Diplomatic text · TLG-E clean (diplomatic Greek; primary witness) — PG column chips mark the printed columns.
Admonitio (editorial preface
Clean text (TLG). Diplomatic Greek text; the machine OCR of the Migne page is kept in the OCR and Page views.
PG 59:719〔Editorial preface, from the Migne page scan (OCR)〕
ADMONITIO. Hunc Chrysostomi non esse statim quivis dicet vel mediocriter peritus, nec est ea in re diutius immo- randum. Sed, quod observandum est, post hunc sequitur apud Savilium sermo alius cui titulus, Eiç tțy ζωοφόρον ταφήν etc., In virificam sepulturam. Initium vero, Εἴδετε χθὲς λῃστοῦ εὐγνωμοσύνην, και του Szlwv pavlav, Vidistis heri latronis probitatem, et Judæorum insaniam. Quod exordium ita concinnatum est, ut suadeatur, eumdem esse qui præcedentem de latrone, et hanc de sepultura Christi concionem IN LATRONEM ET IN PRODITIONEM SERVATORIS NOSTRI JESU CHRISTI. precatio populi Christi amantis pro sacerdote pecca- tore supplicantis ! Ne te hic ordiendi modus stupore percellat illud enim divino Paulo doctore vobis di- cere didici, qui hæc in epistolis suis clare dicit disci- pulis: Precamini pro me, ut detur mihi sermo in aper- tione oris mei (Ephes. 6. ). Si vero Paulus, vas electionis, homo cælestis, gratiæ orator, precationi- bus discipulorum suorum opus habuit, quanto magis ego, quem omnes peccatorem esse nostis? Attamen vel publicanus, qui a malo instituto se removit, dis- cipulus Domini factus est. Scio quoque meretricein poenitentiæ lacrymas Domini vestigiis offerentem, meretricias famosas sordes abluisse: scio etiam pru- dentem illum latronem, res magnas per fidem rapuis- se: nam furti hujusmodi lucrum paradisus fuit. Sen- tio et ego me eamdem anchoram arripuisse. Talem quippe habemus Dominum clementem, qui acceptam habens sinceram nostram precationem, statim mise- ricordiam suam impertit. Nam legem dedit; sed cum lex illa umbram solum futurorum bonorum haberet, non autem ipsam rerum veritatem, illuminare non potuit. Propheticam vero turbam quasi legatum misit; verum propheticus ille populus, a morte detentus clamavit dicens: Ego sum terra et cinis (Gen. . ). Angelus immutabilis manendo incarnari non poterat. Non angelus, inquit, non legatus redemit eos, sed ipse Dominus (Isai. . 9). Vidit enim orbem auxilio de- stitutum, et ad ipsum clamantem: Inclina, Domine, cælos tuos, et descende (Psal. . 5). Namn si tu, in- quit, ad nos non descenderis, nos per alium ad te non possuinus ascendere : Vidit ergo, nec despexit deprecationem; sed inclinavit cælos et descendit in terram, nec se vacuos culos reliquit. Conceptus est in virginea vulva, toto orbe ampliore. ' Quem enim capere non potuit patriarchale tugurium, virginea vulva complexa est. Incarnatus est, ut ipse novit, non ut interpretantur hæretici, qui dum ea qua sibi propria sunt ignorant, divina metiuntur. Natus est, ut sibi placuit. In lignum ascendit, qui li- gnum paradisi sanavit, et clamnat: Torcular calcari solus, el nemo mecum erat (Isai. . 3), non angelus, non legatus, non archangelus, non proplieta, nou rex, nemo justorum mecuin erat: et unus solus me- cuin erat, qui non mecum mortem contrivit, sed me- cum paradisum in hæreditatem accepit: mecum in li- gno, non mecum in bello contra mortem suscepto. Nam Dominus, inquit, conterens bella, Dominus no- men illi ( Judith . 3). Unus latro confessus est. 0 res stupendas et novas ! Latro cum Christo, discipulus Judas cum diabolo : lux in tenebras, el le- nebræ in lucem mutate sunt: agnus lupus, et lupus agnus factus est. Latro manus habens clavis con fixas, fideli voce Dominum salutabat dicens : Me- mento mei, Domine, cum veneris in regnum tuum (1.uc. gladiuni paravit: labiis leta dicebat, et corde dolum eructabat, dicens: Ave, Rabbi ( Matth. . ) ; deinde osculatur eum, et conversus dicit Judæis 1.0!u, non voce, Ligatum illum abducite. O inique Juda. quo duci jubes eum qui dixit, Cælum mihi thronns est, el terra scabellum pedum meorum (Isai..1)! et el corpus in angustiis: volebamque hic finem dicendi facere; sed quia vestrum audiendi studium, ut pluri- bus persequar, me hortatur, ad sermonis seriem re- vertamur. Ave, inquit, Rabbi. Clemens vero Dominus, patientia nequitiam proditoris vincens, recte dixit: Amice, ad quid venisti? Amplector te, Juda, non u caritatem indam, quam abjecisti; sed ut
PG 59:721Κατηχητικὸς εἰς τὸ ἅγιον πάσχα. Εἴ τις εὐσεβὴς καὶ φιλόθεος, ἀπολαυέτω τῆς καλῆς ταύτης πανηγύρεως· εἴ τις δοῦλος εὐγνώμων, εἰσελθέτω χαίρων εἰς τὴν χαρὰν τοῦ Κυρίου αὐτοῦ· εἴ τις ἔκαμε νηστεύων, ἀπολαβέτω νῦν τὸ δηνάριον· εἴ τις ἀπὸ πρώτης ὥρας εἰργάσατο, δεχέσθω σήμερον τὸ δίκαιον ὄφλημα· εἴ τις μετὰ τὴν τρίτην ἦλθεν, εὐχαριστῶν ἑορτάσῃ· εἴ τις μετὰ τὴν ἕκτην ἔφθασε, μηδὲν ἀμφιβαλλέτω· καὶ γὰρ οὐδὲν ζημιοῦται· εἴ τις ὑστέρησεν εἰς τὴν ἐννάτην, προσελθέτω μηδὲν ἐνδοιάζων· εἴ τις εἰς μόνην ἔφθασε τὴν ἑνδεκάτην, μὴ φοβηθῇ τὴν βραδυτῆτα. Φιλότιμος γὰρ ὢν ὁ Δεσπότης δέχεται τὸν ἔσχατον, καθάπερ καὶ τὸν πρῶτον· ἀναπαύει τὸν τῆς ἑνδεκάτης, ὡς τὸν ἐργασάμενον ἀπὸ τῆς πρώτης· καὶ τὸν ὕστερον ἐλεεῖ, καὶ τὸν πρῶτον θεραπεύει· κἀκείνῳ δίδωσι, καὶ τούτῳ χαρίζεται. Καὶ τὴν πρᾶξιν τιμᾷ, καὶ τὴν πρόθεσιν ἐπαινεῖ. Οὐκοῦν εἰσέλθητε πάντες εἰς τὴν χαρὰν τοῦ Κυρίου ἡμῶν, καὶ πρῶτοι καὶ δεύτεροι τὸν μισθὸν ἀπολάβετε, πλούσιοι καὶ πένητες μετὰ ἀλλήλων χορεύσατε, ἐγκρατεῖς καὶ ῥᾴθυμοι τὴν ἡμέραν τιμήσατε, νηστεύσαντες καὶ μὴ νηστεύσαντες εὐφράνθητε σήμερον. Ἡ τράπεζα γέμει, τρυφήσατε πάντες·
ὁ μόσχος πολὺς, μηδεὶς ἐξέλθοι πεινῶν. Πάντες ἀπολαύσατε τοῦ πλούτου τῆς χρηστότητος. Μηδεὶς θρηνείτω πενίαν· ἐφάνη γὰρ ἡ κοινὴ βασιλεία· μηδεὶς ὀδυρέσθω τὰ πταίσματα· συγγνώμη γὰρ ἐκ τοῦ τάφου ἀνέτειλε· μηδεὶς φοβείσθω τὸν θάνατον· ἠλευθέρωσε γὰρ ἡμᾶς ὁ τοῦ Σωτῆρος θάνατος· ἔσβεσεν αὐτὸν ὑπ’ αὐτοῦ κατεχόμενος· ἐκόλασε τὸν ᾅδην κατελθὼν εἰς τὸν ᾅδην· ἐπίκρανεν αὐτὸν γευσάμενον τῆς σαρκὸς αὐτοῦ. Καὶ τοῦτο προλαβὼν Ἡσαί̈ας ἐβόησεν· Ὁ ᾅδης, φησὶν, ἐπικράνθη. Συναντήσας σοι κάτω ἐπικράνθη· καὶ γὰρ καθῃρέθη· ἐπικράνθη· καὶ γὰρ ἐνεπαίχθη. Ἔλαβε σῶμα, καὶ Θεῷ περιέτυχεν· ἔλαβε γῆν, καὶ συνήντησεν οὐρανῷ· ἔλαβεν ὅπερ ἔβλεπε, καὶ πέπτωκεν ὅθεν οὐκ ἔβλεπε. Ποῦ σου, θάνατε, τὸ κέντρον; ποῦ σου, ᾅδη, τὸ νῖκος; Ἀνέστη Χριστὸς, καὶ σὺ καταβέβλησαι· ἀνέστη Χριστὸς, καὶ πεπτώκασι δαίμονες· ἀνέστη Χριστὸς, καὶ χαίρουσιν ἄγγελοι· ἀνέστη Χριστὸς, καὶ νεκρὸς οὐδεὶς ἐπὶ μνήματος. Χριστὸς γὰρ ἐγερθεὶς ἐκ νεκρῶν, ἀπαρχὴ τῶν κεκοιμημένων ἐγένετο· αὐτῷ ἡ δόξα καὶ τὸ κράτος εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων. Ἀμήν.
Continue reading PG 59: In sanctum pascha (sermo 4) Sp. →≣ entire volume