! 26, L. III. Fiducia justi quanta, 87, t. V. INDEX GENERALIS. Fiducia insit oportet, etiam in magnis fluctibus, 351, tom. VII. Fiducia viri crucem habentis, 138, t. IX. Figura non est contraria veritati, 283, t. III. Figuram et typum obscurat eliminatque veritas, 257, bom. XI. Filia hominum dicuntur eæ quæ a Caîno ortæ erant, 518, L. VI. Filius alio modo Filius Dei, quam nos filii Dei appella- mur, 758, t. I. Filius est ejusdem atque Pater substantiæ et potentiæ, 758. Filii una cum Patre substantia ex Scripturis probatur, 759. Est consubstantialis Patri, 758, t. I. Filii supernam generationem non possumus assequi, 717. Filium esse ejusdem cuin Patre formæ ac figuræ, idipsum est atque esse ejusdem substantiæ, 7€0, t. I. Filius consiliarius, 798, t. I. Filius dicit neminem vidisse Patrem præter ipsum Fi- lium), 736. Filius in sinu Patris, id est Patrem intus et per- ecte cognoscit, 732. In sinu Patris esse, id æternitatem jus probat, 732-734. Filium perfecte nosse Patrem pro- uatur, 741, t. I. Filius æqualis Patri, 762, 800. Equalis per illa declara- tur: Fucianus honunem, 799. Filium non talem esse Deum, qualis est Pater dicebant anomœt, qui re utantur, 757. Filius probatur Patri æqualis per hæc verba, ad ima- ginem nostram, 799. Item quod a dextris sedeat, ibid. et 800. Filio perinde gloriam reddit Paulus, atque Patri, 721, tom. 1. Filium suum Deus nobis providit, 430, t. I. Fili vox hominibus etiam competit, sed Unigeniti non- nisi Christo, 732, t. I. Filins Patri coæternus, 1090, t. I. Filium Dei dicere creaturam, insanum est, 703, t. II. Filius dicitur Deus et Dominus perinde ac Pater, tom. II. 703, Filius conformis et consubstantialis Patri, 821, t. II. Vide, Christus et Jesus. Filius suam cum Patre æqualitatem probat, 58, 59, 60. Cum veuit, Patrem non dimisit, 402. Non ignorabat utrum possibile esset transferri a se calicem, 31. Nosse tempora probatur, 788. Volens et libeus crucifixus, 33, t. III. Filius seipsum tradit, non necessitate, 827. Cum Patre cooperatur, id. t. III. Filius venit in mundum, qui antea erat in mumdo, 825, tom. III. Filium æqualem esse Patri probatur, 831, t. III. Filius. Illad, Pater minor me est, quomodo intelligen- dum. Est minor secundum æœconomiam incarnationis eliam angetis, 830, t. III. Filius confirmat el implet ea quæ sunt Patris, 825, t. III. Filio Dei dictum est, Faciamus hominem, non vero an- gelis, 589, t. IV. Filius est Patris proprius filius, ideoque nobis largitur adoptionem filioruni, 187, t. V. Filii a Patre uulla diversitas, 121, t. V. Filius non minor est Patre, nec Pater minor Filio, 271, toni. V. Filii et Patris eadem substantia, 121, t. V. Filius ejusdem cum Patre substantiæ, 275, t. V. Films nou est Patre major, sed æqualis et par, 268, tor. V. Filii essentia ante secula, 121, t. V. Filius a Patre distinguitur hypostasi, 120, t. V. De Filio dicuntur ea quæ de Patre, 120, t. V. Films prædicatur in Veteri Testamento, 109, t. V. Filii cum Patre consensio, 110, t. V. Filius Dei descendit ut nos reduceret et cœlis ipsis ex- celsiores faceret, 505, t. V. Filius a Patre non separatur, nec Pater a Filio dividitur, 268, t. V. Filium Dei esse probatur, 268, t. V. Filius Dei non palam, sed sine strepitu venit, quare, 5. L. V. Filius Dei post tot signa fidem exigit, 304, t. V. Filius deducit, Pater trahit, Spiritus illuminat, 522, torn. V. Filium dicebant quidam esse administrum, confutantur, 190, t. V. Filius Dei æqualis Patri, 232, t. VI. Filius factus non est, 451, t. VI. Filii et Patris substantiæ drapállatov, identitas, 648, tom. VII. Filius ejusdem cum Patre substantiæ est, 430, t. VII. Filii generatio divina non exploranda, 42, t. VII. Filius æqualis Patri, 253, t. VII. Filius Patri æqualis honore, 229, t. VII. Filius se Patri æqualem demonstrat, 358, inimicos sus æqualitatem illam confiteri cogit, 339, t. VII. Filius Dei vere Christus erat, 567, t. VII. Fili et Patris voluntas eadem, 321, t. VII. Filii cum Patre concordia, parque illis honor, 604. Ft- lium revelat Pater, Patrem Filius, 534, t. VII. Filium Dei se vocari sinit Christus cum vere sit, 500, tom. VII. Filius non excluditur per hæc verba, Unus est Deus, et præter eum non est, 417, t. VII. Filius Dei non compositus est, 57, t. VIII. Filius æqualis Patri, 253, 299, 438, 444, t. VIII. Filius Patri consubstantialis, 298, t. VIII. Filius Patri in nullo inferior, 339, t. VIII. Filii et Patris æqualis cognitio, 32', t. VIII. Filius Dei se Patri æqualem probat, 214, t. VIII. Filii et Patris eamdem esse substantiam probatur, 383, tom. VIII. Filii honor cum honore Patris copulatur, 221. Filii et Patris ut una substantia, ita una gloria, 222, t. VIII. Filii substautia immensa, 174, t. VIII. Fiki generatio nou ratione inquirenda, 147, 157. De Fi- lil generatione nec unte nec post dicendum est, 63, de l'a- tre et Filio vera sententia, 64, t. VIII. Filius aliam quam Pater habet hypostasin, 275, t. VIII. Filii et Patris substantia anapallatos, eadem ipsa, 377, to:n. VIII. Filii et Patris eadem potentia, eadem manus, 357, ton. VIII. Filii æternitas probatur, 39, 40, t. VIII. Filii Dei dignitatem servi forma non minuit, 78, t. VIII. Filii et Patris voluntas eadem, 226, t. VIII. Filius nihil aliud est quam Pater, mamens Filius; et Pa- ter nihil aliud est quam Filius, manens Pater, 339, tom. VIII. Filias suam cum Patre concordiam probat, 444, t. VIII. Filii et Patris non divisa opera, 238, t. VIII. Filius qua ratione minor sit Patre, 408, t. VIII. Filius Dei, v. Christos et Verbum. Filium Patri consubstantialem esse definierunt Nicæni patres, 609, t. VIII. Filius cum Patre et Spiritu sancto in cælo et in lerra concordissime celebratur, 703, 1. VIII. Filius sine fluxu gignitur, 712, t. VIII. Fili et Patris una potestas, 27, t. IX. Filii et Spiritus sancti una potestas ut est natura una, 230, t. IX. Filius ejusdem est atque Pater substantiæ, 214, t. X. Filius Dei æqualis Patri, 340, t. X. Filium vere Deum esse probatur, 164, 165, t. X. Filii et Spiritus sancti eadem potestas, 614, t. X. Filii Dei generatio quomodo fiat, humanani mentem su- perat, 438, t. XI. Filium Dei non esse Patri minorem probatur, 230, tom. XI. Filius Dei omnia alia habet; hoc excepto quod Pater non sit, 230, t. XI. Filium Dei minorem esse Patre dicebant hæretici qui- dam, 690, t. XI. Filius Dei non minor est Patre contra quosdam hæreti- cos, 322, t. XI. Filium Dei probatur non esse creaturam, 317, t. XI. Filius cum articulo & dicitur in Scripturis, 29, tom. XII. Filius Dei filius est natura, non gratia tantum. 24, tom. XII. Filius Dei est sine initio, 97, t. XII. Filius Dei pacifici, 530, t. XII. Filius virtute præditus Patri obsequentior, 344, 355, tom. 1. Filii ob patrum virtutem servati, 384, t. I. Filios negligere est sextus nequitiæ gradus, 331. Alios qui filios instituunt abigere et impugnare major est nequi- tia, ibid. Filiorum neglectus quantum sit malum, 334 et segg. t. I. Filiorum improborum jactura lenius fertur, quam probo- rum, 1025, t. I. Filios qui Deo offerunt, melius et ipsi possident, 383, tom. I. Filii Dei quo pacto sumus, 44, t. III. Filii recte educandi, 328. Quo pacto domi docendi, 330, t. III. Filii pii quandoque ex impiis patritus, 628. Filii pravi abdicabantur a parentibus, 636, t. IV. Filiorum educatio curanda, 510, t. IV. Filii parentes cur honorare debeant, 597. Quod præmium exhibiti honoris, ibid., t. IV.

INDEX GENERALIS. Frugalitas voluptatem in esca parit, 583. Ad bonam va- letudinem confert, 338. Frugalitatis voluptas maxima, 346, tom. I. Frugalitas in cibis commendatur, 241, t. VIII. Frugalitas est valetudinis et voluptatis mater, 138, tom. VIII. Fucus et pigmenta ad pulchritudinem non conferunt, 368, L. VII. Fucum malieres adhibebant, et arguuntur, 524, t. XI. Fugere licet tempore persecutionis, 636, t. 11. Fugientem nemo laudat, 35, t. V. Funambulorum descriptio, 432, 433, 1. XI. Funambuli tempore Chrysostomi, 114, t. VI. Funambulorum usus, 380, t. I. Funambuli in scena, 292, t. VII. Funambuli et alia ludicra, 126, t. XII. Funem in ore reorum ponebant, cum in barathrum tra- berent, 630, t. II. Funus abi in deaurato lecto cadaver, 692, in funere di- vitis, servi, ancilla, equi, sacco induti, ad sepulchrum per- gebant, 52, t. II. Funera christianorum hymnis, precibus et psalmis cele- brantur, 653, t. II. In funere domestici pullati incedebant cinere asperso capite, 331. Præficæ, ibid., t. I. Funera divitum et pauperum quæ et qualia, 673. Fune- ris modus apud Ægyptios, 576, t. IV. Fur deprehensus quadruplum restituere cogitur, 523, L. VII. Fur quinam vere sit, 334, t. VIII. Furor et ira in Deo non humano more sunt intelligenda, 71. Non est affectio, 72, t. V. Furor cum cedimus mitigatur, cum resistimus exaspe- ratur, 259, 1. VIII. Futura immortalia sunt sive supplicia, sive præmia, 250, tom. VIII. Futura prædicere, unius immortalis est naturæ, 122, tom. VIII. Futurum cur Deus reliquit incertum, 182, 183, t. IX. Futuri ignoratio prodest homiui, 649, 630, t. XI. G. Gabriel volans repræsentatur, non quod angelis sint alæ, 734, t. §. Gabrieli quo sensu restitit Michael, 692, t. VIII. Gabriel. De Gabriele archangelo multa, ibid., t. VIII. Gaditanum pelagus ignotum et infrequentatum, 737, loin. VII. Gaius hospes Pauli Romanos salutat, 677, t. IX. Galatas lapsos Paulus erigit, 286, t. I. Galatia de Spiritu Sancto accepit, 186, t. V. Galata quidam mortem Chrysostomo minatur, 613. Hic pulatur esse Leontius archiep. Ancyræ, ibid., in nota, t. III. Galbioni vel Salvioni scribit Chrysostomus, 727, t. III. Galatas cur aspere agat Paulus, 620, t. X. Ga'ate circumcisionem, sabbata et novilunia servabant, 613. t. I. Galilæa regio Palæstinæ, 353, t. II. Galilæa despectui habebatur, 181, t. VII. Gallia de Spiritu Sancto accepit, 186, 1. V. Gallio, procousul Corinthi, 41, í. X. Gallus ab eo qui purpuram imposuerat, occidi jussus, 805. Et in Monito, 595 et seq., t. I. Gamaliel Pauli præceptor, 517, t. XI. Gamaliel us Judæorum obturavit, 887, t. I. Gamaliel, Pauli doctor, non potuit incredulus manere, 111, L. IX. Ganymedes figura insani in masculos amoris, 310, t. V. Gastrimargia vituperatur et prohibetur, 178, t. IX. Gaudentio episc. brixiano scribit Chrysostomus, 715, tom. III. Gaudere semper solet qui Deum timet, 182, 183, t. II. Gandere semper quomodo possumus, 181, 182, t. II. Gaudium quærunt omnes in omnibus, 181, t. II. Gaudium nunquam tollendum, quodnam, 170, t. II. Gaudere de bonis uon parva virtus, 337, t. V. Gaudium perpetuum quodnam, 68, t. V. Gaudere non semper bonum, 573, t. VII. Gandinu virtus parit, 531. In gaudio semper versarl non possimus, 530, neque in mcrore, i' id., t. VII. Gaudium quodnam sit bonum, 132, 1. IX. Gandium eorum qui propter Christum patiuntur, 109, txu. IX. Gaudium spiritus quid sit, 593, t. XI. Gaulinum habent ærumné qué secundum Christum sunt, L M. Gazareni Magi, 283, t. I. Gehenne memoria quam salutaris, 983, t. I. Præ oculis semper habenda, 410. Gehennam increduli non credunt, 1010, t. 1. Gehenna ignis dæmonibus, nobis vero regnum cœlorum deputatur, 287. Gehenuse comminatio necessaria, 430, tom. I. Gehennam comminatur Deus, ut a gehenna liberet, 333, 336, t. II. Gehennam qui semper timel, nunquam in gebenuam incidet, 73, t. II. Gehenne meminisse oportet, 146, t. V. Gehenni metus malum de medio tollit, 582, t. V. Gehennæ fides non neganda, 290, 1. VI. Gehenna futura esse probatur, 418, t. VII. Gehenna quo in loco sit, 673. Gehennae commemoratio utilis, 674. Gehennam esse probatur, 672, 673, 674, 675, 676, t. IX. Gehennæ imago est Sodomorum incendium, 420, t. IX. Gebenna non minus, quam regnuni, Dei providentiam ostendit, 583, t. XI. Gehenna pejor est regni cœlorum amissio, 27, 1. XI. Gehenna ipsa intolerabilius est de reguo excidisse, 280, 281, t. XI. Gehennam quidam putabant esse temporaneam, non æterna, 479, t. XI. Gebenuam non effugiet qui gehennam despicit, 477, tom XI. Gemello epistola Chrysostomi, 650. Alia, 678. Alia, 690. Alia, 720, t. III. Gemellus magistratum gerebat, 678. Baptismum susce- perat, 601. Vide notas, t. III. Gemitus spiritus quis, 159, t. V. Gemmæ ex profundo maris educebantur, 76. Gemmarum vanitas et inutilitas, 590, t. IV. Gemmarum et margaritarum inutilitas, 237, t. II. Genealogiæ modus optimus, 203, t. IV. Genealogie Christi ratio, 39. In genealogia Christi cur tres reges omissi sunt, 39, t. VII. Genealogiarum nimia curiositas prohibetur a Paulo, 693, tom. XI. Generatio in quo differat a processione, 814, t. III. Generatio filiorum, imago resurrectionis, 134, t. IV. Genera:io Christi duplex, 26, t VII. Generatio Christi terrena admodum stupenda, 25, tom. VII. Generatio Unigeniti non ratioue inquirenda, 157, tom. VIII. Generationem divinam Christi, ratiocinia humana non attingunt, 689, t. VII. Geneseos liber scriptus post multas ab Adamo generatio- nes, 96, t. II. Genesis cur vocatur liber generationis cœli et terræ, 99, Lom. IV. Genesis auctor Moyses, et Spiritu Sancto revelante, 431, tom. VI. Genesis. Genethlialogiæ omnia quidam adscribebant, 828, 1. 1. Genesis et fatum non admittenda, 731. Omnium deterri- ma doctrina, 763, t. II. Genesis nihil potest inducere, 758. Genesis si est, nec. judicium, nec fides, nec Deus est, 768, t II. Genesis, fatum, cursus astrorum, non mostra regunt, 282, t. VI. Genesis quid sit, 691, t. VII. Genesis sen genethlialozia, vana disciplina, 63, t. VII. Genesis sive genethlialogiæ tyrannis in Ecclesiæ dogmata inducta, 691, t. VII. Genesis seu genethlialogia a christianis nonnullis adúi- bebatur, 623, t. X. Genethliaci Antiochiæ multi, 38, t. X. Genesis seu genethlialogia peruiciosum dogma, 507, tom. XI. Genethlialogia impugnatur, 517, t. XII. Gentes cur hæreditas Christi, 213, t. V. Gentes inter et Samaritanos maguuin discrimen, 185, tom. IX. Gentium initium fuit Cornelius centurio, 173, t. IX. Gentium vocatio prædicta, 187, t. VII. Gentiun idola et simulacra, 242, t. X. Gentes integræ absorptæ, 40, t. XI. Gentiles divinæ substantiæ definitionem efferre non ausi sunt, 742, t. I. Gentilibus quomodo probandum est Christum esse Dcum, 813. Ex iis videlicet quæ apud nos et illos in confesso sunt, 813, t. I. Gentiles judicium extremum credunt, 1011, t. I. Gentiles ad Christum conversi ex canibus filii evadunt,

INDEX GENERALIS. Gloria et voluptas mundi, mendacia sunt, 281, t. XI. Gloriari non oportet, cum omnes peccaverimus, 691, t. XI. Gnostici dicebant se scire plus quam cæteri scirent, 398, tom. XI. Corpiæus september, 358, t. II. Gothi Romanos despiciebant et irridebant, 603, t. I. Gotthiæ ecclesias curat Chrysostomus, 727, t. III. Gotthorum rex rogat episcopium sibi mitti, 618, t. III. Gotthi et Marsi monachi apud quos Serapion episcopus delituit, 618, t. III. Gotthi olim patres occidebant, 808, t. III. Gotthi catholici in ecclesia sancti Pauli gotthice legunt et prædicant, 509, t. XII. Gotthi Scripturas in linguam suam verterant, 509, t. XII. Graduum canticum unde dictum, 338, t. V. Græcia, 714, t. I. Græcia de Spiritu Sancto accepit, 186, t. V. Græci semper pueri, senex Græcus nemo, dictum Solo- mis, 564, t. II. Græcorum plurimi mali causam statuebant, 365, t. I. Græcorum simulacra vana, 48. Græci deos multos habe- bant, 48, t. V. Græci se sapientes esse dicunt, et stulti sunt, 371, t. VI. Græci qui grace loquebantur, hinc a barbaris distingue- bautur, 84, t. IX. Græci philosophi carpuntur, 407, t. IX. Græcorum gentilium cultus evanescebat in dies tempore Chrysostomi, 52, t. VII. Græci quidam veteres omnia reliquerunt, 299, t. VII. Græci semper pueri, 32, t. X; 92, t. XI. Græci et gentiles quomodo confutandi, 28, t. X. Græci quomodo de fide sunt imbuendi, 58, t. X. Græci philosophi judicium extremum fore dixerunt, 316, Яt. XI. Græcorum philosophia triobolaris, 132, 153. t. XI. Græcis fabulis infantes non assuefacieudi sunt, 478, t. XI. Græci dicebant hunc mundum esse Deum, 447, t. XI. Græci a christianis quærebant, cur nunc venit Christus, 523 t. II. Græcorum ritus in exsequiis defunctorum a Chrysostomo vituperantur, utpote turpes, 42, 43, et præficæ a funeri- bus arcentur, 43, t. XII. Gratia divina Ecclesiam ceu arvum colit, 201, t. I. Gratia derelinquit eum qui doctrinam cum debeat, non impertit, 785. Gratia Spiritus animam justi fulgentem facit, 78; ejus auxilio eadem possumus quæ Paulus et Petrus præstare, 406. Gratiam dat Deus, propositum prius scruta- us, 408. Lege caute. Gratia operain nostram requirit, 408. Ideo alios sequitur et cum illis permanet, ab aliis evolat, 408. Lege cante, t. I. Gratia Dei non totum adscribendum, 538, t. I. Gratia miraculorum Chrysostomi tempore contracta erat, #07, t. I. Gratis Spiritus nunquam parva vel vilis, 18. t. II. Gratia Spiritus faciliora certamina reddit, 273, t. II. Gratia martyres fortes efficit, 619, t. II. Gratia differt supplicium, lex cito puniebat, 227, t. II. Gratiam Spiritus qui acceperit, undique lucrum colligit, 74, t. III. Gratia tempore non concluditur, 775, t. III. Gratia ege tatem in divitias deducit, 837, t. III. Gratia non unum peccatum, sed multa sustulit, 612; fa- cilia reddit ca quæ sunt difficilia, 474. Gratia Spiritus varia et multiplex, 653. Gratia requirit eos qui ipsam largiter suscipiant, 135, t. IV. Gratia Spiritus templa facit, ut ubique nobis precandi facultas sit, 667, t. IV. Gratia Dei adamante solidiores efficit, 40. Gratia superna fomitem concupiscentiæ restinguit, 413. Gratia Dei efficit ut omnia bene succedant, 540. Gratia quærit eos qui se suscipiant, 76. Post gratiam Dei studio nostro bene agere possumus, 201, t. IV. Gratiæ divinæ auxilium præveniens. 470. Gratia Dei non ajuti, nihil boni agere possumus, 228. Gratia naturam vincit, 655, t. IV. Gratiæ imensa varia et multiformis, 655, t. IV. Gratia Spiritus liberalis est in omnes sese effundens, 406. In gratiæ lege omnia perfectiora, 677, t. IV. Gratia divina coinitatur Josephuni, 556, t. IV. Gratia Dei. Vide Auxilium Dei. Gratia Dei in Davidi; labiis residebat, 088, t. IV. Gratia Spiritus ducente, convenit quies, ordo, modera- bo, 208, t. V. Gratia Dei opus est nobis, quæ sunt nostra conferenti- bus, 456, t. V. Gratia ad fidem necessaria, 322, t. V. Gratia baptismatis magna, 681, t. V. Gratia sine voluptate non agit, ut nec voluntas sine gra- tia, 742, t. VII. Gratis divinæ labor noster addendus, 458, t. VII. Gratia non tollit liberum arbitrium, 471. Ex gratiæ libe- ralitate corona datur, 719, t. VII. Gratia spirituali opus est, ut ad cœlestia ascendamus, 29, t. VII. Gratiam Deus mavult nobis precautibus dare, quam aliis pro nobis petentibus, 60, t. VII. Gratiæ non oinnia Christus tribuit, sed hominum operam postulat, 398. Ex gratia non omnia proficiscuntur, 300, non gratia solum, sed etiam operibus filios Dei nos esse oportet 282, 283. Ex gratia et ex studio nostro virtus pendet, 280. Gratia Christi excidere res estoninium gravissima, 317,t.VII. Gratiam Spiritus in corde accipimus, 255. Ex gratia fit vocatio, non ex merito, 630, t. VII. Gratiam qui accipit, ideo accipit, ut aliorum vitam emen- det, 480, t. VIII. Gratiæ vis magna. 409, t. VII. Gratia reconciliationis indicium, 284, t. VIII. Gratia duplex, 93, t. VIII. Gratia Spiritus ineffabilis, 471, t. VIII. Gratiam pro gratia: quid significet illud in Evangelio Joannis, 94, t. VIII. Gratia facilis, lex onerosa, 587, t. IX. Gratia adest volentibus, 416, t. IX. Gratia nou excludit mercedem ex proposito voluutatis partam, 404, t. IX. Gratia studium nostrum addendum, 106. Per gratiam salutem consequimur, 108, t. IX. Gratiæ magnitudo quanta, 512, t. IX. Gratia non sola, sed cum accedentium voluntate justitiam apprehendit, 573. Cum gratia Dei, sua quisque afferre de- bet, 94, t. IX. Gratia frui non potest qui non vigilat, 21, t. IX. Gratia Dei fiuem non habet, ad majora semper proce- dit, 468, t. IX. Gratiæ abundantiam quam dicat esse Paulus, 477, t. IX. Gratia prævaricationem tollit, prævaricatorem arguit, 488, t. IX. Gratia ubi est, ibi remissio; ubi remissio, ibi nullumı supplicium, 459, t. IX. Gratia nos coronat et ad certamina trahit, 488, t. IX. Gratia per Christum datur, 17, t. X. Gratia vera a Deo est, 14, t. X. Gratia non multum juvat ad salutem, si impure vivamus, 482, t. X. Gratia ex servis liberos, ex parvulis adultos, ex alienis hæredes et filios fecit, 637. Ex gratia divina apostoli orbem converterunt, 43, t. X. Gratia Dei quærenda, non hominum, 14, t. X. Gratiam aj ud Dominum quomodo invenire possimu², 14, t. X. Gratiae curationum prophetiæ post ponuntur, 265, 1. X. Gratia Dei quid efficiat, 687, t. XI. Gratia a secularibus abstrahit et ad cœlum ducit, 68. Ex gratia Dei, non ex debito justificamur, 333, t. XI. Gratia est a bonitate, 13, t. XI. Gratia Spiritus quam promptos homines efficiat, 153, tom. XII. Gratia quomodo nobiscum sit, 235, t. XII. Gratia majorem spem habet quam lex, 101. Ante gra- tiam virtus difficilior erat, 489, t. XII. Gratia Sancti Spiritus, sæpe Spiritus vocatur, 672, 1.VIII. Gratiarum actio facilior blasphemia, 1002, t. I. Gratiarum actiones etiam iu malis agendæ, 1001, t. T. Gratiæ Deo non de iis solum quæ novimus, sed de non notis etiam beneficiis agendæ, 457. Gratiæ Deo post micu- sam agendæ, 974, sed gratiæ non decent ebrium aut te- mulentum, ibid., t. I. Gratia Deo in adversis acta', multo meliores eleemosyna, 29, 30, t. II. Gratiarum actio magnus thesaurus, 32, t. II. Gratiæ Deo agendæ, 30, t. II. Gratia illæsa, 812, t. II. Gratiarum actio in teutationibus quantum bonum, 545. Gratiarum actionem Deus exigit a nobis, 460, t. IV. Gratiæ agendæ Deo pro beneficiis, 80, 238, 239. Post cibum sumptum, 630, t. IV. Gratias agentes sancti multos accersebant laudationis socios, 480, t. V. Gratiarum actione David librum Psalmorum concludit, 495, t. V. Gratias Deo agere non possumus secundum justitiam ejus, 104, t. V. Gratiarum actio magna res, 368, t. V. Gratiæ Deo agendæ, etiam cum hominum ministerio bona nobis eveniunt, 36, t. V. Gratiarum actio duplex, 325, t. V.

IN OMNIA OPERA SANCTI JOANNIS CHRYSOSTOMI Gratiarum actio est aliquando confessio, 445, t. V. Gratiæ Deo agendæ, etiam cuin non exaudit, 526, t. V. Gratiarum actio in quo consistat, 493, t. V. Gratiarum actio, maximum sacrificium, 338, t. V. Gratie Deo agendæ etiam sine beneficiis. Gratiarum actio ante beneficium, 152, t. V. Gratia in rebus etiam asperis agendæ, 121, t. V. Gratiarum actionein maxime Deus a nobis requirit, 279. Gratiarum actio sacrificium Deo maxime gratam, 248, t. V. Gratiæ pro rebus ommibus agendæ, 332, t. VII. Gratis agenda Deo quomodo, 37, t. VII. Gratie agendæ nou pro magnis tautum, sed etiam pro minimis, 517, t. VII. Gratia ante mensam agendæ. 497. t. VII. Gratiarum actiones in adversis etiam emittendæ, 213, tom. VIII. Gratiarum actio sincera quæ, 579. Gratiæ agendæ etiam cum postulata non impetramus, 404. Gratiæ Deo non de bo- nis tantum propriis, sed etiam de alienis agendæ, 400, etiamque de jactura, ibid., t. IX. Gralize Deo agende, 17. Deus nibil ita amat ut gratum animum, 17, t. X. Gratias agere debemus pro communibus beneficiis, 398, t. X. Gratiæ agendæ sunt pro omnibus, 133, t. XI. Gratiæ Deo agendæ etiam in adversis, 130, t. XI. Gratiaruin actio semper in precibus adhibenda, 531, t. XI. Grati animi officia, 283, t. XI. Grati animi signa, 152, 1. V. Gratus animus Deo maxime placet, 327. Gregorius theo ogus, 676, t. V. Gregorius theologus invictus Christi miles, 560, t. VIII. Sancti Gregorii Armeniæ illuminatoris vita, 931, t. XII. Gula et crapula damnantur, 82,517.Gulæ damina,548,t. IV. Gulæ voluptas perniciosa etiami brutis, 470; corpori no- xia, 471, t. VII. Gula Israelitas olim in idololatriam dejecit, Sodomitas in amores iniquos, 563. Gulæ et edacitatis inala, 564, t. VII. Gule deliciæ damnantur, 739, t. VII. Gula nihil deterius, 197, t. VIII. Gula vituperatur, 176, t. IX. Gula niulios perdidit, 208, t. IX. Gula vitium traducit Chrysostoinus, Gula quanta mala pariat, 345, 346, t. X. Gutta cavat lapidem, etc., 174, t. III. 138, t. X. Gymnasiarchi, sive gymnasiorum præfecti fiebant pueri admodum juvenes, 658, 659, t. IV. Gymnosophiste quinam. Vide notamı, 506, t. X. H. Habitacula continuata, mille passibus distantia, securitati viarum instituta, 458, t. I. Hadrianus umper. Vide Adrianus. Haec dies quam fecit Dominus, etc., hunc versum succi- nebat populus, 528, t V. Hæmorrhoissa omnibus philosophiæ magistra, 507, t. VII. Hereseus impietas ipso demone tetrior, 725. Hæreses parit Scripturæ ignoratio, 995, t. I. Haresim, non hæreticos, persequebatur Chrysostomus, 700, t. II. Hærests ommia Ecclesiæ habet mysteria, sed Ecclesiæ vere non sunt, 737, t. VI. Heresiarchæ, quomodo in Ecclesiam inducti, 476, t. VII. Hæretica dogmata anathematizare oportet, 952; sed ho- minibus parcendum, ibid., t. I. Hæreticorum jejuniumi poena muletandum, 536; corum continentia libidine pejor et adulterio, 537, t. I. Hæretici quidam legem Moysis ex canone Scripturæ ex- pungebant, 667, t. I. Hæreticorum virginitas præmium non habet, 533, t. I. Hæretici etiam virginitatis pœnas dant, quare, 535. Gen- tilibus miseriores, 536, t. I. Hæreticorum consortium vitandum, 718. Cum hæreticis moderate agendum, 718, t. I. Hæretici indicium extremum credunt, 1011, t. I. Hæretici Constantinopoli multi, 797, t. I. Hæretici quidam dicebant Deum Patrem gignendo fluxum passum esse, 1079, t. I. Hæretici quidam infidelibus pejora sectabantur, 359, t. II. Hæretici quidam (manichæi) naturam nostram ut malam incusant, 427, t. II. Hæretici quidam vinum incusabant, ut malorum causam, 22, t. II. Hæretici (manichæi) mundum a Deo non factum men- tiuntur, 121, 4. II. Coutra hæreticos qui dicunt Filium Dei precari (ut mi- zvrem), 728, t. II. Hæretici in Spiritum Sanctum blasphemabant, 158, t. II. Hæreses cur fuerint, 254, ortæ ex neglecta Scriptura- rum lectione, 187, nihil nocent vigilantibus, 255, t. III. Hæreticos adoritur Chrysostomus, qui dicebant Christum per precationem sanare, 459, 460. Hæretici quidam ( ano- mæi Chrysostomi concionibus aderant, 51, t. HI. Hæretici verum Scripturarum sensum adulterabant, 819, tom. III. Hæretici Filium subministrum, Spiritum sanctum mini- strum prædicant, 827, t. III. Hæretici qui negabant incarnationem, confutantur, 510, tom. IV. Hæreses unde natæ sunt, 509, t. XI. Hæresiarcharum multorum nomina, 218, 219, t. XI. Hæretici obstinati ex disputatione audaciores redduntur, 097. t. XI. Hæreticis confutandis non multa opera ponenda,696, t. XI. Hæretici quidam dicebant Filium Dei esse Patre immo- rem, 690, 691, t. XI. Confutantur, ibidem. Hæretici quidam matrimonium vituperabant, 141. Nu- ptias damnabant, 671, t. XI. Hæretici confutantur, 233, t. XI. Haretici errant in interpretatione Scripturarum, 220, tom. VIII. Hæretici quidam dicebant Christum precibus opus ha- buisse, 357, t. VIII. Hæretici quidam generationem carnalem Christi non credebaut, 153, t. VIÍI. Hæretici ex Scripturis confutandi, 233, t. VIII. Hæretici ab ingressu ovilis arcentur, 325, t. VIII. Hæretici Joannis dicta male interpretabantur, 390, 400, tom. VIII. Hæretici male de incarnatione Christi sentientes, 146, tom. VIII. Hæreticorum objectiones, 290, t. VIII. Hæretici quidam incarnationem dicebant esse phanta- siam et figmentumi, 79, t. VIII. Hæretici quidain pugnabaut Spiritum Sanctuni fuisse creatum, 53, 54, t. VIII. Hæretici contra Verbum divinum blasphema dicentes, 39, t. VIII. Hæretici quidam carnem nou resurrecturam esse crede- bant, 368, t. VIII. Hæreticorum Verbum coæternum esse Patri negantiu:n objectiones refutantur, 49, t. VIII. Hæretici a quopiam læreseos auctore nomen accipiunt, veri christiani a solo Christo, 244, t. IX. Hæretici non proferunt nova et vetera, 484, t. VII. Hæretici evangelicæ veritatis testes quomodo, 17, t. VII. Hæretici nonnisi per vanam gloriam venenum suum in jiciunt, 737, t. VII. Hæretici quidam in mysteriis aqua, non vino utebantur, 740. t. VII. Hæretici quidam dicebant Christi œconomiam esse si- mulationem, 746, t. VII. Hæretici quidam dicebant Christum per Virginem, quasi per canalem quemdam, di, transivisse, 43, 1. VII. Hæretici quidam dicebant incarnationem esse fabulam, 83, t. VII. Hæreticum occidere non oportet, 477. Si hæretici occi- dantur, un:1 sancti occidentur, 478, í. VII. Haretici quidam impugnantur, 60, t. X. Hæretici quidam dicebant aliud cor¡ us resurgere : hi confutantur, 556, 470, t. X. Hæretici quidam præsentem vitam daninabant, 618, L. X. Hereseon mater est cupiditas, 670, t. X. Hæreses diversæ, 73, 74, t. XII. Hæretici quidam dicebant Christum per speciem tantum, non vere venisse, 41, t. XII. Hæretici pridem doininantes ex civitate eject1, 554, t. XII. Hæretici Aristotelis et Platonis scriptis nitebantur, 355, tom. XII. Hæretici eruditos se esse rati, aversi sunt et peccant, 371, t. VI. Hæreticorum fructus, 710, t. VI. Hæretici spine et tribuli, 741, t. VI. Hæretici nime Ecclesiam Christi ventilant, 633, 1. VI. Hæretici serpentibus comparati, 800, t. VI. Heretici nunquam concordes sunt, 743, L. VI. Hæreticorum Ecclesia derelicta a Deo et omnibus sınıclıs 898, t. VI. Hæreticis quomodo respondendum, 415, t. VI. Hæreticorum præsumptio, 459, t. V. Hæretici quidam negabant judicium et pœnas, 146, t. V. Hæreticorum virgines non vere virgines, 202, t. V. Hæretici vehementissimi descriptio, 553. Cum pontific loquens nec pontificem vocat nec archiepiscopum, nec reli giosissimum, nec sanctum, 553, t. V. i $1 ,

' INDEX GENERALIS. Hæretici quidam putabant Christum specie lantum incar- natum fuisse, 675, t. V. Hamaxobii, quinam. Vide notam, 506, t. X. Hamaxobioi um vita, 687, t. III. " Hamaxobiorum et Nomadum vita, 652, t. VII. Harmatio scribit Chrysostomus, 649, t. III. Hastella secamentum ligni vel assula, Gallice copeau, 849, t. VI. H, præses civitatis, sublimior magistratus, 91, t. III. Hebdomas. Centum sexaginta octo horas habet, 345, t II. Hebdomadum Danielis explicatio, 898, t. I. Hebdomada aute Pascha cur vocetur magna, 273. In bebdomada magna jussu imperatorum justitium indictum, 274, L. IV. Hebdomadam magnam venerabantur imperatores, 320, tom. V. Hebdomada magna caput bonorum, 519. Cur sic vocata, 319. In hebdomada magna imperatoriæ litteræ mitteban- tur, quibus edicebatur ut in carcere detentorum vincula solverentur, 520, t. V. Hebdomadæ cujusque die prima psalmus CXVIII_can- tabutur, 675, t. V. Hebdomadæ Danielis cum Christi ortu consentiunt, 78, tom. VII. Heber primum mundi servavit idioma, 279, t. IV. Heber Judæorum progenitor dicitur noluisse turris ædi- catæ particeps esse, solusque mansisse, qui linguami suain retineret, 315, 318, 319, t. VI. Hebræus et Syrus allati, 88, t. VI. Hebraica lingua ab Heber dicta, 319, t. VI. Hebraica lingua ab aliis omnibus diversa, 830, t. I. Hebræorum tribus tredecim, 922, t. I. Hebræorum lingua scriptum fuit initio vetus testamen- tum, 42, t. IV. Hebraici lectio, 90, 99, 106, 114, 116, 136, 133, 144, 147, 148, 177, 178, 179, 182, 197, 207, 216, 218, 219, 222, 224, 228, 230, 338, 479, t. V. Hebræi et reliquorum lectio, 649, 687, t. V. Hebræi sapientes quid narrarent de paschale, 747, tom. VIII. Heli sacerdotis historia, 352. Qui quod filios non acer- bius castigasset periit, ibid. Ejus philosophia et virtus mi- rabilis, 333, t. I. Ifeli pater nimis indulgens, 328, t. III. Heli. Vide Eli. Heliæ pellicea tunica, 528. Heliæ ærumnæ, 487, 1001, tom. I. Heliæ potentia, 768. Dives erat in paupertate, ibid. He- lias cum hostia sacrificat, 642. Gur ignem in quinquagena- rios immiserit, 549, t. I. Helise philosophia et fides, 731. Helias pauper omnes di- vites vincebat, 46. Helia paupere rex indigebat, 46. Heliæ melote purpura venerabilior vestis, 99. Heliæ fiducia, 732, L. II. Helias cur aquam infundere circa altare jusserit ante sa- crificium, 733, i. II. Helias mortem timuit, 632. Heliam Deus arguit quod mulieris metu fugisset, 735. Helias metu Jezabelis fugiens in peccatum incidit, 733 et seq. Heliam in peecatum inci- dere permisit Deus, ut mansuetior erga alios esset, 728, tom. II. Helias a corvo animali immundo nutritus, 730, t. II. Helias in cœlum ascendens non aliud quam melotem discipulo reliquit, 46, t. II. Helias inops regem increpavit, 202, 203. Intulit sterill- Latem, 339. Cur ab aliis ejectus, a vidua susceptus, 341. Heliam cur Deus affligi siverit, 342, t. III. Helias, vide Elias. Helladius presbyter Chrysostomo addictus, €19. Helladio scribit Chrysostomus, 710, t. III. Hellenistas prostravit Paulus, 669, t. I. Hellenista quinam erant, 113, t. IX. Hellaones carpuntur, 139, t. X. Hemina vini et panis unus sufficiunt ad implendum ven- trem, 129, t. XI. Heortius episcopus: ad eum scribit Chrysostomus, 628, tom. III. Heraclides episcopus molestils affectus; eum hortatur Chrysostomus ut abdicet, sic corrigendum, 617, t. III. Herculio epistola Chrysostomi, 723, t. III. Hæreditas in titulo Psalmi V meniorata quæ, 60, 61. Est et præsens et futura, 61, t. V. Hæreditatem accipit Ecclesia, 62. t. V. llermione a Theodoro adamata, 297, t. I. Herodis jussu puerorum patratam cædem prophetæ præ- dixerunt, 817, L.'I. Herodis mors in ultionem accidit, 205, t. IX. Herodis furor el dementia, 75, 76, 1. VII. PATROI GR. LXIV. Herodis furor et pertinacia, a magis illusus, sævit ia to- fautes, 175, t. VII. Herodes alius Joannem metuebat, 326. Eum postquam occiderat, timebat, 488, L. VII. Herodis convivium, theatrum satanicum, 400, t. VII. . Herodes frater Archelai, 180, t. VI. Herodias sanguinaria, 491, t. VII. Herodiadis furor, 489, t. VII. Herodias iniquior Herode, 480, t. VII. Herodiadi molestus erat Joannes etiam in carcere posi- tus, 65, t. V. Herodiadis furor in Joannem, 485 et seq., t. VIII. Herodiani sunt Herodis milites, 655, t. VII. Herodio cognatus Pauli, 324, t. IX. Herus quo pacto cum servis agere debeat, 685, t. XI. Hesaias proph. beatus, 320. Hesaiæ preces multis P‹r• sarum millibus opponuntur, 391. Hesaias propheta ex ope ratione Spiritus Sancti loquebatur, 721. Hesɔias vocalissi- LIUS, μεγαλοφωνότατος, 889, 1. Ι. Hesaías vidit Dominum, quomodo, 831, t. III. Hesaias a Juda is interfectus, 814, t. I. Hesperus inter sidera, 803, t. III. Hesychius morbo laborans; epistola Chrysostomi ad il- lum, 65. Alia, 648. Alia, 712. Alia, 722. Alia, 734, t. III. Hesychio episc. saloneusi scribit Chrysostomus, 715, toin. III. Heva cur gravius punita, quam Adam, 530, t. I. Heva. V. Eva. Hilarius episcopus, 619, t. III. Hippodromi coronæ et bravia, 539, t. VIL Hippodromi spectacula, 320, t. VIII. Hippodromi et pugnæ ferarum, 102, t. X. Hippodromi cursus ubi cursor ab aliis interceptus capite et membris truncatus est, 520, t. XII. Hippodromi cursus, 663, t. VIII. Hippodromus est Salunodromus, 568, t. VIII. Hippolytus dulcissimus, 560, t. VIIT Hirci apud Danielem significatio, 896, 897, t. I. Historia adolescentis a monacho instituti, 568. Historia viri christiani mulierem in sedem Judæormi ad juraudum intrare cogentis, 847, t. I. Historia juvenis Joannis evangel. discipuli, postea. la- tronum ducis, 303, t. I. Historia cujusdam solitarii cujus pater gentilis erat, 348, t. I. Historia emendationem vitæ parit, 35, t. V. Historiarum sacrarum utditas, 189, L. V. Historia Chrysostomi adolescentis, 274, 275, t. IX. Historia pueri cujusdam ægrotantis, 274, t. IX. Historia reperti thesauri, 296, t. IX. Historia diaconi Chrysostomo familiaris, 325, 326. Et virginis cujusdam, 326, t. IX. Historia ancillæ cujusdam, 464, t. XI. Histriones minus peccant quam spectatores, 71, t. VI. Histriones in scena stupenda exhibebant, 292, t. VII. Histriones infames sunt secundum Græcorum leges, 425, tom. VII. Histrionica multos fecit adulteros, 71, t. VII. Hadi sunt qui eleemosynam non erogant, 267, t. II. Homeri locus, 247, t. V. Homeri locus, 19, t. VI. Homicidii radix invidia, 472, t. IV. Homicidio pejus est vitium contra naturam, 419, t. IX. Homiliarum in principium Actorum ordo, 91, t. III. Homo non ut sibi tantum, sed ut aliis quoque prosit creatus, 351. Homo angelorum substantiam accurate non novit, quia minor angelo, 723, 740, t. I. Homini cur Deus præceptum dedit, quem prævaricatu- rum norat, 435. Homo non est ex natura sua vitiosus, 356, tom. I. Homo Patris et Filii commune figmentum, 782, t. I. Homo non a natura, sed a voluntatis proposito, spectan- dus, 1034. Homines malorum causa sibi su it, 434. Hominis res non præsentis vitæ termino circumscribuntur, 1000, 1011, t. I. Homo tantum differt a supernis virtutibus, quantum cœ- cus a vidente, 722, 1. I. Homo humilia de se loquens, laudatur, sublimia sibi ad- scribens, secus, 762, t. I.” Homo vere esse probatur qui Deum timet, 705, t. I. Hominis definitio, animal rationale mortale, 121, t. II. Homo qualis quam perfectus creatus, 121. Inter animalia solus caput versus coelum erectum habet, 752, 753. Homo Hon spectandus a corporis forma, 179, t. 11. Homo animalibus omnibus præstat, quomodo, 121, 125. Homo ex brutis multa docetur, 129, t. II. Homo ad imaginem et similitudinem Dei factus, quia principatum homo obtinet in terram, ut Deus in omuia,

* 93. t. II. IN OMNIA OPERA SANCTI JOANNIS CHRYSOSTOMI Homo a principio peccatum esse malum, et virtutem esse bonam sciebat, 152, t. II. Hono solus auctor peccati, 266. Post peccatuni mortalis r. dditus, 121. Hominibus quid honi obvenerit, quod mor- tales facti sint, 705 et seq. Homine nibil erat vilius, nihil illo per gratiam gloriosius, 246, t. II. Hominem in paradiso lapsum esse, idipsum est quod in portu naufragium fecisse, 344, t. II. Homo quis vere sit, 231, 232. Pietate et timore Dei homo quis esse existimatur, 232, t. II. Homini nec incognita omnia sunt, ut intelligat Dei pro- videntiam, nec nola omnia ne extollatur, 150, t. II. Homo potest singula membra sive malitiæ sive justitiæ instrumenta facere, 66, t. II. Homines sibi poenarum et supplicii auctores, 248, tom. II. Homo alienis malis corrigitur, 141, t. II. Homo quæ Dei sunt meditetur, et ipse ejus rebus provi- debit, 80, t. II. Homines cur hominibus præfecerit Deus, non angelos, 731. Cum hominibus omnibus multa habemus commuunia 33, t. II. Homines quidam se pro diis haberi voluerunt, 12, tom. II. In homines qui divina mysteria indigne participant fre- quenter insilit diabolus, ut in Judam proditorem, 380, 390, toni. II. Homo unus sæpe innumeris æquiparandus, 67, t. III. Homines qui vere appellandi sunt, 113, 114. Hominum nullus lædi potest nisi a seipso, 460 et seq., t. III. Homo inhumanus Deum non potest appellare patrem, 43. Homines improbi in hoc mundo cur relinquantur, 508, 509, t. III. Homo non est capax omnium donorum, 821, t. III. Homo semper feris formidabilis, 591. Non omnino ipsis dominatur, quia a dominatu excidit, 392. A principio om nino ipsis dominabatur, 592. Dominatur feris quomodo, 78. Homo ratione dominii ad imaginem Dei factus, ibid. Quo- no lo similis Deo efficiatur, ibid., t. IV. Homo, factus ex terra et aqua, reformatur ex aqua et Spiritu, 614. Hominem Deus quantum honoraverit, 192. Propter hominem omnia fiunt, 122, t. IV. Homo quo pacto ad imaginen et similitudinem Dei fa- elus, 70 et seq., t. IV. Homo animal admirabile omni creatura præstantius, 587, Præstantior toto mundo, cur post oinnes creaturas produ- catur, 588. In mundum, quasi in regiam omnibus rebus in- structam inductus, 67. Homo dignissimum auimal pro quo alia omuia facta sunt, 68, t. IV. Homines filii Dei vocantur in Scripturis, 187, 188. Ad bominis usum omnia creata sunt, 60, i. IV. Homo in quo feris præstet, 606, t. IV. Homo cur post elementa creatus, 71: ut rex civitatem ingressurus, janı ornatam, ibid., t. IV. Hominem cur obnoxium morbis Deus esse voluerit, 636, tom. IV. Homo nescit ut oportet frui bonis, 132. Quomodo similis Deo possit fieri, 391. Potest, si velit, fieri mansuetus et lenis, 591. Homo non est qui non movetur misericordia erga proximum, 621, t. IV. Homo quomodo imago et similitudo Dei dicatur, 589, tom. IV. Hominem qui seipsum non lædit, nec amicus, nec inimi- cus, nec diabolus lædere possunt, 701, t. IV. Homo qui laboravit pro futuris bonis, necessario coronas et præmia consequitur, 626, t. IV. Homini peccanti Deus reliquit solatium jumentorum, 79, 593, t. IV. Hemo magna peccatorum sarcina onustus, non potest in- trare per angustam portam, 195, t. IV. Homo spiritualis quis, 622. Homine peccante etiam cum illo bruta poenam sustinuerunt, 193. Homini antequam fie- ret honorem indidit Deus, 595. Hominis in honorem omnia facta, 233. Homini utilis est timor bestiarum, 592, t. IV. Homo cur imbecillior multis creaturis, 635. Homini lapso Deus usum jumentorum reliquit, 79. Homo ad malum de- efinans, feras imitatur, 159. Hominum genus inconstans et mutabile, 53. Hominum corruptio ante diluvium, 192. Ho- mines mali graviter ferunt aliorum felicitatem, 188. Hoi- num fama non magni facienda, 54, t. IV. Homines plerumque ex suo animo de aliis judicant, 692. Homo libertate arbitrii donatus. 158. Homo non potest imaginem Dei in mente efformare, 589. Homines cordatus magis alliciunt beneficia quam pœnæ ad præcepta ser- vanda, 235. Hominum interitus, quies vocatur, quomodo, 181, 182, t. IV. Honore afficit Deus subditos suos quo- modo, 303. Honore nos invicem prævenire debemus, 703, tom. IV. Homo, omnia propter hominem, 116, t. V. Homo cantum ex natura sua amat, 156, t. V. Homo in rebus præsentibus hospes, erit rerum super- narum civis, 342, i. V. Homo e terra eductus ne superbiat, 223, t. V. Homo Deo familiaris per virtutem efficitur, 219. Quo pacto fiat angelus, 313, t. V. Homo vitiosus fera deterior, 419, t. V. Homo carnalis quinam, 47, t. V. Homo quis vere sit, 501, t. V. Hominis laudes et coronæ quæ, 511, t. V. Homo non ad bona opera sua, sed ad Dei misericordiam respiciat, 152. In hominis potestate est ut vel affligatur, vel non affligatur, 44, t. V. Homo in judicii die stabit cum operibus suis, quorum causa vel danınabitur, vel coronabitur, 508, t. V. Homo quem Deus coronat, omnibus excelsior est, etiamsi pauper, 69, t. V. Homo cur dicitur mendax, 324, t. V. Homo Deus factus est, et Deus homo, 107, t. V. Homo sape unus multis est vitiis affectus, 501. t. V. Homo qui male vivit, sedet in tenebris, 451, t. V. Honio rationabili vite modo differre debet a brutis, 500. Homo fera deterior, 234, 490, t. V. Homo quid sit, 502, t. V. Hominis gloria quæ major, 117, 510, 513, 314, t. V. Homo in regione aliena versatur, 318, t. V. Hominis imperium in bestias cur imminutum sit, 118, tom. V. Homo qui cum Deo loqui didicit, est angelus, 41, tom. V. Hominis honor est virtus, 232, t. V. Homo brevis et tricubitalis, 233, t. V. Homines quidam ab angelis reverenter habiti, 149, tom. V. Hominis thesaurus cor est ipsius, 122, t. V. Homo quo sensu imminutus sit paulo minus ab angelis, 118, t. V. Hominis mala ex ipso proficiscuntur, 263, t. V. Homines plerumque, veris relictis, falsa persequuntur, 145, t. V. Homines non ex factis tantum, nec ex vita, sed ex sola Dei clementia servantur, 327, t. V. Hominum salus Deo magis est curæ, quam sua gloria, 309, t. V. Homiui noxium nihil præter peccatum, 419, t. V. Homines invidi, malis lætantur, 424, t. V. Hominis dignitas, 233. Nobilitas, 501, t. V. Hominis bellum adversus dæmonas, 457, t. V. Hominum benedictio temporanea, 312, t. V. Hominis gloria virtus, 240, t. V. Homo cur factus, 465, t. V. Hominis cor luteum quodnam, 47, t. V. Hominibus dæmones bellum inferunt, 184, L. V. Homini os sublime dedit Deus, quare, 345, t. V. Homo rectus a Deo creatus, 555, t. V. Hominis dignitas, 635, t. V. Homines orcorum instar viventes demonibus sunt cɔptu faciles, 335, t. VII. Homo prinus uno die in quantum nequitiæ proruperit, 573, t. VII. Homo tricubitalis staturæ, 570, t. VII. Homo seipsum maxime novit, cum se nihil esse existi- mat, 332, t. VII. Homo cum illud quod erat amiserit, gloriam aliunde querit, 51, t. VII. Hmo sibi ipse perniciei causa est, 305, t. VII. Homini utilis est ignorantia finis sui, 707, t. VII. Homo quomodo de se judicare potest, 450, t. VII. Homo in nequitia maneus, bonum non fert fructum, 316, tom. VII. Homo vitiis deditus fera deterior, 94. Ne homo quidem vocari meretur, 95, t. VII. Homo non laeditur nisi a seipso, 517, t. VII. Homo in nequitia vivens est mortuo deterior, 349, 350, toin. VII. Homo nullus ex necessitate malus, 578, 733, t. VII. Homo nec a periculis nec a morté superatur, nisi velit, 400, t. VII. Homo sua opera et a seipso malus efficitur, 575, t. VII. Hominis res non sunt præsentis vitæ lunitibus circuu, scriptæ, 216, t. VII. Hominis finis non cum hac vita, ibid., t. VII. Homo qui stat, ne confidat, 359, 340, t. VII. Homo moriturus, opera recogitat, non gloriam, honoremi cæteraque hujus vite bona, 331, t. VII.“ Homini non habenti dat Deus; habenti aufert id quod

videtur habere, quomodo, 471, t. VII. INDEX GENERALIS. Hominum salutem quantum curet Deus, 580. t. VII. Hominem nihil sic illustrem efficit ut virtutis splendor, 233, L. VII. Homines non gratia solum, sed etiam operibus filios Dei esse oportet, 283, t. VII. Homine probe orante nihil potentius, 263, t. VII. Hominis nobilitas, qui Deum patrem esse suum dicere possit, 279, t. VII. Homine vidente peccare non audemus, Deo vidente non veremur, 589, t. VII. Homines rudiores vis et rebus sub sensum cadentibus opus habent, 370. t. VII. Homines qui huc illuc circumferuntur, calamo sunt si- miles, 420, t. VII. Homines ad Deum accedentes nunquam importuni sunt, 306, t. VII. Homo est in terra id quod Deus in cœlo: omnibus supe- rior, 208, 1. VI. Homo si cogitet quis sit, non superbiet, 185, t. VI. Homines non omnes omnia sciunt, 279, 280, t. VI. Hominum valetudinem curat Deus tanquam inedicus, 39, tom. VI. Homines plerique non tam peccata, quam suppli, ia for- midant, 37, t. VI. Hominibus insigne collatum beneficium, quod filii Dei facti sint, 15, t. VI. Hominum peccata in causa sunt cur terra plectatur, 61, tom. VI. Homo carnalis ut calamus omni tentationis vento flectitur, 773, L. VI. Homo ad imaginem Dei quomodo factus, 322, t. VI. Hominis vera definitio. 568, t. VI. Homo quomodo lur, 436, t. VI. Homo vanus sequitur fugientia, fugit manentia, 269, tom. VIII. Homo non necessitate aut vi bonus efficitur, 268, tom. VIII. Homo sibi ipse perniciei causa est, 377, t. VIII. Hominum sui ævi vitia depingit Chrysostomus, 440, tom. VIII. Homo beneficio affectus non ita ad officium redit, ut castigatus, 219, t. VIII. Homines multi infantibus similes, 440, t. VIII. Homo facile ad vitia deflectit, 203, 1. VIII. Homines quomodo sint inimortales, 429, 1. VIII. Homo quisque angelum suum habet, 201, t. IX. Homo Dei beuiguitati, non laboribus suis, confidere de- bet, 561, t. IX. Homo qui virtutem exercet semper proficit, nunquam graduın sistit, 72, t. IX. Homo ex malitia impudentior redditur, 105, t. IX. Homo igne Christi succensus, non gloriam, non ignomi- niam curat, 364, t. IX. Homine uno qui secundum legem Dei vivit, nihil fortius, iniquis multis nibil infirmius, 203, t. IX. Hominem non vi et necessitate malitia detinet, 487, torn. IX. Homines præsentia magis movent quam futura, 64, tom. IX. Homines ex invidia stulti efficiuntur, 123, t. IX. Homines quam pauci salutem consequantur, 183, t. IX. Hominum pravorum multitudo, alimentum amplius igni, 189, t. IX. Hominem non cibus immundum facit, 639, t. IX. Homines non alio se modo lædunt, quam alios lædendo, 338, t. IX. Homines ipsi malorum causa sibi sunt, 70, t. IX. Homines quo attrabat pecuniæ amor, 60, 1. IX. Hominem impudentem reddit conscientia mala, 140, tom. IX. Homines nibil ex se habere putare debent, sed omnia a Deo proficisci, 225, t. IX. Hominum existimatio non multum curanda, 119, t. IX. Hominis ratiocinium Dei providentia superat, 338, t. IX. Horno nec natura bonus, nec natura malus est, 21, 22, tom. X. Homo non potest per se salutem assequi, 41, t. X. Hominum natura fluxa, 235, t. X. Homo est opus Dei, error opus diaboli, 282, t. X. Homo facultatem non peccandi habet, 147, 1. X. Bomines omnes allis hominibus opus habent, 520, t. X. Homines alii aliis indigent, 291, t. X. Homo qui nibil_habet, potest omnium occupare bona, quomodo, 128, 1. X. Hominis character depingitur a commiseratione, 81, tom. X. Hominem inexpugnabilem reddit virtus, 301, t. X. Homo carnalis a Spiritus operatione alienus est, 408, tom. ✗. Homo malus doctrinam, quæ per verba et opera exhibo- tur, non suscipit, 266, t X. Hominem mendicis miserabiliorem reddit cupiditas, 345, tom. X. Homines quam falluntur in judiciis, 94, t. X. Hominum judicia supe labuntur, 85, t. X. Homo qui multa habet, non infletur, cum multis indigeat, 97, t. X. Homo bona agens, Deum, non homines, respiciat opor- let, 97, t. X. Homo omnibus præstantior et honorabilior, 132, t. XI. Homo qui natura ¡urus est omnia audet; qui impurus, secus, 680, t. XI. Homo cum ratione non utitur, feris est deterior, 258, tom. XI. Homo per commiserationem Deo æquatur, 031, t. XI. Homo Deum imitari potest, 586, 1. XI. Homo, Christi membrum, ferre debet crucem, 27, t. XI. Homo factus superior angelis, 332, quomodo homo ho- nore præponitur angelis et archangelis, 26, t. XI. Homo distat ab homine, non natura, sed libero arbitrio et animi instituto, 77, t. XI. Homo ne terrena quidem, multoque minus divina, potest, comprehendere, 438, t. XI. Homini utile est vitæ finem ignorare, 448, t. XI. Homo, ut Deus sui misereatur efficere potest, 454, tom. XI. Homo qui Dei voluntatem non exsequitur sub laqueo diaboli est, 632, t. XI. Homo nunquam curis vacuus est, 604, t. XI. Hominibus placere non studet Christi servus, 156, tom. XI. Homines per adventum Christi deducti sunt ad dignita- tem angelorum, 332, t. XI. Hominem qui contumelia afficit, Christi imaginem con- tumelia aflicit, 458, t. XI. Homines malorum quæ accidunt sunt auctores, 128, tom. XI. Homines nunquam pro voto suo res habent, 603, t. XI. Homines ut plurimum multo magis homines quani Deur timent, 705, t. XI. Homo non habet sui potestatem, 91, t. XII. Homo cum terra dicitur et cinis, ab eo quod est deterius totum vocatur, 15, t. XII. Homo in hac vita ad certandum, non ad quiescendum positus est. 51, t. XII. Homo diuturna patientia opus habet, 91, t. XII. Homo est in terra quod Deus est in cœlo, 22, t. XII. Homo eorumdem ¡articeps est, quorum Christus, ☑, tom. XII. Homno post Adami peccatum ad multo majora sublatus est, 482, 1. XII. Homo quamdiu vivit nunquam sperandi fluem faciat, 58, tom. XII. Homini cur mortis tempus incertum sit, 37, t. XII. Homo non altum sapere debet, 21, t. XII. Homines moriuntur in baptismate sicut Christus in cruce; sed nos non carne morimur, sed peccato, 79, t. XII. Homo quomodo ad virtutein accedat oportet, 103. t. XII, Homines corpus unum sunt, cohæredes et concorporales. 56, t. XII. Hominis dignitas in statu innocentiæ, 482, t. XII. Hominis cognitiones per experientiam multum augentur, 48. t. XII. Homiui quantum honorem Deus præstiterit, 45, ad ho. minis salutem angelorum ministeriuin datur, 50, 1. XII. Homo cur nudus creatus, 749, t. VIII. Hominum pædagogus est lex, 517, t. VIII. Homo cur solus corporeus et incorporeus sit, 509. Homo duplex mundus est et quasi pons, 509, t. VIII. Homini secundum captum suum loquitur Christus, 713, tom. VIII. Hominem ratiocinia, Christi generationem non attingwu, 596, t. VIII. Homo tricubitalis, 491, t. VIII. Homousianorum hærésis, de catholicis intelligitur, 901, tom. VI. Honestas et decora assiduitas quid? 592, eœ virgini sunt necessariæ, 592, t. I. Honores quo pacto excipiendi, 680. Honorem qui non quærit secure agit, 607. Honorum differentia ex Paulo, 775, t. I. Honorem sola virtus conciliat, 470, t. III. Honorari vis? honora, 61, t. V. Honores humani nibili faciendi, 274, t. VII. Honores quantum mali afferaus non attendentibus, 413,

1. VII. IN OMNIA OPERA SANCTI JOANNIS CHRYSOSTOMI Honores humani spernendi, 213, t. VIII. Honor qui honorat, seipsum honorat: adaglum, 119, Nemo læditur nisi a seipso, 120, t. IX. Honor qui habetur a multis nihil est, 89, t. XI. Honoris contemptus quam difficilis, 674. Houorem con- tomnere animæ angelice est, 674, t. XI. Honor et gloria hic non quærenda, 675. Ex honore de- bitores constituimur, 674, ex honore arrogantia et vana gloria nascitur, 673, t. XI. Honor humanus insuavis est, 347, t. XI. Honorii epistola ad Arcadium circa violatam ecclesiam, el pulsum Chrysostomam, 539, t. III. Horæ nonæ commendatio, 84, t. III. Horæ majores vel minores pro longitudine dierum, 273, 1. IV. Hora nulla mala, 52, t. VIII. Hospitalitatis fructus, 732, t. IT. Hospitalitas quomodo exercenda, 193, non ex sumptu aestimanda, 236, bonorum causa, 235. Hospitalitatis coin- mendatio, 316, t. III. Hospitalitatis merces, 435. Hospitalitas, quanta res, 447, 423, 1. VII, 604, t. VIII, 341, t. IX, 603, t. XII. Hospitali talis bonum, 578, 379, 380. Hospitalitatis præmium, 382, 383, 384, t. IV. Hospitalitas commendatur, 394. Hospitalitatis bonum, 393. Hospitalitatis merces Loto data, 319. Hospitalitas La- bani, 440, t. IV. Hospitalitas Abrahæ, 505, t. V. Hospitalitatis fructus, 589, t. V. Hospites recipiendi, 509, t. VII. Hospitalitas Abrahami, 147, t. VI. Hospitalitas exercenda, 163, t. VIII. Hospitalitatis conditiones, 319, t. IX. Hospitalitas erga sanctos maxime commendatur, 666, quomodo exercenda, 606, 607, t. IX. Hospitalitatis vis, 375, t. IX. Hospitalitatis fructus magnus, 666, et lucrum, 375, tom. XI. Hospitalitatis modi varii, 319-32, 1. IX. Hospitalitas commendatur et quænam sit oporteat indi- citur, 573, t. XI. Hospites sumus in terra, 027, t. IV. Hosiem, cum vincimur, fortiorem efficinius, 130-131, tom. V. Hostiæ quænam jam sunt inferendæ, 93, t. XII. Hostia gratia una, 623, 1. V. Ilostin veteris legis, 623, 1. V. Humana natura majora semper appetit, 275, t. IV. Humanæ res nondum recte advenerunt, et avolarunt, 25, t. IV. Humana gloria non quærenda, 255, t. V. llumanæ res fallaces fluvialium undarum naturam imi- tantur, 302, t. V. Humanis rationibus fides non committenda, 323, t. V. Humana potentia lubrica et præceps, 139, t. V. Humanæ res nunquam in eodem státu, 638, t. V. Humanæ res umbræ comparantur, 313, t. V. Huinanum genus jamdiu sublatum esset, si Deus statim vindictam sumeret, 310, t. V. Humanæ res imagini similes, 206, t. VI. Humana negotia,fumo similia, 29. t. VII. Humana fluxa oito pereunt, 169, t. VIII. Humanæ res umbra sunt, 53, t. X. Humanæ res quasi somnia, 471, t. XI. • Humanarum rerum fluxa conditio, 584, 598, 1. XI. Huimana omnia umbra et fumus, 407, t. XI. Humanarum rerum omnium vanitas, 151, de hurianarum rerum conditione sermo, 867, t. XII. Humanitate nihil potentius, 705, t. IV. Humanitas commendatur, 339, t. IV. Humanitatis exemplar David, 677, 1 IV. Humanitas et misericordia pura, quænam, 333, t. VIII. Homilia sublimibus admiscet Paulus, 109, t. XII. Humiliatie quantacumque non pervenit ad humiliatio- nem Christi, 622-625, t. VII. Humiliatio bonis etiam utilis, 429, t. I. Hu- Humilitas peccatorum gravitatem vincit, 745. Humili- tatem nos Christus verbo et exemplo docuit, 761. militas quantam gloriam pariat, 777-778, est summum omnium virtutum culmen, 445, t. I. Humilitas est cam quis meritorum sibi conscius, nihil magni de se existimat, 744, ea fiduciam parit, 744. Humi- litas quantum bonum, 745, t. I. Humilitatis lex prior a Christo datur, 154. Humilitatem Christus exemplo docuit, 38-39. Philosophiæ nostræ funda- mentum, 312, carina et basis, sine humilitate nihil boni, 481, t. III. • Humilitas quantum lucri afferat, 511, publicani, 154. Pauli, 155. Humilitas latronem ante apostolos in paradisum induxit, 46. Humilitate absente omnia immundà et exse- cranda sunt, 313, t. III. Humilis nunquam ira commovetur, nunquam proximo succenset, 81, t. IV. Humilitas commendatur, 312, vera quæ, 312, basis et fundamentum bonorum operum, 330, t. IV. Humilitas multiplex, 450, humilitas quæ procedit a su- perbia, 451. t. V. Humilibus et contritis datur consolatio, 476, 1. V. Humilitas comparat patientiam, 134, t. V. Humilitas vehiculum orationis, 130, t. V. Humilitas vera quæ, 705, t. V. Humilitas quantum bonum, 125, t. VI. Humilis vir, quam præstet viro potenti et inflato, 320, tom. VII. Humilis cum superbo comparatio, 320, 624, t. VII. Humiles quam amabiles, quam honorati, 625, t. VII. Humilitas omnium bonorum mater, 72, omnis philoso- phiæ principium et mater, 72, 225, 431, t. VII. Humilitas præeat oportet illi qui intrare velit in regnum coclorum, 568, t. VII. Humilitas virtutum fundamentum, 224, t. VII. Humilitatis modi multi, 223, t. VII. Humilitas quantum prosit, superbia quantum noceat, 58, per humilitatem gloria augetur, 621, t. VII. Humilitate nihil sublimius, superbia nihil abjectius, 622, tom. VII. Humilitatem si quis non sectetur, etsi cætera bona agat, impurus est apud Deum, 614, t. VII. Humilitas caput virtutis, 485, ejus pulchritudo, ibid.; est ara aurea, altare spirituale, sapientiæ mater, ibid., t. VII. Humilitas et misericordia simul sectandæ sunt, 486, tom. VII. Humilitas Monachorum, 671-672, t. VII. Humilitas et contritio omnes pravos affectus sedant, 38, t. VII. Humilitati nibil par: illa fundamentum est virtutum, 192, t. VIII. Humilitatem nos Christus docet, 385, t. VIII. Humilium verborum utilitas, 280, t. VIII. Humilitas commendatur, 225, 1. IX. Humilitate nibil potentius, 602, t. IX. Humilitas mater bonorum omnium, 399, t. IX. Humilitatis varii modi, 308, t. IX. Humilis in multa est voluptate, 132, t. IX. Humilitas mater bonorum, 599, t. IX. Humilis homo vere sublimis est, 15, quo pacto bumilis quis efficiatur, 16, t. X. Humilitas ad gratiam Dei sibi conciliandam quam apta, 15, itemque ad pacem servandam, 15, t. X. Humilitas quantum bonum, 180, 1. VIII. Humilem erga oinnes esse oportet, 72, quanto magis hu- milem se quis præstat, tanto magis extollitur, 82, t. XI. Humilitas vera quæ, 712, ex humilitate multi in super- biam elati sunt, 712, t. XI. Humilitas quot bona pariat, 256. Humilitas sublimes efſi- cit, 235, t. XI. Humilitatis definitio, 221, t. XI. Humilitas omnium bonorum causa, 215. t. XI. Humilitas ad unitatem corporis Ecclesiæ necessaria est. 84, t, XI. Humilitas quid sit, 189, t. XII. Humilitas Christi secundum humanam naturam erat, 106, t. XII. De Humilitate ecloga, 615, t. XII. . Hymnetius archiater, 631, amicus Chrysostomi, qui æ‹l eum epistolam mittit, ipsique commendat Seleucum epi- scopum ægruin, ibid., t. III. Hymnetio archiatro alia epistola Chrysostomi, 651, tom. III. Hymnus ter sanctus, 71. Sanctus, sanclus, sanctus, 71, tom. II. Hymni in funeribus christianorum, 633, t. II. Hymnum parit animi pietas, alit bona conscientia, 604, tom. I. Hymnorum vis quanta, 169, t. III. Hymnorum virtus quanta, 522, t. V. Hymnis cantandis locus omnis aptus, 645, t. V. Hymnus seraphicus in sacra liturgia, 138, t. VI. Hymnus monachorum explicatur, 546-347, t. VIE. Hymni canendi, 363, t. XI. Hymnorum qui cantantur in afflictione virtus, 68, t. XI. Hypatio presbytero epistola Chrysostomi, 660, alia, 713. Hypatius in ærumuis fuit, 713, t. III. Hyperberetæus october, 358, t. II. Hyperbole sape utitur Paulus, 270, 1. X. |

INDEX GENERALIS. Hyperbolen suspicart in Dei comminationibus periculo- sum, 400, t. I. Hyperborei, ex Hyperboreis quædam Græcis accesse- runt, 078, t. XI. Hyperboreorum regionem memorat Hecateus apud Dio- durum Siculum, 677, t. XI. Hypocrisis quid, 420, t. I. Hypocrisis et simulatio arcenda, 1073 et seqq. t. I. Hypocrita laborem ferre nolit, sed simulare tantum, 516, 1. VII. Hypocritarum conditio, 287, t. VII. Hypocritarum mos, 309, 276, t. VII. Hypocritarum jejunium quale, 287, t. VII. Hypocrita sepulchra dealbata, quam noxii, 675, t. VII, Hypocrita quis, 727, t. VI. Hypocritarum mos, 861, t. VI. Hypostases in Trinitate non confundendæ, 187, t. V. Hypostases distinctæ in Patre et Filio, 120, t. V. Hypostasis alia Patris, alia Filii, 275, t. VIII. Hypostasium distinctio in Trinitate, 423-424, t. VIII. Hypostases non confunduntur in Scriptura, 376, t. VIII. Hypostases tres in Trinitate, 343, 707, t. VIII. Hypostasium proprietas declaratur, 737, 738, t. I. Hypostases tres, 667, t. I. Hyssopus cur in aspersione adhibetur, 124, t. XII. I-J. Jacob supplantationem sonat, 469. Jacob benedictionem subripuit fratri ex Dei nuto, 465 et seqq. Jacobi pius et gratus erga Deum animus, 466, ærumnæ variæ, 521-522, obedientia et pietas, 518, t. IV. Jacob quantum Rachelem amaverit, 401. Racheli de sterilitate querenti prudenter respondet. 492, t. IV. Jacobi philosophia seu vita aspera, 475, fortitudo animi, 499, mansuetudo, 495, 499, t. IV. Jacob petit a Deo ut suas promissiones impleat, 508. Fratrem suum Esaŭ placare studet, 309, cum angelo lucta- tur, 509. Jacob adorat Esau fratrem suum, 511, humilitate vicit fratrem suum, 511, t. IV. Jacob Israel nominatus, 123, t. III, 624, t. IV. Jacobi anima grata et pia memorque beneficiorum Do- mini, 560, t. IV. Jacob deos alienos sustulit de familia sua, 518, t. IV. Jacob quantum Josephum amaret, 553, t. IV. Jacob vovel se decimas daturum, 477, t. IV. Jacob ægre dimiuit Benjaminum, ut in Egyptum pergat, 531. Jacobi lætitia cum audivit Josephi incolumitalein, 539, tom. IV. Jacob cæcus, oculis mentis videbat, 569. Jacobi benedic- tiones in filios, 572 et seqq. Jacob prædicit crucem et se. pulturam Christi, 574. Jacobi mors cum miraculo conjuncta, 576. Jacob cur voluerit in patria sepeliri, 566, t. IV. Jacob cur in utero matris amabatur, 555, t. IX. Jacobi Patriarchæ huctus, 975, t. I. Jacob Patriarcha quot subierit ærumnas, 465 el seqq. 1004. Jacobi dolor de morte Blii a fratribus ejus simulata, 468. Jacob martyr appellatus a Paulo, 940, t. I. Jacob patriarchæ labor et sollicitudo pro grege, 47, t. II. Jacob mortem timebat, 632, 633, t. II. Jacob in sua generatione doctor, 19, habitatores Meso- potamia docuit. 48, t. V. Jacob prophetiam incipit al imprecatione, 280, t. V. Jacob quo pacto dominus fratris sui Esau fuit, 86, tom. VII. Jacob ex ærumnis magis claruit, 192. Jacobo non nocuit Esau, 443, t. VII. Jacobus et Joannes, filii tonitrui appellati, 443-446,t. III, 821, t. IV. Jacobus et Joannes cur filii tonitrui vocati, 122, 1. VIII. Jacobo, Joannis fratri, gladio caput abscissum est, 775, tom. I. Jacobus et Joannes dexteram et sinistram terrestris regni petebant, 744, t. I. Jacobi, Joannis fratris, ardor et virtus magna, 622, t. VII. Jacobus frater Joannis in quo præcelleret, 530, t. VII. Jacobum ab Herode occidi cur permiserit Dominus, 197, t. IX, 658, t. II. Jacobus [minor] cur frater Domini vocetur, 58, 1. VII. Jacobus frater Domini vir admirandus, primus episcopus Jerosolymitanus, 58, ejus aspera vita, ibid. Procumbendi assiduitate frons ejus peilis cameli instar obduruit, ibid., ejus laudes, ibid.,t. VII. Jacobus frater Domini Jerosolymorum episcopus, 270, tom. VIII. Jacobus frater Domini episcopus Jerosolymitanus, vir magnus et mirabilis 321. t. 'IX. Jacobus quia episcopus erat Jerosolymae, ideo postremus In illa urbe loquitur, 239, ejus prudentia, ibid., i. IX. Jacobi fratris Domiui, qui e iscopus Jerosolymorum fuit,. modestia, 36, t. IX. Jacobus frater Domini, Josephi filius, 793, t. II. Jacobus Alphai lapidatus, 883, t. VI. Jactantia bona opera delet, 419, t. I. Jactautia fugienda, 378, t. VII. Japheti benedictio a patre, 274, t. IV. Japheti et Semi probitas et honestas, 266, 267, t. IV. Jao las, quam vocem Judæi sine interpretatione, drepper free. To reliquerunt, 653, t. V. Iconoclasta hæretici, 692, t. V. Idola abominatio vocantur in Scriptura divina, 36, 37, tom. VI. Idola vespertiliones vocata, quare, 38, t. VI. Idola et simulacra gentium, 242, 1. X. Idola Græcorum vana,48, t. V. Idolorum vanitas, 397. Idolorum pernicies, 310, t. V. Idola recte muta dicuntur, 502,t. IV. Idololatria origo ex miris quorumdam gestis, 25, t. II.* Idololatræ quam damnandi, 398, t. V. Idololatria est umbra mortis, 667, t. V. Idololatriam per captivitatis remedium Judæi vitarunt, 353, t. V. Idololatria unde ortum babuerit, 514, t. XII. Idololatra deos sibi faciebant, quo nihil turpius, 26, tom. VI. Idololatræ arbores in hortis colebant, 26, t. VI. Idololatræ vitia ipsa adorabant, 123, t. X. Idolothyta Corinthii comedebant, 607, t. I, 159, t. X. Idolothyta, sive carnes victimarum idolis inimolatarum, an comedere liceret, 165, t. X. Idolothyta de illis hic multa, 207. Cur ab illis sit abstı- nendum, ibid., t. X. Idolothytum quid sit, 559, t. XI. Jejunium in quo bonum, 290, jejunii fructuosi modus, 554, t. I. Jejunium quadragesimale non ob crucem celebratur, 868, cur per quadraginta dies, 867, t. I. Jejunium judaicum nudis pedibus, 849, immundum, 837, impium et sceleratum, 873, t. I. Jejunium hæreticorum poena mulctandum, 536, t. I. Jejunium commendatur, 1058-1060, t. I. Jejunium medicina, 51, ejus conditiones, 52. Jejunii lu- crum, 314. Jejunium quo pacto prosit, 181. Jejunil veri conditio, 169-170, t. II. Jejunium vituperat, qui ipsum ciborum tantum abstinen- Liam dicit, 32. Jejunii veri ratio, 433. Jejunium precibus cooperatur, 39. Jejunii soror et contubernalis oratio, 307, tom. II. Jejunium commilito noster, 78, jejunando non jejunari, et non jejunando jejunari potest, quomodo, 433, 434. Jeju- nium non tantum ciborum abstinentiam postulat, sed eriam peccatorum, 52. Jejunii utilitas nulla nisi a vitiis abstinea- tur, 51, t. II. Jejunium omnium membrorum sit, jejunent manus a ra- pina, pedes a cursu ad spectacula, oculi a formosarum rerum obtutu, 53, aures a detractionum auditu, 53, os a verbis turpibus et convicio, ibid., t. II. Jejunium christianorum dæmones timent, 307. De jejun'o lætatur Deus, 308. Jejunii tempus poenitentiæ congruens, 309. De jejunii dimidio transacto gaudebant Antiocheni multi, 179. Aute jejunii adventum quidam crapulæ et ebrie- tati operam dahant, 312. Jejunio se apparabant quidam balnea adeundo ut corpora abluerent, 313, t. II. Jejunandum in tentationibus, 230, t. II. Jejunium magna res, 206. Jejunii species est abstinere a deliciis, 206, t. IX. Jejunia ordinationes præcedebant, 229, t. IX. Jejunium verum declinare a malis, et ad bona transire, 83, 124, t. IV. Jejunium temperantiæ parens, 604, est fons omnis | hi- losophiæ, 604, animarum tranquillitas, senum decor, ado lescentium pædagogus, continentium magister, 27, t. IV. Jejunium jucundum volentibus philosophari, 581, veri comparatur, ibid. Cur jucundum jejunium. 581, quasi fa- stum habendum est, 21, 22. Jejunii bona, ibid., nihil pro- dest sine aliis bonis operibus, 83, 93, 94, t. IV. Jejunium, portus animarum nostrarum, 23, animæ ali- mentum est, quomodo, 25, leviorem reddit mentem, ibid. In jejunio confessio emittenda, et eleemosyna eroganda. 74,75. Jejunii tempore, majus virtutis studium habendum, 218, t. IV. Jejunii preconia, 83, t. IV. Jejunium subs.dio precationis eget, 279, 280. Jejunii præclara facinora, 24, motus animi sedat, 581, quasi medi- cina habendum, 22. Jejunii hona quanta, 633, non prodest

INDEX GENERALIS. esse comedebat; qui non immunda putabat, secus,680,1.XI. Impatientia molestiorem reddit cruciatum, 1001, U. I Impatientia blasphemiæ mater, 1001, t. 1. Imperatores omnes usque ad Constantinum Magnum Ecclesiam oppugnarunt, 833, t. I. Imperatores piscatorum ostiarii facti quomodo, 825. Imperatorum sepulcra ad limina ecclesiae Apostolorum Constantinopoli, 825. Imperatorum leges abrogantur post eorum mortem, 825, t. Imperatores pii, id est, christiani erant, 321, t. I. Imperatores non semper quos volunt ulcisci possunt, 341. Imperatores aureo curru, albis mulis juncto, vehebautur 193. Imperator solus gestat purpuram, 809, reis pœnam di- mittit, 810, t. I. Imperatores novem ævo Chrysostomi, 603. Ex iis duo tanturn commiuni morte vitam clauserunt, ibid., id est Con- stantinus et Constantius, 605, t. I. Imperator (Constantinus junior) in bello periit, 605, 1. I. Imperator a tyranno in bello occisus (Constans a Magnen- tio), 603, t. I. Imperator quidam, majorum Chrysostomi ævo, cum gente quadam bellum gessit, 530. Pacem init cum rege geutis illius, accepto in pacis pignus illius regis filio, 540, quem acceptum jugulat, ibid. Imperator in ecclesiam venit, 341. Ecclesiae aditu arcetur a S. Babyla, 541, quem in carcerem et vincula conjici', 548, occidi jubet, 549, t. II. Imperator pius post Julianum (Jovianus) restituit rem 480, i. II. Imperatores colebant martyres, 699, t. II. Imperator Theodosius jussit pecunias pendi, 102, t. II. Imperatores pii non cogebant ethnicos ad fidem ample- ctendam, 686, t. II. Imperatores christiani contra gentiles decreta non tule- rant, 537, t. II. ' Imperatores tempore Chrysostomi piam religionem secta- bautur, 430, t. II. imperator (Jovianus) domesticorum custodum insidiis periit, 603, t. I. Imperator purpura induebatur, 166, t. V. Imperatores hebdomadam maguam venerabantur, 530, ton. V. Imperatorum conditio, 473, t. V. Imperatorum caput diadema ornat, crus munit mentem, 274. Imperator diadema abjicit et in sepulcro martyris manet, 512, 1. V. Imperatores poterant capite damnatos absolvere, 93, t. III. Imperatoribus eadem quæ pauperibus in ecclesia appo- nehatur mensa, 769, t. HÍ. Imperatorum diadema lapillis ornatum, 150, t. III. Imperatrix (Eudoxia) Chrysostomum exsulare curat, 683, tom. III. Imperatores piam religionem sequebantur, 806, t. III. Imperatoriæ literæ quanta cum reverentia acciperentur et legerentur, 112, 406. Vide notam ibid., t. IV. Imperatorum tituli in libellis supplicibus, 640, t. IV. Imperatores jejunabant in quadragesima, 27, t. IV. Imperatores in medio hippodromi sedebant, 54. t. IV. Imperatores frustra Ecclesiam impugnarunt, 121, t. VI. Imperatores eos qui ad supplicium damnati erant, ali- quando liberabant. 284, t. VI. Imperatores aureas tabellas magistratibus dabant, 110, tom. VI. Imperatorum cultus magnifcus, 286, t. VI. Imperatorum effigies in foris, in theatris, 489, t. VI. Imperatores tempore Chrysostomi piam colebant reli- gionem, 394, t. VII. Imperatricis frater a meretrice quadam irretitus, 637, tom. VII. Imperatoris litteræ in theatro cum magno silentio lege- bantur, 24, t. VII. Imperatorum ornatus et cultus, 82. In Imperatoriis ædi- bus quanta reverentia requirebatur, 60, L. VIII. Imperatorum pompa et luxus, 533, t. IX. Imperatorum et consulum cultus et ornatus magnificus, % 70, t. II. Imperatorum diadema, 35, t. XI. Imperatoriæ aulæ vitia, 152, t. XI. Imperatoria aula et familia calamitatibus et cædibus fu- Destata, 294, 295, 1. XI. Imperatrici non parcit Paulus, 371, t. XI. Imperia alia sunt naturalia, ut leonis in quadrupedes, et aquila in aves; alia electione fiunt, ut imperatorum, 93, t.II. Imperium romanum in pace degebat, cum Chrysostoraus expositiones in Isaíam edebat, 33, t. VI. Imperii status cum Chrysostomus commentarium in baiam fecit, 32, t. VI. De imperio, potestate et gloria ecloga, 695, t. XII. Impietas timida, 131, t. VÌ. Impietas parit mortem, 133, t. V. Impii etiam in hac vita puniuntur, 979, ex consulentiæ stimulis, ibid. et seqq., t. I. Impii umbras tremunt, 327, t. VII. Impii incurabiles caues a Christo vocantur, 311, t. VH. Impiorum filii sæpe pii, 173, t. VII. Impium dictuin, faciamus mala ut eveniunt bona, 410, tom. IX. Impiorum dictum : Da mihi hodiernun diem, et lu crasti- num sume, 462, t. X. Impossibilia nemo præcipit, 51, t. V. Impossibilia quæ videntur esse Deus facit, 121, 122, t. IX. Imprecari mala aliis, non licet, 43, t. III. Imprecationes contra inimicos non facienda, 202, t. It. Improbitatis dignum supplicium non reperitur, 341, t. V. Improbitas a supplicio arcetur, 93, t. V. Improbitas laboriosa, 612, t. V. Improbitas aliorum solatio est improbis, 117, t. VI. Improbitas dum bellum infert opprimitur, 604. Ante sup- plicium poenam habet, 604, t. III. Improbi primæ ætatis ex catalogo Scripturarum expun- cti, 176, t. IV. Improborum consuetudo multum nocet. 50, t. IV. Improbos non homines appellat Scriptura, 201, t. IV. Improbus quis fit ex consortio improborum, 102. Impro- bus ante supplicium dat poenas, 142. Improbo homine ni- hil imbecillius, 132, t. V. Improbi in magno periculo versantur, 139, non possunt esse probis propinqui, 65, t. V. Improborum consortium vitandum, 421, t. V. Improborum mors immortalis, 236, t. V. Improborum congressus animæ damnum pariunt, 50, t. V. Improbi non timendi, sed niserandi, 420, t. V. Improbi cum puniuntur, justi attentiores funt, 94, t. V. Improbi fugiendi, 102, 1. V. Improborum consortium bonis est molestissimum, 342, tom. I. • Improbi vinculis insolubilibus adstringuntur, 132, t. V. Improborum misera conditio, 452, 1. V. Improborum consuetudo multos perdit, 59, L. V. Improbi bonos nulla de causa odisse consueverunt, 87. 88, t. V. Improbi multos sustinent labores, 325 Improbi duplici digni sunt supplicio, quare, 733. t. VII. Improbis non prosunt cognati probi, 131, t. VIII. Improbus sui ipsius inimicus est, 67, t. IX. Improbi audaces et petulantes sunt, 90, t. IX. Improbos Deus aliquando punit in hac vita, 628, 1. XI. Improbi aliquando prospere agunt in hac vita, 50, t. XII. Improperium Christi præferendum requici et animi re- missioni, 182, t. XII. Impudici aspectus prohibiti, 337, t. I. Impudicus aspectus tanquam adulterium damnatur, 182, tom. V. Impudicorum miseria multis depingitur verbis, 321, 1. X. Impurum et profanum sacra septa ingredi nefas, 386, tom. V. Inaccessibile majus incomprehensibili, 721, t. I. Inanis gloriæ tyrannis, 78, t. XI. Inanis gloria et divitiæ ansam dant diabolo, 162, t. XI. Inanis gloria quæ, 158, t. XII. Inaurium luxus improbatur, 786, t. VII. Incantatores rejiciendi, 958, 1. 1. Incantationes curandis morbis non adhibendæ, 938. In- cantationes Judæorum ad curandos morbos, 935, t. I. Incantationes in morbis non adhibendæ, 132, t. V. Incantationes et sortes Antiochenis in usu, 48, t. XI. Incantationes et ligamina pro morbis curandis adhibita, 412, 1. XI. Incantationes apud christianos antiochenos in usu, 38, t. X. Incantamenta mortuorum adhibita, 554, t. X. Incantationes a meretricibus adhibitæ, 627, t. [X. Incantationes spirituales sunt nomen Domini nostri Jesu Christi et crucis potentia, 463, t. IX. Incarcerati visitandi, 510, t. VII. Incarcerati invisendi sunt, 333, 334, 335, t. VIII. Incarnationem Domini prius quam divinitatem cur me- morat Isaias, 738. Incarnatio Chrísti admiranda, 753, t. I. Incarnationis Christi doctrina, 36, 37 et seqq., a prophe- tis prædicta, ibid., t. III. Incarnationis veritas declaratur, 510, t. IV. Incarnationem esse fabulam dicebant hæretici quidam, 83, t. VII. Incarnationi Domini nihil par est, 331, t. VII. Incarnatio Christi, radix et fons bonorum, 177, t. VIII. Incarnationen esse phantasiam et figmentum bæretici quilam dicebant, 79, t. VIII. Incarnatio et passio Christi majores sunt creatione, 09

་ ton. XII. IN OMNIA OPERA SANCTI JOANNIS CHRYSOSTOMI Incarnatio Christi, scabellum vocata, 855, t. II. Incarnatio Christi, calceamenta vocatur, 805, t. II. Incomprehensibilis Dei natura, 701, t. I. Incomprehensibilis est Deus etiam angelis et supernis virtutibus, 707 et seqq., t. I. Incomprehensibilis. Vide Deus. Incredulis præsentia non prodest, credentibus absentia non nocet, 273, t. VI. Incredulitatis causa est vita corrupta, 667, t. VII. Incredulitati non desunt effugia mala, 835, t. III. Increpandum est, sed non semper, 621, L. IV. Increpationes sensim et paulatim faciendæ, 21, t. X. Increpatio debet secundum delinquentis modum et con- ditionem attemperari, 679, t. XI. Increpatio quandonam utilis sit, 45, t. XII. India ubi sunt lapides pretiosi, 596, t. XI. Indi, 714, fidem Christi susceperunt, 831. Indi ad fidem accesserunt, 822, t. I. Indorum lingua loquebantur apostoli et discipuli eorum, 459, t. II. Indi, 58, t. V. Indica aves, 467, t. V. Indi christiane philosophantur, 32, t. VIII. Indi ad fidem accesserunt, 807, t. III. Indicium scientiæ est nolle omnia inquirere, 647, t. XI. Indictio, 573, t. VIII. Indictio quid, 673, t. VIII. Indigentia est mater sanitatis. Hoc dictum et de anima et de corpore verum est, 134, t. IX. Indignatio nihil perficere solet, 156, t. VIII. Indulgentia Dei quanta, 20, t. III. Indulgentia cum increpatione nonnunquam miscenda, 529, t. VII. Indulgentia in proximum, indulgentiam nobis parit, 309, tom. VII. Inexpugnabilis est, non qui multa habet, sed qui paucis eget, 628, t. IX. Infantes cur plorent, 97, t. III. Infans recens natus signaculum in fronte a presbytero accipiebat, 106, t. X. Infans cum nascebatur, quæ ineptæ et superstitiosæ cere. moniæ fierent, 105, t. X. Infantes græcis fabulis non assuefaciendi, sunt, 478, tom. XI. Infantes cur Deus permiserit ab Herode occidi, 177. Infantibus Christus non fuit necis causa, 177. Infantibus ab Herode occisis reposita merces est, 178, t. VII. Infantium laus et cantus ad solam novam legem potest referri, 108, t. V. Infantium custos Deus, 316, t. V. Infantes ad Deo supplicandum vocantur, quia soli inson- tes, 52, t. II. Inferni cruciatus, 288. Inferni et ignis nullus potest finis sperari, 313. Ejus pœnarum descriptio, 289 et seqq., t. I. Infernus. Vide Gehenna. Infernus indicatur per thesauros tenebricosos Isaïæ, 395, t. II. Inferi pro suppliclo inferorum, 238, 1. V. Inferi perfracti per Christum, 193, t. v. Inferni poenarum descriptio, 240, t. V. Inferni metus a peccato retrahit, 472, t. X. Inferorum poense, 18, t. XII. Infideles omnia secus considerant, quam christiani, 1020. Infidelis in hac et in futura vita punitur, t. I. Infideles christiana dogmata irridebant, 359, t. II. Infideles dicebant Deum ex infirmitate sanctos suos in serumais sinere, t. II. Infideles etiam prophetant, 364, 443, t. IV. Infidelibus signa proponuntur, non fidelibus, 833, t. III. Infirmitati discipulorum se Christus attemperat, 440, tom. VIII. Infirmitatis modi varii describuntur, 598, t. X. Ingenitum quod est, perire nequit, 576, t. VIII. De ingluvie et ebrietate ecloga, 645, t. XII. Ingratus sine pace est, sine affectione, 643, t. XI. Inimicitiæ deponendæ, 793, 794, qui prior ad reconcilia- tionem occurrit laudabilior, 794. Inimicitiæ solvendæ, 756, tom. I. Inimicos sibi facere quomodo liceat, 959, t. I. Inimicis etiam benefaciendum, 571. Inimicorum amor vere, non hyperbolice, præceptus fuit, 399, 400, 1002, tom. I. Inimicitiæ quomodo sedandæ, 102, t. XI. Inimicitias pariunt deceptio et fallacia, 100, t. XI. Inimicos quomodo diligere oporteat, 55. De inimicorum supplicio non letandum, 476, t. XI. Inimicis veritas os obturat, 330, t. XI. Inimicl diligendi, 647, 648, centra dictum illud foren- sium et infimi vulgi: Innumeros aversari scio, paguat Chrysostomus, 649, t. IX. Inimicos ulcisci quam jucundum sit, 612, t. IX. Inimicis bene facere christianorum est, 81, t. IX. Inimicorum dilectio maxime Deum placat, 458, t. VIII Inimicos quomodo ulcisci oporteat, 285, t. VIII. Inimicis Christus benignus erat, 381, t. VIII. Inimicitia convicium parit, convicium inimicitiam 25?, tom. VII. Inimicitia commune detrimentum parit, 584, t. VII. Iuimicitiæ deponendæ, 285, t. VII. Inimicitiæ mala non inferenda sunt, 721, t. VII. Inimicos ulcisci non debemus, 125, contra inimicos orare legi Dei repugnat, 45. Inimicis non male precandum, 429. Inimici quomodo placandi, 88, t. V. Inimicus apertus caveri potest, occultus, secnz, 66, tom. V. Inimicos non odisse jubemur, non habere non jubemur, quia hoc non est in potestate nostra situm, 88, t. V. Inimicis quantumvis scelestis parcendum, 698, t. IV. Inimicis præstita beneficia, sunt peccatorum remissio, 708. Inimicorum amor redemptio maxima peccatorum, 46. Inimicos beneficiis placare possumus, 689, sibi conciliare magna virtus, 511, t. IV. Inimici non odiosis nominibus appellandi, 686. Inimicum honorifice appellat David, 683, t. IV. Inimico parcere, nihil tutius; inimicum ulcisci, nihil pe- riculosius, 689, t. IV. Inimici utiliores amicis, 700, t. IV. Inimici vox invisa. 702, t. IV. Inimico in manus incidenti parcendum, 683, t. IV. Inimicum vitæ insidiantem patienter ferre æquatur mar- tyrio, 699, t. IV. Inimicitia, ea quæ delicti naturam non habent, delicta facit, 205. Inimicitias exercens, ne ad sacram mensam ac- cedat, 204, t. II. Inimicus unus esto nobis diabolus, 204, t. II. Inimicus quomodo vincendus, 182, t. III. Inimicitie et altercationes in Ecclesia unde proficiscun- tur, 857, t. VI. Iniquis multis nihil infirmius, nihil fortius uno qui se- cundum legem Dei vivit, 203, t. IX. [niquitas maxima transgredi legem quæ nos tuetur, 179, tom. V. Iniquitas partus viperinus, 101, t. V. Iniquitatis gradus varii, 351, t. I. Initiandus ad sacerdotis os tanquam oraculum accedit, 607, t. X. Initiati qui non erant, ad omnia audienda non admitte- bantur, 347, t. X. Initiati tantum sacram mensam tangere audebant, 84, tom. IX. Initiati per aquam regenerantur, ac per sanguinem et carnem nutriuntur, 463, t. VIII. Initiatorum pacta, 25, t. VIII. Initiati sciebant mysterium calicis, 225, t. II. Initiatorum sacrificia quæ, 251, t. VII. Initiati hæc verba dicebant: Dimille nobis, sicut et nos dimillimus, 231, t. IV. Initium a nobis ducitur et bonorum consequendorum et sustinendæ pœnæ, 359, t. V. Initia fervent, sed perseverantia difficilior, 114, t. VI. Initium agendi penes nos est, 471, t. VII. Initia fervent, 393, t. VII. Injuriarum memoria mortem parit, 357, eo amovenda est, 572, t. I. Injuriæ ferendæ atque remittendæ 938, 959, t. I. Injuriarum remissio suadetur, 1071, t. I. Injuriarum recordatione nihil pejus, 29, illud peccatum omni peccato gravius est, ibid., et Deo perosum,29, 30. In- juriarum memorem nullum juvat opus; immemorem omnia juvant, ibid., t. III. Injurias et contumelias qui non dimittit, non potest di- cere, Dimitte nobis debila nostra, etc., 707, t. XI. Injuria affectus, cum rogat pro eo qui injuria affecit, ma- gnam habet fiduciam, 88, t. XI. Injuriarum oblivio commendatur, 706, 707, t. XI. Injuriarum recordatio glacies est, 422, t. XI. Infuriarum memoria abjicienda, 116, t. XI. Injurias qui grato feri animo est admirandus, 413, tom XI. Injuriarum remissio quam boni odoris sit, 708, t. XI. Injuriam qui facit, non tam facit, quam accipit, 287, tom. XI. Injuria a diabolo factæ ulciscendæ, non aliæ, 163, t. XI. Injuria affici melius est, quam Injuriam inferre, 460, tom. IX.

INDEX GENERALIS. Jujuriam rependere non licet, 149, t. IX. Injuria illatæ damnum non penes patientem, sed penes interentem est, 614. Injuriæ utiles patienter ferenti, 416, torn. IX. Injuriæ iis qui non ægre ferunt graves non sunt, 454, tom. VIII. Injuriarum remissio tacílior via ad veniam impetrandam, 297, t. VIII. Injuriam qui patitur, miser non est, sed qui infert, 387, tom. VIII. Injuriam non accipit, qui non infert, 238, t. VIII. Injuriam qui lubens patitur, lucratur, 137, t. X. Injuriarum recordatio quam mala, 723. Injuriarum recor- datione nihil deterius, 594, t. VII. Injuriæ fortiter ferendæ, 453, t. VII. Injuria modeste tolerata cohibet impetum lædentis, 266, tom. VII. Injuriarum oblivio via facilis ad remissionem peccatorum, 592, t. VII. Injuriarum remissio et oblivio in christiano desideratur, 723, t. VII. Injurias esse ferendas docet Christus, 732, t. VII. Injuriæ et irrisiones quomodo ferendæ, 198. Injuriam qui facit, lacrymis dignior quam qui patitur, 703. Injuriam dimiuere minus est quam hostem sibi conciliare, 704. In- juriarum remissio magna nobis beneficia parit, 250, t. IV. Injuriarum recordatio quautum malum, 677. Injuriarum oblivionem docet Chrysostomus, 694, L. IV. Injuriæ recordatio quam noxia, 46, t. V. Injuriæ patienter ferendæ, 147. Injuriam qui alii infert, graviora ipse patitur, 103, t. V. Injuriæ nobis illatæ patienter ferendæ, Deo illatæ vin- dicandre, 48, t. VI. Injustitia quæ sit, 41, t. V. Injustitia non inest nobis secundum naturam, sed est res aliena, 101, t. V. Injustitia se gignentem lædit, 356, t. IX. Innocentia virtutis omnis radix, 631, t. V. Innocentii episcopi Romani epistola ad Chrysostomum, 537, et ad cleruin et populum constantinopolitanum, 537. Innocentium papam laudat Chrysostomus à fortitudine et a constantia, 533. Episcopus Romæ, ad eum scribit Chrysos- tommus, ibid., t. III. Inopia. V. Paupertas. Inscriptiones victoribus positæ, 33, t. V. Inscriptionum et titulorum usus, 72, t. III. Insipiens quis intelligitur, 552, t. V. Instabilitas rerum mundi, 345, t. V. Instrumenta varii generis, queis utebatur David, 532, om. V. Insula beatorum, 347, t. I. Intemperantia linguæ muliebre quiddam est, 254, L. IX. Intempestivas quantum malum, 546, t. I. Intercessio sanctorum, 520, t. II. Intercessio martyrum, 640, t. II. Intercessio sanctorum et martyrum, 937, t. II. Intercessio et invocatio sanctorum 407, 408, t. IV. Intercessio sanctorum, 816, t. III. Interiora nostra quomodo possunt Deo benedicere, 322, som. V. Interpretes, qui, in Isaia, pro virgine, puellam posuerunt, 57, 1. VII. Interpretum lectiones, 48, 63, 67, 69, 80, 90, 91, 95, 97, 99, 106, 107, 108, 109, 115, 116, 117, 121, 124, 123, 126, 127, 129, 130, 151, 132, 133, 134, 135, 136, 137, 158, 139, 140, 142, 143, 144, 143, 146, 147, 148, 149, 167, 173, 176, 177, 178, 179, 180, 182, 184, 185, 187, 188, 189, 191, 193, 194, 197, 198, 199, 200, 201, 202, 203, 205, 206, 207, 208, 213, 216, 218, 219, 221, 222, 221, 226, 229, 231, 231, 274, 295, 296, 297, 309, 316, 319, 324, 325, 334, 335, 336, 338, 340, 341, 343, 344, 346, 347, 548, 319, 330, 332, 333, 358, 390, 360, 361, 363, 364, 369, 370, 371. 372, 375, 370, 377, 378, 382, 583, 384, 386, 388, 389, 390, 396, 401, 401, 405, 406, 407, 408, 409, 410, 412, 413, 414, 413, 416, 417, 418, 423, 424, 425, 426, 450, 439, 440, 441, 442, 443, 446, 447, 452, 453, 434, 433, 456, 458, 459, 460, 463, 465, 466, 467, 473, 474, 476, 477, 478, 479, 480, 481, 485, 488, 491, 495, 496, t. V. Interpretan lectiones, 706, 719, 7), 743, t. V. Inveterare a peccato quid, 78, t. v. • Invidiae malum, 400, t. I. Invidia pugnat etiam contra domestica decora, 1013, t. I. Invidia Josepho regnum peperit, 1014, t. I. Invidia episcopo non timenda, 674, t. I. Invidorum miserabilis conditio, 950, eorum oculi nihil sa- num vident, 808, t. I. luvidia deponenda, 23%, t. II. Invidia ingratum reddit, 74, t. III. Invidia quantum malum, 526. Invidiæ morbus et ejus ef. fectus, 427, t. IV. Invidia radix homicidii, 472, nihil cum ratione operatur, 458, felicitatem aliorum suam putat Infelicitatem, 503, tom. IV. Invidia pauperum in divites, 502, t. V. Invidiæ conditio, 58, t. V. Invidorum mala, 58, t. V. Invidorum miserabilis conditio, 102, t. V. Invidia invidi pœna,569, 1. V. Invidia hypocriseos soror, t. V. Invidi malis lætantur, 424, t. V. Invidia unde oriatur, 194. Invidiæ malum, 378, t. XI. Invidus et simulator homines plus quam Deum veretur, 379, qui invidet cum Deo pugnat, 379, t. XI. De invidia ecloga, 677, t. XII. Invidia quanta damna parial, 568, t. X. Invidia omnis pellenda, quomodo, 253, t. X. Invidia plus quam cætera omnia dissensiones parit, 202, tom. X. Invidia furor quidam est, 587, quanta vitis et damına pa - riat, 158, 591, t.'X. Invidus avaro pejor, 283, t. X. Invido inaccessum est calum et vita ejus non vitalis est, 264, t. X. Invidiæ tyrannis, 448, bona omnia pessumdat, 449, est bello perniciosior, 449, t. IX. Invidia stultos efficit homines, 123, 1. IX. Invidia invidis perniciosa, 101, t. VIII. lavidia diaboli Adamum occidit, 299, t. VIII. Invidia nihil deterius, per quam mors in mundum intra- vit, 269, t. VIII. Invidia excæcat hominem, 359, t. VIII. Invidia fornicatione pejor, 210, culpa omnium deterrima, ibid., t. VIII. Invidia quantum malum, 211, fera venenosa, 306, nihil pejus, 197, t. VIII. Invidus ut alium perdat, ipse perit, 305, t. VIII. Invidorum misera conditio, 210, t. VIII. Invidia est fera multis capitibus instructa, 443, 1. VII. Invidiæ malum, 273, nulli par, 441, t. VII. Invidia bonis quoque suis insidiatur, 602, t. VII. Invidia nulli cédit miraculo, 204, t. VII. Invidia sæpe secum ipsa pugnat, 487, t. VII. Invidia quantum malum, 410, t. VII. Invidia et gloriæ amor non cum sincera reperiuntur anıi- citia, 572, t. VII. Invidia Judæorum erga centurionem, 338, t. VII. Invidus dæmoni comparatur, 442, t. VII. Invidus, dum fornicarii et publicani in regnum coelorum intrant, ipse excluditur, 442, ad invidiam curandam re- media, 442. Invidus, non eum cui invidet lædit, sed sei- psum, ibid., t. VII. Invidi sæpe mente admirantur, et adulatores mente cri- minantur, 233, t. VII. Invidia ne pulchra quidem intueri sinit, aut si sinat, in- vidis sinit oculis, 217, t. VI. Invocare in veritate quid sit, 262, t. IX. Invocatio sanctorum et martyrum, 937, t. I. Invocatio martyrum 640, t. II. Invocatio et intercessio sanctorum, 407, t. IV. Invocatio et intercessio sanctorum in calamitatibus, 265, tom. VI. Invocatio Dei a malis liberat, 315, t. V. Joab Amessam occidit, 484, i. I. Joannes Baptista solus præsentem Christum prædicavit, 113, quomodo testimonium perhibeat de lumine, 60, de Joanne Bapt. magna Judæorum opinio, 103, t. VIII. Joannes Bapt. cur eadem ipsa verba repetat, 113, tom. VIII. Joanne Bapt. inferiorem Christum Judæi putabant, 103, tom. VIII. Joannes Bapt. quam commendabilis, 102, t. VIII. Joannis Bapt. quidam discipuli cur Christum secuti sint, 117, t. VIII. Joannes Bapt. cur dicat se prophetam non esse, 104, tom. VIII. Joannis Bapt. discipuli Christo et ejus discipulis invide- bant, 168. Christo non credebant, 173, t. VIII. Joannis Bapt. testimonium Dei erat testimonium, 230), tom. VIII. Joannis Baptismus judaico præstantior, imperfectus la- men erat, 108, t. VIII. Joannes Bapt. cur discipulis Christi baptizantibus bapti- zare non destitit, 167, t. VIII. Joannis Bapt. prædicandi modus, 88, t. VIII. Joannem Bapt. laudat Josephus scriptor, illiusque noci Jerosolymitanum excidium adscribit, 87, 1. VIII.

IN OMNIA OPERA SANCTI JOANNIS CHRYSOSTOMI Jomunes Baptista cur Christo major putabatur, 203, eiun Christo non comparandus, 421, t. VII. Joannes Bapt. eur Christum quis sit interrogat, qui probe ipsum noverai, 413, 414, contra eos qui dicebant Joannem Bapt. ignoravisse quod Jesus pro hominibus moriturus esset, ideoque per discipulos interrogasse, Tu es qui ven- turus es, etc., 415, 416, t. VII. Joannes Bapt, primi adventus Christi præcursor, Elias secundi, 539, 560, t. VII. Joannem Bapt. Christus defendit, 419, t. VII. Joannes Bapt. cur Pharisæos increpaverit, 193, t. VII. Joannis discipuli Christo invidebant 368, t. VII. Joannis Bapt. animi magnitudo et libertas loquendi, 193, tum. VII. Joannes ab Herode metuebatur, 328, 1. VII. Joannis Bapt. discipuli in Christo scandalizabantur, 415, invidia quadam erga Christum moti, 218, 413, 414, t. VII. Joannes Bapt. nece non læsus fuit, sød ii qui necem ipsi machmati sunt, 493, t. VII. Joanuis discipuli post ipsius necem Christo magis hæse- runt, 495, 496, t. VII. Joannes Bapt. nullum signum fecit; sed a vita conspi- cuus fuit, 479, t. VII. Joannes Baptista cur venerit, 183, cur ad baptizandum missus sit, 183, cur Helias esse dicatur, 422, 559, t. VII. Joannis Baptistæ cum Isaïa consensus, 187, t. VII. Joannes cur aute Christum prædicavit, 217, 218, t. VII. Joannis Baptiste et Christi idem scopus erat, 423, tom. VII. Joannis Baptista vita quam sancta, 421, t. VII. Joannis Baptistae vitæ asperitas, 188, t. VII. Joannis Baptistæ prædicandi modus novus, 189, t. VII. Joannis Baptiste humilitas, 38, t. VII. Jeannes Baptista in quo prophetis major, 420, t. VII. Joannes Bapt. cur nullum signum fecerit, 218, 1. VII. Joannis Bapt. vita aspera, 391, pelliceatuvica, 528. Joan. Bapt. non pro negato idolis incenso martyr occubuit, 959, non inferior angelis, 591, t. I. Joannem Baptistam imitari possumus, 104, t. IV. Joannes decollatus, 567, t. IV. Joannis Baptistæ constautia ubique terrarum celebratur, 524. Joannes pauper regem increpavit, 202, cur Helias dietus, 87, martyr et martyrum primus, 541, 1. III. Joannes vel in carcere molestus erat Herodiadi, 63, ton. V. Joannes baptizatus est a Christo, ut dicitur in secretiori- bus libris, 658, t. VI. Joannes Bapt. cæteris sanctis æqualis est, 775, t. VI. Joannes Baptista et Jacobus capite truncati, 362. Lorn. XI. Joannis sepulcrum manifestum erat, 179, t. XII. Joannis baptisma quid esset, 284, 1. IX. Joannis baptistæ fiducia, 33. Martyr ille fuit, t. H. Joannis Bapt. et Helire similitudo, 786, t. II. Joannes Bapt. ex utero Evangelista, 789, ex ventre mi.a- cudorum editor, etc., ibid., t. II. Joannis Baptista quantus honor, cum Christum baptiza- ret, 801, t. II. Joannes baptizans Trinitatis gloriam vidit, 780, t. II. Joannes Bapt. vox deserti, 803, t. II. Joannis Bapt. to!a vita jejunium fuit,877, t. VIII. Joannes cur in carcerem positus et occisus, 485 et seqq., tom. VIII. Joannes àxpida,, id est, summitates herbarum comedebul, 762, ride notam, t. VIII. Joannes evangelista sublimiora loquebatur, 727, t. VII. Joannes non cæteris modo apostolis, sed etiam fratre suo Jacobo major, 380, t. VII. Joannes evang. Petro primas cedit, 621, t. VII. Joannes quod valde diligeretur ideo præeminebat, 530, tom. VII. Joannes evang. quantum philosophetur, 549, t. VII. Joannes evangelii scribendi causam tacuit, 27. Christo movente scripsit, 27, cæteris sublimior, 28, t. VII. Joannes evang.in vivis erat cum Jerusalem excisa est, 619, t. VII. Joannes evangelista multo post Jerosolymitanum exci- dium tempore vixit, 696, cur illud non prædixerit, ibid., toin. VII. Joannes vas sanctum, qui supra pectus Domini recubuit, et divinos inde fontes hausit, 730, t. I. Joannes evangelista discipulum quemdam invenem po- stea latronum ducem revocat ad pristinam virtutem, 305. Joannes apost. multoties mortuns, 775, t. I. Joannis evangelistæ liber quanta cum attentione legen- dus, 33, t. VII. Joannes evangelista quam sit a fastu alienus, 480, tom. VIII. Joannes evang. columna omnium Ecclesiarum, cœli claves habet, 25, 1. VIII. Joannis evang. patria, 29, in principio pauper et illitte ratus. 29, 30, t. VIII. Joannes evangelista mediam tenuit Asiam, 31, t. VIII. Joannes cur cæteris timentibus in sinu Christi recubat, 390, 1. VIII. Joannes sublimior, Petrus ferventior, 473, t. VIII. Joannes apost. cur a Christo tan dilectus fuerit, 191, ton. VIII. Joannes solus evangelistarum ab æterna Verbi genera- tione Evangelium suum orditur, 47. Ejus Evangelii digui- tas, 25, t. VII. Joannes tonitrui filius, 29. Evang. sublimiorem doctrinam tradit, quare, 34, creaturas omnes commemoravit initio Evangelii, 583, t. IV. Joannes evang. et Paulus perfectiora quam Moyses tra- didere, 29-30, L. IV. Joannes tonitrui filius, 74, t. VI. Joannis secundam et tertiam Epistolam non inter canonicas quidam computabant, 424, t. VI. Joannes evangelista Christo admodum carus, 485 Evan- gelium suum non produxit usque ad assumptionem Do- miui, 781, t. II. Joannes evangelista Ephesum relegatus, illic obiit, 9, tom. XI. Joannes evangelista theologus, 647, 739, t. V. Joannes theologus, evangelista, 731, Į. V. Joannes apost. Asia Ephesiorum episcopus, 609. A Do- mitiano pulsus in exilium in insulam Patmon, 60), L. VIII. Joannes apost. Apocalypsin et tres Epist. scripsit, 610, post exilium Evangelium scripsit Ephesi, 611, 1. VIII. Joannes evang, virgo erat, 618, t. VIII. Joannes apostolus magno Joanne major, 711, t. VIII. Joannes Chrysost. epistolas multas Theodoro hortatorias scripserat, 315, ¿ia ab eo postulat, 316, t. I. Joannes Chrysostomius. Vide Chrysostomus. Joan. Chrysostomus in throno sedebat episcopus, 163, vide Chrysostomus. Joanni Jerosolymitano episcopo epistola Chrysostomi, 634, t. III. Joannes presbyter litteras Chrysostomi defert ad Innocen- tium papan, 555,356, pro Chrysostomi causa vexatur, 700, tom. II. Joannes resbyter ad prædicationem Evangelii in Plan- nicia destinatus ab Alphio, 624, illo mittendus secundum Chrysostomi sententiam, 636. In Phoeniciam prædicandi Evangelii causa proficiscitur, 639-640, nussus a Chrysostomo ut Evangelii praecones in Phoenicia hortaretur, 640, t. III. Job ante certamina jam exercitatus erat, 395, quam solli- citus esset erga filios et de servanda castitate, 396. Jobi virtus, ibid. Nihil sciebat de regno coelorum et de resurrec tione, 397. Vide notam ibi, 395, 396, t. VII. Jobi bona egenis erant communia, 686, L. VII. Job dives erat, sed non serviebat mammons, 293, 1.VII. Jobi cautio circa virginum aspectum, 237, t. VII. Job in tentationibus splendidior, 213, t. VII. Job nec præsentibus hærebat, nec illa ablata quærebat, 500, t. VII. Job pro occultis peccatis sacrificabat, multo magis pro manifestis, 455, non acta modo, sed etiam cogitationes fl- liorum purgabat, 768, 1. VII. Jobi armenta et pecora cur Deus permiserit a diabolo necari, 334, t. VII. Jobi virtus in repellenda uxore, 397, t. VII. Job maledictis amicorum magis turbatus est, quam ærumnis, 229, 1. VII. Job omnes diaboli impetus excepit, illæsusque mausit, 321, t VII. Jobum in fine calamitatis magis exercuit Deus, quare, 505, t. VII. Job ex ærumnis magis claruit, 192, t. VII. Job non minor apostolis, 397, L. VIÍ. Job Abrahami nepos, 990, ejus cura et sollicitudo erga filios, 584, 1021. Job propter calamitatem iniquitatis accu- satus, 997. Jobi patientia in exemplum affertur, 935, 1. 1. Job ue respicere quidem virginem ausus, 500, ejus ad uxorem responsio, 494, t. I. Job cruciari maluit, quam blasphemare, 855. Jobi patien- tia graphice descripta, 1022, 1023. Job in hac vita punitus, ut totam mercedem reciperet, 1044. Jobi hospitalitas, 900. Jobum diabolus, non pauperem facere, sed a pietate detur- bare volebat, 735, t. I. Job ab Esau originem ducit, 324, t. II. Jobo exprobravit diabolus præsentem felicitatem, 26. Ideo illum Deus in ærumnas incidere permisit, 27. Com prospere ageret Job, cjus virtus uon multis nota erat, ibid. Cur non ipse Deus Jobum percussit, sed diabolo tradidit

percutiendum, 28, t. II. INDEX GENERALIS. Job varias sustinuit tentationes, 62, tentationes splen- diliorem venerabilioremque eum reddiderunt, 63, t. II. Jobi patientia et gratiarum actio, 30. Job postquam on- nia amiserat, fortior fuit, 45. Job omnibus amissis in fimo sedebat, 33, in fimo superavit, 66, t. II. Job plagis acceptis victor, 69. Jobi corpus statua aurea gemmala, 69. Jobi splendida victoria, 270. Job in stercore justificatus est, 344. Jobi funus omni throno regio venera- bilior, 68, t. II. Jobi amici cum silentio calamitatem ejus res; iciebant, 119. 120. Jobi patientia omnibus consolatio esse potest, 270, 271, 272, paupertas extrema, 273, t. II. Jobi fimum visuri multi in Arabiam peregrinabantur, 69, tom. II. Jobi ulcera gemmis cariora, 69, t. II. Job exemplum patientiæ, 62. Jobi patientia, 561, cala- mitates, 563, virtus, 463. Jobi virtutes, 578-579. Job ma- gnus patientiæ pugil, 578. Jobo nihil morbo acerbius, 591, 302. Job dives et pauper, gloriosus et vilis, pater et orbus, 418. Illustrior in adversis, quam in prosperis, 579, 580, tom. III. Job resurrectionem non noverat, 565, t. III. Job justus erat, id est, omni virtute præditus, 40, t. V. Jobi constantia. 71, t. V. Job divitiis recte utebatur, 503, insons uxoris msidiis p1- tebat, 37, in sterquilinio beatissimus, 39, quomodo, ibid., iso Deo laudatus, ibid., t. V. Job ad paupertatem, orbitatem, ad ulcera redactus, om- nium beatissimus, 367, t. V. Job propter calamitates ut noxius accusabatur, 92, t. V. fob sexcentis coronis redimitus, 236. Jobi patientia plu- ribus exprimitur, 257, de Jobi uxore mulia, 238, 239, tom. X. Job vicit diabolum, 137, t. X. Jobi quanta patientia, 242, t. Xf. Job libri auctorem quidam dicebant esse Moysem, ali Salomonem, 362, t. VI. Job paupertatem bene tulit, 147, t. VI Jobo nihil nocuere calamitates, 132, t. VI. Job eleemosynis magis quam divitiis abundabat, 565, tum. VI. Job vere homo, 202, t. IV. Job multis salutis auctor fuit, 397, t. IV. Jobi uxor a diabolo immissa ut gravius tentaret illum, 619, t. IV. Jobi humilitas, 491, t. XII. Jobi virtus quanta, 486, t. XII. Job in sterquilinio coronatur, Adam in paradiso ignomima afficitur, 544, t. VIII. Jubel Pater habitantium in tabernaculis pastoru:n, 167, tom. IV. Jonam inter et Christum discrimina, 460, 461, t. VII. Jonas cur fugit, 288. Jonæ fuga nihil profuit, 78. Jonas vectores in extremum periculum deduxit, 78, t. II. Jonam mare Deo obsequens persequitur, 309. Cur eùm in Barbaros, mites tamen et æqui amantes, incidere per- misit Deus? ut eum benignitatem doceret, 310, t. II. Jonas ex morore mortem optat, 577, t. III. Jonathas Davidem dolo ex nauu patris eripuit, 630, tom. I. Jonathæ cum Davide amicitia, 640. Jonathas filius Saül diligebat David vehementer, 680, tom. IV. Josaphat vallis ubi judicium Dei erit, 688, t. VI. Josaphat vallis ubi judicium extremum erit, 625, t. VIII. Joseph Jacobi filius patiendo vicit, 756, t. VII. Josepho non nocuere fratres, 529, t. VII. Josephus mulierem repulit, 397, t. VII. Josephus, innumera passus a fratribus, beneficiis ipsos cumulavit, 596, t. VII. Joseph ex ærumnis magis claruit, 192, t. VII. Joseph cur dicatur, vir assequens, 536, cur invidiosus dicatur, 597. Josephi candor, 527, ejus somnia, 528, torn. IV. Joseph venditus Ismaelitis, 530, t. IV. Joseih figura Christi, 328, 529, divinam gratiam comitem habebat, 536, t. IV. Joseph pulcher ab uxore heri sui tentatus, 557, ejus ca- stitas, 538. Josephi continentia comparatur cum babylo- uica fornace, 413, t. IV. Josephi religio et pietas, 547. Josephi virtus admirabilis, 538, t. IV. Joseph in carcerem conjectus præfectum carceris sibi conciliavit, 341, t. IV. Joseph interpres somniorum, 515, 344, t. IV. Joseph in mercedem patientiæ ad regia palatia ascendit, 5.7, t. IV. Joseph psomthomphanec, id est occultorum cognitor dic- tus, 545, t. IV. Joseph obliviscitur injurias, 542. Josephi clementia erga fratres, 577, qui ipsum non agnoverunt, 548, et peccatuin suim agnoscunt, 550, t. IV. Joseph prævidet redituros Hebræos in terram promissio- nis. 577, t. IV. Josephi anni in Scriptura enumerati, 578, t. IV. Josephi fratres fratri invident, 1013. Joseph promissis semper credidit, 438, etiam in omnibus adversis, ibid., ejus captivitas quot bona pepererit, 1014. Josepho invidia regnum peperit, 1014, t. §. Josephi fratres quæ contra illum machinati sunt, eadem et ipsi sunt passi, 103, t. V. Joseph insons a fratribus impugnabatur, 37, t. V. Josephum nihil læserunt fratres, ipsi soli mala hɔuse- runt, 420, t. V. Joseph filius Jacob in ærumnis beatus, 366, t. V. Joseph servus tamen liber, 237, t. V. Josephi juvenis moderatio, 588, ejus virtus celebratur, ibid. et 589. Joseph ob calamitates clarus, 582, ejus ærum- næ, ibidem et 583. Josephi exemplum castitatis quam utile, 520. Josephi historia pluribus descripta, 503, 301, t. III. Josephi Jacobi filii hist ria, castitas; virtus, 683, 686, toin. XI. Joseph Jacobi filius cum magis urgeretur, magis sustine- bat, 700, t. XI. Joseph filius Jacob exemplum patientiæ, 388, 389, tom. VIII. Josephi filii Jacobi virtus et constantia, 45, 1. VI. Josepho nihil servitus nocuit, 152, t. VI. Joseph continentissimus, 201, t. VI. Josephi Jacobi filii pudicitia in exemplum adducitur, 274, tom. X. Josephus Jacobi filius in carcere liber erat, 157, t. X Josepho jucundior erat carcer, quam domus ubi a domina sua ad adulterium provocabatur, 342, t. IX. Josephi castitas, 421, t. XI. Joseph cur reliquias suas transferri voluerit, 690 : ne ab Egyptiis post mortem ut deus coleretur, 690, t. II. Josephus Jacobi filius, Christi figura fuit, 612, t. VIN. Josephi, non Mariæ, genealogia ducitur, quare, 51 Josephi generatio cur texitur in ortu Christ, 27, tom. VII. Josephi de Virgine Maria suspicantis moderatio, 41, tom. VII. Joseph Ma iam nunquam cognovit, 58, t VII. Josephi Mariæ sponsi virtus, 43, ejus philosophia, 41, tom. VII. Josepho cur in somuis, non aperte, apparet angelus, 41, tom. Vil. Joseph vir fidelis ange'o credit, 85, t. VIL Josephi obsequentia, 57, t VII. Joseph cur ad isaiam remittitur, 56, t. VII. Joseph cur Christo nomen imponit, 47, Christo patris loen fuit, 47, 1. VII. Joseph B. Mariæ Virginis sponsus videtur mortuus fuisse ante Ascensionem Domini, 36, t. IX. Joseph, antequam B. Virginem duceret, filios ex alia ucore susceperut, 793. Jucobi fratris Domini pater, 791, tom. II. Jo eph minister acconomice, Mariæ socias, et mediu!or mysterii potius quam vir Mariæ, 828, t. III. Joseph sponsus Marire mortuus fuisse creditur cum Chri- lus crucifixus est, 642, t. VIII. Joseph Barsabas noa doluit quod electus non esset, 36. 43, 1. IX. Josephus historicus Judaicorum rituum cultor ferventis- simus, 693, t. VII. Josephi scriptoris historia, 690, t. VII. Josephus historicus Herodis vitam refert, 179, t. VII. Josephus scriptor Joannem Bapt. laudat, 87, t. VIII. Josej hi historici testimoniam de angelis, 361, t. VIII Josephus historicus Testamentum Vetus velut paraphrasi explicavit, 896. Josephi locus et historia Mariæ cujusdam, quæ in fame filium comedit, 326, ejus locus, 896, alter lo- cus, 897, t. I. Josephus scriptor, de excidio jerosolymitano, 51, affertur, 114. Josephus historicus mortem Herodis narral, 208, tom. IX. Jose hi liber de excidio jerosolymitano. 289, t. VI. Josephus historicus Judaus de paschale agit, 748, tom. VIII. Josue multa passus, 178, t. I. Josias duodennis in solium regai ascendit, 43, t. VI. Jothor socer Moysis, barbarus et impius consilium bonum dat Moysi, 134, t. TII.

IN OMNIA OPERA SANCTI JOANNIS CHRYSOSTOMI Johor Moysi dat consilium, 817, est figura Ecclesiæ gen- tium, 818, t. III. Jovianus domesticorum insidiis periit, 603 et in Monito, 593. Joviani uxor pupillo Varroniano filio unebat, 603 et ir Monito, p. 596, t. I. Jovis sepulcrum Cretenses habehant, 676, t. XI. Ir lumen maguum et splendorem significat, 216, t. VI. Ira Dei novacula in Scriptura vocatur, 88, t. VI. Iræ divinæ causa sunt nostra peccata, 1030, t. I. Ira Dei non animi ægritudo, 281, t. I. Ira cur nobis insita, 308, t. II. Iram qui non refrænat in cruciatu vivit, 200, t. II. Iræ in proximum solvendæ, 390, t. II. Ire exardescentis pravus effectus, 470, 702, t. IV. Iram sedare in nostra est potestate, 703, ex ira Davidis, quam ille sedavit, ejus virtutem cognoscimus, 692, t. IV. Ira Dei aliquando per ignem significatur, 207, t. V. Ira et furor in Deo non humano more sunt intelligenda, 71, t. V. Ira rationis expers, 354, t. V. Ira ad quid utilis, 51, t. V. Ira aliquando utilis, 30. Ira quænam mala sit,ibid., temere irascitur,qui seipsum ulciscitur, 51 1. V. Ira nibil deterius, 191, t. VII. Ira sæva fera est, 50, quomodo sedanda et tollenda 30. Ira cur reprimenda; quanta mala afferat, 248, 219, tom. VII. Iræ motus sedandi, 732, 733. Iræ morbus celeri medela opus habet, 251. Ab ira abstinere quantum bonum, 594, tom. VII. Ira ebrietatem parit vini teraulentia deteriorem, 233, loth. VII. Ira est radix cadis, 248, t. VII. Ira non iniqua semper est, sed inopportuna irareprehen- ditur, 248, t. VII. Ira celeriter exstinguenda, 51, 52, t. VIII. Ira acutus morbus, ignis vehemens, ebrietas quædain, Imo ebrietate deterior, 156, t. VIII. Ira quomodo sedatur, 332, t. VIII. Ira fera est, quam frænte oportet, 51, t. VIII. Iræ materia clamor est, 158, t. VIII. [ram inter et furorem, pastas, uullum discrimen, 275, loin. VIII. Ira nihil turpius, nihil gravius, nihil ingratius, nihil Jam- nosius, 106, t. IX." Ira est canis impudens, 139, t. IX. Tra quanta mala pariat, 52, t. IX. Ira et vindictæ cupido quantum malum, 291, 235, t. IX. Ira et furor morbos augent, 63. Ubi ira est, ibi non habi- tat Spiritus Sanctus, 138, t. IX. Ira quanta mala paperit, 349, quomodo sedanda, 121, fræ- nanda, non potest unquam iratus persuaderi, 236, t. IX. Ira solvitur mansuetudine, 124, t. IX. Ira est fera quædam cohibenda, 53, t. XII. De ira et furore ecloga, 689, t. XII. Qui irascuntur, pueris insipientiores sunt, 160, t. XH. Iræ quanta foeditas, 560, t. "XII. Ira majus est malum quam concupiscentia, 117, t. XI. Ira quomodo cohibenda, 097, t. XI. Iracundia cito deponenda, 398, ea nihil magis aciem mentis obtundit, 649. Iracundia mala, 650, t. I. iracundia fratrum sedauda, 398, t. I. Iracundia fons et radix cædis, 283, t. III. Iracundi sunt dæmoniacis similes, 230, t. VII. Iracundus quam crucietur, 431, t. VII. Iracundus dæmoniaco pejor, 273, t. VIII. Iracundi imago, 52, t. VIII. Iracundi descriptio, 139, 232, t. IX. Iracundus in mansuetum incidens sedat iram, 61, 62. Iracundus sibi insuavis et aliis noxius est, 62, t. FX. S. Irenes templum, ubi coucionatus est Chrysostomus, 493, L. XII. Iris arcus in nubibus, 234, t. IV. Irruptio in ecclesiam per manum militum facta in magno sabbato, 533, t. III. Irus paupertate eratEpictetus, 111, t. IX. Isaaci ærumnæ, 463 et seqq.,736, l. 1. Isaaci immolandi obsequentia mirabilis, 1025. Isaaci im- molandi historia mortis et resurrectionis figura, 1023, 1026. Isaac Martyr appellatus a Paulo, 940, 1028, t. I. Isaac Christi gura, 741, t. II. Isaac risum significat, 131. Isaaci mactatio crucem desi- guabat, 36, t. III. Isaaci ortus, 421, t. IV. Isaac cur offerri voluerit Deus, 441. Isaaci immolandi mansuetudo et obsequentia, 431, t. IV. Isaaci patientia, 459, t. IV. Isaaci putei ex quibusdam casibus denominati, 611, to.n. IV. Isaac precatur pro conjuge sterili, 445, t. IV. Isaac viginti annis orando perseverat, 447. Isaac probi- betur a Deo ne in Ægyptum eat, 453, t. IV. Isaac in sua generatione doctor, 49, L. V. Isaac fructus hospitalitatis, 509, t. V. Isaac figura Christi, 613, t. VI. Isaias increpat mulierum luxum et mollitieni, 49, 50, tom. VI. Isaias cur ab anuo mortis Oziæ visionem suam narrare iu- cipiat, 134, t. VI. Isaias Ægyptios muscas vocat, 8., t. VI. Isaia excellentiam prædicat Paulus, 11, t. VI. Isaiæ excellentia ex ejus prophetia maxime percipitur, 11, t. VI. Isaias cur se obtulerit Deo in vistone, 73. Judæis gravis - simo supplicio affectus est, 74, t. VI. Isais visioni affinis est Danielis visio, 69, L. VI. Isains. V. Esaias. Isaias quam aperte Joannis Bapt. et Christi adventum præsignificaverit, 187, 188, t. VII. Isaiæ prophetia dicto Christi accurate consonat. 512, tom. VII. Isaias inagniloquentissimus propheta, 349, t. X. Isaias theologus, 709, t. VIII. Isains sectus est, 505, t. VIII. Isaias ubi sepultus sit ignoratur, 709, L. VIII. Isauri regionem infestabant, in qua Chrysostomus exsula - bat, 536, Isaurorum incursiones, 589, 609. Isauri cæsarien- sein agrum populantur, 613 el segg., depopulati agros se recipiunt, 617, t. III. Isauri prædones, 623, t. III. Isauri, exorto vere, latrocinia exercent, 696. Isaurorum terror, 675, irruptiones, 645, 646, t. III. Isaurorum terror Armeniam desolatur, 687. [saurorum metus, 670, 648 et seqq., t. III. Isauri omnia populabantur in Armenia, arces obsidebant, 690, t. III. Isauri trecenti Arabissum oppidum invadunt et arcem peno capiunt, 693, omnia cruore complebant, 720, t. III. Ismael nothus, 462, t. 1. Ismael ejectus a Sara, 423, 424, servatur a Deo, 42, tom. IV. Ismaelitæ ex nepotibus Abrahæ edocti, 48, t. V. Ismaelite nibil commune habent cum Israelitic genere, 33, L. VII. Isocratis Iepor, 669, t. I. Israel aliud nomen Jacobi, 123, t. III. Israel significat, videus Deum, 875, t. I. Israelitæ cur unum vitulum pluraliter vocant deos, 330, tom. II. Israel quomodo potestas Dei dicitur, 305, t. V. Israelite ex Ægypto egressi, impietatibus addicti, 172, tom. V. Israelitæ cur tandiu in deserto detenti sunt, 172, t. V. Israelitarum decem tribuum nequitia, 104, 105, t. V. Israelitæ circumcisione signantur ut pecora et bruta, 18, tom. XI. Ister, seu Danubius, sæpe glacie concrescit, 373, t. V. Italia de Spiritu Sancto accepit, 186, t. V. Itali, 714, i. 1. Italice scribit Chrysostomus, 709, t. III. Itinera Pauli, 383, t. IX. Jubal demonstravit psalterium et citharam, 168, L. IV. Jubilus et plausus militum in procinctu, 208, t. V. Jubilum quid, 623, 1. V. Judais sacrificia cur Deus præceperit, 879, t. I. Judæi quam ingrati erga Moysem, 877. Judæorum ingra- tus animus, 906, erga prophetas, erga apostolos, erga de - ctores, 866. Judæos ingratos fore prædictum est a prophetis, 814, t. I. Judæis cur Deus terrena promittebat, 372. Judæis cur raro Filius Dei a prophetis memoretur, 740, t. I. Judæis Jerosolymæ solum pascha celebrare licebat, 866, tom. I. Judæis non modo tempus, sed etiam locus secundura legem observandus, 876. Judæorum inconstantia in lege servanda, 873, extra patriam ne psallere quidem audebatt, 833, 838, t. I. Judaeorum reges instantibus malis ad Elisæum confugic- bant, 391, t. 1. Judæis omnia sublata, alture, arca, tabernaculum, etc., 881. Judæi miseri, qui tot bona sibi celitus tradita repu- diarint, 942, in adoptionem vocati, in canes degencrarunt, 843, duri cervice, ibid. Judai judicium extremum credunt, 1011, t. 1. Judæorum tres servitutes: ægyptiaca, babylonica, sub Antiocho, 800, 801. Judæorum servitus ægyptiaca, qua-

INDEX GENERALIS. dringentorum annorum 890. Judæorum dispersionem prædixerunt prophetæ. 819. Eorum ejectio prædicta a pro- phetis, 822. Judæorum postrema captivitas nunquam finem habitura, 905, t. I. Judæos incredulos futuros esse prædictum a prophetis, 822. Judaicarum item rerum finem fore prædictum a pro- phetis, 901, 902. Judæi, nec mortuos excitatos videntes, crediderunt, 1009. Judæi non crediderunt, et gentiles cre- diderunt, 829. Judæi Christum impostorem dicebant, 907, tom. I. Judæi ante Christum de resurrect. non philosophabantur, Hoc minus verum est, 981, t. I. Judæorum calamitas, quod christianæ prædicationi ob- fuerint, 323. Eis causa una malorum, Christi nex, 907. Judæi regis cœlestis venia frui noluerunt, 858, t. I. Judæi extra templum nec aram nec sacrificia habere po- terant, 835 et seqq. Non licet ipsis legem extra Jerosoly- mam legere, 917. Neque jejunare, 883. Judæorum sacrifi- cia abolita, 920. Judæi non amplius azyma nec Pascha ha- bent, 885, 866. Jugum fregerunt, 846, t. I. Judaei libros Veteris Testamenti apud se servant, 828. Ideo magis culpandi quia libros Scripturæ habent, 850, tom. 1. Ex Judæis sancti ritus legales extra Jerosolymam non observabant, 878 et seqq. Judæi strictius locum celebrandi paschatis observare debent, quain tempus, 877, t. I. Judæi scrupulosius sabbatuin servabant, 807. Christum oderant, quod in sabbato curaret, 809, t. I. Judæorum scelera, 852, 833, t. I. Judæorum jejunium immundum, 857. Judæi jejunantes legem ignominia afficiunt, 876. Eorum jejunium ebrietate fadius, 928. Judæi jejunantes nudis pedibus in foro salta- hant, 816, 849. Cum Judæis jejunantes Chrysostomus ab Ecclesiæ aditu arcet, 849. Cum Judæis jejunare quantum malum, 830. Judæorum jejunia intempestiva et abomi- uanda, 846, t. I. Judæi sabbata mendacia colebant, quomodo, 972. Judæi tympanis, cythara, psalteriis et aliis organis ferias agebant, 833. Judæorum feriæ damnandæ, ibid. Judæoruin omnia religionem spectantia sublata, 836, t. I. Judæi ebrii non sentiunt ebrietatem, 927. Tempore Chrysostomi a nefario sanguine abstinebant, sabbata ser- vabant, et tamen reprobi quia occiderant Christum, 907 et seqq., t. I. Judæos a christianis odio haberi par est, quia illi Chri- stum occiderunt, 854. Judæi mulctantur quia Christum non susceperunt, 824, t. I. Judæos meliores reddidit christiana fides, quomodo, 822, 823. Judæi scrupulosius legem Moysis observant, 667, Apud Judæos sacerdotes esse non possunt, 917, t. I. Judaici ritus abrogati, 916, t. I. Judæorum festa, 844, t. I. Judæi scortis comparati, 847. Æque impii atque Græci, 852. Imo magis impostores, quam illi, ibid., ut communis lues fugiendi, ibid. Judæi magnificam de dæmonibus habe- bant opinionem, 886, 887, t. I. Judaeos Sancti Spiritus gratia deseruit, 913. Eorum con- veutus vitandi, 904. Judæi lupis omnibus sæviores, 871. Incantationibus, amuletis, veneficiis ad curandos morbos utebantur, 935, t. I. Contra Judæos conciones cursum concionum coutra anomos intercipiunt, 709, t. I. Judæi arcam, tempore Chrysostomi se habere jactita- baut, 914. Crapulæ, ebrietati et tripudiis vacant, 848. Tem- pore Chrysostomi pecunia pollentes, 835, t. I. Judæi stupratas mulieres, choros mollium, homines sce- nicos ac theatrum universum ad synagogam pertrahebant tempore Chrysostomi, 846, 847. Terriculis christianos mo- vebant, 818. Eorum reprobatio ex prophetis probatur, 910. tom. I. Judæi non modo ob crucifixum Christum, sed etiam ob prohibitum Evangelium pœnis affecti, 327. Judæi impu- dentes et audaces, 833. Multi in Palæstina, in Phoenicia et ubique, ibid., t. I. Judæorum anima habitaculum dæmonum, 818, 849, 852, 861, t. I. Judæorum calamitas sub Vespasiano et Tito, omnem ex- cedit calamitatem, 824. Judæi adversus romanum impe- rium bellum susceperunt, 838. Sub Constantino templum restaurare frustra aggrediuntur, 900. Itemque sub Juliano, 900 et seqq., 903, t. I. Judæi ne templum restaurarent a vicinis olim prohibiti, 319. Sed frustra', 319, 320. Sed Juliani tempore templum restaurare non potuerunt, 834, t. I. Judai monarchiam sive unitatem principii in Deo statue- bant, 1080, t. I. Judæi semper ingrati, 1078, t. I. Judaici ritus non observandi, 870, t. E. Judæorum instituta vitare debent christiani, 875, t. I. Judaica observationes non magni momenti, 879, t. I. Judaicæ imbecillitatis erat ciborum delectum habere, 590, 1. 1. Judæi ter in anno Deo apparere debebant, 453. Judæos Deus ab Egyptiis male accipi voluit, ut eos in terræ pro- missionis amorem induceret, 85. Judæis Deus antiquitus dux erat bellorum, 148. Judæorum ingratus animus, 341, tom. II. Judæi Sodomitæ appellati, 342, 343. Judæi jejunio nihił profecerunt, 51, t. II. Judæis non licebat pascha extra Jerosolymam celebrare, 379. Pascha Judæorum non est amplius, 379, 380, 389. Ju- dæorum pascha impugnat Chrysostomus, 379, 388, t. II. Judaeorum lavacri a lavacro christianorum discrimen, 226. t. II. Apud Judæos virgines quadraginta diebus Jephthæ filiæ cædem deplorabant, 147, t. II. Ex Judæis multi christiani, 798, t. II. Ex Judæis quam multi crediderunt, 810, 1. II. Judæi et gentiles iăsi indignati de expulsione Chryso- stomi, 533, t. III. Judæi quanta Dei providentia fruebantur, 473. Cur di- spersi per orbem, 111, 112. Tempore Christi suis legibus utebantur, 263. Judæorum in christianos immanitas, 261, tom. III. Judæi pontifices venales habebant, 74, t. III. Judæorum diligentia circa sabbatum, 176. Ritus quidam, 70, t. III. Judæis cur Deus sacrificia concesserit, 829, t. III. Judæis pejores sunt qui absunt ab ecclesia. Quomodo ? 70, t. III. Judæorum consuetudines post Christi mortem cessave- runt, 841, t. III. Judaei ex patria sua pulsi, 840, t. III. Judæi tres tantum publicas solemnitates habent, 810, tom. III. Judai crucem rident, 858, t. III. Judæis quomodo respondendum, 842, t. III. Judæi confutantur dicentes ud, faciamus hominem, ad angelum dictum esse, 71, 588. Judai dicebant vesperam esse initium sequentis diei, 52, t. IV. Judæi Mosi se credere dicunt, sed mentiuntur, 588, tom. IV. Judæi in umbra degebant, 524, t. IV. Judæi umbræ assident, et lucernæ addicti sunt, 52, 98, ton. IV. Judæi insani circumcisionem servant, 366, t, IV. Judæi se filios esse Abrahæ gloriabantur, 288, t. IV. Judæi febricitantes petunt deos, 44, t. V. Judæi pigri, negligentes, aures non præbebant prophe- Lis, 246, L. V. Judæi ab Egyptiis liberati graviori bello vexabantur, ar- rogantia et socordia, 131, t. V. Judæi ex miraculis nihil emolumenti retulerunt, 207, tom. V. Judæi quod genus bonorum accipiebant, 55, 1. V. Judæi per captivitatis remedium idololatriam vitarunt, 353, t. V. Judæi in afflictione boni evadebant, 344, t. V. Judæi lupis immaniores, 153, t. V. Judæi vitulum conflantes cur alii puniti sunt, alii mi- nime, 73, 74, t. V. Judæorum tanta nequitia, ut sanctissimorum hominum preces nil juverint, 238, t. V. Judæi impudentes adversus veritatem, 107, t. V. Judæus, sublatis de Christo prophetis, subvertit maximam partem prophetiarum, 267, t. V. Judaici populi electio a Deo facta, 388, t. V. Judæi crassiores a cultu idolorum non erant liberi, 211, tom. V. Judæorum tribus confuse, 111, t. V. Judæi multa passi ob improbitatem, 328, t. V. Judæorum transmigrationes tres, 361, t. V. Judæorum conventus ter in anno: Pascha, Pentecoste, Scenopegia, 348, t. V. Judæi quot beneficia a Deo acceperunt, 478, 479, t. V. Judæorum carnalitas, 312, t. V. Judæi dicebant illud, Dixit Dominus Dontino meo, vel de Abrahamo vel de Zorobabele intelligt, 265. Alii de populo dicta fuisse aiebant, etc., 265. Cum Judæis quidam magnam aflinitatem habebant, quos alloquitur Chrysostomus, 267, tom. V. Judæorum libri nostri sunt. 183, t. V. Judæi legunt et non intelligunt, 353, t. V. Judæi, inimici nostri, libros nobis servant, 183, t. V. Judæi per psalmum, Dixit Dominus, confutantur, 261, tom. V.

IN OMNIA OPERA SANCTI Judæi Christum expellebant ut inimicum, 109, 112, t. V. Judæis præcipitur ut Deum laudent cum omni instru- mentorum genere, 496, 497, t. V. Judæi misericordiam non accipiunt, 66, t. V. Judaei confutantur, 108, t. V. Judæi apostolos vexaules malis sese implicabant, 132, tom. V. Judæi dicebant se Christum crucifixisse ut deceptorem et præstigiatorem, 110, t. V. Judæi post Christi mortem miserabiliores, 110, etsi mi- nora alioquin scelera perpetrassent, ibid. Judæorum null certa sedes, ibid., plexi quia Dominum occiderunt, 111, confutantur, 112, 113. Dispersi sunt quod Christum occi- derint, 113. Cur vere dispersi fuerint, 114, t. V. Judai quod Christum crucifixerint in calamitates incide- runt, 127, t. V. Judæi dicebant se disjectos esse ut essent orbis terræ doctores, 112, t. V. Judæorum res quotidie pejores fiunt, 115. Judæi prophe- tas non ultra habent, 111, t. V. Judæi in judicio cur Christum interfecerint dicere non poterunt, 243, t. V. Judæorum doctores senes appellantur, 694, t. V. Judaicæ gentis origo, 315, t. V1. Judæorum aristocratia, 313, t. VI. Judæos Deus in tristibus multo tempore relinquebat, ut liberati postea eorum memores et grato animo essent erga beneficum, 79, 1. VI. Judæi, occisis prophetis, impleverunt mensuram Christum occidentes, 168, 169, t. VI. Judæis ingratis quot quantaque beneficia Deus præstite- rit, 236, t. VI. Judai valido telo impetuntur, 30, t. VI. Judaei præsentes quæ Christus agebat non videbant, ea vero fidei oculi nec præsentia vident, 271, t. VI. Judai ex Scripturis impugnabantur, 111, t. VI. Judæi insigui argumento confutantur, 32, t. VI. Judæi confutandi quomodo, 28, t. VI. Judæorum objectioni circa vocem Emmanuel responsio, 25, t. VI. Judæi cur Sodomitis pares scelere, non paria passi sint, 466, t. VI. Judæi impugnantur, 110, t. VII. Judæorum pertinacia, 204, t. VI. Judæi cæcis pejores, 377, t. VII. Judæi in quovis reipublice statu nullam virtutis curam habuere, 73, t. VII. Judæorum sanguinarius animus, 760, t. VII. Judæi incurabiles, 619. Improbi, in peccatorum sensum non veniebant, 183, t. VII. Judæi antequam ad montem et ad ignem accederent, triduo ab uxoribus abstinebant, 23, t. VII. Judæis nibil profuit Abrahæ cogna.io, 452. Contra Judæos agitur, 423, t. VII. Judæi a Magis ediscunt, Magi a Judæis, 73, t. VII. Judæi contentiosi, socordes, de Christo nato paruni cu- Tantes, 67, t. VII. Judæi Magis longe postponendi, 66, t. VII. Judæos per parabolas Christus arguit, 633. t. VII. Judæorum fastum deprimit Christus, 338, t. VII. Judæi cur non crediderunt voci dicenti, Hic est Filius meus dilectus, 204, t. VII. Judæorum malus erga Christum animus, 73, t. VII. Judæorum invidia et nequitia, 73, t. VI. Judæorum ingratus animus, 642; durities, 73; domi- nandi cupiditas et vanæ gloriæ amor, ibid., t. VII. Judæorum scelera, 618, t. VII. Judæorum jactantia, 531, t. VII. Judæorum scelera et iniquitas, 640, 641, t. VII. Judæi, magnis onusti sceleribus, de re quavis levissima eeteros accusabant, 308, t. VII. Judæis post necem Christi spes omnis præcisa, 693, tom. VII. Judæorum post Christi cædem dainnatio, 460, t. VII. Judæorum excidium ob Christum crucifixum accidit, 693, t. VII. Judæos omnes exterminari jusserat Cæsar, 689, t. VII. Judæi cur omnium gravissima passi sint, 681, t. VII. Judæi graviora in Egypto et ab Antiocho gravia passi, graviora Tito et Vespasiano ducibus sustinuere, 460, toin. VII. Judæos perdidit ingratus animus, 332, t. VII. Judæi sub Juliano Apostata cum gentilibus juncti erant, 460, 461, t. VII. Judæorum mala immota manent, 437, t. VII Judæi nullam merentur veniam, 639, t. VII. Judæorum principes, lupi, 379, t. VII. Judæi cum diabolo constituti, 448, 1. VII. JOANNIS CHRYSOSTOMI Judæi non pari conditione sunt ac Ninivite, $58, 1. VII. Judeoruin adversarii Samaritani, 381, t. VII. Judæi confutantur, 628, t. VII. Judæi, qui legem quotidie violabant, legis litteram tung- bantur, 259, t. VII. Judæorum obstinatio, 75, t VII. Judæi cura et honore culti contrariam vicem rependun!, 520, t. VII. Judici, crassiores, ostentis opus habebant, 15. Jud:ei a crapula et ebrietate in iniquitatem defecti, 209, t. VII. Judæorum variæ sectæ, 657, t. VII. Judæis non licebat non modo ex alia tribu uxorem du- cere, sed neque ex alia familia, 28, t. VII. Jud:ros et gentiles qui crediderint, unum esse futuros prædicitur, 641, 642, t. VII. Judaicas calamitates prædicit Christus, 693, t. VII. Judaicæ purgationes, 529, t. VII. Judaicum genus in romano imperio perosum, 689, tom. VII. Judaismus in quo continetur, 513, t. VII. Judæi quam graviter plexi, 286, t. VIII. Judæorum vana religio, 451, t. VIII. Judæi utabant Christum Joanne Bapt. inferiorem, 103, tom. VIII. Judæorum nequitia, 283, amentia, 291; ignorantia, etc., 375; subdolus animus, 336, t. VIII.´ Judæorum opera Abrahæ operibus contraria, 300, t. VIIT. Judæi quasi ebrii de Christo loquebantur, 279, t. VIII. Judæi Moysi non credebant, 236, 237. Confutantur, 337, tom. VIII. Judæorum ingratus animus accusatur, 69, t. VIII Judæorum corruptum judicium, 350, t. VIII. Judæorum insidia contra Christum, 276, t. VIII. Judæi Samaritanis postponuntur, 199, t. VIII. Judæi nec noverant, nec servabant legem, 288, t. VIII. Judæi invidebant saluti gentilium, 71. Carpuntur a Paulo, 71, t. VIII. Judæorum magna de Joanne Bapt. opinio, 105, t. VIII. Judæorum arrogantia et nequitia, 71, t. VIII. Judaicas observationes abrogat Christus, 94, t. VIII. Judaicam vilitatem spectant præcepta legis, 91, L. IX. Judaicam purificationem cur Paulus subiit, 325, t. IX. Judaicum erat caput tondere ex voto, 281, t. IX. Judæorum tres sectæ : pharisæorum, sadduccorum et essenorum, 324, t. IX. Judæi reprobati, 583. Inexcusabiles sunt, 579, t IX. Judæi primi ad filem accedere debuere ex Christi et apostolorum sententia, 586, t. IX. Judæorum cæcitas, 289; insipientia, 136, t. IX. Judæorum impudentia et petulantia, 78; contentio ct fastus, 427, t. IX. Judæorum immitis animus, 325; arrogantia quanta, 433, tom. IX. Judæi resurrectionem credebant, 88, t. IX. Judeis nihil proderat tabernaculum, 133, t. IX. Judæi Moysi et legi adversantes, 138, t. IX. Judæi dæmonibus ipsis ingratiores, 292, t. IX. Judæorum desolatio unde orta, 37, t. IX. Judæi quadraginta pro Pauli cæde patranda jejunant 339, t. IX. Judæi quidam Paulum contemnebant et lacerabant, 383, tom. X. Judæos Paulus vocat circumcisionem, 623, t. X. Judæi canes vocantur, 256, 1. XI. Judæus quandonam cum Græco conjungatur, 40, t. XI. Judæorum doctrina puerorum doctrina erat, 680, t. XI. Judæi quomodo exciderint a Testamentis, 38, t. XI. Judæi multa sacerdotibus dabant, 251, t. XI. Judæi quomodo omuibus hominibus adversentur, 403, tom. XI. Judæorum benedictio non erat spiritualis. 11, t. XI. Judaica quomodo dupliciter fabulæ sint, 679, t. XI. Judæis exosus erat Paulus, 10, t. XII. Judæos confutat Paulus, 28, t. XII. Judæorum in apostolos sævitia, 13, t. XII. Judæorum sacrificia, quam infirma, 217, t. XII. Judai ante portas ecclesiæ sudaria et semicinctia vende- bant, 648, t. VIJI. Judæorum pascha quo tempore, 747, t. VIII. Judæ benedictio Christum præsignat, 574, t. IV. Judæ filii Jacobi peccatum cum Thamare, 31, t. VII. Judas cognomento zelotes, alius Domini disefpulus, 376, tom. II. Judas Lebbæus, Thaddeus quoque dictus, 380, t. VII. Judas et pecuniæ amore perit, 184. Avaris in exemplum proponitur, 760, t. VII. Judæ proditoris furor, 734; cæcitas, 737; sceleratus ani- inus, 747, t. VII. •

Judæ proditio quando facta, 726, t. VII. Judæ quantum scelus, 727, t. VII. Indæ impudentia, 731, t. VII. INDEX GENERALIS. Judas ex proposito diabolus effectus, 733, t. VII. Judas deterior dæmoniacis, 356, 1. VII. Judas sceleris sui infamiam non tulit, 230, t. VII. Jude mors cos qui Christain damnarunt arguit, 759, tom. VII. Judas, filius regni, factus est gehennæ filius, 339, t. VII. Judæ diabolus pœnitentiæ locum non dari curavit, 288, tom. I. Judas multa imbutus doctrina proditor effectus, 825, 828, tom. [. Judæ proditio et mors prædicta a prophetis, 818, t. I. Judam cur non nominavit Christus, quando se tradendum fore dixit, 763, t. I. Judas potestatem miraculorum habuerat, 377. Judas apo- stolus, ex pigritia proditor factus, 279. Judas proditor fa- cius quia a coetu discipulorum recessit, 571. Judas a quali choro exciderit, 376. De Juda Christus sollicitus erat, 717, torn. II. Judæ cæcitas et insania, 377, 384. Judas veritatem i:u- pugnare tentavit, 493. Judæ impudentia, 717, t. II. Judas si nou desperasset salutem consecuturus erat, 282, t. II. Judas proditor lugendus, non qui proditus est Christus, 373, 381, t. II. das est qui mysteria indigne participat, 380, t. II. Judam miracula edita nihil juvarunt, 81, 82, t. III. Judas conscientiam arguentem non ferens, se suspen- dit, 603, 604, L. III. Judas sacrilegus et proditor, 360. Memoratur in psalın. CVIII, 261, t. V. Judas surum sibi machinatur supplicium, 103, t. V. Judas si pecuniæ amorem coercuisset, non venisset ad sacrilegium, 79. De Juda prædictiones, 262, t. V. Judas non ideo fuit proditor quod præviderit Christus ipsum fore proditorem, 171, t. VI. Jude petulantia, 383, t. VIII. Judas a Satana abreptus, 391, t. VIII. Judæ furi cur Christus loculos comuniserit, 363, t VIII. Judæ pedes primum lavit Christus, 383, t. VIII. Juda cur Christus proditorem aperte non dixit, 391, tom. VIII. Judæ proditori successorem eligere Petrus poterat, 50, tom. IX. Indæ avaritia quanta, 225, t. XI. Judæ pedes primum lavit Christus, 716, t. VIII. Judas alius falsus Christus, 323, 323, 1. VIII. Jud-e cujusdam secta dissoluta, quia non ex Deo, 887, Tom. I. Judas et Theudas rebelles in deserto, 189, t. VII. Judas et Theudas perierunt quod tributum dare Cæsari prohiberent, 655, t. VII. Judas et Theudas juste occisi, 492, t. VII. Judas et Theudas magnos habentes cœtus cum discipulis suis perierunt, 43, t. X. Judices ipsi corrupti, 364, t. I. Judex in extremo judicio fraudi inopportunus, 1018, tom. 1. Judex utramque partem audiat oportet, 461, t. III. Judicum officia, 23, t. III. Jud ces pone velum sedentes judicabant, 45%, t. VII. Judices contractis velis deliberabant, 69, t. VI. Judicis corruptor fure pejor, 137, t. V. Judicare alios non licet, 401, quidam alios acerbe judi- cabant, 401, quam vulgare hoc vitium etiam apud mona- chos et clericos, 401, t. I. Judicare de fratre non decet eum qui peceatis obnoxius sit, 166 t. XII. Judicium extremum prædiciter a prophetis, 823. Judicii extremi dies quam tremendus, 1028, post judicium postre- mam, cœlum, terra, et omnis creatura splendidior erit, 91. Judicium Dei nullus effugiet, 880. Judicii futuri imago, 292, 293, 349, in judicii die non personarum, sed operum acceptio, 312, in judicio Christus honores et pœnas inferet, 770, t. I. Judicia Dei inscrutabilia, 706, t. I. Judiciorum officium episcopo competit, 658, t. I. Judicii canonici ritus, 532, t. III. Judicia anteposito velo fiebant, 554, 558, t. VII. Judicium aliquando justitiam significat, 441, t. VII. Judicium Christo reservandum, 454. Nolite judicare, quomodo intelligendum, 307. Judicare non debet de cæte- ris, qui iisdem culpis sit obnoxius, 310, t. VII. Judiciam de aliis ferre prohibemur, 615, 616, t. VII. Judicium altera absente parte irritum, 335, t. III. Judicium futurum, 217, 218, probatur, 701, 702, t. VII. Judicium Dei quam metuendum, 481, 402 t. VII. Judicii dies probis optabilis, peccatoribus erribilis, 750, tom. VII. Judicium futurum omnibus incorruptum, 228, t. V. Judicium et poenas erant qui negarent, 146, t. V. Judicium generale ad futurum seculum reservatum est, bic singulare judicium, 127, t. V. Judicil dies mente versanda, 354. Judicli die stabit solus homo cum operibus suis, quorum causa vel damnabitur, vel corouabitur, 508, t. V. Judicium conscriptum quid, 495, t. V. Judicium et futurum et præsens, 91, t. V. Judicium futurum horrendum erit, 464, t. X. Judicii postremi descriptio, 471, t. X. Judicium de aliis ferre non oportet, 90, t. X. Judicii extremi imago, 461 Judicii extremi descriptio, 267. Judicii futuri metus ad vitam instituendam juvat, 417, t. II. Judicii futuri imago, 430. t. II. Judicii extremi terror, 138, t. II. Jadicium futurum timendum, 441, t. XT. Judicium extremum fore probatur, 515. Judicii futuri metus frenum est ad vitia cobibenda, 683, t. XI. Judicium futurum nemo est qui non timeat, 628, t. XI. Judicia Dei timenda, 616, t. XI. Judicium extremuin fore non credebant quidam, 3:5, tom. XI. Judicium extremum si non esset, Deus non esset justus, 515, t. XI. Judicii postremi tremenda descriptio, 280, 281, t. XI. Judicii futuri descriptio, 495, de futuro judicio, ecloga, 743, t. XII. Judicium futurum quam timendum, 183, judicii futuri descriptio, 186, t. VI. In judicii die qui vivi erunt non morientur, 208, t. VI. Judicium in valle Josaphat. 687, 1. VI. Judicium futurum timendum, 219, t. VIII. Judicium. Quid sit, arguet de judicio, 422, 1. VIII. Judicium futurum esse probatur, 256, t. VIII. Judicium, vitam, resurrectionem cur sæpe Christus me- moret, 223, t. VIII. Judicium futurum cogitandum, 256, 1. VIII. Judicium futurum quam tremendum, 429, t. IX. Judicii futuri tremendi descriptio, 539, t. IX. Judicio adveniente nullus ultra pœnitentiæ locus, 41%, tom. IX. Judicium non ex auditu reddendum, 298. Judicium bonii- num non curandımı, 277, t. IV Judicia Domini semper in mente versanda, 194, t. IV. Judith Imperatoris functa est officio, 341, t. VIII. Juditha historia, 595, t. V. Jugum Christi quomodo suave sit, 431, t. VII. Julianæ scribit Chrys stomus, 669, t. III. Julianus martyr Cilix, 669, in sævum cadit tyrannum, 670, qui diu illum differt: minitatur, adulatoriis verbis allicit, ibid., anno integro per Ciliciam circumducit, 670, tom. II. Julianus a tortoribus laniatur, 671, variisque modis cru- ciatur, ibid., inter tormenta placide loquitur, ibid., necatur, 671, hoc pacto martyrium obit: in sacco includitur, cum scorpionibus, viperis, draconibus, et in mare projici- tur, 671, t. II. Juliani corpus Antiochiæ, 671. Juliani reliquiæ sexcon- tos sanarunt, 673. Juliani sepulcrum dæmones formidant, 669, t. II. Julianus monachus, vir admirandus et celebris, Antio- chiæ magno in honore babitus, 153, t. XI. Julianus Apostata omnes imperatores impictate superavit, 835, 900. Templum Judæorum restaurare voluit, 557, sed frustra, 901, t.1. Julianus imperator Apostata histrio vocatur, 557. Ad im- perium evectus, quam simulaverat religionem christianam respuit, 554, cultum deorum instauravit, ibid. cum meres tricibus et lenonibus incedit, 551, t. II. Julianus Apostata cum videret rem christianam martyrum morte clariorem fieri, movere christianis bellum palam nolebat, 573. Medicos, milites et sophistas vel a profes- sione discedere, vel fidem abjurare jubet, 573, 374, occi- dique eos, qui idolis intensi fuissent, 574, quain callide hac aggreditur, 574, Juventinum et Maximinum capile trun- cari jubet, 574, t. II. Julianus callide christianos persequitur, 360, t. II. Julianus Apostata imperator coronatus confestim in Deum manus sustulit, 529, dæmonum cultum restituit, ibid. Cru- cem deridebat, 530, t. II. Julianus christianos vocabat Galilæos, 530, ens se ex orbe terrarum eliminaturum pollicebatur, 530, L. II. Julianus Apestata Stephaniin improbitatis causa eccle-

IN OMNIA OPERA SANCTI JOANNIS CHRYSOSTOMI slastico principatu palsum jubet rursum doctrinæ thronum occupare, 568, t. II. Julianus Apostata templum Jerosolymitarum instaurare conatur, 568, sed frustra, igne ex fundamentis exsilieute, $68, t. Íl. Julianus Apost. necromantias exercet et puerorum cæ- des, 555, t. II. Julianus Apost. vates accersebat, et præstigiatores, 530, tom. II. Julianus Apollinem in Daphne positum consultat, 567. Daphnen ascendit, sacrificia multa offert, 595, t. II. Julianum cur fulmen in Apollinem immissum non atti- gerit, 567. Julianus jubet capsam reliquiarum S. Babylæ e Daphne auferri, 557. Julianus non ausus est martyrium sanctæ Babyle diruere, nec tectum combusto Apollinis tein- plo rursum imponere, 532, t. II. Julianus Persicam expeditionem aggreditur, 569, in ea- que misere perit, 569. Varia circa mortem ejus sententia, 560. Juliani Apostatæ exercitus, obsessus a barbaris, 489, Julianus imperator periit, ac perenni supplicio torquetur, 830, t. II. Juliani Apost. tempore fames, 530, t. II. Julianus Apostata omnes impietate superavit, 59. Ju- liani avunculus a vermibus corrosus, 40, t. VII. Juliano Apostata regnaute signa Jerosolymæ exhibita sunt, 40, t. VII. Julianus Apostata, sub quo Judæi cum gentilibus juncti erant, 460, 461, t. VII. Julianus omnes impietate superavit, ipso regnante multa facta sunt miracula, 285, t. V. Juliani imperatoris cædes, 295, avunculi Juliani interi- tus, 296, 1. V. Julianus veritatis adversarius, 560, t. VIII. Juliani avunculus ob temerata sacra vasa vermibus exe- sus interiit, 489, t. II. Jupiter imbrium moderator, 565. Jovem compellat Li- banius, 562, t. II. Jupiter. Poetæ dixerunt Jovem esse qui pluit, 56, indem- que dixerunt esse adulterum, pædiconem, 57, t. V. Jupiter, secundum philosophos, est fervens substantia et æther, 57, t. V. Jurandi mos ponendo manum subter femur, vel subter lumbum, 436. Vide notam, 436, t. IV. Juramenta fugienda, 125, 634, de juramentis nultas con- ciones habuerat Chrysostomus, 676, t. IV. Aurare nec in re justa nec in injusta licet, 123, t. IV. Jurandi morem deposuerunt Autiocheni, 18, t. III. Jurare etiam bene, peccatum est, secundum hujus auctoris sententiam, 697. t. VI. Juramentum rusticorum in Deum, et nunquam in filios, 572, t. I. Juramentum, satanicus laqueus, 112, t. IX. Juramenta prohibentur, 82, juramenta unde orta sint, 83, ad juramentum provocare pejus malum est quain ju- rare, 83, juramentum impium est, 83, t. IX. Juramenta proscribenda, 330, t. IX. Juramenta proscribuntur, 91, 92, 93, t. IX. Juramentoruin gravitas, 103, 104, t. IX. Jurandi consuetudo quomodo corrigenda, 92. Qui jura- bant mensam sacram tangebant, 82, t. IX. Jurantes carpuntur, 111, 112, t. IX. Juramenta quo pacto vitanda, 73, t. IX. Juramentis assueti erant Constantinopolitani, 92. Qui jurat non potest non pejerare, 105, 106, i. IX. Juramentum cur in veteri lege permissum, in nova pro- hibeatur, 262, t. VII. Juramentum per cœlum, per terram et per Jerusalem, cur prohibitum, 260, t. VII.“ Juramenta vitanda, 201, t. VII. Juramentum facile vitatur, 263, t. VII. Juramentum malum est, 261. Juramentorum pernicies, 493, 1. VII. Jurantes graviter perstringit Chrysostomus, 264, t. VII. De juramentis ecloga, 771, t. XII. Juramenta danimantur, 135, 190. Juramentorum perni- cies, 152, 191, 192 et seqq. Juramenta vitanda, 67, 68, 110, t. II. Juramenta ideo damnanda, quia nulla necessitate fiunt, 118. Juramenta prohibentur, 89, 144. Quantumi a reverentia Deo debita abhorreant, 96. Juramentum male agendi parit necessitatem, quomodo, 102, 1. II. Juramentorum damna multa, 144. Ex Saulis historia ju- rameutoruin damna repræsentantur, 145, t. II. Juramenta fiebant Evangeliorum contactu: id damnat Chrysostomus, 160, t. II. Juramentorum pienam sibi quisque statuat oportet, 90, tum. II. Juramentum a diabolo est, Christo dicente, 230, t. II. • Juramentorum damna, 131, 163 et segg., t. II. Juramenta jejunii meritum tollunt 126, t. II. Juramentum facile vitatur, 78. Ejus vitandi modus, 9, tom. II. Jurantes corrigendi, 135. Jurandi consuetudinem depo- nunt Antiocheni, Chrysostomi monitis obtemperantes, 105. Jurandi necessitatem alicui adducere pejus est quam occi- dere, 160, t. II. Jurantibus poenam interminatur Chrysostomus, expulsio- nem ab ecclesia, 212, t. II. Juratus etsi vivere videatur, jam mortuus est, 160, tom. II. Jurantes corripiendi, 142, t. II. Jurantem assidue intra decem dies se correcturum pol- licetur Chrysostomius, 209, t. II. Juramentum est supervacaneum, 21, t. XI. Jurare crimen est, 309, t. I. Jus incorruptum semper servandum, 278, t. VIII. Juris naturalis cognitio indita homini, 132, t. II. Justificationis pars est peccatum damnare, 226, t. III. Justitia indui quid sit, 99, t. XI. Justitia significat vitam omnem quæ in virtute agitur, 179, t. XI. Justitia quæ ex fide est, donum Dei est, 283, t. XI. Justitis quanta bona afferat, 97, t. XI. Justitiani, totam virtutem dicit Paulus, 631, t. XI. Justitia vitæ radix. Justitia omnis virtus, 178, t. IX. Justitia vera quanam, 566, t. IX. Justitiam apprehendit gratia, non sola, sed cum acce- dentium voluntate, 575, t. IX. Justitia in omnibus servanda, 277, t. VIII. Justitia et injustitia in magnis et parvis rebus eamdem vim habent, 334, t. VIII. Justitia. Quid sit, argnet de justitia, 421, t. VIII. Justitia omnis quæ sit apud Christum, 185, t. VII. Justitia est maudatorum observatio, 203, est ownis vir- tus, 244, est virtus in genere, etiamque virtus specialis, 227, t. VII. Justitiam qui amat, omnia tuto possidet, 227, t. VII. Justitiæ ac virtutis possessio voluntatem subliment efficit, 433, t. VII. Justitia Dei et puniendi ratio, 418, t. VII. Justitia Dei non est præsentis vitæ limitibus circum- scripta, 216, t. VII. Justitia benignitatem temperat Christus, 265, 1. VII. Justitia virtus omnis 67, t. V. Justitiæ fructus, 53, t. V. Justitia virtutem omnem complectitur, 40, t. V. Justitia spem parit, 53, 1. V. Justitia maximum Deo donum, sacrificium accepturn, oblatio grata. Justitiæ nomine virtus omnis, 53, t. V. Justitia Deo cohæret, 220, t. V. Justitia hominum ex externis legibus proficiscitur, 67, tom. V. Justitia Dei aliquando clementia dicitur, 448, t. V. Justitia semper manet, nec tempore consumitur, 294, tom. V. Justitiæ sacrificium quid, 53, t. V. Justitiam operatur files, 153, t. XII. Justitia æterna a Christo data, 898. Justitiæ gradus varii, 1041, t. I. Justitia. Adimplere omnem justitiam, est omnia Dei man- data adimplere, 369. De justitia inflari, justitiæ est eva- cuatio, 280, t. 11. Justitiam qui esuriunt, quæ cupiunt assequuntur, 206, tom. IV. Justitiæ ecclesiasticæ exercendæ ratio, 509, 310, t. X. Justitiæ sol orbis tenebras dissipavit, 279, t. V. Justitia non e vestigio peccatum sequitur, 138, t. V. Justitia in tentationibus floret, 654, t. VI. Justitia figura Dei est, 682, t. VI. Justitia magna fiducia est cum causa ipsi conunittitur adversario, 818, t. VI. Justitium indictum in hebdomada sancta, 274, t. IV. Justus dum laudantur alii, gaudet, 1013, t. I. Justi sæpe in hac vita peccatorum pienam luunt, 1045. Justi quidam nullum in hac vita bonum adepti sunt, 1014. Ex justis multi hic puniuntur, ut peccata deponant,999. Cuma in hac vita puniuntur beati, 1044, ex calamitatibus splen- didiores coronas obtinent, 1003, t. I. Justos a peccatoribus chaos dirimit, 1007, t. I. Justi mors peregrinatio, peccatoris mors vere mors, 1034, t. I. Justus sexcentis impiis melior, 277, t. I. Justus nunquam mundus ab omni sorde, 1041, t. 1. Justi constantia, 100. Justi cur vexentur in hac vita, 254, 233, t. II. Justo nihil ditius, 338. Justus cur ab improbis vexetur,

93, t. II. INDEX GENERALIS. Justi mors pretiosa et beata,093. Justi arma, philosophia, tensperantia, patientia, contemptus rerum, 100, i. II. Justinu qui impugnat, cum umbra pugnat, 74. Cum ju- stis cur aspere agat Deus, 325, t. II. Justi mors quam felix, 693, t. II. Justorum lapsus alios præstat segniores, 21, t. II. Justus vocatur is qui virtutem exercet, 511, t. XI. Justus est qui injuriam accepit, nec reddidit, 96. De ju- stis gaudendum, peccatores lugendl, 203, t. XI. Justi magna operantes non mirum si incidant in tenta- tiones et pericula multa, 370, t. I. Justi virtus in ærumnis lucet et augetur, 392, t. X. Justorum præmia, 133. Quanta sint futura, 134, t. X. Justus quam hominum amans sit, 660, t. IX. Justo afflictiones sunt semper causa præmiorum, 131, tom. IX. Justorum animæ in ætatis flore sunt semper, 481, t. IX. Justorum animæ admodum sunt mites ac benignæ, 660, tom. IX. Justi fiducia quanta, 87, t. V. Justi cur affligantur, dum improbi bene habent, 81, tom. V. Justi attentiores fiunt cum improbi puniuntur 94, t. V. Justi etiam oratione opus habent, 41, t. V. Justi magna virtus cum eosdem habet quos Deus amicos et inimicos, 90, t. V. Justus coronatur quomodo 69, Justi felicitas, 143, t. V. t. V. Justi delectatio perpes, 59, t. V. Justorum tabernacula, 335, t. V. Justus etiamsi increpet sequendus, 440, L. V. Justi impiorum dii a Deo constituti sunt, t. V. Justi veteris legis juxta fidem mortui, 63, t. IV. Justi omnes in hac vita quasi peregrinantes sunt, 562 tom. IV. Justus absque festo festum agit, 671, t. IV. Justus dicitur is qui omnem virtutein complectitur, 203, tom. IV. Justorum obedientiam quomodo exercet Deus, 7 ¡6, t. 1Y. Justorum virtus thesauro similis, 332, t. IV. Justoruin vita probos mores docet, 475, t. IV. Justo nec lex nec princeps positus est, 596, 1 IV Justus, id est, omui virtute præditus. 43, t. VI. Justus cognatus nonnisi peccatori resipiscenti prodest, 59, L. VII. Justi seipsos accusant, 189, t. VI. Justo magis metuenda arrogantia quam peccatori, 125, um IV. Justorum præmia etiam in hac vita, 622, t. III. Justus fit qui se omnium extremum putat, 128, t. III. Juvenes maxime oruat castitas, 642, i. IV. Juvenes a spectaculis arcendi quare, 642, t. IV. Juvenes quantam perniciem ex theatris contrahebant, 661, L. IV. Juvenes imbuendi disciplina cœlesti, 659, t. IV. Juvenes uxoribus jungendi antequam in luxuria impli- centur, 517, t. IV. Juventus ad malum proclivis, 515, t. IV. Juventus malum quando rectæ rationis freno caret, 516, lom. IV. Juvenum impetus a principio coercendus, 583. Connubio jungenii sunt juvenes, ne fornicentur, 584, t. VII. Juvenes quomodo instituendi, 37, t. VIII. Juvenum institutio quam difficilis sit, 683, t. XI. Juvenes ad amorem corporum proclives, 684, t. XI. Javenes cito connubio jungendi sunt, 426, t. XI. Juvenum vitia, 684, t. XI. Juventus in Ecclesia utilis, 525, t. XII. Juventinus et Maximinus milites, 571, amore Dei flagra- bant, 572. Deplorant restitutam fuisse idololatriani, sacras leges conculcatas, 574. In carcerem nudi truduntur, 574, eorum bona publicantur, 575. Sigua eorum domibus appo- huntur, omniaque diripiuntur, 574. Incarceratos adiit omnis civitas, unde multi martyres facti, 573. Julianus eos minis promissisque tentat, 574, illi imperterriti manent, 575, ca- fite truncantur Docu, 575, eorum reliquiæ in una capsula tuntur, 576, et honorantur, 577, t. II. Juventinus martyr cum Maximino patitur, 571, t. II. K. Kalendarum festum, Satanæ festum, 903. Kalendis seu anou die primo diabolicæ pernoctationes, convivia, saltatio- Les fiebant, 954. Kalendis forum exornabatur, 984, t. I. Kalendis babita concio, 933, t. I. Ko, Regulares feminæ cum viris habitare non de- PATROL. GR. LAIV. bent, 513, t. I. Kübar, seu tessarum lusus, 61, t. IV. 4. Labani deos furatur Rachel, 499, t. IV. Laban idolorum cultui deditus, tamen moderatus, $87, tom. IV. Labarum regium vexillum, 586, t. XI. Labium unum sermonem unum significat, 274, 1 IV. Labor in frænanda cupiditate, 1000, L. I. Labor homini addictus, ipsi utilis, 429, t. I. Labor somnum dulcem excitat, 44, t. II. Labor major in vitiis, quam in virtute, 101, t. II. Labores temporanei coronas referunt immortales, 667, tom. II. Labores pro virtute subeundi, 155, t. III. Laboris et opificii ne pudeat, 194, & III. Labores minuit spes bonorum, 372, t. IV. Labor cantu solatium accipit, 157, t. V. Labores hic, coronæ in futuro, 93, t. V. Labor in hoc mundo est et probis et improbis, 638, tom. VII. Labor adeundus, sed sine sollicitudine, 249, t. VIII. Laborem gravem videri non sinit fructus illo partus, 133, t. VIII. Labor multus, qui nullum habet lucrum, damnuni cen- seri debet, 259, t. XI. Laboris amorem, non otium, paupertas parit, 23, t. IX. Laboribus majora præmia sunt, 518, t. IX.` Lac Paulus vocat humilem sermonem qui conveniat sin plicioribus, 72, t. XII. Lacaenarum mulierum virtus et fortitudo, 346, 347, t. VIII. Laconica quæ sint 51, t. VI. Laconica marmora, 71, in Spuriis, t. IX. Jacunica velamina, 750, t. VII. Lacrymæ extinguunt gehennæ incendium, 973, t. I. Lacrymæ propter Christum fusse suaves, 582, t. I. Lacrymæ et luctus consolationein'afferunt, 184, t. II. Lacryma balneum animæ, 224, t. III. Lacrymæ rigant plantam orationis, 652, t. IV. Lacrymæ ex gaudio, 561, t. IV. Lacrymæ in precaudo quam acceptæ Deo, 663, t. IV. Lacrymæ et gemitus Deum attrahunt, 85, noctu melius funduntur, 77, t. V. Lacrymæ monachis competunt, magis autem seculari- bus, 77, t. V. Lacrymæ spongiæ sunt quæ peccata abstergunt, 581, t. V. Lacrymæ vel hic, vel in futuro seculo fundendæ, 76, 1. V. Lacrymæ bonæ quænam, 134, t. VII. Lacrymas bonas sequitur tranquillitas, 135, t. VII. Lacrymæ pœnitentis Deo conglutinant, 154, lætitiam pa… riunt, 134, t. VII. Lacrymarum utilitas, 137, t. VII. Lacrymæ utiles in precibus, in admonitionibus, 388, pur- gant peccata, 385, t. XI. Lacrymantem nec vitium nec libido adeunt, 77, t. V. Lacrymæ laudabiles quænam, 201, t. XI. Lacus esse dicitur peccatum, 455, t. V Lætitia quomodo acquiratur, 186. Lætitiam mon pariunt divitiæ, non lautæ mensæ, 181, t. II. Lætitia vera non in rebus externis, 35, t. V. Lætitia in externis rebus est tantum oculorum, non au tem cordis, 55, 1. V. Lætitia inde proficiscitur unde bona suppeditantur, 264, 1. V. Lætitia ex Deo firma, 68, t. V. Lætitiam non bujus mundi boua pariunt, sed pura con- scientia, 400, t. IX.' Lætitia humana admixta tristitiæ, 123, t. XII. Lamech, ex genere Cain, Alius Mathusalæ, 167, 168, confitetur peccatum suum, 109, t. IV. Lamech pater Noæ futura prævidit, 181, non justus. nec Deo probatus, nomen filio prophetice imposuit, 638, 1. IV. Lamech non easdem peccati pœnas dedit quas Cain, 73, t. V. Lamentationes Jeremiæ de urbis excidio, 12, 1. VI. Lampades in ecclesiis et in supplicationibus christiano- rum, 700, t. II. Lampades sive lucernæ in ecclesia accendebantur, 597, t. IV. Lamportatus diaconus cum Hypatio ærumnarum con vis fuit, 714, t. III. Lapis angularis Christus, 797. Quomodo illo uti possumus, 798, i. I.

• INDEX GENERALIS. Leunem ub angue adagium, 581, t. III. Leones cicures reddebant antiqui, 591, et per forum ducebant, 78, t. IV. Leones arte cicures et mansueti reddebautur tempore Chrysostomi, 690, t. IV. Leones olim cicures reddebantur, 501, t. V. Leones arte mansueti reddebantur, 94, t. VI. Leones mansueti per forum circumducebantur Constan- tinopoli, 220, t. IX. Leontio epistola Chrysostomi, 652, t. III. Leporis vitam agere semper timere, 365, t. V. Lepræ genus quodnam immundum reddebat, 681, . XI Leprosi olim extra urbes sedes habebant, 128, t. VI. Levi tribus sola honorata sacerdotio, 922, soli sacerdotio vacabat, 922, t. I. Levitici liber cur sic vocetur, 328, t. VI. Lex sublata fuit non ob peccata Judæorum, sed quod imperfecta esset, 920, 921. Legis observationem Paulus ab- rogandam suadet, 864. Lex imperfecta non sua natura, sed ratione temporis quo data est, 790, t. 1. Lex non est Christo contraria, 839, est quasi pædagogus, 800, ad majorem suscipiendam philosophiam apta, ibid., utilis quod ad Christum deducat, ibid., utilis olim, nunc ces- savit, 858, t. I. Legem extra Jerosolymam legere Judæis non licebat, 917, L. I. Legem veneramur, sed quiescere sinimus, 915, t. I. Lex naturalis ab initio homini indita, 131. Quid est lex naturalis, 132. Legem naturalem negabant gentiles, 133. Legem naturalem probant multa, 134, t. II. Lex Dei potest servari, 319, 1. II. Legen cur et quomodo abrogavit Christus, 378, t. II. Lex ea, quæ legis erant evertit, quomodo, 730), t. II. Lex Moysis, lex Dei, 809, t. II. Legis et Prophetarum libri non sanctum faciunt locum abi depositi sunt, 914, t. I. Lex christianorum pacifica, 947. In lege nova majora præstanda quam in veteri, 512, t. I. Leges et supplicia reipublicae necessaria, 364, t. I. Leges educandorum liberorum a Deo datæ, 354, t. I. Legi divinæ cedunt externæ leges, 219, t. III. Legislator unus Veteris et Novi Testamenti, 281 et seqq., t. IH. Lex data est ut uanbra; non peccata tollit, sed demonstrat, 533, t. IV. Lex lucerna, lux et vita, 617, quarta bona attulerit, 618, in lege veteri virtus difficilior, 698, t. IV. Lex fous sapientiæ, 618, spirituális ac divina erat, 618, t. IV. Lex an sit cause peccati, 617, in subsidium data est, 617. Lex per ipsum Deum data, 618. Lex nou accusandə, 617, L. IV. Lex nova: in lege nova majus philosophiæ studium, ma- jura certamina, 25, in lege gratiæ omnia perfectiora, 617, i. IV. Leges sunt ipsorum principum principes, 393. Leges balanus cum nobis conscii criminis non sumus, 598, L. IV. Lex conscientiæ sufficiens, 482, t. V. Lex scripta nonnisi Judæis data, 482, t. V. Legis præcepta non principaliter data, 173, t. V. Legis veteris præcepta non abrogantur per novam le- gem, 287, L. V. Legislator idem Novi et Veteris Testamenti, 216, t. V. Lex in angulo data, evangelica prædicatio per orbem terrarum, 222, t. V. Lege gratiæ, non lege naturæ crescebat christianorum multitudo, 485, t. V. Legis novæ præcepta non abrogant vetera, 287, t. V. Lex sepes, quia circumdat, et a malorum consortio arcet, 418, L. V. Legem, quæ nos tuetur et vindicat, transgredi iniquitas est maxima, 179, t. V. Lex naturalis omnibus insita, 482, t. V. . Leges humanæ momentaneæ et obscure, leges divinæ sale clariores et permanentes, 287, t. V. Lex domus Dei est, 736, t. V. Lex per gratiam aufertur, 689, t. VI. Legis gloria est ut docere possit seipsam in Christo eva- cuari, 176, t. VI. Lex multiplex, 435, t. IX. Lex naturalis omnibus hominibus insita, 502, t. IX. Lex Mosaica sancta, 502, t. IX. Legis præcepta judaicam vilitatem spectant, 91, 1. IX. Lex morbuni auxit, quomodo, 178, t. IX. Lex viventibus, nou mortuis data est, 490, 497, t. IX. Lex pravaricationem arguit, gratia prævaricationem tol- lit, 488, t. IX. Lex onerosa, gratia facilis, 367, t. IX. Lex non potuit præstare id quod fides præstitit, 417, t. IX. Lex soluta fuit, 249, t. IX. Legem non esse servandam Petrus docuit, 241, t. IX. Legis metum solvit Paulus, 632. Lex abrogatur a Paulo, 502, legis dignitatem Paulus non tollit, 497, t. IX. Lex contraria non fuit : Christus in auxilium ejus venit, 313, 514, t. IX. Leges novas posuit Christus, 55, t. IX. Lex spiritualis cur sic vocetur, 507, 1. IX. Legem audire nibil juvat, nisi opus addatur, 433, t. IX. Lex probrosa Solonis, 419, t. IX. Lex quomodo iram operetur, 39, in legem tandem ver- titur consuetudo, 546, t. XI. Lege quomodo utendum, 511, t. XI. Legis plenitudo Christus, et finis legis Christus, 204, t. II. Lex non parum contulit ad cognoscendum peccatum et ad augendum supplicium, 365, t. X. Lex vetus cur severius puniret, quam nova, 431, 1. X. Lex quomodo mortem afferebat, 442, t. X. Legis gloria in hoc sita est quod ad Christum animos corr vertal, 45, t. X. Lex per Christum finem accepit, 445, t. X. Lex christiana multo magis vitam tuebatur et continebat, quam externæ leges, 509, t. X. Lex dilectione impletur, 670, t. X. Lex in Scriptura per sepem significatur, 35, t. VII. Lex est Vetus Testamentum totum, 607, t. VII. Lex vetus quam necessaria fuerit, 246, 247, 1. VII. Lex quando et quomodo data, 15, t. VII. Legem veterem non abrogavit Christus, sed perfecit, 241, t. VII. Legem modo servabant Christus et apostoli, modo non servabant, 530, t. VII. Legis veteris præcepta non ita sublimia erant, 265, t. VII. Legis veteris et novæ unus idemque est legislator, 217, t. VII. Lex vetus cognata et affinis est novæ, 244, t. VII. Legis veteris cum nova affinitas, 406, t. VII. Lex abrogata per novum populum, 55, t. VII. Lex nova quam præstet veteri, 15, t. VII. Lex nova plus requirit, quam vetus, 263, t. VII. Lex nova majora promiuſt, quia majora certamina exigit, 244, 245, t. VII. Lex quanta mansuetudine et providentia plena sit, 258, 1. VIII. Legis novæ perfectio, 245, t. VII. Lex spem habebat, sed non tantam, quantam gratia, 10%, t. XII. Lex cur aliquando per Moysem, aliquando per angelos data dicitur, 52, t. XII. Lex umbra erat, 150, in lege omnia umbra eraut: circum- cisio, sacrificia, sabbatum 105, t. XII. Legis sacerdotium, jam ejectum est et cessavit, 115, t. XII. Legem Christus paulatim solvebat, 239, t. VIII. Legem Christus non transgreditur, sed supergreditur, 210, t. VIII. Legem Judæi nec noverant, nec servabant. 288, t. VIII. Lex hominum pædagogus, 517, t. VIII. Lex quomodo subintraverit, 668, 670, t. VIII. Lia Jacobi uxor fucum non adhibuit, 369, t. VII. Libamina et philtra meretrices adhibebant, 627. Liba- mina a meretricibus adhibita ut jucundæ apparerent, 62, t. IX. Libani monodia de incendio templi Apollinis in Daphne, 360, 361, t. II. Libanius ad Chrysostomum pergit, 733, 738, t. III. Libanius (qui supra),357, t. III. Libellum repudii cur permiserit Moyses, 220, t. III. Libelli supplices imperatoribus oblati, 610, t. IV. Libellum repudii cur lex vetus permittat, 239, t. VII. Liberalitas non ex donorum mensura, sed ex dantium animno æstimatur, 514, t. X. Liberalitas erga egenos, damnationem amovet, 476, t. VII. Liberalitas Dei in bomines, 124, t. IV. Liberalitas in pauperes exhibenda, 38, t. IV. Lloere bonum operamur, non necessitate, 377, 378, 383, (II. Liber et servus in iis quæ ad Christum spectant pares sunt, 158, t. X. Liber non est qui peccato servit 158, et servus non est qui a peccato liber est, 158, t. X.

INDEX GENERALIS. Lot cur ab Abraham susceptus comes peregrinationis, 280. Lot juvenis separatur ab Abrahaino, 311. Sodoma pe- tit, non adverteus incolarum nequitiam, 311, t. IV. Lotum cur in Sodomis Deus habitare voluerit, 399. Loto nihil profuit Sodomorum habitationem deligere, 323, t. IV. Lot cur in captivitatem abductus, 326, t. IV. Lott hospitalitas, 305, 396, t. IV. Lot vi eductus ex Sodomis ab angelis, 404, t. IV. Loti virtus quanta, 398, t. IV. Loti uxor in statuam salis versa, 405, 407, t. IV. Lot excusatur ab ebrietate, neque Lot neque filiæ cjus damnandæ, 411, 412, t. IV. Loti filiæ excusantur a concubitu cum patre, 411, L. IV. Lot laudatur quod solus esset probus, 141, t. V. Lotage, mendici circulatores, 97, t. XI. Lucas solus scripsit historiam Lazari et divitis, 970, t. I. Lucas, Pauli discipulus, scripsit Evangelium, 16, t. VII. Lucas qua de causa scripserit Evangelium, 17, t. VII. Lucas in generationibus differt a Matthæo, in quo et quare, 21. Cur longiorem quam Matthæus genealogiam scribit, 40. Cur ab Adamo Christi generationem incipiat, 17, t. VII. Luca cum Matthæo consonantia, 82, t. VII. Luca cum Matthæo consensus circa centurionem, 333, 536, t.. VII. Lucas, Pauli discipulus, Acta apostolorum scripsit, ideo maxima pars libri Paulum spectat, 15, t. IX. Lucas probatur esse auctor Actuum apostolorum, 91, 780, 781, t. III. Locas cur dicat se de omnibus quæ cœpit Jesus facere, scripsisse, cum scribat Joannes non posse omnia scribi, 119, tom. III. Lucas solus Evangelium produxit usque ad Assumptio- nem Domini, 780, 781, t. III. Lucas Actuum apostolorum auctor, 213, 1. V. Lucerna in foro accendebantur in kalendis, 957, t. I. Lucerna sive lampades in ecclesia accendebantur, 597, tom. IV. Lucernas quidam superstitiose in fontibus appendebant, 561, t. VIII. Lucianus Græcorum disciplinis eruditus, 521, fame tor- quetur, 523, in fame idolothyta respuit, 524. Lucianus tor- mentis admotus ad singulas interrogationes respondebat, Christianus sum, 521, t. H. Lucifer inter sidera, 803, t. III. Lucio episcopo epistola Chrysostomi, 653, t. III. Lucius, Jason et Sosithens, cognati Pauli, in Epistola ejus Romanus salutant, 677, t. IX. Lucri amor quantas ærumnas subire cogat, 403, t. I. Lucrum ex proximi egestate partum, quam crudele, 97, tom. III Lucro qui student, ab amore lucri sæpe læduntur, 602, tom. VII. Lactatores in usu, 602. Philosophus quidam qui legem tulit, Solon, 692, t. XI. Luctus. In gravissimo statim luctu, non adhibenda con- solatio, 599, t. I. Luctus legitimas erga eos qui in peccatis vivunt. 822, t. I. Luctus et exequiarum ritus apud christianos, 1020, l. 1. Luctu nimio quidam ad familiarium sepulcra domicilium posuerant, 409. Luctus erga defunctos qualis esse debeat, 2019, L. I. Luctus immoderatus improbatur, 255, t. X. Luctus pro defunctis moderatus sit oportet, 347, t. VIII. Luciu quinam sint digni, 560, t. Vill. Luctus utilis quisnam sit, 225, 226, t. VII. Luctus defunctorum cum tibiis et cymbalis celebratus, 373, t. VII. Luctus nimius a ratione alienus, etiamque periculosus, 296, t. VI. Luctus an prosit, necne, 295, t. VI. Luctus sæpe emendat eos quos sermo non potest emen- dare, 16, 1. VI. Luctus iis qui ante Christum licitus, 296, 1. VI. Lactus Davidis ob mortem Sañlis, 694, t. IV. Ludimagistri prius elementa docent quam syllabas, 677, tom. IV. Ladus quisnam prohibitus, 138, t. VII. Lugere mortuos jam non licet, 206, t. VI. Lugendi ethnici, Judæi et catechumeni morientes, 301, om. VI. Lumbi quid significent apud Paulum, 164, t. XI. Lumen signatum quid, 54, t. V. Lunæ et solis utilitas, 50, t. IV. Luna. Quidam dicebant Providentiam usque ad lunamı Latin pertingere, 392, t. V. Lanam plenam cur primo fecerit Deus, 440, t. VI. Lunatici jejunium timent, 307, t. II. Lunatici cur sic dicti, 562, t. VII: Luuula, ornamentum muliebre, quid esset; 31, t. VI. Lupicinus Apiariæ episcopus ad Theophilum missus a Chrysostomo, 531, t. IH. Lupos superat qui manet ovis, 343, 1. V. Lupi vincuntur, oves Christi vincunt, 389, t. VII. Lux magna et vera quæ, 217, t. VII. Lux Christi luce solis major, 355, t. VII. Luxuriæ dediti, porci a Christo vocantur, 311, t. VII. Luxus quam inanis et fluxus, 985, t. I. Luxus mulierum curas parit, 581, t. I. Luxus et fastus res flux, 288, t. I. Lnxus in vestibus tempore Chrysostomii, 150; 296. Luxus mulierum quantus tempore Chrysostomi, 381; t. IV. Luxus vestium dannatur maxime in mulieribus, 549, tom. IX. Luxus et fastus redarguuntur, 259, de luxu pudenda quædam, 319, t. XI: Luxus in conviviis quantus, 305, t. XI. Luxus mulierum reprehenditur, 341, 580, 1. VIII. Luxus vestium reprehenditur, 161, 302, i. VUI. Luxus res est mala, 267, t. VII. Luxus vestium redarguitur, 92, t. VII. Luxus mulierum describitur et carpitur, 369, L. VII. Laxus mulierum damnatur, 257, 287, 784, quæ mala hine - eriantur, 785 et seqq., t. VII. Luxus inaurium, 786, t. VII. Luxum calceorum vehementer exagitat Chrysụstomus, 501, t. VII: Luxus quantus Chrysostomi tempore Constantinopoli”, 514, t. V. Luxus vitandus, 277, t. V. Luxus mulierum tempore Chrysostomi, 51, 53, 1. VI. Lycaones cur suspicati sunt Paulum esse Mercuriun, 670, t. I. Lyceum ibi Socrates morabatur, 539, t. I.. Lichnicum est solis occasus, 703, t. V. Lycurgus jussit virgines nudas in conspectu virorum con- certare, 694. Vide notam, t. XI. Lydia disciplinæ humilitas et sapientia, 233, t. IX. Lystris Paulo et Barnabæ immolare volebant ex diabolt. nequitia, 25, t. II. M. Macchabæorum res sub Juda et Simone, 894, t. Tõ Macchabæorum matris virtus, 619. Macchabæorum mater: septem peperit filios, non terræ, sed coelo, 622. In suppli- oiis filiorum gravius cruciabatur quam ipsi filii, 620. 625. Filium postremum cohortatur, 625. SS. Macchabæi, 617 ct - seqq. Macchabæorum supplicia, 621. Ex Macchabæis postre- mus se supplicio exposuit spectante matre, 624. Tyranni. clementiam reformidabat, 624, t. II. Macchabæi in psalmo XLIII prædicuntur, 107, 1. V. Macchabæorum mater futuram resurrectionen testifica • tur, 301, t. VI. Macchabæorum eorumque matris lans, 125, 1. VI. Macchabæi admirationi fuere, quia pro lege passi sunt, 417, t. VII. Macchabæorum mater quanta passa sit, 686, t. XII: Macchabæorum festus dies, 532. Macchabæus pro Chri- sto passos esse probatur, 534, t. XII. Macedones christiani ex paupertate largiebantur, 615, . tom. VII. Macedonia, 714, t. F. Macedoniæ episcopis scribit Chrysostomus, 706, 1. nr: Macedonii monachi dictum fiducia plenum pro Antio- chenis, 173, t. II. Macedonius paracleto bellum infert, 614, t. II. Macedoniani a Macedonio, 220, t. VIII. Macedoniani impugnantur, 553, t. XII. Macedoniani verum Scripturarum sensum adulterabant, 819. Macedonianorum argumentam, 819, et responsio ad illud, 819, 820, t. III. Macedoniami Spiritus gloriam contumelüs afficiebant, 822, confutantur, 823, L. III. Macedoniani impugnantur, 815, 816, L. III. Macedoniani dicebunt Deum magnum et parvum, 1087, L. I. Macedoniani, Ariani, Eunomiani, 470, t. VI. Maceratio, ex maceratione cœlestium rerum desiderium nascitur, 85, t. II. Madianæi, quod aliter inexpugnabiles putarent Judæos, virgines immiserunt, 148, t. II. Magiæ et præstigiarum libri, 275, t. IX. Magi nostra destruere in cassum conati sunt, 536, 1. JL. Magi Gazareni, 283, t. I. Magi Cambysi succedunt, 899, t. I.

INDEY GENER ALĪS. Malorum exspectatio, illa advenientia mitigat, 417, tom. III. Malum non malo, sed bono sanatur, 286, t. VIIL Malo non afficitur qui malum non operatur, 238, t. VIII. Mala aliis imprecari non licet, 44, t. III. Mala pro bonis recipere, quam acoərbum, 480, 1. I. Mammona, 228, t. V. Mammonam qui diligunt, Deum odio habent, 401, 1. J. Mammona quam infiðum, 183, t. VII. Nammona tyrannus acerbus, 296. Herode iniquior 78, tom. VII. Mammona, væ tibi et ei qui te non habet, dictum scurrile tempore Chrysostomi, 120, t. XI. Nammona divitiæ appellantur, 722, 1. VI. Manassis poenitentia, 281, t. 1. Manasses rex per pœnitentiam scelera sua abluit, 78, tom. VII. Manasse oratio cujus locus affertur, 138, t. VIII. Mandata Dei difficilia non sunt, 635, t. IX. Mandatorum Dei ratio non quærenda, 440, t. IX. Mandata Dei ut sint amplecienda, 291, t. V. Mandata. F. Præcepta. Mandata Dei ex se pulchra, pulchriora sunt cum explen- tur, 81, t. H. Mandata Dei possibilia sunt, 318, t. II. Mandatis Christi non credere gravissimum inducit sup- plicium, 396, t. I. Mandatum secundum : Diliges proximum tuum, in primo simile, 661, L. VII. Mandatum seculare quid sit, 117, t. XII. Mandata carnalia quænam, 103, 104, t. XII. quo Manes matrimonium damnabat, 536, mali causam statute- bat. 365, t. I. Manichæi Vetus Testamentum vituperant, Patriarchas accusant, 938. Prophetas et Patriarchas contemnunt, 798, quomodo confutantur, 431, t. I. Manichæus, 798. Manichæi furor, 766, contra Manichæos malum principium admittentes, 538, 540. Manichæi, 666, tom. I. Manichæus Incarnationem negabat, 739, t. I. Manichæi in canes, simias, ferasque onmis generis divi- nam essentiam inducunt, 359, solem non corruptibilem putant, 360, t. II. Manichæus negabat Deum esse Veteris Testamenti au- clorem, 215. Manichæus Persa dicebat Christum nonnisi per speciem advenisse, 37. Manichæi impugnantur, 31, 282, 281, 285, 286, t. III. Manichæi malum deum admittebant, 487, t. III. Manichæus, 563, t. II. Manetis aliquid habetur in hæresi Apollinarii, 737, tom. III. Manes vere panic, hoc est insanus. Dicebat se paracle- tron et filium Dei esse, 824, dicebat solem et lunam opifices esse, el haurire animas ac reducere eas, 825. Vide nolam, tom. III. Manichæus dicebat se Spiritum S. habere, 821, t. III. Manicheus Deum creatorem esse negabat, $84, dicebat materiam præexistere, 30, t. IV. Manichæi dicunt materiam non factam fuisse, 883, veri- tatem mendacii accusant, 583, materiam quasi nen factam adorabant, 581, t. IV. Manichæi canes muti et rabidi, speciem præ se ferebant modestiæ, 613, negabant resurrectionem, 613. Manichæl ex bis verbis, hodie mecum eris in paradiso, inferebant jam factam esse retributionem, et supervacuam fore resurre- ctionem, il refutantur, 613, t. IV. Manichæus a Paulo confutatus, 267, 1. V. Manichæi per pealmum, Dixit Dominus, confutantur, 261, t. V. Manichaei impugnantur, 485, t. V. Manichæi hærelici, 692, 701, t. V. Manichæi perstringuntur, 142, t. VI. Manichæi exagitantur, qui dicebant corpus esse małum, 187. t. VI. Manichæi dicunt malum esse ipsam creaturam Dei, IM, tom. VI. Manes economiam passionis Christi negabat 739, tem. VII. Manichæus dicebat Christum non esse Creatorem, 498, lom. VII. Manichæi veterem legem explodunt, 243; dicebant vete- rem legem a diabolo esse, 241, t. VII. Manichæi dicebant malam esse naturam, 569, t. VII. Manichæi legem non a Deo Patre esse dicebant, 514, tom. VII. Manichæorum error, 223, t. VII. Manichai con utantur, qui dicebant deum quen:dam esse malum, 546, 1. VII. Manichæi dicebant malitiam esse immotam, 5fT, L. VII. Manichæi Dei creationem calumniabantur, 599, 1. VII. Manichaei dicebant præsentem vitam esse malamı, 547. Deum Veteris Testamenti esse malum, 406, t. VII. Manichæi hæretici, 341, t. VII. Manichæorum dicta coufutantur, 246, 247, t. VII. Manichæos carpit Chrysostomus, 577, t. VII. Manichæus Pauli libris usus est, sed concise et tranca- tim, 545, t. X. Manichæorum os putridum, 61, t. X. Manichæi qui dicebant hanc vitam˝esse malam, coufu- tantur, 618, t. X. Manichaei dicebant apud Paulum resurrectionem signifi- care liberationem a peccato, 333, t. X. Manichæi dicebant deum hujus seculi, diabolum esse, 493, t. X. Manichæorum error circa resurrectionem, 324, licebant Christum non accepisse corpus humanum, 324, l. X. Manes veritatis adversarius, 92, t. VIII. Manichæi a Manele, 699, t. VIII. Manichæi lites moverunt, 655, t. VIII. Manichæi impugnantur, 67, 68, 135, t. VIII. Manichæorum error, 453, t. Vill. Manichæi dicebant nihil omnino nos ex nobis ipsis | osse, 257, 258, t. VIII. Manichæi tacito nomine confutantur, 31. Manichæi ma- lum dicebant ingenitum, divatov, ibid., carnem calumnia- bantur illamque à Dei opificiis amovebant, 509, 1. IX. Manichæi legem incusabant, 500, t. IX. Manichæi res præsentes calum itabantur, 531, 1. IX. Manichæorum, qui non nominantur, errores varii, 52, tom. IX. Manichæus hæreseos princeps, 245, t. IX. Manichæorum opinio confutatur, 323, 326, t. X. Manichaei quidam virilia amputabant, 668, t. X. Manetem prosternit Paulus, 219, t. XI. Manichæus peruiciosum dogma induxit, 607, t. XI.. Manichæos fore prædicit Paulus, 557, t. XI. Manichæorum hæresis confutatur, 164. t. XI. Manichæi impeti videntur, 263, t. XI. Manichæi nolari videntur, 12, t. XI. Manichæi tacito nomine carpuntur, 29, 30, 248, t. XI: Manichæi blasphemant, 130. t. XI. Manichæi confutantur, 104, t. XII. Manichæorum hæresis, 74, t. XII. Manichæi notantur, 74, t. XII. Manifestatio Spiritus signa sunt, 244, t. X. Manna in quo differret a pane vivo et vero, 239, t. VIIN: Mausiones itinerum, 458, t. I. Mansuetudine monita lenienda sunt, 566, t. XI. Mansuetudinem, qui vehementer confulat, adhibeat oportet, 6352, t. XI. Mansuetudo et clementia inter virtutes excellunt, 333, tom. VIII Mansuetudinem Christi imitari oportet, 272, t. VIII. Mansuetudinem Christus exemplo docuit, 58, t. III. Mansuetudine ira solvitur, 124, 1. IX. Mansueto nihil jucundius, 62, t. IX. Mansuetudo commendatur, 336, magnæ fortitudinis est. iudicium, ibidem, t. IX. Mansuetudini nihil par est, 220, t. IX. Mansuetudine contumelia expugnatur, 252, t. IX. Mansuetudo quantum bonum, 63, morbos eliminat, et ira auget, 63, t. IX. Mansuetudine lædenti vicem rependere oportet, 279, . tom. IX. Mansuetus sedat iracundi furorem, 61, t. IX. -Mansuetudo vera quæ, 450, quantum bonum, 651, tom. IV. Mansuetudo commendatur, 312, 313, 359. Mansuetudine nihil validius, 494. Mansuetudinis robur, 461. Mansuetudino . nihil violentius, 512, t. IV. Mansuetudo omni violentia potentior est, 345, t. VII. Mansuetudinis bonum, 288, t. VII. Mansuetudo non ubique adhibenda, 529, t. VII. Mansuetudo Moysis, 579, t. V. Mansuetudo ubi maxime obtendenda, 343, t. V. Mansuetudo Dei imitanda, 581, de mansuetudine et in- juriarum memoria ecloga, 777, t. XII. Mansuetus quis, 681, t. VI. Manus Dei est auxilium ejus, 461, t. V. Manus cur levandæ in oratione, 431, t. V. Manus expansiones liturgiæ tempore, 204, t. XI. Manus dextra in Evangelio quid? 598, t. 1. Manus lavabant qui in ecclesiam intrabant, 390, t. VIIK Manus extendendæ sunt ad eleemosynam, 176, t. XII. Manus mulierum auratæ, 507, t. V. Manus purgandæ eleemosynis, 431, t. V.

Mappa in circo, 570, t. VIII. IN OMNIA OPERA SANCTI JOANNIS CHRYSOSTOMI Maria Virgo admiranda, 45, t. VII. Maranatha quid significet, 377, t. X. Marathonianorum sententia, 771, t. X. Marathonius hæreticus, 569, t. VIII. Marcellus in Macedonia episcopus, 706, t. III. Marcelli hæresis, quænam, 219, 1. XI. Marcellum Galatam prosteruil Paulus, 219, L. XI. Marcelli hæresis, 20, 21, 74, t. XII. Marcellus confutatur, 21, t. XII. Marcellum confutat Paulus, 29, t. XII. Marcelliani dicebant Filium hypostasin non habere, 64, tom. VIII. Marcellino scribit Chrysostomus, 628, 717, t. III. Marcellino et Marciano scribit Chrysostomus, 623, alia epistola, 644, alia, 661, alia, 688, alia, 753, t. III. Marciano et Marcellino epistola, 623, 614, 661, 688, 735, tom. III. Marciano scribit Chrysostomus, 676, t. III. Marcion negabat Deum esse Veteris Testamen:i auctorem, 245. Marcion Ponticus dicebat Christum nonnisi specie ad- venisse, 38, t. III. Marcionista Salaminas erant in Cypro, 733, t. III. Marcionista confutantur, 31, t. III, 230, t. XI. Marcion dicebat materiam præexistere, 29, 30. Deum creatorem esse negabat, 584, t. IV. Marcionis morbus, 85, t. VI. Marcio hæresiarcha notatur, 680, t. XI. Marcion perniciosum dogma iuduxit, 607, t. XI. Marcionis hæresis, 219, t. XI. Marcionem Ponticum prosteruit Paulus, 219, t. XI. Marcionis hæresis rejicitur, 165, t. XI. Marcionista blasphemant, 130, t. XI. Marcionistas fore prædicit Paulus, 557, t. XI. Marcioniste cujusdamn responsio, 718, t. XI. Marcionista quæ Scripturæ verba usurpabant, 615, tom. XI. Marcion Pauli libris usus est, sed concise et truncatim 515. t. X. Marcionista dicebant Deum justum esse, non bonum, 403. t. X. Marcionista unum tantum evangelistam recipiebant, 621, refutantur, ibid., t. X. Mapalove Chrysostomus Marcionistas vocat, 621, t. X. Marcionistarum ritus ridiculi, 347, t. X. Marcion carpitur, 152, t. VII. Marcion dicebat Christum non esse creatorem, 498, t.VII. Marcionis morbo qui laborant, filii diaboli sunt, 458, tom. VII. Marcio economiam passionis Christi negabat, 739, t.VII. Marcionis dogma confutatur, 431, t. VII. Marcionista profligantur, 740, hæretici sunt, 341, t. VII. Marcion hæreseos princeps. 215 t. IX. Marcionista impetuntur, 53, t. IX. Marcion contradicit Evangelio, 269, t. VIII. Marcion resurrectionem negabat, 369, t. VIII. Marcion dicebat Christum non vere ex Maria natum esse, 402. t. VIII. Marcionistarum error, 241, 1. VIII. Marcion veritatis adversarius, 92, t. VIII. Marcioniste a Marcione, 699, t. VIII. Marcion, 758. Incarnationem negat, 759, mali causam statuebat, 363, matrimonium damnabat, 536. Marcionis furor, 766, t. I. Marcion a Paulo confutatus, 267, t. V. Marcionista per psalmum Dixit Dominus confutantur, 264, t. V. Marcionis hæresis, prima omnium, 29, t. XII. Marcionista legem Moysis ex canone Scripturæ expun- gebant, 667, t. I. Marcus, Petri discipulus, scripsit Evangelium, 16, t. VII. Marcus in Egypto rogatu disci¡.ulorum scripsit Evange- lium, 17, t. VII. Marcus cur compendio Evangelium scripsit, 40, t. VII. Marcum inter et Matthæum nulla discrepanua circa so- crum Petri, 343, t. VII. Marcus non repugnat Matthæo, 435, t. VII. Marcus cur non didrachma inemoravit, 568, t. VII. Marcus Petri discipulus magistri lapsum clarius quam alii evangelistæ narravit, 758, t. VII. Marcus Evangelium sunm non produxit usque ad Assump- tionem Domini, 781, t. III. Margaritæ et gemmæ in manus pauperum ponendæ, 238, tom. II. Maris commoda, 418, t. I. Mariæ generatio cur non texitur in ortu Christi, 27. Ma- ri majores cur silentio missi fuerint, 28, t. VII. Marie genealogia non ducitur, sed Josephi, quare, 31 et segg., t. VII. Mariæ Virginis prærogativa, 86, 1. VII. Maria quomodo cognata Elisabethæ, 21, t. VII. Maria jure beata prædicatur, 466, t. VII. Maria ut postea discipulo, sic prius Josepho tradita fuit, 46. In Maria Spiritus Sancti operatio non exploranda, 4:, tom. VII. Maria post partum virgo remansit, 58, t. VII. Maria mater Christi ad ejus sepulcrum cum aliis mulieri- bus venit, 777, t. VII, 163, t. VIII. Mariæ Deiparæ nihil exæquandum, 229, nihil in homi- num vita simile, ibid., nihil æquale, ibid., t. VIII. Maria secundum naturam virgo, secundum œconomiam mater, 233, t. VIII Maria Jacobi Deipara erat secundum opinionem cujus- dam anonymi, 637, č. VIII. Mariæ Virginis sapientia, 134, t. VIII. Mariam matrem suam cui discipulo Christus commendet, 462, t. VIII. Maria virgo ex genere davidico fuisse probatur, 354, tom. II. Maria vere mater Christi quomodo, 800, per Mariam erecta fuil Eva, 802, t. II. Maria virgo et mater, 350, Mariæ integritas ac puritas, Maria virgo victoriæ nobis causa, 768, t. III. Maria per Edem terram virginem figuratur, 129, t. III, Maria. Vide Virgo. Maria virgo Deipara, 839, t. III. Maria sancta virgo et Dei genitrix pro nobis intercedit, 409, t. VI. Maria virgo pro rirgine Eva intercedit, 497, t. VI. Maria virginis laudes, 653, t. VI. Mariae matris anim.im gladius dubitationis pertransit, 533, t. V. Maria, soror Moysis, ob exiguum murmur lepræ damna- tionem refert, 326, t. II. Maria soror Lazari au sit peccatrix illa quæ lavit pedes Jesu, eamdem non putat fuisse Chrysostomus, 311, t. VIII. Maria soror Lazari philosophatur, 349, t. VIII. Mariæ et Martha philosophia, 345, t. VIII. Maria Magdalena Christum post resurrectionem prima vidit, 467, t. VIII Maria Magdalenæ fervens amor, 464, t. VIII. Maria Magdalena ad sepulcrum veniens. Difficultates ea de re, 635 et seqq.,'. VIII. Mariæ in Evangelio memorata quot numero fuerint, 638, t. VIII. Maria Pauli discipula multum laboravit, 668, 609, tom. IX. Maria quædam apostolicis certaminibus se dedidit, 380, tom. VIII. Mariæ quae in obsidione jerosol. fillum comedit historia ex Josepho, 326, 327, t. I. Mari episcopo epistola Chrysostomi, 653, t. III. Maris et Simeon Monachi in Apamiensi agro, 659, tom. III. Mariniano scribit Chrysostomus, 687, t. III. Mariti et uxoris officia, 136, t. XI. Marmora domibus ornandis, 41, t. II. Marmore crustati parietes in domibus, 510, t. V. Maro presbyter Monachus, ad quem scripsit Chrysosto- mus, 630, t. III. Marsi et Gouhi monachi apud quos Serapion episcopus delituit, 618. t. III. Marsupiorum sectores in concionibus tempore Chryso- stomi, 734, t. I. Martis Venerisque adulterium, 384, t. II. Martyrium est non solum pro negato idolis incenso mori, sed etiam pro justitia occidi, 939. "Martyrium non satis est ad supremam obtinendam sedem, 776, t. I. Martyrum festum, 904, t. I. Martyrum memoriæ concionum contra anomæns cursum intercipiunt, 709. t. I. Martyrum gloriam obruere quomodo tentaverat diaho- lus, 983, t. I. Martyres amamus, quia ob Christum cruciantur, 871, tom. I. Martyres multi, qui statim tormentis cesserant, postea victoriam reportarunt, 309, 1. 1. Martyres sunt Abel, Noĕ, Abraham, Isaac, Jacob), quo- modo, 940, t. 1. Martyres osores Judæorum, qui Christum occiderunt, 903. 1. I. Martyres sunt Ecclesiæ thesauri, 833, t. I. Martyrum invocatio et intercessio, 937, t. I. Martyres non nostris egent laudibus, 904. t. I. Martyris cujusdam ex successione apostolorum dictum, 948. Is videtur Ignatius, ride notain, t. I.

IN OMNIA OPERA SANCTI JOANNIS CHRYSOSTOMI Matthæi evangelistæ virtutes, 485, t. V[I. Matthæus quantum philosophetur, 549, t. VII. Matthæus tres reges omisit in genealogia Christi 21, tom. VH. Matthæus in generationibus differt a Luca, in quo, et qnare, 21, t. VII. . Matthæi cum Luca consonantia, 81, t. VII. Matthæi cum Luca consonantia cirea centurionem, IIS, 836, t. VII. Matthæi Evangelium cur liber generationis vocetur, 26, 48, t. VII. Matthæum inter et Marcum nulla discrepantia circa so- oruta Petri, 343, t. VII. Matthæi et Marci consonantia, 662, t. VII. Mauhaus evangelium suum non produxit usque ad as- sumptionem Domini, 781, t. III. Matthæus se peccatorem declarat, 245, t. II. Matthæus Judæis, Joannes gentibus scripsit, 612, t. VI. Matthaus qua de causa Boangelium scripserit, 612, tom. VI. Matthaus sanctorum, et præcipue peccatorum evange- lista, XI, 612, t. VI. Matthiæ apostolatus prædictus a prophetis, 818, t. I. Matutinuni quid, 705, t. V. Matutinum et diluculum in psalmis est Christi incarnatio, 673, L. V. Mauri, 58, t. V. Mauri ad fidem accesserunt, 821, 822, Fidem Christi susceperunt, 830, t. I. Mauri ad fidem accesserunt, 745, t. VII. Maximianus in Macedonia episcopus, 706, t. III. Maximus Chrysostomi collega, 225. Concionatur alternis cum illo vicibus, 225, t. III. Maximus episcopus Chrysostomi amicus, 609. Ejus frater memoratur, 610, t. III. Maximo episcopo scribit Chrysostomus, 700, t. III. Maximinus martyr cum Juventino patitur, 571, t. II. Maximino imperante multa facta sunt miracula, 285, tom. V. Maximini cliens temeratis sacris vasibus pœnas dedit, 838, 559. Aliusque similiter, ibid., t. II. Maximinus imper. quod vexaret christianos poenas de- dit, 588, t. II. Medici ars in decipiendo ægroto, 630, t. I. Medici periti comparandi, 590, t. III. Medicus quidam cæsariensis cum Chrysostomo se pro- fecturum spondet, 609, t. III. Medici multa ex feris et reptilibus ad medicinam coli- gunt, 67, t. IV. Medici animæ pauperes sunt, 140, t. VIII. Medicus animarum est pauper, quomodo, 255, t. X. (egara relinquuntur a Socraticis, 495, t. II. Melchi regnuin significat, 327, t. IV. Melchisedech, rex justitiæ, 328. Quomodo sine genealo- gia, 38. Quomodo sacerdos, 328. Typus Christi, 684, tom. IV. Melchisedechi sacrificium figura Christi, 336, 337, t. IV. Melchisedech rex et sacerdos, 922. Typus Christi, ibid., 923. Illo inferior Abraham, 924, t. I. Melchisedech, a Chrysostomo allatus, 153, t. V. Melchisedech in sua generatione doctor, 49, t. V. Melchisedech quomodo sine patre, 166, i VI. Melchisedech quis sit, 238. Quidam eum Christo majorem dixerunt, qui confutantur, 260, t. VI. Melchisedech imago Dei, 229, t. VIII. Melchisedechi sacerdotium melius sacerdotio Aaronis, 101, 102, t. XII. Melchisedechi ordinem solus Christus sacerdos habuit, 69, t. XII. Meletiani antiocheni Paulino et Apollinario anathema dicebant, 949, t. I. Meletius cum primum ingressus est Antiochiam, statim expulsus e civitate, 516. Ne triginta quidem diebus in ci- vitate fuit aute exsilium, 516. Meletius messuit quæ Eusta- thins seminaverat, 603. Civitatem ab hæresi liberavit, 516. In Meletium episcopum antiocheni populi amor, 515 et seqq., t. II. Meletius urbe pulsus tegit caput præsidis ne lapidibus obruatur, 517. In Armeniam missus, 517. Reditus ab exsi- lio, 517. Post reditum aliquot annis Antiochiæ mausit, ibid. Non solum doctrina, sed et aspectus ejus ad virtutem provocabat, ibid. In reditu obviam ei ab omnibus itum est, 517, 518, t. II. Meletius evocatus ab imperatore in Thraciam, cum mul- lis aliis episcopis, 518, t. II. Meletius extra patriam moritur, 518, ne nimius foret Antiochenorum dolor, si in patria moreretur, ibid. Corpus ejus Antiochiam relatum, ibid. Meletii memoria morte ipsius non exstincta, 319, 320, L. II. Meletu imaginem ubique pingebant Antiocheni, in pelis annulorum, sigillis, phialis, thalamorum parietibus, etc., 816. t. II. Meletius, cum Chrysostomus de eo homiliam habuit, a quinque jam annis obierat, 515, t. II. Meletius in capsa conditus, 515, 323, t. II. Meletius episcopus Antioch. honoribus post mortem frui- tur, 515, 520, t. II. Meletii nomen ubique circumsonabat, 516, t. II. Meletii nomen filiis suis dahant Antiocheni, 316, t. II. Meletius episcopus Antioch. Flavianum quasi genuit, 698, 699, t. I. Melodiam cur Deus instituit, 156, t. V. Melote Heliæ purpura venerabilior vestis, 99, 1. IT. Membra nostra quomodo laudes camant, 463, 497, t. V. Memoriæ sui relinquendæ ratio optima a pus operibus petita, 276, t. IV. Memoriæ æternæ cupiditas apud homines, 275, t. IV. Memoria operum bonorum illa inania reddit, 269, tom. XI. Memoria beneficiorum Dei est sacrificium et oblatio, 264, t. V. Memoriam gloriosam parit virtus sola, 232, t. V. Memphiboste pro Isboseth positum, 218, t. XI. Mendacibus non creditur etiam cum vera dicunt, 824, tom. I. Mendacium quam infirmum, 318, t. VIII. Mendacium ubique in seipsum impingit, 316, L. VIII. Mendacio nihil infirmius, veritate nihil clarius, 163, tom. VIII. Mendacium est id quod non est, veritas id quod vere est, 145, t. V. Mendacium loquentes quinam sint, 66. t. V. Mendacium veritati se intermiscet, 613, t. XI. Mendicantium quorumdam mos singularis, 465, t. XI. Mendicantium non inquirenda vita, 95, t. XII. Mendici, manci, claudi, ad mensam vocandi, 468, t. XI. Mendici Ecclesiæ sunt ornamento, quomodo, 254, 1. X. Mendici quidam niulierem honestain in solitudine vio- lant, 444 et seqq., t. I. Mendicitas igne terribilior, 70, t. VII. Mensa sacra, in ea crux habebatur, 824. Mensa sacra, signum crucis, 826. Mensa sacra plena igne spirituali, 756. t. I. Post Mensam non dormiendum, sed lectioni Scriptura- rum et precibus vacandum, 974. Mensæ sumptuosæ, quau- tum insuavitatis habeant, 585. Mensa argento circumtectæ, 98%, t. I. Mensam sacram veteris legis attingere nemini fas erat, 435, t. VII. Mensa Ecclesiæ eadem est quæ mensa Christi in cœns, 744, t. VII. Mensa Domini non admittit eos qui inimicitias exercent. 230, 251. Ad sacram mensam quomodo accedendum, 409, tom. VII. Mensa Monachorum jejunium est, 546, t. VII. Mensarum secularium divitiæ, 639, 660. t. VII. Meuse argenteæ ostentationis causa, 289, t. VII. Mensæ divitum unde colligantur, 660, t. VII. Mensam sacrain tangere audebant initiati tanturn, tom. IX. Mensam sacram tangebant, qut jurabant, 84, t. IX. Mensa lauta vituperatur, 257. t. IX. 81, Ad Mensam sacram magna cum reverentia accedendum, 522, 323, t. II. Mensa et mysteria sacrain Veteri Testamento adumbrata, 248. Mensa Domini perinde pauperes atque divites admit- tit, 760, t. III. Mensa communis priscis Ecclesiæ temporibus, 257, tom. III. • Mensæne divitum an pauperum jucundiores, tom. III. 468, Mensa Domini eos qui inimici erant conciliat, 784, tom. III. Mens sacræ participes esse non licebat quibusdam, 605. Ad mensam quomodo vocandus Dominus, 616, t. IV. Mensa christianorum quænam sit oportet, 616. Mensa sit justitia referta, et eleemosynæ fructibus abundaus, 620, tom. IV. Mensæ spiritualis a corporali discrimen, 608, t. IV. Mensa sacra. V. Eucharistia, Communio. Mensa frugalis valetudinis est mater, 136, t. VIII. + Mensa semicircularis in usu tempore Chrysostomi, 50%, tom. XI. Mensa auro splendens, 510, t. V. Mensæ Sybariticæ, 278, t. V. Mensa sacra, 517, t. V.

Mens quomodo est imago Dei, 443, t. VI. INDEX GENERALIS. Mens quæ divina meditatur, diabolo formidabilis est, 38, 1. VIII. Mens sincera non longis opus habet sermonibus, 28”, tom. VIII. Mentis sanitas curanda, 291, t. VII. Mensis primus quis, 146, 147, t. VIII. Menses Asiaticorum, 147, t. VIII. Merces ante resurrectionem per spem accedit, 1021, Lora. I. Merces aliqua pro bonis operibus etiam sceleratis datur, saltem in hac vita, 997, t. I. Merces non par iis qui in veteri, atque iis qui in nova lege fuerunt, 593, 598, t. I. Merces augetur quando non spe mercedis operamur, 40. Merces cœlestis longe major operibus, 750, L. I. Merces non hic, sed in futuro seculo exspectanda, 402, tom. VII. Merces et pœna in futuro paratæ, 216, t. VII. Mercedem non exigas bonorum operum, et recipies, 57, t. VH. Merces a Christo data longe excedit laborum magnito- dinem, 899, t. VII. Merces non par est ei qui se ad recte agendum compa- rat, et el qui secum alium ad id inducit, 245, t. VII. Mercedem qui ab hominibus quærunt, a Deo non me- rentur accipere, 276, t. VII. Merces major est cum non mercedis causa agimus, 431, tom. IX. Mercedem ex proposito voluntatis partam non excludit gratia, 404, t. IX. Merces dilata auget donum, 306, l. IX. Merces bonorum operum aliquando etiam in hac vita tribuitur, 422, 423 et seqq., t. II. Mercedem cur hic non accipimus, 53, t. V. Mercedem Deus recto vitæ instituto semper confert, 381. t. V. Merces non datur in hac vita, 92, t. V. Merces virtutis quæ, 249, t. V. Merces magna mori propter Deum, 105, t. V. Mercedes timentium Denm, 360, t. V. Merces a Deo data major laboribus, 228, t. VII. Mercurius creditus fuit Paulus ob eloquentiam, 302, tom. LX. Mercurium esse Paulum cur Lycaones suspicati sunt, 670, L. I. Meretrix brevi tempore omnia probra diluit, 754, t. I. Meretrices deformes incautos juvenes fuco illaquéant, 607, L. I. Meretrices in spectaculis, 120, t. VIII. Meretrices nuptiali celebritati admixtæ, 386, t. XI. Meretricis corpus cœnum est, 626, t. IX. Meretrices ut jucundæ apparerent, incantationes, phil- tra, libamina et innumera machinabantur. 627, t. 18. Meretrices mulieros in genealogia Christi memorantur, 26, t. VII. Meretrix divino igne succensa, virginibus clarior effecta est, 63, t. VII. Meretrix quædam famosa tempore Chrysostomi, mutata postea sanctam vitain duxit, 636, 637. Imperatricis fratrein irrelivil, 637, L. VII. Meretrices petulantissimæ et crudelissimæ, 472, t. VII. Meretrices mulieres in theatris, 27, t. VII. Meretrices nude in theatris, '72, t. VII. Meretricia cantilenæ in theatris, 644, t. VII. Meretricia cantica aures auiruæ imurundas reddunt, 425, tom. VII. Meretrices ad convivia adductæ, 494, t. VII. Meretrix amare nescit, sed insidiatur, 149, t II. Meretrix arbor infrugifera, 338, t. II. Meretricum studia, præstigiæ, incantationes, 216, t. III. Meretricum in theatris impudici gestus, 266, 207, t. VI. Mesopotamia de Spiritu S. accepit, 188, t. V. Mesopotamiæ habitatores per Jacob edocti, 48, t. V. Mievies, cum articulo: 6 Murias, unum Jesum Christum si- gnificat, 121, t. VII. Metalla. Ad metalla damnati quanta patiantur, 490, 401, tom. I. Metalla ad metalla damnati Christiani, 096, 697. Hujus pœnæ gravitas, ibid., t. II. Metaphoræ præstantia quæ, 17, t. VI. Meteinpsychosis deridetur, 52, 48, t. IX. Metempsychosis rejicitur, 106, t. iv. Melodion est decipere et per machinas capere, 158, tom. XI. Metragyrtæ et augures fugerunt prævalente Christia- nisnio, 273, t. V. Metropoleos dignitas sublata Antiochenis ob eversas sta- tuas, 175, 176, t. II. Metus non naturæ est, sed voluntatis, 122, t. V. Metus pœna, peccata minuit, 655, t. II. Meum ac tuum e monasteriis exsulat, 306, t. I. Heum et tuum frigidum verbum, 247, t. III. Meum et tuum litium et contentionis occasio, 300,. tom. IV. Michael custos gentis Judaicæ, 482, t. II. Michael. De Michaele quædam, 755, t. VIII. Michael quo sensu restitit Gabrieli, 603, 1. VIII. Michol dolo conjugem e manu Saulis eripuit, 630, t. I. Milesios pro Ephesiis ponit Chrysostomius, 614, 1. X. Milites nunquam servi. 76, t. III. Miles a Chlamyde dignoscitur, 542, t. V. Milites in exercitu hastas fgebaut, et a cuspide crocca pallia dependebant, 653, t. VII. Militum mores et vitia, 590, t. VII. Militem Christi esse magna dignitas est, 619, t. XI. Mini et saltatores in nuptiis, 112, t. III. Mimi descriptio, 760, t. VIII. Mimis reliquuntur scurrilia, 119, 120, t. XI. Minæ a Deo intentatæ, salutares, 1027, t. I. Minæ plus quam præmia possunt ad conversionem, 543, tom. VII. Minas negligere magnum est malam, 477, t. XI. Minima non spernenda, 25, t. VI. Minima non negligenda, 622, 623, 1. X. Ministerium quotidianum in Actibus apostolorum quid sit, 113, t. IX. Miracula rara tempore Chrysostomi, 407, t. I. Miraculorum gratia non omnibus datur. 406, 407, t. J. Miracula edita in exitu ex Ægypto, 473, t. III. Miraculum magnum est ipsa tot gentium conversio, 108. Miraculo melior est actio bona, 80, t. III. Miracula Maximino et Juliano imperantibus facta, 285, tom. V. Miracula non temere facta, 306. Quot in veteri lege mi- racula, 308, t. V. Miracula rara sunt, 402, t. V. Miracula Dei alia aliis auctoritatem præstabant, 395, tou. V. Miracula Deus facere nunquam intermittit, 283. Pro simplicioribus et crassioribus funt, ibid., t. V. Miraculum perpetuum est ordo naturalium rerum, 480, tom. V. Miracula Dei ingentia, 480. Non potentiæ solum, sed etiam dignitatis Dei sunt signa, 400, t. V. Miracula Judæis nihil emolumenti attulerunt, 287, t. V. Miracula magna Deus et facit, et solus facit, 400, t. V. Miracula pro Judæis facta gentes terrefaciebant, 48, tom. V. Miraculis nunc opns non est, 454, t. V. Miracula non sufficiunt, nisi adsit pius et gratus animus, 207, t. V. Miracula Christi nivales imbres numero superantia, 37% tom. VII. Miracula sine moribus nihil sunt, 382, t. VII. Miracula sine virtute nihil prosunt, 321, t. VII. Miracula et prædictiones quomodo Christi doctrinam as- serant, 66, t. X. Miracula cur non fiant ultra istis temporibus, 50, t. X. Miracula cur tot tantaque apostolorum ævo fiebant, 92, tom. IX. Miracula. Vide signa. Miracula Christum prædicabant, 84, t. VIII. Miracula cur hodie non fant, 143, t. VIII, 558, t. XI. Miracula fides sequitur, 441, t. VI. Miseria nostra a nobis tantum profecta, 186, t. II, Miseros non facit paupertas, 594, t. IX. Misericordia Dei erga hominis animam, 96. Misericor- dia Dei exoranda, 300, t. 1. Misericordia Dei orationem efficacem reddit, 27, t. III. Misericordia Dei, dooum regale, 64, t. XII. Misericordia nos servat etiamsi ad virtutis fastigium ve- uerimus, 44, 1. V. Misericordia Dei non datur indiscriminatim, 410, t. V. Misericordiam quæris? aliorum miserere, 62, t. V. Misericordia omnes egenus, 72, t. V. Metempsychosis ridicula, 31, 32. Contra metempsycho- sin, 33, t. VIII. Metempsychosin Græci statuebant, 438, t. XI. Metemi sychosin quidam docebant, et confutantur, 92, tom. XL. Misericordiam Dei ut consequamur, 458, t. V. Misericordia ubi est, ibi rationes non exposcuntur, 327, ton. V. Misericordiæ ac benignitatis differentiæ, 73, t. V. Misericordia quamdam rationem habet, ex fide rogan-

tium petitam, 577, t. VII. IN OMNIA OPERA SANCTI JOANNIS CHRYSOSTOMI Misericordiæ opera quam necessaria, 718, L. VII. Misericordia opera, quæ, 233, t. VII. Misericordia et eleemosyna cor virtutum, 486, t. VII. Misericordiam si exercere velimus, una egemus volun- tate, 323. Sine misericordia non potest hæc vita constare, 834, t. VII. Misericordiam exercere facile est, 538, t. VII. Misericordie opera quomodo doceat Christus, 289. M.- sericordiæ exercendæ varii modi, 227, t. VII. Misericordiæ opera quantam pariant mercedem, 719, tom. VII. Misericordiam qui non habebant, tenebrosi vocabantur, 713, L. VII. Misericordia erga pauperes commendatur, 93, t. XII. Misericordia erga proximum, 352, t. VIII. Misericordia commendatur, 117, t. IX. Misericordia animi sublimitatem semper supponit, 176, tom. IX. Misericordiam omnia sequuntur bona, 595, t. IX. Misericordia Dei, 277. Ineffabilis, 148. Misericordiam Dei in vita præsenti semper possumus consequi, 396. Mi- sericordia erga peccatores, 622, t. IV. Misericordiæ Dei symbolum est oleum, ideo et sacerdo- tes et reges oleo ungebantur, 210, t. XI. Misericordia proximo exhibenda, ut illam a Deo impe- tremus, 717, L. XI. Misericordia Deum admodum delectat, 210, t. XI. Misericordia natura Dei insita, 385, 386, t. X. Misericordia Dei precibus lenitur, 397, t. X. Misericors est portus in necessitate constitutorum, 999, tom. I. Misericors quis vere sit, 298, L. V. Misericordis hominis splendor, 298. Ex misericordia sa- lutem consequimur, 352, t. V. Misericors homo, est communis portus, pater omnium, baculus senum, 504, t. V. Missio quarum vere sic vocatur, 825, t. III. Missionis Filii Dei ratio, 831, t. III. Mithridates ex numero eorum, qui Judæos a Templi restauratione arcere conabantur, 319, 320, t. I. Moderatio commendatur, 716, t. VII. Modestia nihil præstantius, 670, t. VII. Moduarius diaconus Unila Gotthiæ episcopi mortem nuii- tiavit, 618 Moduarium diaconum optat Chrysostomus ad se in locum exsilii proficisci, 618, t. III. Modus quidam in omnibus apponendus, 376, t. XI. Machorum miseria, 504, t. IX. Moerorem si tollas ne dæmonis quidem obsessio gravis, 491. Maror quando utilis, 492. Moerorem cur Deus inse- ruerit naturæ mortalium, 491, t. I. Macrore wors levior, 576. Moestitia calamitatum maxima, 581, t. III. Moror ad peccata dumtaxat utilis est, 503, 504, t. X. Moeroris molem allevare solet societas eorum qui in nurrore sunt, 605, t. XI. Moerore prorsus vacuum nullum reperire est, 604, t. XI. Molam asiuariam cur in exemplo Christus profert, 380, tom. VII. Molestiae libenter ferendæ pro Christo, 161, t. V. Monachi vita Regis vitæ præferenda, 387, 388 et segg. Monachus verius rex, quam qui purpura induitur, 388, tom. I. Monachorum opera, 333, 334. Victus ratio, ibid. Ante gallinaceum cautum Deo canunt, 389. Uxorem non du- cunt, 372. Legunt Scripturas, 389. Procul occasionibus sunt, 684. Monachi quasdam difficilius, quasdam facilius, quam sæculares, virtutes exercent, 373, 376. Monacho id Preces sunt quod venatori gladius, 390. Monachi veri post exitum sors beata, 392, t. I. Monachus quam ad consolandum alios idoneus, 343. Mo- nachi præfectos Ecclesiæ precibus adjuvant, 732. In Mo- nacho minor virtus requiritur, quam in Episcopo. 682. Monachi facilior vita quam Episcopi, 680, 684. Monachi minus egent Scripturæ lectione quam sæculares, 992, tom. I. Monachus omnibus beneficus, 390. Monachi quantæ es- sent admirationi, 340 et seqq. Monachum pro pietate jugu- latum cernere dulce spectaculum, 392. Monachi exercitia, 389, 390, t. I. Mcnachus lapsus cito resurgit, 592. Monachi in pauper- tate, mundi domini, 537. Monachus sibi soli timet, 680. Monachi bellum cum dæmonibus ac vitiis, 389. Monachi vestis et meusa moderata, 389, 390. Monachi quidam se- gnes et commodi sui amantes, 403, 1. I. Monacho mors minime formidabilis, 392. Monachorum patientia, 237, 338. Monachis illata vexatiouum genera multa, 322, t. 1. Monachorum vita Angelicæ comparata, 364, t. 1. Monachi quidam ad nuptias transierunt, 375, t. I. Monachoruin Egyptiorum vita, 87, 88, t. VII. Monachi multi in Egypto, 87, t. VII. Monachorum populi qui montes occupant, 287, 1. VII. Monachi in montibus prope Antiochiam degentes, 80, tom. VII. Monachi in montibus ne sciunt quidem quid sit avaritia, 591, L. VII. Monachorum chor: dinque plantati, 393, t. VII. Monachorum philosophía et virtus, 20, t. VII. Monachorum vita, quæ dura est, longe suavior sæculari, 643, L. VII. Monachorum tranquillitas et quies, 662. Vitæ felicitas, 643, 644. Felicitas, 645, 646. Lectiones, ibid., t. VII. Monachorum sanctitas, 639, 660. Opera, 671, 672, t. VII. Monachorum vita quam sancta, 652 et seq., t. VII. Monachorum laus et vitæ genus, 513. Humilitas, 671, tom. VII. Monachorum mensa jejunium est, 516, t. VII. Monachi multi ab aqua etiam abstinebant, 299, t. VII. Monachorum mensa quæ, 633. Colloquia, 653. t. VII. Monachorum vestes, 644. Monachorum vestis, est nu ptialis vestis, 631, 631, t. VII. Monachorum somnus brevis, 548, t. VII. Monachorum pugnæ, 659, t. VII. Monachorum tuguria, 652, t. VII. Monachorum præfecti, 644, t. VII. Monachi in gratiarum actione et psalmodia vitam agunt, 548, t. VII. Monachus quidam relicto Monasterio puerum nobilem in urbe instituit, 368, 369, t. I. Monachus senex vitam angelicam emensus in concupi- scentiam mulierum lapsus est, 304. In lupanar adit, 301. Socio reductus se in domicilium includit, 304, 303. Jejumis, lacrymis, orationibus sordes abstergit, 305. Occupante sic- citate, Dei monitu, ad eam precibus avertendain requiri- tur, 303. Orat ille, et siccitas desinit, 505, t. 1. Monachi in Episcopos electi, 652, t. I. Monachus neminem timet, 392, t. I. Monasteria laudantur, 366. Ad Monasteria mittehantur juvenes instituendi, etsi vitam Monasticam non amplexori essent, 367 et seqq., 371 et seqq. Monasteria non esse ex- pediret, nempe si in civitatibus jura optima semper vale- rent, 328, 329. In monasteriis anima una omnium, 30%, tom. I. Monasticæ vitæ bona, 388-589. Monasticæ vitæ descri- ptio, 306. Monastica vita despicabilis sæcularibus, 387. Eam quidam prohibebant, 330 et seqq. Monastica vita quam præstabilior sæculari, 571, t. I. Monachis pleni sunt colles, saltus, valles, 1067, t. I. Movdovres, viri quidam Agapetas habebant, 508, t. I. Monachi ut in portu agunt vitam non agitatam fluctibus, 135, t. Xí. Monachi in montibus sanctitate florentes, 97, t. XI. Monachi in montibus, 48, t. XI. Monachorum vita sancta, 575 et segg., t. XI. Monachorum vita aspera, 150, t. Xf. Monachi in honore fuere, 533, t. XI. Monachi in eremo viventes vitam Angelicam suscepere, 184, t. XI. Monasteria sunt domus luctus, ubi cilicium et cinis, 57 I, 573, t. XI. Monachorum canticum, 545, t. VII. Monachorum philosophiam potest quivis imitari, 376, tom. VII. Monachorum hymnus explicatur, 546, 547, t. VII. Monachi sæpe adeundi adificationis gratia, 672, t. VII. Monastica exercitia, 645, t. VII. Monachi memorantur, 332, t. VIII. Monachi in montibus, 426, L. VIII. Monachorum philosophia, 52, t. X. Monachi in montibus degebant, 69, 643, 641, t. IX. Monasteria sic victum parabaut ut prisca Ecclesia, 97, tom. IX. Monachorum aspera vita, 624, t. VIII. Monachi in montibus Antiochiæ vicinis, 83. Monachorum genus beatum et admirabile, 307. Monachi aspere viventes mortem exoplant, 83, t. II. Monachi sibi caveant a cupiditate, 303, t. II. Monachi ex montibus Autiochiam descendunt mitigatur Judices de eversis statnis perquirentes, 173, 175, t. li. Monachi Imperatori supplicant, ut vexatio Antiocheno- rum finem habeat, se pro hac re capita deposituros profi- tentes, 174. Monachi in vexatione Antiochena, ad urbem accurrerunt suppetias ferentes, 186, 187, t. II. Monachis lacrymæ competunt, magis autem sæcularibus. 77, t. V.

. INDEX GENERALIS. 528. Mouachi iu montibus degentes frequenter orant, tom. V. Monachorum ordines, 273, t. V. Monachi et.solitarii laudantur, 60, t. V. Monachus passeri similis, 736, t. V. Monachi quidam Chrysostomuin adoriuntur Caesareæ, se incensuros domumi minitantes, nisi Cæsarea proficiscatur, 614, t. III. Monachorum dura vivendi ratio, 279, t. III. Monachis Gotthis qui in Promoti agro degebant scribit Chrysostomus, ipsosque consolatur de sibi illatis ærumnis, 726, 727, t. II. Monachi sæculo renuntiarunt, 183, t. IV. Monachi in montibus et saltibus Angelorum vitam imi- tantes, 232, t. VI. Monachi eleemosynam pelentes, 96, L. XII. Monachi in montibus, 88, t. XII. Monachi nulli erant Pauli tempore, 177, t. XII. Monachorum exercitia, 67. Eadem seculares exsequi et servare debent, exceptis conjugii legibus, ibid.,ɩ. XII. Monarchia in Trinitate, 826, t. ii. Monarchiam sive unitatem principii in Deo statuebant, 1079, 1080, t. I. Monete si characterem lædas, ea redditur adulterina, 632, t. X. Monita danda a marito puellæ, quam ducit uxorem, 146, toin. XI. Monitis quomodo utendum, 103, t. XI. Mo:tita mansuetudine lenire oportet, 568, t. XI. Monogamiam laudat Paulus, sed non damnat secundas auptias, 323, t. III. Mons victorialis quis, 637, t. VI. Koutes a sanctis quibusdam translati sunt, 562, t. VII. Montes exsultasse sicut arietes quomodo intelligendum sit. 307, t. V. Montanistæ a Montano, 699, t. VIII. Montanistæ quandonain pascha celebrabant, 747, t. VIII. Montanus diaboli filius, 559, 580. Malorum antesignanus, 560, t. VIII. Montanus dicebat se Spiritum Sanctum habere, 831, t. III. Montio scribit Chrysostomus, 697, 698. Montii laudes, 710, t. III. Monumenta superba accusationes mortuorum, 238, t. V. Nonumenta ab hominibus ad memoriam æternam stru- eta, 275, 276, t. IV. Mora in spiritualibus perniciosa, 170, 171, t. III. Morbi quomodo ferendi, 607, 008. Non incantatores ad- bibendi, ibid. et seqq. Morborum vis ad ipsam animam transit, 237. In morbis patientia, 698. Morbus. Vide Ægri- tudo. Morbus corporis, anima bene valente, non lædit, 1033, 103. Morbi animi semper curari possunt, 299, 100, t. I. Morbi ad reinissionem peccatorum imputantur, 23. Mor- bus non est otinm. 594, t. III. Morbus et ærumnæ non mala sunt, 487, 488. Morbo nihil acerius, 591-594, t. III. Morbus animi facilius curatur, quam corporis, 388, t. IV. Morbi divites potius invadunt quam pauperes, 674, t. IV. Morbi hominibus cur immissi, 633, 638, t. IV. Morborum causa est cibus imunoderatns, 358, t. IX. Morbi plurimi ex peccato oriuntur, 212, t. VIII. Moriones, pornoi, 120, t. XI. Mores. Sine moribus miracula nihil sunt, 382, t. VII. Mores quomodo emendandi, 93, 94, t. IV. Mores probi cum recta tide, 811, t. I. Morum corruptio quanta tempore Chrysostomi, 330, t. I. Mores aliquando per urbes exprimuntur, ut principes Sodoma, 201, 1. V. Moribus probis mihil suavius, nihil jucundius, 688, t. XI. Mors quies est et libertas, 1020. Mors proborum non Ingenda, imo cum gaudio ferenda, 603. Post mortem nul- lus pœnitentiæ locus, 287. De morte proborum et impro- borum gaudendum, quare, 1020. De senum et juvenum item quare, 1020. Mors proborum, non mors est, seil mi- gratio ad meliora, 602, 603. De morte propinquorum con- solatio quæ, 1021. Mors non timeretur nisi adesset pecu- niarum et ina.is gloriæ cupido, 382, 1. 1. Mors nihil aliud, quam somnium, 313, 376, 1018. Mors Christiano optabilis, 315. t. I. Mortis imago, 985, 986. In morte proximorum, gratiæ agenda, 1019, t. I. Mors Christi dicitur, aliorum dormitio quare, 1018 et seng., 1. 1. Mortui cur non appareant, 1010, t. I. Mors est plena corruptionis consumptio, 420. Nihil aliud est, quam sommus, migratio, translatio, requies, tranquillus portus, etc., 92, t. II. Mors ante Christi adventum formidabilis, 633, t. II. Mors idipsum est quod vestimentum exuere, 73. Mors est peregrinatio ad tempus, somnus consueto longior, 73. ton. II. Mortem cur timeamus, 73, 74, t. IT. Mors ante Christi mortem mors vocabatur; post Christi mortem, non mors, sed somnus et dormitio vocatur, 393, 391, t. II. Mortis timorem parit vitæ mollis amor, 85, t. II. Mors christiano nihil grave habet, 71, t. II. Mors injusta minus timenda, quam justa, 72. Qui pro Christo caduntur, non male moriuntur, 72. Mors justi quan felix, 693, t. II. Mortis timor in martyribus culpa vacabat, 504, t. II. Mortem timuit Abraham, 630, 631, t. II. Ante mortem nemo laudandus, sed post mortem, 597. Post mortem nullum meritum, 343. Nulla distinctio perso- narum, 341, t. II Mors omnium bujus vitæ bonorum finis, 463, t. VII. Mors melior, quam vita, quomodo, 433, t. VII. Mors non malum, sed male mori matum est, 406, t. VH. Mortem beneficium vocat Deus, 374. Mors portus tran- quillus, ibid., t. VII. Mortem qui timent fideles, inexcusabiles sunt, 374, tom. VII. Mors non timenda, 373. Mors post Christi adventum nou- nisi somnus est, ibid., t. VII. Mors despicienda ad meliorem vitam transituris, 403. Ad mortem subeundam confortat spes resurrectionis, $43. Ad mortis tempus non remittenda sunt bona opera, 713, t. VH. Mortis tempus quam utiliter ignoretur, 713, t. VII. Mortis exspectatio non sinit deliciis frui. 639, L. VII. Mors effugi nequit, 207. Post mortem nulla salus s¡e- randa non credentibus, 417, t VII. Mers non consolabile malum, 480, t. VII. Mors eandem vim erga singulos habet, quam consumma- tio sæcult, 190, t. VII. Mors morte soluta, 43. De mortuis gaudendum, quod a præsentibus fluctibus sint erepti, 378, t. VII. Mortui christianis non lugendi, 375, 376. Mortuum de- turnant qui nimis lugent, 374, t. VII. Mors inmortalis ubi nullus supplicii finis, 59, t. VIII. Mortuis funeralia mirabilia sunt vita optima, 467, 408, tom. VIII. Mortuos juvant eleemosynæ et oblationes, 317, 318, tom. VIII. Mortuus. V. Defunctus. Mors qui tardius moritur lucratur nihil, 377, t. IX. Mortis genera varia, 489, t. IX. Mortis imago somnus est, 302, t. IX. Mortis radix est peccatum, 478, t. IX. Mors peccatorum hominum, vera mors est, 168, t. IX. Mors Christi, mors mortis, 483, t. IX. Mortui non admodum lugendi, 168, 169, t. IX. Mortuis utiles sunt eleemosyna, preces et oblationes, 109, t. IX. Mortuorum incantamenta adhibita, 627, t. IX. Mors fugatur per lignum crucis, 703, 701, t. VIII. Mors pallida æquo pulsat pede pauperum tabernas, re- gumque turres, 675, t. IV. Mors divitum avarorum, quam funesta, 193, t. IV. Mors quo sensu quies est malis, 629, 630, t. IV. Mortis nostræ diem cur nobis incertum voluerit esse Deus, 450, t. V. Mors Christi immortalitatem nobis donavit, 416, t. V. Mors sanctorum pretiosa, mors peccatorum pessima, 567, tom. V. Mors liberat a certaminibus et vinculis, 338, t. IV. Mori in peregrino loco miserum non est, 566, t. IV. Mortem olim terribilem nunc christiani despiciunt, 415, 416, tom. IV. Mors christianorum est somnus, consummatio et quies, 577, t. IV. Mors moerore levior, 376, t. [JI. Mors a Christi tempore non ultra mors, sed somnus et dormitio vocatur, 765. Mors fidelium, somnus est, 61, ton. III. Morte nibil gravius aut terribilius, 374, t. III. Mortis contemptus mortem fugal, 837, t. III. Mors radicem abscidit, 239, L. V. Mors caput rerum terribilium, 227, t. V. Mors substantiam non interimit, 230. t. V Mortis spectaculum ad philosophandum inducit, 280, 281, tom. V. Mortis genus levissimum per aquam, 409, t. V. Mors que mala, quæ bona, 281, t. V. Mors justi, somnus, 314, t. V. Mors deleta per Christum), 193, 1. V.