuri. Vaticinatur vero etiam de ipso Salvatore, deque ejus in vitam reditu, qui ab eo nostri causa factus est. Sunt et ejus vaticinia in Gazan, in Ascalonem, in Azolumn, in Accaron, iu Moab, in Ammon, in Danascum, in Ninivam, in Æthiopas. ' AGGAUS, X. Fuit iste post captivitatem, cum populus Hieru- salem rediisset, Darii regis anno secundo, mense sexto. Factus est autem sermo Domini in manu ipsius, vaticinatusque est Zorobabeli, et Jesu Ju- sedeci filio, populoque ipsi de Hierosolymorumi De civitate Dei. lib. xviii, c 44. (1) Sequitur Eusebius interpretationem LXX; (2) Edit. Curterii κεμῶνος label. EDIT. PATROL.

τανοίας καὶ περὶ τῆς τοῦ Σωτῆρος παρουσίας, καὶ τῶν ἐπὶ τοῦ σταυροῦ γενομένων σημείων. ΑΒΔΙΟΥ, Δ'. Ορασιν ἀπαγγέλλει κατὰ τῆς Ἰδουμαίας, και τοῦ τέλους αὐτῆς· καὶ κατὰ τῶν ἐθνῶν τῶν ἐμπαροινη- σάντων τῷ Ἰσραήλ. Αναλωθήσεσθαι γὰρ τὸν οἶκον Ἠσαῦ ὑπὸ τοῦ Ἰακὼβ προσημαίνει. ΙΩΝΑΣ, Ε'. Λόγος Κυρίου ἐγένετο πρὸς αὐτὸν ἀπελθεῖν εἰς Νινευὴ καὶ κηρύξαι ἐν αὐτῇ, ὅτι ἔτι τρεῖς (1) ἡμέραι καὶ καταστραφήσεται ἡ Νινευή. Ἀλλ᾽ Ἰωνᾶς φεύγων τὸ κήρυγμα, ἀνέβη εἰς τὸ πλοῖον. Χειμῶνός (2) τε γενομένου ἐξεβλήθη, καὶ κατεπόθη ὑπὸ κήτου θαλασ σίου. Εἶτα μετὰ τρεῖς ἡμέρας ἐξέβαλε τὸ κῆτος τὸν Ἰωνὰν ζῶντα. Καὶ πάλιν ἐκ δευτέρας λόγος Κυρίου ἐγένετο πρὸς αὐτόν. Καὶ ἀπελθὼν ἐκήρυξεν εἰς τὴν Νινευή, ἐκεῖνοί τε ἀκούσαντες ἐμετανόησαν, καὶ παρ- ήγαγε Κύριος τὴν ὀργὴν ἀπ' αὐτῶν. Τῆς μέντοι παρουσίας τοῦ Σωτῆρος σημεῖον αὐτὸς γέγονε, καὶ καταποθεὶς ὑπὸ τοῦ κήτους, καὶ ἐκβληθεὶς ἀβλαβής. ΝΑΟΥΜ Ο ΤΟΥ ΕΛΚΕΣΑΙΟΥ, Ζ'. Λήμμα περὶ τῆς ἀπωλείας Νινευή βιβλίον δράσεως. Προφητεύει καὶ κηρύττει μὲν καὶ περὶ ἑορ τῆς. Προσημαίνει δὲ ἐν αὐτῇ περὶ τοῦ Σωτῆρος, καὶ τὰ λοιπὰ πάντα κατὰ τῆς Νινευή, καὶ τοῦ τέλους αὐτῆς, καὶ τῶν ἐχθρῶν τοῦ Ἰσραὴλ παραγγέλλει. ΑΜΒΑΧΟΥΜ, Η'. Λήμμα καὶ αὐτὸς εἶδεν προφητεύει δεόμενος μὲν περὶ τῆς ἁλώσεως τῆς Ἱερουσαλήμ. Προσημαίνων δὲ περὶ τῆς παρουσίας τοῦ Σωτῆρος. Λέγει δὲ καὶ προφητεύει κατὰ τῶν καταφρονητῶν. Εἶτα μεταξὺ προσευχή έστι τοῦ προφήτου μετ' ᾠδῆς. Καὶ τρία διαψάλματά ἐστιν ἐν τῇ λεγομένῃ ᾠδῇ ᾄδοντος αὐτοῦ περὶ τῆς παρουσίας τοῦ Σωτῆρος, καὶ τῆς κατὰ θανάτου νίκης. ΣΟΦΟΝΙΑΣ Ο ΤΟΥ ΧΟΥΣΕΙ, Θ'. Β Οὗτος καὶ Ἱερεμίας συνεχρόνησαν ἀλλήλοις. Αμ φότεροι γὰρ ἐπὶ τοῦ Ἰωσία βασιλέως Ιούδα ἐπροφή τευσαν. Λόγος δὲ Κυρίου ἐγένετο πρὸς αὐτὸν, καὶ προφητεύει ἐν τῇ Ἱερουσαλήμ, καὶ παντὶ Ἰούδᾳ· καὶ προλέγει περὶ ἡμέρας ἐσομένης μεγάλης, ὥστε ἐξαρ- θῆναι πάντα τὰ εἴδωλα, καὶ τὰ ἄλση, καὶ πολὺν θρη νον καὶ κοπετὸν γίγνεσθαι. Προφητεύει δὲ καὶ περὶ τοῦ Σωτῆρος, καὶ τῆς ἀναστάσεως, ἣν δι᾿ ἡμᾶς ποιεῖ. Καὶ κατὰ Γάζης καὶ ᾿Ασκάλωνος, καὶ ᾿Αζώτου, καὶ τῆς ᾿Ακκάρων, καὶ κατὰ Μωάβ, καὶ ᾿Αμμών, καὶ κατὰ Δαμασκοῦ, καὶ κατὰ Νινευῆ, καὶ κατὰ τῶν Αἰ θιόπων. ΑΓΓΛΙΟΣ, Ι. Οὗτος μετὰ τὴν αἰχμαλωσίαν ἐν τῇ ἐπανόδῳ ἐν τῇ Ἱερουσαλήμ, ἐπὶ Δαρείου βασιλέως Περσῶν, δευτέρου ἔτους αὐτοῦ, τῷ ἔκτῳ μηνὶ γέγονεν. Λόγος Κυρίου ἐγένετο ἐν χειρὶ αὐτοῦ, καὶ προφητεύει τῷ Ζοροβά- βελ, καὶ τῷ Ἰησοῦ τῷ τοῦ Ἰωσεδέκ, καὶ τῷ λαῷ DE VITIS PROPHETARUM. A penitentia, de Salvatoris adventu, et de signis que (sic) G p Hebræi vero quadraginta habent. Videsis S. August. in cruce sunt edita. ABDIAS, IV. Visionem denuntiat adversus Idumæam, et quem finem eadem sit habitura. Vaticinatur etiain in gentes quæ Israeli insultarunt. Fore etiam præ- dixit, ut Esau domus, ab ea quæ Jacobi est, sub- vertatur. JONAS, V. . Sermo Domini factus est ad ipsum, ut Ninivam profectus in ea doceret, tribus tantum diebus ur- bem eam ab interitu abesse. Sed cum mandati onus declinaret, contigit ut nave, in quam conscenderal, tempestatibus agitata, in mare ejectus a pistrice absorberetur: quæ eumdem triduo post vivum evomuit. Ilerato deinde ad eum Domini sermone, Ninivam appulsus, ibique concionatus, cives ad resipiscentiam adduxit, et iram Domini ab ipsis avertit. Fuit quidem certe Salvatoris imago, quem pistrix illæsum absorpsit et evomuit. NAHUM, ELCESÆI FILIUS, VII. Assumptionem de interitu Ninivæ visionis hujus liber complectitur. Vaticinatur et concionatur etiam de festo. Prædicit autem in ea de Salvatore, de cæteris omnibus, quæ adversus Ninivam sunt, de ejus fine denique et Israelis hostium. ABBACUM, VIII. Assumptionem et hic intuitus est. Vaticinǝtur autem fusis quidem precibus Hierosolymitanæ ur- bis nomine sed de Salvatoris adventu pronuntiat. Dicit vero et quæ spernentibus eventura sunt. Post- ea sequuntur preces cum cantico, in quo tria re- perias prophetæ diapsalmata, Salvatoris adventum, et quam de morte victoriam adeptus est, decan- tantis. SOPHONIAS CHUSI FILIUS, IX. lisdem iste et Hieremias vixerunt temporibus. Ambo enim vaticinati sunt, cum Judæ regnum Jo- sias teneret. Factus est autem sermo Domini ad ipsum, munusque suum in Hierusalem, totoque Juda obiit. Prædixit etiam de venturo die, qui magnus dicitur, quo idola omnia lucique tollentur; unde luctus et clamores multi futuri. Vaticinatur vero etiam de ipso Salvatore, deque ejus in vitam reditu, qui ab eo nostri causa factus est. Sunt et ejus vaticinia in Gazan, in Ascalonem, in Azolumn, in Accaron, iu Moab, in Ammon, in Danascum, in Ninivam, in Æthiopas. ' AGGAUS, X. Fuit iste post captivitatem, cum populus Hieru- salem rediisset, Darii regis anno secundo, mense sexto. Factus est autem sermo Domini in manu ipsius, vaticinatusque est Zorobabeli, et Jesu Ju- sedeci filio, populoque ipsi de Hierosolymorumi De civitate Dei. lib. xviii, c 44. (1) Sequitur Eusebius interpretationem LXX; (2) Edit. Curterii κεμῶνος label. EDIT. PATROL.

τανοίας καὶ περὶ τῆς τοῦ Σωτῆρος παρουσίας, καὶ τῶν ἐπὶ τοῦ σταυροῦ γενομένων σημείων. ΑΒΔΙΟΥ, Δ'. Ορασιν ἀπαγγέλλει κατὰ τῆς Ἰδουμαίας, και τοῦ τέλους αὐτῆς· καὶ κατὰ τῶν ἐθνῶν τῶν ἐμπαροινη- σάντων τῷ Ἰσραήλ. Αναλωθήσεσθαι γὰρ τὸν οἶκον Ἠσαῦ ὑπὸ τοῦ Ἰακὼβ προσημαίνει. ΙΩΝΑΣ, Ε'. Λόγος Κυρίου ἐγένετο πρὸς αὐτὸν ἀπελθεῖν εἰς Νινευὴ καὶ κηρύξαι ἐν αὐτῇ, ὅτι ἔτι τρεῖς (1) ἡμέραι καὶ καταστραφήσεται ἡ Νινευή. Ἀλλ᾽ Ἰωνᾶς φεύγων τὸ κήρυγμα, ἀνέβη εἰς τὸ πλοῖον. Χειμῶνός (2) τε γενομένου ἐξεβλήθη, καὶ κατεπόθη ὑπὸ κήτου θαλασ σίου. Εἶτα μετὰ τρεῖς ἡμέρας ἐξέβαλε τὸ κῆτος τὸν Ἰωνὰν ζῶντα. Καὶ πάλιν ἐκ δευτέρας λόγος Κυρίου ἐγένετο πρὸς αὐτόν. Καὶ ἀπελθὼν ἐκήρυξεν εἰς τὴν Νινευή, ἐκεῖνοί τε ἀκούσαντες ἐμετανόησαν, καὶ παρ- ήγαγε Κύριος τὴν ὀργὴν ἀπ' αὐτῶν. Τῆς μέντοι παρουσίας τοῦ Σωτῆρος σημεῖον αὐτὸς γέγονε, καὶ καταποθεὶς ὑπὸ τοῦ κήτους, καὶ ἐκβληθεὶς ἀβλαβής. ΝΑΟΥΜ Ο ΤΟΥ ΕΛΚΕΣΑΙΟΥ, Ζ'. Λήμμα περὶ τῆς ἀπωλείας Νινευή βιβλίον δράσεως. Προφητεύει καὶ κηρύττει μὲν καὶ περὶ ἑορ τῆς. Προσημαίνει δὲ ἐν αὐτῇ περὶ τοῦ Σωτῆρος, καὶ τὰ λοιπὰ πάντα κατὰ τῆς Νινευή, καὶ τοῦ τέλους αὐτῆς, καὶ τῶν ἐχθρῶν τοῦ Ἰσραὴλ παραγγέλλει. ΑΜΒΑΧΟΥΜ, Η'. Λήμμα καὶ αὐτὸς εἶδεν προφητεύει δεόμενος μὲν περὶ τῆς ἁλώσεως τῆς Ἱερουσαλήμ. Προσημαίνων δὲ περὶ τῆς παρουσίας τοῦ Σωτῆρος. Λέγει δὲ καὶ προφητεύει κατὰ τῶν καταφρονητῶν. Εἶτα μεταξὺ προσευχή έστι τοῦ προφήτου μετ' ᾠδῆς. Καὶ τρία διαψάλματά ἐστιν ἐν τῇ λεγομένῃ ᾠδῇ ᾄδοντος αὐτοῦ περὶ τῆς παρουσίας τοῦ Σωτῆρος, καὶ τῆς κατὰ θανάτου νίκης. ΣΟΦΟΝΙΑΣ Ο ΤΟΥ ΧΟΥΣΕΙ, Θ'. Β Οὗτος καὶ Ἱερεμίας συνεχρόνησαν ἀλλήλοις. Αμ φότεροι γὰρ ἐπὶ τοῦ Ἰωσία βασιλέως Ιούδα ἐπροφή τευσαν. Λόγος δὲ Κυρίου ἐγένετο πρὸς αὐτὸν, καὶ προφητεύει ἐν τῇ Ἱερουσαλήμ, καὶ παντὶ Ἰούδᾳ· καὶ προλέγει περὶ ἡμέρας ἐσομένης μεγάλης, ὥστε ἐξαρ- θῆναι πάντα τὰ εἴδωλα, καὶ τὰ ἄλση, καὶ πολὺν θρη νον καὶ κοπετὸν γίγνεσθαι. Προφητεύει δὲ καὶ περὶ τοῦ Σωτῆρος, καὶ τῆς ἀναστάσεως, ἣν δι᾿ ἡμᾶς ποιεῖ. Καὶ κατὰ Γάζης καὶ ᾿Ασκάλωνος, καὶ ᾿Αζώτου, καὶ τῆς ᾿Ακκάρων, καὶ κατὰ Μωάβ, καὶ ᾿Αμμών, καὶ κατὰ Δαμασκοῦ, καὶ κατὰ Νινευῆ, καὶ κατὰ τῶν Αἰ θιόπων. ΑΓΓΛΙΟΣ, Ι. Οὗτος μετὰ τὴν αἰχμαλωσίαν ἐν τῇ ἐπανόδῳ ἐν τῇ Ἱερουσαλήμ, ἐπὶ Δαρείου βασιλέως Περσῶν, δευτέρου ἔτους αὐτοῦ, τῷ ἔκτῳ μηνὶ γέγονεν. Λόγος Κυρίου ἐγένετο ἐν χειρὶ αὐτοῦ, καὶ προφητεύει τῷ Ζοροβά- βελ, καὶ τῷ Ἰησοῦ τῷ τοῦ Ἰωσεδέκ, καὶ τῷ λαῷ DE VITIS PROPHETARUM. A penitentia, de Salvatoris adventu, et de signis que (sic) G p Hebræi vero quadraginta habent. Videsis S. August. in cruce sunt edita. ABDIAS, IV. Visionem denuntiat adversus Idumæam, et quem finem eadem sit habitura. Vaticinatur etiain in gentes quæ Israeli insultarunt. Fore etiam præ- dixit, ut Esau domus, ab ea quæ Jacobi est, sub- vertatur. JONAS, V. . Sermo Domini factus est ad ipsum, ut Ninivam profectus in ea doceret, tribus tantum diebus ur- bem eam ab interitu abesse. Sed cum mandati onus declinaret, contigit ut nave, in quam conscenderal, tempestatibus agitata, in mare ejectus a pistrice absorberetur: quæ eumdem triduo post vivum evomuit. Ilerato deinde ad eum Domini sermone, Ninivam appulsus, ibique concionatus, cives ad resipiscentiam adduxit, et iram Domini ab ipsis avertit. Fuit quidem certe Salvatoris imago, quem pistrix illæsum absorpsit et evomuit. NAHUM, ELCESÆI FILIUS, VII. Assumptionem de interitu Ninivæ visionis hujus liber complectitur. Vaticinatur et concionatur etiam de festo. Prædicit autem in ea de Salvatore, de cæteris omnibus, quæ adversus Ninivam sunt, de ejus fine denique et Israelis hostium. ABBACUM, VIII. Assumptionem et hic intuitus est. Vaticinǝtur autem fusis quidem precibus Hierosolymitanæ ur- bis nomine sed de Salvatoris adventu pronuntiat. Dicit vero et quæ spernentibus eventura sunt. Post- ea sequuntur preces cum cantico, in quo tria re- perias prophetæ diapsalmata, Salvatoris adventum, et quam de morte victoriam adeptus est, decan- tantis. SOPHONIAS CHUSI FILIUS, IX. lisdem iste et Hieremias vixerunt temporibus. Ambo enim vaticinati sunt, cum Judæ regnum Jo- sias teneret. Factus est autem sermo Domini ad ipsum, munusque suum in Hierusalem, totoque Juda obiit. Prædixit etiam de venturo die, qui magnus dicitur, quo idola omnia lucique tollentur; unde luctus et clamores multi futuri. Vaticinatur vero etiam de ipso Salvatore, deque ejus in vitam reditu, qui ab eo nostri causa factus est. Sunt et ejus vaticinia in Gazan, in Ascalonem, in Azolumn, in Accaron, iu Moab, in Ammon, in Danascum, in Ninivam, in Æthiopas. ' AGGAUS, X. Fuit iste post captivitatem, cum populus Hieru- salem rediisset, Darii regis anno secundo, mense sexto. Factus est autem sermo Domini in manu ipsius, vaticinatusque est Zorobabeli, et Jesu Ju- sedeci filio, populoque ipsi de Hierosolymorumi De civitate Dei. lib. xviii, c 44. (1) Sequitur Eusebius interpretationem LXX; (2) Edit. Curterii κεμῶνος label. EDIT. PATROL.

τανοίας καὶ περὶ τῆς τοῦ Σωτῆρος παρουσίας, καὶ τῶν ἐπὶ τοῦ σταυροῦ γενομένων σημείων. ΑΒΔΙΟΥ, Δ'. Ορασιν ἀπαγγέλλει κατὰ τῆς Ἰδουμαίας, και τοῦ τέλους αὐτῆς· καὶ κατὰ τῶν ἐθνῶν τῶν ἐμπαροινη- σάντων τῷ Ἰσραήλ. Αναλωθήσεσθαι γὰρ τὸν οἶκον Ἠσαῦ ὑπὸ τοῦ Ἰακὼβ προσημαίνει. ΙΩΝΑΣ, Ε'. Λόγος Κυρίου ἐγένετο πρὸς αὐτὸν ἀπελθεῖν εἰς Νινευὴ καὶ κηρύξαι ἐν αὐτῇ, ὅτι ἔτι τρεῖς (1) ἡμέραι καὶ καταστραφήσεται ἡ Νινευή. Ἀλλ᾽ Ἰωνᾶς φεύγων τὸ κήρυγμα, ἀνέβη εἰς τὸ πλοῖον. Χειμῶνός (2) τε γενομένου ἐξεβλήθη, καὶ κατεπόθη ὑπὸ κήτου θαλασ σίου. Εἶτα μετὰ τρεῖς ἡμέρας ἐξέβαλε τὸ κῆτος τὸν Ἰωνὰν ζῶντα. Καὶ πάλιν ἐκ δευτέρας λόγος Κυρίου ἐγένετο πρὸς αὐτόν. Καὶ ἀπελθὼν ἐκήρυξεν εἰς τὴν Νινευή, ἐκεῖνοί τε ἀκούσαντες ἐμετανόησαν, καὶ παρ- ήγαγε Κύριος τὴν ὀργὴν ἀπ' αὐτῶν. Τῆς μέντοι παρουσίας τοῦ Σωτῆρος σημεῖον αὐτὸς γέγονε, καὶ καταποθεὶς ὑπὸ τοῦ κήτους, καὶ ἐκβληθεὶς ἀβλαβής. ΝΑΟΥΜ Ο ΤΟΥ ΕΛΚΕΣΑΙΟΥ, Ζ'. Λήμμα περὶ τῆς ἀπωλείας Νινευή βιβλίον δράσεως. Προφητεύει καὶ κηρύττει μὲν καὶ περὶ ἑορ τῆς. Προσημαίνει δὲ ἐν αὐτῇ περὶ τοῦ Σωτῆρος, καὶ τὰ λοιπὰ πάντα κατὰ τῆς Νινευή, καὶ τοῦ τέλους αὐτῆς, καὶ τῶν ἐχθρῶν τοῦ Ἰσραὴλ παραγγέλλει. ΑΜΒΑΧΟΥΜ, Η'. Λήμμα καὶ αὐτὸς εἶδεν προφητεύει δεόμενος μὲν περὶ τῆς ἁλώσεως τῆς Ἱερουσαλήμ. Προσημαίνων δὲ περὶ τῆς παρουσίας τοῦ Σωτῆρος. Λέγει δὲ καὶ προφητεύει κατὰ τῶν καταφρονητῶν. Εἶτα μεταξὺ προσευχή έστι τοῦ προφήτου μετ' ᾠδῆς. Καὶ τρία διαψάλματά ἐστιν ἐν τῇ λεγομένῃ ᾠδῇ ᾄδοντος αὐτοῦ περὶ τῆς παρουσίας τοῦ Σωτῆρος, καὶ τῆς κατὰ θανάτου νίκης. ΣΟΦΟΝΙΑΣ Ο ΤΟΥ ΧΟΥΣΕΙ, Θ'. Β Οὗτος καὶ Ἱερεμίας συνεχρόνησαν ἀλλήλοις. Αμ φότεροι γὰρ ἐπὶ τοῦ Ἰωσία βασιλέως Ιούδα ἐπροφή τευσαν. Λόγος δὲ Κυρίου ἐγένετο πρὸς αὐτὸν, καὶ προφητεύει ἐν τῇ Ἱερουσαλήμ, καὶ παντὶ Ἰούδᾳ· καὶ προλέγει περὶ ἡμέρας ἐσομένης μεγάλης, ὥστε ἐξαρ- θῆναι πάντα τὰ εἴδωλα, καὶ τὰ ἄλση, καὶ πολὺν θρη νον καὶ κοπετὸν γίγνεσθαι. Προφητεύει δὲ καὶ περὶ τοῦ Σωτῆρος, καὶ τῆς ἀναστάσεως, ἣν δι᾿ ἡμᾶς ποιεῖ. Καὶ κατὰ Γάζης καὶ ᾿Ασκάλωνος, καὶ ᾿Αζώτου, καὶ τῆς ᾿Ακκάρων, καὶ κατὰ Μωάβ, καὶ ᾿Αμμών, καὶ κατὰ Δαμασκοῦ, καὶ κατὰ Νινευῆ, καὶ κατὰ τῶν Αἰ θιόπων. ΑΓΓΛΙΟΣ, Ι. Οὗτος μετὰ τὴν αἰχμαλωσίαν ἐν τῇ ἐπανόδῳ ἐν τῇ Ἱερουσαλήμ, ἐπὶ Δαρείου βασιλέως Περσῶν, δευτέρου ἔτους αὐτοῦ, τῷ ἔκτῳ μηνὶ γέγονεν. Λόγος Κυρίου ἐγένετο ἐν χειρὶ αὐτοῦ, καὶ προφητεύει τῷ Ζοροβά- βελ, καὶ τῷ Ἰησοῦ τῷ τοῦ Ἰωσεδέκ, καὶ τῷ λαῷ DE VITIS PROPHETARUM. A penitentia, de Salvatoris adventu, et de signis que (sic) G p Hebræi vero quadraginta habent. Videsis S. August. in cruce sunt edita. ABDIAS, IV. Visionem denuntiat adversus Idumæam, et quem finem eadem sit habitura. Vaticinatur etiain in gentes quæ Israeli insultarunt. Fore etiam præ- dixit, ut Esau domus, ab ea quæ Jacobi est, sub- vertatur. JONAS, V. . Sermo Domini factus est ad ipsum, ut Ninivam profectus in ea doceret, tribus tantum diebus ur- bem eam ab interitu abesse. Sed cum mandati onus declinaret, contigit ut nave, in quam conscenderal, tempestatibus agitata, in mare ejectus a pistrice absorberetur: quæ eumdem triduo post vivum evomuit. Ilerato deinde ad eum Domini sermone, Ninivam appulsus, ibique concionatus, cives ad resipiscentiam adduxit, et iram Domini ab ipsis avertit. Fuit quidem certe Salvatoris imago, quem pistrix illæsum absorpsit et evomuit. NAHUM, ELCESÆI FILIUS, VII. Assumptionem de interitu Ninivæ visionis hujus liber complectitur. Vaticinatur et concionatur etiam de festo. Prædicit autem in ea de Salvatore, de cæteris omnibus, quæ adversus Ninivam sunt, de ejus fine denique et Israelis hostium. ABBACUM, VIII. Assumptionem et hic intuitus est. Vaticinǝtur autem fusis quidem precibus Hierosolymitanæ ur- bis nomine sed de Salvatoris adventu pronuntiat. Dicit vero et quæ spernentibus eventura sunt. Post- ea sequuntur preces cum cantico, in quo tria re- perias prophetæ diapsalmata, Salvatoris adventum, et quam de morte victoriam adeptus est, decan- tantis. SOPHONIAS CHUSI FILIUS, IX. lisdem iste et Hieremias vixerunt temporibus. Ambo enim vaticinati sunt, cum Judæ regnum Jo- sias teneret. Factus est autem sermo Domini ad ipsum, munusque suum in Hierusalem, totoque Juda obiit. Prædixit etiam de venturo die, qui magnus dicitur, quo idola omnia lucique tollentur; unde luctus et clamores multi futuri. Vaticinatur vero etiam de ipso Salvatore, deque ejus in vitam reditu, qui ab eo nostri causa factus est. Sunt et ejus vaticinia in Gazan, in Ascalonem, in Azolumn, in Accaron, iu Moab, in Ammon, in Danascum, in Ninivam, in Æthiopas. ' AGGAUS, X. Fuit iste post captivitatem, cum populus Hieru- salem rediisset, Darii regis anno secundo, mense sexto. Factus est autem sermo Domini in manu ipsius, vaticinatusque est Zorobabeli, et Jesu Ju- sedeci filio, populoque ipsi de Hierosolymorumi De civitate Dei. lib. xviii, c 44. (1) Sequitur Eusebius interpretationem LXX; (2) Edit. Curterii κεμῶνος label. EDIT. PATROL.

τανοίας καὶ περὶ τῆς τοῦ Σωτῆρος παρουσίας, καὶ τῶν ἐπὶ τοῦ σταυροῦ γενομένων σημείων. ΑΒΔΙΟΥ, Δ'. Ορασιν ἀπαγγέλλει κατὰ τῆς Ἰδουμαίας, και τοῦ τέλους αὐτῆς· καὶ κατὰ τῶν ἐθνῶν τῶν ἐμπαροινη- σάντων τῷ Ἰσραήλ. Αναλωθήσεσθαι γὰρ τὸν οἶκον Ἠσαῦ ὑπὸ τοῦ Ἰακὼβ προσημαίνει. ΙΩΝΑΣ, Ε'. Λόγος Κυρίου ἐγένετο πρὸς αὐτὸν ἀπελθεῖν εἰς Νινευὴ καὶ κηρύξαι ἐν αὐτῇ, ὅτι ἔτι τρεῖς (1) ἡμέραι καὶ καταστραφήσεται ἡ Νινευή. Ἀλλ᾽ Ἰωνᾶς φεύγων τὸ κήρυγμα, ἀνέβη εἰς τὸ πλοῖον. Χειμῶνός (2) τε γενομένου ἐξεβλήθη, καὶ κατεπόθη ὑπὸ κήτου θαλασ σίου. Εἶτα μετὰ τρεῖς ἡμέρας ἐξέβαλε τὸ κῆτος τὸν Ἰωνὰν ζῶντα. Καὶ πάλιν ἐκ δευτέρας λόγος Κυρίου ἐγένετο πρὸς αὐτόν. Καὶ ἀπελθὼν ἐκήρυξεν εἰς τὴν Νινευή, ἐκεῖνοί τε ἀκούσαντες ἐμετανόησαν, καὶ παρ- ήγαγε Κύριος τὴν ὀργὴν ἀπ' αὐτῶν. Τῆς μέντοι παρουσίας τοῦ Σωτῆρος σημεῖον αὐτὸς γέγονε, καὶ καταποθεὶς ὑπὸ τοῦ κήτους, καὶ ἐκβληθεὶς ἀβλαβής. ΝΑΟΥΜ Ο ΤΟΥ ΕΛΚΕΣΑΙΟΥ, Ζ'. Λήμμα περὶ τῆς ἀπωλείας Νινευή βιβλίον δράσεως. Προφητεύει καὶ κηρύττει μὲν καὶ περὶ ἑορ τῆς. Προσημαίνει δὲ ἐν αὐτῇ περὶ τοῦ Σωτῆρος, καὶ τὰ λοιπὰ πάντα κατὰ τῆς Νινευή, καὶ τοῦ τέλους αὐτῆς, καὶ τῶν ἐχθρῶν τοῦ Ἰσραὴλ παραγγέλλει. ΑΜΒΑΧΟΥΜ, Η'. Λήμμα καὶ αὐτὸς εἶδεν προφητεύει δεόμενος μὲν περὶ τῆς ἁλώσεως τῆς Ἱερουσαλήμ. Προσημαίνων δὲ περὶ τῆς παρουσίας τοῦ Σωτῆρος. Λέγει δὲ καὶ προφητεύει κατὰ τῶν καταφρονητῶν. Εἶτα μεταξὺ προσευχή έστι τοῦ προφήτου μετ' ᾠδῆς. Καὶ τρία διαψάλματά ἐστιν ἐν τῇ λεγομένῃ ᾠδῇ ᾄδοντος αὐτοῦ περὶ τῆς παρουσίας τοῦ Σωτῆρος, καὶ τῆς κατὰ θανάτου νίκης. ΣΟΦΟΝΙΑΣ Ο ΤΟΥ ΧΟΥΣΕΙ, Θ'. Β Οὗτος καὶ Ἱερεμίας συνεχρόνησαν ἀλλήλοις. Αμ φότεροι γὰρ ἐπὶ τοῦ Ἰωσία βασιλέως Ιούδα ἐπροφή τευσαν. Λόγος δὲ Κυρίου ἐγένετο πρὸς αὐτὸν, καὶ προφητεύει ἐν τῇ Ἱερουσαλήμ, καὶ παντὶ Ἰούδᾳ· καὶ προλέγει περὶ ἡμέρας ἐσομένης μεγάλης, ὥστε ἐξαρ- θῆναι πάντα τὰ εἴδωλα, καὶ τὰ ἄλση, καὶ πολὺν θρη νον καὶ κοπετὸν γίγνεσθαι. Προφητεύει δὲ καὶ περὶ τοῦ Σωτῆρος, καὶ τῆς ἀναστάσεως, ἣν δι᾿ ἡμᾶς ποιεῖ. Καὶ κατὰ Γάζης καὶ ᾿Ασκάλωνος, καὶ ᾿Αζώτου, καὶ τῆς ᾿Ακκάρων, καὶ κατὰ Μωάβ, καὶ ᾿Αμμών, καὶ κατὰ Δαμασκοῦ, καὶ κατὰ Νινευῆ, καὶ κατὰ τῶν Αἰ θιόπων. ΑΓΓΛΙΟΣ, Ι. Οὗτος μετὰ τὴν αἰχμαλωσίαν ἐν τῇ ἐπανόδῳ ἐν τῇ Ἱερουσαλήμ, ἐπὶ Δαρείου βασιλέως Περσῶν, δευτέρου ἔτους αὐτοῦ, τῷ ἔκτῳ μηνὶ γέγονεν. Λόγος Κυρίου ἐγένετο ἐν χειρὶ αὐτοῦ, καὶ προφητεύει τῷ Ζοροβά- βελ, καὶ τῷ Ἰησοῦ τῷ τοῦ Ἰωσεδέκ, καὶ τῷ λαῷ DE VITIS PROPHETARUM. A penitentia, de Salvatoris adventu, et de signis que (sic) G p Hebræi vero quadraginta habent. Videsis S. August. in cruce sunt edita. ABDIAS, IV. Visionem denuntiat adversus Idumæam, et quem finem eadem sit habitura. Vaticinatur etiain in gentes quæ Israeli insultarunt. Fore etiam præ- dixit, ut Esau domus, ab ea quæ Jacobi est, sub- vertatur. JONAS, V. . Sermo Domini factus est ad ipsum, ut Ninivam profectus in ea doceret, tribus tantum diebus ur- bem eam ab interitu abesse. Sed cum mandati onus declinaret, contigit ut nave, in quam conscenderal, tempestatibus agitata, in mare ejectus a pistrice absorberetur: quæ eumdem triduo post vivum evomuit. Ilerato deinde ad eum Domini sermone, Ninivam appulsus, ibique concionatus, cives ad resipiscentiam adduxit, et iram Domini ab ipsis avertit. Fuit quidem certe Salvatoris imago, quem pistrix illæsum absorpsit et evomuit. NAHUM, ELCESÆI FILIUS, VII. Assumptionem de interitu Ninivæ visionis hujus liber complectitur. Vaticinatur et concionatur etiam de festo. Prædicit autem in ea de Salvatore, de cæteris omnibus, quæ adversus Ninivam sunt, de ejus fine denique et Israelis hostium. ABBACUM, VIII. Assumptionem et hic intuitus est. Vaticinǝtur autem fusis quidem precibus Hierosolymitanæ ur- bis nomine sed de Salvatoris adventu pronuntiat. Dicit vero et quæ spernentibus eventura sunt. Post- ea sequuntur preces cum cantico, in quo tria re- perias prophetæ diapsalmata, Salvatoris adventum, et quam de morte victoriam adeptus est, decan- tantis. SOPHONIAS CHUSI FILIUS, IX. lisdem iste et Hieremias vixerunt temporibus. Ambo enim vaticinati sunt, cum Judæ regnum Jo- sias teneret. Factus est autem sermo Domini ad ipsum, munusque suum in Hierusalem, totoque Juda obiit. Prædixit etiam de venturo die, qui magnus dicitur, quo idola omnia lucique tollentur; unde luctus et clamores multi futuri. Vaticinatur vero etiam de ipso Salvatore, deque ejus in vitam reditu, qui ab eo nostri causa factus est. Sunt et ejus vaticinia in Gazan, in Ascalonem, in Azolumn, in Accaron, iu Moab, in Ammon, in Danascum, in Ninivam, in Æthiopas. ' AGGAUS, X. Fuit iste post captivitatem, cum populus Hieru- salem rediisset, Darii regis anno secundo, mense sexto. Factus est autem sermo Domini in manu ipsius, vaticinatusque est Zorobabeli, et Jesu Ju- sedeci filio, populoque ipsi de Hierosolymorumi De civitate Dei. lib. xviii, c 44. (1) Sequitur Eusebius interpretationem LXX; (2) Edit. Curterii κεμῶνος label. EDIT. PATROL.

τανοίας καὶ περὶ τῆς τοῦ Σωτῆρος παρουσίας, καὶ τῶν ἐπὶ τοῦ σταυροῦ γενομένων σημείων. ΑΒΔΙΟΥ, Δ'. Ορασιν ἀπαγγέλλει κατὰ τῆς Ἰδουμαίας, και τοῦ τέλους αὐτῆς· καὶ κατὰ τῶν ἐθνῶν τῶν ἐμπαροινη- σάντων τῷ Ἰσραήλ. Αναλωθήσεσθαι γὰρ τὸν οἶκον Ἠσαῦ ὑπὸ τοῦ Ἰακὼβ προσημαίνει. ΙΩΝΑΣ, Ε'. Λόγος Κυρίου ἐγένετο πρὸς αὐτὸν ἀπελθεῖν εἰς Νινευὴ καὶ κηρύξαι ἐν αὐτῇ, ὅτι ἔτι τρεῖς (1) ἡμέραι καὶ καταστραφήσεται ἡ Νινευή. Ἀλλ᾽ Ἰωνᾶς φεύγων τὸ κήρυγμα, ἀνέβη εἰς τὸ πλοῖον. Χειμῶνός (2) τε γενομένου ἐξεβλήθη, καὶ κατεπόθη ὑπὸ κήτου θαλασ σίου. Εἶτα μετὰ τρεῖς ἡμέρας ἐξέβαλε τὸ κῆτος τὸν Ἰωνὰν ζῶντα. Καὶ πάλιν ἐκ δευτέρας λόγος Κυρίου ἐγένετο πρὸς αὐτόν. Καὶ ἀπελθὼν ἐκήρυξεν εἰς τὴν Νινευή, ἐκεῖνοί τε ἀκούσαντες ἐμετανόησαν, καὶ παρ- ήγαγε Κύριος τὴν ὀργὴν ἀπ' αὐτῶν. Τῆς μέντοι παρουσίας τοῦ Σωτῆρος σημεῖον αὐτὸς γέγονε, καὶ καταποθεὶς ὑπὸ τοῦ κήτους, καὶ ἐκβληθεὶς ἀβλαβής. ΝΑΟΥΜ Ο ΤΟΥ ΕΛΚΕΣΑΙΟΥ, Ζ'. Λήμμα περὶ τῆς ἀπωλείας Νινευή βιβλίον δράσεως. Προφητεύει καὶ κηρύττει μὲν καὶ περὶ ἑορ τῆς. Προσημαίνει δὲ ἐν αὐτῇ περὶ τοῦ Σωτῆρος, καὶ τὰ λοιπὰ πάντα κατὰ τῆς Νινευή, καὶ τοῦ τέλους αὐτῆς, καὶ τῶν ἐχθρῶν τοῦ Ἰσραὴλ παραγγέλλει. ΑΜΒΑΧΟΥΜ, Η'. Λήμμα καὶ αὐτὸς εἶδεν προφητεύει δεόμενος μὲν περὶ τῆς ἁλώσεως τῆς Ἱερουσαλήμ. Προσημαίνων δὲ περὶ τῆς παρουσίας τοῦ Σωτῆρος. Λέγει δὲ καὶ προφητεύει κατὰ τῶν καταφρονητῶν. Εἶτα μεταξὺ προσευχή έστι τοῦ προφήτου μετ' ᾠδῆς. Καὶ τρία διαψάλματά ἐστιν ἐν τῇ λεγομένῃ ᾠδῇ ᾄδοντος αὐτοῦ περὶ τῆς παρουσίας τοῦ Σωτῆρος, καὶ τῆς κατὰ θανάτου νίκης. ΣΟΦΟΝΙΑΣ Ο ΤΟΥ ΧΟΥΣΕΙ, Θ'. Β Οὗτος καὶ Ἱερεμίας συνεχρόνησαν ἀλλήλοις. Αμ φότεροι γὰρ ἐπὶ τοῦ Ἰωσία βασιλέως Ιούδα ἐπροφή τευσαν. Λόγος δὲ Κυρίου ἐγένετο πρὸς αὐτὸν, καὶ προφητεύει ἐν τῇ Ἱερουσαλήμ, καὶ παντὶ Ἰούδᾳ· καὶ προλέγει περὶ ἡμέρας ἐσομένης μεγάλης, ὥστε ἐξαρ- θῆναι πάντα τὰ εἴδωλα, καὶ τὰ ἄλση, καὶ πολὺν θρη νον καὶ κοπετὸν γίγνεσθαι. Προφητεύει δὲ καὶ περὶ τοῦ Σωτῆρος, καὶ τῆς ἀναστάσεως, ἣν δι᾿ ἡμᾶς ποιεῖ. Καὶ κατὰ Γάζης καὶ ᾿Ασκάλωνος, καὶ ᾿Αζώτου, καὶ τῆς ᾿Ακκάρων, καὶ κατὰ Μωάβ, καὶ ᾿Αμμών, καὶ κατὰ Δαμασκοῦ, καὶ κατὰ Νινευῆ, καὶ κατὰ τῶν Αἰ θιόπων. ΑΓΓΛΙΟΣ, Ι. Οὗτος μετὰ τὴν αἰχμαλωσίαν ἐν τῇ ἐπανόδῳ ἐν τῇ Ἱερουσαλήμ, ἐπὶ Δαρείου βασιλέως Περσῶν, δευτέρου ἔτους αὐτοῦ, τῷ ἔκτῳ μηνὶ γέγονεν. Λόγος Κυρίου ἐγένετο ἐν χειρὶ αὐτοῦ, καὶ προφητεύει τῷ Ζοροβά- βελ, καὶ τῷ Ἰησοῦ τῷ τοῦ Ἰωσεδέκ, καὶ τῷ λαῷ DE VITIS PROPHETARUM. A penitentia, de Salvatoris adventu, et de signis que (sic) G p Hebræi vero quadraginta habent. Videsis S. August. in cruce sunt edita. ABDIAS, IV. Visionem denuntiat adversus Idumæam, et quem finem eadem sit habitura. Vaticinatur etiain in gentes quæ Israeli insultarunt. Fore etiam præ- dixit, ut Esau domus, ab ea quæ Jacobi est, sub- vertatur. JONAS, V. . Sermo Domini factus est ad ipsum, ut Ninivam profectus in ea doceret, tribus tantum diebus ur- bem eam ab interitu abesse. Sed cum mandati onus declinaret, contigit ut nave, in quam conscenderal, tempestatibus agitata, in mare ejectus a pistrice absorberetur: quæ eumdem triduo post vivum evomuit. Ilerato deinde ad eum Domini sermone, Ninivam appulsus, ibique concionatus, cives ad resipiscentiam adduxit, et iram Domini ab ipsis avertit. Fuit quidem certe Salvatoris imago, quem pistrix illæsum absorpsit et evomuit. NAHUM, ELCESÆI FILIUS, VII. Assumptionem de interitu Ninivæ visionis hujus liber complectitur. Vaticinatur et concionatur etiam de festo. Prædicit autem in ea de Salvatore, de cæteris omnibus, quæ adversus Ninivam sunt, de ejus fine denique et Israelis hostium. ABBACUM, VIII. Assumptionem et hic intuitus est. Vaticinǝtur autem fusis quidem precibus Hierosolymitanæ ur- bis nomine sed de Salvatoris adventu pronuntiat. Dicit vero et quæ spernentibus eventura sunt. Post- ea sequuntur preces cum cantico, in quo tria re- perias prophetæ diapsalmata, Salvatoris adventum, et quam de morte victoriam adeptus est, decan- tantis. SOPHONIAS CHUSI FILIUS, IX. lisdem iste et Hieremias vixerunt temporibus. Ambo enim vaticinati sunt, cum Judæ regnum Jo- sias teneret. Factus est autem sermo Domini ad ipsum, munusque suum in Hierusalem, totoque Juda obiit. Prædixit etiam de venturo die, qui magnus dicitur, quo idola omnia lucique tollentur; unde luctus et clamores multi futuri. Vaticinatur vero etiam de ipso Salvatore, deque ejus in vitam reditu, qui ab eo nostri causa factus est. Sunt et ejus vaticinia in Gazan, in Ascalonem, in Azolumn, in Accaron, iu Moab, in Ammon, in Danascum, in Ninivam, in Æthiopas. ' AGGAUS, X. Fuit iste post captivitatem, cum populus Hieru- salem rediisset, Darii regis anno secundo, mense sexto. Factus est autem sermo Domini in manu ipsius, vaticinatusque est Zorobabeli, et Jesu Ju- sedeci filio, populoque ipsi de Hierosolymorumi De civitate Dei. lib. xviii, c 44. (1) Sequitur Eusebius interpretationem LXX; (2) Edit. Curterii κεμῶνος label. EDIT. PATROL.

Α νος αὐτὸς Θεῷ προσηύχετο· τὸ δὲ δεύτερον δι᾿ τὸν Βήλ κατέστρεψε· καὶ τὸν δράκοντα ἀνεῖλεν ἐπι Κύρου του βασιλέως, καὶ αὐτὸς μὲν διεσώθη. Καὶ αὐτὸς ἀπὸ τῶν λεόντων ἀνῆλθεν ἐκ τοῦ λάκκου. Οἱ δὲ ἐπιβουλεύσαντες αὐτῷ ἐβλήθησαν εἰς λάκκον, καὶ εὐθὺς κατεβρώθησαν ὑπ' αὐτῶν. • Τῆς καθόλου στοιχειώδους εἰσαγωγῆς, nου. Ἐν τῷ δεκάτῳ τοῖς ἀπὸ τῶν ἀθέων αἱρέσεων τὸν λογισμὸν ἀποβεβλαμμένοις ἑτέραν ἁρμόττουσαν ἔφοδον παρασχεῖν πειρασόμεθα. θ'. Εὐσεβίου ἐκ τοῦ α' τῆς α' Εἰσαγωγῆς. Ελεγχος ἀνδρὸς ἤθους ἡ μετὰ τοιῶνδε συνουσία· ὅ τε γὰρ φαῦλος ἐξ ἀνάγκης τοῖς ὁμοίοις συνέστη τε αὖ πάλιν σώφρων καὶ σοφὸς τοῖς τὰ αὐτὰ αὐτῷ μετιοῦσιν. ι. Εὐσεβίου ἐκ τοῦ δ' τῆς α' Εισαγωγής. Ον τρόπον ἡ τῶν ὀφθαλμῶν φύσις ἔχει μὲν ἐν ἑαυτῇ τὴν ὁρατικὴν δύναμιν, οὐχ ἱκανὴ δὲ καθ' ἑαυ· τὴν πέφυκεν πρὸς τὴν τῶν ὁρατικῶν κατάληψιν, μὴ οὐχὶ ἑτέρου τινὸς ἔξωθεν φωτίζοντος καὶ συν υπουργοῦντος τῇ τῶν ὀφθαλμῶν χρήσει τῷ συμβαί λομένῳ φωτὶ πρὸς τὴν τῶν αἰσθητῶν θέαν, οὕτως καὶ ἡ νοερὰ καὶ λογικὴ φύσις ἔχει πρὸς τὸν ἱερὸν τοῦ Θεοῦ λόγου. ια΄. Εὐσεβίου ἐκ τοῦ ' τῆς α' Εἰσαγωγῆς. Ἡ φύσις αὐτὴ τὸ τῶν ἀνθρώπων κατέσπειρεν γ νος εἰς τά τε τῆς ἀρετῆς καὶ τῆς κακίας σπέρματα γινώσκειν· θατέρου σε τούτων συνεχώρησεν μετα έχειν τῷ λογισμῷ, αὐτοκράτορα καὶ κριτὴν ἡγεμόνα τε καὶ κύριον αὐτὸν ἑαυτοῦ καταστήσασα· ός οι δὴ ὑπὸ τῆς φύσεως τὰ τῆς ἀρετῆς καὶ τὰ τῆς και κίας προτερήματα ἔχων ἐν ἑαυτῷ, οὐκ ἂν δύναιτο, κἂν εἰς αὐτὸν τῆς κακίας βυθὸν καταπέσοι ποτέ, μὴ οὐχὶ σεμνύνειν τὴν ἀρετὴν καταπταῖσον τὸ συνειδός, εἰ προέλοιτο τὸ χεῖρον· καὶ τούτων ἀπόδειξις καὶ ἔλεγχος ἐναργής, τὸ μηδένα τολμῶν τῆς ἑαυτοῦ και κίας γενέσθαι κατήγορον, ἀλλ' ἐκ τῶν ἐναντίων, ὡς ἡ δύναμις, ἐπικρύπτειν καὶ σκέπειν ἄπεο δὴ ἐν EUSEBII CÆSARIENSIS OPP. PARS III. EXEGETICA. - sustulisset. Sed est ipse incolumis de lacu extra- etus, in eumque dejecti, et a leonibus statim de- vorati, qui bas illi insidias struxerant. FRAGMENTA Ex libro Eusebii deperdito cui titulus : Generalis elementaria introductio. (Mal, Bibliotheca nova Patrum, IV 316.) MONITUM. Plurimos et doctissimos Eusebii Cæsariensis pro Christiana religione labores nemo satis mirari potest. Ecce enim in codice etiam Vindobonensi LV ineditum aliud memoratur, partimque superest, Eusebii vostri opus Generalis elementariæ introductionis (Fabric. B. G. ed. tem decem comprehensum, quorum in quatuor continentur Ecloga propheticæ de Christo Domino, quæ di serle pars operis superfuit incolumis in prædicto codice Vindobonensi: namque et ejus prologum, vel polius prologi pericopem, vulgarii Kollarius t. II, seu lib. 111, col. 205, in quo dicit Eusebius se id opus post illud suum ravu Chronicon adornavisse. Jam in postremo, seu decimo, operis libro de impiis hæresibus tractaveral auctor, ut patet ex verbis quæ sumit a Lambecio Fabricius loc. cit. Ecce autem nobis in libro Sacrarum rerum Leontii ac Joannis, quem edidimus Script. vet. 1. VII, quatuor occurrerunt Eusebiani ope- ris Eloaywyns fragmenta; primum ex primo libro; secundum ex quarto; postrema duo ex decimo, in quo de hæresibus, uti dictum est, auctor scripserut. Imo quia apud nos constanter inscribitur Introductio prima, sequitur ut saltem duæ fuisse videantur. Verum utcunque ea res se habet, en fragmenta. B Ex Leontii et Joannis Rerum sacrarum libro. Seript. vet. t. VIII, p. et 100. Viri morem demonstrat sodalium qualitas. Pra- vus enim necessario cum sui similibus sociatur. Vicissimque vir temperans atque sapiens, ad sui moris participes accedit. Sicut oculorum natura habet quidem in seipsa visualem vim, neque tamen per se ipsa potest res visibiles percipere, nisi aliquid externum eam illu- minet, et oculorum usui cooperetur, lumen confe- rens ob rerum sensibilium visionem; sic etiam in- tellectualis rationalisque natura se habet ad sa- crum Dei verbum. Natura ipsa bominum genus comparavit ad vir- C tutis et malitiæ semina dignoscenda et alterutrius ex his dedit voluntati optionem; etenim hominem suimet dominum judicemque constituit: ita ta- men, ut quia is a natura sortitus est virtutis ac malitiæ primigeniam ideam, etiamsi in improbitatis barathrum se aliquando demergat, haud tamen possit conscientia ejus non revereri virtutem, quanquam vitium elegerit. Hujus rei demonstratio argumentumque est, quod nemo propriæ malitiæ fieri accusator audet; ino contra celare et conte- gere pro viribus nititur, si quid præter honestum clam egerit. Item ejusdem rei testis est uniuscujus- 4. VII, p. 314, ex Lambecio cum Kollario lib. 1 et 111. Item Munter. (Fragm. PP. Gr., fasc. 1), libris sal 9. Eusebii ex primo Introductionis prima. 10. Eusebii ex quarto Introductionis primæ. 11. Eusebii ex decimo Introductionis primæ.

Α νος αὐτὸς Θεῷ προσηύχετο· τὸ δὲ δεύτερον δι᾿ τὸν Βήλ κατέστρεψε· καὶ τὸν δράκοντα ἀνεῖλεν ἐπι Κύρου του βασιλέως, καὶ αὐτὸς μὲν διεσώθη. Καὶ αὐτὸς ἀπὸ τῶν λεόντων ἀνῆλθεν ἐκ τοῦ λάκκου. Οἱ δὲ ἐπιβουλεύσαντες αὐτῷ ἐβλήθησαν εἰς λάκκον, καὶ εὐθὺς κατεβρώθησαν ὑπ' αὐτῶν. • Τῆς καθόλου στοιχειώδους εἰσαγωγῆς, nου. Ἐν τῷ δεκάτῳ τοῖς ἀπὸ τῶν ἀθέων αἱρέσεων τὸν λογισμὸν ἀποβεβλαμμένοις ἑτέραν ἁρμόττουσαν ἔφοδον παρασχεῖν πειρασόμεθα. θ'. Εὐσεβίου ἐκ τοῦ α' τῆς α' Εἰσαγωγῆς. Ελεγχος ἀνδρὸς ἤθους ἡ μετὰ τοιῶνδε συνουσία· ὅ τε γὰρ φαῦλος ἐξ ἀνάγκης τοῖς ὁμοίοις συνέστη τε αὖ πάλιν σώφρων καὶ σοφὸς τοῖς τὰ αὐτὰ αὐτῷ μετιοῦσιν. ι. Εὐσεβίου ἐκ τοῦ δ' τῆς α' Εισαγωγής. Ον τρόπον ἡ τῶν ὀφθαλμῶν φύσις ἔχει μὲν ἐν ἑαυτῇ τὴν ὁρατικὴν δύναμιν, οὐχ ἱκανὴ δὲ καθ' ἑαυ· τὴν πέφυκεν πρὸς τὴν τῶν ὁρατικῶν κατάληψιν, μὴ οὐχὶ ἑτέρου τινὸς ἔξωθεν φωτίζοντος καὶ συν υπουργοῦντος τῇ τῶν ὀφθαλμῶν χρήσει τῷ συμβαί λομένῳ φωτὶ πρὸς τὴν τῶν αἰσθητῶν θέαν, οὕτως καὶ ἡ νοερὰ καὶ λογικὴ φύσις ἔχει πρὸς τὸν ἱερὸν τοῦ Θεοῦ λόγου. ια΄. Εὐσεβίου ἐκ τοῦ ' τῆς α' Εἰσαγωγῆς. Ἡ φύσις αὐτὴ τὸ τῶν ἀνθρώπων κατέσπειρεν γ νος εἰς τά τε τῆς ἀρετῆς καὶ τῆς κακίας σπέρματα γινώσκειν· θατέρου σε τούτων συνεχώρησεν μετα έχειν τῷ λογισμῷ, αὐτοκράτορα καὶ κριτὴν ἡγεμόνα τε καὶ κύριον αὐτὸν ἑαυτοῦ καταστήσασα· ός οι δὴ ὑπὸ τῆς φύσεως τὰ τῆς ἀρετῆς καὶ τὰ τῆς και κίας προτερήματα ἔχων ἐν ἑαυτῷ, οὐκ ἂν δύναιτο, κἂν εἰς αὐτὸν τῆς κακίας βυθὸν καταπέσοι ποτέ, μὴ οὐχὶ σεμνύνειν τὴν ἀρετὴν καταπταῖσον τὸ συνειδός, εἰ προέλοιτο τὸ χεῖρον· καὶ τούτων ἀπόδειξις καὶ ἔλεγχος ἐναργής, τὸ μηδένα τολμῶν τῆς ἑαυτοῦ και κίας γενέσθαι κατήγορον, ἀλλ' ἐκ τῶν ἐναντίων, ὡς ἡ δύναμις, ἐπικρύπτειν καὶ σκέπειν ἄπεο δὴ ἐν EUSEBII CÆSARIENSIS OPP. PARS III. EXEGETICA. - sustulisset. Sed est ipse incolumis de lacu extra- etus, in eumque dejecti, et a leonibus statim de- vorati, qui bas illi insidias struxerant. FRAGMENTA Ex libro Eusebii deperdito cui titulus : Generalis elementaria introductio. (Mal, Bibliotheca nova Patrum, IV 316.) MONITUM. Plurimos et doctissimos Eusebii Cæsariensis pro Christiana religione labores nemo satis mirari potest. Ecce enim in codice etiam Vindobonensi LV ineditum aliud memoratur, partimque superest, Eusebii vostri opus Generalis elementariæ introductionis (Fabric. B. G. ed. tem decem comprehensum, quorum in quatuor continentur Ecloga propheticæ de Christo Domino, quæ di serle pars operis superfuit incolumis in prædicto codice Vindobonensi: namque et ejus prologum, vel polius prologi pericopem, vulgarii Kollarius t. II, seu lib. 111, col. 205, in quo dicit Eusebius se id opus post illud suum ravu Chronicon adornavisse. Jam in postremo, seu decimo, operis libro de impiis hæresibus tractaveral auctor, ut patet ex verbis quæ sumit a Lambecio Fabricius loc. cit. Ecce autem nobis in libro Sacrarum rerum Leontii ac Joannis, quem edidimus Script. vet. 1. VII, quatuor occurrerunt Eusebiani ope- ris Eloaywyns fragmenta; primum ex primo libro; secundum ex quarto; postrema duo ex decimo, in quo de hæresibus, uti dictum est, auctor scripserut. Imo quia apud nos constanter inscribitur Introductio prima, sequitur ut saltem duæ fuisse videantur. Verum utcunque ea res se habet, en fragmenta. B Ex Leontii et Joannis Rerum sacrarum libro. Seript. vet. t. VIII, p. et 100. Viri morem demonstrat sodalium qualitas. Pra- vus enim necessario cum sui similibus sociatur. Vicissimque vir temperans atque sapiens, ad sui moris participes accedit. Sicut oculorum natura habet quidem in seipsa visualem vim, neque tamen per se ipsa potest res visibiles percipere, nisi aliquid externum eam illu- minet, et oculorum usui cooperetur, lumen confe- rens ob rerum sensibilium visionem; sic etiam in- tellectualis rationalisque natura se habet ad sa- crum Dei verbum. Natura ipsa bominum genus comparavit ad vir- C tutis et malitiæ semina dignoscenda et alterutrius ex his dedit voluntati optionem; etenim hominem suimet dominum judicemque constituit: ita ta- men, ut quia is a natura sortitus est virtutis ac malitiæ primigeniam ideam, etiamsi in improbitatis barathrum se aliquando demergat, haud tamen possit conscientia ejus non revereri virtutem, quanquam vitium elegerit. Hujus rei demonstratio argumentumque est, quod nemo propriæ malitiæ fieri accusator audet; ino contra celare et conte- gere pro viribus nititur, si quid præter honestum clam egerit. Item ejusdem rei testis est uniuscujus- 4. VII, p. 314, ex Lambecio cum Kollario lib. 1 et 111. Item Munter. (Fragm. PP. Gr., fasc. 1), libris sal 9. Eusebii ex primo Introductionis prima. 10. Eusebii ex quarto Introductionis primæ. 11. Eusebii ex decimo Introductionis primæ.

Α νος αὐτὸς Θεῷ προσηύχετο· τὸ δὲ δεύτερον δι᾿ τὸν Βήλ κατέστρεψε· καὶ τὸν δράκοντα ἀνεῖλεν ἐπι Κύρου του βασιλέως, καὶ αὐτὸς μὲν διεσώθη. Καὶ αὐτὸς ἀπὸ τῶν λεόντων ἀνῆλθεν ἐκ τοῦ λάκκου. Οἱ δὲ ἐπιβουλεύσαντες αὐτῷ ἐβλήθησαν εἰς λάκκον, καὶ εὐθὺς κατεβρώθησαν ὑπ' αὐτῶν. • Τῆς καθόλου στοιχειώδους εἰσαγωγῆς, nου. Ἐν τῷ δεκάτῳ τοῖς ἀπὸ τῶν ἀθέων αἱρέσεων τὸν λογισμὸν ἀποβεβλαμμένοις ἑτέραν ἁρμόττουσαν ἔφοδον παρασχεῖν πειρασόμεθα. θ'. Εὐσεβίου ἐκ τοῦ α' τῆς α' Εἰσαγωγῆς. Ελεγχος ἀνδρὸς ἤθους ἡ μετὰ τοιῶνδε συνουσία· ὅ τε γὰρ φαῦλος ἐξ ἀνάγκης τοῖς ὁμοίοις συνέστη τε αὖ πάλιν σώφρων καὶ σοφὸς τοῖς τὰ αὐτὰ αὐτῷ μετιοῦσιν. ι. Εὐσεβίου ἐκ τοῦ δ' τῆς α' Εισαγωγής. Ον τρόπον ἡ τῶν ὀφθαλμῶν φύσις ἔχει μὲν ἐν ἑαυτῇ τὴν ὁρατικὴν δύναμιν, οὐχ ἱκανὴ δὲ καθ' ἑαυ· τὴν πέφυκεν πρὸς τὴν τῶν ὁρατικῶν κατάληψιν, μὴ οὐχὶ ἑτέρου τινὸς ἔξωθεν φωτίζοντος καὶ συν υπουργοῦντος τῇ τῶν ὀφθαλμῶν χρήσει τῷ συμβαί λομένῳ φωτὶ πρὸς τὴν τῶν αἰσθητῶν θέαν, οὕτως καὶ ἡ νοερὰ καὶ λογικὴ φύσις ἔχει πρὸς τὸν ἱερὸν τοῦ Θεοῦ λόγου. ια΄. Εὐσεβίου ἐκ τοῦ ' τῆς α' Εἰσαγωγῆς. Ἡ φύσις αὐτὴ τὸ τῶν ἀνθρώπων κατέσπειρεν γ νος εἰς τά τε τῆς ἀρετῆς καὶ τῆς κακίας σπέρματα γινώσκειν· θατέρου σε τούτων συνεχώρησεν μετα έχειν τῷ λογισμῷ, αὐτοκράτορα καὶ κριτὴν ἡγεμόνα τε καὶ κύριον αὐτὸν ἑαυτοῦ καταστήσασα· ός οι δὴ ὑπὸ τῆς φύσεως τὰ τῆς ἀρετῆς καὶ τὰ τῆς και κίας προτερήματα ἔχων ἐν ἑαυτῷ, οὐκ ἂν δύναιτο, κἂν εἰς αὐτὸν τῆς κακίας βυθὸν καταπέσοι ποτέ, μὴ οὐχὶ σεμνύνειν τὴν ἀρετὴν καταπταῖσον τὸ συνειδός, εἰ προέλοιτο τὸ χεῖρον· καὶ τούτων ἀπόδειξις καὶ ἔλεγχος ἐναργής, τὸ μηδένα τολμῶν τῆς ἑαυτοῦ και κίας γενέσθαι κατήγορον, ἀλλ' ἐκ τῶν ἐναντίων, ὡς ἡ δύναμις, ἐπικρύπτειν καὶ σκέπειν ἄπεο δὴ ἐν EUSEBII CÆSARIENSIS OPP. PARS III. EXEGETICA. - sustulisset. Sed est ipse incolumis de lacu extra- etus, in eumque dejecti, et a leonibus statim de- vorati, qui bas illi insidias struxerant. FRAGMENTA Ex libro Eusebii deperdito cui titulus : Generalis elementaria introductio. (Mal, Bibliotheca nova Patrum, IV 316.) MONITUM. Plurimos et doctissimos Eusebii Cæsariensis pro Christiana religione labores nemo satis mirari potest. Ecce enim in codice etiam Vindobonensi LV ineditum aliud memoratur, partimque superest, Eusebii vostri opus Generalis elementariæ introductionis (Fabric. B. G. ed. tem decem comprehensum, quorum in quatuor continentur Ecloga propheticæ de Christo Domino, quæ di serle pars operis superfuit incolumis in prædicto codice Vindobonensi: namque et ejus prologum, vel polius prologi pericopem, vulgarii Kollarius t. II, seu lib. 111, col. 205, in quo dicit Eusebius se id opus post illud suum ravu Chronicon adornavisse. Jam in postremo, seu decimo, operis libro de impiis hæresibus tractaveral auctor, ut patet ex verbis quæ sumit a Lambecio Fabricius loc. cit. Ecce autem nobis in libro Sacrarum rerum Leontii ac Joannis, quem edidimus Script. vet. 1. VII, quatuor occurrerunt Eusebiani ope- ris Eloaywyns fragmenta; primum ex primo libro; secundum ex quarto; postrema duo ex decimo, in quo de hæresibus, uti dictum est, auctor scripserut. Imo quia apud nos constanter inscribitur Introductio prima, sequitur ut saltem duæ fuisse videantur. Verum utcunque ea res se habet, en fragmenta. B Ex Leontii et Joannis Rerum sacrarum libro. Seript. vet. t. VIII, p. et 100. Viri morem demonstrat sodalium qualitas. Pra- vus enim necessario cum sui similibus sociatur. Vicissimque vir temperans atque sapiens, ad sui moris participes accedit. Sicut oculorum natura habet quidem in seipsa visualem vim, neque tamen per se ipsa potest res visibiles percipere, nisi aliquid externum eam illu- minet, et oculorum usui cooperetur, lumen confe- rens ob rerum sensibilium visionem; sic etiam in- tellectualis rationalisque natura se habet ad sa- crum Dei verbum. Natura ipsa bominum genus comparavit ad vir- C tutis et malitiæ semina dignoscenda et alterutrius ex his dedit voluntati optionem; etenim hominem suimet dominum judicemque constituit: ita ta- men, ut quia is a natura sortitus est virtutis ac malitiæ primigeniam ideam, etiamsi in improbitatis barathrum se aliquando demergat, haud tamen possit conscientia ejus non revereri virtutem, quanquam vitium elegerit. Hujus rei demonstratio argumentumque est, quod nemo propriæ malitiæ fieri accusator audet; ino contra celare et conte- gere pro viribus nititur, si quid præter honestum clam egerit. Item ejusdem rei testis est uniuscujus- 4. VII, p. 314, ex Lambecio cum Kollario lib. 1 et 111. Item Munter. (Fragm. PP. Gr., fasc. 1), libris sal 9. Eusebii ex primo Introductionis prima. 10. Eusebii ex quarto Introductionis primæ. 11. Eusebii ex decimo Introductionis primæ.

Α νος αὐτὸς Θεῷ προσηύχετο· τὸ δὲ δεύτερον δι᾿ τὸν Βήλ κατέστρεψε· καὶ τὸν δράκοντα ἀνεῖλεν ἐπι Κύρου του βασιλέως, καὶ αὐτὸς μὲν διεσώθη. Καὶ αὐτὸς ἀπὸ τῶν λεόντων ἀνῆλθεν ἐκ τοῦ λάκκου. Οἱ δὲ ἐπιβουλεύσαντες αὐτῷ ἐβλήθησαν εἰς λάκκον, καὶ εὐθὺς κατεβρώθησαν ὑπ' αὐτῶν. • Τῆς καθόλου στοιχειώδους εἰσαγωγῆς, nου. Ἐν τῷ δεκάτῳ τοῖς ἀπὸ τῶν ἀθέων αἱρέσεων τὸν λογισμὸν ἀποβεβλαμμένοις ἑτέραν ἁρμόττουσαν ἔφοδον παρασχεῖν πειρασόμεθα. θ'. Εὐσεβίου ἐκ τοῦ α' τῆς α' Εἰσαγωγῆς. Ελεγχος ἀνδρὸς ἤθους ἡ μετὰ τοιῶνδε συνουσία· ὅ τε γὰρ φαῦλος ἐξ ἀνάγκης τοῖς ὁμοίοις συνέστη τε αὖ πάλιν σώφρων καὶ σοφὸς τοῖς τὰ αὐτὰ αὐτῷ μετιοῦσιν. ι. Εὐσεβίου ἐκ τοῦ δ' τῆς α' Εισαγωγής. Ον τρόπον ἡ τῶν ὀφθαλμῶν φύσις ἔχει μὲν ἐν ἑαυτῇ τὴν ὁρατικὴν δύναμιν, οὐχ ἱκανὴ δὲ καθ' ἑαυ· τὴν πέφυκεν πρὸς τὴν τῶν ὁρατικῶν κατάληψιν, μὴ οὐχὶ ἑτέρου τινὸς ἔξωθεν φωτίζοντος καὶ συν υπουργοῦντος τῇ τῶν ὀφθαλμῶν χρήσει τῷ συμβαί λομένῳ φωτὶ πρὸς τὴν τῶν αἰσθητῶν θέαν, οὕτως καὶ ἡ νοερὰ καὶ λογικὴ φύσις ἔχει πρὸς τὸν ἱερὸν τοῦ Θεοῦ λόγου. ια΄. Εὐσεβίου ἐκ τοῦ ' τῆς α' Εἰσαγωγῆς. Ἡ φύσις αὐτὴ τὸ τῶν ἀνθρώπων κατέσπειρεν γ νος εἰς τά τε τῆς ἀρετῆς καὶ τῆς κακίας σπέρματα γινώσκειν· θατέρου σε τούτων συνεχώρησεν μετα έχειν τῷ λογισμῷ, αὐτοκράτορα καὶ κριτὴν ἡγεμόνα τε καὶ κύριον αὐτὸν ἑαυτοῦ καταστήσασα· ός οι δὴ ὑπὸ τῆς φύσεως τὰ τῆς ἀρετῆς καὶ τὰ τῆς και κίας προτερήματα ἔχων ἐν ἑαυτῷ, οὐκ ἂν δύναιτο, κἂν εἰς αὐτὸν τῆς κακίας βυθὸν καταπέσοι ποτέ, μὴ οὐχὶ σεμνύνειν τὴν ἀρετὴν καταπταῖσον τὸ συνειδός, εἰ προέλοιτο τὸ χεῖρον· καὶ τούτων ἀπόδειξις καὶ ἔλεγχος ἐναργής, τὸ μηδένα τολμῶν τῆς ἑαυτοῦ και κίας γενέσθαι κατήγορον, ἀλλ' ἐκ τῶν ἐναντίων, ὡς ἡ δύναμις, ἐπικρύπτειν καὶ σκέπειν ἄπεο δὴ ἐν EUSEBII CÆSARIENSIS OPP. PARS III. EXEGETICA. - sustulisset. Sed est ipse incolumis de lacu extra- etus, in eumque dejecti, et a leonibus statim de- vorati, qui bas illi insidias struxerant. FRAGMENTA Ex libro Eusebii deperdito cui titulus : Generalis elementaria introductio. (Mal, Bibliotheca nova Patrum, IV 316.) MONITUM. Plurimos et doctissimos Eusebii Cæsariensis pro Christiana religione labores nemo satis mirari potest. Ecce enim in codice etiam Vindobonensi LV ineditum aliud memoratur, partimque superest, Eusebii vostri opus Generalis elementariæ introductionis (Fabric. B. G. ed. tem decem comprehensum, quorum in quatuor continentur Ecloga propheticæ de Christo Domino, quæ di serle pars operis superfuit incolumis in prædicto codice Vindobonensi: namque et ejus prologum, vel polius prologi pericopem, vulgarii Kollarius t. II, seu lib. 111, col. 205, in quo dicit Eusebius se id opus post illud suum ravu Chronicon adornavisse. Jam in postremo, seu decimo, operis libro de impiis hæresibus tractaveral auctor, ut patet ex verbis quæ sumit a Lambecio Fabricius loc. cit. Ecce autem nobis in libro Sacrarum rerum Leontii ac Joannis, quem edidimus Script. vet. 1. VII, quatuor occurrerunt Eusebiani ope- ris Eloaywyns fragmenta; primum ex primo libro; secundum ex quarto; postrema duo ex decimo, in quo de hæresibus, uti dictum est, auctor scripserut. Imo quia apud nos constanter inscribitur Introductio prima, sequitur ut saltem duæ fuisse videantur. Verum utcunque ea res se habet, en fragmenta. B Ex Leontii et Joannis Rerum sacrarum libro. Seript. vet. t. VIII, p. et 100. Viri morem demonstrat sodalium qualitas. Pra- vus enim necessario cum sui similibus sociatur. Vicissimque vir temperans atque sapiens, ad sui moris participes accedit. Sicut oculorum natura habet quidem in seipsa visualem vim, neque tamen per se ipsa potest res visibiles percipere, nisi aliquid externum eam illu- minet, et oculorum usui cooperetur, lumen confe- rens ob rerum sensibilium visionem; sic etiam in- tellectualis rationalisque natura se habet ad sa- crum Dei verbum. Natura ipsa bominum genus comparavit ad vir- C tutis et malitiæ semina dignoscenda et alterutrius ex his dedit voluntati optionem; etenim hominem suimet dominum judicemque constituit: ita ta- men, ut quia is a natura sortitus est virtutis ac malitiæ primigeniam ideam, etiamsi in improbitatis barathrum se aliquando demergat, haud tamen possit conscientia ejus non revereri virtutem, quanquam vitium elegerit. Hujus rei demonstratio argumentumque est, quod nemo propriæ malitiæ fieri accusator audet; ino contra celare et conte- gere pro viribus nititur, si quid præter honestum clam egerit. Item ejusdem rei testis est uniuscujus- 4. VII, p. 314, ex Lambecio cum Kollario lib. 1 et 111. Item Munter. (Fragm. PP. Gr., fasc. 1), libris sal 9. Eusebii ex primo Introductionis prima. 10. Eusebii ex quarto Introductionis primæ. 11. Eusebii ex decimo Introductionis primæ.

Α νος αὐτὸς Θεῷ προσηύχετο· τὸ δὲ δεύτερον δι᾿ τὸν Βήλ κατέστρεψε· καὶ τὸν δράκοντα ἀνεῖλεν ἐπι Κύρου του βασιλέως, καὶ αὐτὸς μὲν διεσώθη. Καὶ αὐτὸς ἀπὸ τῶν λεόντων ἀνῆλθεν ἐκ τοῦ λάκκου. Οἱ δὲ ἐπιβουλεύσαντες αὐτῷ ἐβλήθησαν εἰς λάκκον, καὶ εὐθὺς κατεβρώθησαν ὑπ' αὐτῶν. • Τῆς καθόλου στοιχειώδους εἰσαγωγῆς, nου. Ἐν τῷ δεκάτῳ τοῖς ἀπὸ τῶν ἀθέων αἱρέσεων τὸν λογισμὸν ἀποβεβλαμμένοις ἑτέραν ἁρμόττουσαν ἔφοδον παρασχεῖν πειρασόμεθα. θ'. Εὐσεβίου ἐκ τοῦ α' τῆς α' Εἰσαγωγῆς. Ελεγχος ἀνδρὸς ἤθους ἡ μετὰ τοιῶνδε συνουσία· ὅ τε γὰρ φαῦλος ἐξ ἀνάγκης τοῖς ὁμοίοις συνέστη τε αὖ πάλιν σώφρων καὶ σοφὸς τοῖς τὰ αὐτὰ αὐτῷ μετιοῦσιν. ι. Εὐσεβίου ἐκ τοῦ δ' τῆς α' Εισαγωγής. Ον τρόπον ἡ τῶν ὀφθαλμῶν φύσις ἔχει μὲν ἐν ἑαυτῇ τὴν ὁρατικὴν δύναμιν, οὐχ ἱκανὴ δὲ καθ' ἑαυ· τὴν πέφυκεν πρὸς τὴν τῶν ὁρατικῶν κατάληψιν, μὴ οὐχὶ ἑτέρου τινὸς ἔξωθεν φωτίζοντος καὶ συν υπουργοῦντος τῇ τῶν ὀφθαλμῶν χρήσει τῷ συμβαί λομένῳ φωτὶ πρὸς τὴν τῶν αἰσθητῶν θέαν, οὕτως καὶ ἡ νοερὰ καὶ λογικὴ φύσις ἔχει πρὸς τὸν ἱερὸν τοῦ Θεοῦ λόγου. ια΄. Εὐσεβίου ἐκ τοῦ ' τῆς α' Εἰσαγωγῆς. Ἡ φύσις αὐτὴ τὸ τῶν ἀνθρώπων κατέσπειρεν γ νος εἰς τά τε τῆς ἀρετῆς καὶ τῆς κακίας σπέρματα γινώσκειν· θατέρου σε τούτων συνεχώρησεν μετα έχειν τῷ λογισμῷ, αὐτοκράτορα καὶ κριτὴν ἡγεμόνα τε καὶ κύριον αὐτὸν ἑαυτοῦ καταστήσασα· ός οι δὴ ὑπὸ τῆς φύσεως τὰ τῆς ἀρετῆς καὶ τὰ τῆς και κίας προτερήματα ἔχων ἐν ἑαυτῷ, οὐκ ἂν δύναιτο, κἂν εἰς αὐτὸν τῆς κακίας βυθὸν καταπέσοι ποτέ, μὴ οὐχὶ σεμνύνειν τὴν ἀρετὴν καταπταῖσον τὸ συνειδός, εἰ προέλοιτο τὸ χεῖρον· καὶ τούτων ἀπόδειξις καὶ ἔλεγχος ἐναργής, τὸ μηδένα τολμῶν τῆς ἑαυτοῦ και κίας γενέσθαι κατήγορον, ἀλλ' ἐκ τῶν ἐναντίων, ὡς ἡ δύναμις, ἐπικρύπτειν καὶ σκέπειν ἄπεο δὴ ἐν EUSEBII CÆSARIENSIS OPP. PARS III. EXEGETICA. - sustulisset. Sed est ipse incolumis de lacu extra- etus, in eumque dejecti, et a leonibus statim de- vorati, qui bas illi insidias struxerant. FRAGMENTA Ex libro Eusebii deperdito cui titulus : Generalis elementaria introductio. (Mal, Bibliotheca nova Patrum, IV 316.) MONITUM. Plurimos et doctissimos Eusebii Cæsariensis pro Christiana religione labores nemo satis mirari potest. Ecce enim in codice etiam Vindobonensi LV ineditum aliud memoratur, partimque superest, Eusebii vostri opus Generalis elementariæ introductionis (Fabric. B. G. ed. tem decem comprehensum, quorum in quatuor continentur Ecloga propheticæ de Christo Domino, quæ di serle pars operis superfuit incolumis in prædicto codice Vindobonensi: namque et ejus prologum, vel polius prologi pericopem, vulgarii Kollarius t. II, seu lib. 111, col. 205, in quo dicit Eusebius se id opus post illud suum ravu Chronicon adornavisse. Jam in postremo, seu decimo, operis libro de impiis hæresibus tractaveral auctor, ut patet ex verbis quæ sumit a Lambecio Fabricius loc. cit. Ecce autem nobis in libro Sacrarum rerum Leontii ac Joannis, quem edidimus Script. vet. 1. VII, quatuor occurrerunt Eusebiani ope- ris Eloaywyns fragmenta; primum ex primo libro; secundum ex quarto; postrema duo ex decimo, in quo de hæresibus, uti dictum est, auctor scripserut. Imo quia apud nos constanter inscribitur Introductio prima, sequitur ut saltem duæ fuisse videantur. Verum utcunque ea res se habet, en fragmenta. B Ex Leontii et Joannis Rerum sacrarum libro. Seript. vet. t. VIII, p. et 100. Viri morem demonstrat sodalium qualitas. Pra- vus enim necessario cum sui similibus sociatur. Vicissimque vir temperans atque sapiens, ad sui moris participes accedit. Sicut oculorum natura habet quidem in seipsa visualem vim, neque tamen per se ipsa potest res visibiles percipere, nisi aliquid externum eam illu- minet, et oculorum usui cooperetur, lumen confe- rens ob rerum sensibilium visionem; sic etiam in- tellectualis rationalisque natura se habet ad sa- crum Dei verbum. Natura ipsa bominum genus comparavit ad vir- C tutis et malitiæ semina dignoscenda et alterutrius ex his dedit voluntati optionem; etenim hominem suimet dominum judicemque constituit: ita ta- men, ut quia is a natura sortitus est virtutis ac malitiæ primigeniam ideam, etiamsi in improbitatis barathrum se aliquando demergat, haud tamen possit conscientia ejus non revereri virtutem, quanquam vitium elegerit. Hujus rei demonstratio argumentumque est, quod nemo propriæ malitiæ fieri accusator audet; ino contra celare et conte- gere pro viribus nititur, si quid præter honestum clam egerit. Item ejusdem rei testis est uniuscujus- 4. VII, p. 314, ex Lambecio cum Kollario lib. 1 et 111. Item Munter. (Fragm. PP. Gr., fasc. 1), libris sal 9. Eusebii ex primo Introductionis prima. 10. Eusebii ex quarto Introductionis primæ. 11. Eusebii ex decimo Introductionis primæ.

Α νος αὐτὸς Θεῷ προσηύχετο· τὸ δὲ δεύτερον δι᾿ τὸν Βήλ κατέστρεψε· καὶ τὸν δράκοντα ἀνεῖλεν ἐπι Κύρου του βασιλέως, καὶ αὐτὸς μὲν διεσώθη. Καὶ αὐτὸς ἀπὸ τῶν λεόντων ἀνῆλθεν ἐκ τοῦ λάκκου. Οἱ δὲ ἐπιβουλεύσαντες αὐτῷ ἐβλήθησαν εἰς λάκκον, καὶ εὐθὺς κατεβρώθησαν ὑπ' αὐτῶν. • Τῆς καθόλου στοιχειώδους εἰσαγωγῆς, nου. Ἐν τῷ δεκάτῳ τοῖς ἀπὸ τῶν ἀθέων αἱρέσεων τὸν λογισμὸν ἀποβεβλαμμένοις ἑτέραν ἁρμόττουσαν ἔφοδον παρασχεῖν πειρασόμεθα. θ'. Εὐσεβίου ἐκ τοῦ α' τῆς α' Εἰσαγωγῆς. Ελεγχος ἀνδρὸς ἤθους ἡ μετὰ τοιῶνδε συνουσία· ὅ τε γὰρ φαῦλος ἐξ ἀνάγκης τοῖς ὁμοίοις συνέστη τε αὖ πάλιν σώφρων καὶ σοφὸς τοῖς τὰ αὐτὰ αὐτῷ μετιοῦσιν. ι. Εὐσεβίου ἐκ τοῦ δ' τῆς α' Εισαγωγής. Ον τρόπον ἡ τῶν ὀφθαλμῶν φύσις ἔχει μὲν ἐν ἑαυτῇ τὴν ὁρατικὴν δύναμιν, οὐχ ἱκανὴ δὲ καθ' ἑαυ· τὴν πέφυκεν πρὸς τὴν τῶν ὁρατικῶν κατάληψιν, μὴ οὐχὶ ἑτέρου τινὸς ἔξωθεν φωτίζοντος καὶ συν υπουργοῦντος τῇ τῶν ὀφθαλμῶν χρήσει τῷ συμβαί λομένῳ φωτὶ πρὸς τὴν τῶν αἰσθητῶν θέαν, οὕτως καὶ ἡ νοερὰ καὶ λογικὴ φύσις ἔχει πρὸς τὸν ἱερὸν τοῦ Θεοῦ λόγου. ια΄. Εὐσεβίου ἐκ τοῦ ' τῆς α' Εἰσαγωγῆς. Ἡ φύσις αὐτὴ τὸ τῶν ἀνθρώπων κατέσπειρεν γ νος εἰς τά τε τῆς ἀρετῆς καὶ τῆς κακίας σπέρματα γινώσκειν· θατέρου σε τούτων συνεχώρησεν μετα έχειν τῷ λογισμῷ, αὐτοκράτορα καὶ κριτὴν ἡγεμόνα τε καὶ κύριον αὐτὸν ἑαυτοῦ καταστήσασα· ός οι δὴ ὑπὸ τῆς φύσεως τὰ τῆς ἀρετῆς καὶ τὰ τῆς και κίας προτερήματα ἔχων ἐν ἑαυτῷ, οὐκ ἂν δύναιτο, κἂν εἰς αὐτὸν τῆς κακίας βυθὸν καταπέσοι ποτέ, μὴ οὐχὶ σεμνύνειν τὴν ἀρετὴν καταπταῖσον τὸ συνειδός, εἰ προέλοιτο τὸ χεῖρον· καὶ τούτων ἀπόδειξις καὶ ἔλεγχος ἐναργής, τὸ μηδένα τολμῶν τῆς ἑαυτοῦ και κίας γενέσθαι κατήγορον, ἀλλ' ἐκ τῶν ἐναντίων, ὡς ἡ δύναμις, ἐπικρύπτειν καὶ σκέπειν ἄπεο δὴ ἐν EUSEBII CÆSARIENSIS OPP. PARS III. EXEGETICA. - sustulisset. Sed est ipse incolumis de lacu extra- etus, in eumque dejecti, et a leonibus statim de- vorati, qui bas illi insidias struxerant. FRAGMENTA Ex libro Eusebii deperdito cui titulus : Generalis elementaria introductio. (Mal, Bibliotheca nova Patrum, IV 316.) MONITUM. Plurimos et doctissimos Eusebii Cæsariensis pro Christiana religione labores nemo satis mirari potest. Ecce enim in codice etiam Vindobonensi LV ineditum aliud memoratur, partimque superest, Eusebii vostri opus Generalis elementariæ introductionis (Fabric. B. G. ed. tem decem comprehensum, quorum in quatuor continentur Ecloga propheticæ de Christo Domino, quæ di serle pars operis superfuit incolumis in prædicto codice Vindobonensi: namque et ejus prologum, vel polius prologi pericopem, vulgarii Kollarius t. II, seu lib. 111, col. 205, in quo dicit Eusebius se id opus post illud suum ravu Chronicon adornavisse. Jam in postremo, seu decimo, operis libro de impiis hæresibus tractaveral auctor, ut patet ex verbis quæ sumit a Lambecio Fabricius loc. cit. Ecce autem nobis in libro Sacrarum rerum Leontii ac Joannis, quem edidimus Script. vet. 1. VII, quatuor occurrerunt Eusebiani ope- ris Eloaywyns fragmenta; primum ex primo libro; secundum ex quarto; postrema duo ex decimo, in quo de hæresibus, uti dictum est, auctor scripserut. Imo quia apud nos constanter inscribitur Introductio prima, sequitur ut saltem duæ fuisse videantur. Verum utcunque ea res se habet, en fragmenta. B Ex Leontii et Joannis Rerum sacrarum libro. Seript. vet. t. VIII, p. et 100. Viri morem demonstrat sodalium qualitas. Pra- vus enim necessario cum sui similibus sociatur. Vicissimque vir temperans atque sapiens, ad sui moris participes accedit. Sicut oculorum natura habet quidem in seipsa visualem vim, neque tamen per se ipsa potest res visibiles percipere, nisi aliquid externum eam illu- minet, et oculorum usui cooperetur, lumen confe- rens ob rerum sensibilium visionem; sic etiam in- tellectualis rationalisque natura se habet ad sa- crum Dei verbum. Natura ipsa bominum genus comparavit ad vir- C tutis et malitiæ semina dignoscenda et alterutrius ex his dedit voluntati optionem; etenim hominem suimet dominum judicemque constituit: ita ta- men, ut quia is a natura sortitus est virtutis ac malitiæ primigeniam ideam, etiamsi in improbitatis barathrum se aliquando demergat, haud tamen possit conscientia ejus non revereri virtutem, quanquam vitium elegerit. Hujus rei demonstratio argumentumque est, quod nemo propriæ malitiæ fieri accusator audet; ino contra celare et conte- gere pro viribus nititur, si quid præter honestum clam egerit. Item ejusdem rei testis est uniuscujus- 4. VII, p. 314, ex Lambecio cum Kollario lib. 1 et 111. Item Munter. (Fragm. PP. Gr., fasc. 1), libris sal 9. Eusebii ex primo Introductionis prima. 10. Eusebii ex quarto Introductionis primæ. 11. Eusebii ex decimo Introductionis primæ.

Α νος αὐτὸς Θεῷ προσηύχετο· τὸ δὲ δεύτερον δι᾿ τὸν Βήλ κατέστρεψε· καὶ τὸν δράκοντα ἀνεῖλεν ἐπι Κύρου του βασιλέως, καὶ αὐτὸς μὲν διεσώθη. Καὶ αὐτὸς ἀπὸ τῶν λεόντων ἀνῆλθεν ἐκ τοῦ λάκκου. Οἱ δὲ ἐπιβουλεύσαντες αὐτῷ ἐβλήθησαν εἰς λάκκον, καὶ εὐθὺς κατεβρώθησαν ὑπ' αὐτῶν. • Τῆς καθόλου στοιχειώδους εἰσαγωγῆς, nου. Ἐν τῷ δεκάτῳ τοῖς ἀπὸ τῶν ἀθέων αἱρέσεων τὸν λογισμὸν ἀποβεβλαμμένοις ἑτέραν ἁρμόττουσαν ἔφοδον παρασχεῖν πειρασόμεθα. θ'. Εὐσεβίου ἐκ τοῦ α' τῆς α' Εἰσαγωγῆς. Ελεγχος ἀνδρὸς ἤθους ἡ μετὰ τοιῶνδε συνουσία· ὅ τε γὰρ φαῦλος ἐξ ἀνάγκης τοῖς ὁμοίοις συνέστη τε αὖ πάλιν σώφρων καὶ σοφὸς τοῖς τὰ αὐτὰ αὐτῷ μετιοῦσιν. ι. Εὐσεβίου ἐκ τοῦ δ' τῆς α' Εισαγωγής. Ον τρόπον ἡ τῶν ὀφθαλμῶν φύσις ἔχει μὲν ἐν ἑαυτῇ τὴν ὁρατικὴν δύναμιν, οὐχ ἱκανὴ δὲ καθ' ἑαυ· τὴν πέφυκεν πρὸς τὴν τῶν ὁρατικῶν κατάληψιν, μὴ οὐχὶ ἑτέρου τινὸς ἔξωθεν φωτίζοντος καὶ συν υπουργοῦντος τῇ τῶν ὀφθαλμῶν χρήσει τῷ συμβαί λομένῳ φωτὶ πρὸς τὴν τῶν αἰσθητῶν θέαν, οὕτως καὶ ἡ νοερὰ καὶ λογικὴ φύσις ἔχει πρὸς τὸν ἱερὸν τοῦ Θεοῦ λόγου. ια΄. Εὐσεβίου ἐκ τοῦ ' τῆς α' Εἰσαγωγῆς. Ἡ φύσις αὐτὴ τὸ τῶν ἀνθρώπων κατέσπειρεν γ νος εἰς τά τε τῆς ἀρετῆς καὶ τῆς κακίας σπέρματα γινώσκειν· θατέρου σε τούτων συνεχώρησεν μετα έχειν τῷ λογισμῷ, αὐτοκράτορα καὶ κριτὴν ἡγεμόνα τε καὶ κύριον αὐτὸν ἑαυτοῦ καταστήσασα· ός οι δὴ ὑπὸ τῆς φύσεως τὰ τῆς ἀρετῆς καὶ τὰ τῆς και κίας προτερήματα ἔχων ἐν ἑαυτῷ, οὐκ ἂν δύναιτο, κἂν εἰς αὐτὸν τῆς κακίας βυθὸν καταπέσοι ποτέ, μὴ οὐχὶ σεμνύνειν τὴν ἀρετὴν καταπταῖσον τὸ συνειδός, εἰ προέλοιτο τὸ χεῖρον· καὶ τούτων ἀπόδειξις καὶ ἔλεγχος ἐναργής, τὸ μηδένα τολμῶν τῆς ἑαυτοῦ και κίας γενέσθαι κατήγορον, ἀλλ' ἐκ τῶν ἐναντίων, ὡς ἡ δύναμις, ἐπικρύπτειν καὶ σκέπειν ἄπεο δὴ ἐν EUSEBII CÆSARIENSIS OPP. PARS III. EXEGETICA. - sustulisset. Sed est ipse incolumis de lacu extra- etus, in eumque dejecti, et a leonibus statim de- vorati, qui bas illi insidias struxerant. FRAGMENTA Ex libro Eusebii deperdito cui titulus : Generalis elementaria introductio. (Mal, Bibliotheca nova Patrum, IV 316.) MONITUM. Plurimos et doctissimos Eusebii Cæsariensis pro Christiana religione labores nemo satis mirari potest. Ecce enim in codice etiam Vindobonensi LV ineditum aliud memoratur, partimque superest, Eusebii vostri opus Generalis elementariæ introductionis (Fabric. B. G. ed. tem decem comprehensum, quorum in quatuor continentur Ecloga propheticæ de Christo Domino, quæ di serle pars operis superfuit incolumis in prædicto codice Vindobonensi: namque et ejus prologum, vel polius prologi pericopem, vulgarii Kollarius t. II, seu lib. 111, col. 205, in quo dicit Eusebius se id opus post illud suum ravu Chronicon adornavisse. Jam in postremo, seu decimo, operis libro de impiis hæresibus tractaveral auctor, ut patet ex verbis quæ sumit a Lambecio Fabricius loc. cit. Ecce autem nobis in libro Sacrarum rerum Leontii ac Joannis, quem edidimus Script. vet. 1. VII, quatuor occurrerunt Eusebiani ope- ris Eloaywyns fragmenta; primum ex primo libro; secundum ex quarto; postrema duo ex decimo, in quo de hæresibus, uti dictum est, auctor scripserut. Imo quia apud nos constanter inscribitur Introductio prima, sequitur ut saltem duæ fuisse videantur. Verum utcunque ea res se habet, en fragmenta. B Ex Leontii et Joannis Rerum sacrarum libro. Seript. vet. t. VIII, p. et 100. Viri morem demonstrat sodalium qualitas. Pra- vus enim necessario cum sui similibus sociatur. Vicissimque vir temperans atque sapiens, ad sui moris participes accedit. Sicut oculorum natura habet quidem in seipsa visualem vim, neque tamen per se ipsa potest res visibiles percipere, nisi aliquid externum eam illu- minet, et oculorum usui cooperetur, lumen confe- rens ob rerum sensibilium visionem; sic etiam in- tellectualis rationalisque natura se habet ad sa- crum Dei verbum. Natura ipsa bominum genus comparavit ad vir- C tutis et malitiæ semina dignoscenda et alterutrius ex his dedit voluntati optionem; etenim hominem suimet dominum judicemque constituit: ita ta- men, ut quia is a natura sortitus est virtutis ac malitiæ primigeniam ideam, etiamsi in improbitatis barathrum se aliquando demergat, haud tamen possit conscientia ejus non revereri virtutem, quanquam vitium elegerit. Hujus rei demonstratio argumentumque est, quod nemo propriæ malitiæ fieri accusator audet; ino contra celare et conte- gere pro viribus nititur, si quid præter honestum clam egerit. Item ejusdem rei testis est uniuscujus- 4. VII, p. 314, ex Lambecio cum Kollario lib. 1 et 111. Item Munter. (Fragm. PP. Gr., fasc. 1), libris sal 9. Eusebii ex primo Introductionis prima. 10. Eusebii ex quarto Introductionis primæ. 11. Eusebii ex decimo Introductionis primæ.

Α νος αὐτὸς Θεῷ προσηύχετο· τὸ δὲ δεύτερον δι᾿ τὸν Βήλ κατέστρεψε· καὶ τὸν δράκοντα ἀνεῖλεν ἐπι Κύρου του βασιλέως, καὶ αὐτὸς μὲν διεσώθη. Καὶ αὐτὸς ἀπὸ τῶν λεόντων ἀνῆλθεν ἐκ τοῦ λάκκου. Οἱ δὲ ἐπιβουλεύσαντες αὐτῷ ἐβλήθησαν εἰς λάκκον, καὶ εὐθὺς κατεβρώθησαν ὑπ' αὐτῶν. • Τῆς καθόλου στοιχειώδους εἰσαγωγῆς, nου. Ἐν τῷ δεκάτῳ τοῖς ἀπὸ τῶν ἀθέων αἱρέσεων τὸν λογισμὸν ἀποβεβλαμμένοις ἑτέραν ἁρμόττουσαν ἔφοδον παρασχεῖν πειρασόμεθα. θ'. Εὐσεβίου ἐκ τοῦ α' τῆς α' Εἰσαγωγῆς. Ελεγχος ἀνδρὸς ἤθους ἡ μετὰ τοιῶνδε συνουσία· ὅ τε γὰρ φαῦλος ἐξ ἀνάγκης τοῖς ὁμοίοις συνέστη τε αὖ πάλιν σώφρων καὶ σοφὸς τοῖς τὰ αὐτὰ αὐτῷ μετιοῦσιν. ι. Εὐσεβίου ἐκ τοῦ δ' τῆς α' Εισαγωγής. Ον τρόπον ἡ τῶν ὀφθαλμῶν φύσις ἔχει μὲν ἐν ἑαυτῇ τὴν ὁρατικὴν δύναμιν, οὐχ ἱκανὴ δὲ καθ' ἑαυ· τὴν πέφυκεν πρὸς τὴν τῶν ὁρατικῶν κατάληψιν, μὴ οὐχὶ ἑτέρου τινὸς ἔξωθεν φωτίζοντος καὶ συν υπουργοῦντος τῇ τῶν ὀφθαλμῶν χρήσει τῷ συμβαί λομένῳ φωτὶ πρὸς τὴν τῶν αἰσθητῶν θέαν, οὕτως καὶ ἡ νοερὰ καὶ λογικὴ φύσις ἔχει πρὸς τὸν ἱερὸν τοῦ Θεοῦ λόγου. ια΄. Εὐσεβίου ἐκ τοῦ ' τῆς α' Εἰσαγωγῆς. Ἡ φύσις αὐτὴ τὸ τῶν ἀνθρώπων κατέσπειρεν γ νος εἰς τά τε τῆς ἀρετῆς καὶ τῆς κακίας σπέρματα γινώσκειν· θατέρου σε τούτων συνεχώρησεν μετα έχειν τῷ λογισμῷ, αὐτοκράτορα καὶ κριτὴν ἡγεμόνα τε καὶ κύριον αὐτὸν ἑαυτοῦ καταστήσασα· ός οι δὴ ὑπὸ τῆς φύσεως τὰ τῆς ἀρετῆς καὶ τὰ τῆς και κίας προτερήματα ἔχων ἐν ἑαυτῷ, οὐκ ἂν δύναιτο, κἂν εἰς αὐτὸν τῆς κακίας βυθὸν καταπέσοι ποτέ, μὴ οὐχὶ σεμνύνειν τὴν ἀρετὴν καταπταῖσον τὸ συνειδός, εἰ προέλοιτο τὸ χεῖρον· καὶ τούτων ἀπόδειξις καὶ ἔλεγχος ἐναργής, τὸ μηδένα τολμῶν τῆς ἑαυτοῦ και κίας γενέσθαι κατήγορον, ἀλλ' ἐκ τῶν ἐναντίων, ὡς ἡ δύναμις, ἐπικρύπτειν καὶ σκέπειν ἄπεο δὴ ἐν EUSEBII CÆSARIENSIS OPP. PARS III. EXEGETICA. - sustulisset. Sed est ipse incolumis de lacu extra- etus, in eumque dejecti, et a leonibus statim de- vorati, qui bas illi insidias struxerant. FRAGMENTA Ex libro Eusebii deperdito cui titulus : Generalis elementaria introductio. (Mal, Bibliotheca nova Patrum, IV 316.) MONITUM. Plurimos et doctissimos Eusebii Cæsariensis pro Christiana religione labores nemo satis mirari potest. Ecce enim in codice etiam Vindobonensi LV ineditum aliud memoratur, partimque superest, Eusebii vostri opus Generalis elementariæ introductionis (Fabric. B. G. ed. tem decem comprehensum, quorum in quatuor continentur Ecloga propheticæ de Christo Domino, quæ di serle pars operis superfuit incolumis in prædicto codice Vindobonensi: namque et ejus prologum, vel polius prologi pericopem, vulgarii Kollarius t. II, seu lib. 111, col. 205, in quo dicit Eusebius se id opus post illud suum ravu Chronicon adornavisse. Jam in postremo, seu decimo, operis libro de impiis hæresibus tractaveral auctor, ut patet ex verbis quæ sumit a Lambecio Fabricius loc. cit. Ecce autem nobis in libro Sacrarum rerum Leontii ac Joannis, quem edidimus Script. vet. 1. VII, quatuor occurrerunt Eusebiani ope- ris Eloaywyns fragmenta; primum ex primo libro; secundum ex quarto; postrema duo ex decimo, in quo de hæresibus, uti dictum est, auctor scripserut. Imo quia apud nos constanter inscribitur Introductio prima, sequitur ut saltem duæ fuisse videantur. Verum utcunque ea res se habet, en fragmenta. B Ex Leontii et Joannis Rerum sacrarum libro. Seript. vet. t. VIII, p. et 100. Viri morem demonstrat sodalium qualitas. Pra- vus enim necessario cum sui similibus sociatur. Vicissimque vir temperans atque sapiens, ad sui moris participes accedit. Sicut oculorum natura habet quidem in seipsa visualem vim, neque tamen per se ipsa potest res visibiles percipere, nisi aliquid externum eam illu- minet, et oculorum usui cooperetur, lumen confe- rens ob rerum sensibilium visionem; sic etiam in- tellectualis rationalisque natura se habet ad sa- crum Dei verbum. Natura ipsa bominum genus comparavit ad vir- C tutis et malitiæ semina dignoscenda et alterutrius ex his dedit voluntati optionem; etenim hominem suimet dominum judicemque constituit: ita ta- men, ut quia is a natura sortitus est virtutis ac malitiæ primigeniam ideam, etiamsi in improbitatis barathrum se aliquando demergat, haud tamen possit conscientia ejus non revereri virtutem, quanquam vitium elegerit. Hujus rei demonstratio argumentumque est, quod nemo propriæ malitiæ fieri accusator audet; ino contra celare et conte- gere pro viribus nititur, si quid præter honestum clam egerit. Item ejusdem rei testis est uniuscujus- 4. VII, p. 314, ex Lambecio cum Kollario lib. 1 et 111. Item Munter. (Fragm. PP. Gr., fasc. 1), libris sal 9. Eusebii ex primo Introductionis prima. 10. Eusebii ex quarto Introductionis primæ. 11. Eusebii ex decimo Introductionis primæ.