Diplomatic text · TLG-E clean (diplomatic Greek; primary witness) — PG column chips mark the printed columns.
PG 28:525ΤΟΥ ΑΥΤΟΥ, ΔΙΑ ΤΙ ΕΚΛΗΘΗ Ο ΜΕΛΧΙΣΕΔΕΚ «ΑΠΑΤΩΡ, ΑΜΗΤΩΡ ΚΑΙ ΑΓΕΝΕΑΛΟΓΗ- ΤΟΣ.» Ἱστορία εἰς τὸν Μελχισεδέκ. Ἐν τῷ καιρῷ ἐκείνῳ ἦν τις βασίλισσα Σαλὴμ, κατὰ τὸ ὄνομα τῆς πόλεως· ἐγέννησε δὲ τὸν Σαλαάδ. Σαλαὰδ δὲ ἐγέννησε Μελχί. Μελχὶ δὲ ἔσχε γυναῖκα κατὰ τὸ ὄνομα αὐτῆς Σαλήμ· ἔτεκε δὲ αὐτῷ δύο υἱοὺς, ἕνα καλούμενον τὸν Μελχὶ, καὶ ἕτερον Μελχισεδέκ. Ἦν δὲ ὁ πατὴρ αὐτῶν Ἕλλην, ἄσωτος, θυσίας ἐπιτελῶν τοῖς εἰδώλοις. Συνέφθασε δὲ καιρὸς ἐπιτήδειος τοῦ θυσιάζειν τοῖς εἰδώλοις· ἦν γὰρ θυσιάζων ἐν τῷ δωδεκαθέῳ· καὶ λέγει Μελχὶ ὁ βασιλεὺς τῷ ἑαυτοῦ υἱῷ Μελχισεδέκ· Λάβε μετὰ σοῦ ἐκ τῶν παιδαρίων, καὶ ἄπελθε εἰς τὸ βουκόλιον, καὶ πρόσαγέ μοι ἑπτὰ μόσχους, ἵνα θύσωμεν τοῖς θεοῖς. Ἀπερχόμενος οὖν ὁ Μελχισεδὲκ, ἔννοια θεϊκὴ ἐπῆλθεν αὐτῷ κατὰ τὴν ὁδὸν, καὶ ἀτενίσας τοῖς ὀφθαλμοῖς αὐτοῦ εἰς τὸν οὐρανὸν, ἠτένιζε τῷ ἡλίῳ, καὶ ἐνεθυμεῖτο περὶ τῆς σελήνης καὶ τῶν ἄστρων· καὶ ἐν ἑαυτῷ γενόμενος εἶπεν· Εἴ τις ἐποίησε τὸν οὐρανὸν, τὴν γῆν, καὶ τὴν θάλασσαν, καὶ τὰ ἄστρα, ἐκείνῳ ὀφείλει δοθῆναι ἡ θυσία τῷ κτίσαντι αὐτά.
ΤΟΥ ΑΥΤΟΥ, ΔΙΑ ΤΙ ΕΚΛΗΘΗ Ο ΜΕΛΧΙΣΕΔΕΚ ΑΠΑΤΩΡ, ΑΜΗΤΩΡ ΚΑΙ ΑΓΕΝΕΑΛΟΓΗ- ΤΟΣ (15). » Ιστορία εἰς τὸν Μελχισεδέκ. Ἐν τῷ καιρῷ ἐκείνῳ ἦν τις βασίλισσα Σαλήμ, κατὰ τὸ ὄνομα τῆς πόλεως· ἐγέννησε δὲ τὸν Σαλαάδ. Σαλαὰδ δὲ ἐγέννησε Μελχί. Μελχὶ δὲ ἔσχε γυναῖκα κατὰ τὸ ὄνομα αὐτῆς Σαλήμ· ἔτεκε δὲ αὐτῷ δύο υἱοὺς, ἕνα καλούμενον τὸν Μελχί, καὶ ἕτερον Μελχι- σεδέκ. "Ην δὲ ὁ πατὴρ αὐτῶν Ἑλλην, ἄσωτος, θυσίας ἐπιτελῶν τοῖς εἰδώλοις. Συνέφθασε δὲ καιρὸς ἐπι- τήδειος τοῦ θυσιάζειν τοῖς εἰδώλοις· ἦν γὰρ θυσιά ζων ἐν τῷ δωδεκαθέῳ (16)· καὶ λέγει Μελχὶ ὁ βα- σιλεὺς τῷ ἑαυτοῦ υἱῷ Μελχισεδέκ· Λάβε μετὰ σοῦ ἐκ τῶν παιδαρίων, καὶ ἄπελθε εἰς τὸ βουκόλιον, καὶ προσαγέ μοι έπτὰ μόσχους, ἵνα θύσωμεν τοῖς θεοῖς. Απερχόμενος οὖν ὁ Μελχισεδέκ, ἔννοια θεϊκή ἐπῆλθεν αὐτῷ κατὰ τὴν ὁδὸν, καὶ ἀτενίσας τοῖς ὀφθαλμοῖς αὐτοῦ εἰς τὸν οὐρανὸν (17), ἠτένιζε τῷ ἡλίῳ, καὶ ἐνεθυμεῖτο περὶ τῆς σελήνης καὶ τῶν ἄστρων· καὶ ἐν ἑαυτῷ γενόμενος εἶπεν· Εἴ τις ἐποίησε τὸν οὐρανὸν, τὴν γῆν, καὶ τὴν θάλασσαν, καὶ τὰ ἄστρα, ἐκείνῳ ὀφείλει δοθῆναι ἡ θυσία τῷ κτίσαντι αὐτά. Εκδηλόν με ποιοῦσι τὰ σημεῖα τοῦ οὐρανοῦ, ὅτι ὁ κτίστης αὐτῶν, ἐπάνω αὐτῶν ἐπαναπαύεται, ἄφθαρτος, ἀόρατος, ἀθάνατος μόνος Θεὸς ὑπάρχων ἐν οὐρανῷ καὶ ἐπὶ γῆς, ἐπιστάμενος βλασφημίας καρδιῶν (18)· αὐτός ἐστιν ἀληθινὸς Θεός· αὐτῷ ὀφείλει δοθῆναι ἡ θυσία. Απέλθω οὖν πρὸς τὸν πατέρα μου, καὶ συγγνωμήσομαι αὐτῷ· ἴσως ἀκού- σεταί μου. Ανέλυσε δὲ ὁ Μελχισεδέκ, μηδὲν ἀπο φέρων. Ἰδὼν δὲ αὐτὸν ὁ πατὴρ αὐτοῦ, λέγει αὐτῷ· Ποῦ εἰσιν οἱ μόσχοι ; Ὁ δὲ Μελχισεδέκ λέγει αὐτῷ· Μὴ ὀργίζου, πάτερ βασιλεῦ, ἀλλ᾽ ἄκουσόν μου. Ο δὲ εἶπε· Τί ἔχεις εἰπεῖν, εἰπὲ διὰ τάχους. Ὁ δὲ Μελχισεδέκ λέγει· Δεῦρο, την θυσίαν, ἣν ἔχομεν δοῦναι, μὴ δῶμεν αὐτὴν τοῖς θεοῖς τούτοις· οὗτοι γὰρ οὐ φαίνονταί μοι θεοί· ἀλλὰ μᾶλλον δῶμεν θυσίαν τῷ ἐπαναπαυομένῳ ἐπάνω τῶν οὐρανῶν. Αὐτὸς γὰρ Θεὸς θεῶν. Ὁ δὲ πατὴρ αὐτοῦ ὀργισθείς λέγει αὐτῷ· Πορεύου· ἄγαγε & εἶπόν σοι· ἐπεὶ οὐ ζήσῃ. Απιόντος δὲ αὐτοῦ πάλιν τοῦ Μελχισεδέκ εἰς τὸ βουκάλιον (19), εἰσῆλθεν ὁ βασιλεὺς Σαλήμ Μελχι πρὸς Σαλήμ τὴν γυναῖκα αὐτοῦ, λέγων αὐτῇ· Δεύρο, σε Μελχισεδέκ. Τοῦ ἐν ἁγίοις πα τρὸς ἡμῶν ᾿Αθαν. ἀρχ. 'Αλεξ. λόγος περὶ τοῦ Μελ- χισεδὲκ καὶ εἰς τὸν ᾿Αβραάμ. Ερμηνεία Μελχισεδέκ βασιλέως Σαλήμ, κατὰ τὸ όνομα της πόλεως Σαλώμ ὠνόμασε τὸ Σαλήμ. Σαλήμ μὲν ἐγέννησε τὸν Μελχήλ Μελχισεδέκ Μελχὴλ δὲ ἐγέννησε δύο υἱοὺς, ἕνα καλούμενον Μελχὴλ συνώνυμον τῷ πατρὶ, καὶ ἕτερον καλούμενον Μελχισεδέκ. Ὁ δὲ πατὴρ ἠγάπα τὸν συνώνυμον τὸν Μελχὴλ, καὶ ἡ μήτηρ ἠγάπα τὸν συνώνυμον υἱὸν τὸν Μελχισεδέκ. "Ην δὲ ὁ πατὴρ αὐτῶν βασιλεὺς Ἑλής νων ἀσώτοις θυσίαις ἐπιτελῶν, Μελχιὴλ ὁ βασιλεὺς ἐγέννησεν δύο υἱοὺς, Ένα καλούμενον Μελχιὴλ, ὁμώνυμον τῷ πατρὶ αὐτοῦ, καὶ ἕτερον καλούμενον Μελχισεδέκ. Καὶ ὁ πατὴρ αὐτῶν ἠγάπα τὸν μειζώτερον υἱὸν τὸν Μελχιήλ· ἡ δὲ μήτηρ αὐτῶν ἠγάπα τὸν μικρότερον τὸν Μελχισεδέκ. "Ην δὲ ὁ πατὴρ αὐτῶν Ελλην, ἄσωτος, θυσίας ἐπιτελῶν τοῖς εἰδώλοις, κόλιον. βουκολικών. οὐρανόν. συγγνωμάσομαι, συγγνωμαγήσομαι. συγνώμας ὦμαι. HISTORIA DE MELCHISEDEG. A EJUSDEM, QUARE DICTUS SIT MELCHISE- • Hebr. vil, 3. B € In Colbertino vero, Inde Reg. sic orditur, (prima manu bis). (sic) etc. Colb. vero ita incipit : DEG, « SINE PATRE, SINE MATRE, SINE GENEALOGIA .. Historia de Melchisedec. Tunc temporis erat regina quædam Salem, quod ipsum erat urbis nomen, genuitque Salaad. Salaad vero genuit Melchi. Melchi autem uxorem habuit ei cognominem, Salem: quæ peperit ipsi duos filios, unum nomine Melchi, et alterum Mel- chisedec. Eratque illorum pater, gentilis, impurus, sacrificia immolans idolis. Advenit vero tempus sa- crificandi idolis idoneum, immolabat enim in dode- catheo (hoc est, in templo duodecim deorum) : ait que rex Melchi filio suo Melchisedec: Quibusdam pueris tecum assumptis ad bovile perge, et adduc mihi septem vitulos, ut diis sacrificemus. Pergen- tem Melchisedec divina quædam cogitatio in via subiit, et sublatis in cœlum oculis, aspiciebat solem, lunam considerabat et stellas. Hæc secum re- putans ait : Si quis fecit coelumn, terram, mare, stel- las, huic scilicet corum conditori offerri sacrifi- cium oportet. Propalam mihi faciunt signa cœli, eorum conditorem super eis quiescere. Qui incor- ruptibilis, invisibilis, immortalis, solus Deus exsistit in cœlo et in terra: novit blasphemias cordium ; is sane verus Deus est, ipsi sacrificium oblatum οportet. Patrem igitur adibo ineum, petamque ab eo veniam, fortassis me auditurus est. Reversus- que est Melchisedec, nihil secum alereus. Quen ubi vidit pater ejus, ait ipsi : Ubinam sunt vituli ? Respondet Melchisedec: Ne succenseas, pater mi rex, sed audi ne. litle : Quid babes, ait, dicendum ? cito loquere. Reponit Melchisedec: Agedum, quod oblaturi sumus sacrificium, ne diis hisce offera- mus, neque enim mihi videntur esse dii : sed po- tius ei sacrificium offeramus qui supra cœlos quie- scit; ipse namque Deus deorum est. Iratus pater ait illi : Abi, adduc quæ jussi, alioqui non vives. Ab- eunte rursum Melchisedeco ad bovile, ingressus rex Salem Melchi, uxoreni Salem compellans ait : Age, in sacrificium offeramus unum ex filiis nostris. His auditis, uxor ejus flevit amare, gnara, quod eo ob- tentu vellet rex occidere Melchisedecum, quia sa- crificium illi probro vertisset. Gemensque regina etc. Qui duo codices ita in sequentibus discrepant inter se et cum editis, ut ambos descri- bere oporteat si velimus omnes complecti varias lectiones, quod nullius utilitatis esset. Unde eas solum notabimus quæ alicujus momenti videntur. Editi, manu, secuuda, Colbertinus, (15) Titulus in Reg., Αθαν. ἀρχ. Αλεξ. εἰς τὸν D (16) Colb., δωδεκάτῳ Θεῷ. Infra, Reg. et Colb. βου- (17) Ita Colb. Editi vero, τοὺς ὀφθαλμοὺς εἰς τὸν (18) Reg., πλαστήματα καρδίας. Infra Reg. prima (19) Ita Colb. Ediui vero, ἐπὶ τὸ βουκολικόν.
Ἔκδηλόν με ποιοῦσι τὰ σημεῖα τοῦ οὐρανοῦ, ὅτι ὁ κτίστης αὐτῶν, ἐπάνω αὐτῶν ἐπαναπαύεται, ἄφθαρτος, ἀόρατος, ἀθάνατος μόνος Θεὸς ὑπάρχων ἐν οὐρανῷ καὶ ἐπὶ γῆς, ἐπιστάμενος βλασφημίας καρδιῶν· αὐτός ἐστιν ἀληθινὸς Θεός· αὐτῷ ὀφείλει δοθῆναι ἡ θυσία. Ἀπέλθω οὖν πρὸς τὸν πατέρα μου, καὶ συγγνωμήσομαι αὐτῷ· ἴσως ἀκούσεταί μου. Ἀνέλυσε δὲ ὁ Μελχισεδὲκ, μηδὲν ἀποφέρων. Ἰδὼν δὲ αὐτὸν ὁ πατὴρ αὐτοῦ, λέγει αὐτῷ· Ποῦ εἰσιν οἱ μόσχοι; Ὁ δὲ Μελχισεδὲκ λέγει αὐτῷ· Μὴ ὀργίζου, πάτερ βασιλεῦ, ἀλλ’ ἄκουσόν μου. Ὁ δὲ εἶπε· Τί ἔχεις εἰπεῖν, εἰπὲ διὰ τάχους. Ὁ δὲ Μελχισεδὲκ λέγει· Δεῦρο, τὴν θυσίαν, ἣν ἔχομεν δοῦναι, μὴ δῶμεν αὐτὴν τοῖς θεοῖς τούτοις· οὗτοι γὰρ οὐ φαίνονταί μοι θεοί· ἀλλὰ μᾶλλον δῶμεν θυσίαν τῷ ἐπαναπαυομένῳ ἐπάνω τῶν οὐρανῶν. Αὐτὸς γὰρ Θεὸς θεῶν. Ὁ δὲ πατὴρ αὐτοῦ ὀργισθεὶς λέγει αὐτῷ· Πορεύου· ἄγαγε ἃ εἶπόν σοι· ἐπεὶ οὐ ζήσῃ. Ἀπιόντος δὲ αὐτοῦ πάλιν τοῦ Μελχισεδὲκ εἰς τὸ βουκόλιον, εἰσῆλθεν ὁ βασιλεὺς Σαλὴμ Μελχὶ πρὸς Σαλὴμ τὴν γυναῖκα αὐτοῦ, λέγων αὐτῇ· Δεῦρο, δῶμεν θυσίαν ἕνα τῶν υἱῶν ἡμῶν. Ἡ δὲ γυνὴ αὐτοῦ, ἀκούσασα, ἔκλαυσε πικρῶς·
ΤΟΥ ΑΥΤΟΥ, ΔΙΑ ΤΙ ΕΚΛΗΘΗ Ο ΜΕΛΧΙΣΕΔΕΚ ΑΠΑΤΩΡ, ΑΜΗΤΩΡ ΚΑΙ ΑΓΕΝΕΑΛΟΓΗ- ΤΟΣ (15). » Ιστορία εἰς τὸν Μελχισεδέκ. Ἐν τῷ καιρῷ ἐκείνῳ ἦν τις βασίλισσα Σαλήμ, κατὰ τὸ ὄνομα τῆς πόλεως· ἐγέννησε δὲ τὸν Σαλαάδ. Σαλαὰδ δὲ ἐγέννησε Μελχί. Μελχὶ δὲ ἔσχε γυναῖκα κατὰ τὸ ὄνομα αὐτῆς Σαλήμ· ἔτεκε δὲ αὐτῷ δύο υἱοὺς, ἕνα καλούμενον τὸν Μελχί, καὶ ἕτερον Μελχι- σεδέκ. "Ην δὲ ὁ πατὴρ αὐτῶν Ἑλλην, ἄσωτος, θυσίας ἐπιτελῶν τοῖς εἰδώλοις. Συνέφθασε δὲ καιρὸς ἐπι- τήδειος τοῦ θυσιάζειν τοῖς εἰδώλοις· ἦν γὰρ θυσιά ζων ἐν τῷ δωδεκαθέῳ (16)· καὶ λέγει Μελχὶ ὁ βα- σιλεὺς τῷ ἑαυτοῦ υἱῷ Μελχισεδέκ· Λάβε μετὰ σοῦ ἐκ τῶν παιδαρίων, καὶ ἄπελθε εἰς τὸ βουκόλιον, καὶ προσαγέ μοι έπτὰ μόσχους, ἵνα θύσωμεν τοῖς θεοῖς. Απερχόμενος οὖν ὁ Μελχισεδέκ, ἔννοια θεϊκή ἐπῆλθεν αὐτῷ κατὰ τὴν ὁδὸν, καὶ ἀτενίσας τοῖς ὀφθαλμοῖς αὐτοῦ εἰς τὸν οὐρανὸν (17), ἠτένιζε τῷ ἡλίῳ, καὶ ἐνεθυμεῖτο περὶ τῆς σελήνης καὶ τῶν ἄστρων· καὶ ἐν ἑαυτῷ γενόμενος εἶπεν· Εἴ τις ἐποίησε τὸν οὐρανὸν, τὴν γῆν, καὶ τὴν θάλασσαν, καὶ τὰ ἄστρα, ἐκείνῳ ὀφείλει δοθῆναι ἡ θυσία τῷ κτίσαντι αὐτά. Εκδηλόν με ποιοῦσι τὰ σημεῖα τοῦ οὐρανοῦ, ὅτι ὁ κτίστης αὐτῶν, ἐπάνω αὐτῶν ἐπαναπαύεται, ἄφθαρτος, ἀόρατος, ἀθάνατος μόνος Θεὸς ὑπάρχων ἐν οὐρανῷ καὶ ἐπὶ γῆς, ἐπιστάμενος βλασφημίας καρδιῶν (18)· αὐτός ἐστιν ἀληθινὸς Θεός· αὐτῷ ὀφείλει δοθῆναι ἡ θυσία. Απέλθω οὖν πρὸς τὸν πατέρα μου, καὶ συγγνωμήσομαι αὐτῷ· ἴσως ἀκού- σεταί μου. Ανέλυσε δὲ ὁ Μελχισεδέκ, μηδὲν ἀπο φέρων. Ἰδὼν δὲ αὐτὸν ὁ πατὴρ αὐτοῦ, λέγει αὐτῷ· Ποῦ εἰσιν οἱ μόσχοι ; Ὁ δὲ Μελχισεδέκ λέγει αὐτῷ· Μὴ ὀργίζου, πάτερ βασιλεῦ, ἀλλ᾽ ἄκουσόν μου. Ο δὲ εἶπε· Τί ἔχεις εἰπεῖν, εἰπὲ διὰ τάχους. Ὁ δὲ Μελχισεδέκ λέγει· Δεῦρο, την θυσίαν, ἣν ἔχομεν δοῦναι, μὴ δῶμεν αὐτὴν τοῖς θεοῖς τούτοις· οὗτοι γὰρ οὐ φαίνονταί μοι θεοί· ἀλλὰ μᾶλλον δῶμεν θυσίαν τῷ ἐπαναπαυομένῳ ἐπάνω τῶν οὐρανῶν. Αὐτὸς γὰρ Θεὸς θεῶν. Ὁ δὲ πατὴρ αὐτοῦ ὀργισθείς λέγει αὐτῷ· Πορεύου· ἄγαγε & εἶπόν σοι· ἐπεὶ οὐ ζήσῃ. Απιόντος δὲ αὐτοῦ πάλιν τοῦ Μελχισεδέκ εἰς τὸ βουκάλιον (19), εἰσῆλθεν ὁ βασιλεὺς Σαλήμ Μελχι πρὸς Σαλήμ τὴν γυναῖκα αὐτοῦ, λέγων αὐτῇ· Δεύρο, σε Μελχισεδέκ. Τοῦ ἐν ἁγίοις πα τρὸς ἡμῶν ᾿Αθαν. ἀρχ. 'Αλεξ. λόγος περὶ τοῦ Μελ- χισεδὲκ καὶ εἰς τὸν ᾿Αβραάμ. Ερμηνεία Μελχισεδέκ βασιλέως Σαλήμ, κατὰ τὸ όνομα της πόλεως Σαλώμ ὠνόμασε τὸ Σαλήμ. Σαλήμ μὲν ἐγέννησε τὸν Μελχήλ Μελχισεδέκ Μελχὴλ δὲ ἐγέννησε δύο υἱοὺς, ἕνα καλούμενον Μελχὴλ συνώνυμον τῷ πατρὶ, καὶ ἕτερον καλούμενον Μελχισεδέκ. Ὁ δὲ πατὴρ ἠγάπα τὸν συνώνυμον τὸν Μελχὴλ, καὶ ἡ μήτηρ ἠγάπα τὸν συνώνυμον υἱὸν τὸν Μελχισεδέκ. "Ην δὲ ὁ πατὴρ αὐτῶν βασιλεὺς Ἑλής νων ἀσώτοις θυσίαις ἐπιτελῶν, Μελχιὴλ ὁ βασιλεὺς ἐγέννησεν δύο υἱοὺς, Ένα καλούμενον Μελχιὴλ, ὁμώνυμον τῷ πατρὶ αὐτοῦ, καὶ ἕτερον καλούμενον Μελχισεδέκ. Καὶ ὁ πατὴρ αὐτῶν ἠγάπα τὸν μειζώτερον υἱὸν τὸν Μελχιήλ· ἡ δὲ μήτηρ αὐτῶν ἠγάπα τὸν μικρότερον τὸν Μελχισεδέκ. "Ην δὲ ὁ πατὴρ αὐτῶν Ελλην, ἄσωτος, θυσίας ἐπιτελῶν τοῖς εἰδώλοις, κόλιον. βουκολικών. οὐρανόν. συγγνωμάσομαι, συγγνωμαγήσομαι. συγνώμας ὦμαι. HISTORIA DE MELCHISEDEG. A EJUSDEM, QUARE DICTUS SIT MELCHISE- • Hebr. vil, 3. B € In Colbertino vero, Inde Reg. sic orditur, (prima manu bis). (sic) etc. Colb. vero ita incipit : DEG, « SINE PATRE, SINE MATRE, SINE GENEALOGIA .. Historia de Melchisedec. Tunc temporis erat regina quædam Salem, quod ipsum erat urbis nomen, genuitque Salaad. Salaad vero genuit Melchi. Melchi autem uxorem habuit ei cognominem, Salem: quæ peperit ipsi duos filios, unum nomine Melchi, et alterum Mel- chisedec. Eratque illorum pater, gentilis, impurus, sacrificia immolans idolis. Advenit vero tempus sa- crificandi idolis idoneum, immolabat enim in dode- catheo (hoc est, in templo duodecim deorum) : ait que rex Melchi filio suo Melchisedec: Quibusdam pueris tecum assumptis ad bovile perge, et adduc mihi septem vitulos, ut diis sacrificemus. Pergen- tem Melchisedec divina quædam cogitatio in via subiit, et sublatis in cœlum oculis, aspiciebat solem, lunam considerabat et stellas. Hæc secum re- putans ait : Si quis fecit coelumn, terram, mare, stel- las, huic scilicet corum conditori offerri sacrifi- cium oportet. Propalam mihi faciunt signa cœli, eorum conditorem super eis quiescere. Qui incor- ruptibilis, invisibilis, immortalis, solus Deus exsistit in cœlo et in terra: novit blasphemias cordium ; is sane verus Deus est, ipsi sacrificium oblatum οportet. Patrem igitur adibo ineum, petamque ab eo veniam, fortassis me auditurus est. Reversus- que est Melchisedec, nihil secum alereus. Quen ubi vidit pater ejus, ait ipsi : Ubinam sunt vituli ? Respondet Melchisedec: Ne succenseas, pater mi rex, sed audi ne. litle : Quid babes, ait, dicendum ? cito loquere. Reponit Melchisedec: Agedum, quod oblaturi sumus sacrificium, ne diis hisce offera- mus, neque enim mihi videntur esse dii : sed po- tius ei sacrificium offeramus qui supra cœlos quie- scit; ipse namque Deus deorum est. Iratus pater ait illi : Abi, adduc quæ jussi, alioqui non vives. Ab- eunte rursum Melchisedeco ad bovile, ingressus rex Salem Melchi, uxoreni Salem compellans ait : Age, in sacrificium offeramus unum ex filiis nostris. His auditis, uxor ejus flevit amare, gnara, quod eo ob- tentu vellet rex occidere Melchisedecum, quia sa- crificium illi probro vertisset. Gemensque regina etc. Qui duo codices ita in sequentibus discrepant inter se et cum editis, ut ambos descri- bere oporteat si velimus omnes complecti varias lectiones, quod nullius utilitatis esset. Unde eas solum notabimus quæ alicujus momenti videntur. Editi, manu, secuuda, Colbertinus, (15) Titulus in Reg., Αθαν. ἀρχ. Αλεξ. εἰς τὸν D (16) Colb., δωδεκάτῳ Θεῷ. Infra, Reg. et Colb. βου- (17) Ita Colb. Editi vero, τοὺς ὀφθαλμοὺς εἰς τὸν (18) Reg., πλαστήματα καρδίας. Infra Reg. prima (19) Ita Colb. Ediui vero, ἐπὶ τὸ βουκολικόν.
PG 28:526ἔγνω γὰρ, ὅτι προφάσει θέλει ὁ βασιλεὺς φονεῦσαι τὸν Μελχισεδὲκ, ὅτι ὠνείδισεν αὐτῷ ἐπὶ τὴν θυσίαν. Καὶ ἀνεστέναζεν ἡ βασίλισσα, καὶ εἶπεν· Οἴμοι, ἐκοπίασα καὶ ἐμόχθησα εἰς κενόν. Ἰδὼν δὲ αὐτὴν ὁ βασιλεὺς, εἶπεν αὐτῇ· Μὴ κλαῖε, ἀλλὰ δεῦρο λάχωμεν· καὶ ἐὰν λάχῃ μοι, ἐπιλέγομαι ὃν θέλω, καὶ δώσω αὐτὸν θυσίαν τοῖς θεοῖς ἡμῶν· εἰ δὲ λάχῃ σοι, ἐπίλεξαι ὃν ἂν θέλῃς, καὶ παραφύλαττε αὐτόν. Τοῦτο δὲ ἔλεγε, δοκῶν καταλαγχάνειν τῷ ἱερεῖ· καὶ βαλόντες κλῆρον, ἔλαχεν ἡ βασίλισσα, καὶ ἐπελέξατο τὸν Μελχισεδὲκ, ὃν ἠγάπα. Ὁ δὲ βασιλεὺς Σαλὴμ, ἡττηθεὶς παρὰ τῆς γυναικὸς αὐτοῦ, τὸν λαχόντα αὐτῷ υἱὸν ηὐτρέπισεν εἰς θυσίαν· ἐφοβεῖτο γὰρ προσκροῦσαι τοῖς θεοῖς αὐτοῦ. Καὶ ἐλθὼν ὁ Μελχισεδὲκ, ἤνεγκε τοὺς ἑπτὰ μόσχους. Λαβὼν δὲ ὁ πατὴρ τὸν λαχόντα αὐτῷ υἱὸν, ἐπορεύετο ἐπὶ τὸν ναὸν τῶν εἰδώλων ἐν τῷ δωδεκαθέῳ· συνῆλθον δὲ ἐπὶ τῇ θυσίᾳ φγ παῖδες ὑπὸ τῶν ἰδίων πατέρων προσφερόμενοι· καὶ ἄλλοι τριακόσιοι παρὰ τῶν μητέρων, καὶ βόες καὶ πρόβατα ἀναρίθμητα, καὶ ἐγένετο ἡ θυσία ἕτοιμος. Σαλὴμ δὲ ἡ μήτηρ τοῦ Μελχισεδὲκ, καθημένη ἐν τῷ οἴκῳ αὐτῆς, ἀνεβόησε φωνῇ μεγάλῃ καὶ λέγει τῷ Μελχισεδέκ·
ΤΟΥ ΑΥΤΟΥ, ΔΙΑ ΤΙ ΕΚΛΗΘΗ Ο ΜΕΛΧΙΣΕΔΕΚ ΑΠΑΤΩΡ, ΑΜΗΤΩΡ ΚΑΙ ΑΓΕΝΕΑΛΟΓΗ- ΤΟΣ (15). » Ιστορία εἰς τὸν Μελχισεδέκ. Ἐν τῷ καιρῷ ἐκείνῳ ἦν τις βασίλισσα Σαλήμ, κατὰ τὸ ὄνομα τῆς πόλεως· ἐγέννησε δὲ τὸν Σαλαάδ. Σαλαὰδ δὲ ἐγέννησε Μελχί. Μελχὶ δὲ ἔσχε γυναῖκα κατὰ τὸ ὄνομα αὐτῆς Σαλήμ· ἔτεκε δὲ αὐτῷ δύο υἱοὺς, ἕνα καλούμενον τὸν Μελχί, καὶ ἕτερον Μελχι- σεδέκ. "Ην δὲ ὁ πατὴρ αὐτῶν Ἑλλην, ἄσωτος, θυσίας ἐπιτελῶν τοῖς εἰδώλοις. Συνέφθασε δὲ καιρὸς ἐπι- τήδειος τοῦ θυσιάζειν τοῖς εἰδώλοις· ἦν γὰρ θυσιά ζων ἐν τῷ δωδεκαθέῳ (16)· καὶ λέγει Μελχὶ ὁ βα- σιλεὺς τῷ ἑαυτοῦ υἱῷ Μελχισεδέκ· Λάβε μετὰ σοῦ ἐκ τῶν παιδαρίων, καὶ ἄπελθε εἰς τὸ βουκόλιον, καὶ προσαγέ μοι έπτὰ μόσχους, ἵνα θύσωμεν τοῖς θεοῖς. Απερχόμενος οὖν ὁ Μελχισεδέκ, ἔννοια θεϊκή ἐπῆλθεν αὐτῷ κατὰ τὴν ὁδὸν, καὶ ἀτενίσας τοῖς ὀφθαλμοῖς αὐτοῦ εἰς τὸν οὐρανὸν (17), ἠτένιζε τῷ ἡλίῳ, καὶ ἐνεθυμεῖτο περὶ τῆς σελήνης καὶ τῶν ἄστρων· καὶ ἐν ἑαυτῷ γενόμενος εἶπεν· Εἴ τις ἐποίησε τὸν οὐρανὸν, τὴν γῆν, καὶ τὴν θάλασσαν, καὶ τὰ ἄστρα, ἐκείνῳ ὀφείλει δοθῆναι ἡ θυσία τῷ κτίσαντι αὐτά. Εκδηλόν με ποιοῦσι τὰ σημεῖα τοῦ οὐρανοῦ, ὅτι ὁ κτίστης αὐτῶν, ἐπάνω αὐτῶν ἐπαναπαύεται, ἄφθαρτος, ἀόρατος, ἀθάνατος μόνος Θεὸς ὑπάρχων ἐν οὐρανῷ καὶ ἐπὶ γῆς, ἐπιστάμενος βλασφημίας καρδιῶν (18)· αὐτός ἐστιν ἀληθινὸς Θεός· αὐτῷ ὀφείλει δοθῆναι ἡ θυσία. Απέλθω οὖν πρὸς τὸν πατέρα μου, καὶ συγγνωμήσομαι αὐτῷ· ἴσως ἀκού- σεταί μου. Ανέλυσε δὲ ὁ Μελχισεδέκ, μηδὲν ἀπο φέρων. Ἰδὼν δὲ αὐτὸν ὁ πατὴρ αὐτοῦ, λέγει αὐτῷ· Ποῦ εἰσιν οἱ μόσχοι ; Ὁ δὲ Μελχισεδέκ λέγει αὐτῷ· Μὴ ὀργίζου, πάτερ βασιλεῦ, ἀλλ᾽ ἄκουσόν μου. Ο δὲ εἶπε· Τί ἔχεις εἰπεῖν, εἰπὲ διὰ τάχους. Ὁ δὲ Μελχισεδέκ λέγει· Δεῦρο, την θυσίαν, ἣν ἔχομεν δοῦναι, μὴ δῶμεν αὐτὴν τοῖς θεοῖς τούτοις· οὗτοι γὰρ οὐ φαίνονταί μοι θεοί· ἀλλὰ μᾶλλον δῶμεν θυσίαν τῷ ἐπαναπαυομένῳ ἐπάνω τῶν οὐρανῶν. Αὐτὸς γὰρ Θεὸς θεῶν. Ὁ δὲ πατὴρ αὐτοῦ ὀργισθείς λέγει αὐτῷ· Πορεύου· ἄγαγε & εἶπόν σοι· ἐπεὶ οὐ ζήσῃ. Απιόντος δὲ αὐτοῦ πάλιν τοῦ Μελχισεδέκ εἰς τὸ βουκάλιον (19), εἰσῆλθεν ὁ βασιλεὺς Σαλήμ Μελχι πρὸς Σαλήμ τὴν γυναῖκα αὐτοῦ, λέγων αὐτῇ· Δεύρο, σε Μελχισεδέκ. Τοῦ ἐν ἁγίοις πα τρὸς ἡμῶν ᾿Αθαν. ἀρχ. 'Αλεξ. λόγος περὶ τοῦ Μελ- χισεδὲκ καὶ εἰς τὸν ᾿Αβραάμ. Ερμηνεία Μελχισεδέκ βασιλέως Σαλήμ, κατὰ τὸ όνομα της πόλεως Σαλώμ ὠνόμασε τὸ Σαλήμ. Σαλήμ μὲν ἐγέννησε τὸν Μελχήλ Μελχισεδέκ Μελχὴλ δὲ ἐγέννησε δύο υἱοὺς, ἕνα καλούμενον Μελχὴλ συνώνυμον τῷ πατρὶ, καὶ ἕτερον καλούμενον Μελχισεδέκ. Ὁ δὲ πατὴρ ἠγάπα τὸν συνώνυμον τὸν Μελχὴλ, καὶ ἡ μήτηρ ἠγάπα τὸν συνώνυμον υἱὸν τὸν Μελχισεδέκ. "Ην δὲ ὁ πατὴρ αὐτῶν βασιλεὺς Ἑλής νων ἀσώτοις θυσίαις ἐπιτελῶν, Μελχιὴλ ὁ βασιλεὺς ἐγέννησεν δύο υἱοὺς, Ένα καλούμενον Μελχιὴλ, ὁμώνυμον τῷ πατρὶ αὐτοῦ, καὶ ἕτερον καλούμενον Μελχισεδέκ. Καὶ ὁ πατὴρ αὐτῶν ἠγάπα τὸν μειζώτερον υἱὸν τὸν Μελχιήλ· ἡ δὲ μήτηρ αὐτῶν ἠγάπα τὸν μικρότερον τὸν Μελχισεδέκ. "Ην δὲ ὁ πατὴρ αὐτῶν Ελλην, ἄσωτος, θυσίας ἐπιτελῶν τοῖς εἰδώλοις, κόλιον. βουκολικών. οὐρανόν. συγγνωμάσομαι, συγγνωμαγήσομαι. συγνώμας ὦμαι. HISTORIA DE MELCHISEDEG. A EJUSDEM, QUARE DICTUS SIT MELCHISE- • Hebr. vil, 3. B € In Colbertino vero, Inde Reg. sic orditur, (prima manu bis). (sic) etc. Colb. vero ita incipit : DEG, « SINE PATRE, SINE MATRE, SINE GENEALOGIA .. Historia de Melchisedec. Tunc temporis erat regina quædam Salem, quod ipsum erat urbis nomen, genuitque Salaad. Salaad vero genuit Melchi. Melchi autem uxorem habuit ei cognominem, Salem: quæ peperit ipsi duos filios, unum nomine Melchi, et alterum Mel- chisedec. Eratque illorum pater, gentilis, impurus, sacrificia immolans idolis. Advenit vero tempus sa- crificandi idolis idoneum, immolabat enim in dode- catheo (hoc est, in templo duodecim deorum) : ait que rex Melchi filio suo Melchisedec: Quibusdam pueris tecum assumptis ad bovile perge, et adduc mihi septem vitulos, ut diis sacrificemus. Pergen- tem Melchisedec divina quædam cogitatio in via subiit, et sublatis in cœlum oculis, aspiciebat solem, lunam considerabat et stellas. Hæc secum re- putans ait : Si quis fecit coelumn, terram, mare, stel- las, huic scilicet corum conditori offerri sacrifi- cium oportet. Propalam mihi faciunt signa cœli, eorum conditorem super eis quiescere. Qui incor- ruptibilis, invisibilis, immortalis, solus Deus exsistit in cœlo et in terra: novit blasphemias cordium ; is sane verus Deus est, ipsi sacrificium oblatum οportet. Patrem igitur adibo ineum, petamque ab eo veniam, fortassis me auditurus est. Reversus- que est Melchisedec, nihil secum alereus. Quen ubi vidit pater ejus, ait ipsi : Ubinam sunt vituli ? Respondet Melchisedec: Ne succenseas, pater mi rex, sed audi ne. litle : Quid babes, ait, dicendum ? cito loquere. Reponit Melchisedec: Agedum, quod oblaturi sumus sacrificium, ne diis hisce offera- mus, neque enim mihi videntur esse dii : sed po- tius ei sacrificium offeramus qui supra cœlos quie- scit; ipse namque Deus deorum est. Iratus pater ait illi : Abi, adduc quæ jussi, alioqui non vives. Ab- eunte rursum Melchisedeco ad bovile, ingressus rex Salem Melchi, uxoreni Salem compellans ait : Age, in sacrificium offeramus unum ex filiis nostris. His auditis, uxor ejus flevit amare, gnara, quod eo ob- tentu vellet rex occidere Melchisedecum, quia sa- crificium illi probro vertisset. Gemensque regina etc. Qui duo codices ita in sequentibus discrepant inter se et cum editis, ut ambos descri- bere oporteat si velimus omnes complecti varias lectiones, quod nullius utilitatis esset. Unde eas solum notabimus quæ alicujus momenti videntur. Editi, manu, secuuda, Colbertinus, (15) Titulus in Reg., Αθαν. ἀρχ. Αλεξ. εἰς τὸν D (16) Colb., δωδεκάτῳ Θεῷ. Infra, Reg. et Colb. βου- (17) Ita Colb. Editi vero, τοὺς ὀφθαλμοὺς εἰς τὸν (18) Reg., πλαστήματα καρδίας. Infra Reg. prima (19) Ita Colb. Ediui vero, ἐπὶ τὸ βουκολικόν.
Οὐ κλαίεις τὸν ἀδελφόν σου, ὅτι μετὰ τοσοῦτον κάματον ἀπέρχεται σφαγῆναι; Καὶ ταῦτα ἀκούσας παρ’ αὐτῆς ἔκλαυσε, καὶ λέγει τῇ μητρὶ αὐτοῦ· Ἕως τῶν ὧδε χρείαν ἔχω· καὶ ἀναστὰς, ἀνῆλθεν ἐν τῷ ὄρει Θαβώρ. Καὶ ἡ μήτηρ αὐτοῦ ἀναστᾶσα, ἀπῆλθεν ἐν τῷ ναῷ τῶν εἰδώλων, ἰδέσθαι τὸν ἑαυτῆς υἱὸν, πρὶν ἢ σφαγῆναι, καὶ ὅλον τὸ γένος αὐτῆς. Ἀνελθὼν δὲ Μελχισεδὲκ εἰς τὸ ὄρος Θαβὼρ, κλίνας τὰ γόνατα, εἶπεν· Ὁ Θεὸς ὁ τῶν ὅλων Κύριος, ὁ ποιήσας τὸν οὐρανὸν καὶ τὴν γῆν, σὲ ἐπικαλοῦμαι τὸν μόνον ἀληθινὸν Θεὸν, ἐπάκουσόν μου τῇ ὥρᾳ ταύτῃ, καὶ πρόσταξον, ἵνα ὅσοι παρεγένοντο ἐπὶ τῇ θυσίᾳ τοῦ ἀδελφοῦ μου Μελχὶ, ὁ τόπος ᾅδης γένηται, καὶ καταπίῃ αὐτούς. Καὶ ἐπήκουσεν ὁ Θεὸς τοῦ Μελχισεδὲκ, καὶ εὐθέως ἔχανεν ἡ γῆ, καὶ κατέπιεν αὐτοὺς καὶ πᾶσαν φυλὴν τοῦ Μελχὶ, σὺν πάσῃ τῇ πόλει· καὶ οὔτε ἄνθρωπος, οὐ βωμὸς, οὐ ναὸς, οὐκ ἄλογον, οὔτε τις κτίσις τῆς πάσης πόλεως ἔμεινεν, ἀλλὰ πάντα ἐχανώθη. Κατῆλθε δὲ ὁ Μελχισεδὲκ ἀπὸ τοῦ ὄρους Θαβὼρ, καὶ ἰδὼν, ὅτι ἐπήκουσεν αὐτοῦ ὁ Θεὸς, ἐν φόβῳ μεγάλῳ πάλιν ὑπέστρεψεν εἰς τὸ ὄρος, καὶ ἐν τῷ δασεῖ τῆς ὕλης ἐλθὼν, ἐμόνασεν ἐκεῖ ἔτη ἑπτά·
ΤΟΥ ΑΥΤΟΥ, ΔΙΑ ΤΙ ΕΚΛΗΘΗ Ο ΜΕΛΧΙΣΕΔΕΚ ΑΠΑΤΩΡ, ΑΜΗΤΩΡ ΚΑΙ ΑΓΕΝΕΑΛΟΓΗ- ΤΟΣ (15). » Ιστορία εἰς τὸν Μελχισεδέκ. Ἐν τῷ καιρῷ ἐκείνῳ ἦν τις βασίλισσα Σαλήμ, κατὰ τὸ ὄνομα τῆς πόλεως· ἐγέννησε δὲ τὸν Σαλαάδ. Σαλαὰδ δὲ ἐγέννησε Μελχί. Μελχὶ δὲ ἔσχε γυναῖκα κατὰ τὸ ὄνομα αὐτῆς Σαλήμ· ἔτεκε δὲ αὐτῷ δύο υἱοὺς, ἕνα καλούμενον τὸν Μελχί, καὶ ἕτερον Μελχι- σεδέκ. "Ην δὲ ὁ πατὴρ αὐτῶν Ἑλλην, ἄσωτος, θυσίας ἐπιτελῶν τοῖς εἰδώλοις. Συνέφθασε δὲ καιρὸς ἐπι- τήδειος τοῦ θυσιάζειν τοῖς εἰδώλοις· ἦν γὰρ θυσιά ζων ἐν τῷ δωδεκαθέῳ (16)· καὶ λέγει Μελχὶ ὁ βα- σιλεὺς τῷ ἑαυτοῦ υἱῷ Μελχισεδέκ· Λάβε μετὰ σοῦ ἐκ τῶν παιδαρίων, καὶ ἄπελθε εἰς τὸ βουκόλιον, καὶ προσαγέ μοι έπτὰ μόσχους, ἵνα θύσωμεν τοῖς θεοῖς. Απερχόμενος οὖν ὁ Μελχισεδέκ, ἔννοια θεϊκή ἐπῆλθεν αὐτῷ κατὰ τὴν ὁδὸν, καὶ ἀτενίσας τοῖς ὀφθαλμοῖς αὐτοῦ εἰς τὸν οὐρανὸν (17), ἠτένιζε τῷ ἡλίῳ, καὶ ἐνεθυμεῖτο περὶ τῆς σελήνης καὶ τῶν ἄστρων· καὶ ἐν ἑαυτῷ γενόμενος εἶπεν· Εἴ τις ἐποίησε τὸν οὐρανὸν, τὴν γῆν, καὶ τὴν θάλασσαν, καὶ τὰ ἄστρα, ἐκείνῳ ὀφείλει δοθῆναι ἡ θυσία τῷ κτίσαντι αὐτά. Εκδηλόν με ποιοῦσι τὰ σημεῖα τοῦ οὐρανοῦ, ὅτι ὁ κτίστης αὐτῶν, ἐπάνω αὐτῶν ἐπαναπαύεται, ἄφθαρτος, ἀόρατος, ἀθάνατος μόνος Θεὸς ὑπάρχων ἐν οὐρανῷ καὶ ἐπὶ γῆς, ἐπιστάμενος βλασφημίας καρδιῶν (18)· αὐτός ἐστιν ἀληθινὸς Θεός· αὐτῷ ὀφείλει δοθῆναι ἡ θυσία. Απέλθω οὖν πρὸς τὸν πατέρα μου, καὶ συγγνωμήσομαι αὐτῷ· ἴσως ἀκού- σεταί μου. Ανέλυσε δὲ ὁ Μελχισεδέκ, μηδὲν ἀπο φέρων. Ἰδὼν δὲ αὐτὸν ὁ πατὴρ αὐτοῦ, λέγει αὐτῷ· Ποῦ εἰσιν οἱ μόσχοι ; Ὁ δὲ Μελχισεδέκ λέγει αὐτῷ· Μὴ ὀργίζου, πάτερ βασιλεῦ, ἀλλ᾽ ἄκουσόν μου. Ο δὲ εἶπε· Τί ἔχεις εἰπεῖν, εἰπὲ διὰ τάχους. Ὁ δὲ Μελχισεδέκ λέγει· Δεῦρο, την θυσίαν, ἣν ἔχομεν δοῦναι, μὴ δῶμεν αὐτὴν τοῖς θεοῖς τούτοις· οὗτοι γὰρ οὐ φαίνονταί μοι θεοί· ἀλλὰ μᾶλλον δῶμεν θυσίαν τῷ ἐπαναπαυομένῳ ἐπάνω τῶν οὐρανῶν. Αὐτὸς γὰρ Θεὸς θεῶν. Ὁ δὲ πατὴρ αὐτοῦ ὀργισθείς λέγει αὐτῷ· Πορεύου· ἄγαγε & εἶπόν σοι· ἐπεὶ οὐ ζήσῃ. Απιόντος δὲ αὐτοῦ πάλιν τοῦ Μελχισεδέκ εἰς τὸ βουκάλιον (19), εἰσῆλθεν ὁ βασιλεὺς Σαλήμ Μελχι πρὸς Σαλήμ τὴν γυναῖκα αὐτοῦ, λέγων αὐτῇ· Δεύρο, σε Μελχισεδέκ. Τοῦ ἐν ἁγίοις πα τρὸς ἡμῶν ᾿Αθαν. ἀρχ. 'Αλεξ. λόγος περὶ τοῦ Μελ- χισεδὲκ καὶ εἰς τὸν ᾿Αβραάμ. Ερμηνεία Μελχισεδέκ βασιλέως Σαλήμ, κατὰ τὸ όνομα της πόλεως Σαλώμ ὠνόμασε τὸ Σαλήμ. Σαλήμ μὲν ἐγέννησε τὸν Μελχήλ Μελχισεδέκ Μελχὴλ δὲ ἐγέννησε δύο υἱοὺς, ἕνα καλούμενον Μελχὴλ συνώνυμον τῷ πατρὶ, καὶ ἕτερον καλούμενον Μελχισεδέκ. Ὁ δὲ πατὴρ ἠγάπα τὸν συνώνυμον τὸν Μελχὴλ, καὶ ἡ μήτηρ ἠγάπα τὸν συνώνυμον υἱὸν τὸν Μελχισεδέκ. "Ην δὲ ὁ πατὴρ αὐτῶν βασιλεὺς Ἑλής νων ἀσώτοις θυσίαις ἐπιτελῶν, Μελχιὴλ ὁ βασιλεὺς ἐγέννησεν δύο υἱοὺς, Ένα καλούμενον Μελχιὴλ, ὁμώνυμον τῷ πατρὶ αὐτοῦ, καὶ ἕτερον καλούμενον Μελχισεδέκ. Καὶ ὁ πατὴρ αὐτῶν ἠγάπα τὸν μειζώτερον υἱὸν τὸν Μελχιήλ· ἡ δὲ μήτηρ αὐτῶν ἠγάπα τὸν μικρότερον τὸν Μελχισεδέκ. "Ην δὲ ὁ πατὴρ αὐτῶν Ελλην, ἄσωτος, θυσίας ἐπιτελῶν τοῖς εἰδώλοις, κόλιον. βουκολικών. οὐρανόν. συγγνωμάσομαι, συγγνωμαγήσομαι. συγνώμας ὦμαι. HISTORIA DE MELCHISEDEG. A EJUSDEM, QUARE DICTUS SIT MELCHISE- • Hebr. vil, 3. B € In Colbertino vero, Inde Reg. sic orditur, (prima manu bis). (sic) etc. Colb. vero ita incipit : DEG, « SINE PATRE, SINE MATRE, SINE GENEALOGIA .. Historia de Melchisedec. Tunc temporis erat regina quædam Salem, quod ipsum erat urbis nomen, genuitque Salaad. Salaad vero genuit Melchi. Melchi autem uxorem habuit ei cognominem, Salem: quæ peperit ipsi duos filios, unum nomine Melchi, et alterum Mel- chisedec. Eratque illorum pater, gentilis, impurus, sacrificia immolans idolis. Advenit vero tempus sa- crificandi idolis idoneum, immolabat enim in dode- catheo (hoc est, in templo duodecim deorum) : ait que rex Melchi filio suo Melchisedec: Quibusdam pueris tecum assumptis ad bovile perge, et adduc mihi septem vitulos, ut diis sacrificemus. Pergen- tem Melchisedec divina quædam cogitatio in via subiit, et sublatis in cœlum oculis, aspiciebat solem, lunam considerabat et stellas. Hæc secum re- putans ait : Si quis fecit coelumn, terram, mare, stel- las, huic scilicet corum conditori offerri sacrifi- cium oportet. Propalam mihi faciunt signa cœli, eorum conditorem super eis quiescere. Qui incor- ruptibilis, invisibilis, immortalis, solus Deus exsistit in cœlo et in terra: novit blasphemias cordium ; is sane verus Deus est, ipsi sacrificium oblatum οportet. Patrem igitur adibo ineum, petamque ab eo veniam, fortassis me auditurus est. Reversus- que est Melchisedec, nihil secum alereus. Quen ubi vidit pater ejus, ait ipsi : Ubinam sunt vituli ? Respondet Melchisedec: Ne succenseas, pater mi rex, sed audi ne. litle : Quid babes, ait, dicendum ? cito loquere. Reponit Melchisedec: Agedum, quod oblaturi sumus sacrificium, ne diis hisce offera- mus, neque enim mihi videntur esse dii : sed po- tius ei sacrificium offeramus qui supra cœlos quie- scit; ipse namque Deus deorum est. Iratus pater ait illi : Abi, adduc quæ jussi, alioqui non vives. Ab- eunte rursum Melchisedeco ad bovile, ingressus rex Salem Melchi, uxoreni Salem compellans ait : Age, in sacrificium offeramus unum ex filiis nostris. His auditis, uxor ejus flevit amare, gnara, quod eo ob- tentu vellet rex occidere Melchisedecum, quia sa- crificium illi probro vertisset. Gemensque regina etc. Qui duo codices ita in sequentibus discrepant inter se et cum editis, ut ambos descri- bere oporteat si velimus omnes complecti varias lectiones, quod nullius utilitatis esset. Unde eas solum notabimus quæ alicujus momenti videntur. Editi, manu, secuuda, Colbertinus, (15) Titulus in Reg., Αθαν. ἀρχ. Αλεξ. εἰς τὸν D (16) Colb., δωδεκάτῳ Θεῷ. Infra, Reg. et Colb. βου- (17) Ita Colb. Editi vero, τοὺς ὀφθαλμοὺς εἰς τὸν (18) Reg., πλαστήματα καρδίας. Infra Reg. prima (19) Ita Colb. Ediui vero, ἐπὶ τὸ βουκολικόν.
PG 28:527γυμνὸς ὡς ἀπὸ γαστρὸς μητρὸς αὐτοῦ ἐξῆλθεν· καὶ ἐγένοντο οἱ ὄνυχες αὐτοῦ σπιθαμήσιοι, καὶ αἱ τρίχες τῆς κεφαλῆς αὐτοῦ ἕως τῆς ὀσφύος αὐτοῦ, καὶ ὁ νῶτος αὐτοῦ ἐγένετο ὡσεὶ δέρμα χελώνης. Ἡ δὲ τροφὴ αὐτοῦ ἀκρόδρυα ἦν, καὶ ὁ ποτὸς αὐτοῦ δρόσος, ὃν ἔλειχε. Καὶ μετὰ τὰ ἑπτὰ ἔτη φωνὴ ἦλθε τῷ Ἀβραὰμ, λέγουσα, Ἀβραὰμ, Ἀβραάμ. Καὶ εἶπεν Ἀβραάμ· Ὁ Κύριός μου. Καὶ εἶπε· Στρῶσον τὸ ὑποζύγιόν σου, καὶ βάστασον ἱμάτια πολυτελῆ καὶ ξυρὸν, καὶ ἄνελθε ἐν τῷ ὄρει Θαβὼρ, καὶ κράξον τρεῖς φωνάς· Ἄνθρωπε τοῦ Θεοῦ· καὶ ἐλεύσεται ἄνθρωπος ἠγριωμένος. Μὴ φοβηθῇς οὖν αὐτόν· ἀλλὰ ξύρισον αὐτὸν, καὶ ὀνύχισον, καὶ ἀμφίασον αὐτὸν, καὶ εὐλογήθητι παρ’ αὐτοῦ. Καὶ ἐποίησεν Ἀβραὰμ καθὰ συνέταξεν αὐτῷ Κύριος, καὶ ἀνῆλθεν εἰς τὸ ὄρος Θαβὼρ, καὶ ἔστη εἰς τὰ δασέα τῆς ὕλης· καὶ ἔκραξε τρεῖς φωνάς· Ἄνθρωπε τοῦ Θεοῦ. Καὶ ἐξῆλθεν ὁ Μελχισεδὲκ, καὶ εἶδεν Ἀβραὰμ, καὶ ἐφοβήθη. Καὶ εἶπεν αὐτῷ ὁ Μελχισεδέκ· Μὴ φοβοῦ, ἀλλ’ εἶπε· Τίς εἶ; καὶ τινὰ ζητεῖς; Εἶπε δὲ Ἀβραάμ· Προσέταξέ μοι Κύριος ξυρῆσαί σε καὶ ὀνυχοκοπῆσαί σε, καὶ ἀμφιάσαι, καὶ εὐλογηθῆναι παρὰ σοῦ. Ὁ δὲ Μελχισεδὲκ εἶπεν αὐτῷ· Ὡς προσέταξέ σοι Κύριος, ποίησον.
Β δοκῶν μὴ λάχει τὴν γυναῖκα αὐτοῦ ὁ κλῆρος. δῶμεν θυσίαν ἕνα τῶν υἱῶν ἡμῶν. Ἡ δὲ γυνὴ αὐτοῦ, ἀκούσασα, ἔκλαυσε πικρῶς· ἔγνω γάρ (20), ὅτι προ φάσει θέλει ὁ βασιλεὺς φονεῦσαι τὸν Μελχισεδέκ, ὅτι ὠνείδισεν αὐτῷ ἐπὶ τὴν θυσίαν. Καὶ ἀνεστέναζεν ἡ βασίλισσα, καὶ εἶπεν· Οἴμοι, ἐκοπίασα καὶ ἐμόχθησα εἰς κενόν. Ἰδὼν δὲ αὐτὴν ὁ βασιλεὺς, εἶπεν αὐτῇ· Μὴ κλαῖς, ἀλλὰ δεῦρο λάχωμεν· καὶ ἐὰν λάχῃ μοι, ἐπιλέγομαι ὂν θέλω, καὶ δώσω αὐτὸν θυσίαν τοῖς θεοῖς ἡμῶν· εἰ δὲ λάχῃ σοι, ἐπίλεξαι ὃν ἂν θέλῃς, καὶ παραφύλαττε αὐτόν. Τοῦτο δὲ ἔλεγε, δοκῶν κατα- λαγχάνειν τῷ ἱερεῖ (21) · καὶ βαλόντες κλῆρον, ἔλαχεν ἡ βασίλισσα, καὶ ἐπελέξατο τὸν Μελχισεδέκ, ἂν Αγάπα. Ὁ δὲ βασιλεύς Σαλήμ, ήττηθεὶς παρὰ τῆς γυναικὸς αὐτοῦ, τὸν λαχόντα αὐτῷ υἱὸν ηὐτρέπισεν εἰς θυσίαν· ἐφοβεῖτο γὰρ προσκρούσαι τοῖς θεοῖς αὐτοῦ (22). Καὶ ἐλθὼν ὁ Μελχισεδέκ, ἤνεγκε τοὺς ἑπτὰ μόσχους. Λαβὼν δὲ ὁ πατὴρ τὸν λαχόντα αὐτῷ υἱὸν, ἐπορεύετο ἐπὶ τὸν ναὸν τῶν εἰδώλων ἐν τῷ δωδεκαθέῳ· συνῆλθον δὲ ἐπὶ τῇ θυσίᾳ φγ' παῖδες ὑπὸ τῶν ἰδίων τα τέρων προσφερόμενοι· καὶ ἄλλοι τριακόσιοι (23) παρὰ τῶν μητέρων, καὶ βύες καὶ πρόβατα ἀναρίθμητα, καὶ ἐγένετο ἡ θυσία ἕτοιμος. Σαλήμ δὲ ἡ μήτηρ τοῦ Μελχισεδέκ, καθημένη ἐν τῷ οἴκῳ αὐτῆς, ἀνεβόησε φωνή μεγάλη καὶ λέγει τῷ Μελχισεδέκ· Οὐ κλαίεις τὸν ἀδελφόν σου, ὅτι μετὰ τοσοῦτον κάματον ἀπέρ χεται σφαγῆναι; Καὶ ταῦτα ἀκούσας παρ᾿ αὐτῆς ἔκλαυσε, καὶ λέγει τῇ μητρὶ αὐτοῦ· Ἕως τῶν ὧδε χρείαν ἔχω· καὶ ἀναστὰς, ἀνῆλθεν ἐν τῷ ὄρει Θαβώρ. Καὶ ἡ μήτηρ αὐτοῦ ἀναστάσα, ἀπῆλθεν ἐν τῷ ναῷ τῶν εἰδώλων, ἰδέσθαι τὸν ἑαυτῆς υἱὸν, πρὶν ἢ σφαγῆναι, καὶ ὅλον τὸ γένος αὐτῆς. ᾿Ανελθὼν δὲ Μελχισεδέκ εἰς τὸ ὄρος Θαβώρ, κλίνας τὰ γόνατα, εἶπεν· Ὁ Θεὸς ὁ τῶν ὅλων Κύριος, ο ποιήσας τὸν οὐρανὸν καὶ τὴν γῆν, σὲ ἐπικαλοῦμαι τὸν μόνον ἀληθινὸν Θεὸν, ἐπάκουσόν μου τῇ ὥρᾳ ταύτῃ, καὶ πρόσταξον, ἵνα ὅσοι παρεγένοντο ἐπὶ τῇ θυσίᾳ τοῦ ἀδελφοῦ μου Μελχί, ὁ τόπος ᾅδης γένηται, καὶ κα ταπίῃ αὐτούς. Καὶ ἐπήκουσεν ὁ Θεὸς τοῦ Μελχισεδέκ, καὶ εὐθέως ἔχανεν ἡ γῆ, καὶ κατέπιεν αὐτοὺς καὶ πᾶσαν φυλὴν τοῦ Μελχί, σὺν πάσῃ τῇ πόλει· καὶ οὔτε ἄνθρωπος, οὐ βωμός, οὐ ναὸς, οὐκ ἄλογον, οὔτε τις κτίσις τῆς πάσης πόλεως ἔμεινεν, ἀλλὰ πάντα ἐχανώθη. Κατῆλθε δὲ ὁ Μελχισεδέκ ἀπὸ τοῦ ὄρους Θαβώρ, καὶ ἰδὼν, ὅτι ἐπήκουσεν αὐτοῦ ὁ Θεὸς, ἐν φόβῳ μεγάλῳ πάλιν ὑπέστρε ψεν εἰς τὸ ὄρος, καὶ ἐν τῷ δασεῖ τῆς ὕλης ἐλθών, ἐμόνασεν ἐκεῖ ἔτη ἑπτά (24)· γυμνὸς ὡς ἀπὸ γαστρός μητρὸς αὐτοῦ ἐξῆλθεν· καὶ ἐγένοντο οἱ ὄνυχες αὐτοῦ σπιθαμήσιοι, καὶ αἱ τρίχες τῆς κεφαλῆς αὐτοῦ ἕως τῆς ὀσφύος αὐτοῦ, καὶ ὁ νῶτος αὐτοῦ ἐγένετο ὡσεὶ δέρμα χελώνης. Ἡ δὲ τροφὴ αὐτοῦ ἀκρόδρυα ἦν, καὶ ὁ ποτὸς αὐτοῦ δρόσος, ὃν ἔλειχε. Καὶ μετὰ τὰ ἑπτὰ ἔτη φωνὴ ἦλθε τῷ ᾽Αβραὰμ, λέγουσα, ᾿Αβραάμ, Αβραάμ. Καὶ εἶπεν ᾿Αβραάμ· Ὁ Κύριός μου. Και εἶπε· Στρῶσον τὸ ὑποζύγιόν σου, καὶ βάστασον ἱμά αὐτοῦ, κ (3) τριακόσιοι. ἔτη ξ'. : A - S. ATHANASIUS. SPURIA. dixit : Heu mihi, frustra laboravi et ærumnas tuli. Quod ubi rex vidit, ait : Ne leto, sed sortem init- tamus; si sors mihi obvenerit, quem libebit eligam, offeramque diis nostris sacrificium; sin tibi, quem volueris elige, et serva ipsum. Illud ideo aiebat, quod speraret sortem arbitrio sacerdotis obventuram. Mittunt itaque sortem, quæ cum reginæ obtigisset, elegit illa quem diligebat Melchisedecum. Rex porro Salem superatus ab uxore, quem sors'assignarat fi- lium adornavit ad sacrificium, veritus ne deos of- fenderet suos. Et regressus Melchisedec septem vitulos attulit. Acceptum autem pater filium ex sorte necandum, ad fanum idolorum ducebat in dodecatheum. Convenere item in sacrificium tres et quingenti pueri a patribus suis oblati, et alii trecenti a matribus, necnon boves et oves innume- ra, fuitque paratum sacrificium. Porro Salen Mel- chisedeci mater, domi sedens exclamavit voce nia- gna, aitque Melchisedeco: Annon delles fratrem tuumn, qui post tantum laborem, ad necem prope- rat? Quibus ille auditis flevit, aitque matri : Opus est ut isthuc loci concedam; surgensque ascendit in monten Thabur. Surgens item mater ejus, tem- plum petiit idolorum, ut filium videret, antequam occideretur, et una totum genus suum. Melchisedec autem, conscenso monte Thabor, flexis genibus di- xit Deus, universorum Dominus, qui fecisti cœlum et terram, te invoco solum verum Deum, exaudi me hac hora, jubetoque, ut omnium quotquot adsunt sacrificio fratris mei Melchi, locus sit infernus qui eos deglutiat. Exaudivitque Deus Melchisede-C cum, ac derepente aperta est terra, et deglutivit eos, universam scilicet familiam Melchi, cum tota urbe, ita ut nec homo, nec ara, nec fanum, nec bru- tum, neque creatura aliqua urbis totius superstes fuerit; sed omnia absorpta sint. Descendit autem Melchisedec de monte Thabor, et ubi sese vidit a Deo exauditum, magno timore correptus in montem remigravit, atque in densam ingressus sil- vam, septem illic annos permansit: nudus ut ex ventre matris suæ prodierat: ungues ejus ad palmi unius longitudinem creverunt, capilli vero capitis ad umbilicum usque protensi sunt, dorsum ejus ut cochlea testudinis obduruit. Cibus ejus erant arbo- rum baccæ, potus autem ros quem lingebat. Post septem annos, vox quædam Abrahanum compella- vit, dicens : Abraham, Abraham. Respondit Abra- ham : Domine ini. Cui vox : Sterie jumentum tuum, imponeque vestes pretiosas et novacula, et ascende in montem Thabor, terque clama: Homo Dei, et egredietur homo ferus. Ne formides illum, sed rade, ungues reseca, indueque illum, ac benedi- ctionem ejus accipe. Fecitque Abraham quod jus- sum sibi fuerat a Domino, et ascendit in montem Thabor, stetitque in densa silva : tum ter exclama- Colb., D desunt in editis, sed habentur in Reg. et Colb. Ita Reg. et Colb. In editis deest mus. Ibid. Colb. et infra babet (20) Ita Reg. et Colb. Editi vero, επέγνων γάρ. (21) Reg., δοκῶν καταλαγχάνειν τὸν τῆς γυναικός. (22) Hac, εφοβείτο γὰρ προσκρούσαι τοῖς θεοῖς (24) Sic textum antea mutilum ex Reg. restitui-
Καὶ ἐποίησεν Ἀβραὰμ, ὡς προσέταξεν αὐτῷ Κύριος. Καὶ κατελθὼν ὁ Μελχισεδὲκ ἀπὸ τοῦ ὄρους Θαβὼρ μετὰ τρεῖς ἡμέρας, κέρας ἐλαίου λαβὼν, καὶ ἐπισφραγίσας τῷ ῥήματι τοῦ Θεοῦ, ηὐλόγησε τὸν Ἀβραὰμ λέγων· Εὐλογημένος εἶ τῷ Θεῷ τῷ ὑψίστῳ, καὶ τὸ λοιπὸν καλεῖται τὸ ὄνομά σου τετελειωμένων, καὶ οὐκέτι λοιπὸν καλεῖται τὸ ὄνομά σου Ἀβρὰμ, ἀλλ’ ἔσται τὸ ὄνομά σου τέλειον, Ἁβραάμ. Καὶ πάλιν φωνὴ ἦλθε τῷ Ἀβραάμ· ὁ δὲ εἶπε, Τί, Κύριέ μου; Ὁ δὲ Κύριος πρὸς αὐτόν· Ἐπειδὴ οὐδεὶς ἐκ τοῦ γένους τοῦ Μελχισεδὲκ ἐπερίσσευσεν ἀπὸ τῆς γῆς, διὰ τοῦτο κληθήσεται ἀπάτωρ, ἀμήτωρ, ἀγενεαλόγητος, μήτε ἀρχὴν ἡμερῶν, μήτε τέλος ἔχων ζωῆς· ἀφωμοιωμένος δὲ τῷ Υἱῷ τοῦ Θεοῦ, μένει ἱερεὺς εἰς τὸν αἰῶνα· καὶ ἠγάπησα αὐτὸν, ὡς ἠγάπησα τὸν Υἱόν μου τὸν ἀγαπητόν· ὅτι ἐφύλαξε τὰς ἐντολάς μου, καὶ φυλάξει εἰς τὸν αἰῶνα. Ἵνα οὖν μὴ δόξῃ ἀρχὴν ἡμερῶν μὴ ἔχειν, διὰ τὸ μὴ εἰδέναι τινὰ πότε ἐγεννήθη, τὸ τῆς γενεαλογίας, μήτε πατρὸς, μήτε μητρὸς, διὰ τοῦτο λέγεται ἀπάτωρ, ἀμήτωρ, καὶ ἀγενεαλόγητος· καὶ διὰ τὸ εὐαρεστῆσαι αὐτὸν τῷ Θεῷ, μένει ἱερεὺς εἰς τὸ διηνεκές.
Β δοκῶν μὴ λάχει τὴν γυναῖκα αὐτοῦ ὁ κλῆρος. δῶμεν θυσίαν ἕνα τῶν υἱῶν ἡμῶν. Ἡ δὲ γυνὴ αὐτοῦ, ἀκούσασα, ἔκλαυσε πικρῶς· ἔγνω γάρ (20), ὅτι προ φάσει θέλει ὁ βασιλεὺς φονεῦσαι τὸν Μελχισεδέκ, ὅτι ὠνείδισεν αὐτῷ ἐπὶ τὴν θυσίαν. Καὶ ἀνεστέναζεν ἡ βασίλισσα, καὶ εἶπεν· Οἴμοι, ἐκοπίασα καὶ ἐμόχθησα εἰς κενόν. Ἰδὼν δὲ αὐτὴν ὁ βασιλεὺς, εἶπεν αὐτῇ· Μὴ κλαῖς, ἀλλὰ δεῦρο λάχωμεν· καὶ ἐὰν λάχῃ μοι, ἐπιλέγομαι ὂν θέλω, καὶ δώσω αὐτὸν θυσίαν τοῖς θεοῖς ἡμῶν· εἰ δὲ λάχῃ σοι, ἐπίλεξαι ὃν ἂν θέλῃς, καὶ παραφύλαττε αὐτόν. Τοῦτο δὲ ἔλεγε, δοκῶν κατα- λαγχάνειν τῷ ἱερεῖ (21) · καὶ βαλόντες κλῆρον, ἔλαχεν ἡ βασίλισσα, καὶ ἐπελέξατο τὸν Μελχισεδέκ, ἂν Αγάπα. Ὁ δὲ βασιλεύς Σαλήμ, ήττηθεὶς παρὰ τῆς γυναικὸς αὐτοῦ, τὸν λαχόντα αὐτῷ υἱὸν ηὐτρέπισεν εἰς θυσίαν· ἐφοβεῖτο γὰρ προσκρούσαι τοῖς θεοῖς αὐτοῦ (22). Καὶ ἐλθὼν ὁ Μελχισεδέκ, ἤνεγκε τοὺς ἑπτὰ μόσχους. Λαβὼν δὲ ὁ πατὴρ τὸν λαχόντα αὐτῷ υἱὸν, ἐπορεύετο ἐπὶ τὸν ναὸν τῶν εἰδώλων ἐν τῷ δωδεκαθέῳ· συνῆλθον δὲ ἐπὶ τῇ θυσίᾳ φγ' παῖδες ὑπὸ τῶν ἰδίων τα τέρων προσφερόμενοι· καὶ ἄλλοι τριακόσιοι (23) παρὰ τῶν μητέρων, καὶ βύες καὶ πρόβατα ἀναρίθμητα, καὶ ἐγένετο ἡ θυσία ἕτοιμος. Σαλήμ δὲ ἡ μήτηρ τοῦ Μελχισεδέκ, καθημένη ἐν τῷ οἴκῳ αὐτῆς, ἀνεβόησε φωνή μεγάλη καὶ λέγει τῷ Μελχισεδέκ· Οὐ κλαίεις τὸν ἀδελφόν σου, ὅτι μετὰ τοσοῦτον κάματον ἀπέρ χεται σφαγῆναι; Καὶ ταῦτα ἀκούσας παρ᾿ αὐτῆς ἔκλαυσε, καὶ λέγει τῇ μητρὶ αὐτοῦ· Ἕως τῶν ὧδε χρείαν ἔχω· καὶ ἀναστὰς, ἀνῆλθεν ἐν τῷ ὄρει Θαβώρ. Καὶ ἡ μήτηρ αὐτοῦ ἀναστάσα, ἀπῆλθεν ἐν τῷ ναῷ τῶν εἰδώλων, ἰδέσθαι τὸν ἑαυτῆς υἱὸν, πρὶν ἢ σφαγῆναι, καὶ ὅλον τὸ γένος αὐτῆς. ᾿Ανελθὼν δὲ Μελχισεδέκ εἰς τὸ ὄρος Θαβώρ, κλίνας τὰ γόνατα, εἶπεν· Ὁ Θεὸς ὁ τῶν ὅλων Κύριος, ο ποιήσας τὸν οὐρανὸν καὶ τὴν γῆν, σὲ ἐπικαλοῦμαι τὸν μόνον ἀληθινὸν Θεὸν, ἐπάκουσόν μου τῇ ὥρᾳ ταύτῃ, καὶ πρόσταξον, ἵνα ὅσοι παρεγένοντο ἐπὶ τῇ θυσίᾳ τοῦ ἀδελφοῦ μου Μελχί, ὁ τόπος ᾅδης γένηται, καὶ κα ταπίῃ αὐτούς. Καὶ ἐπήκουσεν ὁ Θεὸς τοῦ Μελχισεδέκ, καὶ εὐθέως ἔχανεν ἡ γῆ, καὶ κατέπιεν αὐτοὺς καὶ πᾶσαν φυλὴν τοῦ Μελχί, σὺν πάσῃ τῇ πόλει· καὶ οὔτε ἄνθρωπος, οὐ βωμός, οὐ ναὸς, οὐκ ἄλογον, οὔτε τις κτίσις τῆς πάσης πόλεως ἔμεινεν, ἀλλὰ πάντα ἐχανώθη. Κατῆλθε δὲ ὁ Μελχισεδέκ ἀπὸ τοῦ ὄρους Θαβώρ, καὶ ἰδὼν, ὅτι ἐπήκουσεν αὐτοῦ ὁ Θεὸς, ἐν φόβῳ μεγάλῳ πάλιν ὑπέστρε ψεν εἰς τὸ ὄρος, καὶ ἐν τῷ δασεῖ τῆς ὕλης ἐλθών, ἐμόνασεν ἐκεῖ ἔτη ἑπτά (24)· γυμνὸς ὡς ἀπὸ γαστρός μητρὸς αὐτοῦ ἐξῆλθεν· καὶ ἐγένοντο οἱ ὄνυχες αὐτοῦ σπιθαμήσιοι, καὶ αἱ τρίχες τῆς κεφαλῆς αὐτοῦ ἕως τῆς ὀσφύος αὐτοῦ, καὶ ὁ νῶτος αὐτοῦ ἐγένετο ὡσεὶ δέρμα χελώνης. Ἡ δὲ τροφὴ αὐτοῦ ἀκρόδρυα ἦν, καὶ ὁ ποτὸς αὐτοῦ δρόσος, ὃν ἔλειχε. Καὶ μετὰ τὰ ἑπτὰ ἔτη φωνὴ ἦλθε τῷ ᾽Αβραὰμ, λέγουσα, ᾿Αβραάμ, Αβραάμ. Καὶ εἶπεν ᾿Αβραάμ· Ὁ Κύριός μου. Και εἶπε· Στρῶσον τὸ ὑποζύγιόν σου, καὶ βάστασον ἱμά αὐτοῦ, κ (3) τριακόσιοι. ἔτη ξ'. : A - S. ATHANASIUS. SPURIA. dixit : Heu mihi, frustra laboravi et ærumnas tuli. Quod ubi rex vidit, ait : Ne leto, sed sortem init- tamus; si sors mihi obvenerit, quem libebit eligam, offeramque diis nostris sacrificium; sin tibi, quem volueris elige, et serva ipsum. Illud ideo aiebat, quod speraret sortem arbitrio sacerdotis obventuram. Mittunt itaque sortem, quæ cum reginæ obtigisset, elegit illa quem diligebat Melchisedecum. Rex porro Salem superatus ab uxore, quem sors'assignarat fi- lium adornavit ad sacrificium, veritus ne deos of- fenderet suos. Et regressus Melchisedec septem vitulos attulit. Acceptum autem pater filium ex sorte necandum, ad fanum idolorum ducebat in dodecatheum. Convenere item in sacrificium tres et quingenti pueri a patribus suis oblati, et alii trecenti a matribus, necnon boves et oves innume- ra, fuitque paratum sacrificium. Porro Salen Mel- chisedeci mater, domi sedens exclamavit voce nia- gna, aitque Melchisedeco: Annon delles fratrem tuumn, qui post tantum laborem, ad necem prope- rat? Quibus ille auditis flevit, aitque matri : Opus est ut isthuc loci concedam; surgensque ascendit in monten Thabur. Surgens item mater ejus, tem- plum petiit idolorum, ut filium videret, antequam occideretur, et una totum genus suum. Melchisedec autem, conscenso monte Thabor, flexis genibus di- xit Deus, universorum Dominus, qui fecisti cœlum et terram, te invoco solum verum Deum, exaudi me hac hora, jubetoque, ut omnium quotquot adsunt sacrificio fratris mei Melchi, locus sit infernus qui eos deglutiat. Exaudivitque Deus Melchisede-C cum, ac derepente aperta est terra, et deglutivit eos, universam scilicet familiam Melchi, cum tota urbe, ita ut nec homo, nec ara, nec fanum, nec bru- tum, neque creatura aliqua urbis totius superstes fuerit; sed omnia absorpta sint. Descendit autem Melchisedec de monte Thabor, et ubi sese vidit a Deo exauditum, magno timore correptus in montem remigravit, atque in densam ingressus sil- vam, septem illic annos permansit: nudus ut ex ventre matris suæ prodierat: ungues ejus ad palmi unius longitudinem creverunt, capilli vero capitis ad umbilicum usque protensi sunt, dorsum ejus ut cochlea testudinis obduruit. Cibus ejus erant arbo- rum baccæ, potus autem ros quem lingebat. Post septem annos, vox quædam Abrahanum compella- vit, dicens : Abraham, Abraham. Respondit Abra- ham : Domine ini. Cui vox : Sterie jumentum tuum, imponeque vestes pretiosas et novacula, et ascende in montem Thabor, terque clama: Homo Dei, et egredietur homo ferus. Ne formides illum, sed rade, ungues reseca, indueque illum, ac benedi- ctionem ejus accipe. Fecitque Abraham quod jus- sum sibi fuerat a Domino, et ascendit in montem Thabor, stetitque in densa silva : tum ter exclama- Colb., D desunt in editis, sed habentur in Reg. et Colb. Ita Reg. et Colb. In editis deest mus. Ibid. Colb. et infra babet (20) Ita Reg. et Colb. Editi vero, επέγνων γάρ. (21) Reg., δοκῶν καταλαγχάνειν τὸν τῆς γυναικός. (22) Hac, εφοβείτο γὰρ προσκρούσαι τοῖς θεοῖς (24) Sic textum antea mutilum ex Reg. restitui-
PG 28:528Ὡς οὖν ἀπήντησεν ὁ Μελχισεδὲκ τῷ Ἀβραὰμ ὑποστρέφοντι ἀπὸ τῆς κοπῆς τῶν βασιλέων, ἐπέδωκεν αὐτῷ ποτήριον οἴνου ἀοράτως ἐπιβαλὼν αὐτῷ καὶ κλάσμα ἄρτου, καὶ τῷ λαῷ αὐτοῦ ὄντος ἐν ἀνδράσι τιη, ὃ λέγεται βουκάκρατον ἕως τῆς σήμερον ἡμέρας. Κατὰ τοῦτον τὸν τρόπον ὡμοιώθη τῷ Υἱῷ τοῦ Θεοῦ, ἀλλ’ οὐκ εἰς τὴν χάριν· καὶ οὕτω πρῶτος τύπος ἐγένετο τῆς ἀναιμάκτου θυσίας τοῦ Σωτῆρος φέρων εἰς τὴν ἁγίαν προσφοράν. Διὸ λέγει· «Σὺ ἱερεὺς εἰς τὸν αἰῶνα κατὰ τὴν τάξιν Μελχισεδὲκ,» ἐπειδὴ τύπος ἐγένετο τῆς ἁγίας προσφορᾶς, ἐπιδεδωκὼς τῷ Ἀβραὰμ, καὶ τοῖς τιη. Οὕτω τε καὶ οἱ ἅγιοι Πατέρες κατὰ καιροὺς εὑρέθησαν ἐν τῇ Νικαέων πόλει, οἳ καὶ ὠρθοτόμησαν τὴν πίστιν· ὧν ἡ ποσότης, καθ’ ὁμοιότητα τοῦ πατριάρχου Ἀβραὰμ, ἐστὶ τριακόσιοι δέκα καὶ ὀκτὼ ἅγιοι ἐπίσκοποι ἐν τῇ συνόδῳ. Τῷ δὲ Θεῷ ἡμῶν πρέπει δόξα νῦν καὶ ἀεὶ, καὶ εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων. Ἀμήν.
Β δοκῶν μὴ λάχει τὴν γυναῖκα αὐτοῦ ὁ κλῆρος. δῶμεν θυσίαν ἕνα τῶν υἱῶν ἡμῶν. Ἡ δὲ γυνὴ αὐτοῦ, ἀκούσασα, ἔκλαυσε πικρῶς· ἔγνω γάρ (20), ὅτι προ φάσει θέλει ὁ βασιλεὺς φονεῦσαι τὸν Μελχισεδέκ, ὅτι ὠνείδισεν αὐτῷ ἐπὶ τὴν θυσίαν. Καὶ ἀνεστέναζεν ἡ βασίλισσα, καὶ εἶπεν· Οἴμοι, ἐκοπίασα καὶ ἐμόχθησα εἰς κενόν. Ἰδὼν δὲ αὐτὴν ὁ βασιλεὺς, εἶπεν αὐτῇ· Μὴ κλαῖς, ἀλλὰ δεῦρο λάχωμεν· καὶ ἐὰν λάχῃ μοι, ἐπιλέγομαι ὂν θέλω, καὶ δώσω αὐτὸν θυσίαν τοῖς θεοῖς ἡμῶν· εἰ δὲ λάχῃ σοι, ἐπίλεξαι ὃν ἂν θέλῃς, καὶ παραφύλαττε αὐτόν. Τοῦτο δὲ ἔλεγε, δοκῶν κατα- λαγχάνειν τῷ ἱερεῖ (21) · καὶ βαλόντες κλῆρον, ἔλαχεν ἡ βασίλισσα, καὶ ἐπελέξατο τὸν Μελχισεδέκ, ἂν Αγάπα. Ὁ δὲ βασιλεύς Σαλήμ, ήττηθεὶς παρὰ τῆς γυναικὸς αὐτοῦ, τὸν λαχόντα αὐτῷ υἱὸν ηὐτρέπισεν εἰς θυσίαν· ἐφοβεῖτο γὰρ προσκρούσαι τοῖς θεοῖς αὐτοῦ (22). Καὶ ἐλθὼν ὁ Μελχισεδέκ, ἤνεγκε τοὺς ἑπτὰ μόσχους. Λαβὼν δὲ ὁ πατὴρ τὸν λαχόντα αὐτῷ υἱὸν, ἐπορεύετο ἐπὶ τὸν ναὸν τῶν εἰδώλων ἐν τῷ δωδεκαθέῳ· συνῆλθον δὲ ἐπὶ τῇ θυσίᾳ φγ' παῖδες ὑπὸ τῶν ἰδίων τα τέρων προσφερόμενοι· καὶ ἄλλοι τριακόσιοι (23) παρὰ τῶν μητέρων, καὶ βύες καὶ πρόβατα ἀναρίθμητα, καὶ ἐγένετο ἡ θυσία ἕτοιμος. Σαλήμ δὲ ἡ μήτηρ τοῦ Μελχισεδέκ, καθημένη ἐν τῷ οἴκῳ αὐτῆς, ἀνεβόησε φωνή μεγάλη καὶ λέγει τῷ Μελχισεδέκ· Οὐ κλαίεις τὸν ἀδελφόν σου, ὅτι μετὰ τοσοῦτον κάματον ἀπέρ χεται σφαγῆναι; Καὶ ταῦτα ἀκούσας παρ᾿ αὐτῆς ἔκλαυσε, καὶ λέγει τῇ μητρὶ αὐτοῦ· Ἕως τῶν ὧδε χρείαν ἔχω· καὶ ἀναστὰς, ἀνῆλθεν ἐν τῷ ὄρει Θαβώρ. Καὶ ἡ μήτηρ αὐτοῦ ἀναστάσα, ἀπῆλθεν ἐν τῷ ναῷ τῶν εἰδώλων, ἰδέσθαι τὸν ἑαυτῆς υἱὸν, πρὶν ἢ σφαγῆναι, καὶ ὅλον τὸ γένος αὐτῆς. ᾿Ανελθὼν δὲ Μελχισεδέκ εἰς τὸ ὄρος Θαβώρ, κλίνας τὰ γόνατα, εἶπεν· Ὁ Θεὸς ὁ τῶν ὅλων Κύριος, ο ποιήσας τὸν οὐρανὸν καὶ τὴν γῆν, σὲ ἐπικαλοῦμαι τὸν μόνον ἀληθινὸν Θεὸν, ἐπάκουσόν μου τῇ ὥρᾳ ταύτῃ, καὶ πρόσταξον, ἵνα ὅσοι παρεγένοντο ἐπὶ τῇ θυσίᾳ τοῦ ἀδελφοῦ μου Μελχί, ὁ τόπος ᾅδης γένηται, καὶ κα ταπίῃ αὐτούς. Καὶ ἐπήκουσεν ὁ Θεὸς τοῦ Μελχισεδέκ, καὶ εὐθέως ἔχανεν ἡ γῆ, καὶ κατέπιεν αὐτοὺς καὶ πᾶσαν φυλὴν τοῦ Μελχί, σὺν πάσῃ τῇ πόλει· καὶ οὔτε ἄνθρωπος, οὐ βωμός, οὐ ναὸς, οὐκ ἄλογον, οὔτε τις κτίσις τῆς πάσης πόλεως ἔμεινεν, ἀλλὰ πάντα ἐχανώθη. Κατῆλθε δὲ ὁ Μελχισεδέκ ἀπὸ τοῦ ὄρους Θαβώρ, καὶ ἰδὼν, ὅτι ἐπήκουσεν αὐτοῦ ὁ Θεὸς, ἐν φόβῳ μεγάλῳ πάλιν ὑπέστρε ψεν εἰς τὸ ὄρος, καὶ ἐν τῷ δασεῖ τῆς ὕλης ἐλθών, ἐμόνασεν ἐκεῖ ἔτη ἑπτά (24)· γυμνὸς ὡς ἀπὸ γαστρός μητρὸς αὐτοῦ ἐξῆλθεν· καὶ ἐγένοντο οἱ ὄνυχες αὐτοῦ σπιθαμήσιοι, καὶ αἱ τρίχες τῆς κεφαλῆς αὐτοῦ ἕως τῆς ὀσφύος αὐτοῦ, καὶ ὁ νῶτος αὐτοῦ ἐγένετο ὡσεὶ δέρμα χελώνης. Ἡ δὲ τροφὴ αὐτοῦ ἀκρόδρυα ἦν, καὶ ὁ ποτὸς αὐτοῦ δρόσος, ὃν ἔλειχε. Καὶ μετὰ τὰ ἑπτὰ ἔτη φωνὴ ἦλθε τῷ ᾽Αβραὰμ, λέγουσα, ᾿Αβραάμ, Αβραάμ. Καὶ εἶπεν ᾿Αβραάμ· Ὁ Κύριός μου. Και εἶπε· Στρῶσον τὸ ὑποζύγιόν σου, καὶ βάστασον ἱμά αὐτοῦ, κ (3) τριακόσιοι. ἔτη ξ'. : A - S. ATHANASIUS. SPURIA. dixit : Heu mihi, frustra laboravi et ærumnas tuli. Quod ubi rex vidit, ait : Ne leto, sed sortem init- tamus; si sors mihi obvenerit, quem libebit eligam, offeramque diis nostris sacrificium; sin tibi, quem volueris elige, et serva ipsum. Illud ideo aiebat, quod speraret sortem arbitrio sacerdotis obventuram. Mittunt itaque sortem, quæ cum reginæ obtigisset, elegit illa quem diligebat Melchisedecum. Rex porro Salem superatus ab uxore, quem sors'assignarat fi- lium adornavit ad sacrificium, veritus ne deos of- fenderet suos. Et regressus Melchisedec septem vitulos attulit. Acceptum autem pater filium ex sorte necandum, ad fanum idolorum ducebat in dodecatheum. Convenere item in sacrificium tres et quingenti pueri a patribus suis oblati, et alii trecenti a matribus, necnon boves et oves innume- ra, fuitque paratum sacrificium. Porro Salen Mel- chisedeci mater, domi sedens exclamavit voce nia- gna, aitque Melchisedeco: Annon delles fratrem tuumn, qui post tantum laborem, ad necem prope- rat? Quibus ille auditis flevit, aitque matri : Opus est ut isthuc loci concedam; surgensque ascendit in monten Thabur. Surgens item mater ejus, tem- plum petiit idolorum, ut filium videret, antequam occideretur, et una totum genus suum. Melchisedec autem, conscenso monte Thabor, flexis genibus di- xit Deus, universorum Dominus, qui fecisti cœlum et terram, te invoco solum verum Deum, exaudi me hac hora, jubetoque, ut omnium quotquot adsunt sacrificio fratris mei Melchi, locus sit infernus qui eos deglutiat. Exaudivitque Deus Melchisede-C cum, ac derepente aperta est terra, et deglutivit eos, universam scilicet familiam Melchi, cum tota urbe, ita ut nec homo, nec ara, nec fanum, nec bru- tum, neque creatura aliqua urbis totius superstes fuerit; sed omnia absorpta sint. Descendit autem Melchisedec de monte Thabor, et ubi sese vidit a Deo exauditum, magno timore correptus in montem remigravit, atque in densam ingressus sil- vam, septem illic annos permansit: nudus ut ex ventre matris suæ prodierat: ungues ejus ad palmi unius longitudinem creverunt, capilli vero capitis ad umbilicum usque protensi sunt, dorsum ejus ut cochlea testudinis obduruit. Cibus ejus erant arbo- rum baccæ, potus autem ros quem lingebat. Post septem annos, vox quædam Abrahanum compella- vit, dicens : Abraham, Abraham. Respondit Abra- ham : Domine ini. Cui vox : Sterie jumentum tuum, imponeque vestes pretiosas et novacula, et ascende in montem Thabor, terque clama: Homo Dei, et egredietur homo ferus. Ne formides illum, sed rade, ungues reseca, indueque illum, ac benedi- ctionem ejus accipe. Fecitque Abraham quod jus- sum sibi fuerat a Domino, et ascendit in montem Thabor, stetitque in densa silva : tum ter exclama- Colb., D desunt in editis, sed habentur in Reg. et Colb. Ita Reg. et Colb. In editis deest mus. Ibid. Colb. et infra babet (20) Ita Reg. et Colb. Editi vero, επέγνων γάρ. (21) Reg., δοκῶν καταλαγχάνειν τὸν τῆς γυναικός. (22) Hac, εφοβείτο γὰρ προσκρούσαι τοῖς θεοῖς (24) Sic textum antea mutilum ex Reg. restitui-
Continue reading PG 28: Liber de definitionibus Sp. →≣ entire volume