αγίῳ, καὶ ἀγαθῷ, καὶ ζωοποιῷ σου Πνεύματι· νῦν καὶ ἀεὶ, καὶ εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων. Αμήν. Εὐχὴ ἑτέρα τοῦ αὐτοῦ. Τοῦ Κυρίου δεηθῶμεν. Επικαλούμεθά σε, Δέσποτα ἀεὶ παντοκράτορ, ὕψιστε, ἀπείρατε, εἰρηνικὰ βασιλεῦ, ἐπικαλούμεθά σε τὸν ποιήσαντα τὸν οὐρανὸν καὶ τὴν γῆν. Ἐκ σοῦ γὰρ ἀνεφύη, καὶ τὸ καὶ τὸ β, ἡ ἀρχὴ καὶ τὸ τέλος, δοὺς τοῖς ἀνθρώποις ὑπακούεν τετρά ποδα καὶ ἄλογα ζῶν· ὅτι σὺ ὑπέταξας αὐτὰ, Κύριε. Εκτεινον τὴν χεῖρά σου τὴν κραταιὰν, καὶ τὸν βραχίονά σου τὸν ὑψηλὸν καὶ τὸν ἅγιον, καὶ ἐπισκο πῶν ἐπισκόπησον τὸ πλάσμα σου τοῦτο. Κατάπεμ ψον αὐτῷ ἄγγελον εἰρηνικὸν, ἄγγελον κραταιὸν, ψυχῆς καὶ σώματος φύλακα, ὃς ἐπιτιμήσει καὶ ἀπελάσει ἀπ' αὐτοῦ πᾶν πονηρὸν καὶ ἀκάθαρτον δαιμόνιον. Ὅτι σὺ Κύριος μόνος ὕψιστος, παντο κράτωρ, εὐλογητὸς, εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων. Αμήν. Εὐχὴ ἑτέρα τοῦ αὐτοῦ. Τοῦ Κυρίου δεηθῶμεν. Τὴν θείαν τε καὶ τὴν ἁγίαν καὶ μεγάλην, καὶ φρι κτὴν, καὶ ἄστεκτον ὀνομασίαν καὶ ἐπίκλησιν ποιού μεν πρὸς τὴν σὴν ἐξέλασιν, ἀποστάτα, ὡσαύτως καὶ ἐπιτίμησιν εἰς τὴν σὴν ἐξολόθρευσιν, διάβολε. Ὁ Θεὸς ὁ ἅγιος, ὁ ἄναρχος, ὁ φοβερὸς, ὁ ἀόρατος τῇ οὐσίᾳ, ὁ ἀνείκαστος τῇ δυνάμει, καὶ ἀκατάληπτος τῇ θεότητι, ὁ βασιλεὺς τῆς δόξης, καὶ παντοκράτωρ Δεσπότης, ἐπιτιμήσει σου, διάβολε, ὁ ἐκ τοῦ μὴ ὄντος εἰς τὸ εἶναι τὰ πάντα εὐπραγῶς λόγῳ συστησάμε νος, ὁ περιπατῶν ἐπὶ πτερύγων ανέμων. Επιτιμά σοι, διάβολε, ὁ προσκαλούμενος τὸ ὕδωρ τῆς θαλάσ σης καὶ ἐκχέων αὐτὸ ἐπὶ πρόσωπον πάσης τῆς γῆς, Κύριος τῶν δυνάμεων ὄνομα αὐτοῦ. Ἐπιτιμά σου Κύριος, διάβολε, ὁ ὑπὸ τῶν ἀναριθμήτων οὐρανίων ταγμάτων πυρίνων φόβῳ λειτουργούμενος καὶ ὑμνού μενος, καὶ ἀπὸ πλήθους χορῶν ἀγγελικῶν καὶ ἀρχαγγελικῶν τρόμῳ προσκυνούμενος, καὶ δοξαζό μένος. Επιτιμά σοι Κύριος, διάβολε, ὁ τιμώμενος ὑπὸ τῶν κύκλωθεν παρεστωσῶν δυνάμεων, καὶ φρικωδεστάτων ἐξαπτερύγων καὶ πολυομμάτων Χερουβὶμ καὶ Σεραφίμ, τῶν τὰ πρόσωπα ἑαυτῶν ταῖς δυσὶ πτέρυξι σκεπόντων διὰ τὴν ἀθεώρητον αὐτοῦ καὶ ἀνεξιχνίαστον Θεότητα, καὶ ταῖς δυσί πτέρυξι τοὺς ἑαυτῶν πόδας καλυπτόντων, εἰς τὸ μὴ Ο Θεός ὁ αἰώνιος, κατακαυθῆναι ἐκ τῆς ἀῤῥήτου δόξης καὶ ἀκατανοή του μεγαλειότητος αὐτοῦ καὶ ταῖς δυσὶ πτέρυξι πετο μένων καὶ τὸν οὐρανὸν πληρούντων ἐκ τῆς βοῆς αὐτῶν, τό, Αγιος, "Αγιος, "Αγιος Κύριος Σαβαώθ, πλήρης ὁ οὐρανὸς καὶ ἡ γῆ τῆς δόξης αὐτοῦ. Ἐπι τιμᾷ σοι Κύριος, διάβολε, ὁ ἐκ τοῦ κόλπου του πατρικοῦ καταβὰς ἐξ οὐρανοῦ Θεὸς Λόγος, καὶ διὰ τῆς ἐκ Παρθένου ἁγίας προσκυνητῆς, ἀφράστου καὶ ἀχράντου σαρκώσεως ἀνεκλαλήτως φανεὶς ἐν τῷ Αφ ορισμὸς τοῦ ἁγίου Ἰωάννου τοῦ Χρυσοτόμου εἰς πνευ ματιζομένους ὑπὸ πνευμάτων ἀκαθάρτων. SUPPLEMENTUM AD S. J. CHRYSOSTOMI OPERA. nunc et semper, et in sæcula sæculorum. Amen. Alia ejusdem oratio Dominum precemur. Invocamnus te, Domine Deus omnipotens, excelse, mali cuncti expers, pacifice Rex; invocamus te, Conditor cœli et terræ, ex te namque oritur a et w, principium et finis, qui dedisti hominibus ut ipsis quadrupedia et ratione carentia animalia, quia sic jussisti, Domine, obedirent: manum tua:n for tem, et brachium tuum excelsum et sanctum ex tende, et banc creaturam tuam visu tuo respice. Da illi angelum pacificum, angelum fortem, cor poris et animæ custodem, qui increpet et abigal ab ea omne malignum et impurum dæmonium. Quia tu solus excelsus et omnipotens es, benedi ctus in specula sæculorum. Amen. Alia ejusdem oratio Dominum precemur. Divinam, sanctam, magnam, tremendam et non tolerandam nominis Dei appellationem et invoca tionem aggredimur et perficimus, tui expellendi et increpandi gratia, apostata; tui disperdendi ergo, diabole, Deus sanctus, principii expers, timendus, natura invisibilis, potestate inexcogitatus, Deitate incomprehensus, Rex gloriæ et omnipotens Domi nus, ipse te increpet, diabole, qui nihilo ad esse cuncta verbo congrue composuit, qui super pennas ventorum ambulat. Increpat te, diabole, qui maris aquam advocat, et eam super universæ terræ faciem effundit. Dominus virtutum nomen illi. Increpat te Dominus, diabole, is cui innumeri caelestes ordines ignei in circuitu ministrant, qui ab angelicarum turbarum copia et ab archangelis cum tremore ce lebratur, colitur et adoratur. Increpat te Dominus, diabole, qui et a virtutibus circa se astantibus hono ratur, et a tremendis oculorum copia illustribus Che rubim, et sex alarum remigio dotatis Seraphim, duabus quidem facies suas propter incomprehen sum et imperscrutatum Deitatis splendorem velan tibus, et duabus alis pedes suos, ne ineffabili gloria et inexcogitata majestate consumantur, operienti bus, et duabus alis voluntibus crelumque suis voci bus replentibus: Sanctus, Sanctus, Sanctus, Doni nus Sabaoth plenum est cœlum el terra gloria ejus. Increpat te Dominus, diabole, qui e sinu pa terno, e cœlo Deus Verbum descendens, et per ve nerandam, inexplicatam et illibatam ex sancta Vir gine incarnationem, ut mundum ineffabiliter sal varet, et te suprema sua virtute de cœlo deje ctum, perditumque omnibus demonstraret, apparuit. Increpat te Dominus, diabole, qui mari dixit' * Marc. IV, 39. Deest in omnibus exemplaribus hæc oratio. Legitur cum ea quæ incipit, in uno e Barberinis codicibus: in quo sicut et in editis Chrysostomo his verbis attribuitur

αγίῳ, καὶ ἀγαθῷ, καὶ ζωοποιῷ σου Πνεύματι· νῦν καὶ ἀεὶ, καὶ εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων. Αμήν. Εὐχὴ ἑτέρα τοῦ αὐτοῦ. Τοῦ Κυρίου δεηθῶμεν. Επικαλούμεθά σε, Δέσποτα ἀεὶ παντοκράτορ, ὕψιστε, ἀπείρατε, εἰρηνικὰ βασιλεῦ, ἐπικαλούμεθά σε τὸν ποιήσαντα τὸν οὐρανὸν καὶ τὴν γῆν. Ἐκ σοῦ γὰρ ἀνεφύη, καὶ τὸ καὶ τὸ β, ἡ ἀρχὴ καὶ τὸ τέλος, δοὺς τοῖς ἀνθρώποις ὑπακούεν τετρά ποδα καὶ ἄλογα ζῶν· ὅτι σὺ ὑπέταξας αὐτὰ, Κύριε. Εκτεινον τὴν χεῖρά σου τὴν κραταιὰν, καὶ τὸν βραχίονά σου τὸν ὑψηλὸν καὶ τὸν ἅγιον, καὶ ἐπισκο πῶν ἐπισκόπησον τὸ πλάσμα σου τοῦτο. Κατάπεμ ψον αὐτῷ ἄγγελον εἰρηνικὸν, ἄγγελον κραταιὸν, ψυχῆς καὶ σώματος φύλακα, ὃς ἐπιτιμήσει καὶ ἀπελάσει ἀπ' αὐτοῦ πᾶν πονηρὸν καὶ ἀκάθαρτον δαιμόνιον. Ὅτι σὺ Κύριος μόνος ὕψιστος, παντο κράτωρ, εὐλογητὸς, εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων. Αμήν. Εὐχὴ ἑτέρα τοῦ αὐτοῦ. Τοῦ Κυρίου δεηθῶμεν. Τὴν θείαν τε καὶ τὴν ἁγίαν καὶ μεγάλην, καὶ φρι κτὴν, καὶ ἄστεκτον ὀνομασίαν καὶ ἐπίκλησιν ποιού μεν πρὸς τὴν σὴν ἐξέλασιν, ἀποστάτα, ὡσαύτως καὶ ἐπιτίμησιν εἰς τὴν σὴν ἐξολόθρευσιν, διάβολε. Ὁ Θεὸς ὁ ἅγιος, ὁ ἄναρχος, ὁ φοβερὸς, ὁ ἀόρατος τῇ οὐσίᾳ, ὁ ἀνείκαστος τῇ δυνάμει, καὶ ἀκατάληπτος τῇ θεότητι, ὁ βασιλεὺς τῆς δόξης, καὶ παντοκράτωρ Δεσπότης, ἐπιτιμήσει σου, διάβολε, ὁ ἐκ τοῦ μὴ ὄντος εἰς τὸ εἶναι τὰ πάντα εὐπραγῶς λόγῳ συστησάμε νος, ὁ περιπατῶν ἐπὶ πτερύγων ανέμων. Επιτιμά σοι, διάβολε, ὁ προσκαλούμενος τὸ ὕδωρ τῆς θαλάσ σης καὶ ἐκχέων αὐτὸ ἐπὶ πρόσωπον πάσης τῆς γῆς, Κύριος τῶν δυνάμεων ὄνομα αὐτοῦ. Ἐπιτιμά σου Κύριος, διάβολε, ὁ ὑπὸ τῶν ἀναριθμήτων οὐρανίων ταγμάτων πυρίνων φόβῳ λειτουργούμενος καὶ ὑμνού μενος, καὶ ἀπὸ πλήθους χορῶν ἀγγελικῶν καὶ ἀρχαγγελικῶν τρόμῳ προσκυνούμενος, καὶ δοξαζό μένος. Επιτιμά σοι Κύριος, διάβολε, ὁ τιμώμενος ὑπὸ τῶν κύκλωθεν παρεστωσῶν δυνάμεων, καὶ φρικωδεστάτων ἐξαπτερύγων καὶ πολυομμάτων Χερουβὶμ καὶ Σεραφίμ, τῶν τὰ πρόσωπα ἑαυτῶν ταῖς δυσὶ πτέρυξι σκεπόντων διὰ τὴν ἀθεώρητον αὐτοῦ καὶ ἀνεξιχνίαστον Θεότητα, καὶ ταῖς δυσί πτέρυξι τοὺς ἑαυτῶν πόδας καλυπτόντων, εἰς τὸ μὴ Ο Θεός ὁ αἰώνιος, κατακαυθῆναι ἐκ τῆς ἀῤῥήτου δόξης καὶ ἀκατανοή του μεγαλειότητος αὐτοῦ καὶ ταῖς δυσὶ πτέρυξι πετο μένων καὶ τὸν οὐρανὸν πληρούντων ἐκ τῆς βοῆς αὐτῶν, τό, Αγιος, "Αγιος, "Αγιος Κύριος Σαβαώθ, πλήρης ὁ οὐρανὸς καὶ ἡ γῆ τῆς δόξης αὐτοῦ. Ἐπι τιμᾷ σοι Κύριος, διάβολε, ὁ ἐκ τοῦ κόλπου του πατρικοῦ καταβὰς ἐξ οὐρανοῦ Θεὸς Λόγος, καὶ διὰ τῆς ἐκ Παρθένου ἁγίας προσκυνητῆς, ἀφράστου καὶ ἀχράντου σαρκώσεως ἀνεκλαλήτως φανεὶς ἐν τῷ Αφ ορισμὸς τοῦ ἁγίου Ἰωάννου τοῦ Χρυσοτόμου εἰς πνευ ματιζομένους ὑπὸ πνευμάτων ἀκαθάρτων. SUPPLEMENTUM AD S. J. CHRYSOSTOMI OPERA. nunc et semper, et in sæcula sæculorum. Amen. Alia ejusdem oratio Dominum precemur. Invocamnus te, Domine Deus omnipotens, excelse, mali cuncti expers, pacifice Rex; invocamus te, Conditor cœli et terræ, ex te namque oritur a et w, principium et finis, qui dedisti hominibus ut ipsis quadrupedia et ratione carentia animalia, quia sic jussisti, Domine, obedirent: manum tua:n for tem, et brachium tuum excelsum et sanctum ex tende, et banc creaturam tuam visu tuo respice. Da illi angelum pacificum, angelum fortem, cor poris et animæ custodem, qui increpet et abigal ab ea omne malignum et impurum dæmonium. Quia tu solus excelsus et omnipotens es, benedi ctus in specula sæculorum. Amen. Alia ejusdem oratio Dominum precemur. Divinam, sanctam, magnam, tremendam et non tolerandam nominis Dei appellationem et invoca tionem aggredimur et perficimus, tui expellendi et increpandi gratia, apostata; tui disperdendi ergo, diabole, Deus sanctus, principii expers, timendus, natura invisibilis, potestate inexcogitatus, Deitate incomprehensus, Rex gloriæ et omnipotens Domi nus, ipse te increpet, diabole, qui nihilo ad esse cuncta verbo congrue composuit, qui super pennas ventorum ambulat. Increpat te, diabole, qui maris aquam advocat, et eam super universæ terræ faciem effundit. Dominus virtutum nomen illi. Increpat te Dominus, diabole, is cui innumeri caelestes ordines ignei in circuitu ministrant, qui ab angelicarum turbarum copia et ab archangelis cum tremore ce lebratur, colitur et adoratur. Increpat te Dominus, diabole, qui et a virtutibus circa se astantibus hono ratur, et a tremendis oculorum copia illustribus Che rubim, et sex alarum remigio dotatis Seraphim, duabus quidem facies suas propter incomprehen sum et imperscrutatum Deitatis splendorem velan tibus, et duabus alis pedes suos, ne ineffabili gloria et inexcogitata majestate consumantur, operienti bus, et duabus alis voluntibus crelumque suis voci bus replentibus: Sanctus, Sanctus, Sanctus, Doni nus Sabaoth plenum est cœlum el terra gloria ejus. Increpat te Dominus, diabole, qui e sinu pa terno, e cœlo Deus Verbum descendens, et per ve nerandam, inexplicatam et illibatam ex sancta Vir gine incarnationem, ut mundum ineffabiliter sal varet, et te suprema sua virtute de cœlo deje ctum, perditumque omnibus demonstraret, apparuit. Increpat te Dominus, diabole, qui mari dixit' * Marc. IV, 39. Deest in omnibus exemplaribus hæc oratio. Legitur cum ea quæ incipit, in uno e Barberinis codicibus: in quo sicut et in editis Chrysostomo his verbis attribuitur

κόσμῳ τοῦ σῶσαι αὐτὸν, καὶ τῇ αὐθεντικῇ αὐτοῦ δυνάμει ρίψας σε οὐρανόθεν, καὶ ἀπόλυτον παντὶ δείξας. Επιτιμᾷ σοι Κύριος, διάβολε, ὁ εἰπὼν τῇ θαλάσσῃ· Σιώπα, πεφίμωσο· καὶ τῷ κελεύσματι εὐθέως εκόπασεν. Επιτιμᾷ σοι Κύριος, διάβολε, τῷ ἀχράντῳ πτυέλῳ πηλὸν ποιήσας, καὶ τὸ ἐλλεῖπον μέλος τῷ ἐκ γενετής τυφλῷ διαπλάσας, καὶ τὸ φῶς χαρισάμενος. Επιτιμᾷ σοι Κύριος, διάβολε, ὁ τὴν θυγατέρα τοῦ ἀρχισυναγώγου λόγῳ ζωοποιήσας, καὶ τῆς χήρας τὸν υἱὸν ἐκ στόματος τοῦ θανάτου ἀφαρ πάσας καὶ τῇ ἰδίᾳ μητρὶ ὁλόκληρον, καὶ ὑγιῆ αὐτὸν χαρισάμενος. Επιτιμᾷ σοι Κύριος, διάβολε, ὁ τὸν Λάζαρον ἐκ νεκρῶν τετραήμερον ἄσηπτον ὡς μὴ θανόντο, καὶ ἄσπιλον, εἰς ἔκπληξιν τῶν πολλῶν παραστήσας. Επιτιμᾷ σοι Κύριος, διάβολε, ὁ διὰ τοῦ ῥαπίσματος τὴν κατάραν καταργήσας, καὶ διὰ τῆς λόγχης τῆς ἀχράντου πλευρᾶς αὐτοῦ τὴν τὸν παράδεισον φυλάττουσαν φλογίνην ρομφαίαν ἀνα στείλας. Επιτιμά σοι Κύριος, διάβολε, ὁ διὰ τοῦ ἐμπτύσματος τοῦ τιμίου αὐτοῦ χαρακτῆρος πᾶν δάκρυον ἐκ παντὸς προσώπου ἐκμάξας. Επιτιμᾷ σοι Κύριος, διάβολε, ὁ πήξας τὸν σταυρὸν εἰς στήρι γμα ἓν καὶ σωτηρίαν κόσμου, εἰς πτῶσιν δὲ σὴν καὶ πάντων τῶν ὑπὸ σὲ ἀγγέλων. Ἐπιτιμᾷ σοι Κύριος, διάβολε, ὁ δοὺς φωνὴν ἐν τῷ σταυρῷ αὐτοῦ, καὶ τὸ καταπέτασμα τοῦ ναοῦ ἐσχίσθη, καὶ αἱ πέτραι διεῤῥάγησαν, καὶ τὰ μνημεῖα ἠθεώχθησαν, καὶ οἱ ἀπ' αἰῶνος θανόντες ἀνέστησαν. Ἐπιτιμᾷ σοι Κύ ριος, διάβολε, ὁ θανάτῳ θάνατον θανατώσας, καὶ ζωὴν τῇ ἐγέρσει αὐτοῦ τοῖς ἀνθρώποις χαρισάμενος. Επιτιμήσαι σοι Κύριος, διάβολε, ὁ καταβὰς εἰς τὸν ᾄδην, καὶ τὰ μνημεῖα αὐτοῦ ἐκτινάξας, καὶ παντας τοὺς ἐν αὐτῷ κατεχομένους δεσμίους ἐλευθερώσας, καὶ πρὸς ἑαυτὸν ἀνακαλεσάμενος· ἄν οἱ πυλωροί ἰδόντες, ἔφριξαν, καὶ ἀγωνίᾳ τοῦ ᾅδου κρυβέντες ἐξέλιπον. Επιτιμήσαι σοι Κύριος, διάβολε, ὁ ἐκ νεκρῶν ἀναστὰς Χριστὸς ὁ Θεὸς ἡμῶν καὶ πᾶσι τὴν ἀνάστασιν αὐτοῦ χαρισάμενος. Επιτιμήσαι σοι Κύ ριος, διάβολε, ὁ εἰς οὐρανοὺς ἐν δόξῃ ἀναληφθεὶς πρὸς τὸν Πατέρα αὐτοῦ, καὶ ἐκ δεξιῶν τῆς μεγαλω σύνης ἐπὶ θρόνου δόξης καθήμενος. Επιτιμήσαι σοι Κύριος, διάβολε, ὁ πάλιν ἐρχόμενος μετὰ δόξης ἐπὶ τῶν νεφελῶν τοῦ οὐρανοῦ, μετὰ τῶν ἁγίων ἀγγέ λων αὐτοῦ, κρῖναι ζῶντας καὶ νεκρούς. Επιτιμήσαι σοι Κύριος, διάβολε, ὁ τὸ πῦρ τὸ ἄσβεστον, καὶ σκώ ληκα τὸν ἀκοίμητον, καὶ σκότος τὸ ἐξώτερον ἑτοιμά σας σοι εἰς αἰώνιον κόλασιν. Επιτιμήσαι σοι Κύριος, διάβολε, ὃν πάντα φρίσσει καὶ τρέμει ἀπὸ προσώπου δυνάμεως αὐτοῦ, ὅτι ἄστικτος ἡ ὀργὴ τῆς ἐπὶ σὲ ἀπειλῆς αὐτοῦ. Αὐτὸς ἐπιτιμά σοι Κύριος, διάβολε, διὰ τοῦ φοβεροῦ αὐτοῦ ὀνόματος· φρίξον, τρόμαξον, φοβήθητι, ἀναχώρησον, ἐξολοθρεύθητι, φυγαδεύθητι ὁ πεσὼν οὐρανόθεν, καὶ σὺν σοὶ πάντα τὰ πονηρὰ πνεύματα, πᾶν πνεῦμα πονηρόν, πνεῦμα ἀσελγείας, πνεῦμα πονηρίας, πνεῦμα νυχτερινόν καὶ ἡμερινόν, μεσημβρινόν τε καὶ ἑσπερινόν πνεῦμα μεσονυκτικόν, πνεῦμα φανταστικόν, πνεῦμα συναντικών, εἴτε χερσαίον, εἴτε ἄνυδρον, εἴτε ἐν ἄλσοις, εἴτε ἐν καλάμοις, εἴτε ἐν φάραγξιν, εἴτε ἐν Ἐπιτιμᾷ σοι Κύριος, διάβολε, ὁ τὴν θυγατέρα τοῦ ἀρχισυναγώγου λόγῳ ζωοποιήσας, καὶ τῆς χήρας τὸν υἱὸν ἐκ στόματος τοῦ θανάτου ἀφαρπάσας καὶ τῇ ἰδίᾳ μητρὶ ὁλόκληρον, καὶ ὑγιῆ αὐτὸν χαρισάμενος. Ἐπιτιμᾷ σοι Κύριος, διάβολε, ὁ τὸν Λάζαρον ἐκ νεκρῶν τετραήμερον ἄσηπτον ὡς μὴ θανόντα, καὶ ἄσπιλον, εἰς ἔκπληξιν τῶν πολλῶν παραστήσας. Ἐπιτιμᾷ σοι Κύριος, διάβολε, ὁ διὰ τοῦ ῥαπίσματος τὴν κατάραν καταργήσας, καὶ διὰ τῆς λόγχης τῆς ἀχράντου πλευρᾶς αὐτοῦ τὴν τὸν παράδεισον φυλάττουσαν φλογίνην ῥομφαίαν ἀναστείλας. Ἐπιτιμᾷ σοι Κύριος, διάβολε, ὁ διὰ τοῦ ἐμπτύσματος τοῦ τιμίου αὐτοῦ χαρακτῆρος πᾶν δάκρυον ἐκ παντὸς προσώπου ἐκμάξας. Ἐπιτιμᾷ σοι Κύριος, διάβολε, ὁ πήξας τὸν σταυρὸν εἰς στήριγμα ἓν καὶ σωτηρίαν κόσμου, εἰς πτῶσιν δὲ σὴν καὶ πάντων τῶν ὑπὸ σὲ ἀγγέλων. Ἐπιτιμᾷ σοι Κύριος, διάβολε, ὁ δοὺς φωνὴν ἐν τῷ σταυρῷ αὐτοῦ, καὶ τὸ καταπέτασμα τοῦ ναοῦ ἐσχίσθη, καὶ αἱ πέτραι διεῤῥάγησαν, καὶ τὰ μνημεῖα ἠνεῴχθησαν, καὶ οἱ ἀπ’ αἰῶνος θανόντες ἀνέστησαν. Ἐπιτιμᾷ σοι Κύριος, διάβολε, ὁ θανάτῳ θάνατον θανατώσας, καὶ ζωὴν τῇ ἐγέρσει αὐτοῦ τοῖς ἀνθρώποις χαρισάμενος. vit. Increpat te Dominus, diabole, qui illibato Iuto e sputo confecto, deficiens a nativitate membrum cæco restituit, lumenque videre donavit. Incre pat te Dominus, diabole, qui verbo suo archisyn agogi filiam vivam fecit, et viduæ filium mortis fau cibus ereptum, propriæ matri incolumem salvum que restituit. Increpat te Dominus, diabole, qui quatriduanum e mortuis Lazarum incorruptum, velut non mortuum, et intabidum ad omnium stuporem excitavit. Increpat te Dominus, diabole, qui per susceptam a se alapam, maledictionem nostram irritam fecit; et per illibati lateris sui vulnus flammeum gladium paradisi aditum obseran tem exstinxit. Increpat te Dominus, diabule, qui per divinam vultus sui formam sputis foedatam, la Tace, obmutesce, et ejus jussu confestim quie mendum nomen suum frene, treme, exparesce, crymam omnem ab omnium vultu abstersit. In crepat te Dominus, diabole, qui crucem in unicuın munimen et mundi salutem, in ruinam vero tuam et omnium tibi subditorum angelorum defixit. In crepat te Dominus, diabole, quo in cruce voce efferente, velumn templi scissum est, petra confra clæ, monumenta quoque aperta sunt, et mortui a sæculo exsurrexerunt. Increpat te Dominus, diabole, qui morte mortem necavit, et resurrectione sua vitam hominibus largitus est. Increpet te Dominus, diabole, qui, concussis nionumentis, in infernum de scendens, omnes in eo captivos ad se tractos revocavit, quo viso, janitores inferni turbati sunt, et in imas tenebras detrusi, præ trepidatione stationem suam dereliquerunt. Increpet te Dominus, diabole, a morte resurgens Christus Deus noster, cunctis resurrectionis privilegium largitus. Increpet te Dominus, diabole, qui arl Patrem cum gloria in cœlos ascendit, et in dextera majestatis in throno gloriæ sedet. Increpet te Dominus, diabole, rursus cum gloria in nubibus cœli, cum sanctis angelis suis vivos et mortuos ju dicaturus. Increpet te Dominus, diabole, qui inex stinguibilem ignem, et insopitum vermnen, et lene bras exteriores, in æternam damnationem tibi præ paravit. Increpet te Dominus, diabole, a cujus vir. tutis facie cuncta tremunt et expavescunt, quia intolerandus est adversum te comminationum ejus furor. Ipee Dominus te increpat, diabole, per tre discede, disperdere, effugare, qui e caelo decidisti, tecumque maligni cuncti spiritus: spiritus impuri tatis, spiritus nequitiæ, spiritus nocturnus, diur nus, meridianus et vespertinus, spiritus mediæ noctis, spiritus spectri, spiritus occurrens quicun que, sive terrenus, sive aquatilis, sive in saltibus, sive in calan.is, sive in convallibus, sive in biviis et triviis, in lacubus, in fluviis, in domibus, in bal meis solitus discurrere, ut hominem lædat, et men tem ejus perturbet. Uno verbo ab opificio creatoris Christi Dei nostri discedite, a servo Dei nostri N. separemini, a mente, ab anima, a corde, a reni bus, a sensibus, ab omnibus membris, ut salvus sit, et incolumis, et liber; propriumque Dominum

κόσμῳ τοῦ σῶσαι αὐτὸν, καὶ τῇ αὐθεντικῇ αὐτοῦ δυνάμει ρίψας σε οὐρανόθεν, καὶ ἀπόλυτον παντὶ δείξας. Επιτιμᾷ σοι Κύριος, διάβολε, ὁ εἰπὼν τῇ θαλάσσῃ· Σιώπα, πεφίμωσο· καὶ τῷ κελεύσματι εὐθέως εκόπασεν. Επιτιμᾷ σοι Κύριος, διάβολε, τῷ ἀχράντῳ πτυέλῳ πηλὸν ποιήσας, καὶ τὸ ἐλλεῖπον μέλος τῷ ἐκ γενετής τυφλῷ διαπλάσας, καὶ τὸ φῶς χαρισάμενος. Επιτιμᾷ σοι Κύριος, διάβολε, ὁ τὴν θυγατέρα τοῦ ἀρχισυναγώγου λόγῳ ζωοποιήσας, καὶ τῆς χήρας τὸν υἱὸν ἐκ στόματος τοῦ θανάτου ἀφαρ πάσας καὶ τῇ ἰδίᾳ μητρὶ ὁλόκληρον, καὶ ὑγιῆ αὐτὸν χαρισάμενος. Επιτιμᾷ σοι Κύριος, διάβολε, ὁ τὸν Λάζαρον ἐκ νεκρῶν τετραήμερον ἄσηπτον ὡς μὴ θανόντο, καὶ ἄσπιλον, εἰς ἔκπληξιν τῶν πολλῶν παραστήσας. Επιτιμᾷ σοι Κύριος, διάβολε, ὁ διὰ τοῦ ῥαπίσματος τὴν κατάραν καταργήσας, καὶ διὰ τῆς λόγχης τῆς ἀχράντου πλευρᾶς αὐτοῦ τὴν τὸν παράδεισον φυλάττουσαν φλογίνην ρομφαίαν ἀνα στείλας. Επιτιμά σοι Κύριος, διάβολε, ὁ διὰ τοῦ ἐμπτύσματος τοῦ τιμίου αὐτοῦ χαρακτῆρος πᾶν δάκρυον ἐκ παντὸς προσώπου ἐκμάξας. Επιτιμᾷ σοι Κύριος, διάβολε, ὁ πήξας τὸν σταυρὸν εἰς στήρι γμα ἓν καὶ σωτηρίαν κόσμου, εἰς πτῶσιν δὲ σὴν καὶ πάντων τῶν ὑπὸ σὲ ἀγγέλων. Ἐπιτιμᾷ σοι Κύριος, διάβολε, ὁ δοὺς φωνὴν ἐν τῷ σταυρῷ αὐτοῦ, καὶ τὸ καταπέτασμα τοῦ ναοῦ ἐσχίσθη, καὶ αἱ πέτραι διεῤῥάγησαν, καὶ τὰ μνημεῖα ἠθεώχθησαν, καὶ οἱ ἀπ' αἰῶνος θανόντες ἀνέστησαν. Ἐπιτιμᾷ σοι Κύ ριος, διάβολε, ὁ θανάτῳ θάνατον θανατώσας, καὶ ζωὴν τῇ ἐγέρσει αὐτοῦ τοῖς ἀνθρώποις χαρισάμενος. Επιτιμήσαι σοι Κύριος, διάβολε, ὁ καταβὰς εἰς τὸν ᾄδην, καὶ τὰ μνημεῖα αὐτοῦ ἐκτινάξας, καὶ παντας τοὺς ἐν αὐτῷ κατεχομένους δεσμίους ἐλευθερώσας, καὶ πρὸς ἑαυτὸν ἀνακαλεσάμενος· ἄν οἱ πυλωροί ἰδόντες, ἔφριξαν, καὶ ἀγωνίᾳ τοῦ ᾅδου κρυβέντες ἐξέλιπον. Επιτιμήσαι σοι Κύριος, διάβολε, ὁ ἐκ νεκρῶν ἀναστὰς Χριστὸς ὁ Θεὸς ἡμῶν καὶ πᾶσι τὴν ἀνάστασιν αὐτοῦ χαρισάμενος. Επιτιμήσαι σοι Κύ ριος, διάβολε, ὁ εἰς οὐρανοὺς ἐν δόξῃ ἀναληφθεὶς πρὸς τὸν Πατέρα αὐτοῦ, καὶ ἐκ δεξιῶν τῆς μεγαλω σύνης ἐπὶ θρόνου δόξης καθήμενος. Επιτιμήσαι σοι Κύριος, διάβολε, ὁ πάλιν ἐρχόμενος μετὰ δόξης ἐπὶ τῶν νεφελῶν τοῦ οὐρανοῦ, μετὰ τῶν ἁγίων ἀγγέ λων αὐτοῦ, κρῖναι ζῶντας καὶ νεκρούς. Επιτιμήσαι σοι Κύριος, διάβολε, ὁ τὸ πῦρ τὸ ἄσβεστον, καὶ σκώ ληκα τὸν ἀκοίμητον, καὶ σκότος τὸ ἐξώτερον ἑτοιμά σας σοι εἰς αἰώνιον κόλασιν. Επιτιμήσαι σοι Κύριος, διάβολε, ὃν πάντα φρίσσει καὶ τρέμει ἀπὸ προσώπου δυνάμεως αὐτοῦ, ὅτι ἄστικτος ἡ ὀργὴ τῆς ἐπὶ σὲ ἀπειλῆς αὐτοῦ. Αὐτὸς ἐπιτιμά σοι Κύριος, διάβολε, διὰ τοῦ φοβεροῦ αὐτοῦ ὀνόματος· φρίξον, τρόμαξον, φοβήθητι, ἀναχώρησον, ἐξολοθρεύθητι, φυγαδεύθητι ὁ πεσὼν οὐρανόθεν, καὶ σὺν σοὶ πάντα τὰ πονηρὰ πνεύματα, πᾶν πνεῦμα πονηρόν, πνεῦμα ἀσελγείας, πνεῦμα πονηρίας, πνεῦμα νυχτερινόν καὶ ἡμερινόν, μεσημβρινόν τε καὶ ἑσπερινόν πνεῦμα μεσονυκτικόν, πνεῦμα φανταστικόν, πνεῦμα συναντικών, εἴτε χερσαίον, εἴτε ἄνυδρον, εἴτε ἐν ἄλσοις, εἴτε ἐν καλάμοις, εἴτε ἐν φάραγξιν, εἴτε ἐν Ἐπιτιμᾷ σοι Κύριος, διάβολε, ὁ τὴν θυγατέρα τοῦ ἀρχισυναγώγου λόγῳ ζωοποιήσας, καὶ τῆς χήρας τὸν υἱὸν ἐκ στόματος τοῦ θανάτου ἀφαρπάσας καὶ τῇ ἰδίᾳ μητρὶ ὁλόκληρον, καὶ ὑγιῆ αὐτὸν χαρισάμενος. Ἐπιτιμᾷ σοι Κύριος, διάβολε, ὁ τὸν Λάζαρον ἐκ νεκρῶν τετραήμερον ἄσηπτον ὡς μὴ θανόντα, καὶ ἄσπιλον, εἰς ἔκπληξιν τῶν πολλῶν παραστήσας. Ἐπιτιμᾷ σοι Κύριος, διάβολε, ὁ διὰ τοῦ ῥαπίσματος τὴν κατάραν καταργήσας, καὶ διὰ τῆς λόγχης τῆς ἀχράντου πλευρᾶς αὐτοῦ τὴν τὸν παράδεισον φυλάττουσαν φλογίνην ῥομφαίαν ἀναστείλας. Ἐπιτιμᾷ σοι Κύριος, διάβολε, ὁ διὰ τοῦ ἐμπτύσματος τοῦ τιμίου αὐτοῦ χαρακτῆρος πᾶν δάκρυον ἐκ παντὸς προσώπου ἐκμάξας. Ἐπιτιμᾷ σοι Κύριος, διάβολε, ὁ πήξας τὸν σταυρὸν εἰς στήριγμα ἓν καὶ σωτηρίαν κόσμου, εἰς πτῶσιν δὲ σὴν καὶ πάντων τῶν ὑπὸ σὲ ἀγγέλων. Ἐπιτιμᾷ σοι Κύριος, διάβολε, ὁ δοὺς φωνὴν ἐν τῷ σταυρῷ αὐτοῦ, καὶ τὸ καταπέτασμα τοῦ ναοῦ ἐσχίσθη, καὶ αἱ πέτραι διεῤῥάγησαν, καὶ τὰ μνημεῖα ἠνεῴχθησαν, καὶ οἱ ἀπ’ αἰῶνος θανόντες ἀνέστησαν. Ἐπιτιμᾷ σοι Κύριος, διάβολε, ὁ θανάτῳ θάνατον θανατώσας, καὶ ζωὴν τῇ ἐγέρσει αὐτοῦ τοῖς ἀνθρώποις χαρισάμενος. vit. Increpat te Dominus, diabole, qui illibato Iuto e sputo confecto, deficiens a nativitate membrum cæco restituit, lumenque videre donavit. Incre pat te Dominus, diabole, qui verbo suo archisyn agogi filiam vivam fecit, et viduæ filium mortis fau cibus ereptum, propriæ matri incolumem salvum que restituit. Increpat te Dominus, diabole, qui quatriduanum e mortuis Lazarum incorruptum, velut non mortuum, et intabidum ad omnium stuporem excitavit. Increpat te Dominus, diabole, qui per susceptam a se alapam, maledictionem nostram irritam fecit; et per illibati lateris sui vulnus flammeum gladium paradisi aditum obseran tem exstinxit. Increpat te Dominus, diabule, qui per divinam vultus sui formam sputis foedatam, la Tace, obmutesce, et ejus jussu confestim quie mendum nomen suum frene, treme, exparesce, crymam omnem ab omnium vultu abstersit. In crepat te Dominus, diabole, qui crucem in unicuın munimen et mundi salutem, in ruinam vero tuam et omnium tibi subditorum angelorum defixit. In crepat te Dominus, diabole, quo in cruce voce efferente, velumn templi scissum est, petra confra clæ, monumenta quoque aperta sunt, et mortui a sæculo exsurrexerunt. Increpat te Dominus, diabole, qui morte mortem necavit, et resurrectione sua vitam hominibus largitus est. Increpet te Dominus, diabole, qui, concussis nionumentis, in infernum de scendens, omnes in eo captivos ad se tractos revocavit, quo viso, janitores inferni turbati sunt, et in imas tenebras detrusi, præ trepidatione stationem suam dereliquerunt. Increpet te Dominus, diabole, a morte resurgens Christus Deus noster, cunctis resurrectionis privilegium largitus. Increpet te Dominus, diabole, qui arl Patrem cum gloria in cœlos ascendit, et in dextera majestatis in throno gloriæ sedet. Increpet te Dominus, diabole, rursus cum gloria in nubibus cœli, cum sanctis angelis suis vivos et mortuos ju dicaturus. Increpet te Dominus, diabole, qui inex stinguibilem ignem, et insopitum vermnen, et lene bras exteriores, in æternam damnationem tibi præ paravit. Increpet te Dominus, diabole, a cujus vir. tutis facie cuncta tremunt et expavescunt, quia intolerandus est adversum te comminationum ejus furor. Ipee Dominus te increpat, diabole, per tre discede, disperdere, effugare, qui e caelo decidisti, tecumque maligni cuncti spiritus: spiritus impuri tatis, spiritus nequitiæ, spiritus nocturnus, diur nus, meridianus et vespertinus, spiritus mediæ noctis, spiritus spectri, spiritus occurrens quicun que, sive terrenus, sive aquatilis, sive in saltibus, sive in calan.is, sive in convallibus, sive in biviis et triviis, in lacubus, in fluviis, in domibus, in bal meis solitus discurrere, ut hominem lædat, et men tem ejus perturbet. Uno verbo ab opificio creatoris Christi Dei nostri discedite, a servo Dei nostri N. separemini, a mente, ab anima, a corde, a reni bus, a sensibus, ab omnibus membris, ut salvus sit, et incolumis, et liber; propriumque Dominum

κόσμῳ τοῦ σῶσαι αὐτὸν, καὶ τῇ αὐθεντικῇ αὐτοῦ δυνάμει ρίψας σε οὐρανόθεν, καὶ ἀπόλυτον παντὶ δείξας. Επιτιμᾷ σοι Κύριος, διάβολε, ὁ εἰπὼν τῇ θαλάσσῃ· Σιώπα, πεφίμωσο· καὶ τῷ κελεύσματι εὐθέως εκόπασεν. Επιτιμᾷ σοι Κύριος, διάβολε, τῷ ἀχράντῳ πτυέλῳ πηλὸν ποιήσας, καὶ τὸ ἐλλεῖπον μέλος τῷ ἐκ γενετής τυφλῷ διαπλάσας, καὶ τὸ φῶς χαρισάμενος. Επιτιμᾷ σοι Κύριος, διάβολε, ὁ τὴν θυγατέρα τοῦ ἀρχισυναγώγου λόγῳ ζωοποιήσας, καὶ τῆς χήρας τὸν υἱὸν ἐκ στόματος τοῦ θανάτου ἀφαρ πάσας καὶ τῇ ἰδίᾳ μητρὶ ὁλόκληρον, καὶ ὑγιῆ αὐτὸν χαρισάμενος. Επιτιμᾷ σοι Κύριος, διάβολε, ὁ τὸν Λάζαρον ἐκ νεκρῶν τετραήμερον ἄσηπτον ὡς μὴ θανόντο, καὶ ἄσπιλον, εἰς ἔκπληξιν τῶν πολλῶν παραστήσας. Επιτιμᾷ σοι Κύριος, διάβολε, ὁ διὰ τοῦ ῥαπίσματος τὴν κατάραν καταργήσας, καὶ διὰ τῆς λόγχης τῆς ἀχράντου πλευρᾶς αὐτοῦ τὴν τὸν παράδεισον φυλάττουσαν φλογίνην ρομφαίαν ἀνα στείλας. Επιτιμά σοι Κύριος, διάβολε, ὁ διὰ τοῦ ἐμπτύσματος τοῦ τιμίου αὐτοῦ χαρακτῆρος πᾶν δάκρυον ἐκ παντὸς προσώπου ἐκμάξας. Επιτιμᾷ σοι Κύριος, διάβολε, ὁ πήξας τὸν σταυρὸν εἰς στήρι γμα ἓν καὶ σωτηρίαν κόσμου, εἰς πτῶσιν δὲ σὴν καὶ πάντων τῶν ὑπὸ σὲ ἀγγέλων. Ἐπιτιμᾷ σοι Κύριος, διάβολε, ὁ δοὺς φωνὴν ἐν τῷ σταυρῷ αὐτοῦ, καὶ τὸ καταπέτασμα τοῦ ναοῦ ἐσχίσθη, καὶ αἱ πέτραι διεῤῥάγησαν, καὶ τὰ μνημεῖα ἠθεώχθησαν, καὶ οἱ ἀπ' αἰῶνος θανόντες ἀνέστησαν. Ἐπιτιμᾷ σοι Κύ ριος, διάβολε, ὁ θανάτῳ θάνατον θανατώσας, καὶ ζωὴν τῇ ἐγέρσει αὐτοῦ τοῖς ἀνθρώποις χαρισάμενος. Επιτιμήσαι σοι Κύριος, διάβολε, ὁ καταβὰς εἰς τὸν ᾄδην, καὶ τὰ μνημεῖα αὐτοῦ ἐκτινάξας, καὶ παντας τοὺς ἐν αὐτῷ κατεχομένους δεσμίους ἐλευθερώσας, καὶ πρὸς ἑαυτὸν ἀνακαλεσάμενος· ἄν οἱ πυλωροί ἰδόντες, ἔφριξαν, καὶ ἀγωνίᾳ τοῦ ᾅδου κρυβέντες ἐξέλιπον. Επιτιμήσαι σοι Κύριος, διάβολε, ὁ ἐκ νεκρῶν ἀναστὰς Χριστὸς ὁ Θεὸς ἡμῶν καὶ πᾶσι τὴν ἀνάστασιν αὐτοῦ χαρισάμενος. Επιτιμήσαι σοι Κύ ριος, διάβολε, ὁ εἰς οὐρανοὺς ἐν δόξῃ ἀναληφθεὶς πρὸς τὸν Πατέρα αὐτοῦ, καὶ ἐκ δεξιῶν τῆς μεγαλω σύνης ἐπὶ θρόνου δόξης καθήμενος. Επιτιμήσαι σοι Κύριος, διάβολε, ὁ πάλιν ἐρχόμενος μετὰ δόξης ἐπὶ τῶν νεφελῶν τοῦ οὐρανοῦ, μετὰ τῶν ἁγίων ἀγγέ λων αὐτοῦ, κρῖναι ζῶντας καὶ νεκρούς. Επιτιμήσαι σοι Κύριος, διάβολε, ὁ τὸ πῦρ τὸ ἄσβεστον, καὶ σκώ ληκα τὸν ἀκοίμητον, καὶ σκότος τὸ ἐξώτερον ἑτοιμά σας σοι εἰς αἰώνιον κόλασιν. Επιτιμήσαι σοι Κύριος, διάβολε, ὃν πάντα φρίσσει καὶ τρέμει ἀπὸ προσώπου δυνάμεως αὐτοῦ, ὅτι ἄστικτος ἡ ὀργὴ τῆς ἐπὶ σὲ ἀπειλῆς αὐτοῦ. Αὐτὸς ἐπιτιμά σοι Κύριος, διάβολε, διὰ τοῦ φοβεροῦ αὐτοῦ ὀνόματος· φρίξον, τρόμαξον, φοβήθητι, ἀναχώρησον, ἐξολοθρεύθητι, φυγαδεύθητι ὁ πεσὼν οὐρανόθεν, καὶ σὺν σοὶ πάντα τὰ πονηρὰ πνεύματα, πᾶν πνεῦμα πονηρόν, πνεῦμα ἀσελγείας, πνεῦμα πονηρίας, πνεῦμα νυχτερινόν καὶ ἡμερινόν, μεσημβρινόν τε καὶ ἑσπερινόν πνεῦμα μεσονυκτικόν, πνεῦμα φανταστικόν, πνεῦμα συναντικών, εἴτε χερσαίον, εἴτε ἄνυδρον, εἴτε ἐν ἄλσοις, εἴτε ἐν καλάμοις, εἴτε ἐν φάραγξιν, εἴτε ἐν Ἐπιτιμᾷ σοι Κύριος, διάβολε, ὁ τὴν θυγατέρα τοῦ ἀρχισυναγώγου λόγῳ ζωοποιήσας, καὶ τῆς χήρας τὸν υἱὸν ἐκ στόματος τοῦ θανάτου ἀφαρπάσας καὶ τῇ ἰδίᾳ μητρὶ ὁλόκληρον, καὶ ὑγιῆ αὐτὸν χαρισάμενος. Ἐπιτιμᾷ σοι Κύριος, διάβολε, ὁ τὸν Λάζαρον ἐκ νεκρῶν τετραήμερον ἄσηπτον ὡς μὴ θανόντα, καὶ ἄσπιλον, εἰς ἔκπληξιν τῶν πολλῶν παραστήσας. Ἐπιτιμᾷ σοι Κύριος, διάβολε, ὁ διὰ τοῦ ῥαπίσματος τὴν κατάραν καταργήσας, καὶ διὰ τῆς λόγχης τῆς ἀχράντου πλευρᾶς αὐτοῦ τὴν τὸν παράδεισον φυλάττουσαν φλογίνην ῥομφαίαν ἀναστείλας. Ἐπιτιμᾷ σοι Κύριος, διάβολε, ὁ διὰ τοῦ ἐμπτύσματος τοῦ τιμίου αὐτοῦ χαρακτῆρος πᾶν δάκρυον ἐκ παντὸς προσώπου ἐκμάξας. Ἐπιτιμᾷ σοι Κύριος, διάβολε, ὁ πήξας τὸν σταυρὸν εἰς στήριγμα ἓν καὶ σωτηρίαν κόσμου, εἰς πτῶσιν δὲ σὴν καὶ πάντων τῶν ὑπὸ σὲ ἀγγέλων. Ἐπιτιμᾷ σοι Κύριος, διάβολε, ὁ δοὺς φωνὴν ἐν τῷ σταυρῷ αὐτοῦ, καὶ τὸ καταπέτασμα τοῦ ναοῦ ἐσχίσθη, καὶ αἱ πέτραι διεῤῥάγησαν, καὶ τὰ μνημεῖα ἠνεῴχθησαν, καὶ οἱ ἀπ’ αἰῶνος θανόντες ἀνέστησαν. Ἐπιτιμᾷ σοι Κύριος, διάβολε, ὁ θανάτῳ θάνατον θανατώσας, καὶ ζωὴν τῇ ἐγέρσει αὐτοῦ τοῖς ἀνθρώποις χαρισάμενος. vit. Increpat te Dominus, diabole, qui illibato Iuto e sputo confecto, deficiens a nativitate membrum cæco restituit, lumenque videre donavit. Incre pat te Dominus, diabole, qui verbo suo archisyn agogi filiam vivam fecit, et viduæ filium mortis fau cibus ereptum, propriæ matri incolumem salvum que restituit. Increpat te Dominus, diabole, qui quatriduanum e mortuis Lazarum incorruptum, velut non mortuum, et intabidum ad omnium stuporem excitavit. Increpat te Dominus, diabole, qui per susceptam a se alapam, maledictionem nostram irritam fecit; et per illibati lateris sui vulnus flammeum gladium paradisi aditum obseran tem exstinxit. Increpat te Dominus, diabule, qui per divinam vultus sui formam sputis foedatam, la Tace, obmutesce, et ejus jussu confestim quie mendum nomen suum frene, treme, exparesce, crymam omnem ab omnium vultu abstersit. In crepat te Dominus, diabole, qui crucem in unicuın munimen et mundi salutem, in ruinam vero tuam et omnium tibi subditorum angelorum defixit. In crepat te Dominus, diabole, quo in cruce voce efferente, velumn templi scissum est, petra confra clæ, monumenta quoque aperta sunt, et mortui a sæculo exsurrexerunt. Increpat te Dominus, diabole, qui morte mortem necavit, et resurrectione sua vitam hominibus largitus est. Increpet te Dominus, diabole, qui, concussis nionumentis, in infernum de scendens, omnes in eo captivos ad se tractos revocavit, quo viso, janitores inferni turbati sunt, et in imas tenebras detrusi, præ trepidatione stationem suam dereliquerunt. Increpet te Dominus, diabole, a morte resurgens Christus Deus noster, cunctis resurrectionis privilegium largitus. Increpet te Dominus, diabole, qui arl Patrem cum gloria in cœlos ascendit, et in dextera majestatis in throno gloriæ sedet. Increpet te Dominus, diabole, rursus cum gloria in nubibus cœli, cum sanctis angelis suis vivos et mortuos ju dicaturus. Increpet te Dominus, diabole, qui inex stinguibilem ignem, et insopitum vermnen, et lene bras exteriores, in æternam damnationem tibi præ paravit. Increpet te Dominus, diabole, a cujus vir. tutis facie cuncta tremunt et expavescunt, quia intolerandus est adversum te comminationum ejus furor. Ipee Dominus te increpat, diabole, per tre discede, disperdere, effugare, qui e caelo decidisti, tecumque maligni cuncti spiritus: spiritus impuri tatis, spiritus nequitiæ, spiritus nocturnus, diur nus, meridianus et vespertinus, spiritus mediæ noctis, spiritus spectri, spiritus occurrens quicun que, sive terrenus, sive aquatilis, sive in saltibus, sive in calan.is, sive in convallibus, sive in biviis et triviis, in lacubus, in fluviis, in domibus, in bal meis solitus discurrere, ut hominem lædat, et men tem ejus perturbet. Uno verbo ab opificio creatoris Christi Dei nostri discedite, a servo Dei nostri N. separemini, a mente, ab anima, a corde, a reni bus, a sensibus, ab omnibus membris, ut salvus sit, et incolumis, et liber; propriumque Dominum

κόσμῳ τοῦ σῶσαι αὐτὸν, καὶ τῇ αὐθεντικῇ αὐτοῦ δυνάμει ρίψας σε οὐρανόθεν, καὶ ἀπόλυτον παντὶ δείξας. Επιτιμᾷ σοι Κύριος, διάβολε, ὁ εἰπὼν τῇ θαλάσσῃ· Σιώπα, πεφίμωσο· καὶ τῷ κελεύσματι εὐθέως εκόπασεν. Επιτιμᾷ σοι Κύριος, διάβολε, τῷ ἀχράντῳ πτυέλῳ πηλὸν ποιήσας, καὶ τὸ ἐλλεῖπον μέλος τῷ ἐκ γενετής τυφλῷ διαπλάσας, καὶ τὸ φῶς χαρισάμενος. Επιτιμᾷ σοι Κύριος, διάβολε, ὁ τὴν θυγατέρα τοῦ ἀρχισυναγώγου λόγῳ ζωοποιήσας, καὶ τῆς χήρας τὸν υἱὸν ἐκ στόματος τοῦ θανάτου ἀφαρ πάσας καὶ τῇ ἰδίᾳ μητρὶ ὁλόκληρον, καὶ ὑγιῆ αὐτὸν χαρισάμενος. Επιτιμᾷ σοι Κύριος, διάβολε, ὁ τὸν Λάζαρον ἐκ νεκρῶν τετραήμερον ἄσηπτον ὡς μὴ θανόντο, καὶ ἄσπιλον, εἰς ἔκπληξιν τῶν πολλῶν παραστήσας. Επιτιμᾷ σοι Κύριος, διάβολε, ὁ διὰ τοῦ ῥαπίσματος τὴν κατάραν καταργήσας, καὶ διὰ τῆς λόγχης τῆς ἀχράντου πλευρᾶς αὐτοῦ τὴν τὸν παράδεισον φυλάττουσαν φλογίνην ρομφαίαν ἀνα στείλας. Επιτιμά σοι Κύριος, διάβολε, ὁ διὰ τοῦ ἐμπτύσματος τοῦ τιμίου αὐτοῦ χαρακτῆρος πᾶν δάκρυον ἐκ παντὸς προσώπου ἐκμάξας. Επιτιμᾷ σοι Κύριος, διάβολε, ὁ πήξας τὸν σταυρὸν εἰς στήρι γμα ἓν καὶ σωτηρίαν κόσμου, εἰς πτῶσιν δὲ σὴν καὶ πάντων τῶν ὑπὸ σὲ ἀγγέλων. Ἐπιτιμᾷ σοι Κύριος, διάβολε, ὁ δοὺς φωνὴν ἐν τῷ σταυρῷ αὐτοῦ, καὶ τὸ καταπέτασμα τοῦ ναοῦ ἐσχίσθη, καὶ αἱ πέτραι διεῤῥάγησαν, καὶ τὰ μνημεῖα ἠθεώχθησαν, καὶ οἱ ἀπ' αἰῶνος θανόντες ἀνέστησαν. Ἐπιτιμᾷ σοι Κύ ριος, διάβολε, ὁ θανάτῳ θάνατον θανατώσας, καὶ ζωὴν τῇ ἐγέρσει αὐτοῦ τοῖς ἀνθρώποις χαρισάμενος. Επιτιμήσαι σοι Κύριος, διάβολε, ὁ καταβὰς εἰς τὸν ᾄδην, καὶ τὰ μνημεῖα αὐτοῦ ἐκτινάξας, καὶ παντας τοὺς ἐν αὐτῷ κατεχομένους δεσμίους ἐλευθερώσας, καὶ πρὸς ἑαυτὸν ἀνακαλεσάμενος· ἄν οἱ πυλωροί ἰδόντες, ἔφριξαν, καὶ ἀγωνίᾳ τοῦ ᾅδου κρυβέντες ἐξέλιπον. Επιτιμήσαι σοι Κύριος, διάβολε, ὁ ἐκ νεκρῶν ἀναστὰς Χριστὸς ὁ Θεὸς ἡμῶν καὶ πᾶσι τὴν ἀνάστασιν αὐτοῦ χαρισάμενος. Επιτιμήσαι σοι Κύ ριος, διάβολε, ὁ εἰς οὐρανοὺς ἐν δόξῃ ἀναληφθεὶς πρὸς τὸν Πατέρα αὐτοῦ, καὶ ἐκ δεξιῶν τῆς μεγαλω σύνης ἐπὶ θρόνου δόξης καθήμενος. Επιτιμήσαι σοι Κύριος, διάβολε, ὁ πάλιν ἐρχόμενος μετὰ δόξης ἐπὶ τῶν νεφελῶν τοῦ οὐρανοῦ, μετὰ τῶν ἁγίων ἀγγέ λων αὐτοῦ, κρῖναι ζῶντας καὶ νεκρούς. Επιτιμήσαι σοι Κύριος, διάβολε, ὁ τὸ πῦρ τὸ ἄσβεστον, καὶ σκώ ληκα τὸν ἀκοίμητον, καὶ σκότος τὸ ἐξώτερον ἑτοιμά σας σοι εἰς αἰώνιον κόλασιν. Επιτιμήσαι σοι Κύριος, διάβολε, ὃν πάντα φρίσσει καὶ τρέμει ἀπὸ προσώπου δυνάμεως αὐτοῦ, ὅτι ἄστικτος ἡ ὀργὴ τῆς ἐπὶ σὲ ἀπειλῆς αὐτοῦ. Αὐτὸς ἐπιτιμά σοι Κύριος, διάβολε, διὰ τοῦ φοβεροῦ αὐτοῦ ὀνόματος· φρίξον, τρόμαξον, φοβήθητι, ἀναχώρησον, ἐξολοθρεύθητι, φυγαδεύθητι ὁ πεσὼν οὐρανόθεν, καὶ σὺν σοὶ πάντα τὰ πονηρὰ πνεύματα, πᾶν πνεῦμα πονηρόν, πνεῦμα ἀσελγείας, πνεῦμα πονηρίας, πνεῦμα νυχτερινόν καὶ ἡμερινόν, μεσημβρινόν τε καὶ ἑσπερινόν πνεῦμα μεσονυκτικόν, πνεῦμα φανταστικόν, πνεῦμα συναντικών, εἴτε χερσαίον, εἴτε ἄνυδρον, εἴτε ἐν ἄλσοις, εἴτε ἐν καλάμοις, εἴτε ἐν φάραγξιν, εἴτε ἐν Ἐπιτιμᾷ σοι Κύριος, διάβολε, ὁ τὴν θυγατέρα τοῦ ἀρχισυναγώγου λόγῳ ζωοποιήσας, καὶ τῆς χήρας τὸν υἱὸν ἐκ στόματος τοῦ θανάτου ἀφαρπάσας καὶ τῇ ἰδίᾳ μητρὶ ὁλόκληρον, καὶ ὑγιῆ αὐτὸν χαρισάμενος. Ἐπιτιμᾷ σοι Κύριος, διάβολε, ὁ τὸν Λάζαρον ἐκ νεκρῶν τετραήμερον ἄσηπτον ὡς μὴ θανόντα, καὶ ἄσπιλον, εἰς ἔκπληξιν τῶν πολλῶν παραστήσας. Ἐπιτιμᾷ σοι Κύριος, διάβολε, ὁ διὰ τοῦ ῥαπίσματος τὴν κατάραν καταργήσας, καὶ διὰ τῆς λόγχης τῆς ἀχράντου πλευρᾶς αὐτοῦ τὴν τὸν παράδεισον φυλάττουσαν φλογίνην ῥομφαίαν ἀναστείλας. Ἐπιτιμᾷ σοι Κύριος, διάβολε, ὁ διὰ τοῦ ἐμπτύσματος τοῦ τιμίου αὐτοῦ χαρακτῆρος πᾶν δάκρυον ἐκ παντὸς προσώπου ἐκμάξας. Ἐπιτιμᾷ σοι Κύριος, διάβολε, ὁ πήξας τὸν σταυρὸν εἰς στήριγμα ἓν καὶ σωτηρίαν κόσμου, εἰς πτῶσιν δὲ σὴν καὶ πάντων τῶν ὑπὸ σὲ ἀγγέλων. Ἐπιτιμᾷ σοι Κύριος, διάβολε, ὁ δοὺς φωνὴν ἐν τῷ σταυρῷ αὐτοῦ, καὶ τὸ καταπέτασμα τοῦ ναοῦ ἐσχίσθη, καὶ αἱ πέτραι διεῤῥάγησαν, καὶ τὰ μνημεῖα ἠνεῴχθησαν, καὶ οἱ ἀπ’ αἰῶνος θανόντες ἀνέστησαν. Ἐπιτιμᾷ σοι Κύριος, διάβολε, ὁ θανάτῳ θάνατον θανατώσας, καὶ ζωὴν τῇ ἐγέρσει αὐτοῦ τοῖς ἀνθρώποις χαρισάμενος. vit. Increpat te Dominus, diabole, qui illibato Iuto e sputo confecto, deficiens a nativitate membrum cæco restituit, lumenque videre donavit. Incre pat te Dominus, diabole, qui verbo suo archisyn agogi filiam vivam fecit, et viduæ filium mortis fau cibus ereptum, propriæ matri incolumem salvum que restituit. Increpat te Dominus, diabole, qui quatriduanum e mortuis Lazarum incorruptum, velut non mortuum, et intabidum ad omnium stuporem excitavit. Increpat te Dominus, diabole, qui per susceptam a se alapam, maledictionem nostram irritam fecit; et per illibati lateris sui vulnus flammeum gladium paradisi aditum obseran tem exstinxit. Increpat te Dominus, diabule, qui per divinam vultus sui formam sputis foedatam, la Tace, obmutesce, et ejus jussu confestim quie mendum nomen suum frene, treme, exparesce, crymam omnem ab omnium vultu abstersit. In crepat te Dominus, diabole, qui crucem in unicuın munimen et mundi salutem, in ruinam vero tuam et omnium tibi subditorum angelorum defixit. In crepat te Dominus, diabole, quo in cruce voce efferente, velumn templi scissum est, petra confra clæ, monumenta quoque aperta sunt, et mortui a sæculo exsurrexerunt. Increpat te Dominus, diabole, qui morte mortem necavit, et resurrectione sua vitam hominibus largitus est. Increpet te Dominus, diabole, qui, concussis nionumentis, in infernum de scendens, omnes in eo captivos ad se tractos revocavit, quo viso, janitores inferni turbati sunt, et in imas tenebras detrusi, præ trepidatione stationem suam dereliquerunt. Increpet te Dominus, diabole, a morte resurgens Christus Deus noster, cunctis resurrectionis privilegium largitus. Increpet te Dominus, diabole, qui arl Patrem cum gloria in cœlos ascendit, et in dextera majestatis in throno gloriæ sedet. Increpet te Dominus, diabole, rursus cum gloria in nubibus cœli, cum sanctis angelis suis vivos et mortuos ju dicaturus. Increpet te Dominus, diabole, qui inex stinguibilem ignem, et insopitum vermnen, et lene bras exteriores, in æternam damnationem tibi præ paravit. Increpet te Dominus, diabole, a cujus vir. tutis facie cuncta tremunt et expavescunt, quia intolerandus est adversum te comminationum ejus furor. Ipee Dominus te increpat, diabole, per tre discede, disperdere, effugare, qui e caelo decidisti, tecumque maligni cuncti spiritus: spiritus impuri tatis, spiritus nequitiæ, spiritus nocturnus, diur nus, meridianus et vespertinus, spiritus mediæ noctis, spiritus spectri, spiritus occurrens quicun que, sive terrenus, sive aquatilis, sive in saltibus, sive in calan.is, sive in convallibus, sive in biviis et triviis, in lacubus, in fluviis, in domibus, in bal meis solitus discurrere, ut hominem lædat, et men tem ejus perturbet. Uno verbo ab opificio creatoris Christi Dei nostri discedite, a servo Dei nostri N. separemini, a mente, ab anima, a corde, a reni bus, a sensibus, ab omnibus membris, ut salvus sit, et incolumis, et liber; propriumque Dominum