Paginæ indicantur editionis Maurinæ Aaron, Moysis non minus pietate quam corpore frater, 12, 826. Sacerdotum sanctissimus, 242. Moysi pro lin gua, 242. Ad vocationem promptus, quia vocantis ope confidebat, 64. Ad montem accitur, 377. Aaron inter eus qui ad montem acciti erant, quo tempore Deus Moysi miracula edebat, 35. Extra nubem et in propinquo, dum Deus Moysi loqueretur, 590. Aaron perillustris vir, cum Gliis suis, sacerdotii oleo delibutus, 248. Unguentum in Aaronis caput usque ad barbam et vestem defluit, 248. Aaron primus eorum qui a Moyse consecrati sunt, 590. Magni illius et sacrosancti tabernaculi mystes, 826. Aa mn, et fi omnes qui populi antistites fuerunt, non sine laboribus et sudoribus præfecturæ munus obierunt, 38. Aaron secundum Moysen primas apud Deum obtinet, 56. Nec tamen fillis saluti esse potest, 56. Aaron et Hur Moysis manus in monte suffulciunt, 248. Aaron alter, Gregorius senior, 199. Item Gregorius Nyssenus, 242. Aaronis æmulus Basilius Magnus, 826. Abaridis Hyperborei sagitta, 786. Basilíus et Grego rius cum ea comparantur, 786. Abelis munus acceptum, quare, 88. Abelis vox per tacitum cruorem audita, 311. Abiron. Vide Dathan. Abiud et Nadab alieno igne consumpti, atque idem exit quod et impietatis locum ac tempus nacti, 58. Abjuratio impietatis et divinitatis confessio in bapti smo, quænam, 759. * Abominatio desolationis, quid, 872. Abraham solus, Chananeis universis præstantior, 753. Peregrinus fuit, 610. Ex fide justificatus, 509. Fidei te stis, justitiæ laudem ex fide cousecutus, 258. Abraham Deum, non at Deum vidit, sed ut hominem aluit, 509. Lor Dei Filium in corporis humaui forma vidit, 902. Cur vicesima prima generatione patriarchatu ornatus, 733. Filio, præter ætatem, donatus, ad confirmationem alterius seminis promissi, 85. Abraham, et patriarcha, et novæ victimæ mactator, 82%. Eum quem ex promissione acce perat, beneficil auctori obtulit, 825. Novam et inauditam victimam Christique figuram, 509. Abrahæ sacrificium, quo filium Deo libentius obtulit, quam ob eo primum acceperat, 325. Abrahæ sacrificio præstantius quod Ma chabæorum mater obtulit, nisi tamen hoc audacius di elum, 289. Abrahæ vernaculi, quamvis pauci essent, in numerabiles copias fugarunt, 753. Abrahæ sinus, qnicun que tandem ille est, 209. Expetendus, 741. Misericordes excipiet, 370. Abrahamo similis, Gregorius senior, 59, 221. Item Basilius Magnus, 825. Abrahamicus Pater ab exsilio redux saxis excipitur, 607. Vide Eusebius Samosalensis. Absalon parricida per Davidem excusatus, 414. Absa lon non magis a patre defletus, quam pex absens a Gre gorio Theologo, 414. Absalonis manus cum illo, prover bium, 391. Abstractio mentis quanta in duobus philosophis, 111. Academicus disputator, a Christiana simplicitate absce dit, 803. Accaron. Ethnici, Juliano exstincto, non amplius mu stam quærent, deum Accaron, 166. Accusator, si falsa objiciat, non nos sed seipsum lædit, 420. Si vera, nos ipsos polius quam eum accusemus; a nobis enim illi sermonis materia subministratur, 420. Achab, ea vinea Naboth hortum facit, luxus ornamen tim, muliebres delicias, 651. Achab, crudelis rex, 149. Achab alter, Julianus Apostata, 149. Acheron. Vide Pyriphlegethon. Achilles, onde sic dictus, et qua ratione a centauro educatus, 779. Acrimonia. Non omnis animorum acrimonia in vitio ponenda, sed ea tantum quæ inscitiam et temeritatem conjunctam habet, 581. Acrimonia animi, cum ad pieta tem accessit, zelum parit, 456. Acteones infelices venatores, 775. Actio sine fide accepta Deo non est, 475. Mortua est, 798. Actio sermone destituta, et sermo actione carens, æque imperfectæ res, 803. Actiones Christi ita nostro rum exemplaria sunt, ut tamen plenam perfectamque similitudinem fugiant, quare, 715. Actionis referend capaces infantes, qua ætale, 714. Actione speculatio com paratur, 721. Actoridæ, quinam apud Homerum, 788. Actuum apostolorum liber, quid de Atheniensibus narret, 393. Acus. Vide Camelus, Adad, adversus Israelem suscitatus, 811. Adam Dei figmentum, 562. Adam solus a Deo effctus, won Lamen solus homo. Ita in divinis, Pater solus inge nitus, et tamen Filium divinitatis consortem babet, 531. Primus Adam, apud Gregorium, Adam innocens, 6.7. Mandatum accepit, non quod Deus futurum ignoraret, sed quod arbitrio legem præscriberet, 867. Vide Primus bomo. Adamus per voluptatem et mulierem circumven tus, 637. Eo adductus ut deitatem sibi invideri credat, 638. Diabolus in paradisum adversus eum irrepsil, 442. Adamus, Evam pro socia, hostem expertus est, 534. Prima lege dignus habitus, præceptum minimè servavit, 825. Sub peccato constitutus, 733. paradiso exturba tus, 24. Casus illius ac pœnæ cui addictus est, brevis enarratio,, 678. Porna cui ob mandali violationem ob noxius fuit, in misericordiam cessit, 831. Adamos sibi et posteris cœlum clauserat, 688. Eidem participavimus, a serpente in fraudem inducti, et per peccatum morte af fecti, 609. In eo mortui sumus, 665. Per cœlestem Ada mum saluti restituti sumus, 609. Pronuntiata in Adamum sententia, qua ratione in passione Christi rescissa, 685. Christus propter Adamum, hoc est, propter eum qui sub peccato factus est, 24. Novus Adam Christus, 542. Chri stus, nostri causa, novus Adam, ac Deus adversus pecca lum patibilis, 540. Adamus alter, in externa Christi Domini facie, conspicuus, 443. Christus Adam alter, 678. Potestas tenebrarum in Adamum visibilem impetum fa ciens, in Deum incurrit, ac superatur, 678. Vetus Adam, unde exciderat, a Christo reduetus, et ad illud vitæ gnum adductus, a quo scientire lignum male perceptum nos removerat, 25. Adam vetus totus in baptismo sepul tus, 687. Adami et Evæ soboles. Seth, 562. Adam et Seth, non diversæ naturæ, etiamsi primus a Deo effictus, alter ab Adamo et Eva procreatus, 685. Quid inde adver sus Macedonianos colligi possit. 685. Adamus Christi morte salvatus, 459. Adamo Basilius Magnus comparatur, Adamas et magnes. Naturam eorum imitatur Athana sius; percutientibus adamas, et dissidentibus magnes ef fectus, 406. Adamas percossus nec contusus, eorum qui ex vulgi contagione detrimentum non accipiunt, imago, Administratores reipublicæ ab expilatione abstineant, Admiratio. Nihil admiratione dignum quod non per maneat, 840. Adolescentes in flammis rore perfusi, 828. Adolescen les Athenienses, quo studio in sophistas tenerentur, 781. Spartani, in Diana festo virgis lacerati, 109. Adolescou tes nugis Delphicis ornati, 450. Adongus, nomen Juliano Apostata inditum, 115. Adoranda tota Trinitas, 194. Adoraudus qui nostra causa suspensus est, 864. Adorantes in Filio Patrem, in Spiritu sancto Filium, Adorare et orare spiritu, quid, 563. Adorata in Trinitate unitas, 194.

Adoratio eur Spiritui sancto debita, 574. Cur creaturn deneganda, 806. Adoratio Romanorum imperatorum eo rumque imaginis, 116. Adoratio idolorum cum ritu Ro Bano a Juliano imperatore permísta, 117. Adulterium in muliere panam constitutam habet, non in viro, 649. Lege utique bumana, et minime probanda, 649. Secus lege divina constitutum, 619, 650. Adulterium dicitur omue scelus in divinum Numen commissum, quare, 657. Adulterium in ligno, 657. Adulterium, quidam cultus, 656. Ne animo adulterium commillas, corpore castitatem colens, 636. Adventus Christi monarchiæ Romanorum epocha, 94. Adventus Christi in Jerusalem, cum reditu Athanasii comparatio, 405. Adventus Christi secundus postremo terræ motu designatur, 402. Inopinatus erit, 728. Adversam fortunam ferre facilius esse videtur, qnam secundam conservare, 415. Adversa Deo pars, diabolus, 187. Adversæ res secundis plerumque utiliores, 25. Ad Versa, cum absunt, succumbere turpissimum, 478. In adversis promptissimum et fortissimum solatium, Dei re cordatio, 319. Adversarius. Satis superque est unus adversarius, 539. Adversariis potestatibus bellum indicendum, 424. Advocatio Christi, ut intelligenda, 550. Adytum horrendum in quod Julianus Apostata descen di, 102. Eacidæ, nihil essent in comparatione parentum Basi Mi Magni, 772. Egra anima Deo propinqua, 321. Egrotus, quibus de causis curandus, 716. Vide Mor bus, Pauper. Egyptiaca plage in Ecclesiam ab hæreticis, intro ductæ, 596. Christianis, sub Juliano Apostata, cur et quomodo provocatæ, 165. Egyptiaca tyrannide, hoc est ferrea fornace, Israelitæ oppressi, 190. Egyptii, litterarum, ut quibusdam videtur, inventores, 135. Osiridis cultores, 680. De vasis aureislet argenteis ab Egyptiis commodato petendis, consilium etiamnum datur, spiritualiter intelligendum, 861. Egyptii mari Kubro cooperti atque obruti, 83. Egyptii populorum optimus, et Christi amantissimus, 621. Gregorii Theologi populus: quibus de causis, 621. Classis frumentarie quam a urbem regiam ducere solebant, elegans et magnifica descriptio, 622. Egyptii fide ac verbi prædicatione per totum orbem celeberrimi, 619. Cur optimi fructuum lar. gitores a Gregorio Theologo appellati, 619. Populos multos et urbes magnas corporaliter, universum vero terraruni orbem spiritualiter alunt, 620. Catholicis Constantinopolita nis, nulla multitudinis Arianorum habita ratione, adjungun tur, 622 Egyptii et Macedones Gregorium præter canonem, Ecclesiae Constantinopolitanæ præfectum expostulant, 745. Vide Gregorius Theologus. Egyptiorum deus, Serapis, 621. Flagra numerosa, 86 Plage in Israelitarum gratiam inflictæ, 190. Errores in fugam versi ab eo qui in Ægyptum pul sus est, 537. Egyptiorum dii, a Christo superati, 621. Vide Hircus, Apis, Isis, Osiris, Serapis. Juliano Apostata exstincto, a Christianis irrisi, 169. Deorum illorum no mina, 169. Ægyptus a Josepho empta, 799. Propter Hebræos eruciatur, 445 Querulis et murmuratoribus Israelitis, solitudine melior et optabilior, 774. Christo ditata, ip sum vicissim alit, 619. Frumentis nimirum quæ ex ea Constantinopolim asportantur, 619. Egyptus a Gregorio Alexandrina sedis invasore vastata, 398. Egypti amo uitates et divitiæ, 619. Pyramides, 818. Cum hospitali domo a Basilio constructa haud comparande, 818. Egy pli rector Palladius, 604. Præfectus secundo Philagrius, 404 Vinea ex Ægypto, hoe est ex tenebrosa impietate, translata, 165 In Egypto Christus recte adoratur et colitur, 675. Si diuturniorem in Egypto moram faciat, ex Egypto vocandus est, 675. Emulatio virtutem parit, 454. Eones Valentinianorum fabulosi, 614, 560. Bones Marcionitarum triginta et octo, 752. Aer pro Deo habitus et cultus, 506. Uberrimus et co piosissimus thesaurus, 518. Variæ de eo quæstiones, $18. Cum respirandi facultatem largitur, sicque vitam conser vat, parentum erga filios amorem imitari videtur, 188. Aer crucis signo sanctificatus, cum Judæi, ab instaura tione templi sui, miraculo prohibiti sunt, 151. Etas plenum virtutis argumentum docendique maturi tatem habens, tricesimus annus, 715. Quid commodi verus philosophus ex juvenili ætate percipiat, 479. Eternitas, quid, 667. Eternitatis, temporis et ævi dif ferentia, 667. Eternitas et tempus in quo differunt, 848. Eternitas quid, ex S. Augustino, 847. Eternus. Quod æternum est, non protinus quoque principio, id est origine caret, $25. Ethiops atrum colorem vel ignis ardorem non abji ciens, cujus imago, 103. Ecquando tantum laboris Christo susceperimus, quantum Æthiopum regina, ut Ša lomonis sapientiam audiret, 712. Aetius ficto subdoloque animo ab Arianis damnatur, Etna. Emprobeles in ardentem Etnam se præcipitem dedit, quare, 10%. Ætnæus ignis, Juliani postate furoris imago, 120. Gi gantis poenas dantis anhelitus, 120. Ex fabula Grecorum quam Gregorius sugillat, 120. Evum, in quo a tempore differt, 667; ab æternitate, Affectus. Quorum communis est spiritus, horum affe etus quoque communis, 471. Quibus autem idem affectus est, eadem etiam ad credendum propensio, 471. Pleri que homines, alios affectibus suis metiuntur, 105. Affe cius amputandi, tam spirituales quam corporales, 659. Affectuum omnium iniquissimus simul et æquissimus, quis, Afflictio nommunquam commodum est ad salutem phar macum, 190. Amiclio plerumque prospero renim eventu præstabilior, 810. Amictis cito et in bilaritate suceurron dum, 282 AMictorum lacrymæ non spernendæ, 839. Agenoris filius, draconis dentes sevil, ex quibus gi gantes exstiterunt, 791. Fabulæ hujus applicatio ad eos qui citius antistites et sacer lotes consecrant, 791. Aglaophon incredibili quadam elegantium formarum pingendarum et sculpendarum peritia claruit, 815. Agnus, Paschæ victima, Christi figura; quara perfe ctus, masculus, anniculus, immaculatus, 858. Quare mense primo, a decima mensis ad quintam decimam, et ex hæ dis qui sinistra manu sunt, 856. Reliquarum ejus figura rum moralis explicatio, 857. Agnus, Christi nomen, quare, 586. Cur Filius Dei hoc nomine vocatus, 900. Agricultura ab Atheniensibus, siquidem ipsis üdes est, inventa, 136. Agrigentinorum tyrannus, Phalaris, 123. Alacritas. Nihil persecutorem ita superat, ut patientis alacritas, 455. Alacritas animi mortuos excitat; qua ra tione, 800. Alcmeones nihil essent in comparatione majorum Ba silii Məgnt, 772. Alexander Constantinopolis episcopus, magnus Trini talis propugnator et præco, 635. Oratione ad Deum fuss, impietatis ducem Arium oppressit, 635. Alexander Magnus, vieto Poro vitam dedit, et Indorum regnum ipsi restituit, quare, 96. Alexandria, doctrinæ omnis officina, 201. Ea in urbe, omnes obscuri et incogniti propter ipsius magnitudinem, 201. Alexandria Constantinopoli æqualis, vel certe sla tim post eam numerata, omnibus rebus urbes omnes an tecellit, 456. Nihil tam proprium habet quam acerrimum erga Christianam religionem studium, 456. Alexandrinus populus orbi universo comparatus, 589. Alexandrina Ecclesia, quibus malis a Palladio duce affe eta, 463. Vide Palladius. Alexandrinæ sedis invasores, Georgius, 594. Gregorius Cappadox, 395. Lucius, 61 Alexandrini per sexus et ætates atque artes divisi, cum civitas eorum publico honore aliquem excipit, 404. In eos a quibus injuriam acceperunt acerbissimi, 403. Quod poenarum genus a Georgio Athanasii adversario exege rint, 403. Alexandrinorum erga Christianam religionem studium, a voluntate quidem principium ducens, a aatura pestea confirmatum, 456. Alexandrinorum crudelitas in Christianes, sub Julisno imperatore, 121. Temporis licen lia immoderate abutuntur, et templum Dei cruore vi elimarum et Christianorum implent, 121. Alimenta pauperibus in unum coactis, a Bɔsílio distri buta, 798. Aliptes. Cyprianus (Carthaginensis) in exsilio positus, aliptem fidelibus me præbet, 447. Aliptæ virtutis eraal, qui, sub Maximini persecutione, martyrium non usque al mortem passi fuerant 775. Alius. Vox non de altents, sed de lis quorum eadem substantia est, usurpata, 740. Allegoria. In allegoriis media vis tenenda, quaam, 854. Rerum honestarum significationes et species turp tudine vacare debent, 466. In Christianorum allegoriis nec externa species indecora est, et quod occultatur ad mirandum est, 145. Coutra in allegoris quibus ethnici deorum suorum flagitia excusare nituntur, 144. Allego rica Dei nomina, Spiritus, Ignis, Lux, etc. our attributa, Alphæus, Arcadis fluvius, 787. Altare aliud est, cujus figuræ sual ea quæ nunc vider tur, 483. Huic astabimus, et in eo sacrificium offeremos tanto fis que nune offeruntur præstantius, quanto vert

i i tas umbræ antecelift, 483. Altare adversus altare a Maxi mi Cyfiei sectatoribus creatum, 488. Altaris ministrorum inopis, multis de causis sublevande, 473. Quænam istæ cause, 475. Amabilis. Eumdem simul et amabilissimum et castissi Rum esse, band facile contingit, 534. Amalec per crucem, Moysis manibus adumbratam, op pressus, 241. Ambitio, malorum parens, 483. Ambrosius (S.), quid de Constantio Augusto honorifice diral, 76. Amici delle excellentia, 241. Præcipue si lucis filiuš sit et homo Del, 913. Amico carere gravissima calamitas est, 880. Amici ex mammona iniquitatis comparandi, 861. Amicorum mundanorum iacrymas, luctus ac gemitus, ut Diaboli illecebram vitaque ad Deum ferentis impedimen tam præterire suadebat Cyprianus, 447. Amicitiæ commoda. 880. Amicitie non posthabendus Spiritus sanelus, 240. Amicitiæ lex apud Christianos, quisque ipse est, qua ratione, 146. Nibil amicitia venera bilias, 259. Ammon et Apamon, miseri nautæ, Constantinopolim er Ægypto missi, ut Maximi Philosophi cœptis adessent, Ammonit, quibus ne Domini quidem ecclesiam ingredi Heebat, in ea quæ apud Catholicos sanotissima sunt irrum punt, 51. Ammonitis comparantur qui dialecticis et im piis sermonibus adversus divinitatem insurgunt, 760. Amnes, nounisi quatenus id expedit, redundantes, pa. ris et concordiæ documenta sunt, 189. Amanitates veris ad Enoæniorum festum concurrentes, Amor, dulcis tyrannus, 473. Contemplas in zelotypiam convertitur, 70. Amor erga susceptos liberos, feram et agrestem vitam ad humanitatem excoluit, 586. Amor non minus inter instituti ejusdem sodales, quam inter consan guineos et affines coalescit, 440. Amor linguam acuit; ad accusandum promptissimus et acutissimus est, 70. Amor divinus animis nostris per ordinem infixus, 586. Amor enutuum, quasi data lege, promulgatus, cum Deus charita tis dici voluit, 216. Legis observatione magis quam legis latoris laude, amor in eum declarandus, 71. Quis ovium erga pastores amor esse debeat, 72. Qui vero Dei amore præditi sunt, bono conjungi propter bonum ipsum ex optant, non autem propter honores in altero aivo recon ditos, 104. Amor nostri præposterus plurimum ad virtu tem impedimenti affert, 21. Amor Socraticus præ verecun dia non omnino descriptus, 110. Amoris vim totam in Jeum offundere quam pulchrum, 655. Amore laborare Jare eat, tametsi dilatio ipsa molestiam afferal, 472. Amores corporum instabiles; pudici ac Deo grati, longe diuturniores, 785. Amorrhæorum rex, exiguus princeps, 78. De Amor Thя'orum mensura nondum cumulata quæstio proponitur. Amos divinissime philosophans, 83. Qua ratione de Deo ac de ejus providentia disseruit, 83. Ex caprario et moro rum collectore fit propheta, 610. Amuletum magnum et pulchrum Trinitas, 703. Amule ta illa spernenda, quibus diabolus in leviores animos ir repit, 703. Ananias et Sapphira, novi pecunia fures ideo dicti, quod nova haud dubie sit propriarum rerum subreptio, 626. Ananis et Sapphiræ, postquam Spiritui sancto men titi sunt, horribilis infamiæ nota inusta, 376. Anarchia, Dei loco a quibusdam introducta, 523. Anar chi vox in Scriptura non exstat, sed ex ea colligitur, 750. Anarchi nomen, cur Deo attributum, 818. Anastasia ædicula, nomen a pietate habens, quare, 766. Maximo Cynico invaditur, 470. Anathema a Christo pro fratribus esse, ac nomnihil, ut Jamnatus, perpeti, Gregorius non recusat, 738. Anaxagoras, omnia in omuibus esse credidit, 786. Ana xagoræ cingulum a Juliano Apostata laudibus effertur, Anaxarchi uter a Juliano Apostata laudatus, 109. Pa tientia coacta potius ac necessaria, quam libera et volun taria, 109. Andreas, Epiri apostolus, Gif. Angelica natura corporis expers, 521. Etsi principium habuit, tinem non est habitura, 552. Angelicæ virtutes prima primum lumen bhauriunt, et lumen ipsa sunt, ac perfecti illius luminis radii, 187. Angelus utrum pro suo quisque ordine illuminetur, an potius pro.divinæ illuminationis modo, hanc vel illam se lem accipiat, ambiguum, 693. Angelus, captivitatis Baby Jonica juvenes, in mediis flammis, refrigeravit, 297. AD gelus superari nequit,, 481. Qui cæteros ad seditionem concitare ausus est, dignas arrogantia sua polnas dedit, lucis loco tenebris mulfatis, vel potius a seipso caligo effectus, 187. Angeli primum creati, 688. Qua de causa ereati, 848. Angeli secundi splendores, primi splendoris administri, 668. An velut ignem materis expertem et incorporeum eos existimare oporteat, 688. Cur spiritus et ignis vocati, 521. Nobis incorporei, aut quam proxime ad hoc accedentes, 521. Puræ naturæ, ad malum non ft. cile mobiles, 521. Quo sensu hoc dictum, 321. Ut a sum ma pulchritudine illustrati, 529. Varia eorum ministeria. 529. An spiritus mente præditi, an quasi ignis materia el corporis expers, 849. Angeli simplici natura præditi, cur in bonum immobiliter defix), 566. Ad malum, primitus non omnino immobiles,sed ægre mobiles,668 Admalum (natura) non immobiles, sed ægre mobiles, 819. Ad malum ægre vel nullo modo moveri possunt, 759. Ad id proxime accè dunt ut (natura) impeccabiles sint, quare, 695. Angeli post Deum primi, a Spiritu sancto perfectionem et splen dorem habent, 739. Angeli, prima post primam, lucila natura, 816. Angeli rebelles, per boni fugam vitium effe cerunt, illudque nobis contraxerunt, 668. Vide Lucifer. Vitii per bont fugam architecti, ejusdemque nobis aucto res, 849. Angeli boni Dignitatis eorum primum illud est quo I pacati sint ac dissidii expertes, 187. Hoc a sancta Trini late acceperunt, ut unum slot, quemadmodum ab eadem illuminationem acceperunt, 187. Puri purissimi Dei eni tores, sacerdotium venerations prosequuntur, 595. Ba ptismum propter splendoris cognationem celebrant, 69.3. Qua ratione Deum videant, 498. Angell, in figura homi num sæpe visi, Deo, at hoc possent, ipsis concedente, 902. Cum corporea forma pinguntur, veste candidi ae splendidi, 454. Quod naturalem ipsorum puritatem desi gnat, 455. Angeli orbis custodes, 890. Ecclesiæ præsides. 788. Ecclesiarum præsides et patroni, 755. Angeli des quibus Joannes in Apocalypsi loquitur, quinam, 753. Angelt, filii Dei, hominis pro nobis facti, gloriam prædi cant, 24. In ejus nativitate hymnum dicunt, 674. Angelo rum vita, virginitas, 652. Julianus Apostata angelorum opera exstinctus, 78. Mortuo fideli optatur ot angelorum choream spectet, simul tripodiet et exsultet, 208. Ange lus bonos incarnationis suas conscios Dei Filius habuerst, 672. Angelos Sadducæi negarunt, 558. Anguipes. Vide Gigantes. Anima ex Deo est, atque divina, supernæque divinitatis particeps, 20. Ad eam properat, tametsi viliori interim ac deteriori astricta sit, 20. Ad Dei imaginem creata, 188. Dei et superorum imitatione, eaque sola, nobilitatem suam sartam teclamque tueri potest, 188. Veritatis dogmatibus imbuta, apud Deum ampla est et magnifica, 751. Anima beata et immortalis est, atque immortalibus vel suppliciis vel lan dibus ob vitium aut virtutem afficietur, 26. Etsi princi pium habuit, finem non est habitura, 552. Anima. Multæ et inextricabiles de anima, ejusque cum corpore conjun ctione quæstiones, 597. Quonam modo corpori conjunota sit nescimus, 261. Cur corpori conjuncta, prime causa, 20. Secunda, 21. Anima hoc est corpori quod Deus animæ, 12. Anima firma et aurea, recensque ad pietatem compacta, muro æreo innovato comparata, 835. Anima, juxta allogo riæ leges, venter nominata, $17. Quanto anima corpus antecellit, tanto præstantius est eam purgare quam cor pus, 659. Animæ interventu carni junctus est Deus, quare, 25. Anima pulchritudo, quanti facienda, 480. Anima et corporis bellum quam varium et ærumnabile, 261. Qua sapientia et quo Dei arcano anima corpori conjuncta sit, et hujus belli lege constricta, 261. Animæ integritas multis antiquæ legis præceptis significata, 56. Anima cibus, quis, 317. Anima mors_peocatum, 660. Animæ status post mortem. Anima Deo chara, posteaquam bine excesserit, protinus bonum quod eam manet, con templatur, 213. Reconditam beatitudinem, qualem jam Dunc per simulacrum agnoscimus, percipit, 213. Fide Basilius, Cæsarius, Gorgonia. Apostolus discessum a corpore, præsentiam ad Deum appellat, 913. Animanı corpori subjicere, iniquissimum, 21. Anima nihil præsian tius habemus, 23. Anima pennas addere, mundo cam eripere, Deoque dare, spiritualis medicinae ac totius re ligionis scopus est, 23. Aristotelis de anima sermones confutandi, 495. Animarum dispensatoribus quænam lex statuenda, 757. Animarum medici, sacerdotes, 25. Anima rum cura, ab iis tantum suscipienda, qui corpus deorsum trahens, quantum fieri potest, superarunt, auresque suas ac mentis aciem satis repurgerunt, 376. Animarum eura foro comparata, quare, 356. Animarum imprudentum ca lamitas in adventu sponsi, 730. Absurda et prææpostera, de animabus usquam alibi versatis cogitatio, 688. Animal. Idem animal mortale simul et immortale, qua

ratione, 513. Animal ignem exstinguens, salamandra, 781. Animal ex hirco et cervo conflatum, 458. Animantium generationis ratio multiplex, 562 Ani mantium discrimina, el, velut in republica, vitæ oficia enumerantur, 513. Animus generosus et indocilis eui comparandus, 581. Animus non illiberalis et sordidus, ampliorem in vinea Domini laborem mercedis loco habet. 707. Animi pertur bationes quomodo compescendæ, 659. Animum ad pieta lis studium, mutata vitæ ratione, transferre, rari omnino est exempli, 448. Animorum morbus longe gravior quam corporum, 269. voluntate manat, et cum hine demigra verimus, nobiscum abecedit, 369. Non iidem animorum impetus sont, maris et feminæ, senectutis et adolescentiæ, divitiarum et paupertatis, 26. Alia ejusdem argumenti, 26. Animorum relaxandorum spiritualis ratio Christianis proponitur in martyrum festivitatibus, 215. Animorum Nostrorum iu alia corpora migrationes et circuitiones, corpora dogma Piatonicum, 491. Anna Samuelem, prius etiam quam procreatus essel, Deo vovit, 705. Machabæorum mater, sacrificium suum cum Anna Samuelem infantem offerentis sacrilicio com parat, 295. Anda vetula el casta fèmina, Christum Deum in templo confitetur, 686. Annona recte esurientium Christus, 619. Annulus Gygis. Per hujus conversionem Lydiorum ¡y rannis occupata, 786.. Annus jubilæus apud Hebræos, post annorum septima nas, 752. Quam remissionem operaretur, 732. Anni tem pestates unde, 580. Qua de causa distinctæ, 521. Anthimus Thyanorum episcopus, civitate sua in novæ Cappadocia metropolim erects, dioceses novæ provinciæ sui juris esse contendit, 815. Basilius antiquæ metropolis antistes, veteri consuetudini, quoad ordinem ecclesiasti cum, detrahi non vult, 813. Inde simultas inter utrunque, 813. Anthimus Taurices sancti Orestis reditus ambit; Ba skii mulos iis. onustos corripit, quo prætextu, 814. Antichristus. Veretur Gregorius ne turbatis catholico rum dissidio rebus superveniat, 419. Antichristus a Ju dæis, ut quorumdam fert opinio, Christus habendus, Lotiasque orbis terrarum rex existimandus, 872. Antichri sti precursor et diaboli administer Georgius, Alexandrinæ sedis invasor, 369. Antiochica Judæorum captivitas, 741. Antiochus rex, a Machabæis oratione interpellatus, 290. Patria superna Jerusalem, quam nullus Antiochus expugnabit, H. Antiochus, minis in adorationem con versis, Machabæorum vim et constantiam admiratur, 297. Antiochus nester quotidianus, diabolus, 298. Macha bel, Antiochi temporibus superiores, 288. Antistes. Non omnis ætas ad obeundum antistitis mu nus idonea, 686. Nec contrarium evincit Danielis exem plum, 686. Antistes numeris omuibus absolutus, quis, 63. Autistes simplex sit et varius; rectus et multiplex, 34. Improbitatis notam effugere non potest, nisi parem dignitati vistulem afferat, 800. Antistites tam facile inven H, quam gigantes a poetis efficti, 791. Antistites salulis principia nescire absurdum est, 401. Antistites futuros, qua ratione educari et institui oporteret, 389. Antistites a Paulo ad Timotheum scribente informati, 391. Autistitum splendide viventium descriptio et censura, 765. Antisthenes Cynicorum magister, 496. Percussoris sui nomen in fronte inscribit, quo fine, 111. Antisthenis va nhas, cum Maximi Cynici studiís comparata, et eis post habita, 459. Antithesis pauperum et divitum, 967. Antitypa pretiosi corporis et sanguinis, ipsum Christi corpus et sanguinem apud Gregorium significant, 299. Antonius. Vitam ejus, ut monastica professionis nor mam conscripsit Athanasius, 388. Vide Athanastas. Antrum, Thessalicum et Montanum, quast virtutis schola ab ethniels jaetatum, 779. per agrestis et pravus, diabulus, 802. Apris ferociori bus similes Eunomiani, 569. Apiarium Christi sumus, 842. Apis Memphitarum, 680. Apis, Ægyptiorum deus, vitu Jus erat obesus et præpinguis, 631. Vide Memphis. Apis aculeus, a mortem non afferentis imago, 346. Apes quot et quanta. vere novo, sapientiæ documenta præbeant, 842. Utinam nos quoque, qui Christi apiariuni Numus, ess imitemur, 812. Apum in favis construendis abor et industria, 515. Hujus operis descriptio, 513. Apum artificium Euclides nullus imitando expressit, Apium Nemæum miseros adolessentes olim ornabat, Apollinaris, fraterni inter Catholicos disuadil causa, 121. Deum nec pro nobis omnino genitum, nec a morte revo catum docuit, 422, Mentem humanam a Christo ausum plam negavit, 429. Apollo, Paulo plantatore rigans, 583. Ecclesia, Gregoris avo, in multos Apollones divisa, 582. Acipit Deus et Pau li plantationem, et sigationem Apollo, 368. Apollo, vates obliquus, fraudem exemplo suo persua dens, 146. Apollo, Juliano imperatore sublato, rursus muta statua, 168. Apostoli quem ordinem inter se custodirent, 591. Pra-clarum et laudabile ordinis ecclesiastici exemplam effecti, 591. Non omnes ad miraculum transfigurationis admissi, 591. Apostoli, in transfiguratione Christi, pese obcæcati, 903. Apostoli multiplici ratione Spiritum san ctum sibi astantem experti, 740. Externis linguis loque bantur, au pluribus simul et audientium proprus, an vero unia tantum, ex qua plures efficerentur, 745. Apostoli, cur apud nationes multas peregrin fuerint, 610 Quam quisque provinciam Evangelii luce collus:varit, 611. Quid ex umbra saltem ipsa operarentur, 403. Apostoli eorum que posteri, non sine laboribus et sudoribus præfectura munus obierunt, 38. Apostoli, quo sensu præclara culosia dicti, 767. Apostolorum nobile fanum Constantinopoli, 159. Festa eadem in urbe celebrata, 767. Apostolici et prophetici libri, Juliano exstincto, soli evolvantur, 167. Aptitudo ad bonum major vel minor est in diversis hominibus; nec tamen sola suflicit, ut in opus prodeal. Aqua pre Deo habita et culta, 506. Quis aquam nubibus alligat, 518. Cum fluida sit et labilis, cur non tota decidit, 518. Aqua tum e petra emanans, tum edulca ta, 86. Aqua salsa dulci admisia per Valentem imperalo rem; cur et quomodo, 810. Aquæ, ut res quasdam desu per, quasdam per radices nutriunt, 518. Aquæ subterra be e, quomodo specimen præbent corum quí de Deo phi losophantur, 757. Aqua baptismo Christi sanctificata, 538. Aqua Jordanis, Christi baptismo purificats, 673. Aquila. Dei Filius hoc nomine vocatur, quia post re surrectionem, ut rex alitum, ad Patris revolat sedem, 900. Aquila, id est, conscientia reliquis incumbens, que a Paulo spiritus hominis dicitur, 870. Aquila Judæus, Scripturæ interpres, quomodo Ezechie His locum, de pedum vestigio, reddidit, 870. Aquilo, apud Ezechielem, puerilis vel prima insti tutio, 870. Ara Dianæ, juvenum cruore respersa 109. Araneæ in tela construenda labor et industria, 515. Ara nearum artificium Euclides nullus imitando expressit, 515. Aratrum. Cur Filtus Dei hoc nomine vocatus, 900. Arbitrii libertas. Virtutis igniculus per arbitrii libert tem exsuscitatus, 639. Arbitrit libertas, cur homini data, 670. Quo Dei consilie homini concessa, 850. Arbitrio Ada mi lex præscripta, 867. Arbor scientia, qualis fuerit, 850. Bona quidem tem pestive percepia, 850. Contemplations comparata, 851. Est in fabulis arbor, quæ morte vivit, et sectione pullulat. 478. Hujusmodi quiddam vir pbilosophus esse videtur, Arca Noe, quæ in diluvio vim diluvil evasit, eorum, qui ex vuigi contagione detrimentum non contrahunt, imago, 458. Arca fidei Noe commissa, per quam secundi muadi semina conservata sunt, cum Cæsarea civitate, arca salu tis a Basilio Magno effecta, comparatur, 823. Cur Ecclesia Nazianzena arca Noe vocata, 541. Arca veteris testamenti a Levitis gestabatur, 591. Area testimonii in Silo primum fixa, cum Anastasia redicula, in qua Gregorius fidem catholicam primum instauravit, comparata. 766. Arca testimonit ab exteris occupata, mi seranda res erat; non tamen adeo gravis, atque Ecclesia decore suo per contentiones et rixas spoliata, 415. Area sus venerationi consuluit Deus, pœnis ab Hek sacerdote, et ab Oza sumptis, 96, 377. Archangelus. Sacerdos cum angelis stat, cum archan gelis glorificat, 48. Archangeli vox et extrema tuba ex spectanda, 213. Archisacerdotalis sedes; nempe Constantinopolitana,636. Arcum nonnunquam relaxari oportet, 477. Arethusiorum faror in Christianes, sub Juliañio impera tore, 121. Virgines sacras, contumelfose habitas, proscia dunt, dissecant, proprtis dentibus comminuunt, 121. Cre dis earum hepatibus sese ingurgitasse feruntur; et palph tantibus adhuc visceribus suitlum pabulum inspersisse; ferocissimosque porcos immisisse, 121. Quibus modis Marcum episcopum torquent, et qua de causa, 122. Echelo et Phalaride crudeliores, 128. Argivus l'egasus Ei tantum non erat per acrem ferrå

quantum Gregorio et Basilio, dum Athenis agerent, mutua opera simul ad Deum attolli, 787. Argumenta quibus Deum esse probatur 512. Argu menta in quibus scopum assequi utile est, et aberrare minime periculosum, 105. Argumentorum infirmitate ve ritatem imminui et labefactari, 597. Argutia. Timendum ne in argutiis et captionibus fidem solvamus, 469. Ariadnes corona, quid in comparatione crucis in cœlo fulgentis, 150. Ariana hæresis. Cur Patrem et Filium untus essentia denegavit, 897. Quo sensu Filium natum agnovit, 897. Ariana hæresis, unius essentie nomine sublato, in fidet confessionem introducta, 805. Immitis et rapidæ cujusdam flammæ instar, magnam orbis terrarum partem percurrit, 460. Nicants Patribus compressa et exstincta, sub Constantio rursus erumpit, 460. Arianæ mulieres, furia rum instar, adversus Ecclesiam debacchantur supra na turam ad malum viriles, 630. Jezabeli similes, 630. Mæ nadis quas fabula vocat, cur comparatæ, 651. Arianorum dogma baptismi virtutem evacuat, 615. Arianorum in Catholicos vesania, 805. Ariani ad Pilii Dei carnem impingunt, 866. Judicii per versitate Judæos, incredulitate dæmones superant, 867. Cur Ariomanitæ dicti, 794. Ambitione, et potentia regum omnia conturbant, 898. Cur traditam a Nicanis Patribus fdem, et homousion, id est unius subst intiæ vocabulum tellere nitebantur, 895. Qua de causa homousion seu unius substantiae vocabulum rejiciant; et quo prætextu. 898. Refelluntur, 899. Ariani Deum ex Deo Filium ita dicebaut, ut ex Deo factus non natus intelligeretur, 895. Dei Fillum facturam nuncupari prohibent, 897. Jussa non mutant, et tamen Filium creaturam haberi volunt, 897.Ut Filfum a Patre sejungunt, atque inferiori loco ponunt, ita Spiritum rursus a Filio separant, inferioremque faciunt, 725. Hoc eis placuit, ut Deus degeneraret in Filio, quasi non potuerit Pater de semetipso talem habere Filium qualis ipse est, 901. Fraus eorum post Seleuciense con ciliom, 400. Multi præsules ea decepti, 400. Paucis ex ceptis, omnes in eam inciderunt; alii citius, alii serius, 401. Quibus de causis, 401. Ariani Ecclesiam multitudine definiunt; parvum gregem aspernantur; divinitatem me ¡funtur, 603. In hoc uno concordes erant, quod in publicis conventibus seipsos jactarent, 433. Arianismus Græcis a Latinis affingebatur, quod Græci tres bypostases admitterent, 410. Vide Latini. Arianus populus in Catholicos furens, 761. Mutatis rebus non castigatus, 765. Ariani furoris est, Patris et Fi et Spiritus sancti naturam scindere, 623. Ariani, quibus modis Catholicos affligerent, 604. Malo rom quæ ipsis intulerunt elegans et lamentabilis expo sitio, 604. Templa cruore sanctorum contaminant, et in sepulcra convertunt 761. Ariani episcopi, sævi tetrarcha orbis illius qui Valenti parebat, 795. Ariani, ab ipsis etiam præfectis, qui eorum furori obsecundabant, crude litatis accusati, 696. Ariani a Gregorio sugillati, quod pravo consilio Catholicorum dissidia observarent. 426. Insulsæ eorum adversus Gregorium objectiones, 807. Le pida Gregorii responsa, 608. Quæ mala eos impendeant. ob dissectam divinitatem, et male divisam, in id quod præest, et in id quod subest, 753, 754. Ariant ab Ecclesiis, quas Constantinopoli occupabant, expelluntur, et ea in urbe eorum hæresis instar nebulæ dissipatur, 629. Nycti coracibus similes, orta luce, aufugiunt, 630. Dum Eccle starum potirentur, nox erat, 630. Quæ noctis huļus cala nitas: quot et quanta, ea, durante perpetrata facinora, 630. Ariani in imperatores contumeliosi, 764. Aries in rationalis victimæ, hoc est, Isaac locum sub stitutus, 862. Aristaus quidam, Thebanus vates, in penitissimos quosdam terræ recessus se abdidit, ut Deus et in cœ Cum raplus esse videretur, 101. Fraus ejus deprehensa, Aristagoras, Samiorum dux, ab Histiro inducitur ut a Persis deficiat, 157. Aristoteles, materiam æternam esse confinxit, 529. Vi tia virtutibus vicina esse tradit, 819. Cum reciprocos Eu ripi æstus explicare non posset, præ moerore obiit, 112. Non ejus sed piscatorum more Gregorius docet, 453. Ari stotelis balbutem quidam imitabantur, 829. Aristotelis parca nimis providentia, artificium, mortales de anima sermones, 495. Pravum artificium, 596. Arius contradicendi et nova de Deo prædicandi licen tiam induxit, 595. Magnam Ecclesiæ partem concussit ac labefactavit, 791. furore pulchre nomen habens, 460. Quo sensu id a Gregorio dictum, 791. Arius, Del Filium ex pullis exstantibus esse dixit, 896. Ex Patre natum fraudulenter confessus est, 897. Per tria unumi oppugna vit, 759. Arius divinas tres personas in tria diversa et aliena separat, 379. Judaismi propugnator, 30. In obscenis et impuris locis exstinctus; orationis non morbi viribus oppressus; ac Jude instar, ob eamdem Verbi proditionem disruptus, 395. Alexandro Constantinopolitano præsule orante, interiit, 595. Mors illius horrenda, et Judæ pro ditione digna, 460. Arii hæresis pulchre furor nominata, 30, 379. Divinitatem scindebat, 358. Arti divisio. Vide Sabellius. Paris impietatis est vel Sabellii more personas connectere, vel Arii instar naturas distinguere, 576. Ari et Arianorum novus Judaismus, 614. Arti discipuli divini tatem Ingenito circumscribentes, non modo Genitum, sed etiam Procedentem divinæ naturæ finibus exturbarunt, 593. Arii et hærests ejus descriptio, 460. Arma. Armorum opifices ob licentiam qua fovebantur, ad audendum parati, 812. Basilio Magno in judicium con tumeliose vocato, præfectum discerpere volunt, 812. Armenii, haud simplex et apertum genus, Basilio Atho nas recens ingresso cur invideant, 783. Contentiosis ar❤ guliis eum urgent; succumbentes et terga vertentes Gre gorius juvat; mox deserit, 784. Victi et confusi, Grego rium Athenarum gloriæ proditorem vocant, 784. Arrogantia Dathani et Abironis, 591. Ars architectonica sancti Spiritus, 368. Ars artium, animas regere, 20. Ars magica. Vide Magus. Aruspicinæ ars, laude ac prædicatione ab ethnicis effer tar, 163. Ascalonitarum in Christianos effrenis audacia, sub Ju liano imperatore, 167. Ascendere ad altiorem virtutis gradum omnes debent, Ascensio Christi, ut honoranda, 865. Ascensiones in corde ponebant hæretici, non theologiae, sed blasphemiæ, cum alius alium impietate superaret, 427. Ascetica Basilii Magni, 793, 797. Ascia et securis, cur olim super altare non asconderent, Asia, impietatis schola Juliano principi, 91. Asinas quærens Saul, regnum invenit, 610. Aspicientium vitium in rem aspectam transit, ut in re bus physicis, ita et in moralibus, 417. Hinc diversa de eadem re judicia, 418. Aspis. Hæreticorum fetus aspidum ovis comparati, Assyrius et Egyptius censendus est qui animi instituto et voluntate ipsis adjungitur, 651. Astarte. Aurum et argentum, non secus atque gentiles olim Astartem, adoramus, 314. Astronomi, et mathematicorum genus omne, at a Gre gorio compellantur, 150. Ad signum crucis, quod in coelo sub Juliano imperatore visum est, provocantur, 150. Vide Judæl. Astronomia, Babylonicorum inventum, 137. Astronomia, solis ac siderum certa comprehensio non est, 519. Unde, et quomodo acquisita, 519.' Astutia in eo qui vim adhibere nequit, veniam aliquam meretur; in imperatore admodum turpis est, 117. Athanasius (S.) in divinis moribus ac disciplinis educa tur, 589. Liberalibus artibus perexiguum temporis spa tium tribuit, ne ea nescire videatur, quæ sibi contem nenda duxerat, 389. Justorum omnium, tam eorum qui ante Christum quam eorum qui postea vixerunt, in se virtutes expressit, 388. Divinarum rerum contemplatio nem et vitæ ac morum splendorem, mirifice connectit, 589. Verbum belli socium in eo invenit; et Spiritus sanc tus hominem qui pro se spiret, 390. Nondum in episcopo. rum numerum allectus, primas tenet inter eos qui Ni cæam, ad concilium generale, convenerant, 394. Varia hac de re opiniones, 394. Athanasius, cunctis ecclesiasti corum graduum muneribus perfunctus, Alexandrino po pulo præficitur, 389. Apostolico et spirituali modo ad Marci thronum evehitur, 300. Quantum ejus ope indige ret Ecclesia, 389. Quot et quanta ejus in Ecclesiam merita fuerint, 390. Qualem in Ecclesiæ regimine se præbuerit, 591. Athanasius vere homo Dei, ac magna veritatis tuba, 593. Quam rationem inter Sabellii et Arii dogmata tenue rit, 393. De trina unius deitatis sanctificatione pulcher rime philosophatus est, 818. Mirum videri debuisset si injuriarum et calumniarum ignibus non exploratus fuisset, Athanasius. Tragœdiarum, quas pertulit, initium et cause, 394. Quomodo Gregorius theologus ad hanc trague diam nonnihil contulerit, 394. Gregorius quidam huma nissime ab Anastasio exceptus, consilium, ut hominum sermo est, capit, adversus patrem et patronum insurgendi, 694. Illatum Athanasio crimen, ex manu (Arsenii), mors viventis objecta; injustum exsilium, 595. Athanasius divi Antonii vitam conscripsit, monastica vitæ prævėpta sub

narrationis specie, tanquam lata lege, promulgans, 588. Cavendum tamen ne fletio in ea narratione existimetur, 388. Sedes illius (cum secundo exsularet) a Georgio in vaditur, Cappadoce quodam monstro, malo genere, antino pejore. 588. Vide Georgius, Athanasius exsal, Egypti monasteria peragrat, 397. Dum in monasteriis Ægypti versaretur, ostendit, et sacerdotium philosophiæ expers non esse, et philosophiam sacri antistitis institutione opus habere, 598. Qua illius vegeratione monachi aflice rentur, 598. Pauca ei ad sacerdotii perfectionem confe rentes, multo plura ad philosophiæ utilitatem ab eo rect plebant, 398. Eo submoto, idem Ecclesia pertulit, quod Samson ablatis crinibus, 402. Fuga illius, præclara pere grinatio, pro Trinitate, et cum Trinitate suscepta, potius appellanda, 403. Athanasius totius prope Egypü concursu exceplus, cum, Georgio sedis ejus invasore, morte mul Lato, Alexandriam rediit, 403. Tanta erat effusio populi, ut fluvio magno et Nilo comparari posset, 404. Chæreum asque Athanasio obviam venit. Vide Chæreus, Eo fere modo Alexandriam ingreditur, quo Christus, dum pul Jo insideret, Jerosolymam ingressus est, 405. Cujusdam evulgo sermone, ipsi imperatori prælatus, 401. Occasione Philagrii Ægypti rectoris, 404. Athanasius Alexandriam reversus, ut pulchre se gessit," 406. Ita docuit ut vixit, ita decertavit ut docuit, 403. Pares certaminibus honores consecutus, nihil egit bono ribus iftis indiguum. 405. De hypostasis voce dissidentes couciliavit, 410. Quod (Juliani Apostata artibus) ex Christianis decedebat, gentilium accessione supplebatur, 407. Ideo sub Juliano Apostata rursus in exsiljum missus, 407. Egregium virum triplici certamine oportebat, 407. Athanasius, Joviano imperante, ab exsilio revocatus, 408, Quod Nicauis Patribus, circa Filium, prius concessum fuerat, in asserenda Spiritus sancti divinitate, superno aflatu, consequitur, 408. Imperatori donum vere regium offert scriptam nimirum üdei confessionem adversus novum dogma, 408. De eo dogmate conjectura, 408. Con fessionem illam, tum Occidentales, tum quidquid in Oriente vitale est, admittunt, 409. Quod postea gessit pervulgatis atque omni fama celebratis ipsius exsiljis et fugis nihilo inferius existimandum, 410. Studiorum in quæ incumbebat enarratio, 410. Athanasius, orbis oculus, Sacerdotun antistes, fidei columen, secunda Christi lu cerna, 462. Egyptiis Joseph alter, 620. Unus omnia vere complexus est. quæ singulatim gentiles diis suis tribuunt, 14. In omni Christianorum conditione, ob spe cialem quamdam virtutem, laudandus, 592. Quæ in eo purva fuerunt, ad nominis celebritatem aliis abunde sufli cerent, 392. Vita sua episcopatus norma efficitur, ipsius dogmata pro fidei regula habentur, 411. In bona sene etute vitam claudit, 411. Athanasii vitam conscribere Gregorius optaverat, 588. Athanasium laudare idem est quod virtutem laudibus efferre, 386. Atheia a Sabelio propugnata, 29, 50 Quo sensu, 30. Atheismus Epicurt, illis qui disputationes amant impu gnandus proponitur, 494. Atheus, litterarum sedes et domicilium, Gregorio theologo vere aurea, 780. Athenas studiorum causa ve nientes, quomodo excepti, 782. Athenæ, quod ad salutem attinet, alits pestifera, Gregorio et Basílio nihil detri ments afferunt, 786. Idolis supra reliquam omnem Græ eiam abundant, 786. Quo studio adolescentes in sophistās ibi temerentur, 781. Quibus comparati, 782. Athenienses, agriculture, et navium exstructionis, ut ipsi dicunt, inventores, 156. Athiete imperiti est in vana colluctatione vires pro fandere, 777. Athletæ imperito, aerem ferienti similis est qui egregiam animi indolem vanis studiis occupari susti net, 360: Athlete æmulandi, qui ex eo quod humi jacent, iis qui supra siti sunt, victoriam extorquent, 434. Athletas quovis tempore ac mode, ex omni sexu et ætate habere cupit Ecclesia, 298. Atlanticum pelagus, Noanæ immodico largiendi amore flagranti, ad exhauriendum sufficere non potuisset, 343. File Nonna. Alomi Epicuri, illis qui disputationes amant, insec tandi proponuntur, 491. Atramentum. Sagittis ex atramento confectis ferire, Attica, erga juvenes, Athenas studiorum causa ve nientes, consuetudo, 783. Allis horrenda et inhumana, allis perquam jucunda, 782. Qua pompa juvenes Uli dedu cantur, 783. Attice loqui non magis ethnicorum est quam Christia norum, 136. Vide Græcark Avaritia, insatiabilis, 881. Avaritia manum siceat; com largitio et beneficentia extendat, 718 Avaritia laudabilis ael, si paululum hic demus, ut in altera vita divites, ct copiasi simus, 370. Avaritiam, hoc est alterum idololatrim genus, nullo supplicio Novatus vindicavit, 890. Avaronun stultitia, 899. Audacise signa ne in minimis quidem disputationibus præbenda, 508. Audacia et fiducia quatenus differunt, Audire minus periculosum quam loqui, 71. Auditor, tanquam peritus quidam arbiter, inter oratio noin et veritatem, immeritas laudes improbat, et meri tas efflagitat, si modo probus et æquus sit, 218. Augurandi disciplina a quibus inventa, 137. Augustinus (8.) ex Theologi Apologetico arma contrz Pelagianos deprompsit, 10, 55. Aviditas insaturabilis, quando et ubi pietatis laudem mereatur, 601. Avium inter se discrimina, 514. Arium volatus et me tus a quibusnam primo observatus, 137. Avibus Dei gio ria per gentiles attributa, 507. Aulici nounulli, sub Juliano Apostata, latrociniis via cont Centimanos, 159. Aulicorum alicia, 642. Aura quandam tenuis, Dei præsentiam Eliæ adumbras – bat, 510. Auram perflantem tenere, 733. Aurum, occultus tyrannus, per quem nunc multa sur sum deorsuurque, velut in talorum ludo, jactantur, 629, 621. Aurum vestibus assumptura minus virium habet quam melote Eliset, 610. Auxilium Dei. Ipsum recte velle divino auxilio indiget, 631. Auxilio suo destitutum figmentum suwin Deus non derelinquit, 695. Adversus hostem internom magna per fectaque fide opus est, majori Dei auxilio, nec parva con tentione postra, 22. Baal. Aurum et argentum, non secus atque olim ethuici Baal, adoramus, 314. Sub persecutions Juliani, plusquama septem millia fuerunt qui non flexerunt genu cʊram Baal, 106. Babylonici, astronomiæ inventores, 157, Babylonizi muri cum hospitali domo a Basilio constructa non com parandi, 818. Hæretici malorum nostrorum scintillam ae cendunt, et Babylonica flamma sublimiorem reddunt, Bacchus. Quantum mysteria nostra ab ejus mysteris distent, 679. Bacchus ad temulentiam incentivus, 146. Bacchus Androgynus, atque ebriorum chorum secum tra hens, Juliano exstincto, rursus irridetur, 168. Baculus duplex: alter fulciendi vim habens, alter på storis ac doctoris proprius: utriusque significatio, 860. Baculi et virge discrimina, apud Theologum, 314. Balaam. Si verum est quod de cruce coronata a Juliano sacrificante conspects et de interpretatione bujus signi refertur, rursus Balaam vaticinatur, 102. Balthasar in pocula sancta debacchatur, 605. Baptismus omnium Dei beneficiorum præclarissimum est et præstantissimum, 692. Quo fine institutus, 693. Va ria baptismorum genera: Moysis, Joannis, Christi, mar tyrum, pœnitentiæ, 688. Baptismus ignis æterni, quid efficiat, 690. Baptisma Christi mysterium excelsum, 677. Qua ratione celebrandum, 686, 690. Quænam vitæ Chri stianæ documenta contineat, 686. Omnium ejus circum stantiarum explicatio, 687. Baptismus legalibus saera mentis longe præstantior, 698. Illius gura erat quodam modo circumcisio, 713. Cur aqua et spiritu constet, 695. Unus est illius particeps non est qui Spiritum sanctum non honorat, 613. In nomine creau et conservi datus, Spiritui sancto injuriam infert, 613. Tum plenus et per fectus est, cum in nomine Patris, et Filii et Spiritus.san cti confertur, 615. Virtus ejus Ariana hæresi e medio sublata, 615. Baptismus omni ætati, sexui et ordini utilis ac necessarius, 702. Maxima benignitatis Dei celeritate, volenti conceditur, 713. Qui rite illum suscipit, multipli citer beatus, 713. Infanti, si quod periculum urgeat, sta tim administrandus, quare, 713. Si absit periculum, ler tius circiter annus exspectandus, quare, 714. Inter ba plismum et mortem, temporis aliquid intercedat, 699. Ad baptismum festinatione properandum, ut Petrus et Joannes ad Christi sepulcrum properarunt, 710. Baptismus non differendus; idque multis probatur ar gumentis, 698. Ut miseram est, cum manna transierit, cibum quærere, ita et baptismi gratiam, occasione bapti smi neglecta, 799. Eorum qui baptismum differunt exeu sationes refelluntur, 701. Quam incauta eorum cautio, 702. Excusationes a solemnitatum delecta, 709 Relel luntur, 710. Alia excusatio, ex parentum et charoruma absentia, 710. Refellitur, 710. Item alia ex ministrorum delectu, 711. Alia excusatio, ab ætate qua Christus bapti zatus est, 714. Refellitur, 714. Arcanum consiliu….. eorum qui baptismum differuat, 705, Ut rampe voluptatibus in

i terim indulgeant, 705. Parabola de operaria non eadem bora vocatis abutuntur, 705. Catechumenus ante bapti smum se emundet, 715. Baptizandis proponitur ut pec cata publice confiteantur, quare, 712. Exorcismus in ba ptismo adhibitus, 712. Lydius lapis est ad quem explo ratur, quam sincero quisque animo ad baptismum acce dat, 712. Baptismus conditionum inæqualitatem tollit, 712. Validum est in periculis auxilium, 701 Magnum in vita, et in mortis articulo solatium, 701. Quæ virtus ejus, et quam multiplex, 692, 717. Varia ejus nomina: donum, gratia, unctio, illuminatio. indumentum, lavacrum, sigil Tum, 693. Explicantur, 693. Baptismus, ut vitæ cursum ineuntibus signaculum est, ita iis qui adultiori ætate sunt, gratia est-collapsæque imaginis erectio, 693. Baptismus, quot et quanta in nobis operari debeat, 716, 718. Etsi culpam omnem delet, non tamen a satisfactione pro injuriis debita eximit, 717. Baptismalis purgatio omnibus communis. 696. Perdita, difficile recuperatur, 696. Baptismus, secunde ac purioris vitæ pactum cum Deo initum, 693. Quam periculose partum illud violatur, 696. Cicatrix ea violatione refricata, obduci quidem po test, sed nonnist multis cum gemitibus et lacrymis ægre tandem obducitur, 696. Baptismi gratia: quemad modum nos primum creavit Deus, ita creatos baptismi gratia instauravit ac relinxit, 695. Gratia baptismi in co Tumna nubis præfigurata, 902. Hæc baptismi gratia et fa cultas est, ut cujusque hominis peceatum purget, easque obstructiones vel maculas, quæ vitio contrahuntur, pror sus abstergat, 693. Nulli labori parcendum quo baptismi gratia percipiatur, 712. Baptismi gratia multorum”man datorum nos admonet; quorum, 716. Sollicite servanda. 717, 719. Orationibus ac bonis operibus impetranda et conservanda, 716. Hæc bona opera, quænam, 716. Bapli smi desiderium ad obtinendam vim baptismi non sufficit, 709. Baptismi vis eadem, quidquid inter minis'ros inter sit, 12. Modo eadem fide informentur, 712. Ministri ba ptismi sigillis regum diversæ quidem materiæ, sed eam dem imaginem imprimentibus comparati, 713. Ab iis quos initiaverant, ad mensam excipiebantur, 711. Baptismi cæremonia, quid præsignent, 728. Baptizatus seipsum totum Deo offerat; sit holocaustum ratione præditum et victima perfecta, 723. Per virtutis habitum redemptionem sibi certam facial, 686. Ne ad eamdem vomitum redeat, 686. Quænam dogmata foras exportare, alque ad vulgi aures efferre possit, 728. Ba Alizatorum tria genera inter se comparata: primum, eo rum qui ante baptismum, per omnia vitiorum genera grassabantur et de industria vitium amplexabantur, 707. Secundum, eorum qui tamets! malum perpetrarent, id tame: minime probabant, 728. Tertium, eorum qui ho neste et cum laude vivebant, seu ex bona indole id sa crarent, seu ad baptismuin seipsos præpurgarent, 728. Quinam aliis præferendi, 728. Non baptizatorum tria ge nera: primum, eorum qui, si detur baptismus, non gra vatim accipiant; si vero non detur, sus deque ferant, 708. Secundum, eorum qui baptismum honorantes, moras pro dueunt, 708. Tertium, eorum qui baptismum, vel propter infantiam, vel propter inopinatum casum accipere non possunt, 708. Quodnam discrimen inter eos, 708. Po stremi nec cœlesti gloria nec suppliciis a justo judice af ficientur, 708. Licet signali non fuerint, improbitate ca rent, alque hanc jacturam potius passi sunt quam foce Funt, 708. Barbari a Juliano vieti, 131. Barbari (Gothi) bello Ro manos lacessunt, 604. Thraciam populantur, a Deo col lecti, in pœnam soluta per Romanos Trinitatis, 604. Bar barica incursio animas subvertens, quid, 795. Barnabas. Si quid auxilii Paulo decertanti tulit, Paulo habenda est gratia qui illum elegit ac certaminis socium adhibuit, 796. Barnabæ dictum de igne, sarmentitios ho mines, et in divinitatem contumeliosos absumente (ex de perdito quodam ejus scripto), 796. Basiliscus impietatis, a Juliane imperatore dudum con ceptus et oblata occasione subito profusus, 407. Basilisens impietatis, in hæreticorum operibus latens, a catholicis, Do dante, in medium proferendus, et quidem mortuus ar molu carens, 434. Basilius, Basilii Magni pater, a filio solo prohibitus ne primas obtineret, 776. Communis virtutis magister in Punto propositus, 778. Basilius Magnus (S.), paterno et materno genere cla rissimus, 772. Basilio, paterni et materni generis decus, pietas fuit, 773. Avi illius ita comparati, ut omnia pro Christo paterentur, 773. In fuga persecutionis, magnam rerum omnium penuriam sustinent, 774. Suaves quasdam epulas exoptani, fusisque ad Deum precibus impetrant, Quæ eorum oratio, 774. Quam prompte et mirabiliter exaudita, 775. Cervi sesc ultro in obsonium afferunt, 775, Gregorii in eos qui historise fidem abrogant animadver sio, 774. Basilios majoribus suis laudis cumulum ex se adj; cit, 776. Parentum illius quale conjugiom, et quanta în liberis felicitas, 776. Basilius, sub magno patre ado lescens eruditur, 778. Liberales artes edocetur et por pueriles disciplinas ad futuram perfectionem ducitur, 779. Patrem assectatur, nec a summis illius virtutibus longe distat, 779. Basilius Cæsaream studiorum causa conten dit, 779. Cæsaream Palestine an Cappadocia? 779. Sa cerdos Christianis ibi fuit, etiam ante initum sacerdotium, 780. Eloquentia studium accessionis duntaxat ipsi ra tionem habuit, 780. Casarea Byzantium, inde Athenas mittitur, 780. Mirifica multorum spe exspectatus, 781. Basilius Athenas adveniens, ab Attica erga juvenes lege solutus, 785. Attica lex, quanam, 782. Armenits ob eam rem invidiosus et contentiosis eorum argutiis appetitus, victoriam reportat, 784. In quibusdam disciplinis nullus ei comparandus, quod per partes declaratur, 788. Quous que astronomiam, geometriam, arithmeticam et medici nam didicerit, 789. Rasilius et Gregorius ex eodem patriæ fente in diversas regiones dissecti, rursus Athenas co eunt, 781. Mutuo deinceps amore sauciantur, 783. Aasi lius Athenas spe sua inferiores videns contristatur, 784. Maxima mororis parte a Gregorio levatus, arctioribus quam antea vinculis et adjungitar, 784. Uterque duas tantum vias cognoscunt, quarum una ad ædes sacras, al tera ad professores ducit, 786. Christianos esse et nomi nari omuibus rebus præstantins habent, 786. Urbis super stitionibus non implicantur, 786. Hoc inter sodales erant quod Duvius fluens dulcis per mare, 787. Basilius et Gregorius, præclarissimi sodalitii præcepto res, 787. Per totam Graciam celebres, 787. Oreste et Pylade celebriores, 788. Triste ac miserum spectaculum, cum Athenis profecturi sunt et domum reversuri, 789. Ui obstitere sodales et magistri, 789. Gregorius solus re manere coactus, diu miser esse non sustinet: equum Homericum imitatur, et, ruptis vinculis, ad sodałem Inr petu fertur, 790. Uterque domum reversi, cum nounthil scenæ dedissent, sui juris efficiuntur, 798. Basilius a ('» sariensi civitate retinetur; Gregorium pietas erga parên tes ab eo abstractum tenet, 790. Basilius, Cæsares ali quandiu retentus, postea necessarias peregrinationes suscipit, 790. Basilius et Gregorius, duplicis in Julianum invective auctores, 174. Basilius in presbyterorum ordi nem ascriplus, 791. Non subito, sed spiritualis progres sionis lege, 792. Nazaræorum Christianorum princeps, maxima apud omnes veneratione fuit, 793. Presbyterio initiatus, episcopo suo fit invisus, 792. Vide Eusebius. Basilius, cum exorta ob illatas sibi injurias dissidia cou ponere non posset, in Pontum profugit, 795. Pietatis gymnasia ibi constituta moderatur; ascetica scribit, 793. Secessio ejus admirabilis; reditus vero præstantior, 794. Audito belli nuntio, quod Ariani Cæsariensibus inferro proponebant, Cæsaream redit, 795. Aciem instruit; offen dicula in medio posita submovet, 796. Qualem se gerat erga Eusebium, 796. Ejus dicendi libertas apud præsides, 787. Judicia pro lege habita, libri ascetici, liturgia, 707. Basilius in publica fame, horrea divitum verbo et rohar tationibus aperit. 798. Pauperibus in unum conctis, ali menta ipse distribuit, 798. Secundus Joseph, 798. Ser mone etiam animas paerit, 799. Alioqui pauperrimus et egentissimus, 799. Eusebio vita functo, in episcopalem thronum evehitur, 799. Non tamen citra laborem ac citra invidiam, 799. Viri pietate clari ad eum ungendum ah exteris regionibus acciti, 789. Et cum eis Gregorius Theologi pater. Vide Gregorius senior. Basilius Cæsa rea episcopus, qualem in hoc munere se geral, 257. Qtri bus nominibus a Theologo appellatus, 530. In summo pu situs, nan virtute crescit, sed majore virtutis operatione fulget, 800. Erga Gregorin Ma se gerit, ut solius bo nesti sectatorem se præbeat, 801. Quamam id pacto, a se dissidentes sibi conciliat, 801. Ut omnes ef ultro cesserunt, 889. Orbem universum pacare aggreditur, 894. Publicis Ecclesiæ calamitatibus vehementer affectus erat, 803. Piam doctrinam litteris consignat, 803. Hæreticos, alius quidem armis linguæ cominus contundit, alios sagit tis ex atramento confectis ferit, 805. Legationes pro pace mittit, 803. Basilius veritatis igniculus; et solus post primam Vaien tis persecutionem (in Asia) superstes, 808. Pro fide ca tholica cum Modesto præfecto decertat, 806. Victor ab eadem præfecto nuntiatur, 808. Quatenus optimates imperii, socios in religione habere amplum et bonorit cum ducit, 807. Car honorum proscriptionem non timent et exsilium non agnoscat, 807. Cur mortem beneficitincu sibi futuram dicat, 807. Qualis Epiphanis die, ac inter sacrificii solemnia, imperatori visus est, 809. Altera die, imperatorem Dei voce alloquens, auditus, 809. Exsilio in

eum decreto, plaudunt hostes, pii lugent; Deus inhibita scriptoris manu decretum rescindit, 809. Egrotante im peratoris filio, accersitur, 810. Ad ejus adventum levior ilt morbus cur non omnino expulsus, 810. Basilius do mum alendis pauperibus et fovendis ægrotis ædificat, 817. Leprosos ut fratres osculatur et amplectitur, 818. Viduam, qua ad sacram mensam confugerat, omui cura tuetur, 811. Ab Eusebio præfecto petitam retinet; propterea con tumeliis ab eo vexatus, 811. Causam dicere jussus, 812. Mints interpellatus, 812. Tumultus inde exorti descriptio, 812. Præfectus ex vexatore supplex, per Basilium a pe riculo vindicatur, 813. Basilius pluribus episcopis invisus, 813. Principia simu tatum, dissensio in fidei causa, dolor ex ejus electione, Basilii gloria, 815. Cappadocia duas in provincias divisa, veteri consuetudini, quoad ordinem ecclesiasticum, inhæret, 813. Novæ metropolis episcopus, parœcias (diœceses) nove provinciæ sibi vindicat: mala binc exorta, 813. Basilius dissidium illud, novorum epi. scopatuum erectione, in incrementum Ecclesiæ convertit, 81. Gregorium Sasimorum episcopum ordinat, 814. Spre tis uimirum amicitiæ officiis, ubi Deum anteponi oporte bat, 815. Gregorium non suasione inducit, sed cogit, ut se Sasimorum episcopum ordinari patiatur, 237. Gregorii ad eum hac de re sermones, 237. Basilius, hoc in negotio, spiritum amicitiae posthabere non sustinuit; non passus est talentum in terra defossum latere, 210. Alia ejusdem argumenti, 210. Basilius Spiritum sanctum Deum appel lare differt, 823. Quod neripe hæretici vocem illam arri pere studeant, ut, eo expulso, omnia populentur, 823. Ab amicis contendit ne hoc sue consilio offendantur, qui bus argumentis, 823. Interea hæreticos aliis vocibus æque idoneis comprimit, 823. Melius quam quivis alii, Spiritum Sanctum Deum agnoscebat; idque variis argumentis de claratur, 823. Ejus hac de re imprecatio, 824. Dispen satione sibi reservata, loquendi libertatem Gregorio com mittit, 824. Hæc agendi ratio ab aliis culpata, sed magno Athanasio probata, 825. Ejus de divinitate scripta quo animo expendi oporteat, 824. Basilius et Gregorius, Juliani Apostatæ conatuum ad versarii; postremi quoque ad persecutionem reservati, 174. Basilius, fere mortuus et exanimis, sermone robu stior fit, ut cum pietatis verbis abscedat, 850. Fidelissi mis discipulis manus imponit ne sacrario fraudentur, 830. Sacrarium, quid, 830. Cæsariensium quis animus dum extremos spiritus duceret, 830. Extrema ejus verba et mors, 830. Funeris ejus elegans et magnifica descriptio, 831. Nunc in cœlis est, sacrificia pro nobis offerens, 831. Gregorius ab eo per visiones nocturnas officii sui admo netur, 830. Eum invocat, omnibusque tum civitatis, tum Ecclesiæ ordinibus, exemplum, patronum et intercesso rem proponit, 832. Quo tempore Basilius obferit, 769. Ejus encomium, quam arduuni opus, 770. Cur a Gregorio susceptum, et serius quam tempus postulabat, 771. Ba silii eximia dotes, 788. Nihil unquam aliud quam piam orbique universo salutarem doctrinam spiravit, 771. Cor poreis dotibus nullo inferior antequam philosophia car nem domasset, 777. Omnes alios tantum dicendi facultate superavit, quantum nos brutorum naturam superamus, 830. Doctrina sua omnes orbis partes inter se conciliavit, 777. Omnia que Spiritus sunt, perscrutatus est, 777. Soli comparatus, 821. Ei pulchritudo virtus fuit; magni tudo, theologia; cursus, quotidiani ad Deum ascensus; potentia, doctrinæ semen ac distributio, 821. Lucubra tiones et volumina ejus, una et maxima omnium ordinum oblectatio, 821. De singulis ejus opusculis Gregorií seu tentia.821. Basilius cum præstantissimis tum veteris, tum novi testamenti viris comparatur, 824. Nomina eorum Adam, Enos, Enoch, Noe, Abraham, Isaac, Jacob, 825. Joseph, Job, Moyses, Aaron, 826. Josue, Samuel, David, Salomon, 817. Elias, tres pueri, Jonas, Daniel, Macha bæi, Joannes Baptista, 828. Petrus et Paulus, Joannes et Jacobus, Stephanus, 829. Basilius omnibus nostræ me moriæ hominibus palmam præripuit, 829. Basilius de fastu et supercilio accusatur, et ab iis qui sine regula sunt, regula admovetur, 819. Censores illi morum firmitati et innocentia fastus nomen imponunt, 819. Non lepidus quisquam, et facetus aut circumforaneus, erat; ob hoc laude polius quam reprehensione dignior, saltem apud mente præditos, 819. Nemo tamen in cœtibus eo jucundior, in narrando festivior, in jocaudo argutior, in objurgando lenior, 820. Basilius pauper fuit, non Cra tetis more, sed ab omni gloriæ cupiditate alienus; item a voracitate et luxu, 816. Nemo virginitatem majori in pretio habuit, 816. Virgiuibus cœnobia exstruxit, et leges. posuit, 817. Eremiticum vitæ genus cum cœnobitico per miscuit, qua ratione, 817. Basilii habitum et corporeos defectus, multi ad nominis claritatem parandam imitari student, 829. Multos Basilios specic tenus videre licebat, sed longius ab eo distantes quam quantum accedere cu piebant, 899. Quædam ejus dicta vel facta, montimenti loca referre, maximi habebatur, 829. Ipse Gregorius boc no mine sæpe gloriatus est, 830. Basilius et Gregorius Nys senus fratres, Moysi et Aaroni comparantur, quare, 212. Beata. In beatam ethnicorum jacere, quid sit apud Gro gorium, 140. Beatitudo æterna, in Patris et Filii, et Spiritus sanct!, plena cognitione posita est, 615. Cum cognitio ipsa (Tri nitatis) beatitudo sit, quantum, quæso, illud est quod cognoscitur, 422. Beatitudinis æternæ gradus Deus, in medio crelitum stans, distinguit ac dividit, 694. Beatus. Duplici nomine beatus prædicari debet, eui, purissimæ luci, quantum humanæ naturæ datum est, commisceri licuerit, 587. Hominem ante mortem, bestum prædicare non oportet, 301. Mortuo fideli optandum ut statim beatorum virorum gloriam et splendorem spectat, Beelzebub cum iniqua regula, hoc est contentione alque iracundia utimur, nunc ei, nunc Jesu, eamdem ad versus malos et spiritus morbos potentiam ascribimus, Del. Juliano exstincto, rursus Ecclesia canit: Cecidit Bel, 166. Belial. Ubl Belial adversus Christum aciem instruit, ne animos nostros frangi atque expugnari sinamus, 447. Bella ex cupiditate ora, 575. Bellum hoc unum agno scamus quod cum adversariis potestatibus (diabolo) com mittitur, 424. Belli cum diabolo gerendi necessitas, origi nalis peccati puna est, 475. Belli internl descriptio, 34. Bellum inter spiritum et carnem, 219. In hoc certamine, corpus, ægrotante anima, belle habet; anima autem flo ret, cum voluptates decedunt, atque una cum corpore marcescunt, 249. Bellum inter Christianos quam difficile deponatur et conquiescat, 33, 34. Bellum quoddam, sacrum dicatur, quemadmodum et barbaricum, 762. Bellum sacrum illed est quod Gregorius inter sacerdotes et episcopos ferro non potuit, 762. Bello ac paci tempus a Salomone statu tum, 423. Bellum, pace à Deo disjungente laudabilius, Benedicere. Cum Gregorins senior gratiarum actiunis verba in mysterii celebratione protulisset, ac populum benedixisset, in lectulum se conjecit, 350. Benedicti panes. Nonnæ morbo decumbenti in somais visum est, Gregorium panibus pro suo more benedictis eam aluisse, 531. Benedictio patris firmat domos filiorum, 64, 649. Obe dientiam habes, benedictionem redde: verba Gregorii ad patrem, 64. Benedictionem, quam qui prætereunt agri colis impertire solent, non accipere, quid sit, el quam acerba res, 303. Gregem scite, pascere in benedictione apud veteres positum erat, 65. Beneficium Dei est, quod sumus, quod Deum cogno scimus, et quod ei offeramus, habemus, 368. Cum a Deo beneficium petitur, ipse beneficio afficitur, 713. Non mi nuta Deoque parum digna beneficia postulanda, 713. Be neficii gratia celeritate conduplicatur, 284. Lætandum est, cum beneficium damus, 285. Dei erga nos be neficiorum elegans et compendiosa descriptio, 273. Bene mereri. Homo nibil tam divinum habet quam de aliis bene mereri, 276. Benevolentia erga homines pulchra res est: testis Jesus, qui nostri causa homo factus est, 258. Bene volentiæ divinæ testimonia, 519. Benevolentia pudor incutitur, cum, oblata ulciscendi potestate, nosa condo natur, 324. Benignitas necessaria, non libera, legis est, consilii, 285. Benignitas hic impendatur, priusquam in altere sæculo vitæ rationes referamus, 324. Dem pro collatis in nos beneficiis, benignitatem a nobis vicissim reposcit, 273. Nihil tam divinum homo habet quam benignitatem ac beneficentiam, 523. Benignitate Deus maxime delectatur, 324. Berenices coma quid in comparatione crucis in cœlo fulgentis, 150. Beseleel, divini tabernaculi fabricator, 803. Antistitum exemplar, 803. Bethlehem propter Eden; res parva et conspicna, pro pter magnam et ab oculis remotam, 21. Bethlehem, cur totius terræ metropolis dicta, 542. Bethlehem hono randa, quæ nos in paradisum reduxit, 674. Bideita. Vide Macedoniaui. Bilis: quænam ejus utilitas, ex proverbio Græcerum, Binarium in Trinitate superatum, quare, 450. Bonum Deus in bonum et opilicem male divisos, Bonum diffundere ac propagate summæ bonitatis erat;

hine angelorum et hominum creatio, 818. Boni nomen ob Inere non debet, quod dominos suos haudquaquam meliores efficit, 456. Bonum quod a natura prolici scitur laudem nou meretur; id solum laude dignum quod a libera voluntate fluit, 456. Bonum in nobis non partim gratia, partim liberum arbitrium operantur, 20. Boni propter se studium, constans et stabile est, 641. Quæ per se bona sunt, nisi bene tractentur, boni gratiam amit tunt, 490. Bonum maximum est Deum complecti, el in eo manentem ab omni peccato abstinere, 881. Bonorum cœlestium maximum est ut sciamus quomodo natura di vina eadem, el unitas intelligatur, el Trinitas reperiatur, 485. Summum bonum in voluptate constituit Epicuri phi losophia, 111. Bouorum humanorum optimum, eruditio, 777. Bonorum hujus vitæ fragilitas et inconstantia, 366. Communis est hominum infelicitatis principium, 882. Ejusdem est difficultatis bonum aliquod adipisci, et adeptum conservare, 715. Cur alii bouis hujus vitæ af Auant, alii malis premantur, inscrutabile divinæ sa pientiæ mysterium, 279. Apud Deum æquabile quidquam habet id quod nobis inæquale esse videtur, 280. Nulla hujus vitæ bona hominibus certa et diuturna, 271. Ut,. perspecta eorum omnium instabilitate, ad futuræ vitæ portum contendamus, 27). Bona hujus vitæ nou magis possidentium quan, sperantium propria, 363. Boua præ sentia, id est, felicitatem præeseniem, retinere dim elius est quam absentia adipisci, 92. Bonorum partem Deo consecrare, Gregorii ævo satis frequeus, 776. Bonus. Deus solus bonus est, id est, summe bonus, 549. Bonus ille est ad quem bonitatis Dei rivus se cundario cursu dimanavit. 540. Bonorum quanta pau cilas, 42 Brachium. Cur Filius Dei hoc nomine vocatus, 900. Eriareus. Vide Gigantes. Briarei manns publicis bonis injicare, proverbium, 534. Bucca Juliani Apostatæ indecore tumentes, 161. Buthomas, Herculis cognomen, quare, 146. Butho nas Deus, conviciis apud Lindios colebatur, 184. Vide Hercules. Bythus et Syge, Valentini Eones, 614 Byzantium, urbs totius Europe principatum tenens, 202. Totius Orientis, 780. Vide Constantinopolis, r Cadmus, Agenoris filius, 792. Cædes ingens a promiscua plebe in Christianos furente perpetrata, sub Juliano imperatore, 126. Præfectus qui eam vindicare voluerat, exsilio multatus, 127. Cæremonia baptismi explicantur, 728. Casarea (Palæstina an Cappadocia) litterarum ac do etrin metropolis. 779. Cæsarea Cappadociæ, ob fidei fervorem, ad seditionem, proclivis, 354. Casares cives de episcopi creatione inter se contendunt, 353. Virum eligunt rità et moribus exi mium, divino tamen baptismo nondum consignatum, 354. Fide Gregorius senior. Cæsariensibus bellum illatum ab Arianis, 795. Cæsariensis civitas fame laborans, 798. Ba silii studio sustentatur, 798. Cæsari reddenda quæ sunt Cæsaris; et quæ sunt Dei Deo, 370. Cæsarius, Gregorii Theologi frater. Parentes ejus miri ficis omnium laudibus ad cœlum evecti, uec minus virtu lis quam senectutis nomine venerandi, 199. Cæsarius, piissime a parentibus educatus, 200. Ingenii celeritate ac magnitudine plurimos post se relinquit, 201. Alexandriam doctrinæ causa proficiscitur, 201. Ea in urbe improbos vital, et optimorum familiaritati se adjungit, 201. Nullus eo præsidibus charior, ob temperantiam illustrior, ob inge mit sagacitatem clarior, 291. Omnia doctrinæ genera ut Bourn excolit, et singula rursum ut omnia, 201. Quidquid in humanis disciplinis bonum est, colligit; quidquid noxium, effugit ac reprobat, 201. Omne virtutis ac di sciplinæ genus in animam suam colligit, ut omnis generis merces in navem onerariam, 201. Cæsarius et Gre gorius: hie ex Græcia, ille Alexandria, eodem tempore, li cet non ex compacto, Byzantium appulsi, 202. Cæsarius publicis, quos civitas offerebat, honoribus, Gregorii con silium anteponit, eique domum redeunti comes adjungi tnr, 203. Postea gloriæ cupiditale ductus, atque, ut aiebat, quo urbi præsidio esset, in aulam se confert, 204. Quæ res parentibus et Gregorio non admodum grata fuit, Cæsarius,· sæcularis vitæ genus sic amplexus est, ut tamen Deo viveret, 201. Primum inter medicos gradum obtinet, et in amicorum numero apud imperatorem habe tur, 201. Cratete simplicior, cum magnis quotidie digni tatibus opuaretur, majoribus tamen diguus videbatur, 201. Ipsi ad dignitatem hoc primum erat quod Christianus esset et nominaretur, 205. Cætera ludus quidam ac nugæ ipsi fuerunt, 205. Cæsarius, fidem ejurare a Juliano postata compulsus, ciypei vice magnum Verbum obtendit, 206. Cer tamini præsides, hinc Christus, illine diabolus, 206. Utrinque theatrum spectantium, atque uter vinceret, magis labo rantium quam illi quos spectabant, 206. Victor Cæsarius, nec sic quidem ejicitur, imperatore doctrina ejus frui et ornari gestiente, 206. Celeberrimum Juliani de Gregorio patre ac de filiis ejus dictum, 206. Cæsarius ad sècunduni adventum reservatus, 206. Ad suos redit, victor in cruentus, atque ob ignominiam clarior, 207. Cæsarius, Ju liano in Perside prostrato, in aulam rursum receptus, 207. Tuter imperatores certamen erat, quisnam Cæsa rium sibi magis adjungeret, 207. Præfecturam in Bitbynia gessit, in pecuniarum collectione ac thesaurorum cura positam, 207. De ea præfectura variæ criticorum senten tia, 196. Hanc illi velut majorum dignitatum præludium esse imperator voluit, 207. Cæsarius, terræ motu Nicæm exorto, fere solus incolumis evadit, ipsa ruina protectus, 208. Totum se supernæ patriæ adjungere animo constituít, 208. Morbo correptus obit, 208. Aun. 568 exeunte re! 369 ineunte; sed non in patria sua, 193. Post mortem clarus, et Gregorio in somnio sæpe visus est, 213. Funebre munus ei Gregorius offert, quale, 208. Anniversarios ei honores el conmemorationes spondet, 209. Oratio ad Cæsarii parentes consolatoria, 210. Prima consolationis ratio ex humanæ vite brevitate, 210. Secunda, ex malis quibus Cæsarius ereptus est, 211. Tertia, si qua bona Cæsarius amisit, malorum quæ illis admista sunt expers est, 212. Quarta, ex beatitudine quæ justorum animas et eorum corpora manet, 213. Quinta, ex spe renovationis totius mundi, in qua Cæsarium non jam peregrinantem, sed clarum, illustrem et excelsum vide bunt, 213. Gravis ad auditores exhortatio, 214. Precatio ad Deum pro anima Cæsarii, 216. Cæsarius alter a Grego rii fratre, 197. Cain ad inferendam fratri necem invidia impulsus, De Cain septies supplicium sumitur, hoc est fraternæ cœ dis ab eo pœnæ repetuntur, 733. Calamitas iis qui ea afficiuntur commodo sæpe atque utilitati est, 166. Reges quoque humiles et abjectos red dit, 810. Calamitatis publica causa, in peccata populorum conjicienda, 312. Calamitate Deus alios castigut, alios erudit, 306. Quanta infelicitas ejus qui non calamitate melior evadil, 307. Calamitatem misericordia sistit, 320. In calamitate publica, quid populo, quid sacerdo tibus agendum, 309. Calamitatum origo quænam, 255. Calceamenta solvere quid sit, 860. Calcei a quibus et quando sumendi, 860. Calculorum præstigiæ a Juliano adhibitæ, 160. Calculo rum inventores Eubœei, 136. Calculorum inversio, a qui bus, et quandonam flat, 416, 417. Calix. In calamitate publica doceat pastor quomodo ira quæ appellatur calix in manu Domini, et calix ruinæ qui ebibitur, peccatis proportione respondeat, 302. Calumnia, sapientum animabus insidias struit, 883. Ab improbis adhibita, ut vitiis suis opem ferant, 821. Camelum acu admitti, natura impossibile, Deo volenti possibile, 516. Cancer, animal, organum et sidus; tres cancri, elst connumerentur, non ejusdem substantiæ sunt, 568. Hinc argumentum connumerationis ab Eunomiants propositum corruit, 568. Candaces, ut a catechumenis imitandus, 711. Canis. Cur philosophi cynici hoc nomine vocali, 454. Canis terrestris et marini exemplum quo fine ab Euno mianis adductum, 533. Canis terrestris, marinus et cæle stis; tres canes connumerantur, nec tamen ejusdem sub stantiæ sunt, 568. Vide Cancer. Canitiei quidpiam et palloris philosophum decet, 489. Cantica graduum, quænam, 475. Quinam ea canere mystico sensu dicantur, 475. Cantica canticorum, quare sic dicta, 699. Cappadocia, regio sacra et apud omnes pietatis laude clara, 391. Cappadocum nihil tam proprium quam ßidet Birmitas, 796. Cappadocia non minus javenum quam equorum bona notrix, 772. Obsonio falso utitur, 798. Duas in provincias quo tempore divisa, 813. Capricornus in siderum numerum ascriptus, quid in comparatione crucis in cælo fulgentis, 150. Captivitas Judæorum multiplex, 743. Captivitatis Baby lonica descriptio, 190. Capul nostrum, quomodo et qua de causa purifican dum, 722. Caput non sit qui vix aut manus aut pes, aut vilius quoddam corporis membrum est, 369. Carmelus Eliæ, a Gregorio Theologo cogitatus, postquam Sesimorum episcopus consecratus est, 239.

Carmina a vetula multere primum inventa, qua ra tione, 136. Cara Christi, propter eam quæ animæ cupiditati obse cuta est, simulque condemnata, 24. Caro, nubis cujusdam instar, animæ kimen obscurat, nec divini radii splendorem pure intueri sinit, 682. Multiplici ratione in virgine su perator, 653. Carnis humanæ constitutio, ita plerumque Imbecillis ut paleari ratiocinio vincatur, 857. Carni Deus jungitur, 23. Carpocrates allique multi, bellum pro bono adversus Creatorem gesserunt, 460. Eorum nugæ atque præstigiæ, suomet tandem, ut æquum erat, profundo absorptæ, ac silentio traditæ, 460. Carus, imperator a Persis oppremus, 152. Castalia, exstineto Juliano imperatore, rursus siletur at silet, 170. Castalli fontis latices, 679. Castigatio venia interdum præstabilior, 321. Paternæ benevolentia argumentum, 311. lis qui malo aliquo afti ciuntur commodo sæpe atque utilitati est, 166. Castigatio quælibet in hac vita levis est, in comparatione ma lorum quæ impios manent, 304. Castitas. Paulus castitatem viro et mulieri, velut lege, præscribit; quo tanden, modo, 650. Corpore castitatem colens ne animo adulterium committat, 698. Castus. Eumdem simul et amabilissimum et castissimum esse haud facile contingit, 334. Casus inopinati, mortem afferentes, enumerantur, 701. Rerum procreatio atque productio, casui vel fortunæ, mi nime tribuenda, 508. Catechumenus in pietatis vestíbulo adhuc versatur, 70%. Ante baptismum se emundet, 715. Catechumeni in Ca-sa riensem episcopum ordinatio, cogente urbis populo facta, 351. Episcoporum, et Gregorii Senioris contraria de hæc ordinatione sententiæ, 354. Cathedra pontificalis, invidiosum et periculosum fasti gium, 767. Catholici, propter alia scelera sua, Arianis persecuto ribus a Deo traditi, 750. In ira parva percussi, in sempi terna misericordia glorificandi, 753. Ecclesiis, domibus, et ipsis solitudinibus pulsi, 764. Catholicorum exsilia sub Arianis principibus, 761. Catholicorum et Arianorum in urbe regia comparatio, 613. Catholici, ommibus licet destituti, hæreticis longe ditiores, 613. Caupones veritatis, quinam, 34. Quidam Christo, cau ponum et negotiatorum instar, abutuntur, 607. Causa non semper effectu suo antiquior, 323. Quiet quid alicujus rei causa factum est, abjectius est eo pro pter quod factum est, 430. Quod alterius causa crealum est, eo abjectius est, 760. Quo sensu Deus Pater dicatur causa divinitatis in Filio et Spiritu sancto, 379, 580. Causa Dei, per silentium et quietem non prodenda, 402. In causa Dei, quisquis affectu sincero Deum colit, etsi uatura mansuetus, vere pugnax efficitur, 186. Cautio incauta. 702. Cecropidse, quinam, 772. Nihil essent in comparatione majorum Basilii Magni, 772. Celeritas præceps, ubiuam maxime periculosa, 822. Celeritas in verbis cavenda, 591. Celeus, Eleusina rex ac Triptolemi pater, 679. Celeusmata pia et religiosa, cum naves e portu solve bant adhiberi plerumque salita, 811. Centaurus, heroum sui temporis præceptor, 779. Centurio, cur Christi. potentiam requirit, et præsen tiam illius deprecatur, 235. Laudabili timore perterritus, medicum in ædes suas non admittit, 682 Medicinam ex poscens, medicam nou admittit, tanquam ejus præsentia Indignus, 378. Cephas. Ecclesia, Gregorii ævo in multos Cephas di visa, 589. Cerberus apud inferos tria et similia capita habens, Cerdo hæreticus. Vide Carpocrates. Cereris vagationes, et turpissima facta, 679. Quantum mysteria nostra ab hujusmodi sacris abhorreant, 679. Cereorum ignes in faneribus Christianorum, 157. Cerinthus hæreticus. Vide Carpocrates. Certaminum, quibus hæresis vincitur, præmium, cœli regnum est, ac Deum effici, omnis doloris sensu subli uniorem, 48. Certaminum equestrium speciatores, ut Ridicule se gerebant, 781. Cerva, Iphigenia substitula, 775. Cervi seipsos martyribus in obsonium offerunt, 775. Chareus locus, diei unius itinere, Alexandria distans, 403. Nilus ab eo Alexandriam influit, 403. Populus, Niti fluminis instar, effusus, et retroacto cursu fluens, Atha nasio ab exsilio redeunti ad eum locum abviam occurrit, Chalama turris, id est turris Babel, 821. In ea lingu® hominum divise sunt, 399. In Ecclesia denuo excita.ur, et linguas diridit, 591. Chaldæi vel Cypril, sacrificiorum profanorumi inven tores, 157. Chaldæorum astrologia, 680. Chaldaicum se men, quid juxta Scripturam, 857. Chaineleon, in quidvis facile mutatos, ut aiunt, atque colores omnes, candore uno excepto, suscipiens, cujus imago, 105. Chamos. Aurum et argentum, non secus atque olim ethnici exsecrandum Chamos, adoramus, 31 i. Chananæa mulier depressa, misericordiam implorans, et micas exposcens, eorum exemplar qui preniteatis baptismo tinguntur, 689. Chananæa anima, hoc est, per peccatum in terram inclinata, 717. Chananæi universi, Abrahamo uni non anteponendi, 753. Charitas, legis ac prophetarum summa, 416. Charitatis, spei, et zeli comparatio, 423. Pulchra res est charitas; ejus testis Apostolus, qui Israelis causa_gravius a'iquid adversus se proloqui non dubitavit, 258. Testis Deus ipse qui charitas appellatur, 28. Si quis roget quidnam sit quod adoramus, promptum est respondere quod sit cha ritas, 416. Deus noster charitas est, eoque nomine magis delectatur, 416. Quid causæ est, cur, qui charitatem co Hmus, mutuis odiis flagramus, 416. Deus charitas appel. latur, per ipsum quoque vocabulum nos admonens, nt virtutem illam quae proprie Dei est comparare studea mus, 187. Charitatis parens, imo ipsa charitas Dens, 21. His nominibus præcipue delectatur, ut per ipsa quoque vocabula, mutuam amorem, quasi lata lege, promulgel. 248. Servorum, el fillorum Dei discrimen ex timore et charitate, 380. Charites non est, si faciliora quispiam sibi ipsi det, asperiora proximo tribuat, 362. Charitas, ut summa legis et prophetarum finis,ita præceptorum omnium primum maximumque censenda est, 200. Hujus præcipua pars in du sita, ut pauperes amore et benevolentia complectamur, 360. Ex charitate ad pauperes accedendum, 477. Omnia charitatis officia, quæcunque sint, Christus in se recipit, 476. Charitas animis infixa, nature vim obtinet, 420. Charybdis, quorea pestis Scyllæ opposita, 128 Cherubim duo, separatim a Moyse numerati, 567. Quid inde adversus counumerationis argumentum, ab Rumo mianis propositum, 567. Cherubiai ab Ezechiele descripti, 510. Cherubinos pro throno Deus habet, 740. Pro vebi culo, 510. Chimera Patarica, tria ac diversa capita habens, 127. Chirographa impietatis ab Orthodoxis per Ariaños exacta, 805. Chiron centaurus, Achillis præceptor, 779. Christiana religio, sanctissima vitæ præcepta tradit, 146. Præceptorum illorum expositio, 146. Christiana rita voluptatibus sublimior, iis præsertim qui incipivat acerba et ardua est, 859. Suavis tamen propter spem * mercedem, 859. Christiani hominis est salutem tantam ob oculos sibi proponere; quæ autem ad eam nihil ad jumenti afferunt, aspernari, 345. Christianus homo, muito altiora sapit et quarit, quam qui în republica versatur, 345. Christianis beatissimum est quod pro Christo patisa tur, 100. Jucundius est pietatis causa pati, quain aliis in gloria versari, 104. De illis sermo est qui vere Cari stiani sunt, 104 Christianos, quantumvis fortes, sui tan tum rationem habere non oportet, sed persecutoribus quoque parcere, 122. Christiani a Christo cognomen habent, 93. Gens 10:0 passim orbe lucens, regale sacerdotium, 93. Christiani nomen ideo venerabile, quia Christus Deus, 656. Si crea turam colerem, Christianus utique non appellarer, 656. Christiant, ob licentiam et honores, in insolentiam pen lapsi, 91. Quam in adversis gloriam collegerant, in secuu dis rebus dissiparunt, 92. Christiani quibus de causis a gentilibus.spreti, 163. Christiaui sub Juliano vexati, gut bus de causis, 100. Quas fraudes Julianus firmioribus Christianis nectat, 117. Christiani, contumeliæ causa, Galilæi a Juliano imperatore vocati, 112. Ut ita vocaren tur publica lege decrevit, 114. Cur Christi appellationem eis præripere cogitaverit. 114. Christiani sub Juliano Apostata bumanioribus litteris, et sermonibus interdicti, 132. Eos idem imperator omni libertate et fiducia spo Hare, foris et tribunalibus arcere, et omni præsidio le gum privare constituebat, 152. Quod nec Diocletianu, nec Maximinus iu animum induxernut, 132. Ethnic per secutores quantum Christianis inferiores, 125. Christiani, florentibus rebus, erga ethnicos mansueti et faciles, 130. Nulli aliquid sinile intulerunt, qualia multa ab ethnick, sub Juliano Augusto, vel patrata vel denuntata fuerant, Christiani, externam rituum speciom its curant, ut in interno homine plus opera studiique ponant, 141. ¡psis lex virtutis est ue levissimis quidem vitiis succumbero,

146. Non in virtute proficere, et in endem statu hærere, In vitio ponunt, 147. Christianus in eodem statu ne ma neat, perpetuo motu agitetur, in peccatum lapsus, resi piscat; cum ex virtute aliquid gerit, cursum adurgeat, 810. In Christo nusquam exsul, nusquam peregrinus, 465. Christians eliam peccati causa crimini vertuntur, 859. Quantum apud eos pudicitiæ studium, 146. Christani multi extremam inopiam, instar omnium opum, philoso phia colunt, 146. Eam sibi vim adhibent, ut pene carnis omnino expertes esse videantur, 146. Christiani comicis cavillis, Gregorii ævo lacessiti, 52. Ob intestina bella, 53. Christianorum lingua, De falsas religiones insectetur, impediri non potest, 174. Ut nec Nili cataract, aut solis radius inhiberi, 174. Christianorum ritus, ipsis aptissime congruunt; nec magis humanis ingeniis, quam vi divina, et temporis firmitate vigorem adepti sunt, 159. Ideo ethnicis inimitabiles, 130. Cristianismus non personarum dignitate, sed fide in signnar, 807. Christus heri et hodie corporaliter, idemque spiritua liter, 556. Spiritualis legis consummator et finis, 23. Lit teræ abrogator et Spiritus initiator, 862. Verus panis, et veræ vitæ auctor, 258. Caput nostrum, 12. Martyrum pri mus, 459. Princeps pastorum, 64. Aliis in ruinam, aliis in resurrectionem positus, 322. Credentibus salus est, non credentibus poena; aliis odor vitæ in vitam, aliis odor mortis in mortem, 902. Christus magnus Deus, magna hostia, magnus pontifex, 55. In ipso duo unita, et ambo Deus; duæ naturæ, non duo Filii, 646. Christus Deus et homo, 557. Utriusque in eo naturæ indicia, 537, 538. Deus et bomo; unum ex utroque, et utrumque per unum, 23. Quibus verbis Nestorius atque Eutyches percelluntur, 23. Ut in eo gemina et duplex, divina scilicet et humană, sub stantia, ita una eademque persona, 901. Utriusque naturæ discrimina, 904. Christus humana omnia, excepto peccato, suscipit, 851. Oleo exsultationis perfusus, cum Pater humanitatem divinitate unxit, ut faceret utraque unum, 241. Christum Deum negans, dæmonibus incredulior, 673. Christus Filius Dei, quomodo ab aliis christis differt, 55. Christi multi pro uno ab hæreticis introducti, quales, 582. Christus matris expers quatenus Deus, patre carens quatenus homo, 556. Quatenus Dei Verbum, id quod erat exinanivit, quod non erat assumpsit, 646. Hæc exinani tio, quasi gloriæ submissio et imminutio, nimirum re spectu nostri, propter servi formam assumptam, 617. Varia nomina quibus Christus appellari solet, explicantur, 617. Varia ejus nomina, ob duplicem naturam, sedulo distinguenda, 515. Alia humanitatis, alia Verbi sunt pro pria, 515. Quædam de eo dicta secundum humanitatemı, ipsi quoque Verbo tribui possunt, 515. Missus est t homo, 673. Etiam ut Deus mitti potuit, qua ratione, 673. Cum Patrem dicit majorem, ea vox ad causam (seu prin cipium generationis æternæ); cum æqualem, hæc ad Verbi naturam referenda, 344. Patrem Deum suum vo cat, non ratione Verbi, sed humanitatis, 543. Patrem au tem dicit, non humanitatis, sed Verbi respectu, 545. Ex tremum diem, non ut Dei Filius, sed ut homo, ignoravit, 831. Vel eatenus ignoravit, quatenus non aliter cognovit quam Pater, 551. Christus, propter nos servus effectus, 992. Magnum ipsi atque amplum Dei Filium nominari, quo sensu, 511. Nomen accepit quod est super omne nomen, id est, Deus, 541. Dominus et Christus factus est, opera quidem ejus qui genitus est, bona autem voluntate Genitoris, 541. Varia ejus nomina, ut homo est, explicantur, 553. Quæ nomina ejus perpetienti bumanitatt ascribenda, 551. Propter nos ad formam usque servilem seipsum exinani vit, 458. Subjectio ejus, paternæ voluntatis adimpletio, 312. Quo sensu inobediens dicatur, 542. Patri subjicit emuia et vicissim et Pater, 543. Mysteriorum ejus syno psis, 738. Mysteria ejus, salva divinitate, accipienda sunt, qua ratione, 903. Christus nativitatis suæ arbiter, 714. Qua de causa ex virgine conceptus, 852. Quamvis ex semine David nominetur, non ideo viros honore præ tulit, 650. Ex virgine quoque nascitur; quod et pro maheribus valet, 650. Juxta retrogradam Lucæ descri ptionem, a veteri et sub peccato constituto Adamo septua gesimus septimus numerator, 753. Cur descriptionis tem pore natus, 372. Vide Descriptio. Lux in tenebris lucet, id est, Christus in sæculo, 898. Christus a Magis cum stella concurrentibus adoratur, 686. Simeone in ulna accipitur, 686. Eum Anna vetula et casta femina confite tur, 686. In Ægyptum fugatus, regionem illam ditat, 619. Proficiebat state et sapientia, quomodo id accipiendum, 800. Christus baptizatus ut homo, ut aquis ipsis sanctita tem afferret, 558. Christi baptisma numeris omnibus ab solutum, 688. Circumstantiarum ejus explicatio. Vide Baptisms. Cur non ante tricesimum anuum baptizatus, 714. Christus miraculum in nuptiis edit, et conjugium præsentia sua honestat, 703. Unde invidia in eum exorta; unde odium, insidiæ, proditio, crux, et ea omnia qua uobis salutem pepererunt, 715. Ex populi frequentia, signorum editione et miraculis quæ homines ad Evan gelium adducebant, 713. Vim nominis ejus dæmones reformidant, 114. Quibus de causis loca sæpe commuta ret, 645. Quo præcipua illius opera tendant, 646, 647. Omnia omnibus efficitur. 645. Christus quaedam quæstio. nes solvere, quasdam, velut obstructo interrogantfum ore, comprimere solet, 648. Varia benignitatis ejus exempla, 615. Samaritanus et dæmonium habens a Judæis vocatus, nec erubescit, nec de conviciatoribus suis queritur, 115. Qua de causa didrachmum. Trans: guratio ejus, salva di vinitate accipienda est, qua ratione, 905. postoli fulgore luminis ejus pene obcrcati, 903. Non omnes discipuli ad bujus miraculi spectaculum admissi, quare, 591. Quo consilio discipulorum pedes abluerit, aliaque multa præ stiterit, 866. Christus, nostri causa dictus est maledictum et pecca tum, ac novus Adam effectus, 512. Pro nobis maledictum et peccatum, 646. Martyrii quoque ac sanguinis baptismo baptizatus, 688. Cum voluntate sola nos redimere posset, pro iniquitatibus nostris ad mortem usque ductus est, quare, 373. Passionis suæarbiter quemadmodum et nativi«, tatis, 714. Christus, magna et quantum ad primam natu ram, immactabilis victima; totius mundi nunquam inter moritura expiatio, 855. Agno paschali præfigurata, 855. Crucem non recusavit, ut peccatum meum affigeret, 819. Crucem conscendens, peccata nostra secum, ut illic inter irent, duxit, 115. Manus illius pro impiis et propter eos clavis confix, 108. Pro eorum a quibus in crucem age. batur salute lacrymas fundit, 115. In cruce pendens, a latrone Deus agnitus, 864. Christus, nec a Patre nec a sua divinitate in passione derelictus, sed quatenus nusira repræsentavit, 513. Nos enim eramus derelicti prius at que contempti, 543. In passione Christi, dum adversarius in Adamum visibilem impetum facit, in Deum incurrit ac superatur, 678. Quomodo ex his quæ passus est obedien Liam didicit, 543. Quomodo ipse tentatus polest iis qui tentantur auxiliari, 511. Miracula quæ mortis ejus tem pore facta sunt, 867. Cum salutis nostræ miraculo minima conferenda, 868. Christi non typus sed antitypus erat serpens æneus, 863. Cruciatibus ejus omnes nos instau ratí, 609. Exigum sanguinis ejus gutta orbem universum instaurarunt, 868. Ne odio babeas fratrem tuum pro quo Christus mortem obiit, frater noster, cum Deus ac Domi nus esset, effectus, 839. Pro peregrinis peregrinatus est, 839. Pro hominibus æque mortuus est, 372. Utrumque sexum, passione sua, salute donavit, 650. Voluntas ejus, cum tola deificata sit, Deo non adversatur, 578. Pro reticis gratis mortuus est, 672, 863. Utrum omnes sine ulla exceptione adventu suo salvos fecerit. 864. An in infernum descendens. illic quoque eos duntaxat salvos fecerit qui crediderant, 861. Christi passio in sæculorum fine contigit, 857. Passionibus suis omnia metitur, arte quadam humanitatis et benevolentiæ erga genus nostrum, 543. Ex suis nostra æstimat, expensa cum passionibus virium imbecillitate, 543. Corpus illius passum, per pas sionem exornatum est, ac per deitatem exsplenduit, 865. Christus propter iniquitates nostras ad mortem ductus sepultus, ut mortem gustaret, 728. Ad vitam rediit, atque in celos ascendit, ut nos humi jacentes secum ducat, 728. Gloriosus et illustris rediturus, non quidem carneus, nec tamen corpore vacans, sed augustius diviniusque corpus habens, quale ipse solus novit, 728. Ob id ab hæreticis contemptus, propter quod bonorari debuerat, 647. Ad hæreticos ejus divinitati, ob ea quæ passus est, detra hentes apostrophe, 865. Christimysteria, quot festos dies suppeditant, 674. Unus eoruin scopus, nostra perfectio et instauratio, 674. Eorum finis hominem Deum efficere ac supernam beatitudinem ipsi comparare, 25, 24. Eo ten dunt ut ei similes efficiamur, 5. Christus, in omni sua' ætate ac omnibus mysterns, Christianorum exemplar; quod per partes ostenditur, 675. Christo, Deo, hostia et pontifice nemo dignus, nist qui prius seipsum Deo ho stiam viventem et sanctam obtulerit, 56. Christus, qua' ratione imitandus, 715. Actiones ejus ita nostrarum exem plaria sunt, ut tamen plenam perfectamque similitudinem fugiant,quare, 715. Ille tertio die a morte ad vitam rediit, noe post diuturnum tempus: alta exempla, 713. Christus, ex eo quod passus est, ad patiendum nos erudit, 882. Ex eo quod glorificatus est, hoc nobis affert ut simul glorificemur, 862. Baptizatum cum Christo sepetiri oportet, filium Dei esse, atque adeo deum ipsum, 215 Ethnicis ostendamus quid illos dæmones doceant,quid Christus nos erudiat, 172. Eos qui. secundam Christum vivant, Scriptura pro christis agno seit, 291. Christus omnia charitatis offeía in se recipit, 476.

Forum qui recte esuriant cibus et annona est, 619. Chri sti benigni benigna sunt omnia, 613. Christi benignitas imitanda, 372. Christumi in interiori homine habitare Apostolus ait, quo sensu, 897. Christum e cœlo deduce re, quid sit, 596. Christus interpellat pro nobis, id est, mediationis ratione supplicat, 530. Intercedit, ut homo, pro nostra salute, 550. Advocatio ejus, ut intelligenda, 550. Qualia ab hæreticis patiatur, 675. Ab implis etiam mum accipit quæ ignominiam habent, 755. bonis, quæ cum honore cunjuncta sunt, 735. Quo consilio illis iram, istis præmium differt, 735. Regnabit usque ad restitutio nis tempora, et regni ejus non erit finis, 541. Qua ratione hæc duo constent, 542. Regnare duplici modo dicitur uno ut omnipotens ac volentium nolentiumque Rex; al tero ut subjectionem in nobis gignens, 542. Inopinato ut sponsus adveniet, 729. Ut erit omnia in omnibus, 514. Christi gladius, quid, 589. Christi nomen, Gregorii ævo, demones fugabat, 55, Chrysippi solutiones, 596. Chrysippi philosophi in ver bis novandis curiositas a Luciano irrisa, 498. Chrysippi, quid Julianum imperatorem edocuerint, 96. Cibus idem est corpori, quod animæ sermo, 317. Cibo solido quinam indigeant, 34. Cicada lyra, et voces, quibus viatorem prosequitur, 514. Quis lyram cicadis in pectore dedit, et cantus illos atque garritus quos in arborum ramis fundunt? 514. Cicatrix peccati, post justificationem refricata, non nisi cum multis gemitibus et lacrymis ægre landem obduci tur, 696. Cidaris pontificum capiti imposita, 341. Ciniphes ac cænomyia ranas in Ægypto sequebantur, Circenses ludi. Constantinopolitani cives ita circa eos insanfunt, ut eos pro vita et serio quodam instituto ha beant, 613. Circulatores, Eunomianorum exemplar, 488. Circumcisio, baptismi quædam figura, 713. Circumcisio a Paulo primum admissa, deinde sublata, 572. Cithara Davidica vis malum spiritum incantans, 827. Civile dissidium externo bello magis odiosum, 158. Ut carnes proprias morsibus appetere horribilius est quam alienas, 158. Civitas. De civitate sua gloriari quam insulsum, 610. Civitas quænam optime gubernetur, '424. Civitatis super næ felicitas expetenda, 370. Clamor spiritualis, per quem res alioquin minus exaudi biles cognoscuntur, 301. Per quem Deus tacentem quo que Moysen audivit, 301. Cleanthis puteus, ab ethnicis commendatus, 112. Clementia. Grave ac periculosum est ignoscendi assi duitate clementiam exhaurire, quare, 321 Cleobulus, unus ex septem sapientibus, 815. Cleombrotus ad præcipitium, ex libri Platonis lectione, impulsus, 109. Clericus (Joannes) Gregorii malefidus aut imperitus interpres, 329. Clericorum tres tantum gradus, post episcopum, în Ec clesia Constantinopolitana, 756. Coches arx Ctesiphonti addita, quam firmiorem reddit, 133. Vide Julianus. Cocytus, ethnicorum terror, 173. Coelestis gloria, donum Dei et virtutis præmium, 20. Celibatus, magna res est, qua in angelorum ordine censemur, 816. Vide Matrimonium. Coelum. Quis cœlum circumegit ac tornavit? Imo quid coelum ipsum, 519. Cœlum rato ordine, aeri lucem, terræ pluvias impertiens, benevolentiæ legibus teneri videtur, 188. Cœlum pro Deo habitum et cultum, 504. Coena. Ne eos imitemur qui ad cœnam evangelicam in vitati non venerunt, 69. Coenaculum. Cur Christi mysterium discipulis in cœna culo apertum, 740. Coenobia, virginibus a Basilio Magno constructa, 817. Coenobitarum et eremitarum inter se dissimilitudo, 397. Cogitatio utilis ac necessaria, Deum sermones nostros audire, 881. Cogitatio divina. Vide Verbum. Cogitationes stultorum, 887. Cognatio præstantior inter eos qui secundum virtutem progeniti sunt, 291. Cognitio Dei, beatitudo est, 452. Cognitio rerum crea tarum, nec exacta, nec absoluta; harum solas umbras in Bemus, 499. Colloqui et congredi cum Deo quis debeat, 377. Collossi as immensum, 818. Columba, diluvii finem nuntiat, 688. Cur in ejus specie Spiritus sanctus visus est, 688. Non ideo Spiritus sancti divinitati detrahendum. 688. Columbæ penne cur a David? expetitæ, $18. Columna salis vere immortalis est, animæque in vitium relabentis accusatrix, 310. Columna a Jacob uncta, for fasse nt lapidem salutis" nostræ causa unctum significet, 509. Columna nubis interdiu obumbrans; et columna ignis noctu splendens, 86. Columnæ septem quibus Sapienti domus nititur, 733. Columna Herculeis colomnis subli mior ac splendidior, duplex in Julianum Apostatam inve cliva, 176. Columnæ aureæ, quid apud Pindarum, 785. Coma. În eos qui ad pastorale munus nihil aliud contu lerunt quam quod comam raserint, 473. Flavæ comæ pu dicas mulieres non ornant, 223. Commemorationes anniversariæ pro defunctis, 209. Commiseratio in cadentem inimicum, iis qui stant lege præscripta, 100. Communio hæreticorum ut virus viperæ fugienda, Comparatio de his quæ videntur, in Deo minime facten da, 889, 900. Comprehendere. Nec Deus, nec ipsa creaturæ natura hominis ingenio comprehendi potest, 522. Concilium Nicænum, divinitatis doctrinam certis finibus ac verbis circumscribit, 460. Nicæni concilii tracţatus, 90. Fides, sen fidel confessio, 894. Concilium Seleuciense, Chalanæ turris, sive Caipha concilium quo Christus condemnatur, 399. Piam et vėle rem doctrinam sustulit, 399. Vide Seleucia. Concilium presbyterorum Ecclesiæ Constantinopolita næ a Gregorio commendatum, 756. Concionandi provincia, quando et a quibus suscipienda, Concordia, rerum creatarum ornamentum, 423. Con cordiæ bonum a Trinitate exorditur: cai nihil æque pro prium est ac naturæ unitas, et in seipsa concordia, 123. Exiguum concedamus, ut concordiam, quæ majus bonum est recipiamus, 424. Concordiam privatim non publice bonam existimare, absurdum est, 423. Vide Pax. Concors. In hoc uno concordes erant Ariani quod in publicis conventibus seipsos jactarent, 433 Male concor des erant qui turrim exstruebant; “quemadmodum suac quoque quidam facere non verentur, 745. Condemnare. Malus celerrime adducitur ut bonum etiam virum condemnet; contra, vir probus ne malum quidem facile condemnaverit, 395. Hujus discriminis cau sæ, 595. Condonatio persæpe magni ad salutem momenti est ei qui injuriam intulit, 348. Confessio peccati, magna vitii medicina, 312. Confessi publica peccatorum, baptizandis proposita, quare, 71ż. Confusio totam hanc rerum machinam in fine dissolvet, 585. Confusionis et perturbationis incommoda, 385. Congredi et colloqui cum Deo quis debeat, 377. Conjugatorum inter se officia, 6×0. Conjugium bonum a Deo conciliatur, 334. Christi præ sentia honestatum, 703. Conjugium Gregorii Senioris et Nonnæ præstantissimum, 334. Conjugii felicis exemplum in Basilii Magni parentibus, 776. Connumerari, quid sit, 566. Eunomiani sola consubstan tialia connumerari falso dicunt, 367. Quid inde contra tidem deducant, 567. Refelluntur, 567. Conscientiæ propriæ reatus magna po na est, Considerationis expers est improbitas, 96. Consilium. Miserum est consilium serum capere, ac tum damni sensu affici, cum nulla ratione sarciri potest, Consolationis ratio multiplex iis proposita, qui mortuos parentes aut cousanguineos lugent, 210. Constantini Magni statua equestris, 607. Constantinopolis, urbs post Romam prima, 643. De pri malu cum ea contendit, 613. Circa ludos circenses alia que spectacula insaniens, 643. Ut aliis, ita divinis rebus illudebat, 419. Situs illius amœnissimus, 608. Constauti nopolis, quibus titulis insignita, 753. Fidei velut empo rium commune, 755. Zelum habet, etsi non secundam scientiam, 767. Martyrum parens, 629. Eorum culta, Aria nis rerum potientibus, orbata, 629. Ob ecclesias Árianis ereptas et Catholicis restitutas, exsultat, honoremque pristinum martyribus defert, 629. Constantinopolis Re clesiæ status, cum Gregorius illuc advenit, 749. Seges quondam parva, sed Dei oculis magna, 751. Status illis variis sub figuris a Gregorio descriptus, 751. Ut seges illa postmodum crevit, 752. Quam spem Gregorius de illa con ceperit, 752. Omnes hujus Ecclesiæ ordines commentet, 756. Tres tantum in clero, post episcopum, gradus recen set, presbyterorum, diaconorum et lectorum, 756. Constantinopolitani catholici, ab omni hæresum specia alieni, 614. Forum religiosi mores, 608. Maximi Cysici artibus delusi, quasi tenelli boves vinculis soluti, a legi timo pastore distracti, 485. Grex numero quidem angu

stus, al pielale amplissimus, quo tempore Gregorius huie Ecclesiæ præsidebat, 469. Ea in Gregorio amant propter quæ ab mulis oppugnatur, 637. Erga eum affecti, ut ferrum erga magnetem, 634. Quare, 636. Con stantinopolitanos disputandi cupiditas et linguæ prurigo invaserant, et in exsequendis Christiana vite officiis se guiores effecerant, 402. Eorum rixæ, 575. Constantino politana sedes, archisacerdotalis, 656. Constantius imperator divinissimus, Christique amantis simus, 93. Omnes tum suæ, tum superioris memoriæ im peratores, animi solertia longe antecellit: plura ejusdem argument, 93. Christi bæreditatem pro viribus auxit; et eo nomine decessores suos gloria superavit, 78. Christia nos crescere, atque in summam gloriæ potentiæque ampli tudinem pervenire cupiebat, 94. Allius et magis regie de his cogitans quam plerique soleant, quare, 94. Constantius non tanto apud veteres, quanto apud nos odio flagravit, 75. Cum Roma ageret, contaminari se putavit si aram Victoriæ videret, 76. Ob leges pro Christiana religione datas, Constantino æquiparandus 76. Ab Hilario et Athanasio laudatus, 76 Etsi consubstantialis vocem non admisit, sen sum tamen illius sincere confessus est, 77. Gregorio Theo logo, factorum omnium nescio, laudatus, postea vituperatus, 7. Constantius Ariana impietati auctoritatem præbet, 460. Si catholicis molestus fuit, non religionis contemptu id fe cit; cur ergo, 460. Ejus in catholicos agendi ratio, sim plicitati tribuitur, 399. Quod nempe zelum haberet, sed non secundum scientiam, 599. Constantius, qua mente Gallum et Julianum a cognatorum cæde servaverit, 87. Gallo Cæsare interempto, Julianum ei substituit, 92. Vide Julianus. Constantius Julianum fovendo et Cæsarem crean do, ignorantia lapsus est, 78. Stultitiæ a quibusdam insí mulatur, 93. Quod Juliano, ob Galli necem, hosti effecto, vires per commissum imperium addiderit, 95. Accusatio diluitur, quibus argumentis, 95. Constantius inutili pœnitentia, ut ferunt, in extremo vitae spiritu affectus, 402. Quod nimirum propinquis suis necem intulisset; Julianum Apostatam extulisset; ac no vis fidei dogmatibus studuisset, 403. Obviam Juliano cum exercitu procedens, obit, 99. Juliano tamen sibi succes sore designato, 99. Constantii funeris descriptio, 159. Celebri pompa deducitur, productis per totam noctem canticis, et cereorum ignibus, ut in Christianorum more positum, 159. Corporis elatio conjunctam cum mærore celebritatem habet, 158. Deducitur ad patriam civitatem, 158. Cum corpus Tauri juga superaret, vox quædam, si multorum narrationi fides est, e summis locis audieba tor, peallentium et prosequentium, 158. Angelicarum forte virtutum, 158. Ut ad regiam urbem accessit, totius exercitus satellitio exceptum est, 158. Julianus ipse no vus imperator, at exanimi corpori, detracto diademate, demissoque, ut decebat, aspectu obviam procedat, a mi Jitibus admonitus atque coactus, 139. Illudque ad sepul chrum et nobile Apostolorum fanum prosequatur, 159. Constantii anima a Gregorio interpellata, 78. Consuetudo temporis longinquitate confirmala, pro lege habita est, 506. Hinc idololatria lege constituta, Consuetudo. Familiaritas. Nihil refert cum quibus con suetudinem habeamus; modo in communi hominum cœta tanquam in secreto vivamus; atque inter eos qui minime philosophantur, philosophia studia colamus, 458. Contemplatio. Ad contemplationem assurgere volenti, necessaria sunt timoris rudimenta, 681. Quibus gradibus ad contemplationem ascenditur, 681. Contemplatio, non unica ad salutem via, 601. Contemptus. Moror ex contemptu nostri susceptus, quandoque in zelotypiam exardescít, 70. Quidquid facile percipitur, facile quoque in contemptum venit, 282. Contentio et iracundia, iniquæ judiciorum regulæ, 417. Contentiones inter Christianos, quousque progrediantur, 417. Gravissima eorum incommoda, 418, 419. Vide Dissi dium, Bellum. Continentia, certo tempore, idque ex communi pacto et consensu, matrimonio junctis, non lege, sed consilio proponitur, 704. Contraria per contraria procurare, Dei sapientia novit, 445. Contraria interdum æque mala sunt, 848. Contrario rum mistio in homine, 850. Contritus. Dei contritos colligentis, et oppressos ad se recipientis allocatio, 753. Conversio ad Deum, rari omnino exempli est, 448. Ve Pe conversionis signa, 718. Coquorum præfectus Nabuzardan, 806. Coquorum præ Sectus Demosthenes, ad ignem sibi congruentem a Basi llo Magno missus, quare, 806. Cor contritum. Hoc nomine vocatur sacrificium purga Bonis quod Deus a nobis requirit, 300. Car sensu prædi tum, ossium tines, ut Salomori et veritati placet, 803. Cor mulieris prætereuntes irretit, 885. Cor et intestina, qua ratione per baptismum lustranda, 725. Corona gloria texta, pro mercenariis Ephraim, el co rona contumelise (id est, clerus Ecclesiae catholicæ cleri cis Arianis subrogatus) 756. Omnia hominum convicia unica spinea corona qua victori nostro coronam detraxit, et per quaro sancti, vitæ asperitate, velut corona se redimiri sen tiunt, minoris habenda, 612. Corona lanea cinctus per Platonem Homerus; atque dimissus, ne javenibus noxius el exitiosus esset, 458. Coronæ adversus pugnantes com parantur, 80. Non autem supra sedentes, 80. Corpus materia expers ac volubile quidam sibi finxe runt, 501. Corpus non est Deus; idque multiplici ratione probatur. Vide Deus. Corpora ex materia et forms con stant, 430. Corpus humanum, ærumnosum, abjectum et infidum, 261. Ejus cum auima luctationis descriptio, 261. Vide Homo, Bellum, Anima. Corpus curandum est pro ter eum qui illud'animæ conjunxit, 262. Corporis affictatio ne Deus maxime conciliatur, 444. Corpore sublimior Ba sílius, etiam antequam hinc migraret, 771. Corpus animæ vinculum appellat, 771. Corpus humanum ad gloriæ car lestis hæreditatem, ab anima, post resurrectionem, ad mittendum, 213 Quanta illius in hoc statu agilitas et subtilitas futura sit, 213. Corpus Christi. Qua ratione educari oporteat antistites et magnum Christi corpus tractaturos, 389. Corpus ejus est Ecclesia, 586. Omnes corpus unum in Christo simus, 587. Correctio. Ab eo qui correctionern adhibet, quæ ratio tenenda, 599. Correctio ea utilis et fructuosa, quæ per confessionem ac publicam ignominiam, contemptioremque victus rationem efficitur, 599. Corrigia calceamenti Christi, quid significet, 687. Corripi a viro justo satius est, quam ab improbo inun gi, 317. Corruptio. Humana vita a corruptione matre nustra inci pit, per corruptionem graditur, et in corruptionem desi nit, 561. Corruptio ultima nihil aliud quam rerum omnium confusio, 585. Corybantes, Rhes sacerdotes, 678. Cotus. Vide Gigantes. Crates, prædiis relictis, publico præconio libertatem ostentat, 111. Cratetis dictum, de seipso libertate donato, 815. Cratetis matrimonium commune, 459. Creatio, ex Dei bonitate decreta, 668. Creatio angelo rum et hominum, qua de causa, 848. Quis creationis no stræ finis, 681. Ut Deum laudemus, et per bona opera imitemur, 681, 683. Ut deificemur, 147 Ut beneficio affi ciamur, 867. Creatura proprie non est, 760. Creature arcanis ratio nibus ordinatæ el constitutæ sunt, nec confertim in rerum natura productæ, 837. Creavit ac gignit me: quomodo hæc intelligenda, 540. Primum ad humanitatem a Christo assumptam: alterum ad æternam et incomprehensibilem Verbi generationem referendum, 341. Crede Christianorum. Vide Julianus. Credentibus salus, et non credentibus pœna, Christus, Credere in aliquid et credere de aliquo non idem est; illud enim divinitati convenit, hoc rei cuilibet, 560 Cretensis labyrinthus, 516. Crimen quodcunque in Deum commissur, cur fornica tio et adulterium dicatur, 657. Criminatio injusta est, cum ob multorum, vel quorum dam culpam universus ordo in invidiam et crimen voca tur, 420. Criminatio sacerdotibus illata, non in eis sistit, sed quandoque in religionis mysterium transit, 420. Crines. In crinibus situm robur, unum ex antiquis mi raculis quæ potentiam Dei testantur, 86. Crasus Solonem turpiter ejecit, quare, 110. Cruciatus. Christus Deus, per suos cruciatus, non quo que ad subeundos cruciatus erudit, 433. Crumena Christi nos ad pauperes alendos exhortatur, Crux Christi, longe ante adumbrata, cum Aaron et Hur Moysis manus in monte suffulciebant, 249. Quibus de causis Christus eam conscender't, 449. Vide Serpens, Li gnom. Peccatum ligno crucis affixum est, 459. Crux mor tem prostravit, 863. Ad honorandas Christi passiones ala criter conscendatur, 863. Dulces clavi, tametsi valde acerbi, 864. Crux Christi quandoque per disserendi facul tatem evacuatur, 597. Nonnunquam sermonis ornatu, 539. Crucem coronatam Juliano sacrificanti extis osten sam esse fertur, 101. Que signi hujus interpretatio ab impietatis magistro, 101. Crucis signum dæmones et spe ctra que Julianum terruerant, dissipavit, 102. Crucis signum in cœlo, sub Juliano Apostata, cum Judæi ab in.

stauratione templi sui, repentina terræ agitatione pruhi biti sunt, 150. Idem signum in vestibus eorum qui hæc narrabant vel audiebant, 150. Fide Judæi. Ctesiphon, arx Persiæ tirmissima, 153. Fide Ju dæi. Cubicularii imperatoris; an principi fideles, incer turn; Deo autem magna ex parte infidi, 767. Cunctatio, in salutis negotio quam periculosa, 89. Cupiditas, bellorum parens, 373. Cupiditas, apud Chri stianos, pene ut actio plectitur, 146. Curam animarum suscipere tutum non est, priusquam mens perfecte sit purgata, 58. Curatio aliorum, imperfectis periculosa, 23. Curetum plausus et saltationes, 678. Curiose de mysterils interrogantes, ad explicationem ordinis naturæ provocantur, 583. Currus igneus Eliæ quid significet, 510. Peditem ad Lydium currum currere, proverbium, 787. Cyathus. Cyatho mare metiri, 517. Cyclopes, juxta paganos, artis ferrariæ et armorum ia Yeniores, 136. Cygni cantus, pennis in auram expansis, 514. Cynicismus exiguis fiaibus coerceri nou sustinet, to tum orbem pro civitate habens, 456 Cynici, unde sic dicti, 495. Ex canibus sic appellati, quare, 454. Cynicorum ingluvies et circumforanea le vitas, 495. Cynosarges, locus Athenarum ignobilis, in quem spurii conjiciebantur, 135 Reliqua in Cynosarges relegentur; › id est, pro spurits habeantur, proverbium, 135. Cyprianus a Gregorio magnifice laudatus, quisnam fue rit. Auctorum bac de re opiniones, 455. Ex duobus Cy prianis, Antiocheno et Carthaginensi, Gregorius unum etformasse videtur, 437. Cyprianus (Antiochenus) arte magica in notitiam homi nom venerat, 442. Impulsu diaboli, Justina virginis pudi citiam tentat, 442. Dæmonem quemdam, corporum ac vo luptatis amantem, pro lenone assumit, et ad labefactan dam Justinam mittit, 443. Victum a Justina speruit, HH. Eam ob causam ab eo male habitus, ad Justinæ Deum confugit, et per fidem in Christum spiritu malo purgatur, 444. Magicos libros publice proponit, et in ignem conjicit, 444. Sacra sacri gregis ovis efficitur; atque etiam adt Luus: Pastor deinde creatur, ac pastorum optimus_et probattesimus, 445. Cineres ejus futura portendunt, dæ Dones opprimunt, morbos depellunt, 449. Cyprianus (Carthaginensis) impetus omnes persecno rum, ut scopulus quidam incursantes fluctus, propulsavit, 446. In exsiliuin deportatur, 446. In exsilio positus, deles per litteras hortatur ac roborat, 416. Altptem eis se præbet, 447. Cyrus, Babylonis oppugnator, 154. Zopyri erga enm facinus, 154. Cyrus Parysatidis fillus, pretio cum Arta xerxe fratre commisso, temeritate sua victoriam anti sit, Daedalus, ex veterum opinione statuis immobilibus oculos molles induxit, 516. Labyrinthum in Creta con struxit, 516. Gnossius Dadali chorus ad numeros musicns sese movens, 516. In puellæ gratiam ad omnem ariis pulchritudinem confectus et expolitus, 516. Demonis impostura plerumque in ea posita, ut rei honesta specie ad malum abulatur, 507. Dæmones in vidia atque odio adversus homines flagrant, 681. Homines deorsum viventes supernis bouts frui, cur ferre non pos sunt, 681. Quidam ad exercenda leuʊnum ministeria ce Jeres, 445. Quas lenocinii mercedes ambiant, 415. Jesum inviti confitentur, 102. Eum a quo fugabantur (Christum) Deum esse noverant, 673. Christum Deum agnoverunt, quare, 867. Dæmones subterranei, 103. Signaculum eru cis non sustinent, 102. Dæmones, Cypriani martyris cineribus oppressi, 449. Dæmones Julianum Apostatam sæpe prosternunt, 112. Evo Gregorii. invocato Christo, contremiscebant, 53. Dæmonum exercitus a Jullano mo vetur, 152. Dæmonum cultores mysteria sua externis prodere religioni habent, 491. Dagon. Juliano exstincto, rursus Ecclesta canit: Con tritus est Dagon, 166. Damasus Papa, Petrom Alexandrinum sede sua eje ctum, et Romam profugum bei.igne excipit, 464. Daniel justus, leomim furorem in lacu vinciens, 828. Exemplum ejus a quibusdam intempestive prolatum, ad excusandos eos qui ante lanuginem senes docere aggre diuntur, 686. Daphne arbor, exstincto Juliano, rursus fabulis deplo rata, 168. Dathan et Abiron adversus Moysen furore elati, GIN. Eorum arrogantia fugienda, 591. Dathand et Abironis con tumelia et impictas a contentiosis hominibus renovalæ, David inter filios Jesse natu minimus, 65. Sublimem et arrogantem Goliath mysticis lapidibus prostravit, 167. Ex ovium gregibus ad pascendum Israelem assumptus, 610. Ex pastore psaltes, pravorum spirituum incantator, et rex Israel a Spiritu sancto effectus, 742. Magnus medicus ac malos etiam spiritus, per spiritum in ipso habitantem, incantans, 318. Per spiritualem concentum. Sauli, cum a dæmone strangularetur, medicinam fecit, 167. David ia tribulationibus ditatatur, et mortis umbra circumfusus, Dei ope innixus, adversus eum insurgit, 518. Mansuetudi ais exemplar, 239. Per mansuetudinem multos superavit, 167. Columbæ pennas expetit, vel quod leviores sint, vel quod spiritum adumbrent, 318. Gelboe montibus dira omuía deprecatur, quare, 411. Non tantis lacrymis Jona tam, ac postea filium Absalonem deflebat, quantis Grego rius pacem absentem, 414. David non sine laboribus et sudoribus præfecture munus oblit, 38. Temperantia testis, 259. Cam Bethlehemiticæ cisternæ copia ipsi facta est, minime bibit, 259. David æstuat, neque habet quo se vertat, et quis salvus esse poterit? 318. Saltatio ejus, ob arca requiem, quid mystice significet, 171. David gratiam propheticam pa nitentia conservat, 689. Ob Ali morbum ad preces confugit, 810. Absalonem parricidam excusat, 414. David in dicendo maxime su btimis, 565. Exstincto Juliano Apostata, rursus libere cantet, 167. Debitor, si ad pedes provolvatur, quid cum eo ages dum, 716. Decalogus novus, Dei digito inscriptus, compendios salutis doctrine, sacerdotum ministerio insculpia, 727. Decius imperator, qualis in Christianos fuern, 446. Decorum in risn tenendum, 491. Definitio. Deus cum definitur, ipsa definitione crescit, Deformis corpore verns philosophus, anima formosus et elegans est, 480. Rose non absimilis, quare, 480. Deificatio qua tam, vero ac sincero philosophiæ studin, et mentis in Deum elatione conci:iata, 387. Sacerdos, per sucra munia et per mensam mysticam, sacrum deificationis manus obit, 453. Deificatio, finis est ad quem crezi sumas, 147. Deitas, ne quiddam femineum dicatur, 560. Deltas una. Vide Trinitas. Delicie Det, delicioso genere dicendi explicandæ, 518. Deliciæ nullæ his meliores quæ in mandatis Dei posita habentur, 475. Delicia Christianorum, sermo de Deo; et narrationes festivitatibus eorum congruentes, 666. Deli ci Christianorum, a pecrato mundari, 690. Delphicæ tripodis præstigiæ, 679. Delphicæ noge mi seros adolescentes olim ornabant, 430. Delphinus, quomodo veris tempore per gyrum assultat, et navis vectores gaudie gestiens prosequitur, 841. Demophilus, Arianorum antistes, Ecclesifs quas Con stantinopoli tenebat, excedere coactus, 613. Demosthenes coquorum præfectus, ad ignem sibt con gruentem, a Basilio missus, quare, 806. Demosthenis sea tentia, de indignts propter dignos honorandis, 345. Depositum à Patribus acceptum et custodiendum, quodnam, 193. Lerisio. Deridentur interim in hac vita pietatis culto res, dum Dei benignitas tantisper occultatur, 393. Quod quidem in Job ostensum, 396. Vide Job. Descriptio in coelis, qua ratione obtineatur, 574. De scriptio, cujus tempore Christus natus est, cur veneranda, 674. Descriptionis tempore nascitur Christos, 571. Ut descriptores et tributorum exactores pudore quodam af ficiat et misericordia commoveat, 572. Descriptio a tri buti exactoribus sancte et bumane facienda, 371. Descriptor humanum se præbeat, si ipse feliciter in libro viventium et péreuntium describi cupit, 573. Desideriam omné ad Deum tendatur, 859. Desiderium baptismi Candacis exemplo suadeatur, 711. Desiderium baptismi, ad obtinendam vim ejus non sufficit, 709. Desi derio laborantibus, totius humanæ vitæ inster est unicus dies, 472. Deus. Unde ea vox, juxta quosdam, originem ducat, 5:33. Relativa est, non absoluta, 535. Oratio de Deo quam difficilis, 589. Lubentius de Deo quidpiam discamus quam doceamus, 71. De Deo verba facere præclarum, 28. Seipsum Deo purum exhibere præclarius, 588. De Dan disserere, non omnium est, nec cujusifbet temporis, néc apud omnes, 489. Quando, apud quos, de quibus, el qod usque id factendum, 489. De leo sermonem habens, ments et cogitations borrescat, 083. De Deo disseresti

periculum triplex incumbit, unde, 580. Dei natura omnem orationis facultatem superat, 561. Deus spiritn solo intel ligitur, 51. Eorum qui de Deo philosophantur tria genera, 78. Tres antiquissima de Deo sen entise, 523. Philoso phorum absons de Deo sententiæ, 97. Alii supra deos obolum efferunt, alii ne Deum quidem omnitio esse con sent, alli Deum rerum Irumanarum cura non tangi, 97. Deus hermaphroditus, a Valentino et Marcione inductus, 560. Deus nullo nomine exprimi potest, 553 Nulla voce quæ totam Dei naturam complectatur, 552. Ad expo nendam Dei naturam, edisserendum quid sit Deus; net salis est aperire quid non sit, 502. Quid sit Deus expli cari non potest, 528. Quid sit Deus ex toto capere Bullus hominum potest, 552. Hoc est Deus, quod cum dicitur non potest dici, cum æstimatur, non potest æsti mari, cum definitur, ipsa definitione crescit, 900. Deus. Ens omnium quæ sunt pulcherrimum et su blimissimum; nisi quis eum malit supra omnem essentiam ponere, 187. Alia omnia ut sint, a Deo acceperunt, 187. Deus unus in Trinitate, qua ratione confitendus, 879,380. Dei nomina toti Trinitati communia;alia potesta¬ tis,alia economiæ, 353. Dei natura captum omnem superat quod sit Deus percipi potest; quid et quale sit, non po test, 499. Deus ex rerum aspectabilium consideratione agnoscitur, 508. Deum esse, qui muudum condiderit, eumque summa providentia regat, argumentis ex rerum naturalium consideratione deductis ostenditur, 812. Deum esse, tum oculi ipsi, tum lex naturalis docent, qua ratione, 499. Ut musicum instrumentum aspiciens auctorem ejus mente reputat, sic universa bæc re rum moles Deum esse convincit, 499. Deus semper est: universum esse in se complectitur; quasi pelagus quoddam essentiæ immeusum, 847. Dei essentiæ no mina propria, Ens et Deus; magis proprium Ens, quare, 852. Dei essentia ipsi soli convenit, 581. Essentia Dei, et natura et appellatio una est, tametsi per cogita Liones quasdam distinctas nomina_quoque distinguan tur, 532. Quod proprie dicitur Deus revera Deus est, non quoad nomen solum, 532. Et rursus quod natura sua Deus est, vere Deus nuncupatur, 532. Dei essentia non sunt immortalitas, et innocentia et im mortalitas, cur, 530. Dei essentia aliquid positivom est, non negativum, 831. Quænam illa sit, Eunomiani quæ rant; nos, hac soluta caligine, atque crassitie discemus, 531. Deus natura sua simplex est; nec tamen simpli Atas ei natura est, 848. Deus, et erat semper, et est, et erit; vel, ut rectius dicatur, semper est, £66. Atque boc modo seipsum nominal, cum in monte Moysi oracu lum edit, 866. Universum quod est in se complecti tur; nec principium habens, nec finem habiturum; omnem tum temporis, tum naturæ cogitationem superans, 666. Nec prorsus incomprehensibilis, nec perfecte comprehen sibilis, quare, 667. Principii et finis ratione immensus, 867. Cur anarchus et immortalis atque æternus appel latus, 848. Deus, non est corpus, 451. Idque vel communes ipsæ Je Deo notiones facile convincunt, 431. Non circumscri bitur, 500. Corpus non est, ne alioqui compositum, et ideo solutioni obnoxium eum esse necesse sit, 500. Si corpus esset, non omnia pervaderet, quare, 500. Ne cor poreus Deus in alits corporibus, more liquidorum inter se permistorum. esse dicatur; id enim Epicuri atomis ab surdius et anilius, 801. Sed nec Deus corpus illud est materia expers ac volubile, quod quidam sibi finxe runt, 501. Nullo in genere corporum collocari debet; est enim incorporeus, 501. Deus corpus non est, cum sit immensus, influitus, figuræ expers, ac imjusmodi ut Dec tangi nec oculis cerni queat, 500. Nulla Dei spe cies ex rerum corporearum simulacris colligi aut fingi potest, 505. Deus, in Scriptura, dormit, vigilat, irascitur, proficiscitur, et pro throno cherubinos habet, 570. Ex mostris rebus, ea quæ Dei sunt, ut potuimus, nominavi mus, 570. Cum nostri curam, ob eas, quas ipse per spectas habet, causas, velut abjicit, dormire dicitur, 570. Cum, repentina mutatione, beneficiis nos afficit, vigilare dicitur, 570. Cum in aliquem animadvertit, irasci eum finximus, 570. Quod autem nune hic nunc illic ope ratur, facedere dicitur, 570. Quod in cœlestibus men tibus velut libenter immoretur, sedere atque in throne esse nuncupavimus, 570. Alia ejusdem argumenti, 570, In summa: alia quædam Dei facultas aliud quidpiam re rum corporcarum nobis depinxit, 570. Deus, cum sit lux omnium sublimissima, facile non videtur, quere, 589. Deus, lumen inaccessibile, et inella bile; hoc in intelligibilibus, quod sol in sensibilibus, 695. Præsentia sun infirmitatem animæ coarguit, 235. Quemadmodum sol oculorum imbecillitatem prodit, 235, Deum in ipso videre non possumus, sicut nec solem intir mis oculis intueri, 497. Quid Deus natura sua el es sentia sit, nullus hominum invenire potest, 508. Tune demum cognoscetur, tum mens humana ad exemplar. illud cujus est imago ascenderit, 508. Cognoscam sicut, et cognitus sum: quanta pollicitatio! Deum perinde co gnoscere ut cogniti sumus, 590. Dei plena et absoluta co gnitio omui creature impossibilis 498. Dei naturath uulla mens prorsus concepit, 852. Deum nemo unquam comprehendit, 500. Deum cernere angeli fortasse queant, si non prorsus, at certe plenius quam Bos, 498. Deur mente sola exigue adumbratus, et ex his solum qua eirta eum sunt: alia ejusdem argumenti, 847. Deus quan ob causas humano intellectu comprehendi non possit, 50. Quatenus comprehendi potest, nos ad se trahit; quatenus capi nequit, admirationem et desiderium sui excitat, 847. Id solum in eo comprehendi potest, quort immensus sit, 847. Deum intellectu percipere difficile eloqui autem impossibile, 498. Qua mente id a Platou dictum, 498. Verius dicitur Dei naturam nullis quidem verbis explicari posse; animo autem atque intellectu comprebendi multo minus posse, 498. Dei substantia, nulli rerum factarum substantiæ similis, 899. Nihil alind est, nisi ipsum quod Deus est, 899. Deo assimilari nihil, potest, 899. Dei in hac vita cognitio, exiguus quidam ri vulus, et parvus magnæ lucis radius, 609. Dei præcipua nomina, Spiritus, Ignis, Lux, Charitas, Sapientia, Justi tia, Mens, Verbum,508. Explicantur, et ex illis ostenditur Del naturam cognosci non posse, nisi quis mente el togi latione supra omnem corpoream speciem assurgat, 505. Deum nemo in hac vita concipere potest, nisi divinitus adjuvetur, 853. Deus diis, id est, purgatis hominibus in Botestit, et quatenus, 817. Quomodo sancti, Scriptura teste, Deum cognoverunt, 509. Vide Patriarchæ, Enos. Enoch, Abraham, Jacob, Elias, Isaias, Ezechiel, Paulus. Deus, quo ordine hominibus in monte apparuit, 893. Dei posteriora vidit Moyses, quæcunque tandem illa erant 590. Eadem Gregorius in seipsum collectus vidil, 497. Dei posteriora sunt ea quæ post eum exstiterunt, un bisque ipsius numen declarant, 497. Non secus ac solis in aquis simulacra, infirmis oculis solem repræsen tant, 497. Deus aliis quidem lux, aliis ignis est, unicuique videlicet ratione subject materiæ, vel qualitatis, 235. Deum tanquam ignem videt, qui eum ut lucem minimé cognovit, 587. Ubinam Deus? 502. Ubi ante mundum con^ dilum? non levem hæc difficultatem pariunt, 803, Deum extra bumani ingenii captum esse probant, 50% Deus nullo modo mali causa est, 98. Dei est, non ho minis, omni vitio carere, 310. Quod ipsis etiam ethnicis notum, 310. Deus Sapientim nomine præcipue delectatur, 37. Nihil temere atque incassum operatur, 493. Inaccessis et inscsatabilihos judieiis, tum universam rerum machi uam, tum res quoque nostras regit se gubernat, 320. Deus aliter res nostras intuetur, atque mortales so lent, 60. Vide Providentia. Deus nihil tam proprium habet, quam omnes beneficiis afficere, 597. Ad iram a nobis vi adigitur; ad misericordiam suapte natura fertur; 310. Deus Charitas vocatur, quare. Vide Charitas. Item pacis nomine vocari potuit. Vide Pax. Deus pec catoris mortem tion vult, sed reditum, 166. Deus omnia, quemadmodum voluit, fecit, 902. Dei voluntas, actio est, 381. Deus patibilis, 540. Deum perpessione omai subli miorem in cruce pendentem et ludibrio expositum in tueri quam mirabile, 819. Deus, nostræ salutis causa, bomo factus, 665. Pro nobis, ut nos secum in gloriam re duceret, supplicio affectus est, 424. Mortem ipsum, nostræ salutis causa, pertulit, 613. Dens intelligibilium omnium summus est vertex, in quo desiderium omne conquiescit ac defigitur. 386. Deo nosmetipsos offerre debemus, 5. Optimus hic ordo est, ut qui rem aliquam auspicatur, a Deo initium ducat, et in Deo conquiescat, 11. Dei sæpius meminisse, quam spiritum ducere, debemus, 490. Dei recordatio, promptissimum et fortissimum in adversis so latium, 319.” Dei tabernaculum, Ecclesia, 368. Dei vehi culum, hoc est, cherubini, 510. Dei delicia, deliciuso di cendi genere explicandæ, 518. Deus nec loco circumscri bitur, nec venalis est, ut tolus ditiorum sit, 419. Deus Dos et pro divitiis habet, et divites reddit, 186. Deux proprie Deus noster est, non autem proprie Pater, 55%. ex homine effici, 68. Deum effici, initorum pro Deo certaminum præmium est, 455. Dextera. Cur Filius Dei hoc nomine vocatus, 900. Nequo ad dexteram neque ad sinistram declinare, quid sit. 583. Diabolus, quo sensu mundi princeps appellatus, 5. Pravus et agrestis sper, hæreditatem Domini pervastans, 802. In paradisum, adversus hominem qui primus affectus est, ab initio irrepsit, 442. Medius inter angelos stan“, Jobum ad cruciatum poposcit, 442. Dominum ip

591. Non omnes admittuntur ad transfigurationis Domi nica spectaculum, 991. Nequè ad pretes in supremo agone versantis, 591. Nulla in eis morositas aut dominandi li bido, 592. Petrus et Paulus magni Christi discipuli, 58. Lumen efficiamur, ut discipoli à mague lumine Christo vocati sunt, 721. Summa eorum quæ Jesus discipulis suis præscribit, 47. Nos Christi discipuli, non magistri pietatem nobis imitandam proponamus, 372. adorsus, el tentationem admovit, 412. Ipse per Cypria num magum senctam Justine animam, atque intactum corpus aggressus est, 415. Diabolus, incarnatione Verbi, et Christi passione deceptiis, qua ratione, 685. Secum ipse pugnans, dissidia et seditiones in Ecclesia movel, 188. Diabolus, versipellis, atque in conatibus suis varius et multiplex, 445. Technas ejus animæ puræ celerius deprebendunt, 443. Diabolus, luminis persecutor el ten Lator, si baptismo justificatum adorsos fuerit, qua ratione repellendus, 697. Scripturarum peritus est hic latro, 697. Vitii sophista, ea Scripturæ loca supprimit quibus confu tari potest, 697. Aliæ ipsius artes, 697. Diabolus, hominis odium non abjiciens, cujus exemplar, 105. Diaboli com plementum, Julianus Apostata, 53. ○ Diaconorum Ecclesiæ Constantinopolitana modestia, Diadema imperatorium quibus antiquo more impost tum, 98. Dialectica, in quo versatur, 789. Dialogos sub Cæsarii nomine vulgatos filtus non esse declaratur, 197. Diana venatrix, cervam Iphigeniæ sibi oblats loco substitult, 775. Hospitum odium exemplo suo excitat, 146. Ut apud Tauros in Scythia colebatur, 679. Apud Spartanos, 679. Virgo crudelis, 679. Diana festum, in quo Spartani adolescentes virgis lacerantur, 109. Dianæ sacerdos. Vide Iphigenia. Dicendi facultas, probis et honestis virtutis incremen tum, improbis et flagitiosis vitii stimulus, 90. Didrachmom a Christo solutum, servitutis nostræ sub levandæ causa, 572. Dies luminum, quænam, 676. Quæ et quanta hujus diei gratia, 677. Dies Dominica nova, quænam apnd Græ cos, $50. Diein (Pentecostes) Spiritui sacrum honori ha beamus, 739. Dies solemnis ad presbyterorum ordinatio nem exspectabatur, 4. Dies humant, dies mali, 231. Dies secundum Deum optabiles, 231. Dies vitæ extremus, ani mæ justæ dies festus, 231. Dies Domint magnus et hor rendus, 890. Diei illius, cum nobiscum Deus judicia sua loquetur, descriptio, 305. Dierum hebdomades, 75%. Die rum et annorum primitiæ Deo ab Hebræis consecrata, 732. Dierum et noctium incrementum et diminutio; inæ qualitatis æqualitas, unde, 520. Difficultates temporum non observandæ ad comparandas opes, 315. Digito Del descripti sumus in libro viventium et per euntium, 373. Dignitas. Sedis primariæ dignitatem admirari stultom, fugere prudentissimum, 483. Dignitatum et graduum diversitas, utinam nulla esset, 483. Dii gentilitatis partim in terra relicti, partim infra ter ram occultati, partim in eœlum evecti, 507. Quænam ele menta et alia corpora pro diis habita, 506, 507. Vitia ipsa pro diis habita, 507. Dil esurientes, Pelopis dila niatione saliati, 679. Dii gentium silentium suum vatici mari non potuerant, 679. Dil gentilium, lididinis ac vitio rum duces et patroni, 145, 681. Eorum bella ad rebellio nem incentiva sunt, 144. Quare, 145. In eorum religione, vitiosum esse honorificum etiam existimatur; quare, 145. Vile Saturnus, Jupiter, Mars, Apollo, Mercurius, Diana, Sylvanus, Bacchus, Hercules, Juno. Dii gentilium, ex stincto Juliano imperatore, rursus contemnuntur, 168. Deorum illorum nomina el attributa, 168. Deorum quæ dam voces propriæ, juxta Homerum, 135. Vide Moly, Xantus. Deorum gentilitatis obsceni amores, 141. Quam periculose ob omnium oculos positi, 143. Nonnulli altiorem et abstrusiorem in narrationibus illis sensum reconditum esse dicunt, 145. Refelluntur, 144. Rerum divinarum ne indicationes quidem ipsas inhonestas esse convenit, 144. Alia ejusdem argumenti. 144. Vide Allegoria. Diluvii Bois per columbam annuntiatur, 688. Diluvium animarum, quod Arians fraudis temporibus grassabatur, Ecclesia Nazianzena superavit, 341. Orbis universi dila vium sola effugit. 185. Diocletianus, primus Christianos contumeliis affecit, 129. Non quia persecutorum omnium primus, sed quia decimam persecutionem sub ejus successoribus pro tractam, prior excitavit, 129. Diogenis ingluvies, 459. Diogenis dolium incolentis dicacitas, 111. Diogenes tyrannis hospites loco cedere jubet, 111. Quidnam illud, 111. Discere. Diu discendum, priusquam docendi munus suscipiamus, 37. Disciplina. Quibusnam disciplinis vel ad virtutem vel ad vitium juvenes informentur. 786. Præclarum ordinis ac disciplinæ exemplum in apostolis, 591. Discipuli Christi, magni omnes et excelsi viri, alque electione digni, 691. Quem ordinem inter se custodierint, Discordia, malorum turpissimum, ac perniciosissimum, 580. Qui discordiam infense oderunt, ad Deum et divinas mentes accedunt, 187. Quare, 187. Disjunctio. Alterutram disjunctionem in omni argu mento veram non esse, 529. Disputatio non magis omnibus congruit, quam idem ciborum genus, 601. Disputatio de rebus dei ereditiori bus relinquenda, 593. Disputatio de Deo non celeriter agenda, 522. Quo perfectior est, eo difficilior, 511. Dis putationem de Deo habendi cupiditas non landanda, 377. Arguta et artificiosa de spiritualibus disputatio, quam indecora, 739. Disputationės supervacane Evangelium evacuant, 539. Disputationis genus duplex; alterum pro veritate, al terum de veritate, 525. In disputationibus cavendum de fratrem præcipiti judicio condemnemus, 399. Ne in mi nimis quidem disputationibus audaciæ signa præbenda, 598. Disputationum pugnæ, quæ nullam utilitatem affe runt: sic quidquid in verbis vel supervacaneum, sel cu riosum est, vocat Paulus, 488. Ex unius disputationis ta dio ad omnes disputationes nausea plerumque con trahitur, 557. Disputare. Non quibuslibet, nee semper de fide dispn tandum, 600. Mala ex Eunomianorum disputandi libidine oria, 488. Disputandi cupiditas. Vide Constantinopoli tani. Dissidia omnia unde exorta, 581. Dissidia quandoque permittit Deus, ut quantum pacis bonum sit intelligatur, 185. Domus illa aut civitas optime gubernatur, quæ vel nullis omnino, vel certe minimis dissidiis taborat; aut si laboret, quamprimum ad se redit, 424. Dissidia nescire, Deo et angelis maxime proprium est, 187. Ea compri mere Dei proprium est, deinde hominum eorum qui con cordia bonum perspectum habent; id est, Trinitatem colunt, 423. Dissidiis gaudentes, adversæ Deo partis, hoc est, diaboli sunt, quare, 187. Dissidiorum inter catholicos principia, 416. Dissidia catholicorum inde exorta, quod ex duobus eximiis pastoribus (Antiochenis, Meletio et Paulino) uter magis expetendus esset, reperire non pos sent, 427. Non de deitate, sed de ordine ac disciplies erant, 426. In catholicorum dissidiis, qui heri pius vide batur, hodie impius habetur; qui hesterna die Joseph, aut Elias, aut Joannes, nunc scortator, vel Judas, vel Caiphas, 417. Dissidia Catholic., circorum et theatrorum certaminibus comparata, 763. Euripo nunc exundanti, nunc subsidenti, 765. Ludis puerorum in foro lusitan tium, 763. Qui medias partes in illis tenebant, ab utrisque male habebantur, 423." Dissidiis omnia funditus evertun tur, 189. Veretur Gregorius ne, turbatis catholicorum dissidio rebus, Antichristus veniat, 419. Dissidiorum inter catholicos finis, 428. Hujus pacis sponsor Gregorius, Dissidere. Vocabulis non dissidendum quando syllaba ad eamdem sententiam ferunt, 684. Cum is dissidere qui eamdem fidem profitentur, improbissimum, aut maxime miserandum, 416. Quosdam dissidere quam inter se consentire præstat, eos videlicet qui ad malum conspi rant, 416. Dives in studio habeat, nt pauperem bonorum suorum participem faciat, tanquam alienorum dispensator, 480. Dives ulcerosum pro foribus jacentem præteriens, non imitandus, 570. Calamitatis ejus descriptio, 570. Pre magnum et inextricabile chaos a Lazaro sejunctos, Linguam suam a paupere Lazaro refrigerari postulat, ner obtinet, quare, 476. Dives philosophus, quid studio ha beat, 480. Divites pluribus indigent; bibuntque, ut ma jore siti inflammentur, 480. Divitum officia, 612. Divitum et pauperum antithesis, 627, 881, 882. Divinatio. Quoddam genus divinationis est, quo impo stores cum subterraneis dæmonibus congrediuntur, 103, Divinatio quæ in somnits sita est, a quibus inventa, Divinitas, sola ex omnibus rebus causa expers, 510. Graduum ac descensuum mensurs minime subjicienda, 341. Quod tamen ab hæreticis factum est, 341. Divinitatis arbitri et dimensores, quinam, 71. Ad divinarum rerum tractationem accedere haudquaquam tutum, risi priva moles deorsum trahens, quantum fieri potest, superala, auresque ac mentis acies repurgata fuerint, 576. De di vinis rebus oratio publica quam difficilis; et unde, Si.

i i Dispendium at detrimentum omne potius ferendumh quam divinitatis jactura fiat, 600. Divinitatis doctrina certis finibus ac verbis a Nicænis Patribus circumscripta, Divitiæ communes, pietas, 754. Prope to est verbum Del quid his divitiis compendiosius, 596. Divitiarum male collectarum morbus est, ut plura appétere von de sinat, 212. Divitiarum cupiditas inexplebilis, 514. Quod ipsi etiam ethnici confitentur, 514. Divitias labefactari ac petire necesse est. 882. Qui opibus student, audiant prophetam ditentem: Divitie si affluant, nolite vor ap ponere, 642. Doara, secunde Cappadociæ oppidum, 252 Episcopus orthodoxus a Gregorio patre, el a Gregorio Theologo Ruic ordinatus, 252. Non in Basilii, antiquæ métropolis episcopi contemptum, 254. Sed quod sacerdotes et præ sules augere studerent, 264. Docere prius ac postea discere, non bonus ordo, 761. Prius docere aggredi, quam ipsi satis edocti simus, stultum ac temerarium, 35. Docere magnum et præclarum est, at discere periculo vacal, 588. Doctores et antistites salutis principia nescire absur dum est, 401. Vulgo fortasse ignoscendum, si fraudem hæreticorum per errorem admiserit; at doctori quo tam dem modo id concedatur? 401. Doctrina in actione quam in sermone præstantior, 112. Christiana, simul vetus et nova, 138. Vetus quautum ad prædicationes, ac sublucentes deitatis motus, nova ra Lione posterioris Domini adventus ac miraculorum, 138. Quosnam auditores respual, quibusnam perspicua, qui busnam abdita, 497. Doctrina divinitatis, certis finibus ac verbis a concilio Nicæno circumscripta, 460. Doctrina perpurgata, quam apud Deum ampla et magnifica, 754. Rudes animos erudire facilius, quam falsa doctrina insti futos, 55. Doctrinæ alque eloquentiæ non magnopere confidendum, 369. Dodona quefcus deliramenta quo loco a Christianis ponenda, 679 Dogmata quæ recens baptizatus foras exportare, alque ad vulgi aures efferte potest, 728. Dolor interdum sanitate præstabilior, 321. Lominatio. Duæ summæ rérum omnium differentiæ, dominatio et servitus, 623. Non quas apud nos vel ty raunis scidit, vel paupertas disjunxit, sed quas natura distinxit, 623. Dominatio effectrix est, et princeps ac motus expers; et vocatur Deus, 623. Servitus creatura nominatur, 623. Quid inde ad astruendam Filii et Spiri tus sancti divinitatem, 624. Dominica prima, et Dominica nota quatenus diffe runt, 838. Domus quænam optime gubernetur, 424. Donativum a militibus acceptum impiæ scenæ locum dedit sub Juliano Apustata, qua ratione, 118. Domum, baptismi nomen, 693. Præstantiora naturæ dons ominibus communia sunt, 594. Alia vero quæ libidinem excitant et possessores cruciant, paucis ho minibus propria, 595. Dona in sacrificio offerenda Valens imperator ipsemet effecerat, 809. Dona saluti neces saria non potentiorum sunt, sed volentium, 591, 593. Drachma evangelica, regia imago fœdis affectibus obruta, et a Christo conquisita, 865. Draco. Vexilla Romanorum imperatorum horrendis draconum hialibus inflata, 107. Magnus draco, Julia mus Apostata, 78. Mystici dracones ethnicorum ex stinció Juliano, dejecti, 188. Dramatica personarum, apud Isaiam, inductio, quid, Dubius. In causa dubia vincal humanitas et facilitas, 600. In dubiis et incertis rebus, ad benignitatem et hu manitatem propensiores nos esse oportet, 393 Luci præstat quam alios ducere, 35. Ecclesia Christi, eadem vetus simul et nova, 107. Christo, ut Deo, creata; ut homine, hæreditatè acquisits, 107. Mirificæ propagationis ejus descriptio, 107. Ecclesia Del multis sudoribus et victimis, tam ante Christum, quam post Christum, cæsis, collecta, 400. Dei taber naculum varits virtutum ornamentis constructum, 568. Pulchra vines, 705. Viva Dei vinea, 631. Ecclesiæ matri Basilius Magnus totum se tradit, 795. Ecclesiæ funda Imenta Petrus in fidem suam accepit, 991. Ecclesia corpus est, cujus membra diversas functiones habent, 586. Ec clesia corpus, instar compositæ cujusdam et inæqualis bellus, ex pluribus variisque moribus constitutum, 34. seditione alienum est, 793. Qui unitatem evertunt, tan quam Ecclesiæ labes et pernicies, ablegandi, 612. Quid onio in Ecclesia constituit ad totius Ecclesiæ con címnitatem, 586. In Ecclesiis hoc Deus constituit, ut alii pascant, alii pascantur, 12. In Ecclesia posuită Dens primum apostolos, etc.: 587. Ad Ecclesiæ regimen per gradus est ascendendum, 13. la Ecclesia gradus aulius parvus est, 14. Ad Ecclesia perfectionem, ministros ejus vulgo sublimiores esse oportet, 12. Ecclesia ab Arianis ex multitudine definita, 603. Ecclesiæ pars selectior, quetiam, 793. Ecclesize complementum, sacerdotalis ordo, 13. Ecclesia primitivorum, hoc est, civium su perda Jerusalem, 221. Ecclesias gentium per insulas innovatas ab Isaïa designatæ, 835. Ecclesia persecutionibus illustrior et splendidior facta, 460. Post persecutiones ethnicorum, altera tempestas adversus Ecclesiam excitatur, id est, Arius, 460. Ec clesia unde ludibrits obnoxia, 53 Probro ac dedecore af fecta, 401. Ab iis qui sub Ariana persecutione tempo ribus obsecuti sunt, 401. In Ecclesias nostras, velut gravis quidam morbus, irrepserunt Sexti et Pyrrhones, et com tradicendi libidine excitata lingua, 393. Ecclesiæ quot et quantæ calamitates, 595. Ecclesia, sub Juliano Augusto, quasi vidua, et viro carens, 85. Ecclesia cruore victima rum et Christianorum ab ethnicis impleta, sub Juliano imperatore, 121. Ecclesiae facies quain tristis, avo Gre gorii, 51. Ecclesia in multos Paulos et Cephas et Apol Jones divisa, 582. Ecclesiæ throni ab Arianie post Seleu ciense concilium occupati, 400. Ecclesia Nazianzena cur arca Noe vocala, 511. Ecclesia ab hæreticis occupatæ, eum Gregorius Constantinopolim ad confutandos hære ticos venit, 419. Adversus Ecclesiam debacchatur furia rum (Arianarum mulierum) exercitus, 630. Ecclesiæ re gendæ magna difficultas, 34. Quod raro accidit, Ecclesim Tex non est, 687. Unam tantum Reclesim utilitatem ob oculos ponendam spirituales episcopi probe sciunt, 837. Quidam Cappadoces Ecclesia matre indignt, 591 Abecis sum Ecclesiæ membrum, benigne ac humane tractandum, quare, 687. Ecclesiæ throni, non digniorum, sed plerum que potentiorum sunt, 791. Ecclesiæ ministris in exem plum propositae leges, 791. Ecclesiastica reipublicæ nihil melius, quam ut quisque paci studeat, 424. Ecclesiastes, Hebræorum rex, omnibus qui ante fue rant sapientior, 875. Quibus gradibus ad hoc pervenit, wt sapientiam verum hominis bonum esse intelligeret, 875. Hominum et jumentorum idem genus apud Deum esse cogitaverat, 879. Amissa sapientia, sui similis ease non poterat, 881. In quot et quantos errores inciderit, 886. Metaphrasis in Ecclesiasten, Gregorii opas, non Theo logi, sed Thaumaturgi, 873. Echetus, Epirotarum tyranuus, crudelitatis nomine ce lebris, 125. Eden. Bethlehem propter Eden, 21. Vide Bethlehem. Edictum a Cæsaré Augusto ut describeretur universus orbis, 371. Edicta Juliani Apostate in ædes sacras, 120. Edictum Imperatoris ad comprimendas hæreses validius, quam theologi sermo, 659. Eleazar et Ithamar, Aaronis flifi, sacerdotii oleo delibu ti, 248. Eleazarus, primitiae eorum qui ante Christum pro relt gione passi sunt, quare, 287. Septem filios offert, 288. Nempe spirituales, 288, 297. Coelestia mysteria didicerat et docuerat; Israelem proprio sanguine lustraverat, 296. Septem Machabæorum mortem, sacerdotii sui fructum retulit, 296 Electiones episcoporum solis Nazaræis Christianis, aut iis potissimum committi oporteret, quare, 356 Electionem et vinculum tollere, apud Isaiam, quid sit, Electrum, apud Ezechielem, animæ a vitiis purgatæ statum significat, 870. Eleemosyna, haud infrugifera, 889. Munifice autem lar giendum est, 589. Eleemosyna necessaria, non libera; lex, ňon consilium, 285. Qualis esse debeat. Vide Panper, Misericordia, Beneficium. Indignís quoque danda, ne ea defraudentur digni, 343. Elementa varia pro diis habita et culta, 506, 507. Ele mentorum permistio ac temperatio, pacis et concordia documentum, 189. Eleusina urbis saera, 679. Elias, ob prophetic munus, populi antistes, 38. Sicci tatem depuřit, 519. Ellas, refrigerata post siccitatem ter ra, e torrents refocillatus, cujus imago, 589. Ejus ac'a quadam, 754. En præsentiam, non autem naturam ipsam, aura quad tepuis ei adumbravit, 310. Elias et Joannes, summ) philosophi, 795. Elias in sublime assumptus, 83. Igneo curru abreptus, 610. Novus Eliar Joannes Baptista, 687. Elis loquendi libertas, H2R. Mia currus igneus quid significet, 510. Eligere. Prudentum est, ut in bonis meliora, its in malis leviora eligere, 703. Eliseus ob prophetiæ munus, populi antistes, 38.

pueris lacessitus, 607. Ejus acta quædam, 751. Klisei Melote plus virium habuit, quam aurum vestibus assu tuin, 610. Elisei pulchra bæreditas, 828. Eloquentiae non magnopere confidendum, 369. Elysii campi, ex Mosaicis libris, ad paradisi nostri for mam excogitati, 789. Emmelia, Basilii Magni mater, merito ¿ppedɛíaç, id est, concinnitatis nomen habuit, quare, 777. Empedocles, ut Deus et raptus in colum videretur, in ardentem Etnam se præcipitem dedit, 104. Calceo ignis stu objecto proditus est, 104. Empedotimus, Thebanus vates, cum Trophonio et Art stæo miserorum hominum chorus, 104. In penitissimus terræ recessus sese ahdiderunt, ut dii haberentur, 101. Deprehensa frande, non plus honoris ex hujusmodi furti vo secessu adepti sunt, quem contumelia ob comprehen sam fraudem, 104. In speluncis illis Came exstincti sunt, Emporium fidei, Constantinopolis, 755. Enach. Genus illius Israelitas quendam opprimebat Encenia, quid hoc nomine signißicetur, 833. Eorum so lemnitas veteri lege constituta, quare, 835. Sacrarum edium cordisque innovationem complectitur, 836. Varia Kacaniorum exempla, 836. Encania nova Dominica,. quanam. Encanis, verbum identidem præ voluptate re petendum, 836. Encænium anima, 839. Ut celebrandum, 840. Encanium resurrectionis celebrandum, 861. Ad En cæniorum festum veris amœnitates concurrunt, 841. Enceladus. Vide Gigantes, Enoch, septimus inter primævos homines, 733. De eo non constat an Dei naturam comprehenderit, aut compre hensurus sit, 509. Enoch translatus est, exiguæ pietatis premium bac translatione consecutus, 623. Pietas ejus cur exigua dicta, 825. Quare Basilius Magnus ei compara Lue, 825. Kaos, primus spe adductus est nt Dominum invocaret; 825, 258. Aut ut Dei nomine vocaretur, 525, 258. Spem habuit, non cognitionis Dei, sed invocationis, 509. Quare Basilius Magnus ei comparatus, 825. Eas. Vex ad indicandam Dei essentiam aptior quam Deus, quare, 552. Proprium est essentia Dei nomen, 23. Ens proprium est Dei, 553. Enthusiasmus, honestum ac speciosum vocabulum quo dæmonum participatio appellatur, 103. Epaminondas et Scipiones intuetur Julianus Apostala, quare, 109. Epicteti patientia, coacta potius quam voluntaria, 109. Epicuri atheismus, atomi, voluptas, 494. Epicuri philo sophia nullum voluptate superius bonum constituit, 111. lis qui disputare gestiunt proponitur, ut Epicuri impium Numinis contemptum, atque alienam philosopho volupta tem exagitent, 494. Epiphania. Qua vocis hujus, et quam diversa apud ve teres acceptio, 662. Qualis Basilius Magnus eo die, inter sacrificii solemnia Valenti imperatori visus, 809. Epirotarum tyrannus, Echetus, 125. Episcopalis successio quænam proprie æstimanda, 590. Episcopi et presbyteri appellatio primis Ecclesiæ tem poribus communis, 9. Post primum sæculum distingui ecepta, 9. Secundo inclinato sæculo, communiter distin eta, 9, 10. Medio sæculo quarto promiscue adhiberi pro bibita, 9. 10. Episcopi, humanis in rebus, ne adversus plebeiuin quidem supercilium attollunt; at ubi Deus nobis periclitatur, ipsum solum intuentur, 808. Episco porum seniles carnes ab Arianis lacerate, 605. Episcopis quænam jusjurandi forma præscripta, 471. Episcoporum auctoritas a Petavio contra Salmasium asserta, 9. Episco porum electionem quibus commissain esse oporteret. Vide Electio. Episcopus Cæsariensis metropoleos, archisacer dos appellatus, 353. Seditio in ejns electione, 353. Ele etus a populo, episcopis qui aderant consecrandus offer tur, 353. Episcopi Nicream contendentes, ut Arii furori obsisterent, Gregorium Theologi patrem catechesis ser monibus imbuunt, 338. Episcopi seniores patriarchæ ap pellati, 764. Episcopus. Vide Antistes, Pastor, Prælatus, Sacerdos. Epistola Pauli ad Timotheum, antistites futuros infor mat, 391. Equus ferocior frenum, nisi blanda mano permulcea tur, non ferens, cujus imago, 851, Equum Homericum Gregorius. imitatur, cum Athenis relictus ad Basilium so dalem impetu fertur, 790. Equum ad metam stimulare; proverbium, 669, 852. Eodem equo et magistro quinam ulantur, 779. Generosi et indocilis animi cum equo indomito comparatio, 581. Equi optimi in Cappadocia nu triebantur, 772. Equi ex seipsis, nos vero ex iis quæ ex tra nos sunt explorati, 773. Quid iude, 773. Erat. Vox de Dei Filio tertio repetita, cur, 648. Eremitarum et cornobitarum inter se dissimilitude Eremiticæ vitæ commoda et incommoda, 817. Item ems. nobitica, 817. Utrumque genus a Basilio concllistum, Ericapaus cum Phane et aliis diis irridetur, 141. Error, quatenus vulgo condonandus, 401. Erroris et se ductionis consilia, 887. Refelluntur, 887. Eruditio, etiam mundana, inter humana bona principem locum tenet, 777. Eam Christiani multi pravo judicie aspernantur, 778. Refelluntur, et quæ doctrinae illius præstantia sit, aperitur, 778. Esau, ante etiam quam in lucem prodiisset, odio habitus, 808. Hoc bellorum quæ Ariani movent consilium est, ut Jacob expellatur, ipsique Esau iile subrogetur, 805 Essentia Dei. Vide Deus. Essentia Dei non est ingeni tum esse, 581. Deus quasi pelagus quoddam essentin, 847. Deum supra omnem essentiam ponere et in ipsó quidquid est collocare, per theologum licet, quers, 181. Essentia una et tres hypostases pie ab Orientalibus dice bantur, quod primum diviuitatis naturam, alterum trium personarum proprietates declararet, 409. Unius essentia nomen, homension, etiamsi in Scripturis non reperiatur. admitti debet, 879. In Scripturis continetur, 898. Cur ab Arianis rejectum, 898. Unius essentiae nomine sablalu, Ariana horesis in fidel formulam introducitur, 895. Est, vox Deo propria; Erat et Erit, hujus nostri tempo ris, fluxaque et caduca nature segmenta sunt, 847. Het proprie non est, quo id quod non erat antiquius est, 700. Creatura proprie non est. 760. Ethnici quidam theologi Spiritum sanctum, ut Gregurio videtur, per imaginem quamdam conceperunt, 559. Vide Gentiles. Dii ethnicorum a suismet theologis convicti, Eva, Adami segmentum, 562. Quid inde, 562. Era et Seth ex eodem Adamo, non tamen ambo geniti: quid inde contra Macedonianos, 563. Eva, tum generis nostri, tum peccati mater, 227. Ob infirmitatem, prior cladem passa est, et ob persuadendi facilitatem viro intulit, 670. Adamo pro socía sua hostem se præbuit, 551. Primum lapsa, prior quoque Christum, post resurrectionem, salu tavit, 864. Eva, dulcis illecebra, charum venenum, 830. Cupiditate mala superabitur, qui eam sibi anime propo suerit, 839. Evæ et Adami soboles, Seth, 562. Evangelista non inter se discordes, etiamsi alii in ex ponenda Christi humanitate plus operæ posuerint, alii ad explanandam divinitatis naturam se contulerint, 824. Evangelium supervacaneis disputationibus évacuatur, Eubœei, calculorum et mathematicarum disciplinarum inventores, 156. Eucharistia. Christi corpus in hoc sacramento sine pu. dore ac dubitatione edatur, et sanguis bibatur, 800. Alia ejusdem argumenti, 800. Vide Corpus Christi. Eucbari stia, sacrificium externum et magnorum mysteriorum anti typum, 56. Eucharistia, incruentum sacrificium, per quod Christi passionibus et divinitati communicamus, 10. E charistiæ mysteria, typi salutis, 525. Quo sensu, 325. Euclides. Ecquis Euclides apum et aranearum artif clum unquam imitando expressit, 515 Eulalius, orthodoxus Doarensi Ecclesias episcopus or dinatur, 252. Gregorii Theologi ea de re oratio, 253. Eunomiani in errorem inducti ex eo quod Pater dica tar Deus Domini nostri Jesu Christi, 544, 545. Non in tellexerunt Deum illius dici, non ratione Verbi, sed bu manitatis, 544, 545. Dei Filium æquivoce Deam dici con tendunt, 533, 536. Aquivoce simul et proprie, cum in terim a Patre natura dissideat, 333. Hanc in rem cans terrestris et marini exemplum adducunt, 553. Refelluntur, 553. Ab uno homonymiæ genere ad aliud transire convin cuntur, 533. Dei generationem et creationem, et Deum er nihilo ortum prædicant, 491. Fluxiones suas et divisiones el sectiones prius abjiciant. et de incorporea Dei asture quasí de corporea disputare desinant, 528. Ita fortasse d guum aliquid generatione divina concipere animo queaul, 528. Eunomiani Isagogicum librum ad simpliciorem frau dem excogitant, 523. Scire se omnia et docere profiter tur, 489. Se usquequaque sapientes et acutos esse existi mant, 539. Qua jactantia eorum, 491. Unius diei momento sanctos fingunt et theologos creant; dialecticorum agmen, ut olim fabula gigantes, producunt, 494. Levissimorum hominum amentia ad suam utilitatem abutuntur, 194 Linguæ prurigine, ut morbo, laborant, 494. Lingua eorum et manus ad Gregorii sermones pruriunt, 188. Enigma tum studiosi, 539. Disputationum pugnis oblectantur, liuguam volubilem habeat, atque nobilioribus verbis inse

etandis actem, 488. Circulatorum instar, hoc unum sibi proponunt ut imperitorum oculos perstringant, 488. Main Ininc exorta, 488, 491. Ludicræ eorum interrogationes et ex arena constructs domus, 529. Eunomianorum objecta, cum Gregorii responsis. Objectio prima: Si Filius et Spi ritus sanctus Patri costerni, cur non etiam principii ex pories? $25. Responsio: Quia ex ipso, non post ipsum quantum ad causam, principio non carent; quantum ad tempus, principit expertes, 525. Objectio secunda Quomodo a passione immunis est hæc generatio? 525 Res ponsio: Quía incorpores, 523. Objectio tertia: Quisnam est Pater qui principii expers sit? 525. Responsio: Nempe is-cujus ne ipsius quidem essentiæ origo ulla reperiri po test, 525. Objectio quarta: Ipsum hoc, genuit et genitus est, quid aliud quam generationis initium inducii? $26. Responsio Scriptura in his quæ temporaliter dicit, in versa temporum ratione multa profert; quid ergo si dixe rimus: a principio genitus erat? 526. Objectio quinta Vel volens (Pater) Fillum genuit, vel nolens; si nolens, vis ergo ei illata est; si volens, ergo filius voluntatis est Filius 826. Dilemma, altis Gregorti dilemmatibus retu sum, 527. Responsio: Quod in voluntatem cadit, non vo funtatis est, sed volentis; Patri generatio fortasse est igsa generandi voluntas, 527. Objectio sexta: Quomodo genitus est? 528. Responsio: Ut soit Pater qui genuit, el Filtus qui genitus est, 529. Eunomiani argulari pergunt. Objectio septima: Exsi stentem vel non exsistentem genuit Pater, 529. Respon sta: 0 futiles nugas! Hæc nobis conveniunt qui partim ex entibus, partim ex non entibus sumus; at bic genera Ho cum essentia ipsa convenit, atque a principio exstitit, 29. Objectio octava: Non idem sunt genitum et ingent tum, ac protade nec Filius cum Patre idem est, 530. Re ponsio Idem non sunt quantum ad proprietatem ingeniti et geniti; natura vei substantia idem sunt, 530. Objectio nona: Si ratione essentiæ idem sunt, cnm ingenitus sit Pater, ingenitus quoque Filius erit, 531. Responsio: Re cte, ai ingenitum essentia Dei esset; non est autem, 531. Objectio decima: Si Deus gignendi finem non fecit, im perfecta est generatio; si gignere cessavit, omnino quo que cœpit, 552. Responsio: Sempiternum ne sit Filio masci necne, nondum dico, quoadusque illud Scriptora Ante omnes colles gignit me, accuratius expendero, 832. Eusomianorum parallogismus ex hac propositione de ducins: Pater major Filio quantum ad causam. Pater causa natura; ergo major natura, 534. Responsio: Ab eo quod secundum rationem quamdam dicitur, ad id quod simpliciter dicitur, captiose progreditur argumentatio, 854. Eorum dilemma: Pater vel essentiæ vel actionis no men est; si essentiæ, Fillus diversam a Patre essentiam habet; si actionis, Filius creatura est, 554. Responsio prima: Nec essentiæ nomen est Pater, nec actionís; sed relationem eam indicat quam Pater erga Filium habet, vel Filius erga Patrem, 585. Responsio secunda: Etsi Pater essentiæ vel actionis nomen dícitur, Ennomtani cau sam non obtinent, quare, 535. Eunomutanorum disputatio nis præcipuum caput: St Deus, et Deus et Deus, quid causie est quin tres sint Dff? 564. Responsio: Nobis Deus unus est, quoniam una deitas, atque ad unum ea quæ ex eo sunt referuntur, etiamsi tres personas credimus, 565. Individua in dividuis est divinitas, 568. Cum ad divinita tem primamque causam respexerimas, unam est quod mentis nostræ oculis observatur; cum rursus ad ea în qui bus est divinitas, et quæ ex prima causa, citra ullam tem poris intercapedinem, ac pari gloria sunt, tria sunt quæ ad orantur.565. Objectio: Apad ethnicos deitas una est, ut do cent philosophi, et apud genus universum bumanitas una; et tamen plures sunt dii et multi homines, 565. Responsio At illic communitas unitatem habet, quæ cogitatione sola considerari possit, 565. Nostræ doctrinæ non cadem est ratio, sed personarum Trinitatis quælibet unitatem essen tiæ habét, non minus ejus cum qua conjungitur, quam sui ipsios respectu, 966. Eunomianorum argumentatio ex nu meris petita. Quæ ejusdem essentie sunt, consumerƏn tor (verbi gratia, duo vel tres dicuntur), 566. Quæ autem disparem substantiam habent, minime connumerantur, 667. Catholici, juxta hanc rationem, tres deos dicere de bent: Eunomianis nullum tale periculum imminet, 567. Responsio prima: Numerus eam vim habet, ut subjecto Pum quantitatem non item rerum naturam explicet, 567. Responsio secunda: Tria numerantur que totidem nu mero sunt, etiamsi natura differant; unum autem et unum, et unum, totidem anitates quæ substantia conjunguntur, 567. Amplior hujus responst explicatio et illustratio ab exemplis, 567. Eunomiani sacrilegi Scripturæ profanatores, 540. Qui Aus Scripturæ locis Verbi divinitatem oppugnent, $36. Brevis ad ea explicauda methodus: sublimiores voces di vialiati, bumiliores humanitati ascribantur, 557, $10. Ob jectionibus suis veritatis viam turbant, 537. Objectionnni iHarum solutio, 557. In disputationibus de Filio fracti, acrioribus animis in Spiritum sanctum lectantur, 557. Ra bulis comparati, 564. Macedonianis in impietate perfectio. res, 564. Spiritum sanctum pro niuilo habent, 323. Bapti smi formam evertunt, 615. Eunuchi perstringuntur, 806. Femiuarum curam b. ben tes, virorum officiis ab imperatoribus Romanis præfecti, 399. Eunuchorum sub Constantio imperatore vítta, 399. Eorum ope utitur Georgius Alexandrina sedis invasor, 599. Eunuchi, cur a Gregorio passim insectati, 656. Eorum ca stimonia laudem DoD meretur, 656. Qualem pudicitiam ab eis postulet Gregorius, 656. Circa divinitatem pudice et caste se gerant, 657. Ne adulterium animo committant, 658. Ommes in vitium ita feruntur ut idem sit eunuchum et impium vocari, 658. Gravis ad eunuchos omnes adme nitio, 658. Eunuchorum genus aliquod honorandum, 658. Eunuchorum spiritualium tria genera, 658. Euphrates, fluvius omnium maximus, 153. Assyrie par tem perluft, Persidem præterlabitor, et cum Tigride mi scetur, 153. Julianus Apostata partem haud minimam Euphratis disrumpit, et tantum ex eo circumducit, ut ge standis navibus par esse queat, 153. Euripi æstus. Vide Aristoteles. Euripi nunc exundantes, nunc subsidentes, controversiarum in Ecclesiis actarum imago, 763. Eusebius, Casares in Cappadocia episcopus, nomen a pietate apposite ducebat, 799 Non sine tumultu in epi scopum electus, et ídeo civitati suspectus, 793. Simulta Les cum Basilio presbytero exercet, 792. Vir cætera qui dem egregius, 792. Schisma inde secutum, 795. Ea siniul tate simul et Eusebii imperitia freti Ariani, Cæsaream se conferunt, 795. Quæ pacis redintegrandæ occasio fuit. Vide Basilius. Eusebius, episcopns Occidentalis, 793. Eusebius Samosatensis, ab exsilio redux, saxis excipi tur, 603. Eusebius præfectus Basilio Magno infensus, quare, 811. Ex vexatore supplex, 813. Vide Basilius. Euzoni et Monozoni Syriæ, 859. Excusatio, ex timore petita, minor est quam quæ ex ignorantia facti, 401. Exemplum quod raro accidit, lex Ecclesiæ non est, 687. Idque tribus proverbits confirmatur, 687. Exercitus omnis in idololatríam a Juliano fraudulenter inductus, 118. Exinanitio Christi, quid, 647. Existimatio. Ut erga hominum de nobis existimationem affectos esse nos oportet, 641. Exorcismus in baptismo adbibitus, 712. Expeditio in Catholicos a Valente imperatore suscepta, 79 Barbarica incursio animas subvertens, 795. Alia ejus dem Valentis in Cæsarienses et Basilium, 805 Experientia, stultorum magistra, 192 Expiatio mundi, Christus, 855. Expilatio administratoribus reipublica prohibita, 570. Exsecutio sui ipsius, quænam laudanda, 659. Exsilium nullum est viro Christiano, 465. Exsilia Ca tholicorum sub Arianis principibus, 761. Ezechias, rex Juda, quibus verbis Deum rogaverit et contestatus sit adversus Sennacherib, 165. Quo successu, Precibus adhibitis, vitæ incremento, gratia simul et signo retroacte graduum umbræ donatus, 350. Hoc miraculo non inferius, quod pro Gregorii Senioris valetudine fa ctum est, 350. Tres pueri in fornacem Babylonicam con jesti, filii Ezechia fuisse ferebantur, 872. Ezechiel, prophetarum omnium maxime admirabilis et excelsus, 465. Magnus mysteriorum et visionum conspe clor et interpres, 45. Quem impetum in pastores faciat, 45. Quid adversus malos principes et sacerdotes contesteter, 45. Vehiculum Dei, hoc est, cherubinos, descripsit, 510. Quid sit illa visio incertum, 510. Cæterum nec ille, nec alius ejusdem ordinis, Det naturam aut vidit, aut aliis pa tefecit, 510. Visionis ejus explicatio, 870. Significatio in Ezechielem Gregorio male ascripta, 869. Ab imperito quodam male digesta, 869. Ex libello, quem communis sententia Gregorii opus esse ferebat, decerpta, 870. Eze chielem Jeremiæ servum exstitisse ferebatur, 872. Quod Ezechiel de ossium ac nervorum compactione disse rit, futuræ corporum resurrectionis argumentum est, Fabula jure suo quidvis libere confingi:, 478. Scriptura cra plerumque ad res dilucidius explicandas hujusmodi exemplis utitur, 478. Fabularum gentilitatis, non Sert

plurarum nostrarum ludus est, ut figmentorum venustate quasi præstigias apribus atque animis offundant, 60. Fa inia, idololatriæ subsidium et patrocinium, 506. Fabula gentilium obscene; quibus si divinitatem indicant, sin gularis stultitia est, 466. Reſelluntur qui altiorem et ab strusiorem sensum in poetarum fabulis reconditum esse dicunt, 113. Vide Allegoria. Fallere. Nihil facilius est quam ut seipsum quis fallat, Fama suavior est animæ, quam oleum corpori, 883. Fames audiendi verbum Domini ægre suffertur, 620. Paucos esse qui vere ac sincere huic medeantur, 620. Fames publica Cæsare, 798. Fide Basilius. Familiaritas. Quod genus familiaritatis in virgipe dete standum, 819. Vide Consuetudo. Familiarium insignia et narrationes, instar paternæ hæ reditatis, ad posteros devolvuntur, 773. Favere. Natura comparatum est ut suis quisque, tam prædiis, quam liberis sermonibus faveat, 636. Favus. Vide Apis. Fel a Christo gustatum adversus mortiferum pomi gu stum, 25. Fellus Oxoniensis, operum sancti Cypriani Carthagi nensis editor, 455. Cyprianum, Antiochiæ Pisidiæ episco puin et martyrem, unquam exstitisse negat, 435. Refelli lur, 436. Femina domi manens virumque amans, a Salomone laudata, 222. Quæ honeste intus versatur, ac muliebria officia virili animo exsequitur, foris oberranti opposita, 212 Alia ejusdem argumenti, 223. Fere in sanctorum corpora ab Arianis immissæ, 605. Feriar Christianorum, quid sit, 731. Ferrum. Ut candens ferrum aqua frigida, ita philoso phicus animus periculis obdurescit, 466. Ferry ipso for ilor sapientia, 888. Fervor imperitus, inutilis, 583 Festinatio ultra fidei confessionem, si quando posci tur, progrediens, ils periculosa qui eruditious carent, Festivitas quædam infestiva Gregorio reddita; cur et quando, 69. Festivitates martyrum quomodo celebrandæ, 241. In festivitatibus Christianorum tympana non adhi benda, 171. Festivitates, ut a gentilibus celebratų, Festum. Festi præcipuum caput, Dei memoria, 683. Festa, ut a Christianis celebranda, 171, 731. Nop Ju daeorum aut gentilium more, 171, 731. Sæculi pompa, et omne dedecus a Christianorum festis arceatur, 170. Hæc gentilitatis festorum sunt, 170. Festos dies agitat Judæus secundum litteram; gentilis, ut dæmonibus placet; Chri stianus secundum Deum, 245. Qua ratione festus dies, pt Deo gratum est, celebretur, et in eo martyres honore afficiantur, 245. Festum nova lunæ tibicinum cantu plansibusque gentilibus celebratum, 170. Festi ac ti dies a gentilibus adversus Christianos acti, 167. Fe storum civilium, quæ per familias quotannis agebantur, enumeratio, 691. Ficulnea infructuosa, ejus qui baptismi gratiam negligit imago, 696. An Dominus illi parcet, incertum, 697 Fides, doctrinæ nostræ complementum, 539. In investi gandis rerum principiis potius sequenda quam ratio, 519. Non eruditorum tantum, sed etiam simpliciorum est, 596. Fide, non personarum dignitate, christianismus insigni tur, 807. Fides sub dio degens, copiosa et magnifica im pietate præstantior, 753. Ex omnibus rebus una est quæ inilla vi expugnari queat, 174. Idque Machabæorum exemplo declaratur, 174. Intra pietatis fideique ortho doxæ fines consistendum, ne in alterutrum ex erroribus contrarijs incidamus, 739. Fides conscripta apud Nicæam a recte credentibus episcopis trecentis decem et octo, 894. Ipsius fidei, seu confessionis fidei, tenor, 894. Fidei formula a baptizatis conscripta vel subsignata, 726. Quæ nam, 727. Fidei dogmata quæ recens baptizato foras ex portare, atque ad vulgi aures efferre licet, 728. Cætera intus addiscenda, et quasi sub sigillo tenenda, 728. Fidei depositum a baptizato ante omnia custodiendum, 724. Fi des pulchra res est: testis Abraham qui justitiæ laudem ex fide consecutus est, 258. Omnibus Dei amatoribus ad modum probabile est, neminem eorum qui ante Christum pumeros omnes virtutis impleverunt, id citra Christi fidem esse consecutum, 287. Fidei doctrinam assidue proponere utile est, 757. Fidem de divinitate nostram, Spiritus san cti auxilio freti, in lucem producamus, 523. De fide non semper, nec quibuslibet disputandum, 600. Fidei propu gnatorem precibus juvare simpliciorum est, 726. Fidel octrina, ne quid speculationis expers atque aquosum no his babeat, 857. Timendum ne in argutiis et captionibus Elem solvamus, 469. Fidei in alterutram partem conten tiosse deflexiones vitanda, 739. No scilicet in disceptando alterutri ex oppositis erroribus faveamus, 759. Fidei ob tentu fidei integritatem violare maxime mortiferum est, 895. Contentiosi tanquam pro fide contendentes haberi volunt, 417. Rectæ fidei vità congruere debet, 612. Fidem inoribus quidam antevertunt, 534. Fides sine operibus mortua est, quemadmodum el opera si fides absit, 128. Ut actio sine fide non est accepta, ita fidessine operibus mor tua est, 475. Fides, quo sensu dicatur a theologa merces operum, 534. Fidel scutum in omnibus assumendum, 245. Fidei Christianae, sub Juliano Apostata, desertores, quales fuerint, 83. Fidei abjuratio Juliano, post mortem suam, ab histrionibus et mimis exprobrata, 159. Fides a salvietui te fecit, quibusnam hoc Christus dicturus est, 284. Fides imperatoribus servanda, sed prius Deo, prop:er quem ipsis etiam imperatoribus, 542. Fiducia et audacia quatenus differunt, 132. Figura. Figurarum omnium antiquæ legis allegorir, quibus conspicuæ, 853. lis solis qui virtute Muysen refo runt, 853. Filius Dei, Deus est, non ut nos dil sumus appellati, vel ut Moyses Pharaonis deus dictus est, sed Deus ve rus, 898. Filium proprie Deum esse Scripturarum testi monio demonstratur, 535. Filium Deum negans, Judæis insipientior est, qui Filii nomen æqualitatis vocem esse censebant, 673. Filius Dei, profecto Deus non erit, si creatus fuerit, 468. Filium creaturam admittens, deitatis jacturam facit, et in eum contumeliusus exsistit, 431. Si Filius creatura est, creaturam colimus præter Creatorem, 657. Filius non ex nibilo productus, 580. Non corporum instar generatus, 380, 581. Neque humapo more, 500, 381. Filii non generatio, sed creatio metuenda, cur, 724, Filfum genitum asserere minime periculosum esi, kill, Filii generatio passionis omnis expers, 584. Filius nog est extensio parūs alicujus ex Patre, 895. Generatio ejus magna non esset, si comprehendi posset, 528. I pan bʊmi nis generatio atque natura incomprehensibilis, 528. Filin an voluntate genitus, 527. Cum sit a principio, inepto quæritur utrum ante generationem exstiterit, 530. Filius vere Filius, quod et solus sit, et solius, ac singulari modo, et solum, 467. Multo minus à Patre differt, quam bilius omnis a parente suo, 554. Secundum excelsiorem quam dam relatiouem Filius est, 560. Ita dictus, quia essentia idem est cum Patre, et ex illo est, 553. Filius Del unius substantiæ cum Patre, quod Græci dicunt épecúciov, 894 Id est, unius essentiæ, 29. Tantus est, quantus videbi tur Pater: totus de toto, integer de integro, perfectua de perfecta consummalaque virtute, 201. Filius non ita ex Patre exstitit ut prius in Patre fuerit, postea autem in esse prodierit, 382. Ex Patre est, non post ipsum nisi sola principii cogitatione, 383. Principiem habet, id est, Patrem, ut causam, 380. Sin de tempore principium intellexeris, principii omuis expers est, 381 Eamdem cum Patre æternitatem habens, SHO Rerum omnium principium est, 580. Por Filium facla supi ogr nia, non simpliciter, sed quæcunque facia sunt, 563. Fl lius, ex principio principium, 851. Patris terminus et ra tio, 851. Filius voluntatem propriam atque a Patris ro luntate separatam non habet, 548 Sed quorum uns dei tas, ita una quoque voluntas, 548. Sermonem dicit suum non esse, sed Patris; quo sensu, 548. Fieri nullo modo potest ut Filius aliquid faciat quod Pater non facial, 547. Quod Patrem facientem videt ipse facit, non serviliter alque indocte, sed perite et heriliter; aptius dicitur, at que paterne, 847. Non similia sunt utriusque opera; par utriusque polestas alque auctoritas, 547. Filius, Del sapientia dictus, ut nunquam Fater sine sapientia, has est, sine Filio suo esse credatur, 897. Alia multa ejusdem argumenti, 897. Nomina Filii multa sunt, et multise de eo intelliguntur imposita, 552. Explicantur, 553. Fr lius variis nominibus appellatur, quæ significationes divi norum ejus operum ostendunt, 900. Nominum illorum descriptio al explicatio, 900. Cur Patris imago dictus, 854. Primogenitus omnis creature, 901. Filius visus est, non ut Deus erat, sed ut bomo capere poterat de Des, 90%. Qua ratione Patribus visus sit, 902. Missus quidem est; verum ut homo: quod si etiam ut Deus, nihil inde quod bæreticis faveat, 866. coelo descendit, id est, humanitatem assumpsit, 548. Vide Incarnatio. Extremum diem ignoravit ut homo, 551. Vide Christus. Qua rations vivit propter Patrem 547. Filius, ut Filius, Spiritui sancio non anteponendus, 725. Filius hominis. Čur Christus ita vocatus, 556. Filius Sunamitidis, vitæ redditus, 754. Filius Valentin imperatoris, cur non incolumis acceptus post orationem Basilti, 810. Filii Heli sacerdotis. Facinoris quod in sacrificia mittebant, pœnas solvit ecrum pater, 577. Filii Ezechia

130g regis Juda, 872. Filiorum: Zebedæi grandiloquentia, Ecclesia Constantinopolitane opem ferret, quare, 639. Quinam Gabaonitarum appellatione hic designati, 639. Gades, quid, 789. Ultra Gades transmeare nemini com cessum, ex proverbio, 789. Filia Schedasi in Leuctris occisa, 109. Fimbria vestis Christi contacts, fluxum peccati justifi eatus homo compressit, 717. Finis ad quem creati sumus, deificatio, 147. Finem vi tæ hujus exoptare bonum est, 26. De morborum fine quidquam præclare cognosci non potest, principiis non rerte consideratis, 580. Flamma, ipsam, cujus fetus est, materiam absu miens, improbitatis homines improbos absumentis imago, Flava come pudicis mulieribus interdictæ, 223. Flores et fructus, eorumque varietas atque utilitas con Riðleranda, ut si nihil aliud, ex ipsis saltem beneficiis Deum cognoscamus, 516. Flores quibus in Christianorum festis redimi licet, 171. Fons aquæ vivæ. Cur Filus Dei hoc nomine vocatus, Fontes. Variæ de illis quæstiones proponantur, 518. Fontis Castalii latices, quo loco a Christianis ponendi, Forma solis, lumen, 837. Formicarum penuaria, el cætera omnia historiar. mo numentis consignata, 516. Curiose de mysteriis interro gantes ad ea consideranda et explicanda provocantur, Fornicatio et adulterium dicitur omne scelus in divi num Numen commissum, quare, 637. Fortuna. Rerum omnium procreatio atque productio casui vel fortunæ minime tribuenda, 508. Sed nec eorum dispositio atque conservatio, 508. Fortunam adversam ferre facilius quam secundam conservare, 415. Fortunæ templum, a Cæsariensibus Cappadociæ, sub Juliano impe ratore, igni traditum, 126. Quæ Julianus in Cæsarienses tum admisit, fortasse ne objicere quidem æquum fuerit, 126. Justa indignatione commotus, ad hujus facti ultio nem progressus esse videbatur, 126. Quandoquidem in justitiæ dominanti nonnihil concedendum est, 126. Frater. Fratrem, sola plerumque suspicione ducti, præscindimus, quem adhibita benignitate fortasse lucra remur, 600. Fratrum nomine appellandi qui nobis infensi sunt, si tamen id æquo animo patiantur, 424. Fraternus amor pulchra res est; ejusque testem habe mus Jesum, qui frater noster vocari sustinuit, 258. Fra ternæ infirmitates qua ratione tolerandæ et curandæ, Fraus pulchrs, quænam, 861. Fraus Arianorum post Seleuciense coneilium, 400. Paucis exceptis, omnes in eam inciderunt; sed alii citius, alii serius, 401. Qui Aria na fraudis auctoribus manus dederunt, qua ratione diju dicandi, 401. Fraus a Juliano imperatore militibus facta, 117. Pauci eam effugerunt, 117. Frigidi vini potatio, in veterum conviviis, 119. Quæ nam hæc potatio, 119. Fruetum varietas, uberrima copia, et pulchritudo, 316. Ex ipsis Deus agnoscendus, 516. Frugalitati ac simplicitati studeat, quisquis ad prædi candum Evangelium mittitur, 860. Frumentum abscondens, plebi exsecrabilis est, 797. Frimenti emptores civibus maxime nocent, cum nec co amationis jure commoventur, nec Deo frumentorum lar gitori gratias agunt, 798. Fucos et pigments scenicis et trivialibus feminis Gor gunta relinquebat, 224. Si vir illitam fuco uxorem per spexerit, eam hoc ornatu spoltet, 651. Fuga peccati, magna vitii medicina, 312. Fugere e civitate in civitatem, et persecutoribus cede re jubemur, quibus de causis, 123. Quandonam ex fuga redeundi, et sese persecutorum arbitrio tradendi officium sibi incumbere existimat episcopus, 223. Pulgetra. Variæ atque inextricabiles de fulgetris ac tonitruis quæstiones, 519. Funera Christianoruni, psalmorum cantu et cereorum tgnibus ornata, 157. Funebris renumeratio pietatis Constantii Augusti, quæ nam, 158. Funebris oratio, quænam esse debeat. Vide Oratio. Furum se latronum, quos animarum pastor metuere de bet, agendi ratio, 473. Futurum. Damones non certo futura prævident, 99. Id que Juliani Augusti morte, quam prævidere nequiverant, luculenter osteusum est, 473. Futura, suis quibusque semporibus,complenda a Patribus in Filio Dei visa sunt, Gabonita melioris conditionis quam Gregorius, dum Galatarum dementia, 421. Vide Marcelliani. Galilæorum nomen, contumeliæ causa, Christianis Juliano imperatore datum, 112. Gallus, Juliani frater, a consanguineorum cæde serva tus, 87. Qua ratione educatus. Vide Julianus Aug. Gallus Constantii benignitate Cæsar effectus, 91. Res novas mo litus, Constantii jussu necatur, 92. Gregorius, dum utri usque pietatem veneratur, temeritatem haudquaquam laudat, 92. Gazæorum in Christianos effrenis audacia, sub Juliano imperatore, 121. Gedeonis vellus, et terra vicissim compluta et sicca, 86. Panei delecti milites multa hominum millia vincunt, 86. Trecenti viri tot hominum millibus non inferiores, Gelboe montibus dira omnia deprecatur David, 414. Quam ob causam, 414. Generatio divina, ineffabilis, 381. Non curiosius in quirenda, 382. Allquid ea dignum concipere, ut pos sibile, 528. Silentii honore decoranda, 529. Generatio divina, initii expers; nec contrarium evincunt hæc verba: genuit et genitus est, 526. Curiose de ea pertra ctare, periculo non vacat, 328. Ne passiones metuamus, dum generationem in Deo confitemur, 468. Generatio divina a passione immunis, 525. Hominum generationl quam dissimilis, 525. Vide Trinitas. Generatio Christi 21. Ad comparandam homini supernam beatitudinem, Generationis animalium varii modi, 562. Modus sin gnlaris quo idem animal a seipso consumitur et pro creatur, 562. Genitum et ingenitum quo sensu idem sint, quo diver sa, 530. Deus quomodo genitus, 529. Ut scit Pater qui genuit, et Filius qui genitus est, 529. Quod supra Læc est, nube oblegitur, 529. An Pater Filium vo luntate genuerit, 597. Genití et ejus qui genuit eadem est natura, cur, 530. Gentilis populus, an pullo quem Jesus conscendit si gnificatus, 405. Gentiles, malorum dæmonum fictores, et sacerdotes et cultores, 666. Per numina quæ colunt, sibl ipsis dedecus inurunt, 680. Dæmonibus in hanc amentiam impulsi, 680. Quæ legibus vindicantur, ea ut divina veno rantur, 145. Cur deos vitiorum patronos effinxerunt 681. Tibieinum cantu plausibusque, nova luna fextum celebrant, 170. Ut in allis se gerunt, 663. In festis diebus agitandis vitiosi, 731. Scelerum quae in Christianos per petrarunt, brevis enarratio, 166, 167. Gentiles, exstlucto Juliano, non jam filios suos et filias dæmoniis immolabunt, 166. Savo atque infenso animo, disputantium Christiano rum sermones expendunt, 491. Gentilium obscene fa bula; obsceniora sacrificia, 466. Fœda sacrificia, 507, Eorum fœdissimi ritus, 134. Ad cacas gentilitatis prom brum expositi, 154. Gentilium mysteria egregie per. stringuntur, 678. Gentilismus et Judaismus e diametro oppositi; quod Judaismus unam tantum in Deo personam, gentilismus plures dens admittat, 668, 848. Genus. Generis splendor in eo consistit, ut divinem imaginem conservemus, 447. Geometria, a quibus inventa, 136. Georgius Cappadox, infensissimus Athanasii hostis, et sedis illius invasor, 394. Athanasio pulso, Egyptum vastat; Syriam populatur; Orientis quantum potest ar ripit, 598. Diaboli administer, zizaniarum sator, Anit christi precursor, 399. Episcopo eo tempore disertis simo, lingua vice, utitur, 599. De eo episcopo variæ opiniones, 399. Opes Ecclesiæ quæ bona pauperum sunt, in flagitiosos usus insumit, 599. Eunuchorum ope utitur, 599. Quas impietatis et audaciæ suæ pœnas luerit, Gigas. Gigantum genus quoddam erat et reliquorum hominum, 274. Gigantes, unde, juxta poetas, exorii, 792. Gigantes anguipedes, Cotus, Briareus, Gyges, Enceladas, 141. Insulæ in eos injecta, 141. Immanes corum fetus et soboles, 141. Glacies. cujus utero egressa est, $18. Gladius ebrius in cœlo, quænam facere jubeatur, 304. Gladius Christi, sermo acutus, pios ab impiis dividens, 981. Verbi divini sectio, bonum à malo dividens, Adelem ab infideli secans, filium et filiam et nurum adversus pe Irem et matrem et socrum excitans, 687. Gloria futura. Vide Salus. Gloriam illam adeo Gre gorius appetebat, ut dicere posset: Deficit in salutare luum cima mea, 214. Inanis gloriæ studium magnɔ ad

virtutem impedimento est, 58. Qui gloriam ex liberali tate collectam alteri concesserit, haud facile reperiemus, 544. Proximi oppressionem gloriam suam ducere, bono publico maxime contrarium, 441. Exigua hujus vitæ glo riola ne magnum aliquid existimetur, 565 Gloriari. De civitate sua gloriari quam insulsum, 610. Ne glorietur sapiens in sapientia sua; nec in ulla re, ex lis quæ apud mortales laudi ducuntur, quisquam glorietur 270. Qui gloriatur, hac una in re glorietur quod Deum cognoscat ac requirat, 270. Gnossus urbs Cretæ nobilissima, 516. Gnossius Dædali chorus, 516. Goliath a gigantibus oriundus, 264. Davide prostra tus, 254. Vide David. Gomorrhæ ac Sodomorum celebris improbitas, celebrior interitus, 389. Gorgonia, Gregorii Theologi soror; parentum illius encomium, 220. Sublimius disserendo, illi patria fuit cum lestis Jerusalem, 221. Nobilitas, divinæ imaginis conser vatio, 231. Tum in matrimonio, tum in cœlibatu, omnes àtatis suæ mulieres pudicitiæ laude superavit, 222. Carui per matrimonium copulala, non idcirco a spiritu dis jupota est, nec quia caput virum habebat, ideo primum caput ignoravit, 222. Maritum ad se pertraxit; filios et nepotes spiritus fructum effecit, 222. Gorgonia si a dotibus mulieri forti ascriptis laudetur, perinde est ac si quis ab umbra statuam laudet, 223. Virtutum quas colebat, di seria el luculenta descriptio, 225. Nullum ornatum mori bus suis præstantiorem agnovit, 224. Unus illi rubor pla cebat quem pudor affert, unus candor quem parit conti nentia, 22. Nulla mulier divinas res, tum ex divinis ora tulis, tum ex propria intelligentia, magis cognovit, 224, Gorgonia, vehiculo mularum furore abrepto, ossibus ac nervis conteritur, 227. Medicum alium præter Deum habere non sustinet, virorum oculos et manus erubescens, 337. Salutem a Deo consequitur, 227. Insoliti cujusdam et prodigiosi morbi, quo tenebatur, descriptio, 228. Item miraculi quo. pretiosi corporis et sanguinis antitypa lacry mis adiniscens, ab eo morbo sanatur, 229. Hoc miraculum, quandiu Gorgonia vixit, tectum et silentio compressum, cur a Gregorio patefactum, 229. Gorgonia divina visione optatum obitus diem prænoscit, 230. Baptismum recens acceperat, 230, Baptismus pene si soli non gratia sed sigillum fuit, 250. Ut maritus codem sacramento perficeretur, sicque non dimidia tantum ex parte, sed tota perfects discederet, precibus a Deo impetravit, 230. Dierum secundum Deum piena solvitur, aut assumitur, aut avolat, aut transmigrat, aut paululum ante corpus abscedit, 251. Psalmodiæ verba ad exitum pertinentia recitando. 252. De anno mortis illius ponjectura, 217. Supreme Trinitatis, totam sese toli menti contemplandam et tenendam præbentis, illumina tione perfruitur, 252. Gorgonia has unas liberis suis opes reliquit, nempe sui imitationem, et ejusdem laudis studium, 225, Exemplo suo conspicuum fecit, masculum et feminam, corporis nou animæ discrimen esse, 227. Studio habebat de gratiarum douis mipime se jactare atque gloriari, 227. Viri ejus nomen ignotum; patria Iconium, si Elie Cre Leusi Airies, 217. De Gorgoula libețis quid oertum habea Jur, 217. Graculus, alienis p'umis detractis, uudus ac turpis est, Gradus. Graduum et functionum diversitas in Ecclesia, 586. Gradus nullus in Ecclesia parvus, 14. Gradus tres honestorum virorum:'primus, eorum qui bono propter bonum conjungi exoptent; secundus, eorum qui mer cede bonum faciunt; tertius, eorum qui pœnæ melu a scelere abstinent, 104. Graduum et dignitatum diversi tas utinam nulla esset, 483. Graduum cantica, quænam, 475. Ea canere quinam mystion sensu dicantur, 473. Græcari, Huila ethnicæ religionis lege præscriptum est, 133. Etsi præscriptum esset, non tamen ad ethnicos privatim pertineret, 133. Insulsa Juliani imperatoris sen. foulia, que Græcan ethnicorum non Christianorum esse detitabal, 131. Vide Julianus. Græciamus, vox in ore Juliani postatæ ambigua, 133. Yarim illius acceptiones, 131. Græcorum, qui pallio et promissa barba gravitatis speciem pre se ferual, factus et insolentia, 437 Grammatica plurimas artes complectitur, 788. Grandiloquentia filiorum Zebedži, 829. Grandinis plaga natale Gregorii solum afflictat, 299 Gregorii ad populum ea de re oratio. 299. Gratia, baptismi nomeu, quare, 693. Gratia baptismi, per quam Christus ad nes immigravit, quot et quanta in nobis operari debeat, 716. Ob eam superbia extolli quam periculosum, 719. Ejus' conservatio ex Deo et ex homine, 719. Acceptam Dei beneficio et gratia vs niam qua diligentia tueri oporteat, 719. Ad gratiam a lege transeundum, 57. Gratiarum diversitas est, 743 Alia gratia opus est ad discernendum quænam sit præ stantior, 743. Gratiam propheticam ad gentes migrare Jonas propheta cognovit, 62. Gratiam propheticam David pœnitentia conservat, 689. Gratis jacturam quamdım pro fratribus facere cupiebat Gregorius, 453. U mirifi cas divinæ gratiæ opes! mens et lingua Christum habent; illa credendo, hæc confitendo, 596. Gratia divina indige mus omnes, 257. Si fidem astruentes nihil patimur, Deo sit gratia; si patimur, sit quoque Deo gratia, 742. Gratia Spiritus sancti ad explicanda mysteria ejus necessaria, 733. Quod in morbum inciderimus, humanæ infirmitatis est; quod morbum depulerimus, id rationis munus est di vinæque gratiæ, 185. Gratia, boni principium. Agnosce unde babes quod sis, quod sapias, quod Deum co gnoscas, 273. Alia multa ejusdem argumenti, 273. Deo omnia, 198. Bonum omne initium a Deo ducit, 187. Recte factum, bonorum omnium suppeditatori ac ceptum referatur, 654. Ipsum etiam recte velle divise auxilio indiget, 654. Deo est, 654. Quibus datum esi, quomodo intelligendum, 654, 655. Item, Non esi volentis neque currentis, 654. Vulneribus per Maximi philosophi consecrationem Ecclesiae inflictis mederi, Trinitatis opus est, 485. Christus Eunomíanos immutet; pro ar gutatoribus credentes, ac pro iis, quales nunc Dominan tur, Christianos efficiat, 539. Catholicorum de Antiocheno episcopo dissidentium concordia, Triuitatis opus, 453, Deo acceptum referri debet, si sanctis ejus digna lo quamur, 592, 450. Dei, qui omnia facit et mutat, benigni tatis donum est quod doctrina in melius transferatur, et stoliditas rationi subjiciatur, 441. Qui dilecuonis dedit mandatum, dedit et omnia præstare que ad observationem ejus pertinent, 246. Gratia quanta virtus, Paulus ex per secutore, Spiritus sancti dono, pius effectus, 742. Ex malo in bonum mutatus, ne de seipso magnifice sentiat, 840, Dicat potius cum Davide: Hæc mutatio dextera Es celsi, à quo promanat quidquid ab hominibus recie et cum laude geritur, 840. Cyprianus libros magicos igne absumit, a dæmonibus recedit; Deo adjungitur, o mirificam gratiæ potentiam 1444. Idem pastor crea tur, ac pastorum optimus et probatissimus; hæc Deus facit, 45. Peccatores ad vitam revocare Christi solfus est, qui sua potestate mortuos vivificat, 758. Lazare, veni foras; magna vox Verbi qua peccatores ad vitam redeunt, et funebribus vinculis solvuntur, 718. Utinam Christes fidei pravitate mortuos suscitet, quemadmodum corpore mortuos ad vitam lucemque revocavit, 674. Gratia divima in indignos minime infuit, 235. Ea scilicet quæ vivorum sacramentis confertur, 236. Sæpe fastum et elationem parit; quod omnium malorum nostrorum miserrimum est, 236. Gratia talentum vocals, 48. Gorgonia Theologi soror, studio habebat de gratiarum donis minime se jactare atque gloriari, 227. Gregorius Thaumaturgus, divino Numine afflatus, 574. Ejus de Trinitate confessio, 574. Gregorius, Theologi pater, in Hypsistariorum errore aliquando versatur, 328, 353. Animalium simulacra aut idola non coluit, 329. Ante baptismum Christianus, 554. Fidem moribus antevertit, 331. In magnis reipublica muneribus versatus, ne teruncio quidem facultates suas auxit, 334. Dum catechizatur, contra morem genua flo stit, el qui eum catechist, sacerdotil orationem profert, 588. Quod futuri episcopatus ejus præsagium habetur, 338. Baptizatus et ex aqua egressus, lamine et gloria circumdatur, 339. Ex oleastro in fructiferam olivam pul chre ingitus, 199. Alter Aaron aut Moyses, 199. Dives his rebus quæ oculis ceruuntur; ditior iis quæ tectæ et abs condite sunt, 199. Gregorius et Nomna uxor, Aliorum simul et Christi amantes, sed Christi quam liberorum amantiores, 200. Virtutum et bonorum operum quibus ambo vacabant luculenta descriptio, 200. Hie no Abraham, hæc Sara, quare, 200. Ille virorum, hæc femi narum exemplar, 221. Totam vitam ita instituerunt, mihil aliud quam inorlis meditatio fuerit, #218. Grego rius non repente, sed legitimo tempore interjecto sacerdotium suscipit, 340. Ferns Nazianzenorum mores mitigat, 340, 341. Orthodoxas doctrinæ pater et magister efficitur, 341. Novus Abraham et Cappadocia patriarcha. 799. Teniplum Nazianzi exstruxit, 5. Catechumenum, Casariensem episcopum electum et, cogente populo, provincialibus ordinatum non probat, 554. Artificioss quodam hæreticorum scripto decipitur; Side tamen inims illæsa. 342. Exortam ideo in Ecclesia sua tempestates sedat, Theologo pietatis et operæ socio, 542. Quo zele restiterit prefecto militum a Juliano imperatore misan et Nazianzenum templum sibi tradi exposcenti,

Cedit præfectus, alioquin calcibus cædendus, 353. Gregorius morbo jacens, exiguum quiddam et despera tum spirans, ipsa Paschatis nocte e lecto surgit, et pro populo mysteria peragit, 350. Quod de sola recitatione Liturgia intelligendum, 550. Miraculo sanatur, et Domi nica nova cum omni populo sacriflctum offert, 350. Quæ Hai apud Græcos Dominica nova, 350. Baniĭfum Magnum in Cæsariensem episcopum ordinari curat, 357, 793. Aria Bis et Valenti imperatori obsistit, 358. Morbo uitimo la borans, interdum ex nola liturgia robur concipit, 558. Prope centenarius obit, 358. Anno 374, 328. Quanta ipsius in omnium linguis et mentibus veneratin, 359. Gregorii patris eximiæ dotes, 5, 6. Mansuetus et placidus pastor fuit, 193. Patrum optimus et filiorum amantissi inus, 193. Abrahæ comparatus,. 59. Ira ejus apis aculeo similis, qui ita pungit, ut mortem non afferat, 546. Tanta ipsius benignitas, quanta nec ab homine postulanda vide tur; minæ ejus qua ratione solverentur, 516. Stephano martyri conparatus, ob ignoscendi facilitatem, 346. Gre gorius Theologus, ante ortum a pia matre Deo promissus, et statim atque in lucem editus est, consecratus, 337. Ab utero Deo consecratus, 49. Sub piis parentibus Na zianzi primum educatus cum Casario fratre, 201. In Palæstinam missus, ibique ob amorem artis oratoria moratus, Cæsario Alexamiriam profecto, 201. Gregorius et Cæsarius, hic ex Græcia, i'le Alexandria eodem tempore Bysantium appulsi, 202. Domum simul redeunt, 203. Vide Cæsarius. Gregorius Athenas advenerat paulo aute Basilium, 781. Exorta, dum navigaret, gravi tempo state, vebementer timet, ne non baptizatus e vila disce dat, 352. Parentum precibus naufragio liberatus, Rho dum appulit, 352. Hasilium Athenas a Deo missum ex cipit, 780. Qui inde lucri perceperit, 332. Gregorius et Basitius, ex eodem patriæ fonte in diversas regiones dissecti, rursus Athenas coeunt, 781. Mutuo deinceps amore saucantur, 783. Gregorius Ar menios Basilium argutiis urgentes primum juvat, mox deserit, 781. Dum Athenis aguat, urbis superstitionibus non implicantur, 786. Qua de causa arctioribus amicitiæ vinculis Athenis conjuncti, 783. Duas tantum vias co guoscunt, quarum una ad ædes sacras, altera ad pro fessores ducit, 786. Christianos esse et nominari, om uibus rebus præstantius habent, 786. Hoc inter a quales erant, quod fluvius per mare dulcis fluens, 787. Præcia rissimi sodalitii præceptores, 787. Per totam Græciam celebres, 787. Oreste et Pylade celebriores, 788. Triste ac miserum spectaculum cum Athenis profecturi snnt, et domum reversuri, 789. Ut obstitere sodales et magistri, 789. Gregorius solus remanere coactus, diu miser esse Hon sustinet, 790. Equum Homericum imitatur, et ruptis vinculis, ad sodalem impetu fertur, 790. Uterque domum reversi, cum nonnihil scena dedissent, sul juris efli cluntur, 790. Basilius a Cæsariensi civitate retinetur; Gregorium pietas erga parentes ab eo abstractum tenet, 790. Gregorius linguam suam in profauis disciplinis eru ditam, divinis postea nobilitat, 657. Sua in presbyterum ordinationi consentit, 11. Die solemni presbyter couse cratus, 4. In Pontum secedit, quibus de causis, 14, 15, 16. Gregorium presbyteratus non paduit ob altioris gra dus cupiditatem, ut quidam forte suspicabantur, 13. Quid eum deterreat a præfectura, 47. sacerdotio, 48. Gregorii post fugam reditus variæ causæ, 59. Gregorius patri obedientem se præchel, et ideo hene dictionem sibi reddi postulat, 64. Juliant Augusti mi nas non timet, 53. Postremus licet, ad persecutionem ejus cum Basilio reservatus, 174. Orto inter monachos Nazianzenos et Gregorium patrem schismate, obmutescit, procul ab omni bono remotus, 179. In Pontica solitu dine, 178. Dolor ejus die ac nocte renovatur, per ipsa etiam monasticæ vitæ oficia quibus schismatici vacabant, 179. Quonam id pacto, 180. Quo fine Julianum Augustum duplici invectiva proseindit, 79, 81, 82. Orationes illæ scriptæ, non palam pronuntiatæ, 75. Juliani facinora luget ob Christianos vexatos, 100. Gravius autem ob sequentis vitæ cruciatus, qui Julianum ipsum et impietatis illius socios manent, 100. Gregorius, schismate composito, si lentium exuit, et fidelibus imo potius Deo sermonem offert, 181. Sermonis illius scopus est, ut, propter pacem, gratiæ Deo agantur, et fideles de bono pacis admoneantur, 183. Cesarium fratrem oratione funebri celebrat, anno 368 exeunte vel 369 ineunte. 198. Gorgoniam sororem anno 370, 218. Basilio ab episcopo suo vexato auctor est, ut in Pontum recedat, 793. silio in episcopum electo, domi se continet, ne invidiæ pateat, 801. Postea cum ad enm venisset, insigniorem inter presbyteros honoris locum recusat; ob utrumque factum a Basilio laudatus, 801. Ca Karem agebat, quo tempore Valens imperator cum Basilio colloquium in Ecclesia habuit, 809. Basilium Dei voce lo quentem audivit, 809. Gregorius, proposito sibi episco pali munere, acerbitate ac moestitia impletur, 256. Es demque modo afficitur quo pueri ad fulgetra, 258. Episcopum Sasimorum ordinari se patitur, non suasione Inductus, sed coactus, 237. Ejus hac de re tum ad Basi lium, tum ad alios, oratio, 256. Sasimorum episcopus esse renuit, 639, Basilio ordinatus; cum cætera Basilit facta, supra quam dici potest, admiretur, hoc unum laudare ne quit, 814. Hinc illi omnis vitæ perturbatio manavit, 814. Basilium tamen excusat, 815. Solitudinem et silen Lium expetit, 361. Quibus de causis, 361. Fugam post ordinationem illam capescit, 253. Quibus ratiouibus in solitaria vitæ proposito aliquandiu steterit, 239. Quas cogitationes in Basílium tum animo versaret, 240. Quibue rationibus inductus sit, ut sententiam mutaret, et onus injanctum susciperet, 239, 240. Aliam ejusdem argumenti erationem habet ad Gregorium Nyssenum, 241. Gregorius de patre ac Basilio queritur, quod ipsum in animarum forum intulerint, 358. Quare animarum cura foro comparata, 358. Gregorius, etiam post reditum e fuga, curam Ecclesia Sasimensis suscipere, non vult, Ecclesiæ Nazianzenæ cum suo pare curam non recusat, 251. Velut magus aquila et altissime volanti pullus noa inutilis, e propinquo advolans, 251. Patre mortuo, pen nam suam Spiritui, quo volet, et quoquo modo volet, daturus, 251. Gregorius, propter plagam grandinis quæ natale solum afflixerat, sermonem ad populum habet, 299. Medio circiter anno 373, 299. Tunc pastorum pria ceps, 301. Divina misericordiæ sponsorem se præbet, 509. In ordinatione Eulalii Doarensis, manus in se a quodam sacerdote immissas queritur, 254. Julianum præ fectum in cives Nazianzenos ira commotum flectere modis omnibus tentat, habito ea de re sermone anno 373 circiter exeunte, 317. Gregorium patrem, medio cir riter anno 374, funebri oratione commendat, præsente Basilio, 550. Patre vita functo, solitudinem ac silentium expetit; quibus de causis, 364. Sermonem habet ad Julianum amicum, tributis exæquandis Nazianzeni præfe .etum, quare, 365. In Isauriam secedit anno 375' 363. Gregorius dignos habetur qui Trinitatis cultor ac sin cerus præce fat, 433. Eo animo Constantinopolim petit ut Catholicis ærumnarum socius esset, 469. Non sponte, sed invite, animarum regimen suscipit, 612. Qua lenitate ac modestia fuerit cum Arianis Constantinopolitanis 612. Ejus mansueludo pro amentia habetur, 612. Hi Christi passionibus et ignominia minoris ducit, 612. Constantinopoli receptus in domo pla consanguineorum et amicorum, apud quos Catholici ab Arianis vexati conve niebaut, 484. Exiguum Catholicorum gregem impense laudat, et a detractione tuetur, 613. Parvulam corum Ecclesiam latiorem se visurum certissime prædicit, 613. Catholicos eo modo erga se affectos experitur quo ferrum erga magnetem, 634. Quæ tanti desiderii causa, 656. Gregorius non norum fontem Constantinopolitanis rupit, sed abditum illum, quem Ariani obstruxerant, aperit, 635. Nec jucundum nec facetum se præbuli, sed eam in quem morositatis pottus et rasticitatis quam adulationis et servilis animi nota caderet, 655. Quod philosophiæ genus ea in urbe coleret, 688. Chr latebras quæreret, 638. Gregem Bum sermonibus fovit, Hon temère jactatis, sed quos lectissimus habuft; non meretriciorum, ut a quodam perhibebatur, sed gravium et padicorum, 756. Pro mercede, Trinitatis confessio nem expeut, 756. Ita docuit, ut adversarios conta meliis aut convicits non incesseret, 757. Pacie ita sto diosus, ut nihil de veritate relaxaret, 757. Hoc temporis spatio habitæ orationes multæ; in his quinque theologicæ, ex quibus Theologi cognomen adeptus est, 488. Grego rius, ut Joannes, efficitur vox clamantis in deserto, 618. Deserto prins Inco, et siccitate laboranti, nune autem talde habitabili et frequenti, 648: Lapidibus appelitas in urbe regia, pati non detrimento ducit, sed portas non pati, 28. Periculorum que pro Christo toleravit optimum fructum refert, populi Catholicl incrementum, 428. Gregorius Maximum cynicum amanter excipit, fa miliarium numero ascribit, et publico encomio, sub Heronis nomine, celebrat, 463. Corpore tunc temporis æger, 454. Quid, audita illius in episcopum consecra tione, egerit, 470. Gregorios ab adversarits ex omni parte tentatus, 482. Unam hanc sapientiam se scire pro Dtetur, quae in timore Dei sita est, 482. Ipsa paupertate dives, 482. Nusquam exsul, 482. Thronum episcopalem prompto et bilari animo nunquam se conscendisse decla rat, 482. Pecuniis spoliari non poterat, cum nulías baberet, 483. Amicos suos, parcendo potius quam ac cipiendo, gravaverat, 484. Eos tamen experitur, alios contrarios, alios a longe stantes, 484. Solus relictus,

constanter omnia tolerat; eos tantum fugens qui sibi molesti fuerant, 484. Parum abest quin Petrus eum abneget, 424. Petrus ille, quis, 484. Gregorius, clamans licet et lamentans, in archisacerdo tali sede a civibus Constantinopolitanis collocatur, 636. Anno circiter 379, 575. Concilii in urbe regia con gregati suffragio Constantinopolitanæ Ecclesiæ præfi citur, 745. Meletio conci:li præside vita functo, An tiochenæ Ecclesiæ regimen Paulino, ex condicto, di mitti obnixe rogal; quo legato, de secessu cogitare cepit, 745. Egyptil et Macedones eum, præter cano nem, Ecclesiæ Constantinopolitanæ præpositum expostu lant; datam binc occasionem secedenti avidius arri pit, 745. Volis ejus anuuitur, 715. Ultimum vale di cturus administrationis suæ rationem reddere, et colle garum judicium subire paratum se ostendit, 748. Regism civitatem salutifera doctrina imbutam concilit Patribus offert, 755. Constantinopolitanam cathedram se non affectasse multiplici ratione demonstrat, 638. Huic Eccle sie, ut viduæ tutor atque curator, opem ferre tantum intenderat, 639. Gregorius verum minimeque adulte rinum sacerdotium custodivit, 761. Imperatorum aulas calcare non appetiit, 761. Pro laboris mercede sece dendi licentiam petit, 761. Fastidii ac lassitudinis ejus cause: prima, corpus tempore, morbo ac labore con fectum; secun‹la, mansuetudo sibi toties in crimen versa; terlia cum invidis hæreticis et Catholicis pugnandi necessitas; quarta, episcoporum inter se dissidia, 762. Quota, Oriens et Occidens, Antiocheni schismatis occa sione, divisi, 763. Pacis inter Catholicos Antiochenos it sponsorem se præbuerat, 428. Missionis libellum petit, 766. Supremum vale Ecclesiæ Constantinopolitanæ dieit, 766. Etsi lingua sileat, se tamen manu et aira mento pro fide pugnaturum spondet, 767. Senectute, morbo, et Basilft desiderio confectus, 852. Ab ipso Basi lin vita functo, per visiones nocturnas officii admonetur, 831. Funebris orationis tributum Basilio Magno per solvit, 771. Quibus de causis, 771. Gregoril efligies. Sa pientiæ et secrarum litterarum studiosum se profitetur, 693. Sermonibus doctrinæque studiis se delectari non inficiatur, 132. Uno sermone sapientiæ dives, ac pretiosa margarita cum omnibus aliis quæ quondam habuit com mutata, 181. Alia ejusdem argumenti, 184. Dicentes au dire, quam dicere paration, 581. suscepta narratione seipsum reprimere vix poterat, 785. In omni sermone at que actione ipsi propositum erat, ut fidei suse com wissos perfectos redderet, 219. Non quidem anathema pro hæreticis fieri, sed tamen aliquam gratiæ jacturam pro illis facere cupiebat, 433. Solitudinem ab initio amaverat, 14. Eamque in maximis gravissimisque peri culis Deo voverat, 14. Ei vita privata lucris ac divitiis omnibus optabilior, 58. Gregorius, in miraculis admittendis cautissimus, 101. Demisse de orationibus suis sentit, 371. Item de seipso, 580. Laudes suas ab alio prædicari nunquam susti muit, 788. Oblectamen'a quibus labores suos levare so lebat, ambulationes in maris ripa, circa solis occasum, 477. Cum neophyti eos a quibus baptizati erant ad men mm exciperent, ipse laudabili et bonesta eorum vita ali, et eo modo ab eis excipi oplat, 711. Persecutionis tempore lapsos non recipit, qui vel aullo modo, vel non satis deprimuntur, nec patrato crimini parem vitæ emendationem afferunt, 690. Cumque recipit, conve nientem els locum assignal, 690. Ut se gerit in eos qui injurias fntulerant, 761. Referenda injuriæ potestatem, salis gravem pœnam existimat, 764. Gregorius petulantise ab Arianis accusatur, 607. Circa bominum de se existima tionem ita affectus, ut, si quidem ea contingeret, non illi beraliter acciperet, 641. Sin minus, valere juberet, nec quidquam de rei veritate propter hominum opinionem detracturus, esset, 641. Quam alienus semper fuerit a mutanda, pro temporum diversitate, fidet et doctri me forma, 614. De corporis in se tyrannide apud Deum deplorat, 868. Inde montus est, unde alii gaudent, 761. Nec mirabitur, si quando morosus aut musto pienus a plerisque audiat, quare, 761. la crimen ei datur quod Arianis pœnarum vicem non reddiderit, 764. Grego rin exprobratum est quod nec mensa opipara, nec ma gnifica veste uteretur, nec splendide in publicum prodiret, 76%. Criminationem diluit, et præpositos ita viventes perstringit, 763. Seipsum ad vulgi mores inflectere non vult, 763. Pastor timidus et circumspectus habetur Ranique ob causam, cautionis, tanquam ignavise notam sub it, 471. Qua ratione notam illam expungat, 474. Deum rusticitatis suæ patronum invenit, 610 In seipsum colle tus Dei posteriora vidit: quiduam sit illud, 497. Gregorius Nysseuus, virtutum omnium norma et exem plar, 213. Theologo iu cpiscopum Sasimorum ordinato, Nazianzum venit ut eum consoletur, 213 Serius quame res postularet accessit, ut Theologo visum est, 2.5. Gregorins Magnus multa ex Theologi Apologetico ex cerpsil, 10. Gregorias quidam, consilium, ut hominum sermo est, capit adversus Athanasium insurgendi, 304. Cum tamen maguam apud eum gratiam et auctoritatem obti neret, 594. Utrum ex fis fuerit qui fabulam de manu Ar senii contexerant, res dubia et incerta, 395. Gregorii Cappadocis, Alexandrinæ sedis invasoris, prava indoles, Grex fidei concessionem retinens, pastoris sui defensio est ac gloria corona, 611. Item bene ordinatus, 749. Grex Catholicorum exiguus, a detrahentium lingua de Sensus, 613. Grus. Vide Palamedes. Gubernari. Tribus his rebus gubernamur, supplicii metu, salutis gloriæque spe, et cultu virtatum, 353. Gustus, ut, et qua de causa purgandns, 722. Gyges annuli conversione Lydiorum tyrannus effici tur, 786. Gyurces omnia, simplicitatis alumns, Eunomianorum disputationibus turbata, 488. Gypsum aqua permistum, et lactis colorem mentions, subdolæ dei confessionis imago, 895. Habacuc. Gregorius stylum ejus imitatur, et quad e specula cum eo diligenter observat, 845. Habaene acriori oratione utitur propter judicum iniquitatem, 42. Habitus. Et qui bono habitu penitus imbutus i'erit, in malum labi difficilius est, quam ab initio bonum Seri, Habitus malus. Progressam improbitatem exscindere quam dificile, 598 Habitus (vestimentum). Quo habitu simus, philosophico an communi, nihil refert, 458. Hæreditas Domini terram universam operuit. 802. pravo et agresti apro devastata, 802. Eam tollere Julianus aggreditur, 107. Hæreses priorum sæculorum bellum pro bono adversus Creatorem gerebant, 460. Earum enumeratio, 460. Alim, prima propositione, auctorum suorum consilia produnt; alia virus suum per ea quæ nobiscum habent communia defendunt. 895. Istis nihil periculosius esse potest, 805. Prima vinci facile possunt, vel facile vitari, 895. Hæretici, sycophantæ, 865. Aliis etiam titulis Gregorio designati, 865. Eorum variæ de Christo ser tentiæ, 673. Pro uno Christo multos introducunt, 382. Quid eos induxit ut Christum proprie Deum esse no garent, 315. Christus pro hæreticis gratis mortuus est, 672, 865. Ob id ab hæreticis contemplus propter quod honorari debuerat, 647. Qualia ab eis patiatur, 673. Hæ retici inter se concordes, ac discordes, 556. Instar fluvio rum, qui a se divisi rursus coeunt, 556. Quibus in rebus consentiant, aut in quibus contendant, plane intelligi nequit, 556. Hæreticorum, qui prioribus sæculis Eccle stain turbaverant, nugæ ac præstigia suomet profundo absorptæ ac silentio traditas, 460. Quænam in his pro fundi ac silentii vocibus allusio, 460. Hæreticorum com munio ut viperæ virus fugienda, 605. Non corpus laalit. sed intimos animæ recessus inficit, 605. Ecclesias hæreticis occupari, maxima reipublicæ pernicies est 823. Vide insuper Ariani, Eunomlani, Sabelliani, Ma cedoniani. Hebræi, Hitlerarum, ut quibusdam videtur, inventores, 136. Ut nomen Ichova reverebantur, 552. Quidquam Deo ´inferius, iisdem ac Dei nomen litteris scribi non sustine bant, 552. Juvenes suos a quibusdam Scripturæ libris arcebant, 600. Non cuivis ætati quamlibet partem Seri pluræ legere concedebant, 35. Idque non lege, sed con suetudine introductum, 55. Ægyptus propter eos crucia tur, mare scinditur, solis cursus inhibetur, 415. Hebræo rum ritus qua ratione a Christianis celebrati, 734. Hecatæ caliginosa spectra, 679. Heli sacerdos, quibus verbis utatur fillos suos incre pans, 170. Sceleris eorum prenas solvit, 377. Heliodorus presbyter, sub Valentis Ariani persecutions, mediis in fluctibus igne consumptus, 461. Heliopolitarum in Christianos concursio, sub Juliano imperatore, 121. Heraclide, Herculis posteri, 772. Nihil essent in cœan paratione majorum Basilii Magni, 772. Heraclitus, oh humanas miserias flere solitus, 112. Hercules Butbonas dictus, id est, boum vorator, 116. Trivesperus, 116. Herculis rogus unde excitatus, 108. Ejusdem ortus et infortunia, 108. Turpia certamina, 136. Hercule colimus. Vide Columna.

Hercules, exstincto Juliano ▲ postata, rursus furit, Barera desiit, 168. rel Hermaphroditus deus a Valentino et Marcione indu ctus, 560. Hero. Heronis nomine inscripta oratio, qua Grego rius Maximum laudat, 451. Auctorum ea de re opiniones, 481. Vide Maximus cynicus. Heronis scripta, 212. Herodes persecutor, 108. Furit, et in odium Redem ploris, eos qui redimendi erant e medio tollit, 371. Infantes occidit, 735. Herodis furor in Joannem, 828. Si ad Hero dem adductus fuerit Christi discipulus, plerumque ne verbum quidem unum respondeat, quare, 675. Herodiani de censu Christum interrogant, 618 Herodiadis saltatio inhonesta non imitanda, 171. Ba plista necem attulit, 171. Herodotus memorabile quiddam de Samiorum tyran nide scripsit, 157. Herodoti linguam exoptat Gregorius, ut improbitatem Juliani futuro tempori tradat, 126. Heroes paganorum. Quod in ipsis maxime speciosum est, fide caret; quod autem creditur, probrum et con tumelia est, 772. Heroes ac dæmones calamitatibus tan tum et fabulis celebritatem consecuti, 455. Heroes, a Centauro educati, 779. Heroes in Basili¡ Magni ge mere multi, 772. Hesiodi Theogonia, et alia commentata, 141. lexaemeron Basilii Magni creationis rationes apo rit, 821. Hiems impietatis invida et inamœna, 85. Hieronymus (S.) Epiphaniorum vocem aliter ac Gre gorius intelligit, 662. Hippocratis et Galeni, et eorum qui ipsis adver Bantur dogmata non amplius pertractare, nulla Ca sario medico vita functo calamitas est, quare, 212. Hircus, Egyptiorum deus. Vide Mendesium. Hircus Mendesius, 680. Histiæi Samit a Persis defectio, et Herodoti ea de re sententia, 157. Historia sacræ non temere, aut ad oblectationem solan, fabularum gentilium instar, conscriptæ, 60. Sed pt in eis submonitiones et documenta habeamus, 60. Holocaustum. Simus holocausta ratione prædita, 723. Homerus, divinarum comediarum et tragrediarum scriptor, 142. Hujusmodi fabularum expositio, 142. Re felluntur qui abstrusiorem et absconditum in eis sen sum esse volunt, 143. Homerus voces quasdam vocibus 'nostris præstantiores dits attribuit, 135. Cum Arcadi Cam quæstionem solvere non posset, pro mærore obiit, 111. Homerus corona lanea per Platoņem cinctus, alque dimissus, 458. Homines. Homo, animal ex invisibili et visibilii na ´tura, mente ac sensu, a Deo fabricatum, 850. Contrario rum mistio, et sapientiæ sublimioris argumentum, 819. Priusquam crearetur, omnes summæ bonitalis divitiæ Dondum apparuerant, 849. Homo, velut angelus alter, superis subditus, rex eorum quæ in terra sunt, 830. Quo Del consilio mentem et corpus, atque arbitrii libertatem acceperit, 830. Homo, animal ex invisibili ac visibili na tura, Verbo artifice, fabricatum: ex corpore et ex Dei spiraculo, quod intellectualem animam Deique imaginem Scriptura vocat, 669. Homo mundus alter, in parvo ma aus; mistus adorator, 669, 850. Aliæ hominis egregia dotes, et excellentiæ ejus insignia, 609, 85C. Homo ani mal caducum et immortale, Deum attingens nec compra hendens, appropinquans et procul recedens, 49. Mistis adorator, visibilis nature spectator, intellectualis mystes, 850. Parvus mundus, qui variis affectibus tanquam legi bus gubernatur, 513. Parvus et magnus, humilis et ex celsus, mortalis et immortalls, terrenus et coelestis, 214. pºɩ, id est, lumen, dictus, quod ratione præditus sit, 693. Hominis mirabilia, 497. Hæc etsi quis cognovit, adbuc timeat religionis mysteria investigare, 598. Homo creatur, divina manu et injagine ornatus, ut non 'superi tantum, sed etiam inferi adoratores essent, 685. Fide Creatio. Homo fabricatus, 850. Ut Verhum artifex omnes bonitatis divitias ostenderet, 819. Rerum omnium, quæ in terra. sunt, dominus et rex a Deo constitutus, 273. Hominem post alia omnia creatum esse mirum vi 'leri nou debet, 837. Prins tanquam regi construendum palatium erat. 837. Hominis vila ex sapientia prove nit, 88. Homines, sublimes et excelsi creati, quare, 367. Primus homo in paradiso collocatus, plantarum immorta Hum cultor, 670. Hoc est fortasse, divinarum cogitationum 670. Hominem primum qualem creari decebat, 670. Vitii ´et infirmitatis expertem esse conveniebat, 850. Hominum communis infelicitas, unde, 882. Homo, si quod erat permansisset, effectus fuisset quod non erat; immortalis ac Leo adjunctus fuisset, 837. Iuvidia diaboli a Condi tore suo misere separatus, “688). Lex, quasi materia, ejus libero arbitrio tradita, quid præscriberet, 670. Ut primes homo ejus memoriam abjecit et ab esca victus est, 670. Quae hujus peccati pœnas dedit, in misericordiam cesserunt, 670. Homines liber: sunt, ex eadem terras masa cosgmen tali, et ejusdem vitæ hæredes, 572. Quod alii imperio teneantur, dum alii imperant, grave jugum et primi peo cati pœna est; cui nihil acerbitatis a rerum administra toribus addendum, 372. Homo in labore et ærumna na scitur, vivit et moritur, 573. Homo Nautilus terrestris dictus, quare, 517. Labori natus, 473. Pauci sunt homines Det, quamvis omnes Dei figmentum, 587. Novarum resum studio quoddammodo delectantur, 814. Homines quibua dam dæmonibus necare, apud ethnicos in more po situm, 278. Quænam ab omnibus hominibus vehementer expetantur, 396. Hominis modum excedit omni vitio carere, 310. Homini magnum est, si minus ut nihil pec cet; saltem peccat, emendari atque ad viam reduci, 13. Hominis instauratio. Quemadmodum nos primum creavit Deus, ita creatos instauravit, ac refinxit, 695. Et qui dem figmento diviniori, primumque figmentum superanti, 695. Hominis reformationem quo pacto fieri oportuit. 854. Homo Deus esse jubetur, 806. Hominem Deum fieri oportet, qua ratione, 215. Quatenus id assequatur. 847. Quo sensu speculum Dei fiat, 376. Nihil tam divinum habet quam benignitatem ac beneficentiam, 323. Homo apud te jumento vilior non est, o homo, quod cum in foveam incidit aut aberravit, erigere ac reducere tibi lex præscribit, 278. Homo calamitosis fit Deus, Dei misericordiam imitando, 276. Quæ homini salutis ratio, 891. Hominem cum Christo sepeliri oportet; Filium Dei esse, atque adeo Deum ipsum, 215. Cur Filius Dei homo vocatus, 555, 900. Homoousios quid sit, 899. Admitti debet, etiamsi non in Scripturis reperium, 899. In Scripturis inveni tur. 899. Homoousion, id est, aliud ipsum, 901. Homonymia inter Deum Patrem et Filium, ab Euno mianis per fraudem introducta, 533, 554. Eunomianis ab uno homonymiæ genere ad aliud, ratiocinando transire convicti, 533. Honestum. Si honestum alterius causa sectemur, virtus instabilis est, 641. Honor. Qui latebras quærunt ut præstantiori hono re digni habeantur, cum iis comparati qui eximias formas paululum ostensas statim ex oculis subducunt, Horrea divitum, Basilii Magni cohortationibus aper ta, 798. Horrendorum quæ peccatores manent enumeratio, Hospites apud Scythas occisi, 679. Hospitalis domus, a Basilio Magno prope Cæsaream constructa luculenta descriptio, 817. Nullum ex septem orbis miraculis ei comparandum, 818. Hospitalitatis cultor, Lot Sodomita, 258. Hospitalitas Raab meretrici, alioquin parum laudates, justítim lau dem attulit, 705. Humanitas a Deo propter nos suscepta, 541, 548. Humani generis lapsus et redemptio in summa decls rantur, 867. Hummum res velut orbis quidam volvuntur, 319. Mutationi obnoxiæ sunt, ¡320. Humans affectiones quo sensu Deo tribuantur, 570. Humeri, ut et qua de causa purgandi, 722. Humilis ac Deo submissus facile contemnitur, 69. Humilitas publicanum extulit, nullo alio nomine_com mendatum, 703. Humilitatem gloria comitatur. 92. Humi litatem pra se ferre, et in divinis disputationibus tyran nidem sibi vindicare turpissimum est, 592. Humilitatis ac modestia laus, cui præcipue tribuenda, 592. Humili tatis exempla multa passim exstant, ac præ aliis omnium Salvator, 259. Humilitatis false descriptio, 345. Hur, Moysis manus cum Aarone is moule suffulciens, Hydram nemo unquam lenem et mansuetam dixit, quod novem capita pro uno proferret, 197. Hac simi litudine refelluntur qui Julianum a persecutionis crimine vindicant, quare, 127. Hymul, pro tympanis in Christianorum festis assumep di, 171. Hypostasis nomine, substantia sive essentia quandojne intellecta, 894. Catholica vocis illius explicatio, 759. Hypostasis, sive persona, 684. Essentia una et tres hypo stases pie ab Orientalibus dicebantur, quod primum divi nitatis naturam; alterum trium personaruin proprietates declararet, 409. Hypostasim ab essentia distinguere La tini non poterant, 100. Vide Latini. Hypostases tros.

sive tres persons in uso Deo confitenda; et quidem unaquisque cum sua proprietate, 579. Hypsistarii, unde sic dicti, 528, 553. Varis de illis opt niones, 828. Hypsistarti, radix minime laudabilis, ex gen tili errore et legali vanitate conflata, 335. Idola rejicien 406, ignem et lucernas colunt, 583. Sabbatum et quamdam a nonnullis cibis abstinentiam observantes, circumcisio nom aspernantur, 838. Idololatræ magis contemnendi quam ea quæ ipsi adora bent, 507. Idololatriæ origo, 506. Genus multiplex, 506. Idotola træ consuetudo temporis longinquitate firmata, pro lege habita est, 506. Subsidium ef et patrocinium ex fabulis, Idolorum cultus, omnium malorum extremum ac pri um, 671. Ignavis nimis curiositati præponenda, 593. Igniculus veritatis post primam Valentis persecutionem superstes, Basilius Magnos, 805. Ignis pro Deo habitus et cultus, 506. Utrum angelos velut ignem materiæ expertem et incorporeum existima re oporteat, 668. Vide Angeli. Ignis purgans, ad quem mittendum Christus venit in terram: quæ vis ac virtos ejus, 720. Scelerum ultor, quotuplex, 720. Ignis Sodomi ticus, quem sulphure et procella permistum Deus in peccatores omnes fundit. 720. Ignis diabolo et angelis præparatus, 720. Ignis divinitus immissus Eliæ sacrifi cium absumit, 734. Ignis sempiternus, 721. Alius eo mi thor, 721.iguis eterai baptisma, 690. Deum tanquam ignem vilet, qui eum ut lucem minime cognovit, 587. Ignorantia ad prælatorum purgationem non sufficit, si in hæreticorum fraudem inciderint, 401. Vulgo fortasse ignoscendum, si fraudem hæreticorum per errorem ad miserit; at doctori quo tandem modo id concedatur, 401. Romanorum legem nemini, quamlibet rustico et indo eto. Ignorare licebat, 401. Nulla lex exstat, quæ crimini *bus ex juris ignorantia commissis opituletur, 401. Qui Ariane fraudis auctoribus scienter manus dederunt, mi nus excusabiles quam qui ex ignorantia iisdem assensum præbuerunt, 401. Illuminatio, baptismi nomen, quare, 693. Varta et mul tiplex in baptismo, 721. Imagines imperatorum adorari solita, quo cumulation ipsis imperatoribus veneratio redderetur, 116. Quid ima ginibus His imperatores, pro suo quique affectu, appingi gauderent, 116. Imago. Dei Filius imago Patris et bonitatis, 555. Homo, Dei manu et imagine ornatus, 685. Imago Dei in homine, spiraculum Dei corpori insitum, seu anima rationalis, 669. Imago Dei a nobis accepta nec custodita; quomodo restituta, 852. Imaginis diviuæ conservatio, vera nobi!! tas, 221. Imago nuĭla ex rebus creatis assumpta, Deitatis ac Trinitatis veritatem assequi potest, 432. Imitatio. Probis viris non exiguam laudem affert sum morum virorum vel parva imitatio, 828. Immensitas Dei, ratione principii et Onts consideranda, Imperator subditis suis se Deum præbeat, 612. Alla jus officia, 642. Inter postremos apud Deum censeri sa tius est et sublimius quam apud terrenum imperatorem primas ferre, 204. Imperatores ab Arianis contumeliose spreti, 761. Publicis statuis apud Romanos ornati, 116. Quænam his imaginibus imperatores appingi gauderent, 116. Imperatore indignum est conatus suos et intentio Des arte occultare, 117. Imperatoriæ largitionis dies, tum anniversarios, tum ex tempore aliqua de causa institutus, 117. Imperium sacerdotale regali præstantius ac perfectins, 323. Imperil ecclesiastici quo major dignitas, eo majus periculum est, 17. Imperium Romanorum, ante adventum Christi, in unius principatum non plane devenerat, 91. Cum adventu Christi simul ingressum est: cuni Christia norum rebus incrementum simul accepit, 94. Ab extera natione vastatur, ob improbitatem Christianorum et_ri gentem adversus Trinitatem impietatem, 415. Imperium et philosophiam in unum coire oportere, sententia est pravo consilio a Juliani amicis usurpata, 97. Imperare omnes velle, et neminem imperium suscipere par malum est, 15. Imperandum subditis Lanquam conser vis. 314. Impietas, ad excogitanda mala solerset ingeniosa, atque ad aliquid aggrediendum mire audax, 594. Paris impietatis Est, vel Sabellii more personas divinas connectere, vel Arii Instar naturas distinguere ac separare, 376. Multa ferenda priusquam alios impietatis damnemus, 599. Impietatis chiro grapha ab episcopis exacta post Seleuciense concilium, 400. Imptus. Gravis error cum impius prudens æstimator, 886. Impii sero damnum suum intelligent, 729. Supplicil barathruurimpiis in inferno destinatum, 873. Impiorum, qui nihil præter hanc vitam cogitant, vani sermones, 890. Omnino fugiendi, 884. Eorum, inter morbi cruciatus, confessiones et inutiles pœnitentiæ, 148 Impossibile dicitur, quod habita virium, temporis ac persons ratione, fieri non potest, 546. Quod plerumque non fit, 546. Quod justitiæ atque rationi adversatur, 516. quo nostra voluntas abhorret, 546. Quod cum Dei vo Juntate fieri possit, natura non potest, 546. Quod nulta omnino ratione fieri potest, 346. Impostura dæmonis in quo posita, 507. Facile impostu ram facit quidquid delectal, 149. Improbitas, flammæ comparata que materiam, cujus fetus est, absumit, 426. Considerationis expers, 96. Im probitatem non suspicatur, cujus animus ab improbitate liber ac purus est, 94. Improborum calamitates et nocendi prurigo, 877. Impudentia enm, in quo domicilium habet, odio dignum esse coarguit, 885. Impuro rem puram attingere periculosum, 489. Ut ægris oculis solis radios intueri, 489. Incantamentis opus non est ad infantium conservatio nem, 703. Diabolus cum inrantamentis illis in leviorum hominum animos irrepsit, 703. Incarnatio Filii Dei, quo summæ bonitatis consilio per acta, 851. Hujus mysterii consilium fuit, ut hominem instauraret, Deique notam in nobis geramus, tantum ab eo informati, ut ex ipso solo agnoscamur, 215. Ut nobis salus pareretur, 541. Incarnationis causa, Dei benignitas in hominem, invidia diaboli a Conditore suo misere se paratum, 685. Incarnationis totius œconomia medicina lo co nobis est, 25. Mysterium hoc exponitur, 685. In co Deus homo efficitur, 685. Deus nostra causa humanitatem suscipit, 215. Jesus nostri causa homo factus, 258. Verbum Del, compositum, nostra causa inanitum, imo etiam hu manatum, 537. Cur deinde exaltatum, 557. Quod erat permansit, quod non erat assumpsit, 557. In principio sine causa, propter quam esset, 557. Qua de causa postea natus, 557. Cur humanitas in unam cum eo personam at sumpia, 537, 541. Incarnatio, nova et inaudita mistura, et admiranda tem peratio, 671, 832. Alia bujus dispensationis miracula, 671, 852. Divinæ bonitatis in eodem mysterio divitiæ, 671. Citra hæresim Arianam accipienda, qua ratione, 905. In ea Dei Filius hominem induit, 903. Id est, carni et animæ, persons unitate, socialus est, 903. Humasan naturam suscepit pro hominum salute, 904. Dei Filius, nostri causa, hominis quoque filius factus est, 727. Arca no modo, ac sine ulla spurcitie ex Virgine Maria progres sus, 727. Totus homo, idemque Deus, pro toto homine læso, 728. Impatibilis divinitate, patibilis assumptæ ba manitatis ratione: alia ejusdem argumenti, 728. In Incar natione procreatio virginitati admista, 685. Angelica vir tutes ac potestates Incarnationis consciae fuerunt, 863. Incarnationis reprehensores, circa lucem tenebrosi, cirra sapientiam imperiti; ingratæ creaturæ, diaboli figmenta, 672. Alla multa ejusdem argumenti, 671. Incertum et inæquabilitas prosperitatis humanæ. 270. Instabilibus ventis fides potius haberi possit, 270. Ideo a Deo permissa sunt, ut his perspectis ad future vitæ por tum contendamus, 271. Incessus. Modum quemdam ac decorum in incessu le nendum esse, 491. Incunabulum quoddam saplentiæ, umor Domini, 589. Indigentia, cupiditatis mater, 573 Infantes sine baptismo defuncti, supplicio non affect. quare. 708. Quando baptizandi, 713. Quando referendis actionibus obnoxii, 714. Vide Baptismus. Infantes ab He rode occisi, nt costanea Christo victima, et pro eo cæsa, venerandi, 675. Infelicitatis apud homines maxime grassantis princi plum, 882. Infirmitas fratris qua ratione toleranda et curanda, 600 Infirmitates fraterus, quatenus toleranda et curanda, Ingenitum et Deus idem non sunt, 531. Ingenitum et genitum inter se opponuntur, ut habitus et privatio, 531. Ingeniti vox in Scriptura non exstat; sed ex ea colligitur, Inimicitia. Ob luimicitiam facile decipimur; non secus ac it qui vertigine laborant, 417. Absurdum fuerit existi mare, dum fuimicitiarum et simultatum amore tene mur, Deo qui pro nobis mortuus est, rem gratam ɓeri,

Inimicus minime suspectus letalius volnus infert, 762. De inimici casu letari lex vetat, 100. Tniquae judiciorum reguli. Vide Contentio, Iracundia, Taimicitia, Aspectus, Insanire, Criminatio, Vertigo, Impo- lura. Iniquitas ex Tabrlone a senioribus judicibus egressa, A5. De quibusnam ilud hodieque intelligendum, 45. lnitiationes superstitios a Thracibus inventze, 137. lujuria. Referenz injuri potestas, satis gravis pena in €o qui injuriam intulerunt, T6&. [njuriarum condona- iio, cum eas ulciseendi potestas adest, rari admodum exempli, 172. Innovare. Quibus virtitum operibus non innovari opor- teat, 838, 810, 811. Innovale apud Tsaiam insule, gen- linm Eeclesiz recens conslilute, S35. Innovatus, apud Jeremiam, murus zreus, anima firma, recensque ad pie- latem compacta, 835. V ide Encsenium. Ino Gri»corum. eadem quz Isis Agsptiornm, 621. Iuobediens Christus quosensu dicatur, 512. lnobedientia. Graves pow: gravesque mine adversus Tnoberientiam intenduntur, 62, Inopia eorum qui altari ministrant quibus de eausis sob- levanda, 475. Turpe same est hzc et minisiros altarium esposeere, et fideles non. elargiri, 476. Inopla pressus quibnsnam divitiis splendidissimum quemque superara possit, 734. Inopia. externa a Christianis multis, instar omnium opum, colitur, 146. Insanire. Libenter omnibus omnia concedimus, hac le- ge. el conditione ut nobiscum insaniant, 418. Insolentia eomitem habet calamitatem, 92. Insulz innovate, quid apud Isaiam, 852. Jniellectualia. Meus per res. sensibiies ad ea evehitur, 5505, Intellectaalia pereipere. quantumvis in seipsam col- lecta meus hnmana contendat, sensibile quoddam semper irrepit, θη, [nLellectualibus, absque rernm corporearum zdminienio, mente conjungi, iis impossibile qui corpoti- bus conjuncti sunt, 505. Hinc allegorica Dei nomina, Spi- ritus, Ignis, Lux, ete., 505. Intemperantia οἱ libido corporis, sapientes eliam viros furore afücit, 412. Equulei pecwlantis et indomiti more, rationem secum arripit, 412. Invidia probum virum sequitur, 879. Fructoum ejus de- monstratio ab exemplis, 637. ΩΝ spiritus cum virtute decerlans in homine justo, lnvoralionis sanctorum exemplum, 4j0. llem beate Maris, 445 Tphigenia virgo, eum Dianze in saerificium offerrotur, qua ratione e periculo extraeta, 773. Fit Dian: sacerdos, et liospites ei immoiare discit, 713. Ipse dirit, summum P'ytüagoricis dogma, aureisque tarminibus pr:stantius, 135. Verborum illorum sensus, 155. Recens arrogantia; 49k. Ira cito compressa, apis aculeo. similis, 516. Adversus demonem solum gerenda, 839. [τὰ et. maerore. impletur Gregorius propter Christum, quare, 617. Eorum qui per ire impotentiam excutiunt agendi ratio, 406. Ira, calix in manu Domini appellatur, 300. Doceat pastor quomodo peccatis proportione respondeat, 300. [τὰ Dei in eonfes- $ione przoccupanda, 509. Ira Dei natur: repugnat, 309. Quo sensu Denm irasci Seriptura dicat, 570. Ire divin:z quamdam fiecem audimus, hoc est, commotLionis adversus. eos qui ea digni sunt residuum, 340. Tracundia et contentio, iniqu:e judiciorum regulze, 417. Tris, pacis ae faderis a Deo nobiscum initi signum. 870. Isaae, antequam in lucem ederetur, promissus, 823. 4 patre oblatus, a Deo non acceptus, ariete. in loeum ejus substituto, el sacrificio permutaLo, 862. Basilius Magnus i comparatus, quare, 825. Isagogieus Funomiznorum libellus, 523. lsaias, votis sublimitate prophetas omnes antecellit, 48. Ad vocationem prompte obedivit, quia vocantis ope ronüsus, 61. Dominum in gloris throno sedent.«i vidil, 510. Quid sit illa visio incertum, 510. Ceterum nee Isa as, nec alius ejusdem ordinis, Dei naturam aut vidit, aut aliis patefecit, 510. Quam orationem adhibuerit, curi Dei glo- riam et cingenles eum seraphinos conspexil, 955. Qui- mam ab eo ventriloqni dieantur, 35. 1sis J£gvptiorum, eadem qua Ino Grecorum : ejus sa- era, 621.. Infortania, 680. I5mael potione relectus, Ecclesi per Athanasium re- fecue imago, 382. Israel, primogenitus. filius appellatus ; sed non eodem. sensu quo Cristus Dominus, 806. — ' ὁ ὁ phat : turpe nomen quod pudor exponere non si- nit, 114. Ixionis cruciatus, 173. Terrores ethnicorum ipsis philo- sophis etiam placentes, 175. J lacob, patris benedictionem subripiendo, rem bonam non bene per insidias eaptavit, 59. Quod tamen ab Augu- sino excusatum, 59. Sublimem quamdam scalam et ascen - denies angelos in somnis conspicatus est, 509 Columnant monsine mysterio quodam unxit, 509. Fortasse ut lapi- dem salutis nostra causa unctum signilicaret, 109. Cuidara. loco nomev imposuit, Domus Dei, 509. Aut Facies Dei, quare, 509. Pro pietatis praemio, Israelis nomine nuneu- patus, 509. Nee ipe. nec quisquam eo sublimior, gloriari potuit se totam. Dei naturam vidisse, 509. Jacobi seala et. com Deo colluctalio, quaecunque tandem illa sit, 825. Forte humani moduli eum divina sublimitate eomparatio, Ws. Jacob pro duabus virginibus, qualmordecim annis Laban Syro serviens, labore non frangebator, quare, 412. Duoiecim patriarcharum parens, 8255. Non tantis lacrymis venditum Josephum revocabat, quantis Gregorius pacem absentem, 414. Jacobi cirea oves arlilicium, felicitas, duodecim ex eo nati patriarchae, benedietionam partitio cüm egregia futurorum pradicone conjuneta, 826. Ja- cob alter, Basilius Magnus, quare, 825. Jannis et Jambris arrogantia, non jam adversus Moysen, sed adversus veritatem arma indueutium, atque adversus sanam doctrinam insurgeutinm, 32. Jebus, Jerusa'em etfecta, 766. Jehova, quid significet, 532. Quanta apud Hebreos hu- jus nominis reverentia, 1552. Jejunare. Christus paulo. ante tentationem jejunavit; nosante Pascha, 715. Jejunium unum idemque est; al utriusque temporis non parva est differentia, 715. llle je- junium adversus tentationum impetus objicit; nobis au- tem jejunium hoc praestat, ut. com Christo commoriamuz, ac festum przecedat purgatio, 715. Ád virium nostrarum modu!um jejunium auemperavimns , ΤΙ, Quidam ta- m ula virium facultatem in jejunando prosiliunt , 715. Jephte : sacrificio illius magnificentius erat quod. Ma- chabieornrn mater obtulit, quare, 296. Jeremias, receptissimus. prophetarum, 901. Prophela- rum omuium ad commiseraionem propensissimus, 517. Non sorte quadam acfatali lege sanctificatus, 633. Pro- phetie munus prius subire non audet, quam vim et faenl- iatem a Deo acceperit, 61. Quomodo sacerdotes malos reprehendat, 46. Malri sueceuset, se in lucem editum. dolens, 211. Quousque Jerosolymam defleat, 166. Rebus jnanimis luctum imperat, ae muros ad laergmas invilal, 166. Jeremias aller ad comploranda que orthodoxi Ale- xaudrini sub Valentis persecutione passi sunt aclhibendus, 464. Jeremi:e Threnorum lectio laerymas movet, 191. Je- remiam aliquem exoptat Gregorius, qui lamentationessuas Ecclesie calamitatibus exiequare possit, 395. Jeroboam, peccati servus : quis eo. nomine a Gregorio signetur, 638. Jerusalem a gm conculeata, 415. Templum illins, si quibusdam fides est, rursus exsiruendum, el sedes An- tiehristi futurum, 872. Jerosolyize solum, quatenns Ju- dais sub Romanorum jugo pateat, 191. Per diem dunta- xat ipsis conspicuum est, ut solitudinem ejus lugeant, 19L. Jerusalem superna, una excelsis viris patria, 0}}. Jerusalem que mente percipitor, una. est magnorum et exceisorum virorum patria, 447. Civís illius Christus est, et concives Ecclesie primilivorum, 221. Jesu, filius Nave, successor Moysis ab ipso Moyse desi- gnatus; 248. Septem tubis, totidemque sacerdotibus mu- Tos Jericho evertit, 735, 734. . Jesus, nostri causa homo fae!us, 258. Vide Christus, Filius Dei, locarnatio. Jesus pura. perfectio est, 754. Cur *baplismi aqna tinctus, superno Lestimouio coronatus, ten-

258. Longsnimitatem, 308. Corporis castigationem, 259. ilrativnem et vigitiam, 259. Caslimoniam et virginitatem, 159. Humililatem, 255. Inopiam. et peeuniarurm eontem- ptam, 259. Cum suhzimioribus rebus discipulos initiaret, cur mysterium eis in cceuaenlo impertit, 740. Ki qui a Petro percussus fuerat aurem restituit, 258. Jesu praecur- «or Joannes, 228, lezabel, in dicbus Elis, adversus prophetas Domini €zeilem anhelans, 650. Cur eam itispirata divinitus historia: proscindit, 6350. Nabollt vineam meerenti Achab tradidit, tt ex vinea hortum faceret, luxus ornamentum, muliebres delicias, 651. Jezabeli similes Ariana mulieres, 030. Qua- te, 651. Ioanna, diluculo lacrymas profundens, Christianis imi- tanda proponitur, 865. . Joannes Baptista, vir inler nalos mulierum. maximus, 619. In lucem editus Zachari:e silentium solvit, 182. Yox est lucerna, Verbi lucisque. praevia, 185, 569, Praeeursor Jesu, ut vox Verbi, el ut. lucerna luminis, 828. Coram ipso in ven're exsilieus, et ad inferos per Herodis furo- rem trausmissus, 828. Quas functiones obierit, 865. Lucer- ma ante lucem; vox ante Verbnm; medialor ante. media- torem; medius inter Yetus et Novum T'estameniom, 387. Quid militibus praseribat, 369. Joannis baptisma, nec ju- daico more, nec tamen in. Spiritu collatum, 688. Joannt mors illata per saltationem, 171. Martyrii sui, et illud se- euturs passionis Christi peasseius. fuit, 687. Novus Elias, et plus quam propheta, quare, 687. Desertum ejus a Gre- gurio exoptalum, 259. Meliquie, sub. Juliano Apostala, igni Lraditze, 167. Joannis Baptisue aemulus Basilius Ma- gnus, 823, Joannes evangelista, cur Verbi precursor a Gregorio appellatus, 411. Exeelsum οἱ sublime de Verho insonat, 636. Qui hesterna die Joannes erat , V ide Dissidia. Joli, ad cruciatum postulatus, $42. "l'entatus, confcctis- que cerlamiuihus virtor pronuntiatur, 826. Calamilatis ejus descriptio, 596. In. eo virtus eum invido spiritu mul- tis de causis deceriabst, 596. In fine certaminis, sanctus vir illustri praeconio victor pronuntiatur, 597. In ealami- latibus philosophatnr, 966. Theologus memorim lapsu verba ejus Salomoni tribuit, 373. Joel sarerdotibus luctum indicit, 42. Altaris ministros, premente fame, in luc'u versati jubet, 43. Jonas, fugitivus propheta, 828. Fogiehata facie Domi- mi, vel potius fugere pulabat, 60. Tridnana sepultura, majoris mysterii figuram gerente, comprehensus, 60. Iden fugit, et Ninivitis pr:edicare distalit, quod. Israelis prola- psionem perspiceret, e gratiam prophelicom ad geutes Toigrare sentiret, 62. Ob eam cansam venia fortasse di- gnus, 62. Jonam concionantem audiamus, ne igne et sul- phure velut aquis obrvamur, 510. Jonathas non magis defletns a Davide, quam pax absens a Gregorio Theologo, 4i. Joppe. Jonas in Joppen, etJoppe rursus in Tharsum, qua cius ductus, 61. Joppe apud Hebr:eos gaudium sigui- ficat, 88. Jordanis eursus intereisus, 88. Aqui, Christi baptismo purificats, 673. Quare, 687. Joseph ascendit in Bethlehem, ul cum Maria sibi de- spousota uxore profiteretur, 571. Josephi patriarcha : ejus historie synopsis, 86. Odio ha- bitus ac venditus, 752. In eo elucet divinze munificenlize argumentam, cum ex rebus perditis ac deploratis iter se- cuudis aperire vult, 752. In JEgyptum a béo doctus; in femina exploratus, eic., 4&5. Früimenti distributor, sed JEgvpti duntaxat, neque id scpius, nee nisi corporeo modo, 826, Ex servo frumenti distributor, et innumerabi- linm eopiarum pater, 61D. leniguitate /Egyptum emit, 799. Joseph aller /Egyptiis, Petrus. Alexandrinus, Atha- NS successor, 620. Josepho similis Basilius Magnus, Joseph Arimatlieus, αἱ imitandus, 864. Josephi Judaei liber de imperatrice ratione, a Gregori TURA, 3281. Qui hesterna die Joseph erat, Vide Dissi- ia. Josue, populi antistes, 38. Tubse illius septem, 735. Militare imperium Wabui, el portionum distributiouem, 821. Vide Jesu (ilius Nave. Jovianus, vir nt aliis rebus, ta. pietate. elarüs et. insi- gnis, 136. Juliano imperatore in expeditione Persica mi- tuo, imperator in ipsis castris, alque in ipsa perieuloruim flamma renuntiatur, 156. Cladis heres. electus, 158. Nec manus cum Persis conserere, nec progredi ullo modo polest, 156. Castra movere copiasque reducere satagil, 156. Tolus in eo est nt exercitum servet, nervosque lto- manis relinquat, 157. F'eedera. cum Persis inire cogitur, conditionibus turpibus sane, Romanoromque polentia in- dignis, 157, Hac nisi fecisset, ne ignifer quidem, ut dici solet, exercitui superfuisset, 157. Àiia iu Joviani excusa- tionem, 157. Jovianns mira pielate auimique lenitate. preditus, 408. Veriiatem iu. sexeenlas opiniones distra- clam qusrit, ut aut universum orbem conciliet, aul opli- mz parti se adjungat ; excelse simul ac. maguilice de re- bus maximis cogitans, 408. Jubileus annus. Vide Annus qme in festis celebrandis littere soli addictus, Judei, Dei hostes, 108. Per totum orbem hospites et peregrini, 415, A Juliano imperatore in Christians im- missi; templiscilicet insiaurationem ex libris suis fataletn esse persuasi, 149. In ld opas et manu. multa, et animi alaeritate ac labore incumbunt, 149. Uxores eorum, omni ornat in operis structuram collato, nee teneris. membris parcentes, pietatis officiis sese fungi existim:nt, 149. Rie pentina terra agilatione simul una repelluntnr, 119. Vi- tinum templum ingrediconanles, ignis e templo occurrens alios absumit, alios precipuis membrorum parlibus truneat, 150. Hoc uno jam ore ores referunt, 119. Nec dem quis- quam derogare potest, 150. Clarius adhue miraculum, lux in cwlo crucem in orbem describens, 150. Aer evdem Signo sanctificatus, 151. Vestes eorum qui hzc narrahant. vel audiebant erucis notis consignate, 150. Infideles mul- li, hoc miraculo pereuisi, ad sacerdotes properant, et ba- plismo puri&canlur, 150. Astrologi, astronomi el ma- qma ad bujus sigui contemplationem provocati , Judaica parcitas est, si ingenito solo divinitatem cir- comseribamus, 379. Jndaiez sapientize est, relictis rebus Syllabas conseclari, 5971. Judaismus et geniilismus e diametro oppositi. Yide Gentilismus. Judzismns, theologie morbus, cujus Arius Alexandrinus auctor, 50. Judas, eur filius perditionis dietus, R71. Invidia laqueo dignus et proditur elfectus, 638. Jud:e imitator. Julianus, 108. Nisi quod non laqueo, üt Judas, pomilentis animi fgalicationee dedit, 108. Judas alter, Maximus cynieus, Judex. Homo rerum suarum tardus index, 589. lem- qe alienarum diligens explorator, 589. Judices non ju- icandi, 369. Judices, populi Hebrzeorum antistites, 58, Judices malti magnis el excelsis viris gravissima queque facilius condonant, quam humilibus qnidquam levissimi momenti, 963. Judicum iniquitas, apud Deum expostulan- di causa, 42. Judicium. Dei de nobis judicium magis euranduni, quam mortalium omnium in unum coactorum, 610, Judicia Dei tum universam rerum machinam, Lum res queque neris fobernaniis Cur inaecessa el inscrutabilia, 320. Uliimi ei judieii descriptio, 505. Jndico. Amantes eL non amantes de iisdem rebus noti eadem judicant, 417, 418 à Jugum Chrisli suave et onus leve, qua ratione, 859. Jultanus imperator, draco, Apostata, magna mens, Ás- syrius, communis omnium hostis, 78. Mala qua fecit, quare lugenda, 100. Gregorii duze in eum orationes seri pte tantummodo, non coram babitzs, 15. Julianus, exer- titu in proceres armato, cum Gallo fratre servains, nee Deo ob salutem, nec imperatori per quem salulem arce perat, gralias habuit, 86. Inde mali labes, 86. Julianus et Gallus, velut generis reliquie, a Conslau- Vio ad imperium servati, 87. Splendide in imperatoria domo educati, 87. Christiane philosophie operam dede- runt, et In clerum aseripti divinos libros plebi lectitarnnt, 88. Gallus natura ferocior, vere lamen pietatem colens ; Julianus mansuetudinis obtentu morum pravitatem nc- cullans, 88. Ambo aequalibus expensis, non pari volunta- τὸς /detu sacram exstruunt, 88. Galli munus, ut Ahelis, acceptum, Juliani repudiatum, 89. Idque míraeulo decla- ratum, 89. Miraculnm, novum illud quidem, sed tameu verius quam mirabilius, 89. Complures ejus testes oeula- tos Gregorius offert, 90. Julianus Christ discipulus fue. rat; mnllaque ad salutem spectantia partim dixerat, par- lim audierat, 100. Ad virilem ztatem progressus, majo- rem impietalis partem, id exigente imperatoris discipli- Ta, OCeuMal, 94. Qua lamen interdum sese prodit, 91. Instar iguis in materia latentis, eL aqui in subterraneis vompresss, 00. Filis amkis mentis areauum aperit, 9ὲ

bodé i artnet En py ice SERRE lues, oec Juventuti quid agendum ne milis seipsam tradat, 800. L Lahan Syrus. lacob ei quatiordeeim aunis serviens baucquaquam labore frangebatur, quare, 472. Lalari vexilli descriptio, 107. Labefüctare ἃς perdere facilius est. quam conservare, 413. Constituta. labefactare facilius, quam labefaclata re- sii uere, 814. Lak.r quandoque satitatem affert; idque novo exem- nlo declaratur, 800. Quod non sine labore atque indu- &lria partum est, arelius lenetur, 304. Labori homo nasci- lur, 413. L'aborare. Hoe ipsum, amplius laborare, amplioris mer- cedis loto habeudum, 706. llis quidem. certe, qui animo sunt non omnino illiberalj et sordido, 107. Labyrinthus Cretensis, poelarom figmentum, 516. Qui- nam exilus et ambages ilius in comparatione avorum, qus apis, admiranda prorsus iudustria, ordinare novil, 15. Lacedzmonii,ad Dians aram virgis lacerari pium ha- bebant, 154. Laciepa .nulier, ut omnes alias antecellit, ita Christia- férum ritus omnibus humanis adinventienibus praestant, 5 Lacrymee afflictorum cur non spernendee, 829. Lacrymz philosophorom Christianorum (monachorum) peccali di- hivium, et mundi Qiomentm, 110. Laerymse, pro h;ere- ticis obstinatis Jundendz, 690. In laerymis seminandum, uL in exsul'alione metamus, 310. Laerymis ad Deum fusis 1üisericordia vicissim rependi solel, 44. Lacte quida aleudi sunt, 34. Laiei ne levissima quidem errata Ecclesie pastoribus fpueedunt, ὅ89.. Laicorum ofücia erga sanam doctrinam, 539, Lamech : eur poena septuagies septies de eo repetita, 733. NI angularis. Cur. Filius?Dei hoe momine vocatus, f), Lapsus proximi non ridendus, quare, 810. Largitüionem, non oblalz» rei prelio, sed offerentis affeclu et facultate Deus metitur 368. Vide Eleemo- syna. TR. lingum suz angstias et verborum inopiam, hypostasim ab essentia distingoere non poterant, 40. ldeo, ne tres substantias admitlere viderentur, persona- Tum vocabulum induxerunt, 409, 410. Quae jeuna de vo- cibus allercatio diversie fidei speciem prabuit, 410. Vide Sabellianismus, Arianismus. Latro cruci eum Christo simul affixus, qua ratione imilandus, 864. Cum Jesu paradisum ingressus, 86k. Lavacrum, baptismi nomen, 695. Laudatio. Res laudatione creseunt, quatenus, 770. Laus rerum honeslarum, prima bene merendi ratio est, 454. Aumuiationem parit, 454. Quominus bonorum ui extremum diem clauserunt laudes pra'dicentur, invi- dia ictus. impedire non debet, 219. Lazarus quispiam, sí. quando ad domus fores provolva- tur, qua de causa reficiendus, 716. Lazarus pauper, quam. ericulose bie conlemnatur, 645. Lazarus in sinu Abrahee, ἘΦ Dives per magnum et'nexiriabile chaos a Lazaro sejunctus, Tit. Eom rogat, nec tamen ejus opem impe- trat, quare, 476. Lazare , veni [oras : magna vox Verbi, qua peccatores ad vitam redeunt, οἱ funebribus vinculis solvuntur, 718. Ut Lazarum quatriduo mortuum Deus ad riam revocavit, sie Maximum cynicum quadriennio exsu- iem in patriam reduxit, 463. ut, 445, Virginem Mariam supplex obseeral ut pericli tanti virgini opem ferat, 44$. Quod proprie el absque ligura dictum, 437. Aliis operibus Deun sibi propitium readiL, 4i, 444, Vietrix € certamine discedit, 415, 3i. Jusiitia, nomen Filio Dei attributum, quare, 555. Justus. Mira res, cum injuriarum et calumuiacum igni- bus bic non exploratur, 397. Austi sicut luminaria sunt in mundo, qua ratione, 691. Persepe impiorum manibus ae. potestati deduntur, non wt illis honor babeatur, sed uL horum virtus expioretur, 9335. Juvenis prudens regi stolido anteponitur, 880. Juvenes quibuspam diseipiinis vel ad virtutern, vel ad vitium cru- diantur, 786. Juvenes duo, sub. Julisno A posiata, eriude- libus pro fide. suppliciis vexati, 175. Juvenes vidus a ma- trimonio per Novatianos arcebantur, 690. Juveuuni cen- silia, senum sententie male pribdata, 640. Juventuti quid agendum ne milis seipsam tradat, 800. An Christo utramque naturam, o»b. Leo. Cur Filius Dei lioe nomine vocatus, 900. Lco in siderum numerum ascriptus, quid in comparatione erucis in coelo fulgenlis, 150. !u Ezechielis visione vim irascihi- lem designat, 810. Leo rapiens et rugiens, quis, 497. Non. aceusandus quod non simis vultum prelerat; quid iude ? 820. Sunimum virum. a rebus miuinis commendare, iden esL ac leonem ab utiguibus laudare, 225. Leoni. furor a Dauiele, in laeu, vinctus, 828. UL leonum οἱ ezeterorumr animantium non iidem sunt motus atque impetus : sic nec praefectorum et subditorum, 401. Leoninie pelli vulpinam pratexere, 116. Leontius, Czesareze Cappadociae episcopus,538. Unus ex illis erat a quibus Gregorii pater salutis. auxilium. popo- d cum Niexam ad concilium generale contenderent, 35s. Lepra, hoc est, deforruis pravitas, T8. Qui ea solutus est, pargationem sacerdoti ostendat, quare, 718. Lepra vel morbo sacro laborantes, cur in pretio habendi, 282. Leprosus septem diebus purgatur, 134. Leprosus, grave et miserandum spectaeulum, 265. l'eprosorum pauperum lomentabilis status, 265. Genitus eorum internis templi cantibus ex adverso respondet; atque adversus. mysticas voces miserabilis luctus exeitatur, 266. Benevolentia εὐ τ gà leprosos vario argumentorum genere suadetur, 266. Leprosus decimus, quanquam Samaritanus esset, alios lamrn grati animi eflieio vicit, 7IB. Mie, prz ceteris, imitandus, 719. Leprosorum Lristis imago, 818. Basilius. Magnus eos oseulater, et nt. fratres amplectitur, 818. Le:i, in lumbis Abrahe, 529. Qua ratione in lumbis patris esset, antequam in lücem prodiret, 382. Leviatbau. Diabolus hoc nomine vocatus; non ideo Jesu, qui agnus et margarita dicitur, prierendus, 688. Levit, gradibus et officiorum varietate distincti, exi- mium ordinis ac discipline specimeu, 591. Arcam gesta- bant, 501. Levilatis opinionem subeun!, qui facili momento an contrarias sententias feruntur, 192. Lex. Deus Legem, prophelas,ae prius etiam nalura- lem legem non scriptam, eorum qui geruntur censorem deilit, 276. Legis mandatum, lucerna et lumen est, 68}. Lex, arbitrio Adami prescripta, 867. Quasi materia, libe- ro arbitrio tradita, 850. Lex vetus homini data, velut ma- veria qnadam inter Deum atque idola interjecta, 834. Cvm primum ferretur, terrores multi eas qui ad montem 4601} erant inferiori loeo sistebanL, ὅθ. Lumen lypicum erat, veritatem adumbrans, 691. Futurorum et spiriLua- lium umbra fuit, 855. Diflcile est suam cuique ors a- legoriom excogiare, 883. Lex rudis infantem Ísraelem multis arietum millibus tenebat, per cruenta sacrificia fu turum adumbrans, 181.Lex Moysi data, iisque qui e vulgo. sunt, litteralis; iis qni supra vulgus ascendunt, spiritua- lis, 55, 577. Mysteria Pasch: Domini Jesu adumbravit, 862. Ad Christum deducebat, 835. Praecepta ejus mula integritatem anime signiücantia, 56. Peccatorum fines duntaxat prohibet; nobis vero ipse etiam peceali caus crimini vertuntur, 859. Legis participatio, alia evanaeii- a, alia litteralis; prior affectanda, 865, A lege ad gratiam transeundum, 57. Legis et prophetarum caput est unilas spiritus in vincolo pacis, 458. Summa legis, charitas, 260. Lex animarum dispensatoribus rectasque dortrinz arbitris a Gregorio prescripta, queam, 797. Velle imperatoris lexesi non seripla, et quidem scriptis legibus firmior atque valenüor, quare, 127. Legis nostre non est, vi et coacte, sed sponte gubernari, 951. Qui legem legunt, le- gem non intelligunL; qui se legis interpretes prolitentur, magistris aliis opus habent, 648. Cigepenn Jesum Chri- stum de perfectione interrogant, 648. Suprema et prima Dei lex imitanda, quenam, 274. Libanus. Juliano exstincto, rursus Ecclesia canit : Pu- defactas est Libanus, 166. Libellus repudii. V ide Repudium. ᾿

pil sumus pro vitse acte nivilu, 573. Libri. nonnulti Sen- pluri sacrie juvenibus apud Hebraeos interdicti, 600. Libera voluntas ad laudem obtinendam uecessaria, 676. Libertas arbitrii, car homini dala, 850. Lihertati quasi maleria lex est, 850. Libertas et diviti; primi hominis in *ola mandati observatione sit erant, 275. Libertas et regnum est, dominationem probe agnoscere, 432. Liberum arbitrium. Qui hominem primu creavit, li- berum eum suique arbitrii reliquit, sola andati lege eoercitum, 275. . Libido, sapientes etiam viros furore affieit, 452. Equu- lei petulantis et indomili more, ralionem seeum abri- piens, 4$2. Saturllatis filia, 459. Sub deorum nomine cul- τὰς 507. Mysteriorum obleulu a Juliano imperatore obve- iala, IL. Turpe est, cum celat consenueris zc deluxeris, itbidinem lamen minime consenuisse , 703. Libra. Divinitatem ad libram expendere non licel, m Licentia principe carens eximenda, 12. Lignum scientie in'empestive. pereeptum, nos. a ligno vite rémoverat, 23. Christus ideo erucem eonscendil, ut liio sanctitatem afferret, 459, Adamus per Christum ad Vise ποθι adduetus, 25. Per ignominize lignum, ad vilas fignum, unde exeideramus, revocati sumus, 609. Liugua ni4 ratione gubernetur, iu lapsum faeile im- peliit, 7l. Linguce parcere quam proclaram sit, 880. Ac necessarium, BBl. Linmu:e prurigo, ielale Gregorii vi- gens, 976. V ide Constantinopniitapi. Lingus prurigo Eu- 10:ufanis objecta, 492. Cur manibus viüetis linguam arma- vimus, 492. Yeius linguarum. divisio, laudabilis; quae in. Pentecoste evenit, laudabilior, 743. Varietas linguarum quibus apostoli loquebantur, signutn infidelibus eral, non fidelibus, 72. Ista locutio 1 Απιμΐοϑαι wsguisque. [ingut sua illos loquentes, ambiguilatem babet, 743. Quomodo iateiligenda, 713. ln linguis apparet Spiritus sanctus, propter cognationem quam eum Verbo habel, 740. in lin- guis wrueis, an propler purgationem, vel propter essentiam divinam, 740. In linguis dispertitis, ob gratiarumdiversita- tem, 740, Nec diabojo aditum aut ausam, nec improbis lin- guis licentiam dare oportet, 437. Cum linguis pugnare sa- erdoti non vacat, 641. Sacerdos ne sacriticium altaris offerat, priusquam lingua ejus exsultatione impreta sit, divinze- que metodise pleetrum ellecla, 7. Lingue Lalinz: inopia eifecit, ut Occidentales bypostasitn ab essentia distinguere. nion possent, 409. Littera. De. litterarum inventoribus conjecturm, 156. De litteris disputare, quam turpe, 757. Hxeretieorum er- ia litteram studium, impietatis est oblentus, 557. Litterae Fidaso more serridat, qui relictis rebus syllabas conse- ctantur, 571. Littere vetustas fugienda, uL spiritus. novi- tati servialur, 57. E littera surgendum ut spiritum sequa- mur, 64. Lilleram duntaxat prospicienti Christus pera olfensiouis est, 539. liturgia Basilii Magni, 797. Liturgia pro remedio a Gro- gorio seniore adhibita, 258. Livor res secundas, misericordia calamitatem sistit, 320. lnvidorum abes, affecluum omnium iniquissimux simul et aquissimus, quare, 637. Ea quz recta sunt, iuli- cere vult, 427. Musee in oleo morienti, eL suavitatenr corrumpenti, similis, 427. Logos. λόγος apud Greeos, idem quod apud nos ratio, 900. inter Deum Patrem et Filium personas vel vocabula distinguit, quia οἱ ipse Filius ratio dicitur, 900. Longanimitas pulchra res est, 258. Testes Christus, et Stephanus, 258. . Loquacilas inepta, piis hominibus jucuuda non est, *559. Loqui. Inexplebilis est hominum loquendi. et audiendi sitis, 8TÀ. Frequenter, non lamen absque modo et aen- sura, de Deo loquendum, 593. Lot. Ki uni SoJomilze universi non anteponendi, 755. lotsSodomila, moribus tamen haudquaquam Sodonmila, 258. Hospitalitatis cultor, 258. Lucas in Achaia praedicat, 61L. Lurerna supra candelabrum eolloranda , numeris omui- bus absolut diviuitatis coufessio, 951. Ideo Basilius (sre- gorium pontificem unxil, quia. passus non est lucernam inodio, ut dicitur, obduei, 2:0. Lecerue quibus lotum Evclesie corpus. illustratur, quaenam sint, 171. Jn Chri- sianorum festis adhibend:e, 171 Aes philosophorum via frequenter eril, Lucifer et Eusebius episeopi Occidentales, Cosares Cappsdocim adsunt, et oriliodoxos omnes ad suus parles pertrabuut, 793. Lueiüer aüsclux. proDiee zuwnerhise san ai Macedoniani (qui SpiriLm sanctum ereaturam habeut) coptumeliosi sunt et mali servi, atque adeo malorum pes- simi, 156. Dimidia ex parle recte sentiunt, 571. Blasphe- Tie ausam ex eo arripiunt, quod Scriptura Spiritum sanelum nec dilucide nec sape Deum vocet , 569. Refel- luntur, 569, 574. Babulis comparati, 56. Calliolicos Trideitas vocant, cum ipsi eadem: ratione Bideitze vocari possint, 564. Machabad, apud multos non honorati; digni tamen qui ab onmibus tionore afliciantur, 986. 6regerius eorum listoriam ex Josephi historiei libro de imperatrice ra- lione desumit,987. Non ideo contemnendi, quia ane €rueis mysterium tales fuerunt, 287. Machabiei, Eleazari iilii (spirituales), 285. Fortes eL inagnanii filii , nobilis Auatris nobilis soboles, alaeres werituis pugiles, 988. Antiochi temporibus superiores, sinceri Mosaiea legis disciputi, exaeti patriorum rituum eustoiies, 988. Numero seplem, 288. Lnum spirantes, unum ad vilam iter, hot es, mortem pro lege Dei oppetitam, agnoscentes, 988. Non minus animis quam corporibus fratres, tnarlis causa inter se muli, 288. Hoc unum metuentes, ne fessus Ly- rannus cruciandi finem faceret, 288. Maehab:eorum ser- mones ad tyrannum, quales fnerint in summa deciaratur, 290. Quibus verbis seipsos mutuo eahorlentur, 292. Se, velut aprorum dentes, insicem acuunt, 995, Facinus eu- Tum Jephte satriliio cautius atqne magnilicentius , quare, 236. Danielis certaminibus baudquaquam inferius, 297. Juvenutu in Assyria captivorum luctationibus hand- quaquam cedit, 297. Machabsi marlyribus Christianis laude haud inferiores, quare, 297. ludsorum status iu hujus certamiuis periculo eontinebatur, 297. |pse quaque Antiochus eos demira!ns est, 297. Machabzorum mater, sollicita ne non ipsis supplicium inferatur, 288. Sacrilieium ejus Abraha' satriücio prestantius, quare, 989. Quanta ROME: 89/8 RA NU qt SENSN. Lucins Alexandrinm sedis invasor, seconda quseduum Egypti plaga, secundus Arius, 462, Quorumdam llagitio- ruth ejus enumeratio, cum omnia referre pigeal, 462. Ta- beel nomine ἃ Gregorio designatus, 465. Lucrius, V ide Mercurius. Ludere. Adversus seipsum ludere, quam periculosum et stolidum, 704, Lumbi etrenes qua ratione per baptismum lustrandi, 725. Quandonam in veritate suecineti, 860. - Lumen primum ae. purissimum, deitas, 21. Prünum, Deus trino splendore micans; secunda lumina primique luminis radii, angeli, S36. Lumini magno conveniebat opifieium suum ἃ lumine auspicari, 857. Lumen hoc no- sirum quod nuce scinditur, ante solem creatum esl; postea vero ad orbem illustrandum soli traditum, 837. Forma solis est, 837. Lumen primum Deus, secundum angelus; tertium homo, 693. Dia lumina hominibus a Deo concessa, 694. Lumen de lumine; vox de. Filio Dei, eliatn ab Arianis dicla, licet in Seripturis non exstet, quid inde, 898. Non tamen recto sensu ab eis intellecta, 898. Lumen iilud quod Deus est, sslimari, comprehendi et exaininari non potes!, 900. Luminom quie Seriptora com- memorat, enumeratio et explicalio, 720. Lumen omne quod cernitur, perexiguus diving lueis radius est, 589. Lumen pervigihi Paschae quinam omia referat, 816. Velati profesta quedam animorum voluptas est, 846. Lu- minum dies, quinam apnd Gregorium, 676. Qui el quan . 1a hujus dici gratia, 677. Unum illud lumen fugiendum, quod ex ssvo igue (seelerom vindice) nascitur, 720. Aliud verum, aliud fallax ; de utroque multa, 721. Luminaria in mundo effici; quidnam hoe, 721. Luna, mundi gubernatrix habita, 506. Novis lunze fe- stum, αἱ a gentilibus celebratum, 170. Lunze affectiones, wLin mullorum notitiam venere, 519. lgnole de luna quiestiones, 52]. , -upus Arabicus, alios omnes. erudelilate et proveritate vincit, 497. Luporum, quos aufmarum pastor timere de- bet, agendi ratio, 473. Luseus. A lusco non differt qui vel solos mores vel so« lam doctrinam consecutus est, 119. Lutum. Gentiles qui obscenis sacríüeiis eorpora sua muudabant, lutum luto purgabaut, 46, Lux, nomen Filio Dei attribulum, quare, 554. Una lux in tribus solibus, unam deitatem iu tribus persouis uteun- que repraesentare posset, 5j. Luxus divitum exponitur et perstringitur, 268. Lvdius lapis ad quem cateehumenorum animus ex- ploratur, 712. Lydiorum tyrannis, ul a Gyge ocenpata, 186. — Lvra Orphei, 680.

INDEX ANALYTICUS. ejus animi fortitudo, 289. Qua ratione cum filiis decerta - rit, 294. Ejus exhortatio ad filios, 294. Ad Deum gratia- rum actio post consummatum eorum martyrium, 294. Orationem ad tyrannum convertit, et filiis adjungi se po- stulat, 295. Ad rogum, ut ad nuptialem thalamum, currit, нe sanctum et generosum corpus profani bomines con- tingant, 296. Machabæorum exemplum sacerdotibus, ma- tribus et adolescentibus propositum, 277. Machina mundi inscrutabilibus Dei judiciis regitur, 322. Tota hæc rerum machina in fine dissolvenda, aut in præ- stautiorem statum commutanda, 585. Madianita universi, uni Moysi non anteponendi, 753. Mænades Quales feminas fabulæ Mænadas vocent, 631. Arianæ mulieres simile quiddam eorum procacitati una nocte perpetrarunt, 631. Nefandi hujus spectaculi de- scriptio, 632. Magia, Persarum inventum, 137. Magister. Magistri nostri bonitas æmulanda, 570. Non magistri pietatem nobis imitandam proponemus? 572. Magistratus potestas iniquo animo non ferenda, 329. Magistratus immanes et sanguinarios quale supplicium maneat, 890. Magistratibus quibus periculum est ne ba- ptismi gratia depereat, quid agendum, 704. Magnus vir magna, parvus parva aggrediatur, 59. Magus. Cyprianus magus arte illa in notitiam homi- num venerat, 442. Artis bujus libri a Cypriano publice propositi, et in ignem conjecti, 444. Magi artem sacriti- candi, et per victimas vaticinandi, sectantes, 680. Magt omnium Regem agnoscunt, et ex sideris aspectu cœlestem conjectura assequuntur, 371. Magorum dux stella, quæ prius ab ortu in Bethlehem concurrit, 150. Magorum dona Christum Regen, Deum, et nostræ salutis causa moriturum testantur, 674. Major, vox ab Eunomianis jactata ut Patris et Filii æ- qualitatem tollant in Trinitate, 544. Cum Pater major Filio dicitur, majoris vox ad causam (principium) refe- renda, 544. Ratione humanitatis, Pater Fi.io major in- telligi potest, $45. Sed non tam bonorifice, quain ratione principii, 545. Malachias, quid malis sacerdotibus exprobret, 15. Maledicentia: quis fructus ex ea colligendus, 420. Vide Accusator. Maledicentiæ et audacia portas omnibus aperit nimia hæreticos in Ecclesia recipiendi facilitas, 51. Maledicere. Qui maledixerit patri vel matri, morte mo- riatur, €49. Maledictio matris eradicat fundamenta, 649. Maledictio montis Gelboe, 312. Maledictum nostri causs, Christus, 542. Maligni et improbi, ex eo quod alios calumniis inces- sunt, viliis suis opem ferre moliuntur, 822. Malum, non a Deo creatum, sed nostrum opus est et diaboli, 727. Ex incuria et socordia ad nos irrepsit, non autem a Creatore; ejus essentia nulla, 727. Mali causa nullatenus Deo ascribenda, 98. Ex boni incuria nascitur; non secus ac tenebrarum principium est lucis secessio, 372. In malo perseverare funestum et exitiosum, 767. De origine malorum, quibus terra nonnunquam afflicta- tur, variæ ac perutiles quæstioues, 30%. Mala hæc levia sunt in comparatione iræ, ignis et carbonum qui impios in altera vita manent, 304. Malum malo non permutandum, sed bonum semper tenendum, 759. Malis premuntur viri sancti, 348. Quibus de causis, 348. Malo alieno erudirt nos oportet. 314. Quisquis premitur, ingeniosus et solers esse solet ad quærendain mali depulsionem, 444. Malum malo extrudi nonnunquam evenit, 414. Malus celerrime adducitur ut bonum etiam virum con- demnet, 395. Crimen est apud Christianos non modo malum exstitisse, sed etiam a malo parum abfuisse, 146. Malus male perdetur: sententiæ hujus applicatio ad Ju- lianum imperatorem, 130. Mamas (S.) insignis pastor et martyr, prius quidem cervas mulgebat, ad eum novo et inusitato lacte alendum properantes, 842. Festum ejus in metropoli (Cæsares Cappadociae) vere novo et magna populi frequentia cele- bratum, 842. Mammona iniquitatis ad comparandos amicos impen- datur, 861. Manassis confessio, Deo accepta, 368. Manes. Manis tenebræ, 460. Una cum tenebris materia, 614. Manichæorum tenebræ longius philosophorum com- mentis projiciendæ, 531. Mansiones apud Deum multæ, 493, 601. Omnes imple- · buntur, 493. Mansionum illarum diversitas, quomodo in- telligenda, 495. Mansuetudo quandoque pro amentia habetur, 612. Man - suetudinis exemplar, David, 259. Manue perlisse se existimat quod Dei visionem natura, soa præstantiorem habuerit, 235. Timore mortis corre- ptus, quod Deum viderit, 577. Conspectum Dei, per ima- ginem sibi observantis, ferre non potuit, 510. Timore correptus, cum Dei species ei objecta est, 682. Manus Christi pro impiis, et propter eos, clavis confixæ, 24, 108. Manus, qua ratione purificandæ, 722. Res macn- læ omnis expertes impura manu contrectare, nefarium et exsecrabile est, 884. Manus Moysis, ad precationem com- positæ quantum potuerint, 253. Manus hominis, sub pennis animalium, in Ezechielis visione, 870. Ordinem et di- sciplinam significant, 870. Manus Absalonis cum illo, proverbium, 394. Mara, aqua amara, et ad potandum non bona, per vitæ lignum dulcis reddita, 637. Marcelliani, personarum Trinitatem cum Sabellio nega- baut unde Galatæ dicti, 422. Marcion, Dei hermaphroditi introductor, 560. Marcionis Deus, ex elementis et numeris conflatus, 614. Marcionitæ, quem Æonum numerum colant, 732. Marcus evangelista in Italia prædicavit, 611. Marci thronus, Alexandrina Ecclesia, 390. Marcus Arethusius, hæreticorum fidel formularum auctor, 122. Vir eximius a Gregorio dictus, 122. Ex igno- rantia factorum, 122. Immanissime ab Arethusiis habitus, quod templum Constantii nutu eversum, sub Juliano in- staurare noluerit, nec teruntio vitam redimere, 122. A pueris ad pueros pendulus remissus, qui stilis corpus illius excipiunt, 123. Alia suppliciorum genera quibus affectus est, 124. Ex ipsis etiam cruciatibus delicias capit, 124. Unus ex iis fuerat qui Julianum principem, cum to- tum genus ipsius periclitaretur, servaverant, 125. Sal-. lustii præfecti et pagani verba ad Julianum de Marci cru- ciatibus, 125. Mare, et magnitudine et lenitate mirabile, 517. Varia ac multiplices de mirabilibus ejus quæstiones, 51%. Pau- cissimis Scripturæ verbis verius explicantur, quam pro- lixis physicorum disputationibus, 517. Mare propter He- bræos scinditur, 443. Scissum Hebræos transmisit; et. rursum coiens Egyptios obruit, 86. Mare a Xerxe Persa- rum rege verberibus cæsum, 804. Mare fluviis qui ia, ipsum influunt opus non habens, cujus imago, 775.” Tur-. bidum et ventis agitatum, bumanæ vitæ et rerum huma narum imago, 477. Mare Parthenicum, per quod Grego-. rius, Alexandria in Græciam navigans, gravi tempestate jactatur, 551. Margarita. Cur Filius Dei hoc nomine vocatus, 900. Margarita pretiosa cum omnibus bonis a Gregorio commu- tata, 181. Margarita undique sibi similis et æque fulgens, qualiscunque imago Trinitatis, 627. Maria, soror Moysis, triumphale carmen auspicatur, 83. Lepra inficitur, quod adversus fratrem murmurasset, 638. Maris, Virgo Deipara, 525. Animo et carne a Spiritu præpurgata, 851. Dei Filius in eam illapsus est, 901. Deum concepit et peperit, 903. Ex ea Dei et hominis Fi- lius processit, 903. Arcano modo ac sine ulla spurcitie, 727. Maria Virgo a Justina virgine invocatur, 443. Maria quædam, Maria Salome et Joanna, ut imitandæ, 861. Maritimæ urbes, cur necessariis rebus affluant, 797. Mars vulneratus, aut æneo carcere conclusus, 142. De eo alia quædam, 142, 168. Mars ad iram incentivus, 146. Martyr impetus omnes persecutorum frangens, scopulo incursantes fluctus propulsanti comparatus, 446. Primus Martyrum, Christus, 439. Martyres, victimæ pro Christo, casa, Christi pugiles, 108. Martyres quidam, Juliani, qui postea imperator fuit, dona recusant, quare, 90. Martyres, multum utilitatis præstant ad vitam recte instituendam, 439. Divinitatis. consequendæ mediatores, quo sensu, 245. Eorum memoria celebranda; et cætera omnia eorum certaminibus infe- riora censenda, 439. Festivitates eorum ut celebrandæ, 214. Certamina ut honoranda, 244. Quibus honorum ge- neribus delectentur, 450. Virtutum officiis colendi, 449. Martyrum exemplo certandum, ut quotidianis saltem di- micationibus easdem coronas, aut his proximas, conse- quamur, 566. Martyrum vel sola corpora idem possunt quod anime sanctæ ; et sanguinis gutta idem quad corpora, 108. Martyres morbos curant, demones pellunt, apparent, futura prædicunt, 108. Pacem Ecclesia Con- stantinopolitane pepererunt,629. Martyribus præclari ho- nores et festa constituta, 108. Martyrum encomia a Basi- lio Magno composita, 822. Gregorius honoribus eorum oblectatur, 459. Martyres quidam vivi, et victoriæ sus superstites, 773. Martyrum baptisma, 688. Martyrum se- pulcris ignes a Gentilibus admoti, ut per eorum ignomi-

Martyrii vel sanguinis haphsma , Cur exteris augustius, 688. Màrbyrii lex est, vt ncc ultro ad certamen aecedatur; nec illud, cum adest, detrectetnr, 173. Mater Mactiabieorum. Vide Machabzi. Mater filiorum Zebedsi, 655. Qnid a Jesu postulavit, quid ad bsec Salvator, 655. Qua ratione lisec mulier excu- anda, 655. Matres quzlam cartis duntaxat matres sunt, 295. Qua raljone se gerant erga ilios snos. 293. Materia et fovma : ex illis corpora constant, 430. Ma- teria primigera ex non enle procreala, i29. Eam zternam esse nonnulli confinzunt, 529. Materiam deprimentem superare quom dilicile, 55. Materno 2ffecui nitiil mollius, 655. Melhemativae diseipliue a quilius inventis, 156. Matrimonium iuire quibus expediat, 651. Matrimonium, honum est; sed virginitas illo prasstantior, 652... tsi ho- noratior est virginitas, non ideo turpe eL ignominiosunt est matrimonium, 105. Quale esse debeat, 70. Vide Conjugium. Matrimonii Christiani exemplum, 221, 222. Natrimonio junetoruui oficia mutaz, 650. Consilium , non lex eis datur, ut ex communi pacto et consensu, certis temporibus, continentire vareuL , 70$. Matilueus publicanus, animarum negolialor prr Spiri- ium sanciura effectus, 742. Cur Publicani cognomentum permis atque aliud quoddam nobiilaus insigne adjun- at, 4il. & Mausoli sepolerum, 818. Maximinus imperator adeo in Christianos smviit, ut persecutores qui paulo ante exstiterabl humani. fuisse vi- derentur, i$. Impietatis principatum ambiebat, 773. À mullis diversa ratione superalur, 77. Perseculio ejus omninm atrocissima, 775. Maximus philosophus et Cynicus , a Gregorio laudatus, 451. Utrum Heronis quoque nomet babuerit, 401. Ab iis Maximis accurate Jiscernendus, ad quos Athanasius et asilius scripserunt, 432. Maximus, qua;is Gregorio visus ante revelatam hypo- erisim. Philosophorum, atque etiam veritatis mnartsrum optimus ae prastautissimus, 43i. Adullerinz doctrine eonfutator, 45i. Yirlute, tam quae in contemplatione quam qr actione versatur, eminens, 454. Canis, non impu- lenia, sed oris tibertate ; non ingluvie, sed quia in diem vivit; nom lairatu, sed boni custodia ; et quia virlulis. familiares mulcet, alienis autem oblatrat, 455. Dignus quí in wniverso Ecvlesiie cootn victor proclametur , d devis tum hiresis mendacium, 453. Veritatis athfela verissimus, Θὲ persecutorum suorum, per patiendi alacritatem perse- eutor, 455, Ex optiniis optimus, et ex nobilibus nobilis- simus, 455. Quod videlicet non tantum martyr exstiterit, sed etam ex marlyribus, 456. Si corpus spectetur, Ale- xandria ortus; si tail ratio habeatur, totius orbis terrarum civis, 456. Luxum, delicias atque opes et po- tentiam magis aspernatur , quarn ii alios aspernari solent qui his rebus excellunt, 456. Maximus philosophiam Christiauam eligiL, mentem suam oratiopis elegantia dis- trabi nequaquam passus, 457. Vilam communem solitaria profert; medius inler Gracorum vanilatern et Christia- mam sapientiam incedit, 458. liorum habitum et larvam, istorom autem veritatern et sublimitaem profitetur , 458 Peripateticorum, Academicorum et Epicureorum seclas repellit; quod Cynici malum gerunt abhorret; quod bo- nom ovenl amplectitur, 458. Humanz philosophie fruclus secondo loco semper habuit, obilerque ae velut per ludum attigit, 459. Primarium et antiquissimum ejus studium , pro jure et exquo cum preesidibus 'expostulare , aliaque veri cynici munia obire, 459. Maximus, calamitatum quas Alexandrini Catholici sub Paladio duce et Lucio pseudo-episcopo experli sunt , particeps, 461. Plagis affectos, fortitudinem in omnium oculis, lanquam in endumna sculpsit, 465. Cum lingua ejus 3nunus suum obire non posset, eliam tacens constanti magistrum se pr:buit, 465. [n Oasim solitudinem exsula- lum missus est, 465. Mullarum ibi virtutum specimina priebuit, 465. Post quadriennium ab exsilio redux, ut La- zarus post quatriduutn ad vitam revocatus, 463, Maximus, qualis a Gregorio descriptus post revelatam hypocrisim τ peritissimus. vitii arüifex, pastor ideo factus ul lauiaret δὲ dispergeret, atque aliorum labores inlringeret, 473. Üb pecunias Ecclesie, Gregorio bellum infert, et Juda proüitori similem se praebet, 485, 434. Altare adversus allare a sectatoribus ejus erectum, 485. Legitimorum présspirphoial o anie de rectos μὰν ΝΜ apt sd oed contraria procurat, 185. Varia curationis illiusexempla, [85 Mediatio Christi, 550. V ide Christus. Mediator ante mediatorem, Joaunes Baptista, 587. Inter Deum ei homines, sacerdos, 55. Medialores divinitatis consequendse martyres, qna ratione, 215; Medicina, philosophiz, laboris atque industrize fructus, 189. Basilio Magno oh corporis morbum et curationem necessaria, 789. Medicine acrioris incommoda, €t preeci- pue moralis, B4, Medicinz spiritoaiis scopus est animae pennas addere, mundo eam eripere Deoque dare, 23. Christum per Spiritum sanetum in pectoris domicilium admitere, 25. Medicine regula in curandis Ecclesip membris, $99. Verbis illis coustat : Argue, increpa , obse- cra, 809. Medicus. Medici animarum, ul eas curare debent, 25. Ail corporis medicos provocantur, 95. Mediei nomen non stalim oblinetur, quid inde ? 791. Medieus imperitus, qua ralione se gerit in morbis depioratis, 699. Horas largitur, quarum patestas penes eum non est; de morho posi mortem disputans; aL recessibus suis mercedem au- gens, 690. Medius. Media. quadam via incedlendum inter eos qui crassiore omnino ingenio sunt , et eos qui niniio contem- platienis ct anagogize studio tenentur, 534. Mel. Mollis ipsius satietas vomitum movet, 490. Melampus et. Proteus, vales in quanwis formam sese immutantes, 118. Julanum imperatorem Melatopum quemdam aut Proteum suspicari licebal, 118. Melampygus, turpe nomen quod explicare pudor non sinit, 114. Metchisedech Christus eo nomine vocatus, nt matris ex- pers quoad naturam divinam, patre autem carens quan- lum ad nostram, 536. Ut rex Salem, id esi, pacis, et rex justitiz, 330. Meletius, Antiochenus antistes, inila pauio ante enm Paulino concordia, Constantinopsdi moritur, 743. Tum rgo pacis condiliones observari pelit; quo negato, de abdicanda sede cogilat, 743. Melote Elisei, 610. Membrum. Alii aliorum in Chrislo membra sumus, 587. Membrorum hominis functiones, eL eorum inter se con- cinnitas, 515. Membra mortificanda, et omuia per spiri- ium absumenda, qua ralione, 214. Omnibus membris purificemur, 721: Quomodo et qua de causa, 722. Memoria marlyrum celebranda, 458. Fide Marlyres. Uptimi potissimum viri memoria colendi suni, 438. Memorie et reminiscentie discrinen, 897. Utriusque. causa dillicile cognoscitur, 591. Qui palilur, memoria te- nacior est, 607. SMemphis, wrbs AEgyptii, Apis vituli adoratrix, 621. Memphiticus Apis aCbristo ejusque discipulis superatus, 621. Menander, malum matura sua bono propinquum esse non male cogitavit, 819. endacium. Verum unum est, mendacium mulüplex, 951. Mendesium, urbs JEgypti que hircum denm habebat, 621. Mendesius hircus ἃ Christo ejusque discipulis supe- ratus, 621, Mendesii dii, 169. Mencecei sanguis pro Thebanis effüsus, 109. Mens ad hoc creata ut sursum tendat. 510. Cnm in eo« dem loco maneat, omnia lustrat ac pervagatur, 597. Sen- suum npera cum externis versatur, atque externa exci- pil, 597. Languet humana mens ac fatiscit, quandiu cum sua infirmitate ea qus vires ejus superant speculatur, 505. Per res sensibiles ad intelleclualia evehitur, 505. Mens intermedia per quam Filius Dei cum carne conjun- cius en 551. Mente pradila natura, divinilatis propinqua est, 669. Mensa in Christianorum solemuilatibus frequentanda, qualis sit, 171. Spiritualiset divina, in qua reficimur, et de-- liciamur, peer Saturitatem Drum petulantius. agimus, 171. Mulier vidua cui vis inferlur, adsacram men- sam confugit, 811. A Basilio Magno defenditur, 8l1. V ide E Mensedivitum cum pauperum mensa comparatio, Mensvra eadem qua mensi fuerimus, nobis a Deo re- pendetur, 372. Mentiri. Nune ego mentior, propositio nec vera nec falsa, $29. Mercalores illi non semulandi, qui arnittunt maxima ut exigua tueantur, 424. Merces. Mala non bon: rei merces, 493. Merces a Chri- sto judice ad justam Dei lancem exigenda, 728. Bonis lux, seu Deus sese speclandom cognoscendumque geben Talis contra, tenebre atque aversio a Deo, 128. /Equa mercedis repense inzqualitas, ab iis non intellerta qui. priores jn vinea laborarunt, $02. Mercede aliquid

! [ INDEX ANALYTICUS.. facere, secundus honestorum virorum gradus est, 104. Mercurius. Exemplum ejus ad avaritiam, ad quæstum Indecorum et furtum incentivum est, 145. Mereri. Prima bene merendi ratio est, rerum honesta- rum laus, 454. Meretricis merces a templo exterminata, et excussa, 90. Meretrices propinationibus et poculis a Juliano Apostata provocatæ, et vicissim eum provocantes, 161. Metuere. Nihil perinde metuendum ac ne quid magis quam Deum metuamus, 192. Metus. Pœnæ metu a scelere et maleficio deterreri, tertius honestorum virorum gradus est, 104. Secundus mercede facere; primus, bono propter bonum ipsum con- jungi exoptare, 101. Meus et tuus, voces in Ecclesiarum dissidiis frequentes, quousque audientur, 763. Michæas, Sion in sanguinibus ædificari non ferebat, 41. Quid præfectis et sacerdotibus denuntiet, 42. Qua ratione luxum reprimat, 274. Midas, nihil præter aurum possidens, 787. Militares ordines, pro suo quisque gradu ac dignitate, donativum accipiebant, 118. Milites stipendiis suis contenti sint, 369. Militum pars non minimaad Julianum Apostatam pertracta, 106. Juliani fraude, ad thus diis adolendum illecta, 117. Quidam, agni- ta Jaliani fraude, eam detestantur, 119. Vide Julia- DUS. Militia lex, ecclesiasticis in exemplum proposita, 791. Minerva, e Jovis capite nata, 679. Minerva virgo, dra- conem parit, 168. Tibias exsecrata dicitur, posteaquam aquis, vice speculi usa, eas dedecori esse perspexit, 161. Minima quæ sibi offeruntur, Deus accipit, 368. Minister baptismi sigillo regis comparatus, quare, 712. Quidquid inter ministros intersit, baptismi vis eadem est, modo eadem fide informentur, 71%. Minos et Rhadamanthus, nugæ, 789. Minois larvam in- Justitiæ prætexens Julianus, leniter vim affert, 116. Minuta, ne in magnis rebus in rationem mittantur, 711. Miraculum. Novo atque inusitato sceleri et impietati signum aliquod et portentum accedere, a vero non ab- borret, 101. Hoc persæpe jam in maximis mutationibus accidit, 101. Miracula Dei antiqua recensentur, 253. Mi- racula noctis Paschæ, 856. Miracula Moysis, Eliæ et ipsius Christi, cur temporibus illis congruentia, 798. Miraculum fn gratiam Ezechiæ regis Juda editum, 350. Miracula an- tiqua cum prodigiis que Deus in Julianum operatus est, conferuntur, 85. Olim pro Israele facta, ut hodie reno- vantur, 861. Miracula Christi, invidiæ in eum conflats occasio fuerunt, 715. Miraculum Transfigurationis, 591. Miracula quinque panum, et septem panum, 734. Miracu- la martyrum, 108. Monachorum, 110. Miracula in gratiam avorum Basilii Magni facta, 774. Gregorio ea referenti nemo fidem abrogabit, nisi qui nihil magnum existimarit persecutiones et pericula Christi causa suscepta, 777. Pra- ve utique et admodum periculose judicans, 777. Miracu- lum, quo pars templi a Juliano exstructa sæpe concidit, 89. Complures hujus testes oculati, 89. Miraculum in Gre- gorii Senioris baptismo, 339. Gregorius Senior miraculo sanatur, 550. Gorgonia, 229. Miracula quæ templi Jero- solymitani instaurationem prohibuerunt, 149. Septem mundi miracula, quænam, 818. Domui alendis pauperibus a Basilio Magno constructæ minime comparanda, cur 818. Miser existimandus, qui materiæ usque adeo hæret, ut nec in veritatis radios mentis sciem intendere, nec supra inferiora hæc assurgere queat, 387. Hac cæcitate miser est, etiamsi res hujus vitæ illi ex animi sententia fluant, 387. Miserabiles, ut adjuvandi, 262. Varium et multiplex eo- rum genus, 262. Miseratio ex animo collata, magnum est calamitoso re- medium, 277. Miserie est extremæ non propriis viribus, sed aliorum Imbecillitate niti atque confidere, 433. Misericordia. Nullus omnino cultus Deo perinde gratus est, ut misericordia, 260. Misericordia naturæ Dei consen- tanea, 309. Misericordia et veritas Deum præcedunt, 260. Misericordia Deo ante judicium offerenda, 260. Deus in pondere et judicio misericordiam ponit, 260. Misericor- diam Deus vult,non sacrificium, 285. Per misericordiam et fidem peccata purgantur, 283 Misericordia officia animæ sordes abstergunt, 283. Misericordia in pauperes, ut exer- cenda, 284. Vide Pauper. Misericordia per misericordiam concilianda; 514. Mise- ricordiam, qua ipsi egemus, Deo feneremur, 818: Miseri- cordia calamitatem sistit, 320. Non in postremis beatitu- dinibus est misericordia, 284. Homo, Dei misericordiam imitando, calamitosis deus est, 276. Misericordiain seipsum quisque facere potest, 14. Misericordiæ divinæ sponsor Gregorius in calamitate publica, 309. Misopogon, Juliani imperatoris opusculum adversus Antiochenses, qui barbam ejus irridebant, 175. Vivente Juliano, ob purpuram commendatum; eo exstineto, ub mera barba irrisum, 175. Fide Julianus, Missionts libellus, id est, apud Gregorium, episcopale munus abdicandi licentia, 766. Mistio nova in incarnatione Verbi,. 071. Hæc mistie quænam, 683. Mithras ignis supplicio probat eos qui sacris ejus ini- tiantur, 680. Sacris ejus initiandi, per duodecim tormen- torum genera probati, 123. Mithræ crudelia-sacra, mysti- cæ ustiones, 109. Moabitis et Ammonitis Domini ecolesiam ingredi non licebat, 51. Moabitis comparantur qui dialecticis et impiis sermonibus adversus divinitatem insurgunt, 760. Modestus, Orientis præfectus, 806. Illustre Basilit our eo certamen, 806. Basilium minis superiorem experitur, et se victum agnoscit, 808. Modestus præfectus, morbo correptus Basilii manibus substernitur, et sanitatem recipit, 810. Virtutes illius admirari et prædicare non desinit, 810. Modus quo Filius Dei gignitur, et Spiritus sanctus pro- cedit, soli Deo cognitus, 467. Modum quemdam ac deco- rum, ut in vestitu, victu, visu atque incessu, ita in ser- mone ac silentio tenendum esse, 191. Modus omnis opti- mus; Cleobuli sententia, 815. Moror, cordis vinculum, qua ratione sedandus, 182. Moror et animi consternatio, mentis tenebræ, 240. Molestia. Vir philosophus vitæ molestias virtutis so- getem existimat, 479. Molionidæ, iidem qui apud Homerum Actoridæ, 788. Moly, vox, juxta Homerum, diis propria, qua stirpis cujusdam radicem significant, 155. Momus præstantissimos quosque viros attingit, 793. Monachi, philosophi appellati, 374. Eorum qui Nazianzi degebant veræ opes, 374. Monachorum vitæ genus, ac præstantissimæ virtutes, 110. Ingens eorum numerus, 112. Multi valde quondam sublimes et splendidi, tum opi- bus, tum nobilitate, tum potentia, 112. Etsi sermonis elegantia careaut, præstantiores tamen sunt prudentia atque doctrina in actione, 112. Eorum lacrymæ peccați diluvium, et mundi plamentum, 110. Nonnulli extenta manu flammas exstinguunt, et alia mirabilia operantur, 110. Monachi Ægyptii pro Athanasio, velut pro Christo, peri- clitantur, qua ratione, 398. Monachorum Nazianzenorum coetus, ab episcopo suo divisus, ad concordiam invitatur, 822. Vide Nazianzeni. Monarchia, quo sensu Deo attributa, 323. Monasteria Egypti ab Athanasio exsule peragrantur, 597. Monastica professio, morum gravitate potiùs quam cor- poris secessione insignitur. 398. Montani spiritus, 421. Vide Phryges. Malus spiritus, 460. Pravus et muliebris, 614. Morbus. Qui sacro morbo, id est, lepra corrupti sunt, præcipuo quodam miserationis affectu permovere debent, 261. Morbus ad paupertatem accedens, malum atrocissi- mum ac votis omnibus aversandum, 262. Ut morbus mira- culo depellatur duo accedere necesse est, ægroti fidem et medici vim et facultatem, 546. Morbus anima, corpo- ris morbo longe gravior, quare, 269. Morbi pestiferi, dis- sidiorum omnes ordines Ecclesiæ conturbantium et abri- pientium imago, 763. Mores hominis, non nisi vitæ consuetudine percipiun- tur, 785. Ordo præposterus, cum non mores dignitati, sed dignitas moribus fidem astruit, 391. Qui vel solos mores vel solam doctrinam consecuti sunt, nihil a luscis differre videntur, 779. Morum doctrina, quam Christiana religio tradit, expositio, et cum propositis gentilitati deorum exemplis comparatio, 146. Mors et vita sibi invicem succedunt, 561. Mors tempo- ralis, an proprie mors appellari queat incertum, 361. Mor- tem optare bonum est, 26. Mors sanctorum, non vitæ fi nis, sed discessus ad Deum, vel desiderii cumulus, vel vinculorum solutio, vel oneris excussio appellanda, 448. Mors pro Christo, iter ad victoriam, 53. Mors animæ, pec- catum, 660. Mors ona, peccatum, 361. Mortem peccati sanctissimus quisque timere debet, 214. Mors, ubi est sti- mulus tuus? 863. Mortis tempus ars nulla vel astutia sub- movere potest, 885. Casus inopinati mortem afferentes enumerantur, 701. Mortale et caducum, ut absorbetur a vita post resurre- elionem, 213. Mortale per immortale absumere quid sit, 146,

INDEX ANALYTICUS. mysteria complectitur, 686. Nativitas et baptismus Domi- ni eodem die quondam apud Orientales celebrata, 662. Nativitatis Domini mysteria, 664. Circumstantiæ, 371. Nativitate Christi, nativitatis nostræ vinculis soluti sumns, 674. Nihil in nobis sit quod primam nativitatem oleat, 721. Nativitatum observatio, qualem astrologi adhibent, irridetur, 680. Natura, utpote qua nihil fortius, inimicitiam superat, 414. Natura divina ob nostri amorem aliquantisper nobis- cum versata, 803. Natora duplex in Christo, non duo filti, 616. Utriusque naturæ discrimina, 904. Navigatio. Secundam navigationem inire, quid, 506. Navigationis commoda, 517. Navis presbyterum portans, mari commissa, et igne admoto mediis in fluctibus cum onere absumpta, 461. Quod sub Valentis Ariani persecutione factum, 461. Na- vis vestigia aquis impressa tenere, 753. Navim Ægineam Gregorius intempestivo prorsus tempore conscendit, 351. Navem paululum exonera, ut levius naviges, 612. Navium exstructio ab Atheniensibus, ut ipsi dicunt, inventa, 136. Nautica lex ecclesiasticis in exemplum proposita, 791. Nautilus, piscis, navigii speciem habens, 517. Cur ho- mo, nautilus terrestris dictus, 517. Nazari Christiani, pars Ecclesia selectior, 793. Ab Eusebio Cæsariensi episcopo deficiunt, ob simultates quas cam Basilio habet, 793. Nazaræorum chori, 767. Nazaræo- rum Christianorum princeps Basilius, 793. Nazianzenæ plebis elogium, 71. Nazianzeni, grex san- etus, ac Christo, principe pastorum, dignus, 64. Nazian- zena Ecclesia, cur arca Noe, sub Gregorii senioris regi- mine, appellata., 185, 541. Grex parvus, sed ob pacis stu- dium maxime commendatus, 185, 341. Præclaram illam hæreditatem, hoc est, concordiae bonum ad extremum usque non retinet, 185, 341. In fraudem (Arianæ mali- time) ultima prolabitur, sed prima erigitur, 185, 341. Nazianzeni monachis Gregorio, Theologi patre, episco- po suo deficiunt, quod faventem Arianis formulam admi- serit, 177. Schismatis hujus epocha et duratio, 178. Par- tes dissidentes, ob veritatem mendaciis seipsos lacessunt; ob charitatem, odium exercent, 180. Nec tamen charita- tis illius, quæ in ipsis erat, ignis prorsus exstinctus est, 186. Omnibus eadem erat de fide sententia, 186. Omnes moderate se gesserunt, 186. Schismatis tempore, quldam monachi pastores effecti, boc est, in sacerdotum ordinem ab episcopo extraneo evecti, 181. Schisma componitur; monachorum reditus moderationis Gregorii præmium fuit, 193. Monachi suspicionem abjiciunt, quam formula illa afferre potuit, 186. A duobus Gregoriis, ut fratres, in presbyterorum ordine suscipiuntur, eorumque zelus comprobatur, 185. Nazianzi templum a Gregorio patre exstructum, 5. Ejus descriptio, 559. Nectarius, post Gregori discessum, Ecclesiæ Constan- tinopolitana episcopus ordinatur, 748. Negotiandi occasio in solemnitatibus, 579. Negotiatio præstantissima est, qua exigui sanguinis pretio caeleste regnum emitur, 447. Negotiator magnus exiguis rebus atque omnino peritu- ris magna et æterna emit, 181. Negotiatorum, qui mer- caturæ causa mare trajiciunt, cum philosopho tranquillam vitam agente comparatio, 38. Quidam, cauponom et ne- goriatorum instar, Christo abutuntur, 697. Negotium. Negotia hujus sæculi imposturam faciunt, 597. Negotia in humanis rebus suscepta, quam vana et inutilia, 874. Nemæum apium. Vide Apium. Nembroth sublimis, et humana conditione, apud se, major, 274. Neophyti eos a quibus initiati fuerant ad mensam exci- piebant, 711. Qua ratione Gregorius ab his excipt et ali cuperet, 711. Neophytorum candida vestes, 846. Nicæni concilii fides, seu fidei confessio, 894. Tractatus contra omnes hæreses invicta veritate oppositus, 904. Nicæni Patres certis finibus ac verbis divinitatis doctri- nam circumscribunt, 1460. Nicodemus dimidia tantum ex parte Christum amans, 285. Nocturnus Dei cultor, 864. Qua ratione a nobis imi- tandus, 864. Nilus, honoribus ab Ægyptiis dedecoratus, 680. Fru- gum parens, ut ipsi prædicant, spicisque copiosus et locuples, ubertatem cubitis metiens, 680. Nilus fluvius, vere aurifluus et spicis uber, 405. Ægyptum ditat; e ter- ra pluit, ac tempestive, maris instar, exundat, 619. Ut Nifi cataracta arte nulla inhiberi possunt, sic nec Chri- stianorum lingua præpediri ne gentilium errores proscin- dat, 174. 135A Ninivitas imitemur, improbitati medicinam adhibentes, 310. Nix. Qui nivis thesauri, 318. Nobilis viri officia, 642. Nobilitas, in pietate sita, atque in eo, ut unde ortam habuimus, et quo tandem perventuri sumus intelligamus, 355. Vera nobilitas in imagine Dei consistit, 611. In divi- næ imaginis conservatione, 221. Non genere, seď moribus designatur, 221. Nobilitas animæ terrenarum rerum stu- dio inficitur, 439. Triplex nobilitatis genus; primum ab imagine Def, alterum a sanguine, tertium a virtute, 479. Est et aliud, quod in principum diplomatibus et edictis con- sistit, 456,479,611. Istud aliquo in pretio habent qui sitam in coloribus pulchritudinem amplectuntur, simiamque ob id venerantur quod leo esse jussa sit, 479. Nobilitatem quæ a parentibus manat, aut a victoriis et litteris oritur. vel quam regum quoque manus largiuntur, admirari nec Christianum nec philosophicum est, 456. Eam tantum admirari licet quam pietas et mores indicant, quæque ad illud bonum unde originem traximus evehit, 456. Noe, arcam fidei suæ commissam accepit, et secundi mundi semina parvo ligno credita, 825. Huic orbis semina commissa, exiguo ligno diluvium fugientia, 509. Noe ge- nerum semina conservavit, ut terra sanctioribus incolis ornaretur, 85. Temporibus ejus purgatio contingit, 518. Quare Basilius Magnus ei comparatus, 825. Nomen Christi super omne nomen, 541. Dæmones fu- gat, 53. Nomina Filii Dei referuntur et explicantur, 900. Nomina Spiritus sancti, quæ eum Deum esse demonstrant, 575. Nomen ab hominibus ducere, id est, Paulianus a Paulo vocari,non debet, qui a Deo creatus est, 656. Chri- stianus, cum sit a Christo salvatus, erubescat ab aliis no- men ducere, 763. Liceat, perspicuitatis causa, nova no- mina fingere, 684. Nonna, Gregorii Theologi mater, ab ipsis proavis Deo consecrata, pietatem, hæreditatis instar, ad liberos dedu- xit, 200. Gregorii mariti sui perfectionem ipsi adscriben- dam esse nonnulli credunt, 200. Et rei familiaris augenda laude, et pietatis gloria excelluit, 335. Omne philosophia genus coluit, 335. Cum marito, bonorum operum parti- ceps, 343. Saræ comparata, 59. Sara spiritualis appellata, 361. Eximiarum illius virtutum descriptio, 335. Visu no- cturno e morbo recreatur, 351. Nosse seipsum, genus est sapientiæ, 594. Novatus, persecutionis tempore lapsos non recepit, 690. Crudelitas ejus pro lege non habenda, 690. Cum ava- ritiam, alterum idololatriæ genus, nulla pœna vindicaret, stuprum sine spe reconciliationis condemnavit, 690. No- vati audacia, seu impura puritas, nominis honestate mul- titudinem inescans, 422. Arrogantia, et sila in verbis pu- ritas, 614. Temeritas, 460. De eo locus obscurus, 460. Erroris ejus reliquiæ, 460. Novati discipuli pœnitentiam non admittunt, 689. Per- stringuntur, 689. Lapsos, ne martyrio quidem perfunctos, non admittunt, 689. Juvenibus viduis ineundi matrimonii potestatem non faciunt, 690. Refelluntur, 690. Novitas non captanda, 597. Novus Adam, Christus, 685. Vide Adam, Christus. Nox Pascha, sacra nox, noctisque hujus, qua præsens vita suffunditur, inimica, 856. Noctis Pascha miracula, 856. Nectis futura vitanda, quænam, 731. Noxa. Non solum septies, sed etiam sæpius noxas re- mittere jubemur, 424. Noxas suas elucrari, quid, 814. Nubere expedit, annon? Utrumque appositissime dict potest, quare, 651. Nubes. Quis aquam in nubibus alligat, 518. Nubes ofim inter Egyptios et Hebræos, media inter nos et Deum caliginis obductæ figura, 504. Nudus, qua de causa vestiendus, 716. Numerus, non rerum naturam, ut Eunomianis placet, sed subjectorum quantitatem explicat, 567. Septenarius Hebræis venerandus, 732. Quaternarios Pythagoricis, 732. Octonarius et tricenarius Simontanis ac Marcionitis, 732. De septenario multa ex Scripturis, 755. Nuptis. Nuptias secundas dissuadere Scriptura vide- tur, 650. Non tamen damnat, 690. Tertiæ præter legem; ultra hunc numerum excedere, porcinum est et rari exem- pli, 60. Nuptiis, quas bonus pater bono sponso cele- brat, quinam adesse recusant, quinam ab eis arcentur, 729. Nuptiale cubiculum sibi ipsi male præcludit anima, quæ ingrediendi tempus in lampadum adornatione consu- mit, 729. Obedientiæ lex, tam terrena quam cœlestia tuetur atque conservat, 369. Obedientiam didicit Christus ex bis qure passus est, 543.

INDEX ANALYTICUS. Obedire. Obediendum, Deo quidem omnibus de causis; æqualibus nostris propter charitatis fœdus; principibus propter ordinem, publicæque disciplinæ rationem, 321. Objurgare haud magnum; sententiam vero suam con- firmare, viri pii est ac mente præditi, 522. Objurgatio sapientis unius, choro canentium improbo- rum optabilior, 883. Objurgatio crebrior desperationem et audactam parit, 27. Aut contumaciam et audaciam, 27. Obtemperare. Ut servi heris suis, et uxores viris, et Ecclesia Christo, et discipuli magistris et pastoribus ob. temperare jubentur: ita nobis etiam præscribitur ut su- blimioribus potestatibus pareamus, 321. Occidens, tragediam in Alexandrina Ecclesia post Athanasii obitum excitatam deflevit, 464. Occidentales, et quidquid in Oriente vitale est, fidef confessionem Joviano imperatori ab Athanasio oblatam admittunt, 409. Occidui barbari a Juliano Cæsare victi, 151. Oceanus, Junonis opera, in gratiam cum Thetide re- diens, 142. Oceani, apud ethnicos, quinam, 566. Oculus, organum omnium promptissimum atque avidis- simum, 442. Cum sit tantillus, cur tamen longe pertingat, intellectu difficile, 597. Oculus cæcorum erat Job,225. Mira- biles et ineffabiles oculorum proprietates, 513. Oculi Dei in pauperem respiciunt, 283. Inter oculos Dei et palpebras ejus quid discriminis, 283. Oculi septem, quibus Zoroba- belis lapis ornatur, 733. Oculis ægris solis radios intueri periculosum, 489. Oculus lascivus et impudicus virgint- tatem minime servat, 652. Oculi procaces, ea etiam quæ attingere nefas est attingunt, 442. Oculorum proca- cium aspectus, multos de mentis gradu dejiciunt, 882. Oculorum ludificationes a Juliano Apostata adhibita, 160. Odor vitæ in vitam; odor mortis in mortem, Christus, 902. Odor insuavis ex improbitate uascens, 600. Offensionis petra Christus est iis qui litteram duntaxat prospiciunt, 322. Og, rex Basan, exiguus princeps, 78. Oleum minus suave corpori, quam animæ fama, 883. Oleum sacerdotii, 184. Pontificis caput sacræ unctionis oleo perfusum, 251. Olfactus, ut, et qua de causa purificandus, 722. Olympica oliva miseros adolescentes olim ornabat, 450. Olympius Thersites, exstincto Juliano, rursus claudicaus et deformis, 168. In Olympiis victor non magis exsultat, quam Machabæorum mater, filiis suis martyrio perfun- ctis, 294. Olympus, nigrorum Jovis superciliorum nutu concus- sus, 142. Omnipotens solus aut Altissimus, ab Hypsistariis reli- gione cultus, 533. Onager legibus suis vivens, philosophicæ libertatis exemplar, 481. Operari usque modo Pater dicitur et Filius, quo sensu, 547. Operarii non eadem bora vocati, 703. Refelluntur qui eorum parabola abutuntur, 706. Operationes sancti Spiritus, 755. Opes, flux et caduca sunt, 459. Sexcentorum malo- rum occasiones, 881. Quodnam in eis bonum agnoscen- dum, 272. Tunc tantum in tuto posita, cum Deo et pau- peribus erogantur, 335. Opes Ecclesia, bona pauperum sunt, 599. Opes, vel ob Christum deponendæ, vel Christo in persona pauperum communicandi, 269. Inopia extre- ma a Christianis multis, instar omnium opum, colitur,146. Ophiuchus, Esculapi nomen, quare, 150. Opinio. Multitudo, fervidiore fide prædita, prius omnia projecerit, quam opiniones eas quas domo secum affert, 31. Veritas in sexcentas opiniones distracta, cum Jovia- nus, exstincto Juliano, imperium suscepit, 408. Nibil de rei veritate propter hominum opinionem detrahendum,641. Oppressio. Proximi oppressionem gloriam suam ducere, bono publico maxime contrarium, 424. Opus sermone fortius est, 641. Opera Dei veritas et judicium, 541. Fides sine operibus mortua est, quemadmodum et opera sine fide, 728. Orare et adorare spiritu, quid, 563. Quid oremus quem- admodum oportet nescimus, 563. Orabo spiritu, orabo et mente, id est, in mente et spiritu, 563. Oratio, pulchra res; hujus rei fidem faciat Jesus, ante passionem precibus incumbens, 259. Ad assequendam et conservandam justificationis gratiam necessaria, 716. Quam Deo grata, et nobis utilis, 716. Oratio quæ auditores omnes, fervente disputationum astu, concinnet, ac scientia lumine collustret, quam dif- Bicilis, 31. Oratio funebris, qualis esse debeat, 331, 332. Quibusnam debeatur, 770. Oratio funebris in laudem Bǝ- silli, ubi et quando habita, 769. Orator. Prima ejus sapientia est sapientiam in sermone ac dichonum strophis, alque adulterinis el supervacaneis figuris sitam aspernari, 300. Qui pauca de virtute verba facit, multa vero operibus exhibet, fidem et auctoritatem sermoni suo conciliat, 301. Orbis. Res nostræ velut orbis quidam volvuntur, 270. Orci galeam induere, proverbium, 128. Callidus Ec clesiæ persecutor nulla ratione se occultabit, licet Orci galeam induat, 128. Ordo optimus est, ut qui rem aliquam auspicator, Deo initium ducat et in Deo couquiescat, 11. Quod ipsis etiam ethnicis probatum, 11. Ordinis elogium, 584. Et mirabiles in toto orbe effe- ctus, 584. Ordine, graduum diversitas in Ecclesia consti- tuta, 586. Ordinis in Ecclesia tenendi exempla, ex vele- rum accessu ad montem, 590. Ex ordine sacerdotali, 500. Ex ordine Levitico, 591. Ex Christi discipulis, 591. Ordi- mis perturbatio, celeberrimæ et ultimæ corruptionis causa futura est, 185. Orestes et Pylades, 788. Basilius et Gregorius eis celebriores, 788. Sancti Orestis proventus colligere ma- gnum Anthimo Tyanensi videtur, 814. Organum. Sincerus verbi minister organum divinum est, organum a Spiritu sancto concors redditum ac pulsa- tum, 248. Orgia Thracum, 680. Gentiles religionem ab eis natam esse dicunt, 680. Oriens et Occidens animo et voluntate divisi, 763. Gre- gorius Theologus pro eis et ab eis oppugnatur, 767. Orientalium agendi et sentiendi ratio multiplex, 409. Originalis peccati præmia, 572, 375. Fide Peccatum. Orion. Maceriam ejus quis novit, 521. Oriones, infelices venatores, 77K. Orontes fluvius, Juliani imperatoris opera, acervis compressus, poetica locutio, 196. cadaverum Orphani et viduæ non misereri, peccatum est iram Dei provocans, 313. Orpheus, gentilium theologus, 168. Cum cithara et cantu omnia trahere perhibetur, 141. Theologia ejus ir- ridetur, 141. Orphei sacra et mysteria; lyra ipsi a genti- libus efficta, 680. Osiris, deus Egyptiorum, a Typho deo dilaceratus, 621, 680. Osseum quidquid est, in agno paschali nou confringen- dum, 858. Quantum ad historicum sensum, nec os Jesu confractum est, 858. Osseum, minimeque ad edendum aptum, dogmata significat quæ difficillime intelligi pos- sunt, 858. Id non confringetur, hoc est male dividetur; alia ejusdem argumenti, 858. Ossium ac nervorum compactio, de qua Ezechiel disse- ruit, futuræ corporum resurrectionis argumentum est, 243. Ostium, nomen Christo attributum, quare, 550. Otus et Ephialtes, magnæ proceritatis gigantes, 788. Ovis. Cur Christus eo nomine vocatus, 556. Ovis, ne pastorem pascat; satis ei est si recte pascatur, $69. Ovium erga pastorem officia, 6. Oza, arcam tangere ausus, incolumem eam servat; ipse vero interit, 377. P Pacificator verus, a littera ad mentem traducit, 759 Pacifici, in electorum ordine, soli filii Dei vocantur, 424. Pactum cum Deo initum in baptismo, 695. Palamedes, aciei instruendæ artem gruibus præce- ptoribus didicisse fertur, 515. Mathematicarum disciplina- rum inventor, ob idque morte multatus, 136. Palamedes Eubœeus annon, 156. Palestra leges imitandæ, quæ athletas humi jacere jubent, ut iis qui supra sunt victoriam extorqueant, 424. Palladius, Egypti rector, Catholicos affligit, 604. Quas in Alexandrina Ecclesia strages dederit, nec oratio ut par est exprimere, nec auris capere potest; earum brevis et lamentabilis descriptio, 463. Hujusmodi adversus Chri- stianos contumelia, quasi victima quadam, vir ethnicus demoniis litabat, 463. Pallium fuscum vel atram vita sancta prætendit, 417. Pallor, sublimium virorum flos, 417. Palloris quippiam et canitiel philosophum decet, 488. Palpebre. Inter palpebras et oculos Dei quia discri- minis, 288,

isis: Panis, in deserio pluvim instar usus 86. Panem e volo fundere , Moysis erat, 798. Quinque panibus multa hominum uillia pascere , Christi Domini , a quo ad Moy- sen quaque hujusmodi potestas manaverat, 298, Quinque panibus in deserio quinque hominum tnillia nutriuntur; Ac rursus septem panibus quatuor ruiliia, 238, 734. Panis spiritualis Hn eraiore Christiano fractus, 257. Jtem panis angelorum, 258. Verus panis eL veras vitae auetor, Jesus, 258. Panis benedictio. Vide Benedictio. Parabola de operariis non eadem hora vocatis, T5. Ka abutuntur, qui baptismum Jicentioris vita causa dillerunt, 705. Refelluntor, 706. Parabola immundi spiritus, a justi- ficato semper eoüsiderauda, 719. Varadisi plante immortales, quid significent, 880, Pa- radísi plane, quas primus liomo colebat, fortasse divinze cogitatiunes, 610. Paradisum cum Jesu latro iugreditur, 86i. Parallogismns Eonomianorum, 554. Parasymbamata, propositioues quie sensum integrum non efticiuut, 453. Pareimoniz lum im victu, tum in vestitu, elogium ; testes ejus Elias, Joannes et Petrus, 259. Pardus, notis et maculis variegatus, 47. Parentes, post primam ortus causam colendi et vene- randi; idque ratio docel ae Lieologia persuadet, 143. la- renlibus honorem omnem haberi divina lex jubet, 777. Fuiorum virtutes parentibus ascribere aequissinuur ac justissimum est, 288. . Parrhasius, pictor insignis, 515. Parvuli sine baptismo defuueti , nullo supplicio affeeti, quare, 708. Pascha. Nominis illius explicztio secundum historicum εἰ seeundum spiritualem seusum, 852. Ut ea vox ex Ile- bre , Pliase , lormata est, 8:15. Pasclia usque tertio an- nvnliatur, in honorem Trinitatis, Bi. Festivitas tanto exteris omoibus superior, quanio sol stellas aniceeilil, 816. Pascha Domini, totius rnundi piaculum, S68. Paschae dies , omuium maximos, 846. De die paschae oratio Gre- gorii, simul et plenissima et contraetissima, 877. Pasche moctis mysteria, 800, Pasehee mysteria, 819, 867. Qualia nobis sint, 862. Korom explicatio, 4. Pasclia novum nunc. Tantum intelligitur; plenius in reguo Dei a nobis perei- piendum, 863. Typice adbuc iilius participes sumus; aper- lius lamen | quam in veleri lege, 863. Paseha lezale, movi pasehitis in. caelo percipieudi ligura obscurior, 563. Pasehie victama, Vide Agnus. Passio Christi, 837. Vide Christus. Pastor. Cur Christus hoc nomine vocatus, 575. Pasto- rum princeps, vhristus, 6i. Veri pastoris exemplum, Pau- lus apostolus, 38. Regularum pastoribus a bealo laulo iraditarum synopsis, 46, 47. Quas Jesus ipse tradiderit, cum discipulos ad predicandum misil, 47. Doni pastoris iaago, 43. Pastori vía regia incedendum, 28. Qualis de- beal esse pastoris animarum in oves suas affecius, 472, AT3. Pastoris armentarii cum animarum pastore compara- fio, 6, 11. Hujus ofücia longe graviora et diflicilio- Ta, Vi. Pastoris um eura, ut nihil iuordinatum in seipso gestet, 17. Vitium ejus facile, virtus segre communicatur, 17. Pastori primo cavendum me virtutis malus pictor exsistat, neve aliis mederi tenlans, ipse ulcerihus scateat, 18. Sic se compare! , ut quod ex viriote gerit, ad legis divine normam, non ad alios pastores expendat, 19, Ei summa virtute opus est, in qua semper proticiat, 19. Ab illo non solum hoe requiritur ut malus non sil, verum etiam vt virtute praestet, 19. Ut magis virtute autecellal, quam houore ac dignitate superet, [8], Virtutis sue prae- Santia multitudinem ad mediocritatem traeturus est, 19. Non per vim imperaturus, sed persuasione allecturus, [s » 19. Pastoris vitium est non esse quam optimum , Primum pastoris munus, verbi pradicatio , 39, Pastori maxime necessaria scientia theologica , 29. Synopsis eo- Tom quie circa theologiam optime callere debet, 29, Pa- Storis vari: form: ad lucrandas animas, 27, 98.. Cuin. grege gaudente gaudere, et cum muerente ingemistere jubetur, 522. Quie optima sit pastoris defensio, 749. Gloria ejus et defensio, grex vera fidei confessionem retinens, 641. Gregis bonum ab eo ad pastorem, uL in radiorum so larium refractione accidere videmus, sese reflectit, 475. Pastoris beni ofiicia, presertim in tempore mato, 238, Magnum illi de animarum salute ceriamen, 21. Unde oriatur, 21, 278. Pastores ne vitium gladiumque superve- nientem dissimulent, ἐδ, Quam verenda , in assumendo pastoris oflieio , celeritas , 48. Variis Seripturz locis el fi- guris boc declaratur, 48. Ne longa quidem seneeius efformando pastori prestitula, longum tempus censeri debel, 48. Pastoris lum improbitas, tum imperitia , sibi et quilins prieest valde periculosa , 28. Pastoris alieni descriptio . 6, 471. Seelerati pasinris est lae. comedere, lana indui, pinguissima queque jugulare aut vendere, reiiqua aulem bestiis aut préipitiis relinquere, 358, Malo pastori me- fienda por cula ex (sea et Miche, 4&1. Kx Joel et Ha- baeue, 42. Ex Majachia, 45. Ex Zacharia, 4&. Ex Ezeclie- le, 4x. Ex Jeremia, 46. Pastori terrorem ineutianL eliam Phariszi probris onerati, et Seriba redarguu, 47. Pro- brorum illorum snmma, 47. Pater, primas. "Ir. persona. V. T. Deum Patrem aperle , Filium obscurius praedicabat, 572. Puter in bonum et opiticem a priscis novaloribus disseclus, i24. Uno tamen omnium conseusu, modo Deus aguoseitur, 624, Pater nec aliunde nec a seipso esse habet, 380. Elie in bac verba Commentarius , 230. Forte pro neca seip»o, sed legendum ἃ seipso. δ80. Pater vere Paler, ae mullo quidem verius quam qui apud nes in nomen oblineut, quare, 467. l'ater, principii expers, quippe cujus essentie origo nulia repe- riri potest, 595, Proprie pater est; quod de bomine dici nequit, 526. Pater, principi expers, id est, cause; fons, lumen sempiternam, 380. Lunten sempiter-um ingenitum; 580. Pater semper Pater Init, 236. Pater semper ingeni- lus; Filius semper genitus, 382. Paler, ne maseuius Deus dicatur, quia Pater nominaLur, 5560. Pater. nec esseulis nec actionis nom"n est, 559. Sed relationem eam iudieal quam Pater erga Filium habet, vel Filius erga l'atrem, 335. Etsi essentize. vel. aetiouis nomen dicitur, Eunomiani causam suam non obtinent, 553. Etsl l'ilium habere Deus dicitur, non idcirco terrena cognalionis nostrie nomina in Dcum transferenda, $60. Puer ingenitus, nihil eorum quse corporibus conveniunt, iu gignendo paritur, 430, 461. Pater weitatis quee in Filio et Spiritu sancto consideratur causa est, 90, 979. Causa, id est origo, 30, 379, 3&0. Unio est Pater, ex quo et ad quem ea quie deinceps sequuntur, referantur, 758. Pater et Filius , etsi dua persoui creduntur, ratione tamen et substantia upum sunt, 901. linitas substautia Patris et. Filii eredenda, licet res ipsa quz est inenarra- bilis, definiri non possit, 899. Ipsum esse, enmmune aique zquate est Filio cum Paire, licet alioqui hoc a Patre Filius babeat, 547. Patris et Fiiii communis est di- vinitas, 519. Patri principii dignitas non imminvenda, quam ut Pater et genitor habet, 579. Paler non ila aman- dus, ut ilii paternitas adimatur, 379. Nullius Pater est, si Filius ab eo natura diversus dicatur, δὲ una cum reli- quis creaturis abalienetur, 379. Deo Patri, ut primae cause, multo majus est divinitalis, quam rerum creala- rum, principium esse; ac per interpositam deitatem ad Tes crealas venire, quam uL horum eausa deitas condita fueril; quemadmodum Arianis placet, 439. Quaenam Arianorum vox hic arguatur, 429. Deum Patrem minus hinorat q:i ipsum inferiorum principium con-titvil, quam. qui natura et gloria sequalium, 429. Quare, 429, 430. Deo V'atri uibil prestabilius quam Fili Patrem esse; quad quidem gloria aecessio est, uon decessio, quemadmodum et Spiritus productorem esse, 450. Pater solus Deus dici- iur , non ad exclusionem Filii , sed ut tollantur qui lalso. dii appellantur, 549. Qua ratione major dici possit, 725. Yox major im harelicorum ore suspecta, quare, 725. Pater major Filio quantum ad causam, ὅδ, Paralogismus ub Lunomianis inde conliclus , 554. Vide Eunomiani. Filius Dei. Trinitas. Patres anliqui qua ratione Filinm Dei viderun!. 902. Spiritum sanctum agnoverunt, 599. Pairibus ila Dei Fi- lius apparuit, vt futura, suis quibusque temporibus cora- plenda, in iilo cernerentur, 902. Pali. Cum Christo et pro Christo pati, quam cum aliis jn deliciis versari, praestat, 86$. Qux pro Chrisio pati- movr charitatem perficiunt, eLad sequentia certamina velut arrha exsistunt, 621. . Patiens. Nihil *persecutorem ita superat, ut vatientis alacritas, 455. Palria una est magis οἱ excelsis viris: nempe Jerusa- Jem illa que mente percipitur, 477. 611. Omnis vium conversatio ad veram patriam reterenda, 482. Patriarcha, Nnilus patriareharumn rioriari potuit se to- tam Dei naturam animo percepisse. 509. Patriarche duo- decim ex Jacobo nali, 826. laLriarchia, episeopus senior, Paulus persecutor, Spiritus saneti dono pins effectus , 742. Cur oculorum sensu orbatus, 683. Breviati Verbi

auferens, 512. Pauius gentium ἃ postotus, 61 Ἐς Gentismu 'eoncianator et Judxorum patronus, IU. Cines zelo pro- sequilur, (0. Majus aliquid pro suis seeundum corem iratribus ausus est; quiduam iilud, &. Paulum nmm proferamus, atque in eo quanta eL qualis res sit antmaruin tura eonsidr remus, 35. Paulus, veri pastoris exemplum, 34. "Tribulationum quas periulit elegans enimera'in, 8. Ejusilem in animarom regimine mirilica varietas, 59. 1m- mensa rharitas, 40. Optasit. ut , si fieri possel , Israel im locum ejus subrogatus od Chrisiem introdureretur, 610. Charitas ejus erga scelestum Corinthium, fiS9.. Juvemlius viduis ineundi matrimonii potestatem facit, quare , (lU. Omni hominum generi , «tati et conditioni leges prsuit, 50. In Epistola ad Timotheum leges imponit , quibus fu- loros Ecelesiz antistites. informat, 591. Paulus specta- enlum angeiis et hominibus, medius inter. homines ac Deum eoustitutus, 39. Pro illis villelicet dimicans, Deo autem peculiarem populum coneilians, 59. Cur pristina- rum suarum perseculionum mentionem faciat, 441. Pau- lus, divinas tres personas nonnunquam counumerat; comdem une prieuümerans, nine subnumerans , quare, 627. Cur Dei operationem Spiritui saneto aseribat, 627. Quibus verhis ulalur, enm personas distinguit, item, cia wnam deitatem colligi, 627. Paulus, mortificalionis exemptum, 239. Quo sensn non se vivere, sed Christum in ipso vivere dieat, 518, Nuili alii quam Christo vixit; paradisi spectator fuit ; pertectionis cansa. mortis desiie- rin Bagravit, ὅθι), Ad sublimitatis ejus mensuram moria- lium nemo pervenit, 385. Ka qua ad ertum culuin raptus vidit, iu vulgus efferre prohibitus, 511. Nou lei naturam, sed solnm judicia assequi eanatir. caque nullius ingewio romprehendi posse laletur, 512. Varias de Panlo aniitbeses : mue luget, uunc lti3. aflicilnr ; nune apo- stolorum minimus est, nune experimentum pollicetur Christi in se leqnentis, 30. Ejusdem generis alia. multa, 50. Ecetesia , Gregorii evo, in multos Paulos divisa, 5i82. Etsi Paulum honoramus, non tamen. Pauliani vocamur, οὔθ. Pauli plantatio. V ide Apollo. Pavo, cur medieus appellati, 5L, Polehritudinis «nze non ignarus, 515. Ut elegantiam et gloriam affectat, 51 f. Pauper. Nihil apud Deum magnum est quod nou pau- per quoque donare possit, 713. Pawper et pane caretis, quibus de causis reticiendi, 716. Pauper, eur non repel- lendus, M39. Divitize non amandee, nisi pauperibus opem ferant, 839, Et Deo, ila nobis dereticlus est pauper, 217. Qui uihil habet, saltem illaerymardo, pauperi suceurrat, $71. Pauper in simp'icitate atnbulans, el (aluo prelatus apud Saomnnem, eujus. imago, 597. Pauperis ac dhius Comparatio, 881. Pauperes omnes sumus, divinaque gratia indizemus, ET. Pauperes in parlem divitiarum vocandi, ut opes nostrze sanclitale quadam imhuanlur, 69. Pauperes cilo et in hilaritate refiriendi, 282. Ad ens, quorumque morbo laborent, cum fidueia et ex. eliaritate accedendum, 277. Charitets pricipua pars im eo sita esi, uL pauperes amore et benevolentia eomplectamnr, 260. Omnibus paa- peribus, quacunque de rausa ineommedis premantur, tiscera ex divina lege aperienda sunt, 2:0. Misericordite. in pauperes maximum, et constans, €t sincerum priece- ptum est, et ab omnibus sacris auclorihus non. semel, Sed iterum ae sepius rommendatum , 282. Christus ia pauperibus honarandus et. reficiendus, 985. [n eis etiam parce nutritis Christus alitur, 313. fauperes membra mostra sunt, lamelsi calamitate. eurventur, 277. |n. ma- nus nostras inluentur, ul nos. ipsi in Dei. manus cum re aliqua egenus, 261. Bienevolentia erga panperes vario et miulüp ici argumentorum genere suadetur, 202, Paupe- Tes contemnere ac prieterire "aliennm a mobis est, qui Christi oves sumus. 267. Alieunm item ab humana natura, quie eommiseratinnem veluti lata lege sanxit, 287. Pau- peres, nostri secundum Deum fratres, etiamsi nolimus, 266. Eamdem nohiseum naturam naeti, 266. Mysteriorum Christi piráeipes effecti, 206. Alia ejusdem argumenti, 266. Paupernm. et divitum antilhesis, ut. divitum. erga panperes viscera moveautcr, 267. Pauperum lepra lobo- Tohiiem drseriptio, 965. Vide Leprosus. De pauperibus intirmis locus obscurior, et iuterpretam de eo sententie, 9UR. Sunt qui religionis pratextu pauperes acerbis verhis inseetantur, ipsisque insultant, 278. Gravis ad cos admo- nitio, 278 Pauperes oppressi, quia mur. Dei rarus. est, 881. Pauperum vexatio, procipua ime Dei provocalionis €ausa, 515. Paupertas et diviliso, aé cetera bujus generis nomina, simul eum vitio in bominum geuus irrepserunt, 275. Mor- bus ad paupertatem accedens, malum atrocissinium ae vo- tis omuibus aversandum, 962. Paupertatem eum. virlule vonjunclam laudcmws, eom qua Lazarus soluleni as- sequitur, alque in siu Abrahe locupletatur, 282, Pay. Dei nomen est, quo. sdmenemur ut. virtutem il- Jam, qu:e proprie Dei est, comparare studeamus, 87. Pax Dei; Deus pacis; pax Deus, 414. Pax, bonorum proestan- tissimum alque "utilissiinum, 580. Pax, bcaim zh omni- bus laudatum, a paucis conservatum, idi. Pax. populu a sacerdote data el vivissim ab eo recepta, Η £. Pax, impe- rium est in animi passiones, 425. Nou enmic pax amanda ac compleetenda, sed eaquae boui vausa inilwr, ac Deo eo- puli, 192. Bello ae pay lempus ἃ Salou. statutum, 495. Pax illa colenda, quam paeiticus hine discedens qua- si legatum quoddam "nobis reliquit, 43}. Nihil perinde grave est alque arerbuni, ut pax puisa et Ingata, 445. UL Optima quaedam dissensio, ità pax quadam! perrieiusa, 415. Ea scilivel qua impiis et male affeclis. assentimur, 415. Pax a latronibus culla, 419. Pacis sludiosi ad Dem εἰ divinas mentes aceedent, quare, 187. Pacis οἱ unitatis studium aliis operibus, etiam pro fide susceptis, preesin- lius, 40. Paeis eL coneurii: bonum cmmia pradirant; mondus partium suarum ordine atque concentu, I85. An- nii tempestates sibi invicem placide succedentes; dies ct nox, 189. Aliaque. permulta, I9. Necnon et. ipa n rum natoralium perturbatio, 189. teipoblicz etiam Christie: nüril melins quam. paris bonum. i2t.. Ad pacem et eon- cordiam Israelitarum. malis eru iri nos. oportet, 170. Lt omuia pace conservantur, ita cissidiis. funditus evertn- tur, 189, Pacem absentem. quibus lacrymis revocet Gre- gorius, 414. Vide lacob, David. Peceare loninis est, quare, 695. Fieri nem potest quin aliquid peecemus, ut nomiucs, 427. Nemo est qui non iu- terdum labatur, 88$. Pecvater. Varia peccatorem ingenia : alii, semiem in mioduni, peccatum. snifursnlur, Z2. Ali exrusationes. in peecatis exeusant, 22. Ali anres. snas. obstroont, ne sa- pieutiie remediis eurentür, 22, Postremo, qui majore au- ilacia sunt, nudo capite, vt est in proverbio, iu liazitium πη prorumpuut, 92. Gravis ad. ees. omnes. admonitio, Ὡς. Peceatores a Gregorio non recepri, eum. patrata eri- niini parem vitse emendationem nou allerunl, 630. Vere po nitentibus eonvetientem locum assigmat, GOD. Pereatum, estanimz interitus, ol, 000 — Peceatnm, Christi morie, ligno crucis afxum est, 458. Eun vite stabum qui omm prorsus perc;to vacaret, Deus supra bumans ualuve inodum cnnstituil, 169. Dei solius est onmi peccato vaeare, 795. Peerali vel ipsa suspicio ca- venda, 12. Peccati nga, magui viii medivina, 512, In peceatum relabi qvam. periculosum, 717. Vide Cicatrix. Peccata dupiicia de manu Domini tribuuntur , 303. Peccatum originale, Primi hominis peecatuin, vitii radix, ex qua multa peccata puilularuul, 621. Adamus sibi eL posteris ea'lum clauserat, 68$, Homo invidia diabo:i al- que acerbo peccati gustu, a Deo misere separatus, 685. Genus nostrum, propter vitii accessum, a ono. detuyba- lum alque dejectum, £37. Homo totus cecidi, atque ob primi hominis inobedientiam οἱ diaboli fraudem conden- Datus est, 422. Pulcher eral ad aspectum fruetus ille qui mibi mortem attulit, 839. Ira. tibi adversus serpentem so- Inn exsistat, per quet excidisti, 89. Iu paradiso d« cepti fuimus, quoniam commodis nostris in*isum est, N07. Opus. habuinnis Deo qui moreretur, ut vivamus, 867. Per scien- Ve lignum münws tempesiive perceptum, 8. vite ignc exturbati sums, 681, D:aboli invidia mors in mundum intravit, hominemque per (raudem illexit ac cirenmvenit, 857. Si quad eramus permansissemus, ac pra-eplo pa- ruissemus, effecti fuissemus quod non. cramus, iumorta- les el Deo eonjunetiores, 837. Nemo, saltem in natura geseratione procreata, emmino a. sorde purus est, 279. Peccati originalis prezaia, 372, 373. Malie. cupiditates ex primo illo gustu, qui nobis interitum attuli, originem lroxerunt, 459. Quemaómodum mandato parere recusavi- mius, ila liceuitie erroris traditi sumus, 61. Omuis gene- vis vitiorum sedes ellecti sumus, 651. Vide Adam, Eva, Primus homo. Pedes, ne ultra vires conetur, 597. Pedilem ad Lydium. eurrum currere, proverbium, 787. Pegasus Argivus, 787. V ide Argivus. Pelagus quoddam essentie imteusum et intermiua- lum, Deus, £67. Pelopidz, unde nobilitati, 109. Nihil essent in compa-

Venuria eicit ul ad Deum nosraetipsos. conleramus, 521. Perdere ac labefaetare faciiius est quam conservare, 415. Veregrinis domo carens, qua de causa excipiendus, 716, listas pro peregrinis perezrinatus est, 859. Perieetus Viri. perfeclissimt est, private. vtililatis ros publicis commodis conjunetam abere. rationem , i. NI quid Juiianum imperatorem edocuerint, δ. Periurium adeo atrox el nefarium apud (hristianos censetur, ut jusjurandum. quoque ipsum iis: solis interdi cator, 146. Persa quidam Zopyri erga Cyrum facinus imitatur , el Jniiano persuadet wl nares Onerarius eüm frumen- tis incendat, 155. Kjus ad Julianum oratio, it. Perse, magicie artis inventores, 137. Magna tolerantia in bello perstantes. 112. Aut a Juliano delusi, aut Julia- mum cunsi.io aliieientes, cum Julianus ita progressus. est ut ad Ctesiphontem eastra poneret, 135. Juliano impera- tore interfecto, Romanos ad maaum habebaut, L57. In vi- etoria moderate se gerunt, 156. Persccutio Maximini, omnium atrocissima, 775. Prima. Arianorum in Catholieos persecutionis eausa, unde- nam, 780 Perseeutionem ormmium Lelerrimum Julia nus excoritat, 407. Ea persecutio, mulliludinis peccantis castigatio fui, 84. ValenUs imperatoris persecutio quid singulare habuerit, 750. Persecutiones Christianam peine potius illnstra- Tent qnam debilitarunt, 105. krclesiam illustrioremn splendidioremque per supplicia reddebant, 400. Persecutores una vinreudi. ratio est, jn Christo gloria- ri, et pro Cliristo mortem oppelere, 93. Stralagema nm- nibus perseculuribus familiare fuit, uta domesticis et sueilitum muanu sceleris exordium duterent, quare , Οὐ, Persia eausam, quie inler Christiauos et Julianum Αρο- statam agebatur, disceptavit, 461. Persica Juliaui expeditio, 152. Persona. Cathoca vocis illins explicatio, 753. Persoua. [nan nonnisi una, 90&. Persuuze Tlriuitatis, Vide rinitas. T'erturbationes animi, vt compescend:e, 659. Pes. Pro pede. hospitale munus; quidnam hoe, et unde assumptum , 174. Pedes discipulorum a Cliristo. allu- DT M consilio, 866. Pedes, qua ratione puriticanui , Peltavius episcoporum auctoritatem conira Salmasium. egrerie defendit, 9. Petra. Cur Filius Dei hoc. nomine vocatus, 900. Petra offensionis, Christus, iis qui literam duntaxat. prospi- ciunt, 322, Petra fontis ritu seaturiens, 2:55. . Petrus, discipulorum omtium charissimus, 512. Ad Chri- sti aguitionem aniri ardore alios anteibat, 510. En numi- nie beatus praedictus est, eL res maximas in. fidem aecc- pit, 510. Eeclesiz fundamenta in fidem suam accepit, aT. Petrus, Ecclesi eo:umen, eur Christum à. nai. amanida- verit, 255. Jesum a navigio ablegat, lanquam. ejus peie- sentia minime dignus, 578, 682. QuoJ gladium sustutisset objurgatus, 238. Circa Salvatoris. passionem humani. ali- quid perpessus, 689. Ut abjurationem sauseil, 689. Peirus et Joannes, ad sepulerum Don.ini properantes, vt imitandi, 64. Petras et Andreas piscatores, Chrislo per Spirilum san- cium irretiti, orbem universum sermonis relbus cou plexi sunt, 742. Petrus et Paulus, magni Christ diseipuli, 38. Una enm guberualione gratiam aeeeperuni; ommiims omuia farli sont, nt omnes luerifacereut, 58. Evanze.ii promu!gatiu- nem ita inter se partiti sunt, ut pauperes interim comuni- ni animorum studio complecterentur, 285. Petrus Jud:eorum apostolus, 611. Lupinis wnieo asse emptis alebatur, 259. Parcimonize exemplar, 939. Sen- lentia ex Consiitutionibus apostolicis sub nomine Pelri a Gregnrio prolala, 274. Etsi Pelrum honoramus, non ta- men Peiriani vocamur, 656. Petri zelum imitatur Basilius Magnus, 829. Petrus Alexandrinus, Athanasii suecessor, e sede sua a Lucio expulsus, 462. Athanasii in throno et in doctrina. successor, 620. Petrus non minus virtute quam nomine, Aypliis Joseph alter, 690. Kjas et Athanasii eximia laus, 620. Peirus Romam fugit, signa immanilatis quai Alexandrini Catholiei experti fuerant, Occidenli spectan- da proponit, 46i. Cruentas occisorum vestes Ecclesi Romane proferi, ac per tacitam accusationem omnibus lacrymas movet, 46k. A Damaso pontifice benigne-exco- ptus, 4&4. Episcopos ex /Egvpto mittit, ut Maximnm Cv- Wieum Constantinopolis episcorum conscereüt, 617. Lr- Wd EF TU rorem sunm agnoscit, et eum. Gregorio Theologo in. gra- tiam redit, 617. Petulantia sermonis Gregorio Theolugo ab Arianis ob- jeca. 607, Phalaris, Agrigentinurum tyrannus, crudelitatis nomiue celebris, 128. Jhailus Deus, in pulehri. roshymui amorem. propen- Bus magnum elivicorum mysterium, 165. De eodem, 4, 670. Y'hanetes apud ethnicos, quinam, 506 Pharao, Josephum honore atticil, 145. Pharaonis Deus, Moyses, 86, 550, θυ. Pharaonis durities, 149. I'harao ad divine adversus impios vindiel&: specimen reservatos, 502. Pharao alter, Juli.nus Aposlata, 148. Phariszeus dampaLus, et ex arrogantia depressvs, 819. Parisaum non solum gesus, sed etiam morum. vitseque. Tatio efücit, 651. Pharisai probris onerati, pastoribus leelesim timorem jneutiont, 47. P'hariszi, Lum judaivi Qum uosirdtes, mullis et. pracclaris rebus olfendutitur, ol Phidias, nabilis statuarius, 1115. Philagrins, alteram Agypti prafecturam gerens, naxi- mis honoribus Alexandriae exceplus, 404. Dubium an ini perator, imo magnus quoque. Athanasius pari houore in- Iroduetus esset, 404. Philosophi maximum est, sed non. omnibus datum, ?0i. Extra tempus. philosophari, cum a»tem opus est, philosophia expertem apparere, turpissimum, 475. P'hilosophia, excelsa scientia, et proeul. gradiens, 788. Non in vultus tristitia, sed in auimi firmitate ae menlis me ritate sinceraque ad bonum propensione consistit, 438 Per- turhationum animi durina, 456. P'bilosophise operam dare oporiel, aut philosophiam honore complecü, 45$ lhilosu- yria uihil fortus est, inexpugnabilius nihil, 4&1. l'hiluso- phi.» caput primarium, quedam, NS, Philosophiiaestudium deilicalionem quamdam conciliat, 987. Philosophia Christiaua, humilis quidem in specie et abjeela ; czeterum in ocenito sublimis, alque ad Deum du- cens, 437. Frnctus illius non iidem qui profane; istorum eünmeratio, 158. Plhilusophia profana, habitus. oblenlu veritatis unibras assimulat, 457. Philosophicus animus, ex eo quod passus sit, genero- sior redditur; atque αἱ candens ferrum aqua (rigkla, ita perienlis obdurescil, 466. Philesophus eo ipso vineít quod se. vinci patitur, 481. Philosnpho quid ageudum, si Samarilanus vocatur, 481. Philosophi senis ollicia, £19. Veri philosophi maj.nifica deseripiio, 478. Philnsophi cum onagro legibus suis vi- vente comparatio, 481. Yegetus et. corpulenius pbiloso- phus, ingratum (Gregorio "Thrologo spectaculum, 482. Philosophus quidam a gentilibus laudatus, quod toto die stans sili preces adhibuerit, 111. Alius qud hieme, in specwlatione peraox, ne vim quidem frigoris propter mentis absiractibnem senserit, 101. Philosophus mpera- torius Alexandrinis auetor est, nt templum Chrislianorum dopliei eruore, victimarum et hominum, impleaut, 121. P'ylhiodoris ei nomen erat, si cuidam manuseripto codi- ci fides, 121. . Philosophi gentiles, philosophis Clrislianis, id est, mo- nachis, lenge inferiores, 110. Philosoplicrum genti errores et vitia, LT. Artes earam, velut. Agyptiacie quee- dim plage, in Ecclesiam iniroduelze, 296. Philusophorum absonz de Deo, de providentia et de viriete. opiniones, 97. Philosophi multi providentiam vel omnino vel ex par- te negant, 281. In absurdis sermonibus celerem et expe- ditam linguam habent, et novitate delectant, 281. £orum commenta refelluntur, 981. P'hinecs, pulchri zeli. exemplar, 250, 295. Modianiti- dem ona cum lsraelila gladio lranslixit, 959. Unde no- m habuit, 239. Zelo maguam sibi famam peperit, 516. ql rlides, improbitatem inconsiderotam esse seripsit .. Ph«badius Aginnensis Traelatus de fide orihodoxa con-

INDEX ANALYTICUS. ciunt, sie mutuum desiderium disjunctione melius explo- ratur, 438. Pictoris nomen non statim obtinetur, quid iu- de, 791. Pietas maximum vitæ præsidium, 463. Communes apud Deum divitiæ, quibus pauper splendidissimum quemque superare potest, 751. Quare, 754. Pietas non iu exiguis rebus, verum in animi firmitate ac mentis puritate since- raque ad bonum propensione consistit, 458. Non in multis de Deo sermonibus posita est, 71. Pietas major ac perfe- clior pro pietatis præmio accepta, 200. Pietas dimidiata improbatur, 657. Pietatem edicto sancire multo meltus est, quam cædem comprimere, adulterium coercere, fur- tum castigare, 659. Pilatus Christicida; ipsius imitator Julianus, 108. Pila- tus, in hoc verbo: Quod scripsi, scripsi, ut imitandus, 795. Pindarus, quid columnas aureas vocet, 785. Pinus Isthmica miseros adolescentes olim ornabat, 450. Pisæus, nomen Juliano Apostatæ inditum, 115. Piscatores et pauperes multis divitibus prælati, 610. Piscatorio, non Aristotelico more docet Gregorius, 433. Piscium varii affectus, et contrariæ, tam in formis, quam in nominibus, proprietates, 514. Pius. Hominibus piis altæ sedes assignatæ, 878. Viri pil laudandi, 388. Vide boni. Piæ ac Deo caræ animæ est di- vinis rebus humana omnia submittere, 336. Plaga cordatis hominibus doctrina efficitur, 810. Plagis affici grave est; sed plaga meliorem non fieri gravissi- mum, 311. Plantæ per vim in diversum inflexæ, et cum laxantur ad sese recurrentes, eoruin imaginem præbent qui, sub- Jato schismate, ferventioribus animis ad seipsos accur runt, 183. Plantarum varia genera, utilitas et pulchritu- do, 516. Plato, civitatem quæ reipsa consistere nequit, sermo- ne fingit, 97. Dionysii Syracusii tyrannidem tantum non adorat; et supra deos obolum effert, 97. Materiam æter- nam esse confinxit, 529. Quibus verbis causæ secundæ a prima processionem declaret, 524. Platonis dictum de primo rerum motore ac moderatore, 508. De Dei perce- ptione, 498. De licentia eximenda. 12. De solė, 520. Platonis ideæ, reminiscentia, animorum in alia corpora transmigratio, 494. Ligurilio, ob quam ipse venditur, 111. Gibbositatem ejus quidam olim imitabantur, 829. Platones Quid Julianum imperatorem" edocuerint, 96. Platonicæ facundiæ præstigiæ, 596. Plausus vulgi ac theatri, a Gregorio relicti, 439. Plau- sibus quasi pennis in sublime ferri, 765. His privari, Gregorio grave non erat, 765. Pleiadis vinculum quis novit ? 521. Plinius, quid de salamandra tradiderit, 787. Pluviæ cum sermone comparatio, 300. Pluviæ parens mensuris suis ac bilancibus omnia regit, 519. Pluvia sua omnes æque alit Deus, 370. Poderis, indumentum pontificale, 241. Poena. De Deo pœnam aliquam infligente queri non li- cet, 883. Poenam vitare abjectis animis amplum videtur; excelso animo præditi ad mercedem quoque aspirant, 699. Poenitentia, cur ab Ecclesiæ ministro aliis eroganda, 689. Apostrophe ad Novatianos qui eam non admittunt, 639. Impiorum, inter morbi cruciatus, confessiones el inu- tiles penitentiæ, 148. Pœnitentia baptisma, asperum et laboriosum, 688. Opera pœnitentiæ, 689. Vide Cicatrix. Hoc apud Deum in more positum est, ut supplicii dila- tione pœnitentiæ tempus et locum aperiat, 812. Pœui- tentiæ gratiam propheticam Davidi conservavit, 689. Poesi jucunditas ex fabulis et deorum probris concilia- ta, 143. Poetæ profani, in deos contumeliosi a gentilibus tamen laudati, 143. Pollicitatio pro voto facta, finem per opus accipiat, 881. Polyarchia, Dei loco, a quibusdam introducta, 523. Polygnotus, nohi.issimus pictor, 513. Nonagesima Olympiade floruit, 513. Polypus, petrarum ad quas accesserit colores referens, cujus imago, 641, 782. Pontifex. Cur Christus eo nomine vocatus, 356. Poati- fex. Vide Pastor, Præfectus, Sacerdos. Pontificale indumentum, poderis, 241. Pontus. Multa majorum S. Basilii præclare facta suppe- ditat, 772. Basilii Magni patria, Basilium ejus patrem vir- tutis magistrum habet, 778. In Ponto silvæ multæ sunt et profundæ, ac longe se porrigentes, 774. Majores Ba- silii Magni, grassante persecutione, ad eas confugiunt, 774. Porcus est, qui egregias et pellucidas veritatis marga- ritas conculcat, 497. Porphyrii mendacia et deliramenta, quibus gentiles tan- quam divinis vocibus exsultant, 175. Porus. Indorum rex, 96. Vide Alexander. Posse vel non posse varia et multiplex earum locu- tionum significatio, 515. Vide Impossibile. Potentia. Cur Filius Dei hoc nomine vocetur, 554. Potestas. Implorum manibus ac potestati persæpe justi deduntur, non ut illis honor habeatur, sed ut horum vir- tus exploretur, 395. Potestates in Ecclesiis a Deo consti- tate, 12. Ut Ecclesiæ membra unum corpus Christo dignum exsistant, 12. Potestatibus sublimioribus parere jubemur, non solum propter iram, sed etiam propter conscientiam, 321. Idque ex doctrinæ nostræ lege cumprimis laudanda, et a Spiritu Sancto præclare constituta, 521. Potidea, arbs ad Thraciam sita, 111. Potideates quidam philosophus, in speculatione per- nox, vim frigoris non sentit, 111. 260. Præceptorum omnium primum maximomque, charitas, Prædicator Evangelii quibus virtutibus studere debeat, 860. Præesse. Quantacunque scientia et virtute quis sit in- structus, præesse aliis reformidet, 20. Præfectura. Apostoli eorumque posteri, non sine labo- ribus et sudoribus, præfecturæ munus obierunt, 38. Præ- fecturam deponere non tatum, 63. Quis horumce verbo- rum sensus, 63. Præfecturæ nec facile acceptandæ, nec obstinatius recusandæ, 62. Præfecturam obstinatius récu- santi quid verendum, 63. Præfecturam sibi delatam ex veteribus sanctis alii prompte, alii mora injecta suscepe- runt, 64. Istorum non culpanda timiditas, nec illorum alacritas reprehendenda, 61. Præfecturam ex obedienun suscipiens, et spem omnem in Deo repositam habens, is perfectum ac numeris omnibus absolutum antistitem a Deo componitur, 63. Præfectus. Imperiales præfecti in Ecclesiam contume- liosi, 764. Mutatis rebus non multati, 763. Præfectorum nimia multitudo in dissolutam vivendi licentiam recidit, 369. Præfectos provinciarum socios in religione habere, quatenus amplum et honorificum, 807. Præscientia. Dei consillum ac præscientia magnarum rerum materiam longe ante præstituit, 589. Præscientia Del præclarum argumentum in templo quod Gallus et Julianus pariter exstruebant, 89. Præscientiam futurorum ex nubibus et ventis quærere vanissimum est, 889. Præsepe adorandum, per quod, cum rationis expertes essemus, a Verbo nutriti sumus, 674. Præsepium, in quo Christus nascitur, propter paradi- sum; res parva et conspicua, propter magnam et ab ocu- lis remotam, 24. Præsidere. Qua difficultate premantur qui in Ecclesia præsident, 588. 91. Præstigiarum artes a Juliano Apostata colebantur, Præsulis indigni descriptio, 390. Presbyteri et episcopi appellatio, quoadusque commu- nis, 9. Presbyteri consecratio die solemni agebatur, 4 Presbyteri, quo sensu pietate miseri, et dignitate infeit ces a Gregorio dicti, 15. Presbyteri una cum navi, cui ab Arianis impositi erant, conflagrantes, 461, 606, 764, 895. Presbyteri Ecclesiæ Constantinopolitanae a Gregorio lau- dati, 756. Presbyterorum nimia, ævo Gregorii, multitudo, 13. Primitia. Hoc nomine vocabantur sacrificia quæ vele- res pro mortuis agebant, 450. Primitiarum nomen car orationi de sancto Cypriano attributum, 450. Primitiis frugum Deus non fraudandus, 315. Princeps imperio sacerdotis, Christi lege, subjectus, 322. Principum officia erga sanam doctrinam, 659. Prin- cipum edicta quandoque plus valent adversos hæreticos, quam theologic sermones, 659.Si videli cet male docenti- bus os obstruant, persecutione oppressis open fraut, et interfectores animarum reprimant, 659, 660. Principibus obsequendum propter ordinen, publicaque disciplina rationem, 321. Propter conscientiam, 321. Idque lege a Spiritu Sancto præclare constituta et cumprimis laudan- da, 321. Principatus verus in hoc positus est, ut salutis inimi- cus vincatur, 447. Principium. Tria principia ethnicorum more non cuesti- tuenda, 379. Quod in principio erat, semper fuisse cre dendum est; nec aliunde esse quam ex eo qui principium non habet, 896. Principia rerun considerande, at de fine quidquam statuamus, 580. Probitas familiares suos mirum in modum oblectat, 881.

ΤΥ Στ Suppose mi" Ph. Sovicoiai eei M re petierat d dd Enam iu bac vita felix est, 877. Eum invidia sequilur, 810, Proceres, potentiorem timete, 810. Processio Spiritus sancti, vox. perspicuitatis causa. re- cens introdueta, 684. Processio Spiritus sanetia Patre, $61. A. Filio, 903. Citra generationem, 553. Non anxie inquirenda, 582. Procrastinatio in ijs qui verbi divini participes fiunt, laudem non habet, 838. Profanus. Apud profanzs animas nihil pulchri fidem invenire potest, 339. Profundum et Silentium, duo Valentini /Eones, 460. Propbeta: iuter Christum et legem jnterjecti, 23. Cum. Paulus ipse spiritus prophetarum eis subjici afürmet, non est cur de ea re dubitemus, 587, 748. Verisimile nan est Jonam, eum propheta esset, Dei consilia eirca Ninivita- Tum eonversionem ignorasse, 61. Visio a propheta requi- retur, 45. Propbetze, ob prophelie munus, popnli auii- siites, 58, Propheta, boni el mali, 791. Prophetarum (i- nis, charilas, 960. Àd propheti: munus vocati, parim alacri animo vocalioni paruerunt, partim oblatas gratie moras injecerunt, quare, δέ. Propiuquos laedere minime pium est; scelus in cos perpetratum, omnium maximum esse judicatur, 219. Propositio nec vera nec falsa : Nune ego mentior, 529. Proserpinz raptus, 579, Prosopoposia, Seriptur familiaris, t$10. Prosperitus. Fallacibus noctis iusoniis fides polius ha- beri potest Suam liominum prosperitaü, 270. ΑΚ com- parationes, 210. . Proteus, JEgyplius, sophista. tabolosus, 10. . Yide Me- lampus. Proverbia Salomonis, paedagogica sapientia, 322. Providentia. Nihil eorum quz ad salutem dala sont, cirra Dei providentiam exsistit, 817. Mundus universus, am visibilis quam invisibilis, Creatoris providentia gu- beruatur, 727. Deus omnia creavit, οἱ quemadmodum ipse vult ac novit moderatur, 279. Verbum, Bei Filius, omnium artifex rerumque nostrarum arbiter ae modera- tor, 148. Dei providentia haudquaquam impios omnes con- festim persequitur, 886. Atlamen Dei scientiam non el[u- gieut, 886. Diving providenti adversus impios argu eati, 1$, Providentia Dci rationes Veibo. quidern cla- τᾶ, hobis utem obscure, 85. Dei rationes omni. conje- ctura sublimiores, ad id quod morbis nostris melius est haud dubie referuntur, 98. Res hujus vitz non ideo leme- re atque iucondite gubernantur, quia exploratas earum Toliones non habemus, 280. Qui providentiam negaut, propter inscitiam sspientes sunt, aul propter supervaca- neam sapientiom insipientes ac'stolidi, 280. Eororm opi- niones referuntur et refeiluntur, 281. Providentiz spcci- men egregium in templo quod Gallus eL Julianus simul exstruebant, 89. [n Juliani Augusti obitu, F2. Absone philosophorum de providentia sententia, 97. Prudens. Prodentum et cordalorum est, ut in bouis meliora et excellentiora, ita in malis minora et leviora eligere, 705. Prudentis est calamitatibus crudiri, 320. Prudentum hominum qua secunda classis, 007. Prudentie sermo suscipiendus, ne ab imperitia no- E potios quam a molestia et. dillicullate absorbeamur, 519. Psalmodiarum concentus, 767. Psalmorum cantus ne monachos, 110, Psaltes ex pastore, David, 142. Piolomzei scripta, 212. Publicanus hurmilitale exaltatus, et nullo alio nomine commendatus, 705. Publicani coguonienturn Matthizo ad- jupctum, quare, 441. Pudiciti sindium tale est apud Christianos, ul oculus quoque frenelur ac reprimatur, 146, Pudor. Molieri rubor unus placeat quem pudor affert, 334. Pudoris lege nullum majus adjumentum ad virtutem excogitari potest, 582. Puellz regia sacrificium, 109. Pueri in fornacem Babylonicam conjecti, Ezechiz regis filii fuisse credebantur, 872. Puerorum ludi, dissidiorum jnler Catholicos imago, 765. Pugiles Christi, quibus periculis «e objecerunt , 108. ,Pugna pro bono immodica, Ecclesiam ludibriis obno- xiam reddit, 53. In omni. pugna, etiam pro Christo susce- pia. modus Lenendus, ὅδ. Pugnare pro Christo non. licet, nisi prout Christo gra- tum est, 55: Pulchritudo corporis humani, membrorum inter se proportio, 425. Concordiae fructus, 493. Pulehritudo cor- porea, temporis et morbi ludibrium, 653. Pulchritudo ye- τὰ, in anima et imagine Dei posita, 355. Pullus Athanasitm ab exsilio reducem et Alexandriam ingredienlem vehebat, 405. De pulli quo Jesus vehebatur significatione conjectura, 405. . TPurgatio peccati per baptismum, 695. Omnibus commu- mis, et labore vaeua, 696. Ecqua lalis est. legalis atque vmbratiis purgatio, 678. Secunda purgatio post bapti smum, 696. Dillücilior et molestior, 678. Quantam vim lacrymarum impendemus, ut ea. cum bapüsmi fonte ex- :equari possit ? 678. ᾿ Puritás οἱ necessaria qui eum Deo consuetudinem ha- here cupit, 682. Purpura, a Tyriis, cane florem indicanle, primum in- venta, 126. " Purus. Ad eum qui purus esi, per vile probitatem ascendamus, 585. Puree auim:e technas diaboii celerius deprehendunt, 4&3. Pyramides Agypti, 818. Cum hospitali demo a. Basilio construeta non comparanda, 818. Pyriphlegelhontes;Cocyli etàcherontes quibus mali jle etuntur, 175. Non solum a poetis, verum eliam a philoso- phis gentilibus admissi, 173. Pyrrhouis instantiz et assensus retentiones. 596. Pyr-- rhones, velut gravis quidam ae malignus morbus, in Ec- ciesiam irrepserunt, 593. Pythagora» siientium, fab; discipulorum ejus verbum : Ipse divi, 494, ᾿ Pythagorica pro. fabis contentio, 109. Pythagoricum de animabus alibi usquam versatis dogma relellitur, 655. Pythia, exsiineto. Juliano imperatore, rursus imposta rs Convicta, 165. [ QQuidripedibus Dei gloria per gentiles attributa , $07. Quzsiio. Superflui quiestionnm ad fidem perlinentium. stoiones ae deflexus excidendi, 421. lile solum de Deo movendse qussstiones, quee ingenii nostri modulum, atque auditoris captum nom excedunt, 490, Quxstiones qu.edam. 8 Christo solute, qusdam velut. (m ἐμεῖο iniropenidm ore compresse, 648. Quaestionum. delectus haberi debel, ut alie contentiosis hominibus relinquantur, alie traeten- lur; sed et iszz uon omnes eodem modo agitand:, 421. Quiestionum absurditatem absurdioribus interrogationi- bus solvere licet, 619. Quandoque Spiritus auctoritas per. quistiones deietur, 539. Quzestio Arcadica. Vide Home- TUS. Quando. Si quaras quando Filius Dei genitus, et quan- do Spiritus procedens, hzc supra quando sunt, 521. Quaternarium numerum in honore P'ythagorici habe- bant, et per eum jurare consueverant, 732. Quercus Dodonze deliramenta, 679. Quibus datum est ; quomodo intelligendum, 654. Quies, sabbatum, 732. Quomodo Filius Dei genitus est, 528. Ut sit Pater qul genuit, et Filius qui genitus est, 529. R Raab meretrix. ob solam hospitalitatem landata, 705. Cui hene de bospitibus merendi studium et laudi fuit. et saluti, 258. M NH Eunomiani et Macedoniani rabulis similes , aglathel, patris idola surripiens, αἱ a mobis imitanda, M. nud vitze hujus fontem Gregorius Deum intelligit, τὸ. Ramatha, parva magni Samuelis patria, 609. Rapsaces Assyrius, pro. Sennacherib rege bellum ad- ministrat, Jerosolymam obsidet ; lenibus verbis ac verua- cula lingua cives allicere aggreditur, 18. Rapsaces alter, Julianus Apostala, 138. Ratio, quz spud Graecos λόγος nunenpatur, 900. Ratio ex Deo est, et prima ín pectoribus nostris condita lex, 508. Omnibus praesit, 839. Ex iis rebus qua oculis cernuntur ad Deum evehit, 508. Si in astrcendis myste- riis ratio ipsa imbecillitate laboret, quid facto opos est, A68. alionis est cngnoscere quaenam hominis captum ex- cedant, 519. Hatio salutls hominibus, quanam, 891. Ra- tioni tenebras offondit anim:e improbitas, 426. Rationem. administrationis sus reddit Gregorius coram universali concilio, 748. Rebecca, ab Ísaac procul quiesita et per servorum le- galionem, 825. Kebecea, id est Ecclesia, 825. Recordatio Dei, promplissimum et. fortissimum in ad- versis solatium, 319. Kedemptio. Nomen Filio Dei attributum, qua ratione, 555. Redeinptio humani generis in summa declaratur, 861. Redemptionis human:e pretium dialio:o ἃ quo capti vi tenebamur, an Deo Patri ἃ quo non tenebumur oerso-

8 lu!um, 862. Quistionis soluho, 862. Redemptio, cera baptizatis elfeeta per virtutis habitum, 636. Tiekormationen honiirhs ^uo pacto ieri oportail. 1* Da- ta lege, eLenneesso saerificiorum usu. 2? Auimarum. im- mulatione, atque ad Evangelium lraductio:e, 853. egere animas ars est artium, 20. Regie puelle sacrificium, 109. Wegina Austri e finibus terri ad Salomonem se confert, 821 MWegnum eodorum ultro vim patitor, et tyrannidem suffer, 710. In Dei cognitione pusitum, 38& Provcipue vero in sanctissimz Trinitatis contemplatione, 305, Nou ideo parvuni, quia sinapis grauo comparatum, 686. Regnum Chrisii duplex; primum nt omnipntentis; se eundum ut hbenler obedientes eifieientis, 512. Quod primam signilicationem, regni. ejus non erit finis; quvad Secuuduui, regnabi usque ad restituLjionis lempora , 942. Hegu!a, eum sit. eadem, recto pareil, et snperflunm resecat. 322. Qui sine regula suni, alios regule admo- vent, BLU. Relaxatio animi non. interdicta; petulantia vero coer- cena, 265. Religionis mvsteria non investiganda, tid8. Tetiquis martyrum, quanta possint, 108. Reliquie mule sanelorum, ighi traditas sub Juliano Apostala, 107. Rones, in justiieatione peccatoris, laudabilem immu- lalionem seutianL, vim totam appetitus in Deum trausle- rentes, 723. á Repliibus Dei gloria per gentiles altributa , 607, 680. Repndii libellum lex antiqua ob causas omnes. conce- dit; Christus ob solum adulterium. 650 Wequies hic, seilicet in rebus qua deorsum volvuntur, non est, 956. Mes omnium perfectissima, Dei cognitio, 38k. Primas 3n emlo tenere, 570. Res familiaris ex aliorum egestate on augenda, 570. Res advers;e secundis plerumque uti- Mores, 23. Rerum etiam jueundissimaram fastidium tan- dem oborilur, £16. Res humane. velut. orbis quidam vol- vantur, 319. Per earum inconstantiam ad :elerna revoea- mur, 320. De rebus alieris loqui. jucundissimum, prz- se-lim si vel benevolentia quadam vel odio trahamur, t1. Rebus relielis syllabas conseetari, Judaica sapientize est, Si. Resipiscentia. Nella re Deus perinde delectatur, ut honinis resipiscentia, 691. Wespublica ; nihil ei portenditor ex eo quod privatus homo recle vel m;le se gerit, 803. Ut respublica se habet, ita singulos afüri necesse est, 805. leipubliese admiuistrator quid Cesari, quid Deo reddere debeat, 270. UL se gerere debet erga pouperes, 570. Reipublicze euam ecciesiastic:e niliil melius quam pacis bonum, 42£. Wesurgere, Christus terio die resurrexit, nos post diuturnum tempus, 713. Resurrectio, uomen. Filio Dei attributum, quare, 555, Resurrectio Christi propter resurrectionem nostram, 95, Hesurrectio earnis ἃ quibusdam hereticis negata, et verbis zequivocis speeie tenus aduiissa, 89S. Resurreetionem Sad-- duci negaverunt, 558. Resurrectionis füturz argumen- lom ex Ezechiele propheta, 213. Retia, Cur Fils lei hoc nomine vocatus, 900. Mex Christus exigenüum vectigal, iud uihilominns pendit, 558. tegi, et priefeetis, et proceribus ebedientem esse convenit, quare, 889. Itrgis sermonibus diligenter advertere conveuit, 885. Rex imperium cum Christo gerit ; güadium ab illo accepit; emm imago Dei sit, Dei quoque imagini imperat, 325. leges, una cum suhditis in iibro viventium et pereuntium deseripii, 575. Regum pracipus virtutes, benignitas, munilicentia, humanitas, 525. Supera solins Dei, infera autem regum etiam sunt, 652. Subditis suis deosse prabeanl ; bie dopertum torum sit, non autem in auro el in exercitibus 642. Vide Imperator legis cor jn manu Dei, 612. Reges, boni et mali, 91. Civitatj eujus et rex adolescens, et principes ventri dedii, mala immi- nent, B9 Beata est cujus ingenuus vir regnum tenet, 3589. tegi stolido juvenis prudens anteponitur, 8N0. Rliadámanthus et Minos, nugs, 789. Rhadamauthi glo- riam Julianus imperator affectat, 160. Rhea, Deorum mater : cujusmodi saera homines furore. eri in festo ejus obirent, 678, 679. Hhetorira, vim ignis spirans, 788. Ridicule de re ridicula loqui, 488. Ridiculi et faceti in exercitus eomitatu esse solebant, 135. Hujusmodi virum Juliano Imperatori necem intulisse ferebatur, 136. Risus hominum stolidorum cni similis, 885. Risui ρος ferenda est ira prudens, 883. Modum quemdam ac deco- rur in risn tenendum esse, 491. Risum in laerymis poeize agunscunt, 140. Risum irritere, 925. Witus quidam. Hebrzorum a Christianis celeprati, sed diversa r.tione, 754. JKoboam et Jeroboam inter reges, 791. Roboam juste reprehensus, quod pro nibilo habita senum sententia juve- num consiliis paruerit, 640. Bogus Herculis ende excitatus, 108. Roma : Constantinopolis post eam prima, cum ea de primatu contendit, 643. Romanum imperium; quale malum nntriret in Juliano prineipe, 162. Romam res exnlcerat, eum Julianus expeditionem in Persas suscipit, 182. Romanis ipsis salu lem a Juliano imperatore iuvisam esse ferebatur, 13. Romana lwdeorum captivitas, 744. tomanum. imperium abestera natione. vastatum, qua de causa, 415. Romano- rum vexillorum deseriptio, 107. 1108. Quis roris sillas peperit? 518. Tosa. Qui enrpore deformis anima. farmasus est, rose vomparandus, quae in. baeea nec florida nee suave olent fua lainen ipsa est, suavissimumque odorem efüla!, 80. Wubus Moysi osensns. quem ignis urens noa perure- bai, eorom, qui ex vulgi contagione detrimentum non contrahit, imago, $58. Rudimenta timoris, ad contemplationem assurgere vo- lenti necessaria, B1. Tupes ineursanes vndas cirea se frangens, ejus qui bonun propter se colit imago, 6&L. Nustici, a Juliano Apostata palum pugno contusi, 161. ba i wo Cae agnimus prxeseus animarum, in «eternitalis die desi- net, 155. Sabbalum, Hebraa lingua quietem significat, 772, Sab- batum Jud:zeorum ab Hypsistariis observatum, 353. Sabeliaui Palrem et Filium intelligi vorebant , quasi nomen et eognomen umus personze, 895. Sabelliana serlz, damnati, 805. Sabellianze impietatis est, Patrem et Filium. ei Spiritum sanctum in unam cireumseribere perso- nam, 625, Sabellismus Latinis ab Orieutalibus affingebatur, quod Latini, tres personas. adinittendo,, tres hypostases rejice- rent, 410. Vide Latini. Nabellius deitatem. impie contrahehat et resolvebat, 541. Quis harum Inculionum sensus, 541. Ipsum Patrem, ipsum Filium profitetur, 901. Per unum iria convellit, 7139. Contraetionem divinitalis in unam personam primus excogitavit, 39i. Divinas tres personas in unum contrahit, 578. Nuda nomina Patris οἱ Filii et Spiritus sancti admi- sit, 519. laris impietatis est, vel Sabel:i more personae connectere, vel Arii instar naturas distinguere, 576. Sa- bei;ii contractio et. Arii divisio, ma'a ex diametro oppo- sita, et impietale paria, 685. Sabeilii contractio, quzenam, 79 rua monardhlie assertio, 460. Resolutio el confu- sio, ΟἹ. Sacerdos, mediator inter Deum et homines, 55. Ant- morum pronubns 49. Ecelesia sue sponsus,7D. Sacerdos, in Keelesiarum dissidio inane nomen, 50. Quod in male- dictione olim dicebatur: Fuctus est sacerdossicut popttus, 52 Gregorio nunc prorsus expleri videtur, 51. Sacerdouis habitum et nomen subire non lieet, priusquam sanciis operibus manus purificatas, 36. Omni membra, justitiam arma effecta. 57. Et cor divinis eloquiis incensum fuerit, 551. Atia ad sacerdotis munus obeunduin prarequisila, 37, HS. Sacerdos Heli quas penas perpendit, 56. Sacerdo:is manus in monte sublats quantum potuerint, 935. Vide Moyses. Sacerdotes, pastorum, presulum, prelatorum, presidum et anLisiilum appellationem curn episcopis communem antiquitis. habebant, 67. Sacerdotes, medict auimarum, 25. Sie animas eurare debent, ut. curandi ma- dus sibi et θεῖ utilis tiat, 99. Gregorii vo, despectri habiti, 39. Etiam apud probos, 52. [n scena ridebanlur, 552, Οὐ intestina bella quibus Oriens contlagrabat, 55. Sa- verdolum sacerdos, Moyses, 212. Sacerdotum manus a Moyse conseeratee, 800. Sacerdotum primus Aaron, 590. In scerdoiibus antique legis ne corporum quidein labes a censura immunes, 56. Sacerdotibus antiqua: legis multa imperata ad siguificandam animse integritatem, ὅδ. Jun:o- Tum sacerdotum temerilas el s'ultitia,55. Docere vohnt veteris eL novi Testamenti ebaractere nondum perspe- eto, 36. Sacerdotum Keclesize Nazianzen:e verae opes, 374. Sacerdoturn mauus vulinmque pize mnlieres venerantur, 553. Sacerdotibus in calamitate publica lugendum, 43. Sacerdotibus quid timendum, 369. Ex propbelis el ex Evangelio, 41. Vide Pastores. Sacerdolale imperlum regali prastantius, 525. Sacetuo

! ANALYTICUS. INDEX talem stolam nulli Hebræorum attingere licebat, 56. Sacerdotium, non virtute magis quam scelere a multis paratum, 791. Alia ejusdem argumenti, 792. Ad sacerdo- tium nulla præparatio justo longior, 48. Ordo sacerdotii in veteri lege, 590. Ordo sacerdotii in nova lege, 591. Sacerdoti forma cum Gregorii senis catechesi misce- tur, 338. Sacrificium iis quæ nunc offeruntur præstantios. Vide Altare. Abrahæ sacrificium, 323. Vide Abraham. Aliud sacrificium eo præstantius a matre Machabæorum obla- tum 289. Caduca Judæorum sacrificia, 803. Sacrificia vete- ris legis nec a quibuslibet, nec quovis tempore consu- meuda, 56. In sacrificiis legalibus nulla macula, 56. Lex vetus per cruenta sacrificia futurum adumbravit, 181. Sa- criticia legis antiquæ ad tempus concessa, et postea de medio sublata, quare, 854. Mysterii expertia non fuerunt, 855. Sacrificium et pontifex Christus 56 Nemo eo dignus, nisi qui prius seipsum Deo hostiam viventem, sanclam, exhibuerit, 56, Sacrificium nostrum externum, magno- rum mysteriorum antitypum, 56. Ad illud offerendum multa et magna in sacerdote requisita, 56. Dispositionum illarum enumeratio, 57, 58. Aræ Christianorum a purissimo et incruento sacrificio nomen habent, 166. Sacrificium purgationis quod Deus a nobis requirit. 300. Illud est quod cor contritum, et laudis sacrificium, et novam creaturam, et novum hominem appellare Scriptura con- suevit, 300. Sacrificia gentilium a Chaldæis vel Cypriis inventa, 137. Freda et turpissima, 507. Obscena,466. Qui- bus si divinitatem indicaut, o singularem stultitiam! 466. Sacrificium puellæ regiæ, 109. Sadducæi Spiritum sanctum non esse censuerunt, nec angelos, nec resurrectionem, 558. Christum de resurre- tione tentant, 648. Sæculi hujus negotia imposturam faciunt, 579. Usque ad consummationem sæculi: quo sensu id accipiendum, 542. Sal. Irretorto ocule gradere, ne in salis lapidem con- crescas, 704. Salis columna de conversione ad vitium velut triumphum agit, 86. Salamandra, animal iguem exstinguens, si Plinio fides, 757. Sallustius præfectus, religione non moribus gentilis; 125 Quid de Arethusiorum in episcopum suum crudelitate seultat, 125. Salmasius, a Petavio circa episcoporum auctoritatem egregie confulatus, 9. Salmoneus alter, Julianus Apostata, 132. Salomon cordis latitudinem a Deo postulavit et obti- Duit, 827. Omnes ætatis suæ mortales nominis celebritate superavit, 827. Quo sensu stultissimum se hominum di- cat. 378. Non sibi propriam prudentiam habet, sed divina sapientia afflatur, 378. Forti mulieri leges ponit, 333. Ut aliis rebus, ita bello ac paci tempus statuit, 423. Eum Binem sapientiæ constituit, ut invenerit quantum ea a se fugeret, 312. Salomon sapientissimus, per mulieres per- culsus, 638. A quibusdam accusatus in verbis suis, 510. Pristina ipsius verba, ob postremum ipsius lapsum a non- nullis abrogata, 510. Vide Ecclesiastes. Salsum obsonium in Cappadocia commune, 798. Saltare. Si te saltare oportet, salta quidem, sed Davi- dis, non filiæ Herodiadis ritu, 171. Saltatio Davidis ob arcæ requiem, Deo gratam inces- siouem mystice significat, 171. Saltatio Gliæ Herodi.dis inhonesta, Baptistæ necem attulit, 171. Saltationis quæ- dam doctrina est, cujus gratia multa et difficilia peragun- tur, 57. An ergo sapientia minoris æstimabitur? 37. Salvator. Vide Christus. Salus perfecta, in quo posita, 596. Via trita qua multi ad salutem pervenerunt, quænam, 596. Ut vitæ genus multiplex est, sic non una ad salutem via, 601. Hæc una hominibus salutis ratio est, ut eorum animæ Deum agno- scant, et ad eum convolent, 891. Salus, morte emenda, 864. Gemitibus conceditur, 319. In salutis negotio cunctatio periculosa, 859. Saluti necessaria dona, non potentiorum sunt, sed volentium, 594, 595. Salutis nostræ miracu- lum, 868. Deus mortem ipsam nostræ salutis causa per- tulit, 613. Vide Christus. Quod salvamur, id et a nobís et a Deo esse oportet, 654. Optimo jure totum salutis opus Deo assignatur, quare, 654. Ecce munc dies salutis : hoc in loco, Nunc tempus omne designat, 700. Salus a vena- hibus animis cum caduco quæstu commutata, 83. Tu majus aliquid salute quæris, nempe alterius vitæ gloriam et splendorem; mihi vero salutem consequi maximum est et futuras pœnas vitare, 596. Tu viam minime tritam et inaccessam ingrederis; ego tritam a que calcatam, et qua multi ad salutem pervenerunt, 596. Salutem tantum ob oculos sibi proponere; quæ autem ad eam nihil adjumenti afferunt, ut vília asperpari, Christiani hominis eqt, 345 Tres eorum qui salutem consequuntur ordines, servorum, mercenariorum, et filiorum, 699. Samaria. Quis pro nobis orabit ut non amplius Jerusa– lem et Samaria simus, quæ vicissim propter peccata, hostibus traduntur, 54. Samaritanus: Christus eo nomine contumeliose vo- catus, 538. Philosopho quid agendum si Samaritanus vocetur, 481. Samaritanus leprosus, qui decimus erat, alios omnes grati animi officio vicit, 718. Samiort m tyrannis, 157. Herodoti de ea dictum, 157. Samson, quod ille ablatis crinibus, Ecclesia submoto Athanasio pertulit, 402. Samsonis robur in crinibus si- tum, 86. Samuel, priusquam natus esset, Deo promissus; et ab ortu suo consecratus, 703. Ex parva civitate ortus, 609. Ante nativitatem Deo donatus, et post nativitatem confe- stim sacer, 827.Cornu suo reges et sacerdotes ungens, 827. Ex claris urbibus ortos gubernavit, 827 Ideo celebris, quod ante prævideret, 346. Populi autistes, 38. Non sine multis laboribus præfecturæ munus obiit, 58. Magnus Samuel, cum Israele propter regem contendens, ut se- ipsum ab avaritiæ suspicione purgat, 761. Samuel et Saul inter prophetas, 791. Samuel per ventriloquam tractus, aut trahi visus, 102. Qua corporis habitudine pro populo Deum oraret, 809. Quis nunc Samuel pro populo orans et sacrificans? 54. Basilius Magnus Samueli compara- Lus, 809-827. Sancta Det a sacerdotibus polluta, 45. Sancta sanctorum ideo dicta, quod præcipuam digni- tatem haberent, 692. A Seraphinis oblecta, 818. Tribus sanctificationibus in unam dominationem et deitatem coeuntibus celebrata, 692. Sancta sanctorum uni duntaxat, ac semel quotannis adire licebat, 56. Contemplatio ad Sancta sanctorum contendit, 260. In Sancta sanctorum prospiciamus, 863. Sancti, post mortem suam venerandi, 771. Verborum honore celebrandi, quare, 287. Eo magis post mortem Deum pro nobis deprecantur quo magis Deo appropin- quant, 332. Deus nulla in re perinde ut in sanctis acquie- scit, 370. Præterita sanctorum vitia minime celanda, 441. Eorum commemoratione nulla injuria sanctis infertur, 441. Prioris vitæ simul et conversionis sanctorum mentio facienda, ut ex utriusque collatione Def beneficientia magis celebretur, 441. Et iis qui converti cœperunt ad melius sperandum via exsistat, 441. Sancti viri quibus de causis malis premantur, 548. Sancti uno die ficti, qui- nam, 791. Sanctorum cruor ab Arianis sparsus, 764. Sanctificatio nomen Filio Dei attributum, quare, 555. Sanctitas ipsa Dei, Spiritus sanctus, 558. Sanguis. Dei, tum pontificis, tum sacrificii, sanguis pro nobis effusus est, 862. Sanguis Christi per sauguinem honorandus, 863. Sanguinis profluvium, peccati figura, 717. Sanguisugam a Salomone descriptam in contrarium mulatur Gregorii Theologi mater, 344. Sanitas, membrorum et elementorum corporis inter so concinnitas, 423. Concordiæ fructus, 423. Ad optima quæque sanitate utendum, 480. Sapiens et philosophus quouam modo appellari potest, qui primaria religionis doctrina caret?612. Ne quis supra modum sapiens, 884. Sapientis objurgatio quam optabi- lis, 883. Sapientes diei unius momento exortos Gregorius aspernatur, 576. Sapientiores quinam habendi sint. 270. Sapientia, cur Filius Dei hoc nomine vocetur, 554, 900. Sapientia Dei quo sensu initium habuit, et creata seu genita dicitur. 897. Sapientia divina magnarum rerum fundamenta multo aute jacere, ac contraria per contraria procurare novit, 445. Sapientia prima est vita proba et honesta Deoque pur- gala vel certe se purgans, 300. Hæc sapientia laudanda et complectenda, per quam ignobiles gloriam consecuti sunt, 300. Alia ejusdem argumenti, 300. Sapientia quæ per opera demonstratur, præstantior est quam quæ ser- mone splendescit, 301. Sapientiæ sermo vitia comprimit, et veras divitias secum affert, 182. Possessorem suum þin secundis rebus modestum reddit, in paupertate fortem ac magnanimum, 182. Alia ejusdem argumenti, 182. Sapien- tia divitiis tanto clarior, quanto argentum umbra sua splendidius apparet, 884. Cum timorem excesserit alque ad charitatem nos subvexerit, ex sertis jam amicos actilios Dei efficit, 389. Plus potest quam potentissimorum ho- minum acies, 884. Ferro etiam ipso fortior est, 888. Cum paupertate conjuncta, bic jacet et contemnitur; at postea audietur, 888. Sapientiæ genus est seipsum nosse, 591. Vita hominis ex sapientia provenit, 884. Sapientia unius diei, quænam, 591. Sapientiæ adulterinæ descriptio, 451. Sapphirus, apud Ezechielem, arcana designat, 870. Sara, uxor Abrahæ, 220. A Nonna Theologi matre su- perala, quatenus, 220. Eadem Nonna, Sara spiritua- lis, 59, 361.

INDEX ANALYTICUS. Mortalium vita, quam fluxa et instabilis, 874. Mortui qui secundum Deum vixerunt, Deo vivunt, 386. Mortui precibus nostris Deo commendandi, 215. Mortuos lugere ac laudare licet, siquidem id moderate flat, 198. Gentiles, dum per libamina et coronas mortuis parentant, patriæ legi potius et stolido morori quam rationi ser- viunt, 209. Monumentorum honos mortuis delatus, unum ex idololatriæ principiis, 506. Morsus serpentis furtivus et clandestinus, 888. Motio. In sanctissima Trinitate, una eademque divinita- is motio et voluntas, 380. Motus solis ac siderum, qua ratione in notitiam vene- int, 519. Quis eorum auctor, 519. Prima rerum causa motus expers, 623. Quælibet sanctissimæ Trinitatis per- sona, spoutaneo motu mobilis, 624. Moyses, prius expositus, deinde legislator, 610. Cur Dei Filium in rubo, in flamma ignis vidit, 902. Quare calceamenta solvere jussus, 860. Vocanti Deo repugnabat, ministerii magnitudinem extimescens, 64. Merito quidem prophetiæ omnis dignus, 903. Populi autistes, 58. Israe- litarum antistes et legislator, 242 Æque sacerdos ac Aaron, principum princeps, et sacerdotum sacerdos; Aa- rone pro lingua utens, 242. Pharaonis Deus effectus, 86, Quot el quanta operatus sit, 589. Ægyptum vexavit, 826. Moyses et Aaron Egyptum vexantes, et alia multa simul præstantes, 826. Moysis baptisma in nube et in mari, per Eguram, 688. Moysis miracula, post egressum ex Ægypto, 253. Moyses Dei conspectu dignus habitus, 86. Propius ad Deum solus accedit, 377. Nubem penetrat, et cum Deo congreditur, 377. In montem ascendit, et nubem in- greditur, et leges ac tabulas accipit, 55. Vulgo quidem litters, aliis autem spiritus, 55. Moyses et situm coeli, et ordines mundi, et elementorum vices, totius denique orbis ornamenta digessit, indicavit, expressit, 902. Hoc testimonio insignitus: Nemo erit ex prophetis ut servus meus Moyses, cui facie ad faciem, et os ad os locutos sum, 903. Deum tamen pure videre non potuit, 903. Cum rogaret ut faciem Dei pure videret, responsum accepit: «Non videbit homo faciem meam, et vivet, > 902. "Dei posteriora ægre vidit, 647. Deum ipsum, aut ejus a cor- pore vacuitatem, quo tandem modo perspicere potuisset, qui et corpus erat, et corporis oculis cernebat, 647. Non tantum de Deo vidit, quantum exoptabat, 590. Plus fuit quod eum fugit, quam quod conspexit, 590. Cur velamen inter se et obduratos Israelitas interjecit, 589. Israel vul- tus ejus gloriam ferre non potuit, 682. Moyses sacerdo- tum manus consecrabat, 590. Plura de Moyse, 590. Moy- ses mansuetudinis exemplar, 258. Dathan et Abiron ad- versus eum furore elati, 638. Moyses sola mente clamans, a Deo exauditur, 301. Moysis tabernaculum, totius mundi figura et imago, 521. Ad cœlestium exemplar constru- clum, 368. Moyses, per arcanam et mysticam manuum aguram, Amalecitarum copias fregit, 242, 253. Hoc manus ejus ad precationem composite potuerunt, quod multa millia perficere nequiverunt, 253. Cum adhuc vitæ usura frueretur, suo loco Jesum. designat, 248. Moysis æmulus Basilios Magnus, quare, 826. Moysen ferunt, post audila Dei oracula, nunquam cum uxore consuetudinem habuis- se, 872. Muliebris pietatis fines, quinam sint, 224. Muliebris ornatus descriptio et censura, 223. Muller, ut mollior, fraudem in paradiso prior passa est, 851. Mulieris et viri par apud Deum conditio, 630. Mutua atriusque officia, 630. Mulier, si genus corrumpat et adul- teret, expellatur, 65. Cætera ejus vitia a viro ferenda vel corrigenda, quomodo, 651. Vide Repudium, Adulterium, Vir, Uxor. Cor mulieris, velut sagena quædam, præter- euntes irretit, 885. A muliere quæ vel manum tantum manui connexuit, nonnisi propitio Deo liberari quis po- test, 885. Mulieris fortis eximia dotes, 225. Muliert nullus ornatus bonis moribus præstantior, 224. Unus illi rubor placeat quem pudor affert, unus candor quem parit continentia, 221. Mulier vetula, carminum inventrix, qua ratione, 136. Mulierum in contexendis telis solertiam Scriptura sacra demiratur, 515. De mulie- rum pudicitia quid dicat Ecclesiastes, 885. Mulieres spe- etaculorum amantes, ad contemplandum Juliani Augusti finem invitatæ, 82. Ad colorem confugientes, ob venusta- tem invenusta, atque ob fœditatem deformiores, 345. Mulleres pise mysticas voces in ecclesia pronuntiare sole- bent, 336. Cypriani martyris corpus, apud mulierem piam diu occultum, 448. Alteri piss mulieri revelatum, 448. Ut mulieres quoque ex eo sanctificentur, 448. Mulieres Cæ- sarienses, Basilio Magno in judicium vocato, excitantur. 812. Radios hastarum loco babent; pietatem inter se par- tituras censent, si calumnia auctorem discerpant, 812. ▲ Basilio retinentur, 813. Mulierum misericordium manus, invalescente obsidione, non victum filiis porrigentes, sed potius ad cibum sibi parandum eos lacerantes, 191. Ma lieres vetulæ, quibus Julianus Apostata, ignem altaris accendens, sufflationes et reflationes ostentat, 161. Multitudo, qualem antistitem exoptet, 763. Non sacer- doles, sed rhetores quærit : alia ejusdem argumenti, 765. Promiscua multitudo a disputationibus arcenda, 601. Mundus ex visibilibus et invisibilibus constat, 521. Mundus duplex; utriusque discrimtus, 531, 332. Mundus alter immaterialis et invisibilis, alter materialis et visibi· lis, 29. Mundus visibilis a sole, invisibilis a Deo collu stratus, 586. Mundus intellectilis, quo ordine et quas ob causas creatus, 668. Mundus materia constans et aspecta- bilis, a Deo procreatus, 669. lis qui disputare gestiunt proponitur, ut, relictis quæ ad Trinitatem speciant, de mundo vel de mundis philosophentur, 493. Mundus aspe etabilis, ob singularem partium elegantiam mirabilis; ob universarum concinnitatem mirabilior, 849. Quas ob cau- sas creatus, 849. Mundus universus ex nihilo creatus, 727. Creatoris providentia gubernatus, et aliquando in præstantiorem stalum immutandus, 727. Ridicula mundi partitio inter Jovem, Neptunum et Plutonem, 507. Mun- dus alter, homo, 669, 850. Vide Homo Mundus, impo- stor, 567. Abripe animam tuam ex hoc mundo: Sodomam fuge, 704. Adhuc paululum, et muudus trausibit, 324. Mundi expiatio, Christus, 855. Munus Deo satis dignum non est, etiamsi omnia om- nium hominum opera et facultates simul offerantur, 754. Pietatem a nobis postulat, 754. Munus suum cuique Ecclesiæ membro attributum, 586. Hæc munerum diversitas, quam religiose observanda, 587, 588. Murus æreas, apud Jeremiam, anima firma et aurea, re- censque ad pietatem compacta, 857. Muri ad lacrymas a Jeremia invitati, 166. Muri Jericho, septem tabis Josue, totidemque circuitibus, diebus et sacerdotibus, eversi, 735, 734. Musca in oleo moriens et suavitatem corrumpens, li- voris imago, 427. Musca, deus Accaron, 166. Vide Arca- ron. Matationes maximæ non sine miraculo plerumque acci- derunt, 101. Myrias. Impius myriades numerat, Deus vero electionis vasa, 754. Mysterium. In mysterio absconditam Def sapientiam loqui, non nisi rite præparatis expedit, 683. Præparatio nes illæ, quænam, 682. Mysteria religiouis non investi ganda, 598. Rerum naturalium ordo ad explicandum iis proponitur, qui curiose de mysteriis interrogant, 383. Mysteriorum curioso scrutatori idem accidit quod voci contentione immodica fractæ, aut oculo solem adversum intuenti, 582. Mysteriorum magna pars ad exteros non efferenda, 858. Mysterium legis et prophetarum, unitas spiritus in vinculo pacis, 438. Omnia Christi mysteria pro bomine, 691. Mysteria Nativitatis Domini, 664. Pascha, 4. Quæ Chr stus in inferno designavit, ad examinandum proposila, 864. Mysterium Pentecostes, 735. Mysterii verba prophe- tas ignominiosos prosternunt, 726. Mysterium altaris, sacerdotis ore peractum, sacrosanctum est, atque in cœ- lum nos evehit, 325. Salutis nostræ typos continet, 325. Mysteriorum Christi finis est ut ei simites efficia mur, 3. Mysteria ethuic religionis, Juliano exstincto, rursus ludibrio babita, 168. Mysteria gentilium, error et temu- lentia, 677. Egregie percelluntur, 678. Mystica ac necessariae voces a piis mulieribus in Ec- clesia pronuntiari solitæ, quænam, 356. Mystica mystics proloquamur, 491. N Naboth. Vinea ejus Achabo per Jezabelem tradita. Vide Achab. Nabuchodonosor, rex sacrilegus, 149. Nabuchodonosor alter, Julianus Apostata, 750. Nabuzardan, coquorum præfectus, 806. Gregorins Theo- logus nulla vasa ministerio sacro destinata Nabuzarda coquorum præfecto tradidit, 605. Nadab el Abiud, cur igne absumpti, 55. Nahum Elcessus, Ninivitarum onus prædicans, zelotem Deum perhorrescit, 311. Nasci. Eumdem hominem bis nasci natura impossibile, Deo volenti possibile, 546. Nemo nostrum sibi soli malms est; sed omnibus etiam qui ejusdem naturæ participes sunt, omnes nati sumus, 457. Nativitas. Triplex nativitatis genus: ex corporibus, ex baptismo, ex resurrectione, 692. Nativitas Domini, pr pria Christianorum festivitas, non more gentilium cele- branda, 665. Nativitatis Christi solemnitas alia quædam

ANALYTICUS. INDEX 593. Velut gravis quidam morbus in Ecclesias nostras ir- repserunt, 395. Siculi viri, Arethusa aquam bibentes, 139. Ex edito de ipsis oraculo principem inter alios homines laudem obti- nent, 139. Sidera numero comprehensa, et suo quæque nomine appellata, 614. Siderum multitudo, pro deorum multitu- dine, culta, 506. Siderum motus et conversiones, unde, 519. Ut in notitiam venere, 519. Siderum scientia a Ju- Hano imperatore colebatur, 91. Sige et Bythus, Valentini Æones, 614. Sigillum, baptismi nomen, quare, 693, Sigilla regum, ministris baptismi comparata, quare, 712. Signa infidelibus, non fidelibus dantur, 798. Silentium, magnum Dei donum, 589. Modum quemdam ac decorum in silentio tenendum esse, 491. Qui Deum amant, tametsi alioqui pacati ac moderati sint, lenes et faciles esse non sustinent, cum per silentium et quietem Dei causa proditur, 402. Silentium Zachariæ, filio in lu- cem edito, solutum, 182. Silentium, ex proverbio, con- sensus est, 429. Silentium pythagoricum iis qui disputa· tiones amant insectandum proponitur, 494. Silentium ac profundum, duo ex Æonibus Valentini hæretici, 460. Silo. Nova Silo, ubinam et quare, 766. Simeon, Christum in ulnis accipit, 686. Simia. Alii hominum motus, aliæ simiarum imitatio- nes, 139. De simiarum imitatione locus difficilis explica- tur. 159. Simile secundum Scripturas: ambigua verba, pravo consilio, fidei formulæ ab Arianis inserta, 400. Simon, Antiochum inducit ut adversus Judæos expedi- tionem suscipiat, 297. Antiochus, cum infectis rebus dis- cessiset, ei succenset, 297. Simon Cyrenæus, ut imitan- dus, 864. Simon aliique veteres hæretici cum suis præ- stigiis silentio traditi, 459. Simplicitas, parum cauta est, 94. Simulatum nihil constans ac diuturnom, 345. Sinapis grano regnum cœlorum comparatur, nec ideo parvum reputatur, 688. Sitire. Deus sitit sitiri, 713. Socraticus amor, præ verecundia, non omnino describi- tur, 110. Sodalium delectus cur a juvenibus maxime adhibendus, 785. Sodoma. Mundus ut Sodoma fugiendus, 704 Sodomo- rum et Gomorrhæ celebris improbitas, celebrior interitus, 389. Sodomita universi, uni Lot minime anteponendi, 753. Sol, oculus diei, 837. Idem est in sensibilibus quod Deus in intellectualibus, 520. Quod etiam a Platone di- ctum, 320. Ut sol mundum visibilem, sic Deus invisibi- lem collustrat, 386. Soli traditum est lumen ad orbem illustrandum, non autem ab eo productum, 837. Solis forma, lumen, 837. Solem oriri facit Deus non minus su- per malos quam super bonos, 370. Sol et luna pacis et concordiæ documentum, 189. Solis cursus propter He- bræos inhibitus, 445. Sol stans potentiam Dei testatus est, 86. Sol Christo in cruce pendente obscuratus, quod creaturas omnes Creatori condolere oporteret, 867. Rur- sus inflammatus, 867. Solis ac siderum motus ut in noti- tiam venere, 519. Solis mirabilia, 520. Multæ de sole quæstiones, 520. Ut ægris oculis solis radios intueri peri- culosum, ita impuro rem puram attingere, 489. Sol post nubem, qua prius obducebatur, jucundior illucescens, sanctorum ab inordinata vita conversorum imago, 440. Sol pro Deo et mundi gubernatore a quibusdam habitus, 506. Solis cum Basilio Magno comparatio, 821. Solatium in adversis promptissimum et fortissimum, Dei recordatio, 319. Solemnitatis, in qua Valens imperator vertigine corre- ptus est, elegans et magnifica descriptio, 808. Solitariæ vitæ præclarum encomium, 14, 15. Quæ de ea prædicat Gregorius, ab iis tantum intellecta qui ejus amore tenentur, 14, 15. Sed apud plerosque risui et de- spectui habita, quare, 14, 15. Solitariæ atque communis vitæ comparatio, 457. Solitudo, pulchra res, 259. Idque docet Eliæ Carmelus, Joannis desertum, ac mons ipse in quem Jesus secedere solebat, 259. Elias et Joannes libenter in solitudine phi- losophantur, 476, 793. Solitudo, arx quædam Theologo fuit, divinæque ascensionis mater, ac Deum ex homine efficiens, 68. Solitudinis Gregorii fructus, 476, 477. Solon a Croeso turpiter ejectus, quare, 110. Somnus, quo sensu Deo attributus, 570. Sophia. Sanctæ Sophiæ templum, cum Jebus esset, Jerusalem a Gregorio Theologo effectum est, 766. PATROL. GR. XXXVI. Sophista vitii, diabolus, 697. Quo studio adolescentes Athenis in sophistas tenerentur, 781. Sors. Ne sorte quadam ac fatali lege Jeremiam san- ctificatum, et alios ab ipsa vulva rejectos habeamus, 655. Spartani adolescentes in Dianæ festo virgis lacerati, 109, 679. Spectaculum. Qui spectaculis delectantur, ut ridicule se gerunt, 781. Spectra, quibus Julianus Apostata perterritus seipsum cruce signat, 102. Spectra caliginosa Hecate, 679. Specula. Habacuc e specula observads, et cum eo Gre- gorius, 845. Speculum Dei, homo efficitur, 376. Quo sensu, 376. Spes non confundens, commodum in malis remedium, 81. Spes, anguslarum rerum medicina, 318. Spes futuro- rum pro deliciis habenda, 366. Spiritus sanctus, vere sanctus; est enim ipsamet san- clitas, 467, 558. Erat a principio, quare, 558. Attributo- rum, quæ ab æterno habet, expositio, 738. Spiritus san- ctus factus non est, 561. Increatus et temporis expers, 736. Si creatura est, incassum baptizati sumus, 657. De propria Filii Dei, et ex una eademque substantia missus, 903. Non est accidens, non vis, non facultas aliqua in alio exsistens, 559. Essentia est; non creatura, sed Deus, 560. Spiritus sanctus, non apud quoslibet Deus appellan- dus, 736. Quoadusque tempus id ferat, 736. Difficilis de Spiritu sancto disputatio, quare, 557. Variæ de eo Chr- stianorum sententiæ, 559. Ex his qui Deum ipsum cre- dunt, alii fidem intus retinent, alif ore confitentur, 559. Spiritum sanctum creaturam non esse quidam sentiebant, et tamen Deum vocari moleste ferebant, 736. Ut Grego- rius cum eis agendum putat, ut eos compellat, 737. Vir- tutes eorum laudibus effert, et pro eis anathema esse cu- pit, 737. Basili Magni de Spiritu sancto sententia. Vide Basilius. Spiritus sanctus Deus est, et ei ex quo procedit consubstantialis, 562. Spiritui sancto divinitatem auferre blasphemia est non theologia, 62%. Deus comprobatur, quod sanctificet, et nos deos efficiat, 625. Quod templum illius dicamur, 625. Quod ad baptismum numeris omnibus absolutum requiratur, 626. Quod in eum credamus, 560. Spiritus sancli divinitas, ut probari potest ab iis qui nullo eam Scripture testimonio niti concesserint, 574. Unum eorum fuit quæ Christi discipuli initio portare non pote- rant, 573. Ideo in Novo Testamento subobscure quodam- modo indicata, 572. Sed post ascensionem Domini aperte revelata, 573. Variis Scripturæ testimoniis comprobatur, 574. Divina nomina quibus Spiritus sanctus appellatur, 575. Quæ de eo humilius dicuntur, ut intelligenda, 576. Spiritus sanctus, nec novus nec introductitius Deus, sed a priscis agnitus, 569. Primum a prophetis, deinde a Christo promissus, 741. Omnia cum Christo creavit ac re- stituit, 741. Davidem et alios quosdam ex parvis magnos effecit, 742. Vide David, Amos, Petrus, Matthæus, Pau- lus. Spiritus sanctus vim suam in angelis exercebat, 739. Deinde Patribus et prophetis futura præmonstravit, 759. Christo aderat, non ut operans, sed ut æqualem comitans, 739. Multiplici ratione apostolis ante Pentecosten adfuit, sed in Pentecoste modo perfectiori, 740. Cur modo cor- poreo cerui voluit; cur in linguis, iisque igneis et disper- Litis; cor sedentibus, atque in cubiculo, 740. Alia ejus mirabilia, 742. Spiritus Sancti operationes septem, 733. Spiritus sancti processio, vox perspicuitatis causa recens introducta, 684. Spiritus sancti processio non metuenda, quasi processio idem sit ac generatio, 468. Non anxie in- quirenda, 382. Quomodo a Patre procedat, non anxio stu- dio perscrutandum, 382. Spiritus sanctus citra generatio- nem procedens, 553. Procedit a Patre, 561. A Fillo, 903. Quatenus a Patre procedit, creatura non est; quatenus genitus non est, Filius non est; quatenus inter ingeni- tum et genitum medius est, Deus est, 561. Spiritus multi ab hæreticis conficti, quales, 582. Spiritum sanctum Sad- ducæi negaverunt, 358. Eum ethnicí quidam theologi, ut Gregorio videtur, per imaginem quamdam conceperunt, 559. Peregrinus Deus ab hæreticis impie dictus, 556. Ab Eunomianis pro nihilo habitus, 523. Hæreticorum in Spi- ritum sanctum objecta, cum Gregorii responsis. Ob- jectio prima: Spiritus sanctus aut ingenitus aut ge- nitus; si ingenitus, erunt duo principii expertes; si ge- nitus, aut ex Patre aut ex Filio; si ex Patre, erunt duo Fili; si ex Filio, nepos Deus exstitit, 560. Responsio : Falsa est divisio, qua inter ingenitum et genitum nihil medium esse hæretici arbitrantur, 560. Spiritus sanctus nec ingenitus, nec genitus, sed procedens, 561. Objectio secunda: Quæ ergo est hæc processio? 561. Re- sponsio Dic tu qua Patris ingenitura sit, et ego Filif generationem et Spiritus processionem explicare aggre- diar, 561. Hinc flet ut ambo deliremus, in Dei mysteria

INDEX ANALYTICUS. et stabilitas, 874. Terra, cum cibos largitur, parentum erga filios amorem imitari videtur, 188. Terræ sterilita- tis plaga percussæ descriptio, 503. Terra sterilis sermo- nem in se incidentem sterilem reddit, 496. Variæ de terra quæstiones, 517. Nihil in eis ratio deprehendit, st Dei voluntatem exceperis, 517. Terræ motus, post ho- minum memoriam maximus, Nicææ exortus, 207. Anno 368, Valentiniano et Valente consulibus, 195. Eventus quidam, terræ motus appellati, 571, 572, 711. Aggæi lo- cus, de altera coli et terræ motione, quomodo intelli- gendus, 401. Paulo fides habenda, postremum hunc terræ motum nihil aliud fore affirmanti quam secundum Christi adventum, 402. Testamentum. Veteris et Novi Testamenti charactere nondum perspecto docere, in vitio positum, 36. Duo Testamenta cur terræ motus appellata. 572. Non subito, sed paulatim, ac pædagogi et medici more, ab assuetis abstrahunt, 572. Primum, sublatis idolis, sacrificia permi- sit, 572. Secundum, submotis sacrificiis, Circumcisionem non subito prohibuit, postea tamen abstulit, 572: Primum Deum Patrem aperte prædicabat, Filium obscurius; Novum perspicue Fillum ostendit, et Spiritus sancti divi- nitatem subcbscure quodammodo indicavit, 572. Sed post ascensionem, Spiritus sanctus sese nobis aperte declaravit, 573. Tethides dii, quinam, 566. Textores imperatorii, ob libertatem qua fruebantur, ad audendum parati, 812. Basilio Magno in judicium contu- meliose vocato, præfectum discerpere volunt, 812. Thebe Egyptiæ, centum portis cinctæ, unum ex septem mundi miraculis, 818. Cum hospitali domo a Basilio Ma- gno constructa non comparandæ, 818. Thebanus vales, 104. Thebanorum in festivitatibus suis amentia, 679. Thecla, inter Christi pugiles cum apostolis et Ste- phano recensetur, 108. A tyranno ipsius proco, et a matre adhuc crudeliori servata, 445. Ei Seleuciæ fanum erat, 399. Theodulus presbyter, sub Valentis Ariani persecu- tione, mediis in fluctibus igne consumptus, 461. Theogonia Hesiodi, 141. Theologia, per vitæ puritatem et mandatorum obser- vationem acquirenda, 383. In quibus potissimum versari debeat, 29. Tres circa theologiam morbi, 29. Sermonem de theologia habens, Moysi in montem ascendenti com- paratus, 496. Impurus ac profanus ad audiendum de theo- Jogia sermonem non accedat, 496. Theologiæ tractandæ superflua et fucata ratio, primis Ecclesiæ temporibus, Ecclesiæ aditu arcebatur, 393. Is ordo in ea tenendus, ut nec repente omnia in lucem proferamus, nec in finem usque occultemus, 573. Oratio de theologia non ea mente audienda, ut verbum inde rapiatur, et sana doc- trina obtrectationibus et calumniis discerpatur, 496. Qui ita affectus est, malæ bestiæ ad montem accedere probi- bitæ comparatus, 496. Theologica scientia pastori maxime necessaria, 29. Theologica Gregorii orationes Constantinopoli anno 380 habile, 487. Singulæ primo pro concione habita; postea maturius digestæ, et ab ipso Gregorio litteris consignatæ, ut conficitur, 487. Theologus, quis apud nos præstantissimus censeatur 552. Theologum quam maxime purum esse necesse est, 195. Theologos electione ac suffragio effectos aspernatur Gregorius, 376. Theologi ethnici Spiritum sanctum, ot Gregorio videtur, per Imaginem quamdam conceperunt, Theophania. Quid hac voce apud Orientales significa- tum, 662. Theophania et Natalitia Domini, duo nomina ani eidemque festo imposita, 664. Primum, quod eo die Deus apparuerit; secundum, quod natus sit, 663. Thesaurus. Cur Filius Dei hoc nomine vocatus, 900. Thessala equa, principem inter ejusdem generis anima- lia locum obtinens, 139. Thomas, postquam vidit, nt a nobis imitandus, 864. Item in attrectatione Verbi, 722. Thomas, India Aposto- lus, 611. Thraces, superstitiosæ initiationis inventores, 137. Thracia a Gothis populata, 604. Vide Barbari. Throni ecclesiastici, non digniorum, sed plerumque potentiorum erant, 791. Thucydidis linguam et otium optat Gregorius, ut Ju- liani facinora describere possit, 126. Thymiama compositionis imitari non omnibus licitum erat, 56. Timere. Quæ quisque ut jamjam perpessurus timet, hæc passus est, etiamsi non patiatur, 172. Hoc unum t.meamus, ne quid magis quam Deum timeamus, 243. Timiditas, nimiæ audacitati præponenda, 593. Timor Dei commendatur, 891. Salutaris, cæterum rarus, 881. Hinc pauperes oppressi, et judices iniqui, 881. Timor, principium sapientiæ, 681. Velnt primum quoddam incunabulum, 389. Ubi timor, illic quoque mandatorum observatio, 681. Timoris rudimenta, ad contemplationem assurgere volenti necessaria, 681. Qui timore perculsi, vel aliis de causis, Arianæ fraudis au- ctoribus scienter manus dederunt, minus excusabiles quam qui ex ignorantia iisdem assensum præbuerunt, 401. Timotheus. Ad eum scripta Pauli epistola leges conti- net, quibus futuri Ecclesie antistites informentur, 391. Titanes et gigantes, nominibus simul ac rebus bor- rendi, 141. Titus, Silvano et Timotheo tertius accedens, 240. Tityi cruciatus, 173. Tonitru firmat Deus, quo sensu, 547. Variæ atque inextricabiles de tonitruis quæstiones, 519. Tonitruum Semelæ, 679. Traditionis divinæ non scriptæ argumenta. De non scri- plis dogmatibus disseremus, 563. Scriptura quædam non dicit, quæ tamen ex ea colliguntur, 570. Tragelaphus. Vox inanis ex Gregorio; juxta alios, animal ex hirco et cervo conflatum, 458 Tragelaphi, 560. Tragoediarum, quas pertulit Athanasius, initium et cause, 391. Trajani prudentia et animi magnitudo admirationi esse solent, 152. Transfiguratio Christi, salva ejus divinitate accipienda est, qua ratione, 903. Apostoli pene in ea obcæcati, 903. Non omnes ad hoc miraculum admissi, 391. Tres in nomine Domini congregati, plures apud Deum censentur quam multi divinitatem abnegantes, 753. Tribunal internum, quod nemo effugere potest, 641. Id solum ob oculos propositum habentes, rectum vitæ iter teneamus, 641. Ultimo die unum et postremum ac formidabile tribunal erit, 305. Magis etiam justum quam formidabile, 305. Tribunalia futuræ vitæ, quibus hujus vitæ impunitas impios tradit, 304. Tributa. Nihil eis in divina condemnatione gravius, 375. Tributorum exactores Christum descriptionis tem- pore natum intueantur, 572. Trideitæ. Vide Macedoniani. Trinitas, Pater, Filius ac Spiritus sanctus; Deus unus- quisque, si separatim consideretur, propter consubstan- tialitatem; Deus tria hæc, propter monarchiam, 724. Perfecta ex tribus perfectis Trinitas agnoscenda, quare, 430. Trinitas non inæqualium rerum enumeratio est, sed æqualium et honore parium complexio, 431. Binarium in ea separatum, quare, 430. Deum dicens theologus, Patrem et Filium et Spiritum sanctum dicit, 668, 818. Gregorii de Trinitate disserentis linguam superat id quod cogitat ac dicit, 382. Deus in tribus maxime consistit, in Patre, Filio et Spiritu sancto, 623. Natura divina, ut magis sin- gularis quam ea quæ in divisionem cadunt, ita et copio- sior iis quæ prorsus singularia sunt, 623. Sine perso- narum Trinitate Deitas imperfecta, imo nulla, 558. In Trinitate una eademque divinitatis motio et voluntas, 380. Unitas in Trinitate consistens, Pater et Filius et Spiritus sanctus, 521. Trinitas personarum in unitate consistit, quod sit unius substantiæ, 895. Erat lux vera Pater, erat fux vera Filius, erat lux vera alius Paracletus, 557. Sed unum erat, lux vera, Deas unns, 558. Compendiaria et sim- plex Trinitatis confessio, hæc est: Ex luce Patre lucem Filiom in luce Spiritu sancto percipimus, 558. Alia Trinitatis confessiones, 485, 583, 614, 621. Trinitas Deus unus est, et esse creditur, non minus propter concordiam quam propter identitatem essentiæ personarum, 187. Nomen unum, Patri et Filio et Spirituf sancto commune, deitas, 727, Pater et Filius, etsi duo nomina appellantur, ratione tamen et substantia unum sunt, 894. Deus triplex lumen, quantum ad hypostases sive personas; unum au- tem, quantum ad substantiæ sive divinitatis rationem, 684. Pater, Filius et Spiritus sanctus unum quoad essentiam, ac divisionis omnis expertem adorationem; tria, quantum ad hypostases sive personas, 759. Ingenitus, et genitus, et procedens dici possunt, 760. Adoramus Patrem et Filium et Spiritum sanetum, in Filio Patrem, in Spiritu Filium cognoscentes, 193. Nec tria tanquam unum accipientes, et tria unum esse credentes, 194. Unum enim sunt, non personæ sed divinitatis ratione, 194. Patrem, verum Pa- irem confitemur; Filium Dei, verum Filium Del; et Spi- ritam sanctum, vere Spiritum sanctum credimus; tres personas unius substantiæ et unius divinitatis confitentes, 904. Inconfusa trium personarum distinctio in una divini- tatis natura conservatur, 561. Filius non est Pater, sed est id quod Pater: Spiritus sanctus non est Filius, sed est id quod Filius, 561. Tria hæc unum, si divinitatem spe-

ANALYTICUS. INDEX etes; et unum tria, si proprietatum ratio habeatur; qua- re unum tria, 562. Naturam deitatis in tribus subsisten- tem, ipsam secum concordem; vitas et vitam, lumina et lumen, Deuni unumquodque, si separatim consideretur, agnoscamus; Deum rursus hæc tría, 432. Tres persona sanctissimæ Trinitatis absque commistione, aut resolutio- ne, aut corfusione intelligendæ, 380. Divinas tres perso- Das in numerum unum contrahere, impius error, 393. Unitas personæ cur a Trinitate removenda, 430. Patri es- sentia non ita tribuenda, ut Filium et Spiritum sanctum per se subsistere negemus, 577. Pater, Filius et Spiritus sanctus a Græcis dicuntur tria, supple prosopa; a Latinis tres, supple persona, vel subsistentiæ, 794. In persona- rum divinarum proprietatibus nulla confusio, 576. Hæ particulæ, Ex quo, per quem, et in quo, non naturas se- cant, sed unius et inconfusæ naturæ proprietates expri- nunt, 684. Deum unum retinere necesse est, et tres per- sonas confiteri, atque cum sua quamque proprietate, 30. Trinitatis personarum proprietates, 380, 794. Pater ge- nitor et productor, citra tamen ullam passionem ac tem- pus, atque incorporeo modo, 524. Filius soboles; Spiritus sanctus, processío, 324. Ingenitum et genitum inducimus, et ex Paire procedentem, 524. Hoc Patri et Filio et Spi- ritui sancto commune est, quod minime creati sunt, atque tpsa divinitas; hoc autem Filio et Spiritui sancto, quod uterque eorum ex Patre est : at vero Patris proprietas hæc est, quod ingenitus sit; Filii, quod genitus; Spiritus sancti, quod procedat, 467. Sic instituendi Christiani, ut unum ingenitum agnoscant, hoc est, Patrem; unum item genitum Dominum, Filium videlicet, qui Deus quidem appellatur, cum de Deo separatim sermo habetur, Domi- nus autem quando cum Patre nominatur; unum denique Spiritum sanctum a Patre procedentem, Deum quoque ipsum, 466. Nec Patri principium tribuamus, ne quid primo prius inducamus; nec Filium et Spiritum sanctum principii expertes esse astruamus, ne Patri quod ipsí proprium est adimamus, 466. Illi et principio minime carent, et quodammodo carent, 467. Quantum ad causam, principio non carent; ex Deo enim sunt, licet non post ipsum: quantum ad tempus, principii sunt expertes, 467. Filius ne dicatur ingenitus, 467. Pater unus ingenitus, 467. Ne Spiritum Sanctum Filium dicamus, 467. Ille ve- rum Filium aut verum Patrem confitetur, qui proprieta- tes utriusque personæ servat, 894. Filius et Spiritus san- ctus singularitatem habent; ille filiationis, hic processio- nis, 467. Filius et Spiritus sanctus nec principii expertes dicendi, nec ad alterum a Deo Patre principium referen- d., 429. Pater, Pater est, et principii expers; Filius, Fi- Dius est, ac non principii expers, ex Patre si quidem; Spiritus sanctus, vere Spiritus est, procedens quidem ex Patre, non tamen filiationis modo, ut nec generationis, verum processionis, 684. Trinitatis personarum proprie- tales non anxius inquirendæ, 593. Spiritus sancti proces- sio tam inexplicabilis, quam Patris ingenitura, et Filii generatio, 561. Hæc explicare quisquis aggreditur, deli- rat, 561. Quam relationem atque ordinem inter se habeant, Trinitati ipsi soli, ac purgata mente hominibus relinqua- tur, 431. Nos unam et eamdem deitatis naturam tenea- mus, quæ ex principii experte, ex generatione et proces- sione agnoscitur, 431. Personæ divinæ non minus ob relationem quam inter se habent laudandæ, quam si una- quæque per se privatim accepta et intellecta esset, 430. Trinitatis conjunctio et.condeitas, 822. Filius et Spiritus sanctus Patri coæterni, 525. Quantum adtempus, principii expertes, 525. In Trinitate nihil servum est, nec creatum, nec adventitium, 725. Credimus immutabilem et inconver- tibilem, sicut Patrem, ita et Spiritum sanctum et Filium Dei, 903. Nomina cuique personæ propria explicantur, 333. Principii experti nomen Pater; principio, Filius; ei autem quod cum principio est, Spiritus sanctus, 758. Prin- cipfi expertem esse, principium esse, cum principio esse, non natura Dei sunt, sed circa naturam considerantur, 758. Deus Pater, Deus Filius, Deus Spiritus sanctus, tres proprietates, una divinitas, nec gloria, nec honore, nec regno divisa, 574. Deftatis principium et ea quæ a princi- pio manant pari honore prosequenda; quia nec tempore, nec natura, nec cultu et veneratione distincta; unum di- visim exsistentia, et conjunctim divisa, 30. Inter Filium et Patrem nihil peculiare, quia communia omnia, 547. Trinitas in unitate, et unitas in Trinitate adoranda, 468. Sanctissimæ Trinitatis personæ adorandæ, 378. Unitas in Trinitate adorata; et Trinitas in unitatem collecta, tota adoranda, 194. In adoranda Trinitate nibil supercolendum aut subcolendum, 421. Quibus verbis Eunemius perstringi- tur, 421. Una hæc pietatis regula proposita est, ut Pa- trem et Filium et Spiritum sanctum, unam in tribus per- sonis deitatem et potentiam adoremus, 421. In Fillo Pa- ter, in Spiritu sancto Filius adorandus, 450. Nulla Trinita- tis persona sine aliis vult bonorari, 657. In confitenda Trinitate tritbeis crimen, a Macedonianfs objectum, mi- nime timendum erat, cum ipsi quoque, eadem ratione, in ditheiæ periculo versarentur, 468. Non tria in deitate principia constituenda more gentilium, qui decrum mul- titudinem induxerunt; nec rursus unum judaico more statuendum; quod nempe invidum sit et imbecillum, ut- pote similem sibi personam habere nolens, aut producere non valens, 467. Unitas majestatis non sivit deos plurali numero nuncupari, 901. Tria nomina et tres personas unius esse essentiæ, unius majestatis atque potentiæ cre- dimus, 895. Hinc tres personas et unum Deum confite- mur. 895. Nobis Deus unus est, etiamsi tres personas credimus, 565. In deitate nihil eorum reperitur quæ divi- dais rebus contingunt, 565. Divinitas in tribus dividuis in- dividua, velut in tribus solibus una lux, 565. Divinitatem aspicienti, unum est quod oculis mentis observatur; si ea spectemus in quibus est divinitas, tria sunt quæ adoran- tur, 565. Apud ethnicos divinitas una, et plures di:; apud nos humanitas una, et plures homines: sed in his unitas. non re, sed sola cogitatione, 565. In Trinitate quælibet persona unitatem deitatis habet, tam alterius persona, quam sui ipsius respectu, propter essentiæ identitatem, 566. Multa de Filio et Spiritu sancto hæresis capita refe- runtur et confutantur, 624. Trinitas null! rerum in- ferarum comparari potest, 576. Variæ imagines quibus eam adumbrâre tentatum est, 576. Quis imaginum illa- rum usus, 577. Trinitas margarita undique sibi simil et æque fulgenti comparata, 657. Ex eo quod nobis inest, mente, sermone ac spiritu intelligitur, quantum quidem ex parvis maxima conjicere possumus; quan- doquidem nulla imago veritatem assequi potest, 431, 452. Trinitatis lumen non subito, sed tacitis ac cessionibus, atque e claritate in claritatem progressio- nibus illuxit, 573. Vetus Testamentum Deum Patrem aperte, Filium obscurius prædicabat; Novum perspicue Filium ostendit, et Spiritus sancti divinitatem subobscu- re quodammodo indicavit, 572. Verum Spiritus sanctus, post ascensionem Christi, sese nobis aperte declaravit, 573. Vide Spiritus sanctus. Trinitas, concordiæ princi pium, 423. Vide Concordia. Trinitatis opus fuit, quod Catholici de Antiocheno episcopo dissidentes ad concor- diam revocarentur, 435. Trinitas, longanimis est; quod eos, a quibus scinditur, toleret: omnibus aliquando, vel per illuminationem, vel per poenam agnoscenda, 433. Trinitatis cultor ac sincerus prieco Gregorius, 433. Gre- gorii Thaumaturgi de Trinitate confessio, 574. Triptolemus, Celei Eleusinæ regis filius, 679. Tristitia sapientum animas contrabit, 883. Tritheiæ crimen, Catholicis ab hæreticis impactum, - luere cujus sit, 725. A Gregorio dissolutum, 564. Vide Eunomiani. Troja. Actum in ea puellæ regiæ sacrificium, 109. Hæc puella quænam, 109. Trophonius, Thebanus vates, impostor, 104. Trophoni subterranea vaticinia, 679. Turpe hoc solum est, malos affectus exsectos non ha- bere, 659. Tympana in Christianorum festis non adhibenda, 171. Tyrannis, quid sit, 708. Tyrannis Samiorum, 157. Ty- rannis Lydiorum a Gyge occupata, 786. Tyrannidem in divinis disputationibus sibi vindicare non licet, 592. Tyrannus et Pharao invisibilis, 856. Tyrannus occultus, aurum, 620. Tyranni tragici : quid hoc nomine Diogenes intellexe- rit, 111. Tyrii, purpuræ inventores, 136. U Ultionis aliquid quandoque Deus peccantibus reserval, ne si omnino ignoscat, benignitate deteriores fiant, 346. Umbras tenere, proverbium, 753. Unctio, baptismi nomen, quare, 693. Unctio humanita- tis Christi in eo posita est, quod fuerit divinitate delibu- tus, 541. Ungendus Christus funebribus unguentis, qua ratione, 864. Unguentum sacerdotale, 248. Unguentum in Christia- norum festivitatibus adhibendum, sacerdotale et regium est, 171. Magni unguentarii arte confectum, ac pro nobis fusum, 171. Unguentorum infusiones a Christianis et přis viris ad Gynæcea remissæ, 208. Unigenitus. Cur nomen illud Filio Dei attributum, Unitas, in Trinitate adorata, 194. Vide Trinitas. Uni- tas spiritus in vinculo pacis, legis et prophetarum myste- rium est, seu caput, 438.

INDEX ANALYTICUS. Urbes maritimæ necessariis rebus affluunt, quare, 797. Usura et fenus terram contaminant, 312. Utilitas. Privātæ utilitatis cum publicis commodis con- junctam habere rationem, perfectissimorum atque sapien- tissimorum est, 457. Quidam ex priscis viris ad publicam uulitatem divino beneficio concessi, 777. Uxore bona nihil melius, mala nihil pejus, 354. Vide Mulier. V Vafer, facile vitia sua de aliis suspicatur et prædicat, 482. Valens imperator, auri amantissimus, et Christi inimi- cissimus, 794. Post Apostatam, non quidem apostala, sed nihilo melior Christianus, 794, 750. Qualis persecutio ejus; quo animo expeditionem in Catholicos susceperit, 791. Hæc expeditio," Barbarica incursio animas subver- tens, 795. Juliani Apostate persecutione acerbior, 461. Prima Valentis certamina in Orthodoxos, 805. Eorum commemoratio lacrymas movet, 805. Gregorius Senior ei oheistit, 358. Valens, Basilio episcopatum gerente, Ca- saream iterum venit, 804. Quas cogitationes tunc animo volveret. 804. Ejus cum Xerxe Persarum rege similitudo, 80. Valentis in Cæsarienses et in Basilium expeditio, 905. Temporis illius certamina, insultus, pollicitationes, minæ, 806. Valens, audita Modesti relatione qua se victum a Basilio fatebatur, ipse vincitur, et Basilio vim inferri vetat, 808. Mutationem tamen erubescit ferro similis, quod igni licet emollitum ferri naturam retinet, 805. So- lemnitatis, in qua vertigine correptus est, elegans et ma- gnifica descriptio, 805. Rursus in Ecclesiam se confert, et Basilium Def voce loquentem audit, 809. Hæc prima re- rum in meliorem statum compositio, 809. Valens filio ægrotante Basilium accersit, 810. Non tamen incolumem recipit, quod Arianis simul credens salsam aquam dulci admisceat, 810. Valentis aquæductus urbem Constantino- polim mediam intersecans, 607. Valentinus. Dei hermaphroditi introductor, 560. Aliæ ejus fabulæ, 560. Æones, 614. Valerianus imperator à Persis oppressus, 152. Vasa aurea et argentea ab Ægyptiis commodata etiam- num petenda, cur et quomodo, 861. Vaticinia subterranea, 679. Vectigal a Christo penditur, cum exigentium Rex es- set, 558. Vehiculum Dei, hoc est, cherubim, 510. Velle bonum divino auxilio indiget, 634. A Deo est, 654. Venales animæ cum caduco quæstu salutem suam com- mutantes, 83. Venatrix Dea, 775. Venia, Dei beneficio et gratia concessa, quam diligen- ter conservanda, 719. Venter, acerbus quidam ac detestabilis dominus, malo- rum omnium parens, 146. Ad crassum vulgus abjicitur ab iis qui Christianam paupertatem colunt, 146. Qua ratione per baptismum sanctificandus, 723. Venter, juxta allego- rise leges, anima vocatur, 317. Ventilabrum, in Scriptura purgationem significat, Ventriloqui, quinam ab Isaia dicti, 35. Ventriloquorum signa, laudibus ab ethnicis elata, 165. Ventriloqua Šamue- lem trahit aut trahere videtur, 102. Ventum creare Deus dicitur, quo sensu, 547. Quæ ven- torum promptuaria, 518. Venus. Veneris meretricia mysteria, 679. Ver post hiemis tristitiam dulcius, Sanctorum ab inor- dinata vivendi consuetudine conversorum imago, 440. Aliæ ejusdem generis comparationes, 440. Veris ameni- tates ad Encæniorum festum concurrentes, 841. Elegans earum descriptio, 841. Verbum, Filii Dei nomen, quare, 554. Verbum, Filius Det; non aer spititu oris offensus, quale grammatici ver- bum tradunt, sed sapientia quæ ex Deo est, 894. Verbum omnium artifex, rerumque nostrarum arbiter ac modera- tor. 118. Rerum omnium concinnator, 584. Non in prin- cipio factum est, ut volunt Ariani, sed in principio erat, 896. Cum Deus angelos primum cogitavit, illa cogitatio opus erat quod Verbo conficiebatur, 848. Verbi divini so- la cogitatio, vel solus sermo, confectum opus repræsentat, 837. Verbum breviatum, quid, 488. Verbum in Incarna- tione crassescit, 664. Secundum consortium nobiscum iniit, et quidem priori longe admirabilius, 852. Vox Ver- bi quam fortis ad suscitandum Lazarum, et peccatores ad vitam revocandos, 718. Qualia nunc Verbum a Sabellianis et Arianis patiatur, 866. Indignis formidolosum, piis ac rite præparatis accessibile, 682. Verbi prædicatio, primum pastorismunus, 29. Universalem scientiam postulat, 29. In verbis cavenda celeritas, 594. Salutem nostram non in verbis potius quam in rebus consistere, 823. Verba quæ ab hominibus excogitantur, modum nullum habent, 874. De verbis et loquacitate plura, 874. Mens quæ sensa sua verbis exprimere nequit, cui comparata, 780. Ut pleraque insomnia vana sunt, sic etiam pleraque verba, 881. Turpia verba, utpote Deo non inaudita, omni ratione fugienda, 881. Veritas, nomen Filio Dei ascriptum, quare, 554, 900. Inter hæreses media incedit, 379. In radios ejus mentis aciem non intendere miserum, etiamsi res hujus vitæ ex animi sententia fluant, 387. Aliud pro veritate, aliud de veritate disputare, 523. Veritas, rerum omnium fortissima, 427.Veritas unum est, mendacium multiplex, 554. Veritas odio vel amore plerumque surripi solet, 11. Veritati nihil anteponendum, 447. Veritatis igniculus post primam Va- lentis persecutionem relictus, 805. Veritatis caupones, quinam, 34. Vernaculus. Vide Abraham. Vertigine laboranti terra movetur, dum aliis fixa et stabilis est, 417. Ad eumdem nos quoque modum ob ini- micitiam facile decipimur, 417. Vestimentum. Vide Habitus. Vestis candida gestatio in pervigilio Pasche, 846. Ve- stis splendide sordes manifestiores sunt, 653. Hinc die- boli conatus ut puriores animas commaculet, 653. Vestitus. Modum quemdam ac decorum in vestitu tenen- dum esse, 491. Vetus Adam, totus in baptismo sepultus, 687. Vexillum Labarum, cur apud Latinos ita vocatum, 107. A Juliano Apostata sublatum, 107. Vexillorum Romano- rum descriptio, 107. Via, nomen Christo attributum, quare, 555, 900. Via ad cœlum una est, eaque angusta, quare, 493. Argumen- tum inde petitum ad revincendam Eunomii loquacita- tem, 493. Via trita salutis, quænam, 596. Via ad salutem multiplex, 601. Via media et regia, ea est qua virtus in- cedit, 759. Vicini pravi septuplum in sinum suum recipientes, 733. Victima, quantum ad primam naturam immactabilis, et totius mundi nunquam intermoritura expiatio, Christus, 855. Victima prompta et alacris, atque ad cædem prope- rans, Isaac, 825. Juliani imperatoris victimæ tam aperta, quam occulta, 163. Futurorum præsensio ex victimarum incisione a Magis introducta, 680. Victimarius, nomen Juliano Apostate inditum, 115. Victoria, non pugnantium, 654. Sed Dei est victoriam afferre, et incolumem scapham ad portum ducere, 635. Victoria. Vide Athletæ. Vidua ad sacram mensam confugiens a Basilio Magno defenditur, 811. Viduæ minula duo, a Domino accepta, 253. Viduse Sarephtanæ filius vitæ redditus, 734. Viduš juvenes a matrimonio non arcendæ, 690. Vigilia, quo sensu Deo attributa, 570. Vincere. Vinci nos sinamus, ut vincamus, 424. Idque ferunt palæstræ leges, 424. Vinci aliquando præstat quam vincere, 60. Vincit philosophus, eo ipso quod vinci se pa- titur, 481. Vincat semper quod omnibus profuturum est, 251. Vinculum et electionem tollere, apud Isaiam, quid sit, 343. Vincula spiritus tenacissima, 239. Vindicta, satis magna est homini probo ac moderato, cum is qui injuriam intulit metu concutitur, et conscien- tiæ propriæ cruciatu afficitur, 172. Vinea ex Egypto, hoc est ex impia et caliginosa igno- rantia translata, 165, 802. Fidei pulchritudine magnitu- diueque aucta, 165. Terram universam operuit, ac supra montes et cedros assurrexit, 802. Sub Juliano imperato- re, maceria nudata, et viatoribus agrestique apro obje- cta, 165. Sub Arianis principibus, a diabolo labefactata et pervastata, 802. Vinea vera atque a bono agricola optime purgata, in amaritudinem versa est, 180. Vinea in quam operarii, ex Christi parabola, mittuntur, Ecclesiam signi- ficat, 705. Vinea Naboth per Jezabelem Achabo tradita, 631. Vinum exoticum ad vinum patrium velut tyrannus ac- cedens, 269. Vide Tyrannus. Viperæ virus, ut differt ab improbitate fraterna, 600. Vir adulter nulli supplicio obnoxius est, mulier autem adulterii piaculo constringitur, 649. Lege haudquaquam probanda, 649. Viri erant qui eam sanxerunt, ac propter ea adversus mulieres lata est, 649. Unus viri et mulieris creator; pulvis unus uterque, lex una, etc., 649. Æque ex viro et muliere procreati sumus, 649. Alia ejusdem argumenti, 650. Viri et mulieris officia mutua, 650.

INDEX ANALYTICUS. Virga et baculi discrimina, apud Theologum, 344. Virginitas, magna res est, 816. Quæ casta est, a mundo penitus abscindit, 367. Virginitas, angelicum vitæ genus, 652, 653. Unde lædatur, 652. Oculus lascivus et impudi- cus virginitatem minime servat, 652. Procreatio, in In- carnatione Verbi, virginitati admista, 685. Mulieres vir- ginitatem colant, ut Christi matres sint, 664. Etsi honora- lior est virginitas, non ideo turpe et ignominiosum est matrimonium, 703. Virgo Maria, Deipara, 25. Vide Maria. Virgo, Deo conjuncta, aquæ præter naturam sursum elate comparata, 655. Quo purior cernitur, eo enixios a maligno impugnata, 653. Virgini cavendum ne cum ma- teria matrimonio jungatur, etiam in cœlibatu perstans, 652. Alia virginum officia, 658, 655. Virginis libertati que consuetudo contraria; quod genus familiaritatis Gre- gorius in virgine detestatur, 846. Virgo crudelis, Diana, 679. Virgines et conjugatæ unum sint in Domino, mutuum- que aliæ aliarum ornamentum, 632. Qua id ratione fieri possit, 652. Virginum et conjugatarum varia in Deum of- ficia, 840. Coenobia virginibus a Basilio Magno constructa, et præcepta litteris mandata, 817. Virginum pudor ab Arianis probro affectus, 808. Virgines Alexandrinæ, qui- bus contumeliis ab Arianis affectæ, 605. Cædes boc pro- bro tolerabiliores, 605. Virgines sacræ immanissime ab Arethustis habitam, sub Juliano imperatore, 121. Vide Arethusii. Virginum imprudentum quæ calamitas, com, aliis in sponsi cubiculum introductis, ipsæ ab ingressu arcebuntur, 729. Virtus. Quare Filius Dei hoc nomine vocatus, 900. Virtus, unica ad Deum via, licet in partes divisa, 495. A Deo hominibus fluit, 386. Cum invido spiritu in Job de- certavit, quibus de causis, 396 Instabilis est, si honestum alterius causa sectemur, 641. Virtutem mercedis exper- tem esse oportet, nt virtus manest, nihil sibi præter ho- num ipsum proponens, 756. Virtutis cultus ad vitii fugam adjungendus, quare, 683. Eodem in vitio sunt, prompti- tudo ad vitium, et segnities ad virtutem, 710. Virtus Christianis et infidelibus venerationi est, 448. Is quon- dam rerum status erat, ut non minus virtute quam gra- duum dignitate honoris præstantia censeretur, 394. Vir- tutis incrementum probis et honestis ex dicendi faculta- te, 90. Virtutis adeptio rara et ardua, quamlibet etiam inulta sint quæ nos ad eam trahant et invitent, 17. Lex virtutis est Christianis, ne levissimis quidem vitiis suc- cumbere, 146. Non in virtute proficere, in vitio positum est apud Christianos, 147. Incrementa virtutis appetenda quoadusque ad finem pervenerimus, ad quem creati su- mus, 147. Philosophorum de virtute opiniones, 97. Virtutes in media et regia via sitæ, 759. Multarum vir- tutum enumeratio et commendatio, ab exemplis sancto- rum, 258. Inter eas illam quæ cæteras vincat invenire, haud admodum promptum et facile est, 258. Harum una- quæque, una quædam salutis via est, 260. Qui eas exco- lit, hoc agat ut gradiatur atque ulterius progredi studeat, et Christi vestigiis insistat, 260. Vires. Extreme miseriæ est, non propriis viribus, sed aliorum imbecillitate niti atque confidere, 435. Piórum est functiones suas viribus propriis metiri, et eas repu- diare quæ vires superant, 250. Vis Gregorio illata, ut Ecclesiæ curam susciperet, 249. Vi et coacle gubernari legis nostræ non est, 251. Vita. Cur Filius Dei hoc nomine vocatus, 900. Vita humana a corruptione incipit, et in corruptionem desinit, 561. Mare vita nostra hæc est, 477. Nam hic quoque mul- tum est amaritudinis et instabilitatis, 477. Vitæ hujus finem exoptare bonum est, 26. Vita mortalium quam flu- xa et instabilis, 874. Vita humana quam brevis, si cum divina et sempiterna natura comparetur, 210. Ex longio- ri vita quid lucri timendum, 210. Ejusmodi vita nostra est, ut cum non simus nascamur, cum nati foerimus rur- sus dissolvamur, 210. Figuræ quibus Scriptura vitæ qo- stræ brevitatem ostendit, 211. Vita et mors sibi invicem succedunt, 561. Vitæ hujus commoda nonnunquam refundit Deus ut de futuris fidem faciat, 324. Vita proba et honesta, prima sapientia est, 300. Čertam vitæ genus sibi constituere tanti momenti res est, ut totims vitæ vel recte vel male traducendæ fun- damentum in eo positum sit, 456. Curandum semper ut omnis vita nostra, omnisque studiorum et disciplinæ ratio innovetur, 840. Quibus operibus in novitate vitæ insti- tuamur, 858. Vitæ solitaris cum vita communi compara- tio, 457. Vitalis spiritus unde acceptus, 554. Vitium, subversio turbida, ac mentis ebrietas et error, 43. Per boni fugam contractum, 668. In proclivi est, etiam pullo Urshente, 418. Vitium in promptu est, et facilis ad malum cursus, 425. Eodem in vitio sunt promptitudo ad vitium,et segnities ad virtutem, 710. Vitii stimulus impers bis et flagitiosis, ex dicendi facultate, 90. Vitii magnus sophista diabolus, 697. Vitii mensura per duplum impleta 505. Vitia ipsa pro diis a gentilibus habita, aut certe sub deorum nomine culta, 50%. Vitia virtutibus vicina esse, non male cogitatum, 819. Hine vitii nomen virtuti ab im- peritis inditum, 819. Vitulus. Cur Filius Dei hoc nomine vocatus, 900. Vita- lus Apis. Vide Apis, Memphis. Vituperatio, nullam auctoritatem habet, si ex animi improbitate fiat, 426. Viventium Deus est, non mortuorum, 386. Vivere. Deo vivunt omnes qui secundum Deum vise- runt, etiamsi ex hac vita migrarint, 586. Vocabulis non dissidendum, quando syllabæ ad eamdem sententiam ferunt, 684. Vocare. Quo vocatus est, in eo gradu quisque maneat, 369. Deo ad ministerium vocante, sancti, alif quidem re- pugnant, ministerium extimescentes, alii prompte obe- diunt, vocantis ope confisi, 64. Vocationi divinæ statim obtemperandum, 710. Volens. Non est volentis neque currentis,quomodo intel- ligendum, 654. Volucrum in elaborandis niĉis solertia, 515. Voluntarium. Quod voluntarium non est, nec diatar- num est, 572. Quod autem voluntarium est, tum diutor- nius est, tum certius, 572. Voluntas et electio eorum quæ recta sunt divinum quoddam beneficium est, atque à Dei benignitate dima- nans, 654. Voluntatis munificentia, opum et copiarum oblatione præstantior, 754. Voluntas una eademque in Trinitate agnoscenda, 380. An Deus Pater Filium volan- tate genuerit, 527. Voluntas Christi tota deificata; Deo non adversatur, 578. Voluntas Dei, actio est, 581. Perfe- cla est actio, 308. Voluptas, summum Epicureis bonum, 111. Ventrts vo- luptates, canis rabidus et lanians, 225. Vomitus, satietate excitatus, 490. Ad vomitum suum redire, proverbium, 192. Votiva dona Christianorum, sacrilega ethnicorum ma- nu direpta et profanata, sub Juliano imperatore, 166. Votum. Pollicitatio pro voto facta, finem per opus acci- piat, 881. Alia ejusdem argumenti, 881. Vox, quomodo ad auditum perveniat, 513. Minime com- mittendum ne pro una voce retinenda, omnia perdantur, 823. Ne Judæi quidem rejiciendi, si, pro Christo vocem uncti ad aliquod tempus sibi concedi postulantes, bapti- zari velint, 823. Voees mystica ac necessariæ a mulieribus in Ecclesia pronuntiari solitæ, 356. Voces quædam vocibus nostris præstantiores, ab Homero diis attributæ, 135. Vulcanus, deus Loripes, Martem corripit et constrin- git, 142. Utroque pede claudicans, at in deprehendendis adulteris celer, 168. Vulgus. Vulgo fortasse ignoscendum, si fraudem hære- Licorum per errorem admiserit, 401. Vulpes, de qua in Canticis, versuta quædam anima 6- dei ancipitis, et pro temporum varietate alia atque alia, 497. ✗ Xanthus, vox qua dii Scamandrum fluvium vocant apt.d Homerum, 135. Xenocratis voracitas, 111. Xenocrates tamen ob fruga- litatem commendatur, 111. Xerxis Persarum regis vesania, cum expeditionem in Græciam faceret, 804. Z Zachæus, heri publicanus, hodie magnificus, ut imitan- dus, 716. Zachal super sycomorum evectio quid signifi- cet, 682. Zachæi exemplo, qua ratione super sycomorum evehamur, 378. 41. Zacharias, quid adversus malos sacerdotes contestetur, Zacharias. Silentium ejus a Joanne in lucem edito solu- tus, 182. Zebedæi filiorum grandiloquentia, 829. Zebedæi filio- rum mater, eorum quæ pro ipsis petebat modum ignora- vit, 655. Digna tamen cui ob vim amoris erga filios igno- sceretur, 655. Zelus, res laudabilis, modo intra fines suos consistat, 416. Moram non patitur, 438, Animi acrimonia, cum ad pietatem accesserit, zelum parit, 456. Zelus autem fidei præsidium est, 456. Zeli, charitatis et spei comparatio. 125. Zeno, Stoicorum magister, 495. Fortunæ gratias agu. quare, 111.

ORDO RERUM. Zeuxippus nova Jerusalem a Gregorio appellatus, 609. Interpretum hac de re opiniones, 609. Zeuxis, pictor sua ætate maximus, 615. Zizania nobis dormientibus superseminatum, 575. Zi- zaniarum sator, Georgius Alexandrinæ sedis invasor, 399. Zona lumbos restringens, carnis mortificatio, 859. Zu- na militaris in Job et in Davide, quid significet, 859. Zopyri erga Cyrum in Babylonis obsidione facinus, 154. Zorobabel. Lapis ejus septem oculis ornatus, 735. ORDO RERUM QUÆ IN HOC TOMO CONTINENTUR. Theologica secunda. De theolo - gia. S. GREGORIUS THEOLOGUS, ARCHIEPISCOPUS CONSTANTINOPOLITAN US. ORATIONES S. GREGORII. Monitum in quinque sequentes theologicas orationes. Oratio XXVII. Theologica prima. Adversus Eu- nomianos prævia dissertatio. Oratio XXVIII. - Monitum. Significatio in Ezechielem. Monitum in sequentem Metaphrasim. Metaphrasis in Ecclesiasten (memoratur tantum). 670 Monitum in primum De fide orthodoxa tractatum. Monitum in alterum De fide orthodoxa tractatum. Tractatus secundus De fide orthodoxa, contra Arianos Tractatus primus De fide orthodoxa, contra Arianos (tantum memorator). - - Oratio XXIX.-Theologica tertia. De Filio. Oratio XXX. Theologica quarta. Oratio XXXI. - (memoratur tantum). - De Filio. Fragmentum ex Oratione contra astronomos. Theologica quinta. - De Spiritu san- Liturgia Coptica. cto. Liturgia Alexandrina. - Monitum in Orationem XXXII. Oratio XXXII. De moderatione in disputationibus servanda, et quod non sit cujusvis hominis, nec cujusvis Precatio et exorcismus ad immundos spiritus ejicien- dos. Fragmenta. 75$ Run Prologus in libros S. Gregorii Nazianzeni. 736 temporis de Deo disputare. Monitum in Orationem XXXNI. - Oratio XXXIII. Adversus Arianos, et de seipso. ELIE METROPOLITÆ CRETÆ commentarii in orationes XIX S. Gregorii. Epistola nuncupatoria. Præfatio. Monitum in Orationem XXXIV. Oratio XXXIV. - In Egyptiorum adventum. Conspectus codicis Basileensis. Monitum in Orationem XXXV. Commentarii Eliæ. 7:18 Oratio XXXV. - De martyribus, et adversus Arianos. Additamenta ad Eliæ commentarios. Indices. Monitum in Orationem XXXVI. NICETAS SERRONIUS. Oratio XXXVI. - De seipso, et ad eos qui ipsum ca- thedram Constantinopolitanam affectare dicebant, et de populi alacritate, quam erga eum ostenderat. Monitum in Orationem XXXVII. Notitia codicum Mosquensium. Commentarius Niceta in orationem I S. Gregorii. - Oratio XXXVII. - In dictum Evangelii: Cum consum- massel Jesus hos sermones, etc. Jn orationem II. NONNUS ABBAS. Monitum in Orationem XXXVIII. Commentarius in orationem I S. Gregorii contra Julia- Oratio XXXVIII. - In Theophania, sive Natalitia Sal- nom. vatoris. In orationem II ejusdem contra Julianum. Monitum in Orationem XXXIX et XL. In laudem funebrem S. Basilii. Oratio XXXIX. — In sancta Lumina. In orationem in sancta Lumina. - Oratio IL. In sanctum Baptisma. Monitum in Orationem XLI. BASILIUS MINIMUS. Oratio XLI. In Pentecosten. - Monitum ad scholia sequentia. Monitum in Orationem XLII. Epistola nuncupatoria ad Constantinum imperatorem. Oratio XLII. Supremum vale, coram centum quin- quaginta episcopis. Scholia in Gregorii orationem I contra Julianum. Monitum in Orationem XLIII. - Oratio XLIII. Funebris oratio in laudem Basilii Ma- In orationem de Herone philosopho. gni Cæsarea in Cappadocia episcopi. Monitum in Orationem XLIV. Ad orationem funebrem in Cæsarium fratrem. De lór❤ et draloriq. Oratio XLIV. - In novam Dominicam. ANONYMI Scholia in Orationem I contra Julianum. Monitum in Orationem XLV. Oratio XLV. APPENDIX. - - In sanctum Pascha. Ejusdem in Orationem Il contra Julianum. Index analyticus. FINIS TOMI TRICESIMI SEXTI. Ex typis Migne, au Petit-Montrouge.