IN OMNIA OPERA SANCTI Liberum aut servum quid potissimum faciat, 278, t. V. Liber ille tantum est,qui libertatem intus habet, 599, t. XI. Liber et servus nomina tantuin sunt, 491, t. XII. Liberorum et domesticorum cuique est ratio reddenda, 607, t. IV. De liberorum educatione ecloga, 763, t. XII. Liberi in Ecclesiam adducendi, 802. Libertas. Nemo liber est, nisi qui Christo vivit, 314, . 'I. Libertas animæ quantum bonum, 571, t. VII. *Libertas a curis tranquillitatem animi parit, 382,1 VII. Libertas quam dant homines, nomine tenus libertas est, 298, t. VIII. Libertas vera, est nullo egere, 437, t. VIII. Libertas animæ vitam præsentem despicientis, 89, t. IX. Libertas dicendi sine virtute nihil proficit, 284, t. 1X. Libertas servorum Christi, 314, t. f. Libertas ex afflictione oritur, 44, t. V. Libertini quinam, 120, t. IX. *Liberum arbitrium, 140, homini inditum, 187, vel coro- namur vel damnamur secundum animi propositum, 168, 1:TV. Liberum arbitrium virtutem et vitium parit, 628, t. IV. . Liberum arbitrium nobis dedit Deus, 169, t. IV. › Liberi arbitrii major vis quam naturæ, 544, t. IV. "Liberum arbitrium. In nobis situm est ut diabolo obtem- peremus vel non obtemperemus, 984. Ex proposito probi et improbi efficimur, 355. Liberum arbitrium Paulus nom abefactavit, 715, t. Í. Liberum arbitrium. Animæ decor in nobis et in Dei nuta situs, 293. Verorum bonorum nos Deus opifices esse con- cessit, 295, 1. I. Libertas arbitrii infertur ex indicto supplicio, 160, ab auxilio pendemus divino, ut autein éligamus in nostro ar- bitrio situm est, 161, t. VI. Libertas actionum humanarum, 156, 1. VI. Libertas arbitrii, 35, 207, t. VI. “Liberum arbitrium, omni agendi potestate sublata, nul- lum meritum, nulium demeritum est, 155, t. VI. Liberi arbitrii potestas penes nos est ut mutemur, 21, tom. VI. Eileri arbitrii vis quænam, 160, t. VI. Libero arbitrio, non fati necessitate gubernamur, 181, tom. VI. Liberum arbitrium minime tollit ant lædit hoc Jeremiæ dictum Non est in homine via ėjus, 155, t. VI. Ex libero arbitrio transgressiones accidunt, 523, t. VI. Libertate arbitrii honorata fuit natura humana, 362, t. VII. Liberum arbitrium, 67, t. VII. Liberum arbitrium et libertatem voluntatis non tollit “Christus, 374, t. VII. Liberum arbitrium per gratiam non tollitur, 471, t. VII. Libertas arbitrii in actibus, 83, t. VIII. Liberum arbitrium non tollit Paulus, 559, t..IX. ‘Liberum arbitrium in actibus, 583, t. IX. Liberi arbitrii facultas quanta, 590, 1. LX. Liberum arbitrium per obedientiam ex corde indicatur, 489, t. IX. Libertas arbitrii, 291, t. IX. Libertatem arbitrii non labefactant, neque necessitatem afferunt Christi prædictiones, 226, t. X. Liberum arbitrium, 99, t. XII. Liberum arbitrium ipsum injicit in gehennam, 353, t. XI. Liberum arbitrium est causa boni et mali, 378, t. II. Liberum arbitrium: Deus non vim infert nolentibus, sed volentes trahit, 143, 144. Libero arbitrio et libertate de- corati sumus, 451. Liberi arbitrii est, ut quis persuadea- tur, vel non persuadeatur, 120. Liberum arbitrium non tollitur, 484, t. III. 1.iberum arbitrium, 457, t. V. Libertas arbitrii homini data, 158, t. IV. Libido intemperans bellum animæ parit, 58, t. V. Libido lacrymantem non adit, 77, t. V. Libido quantam tragoediam excitel, 573, 1. V. Libidinis estrum unde oriatur, 600, t. VII. Libidinis exstinguendæ modus, 452, t. X. Libido contra naturam horrenda, 417, 418, t. IX. Libri cur necessarii, 13, 1. VII. Libri magici et præstigiarum, 278, t. IX. Libri aureis litteris scripti, 187, t. VIII. Libri membranacei. 607, t. VIII. Libri secretiores, id est apocryphi, 658, t. Vl. Libya de Spiritu sancte accepit, 188, t. V. Libya pastores quanta pro ovibus tuendis incommoda subeant, 660, t. IX. Ligamina superstitiosa infantibus nascentibus adhibita,“ 105, apud christianos antiochenos in usu, 38, t. X. Ligamina superstitiosa, quæ plate vocabantur, 357. Ligamina et incantationes prohibentur, 358, t. XI. JOANNIS CHRYSOSTOMI Ligamina pro curandis morbis adhibita, 412, t. XI. Ligaturæ damuantur, 240, t. II. Lignum scientiæ boni et inali cur sic dictum, 132, 610, tom. IV. Lignum vitæ cur sic appellatum, 151, t. IV. Lignum vitæ in paradiso, 109, t. IV. Lignum cognitionis boni et mali quid, 634, t. VIR. Lignum collisum ignem emittit, 435, t. VI. Limina sacra półupa, 268, t. VI. Lingua hebraica ab aliis omnibus diversa, 850, t. VI. Linguarum donum prædictum a prophetis, 82, 1. I. Lingua cohibenda, 1001, ne postea igne comburatur, ibid. et 1002, t. I. Lingua malitiæ vel justitiæ instrumentum, 66, 67, t. II. Lingua magnam etiam affert utilitatem, 229, L. II. Lingua tremendis mysteriis ministrans a vitiis abstineat, 233, 234, t. II. Lingua quot quantique lapsus, 228, t. II. Linguarum divisio unde, 246, cur non citius acciderit, 250. Linguarum divisionis bonum, 250, t. II. Linguarum donum quodnam esset, 298. Novum erat hoc donum, sed prophetiæ donum antiquum erat, 301, ✗. Linguarum donum cur ante alia acceperint apostoli,296,t.X, Linguarum donum prophetiæ dono præstat, 297, t. X. Linguæ intemperantia muliebre vitium coercendum, 234, t. IX. Lingua nostra linguæ Christi similis sit oportet, 715, t. VII. Lingua moderanda, 54, t. VII. Lingua magis custodienda quam pupilla oculi, 516. Re- gius quidam est equus, qui freno opus habet, 516, t. VII. Lingua una erat initio, 179, 182, i. VI. Linguæ cur multæ as diversæ invectæ fuerint, 187, 188, tom. VI. Linguæ intemperantia causa malorum, 44, t. VI. Lingua est machæra acuta, 188, t. VI. Linguæ et oris custodia, 451, 432, 1. V. Linguæ petulantia, 423, t. V. Linguæ facilitas mala innumera parit, 432, t. V. Lingua per verba sanctificatur, 158, t. V. Lingua precans est plectrum coelestis musicæ, 46, t. V. Lingua quomodo coercenda, 20', t. III. Linguarum donum quodnam, 92, t. III. Linguæ custodia, 23, t. III. Linguarum domum quantum, 807, 809, t. III. Lingua diligenter custodienda, 37, quomodo custodienda, 45, 46, t. IV. Linus post Petrum Romæ episcopus, 659, 1. XI. Litaniæ, et supplicationes, 265, t. VI. Litteræ quæ mittuntur ex sulscriptione manifestæ sunt, 469, t. II. Litteræ imperatoriæ quanta cum reverentia acciperen- tur et legerentur, 405, t. IV. Lillera occidit, quid illud significet, 438, t. X. Litteræ Abrahami tempore nondum inventæ fuerant, 642, tom. IX. Lites quot et quanta tempore Chrysostomi, 552, t. XI. Lites et dissidia improbantur, 322, t. XI. Lites vitanda, 739, t. VIII. Liturgia. Invocatio Spiritus Sancti in oblatione sacrificii, 681. Liturgiæ verba per diaconum prolata, Alii ulios noscite. 849. Verba diaconi in liturgia: Erecti slemus probe, 731. In liturgia diaconus populum dimittens dicebat, In pace discedite, 870, in oratione dicebat, ut Angelum pacis ro- gemus, ibid., t. I. Liturgia sacræ multa afferuntur, 399, 400, 401, 402, 403, 401. In liturgia respondebat populus, Spiritu tuo, 312 527, t. X. Liturgia voces quædam, 29, in liturgia manus expande- bantur, 204, t. XI. Liturgiæ verba, et cum Spiritu tuo, 458, t. II. Liturgiæ, Sursum mentem et corda. Resp. Habemus ad Dominum, 345, t. II. Liturgia verba, Angelum pacis rogate, 444, t. II. Liturgia. Verba diaconi in liturgia, 156. In liturgia martyres memorabantur, 170, t. IX. Liturgia. In liturgla sacerdotis oratio, 331, t. VII. Livor mentem excæcat, 336, t. VII. Loca ubi Paulus mansit, et ubi ligatus fuit venerationt habita, 743, t. IX. Locorum veneratio apud christianos, ut urbis Bethle- hem, 816, t. I. Loius Augustus, 358, t. H. Loquela aliquando silentio utilior, ut et silentium lo- quela utilius, 432, 433, t. V. Loquendi et tacendi vicissitudo, 432, 433, t. V. Lorica ferreæ, 652, 1. VII. Lot in Sodomís sicut in pelago servatus est, 344, t. II.

Del, 280, t. V. IN OMNIA OPERA SANCTI JOANNIS CHRYSOSTOMI Dæmon cuin hominum natura bellum gerit, 184, t. V. Damon nullus ingredi audet quando Christus adest, 158, tom. V. Dæmonum ora obstructa per Christum, 193, t. V. Dæmon cur idolis uteretur, 598, t. V. Dæmonum vires imbecillas facit sanctorum præsentia, 125, t. V. Dæmonibus quæ ministeria a Deo dentur, 571, t. VI. Dæmones, vasa diaboli, 448, t. VII. Dæmones nihil non agunt in perniciem nostram, 214, tom. VII. Dæmonibus non credendum etiamsi utilia dicant, 210, tom. VII. Dæmones divinitatem Christi prædicant, 352. Horrent crucem, 537, t. VII. Dæmones per sepulcra currunt, 403. Cur in sepulcris li- benter versentur, 353, t. VII. Dæmones quare porcos occiderunt, 354, t. VII. Dæmones esse defunctorum animas multi putabant, 343, toin. VII. Dæmones non possunt prophetias edere, 121, t. VIII. Dæmonis maligni esse Dei leges quidam dicebant, 68, tom. VII. Dæmone deterior est amor pecuniæ, 305, t. VIII. Dæmone gravius est peccatum, 295, 291, t. IX. Dæmonum invocationes adhibitæ, 627, t. IX. Demones mundum creavisse quidam dicebant, 148, t. X. Damoniaci quidam scelerati, 444. Dæmoniaci cur in ec- clesiam ad orationem inducerentur, 775. Dæmoniacos cur diaconus ad orationem inducat, et capita inclinare jubeat, 773, t. I. Dæmoniacos etiam curat Deus, 334, t. VII. Dæmoniaci dicebant, Ego sum anima illius cujuspiam, 853. Hæc fraus et fallacia diabolica erat, ibid., t. VII. Dæmoniaci multi in sepulcris tempore Chrysostomi, lascivi nempe viri, 354, 355, quibus sépulcra sunt mere- tricum diversoria, 356, t. VII. Dagonis historia. Dagonem Judæi adorarunt in Palæstina, 674, t. VIII. Damnationem affert vel pars una virtutis contempta, 612, t. VII. Damnatorum duplex supplicium, 483, t. VII. Damnati e tenebris in tenebras, ex angustiis in angustias graviores ingredientur, 295. Damnati quomodo cruciatus inferni ferre possunt, 289, t. I. Damnum quid sit, 462. Damnum verum nullum, nisi vo- lenti, 462, t. III. Damnum censeri debet quod laborem multum habet, et lucrum nullum, 262, t. XI. Daniel ad conspectum angeli deficit, 725, 724, ita ut proximum sit ut ejus anima avolel. 727. Ejus præstantia, virtus, fortia gesta, 728, ærumnæ, 485, jejunium, 876, t. I. Daniel prædixit templi Jeros. destructionem, 898. Da- nielis prophetiæ explicatio, 893 et seqq. Visionis explica- tio, 897. Danielis historia quædam apud Josephum, 896. Danielis hebdomadum explicatio, 900, t. I. Danielis regnorum quatuor interpretatio, 798 et seqq., tom. II. Daniel in Babylone nalus, 798. Decem et octo unnorum, prophetiam inchoavit, ibid., t. II. Daniel a leonibus Dei metu servatus, 500. Intrepidus inter leones, 225. Non metuebat feras, 601. Multos eripuit a morte, 397, t. IV. Daniels jejunium, 24, t. IV. Danieli leones parcunt, quia ipse non peccaverat, 38, tom V. Danieli contemptui erant terribiliores feræ, 490, t. V. Daniel barbarorum disciplinas edidicit, 196, t. VI. Daniel virtute præditus æquabiliter semper vivebat, 236, t. VI. Daniel philosophum se ostendit, 198, t. VI. Daniel in quibus poterat legem servabat, 197, t. VI. Daniel multis diebus jejunus mansit, ut iram averteret a populo, 12, t. VI. Danielis visio, Isaiæ visioni affinis, 69, t. VI. Daniel barbaros eripuit; Judæos minime, 60, t. VII. Danielis hebdomadæ cum Christi ortu consentiunt, 42, tom. VII. Daniel cur sibi oblatum libamen admisit, 273, t. VII. Daniel in Babylone sepultus est, 236, t. VIII. Danieli presbytero epistola Chrysostomi, 722, t. III. Danubius sæpe glacie concrescit, 373, t. V. Daphne suburbium antiochenum, 852, t. I. Daphine virgo castitatis amans, 531, t. II. Daphnes puellæ historia, 531, Ladonis Quvii filia, ibid., tcm. II. Daphne suburbium Autiochenum, 330. Daphneu prope- rabant Antiochent comessatum, 672 et seqq., t. II. Daphne suburbium Antiochiæ multitudine cupressorum ornatum, 178. Fontibus quoque, arboribus et cupressis or- natum, 672, 718, t. II. Daphne suburbium antiochenum, 285, t. V. Daphne locus prope Antiochiam, ubi sacra diis persol- vebantur, 679, t. XI. Darius Hystaspæ magis successit, 900, t. T. Darius Persarum rex ariete desiguatus, 893, t. I. David quam acceptus Deo post pœnitentiam, 297, 298. In ejus gratiam Salomonis peccatum obtegitur, 341. David ærumnis vexatus, 481, 482, et seqq., 735. Ejus calamita- tes omnem tragoediam superant, 483. Davidis lectus, la- crymis exornatus, 972. Ejus quotidianæ lacrymæ, 973, Loin. I. David multis præclare gestis sternitur, 310. Davidis compunctio, 415 et 416 et seqq. David, recte factorum oblitus, peccatorum recordabatur, 422. Amore Christi in- census, 414, t. I. David pro ovibus mori voluit, 406. Brevis statura, pɔr- vus, armis nudus, carneam turrim | rostravit, 179, 1. II. Davidi perniciem machinabatur Saül, nulla læsus injuria, 93, t. II. David propheta et rex. Satius esset solem extingui, quam verba Davidis oblivioni tradi, 285, t. II. David in extrema senectute, tozárp nodié, commisit adulte- rium, 285. David post peccatum de peccato non cogitat, 286. Davidis confessio peccatum delet, 278, t. II. David precibus armatus, 778, t. II. David in exemplum patientiæ adductus, 506, 507, t. III. Davidis fides, 297, t. III. Davidis quanta virtus, 184, ejus patientia, ibid. David Sauli inimico beneficia contulit, 183, t. III. David cogitur proprias efferre laudes, 308, t. III. Davidis cum Goliath monomachia, 425, 426, t. IV. Davidis vox prostravit alienigenam, 703, t. IV. David reipublicæ servator, 678, t. IV. Davidis virtus ex Samuelis ad illum responsione perspi- citur, 701, t. IV. David fugit a facie Saülis, 681. Ex insidiis Saülis tripla quadruplaque martyrii corona redimitus, 699. Davidi nihil nocuit Saulis odium, 701, t. IV. David Saulem in se peccantem quodammodo excusat, 091. Davidis major victoria cum Saülem servavit, quanı cum Goliath occidit, 688. David Saülem occidere volentes coercult, 687. Sauli corporis custos fuit, 688. Davidis Saüli parcentis tanta gloria, quanta trium puerorum, 699. David immolans iram sacrificium Deo offert, 688, t. IV. David Sauli parcit inimico sibi, 648. Honorifice appellat Inimicum, 685. Davidis mansuetudo erga filium Saülis, 707, 708, beneficia in Saülem, 678, t. IV. David ob servatum Saülem magna præmia recepit, 690. David a Saule filiorum tutor relinquitur, 707. Davidis lu- ctus ob mortem Saulis, 694, t. IV. David in calamitate quam in solio mirabilior, 617, t. IV. David eo magis spectandus quod in lege veteri difficilior esset virtus quam in nova, 698. Legeni ipsam mansuetu- dine superabat, 684, imo et legem apostolicam, 703, L. IV. Davidis benevolus erga suos animus, 690, t. IV. David non effertur ob prosperuin successum. 680. Ejus magnanimitas, 678, 692. Ejus inansuetudo, 693. Unius Dei voluntatem spectabat, 693, t. IV. David accensus Dei desiderio, 663. Davidis patientia et tolerantia, 647, 698. Modestia, 681. In Davidis labiis Dei gratia residebat, 688, t. IV. David infinitis dignus coronis. 587. Dei suffragio lauda- tus, 677. David exemplar humanitatis, 677. Virtutis speci- men, 698. Ab omnibus imitandus, 686, t. IV. David rex media nocte surgebat, 281. Ejus lacrymæ, 282, omnia quæ gesserat divino muneri ascribebat, 691, L. IV. David po, hymnorum scriptor, 527. Ejus scopus in Psalmis, 35, t. V. David communis doctor orbis terrarum, 129, t. V. David non quod suum, sed quod Dei est quærit, 91, t. V. David nullam excusationem attrit, postquam peccave rat, 438, t. V. Davidis poenitentia, 76, t. V. David cædem et adulterium perpetrat et misericor diam consequitur, 73, t. V. Davidis mansuetudo, 87, t. V. Davidis Absalonem fugientis historia, 80, 81, t. V. David cur fugiebat filium suum, 35. David filio inse- quente admissi peccati poenas luit, 53, 39, t. V. David rex noctu orabat, 526, t. V. Davidis spes in Deo, 83, t. V. David mitis et mansuetus erat, 191, t. V. David Spiritu sancto motus composuit librum, 150, P' sat morum, 551, t. V.

IN OMNIA OPERA SANCTI JOANNIS CHRYSOSTOMT Esuries ad sanitatem et ad voluptatem conducit, 448, t. II. Etham Israelita præfectus unus ex choris Davidis, 533, 1. V. Ethnici fidelibus jure exprobrant, cum mortuos nimis Jugent, 1020, t. I. Ethnici de resurrectione desperant, 1019, t. I. Ethnici, Judæi et catechumeni morientes lugendi sunt, 304, t. VỊ. Eva virgo erat quando seducta est, 768, t. III. Eva virgo erat, 396. Quomodo a diabolo decepta, 269, 11. Eva profuit extra paradisum ejectam fuisse, 249, t. II. Eva prima virgo paradisi, 811, t. II. Evu per Marium erecta, 802, t. II. Eva vitam significat, 148, t. IV. Eva cur non metuerit serpentem, 79. Spe vana inflata serpenti credidit, 130. A diabolo decepta sub forma ser- . pentis, 127. Evæ imprudentia, 127, 128, 129. Ad Deum se purgat et culpam in serpentem rejicit, 140, t. IV. Eva Adamo subjicitur in pœnam peccati, 144. Evæ im- missa a Deo pœna, 143. Solatio admixta, 144. Evam pœna inflicta meliorem reddidit, 153, t. IV. Eva luctus de occiso Abele, 172, t. IV. Eva laudatur de imposito Seth nomine, 178, t. IV. Eva non easdem peccati poenas dedit quas Adam, 73, t. V. Evangelica prædicatio quantæ efficaciae fuerit, 537, t. XII. Evangelica prædicatio per orbem terrarum; lex in an- gulo data est, 222, t. V. Evangelicæ prædicationis imago; 272, 273, t. V. Evangeliste et prophetæ differentia, 187, t. V. Evangelicus sermo per apostolos prolatus, quavis penna levius pervolabat, 484, t. V. Evangelista cur ex apostolis duo, ex discipulis aposto- Jorum duo item fuerint, 16, t. VII. Evangelista peccatores, publicani, nonnisi virtute divina potuere ita philosophari, 18, t. VII. Evangelista ubi singuli scripserint non est quod multum disquiratur, 18, t. VII. Evangeliste multa Christi miracula prætercurrerunt, 315, t. VII. Evangelistarum veracitas admiranda, 757, t. VII. Evangelista cur non eadem omnes dixerunt, 15, t. VII. Evangelistarum concordia, 218, 219, 319, 371, 439, 538, t. VII. Evangeliste nunquam alii cum aliis pugnant, 352. Nun- quam vere dissentiunt, 16, 18, t. VII. Evangelistarum Matthæi et Luca consonantia, 45, t. VII. Evangelista apostolorum, qui artes viles vel turpes exercebant, vocationem memorant, secus aliorum, 303, 1. VII. Evangelista humana de Christo scribunt, 350, t. VIII. Evangeliste omnes, uno excepto Joanne, ab humanitate Christi Evangelia sua incipiunt, quare, 45 et seqq., t. VIII. Evangeliste cur omnes Petri negationem narrent, 451, t. VIII. Evangelista conciliantur, 240, t. VIII. Evangelistas Spiritus unus movehat, 47, t. VIII. Evangelista tres priores, fulgura, Joannes tonitru fuit, 819, t. XII. Evangelista cur non omnia omnes scripserint et eadem, 970, t. I. Evangelista cur non eadem semper omnes describant, 641. Ne suspectus consensus eorum esset, 641, t. II. Evangelista non se mutuo impugnant, 53, 51, 55, 1. THE. Evangelium totam terram occupavit, 893, t. I. Evangelium nonnisi lotis manibus, et cum tremore a christianis sumebatur, 06. Evangelia e collo mulieres et parvuli suspendebant pro custodia, 196, t. II. Evangeliorum contactu juramenta fiebant, id damnat Chrysostomus, 160, t. II. Evangelia cur aliquando inter se dissentire videantur, 16. In evangeliis quot quæstiones occurrant, 21, t. VII. Evangelicæ prædicationis tempora quam difficilia, 689, tom. VII. Evangelicæ legis perfectio, 417, t. VII. Evangelii vis, 16. Evangelium historia est, 16, t. VII. Evangelium Matthæi cur liber generationis vocetur, 27, tom. VII. Evangelia ex collo pendentia habebant mulieres, 669, tom. Vit. Evangelium Joannis quinam Intelligere possint, 16. Ejus dignitas, 16, t. VIII. Evangelii audiendi modus, 18, t. VIII. Evangelii dicta ante concionem legenda, 77, t. VIII. In evangelils Christus miracula prophetiis copulat, 77, tom. VI. Evangelium justitiæ, Evangelium pacis, Evangelium ro- tentiæ, 400, t. VI. Evangelia jurantibus porrigebaut clerici, id quod impro- batur, 698. L. VI. Evangelii virtus ubi sit, 879, t. VI. Evangelium iaVeteriTestamento promissum est, 39G,t. IX. Evangelium receperunt pastores primi, 67, t. IX. Evangelium est et Patris et Filii, 403, t. IX. Evangelium vitæ sine apparatu prædicabatur, 107, t. IX. Evangelia quid sunt et cur evangelia vocantur, 156, 157, 158. Cur quatuor evangelia, 157, L. IX. Evangelia sunt historia eorum quæ Christus fecit el dixit; et Acta apostolorum sunt historia eorum quæ Spiritus san- ctus fecit et dixit, 21, t. IX. 614, L. X. Evangelii confirmatio quid sit, 504, t. XII. Evangelii prædicatio ex culo originem duxit, Evangelium salutis cur ita dictum, 18, t. XI. Evangelium gloriæ cur ita dictum, 512, t. XI. Eucharistia caro et sanguis Christi per manus sacerdo- tum dantur, 643. In eucharistia adest beata et immortalis natura, 643. Ad eucharistiam negligenter accedere quan- tum malum, 755. Eucharistiam adire qui sine peccatis degit quotidie potest qui autem in peccato est, ne in diebus quidem festis, 735, t. I. Eucharistia. Vide Corpus Domini. Eucharistia. In eucharistia nou panis, non vinum, sed corpus est et sanguis Christi, 345. In eucharistia panis transformatur in corpus Christi per hæc verba : Hoc est corpus meum, 380, 389, t. II. In eucharistia corpus et sanguis Christi sumitur, 361. In eucharistia caro Christi, 46, t. II. Eucharistia quanta pietate et reverentia sumenda, 360. Ad eucharistiam modeste accedendum, 569, 370, t. II. Eucharistia. In eucharistia Christi sanguis potus nobis est. 218. De eucharistia locus in epistola ad Cæsarium, 758. Vide quomodo explicandus sit, in Menito, 752, t. III. Eucharistia. Fide Caro, Corpus, Sanguis, Mysteria. In eucharistia pretiosum corpus accipitur, 270, L. VI. Eucharistia agni, 950, t. VI. Eucharistia, 210, 355, 380, t. V. Eucharistia cur sic appelletur, 331, t. VII. Eucharistia sacrificium est, 743. In eucharistia caro Do- mini, 715. In eucharistia Christus comeditur, 742. In eu- charistia caro et sanguis Christi, 745, t. VII. Eucharistia. Vide Corpus Christi, et Sanguis Christi. In eucharistia vinum necessario requiritur, 740, t. VII. Eucharistia cur data, 260. Initiati per aquam regeneran- tur, ac rer sanguinem et carnem nutriuntur, 465, t. VIII. Eucharistiam indigne sumere quantum sit peccatum, 229, 230. Ad Christi mensam quo ritu accedendum, 251 252. Post acceptam eucharistiam quo pacto vivendum 252. tom. X. , Eucharistia. In eucharistia corpus Christi frangitur, non in cruce, quomodo, 200, t. X. Eucharistiam sumenti necessaria est conscientiæ puri- tas, 233, t. X. Eucharistiam quidam semel tantum in anno sumebant, quos objurgat Chrysostomus, 529, t. XI. Eucharistiain quomodo accipere oportet, 131, t. XII. Eudoxia quid significat, 13, t. XI. Eudoxia imperatrix in magnam ecclesiam venit, et noctu reliquias martyrum inde translatas comitata est usque ad Dry iam, locum novem milliaribus ab urbe Constantino- poli distantem, 475, 477, t. XII. Eudoxie Ang. pietas, ibid. Eudoxia Augusta læta de rediui Chrysostomi ab exilio, 445. Sese purgat ad Chrysostomum scribens, quasi nou conscia rei gesta, 445. Alt filios suos a Chrysostomo bapti zatos fuisse, 445. Rogat imperatorem pro reditu Chryso stomi, 416. Ejus laudes, ibid. Verba de Chrysostomo, ibid., t. III. Eudoxia Augusta notatur ut Chrysostomo infensa, 431, 437, tom. III. Eventus rerum in manu Dei, 4014, t. I. Evethius presbyter Chrysostomo Cucusi aderat, 670. In exilio comes, 615, 616, t. III. Evethio scribit Chrysostomus. 710, t. III. Eugenius episcopus rogatu Chrysostonii ad Innocentium properat, 529, t. III. Eugenius in Macedonia episcopus, 706, t. III. Eulogio episcopo epistola Chrysostomi, 654. Eulogius vi- detur fuisse in Palæstina episcopus, ibid., t. III. Eulysius Apamea ad Theophilum missus a Chrysostomo, 531. Episcopus Romam confugit, pulso Chrysostomo, 539 Pro causa Chrysostomi ærumnis affectus, 690, t. III. Eulysio, Cyriaco, Demetrio, Palladio episcopis scribit Chrysostomus, 699, t. III. Eunomius aefarius, 536, t. XII. Euromii dogmata qui tenet anathemale damnandus, RTU tom. III. !

IN OMNIA OPERA SANCTI JOANNIS CHRYSOSTOMI Detractores qui mala fratrum quasi arcanum revelant, 54. t. II. Detractores muscis comparantur, 215, t. II. Detractores exagitantur, 465, t. IX Detractio sape falsa, 634, t. V. Detractio innumerorum malorum cause, 65ã, t. V. Dei natura incomprehensibilis. Deus et Dominus, nomina Patri et Filio propria, 738. Deus simplex, incompositus, figuræ expers, 730. Sine ullo existendi principio, 427. Non loca circumscriptus, 729. Deo ale et somnus in Scripturis quomodo tribuantur, 769. Deus est ingenitus, 743. Deus quomodo dicatur spiritus, funs, ignis, etc., 743, t. I. Deus unus dicitur de Patre propter gentiles multiplicita- tis deorum morbo laborantes, 739 et seqq., t. I. Dei substantia ab Unigenito et a Spiritu sancto compre- henditur, non ab aliis, 757. Quomodo sese attemperet ut videatur a seraphinis, 722. Deum nemo videt perfecta comprehensione, 730. Deum, etiam cum sese attemperat, supernæ virtutes videre nequeunt, 723. Deus etiam ange- fis incomprehensibilis, 721 et seqq.; incomprehensibilis etiam supernis virtutibus angelisque, 707 et seqq.,725. Dei sub- stantiam prophetæ non accurate noverant, 703, t. I. Deus Pater, non ab aliqua creatura, sed a Filio tantum et Spiritu sancto cognoscitur, 720. Deum nemo videt sen cognoscit, nisi Filius, 736, et Spiritus sanctus, ibid. Dei substantia quomodo comprehensibilis sit, quando judicia ejus, prudentia, magnitudo incomprehensibilia sunt, 706, t. 1. Deum scrutari quam temerarium, 713 et seqq. Deum in- comprehensibilem esse probat Chrysostomus, 843. Eun contumelia afficit qui substantiam ejus curiosius explorat, 714 et seqq. Dei substantiam non noverat Paulus, 706, 716. Dei substantiam se nosse putare, insauum est, 703, 714, tom. I. Deus quo pacto cognoscitur, 701. Deum esse credere sufficit, nec requiritur ut ejus substantiam scrutemur, 743. Deus inaccessibilem Incem inhabitans, quanto magis ipse inaccessibilis, 721. In throno esse dicitur qui contineri ne- quit, sed sese attemperat, 732, t. I. Dei sapientia immensa et inscrutabilis, 705, t. T. Deus pro dignitate landari nequit, 719. Est affectus ex- pers, 416. Ejus zelus non est affectus, 513. Ejus ira non est animi ægritudo, 281, 1. I. Deus cum diceret, Adan ubi es? non ignorabat ubi Adam esset, 780. Nec ignorabat Sodomorum scelus, 781, torn. I. Dei dispensationes scrutari vetat Paulus, 713. Deum nemo vel contemnendo lædere, vel laudando illustriorem facere potest, 719, t. I. Deus creator omnia novit. Deus corda scrutatur, 445. Dei est adorari, orationem suscipere, non afferre, 763, t. I. Deus sola voluntate, sine labore creavit, 714. Creavit an- gelos ante hominem, 427. Non est causa malorum, 435. I, si omuia facilia, 279, t. I. Det præscientia, 444. Ejus decreta a nemine prohiben- tur, 1015. Dei consilia non disquirenda, 442, 443. Deurn glorificat qui promissa ejus non curiosius explorat, 714,715. Ex Dei voluntate houuun et malum penditur, 873, t. I. De Deo varia. Deus non vult mortem peccatoris, 286. Punit ad exem- plum, 1003. Et ante peccatuin et post peccatum nos curat, 879. Ñunquam aversatur sinceram pœnitentiam, 284, t. I. Deus cur non omnes hic puniat, 443, 100%. Cur multos per totam vitam affigat, 444. Cur sancios non statim a ma- lis eripit, 319. Dei misericordia erga hominis animam, 296, t. I. Deo qui vult placere, vitam mollem ne sectetur, 1005. Deus expetit a nobis auari, 301. Dat spatium et tempus sceleratis, ut pœnitentiam agant, 530. Comminatur, ut pec- catores deterreat, non ut se ulciscatur, 262. Solus peccata dimittit, 787. Ad pœnitentiam provocat, 282, t. I. Deus non læditur peccato, sed homines peccantes illo læduntur, 282. Libenter audit hominem mala sua sibi nar- rantem, 746. Appropinquans est, non ille recedit, sed nos, 286. Dei beneficiis nobis præstitis nihil dignum exhibere possumus, 418. Deus non vult nos cruciari, sed pœniten- Liam agere, 493. Dei indulgentia erga homines, 545. Ejus benignitas et clementia, 1046. Ejus studium pro animæ salute, 296, t. I. Dei operante manu nibil gestorum excidit, 383, t. I. Dei officium est ut dolentes consoletur, 746, t. T. Deus indignius tulit Christi necem, quam vituli adora- tionem, 909, t. I. Deum inter et hominem tantum intervallum, quantum inter lutum et figulum, 715, t. I. Deo qui bellum movet, belli exitum bonum habcre uc- quit, 319, t. I. Deus non eget gloria a nobis affici, 507, t. I. Deus cur homini præceptum dedit, quem prævaricatu- rum norat, 435, t. I. Dei verba, opera exhibent mirabilia, 831. Contra Det dicta non ratiocinandum, 711, 713, t. 1. Deum offendisse morte gravius est, 1030, t. I. Deus viduis viri loco est, 600, t. I. Dei judicium nullus effugiet, 980. Deo judici omnia nuđa et aperta, 311, t. I. Deus in coelo splendore suo angelos el sauctos condeco- rat, 750, t. I. Dei cultus non loco circumscriptus, 903, t. I. Deus in opificiis suis admirandus, 118. Ex rebus et ope- ribus cognoscitur, 105, 106, t. II. Dei existentiae demonstratio, 256. Dei cognoscendi ve- rus modus per creationem, 131, t. II. Deus quo seusu dicatur deambulare, 98, 99, t. II. Dens nullo opus habet, 117, t. II. Dens et Dominus Filio perinde alque Patri compelunt, 703, 704, t. II. Deus nullis affectibus obnoxius, 94, t. II. Deus magnas res per umbras præsignavit, 741, t. TT. Dei dona copiosa, 719, 720. Deus judex, medicus et ma- gister, 95. Non tantum cum benefacit, sed etiam cum ci- stigat, bonus, 93. Non cum dat modo, sed et cum aufert bonus, 218, t. II. Deas antiquitus Judæis dux erat bellorum, 148, t. II. Deus velociter ædificat, tarde diruit, 329. Dei clementia est immensa, 337. Dei clementia erga homines, 35, quanta, 56, t. II. Del clementia erga hominem lapsum, 95. Dei clementia et tolerantia: si emendationem ultio præverteret, mundus deletus esset, funditusque periisset, 325, t. IL Dei longanimitas publicanum fecit evangelistam, elc., 325, t. II. Deus vehementer cupit ut omnes ad ipsum confugiant, 49. Si punire cuperet, taceret; quia misereri vult, mina- tur, 724, t. II. Deus non remittit nobis, nisi et nos remittamus, 202, t. II. Deus nos vexari permittit, ut ipsum frequenter adeamus, 307, L. II. Deus servorum suorum ulciscitur injurias, 702. Principi- bus terrorem incutit, 327, L. II. Deus tardus ad pœnam, velox ad salutem, 328. Dei con- tra Niniven sententia non decidit, quare, 76. Deus ponieus comparatus cum judicibus, 252. L. II. Dei promissa certa, 691, t. II. Dens læsus plus timendus, quam imperator kesus, 56, 4. Fl. Deus ubique coli potest, 237. Quam facile aleatur, 301, t. II. Dei sapientis et providentia, 138. Dei providentiam esse probatur, 109, 110, 112. Sine Dei providentia mundus stare nequit, 113, 114. Dei providentia nullo potest ex- primi verbo, 248. Omnia administrat, 751. Dei providentia cur bonos improspere, malus prospere agere in hac vita sinat, 254, 235. Dei providentia defenditur contra eos qui dicebant siccitates, calamitates, bella, non esse digna pro- videntia Dei, 93, t. II. Deus nihil ita amat, ut animam mitem et humilem, 304. Patris more per res adversas erudit, 168. Deo omuia in adversitate committenda, 63. Deus pater orphanorum, ju- dex viduarum, 327. Deus ubi precipit non est argutationi- bus utendum, 164. Nonnist possibilia mandat, 318. Dens non necessitate pertrahit ad bonum agenchiu, 375, t. II. Dei offensio, vera calamitas, 70, t. II. Dei verbo omnia constant, 785, t. II. Deus non loco circumscribitur, 818, t. II. Deus simplex natura, incompositus, inconvertibilis, etc., 757. Deum nemo vidit ut est, 404. Sola fide cernitur, 108. Deus exemplis nullis digne potest repræsentari, 405, t. III. Dei affectibus exprimendis exempla nulla satis sunt, 750, Deus qua ratione æmulari, irasci, odio habere, pœnitentia moverí dicatur, 402. Deus impassibilis, 758, 739. Deus quo pacto dicatur sanctificari, 45, t. III. Deus solus consiliario non eget, 133. Nihil facit frustra 198. Dei proprium est cordis secreta cognoscere, 59, t. III. Dei cultus omnibus rebus præferendus, 145. Deus si co- latur, secularia bene succedunt, 176, t. III. Deus poter noster communis, 45. Qua ratione pater no- ster est, 44. Dei erga bominem affectus quantus, 51. Def amor in creaturas, 488, 489, t. III. Deo tales videmur quales sumus, 790. Deus solus ma- gister, 71. Auctor Novi et Veteris Testamenti, 243. Deus Cur voluerit res hujus mundi caducas esse, 349, t. III. Deus aliter cum Justis, aliter cum vulgo agit, 197. Deo ratio reddonda accepti et expeusi, 23. Deus animi proj ve situm spectat, 146. Deo auspice quæ fiunt, bene succedunt.

IN OMNIA OPERA SANCTI JOANNIS CHRYSOSTOMI Fati opialo rejicitur, 267, L. VIII. Fatuin impuguatur, 331, t. IX. Faui necessitas nulla est, 518, t. XII. Fati necessitatem qui docebant confutantur, 180, t. X. Fati tyrannis, 623, t. X. Fatum inducebant quidam, et nullam esse providentiam dicebant, 92, 1. XI. Pato omnia ferri dicebant quidam: hæc opinio confuta- tur, 318, t. XI. Faturi, perniciosum dogma, 383, t. XI. Fatuum vocare fratrem non licet, 390, t. I. Fatuum quempiam vocare non levis culpa est. 219, t. VII. Faustino epistola Chrysostomi, 632, t. III. Fecunditas mulierum a Deo est, 490, t. IV. Fecunditas mulieris ex Deo, 639, IV. Felicitatis humanæ vanitas, 579, t. Ill. Felicitas vitæ cœlestis, 659, L. IV. Felicitas quanta vacare a curis, 279, t. V. Felicitas hujus mundi, quam fluxa, 366, t. V. Felicitas et voluptates vitæ inanes sunt, 49, 1. V. Felicitas auimæ in cœlo posita, 108, t. XII. Fera et reptilia quare creata, 67, t. IV. Feræ alios invadunt, ab aliis miterficiuntur, 38, t. V. Ferarum usus quis, 118, ad homines castigandos, ibid., tu.il. V. Feræ in caveis includebantur, 582, t. VII. Ferarum imagines inter deos relate a gentilibus, 19, toin. VII. Fermentum cur in veteri lege ejiceretur, 126, t. X. Fermentum sepe pro regno coelorum accipitur, 127, t. X. Ferrum aqua emollitur, 108, t. II. Fertilitas terræ Dei providentia adscribenda, 479, t. V. Fervore multo opus habent veri christiani, 193, t. VEIL. Festa Judaeorumi, 814, t. I. Festum comessationis et ebrietatis, est fastuin Satanæ, 962, t. J. Festis diebus pretiose vestes, mensa opipara a quibus- dam usurpantur, 733, t. I. Festa semper possumus celebrare, 454, t. II. Festis maxime diebus ab ebrietate abstinendum, 663, Wm. II. Festis diebus magna populi multitudo Constantinopoli, 174. t. III. Festa sex in Ecclesia: 1. Nativitas Domini. 2. Epiphania. 3. Passio sive dies quo cruci affixus est. 1. Resurrectio. 5. Ascensio. 6. Pentecoste, 799, 800. Septima solemmitus eril secundus adventus D. N. J. C. qui reddet unicuique secundum opera sua, ibid., t. III. Festuin agere semper possumus, 740, t. IV. Festum maximum conscientia bona, 669, t. IV. Festorum ornatus veri, 669, t. IV. Festa martyrum, 634, t. IV. Festoruin et conventuum utilitas, 349, t. V. Festum perpetuo agant oportet christiani, 437, t. VII. Festi dies quomodo celebrandi, 232, t. X. Fideles ærumnis necessario premuntur, 295, t. III. Fidelibus non proponuntur signa, sed infidelibus, 833, tom. III. Fidelis quis vere sit, 232, t. II. Fideles vasa pretiosa, 760, t. II. Fidelis ex vitæ instituto dignoscendus, 47, t. VII. Fidelium priorum fervens surdium, 68. Fidelis et iufì- delis quomodo distinguantur, 47, t. VII. Fidelis luminare et sal mundi esse debet, 47, t. VII. Fidelis officiun, 47, VII. Fideles qui mortem timent, inexcusabiles sunt, 374. Fi- delium quanta geratur providentia, 696, t. VII. Fideles quinam sint, 149, t. VIII. Fideles sunt pars Dei, Drus est pars fidelium, 717, t. VIII. Fidelem nec homo nec dæmon ledere possunt, 312, tom. IX. Fidelium bona quæ, 363, t. IX. Fideles concordía conjungit, et caritatem ipsam continet, Fideles, quales esse oportet, 614, t. XI. 23, t. XI. Fideles cur nos christiani vocemur, 301, t. XI. Fideles suut unum corpus, 75, t. XI. Fideles in quo differunt ab infidelibus, 557, t. XII. Fides, non sola, sed cum bona vita prodest, 327, t. I. Fides recta cum bonis moribus, 811, t. I. Fide, non ratiocinio, utendum in divinis, 710, t. I. Fidei christianæ veritatem probat inultitudo Ecclesiarum per orbem, 813, t. I. Fides commendatur, 1081 et seqq., L. I. Fidei vocabulum duplicem habet significationem, 273. Fides non ex nobis est, sed ex gratia Spiritus, 276. Auxi- lio Spiritus indiget, ibid. Fide sola Deus videtur, 110. Fi- des ne vacillet vita pura indiget, 280. Fides cum baculo comparata, 271, et cum anchora, ibid. In fidei rebus naturæ ordo quærendus non est, 380. Fides sine operibus non prodest, 252. Fides alterius an alteri prosit, 58, t. III. Fidem qui sequitur in tranquillo portu agʊ, qui ab ea re- cedit, naufragatur, 833, t. III. Fidei defluitio, 339, t. IV. Fidei oculi non sentiunt visibilia, 216. Quam acute v¦- deant, 266, 1. IV. Fides oculis mentis utitur, 546, t. IV. Fides et fiducia Abrahæ, 351, 1. IV. Fides omnium magistra, 321, t. V. Fides sacra anchora, 325. Ad idem gratia necessaria, 321, t. V. Fides perfecta aliquando cum vita flagitiosa esse potest, 361, t. V. Fidei certitudo, 55, t. V. Fide magis opus habent christiani, quam olim Judæi, 322, t. V. Fides non committenda humanis rationibus, 323, t. V. Fidei necessitas in promissionibus, 321, t. V. Fide suscipitur resurrectio futura, 320, t. V. Fides in Christum non exigebatur ante adventum Chri- sti, 177, t. VI. Fidei oculi ca vident quæ Christus agebat; Judæi præ- sentes non videbant, 231, 1. VI. Fides in corde nihil prodest, nisi adfuerit confessio oris, 186, t. VI. Fidei fortitudo petra, 744, t. VI. Fidem nihil sic impedit u elatio cordis, 833. t. VI. Fides non opus habet visione, 208, t. VII. Fides caput est et radix, 390, t. VII. Fides invisibilibus etiam habenda, 215. Ex fide salus, 338, t. VII. Fides sine bona vita non prodest ad regnum cœlorum, 321, 736, t. VII. Fides recta et vita bona ad salutem necessariæ, 614, toin. VII. Fides bonorum mater, 189. Fide ubique opus est, 187, toin. VIII. Fides in Christum gratia opus habet, 254, t. VIII. Fides est in iis quæ videri nequeunt, 312, t. VIII. Fides ratiocinii imbecillitatem superat, 160, t. VIII. Fides sola non potest in cœlum inducere, 458. Ad salu- tein non satis est, 76, t. VIII. Fides et baptisma non sufficiunt sine operibus, 73, 1. VII. Fides nibil prodest improbo, 175, 331, 332, t. VIII. Fides obedientia opus habet, non curiosa perquisitione, 644. t. IX. Fides tutus portus est, 372, t. IX. Fidei necessitas, 459, ɩ. IX. Fides id præstitit quod lex non potuit, 447, t. IX. Fidei dogmata non curiose examinanda, 410. Nonnisė per fidem salus obtinetur, 453, t. IX. Fides a vita proba juvatur, 532. A ſide oritur fiducia, 564, tom. IX Fide tantum eget Christ doctrina, non syllogismis, 598, tom. IX. Fides Abrahæ nostræ fidei typus est, 467, t. IX. Fides sæpe ratiociniis labefactatur, 31. Cur non omnes homines credant; fidem ratiociniis permittere, quantum damnum afferat, 12, 52, t. X. Fidei vis quanta, 686, t. X. Fides non sipit ingredi ratiocinia, 335, t. XI. Fidei unitas quid sit, 83, t. XI. Fides. Naufragium pariunt ratiocinia : fidesque est quasi navis tutissima, 527. Qui fidei hærent tuta anchora navi- gant, qui ab illa exciderunt nunquam consistere possunt, 557, 1. XI. Fides est scutum regens eos qui sine curiosa perquisi- tione credunt, 170, t. XI. Fides sine operibus, figura tantum est sine virtute, 643, tom. XI. Fidei opera addenda, 340, t. XI. Fides non nuda requiritur, sed cum operibus conjuncta, 236, t. II. Fidei res quæstionibus opus non habent, 306. Quæ fides perfecit, quæstio evertit, 506. Per fidem certa persuasie est, 334, t. XI. Fides et caritas, biga inseparabilis, 23, t. XI. Fides: hæc vox variis modis accipitur, 179, t. XII. Fides res est magna et salutaris, 59, t. XII. Fides operatur justitiam, 155, t. XII. Fides est contraria ratiocinio, 229, t. XII. Fides quantum honum, 186, t. XII. Fides firma vitam puram parit, 77, t. XII. Fides generosa opus habet anima, 153, t. XII. Fiducia in Deum semper habenda, 229, t. I. Fiducia tum maxima est, cum fidendum non existimantus,

IN OMNIA OPERA SANCTI JOANNIS CHRYSOSTOMI Dei Providentia. Del erga nos beneficia, 165, t. V. Deus cur a nobis laudari velit, 462, t. V. Dei clementia ineffabilis, 468, t. V. Deum ut placemus, nɔn multo egumus tempore, 247, tor. IV. Deum colit qui colit servos Dei, 417, t. IV. Deum esse ut didicerimus, 459, t. V. Dei nomen admirabile cum Christo, 107, t. V. Deus opifex naturæ, 244, t. V. Deum crease noctem negabant quidam, 115, t. V. Deus nullo negotio vel labore, sed voluntate sua omnia fucit, 589, t. V. Deo omuia proclivia, 205, t. V. Dei digitorum opera cur cœli dicantur, 145, t. V. Deus unus Novi et Veteris Testamenti, 215, t. V. Deus, cum sit omnium Deus, se dicit Deum justorum, 83, 1. V. Deus impatibilis est, 71, t. V. Deus sub aspectum non cadit, 499, t. V. Deus in coelo habitat, non quasi circumscriptus sit, 351, Tom. V. Dei potentia ingens, 98, t. V. Deus quod sit incomprehensibilis, ideo adorandus, 197, Dei substantia nobis ignota, 459, t. V. Deus est ubique, 65, t. V. Deus scit præsentia, præterita, futura, 423, t. V. Dei nomen solum quantum possit, 169, t. V. Deus justus, sed patiens, 99, t. V. Deo benedicere quomodo possunt interiora nostra, 522, Deum ostendit creaturarum magnitudo, 241, t. V. Deus præcipit ut nos ipsos in templum ejus adornemus, 118, t. V. Dei scientia quomodo mirabilis facta, 413, t. V. Dei quanta sit potentia, 489, t. V. Deum habere filium probatur, 266, t. V. Dei laus sacrificium ipsi gratissimum, 498, t. V. Dei laus quid difficultatis habeat, 300, t. V. Deus quomodo doctrinam suam disseminaverit, 48, 1. V. Deus loco non continetur, 71, t. V. Dei timor solus ad salutem non sufficit, 200, t. V. Deus per spiritum et faciem Dei significatur, 413, t. V. Deus est immortalis, 290, t. V. Deum nuaquam celebrat præstigiator, 523, t. V. Dei providentia infinita, 130, t. V. Dei providentia quæ apparet in sensibilibus, 36, t. V. Dei providentie adscribenda terræ fertilitas, 479, t. V. Dei providentia semper egemus, 131, t. V. Dei providentia nulli dubio obnoxia, 57, unde probatur, Dei providentiam laudant opera ejus, 486, t. V. Dei providentia apparet etiam cum dona contrahit et dat parcius, 56, t. V. Deus cur dicatur unus, 260; unus non tollit Unigenitum, ibid., t. V. Dei providentia fluviis comparatur, 203, t. V. Dei præscientia, 411, t. V. Dei pulchritudo, 160, t. V. Deus elementorum operationem in contrarium quando vult traducit, 416, t. V. Deus potentiam suam quomodo declaravit, 392, t. V. Deus utiliter omnia facit, 50, t. V. Deo omnia sunt expedita et facilia, 334, t. V. Dei manus est auxilium ejus, 461, t. V. Deus decepit Ægyptios, quomodo, 412, t. V. De Deo alia multa. Deus occultorum omnium cognitor, 416, t. V. Deus quam incomprehensibilis, 414, t. V. Dei nomen pertimescunt dæmones, 289, t. V. Dei facies quid, 123, t. V. Deus cur in coelo habitare dicatur, 302, t. V. Quomodo exsurgere dicitur, 89. Et quomodo sedere, ibid., t. V. Deus nullius rei eget, 150, t. V. Deus quomodo dicitur exaltari, 90, t. V. Deus naturæ opifex, potest ipsos naturæ transferre ter- minos, 308, t. V. Dei administratio ut contemplanda et investiganda, 329, Deus quomodo dicatur descendere et tangere, 460, Deus communis universoruın, 313, V. Deus dicitur sedere super thronuni sanctum, id est san- cle regnare, 213, t. V. Deus Jacob, dominus ex servi nomine appellatus, 307, Dei præsentia vires dæmonum imbecillas facit, 19. Deum maxime placat peccatorum confessio, 438. Deus quomodo placatur, 6. Dei misericordia non datur indiscri- mination, 410, 1. V. Dei verba pura, et mendacio libera, 147, t. V. Deus miracula magua et facit, et sokis facit, 400. Mira- cula facere nunquam intermittit, 283, t. V. Deus prædicatur ex opificiis, 48, t. V. Deus quanto hominibus clementior, 330, t. V. Deus nos a parvis ad magna deduxit, 38. Quæ Del sunt manent immobilia, perpetuă, immortalia, stabilia, flae ca- rentia, 347, t. V. Deo familiaren hominem virtus efficit, 248, t. V. Deus eos qui cum justitia accedunt non rejicit, 40, Dei timor bella interna sedat, 58, t. V. Deus quomodo dicatur habitare, 129, t. V. Deus dives in omnes, omnibus dare potest, 170, t. V. Deus, ut medicus, novit quid conferat, 33. Cumi medici officio fungitur, omnino sanat, 75, t. V. Deus faciem suam avertit quando facimus quæ sunt indi- gna ejus præceptis, 151, t. V. Dei silentium ejus patientia est, 257, t. V. Den justitia cohæret, 220, t. V. Dei punitio et vindicta inferebatur iis etiam qui erant ante legem, 481. Deus contrariis castigat, quouiodo, 352. Non temere minatur gehennam, 146, t. V. Deo comminante non desperandum, Deo promittente non torpescendum, 370, t. V. Deus vincit non clamore, sed nutu et voluntate, 206, Dei clementia, el patientia. Dei justitia aliquando clementia dicitur, 448, t. V. Dei patientia, 509, t. V. Deus semper justam fert sententiam, 123, t. V. Deus per verba terret, ne reipsa puniat, 98. Prædicit et differt, ibid. el 99. Si vindictam peccatorum sumeret, jam- diu sustulisset genus humanum, 309, t. V. Dei furor et ira non humano more sunt intelligenda, 71, Deus non propter imbecillitatem non ulciscitur, 96 Dei derelictio est aliquando species providentire, 150, Deus peccata nunquam digne punit, 448, t. V. Dei clementia etiam cum castigat, 393. Deus cum sonituk punit, quare, 128, æque laudandus cum punit et cum a supplicio eximit, 489. Cum castigat, patris officium agit, 39. Non vult peccatorem absolute conteri, 139. Cum pumit, non ex ira punit, 73. Non seipsum vindicans, sed nos cor- rigens irascitur, 51, t. V. Deus in deliciis versantes ipsis deliciis privat, ut aď sensum bonum reducat, 403, t. V. Deo sunt expeditæ viæ omnes, et potest vel ex relus desperatis ad salutem adducere, 410, i. V. De Deo innumera. Dei mandata ut sint amplectenda, 291, t. V. Deo arma et membra tribuuntur, ut rudiores homines quod dicitur intelligant, 97, 98, t. V. Dei opera non accusanda, 280, L. V. Deus amandus præ caducis et momentaneis, 164, t. V. Dei laudem quomodo emittant bruta et feræ, 487. Deum quomodo laudent membra nostra, 497, t. V. Deus postulata superat, 346, t. V. Deum timentium mercedes, 370. In Deum spes ærumno- sorum præsidium, 440. Deus recto instituto mercedem semper confert, 381, t. V. Deus armis instructus dicitur, gno sensu, 190, t. V. Dei miracula ingentia, 480, t. V. Dei beneficiorum memoria est sacrificium et oblatio, Deus homines non solum liberat a periculo, sed etiam facit illustres, 334, t. V. Dei populus peculiaris quinam dicatur, 477, t. V. Deus bonis operibus nostris honoratur, 237, t. V. Deum laudarė vel tacentes possumus, 500, t. V. Deus recordatur vigilantiuni et sobriorum, 150, t. V. Deus bona dat iis qui virtutem non profitentur, 473, Deus quæ sunt desperata adducit in bonam spem, 332. Salutem nostram curat magis quam nos ipsi, 625, t. V. Deus quam exorabilis, 42, t. V. Lorn. V. 55, t. V. cin. V. toni. V. 264, t. V. Dei invocatio a malis liberat, 315, t. V. Deus infantium custos, 316, t. V. Dens vel in rebus difficillimis potest exitum invenire, 332, t. V. Dei proprium est afflictos consolari, 476, t. V.

: IN OMNIA OPERY SANCTI JOANNIS CHRYSOSTOMI Deus non prius supplicia infert, quam f`se peccator con- tra seipsum sententiam tulerit, 650, t. VII. Dei providentia, non cura nostra, omnia perficit, 218, L. VII. Dei providentia nemo non fruitur, 334, t. VII. Deus facilem nobis de diabolo victoriam parat, 254, t. VII. neo nihil nos ita æquales facit, ut si beneficia præstemus, 411, t. VII. Deus vult christianum, non sibi tantum,sed etiam proximo esse utilem, 267, t. VII. Deus eleemosynæ artifex et doctor est, 665, t. VII. Dei auxilio omnia bona agimus, 303, t. VM. Dei auxilio et opera nostra est opus, 254, t. VII. Deo nikil ita conglutinat ut lacrymæ pœnitentis, 134, tom. VII. Deus cur non semper postulata concedat, 586, L. VII. Dei est corripere, diaboli adulari, 214, t. VII. Deo vidente peccare non veremur, homine vidente pec-` care non audemus, 589, t. VII. Deus sepe minas intentat, non ut mala infligat, sed ut ad se pertrahat, 191, t. VII. Deus asperis dulcia miscet, 167, t. VII. Deus alios inte, alios in futura vita punit, 216, t. VII. Deus non ita peccatores versatur, ut eos qui post pec- catum nou sese cobibent, 70, t. VII. Deus cam fert sententiam, nihil ultra explorandum re- linquit, 344, t. VII. Dei præcepta impleri possunt, 973, t. VII. Dei est dare cor contritum et humiliatum, 70, t. VII. Deo semper grati:r agendæ, 298, t. VII. Deus ubique quæ sua sunt operatur, 301, t. VII. Deus cur signa edere cessaverit, 387, quandonam signa facere solet, 19, t. VII. Dei solius est arcana cordis scire, 45, t. VII. Deus per contraria sæpe œconomiam suam implet, 179, tom. VII. Deus et potentia et arte utitur, 84,1 VH. Deus quomodo in cœlis esse dicatur, 278, t. VII. Deus eternas esse probatur, 99, t. VIII. Deus mutari nequit, 79, t. VIII. Deus solus novit ea quæ in corde sunt, 143, t. VIII. Deus de se multa loquitur quæ, licet aliquo malo ipo indigna videantur, ipso tamen digna sunt, 356, t. VIII. Deus semper beneficits nos prævenit, 94, t. VIII. Deus arbitrio nostro nullain infert necessitatom, 73, tom. VUI. Deus quomodo operetur, 214, t. VIII. Deus secundum substantiam a nemine visus est, 97, ne- que ab Angelis et superuis potestatibus, ibid., t. VIII. Deus credendus et diligendus, 445, t. VIII. Dei arcana incomprehensibilia non scrutanda, 63, t.VIII. Dei benignitas erga omnes cujusvis conditionis, 312, tom. VIII. Dei amicis maxime competit ut in ærumnas incidant, 341, t. VIII. Deus corpus castigat ob anume pectata, 211, t. VIII. Deus per opera glorificatur, 291. Vult diligi per opera, 403, L. VIII. Deo vicem rependimus cum animam nostram curamus, 80, t. VIII. Deus nec vocem noc speciem habet, 233, t. VIII. Deus non in prosperis modo, sed etiam in adversis ad- cundus ab amatoribus, 202, t. VIII. Deus operibus magis quam precibus placatur, 440, t. VIII. Deus non necessitate aut vi homines bonos facit, 208, tom. VIII. Deo nos deserente quanta sit naturæ infirmitas, 451, tom. VIII. Dei amor erga homines quantus, 159, t. VIII. Denum unum datorem quærere oportet, 45, 1. VIII. Deum nihil ita placat ut inimicorum dilectio, 458, t.VIII. Deus nullum proprie indurat, 377, t. VIII. Deus ex arbitrio nostro ad nos accedit, 58, t. VIII. De Deo et de mundo sententiæ variæ, 67, t. VIII. Dei non est precari, 275, t. VIII. Deus ex amore æternas pœnas peccatori comminatur, 472, t. IX. Deus quomodo diligatur, 273, t. IX. Dei mandatorum ratio non quærenda, 410, t. IX. Deus in proximi nostri bonis glorificandus, 187. A Deo proficiscuntur omnia bona: ex se homo nihil habet, 223, toni. IX. Deus nobiscum decertat in tentationibus, 315. Dei benignitati, non propriis laboribus confidendum, 361, Lun. IX. Deus semper tristibus læta miscet, 143, t. IX. Dei offensio gravior quam ultio, 430, t. IX. Deo gratimə quandonam agendæ, 401, t. IX. Deus cur in hoc mundo alios puniat, alios minime, 654. Deo rationes nan repetendæ sunt, 557. Ab eo de gestis ra- tionem repetere non licet, 405, 410, t. IX. Dei patientia ad peccandum provocare non debet, 424, tom. IX. Dei providentia, 129, ratiocinium nostrum exsuperat 533, per illam omnia administrautur, 183, t. IX. Dei patientia quanta, 560, t. IX. Dei nomen quam venerandum, 83, t. IX. Deus si est, omnia fecit; si non fecit, non est Deus, 271, t. IX. Deum magis decet servare, quam punire, 476, t. IX. Deus, qui a seipso vitam habet, vitæ auctor est, 79, t. IX. Dei gloria quanta, 561, t. IX. Deus ignotas Atheniensium quis, 272, t. IX. Deus non est causa maloruin, 181. Liberum arbitrium non tollit, 559. Quam cupidus sit salutis nostræ, 568, t. IX. Deus regnum pollicens despicitur, et diabolus gehennami concilians honoratur, 60, t. IX. Deus aliorum malignitate utitur ad honum, 80. Deus di- spensat ut a quibus lædimur, ab iisdem juvemur, 343, toin. IX. Deus ea quæ videntur impossibilia facit, 13, 13, t. IX. Deus per bonain vitam laudatur, 67, L. IX. Del amorem reliqua omnia sequuntur, 541, t. IX. Dei essentiam curiose perquirere furentis est, 538, t. X. Dei naturæ insita misericordia est, 385, t. X. Dei benignitas quanta, 478, t. X. Dei oculum nenio fugit, 432, t. X. Deo vocanti obtemperandum, 18. Deus non vim vel ne- cessitatem infert, 19, 20, t. X. Deus amantior est quam patres omnes, 272, L. X. Deus omnia caritati postponit, 200, t. X. Dei gratia quærenda, non hominum, 14, t. X. Deus cum injuria affectis non fert opem, id ad utilitatorn nostram facit, 561, t. X. Dei offensio longe magis nobis formidanda esse debet, quam supplicium, 480. Dei offensionem incurrere, hoc tautum grave acerbuunque est, 388. Deus solus peccata remittere potest, 439, t. X. Deus cur in hac vita non puniat? 464, t. x. Dei dispensatio non nimis examinanda, 247, t. X. Deus semper suos in calamitate versantes consolatur, 586, t. X. Dei promissa omnino certa, 19, t. X. Deus non munerum mensurain, sed dantium facultates metitur, 536, L. 2. Deus nihil ita amat ut gratum animum, 17, t. X. Deum, non homines, respicere oportet bona agentem, 100, t. X. Deus glorificatur a vita servorum suorum, Dei donorum discrimen, 243, t. X. 149, t. X. Deus our non fecerit scientiam et virtutem naturalem, 20, t. X. Dei essentia impervestigabilis, 50. Deus nusquam est, et est ubique, 335, t. XI. Deus est incorporeus, 338, t. XI. Deus quam alte hominem extulerit, 25, t. XI. Deus solus magnus proprie dici potest, 690, t. XI. Deum diligere oportet, et illum imitando diligere inimi- cum, 55, t. XI. Deus magis parcit, quam quisquam alius, 512. t. XI. Deus non potest esse nobiscum, nisi adsit gratia Spiritus, 030. Ut Deus nostri misereatur in nostra potestate est, 434, tom. XI. Dei caritas celo terram conjunxit, etc., 75, t. XI. Deus magis nos diligit, quam parentes nostri, 130, t. XI. Dei benignitatem quot el quanta ostendant, 37, t. XI. Deus ad nostram utilitatem magis quam ad suam digni- tatem respicit, 500, t. XI. Deus agit in bonis operibus, et nos cum Deo, 185, t. XI. Deus cunctatur ut ad pœnitentiam nos adducat, 250, t. II. Dei bonitati non est nimis fidendum, 35, t. XI. Deus nobis volentibus operatur in nobis, 240, t. XI. Dei præscientia admiranda, 17, t. XI. Deus cur permiserit sanctos multa ignorare, 415, t. XI. Dei scrvus a quæstionibus abstineal oportet, 631, t. XI. Deum timet, qui nemine vidente nihil mali facit, 587, tom. XI. Dei timor quam neglectus, 590, t. XI. Deus cur velit a nobis laudari, 13, t. XI. Deum imitari potest bonin, 386, t. XI. Deus, etiam cum pœnas expetit, bonus et clemens est, 716, t. XI. Deus cur modo puniat in hac vita, modo non puniat, 0H, t. XI. Dei providentiæ est, quod rationes ejus nohis ərcanæ sint, 132, t. XI.

INDEX GENERALIS. nei providentiam ostendit non minus gehenna, quam rognanus omiscuam, 583. Dei providentia omnia geruntur, 538, 1. XI. Dei benignitas quoata, 40, t. XI. Beo acceptæ sunt preces pro ommibus oblatæ, 536, t. XI. Deus derelictum ab hominibus non simit grave quidţiau pati, 657, t. XI Deus est zelotes, et maxime vult diligi, 431, t. XI. Deus ipse doctor noster est, 687, t. XI. Deus principatus constituit ad communem utilitatem, 619, tum. XI. Deum imitari quid sit, 115, t. XI. Dei timor nulli rei comparari potest, 204, t. XI. Deum nibil æque irritat, ut si amici lædantur, 36, t. XI. Dei voluntateni cum non faciuus, sub laqueo diabolí su- mius, 633, t. XI. Dei causa rapiuam ferre patientor, majus est quam bene facere, 459, t. XI. Deum nihil ita irritat, ut immisericordes, 212, t. XI. Deus non manet in anima isumisericordi, 462, 1. XI. Deo homines præferre quantum malum, 706. De iis quæ Deus facit ratio non exigenda, 331, t. XI. Deus sordes corporis uon aversatur, sed animæ immun- dition, 635, t. XI. Deum nihil ita delectat ut misericordia et eleemosyna, wm. XI. Deus non esset justus si judicium non esset, 315, t. XI. Deus nibil immundum ferit, 680, L. XI. Deus quomodo glorificandus, 524, t. XI. A Deo fugere quomodo possumus, 268, L. XI. Deo, non hominibus confidendum, 700, t. XI. Deus improbos aliquando punit in hac vita, 609, t. XI. Deus credebatur a quibusdam corporeus et visibilis esse, 50. L. II. Deus cur-permiserit ut qui Petrum custodiebant in car- care, occisi fueriut, 63, t. XI. D'us cur permissurus sit Antichristum venire, 483, 1. XI. Deus quan tinendus. 863, t. XII. Deum timentibus nihil molestum, 182, t. XII. Omnia propter Dei timorem agenda, 183, L. XII. Deus quibusnam sacrificiis placatur, 93, t. XII. Deus quantum honorem homini præstiterit, 45, t. XII. Deus est in coelo quod homo est in terra, 22, 1. XII. Deum ita nihil afficit lætitia ut vita proba, 171, & XII. Deus non statim promissa exhibet, 89, t. XII. Dei memoria frequenter habenda, 181, t. XII. Deus non prævenit nostras voluntates, ne perdat no- strum liberum arbitium, 99, t. XIL Deus terrena despicientibus, terrena dal, 174, t. XII. Deus cum deserit, ad utilitatem nostram id facit, 228, tom. VI. Deum qui curiose scrutatur, inter fidcles non numera- tur, 419, t. VI. Deus præterita, præsentia el futura videt, 438, t. VI. Deus non circumscribitur, 475, t. VI. Deus castigat in terra nulos, ut excitentur boni, 876, 1.VI. Deus solus scil differentiam inter sanctos, 850, 1. VI. Deus magis vult diligi quasi pater, quam timeri ut Domi- Bus, 833, t. VI. Deum diligere ex toto corde, ex tota anima, ex lola mente, quid sit, 878, t. VI. Deus cur in hoc mundo peccatores onmes non puuial, 825, t. VIII. Deus est pars fidelium, fideles munt pars Dei,718, t.VIII. Deus lux est, quomodo, 543, 1. VIII. Deus cur non statim peccantibus pœnas rependal, 757, tom. VIII. Dans sine fluxu gignit, 712, t. VIII. Dens zoraz p. trium personarum lux, 544, t. VIII. Deus prenosci actus malos, nec prædeterminat illus, OSI, t. VIII. Deus idolicus quid sit, 40, t. VIII. Deus hujus secull est diabolus, secundum Manichæns, 553, L. X. Deus Labani furatur Rachel, 545, 517, t. V. Dens sibi faciebant idololatræ, quonibil turpius, 26, 1. VI. Deorum insani in masculos amores, 310, t. V. Dii gentium di non sunt, 241, t. V. Di cur aliquando lignei facti, 222, dii aurei, dii argen- tei, ibid., t: VI. Dii Græcorum, 49, t. IX. Dextrocheria quid, 51, 1. VI. Diabolus nihil contra nos potest, nisi ansam præbeamns, 449. Diaboli fraudes varie, 1012. Nobis utilis est diabolus, si velimus. 433, 431. Diabolus non discedit a pugna, nec nos discedanius, 966. Vigilat ad interitum nostrinu, vigile- nos aú salutem. ibid., t. I. Diabolus pœnitentiam timet, 301. Diabolus circumcursat, ut nostræ saluti obsistat, 986. Aliquando illa tentat quæ fleri nequeunt, ibid. Diabolus desperationem in Incit pecca- toribus, 279, 287. Ipse ex desperatione periit, 301. Diaboli incursus, coronarum materia, 432, t. I. Diabolus quomodo in urbe grassaretur Chrysostomi tem- pore. 328. L. 1. Diaboli techna ut Christum obscuraret, 887, L. I. Diabolo et angelis ejus ignis paratus, 287, i. I. Diabolum cur Deys non e medio sustulit, 432 et segy. Diabolus frequenter per somnia hominibus illudit, 1010, toin. I. Diabolus non potest vim inferre animæ, 984. Quain tios atrociter oppugnet, 691, 692, t. 1. Diabolus malus et apostala dictus, 200, L. II. Diabolus cur relictus sit, 206, t. II. Diabolus, id est, accusator, dictus ab accusando, 260, LIL Diabolus antea bonus desperaus decidit, 279, t. II. Diabolus in ecclesiam non audet ingredi, 651, t. If. Diabolus peccati el pœnitentiae auctor, quomodo, 338, tom. II. Diabolus quæ damna Adamo importaverit, 247. Evam quomodo decepit, 269, t. II. Diabolus ex Scripturis cum Christo disputat, 703, L. II. Diabolus non causa malorum erit, si vigilemus, 209, 1. 11. Diabolus vaus inimicus poster est, 201, t. II. Diabolo tanquam caruifice usus sæpe est Apostolus, 202, tom. II. Diabolus dolo vincit multos, 259. Sed ex eorum ignavia, 239 et seqq. Sæpe per violentiam nos vincit, sed ex Dei permissu agit, 258, t. II. Diaboli nequitia circa martyrum tormenta, 677, t. II. Diabolus duo mala facit: ad peccatuin pellicit, et a pœni- tentia arcet, 339. Virtute onustos maxime aggreditur, 20. Diabolus per quæ vicerat vincitur, 396, t. II. Diabolus vigilanti nihil mali infert, 234. Contra Eccle- siam nihil potest, 429. Nihil potest nisi jussus, 48. Tune maxime furit, cum nos mala patienter ferre conspicit, 596, L. III. Diabolus primo homini invidet, 25, t. IV. Diabolus statim a primo condito homine insidias ipsi pa- ravit, 136, t. IV. Diabolus non arguendus, sed noster ignavus animus, 203. Diabolus in mundo relictus, ut nos cautiores simms, ibid., t. IV. Diaboli tela quæ ? 38, t. IV. Diabolus sub serpentis figura mentitus est Evæ, 610, tom. IV. Diabolus gaudet cum nos per iracundiam inter nos pu- gnamis, 688. Fugit cam videt nos sobrios et vigiles, 64, tom. IV. Diabolus mala bestia, 283, :. IV. Diaboli tentationes depellenda, 532, t. V. Diabolus Paulum pertímescebat, 85, 1. V. Diabolus absolute malus, 420, 1. V. Diabolus adventum Christi ignoravit, 242, t. V. Diaboli bellum adversus homines, 457, t. V. Diabolus in virtutis exercitio laqueos tendit, 44, tom. V. Diabolus omnia facit ut gehennæ memoriam auferat, 146, t. V. Diabolus thronus iniquitatis, 709, t. V. Diaboli vigilantia, 578, t. V. Diabolus bonis operibus instructos magis aggreditur, 114, 115, t. VI. Diabolus pseudoprophetas immittit, 151, t. VI. Diabolus judicii diem a mentibus nostris removet, ut se- ducat, 287, t. VI. Diaboli retia tria, 667, t. VI. Diabolus cur malus vocetur, 282, ejus debilitas, 282, tom. VII. Diabolus ex superbia diabolus effectus est, 224, t. VII, Diabolus veritati fallaciam semper substituit, 315, L. VII. Diabolus demissus quia sese extulit, 624, t. VII. Diabolus hostis inexorabilis, 213, t. VII. Diaboli versutia est ut cum veritate commisceat erro rem, 473, 476, t. VII. Diabolus non statim in hominem intrat, sed sese paula- Liu insinuat, 733, t. VII. Diabolus nihil non agit ut caritatem auferat, 447, tom. VII. Diabolus solos maxime tentat, 209, t. VII. Diabolus cum dolo nos aggreditur, 768, t. VII. Diabolus per patientiam superatur, 211, t. VII. Diabolus occasio est coronarum, 594, t. ¡VII. Diaboli est adulari, Dei corripere, 214, t. VII. Diabolus cur Christum tentaverit, 210, t. VII. Diabolus cupiebat ut Christus non pateretur, $36, t. VIL Diabolus pollinetor quomodo, 350, t. VII.

IN OMNIA OPERA SANCTI JOANNIS CHRYSOSTOMI Diabolus saluti nostræ insidiatur, 137, t. VIII. Diabolus ex superbia in gehennam dejectus, 106, tom. VIII. Diabolus primus mendacio est usus, 299, t. VIII. Diaboli invidia Adamum occidit, 299, L. VIII. Diaboli calliditas, 63, t. VIII. Diabolo formidabilis est mens quæ divina meditatur, 38, tom. VIII. Diabolus gehennain concilians honoratur, et Deus re- gnum pollicens despicitur, 60, t. IX. Diabolo magis obtemperaut homines, quam Christo, 62, tom. IX. Diabolus quasi canis adulatur, 140, t. IX. Diabolus divitiarum cupiditatem immittit, 69, t. IX. Diabolus divites sine labore supplantat, 558, t. IX. Diabolus eo non audet accedere ubi est eleemosyna, 320, t. IX. Diabolus gloriæ auctor est iis qui vigilant, 578, t. IX. Diaboli opus est alterum ab altero divellere, 283, t. X. Diabolus semper ex adverso est, 684, t. XI. Diabolo dant occasionem divitiæ et inanis gloria, 162, tom. XI. Diabolus contendit nt nos superemur; si non superemur, victores suinus, 161, 162, t. XI. Diabolus quibus nominibus vocetur, 224, t. XI. Diabolo cœlum non patet, 313, t. XI. Diabolus vocatur Peccatum a Paulo, 166, t. VIII. Diabolus camelo comparatur, 490, L. VIII. Diaconissæ in primitiva Ecclesia, 533, t. XI. Diaconi munus in Ecclesia, 484, 't. XI. Diaconorum officia, qui mores eorum sint oportet, 493, tom. XI. Diaconus clamabat, Pro iis qui defuncti sunt, 170, t. IX. Diaconi nomen non initio prædicationis admissum fuit, 116, t. IX. Diaconi verba în liturgia, 156, t. IX. Diaconi in ecclesia tumultum compescebant, 190, t. IX. Diaconi Chrysostomo familiaris historia, qui multos hap- tizavit, 325, t. IX. Diaconus energumenos et dæmoniacos ad orationem in- ducit, et capita inclinare jubet, 733, t. I. Diacontis, in liturgia, populumi dimittens dicebat : In pace discedite, 870, tom. I. Diaconi vox in liturgia, 182, t. VI. Diaconorum alba tunica, 745, L. VII. Diaconorum stolæ, 330, t. VIII. Diadema imperatorium lapillis ornatum, 150, t. III. Diadema ornat caput imperatorum, crux munit mentem, 274, t. V. Diadema imperatorum, 58, t. XI. Diagoras novam vivendi rationem induxit, quæ non ste- tit, 886, t. I, Diagoras Melesius, sive Melius, nullos esse deos dicebat, 37. Vide Notam, L. X. Dagoras philosophus celebris, 495, t. II. Dianæ quantus cultus esset Ephesi, 9, t. XI. Diane dedicata erat Ephesus, Asiæ metropolis, 9, t. XI. Dianæ cultus magnus Ephesi, 297, t. IX. Diana aditua imperite sic dicta, 533, 1. V Diapsalina significat semper. 424, L. V. Diapsalma hebraice sel, 422, 1. V. Diapsalma persona mutationem in Psalmus significat, 745, 743, 718, t. V. Diapsalma erat, cum alteri choro alteram psalmi partem David traderet, 533, !. V. Diapsalma, 177, L. V. Aulous, hæc vox quid significat, 180, t. XI. Dictum furiusi cujusdam, qui christianus censebatur, 521, tom. 1. Didrachma cur daretur, 368, t. VII. Dies septimus a Deo benedictus, 89. Etiam alii dies be- nedicti, ibid., t. IV. Dies observare non christianæ philosophiæ, sed græci erroris est 936, 1. I. Dies afictionis quis, 249, t. V. Dies inala quæ, 126, 1. V. Dies pro vita, 176, t. V. Dies hebdomadæ sanctæ non erant ex longioribus anni, 619, t. V. Dies magnus quis, 20, t. VI. Dierum observatio inter præstigias numeratur, 35, tom. VI. Dies mala pro vita præsenti aliquando accipitur, 150 Dici malitia quid sit, 128, 1. XI. Dierum observatio reprehenditur, 338, t. XI. Dies incipiebant a media nocte more Romano, non Ju- daico, 657, t. Vill. Differre virtutis exercitium quam periculosum, 878, tom. F. Diffusa est gratia in labiis tuis, dicitur de humana natura a Christo suscepta, 185, t. V. Digitorum Dei opera cur cali dicantur, 115, t. V. Digne ambulare quid sit, 72, t. XI. Dignitates quam fluxæ, 256, t. IV. Dignitate sublimibus nietuendus lapsus, 343. t. I. Diguitas sacerdotii, 239, t. V. Dignitates ad multa Deo non placita patranda inducunt, 413, t. VII. Dignitates esse spernendas docet Christus, 242, t. VIII. Dignitas quæ pecunia venditur, non proprie dignitas est, 399, t. IX. Dilatatio in afflictione quid, 43, t. V. Dilatatio multipliciter accipitur, 43, t. V. Dilatio supplicii consolationem ne afferat, 303, t. VII. Dilectionis vis qualis, 427, t. I. Dilectionis natura satietatem non novit, 17, t. III. Dilectio proximi facilis, 62, t. V. Dilectio et consensio parit concordiam, 385, t. V. Dilectio sine superna gratia nihil est, 593, t. VHI. Dilectio omnium mater bonorum, 445, t. VIII. Dilectionis vis quanta, 426, t. VIII. Dilectio Dei sine dilectione proximi esse nequit, 415, tom. VIII. Dilectionem suam multis modis Christus nobis ostendit, 413, t. VIII. Dilectio. F. Amor, Caritas. Dilectio legem inlet, 670, t. X. Dilectio est principium et finis virtutis, 618, t. IX. Dilectio vera quæ, 432, t. IX. Dilectio germana et sincera multi est laboris, 394, t. XI. Dilectio spiritualis est omnium suprema, 305. L. XI. Dilectio proximi peccatores non excludit, 578, t. XI. Dilectio vera et sincera quæ, 510, t. XII. Dilectio mutua maxime omnium christianismum expri- Lait; de dilectione ecloga, 587, t. XII. Dilectionem ab hominibus exigere non est dominii, sed paternitatis, 926, t. VI. Diligentia ea quæ sunt difficilia reddit facilia, 291, t. V. Diligentium Deum pax, 57, t. V. Diluvii historia providentiam Dei ostendit, 454. Diluvii descriptio, 1037, t. I. Diluvium vocatur requies, 364. Vide notam, 398. Ante diluvium corruptio quanta hominum, 209, t. IV. Diluvium cur per quadraginta dies, 213. In diluvio, cur bruta cum hominibus perierint, 209, 227, t. IV. Diluvium malitiam resecuit, 62), t. IV. Diluvii punitio quam levis, 448, t. V. Diluvium mors fuit, mors vero quies, 628, t. IV. Dio epistolas Platonis misit Atheniensibus, 392, t. VII. Diodoruin, episcopum Tarsensem, laudat Chrysostomus oratione peculiari, 761. Diodorus prior Chrysostomum pa- blice laudaverat ingemiscente Chrysostomo, ibid. Diodo- rus cum Joanne Baptista comparatur, 763. Prædicavit trans flumen, id est in ea Antiochise parte quæ Palaca vocabatur, 764, 766. Ab arianis exagitatus, 761. Martyr vocatur a Chrysostomo, 765, t. II. Diogenes munera miuit Chrysostomo, qui ea remittit, quod iis non egeret, 636. Epistolæ duæ Chrysostomi ad Diogenem, ibid. Alia epistola, 692, t. III. Diogenes cynicus dolio se inclusit, pannis laceris vesti- tus forum circuivit, 545. Diogenis cynici ad Alexandrum responsio frridetur, 545, t. II. Diogenes Sinopensis, 339. Divitias contempsit, 007. Non litteras curabat, sed mores, 367. Oblatas ab Alexandro pecunias despicit, 337, t. I. Diogenes Sinopensis in foro turpiter egit, 392, t. VII. Diogenes Cynicus inanis gloriæ causa in dolio babitans, carpitur, 302, t. X. Dionymi ii qui sunt duplici nomine appellati, 024, t. IV. Dionysius, Siciliæ tyrannus, 339. Muus quam Plato celo- bris, fbid., t. I. Dionysius volucris cœli, 560, t. VIII. Diopetes idolum Dianæ, 298, t. IX. Diophantes, Castus, Valerius, Cyriacus, antiocheni pre- sbyteri; ad eos seribit Chrysostonius, 643, 644, 665, 689, 722, L. IIL Diophanto et Valerio scribit Constantius presbyter, 745, tom. Ju Dioscorns Cucusi Chrysostomum humanissime excipit, 011, et liberaliter fovet, ibid. lugens illius comitas et be- neficentia, ibid., 612, 616, t. III. Disciplina colesti imbendi juvenes, 639, t. IV. Disciplina legis doctrina quæ vitium expellit et virtutem inserit, 251, t. V. Disciplinam qui suscipit, potest confidenter dicere: Aperitë mihi portas justitiæ, 355, t. V. ! ,

IN OMNIA OPERA SANCTI JOANNIS CHRYSOSTOMI Divitiarum cupiditas arx malorum, 259, t. V. Divitiæ veræ et divitiæ fatsæ: falsa, pecuniarum; veræ, recte factorum, 145, t. V. Divitiæ non incusaudæ, sed qui ipsis male utuntur, 503, tom. V. Divitiarum vanitas, 439, t. V. Divitiæ non malum sunt si illis bene utamur, 56, t. VI. Divitiæ non bouæ suut, nisi qui illis recte utantur, 148, tom. VI. Dives bonus et dives malus comparantur, 319, t. VII. Divites pauperibus nihil nocent, 33, t. VII: Diviles quo pacto salutem consequi possint, 606. Non divites, sed divitiis servientes damnantur, 293, t. VII. Divitias egenis largiri est ars sublimis, quomodu, tom. VII. 500, Divites sunt qui concupiscentiam divitiarum conculca- runt, 108, t. VII. Divites pluribus sunt constricti vinculis, quain cæteri, 222, t. VII. Divites cupidiores sunt, quam qui modica gaudent for- tuna, 603, t. VII. Divites avari ad philosophandumi inhabiles, 292. Dupli- citer excæcati, 293, t. VII. Divites qui ex amissa pecunia ad laqueum accurrerunt, 291, t. VII. Divitie veræ quæ, 182, 681, t. VII. Divitiæ quo pacto fructum pariant, 292, t. VII. Divitiarum verus usus, 293, t. VII. Divitiarum diversa origo, 692, t. VII. Divitias suas qui pauperibus erogat, Deo honorem præ- bet, 508, 509, t. VII. Divitiarum damna, 296, t. VII. Divitiis qui servit, et in presenti et in futura vita cate- nis constringetur, 208. Qui hac cupiditate liber est, et hic et illic liber erit, ibid., t. VII. Divitiarum servus stultus est, 518, t. VII. Divitiæ ex servitute Dei dejiciunt, 295, t. VII. Diviti pejores stercoris acervo, 608, t. VII. Divitiæ quot mala pariant, 749, 750, t. VII. Divitiæ fallaces, 460. Libertatem tollunt, 571, t. VII. Divitiarum amorem parit vanæ gloriae cupiditas, 188, tom. VII. Divitiæ aliquando sunt supplicii accessio, 692, t. VII. Divitias male partas qui possident meudicis sunt misera- biliores, 654, t.'VII. Divitiarum contemptum quomodo Christus doceat, 280, tom. VII. Divitiarum multa putredo apud talem habetur: sic di cebatur Chrysostomi tempore, 486, t. VII. Divi es quotam partem Antiochiæ facerent, 630, t. VII. Divitiæ veræ quæ, 441, t. VIII, 518, t. X. Dividiarum vanitas, 192, t. VIII. Divitiarum contemptus etiam in hac vita utilis, 549, tom. VIII. Divitiæ spinæ sunt, quæ lacerant, 148, t. VIII. Divitiæ domi non tute sunt, sed tutæ in manibus paupe- rum, 3×0, t. VIII. Divitiarum cura animi perturbatio est, 366, t. VIII. Divitiis affluimus cum illas spernimus et a Deo solo quæ³. rimus, 46, t. VIII. Divitiæ in tutissimo loco recouduntur quando pauperi- bus erogantur, 108, t. VIII. Dives est quasi urbs sine muro, 110, t. IX. Divites non tam apti ad doctrinam et disciplinam sunt, quan pauperes, 111. Scabiosis comparantur, 110. Divitia- rum cupiditas unde immittitur, 69, t. IX. Divites sine labore supplantat diabolus, 358, t. IX. Divitiæ veræ qua, 593. Ex divitiis quorundam aliorum paupertas oritur, 97, t. IX. Divitiarum quis usus bonus, 453, 454. Earum usus malus quantam miseriam inferat, 421, t. IX. Divitis anima scatet malis omuibus, 111, t. IX. Divitiæ pauperibus erogatæ ad fœmus dantur, 451, tom. IX. Dives est qui non superflua desiderat, 138, t. X. Dives ille est qui nulla re indiget; clarus est qui glo- riam contemnit, 604, t. X. Dives ex aliorum jactura dives efficitur, 352, t. X. Divitum vitia, 496, t. X. Divite melior est is qui divitias non quærit, 304, t. X. Divites pauperibus opus habent, et pauperes divitibus, 292, t. X. Divites curis conficiuntur, 188, t. X. Divitis rapacis imago, 114, t. X. Divitum mala conditio, 301, t. X. Divitibus quot pericula et damna immineant; 95, 16, torn. X. Divitibus feliciores sunt pauperes in rebus ad salutem • pertinentibus, 495. t. X. Divites qui pauperibus non erogant, quam culpandi 87, tom. X. Divitiæ res infida, 50%, t. X. Divitiarum vanitas, 515, t. X. Divitiæ lætam habent larvam, interna autem plena sunt caligine, 153, t. X. Divitiarum fluxa conditio, 196, 248, t. X. Divitiæ non omnes a Deo dantur, 294, t. X. Divitiarum usus quis esse debeat, 113, t. X. Divitiæ pauperibus erogate in tuto ponuntur, 506, t. X. Divitiarum amatores, quo pacto ab hac ægritudine abdu- cendi, 94, t. X. Dives non est qui multa possidet, sed qui nullo eget : pauper non est qui nihil habet, sed qui multa cupit, 196, 1om. XI. Dives quinam vere sit, 416, t. XI. Livites invidiam sibi concitant, 198, t. XI. Divitum multorum miseria, servitus, catenæ, 195, t. XI. Divitiæ spinæ sunt, 699, t. XI. Divitiæ turpem faciunt animam, 348, t. XI. Divitiæ amentes faciunt, 259, t. XI. Divitiæ quanta mala attrahant, 699, t. XI. Divitiæ sunt tinea quæ corrodit animam, 97, t. XI. Divitiæ spinæ sunt, nullum habentes fructum, tom. XI. 483. Divitiæ quandonam lædant, 154, t. XI. Divitiæ non prosunt ad gehennam vitandam, paupertas non obest ad regnum consequendum, 196, 1. XI. Divitiarum terrenarum contemptum parít divitiarum cœ- lestium contemplatio, 595, t. XI. Divitiæ quæ mala inferant, 22, t. XI. Divitiarum onera, 185. Diviti invidere ridiculum, 188, tom. XI. Divitiæ ignominia sunt, quomodo, 547, t. XI. Divitiæ quanta inferant damua, 261, t. XI. Divitie justa, sunt ab omni rapina liberæ, 563, t. XI. Divitiæ non bonæ, paupertas non mala, 479, t. XI. Divitiæ et inanis gloria ansam dant diabolo, 162, t. XI. Divitiæ maximæ quænam sint, 151, t. XI. Divitia, potentia, gloria, nomina tautum sunt bonorum, et contrariis admixta, 486, t. XII. Divitiarum mala, paupertatis bona, 133, t. XII. Divitis deterior est conditio, quam pauperis, 26, t. XII. Divitiæ quam fluxæ, 25, t. XII. Divitiæ canum, litum, malus vapor, tenebræ, curarum suffocatio, 133, t. XII. De divitiis et paupertate ecloga, 637, t. XII. Divitiæ impedimentum ad salutem, 231, 1. XII. Dius,november, 358, t. II. Soxyou sive specie tantum putabant quidam hæretici incar- natum fuisse Filium Dei, 673, t. V. Docita dicebaut Christum per speciem tantum, non vere, venisse, 41, t. XII. Dodonæus (Jupiter), 490, t. II. Doctor, ut nutrices solent, fovere filios suos debet, 403, tom. XI. Doctoris et discipuli officia, 273, tom. XI. Doctorem oportet discipulus curare, et eos sibi omnia esse putare, 609, t. XI. Doctores nagis ex virtute et ex vitæ genere suadent, quam ex dogmatibus, 685, t. XI. Doctorum virtus est non honorem, non gloriam, sed dis- cipulorum salutem quærere, 55, 1. XI. Doctori maxime competit ut possit verbis instituere, 073, t. XI. Doctori non auctoritate solum opus est, sed etiam teni- tate, 591, t. XI. Doctorem sui doctoren esse oportet, 317, t. XI. Doctor non modo instituere, sed aliquando terrere debet, 87, 88, t. II. Doctores magistratus genus in Ecclesia, 92, t. III. Doctores persecutionis tempore gravius afflicti quam alii, 294, t. III. Doctoris munere quisque fungi potest, quomodo, 99, tom. III. Doctori dat Deus sermonem sapientiæ, 817, t. III. Doctorem illum laudat Christus qui factis et verbis do- ctrinam ostenderit, 250, t. V. Doctores Judæorum senes appellantur, 694, t. V. Doctores duo nobis a principio dati: creatura et conscie tia, 636, t. IV. Doctor ex discipulorum profectu lætns, 70, t. IV. Doctores qui alia dicunt, alia faciunt, Deum irritant, 736, tom. II. Doctores christianorum sunt publicani, piscatores, len- toriorum opillees, 20. t. VII. i

INDEX GENERALIS. Dectoris mores qui sint oportet, 070, t. VII. Doctor aliorum qui seipsum non emendat ridiculus est. 943, t. VII. Doctor miserabilis, qui non exemplo pradicat, 668, tom. VII. Doctoris officium, 675, t. X. Doctoris est non solum consiliis opem ferre, sed etiam precibus, 377, t. X. Doctores laborantes oportet mercede frui, 174, t. X. Doctor ex auditorum seguitie præmium non amittit, 83, tom. VIII. Doctor frigidus est qui verbis tantum philosophatur, 18, toin. IX. Doctoris est annuntiare, prædicare, docere, nec subter- fugere, 311, t. IX. Doctorum admonitiones cum Scripturarum lectione, 472, tom. IV. Doctor debet omnibus esse virtutibus ornatus, 682, t. VI. Doctrina sine opere, non lucrum, sed detrimentum af- fert, 410. Non coufertim, sed paulatim insinuanda, 735, t. I. Doctrinæ verbum eleganter comparatur fonti, qui sem- per manat, licet non hauriatur, 785, 963, t. I. Doctrinæ ministro, etiamsi pereat opera, non perit mer- ces, 966, t. I. Doctrinæ assiduitas mentem confirmat, 1042, t. I. Doctrina philosophorum græcorum fluxa, 886, t. I. Doctrina est lucerna mentis, 651. Doctrina Ecclesiæ DON ad delectationem audienda, 38. Doctrinæ insinuandæ varie- Las, 653, t. II. Doctrina exterorum, id est gentilium, futilis, 18, t. II. Doctrina optima cuin non verbo tantum, sed et opere docetur, 38, t. III. Doctrine desiderium indicium est spiritualis profectus, 293, t. IV. Doctrina sancta quanto studio adeunda, 206, t. IV. Doctrinam in concione acceptam unusquisque debet aliis impertire, 609, t. IV. Doctrina et docendi formula optima, 319, t. V. Doctrina. Nihil prodest alios docere, nisi doctor prius seipsum doceat, 250, t. V. Doctrina per semen significatur, 467, t. VII. Doctrina Christi annis viginti vel triginta orbis terminos pervasit, 689, t. VII. Doctrina christiana omnibus perspicua, 19, t. VII. Doctrina christiani magistri, 19, t. VII. Doctrinæ Christi omne tempus proprium est, 118, tom. VIII. Doctrina nihil prodest sine bonis operibus, 62, t. VIII. Doctrine Christi omnia postponenda, 118, t. VIII. Doctrinam acceptam aliis impertire debent christiani, 97, 116, t. III. Doctrina de incarnatione Christi, 35, t. III. Doctrina Christi : post illam non est alia expectanda, 834, t. III. Doctrinam, quæ per verba et opera exhibetur, malus homo non suscipit, 266, t. X. Doctrinæ usura uibil aliud est, quam operum exhibitio, 912. Doctrinæ verbum lætitiam parit, 935. Doctrinam non impertire quantum malum, 785, t. I. Doctrina Christi repugnantibus omnibus stabilita, 850, 831, t. I. Doctrina sana a Scriptura discitur, 983, t. I. Dogma. Vide Doctrina. Dogmata spuria refellenda ab episcopo, 665, 666, t. I. Doginata spiritualia communia omnibus proponuntur, 263, L. IV. Dogmata divina quantum humanis antecellant, 341, tom. IV. Dogmatum veritati bona opera adjici debent, 590, t. IV. Dugmata nostra radicem in Deo habent, 14, t. VI. Dogmata satanica in Palæstina, 222, t. VI. Dogmata sublimia non statim efferenda, 367, t. VII. Dogmata prava sæpe sunt incurabilis morbus, 692, tom. VII. Dogmata non prosunt ad salutem, si vita sit corrupta, 81, L. VIII. Dogmata fidei nou curiose examinanda, 410, t. IX. Dolor mortis, non a morte, sed a mala couscienția proce- dit, 318, t. V. Dolor et anxietas ex timore mali major quam ipsum ma- Jum, 469. Dolor nimius adducit insaniam, 1013, t. I. Dolor peccanubus salutaris, 462, 463, t. VII. Dolosi et deceptores fugiendi, 340, t. V. Dolus in bello laudibus ornatur, 629, t. 1. Domesticorum cura gerenda, 100, t. III. Domesticorum cura gerenda, quomodo, 320, t. IX. Dominationes incorporea natura, 714, t. I. Dominica cœna significat communem carnam, 227 1. X. Dominica die præsertim eleemosyna eroganda, 265, tom. III. Dominium divitiarum habent qui illas contemnant, 42, tom. II. Domini potentiam universa creatura prædicat, 501, 1. 1. Dominus Pater vocatur in Scripturis perinde atque Fi- lius, 739. Dominus dicitur Filius, noc ideo a divinitate ex- clusus, 737, 758. Domini nomen æque Patri convenit atque Filio, 737, t. I. Dominus, nomen non est minus, quam Deus, cum de Patre et Filio est sermo, 703, 704, t. II. Domino in timore servire quid sit, 100, t. VI. Dominus et Deus dicuntur de Patre et Filio, 121, t. IV. Dominus ad mensam vocatur cum ex mensa eleemosyna datur, 620, t. IV. Domitianus presbyter, cui viduarum ac virginum cura commissa erat, 731, t. Ill. Domnina, mater Bernices et Prosdoces virginum et mar- tyrum, et ipsa martyr, 629, et seqq. Ejus fortitudo animi, 640. Domninæ martyrium duplex, imo triplex, 639. Domi- nina cur in judicium non venit, 639: ne filiæ oculis lasci- vorum paterent, ibid., ne quis filiarum corrumperet virgi- nitatem, 639, t. II. Domnina cum filiabus sese in flumen præcipitat, 614, tom. II. Domninæ, Bernices, etc., sepulcrum, Christi gratiam prædicat, 644, t. II. Donnus episcopus: ad eum scribit Chrysostomus, 626. Presbyterum mittit ad Chrysostomum, ibid., t. III. Domus et familia quomodo oruanda, 144, t. XI. Domus in eleemosyna radicata, non potest quid grave perpeti, 642, t. XI. Domuum ornatus, 750, t. VII. Domus olim ccclesiæ erant, nunc ecclesia domus facta est, 388, t. VII. Domus christiani ceu ecclesia esse debet, 607, 608, tom. IV. Domus inctus cum domo nuptiarum comparatur, 300, 301, tom. IX. Domus in qua psalmi et pius cantantium animus, ecclesia dici potest, 157, t. V. Domus marmoribus ornatæ, 41, t. II. Dona Spiritus sancti sunt æqualia, 244, t. X. Donorum Dei differentiæ, 213, t. X. Dona Dei quæ, 558, t. I. Donum Spiritus sancti maximum quodnam est, 470, tom. IX. Donorum Spiritus sancti multiplicitas, 186, t. V Dona Dei nunquam negligenda, 449, t. IV. Doni non magnitudo, sed dantis animus spectatur, 314, tom. IV. Dona spiritualia largitione crescunt, 273, t. III. Donum non ex merito accipientis, sed ex largitoris li- beralitate, 276, t. III. Dona varia Spiritus sancti, 817, t. III. Donum auget retributio dilata, 306, t. IX. Doni magnitudo apud Deum non spectatur, sed dantis animus, 432, t. IX. Dormire in Christo quid sit, 435, t. XI. Dormitio sic vocatur mors post Christi mortem, 383, 394, t. II. Dormitio aliorum, sed mors Christi dicitur, quare, 1018, el seqq., L. I. Dorinitio christianis dicitur ea, quæ mors ante diceba- tur, 765, t. III. Draco in Babylone cultus, 245, 246, 1. VI. Dracones depicti atque aspides in vestibus imperatoruni, 289, t. VI. Dripia, locus novem milliaribus Constantinopoli distans, 475, t. XII. Drosis martyr, 685. Ante rogum ducta, 688, in eumque injecta, 688, t. II. Duplicitas cordis, 145, t. V. Dux quispiam Chrysostomo addictus, 610, t. III. Ducem nullum habere melius est, quain malum, tom. VI. Dystrus Martius, 358, t. II. Ebrietas spontaneus furor, 434. Ejus imago, ibid. Ebrie- tatem, non vinum, sed intemperantia facit, 22. Ebrietatis miseria, ibid. Ebrietas non ex vino tantum, sed ex ira ot cupiditate, 453, t. II. ' Ebrietas mala, non vinum, 40. Ebrietas et crapula ti- menda, non jejunium, 307, t. II. Ebrietatis malum sine vo- luptate, 661, t. II.

IN OMNIA OPERA SANCTI JOANNIS CIIRYSOSTOMI Ebrius mortuis miserior, 433, et dæmoniacis, ibid. Ebrius est mortuus animatus, dæmon voluntarius, 22. Ebrií mise- rabilis species, 22, t. II. Ebrietas nibil lucri, sed magnum damnum affert, 23. Ebrietas meretrix et turpitudinis mater, 633, d:emon vo- luntarius, 267. Ebrii dæmoniacis similes, ibid., t. IV. Ebrietas gravissimam maluri, 82, 263 In sacra Script. non semper temulentiam, sed aliquando satietatem signifi- cat, 265, 266, t. IV. Ebrietas captivam facit animam, 23, t. IV. Ebrietas vigilantis somaium, 809, t. III. Ebrietas sexcentorum causa malorum, 62, t. VI. Ebrietas grave ulcus, 66, t. VI. Ebrietas quantum malu:n, 498, Scylla et Hydra, 639, tom. VII. Ebriosus nihil habet commune cum regno Dei, 430, ton. VII. Ebriosus asino et cane deterior, 565. Ebriosi descriptio, ibid., t. VII. Ebriosus non potest regnum Dei videre, 566, t. VII. Ebrios et ebrias insectatur Chrysostomus, 207, 208, tom. IX. Ebrietatem insectatur Chrysostomus, 538, t. X. Ebrietas absque vino est ea quam pravi affectus pariunt, 027. 928, t. 1. Ebrietas vituperanda, 963. Temulentus et ebrius sub diaboli tyrannide est, 933, t. I. Ebrietas efficit ut balbutiemus, 129, t. XI. Ebriosus magis est qui viliore vino inebriatur, 618, tom. XL. Ebur priscis temporibus in magno pretio, 198, t. V. Ecclesia in ipso primordio beilis agitata, 886. Ecclesia terribilis, quomodo, 848. Ejus cum area diluvii similitudo et differentia simul, 1037. Ecclesiae firmitas contra bella et persecutiones, 833, 885, 886. Ecclesiæ firmitas a pro- phetis prædicta, 821, t. I. Ecclesia Christi quomodo ædificata, 852, t. I. Ab impera- toribus omnibus usque ad Constantinum Magnum oppu- guata, 833. Ecclesiis brevi tempore repletus orbis, 633, tom. I. Ecclesiarum tumultus ex temeraria electione præsulum, 647, t. I. Ecclesiæ facultates nec redundare nec deficere debent, 636, t. I. Ecclesiæ conventus frequentandus, 811. In ecclesia pre- ces longe præstabiliores, quam domi, 723, t. I. Ecclesia communis mater. 856, t. Í. Ecclesia portus, 363. Frequentissime adeunda, 521, 522, tom. II. Ecclesiæ cum arca Noe comparatio, 336, 474, 702, t. II. Ecclesia præsens quain præcellat veteri, 431, 432. De non contemnenda Ecclesia Dei et sanctis mysteriis ecloga, 623, 1. XII. Ecclesia quomodo fundata, 79. Ecclesia virgo, quæ prius eral meretrix, 402. Est navis, Christo gubernatore, 78. Persecutionibus non vincitur, 77, t. III. Ecclesiæ commendatio, 397. Ejus firmitas, ibid. Ecclesia ipso coelo fortior, 429. Amabilior Deo quam coelum, 429. Non murus et tectum, sed fides et vitæ ratio est, 397. Tuta contra diaboli conatus, 429, t. III. Ecclesia cur vocetur sponsa, filia, virgo, ancilla, re- gina, etc., 403. Ex latere Christi mortui facta, 229. Eccle- siam qui impugnat, seipsum profligat, 449. Ecclesia magi- stratos diversos habet, 91, t. Iff. Ecclesiam caritas ceu catena colligal, 208, t. III. Ecclesia est officina medicine spiritualis, 21. Medicorum officina, 293. Mercatus spiritualis, ibid., t. IV. Ecclesiæ frequentandæ, 688, t. IV. Ecclesiæ corpus per inembrorum conjunctionem nutri- tur, 623, t. IV. Ecclesis conventus quam festivi, quam læti, 601, 603, tom. IV. Ecclesiæ, nobilitas, 223. Omnes admittit et divites el pauperes, ibid., t. V. Ecclesia sponsa Christi, 62, t. V. Ecclesia communem omnibus doctrinam proponit, 224, toin. V. Ecclesia a multis impetita floret, 372, t. V. Ecclesia et filia et sponsa, 200, t. V. Ecclesia olim sterilis, nunc mater est filiorum innume- rabilium, 202, t. V. Ecclesia hæreditatem accipit, quomodo, 62, t. V. Ecclesiæ oppugnatio et incrementum, 483, t. V. Ecclesiæ magnarum civitatum in hebdomada magna egrediebantur ut Christo occurrerent, 519, 520, t. V. Ecclesia est nomen conventus et congregationis, 493. In ecclesia non tumultuandum, 172, t. V. Ecclesia dici potest domus in qua psalmi et pius canen- tiuni auimus, 158, t. V. Ecclesia ex peccatoribus diversi generis collecta, 66, tom. V. Ecclesiæ vestis est flos virginitatis, 202. In ecolesia si- lentium summum servandum, 106, t. V. Ecclesia intelligenda sæpe cum prophetæ de Judæa et de Jerosolyma loquuntur, 28, t. VI. Ecclesiæ fortitudo: Ecclesia vexata vicit et aucta est, 29, t. VI. Ecclesiæ splendor, ejus potestas attingit cœlos, 30, t. VI. Ecclesia oinnes omnino gentes accipit, secus quam Sy- nagoga, 30. In Ecclesia quomodo standum, 106, t. VI. Ecclesiam frustra impugnarunt imperatores, 121. Facilius est solem exstingui, quam Ecclesiam deleri, 122, t. VI. Ecclesiarum moenia sunt apostolica scripta, 274. t. VI. Ecclesiæ SS. apostolorum Petri et Andreæ, Pauli et Ti- mothei, Petri el Pauli adeuntur in calamitatibus, 265, tom. VI. Ecclesia navi comparatur, 758. Ecclesia arca est, quo- modo, 834. Item, torcular, 831, t. VI. Ecclesia mons appellatur, 680, t. VI. Ecclesia distinctionem nullam divilis el pauperis admuttit, 523, 1. VI. Ecclesia per totum orbem terrarum extensa, et cœlis firmior constituta, 533. Patriis amissis moribus, amabilis sponso fuit, 65, t. VII. Ecclesiæ olim erant domus, nunc ecclesia domus spe- cialis facta est, 388, t. VII. Ecclesie prærogativa est, quod servus nihil plus, nihil minus babeat, quam liber, 63. In ecclesia qui præsidet, pacem dat, 384, t. VII. Ecclesia per pullum asinæ significatur, quomodo, 628, tom. VII. Ecclesia, communis domus, 381. In ecclesia, cum quanta reverentia et attentione assistendum, 283, t. VII. Ecclesiæ ornatui studere, minus acceptum Deo est quam pauperes alere, 726, t. VII. In ecclesia risus prohibetur, 122, t. XII. Ecclesia quomodo sponsa Christi sit, 170. In ecclesia res divinæ cogitandæ, non terrenæ sunt, 33. In ecclesiam qui intrabant, manus lavabant, 399, t. VIII. Ecclesia Dei media surgit nocte, 202, t. IX. Ecclesiæ cur structre fuerunt, 218, t. IX. Ecclesiam pietas sola commendat, 217, t. IX. Ecclesia nullum fastum admittit, 240, t. IX. Ecclesiæ ornamentum est aurum per eleemosynam obla- tum, 176, t. IX. Ecclesia status quis esset Panii tempore, 333, t. IX. Ecclesiæ in villis constituendæ, 147, 148, 149, 130, tom. IX. Ecclesiæ veteris cum nova comparatio, 312, t. X. Ecclesiam Dei unam esse oportet, 13, t. X. Ecclesiæ imperium quodnam. 508, t. X. Ecclesia est balneum spirituale, 510, t. X. Ecclesix ritus multi, 527, t. X. Ecclesiæ ornamento sunt mendici, quomodo, 254, t. X. Ecclesiæ corpus non abscindenduni, 260, t. X. Ecclesiæ dissidia omnium perniciosissinia, 11. Hii car- puntur qui vix semel in anno in ecclesiam intrabant, 401. In ecclesiis tumultus quantus tempore Chrysostomi, 313, 314, t. X. Ecclesia est Christi plenitudó, 26, t. XI. Ecclesia humano corpori comparatur, 230, t. X. Ecclesia columna orbis, 534, t. XI. Ecclesiæ columna et firmamentum est veritatis, 554, tom. XI. Ecclesia differentiam inter herum et servum non novit, 703, I. XI. Ecclesiae corpus describitur, 75, 76, t. XI. Ecclesiam dividebant ambitio et amor imperii, 84, 85, tom. XI. Ecclesiam scindere non est minus malum, quam incidere in hæresim, 87, t. XI. Ecclesiæ traditio fide digna, 488. In Ecclesia cur alius plus, alius minus accipiat, 81. In Ecclesia de alimentɔ vi- duarum et virginum curandum est, 519, t. XI. Ecclesiæ præfecti multas habent simultatum occasiones, 433, t. XI. Ecclesie præsules doctrina pollere debent, 382. Non ap- paratu et eloquentia opus habent, sed intelligentia, 583, tom. XI. Ecclesiam qui regunt, quanto in periculo versentur, 255, tom. XII. Ecclesiæ præfecti, ad veniam proni sint oportet, 476, tom. XII. Exclusive arca Noce arcæ est præferenda, 509, t. VIII. Ecclesia Dei paradisus deliciarum, 545, t. VIII. E clesin plus quam sol splendet, 807, t. III. Ecclesia antiochena ter mille pauperes alebat, 629,

Disciplina bona quæ, 207, t. XII. INDEX GENERALIS. Discipline magna utilitas, adulationis lucrum nullum, 664, L. VIII. Dis ipuli Christi, non rhetores, non philosophi, sod pis- catures, 183, 1. V. Discipulum Christi benignum esse oportet, 1069 el s2nq., t. I. Discipuli Christi, non a miraculis, sed a caritate inter- noscuntur, 702, t. I. Discipuli Christi piscatores, publicani, tentoriorum sito- Tes, paucis annis totum mundum ad veritatem converte- runt, 190, t. II. Discipuli Christi aliquando imbecilles fuere, 561. Cur tam imbecilles essent, 351, t. VII. Discipuli Christi famem sæpe tolerabant, 434, t. VII. Discipuli Christi, operarii erant, 379, L. VII. Discipulorum Christi caritas, 471, philosophia, id est, frugalitas, 498, t. VII. Discipuli cur illotis manibus manducabant, 510, t. VII. Discipuli cur in transfiguratione perterriti, 554, L. VII. Discipulus exemplo pravi doctoris pejor reduitur, 673, tom. VII. Discipuli quæ signa soli viderint, 245, t. Vill. Discipuli Christi officia, 331, 1. VIII. Discipuli quam meticulosi ante Christi mortem, 409, tem. VIII. Discipulos Christus multis modis consolatur, 416, t. VIII. Discipulorum infirmitați se Christus atten.perat, 440, tom. VIII. Discipulorum officium, 425, t. X. Discipulorum virtus est magistri ornamentum, 436, t. X. Discipulo mittit Deus donum intellectus, 817, t. III. Discipulis cur Christus passionem suam prænuntiavil, 893, 1. VI. Discordia malum ingens, 525, t. IV. Discordia est quandoque bona, et concordia mala, 314, tom. VIII. Discretio spirituum quid sit, 245, t. X. Dispensatio Dei non nimis examinanda, 217, t. X. Disputatio inter Christianum et Græcum, in qua scientia Pauli cum scientia Platonis comparatur, 27 et seqq., t. X. Dissensio in dogmatibus unde veniat, 675, t. IX. Dissensio Barnabæ cum Paulo nihil mali, multum boni attulit, 245, t. IX. Dissensiones ab invidia maxime oriuntur, 262, t. X. Dissidium quantamlibet potentiam dissolvit, 861, t. I. Dissidia in Ecclesia, res admodum perniciosa, 11, t. X. Dissidia parit arrogantia, 161, t. X. Divina natura angelis incomprehensibilis, 109, t. VI. Divinæ doctrinæ studium animæ sanitatem arguit, 107, tom. VI. Divina non sunt curiose indaganda, 134, t. XI. Divina ratiociniis perquirere est blasphemia, 528, t. XI. Divinitas non nobis tantum, sed et cœlestibus virtutibus incomprehensibilis, 484, t. III. Divinationi dediti cum imperio ad meliora ducendi, 691, tom. XI. Divinatores adhibebantur, 412, t. XI. Divinatores non adeundi, 414, t. XI. Divinitas una Patris, Filii et Spiritus sancti, 667, t. L Divisio linguarum cur non citius acciderit 250. t. II. inves est a Deo constitutus rector pecuniarum, ut eas eroget, 988, t. I. Divitis in Lazari parabola cur nomen non sit expressum, 1032, t. I. Dives Lazari contemptor vitiosam egit vitam, 970. La- pile durior, 971. Licet improbam ageret vitam prospere agehat, quare, 971 et seqq. Ejus in inferno luctus, 288, pau- pertas, 988, t. I. Dives Lazari contemptor omnium pauperrimus, 986. Per kalan viam iucessit, 1048, t. I. Dives vere quis? 982, qui paucioribus eget, ibid., t. I. Divites iniqui latrones sunt, 980. Res pauperum possi- dent, 988. Eorum servitus, 342, eorum curæ quantæ, 336. Divites in siti semper æstuant, 335, t. J. Divitiæ calestes quam præstabiliores terrestribus, 383, tom. I. Divitiæ miseros faciunt, 312, 313. Quos lædant, 1050. Tunc nostræ sunt cum eas pauperibus distribuimus, 988. Sunt depositum, 1039. Earum amor homines vertit in mancipia, 592, 303, t. I. Divilia quam inanes et fluxæ, 985. In cœlis serendæ, quomodo, 608. Quantum sint ad virtutem impedimentum, 696, 697. Cum hac vita finem habent, 592, t. I. Divitæ veræ in senectute manent, et defunctos comi- tantur, 340, t. I. Divitias qui spernit facilius alios consolatur, 343. Divitia- rum bujus secu! imago, 1032. Divitiæ divitiarum sitim pa- PATROL. GR. LXIV. riunt, 355. Eas qui despicit vere liber, 333 e! seqq. Di- vitiarum despectus opulentiam parit, 537, t I. Dives mortuus largius vermi pabulum, 676, t. IV. Diviti quam pauperi minus suavis somuus, 671, t. IV. Divites in deliciis viventes sæpe miseriores mendicis, 671, t. IV. Divitiæ spirituales eo magis augentur, quo magis im- penduntur, 306, t. IV. Divitiæ fugitive, 256. Divitie supervacuæ in pauperes effundendæ, 479. Non in superfluis impendendæ, 410, tom. IV. Divitiæ præsentes despiciendæ ut futuras assequamur, 330, t. IV. Divitiæ veræ quæ, 570. Diviti.e otium pariunt, 073. Divi- tiæ in manibus pauperum tutæ, 395, t. IV. Divitie non per se malæ, uisi malus eorum sit usus, 371, tom. IV. Divitiæ spirituales certa, stabiles, quas nemo subripere potest, 93. Terrence vero fluxæ et instabiles, 93. Imo et noxiæ, ibid., t. IV. Divitiarum amor arx et colophon malorum, 173, t. IV. Divitiarum contemptus, 449, t. IV. Divitiarum vanitas, 515, t. IV. Dives est non qui multa possidet, sed qui multa largitur, 40. Dives hodie, cras pauper, 42, t. II. Diviti et pauperi magis necessaria communia sunt, ut aer, et solis radii, 43. Divites morbis obnoxii, 45. Dives in quibus inferior pauperi, 45, t. II. Divitis qui Lazarum contempsit mors pessima, 73, t. II. Dives est qui amicum habet Dewn, 42, t. II. Divitiæ fallaces, 41. Earum fluxa natura, 531. Non ho- minem beatum faciunt, 749. Divitiarum radix et materia est superbia, 39, t. II. Divitie in cælum transmittendæ, 41, t. II. Dives magis in incerto, quam pauper, 43, t. II. Divitie veræ, quæ, 39. Divitiæ terrenæ Duxæ, ibid., tom. II. Divitiis paupertas opportunior ad pietatem, 257, t. II. Divitie infidæ, 39. Quam earum difficilis custodia, 39. Divitiarum imbecillitas contra mala nos invadentia, 43, toin. II. Divitiæ non probibitæ, si quis iis ad necessitateni uta- tur, 40. Divitiæ datæ ad eleemosynam, 43. Divitiarum do- minium habent qui illas contemnunt, 42, t. II. Divitiæ spirituales distributione crescunt, 649, t. II. Dives avarus omnium est pauperrimus, 332, t. III. Divite improbo præstantior pauper pius, 262, t. III. Divitum officia quæ, 22, t. III. Divitiæ non sunt per se malum, 69, 355. Non per se male, sed fugitive, 416. Divitiæ non crimen sunt, rapaci- tas crimen est, 309. Non vituperandæ, 346. An expeten dæ, 556. Divitum molestiae et sollicitudines, 202, t. III. Divitiarum mala, 460, 470. Divitiæ quani instabiles, 43. Divitiæ hujus mundi fluxæ, cœlestes securæ, 49. Divitia. rum anor quantus in hominibus, 467. Divitiis paupertas ad virtutem opportunior, 268, t. III. Divitiæ fugitivæ et homicidæ, 153, 398. Divitiæ incluse leonibus pejores, egenis sparsa oves fiunt, 416. Divitiarum usus verus eleemosyna, 398, 399, t. III. Divitie spirituales quo magis exhauriuntur, eo magis exuberant, 49. Distributione crescunt, 349, t. III. Dives cum passere comparatur, 143, t. V. Divites non sentiunt se in paupertate versari, ideo de- ploraudi, 94, t. V. Divites non metuendi, 303, t. V. Divitum opes colligentium insania, 250, t. V. Divites boni et divites mali, 503, t. V. Divitie iis qui non attendunt vitiorum ministræ, 57, tom. V. Divitiæ fugitivus servus, 515. Quomodo retineri possiat, 515, 516, t. V. Divitiæ injuste partæ mala pariunt, 139, t. V. Divitiæ pauperibus distributæ copiosiores evadunt, 516, tom. V. Divitiæ ad virtutem minus aptæ quam humilitas, 134, tom. V. Divitiæ terrenæ incertæ, 293, t. V. Divitiæ non sunt bonum, nec paupertas est malum, 291 tom. V. Divitiarum finis est mutatio in paupertatem, 502, 1. V. Diviliæ sunt domesticus ingratus, sanguinarius, homi- cida, quomodo, 502, t. V. Divitiæ veræ qua et cujusmodi sint, 67, 08, 505, t. V. Divitiæ amoris Dei omnem thesaurum, omirem gloriam superant, 163, t. V. Divitiis Job recte utebatur, 503, t. V. Divitiæ apostolorum, 293, t. V.

INDEX GENERALIS. Epiphaniam semper possumus celebrare, 451, t. II. Epiphaniorum festum post natale Domini, 732, t. §. Bees quid significet, 633, t. XI. Epiphaniorum dies quinam sit, 28, vide notam, t. XI. Epiphanium pulchra virgo neptis Constantii presbyteri, 234, t. III. Episcopatus virtutis culmen requirit, 673, t. XI. Episcopatus non ambiendus, 39, t. IX. Episcopatus ambitio quantum malum, 41, t. IX. Episcopatus dignitas, non onus, ambitur, 40, t. IX. Episcopatum indignis tribui quantum malum, 653. Epi- sopalus potentiam, non opus desiderare grave peccatum, 647. Episcopatus functio, dilectionis erga Christum argu- menta, 631, 632, 635 et seqq. Episcopatus opus desiderari potest, non potentia, 647, t. [. Episcopum qui vult constituere, non sola vulgi opinione contentus sit oportet, 636, sed examine opus est, ibid. In episcopos electi monachi, 632, t. I. Episcopum perspicacem esse oportere, 618. Episcopi difficilior vita quam monachi, 682, 684, 683. Episcopi ma- for perfectio esse debet, quam monachi, 679, 682. Episcopo necessaria est expedita dicendi facultas, 665. Episco¡ i vir- tutes quæ, 654, t. I. Episcopo necessaria est vis loquendi et sermocinandi in conventibus publicis, 672, item scientia, 666, 608 et seqq. Episcopo quanta arte et consilio sit opus, 634 et segg., t. I. Episcopus per ignorantiam indignos ordinans, aliquando puniendus, 665. Episcopum ad gratiam agere vel loqui quantum malum, 651, 673, t. I. Episcoporum ordinationes multæ, non divina gratia, sed hominum stndio fiunt, 662. Aliquando temere fiunt, 647. Episcoporum officium ut domos visitent, 658. Episcopus multiformis debet esse, quomodo, 682, t. I. Episcopo verbi usus necessarius ad spuria dogmata re- fellenda, 666 et seqq., t. I. Episcopus contra adversarias potestates pugnare debet, 633, et contra vitia, ibid. Episcopo patientia multa insit oportet, 633. Ejus vel simpliciora gesta ad trutinam vocau- tur, 638, t. I. Episcopus ne avarus sit, sed omnibus exutus magis quam monachus, 682, t. I. Episcopis instituendis ætatem non præscribit Paulus, 600, t. I. Episcopus invidiam et calumniam ne timeat, 674, neque tamen omnino contemnat, ibid. Pro multis rationem datu- rus est, 660. Hospitalis esse debet, 656, t. I. Episcopus etiamsi vocetur ad id muneris, non culpa II- ber, si impar sit muneri, 659, 660, 661, t. I. Episcopi ab Isala prædicti, 823, t. I. Episcopatus adipiscendi gratia multi ecclesias sanguine repleverunt, 617, t. I. Episcopis viduarum cura esse debet, 634, et virginum, 636 et seqq., t. I. Episcoporum peccata quantum aliis noxia, 650, t. I. Episcopus si quid admittat depositione dignum, sese ab- dicare debet, 617. Episcopo quam laborandum, 680. Epi- scopi longe diversa vita, quain monachi, 683. Episcopis quot difficultates offeruntur, 654. Episcopi officium est pascere oves, 751, t. I. Episcopus suspiciones etiam falsas ne contemnat, 685, 086, t. I. Episcopo curandæ etiam mulieres, nec sine periculo, 683. Episcopo quam vitandæ mulierum illecebra, 679, t. 1. Episcoporum nepotes quidam, 1005, t. I. Episcoporum ministri aliquando illorum episcopatum af- Sectabant, 631, t. I. Episcopus Antiochiæ antequam ad sedem ascenderet, pacem omnibus precabatur, 870, t. I. Episcopi munus et officium, 588, 589. Episcopus regi et imperatori præstat, 50, 1. II. Episeopi rationem reddituri, de doctrina, de patrocinio, de examine ordinandorum, 23, t. III. pauperum Episcopi plusquam quadraginta cum populo fugati in ex- pulsione Chrysostomi, 534, t. III. Eorum fortitudo el constantia, ibid., t. III. 21% Episcopis iis qui ejus gratia ex Occidente venerant scri- bit Chrysostomus, 701-705, t. III. Episcopo antiocheno, et quidem, ut putatur, Porphyrio; scribit Chrysostomus, 739, t. III. Episcopus Cucusi Chrysostomum bene excipit, 612, t. III. Episcopus fuisse videtur auctor oper's imperfecti in Mal- theum, nisi episcopum ementiatur, 798, t. VI. Episcopi officia, et onera multa, 39. Pauci episcopi salvi fiunt, ibid., t. IX. Episcopus sæpe non predest per ea quæ placent, sed per ea quæ pungunt, 53, 1. IX. Episcopis quantus honos exhibebatur, 41, t. IX. Episcopum qualem esse oportet. 548. Unius uxoris vi- rum; quomodo hæc sunt intelligenda, 549, t. XI. Episcopus virtutum omnium exemplar esse debet, 684, t. XỈ. Episcopi munera et pericula, 667. Inanis gloriæ cupidi- Las episcopum invadit nisi caveat, 668. Carpuntur illi qui episcopatum appetunt, 668. Episcopi asello vecti, 669. Ab episcopo quænam exigantur, 670. Episcopi non culpandi, si corpus moderate curent, 670, L. XI. Epíscopi munia, 365, t. XI. - Episcop us animarum doctor el medicus est, 673, t. XI. Episcopus quandonam cum auctoritate agat oportet, 672, L XI. Episcopo non verborum fastu opus est, sed Scripturarum peritia, 673, t. XI. Episcopos non decet superbia nec iracundia, 672, t. XI. Episcopos hortari magis, quam increpare oportet, 672, t. XÌ. Episcoporum ordinationes quibus permittebantur aposto- lorum tempore, 671, t. XI. Episcopi quidam Chrysostomi tempore ad | resbyterum, vel diaconum scribentes, ipsos compresbyteros et coudia- conos vocabant, 183, t. XI. Episcopos Paulus aliquando presbyteros vocat, 071, t. XI. Episcopi, presbyteri et diaconi, nomina initio communia erant, 183, t. XI. Episcopi duo ante Chrysostomum concionantur, 499,. t. XII. Epistolarum Pauli fructus, 670, t. L Epistolæ Pauli metalla sunt et fontes, 291. Ejus animum depingunt, 305, t. III. Epistolæ Pauli ter quaterque per singulas hebdomadas- legebantur, 391, t. IX. Epistolarum Pauli ordo, 391,392, 393, t. IX. Epistola ad Colosseuses quandonam scripta, 299, 300', t. XÌ. Epistolam ad Philemonem supervacaneam esse dicebant quidam, quos confutat Chrysostomus, 701, 702, t. XI. Epistola ad Titum quo tempore scripta, 664, 1. XI. Epistola ad Laodicenses, 381, t. XI. Epistolæ vinculis constrictæ et clause, 72. Epistolis clau- sis superscribebatur nomen ejus qui scripsisset, 72, t. III. op dominica, 187. Quid sil vide in admonitione, Equestrium ludorum spectaculum vituperator, 54, t. IV. Equus vix ducenta stadia uno die currere potest, 121. t. If. t. II. Equi imperatorii auro ornati, frenis aureis, 287, t. VI. Equi freno aureo instructi, 179, t. X. Er blius Judæ, malus coram Domino, occiditur a Dẹo, 533, t. IV. Erastus arcarius civitatis et Quartus frater ejus, Romanos salutant, 678, t. IX. Error opus diaboli, homo opus Dei, 282, t. X. Error varius, veritas una, 412, t. IX. Error nusquam consistit, 645, t. XI. Erctatio quid? dicitur prophetia, 183, L. V. Eryanis rerum gubernatrix, secunduni quosdam, 768,. t. II. Esalas quomodo viderit Deum sedentem, 294, t. IV. Esaias. Vide Isaias. Esaŭ ingratus animus, 449. Quomodo benedicatur, 469; Esat progenies, 523, t. IV. Episcopi ex Theophili partibus tumultus constantinopo- litani duces, 553, t. III. t. IV. Episcopi in exilium missi in expulsione Chrysostomi, 539, t. III. Episcopis qui cum occidentalibus venerant epistolæ tres Chrysostomi, 707, 708, t. III. 1. IV. Esau victus et placatus bumilitate Jacobi fratris sui, 511, Episcopis scribit Chrysostomus, 714, t. III. Episcopi in carcerein trosi in expulsione Chrysostomi, 839. t. III. Episcopis, presbyteris et disconts Chalcedone inclusis scribit Chrysostomus, 711, t. III. Episcopis et presbyteris in carcere degentibus scribit Carysostomus, 673, L. III. Episcopis in carcere inclusis scribit Chrysostomus, 541. Esau cur in utero matris odio habitus est; 555, t. IX. Esau filii improbi, 565, t. VI. Esdras librum scripsit, 899, 1. 1. Esseni sancti vocabantur, 324. Etiamque Sicarii et Ze- lotæ, ibid., t. IX. Essentia Dei impervestigabilis, 50, t. XI. Essentia Dei videri nequit, 585, t. V. Esther universum Judæorum populum eripuit, 50, idqua emissis ad Deun precibus, ibid., t. II.