3:9 INDEX GENERALIS. Pecesta purganda confessione et pœnitentia, 690, brevi tempore corrigi possunt, 217, t. IV. Percato nihil pejus, 136 Peccatum id effecit ut principes haberemus, 597. Adamo dignitatem abstulit, 502, t. IV. Peccatuin omne cum servitute conjunctum est, 599, tom. IV. Peccata minora non negligenter prætereunda, 524, quæ- nam magis veniam mereantur, 621, t. IV. Peccatum, quantum malum, 193, t. IV. Peccatorum remissio brevi tempore potest impetrari, 483, t. IV. Peccatum opprobrium inurit, 172, t. IV. Peccata eadeni qui admittunt, non semper easdem punas luunt, 72, in peccatis excusatio pessima, 437, 438, t. V. Peccata nunquam digne Deus punit, 445, t. V. Peccatorinn confessio Deum maxime placat, 438. Peccati solutio est confessio, 458, peccatorum veniani a Deo asse- qui non potest, qui precatur eum ut peccata aliorum pu- niat, 45, t. V. Peccata sua quidam in Deum conferant, 450, t. V. Peccato sublato, omnia facilia, expedita, tranquilla, 418, tom. V. Peccata aliorum aliquando non celanda, 233, t. V. Peccatum solum terribile ac timendum, 227. A peccato abstinere nou sufficit, sed bona opera edenda, 32, 33, Lom. V. Peccatores etiam ante legem puniebantur, 481, 1. V. Peccatum solum homiui noxium, 419, t. V. Peccatum obtenebrat et excacat mentein, 50. Peccati Stetor, 430. Peccatum et vitium facit ex hominibus bestias, 422, a peccato cito resurgendum, 147, t. V. Peccata a principio coërcenda, 79, 80, minora non negli- genda, ibid., t. V. Peccatum priusquam flat, suam velat turpitudinem, 233, tom. V. Peccatorum recordatio magnum lucrum affert, 52, 1. V. Peccatum malum est, aliud vero gravius malum si nulla adhibeatur medicina, 93, t. V. Peccatum extrema ebrietas et summum malum, 151, torn. V. Peccata dedita opera commissa graviora sunt, 261, 261, tom. V. Pecratum venationi cur comparetur, 426, t. V. Peccatum ipsum est pœna, 100, 1. V. Peccatis grâtulari non nónus est quam percare, 252. Pec- cato nihil gravius, 359. Peccatum ante supplicium a Deo illatum pœnas exigit, 132, t. V. Peccatorum vuluera neglecta, majora sæpe evadunt, 79, tom. V. Peccatum natura sua lacus est, 455, in peccato qui vivit, omnium miserrimus est, 156, 1. V. Pecentum parit pericula, 133, t. V. Peccatum res fraudulenta, quæ decipit, 227, t. V. Peccatorum tenebræ, 151, t. V. Peccatum etiam deletum non oblivioni mandandum, 580, tom. V. Peccati operatio non est naturalis, 583, t. V. Peccutum, si Dei benignitati comparetur, uruneæ tela est, 579, t. V. Peccatum suapte natura linguam adstringit, 586, t. V. Peccatorum abstersio est transitus ab occusu ad ortum, 643, t. V. Peccata quædam contra Deum, quædamí contra hominen, 621, t. V. Peccatum quantum sit malum, 661, t. V. Peccatum est lues quædam, 103, t. V. Peccatum non tam mala res est, quam post peccatum impudentia, 133, t. VI. Peccatum unius aliquando toti populo vindietam sccersit, 105, t. VI. Peccatis longe leviorem pœnam infligit Deus, 18, t. VI. Peccata justis cedunt in bonum, 133, t. VI. Peccata non tam formidant homines plerique, quam sup- plicia, 37, a peccatis oritur confusio vultus, 45, t. VI. Peccatis gravissimis onustos Deus graviori reservat sup- plicio, 55, L. VI. Peccatoruin recordatio remedium est, 189. t. VI. Peccatorum pœna cum in hac vita non infertur, in futu- ram vitam reservatur, 289, 1. VI. Peccata leria qui committunt, minimi sunt in regno Dei, 688, 1. VI. Peccatum est maximum malorum, 320, 221, non ex na- tura est, aut ex necessitate, 473, 1. VII. Peccatum, magnus dæmon, 387, animæ lepra, 529, gra- vis paralysis est, 638, t. VII. Peccatum tristitiam induxit, 547, 1. VII. Pese stam si negligatur majoris peccati radix est, 767, tom. VII. Peccatum non tegitur per aliud peccatum, sed per pœni- tentiam, 492, t. VII. Peccatum evulgatum quam amarum, 343, t. VII. Peccatis dedita animæ deformnitas, 222, t. VII. Peccata memoriæ, bona opera oblivioni tradenda, 37, tom. VII. Peccatorum remissio etiam post lavacrum datur, 281, ad peccatorum remissionem via fac.lis injuriarum oblivio, 592, post peccatum confestim surgendum, 344, t. VII. Peccata quomodo confitenda, 221, t. VII. Peccata nos a Deo disjungunt, justitia nos Deo conjungit, 558, de precato non dolere magis irritat Deum, quam ip- sim peccatum, 222, t. VII. Peccata propria confiteri, id est, gratias Deo agere, 38, tom. VII. Peccata majora vel minora sunt secundum personarum differentiam, 692, L. VII. Peccata a beneficiis acceptis graviora, 589, t. VII. Peccati conscientia mentem aggravat, 432, t. VII Peccata nostra non duabus vel tribus, sed mille mortibus digna sunt, 418, t. VII. Peccata non aliorum, sed nostra disquirenda sunt, 616, tom. VII. Peccata sua non videre malum est, peccatorem de aliis judicare, duplex triplexque malum, 310, L. VII. Peccatnm morbos plurimos parit, 212, t. VIII. Peccati servitus gravissima et durissima, 297, t. VII. Peccatum plumbo gravins, 483, t. VIII. Peccatum. Quid sit, Arguet de peccato? 422, L. VIII. Peccato nihil turpius, 60. Satius est nuduni quam pecra- tis onustum ambulare, 60, t. VIII. Peccatorum pœnam corporalem inentit Deus, 211, tom. VHI. Peccato nihil sordidius, nihil impurius, 292, t. VIII. Peccata aliorum non revelanda, 303, t. VIII. Peccata quomodo abluantur, 63. In peccatis natus es : quid significet? 319, t. VIII. Peccatum quodvis ex insipientia ortum habet, 258, de peccatis parentum nemo dat pœnas, 306, t. VIII. Peccata si non aliis dimitianius, nostra non dimittuntur nobis, 227, t. VIII. Peccata animain abjectam reddunt, 304, 303, t. VIII. Peccatum diabolus à Paulo vocatur, 066, L. VIII. Peccati natura quæ, 517, t. VIII. Peccatuin gravius dæmone, 295, t. IX. Peccatum gravius quain pœna peccati, 430, t. IX. Peccatum mortis radix, 479, t. IX. Peccatum dæmon est voluntarius et spontanea insania, 651, t. IX. Peccatum senectutem parit, 480, t. IX. Peccata vermibus deteriora, 490, t. IX. Peccatum dum parturitur quemdam affert pudorem ; cum autem perfectum est impudentiorem reddit auctorein, 83. Qui frequenter peccant timeant oportet, 104, t. IX. Peccata suurt spinæ, 72, t. IX. Peccata temporanea æterna pœna puniuntur, 635. Post peccatum altuin sapere, gravius est ipso peceato, 422, tom IX. Peccatum qui laudat mocentior est peccante, 423, t. IX. Peccatum nullum nou cedit baptismo, 22, t. IX. Peccato mortuos nos baptismus reddit, 480, t. IX. Peccata non modo priora delet baptismus, sed adversus futura firmat, 483, t. IX. Peccatum.Quipost lavacrum peccant gravius puniuntur quam catechumeni, 25, t. IX. Peccati deponendi et depellendi modus, 481, t. IX Peccatum nullum non remittitur pœnitenti, 144, t. IX. Peccati remedium est confessio, 105, t. IX. Peccatorum rubiginem purgat imago mortis, 204, t. IX. Peccati occasionem tollit cibus moderatus, 182, t. IX. Peccato minus est supplicium, 472, t. IX. Peccatum profunda res deorsum ferens, 73, t. X. Peccati natura, 402, t. X. Peccati descriptio, 80. t. X. Peccato qui servit liber non est, et qui non servit liber est, 157, t. x. Peccatorum omnium species exstinguit caritas vehe- mens, 377, t. X. Peccatorum suorum vindex est, qui Christum vere amat, 479, 480, 1. X. Peccatorum supplicium finem non habet, 75, t. X. Peccatum impudentem hominem reddit, 22, 23, 1. \. Peccata proximi non curiose perquirenda, 87, t X. Peccata quibus remediis sanentur, 427, t. X. Peccatum omne insipientia est, 361, 1. XI. Peccatuin solum malum est, 132, 1. XI. Peccata non Bugt ex necessitate, 20, t. XI, Peccato ilil fetidius, 11, 1. XI.

IN OMNIA OPERA SANCTI JOANNIS CHRYSOSTOMI Peccatum solum vere immundum est, 680, 681, t. XI. Peccatum caritate plus quam omnia contrarium, 73, tom. XI. Peccatum omne est immunditia, omnis virtus, puritas et mundities, 419, 420, t. XI. Peccati vacua nulla dies est, 616, in peceatis qui degit inermis et nudus est, in justitia qui versatur est armatus, 662, 1. XI. Peccatorum catenas connectere quid sit, 372, t. XI. Peccata omnia consumit vis caritatis, 420, t. XI. reccatum ferit ut alii heri, alii servi essent, 157, t. XI. Peccata ex personarum conditione discernuntur et distin- guuntur, 705, t. XI. Peccata confiteri oportet, 708, t. XI. Peccata qui condonat, et suam et illius qui veniam est assecutus, animam juvat, 114, t. XI. Peccatorum remissionem obtinet qui aliis peccala et injurias remittit, 707, t. XI. Peccatorum sarcinam difficile deponeremus si pauperes nou essent, 371, t. XI. Peccata nostra et aliorum bona opera cogitanda suut, 256, t. II. Peccátorum remissio per sanguinem Dominicum magna res est, 14, t. XI. Peccatoruth shorum catenis unusquisque constringitur, 94, C. II. Peccatum occultum admittitur cum majori securitate, 122, t. XI. Precatum schismatis ne sanguis quidem martyrii potest delcre, 87, t. XI. Peccatum cum consummatum est suæ absurditatis ostED- dit excessum, 330. Peccatum erubescentiam dedit Adamo, 123. t. IV. Peccatum magna turpitudo, 83, t. IV. fa- Peccatum antequam flat nos obtenebrat, postquam eti est suam fœditatem ostendit, 170, t. IV. Peccatum alterum servitutis modum invexit, 503, t. IV. Peccata nostra inimici melius vident quam nos, 700, ob pecerta unius our alii puniantur, 399, t. IV. Peccatorum remissio sunt beneficia inimicis præstita, 708, t. IV. reccata confiteri oportet, et vulnera medico ostendere, 280, t. IV. Peccata proximi non amare judicanda, 621, t. IV. Peccati primi parentis damna sarcire possumus si vo- lumus, 602, in peccata qui recidunt, canibus in Scriptura comparati, 55, i. IV. Pecratum facile superare possumus si velimus, 195, tom. XII. Peccatis obnoxius de fratre judicare non debet, 186, tom. XI. Peccatum extinguit eleemosyna, 19,20, t. XII. Peccata quomodo abstergenda, 101, t. XII. Peccatorum remissionem habet Novum Testamentum tan- tum, 159, t. XII. Peccato nihil amarius, 213, t. XH. Peccatorum recordatio th remedium, 216, t. XII. Peccata spłuæ vocantur in Scriptura, 88. De peccato et confessione ecloga, 731, t. XII. imbe- Peccatores etiam et scelesti diligendi, 142, t. XII. Pecuniæ para dictse, ut illis utamur, 683, t. II. Pecuniæ non sunt avaro propriæ, 40. Peonniarum cillitas contra mata nos invadentia, 43, 44, t. II. Pecunise zara dicuntur, quod illis sit utendum, 69. Po- cunia in coujugiis non quærenda, 231, t. III. Peennice, in cœlis serendæ, quomodo, 698, 609, eas qui recondit, earum possessor non est, 377. Pecuniæ amor quantas ærumnas subire cogat, 403, t. I. Pecunis. V. Divitiæ. Pecunia. amor innumera gignit mala, 76. Pecuniæ vir- tuti obstant, 570, t. IV. Pecuniis qui inbiant deteriores sunt ebriis, 291. Pecuniis nihil vitæ humanæ perniciosius, 690, t. IV. Pecunia in crumena posita sigillo muniebatur, 107, tom. VII. Pecuniæ amor ompium radix malorum, 383, t. VII. Pecunia: amor quam noxius, 183, t. VII. Pecuniarum servitus ex stupiditate prodit, 473, t. VII. Pecuniarum amor virtutes omnes labefactat, 003, t. VII. Pecuniarum tyrannis, 581, t. VII. Pecuniarum amor est carceris custos, 222, t. VII. Pecuniæ amor quam prave animum afficiat, 733, t. VM. Pecuniæ quam difficile serventur, 289. Liberum servum efficiunt, 290. Pecunim in culo depositæ tutæ sunt, 290, tom. VII. Pecuniæ servands incommoda, 608, 791. Pecuniæ quo- modo tuto serventur, 291, quo pacto fructum pariant, 2)2, tom. VII. Pecunias qui largitur, aliena dat, 706, t. VII. Pecuniarum collectoribus nihil stultius, 713, t. VII. Pecuniæ quantum damni inferant possidentibus, 608, tom. VII. Pecuniæ et terrena pompa, mendicorum pannis viliora, 206, t. VII. Pecunias non vituperat Christus, sed eos qui nimio illa- rum tenentur amore, 603, t. VII. Pecuniarum amor omnia pervertit et dejecit, 581, tom. VII. Pecuniam contemnere non satis est, sed oportet paupe- res alere, 605, t. VII. Pecuniæ amor bellum animæ parit, 58, t. V. Pecuniæ cam bonis operibus honestæ sunt, 503, t. V. Pecunias qui amat, iis vel in morte vel ante mortem nu- datur, 165, t. V. Pecunia amor damnatur, 436, t. VIII. Pecuniæ amor ipso deterior dæmone, 364, t. VIJI. Pecuniæ amor unde, 403, t. VIII. Pecuniis utendum, non abutendum, 123, 134, t. VIII. Pecunias auget qui pauperibus distribuit, 124, t. VIII. Pecuniarum amor doctrinæ Christi contrarius, 3A, Lom. VIII. Pecuniarum contemptores maxime Deum amant, 68, tom. VIII. Pecuniarum concupiscentia tyrannide queris acerbior, 326, t. VIII. Pecuniarum amor quanta mala pariat, 477, t. VIII. Pecunia quot malorum causa, 234, t. IX. Pecuniæ amor quo homines attrahat, 60, t. IX. Pecuniarum cupiditas quantum malum, 491, t. IX. Pecuniæ a nobis contemnendæ sunt, ut ne a Christo con- temnaniur, 454, t. IX. Pecuniarum possessio omnium causa ma-rorum, 110, tom. IX. Pecunise spornende, 237, de pecuniæ jactura non dolen- dum, 330, t. X. Pecunias sparge, ut justitiam colligas, 536, pecuniarum cupiditas et justitia simul habitare non possunt, ibid. Pe- cuniarum amor velut tyrannus quidam abigendus, 536, tom. X. Pecuniarum amor quanta mala pariat, 92, omnia subver- tit, 156, t. X. Pecunia et anima non possunt simul amari, 197, t. X Pecuniarum cupiditate cur multi capiantur, 562, $65, tom. X. Pecuniarum cupiditas quanta inducat mala, 190, t. X. Pecuniæ amor quomodo excutiendus, 93, 94, t. X. Pecuniarum usus quis esse debeat, 86, t. X. Pecuniæ non malæ si bene illis utamur, 113, t. X. Pecuniarum quam corporum amore plures tenentur, 480, tom. X. Pecuniæ amor exagitatur, 259, L. XI. Pecuniarum amor parit bella, lites, inimicitias, 594, tom XI. Pecuniæ amor, durum èt asperum jugum, 125, t. XI. Pecuniæ ingens amor describitur, 639, t. XI. Pecuniarum cupiditas ex arrogantia paritur, 470, t. XI. Pecuniarum capiti fornicatoribus intemperantiores sunt, quomodo, 690, t. XI. Pecuniarum cupiditas semper damnanda, 689, t. XI. Pecuniarum cupiditas minor est amore corporum, 689, tom. XI. Pecuniæ cur pata dictæ, 260, t. XI. Pecuniæ etiam quæ nostræ sunt, non sunt nostræ, ne- dum alienæ nostræ sint, 636, t. XI. Pecuniæ non curandæ, 500, t. XI. Pecuniæ contemnendæ sunt, 414, 707, t. XI. Pecuniarum vilitas, 538, t. XI. Pecuniæ vanse sunt, si conmmentur ad delicias, 89, tom. XI. Pecuniarum usus qualis esse debeat, 535, t. XT. Pecuniæ jactura maxime bomines mordere solet, 715, tom. XI. Pecuniæ sunt impedimento, ideoque pauperibus dandæ, 698, t. II. Pecuniis superior est qui virtute præditus est, 74, L. XI. Pecuniæ despiciendæ propter Christiun, 411, t. XI. Pecunie et turpis lucri cupiditas quanta mala pariant, 673, 674, I. XI Pecuniarum possessio, pecuniarum desiderium infert, 630, t II. Pecuniis et deliciis moderate frut feet, 94. t. XI. Pecuniæ vel erogandæ pauperibus, vel in morte amit- tendæ, 714, t. XI. Pecunias qui amat, suam despicit animam et salutem, 279, t. XII. Pecuniarum cupiditas describitur et carpitur, 496, t. XII.

INDEX GENÉRÁLIS. Pecuniis non parcendum, 89, t. XI. Pecuniarum rabies et formax nunquam exstinguitur, 493, tom. XII. Pedem in commotionem dare quid, 545, t. V. Pedum lotio exemplo Christi facienda, 333, t. III. Pelagia se consiliuin mutasse simulatat milites alloquens, 588, tecti fastigio se præcipitem dat, 586. Pelagia non car- nicum manus expectavit, 579, metuebat ne virginitatis coronam perderet, 579, ad tribunal ingredi recusabat, ibid., De lascivis oculis pateret, ibid. Milites ad se comprehen- dendam missos, rogat sibi liceat ingredi, et vestem mutare, 580, se præcipitem dedit, 580, ex divino nutu se præcipi- tem dedit, 581, t. II. Pelagiæ reliquiæ frequentantur a populo, 582, erat ille populi concursus, 382, 583, 1. 11. quantus Pelagio presbytero epistola Chrysostomi, 730), t. III. Pelagius monachus, qui sancte et cum tolerantia vixe- rat, in fraudem impulsus. Hic pulatur esse hæresitarchia, 86, L. III. Pelles aureæ, 515, t.V. Pentadia diaconissa Chrysostomo scribit et ab eo literas accipit, 657. Pentadiæ fiducia atque constantia, ibid. in fo- rum pertracta Chrysostomi causa, brine ad tribunal, et in carcerem, 638, i ff. Pentadia diaconisse epistola Chrysostomi, 663, eam hor- latur ne pedem moveat, 663, 664. Pentadia Chrysostomio addicta, 617. Pentadia diaconissæ scribit Chrysostomus, eamque summopere laudat, 716, t. III. Pentateuchi auctor Moyses, 135, 1, III, To quinque certaininum spectaculum, 393, in his cer- taminibus cum nullus aderat adversarius, saccum arena plemum suspendebant, et cum hoc sese exercebant, 395, tom. VII. Pentecoste, 752, t. I. Pentecostes secundum Judæos tempus, 876, t. I. Pentecoste Metropolis festorum, 463. Pentecosten sem- per possumus celebrare, 454, in Pentecoste mirabiliora patrata sunt, quam in populo olim Judaico, 455, t. II. De Pentecoste homiliae, 483 et seqq., t. II. Pentecoste. In Pentecoste acta Apostolorum legebantur, quare, 101, 103, t. III. Pentecoste finj baptismus non dabatur; 23, t. IX. Pentecostes festum magno populi concursu celebratum, 603. Post Pentecosten habet Chrysost. sermonem de Anna, 602, 663, t. IV. Pentecoste prætereunte festum non præteriit, 669, 670, L. IV. Pentecoste Judæorum, 348. Post Pentecosten christia- norum aucius numerus, 213, t. V. Pentepbræ uxor Ægyptia libidinosa, 257,libidini serviens, ibid., t. V. Penula quid esset, 636, t. XI. Peregrinatio in Bethlehem religionis ergo, 75, t. VII. Peregrini in hac vita sumus, 341, t. V. Peregrinationes ad sepulcrum Domini et ad locá sáncta ex universo terraruin orbe, 274, L. V. Perfectionem majorem nova lex requirit, 994, t. I. Perfecti viri ærumnis fortiores evadunt, 268, t. VII. Perfectum qui se putat, a cursu cessabit, 271, t. XI. Pergamins Chrysostomi amicus, 608, 600, t. III. Pergamii sorores, 610, L. III. Periander unus ex septem Græcisè sapientibus Corin- thius erat, 11, vide notam, t. X. Judæorum ad curandos morbos, 935, t. I. Hope, amuleta curandis morbis. 936, 938, t. I. Hopiazza, ligamina superstitiosa, 337, 358, t. XI. Pericles, dus præclarus atheniensis, 392, 393, t. VII. Pericula omnia propter fratres christianos subeunda, 306, t. IX. Peripateticos superat Petrus, 47, t. IX. Peritius Februarius, 358, L 1. Perjurii malum, 330, t. I. Perjurii gravitas, 103, t. IX. Perjurium quam pravum, 261, t. VII. Perjurium ex contrariis juramentis nascitur, 151, L. II. Pernicies idolorum, 310, t. V. Pers, 714, ad fidem accesserunt, 814, 82%, 830, fides. christiana apud Persas Boret, 814, in Perside Martyrum examita muita, ibid., t. I. Perse imperii romani hostes, 849, matres uxores duce- bant, 538, 539, t. I. Persa putant ignem esse deum, 34, t. IÌ. Persarum rex qui Antiochiam eepit, templo Apollinis pe- perrit, 560, 1 II. Persarum lingua loquebantur Apostoli et discípuli eorum, 450, t. M. Perse cum matribus suis miscehantur, 451, t. X. Persaruta rex harbam habebat auream, 520. t. XI. Persidis Metropolis Susæ, 896, t. I. Persas dicit Chrysostomus Babylonios, 169, t. VI. Persarum filii parentibus sociabantur connubio, 808, t. III. Persarum regio pro Chaldæa, 266, 1. V. Persarum regio ad Septentrionem Palæstine. Vide 1ö tam ibi, 218, t. V. Perse christiane philosophantur, 31, t. VII. Persæ pro Assyriís posití, 189, t. VIII. Persidem pro Babylone ponit Chrysostomus, 336; t. VIII. Persis mulier apostolicis certaminibus se dedidit, 340, tom. VIII. Persis dilecta, quæ multum laboraverat in Domíno, salu- tatur a Paulo, 671, t. VIII. Persecutiones in eos qui fidem prædicabant, 820, 850, 831. Persecutionibus et laboribus prædicationem perfici voluit Christus, 410, t. I. Persecutores, non sanctis, sed sibi nocent, 323, t. I. Persecutionis imago, 591, in persecutione jubentur parentes filios filiasque prodere, 837, in persecutione fugere licet, 636, t. III. Persecutionis in christianos modus callidus Jaltano ini- perante, 568, t. II. Persecutiones christiani patiuntur, 166, t. LFF. Persecutio contra Chrysostomi sequaces, 660, t. III. Persecutiones varise initio prædicationis, 158, t. Iff. Persecutionum imago, 292, t. [II. Persecutio ad verbi Dei profectum non parum contufıl, 191, t. IX. Persecutiones prædicationem promovent, 281, t. IX. Perseverantia in oratione necessar.a, 437, t. Ift. Perseverantia in peccato præcidit veuiam, 138, t. V. Perseverantia quantum bonum, 304, t. IV. Perseverantiæ bonam, 825, t. VII. Perseverantia in oratione, 278, 393, t. VII. Perseverantia difficilis, 114, 115, t. VI. Perseverantia in peccatis orationem reddit inutilem; 32,, 33, t. VII. Persona una in Filo, Deus et homo, 758, t. III. Personarum trium æqualitas, 424, t. VIII. Personarum Trinitatis æqualitas, 819. Christus homio propter nos, Deus propter seipsum, 820, t. III. Personarum differentia peccata majora vel minora facit; 893, t. VII. Perturbationes animi quo pacto sanari possint, 353, tom. V. Pervigilia diem cum nocte copulantia, 120, t. VI. Pervigilia christianorum, 97, t. VI. Pervigilia Antiochenorum, 715, t. II. Pestifera et noxia etiam sunt ex Dei providentia, 487, tom. V. Ilévala, amuleta curandis morbis, 958, t. I. Béraðs, laminæ et præstigiæ, queis utebantur meretrices, 201, t. III. Petephra cerdotis Hellopoleos Miam dicit Joseph, 545, 546, t. IV. Petitiones nostræ quænam sint oportet, 313, t. VII. Petrus et Paulus regibus ac principibus majores, 890, 821, ipsis viventibus Reguin leges abrogantur, leges rėto illorum immota manent, 831, t.. Petrus primus Apostolorum, 931. Solo verbo non prævia oratione Tabitham suscitavit, 782. Petri umbra ægros saua- bat, 78%, t. I. Petro totus terrarum orbis commissus, 931. Petro præ- dixit Christus super eam ipsam petram se edificaturum Ecclesiam, 885, t. I. Petrus ante mortem Christi modo confitetur, thodo omnium obliviscitur, 773. Christum negat, 825, celeriter peccatum abluit, 931, ejus fervor et diligentia, 798, t. 1. Petri et Pauli sepulcra Romæ adeunt omnes, 825, 1. I. Petrus uxorem habuit, 1078, t. J. Petrus petra infragilis, crepido immobilis, Apostolus magnus, primus Discipulorum, primus vocatus, primus obediens, in peccatum tamen incidit, 198. Petrus inter Apostolos primus Christum prædicavit, 43, t. II. Petrus summus, cœlo splendidior, 781. Petro vocem emittente erroris tenebræ discutiebantur, recedebat dia- bolus, etc., 456, t. II. Petrus post mysteriorum communionem ter begat, M. Petrus brevi poenitentia peccatuni eluit, 308, peccát, ut erga peccatores humanus esset, 726, 727 et seqq. Petrus se peccatorem declarat, 243, t. II. Petrus verbo claudum sanat, 456. Petri umbra morteha fugahat, 63, t. II. Petrus et reliqui Apostoli in ærumnïs mira perpetrabánt, 25. t. If. Petrus et Paulus Ecclest columna, Apostolotuín prin- cipes, in cœlo celeberrimi, ut, 783, t. II.

INDEX GENERALIS, 616. Pharetrium vituperio dignum non sequebantur ejus presbyteri, 725, t. III. Phari in portubus, 339, t. III. Pharisæus, licet vera de Publicano direret, detrahebat tamen, 54. Pharisæi orantis arrogantia, 289, t. II. Pharisæus oratione lacessivit Deum, 901, justitiam cum arrogantia junxit, 745, t. I. Pharispus publicano minor factus, per linguam siam, quasi per fenestram, omnes divitias suas effudit, 53, pro-. fuit publicano, 701, t, IV. Pharisseus non erat publicanus, sed fuit publicano scele- ratior, 256, 257, t. IV. Pharisæus in ortu naufragium fecit, 123, t. VI. Pharisæi precantis arrogantia, 160, t. VI. Pharisæus precans omni justitia excidit, 189, t. VI. Pharisæus quod altum saperet, publicano inferior fuit,. 57, L. VII. Pharisæi gratiarum actio cum aliorum vituperatione con- Juncta, 38, t. VII. Pharisæi dimidiam partem proventus sui pauperibus da- bant, 614, vide notam, t. VII. Pharisæi cur a Joanne Baptista increpati sint, 193, tom. VII. Pharisæorum ad Joannem Baptistam venientium affectus, 192, t. VII. Pharisæorum et Scribarum impudentia et malignitas in Christum, 457, t. VII. Pharisæorum nequitia semper crescens, 633, t. VII. Pharisæorum opinio iniquitate plena, 533, t. VII. Pharisæi Christo invident, 441, t. VII. Pharisæorum animus contra Christum incensus, 378, tom. VH. Pharisæi cur dicebant Christum esse dæmoniacum, 444, tom. VII. Pharisæi hominum saluti invidebant, 434, t. VII. Pharisæorum maliguitas, 364, astutia, 596, t. VII. Pharisæi a nequitia et arrogantia ad agenduin ferebantur, 601, t. VII. Pharisæorum pertinacia, 661. Pharisæorum adulatio, 633, 658. Vafrities, 656, t. VII. Pharisæi in malorum culmen ascenderunt, 601, t. VII. Pharisæi secta Judæorum, 324, t. IX. Phasians aves in mensis appositæ, 659, t. VII. Philemon cui Epistolam misit Paulus quisnam esset, 701, tom. XI. Philemonem in Phrygia fuisse putat Chrysostomus, 708, tom. XI. Philemon ob virtutem diligebatur, 709. Ejus virtus quanta, 709, ad Philemonem Epistola quanta, et quam uti- lia nos doceat, 703; ad Philemonem Epistolam quidam su- pervacaneam esse dicebant, quos confutat Chrysostomus, 702, t. II. Philippenses, primi dona obtulere Paulo apostolo, 290, tom. XI. Philippensium civitas in Macedonia, t77. Illos admodum laudat Paulus, 177. Epaphroditum ad illum miserant, 179, tom. XI. Philippum qui baptizavit eunuchum putat Chrysostomus Suisse apostolum, 323, t. IV. Philippus qui in Samaria baptizavit, ex septem diaconis erat, 144, vide notam, t. IX. Philippus ad eunuchum ex Samaria missus, 149, t. IX. Philippo presbytero litteras mittit Chrysostomus, 729, tom. III. Philippus quatuor habuit filias, 123, t. VI. Philippus apostolus Hierapolim convertit, 495, t. VIII. Philippi diaconi philosophia, 151, t. IX. Philo Judæus de paschate agit, 748, 1. VIII. S. Philogonius ex causidico sive patrono causarum epi- scopus, 747. Antiochenus, 749; ejus animi magnitudo, 750, secularem magistratum obtinuit, 751, quem probe gessit, bid., uxorem filiamque habuit, ibid., i. I. Philogonius vixdum exstineta persecutione factus epi- scopus, 751, 752. Hæreticorum arianorum factione suborta sapienter cuncta prospexit, 752, t. I. Philogonii dies anniversaria quinque diebus ante Natale Domini, 750, t. I. Philologum et Juliam, Nereum et sororem ejus Olympiam et alios salutat Paulus, 671, t. IX. I Philosophia magna est putare mundum esse mortuum; sed major esse mortuum mundo, 413. Philosophia pro vita monastica, 387, 388. Philosopho seu monacho mors minime molesta, 591. Philosophia suprema. Vita monastica, 363. Philosophize veræ usus, 1060, ei addictus animus in vinculis, in vulneribus illæsus manet, 342, t. I. Philosophia, id est, morum disciplina, necessaria est, 363, som. I. Philosophus non coma, aut baculo, aut abolla, sed animo PATROL. GR. LXIV. ' spectatur, 558. Philosophi exteri comam non habebant, 365. Philosophi seribunt ut sint in admiratione, 994. Philoso- Jhorum græcorum doctrina fluxa, 886. Philosophi dictum de osculante adolescentem formosum, 497, t. I. Philosophi nostra destruere in cassum conati sunt, 556. Philosophorum externorum cultus, pallium, barba, bacu- lus, 189; eorum opiniones: quidam dicebant mundum non fuisse creatum, alii negabant Providentiam, 189, t. II. Philosophi externi tribonia sive pallia gestantes, cynica piacula, ventrisque causa cuncta facientes, tempore cala- mitatis Antiochia aufugerunt, 173, 174, t. II. Philosophia serundum Deum quænam, 112. Philosophia pro simplicitate morum, 489, 490, t. IV. Philosophos gentilium carpit Chrysostomus, 173, t. IV, Philosophi profani ridentur, 274; coma et baculo glo- riabantur, 152, 153, t. III. Philosophiæ documenta ex rebus naturalibus, 180, L. V. Philosophiæ documenta quæ, 180, t. V. Philosophiæ mater afflictio, 128, t. V. Philosophiæ maguum genus in ærumnis manere Dei cub torem, 180, t. V. Philosophiae nater paupertas, 57, 1. V. Philosophia quanta in Psalmis, 105, 166, t. V. Philosophia animæ alimentum, 286, t. V, Philosophi ab ira alieni, 72, t. V. Philosophi externi, 230, t. V, Philosophi cujusdam dictum, 184, t. V. Philosophiæ addictus ad suscipiendam rempublicam om- nium aptissimus, 11, t. VI. Philosophum bona animi tantum desiderare oportet, 194, lom. VI. Philosophia vera quæ, 35, 1. VIII. Philosophari verbis facile est, 394; ad philosophiam nihil ita instituit ut calamitas, 336, 337, t. VIII. Philosophari verbis expedita res est, opera autem exhi- bere, fortis et magni animi, 453, t. VIII. Philosophia docet res humanas nihil esse, 464, t. VIII. Philosophia gentilium, verba et fabulæ sunt, 70, 549, tom. VIII. Philosophia christiana magnum honum, 340, t. VIII. Philosophiæ idonea solitudo, 239, 1, VIJI. Philosophi colum animatum et deum esse dixerunt, 352, tom. VIII. Philosophus quidam librum de materia montra christia- nos scripsit, 370, t. VIII. Philosophi cujusdam, interfectum filium audientis con- stantia, 347, t. VIII. Philosophi cujusdam liber contra christianos: item al- terius philosophi antiquioris, 113, t. VIII. Philosophorum exterorum mores, 370, t. VIII. Philosophi gentilium canum nomen sumpsere, 655, tom. VIII. Philosophiæ veræ dedita anima firmior, 209, ad philoso- phiam via est simplicitas, 67, t. IX. Philosophiæ pars maxima est non esse huic vitæ addi- clum, 300. Hoc sensu philosophiæ nomine frequenter utitur Chrysostomus, t. IX. Philosophiae gymnasium est afflictio et peccatorum solu- tio, 357, t. IX. Philosophi Græci alii terram relinquebant, alii aurum in mare projiciebant, sed ex stultitia, 64, t. IX. Philosophorum Græcorum cultus, 91, t. IX, Philosophorum dissidia, 414, t. IX. Philosophi Græci ea quæ sub luna fiebant Providentia non frui dicebant, 375, t. IX. Philosophi græci carpuntur, 407, t. IX. Philosophorum deliramenta, 48, 49, t. IX. Philosophandum exemplo, non verbis tantum, 18, t. IX. Philosophia quædam in brutis, 231, t. IX. Philosophi exteri dictum, 119, 120, t. IX. Philosophia tantum christiana et virtus nostra intersunt, 249, t. X. Philosophiæ quanta vis sit, 593, t. X. Philosophiæ perfectæ fundamentum est caritas, 285, t. X. Philosophiæ omnis radix est patientia, 276, t. X. Philosophia omnia vincit, 416, t. X. Philosophia monachorum, 52, t. X. Philosophus vere animus brevitate rerum humanarum considerata imperturbatus manet, 332, 1. X. Philosophorum exterorum sapientia, stultitia erat, 54, tom. X. Philosophiam externorum prostravit sapientia Dei, 47, tom. X. Philosophi externi mysteria Christi non possunt 'allin- gere, quare, 40, t. X. Philosophi multi Corinthii Christi doctrinam irridebant, 339, t. X.

IN OMNIA OPERA SANCTI Philosophi externi, qui dona non accipiebant, 501, t. X. Philosophus qui omnes facultates suas in mare demersit, 301, alius sinebat agros suos ab ovibus depasci, idque ad vanām gloriam, 501, t. X. Philosophanti nihil difficile, 434, t. XI. Philosophia vera quæ, 593, t. XI. Philosophia est cognitio divinarum et humanarum re- rum, 361, t. XI. Philosophia triobolaris Græcorum, 153, t. XI. Philosophia major est bona pro malis reddere, 376, t. XI. Philosophns est, qui gloriam despicit, 361, t. XI. Philosophus verus dives est, nullo indiget, 154, t. XI. Philosophorum prolixa barba et pallium, 694, t. XI. Philosophi adhuc Ephesi erant tempore Chrysostomi, 8, 10, t. XI. Philosophi externi pecunias contempserunt, 689, t. XI. Philosophiæ excellentia quæ, 267, L. VII. Philosophiæ mater humilitas est, 431. Philosophiæ om- nis principium est humilitas, 70, 71, t. VII. Philosophia idipsum est quod omnis virtus, 228, t. VII. Philosophie culmen est simplicem esse cum prudentia, 600, 601, 1. VII. Philosophia christianorum sublimior utiliorque, 574, tom. VII. Philosophiam Christus induxit, 273, t. VII. Philosophia pro humilitate adhibita, 563, t. VII. Philosophia perfecta quæ, 279, t. VII. Philosophie culmen quodnam, 269, t. VII. Philosophicum dictum, Nihil male passus es, nisi id fin- gas, 729, i. VI. Philosophus quidam testamentum scripsit, non parvam relinquens hæreditatem, 392. Alius supra discipulos pontis instar substratos pertransiit, ibid., t. VII. Philosophi græci pro humana honestate innuinera per- tulerunt, 263, t. VII. Philosophi quidam Græci, et pecunias et mortem spre- verunt, 255, t. VII. Philosophi græci loquaces et obscuri, 20. t. VII. Philosophi græcorum vituperantur, 188, t. VII. Philosophorum exterorum stultitia, 155, t. XII. Philtra a meretricibus adhibita, 627, t. IX. Philtra et libamina meretrices adhibebant, 627, t. IX. Phineæ factum reputatum est ad justitiam, 312. Phineæ cædem fecisse justitiam attulit, 961, t. I. Phinees duplici perpetrato homicidio, quia ex voluntate Dei, sacerdotio honoratur, 814, t. I. Phinees quod meretricem interfecisset a Deo laudatus, 110, t. V. S. Phocæ reliquiæ ex Ponto adveniunt Constantinopo- lim, 699, t. II. Phoeben sororem vocat Paulus, 663, t. IX. Phoebes laudes, 497, t. XII. Phœnicia multos habet Judæos, 835, t. I. Phoeniciæ gentiles ut ad fidem Christi convertantur ad- modum curat Chrysostomus, 636, 637. Phoenicia presbyte- ris et monachis, qui gentiles in christiana religione insti- turbant, scribit Chrysostomus, 676, ii vexantur, 677, Phoniciæ gentiles monachos partim vulnerant, partim interficiunt, 685, t. III. Phoenicia episcopi adversarios Chrysostomi non admisere, 725, t. III. Phoenicia de Spiritu sancto accepit, 186, t. V Phonissa, id est, Syrophonissa, 333, t. VII. Phoenix Amyutoris filius Achillis præceptor, 693, vide notam, t. XI. Phortonmin, quinam sint, 193, t. VI. Purokrov, fessutum, vox militaris græcis litteris expressa, 168, tom. XI. Photini hæresis quænanı, 219, t. XI. Photinus confutatur, 21, t. XII. Photini hæresis, 20, 74, t. XII. Photinum prosternit Paulus, 219, t. XI. Photini hæresis, 791, t. VI. Phylacteria quid essent, 669, t. VII ; 561, t. VIII. Pictura et phrygionica non proprie artes sunt, 501, t. VIII. Pietatis radice manente omnia in tuto, 76, t. II. Pietatis semen lacrymæ rigani, 60, t. II. Pietas omnibus præponenda, 611, t. VII. cio dignus, 673, t. VII. Pietatis obtentu qui male operatur, graviore est suppli- Pietas sola Ecclesiam commendat, 217, t. IX. Pietatis gradus duo, 889, 1. VI. Pigritia perniciosa, 279, t. II. Pilati prætorium nefarium, 910, t. T. Pilatus cur visionem non habuit, sed uxor ejus, 764, t. VII. Pilatus. Commentaria sub Pilato scripta Paschæ tempus deßiniunt, 718, t. VIII. Pindari dictum, 347, t. I. JOANNIS CHRYSOSTOMI Piscationis spiritualis a vulgari differentia: in hac qui ca- piuntur educuntur, in illa vero qui capiuntur mjiciuntur in aquamı, 459, t. II. Piscatores in resurrectione ipsos imperatores præce- dent, 582, t. X. Piscatorum sepulcra magis honorantur quam imperato- rum, 582, t. X. Per piscatores ac viles homines Deus mundum convertit, 1011, t. I. Piscina Christi in quo differat a piscina probatica, 805, 801, t. I. Piscina probatica quam inferior piscinæ baptismi, 439, tom. II. Piscina fons baptismatis appellatur, 803, t. II. A piscibus abstinetur in quadragesima, 53. t. II. Piscina probatica, baptismi figura, 204, t. VIII. Piscina sacræ cruore perfusæ in expulsione Chrysostomi, 533, t. III. Piscium et ferarum varia genera, 495, t. III. Placere Deo qui vult, vitam mollem ne sectetur, 1003, tom. I. Placandi Deum modus, 40, t. V. Placatio. Placamus Deum per nos melius, quam per alios, 42, t. V. Plagiarii puerulos sæpe parvos præ-dabantur, 168, t. II. Planctus funeris cur magnus in Veteri Testamento, 577, tom. IV. Plato novam vivendi rationem induxit, quæ non stetit, 886. Plato Dionysio Siciliæ tyranno celebrior, 339; ex Pla- tone Socratis verba, 367. Platonis sublimitas, 669, t. 1. Platonis locus, 336, alius Platonis locus, 538, t. 1. Plato turpis, absurdus, ineptus, 546, t. II. Plato impugnatur, 34, t. VIII. Plato quam inferior apostolis, 332, t. VIII. Plato pueri instar philosophatur, 30, t. VIII. Plato ambitioni studebat, 33, metempsycosin docebat, ibid., t. VIII. Plato, ex quo evangelistæ venerunt, ne notus quidem fuit, 31, t. VIII. Plato in philosophis præstantior, 414, t. IX. Platonem impugnavit Aristoteles, 414, t. IX. Platonis fastus carpitur, 407, t. IX. Platonis de Deo opiniones nugæ sunt, 271, t. IX. Platonis nugæ, 48, t. IX. Plato philosophus opulentus erat, 260, t. IX. Plato licet magnum consecutus honorem, eo redactus fuit ut etiam venderetur, 392, t. VII. Plato ridiculam rempublicam instituit, 30, t. VII. Platonis epistolæ per Dionem missæ Atheniensibus, 392, tom. VII. Plato an doctior Paulo, 27 et seqq., t. X. Plato male de diis sentiens, ipsos tamen exterius cole- bat, 63, 64, t. X. Platonis sensa non nostra sunt, 63, t. X. Plato novam voluit instituere rempublicam, 36; ejus in Siciliam iter, ibid., t. X. Plato dicit divinatores et vates eorum quæ dicebant nihil scivisse, 241, t. X. Plato ejectus, non per alium sapientiorem, sed per pisca- torem, 53, t. X. Plato multum laboravit circa lineam, angulum et pun- etum, 34, t. X. Plato philosophorum coryphæus, 694, vide notam, t. XI. Plato minus potuit quam Paulus, 673, t. XI. Platonica argumenta ab hæreticis usurpata, 823, t. III. Plausus nihil utilitatis afferunt, 674, t. XI. Plausus Chrysostomo concionanti factus, 1045. Plausus Chrysostomus rejicit in concionibus, 925, silentium desile- rat, 985, t. I. Plausus respuit Chrysostomus, 38, 70, t. II; 172, t. III. Plausus auditorum Chrysostomo concionante, 37, L. VIII, Plausus et laudes in concionibus Chrysostomi, 21, 488, 608. Plausus rejicit Chrysostomus, 472, t. IV; 264, 1. VII, 40, t. X. Plausus quomodo excipiebat Chrysostomus, 236, 237, tom. IX. Plebis infimæ imago, 44, t. VIII. Plebs ignorationi et stultitiæ affixa, 54, t. V. Plectrum coelestis musices lingua precans, 46, L. V. Plenitudo Christi est Ecclesia, 26, t. XI. Plenitudo temporum quid sit, 15, t. XI. Movella, rei alienæ usurpatio, 424. t. X. Pluvia ingens messes deficit circa Constantino olim, 25, tom. VI. Pneumatomachi impugnantur, 465, t. II; 403, 421, tom. VIII. Pneumatomachi impugnantur, 512, t. VI. Pocillatorem Neronis salutavit Paulus, 325, t. IX.

rocula vitrea in usu, 534, t. I. Pocula vitrea argento obducta, 582, t. 1. INDEX GENERALIS. Puna si non proficiat, id non Deo, sed homini tríþwen- dum, 441. Puna collata homini ipsi utilis, 429, medicamen- tum peccati, 1030, 1031, t. I. Poena peccatum in memoriam revocare solet, 58. Prena nos cautiores reddit, 662. Pœnæ in hac vita sunt remodium peccatis, 89, t. II. Pœnæ a Deo illatæ cum clementia conjunctæ, 252, t. IV. Pœna gravior iis quipost,quam iis qui ante legem ¡.eeca- verunt, infigitur, 149, t. IV. Pœnæ nobis utiles quomodo, 592, 1. IV. Prenam effugere non est effugere ignominiam, 664, t. IV. Pueuse majores et minores in futuro seculo, 230, præsenti papa peccantibus illata, minuitur æterna, 221, t. IV. Pœna æterna ludentes, et negligentes manet, 319, L. VII. Pœna major est a cœlesti gloria privari, quam igni tradi, 517, t. VII. Poenam peccato longe leviorem infligit Deus, 18, t. VI. Pœnæ inferni, 249, t. V. Poenæ non eædem semper pro iisdem peccatis, 72. 1. V. Pœnam infligit ipsum vitium antequam supplicium eye- piat, 359, t. V. Pœna vitji vitium ipsum, 424, t. V. Puenas ante supplicium extremum dat improbus, 142, tom. V. Pœna cur æterna sit pro peccatis, quæ brevi temporis spalio patrata sunt, 633, 634, t. IX. Ponas post hanc vitam æternas fore probatur, 634, 4. IX. Pauæ futuræ erunt æterna, 193, t. X. Pœna inferorum, 18, t. XII. Poenitentes Deus admittit et amplexatur, 301. Pœniten- Les in quibus præstent jis, qui nunquam lapsi sunt, 302, 503, t. I. Pœnitentiæ initium arduum, cætera deinceps facilia, 501. Poenitentia ex bono animi proposito peccata delet, 581, 754. Pœnitentiam sinceram Deus nunquam aversatur, 284, tom. I. Pœnitentiæ modus, 754, ejus vis, 299. Pœnitentiam de- struit perseverantia în iisdem peccatis, 306, t. I. Poenitentia peccatorum cito agenda, 314, Poenitentim quantumvis exiguæ aliquis fructus, 287. Pœnitentiæ brevo tempus sufficiļ, si quis oret, si sobrius ac vigilaus fuerit, 754, 753. Poenitentia non ex temporis longitudine, sed ex affectu æstimatur, 28, per poenitentiam gratias agimus, 957, L. I. Poenitentia sera post mortem, 983. Pœnitentiæ post mor- tem nullus locus, 287, Poenitentia animas auro puriores efficit, 301, t. I. Pœnitentia a nulla iniquitate superatur, 310, remedium ad salutem, 327, nec vestigium nec cicatricem peccati re- linquit, 341, 344, magnam habet consolationem ex lectione Scripturarum, 299, t. II. Pœnitentia ex ipso corde sit, 328, t. II. Pænitentiæ utilitas celerrima, 631. Pœnitentiæ non py- deat, sed peccati, 338. Penitentia remedium, peccatum tollens, 323, L. II. Pænitentia molesta et formidabilis peccatori, 337, t. II. Pœnitentiæ viæ variæ, Prima, confessio, 285. Secunda, lacrymæ, 286, 287. Tertia, humilitas, 280, 292. Quartą eleemosyna, 293. Quinta, oratio, 295, i. IĮ. Pœnitentiæ piæ quinque, 263. Prima, damnatio peccato- rum; secunda, injuriaram oblivio; tertia, oratio fervens et accurata; quaria, eleemosyna; quinta, modestią et lņu, militas, 264, t. II. Pœnitentia diaboli vasa diripit, 283, 284, t. II. Poenitentiæ ac jejunii vis magna, 311, t. H. Poenitentia sine eleemosyna mortua est, 532, t. II. Poenitentia medela delictorum, armatura contra diabe- Jan, etc., 337, non prodest post mortem, 657, t. II. Poenitentia fervens, licet brevis, multa peccata delet,308, tom. II. Poenitentia post lavacrum, 567, t. V. Pœnitentia salutem assequi, illud est a Dei misericordia servari, 74, t. V. Poenitentiæ et lacrymarum fructus, 78, t. V. Pœnitentia. Facilius est non cadere, quam post lapsum resipiscere, 385, t. VIII. Pœnitentiæ initium est jejunium, 676, t. VIII. “Pœnitentia vera, peceata abluit. Vera est si a peccato removeat, 197, t. VIII. Pœnitentiæ magna pharmaca sunt, 187, 188, t. IX. Pœnitenti peccatum uullam non remittitur, 144, t. 13. Pœnitentiæ nullus loous erit judicio adveniente, $15, tom. IX. Pœnitentes lugere, sed beatos prædicare oportet, 80, tom. X. Pœnitentiæ vis, 397, t. X. Poenitentia vera, quæ ? 425, t. X. Pænitentia In hac tantum vita prodest, 193, t. X. Poenitentiam quidam tollebant, 650, L. X. Penitentes Ecclesiæ septis exclusi, 695, L. IV. Poenitentia ante inflictam pœnam utilis, 103, post hanc vitam nihil profutura est, 163, t. IV. Pœnitentiam agere in arbitrio nostro situm est, 760, t. !!, Poenitentia omata vitia solvit, 451, t. III. Poenitentiæ laudes, 407, t. VI. Pœnitentiam qui non agit, in manus Dei incidet, 977, tom. XII. Pœnitentiæ veræ modus, 215, t. XII. Poenitentia Petri exacta et absoluta, 215, De pœnitentia ecloga, 589, t. XII. Poenitentiæ vis magna, 80, 1. XII. Poenitentiæ modi, 82. De pœnitentia sermo, 835, t. XIĮ. De poenitentia ecloga, 833, t. XII. Poetæ cujusdam carmina a Chrysostomo allata, 241, 1. X. Poetarum nugæ, 48, 1. IX. Polyarchium pharmaci genus, 649, t. III. Polybius Constantinopoli habitabat, 697. Polybio scr þit Chrysostomus, 607, alia epistola ad eum, 687, t. III. Houve sic appellabantur cæci, quare, 170, tom. V. Pompa satanica sunt theatra, circenses, præstigiæ, ominą, 259, t. II. Pompeius Judæam cepit, 898-899, t. I. Novaela malitia, improbitas a cové; labor deducitur, 420, tom. V. Pontifices penales apud Judæos, 74, t. III. Pontificum unctio, 385, t. V. Pontificis legalis vestitus est figura Chrięți, 403, t. VI, Popine non frequentandæ, 664, t. II. Populus Dei peculiaris quinam dicatur, 477, t. Y. Populus Domini vinea ejus, 49, L. VI. Populi culpam sæpe sequitur principum negligentia, 100, tom. VI. Populo toţi sæpe vindictam accersit peccatum unius, 105, tom. YI. Populi opinio sine acceptione esse colet, 503, t. VII. Populus a signis alliciebatur, 280, L. VIII. Populi aura non quærenda, 324, 1. IX. Porphyrius Christi sapientia sapiens Theodorum cohor, Latur, ut pristinam vitam repetat, 313, t. I. Por hyrio episcopo Rhosensi scribit Chrysostomus, 740, tom. III. Porphyrius, Deo inimicus, adversus Christiangs scripsit, 489, t. VI. Porta ad vitam quam augasta, 1047, angusta initio, șed postea lata, ibid., tom. I. Portæ inferi significant pericula quæ in infernum dedų. cunt, 829, t. I. Portæ justitiæ, cœlorum portæ, 335, t. V. Porta caeli arcta, 607, t. III. Portæ inferi quid sint, 77, t. III. Porticus domorum, 513, t. V. In portų naufragiuin, adagium, 977, 1. J. Possessor rei possessœ curam gerit, 415, t. V. Potentiam Domini universa creatura prædicat, 140, 1. V, Potentiam suam Deus in rebus infimis ostendit, 108, tom. Y. Potentia Dei quanta, 489, 1. V. Potentiam suam Deus quomodo declaravit, 592, t. V. Potentia humana lubrica et præceps, 139. t. Y. Poenitentis perturbatio mater est tranquillitatis, 77, L. ¥. Pænitentia non nocet Dei præscientia, 750, t. V. Pænitentiæ exempla in utroque Testamento, 578, L. V. Pœnitentia quænam vera sit, 198, t. VII. Poenitentia tegit peccatum, 492, t. VII. Potentie Domini quæ, 660, i. Y. Potestates incorporea natura, 714, t. T. Potestas non est semper bona, 348, t. XI. ' Potestas omnis consortis impatiens est, 673, t. If. Potestatem verbi Dei opera ipsa probant, 413, t. VI. Pœnitentia in hac vita prodest, 221, 222. Ad pœniten- tiam omne tempus aptum est, 638, t. YII. Poenitentiam timor adducit, 195, t. VII. Pænitentiam nisi agamus, precibus sanctorum non fiden- dum, 59, t. VII. Pœnitentia etiam post lavacrum non tollitur, 281, t. VII. Pœnitentiæ portæ omnibus aportæ, 162, t. VIIL Potus suavis sitientibus tantum, 44, t. II. Præcepta legis veteris non ita sublimia erant, 268, tom. VII. Præcepta legis Judaicam vilitatem spectant, 91, 1. IX. Præcepta Dei impleri possunt, 298, non sunt impossibilis. 267, t. VII.

Preces in ecclesia, 70, t. III. INDEX GENERALIS. Precatio magnum telum, 743, precationis laudes, 743, tom. 1. Precando per alios non tantum perficimus, quam per nos ipsos, 410, t. IV. Precantem assidue et ut decet, impossibile est in pecca- tum incidere, 666, t. IV. Precandum cum perseverantia, 444, 447, assidue, 645, non in multitudine verborum, ibid., t. IV. Precandi verus modus, 645, t. IV. Precationi nibil par est, 643. Precationi nihil æquale: ea ex imossibilibus possibilia, ex tortuosis recta facit, 666, Loin. IV. Precatio et gratiarum actio, Spiritus Sancti gratiam attra- bunt, abigunt dæmonas, 650, t. IV. Precationes secularibus negotiis tom. IV. Precatio spes nostra, 671, t. IV. interponendæ, 667, Precationes crebras et breves fieri jussit Paulus, 646, tom. IV. Precatio magnum bonum, 280, frequenter repetenda, 667, in omnibus adhibenda, 652, t. IV. Precatio Annæ, 640, t. IV. Preces Deo offerendæ, 281-282, t. IV. Preces cum lacrymis quam acceptæ Deo,663, t. IV. Precum Ecclesiæ vis, 586, t. IV. Preces omnia levia et facilia reddunt, 261, t. IV. Preces sanctorum quam ferventes, 373, t. V. Precatio contra inimicos quam mala, 64, ejusmodi pre- Precum profunditas quæ, 373, L. V. catio non est hominis, sed diaboli, ibid., t. V. Preces sauctorum quain valida, 229, t. V. Precatio non arte indiget, sed voluntate, 45, t. V. Preces in quovis loco emitti possunt, 387, t. V. Precari ubique possumus, 42, t. V. Precationis verus modus quis, 39-40, t. V. Precantes per nos ipsos polius exaudiemur a Deo, quam si per alios precemur, 527, t. V. Precantes, ut a Deo exaudiamur in nobis est, 408, tom. V. Precandum est nocte, 388, t. V. Precautes multi cur non exaudiantur, 49, t. V. Precatio digna cœlis quæ, 43-44, t. V. Precatio quieten et tranquillitatem postulat, 745, tom. VII. Precibus diligenter incumbendum, 191, t. VII. Preces assiduæ consolatio non vulgaris, 312, t. VII. Precibus sanctorum non fidendum, nisi pœnitentiam aga- Dus, 115, t. VII. Precantis non vox requiritur, 277, t. VII. Precationts assiduitas quanta res sit, 521, t. VII. Preces cum conatu jungantur, 222, t. VII. Precandum pro inimicis, 518, qui precatur contra inimi- cos, Deum rogat ut præceptis suis contraria faciat, 284-285, tom. VII. Precari quomodo oporteat, 316, 1. VII. Precatio assidua omnia impetrat, 506, ante preces absti- nebatur ab uxore, 516, t. VII. Precatio pro energumenis, 666, t. VII. Precari pro nobis possunt ii maxime qui instar puerorum bumiles et sinceri sunt, 666, t. VII. Precatio. Quænam a Deo petenda sint, 285, t. VII. Precatio nihil terrenum, omnia cœlestia petat, 285, tom. VIII. Precari non est Dei, 358, t. VIII. Precatio nocturna commendatur, 261, t. IX. Precationis catechumenorum initium, 527, t. IX. Preces cum operibus, opera cum precibus esse debent, 677, L. IX. Precatio multum adjumenti affert, 397, t. X. Precationis ab Ecclesia emissæ quanta vis sit, 527, tom. X. Precatio multitudinis quantum valeat apud Deum, 398, tom. X. Precatio sanctorum quantam vim habeat, 398. Precibus misericordia Dei lenitur, 397. Ante precationem manus abluebantur, 378. Qui ferventer precatur sicut aurum splendidior efficitur, 435. Non precandum contra inimicos, 433, t. X. Precum non ebrietatis tempus est vita humana, 232, tom. X. Preces pro Catechumenis in Ecclesia fiebant diaconus- que dicebat, pro Catechumenis intente oremus, 399, tom. X. Precari pro omnibus est acceptum Deo, 536, t. IX. Preces emittendæ pro omnibus, 204, t. XI. Precatio viri cujusdam sancti, 568, t..XI. Preces accurate emissæ quantum prosint, 397, t. XI. Preces sanctorum non contemnendæ, neque tamen ill!s. nimis fidendum, 398, t. XI. Precibus sanctorum non omnia permittenda, sed uos quoque precari oportet, 491, t. XI. Preces contra proximum emissæ danınantur, 331, 532, pro inimicis precandum, 533, t. XI. Precum quanta sit vis, 366-367, de precatione seu ora- tione ecloga, 578, t. XII. Precatio matutina et nocturna, 75, t. XII. Presbyteris Romanis, qui cum episcopis venerant scribit Chrysostomus, 703, t. III. Presbyteri et diaconi nomina non initio prædicationis ad- missa fuere, 116, t. IX. Presbyteri manu signaculum in fronte pueri recens nati apponebatur, 106, t. X. Presbyteri baptizabant, 26, t. X. Primatum qui ambiunt, seipsos maxime lædunt, 622, tom. VII. Primitiæ quænam veræ, 446, t. II. Primogenituræ summus honor apud veteres, 431, t. IV. Primogeniti et unigeniti differentia, 467, t. VI. Primogenitus quis, 635, t. VI. Principatus et potestates inter dæmonas etiam habentur,. 750, 1. 1. Principatus incorporea natura, 714, t. T. Principatus perniciei causa, 365, t. VIII. Principatus amor ex arrogantia paritur, 470, t. XI. Principatus constituit Deus ad communem utilitatem, 53f;. tom. XI. Principatus Unigeniti, 272, est in Christo perpetuus, 272, tom. V. Principes regibus potentiores, ibid., etiam post mortem eorum leges in perpetuum duraturæ, 202-203, L. V. Principum conditio eadem quæ plebeiorum, 473, 1. V. Principem quomodo corripere debeat sacerdos, Í31-132, tom. VI. Principes graviores dant pœnas quam subditi, 48, t. VI.. Principum negligentia sæpe nascitur ex culpa populi, 103, t. VL Principes sacerdotum quinam erant apud Judæos, 720- 721, t. VII. Principes optant improbos habere successores, quare, 308, t. III. Principes revereri oportet, 685, t. IV. Principum principes sunt leges, 596, t. IV. Principium verborum sunt pollicitationes Abrahæ factæ, 705, 1. V. Principium et finis virtutis est dilectio, 618-619, t.IX. Principiis obstandum, 766, t. VII. Prisci illi in Veteri Testamento, etsi sancti, resurrectio- nem non norant, inquit Chrysostomus, 492, t. XII. Priscillæ laudes, 498, t. XII. Priscilla laudes, 665, t. IX. Priscilla et Aquila adjutores Pauli, 604, pericula multa. subierunt, ibid., et domum suam ecclesiam fecere, ibid., tom. IX. Priscilla Apollo virum ad fidem instituit, 669, t. IX. Priscilla et Aquila præ regibus beati, 193, quinam es- sent, 189, t. III. Priscilla cur Aquilæ marito anteponitur, 191-192, t. JIT. Priscilla et Aquila quam bene viverent, 348, t. VII. Priscilla Apostolicis certaminibus se dedidit, 340, tom. VIII. Priscilla Apollo per viam veritatis deduxit, 569, 1. I. Privatio bonorum sensum eorum efficit, quem usus fru- ctus non efficiebat, 348, t. V. Probæ matronæ Romæ degenti scribit Chrysostomus, 709. Proba laudes, ibid. Probam rogat Chrysostomus ut Joannem presbyterum et Paulum diaconum benigne exci- piat, 709, t. III. Problema oratio obscura et ænigmatica, 236, L. V. Probo nullus potest nocere, 324, t. VII. Probi duplici de causa præmio digni, 753, t. VII. Probos etiam vana gloria invadit, 273, L. VII. Probus quis sit ex consortio proborum, 102, t. V. Probis propinqui esse non possunt improbi, 65, L.V. Probus ille qui a vitiis omnibus abstinet, 165, í. VIII. Probi cognati improbis non prosunt, 131, t. VIII. Probus. De proborum ærumnis non querendum, quiare, 29, t. II. De proborum morte gaudendum, quare, 1020, t. I. Probra patienter ferre, id est peccata deponere, 745 tom. 1. Procerum damna, 572, vana species, 572, :. VJI. Processio in quo differat a generatione, 814, t. III. Processio singularis, 485, C. XII. Procopio scribit Chrysostomus, 717, t. III. Prodigia quænəin facta, 205, t. V.

IN OMNIA OPERA SANCTI JOANNIS CHRYSOSTOMI Prodigus filius non desperavit, ideo restitutus, 282-283, tom. II. Prodigus fillus figura pœnitentium, 283, t. I. Profanum et impurum sacra septa ingredi nefas, 586, tow. V. Profanis arcana Del non detegenda, 406, t. V.' Profectus. De profectu non superbieudum, 339, t. V. Progenitores probi nihil prosunt improbe viventibus ne- potibus, 466, t. VII. Promissa Del operationem nostram expetunt, , 384, t. V. Promissa Dei quomodo impleantur, 371, t. V. Promissiones Deo factæ non differendæ, sed propere sol- vende, 447, t. V. Promissa Dei quam firm, 410, t. X. Promissio a Deo facta Jacobo, 521, t. IV. Promissiones Dei certissima, 625, t. IV. Promissa doua sequuntur ejus naturam qui promisit, 626, tom. IV. Promissiones suas fion statim exhibet Deus, 169, 1. XII. Promissis Dei credendum, 438, t. I. Promoti aget quid, 723. Vide notam, t. III. Prohmbi el pronabæ, 503, t. V. Prooemiorum necessitas, 136-137, t. III. Propheta et operatione Spiritus S. loquitur, 722. Pro- plietæ cur futura quasi jam præterita dicant, 764. Prophe- Larum ærumnæ per hanc vitam, 483. Ex prophetia proba- tur reprobatio Judæorum, 910. Prophetæ quomodo Dei magnitudinem efferunt, 713, 1. ì. Prophetice Denis prædicit ut mala vitemus, 996, t. I. Prophetia. Vide Vallcinitim. Prophetia alia per figuram, alta per verba, 320, t. II. Prophetæ prædixerunt crucem Christi, 33, t. III. Prophetæ tanquam præterita, futura prænuntiant, 33, 34. Quare, ibid. et seqq.,t. III. Prophetæ de nondum factis ut de factis loquuntur, 85, tom. IV. Prophetæ el sancti de aliorum malis dolebant, 263-264, tbin. IV. Projet de Christo loquentes ab humana natura inci- piunt; 183. Et ad divinitatem ascendunt, ibid., t. V. Prophetæ et Evangelistæ differentia, 187, t. V. Propheta differt a rate, 183-184, t. V. Prophetæ sepe loquuntur hon tanquam suos, sed alio- tum affectus narrantes, 407, t. V. Prophete sermonem summ interrumpebant, et aliquam Historiam injiciebant, 209, 1. V. Prophetis fides habenda, quare, 57, t. V. Mpɔgyznę el jáver non idem prorsus tom. Y sunt, 181, Prophetas Judæi non ultra habent, 111, t. V. Propheta inimicos habere pseudoprophetas, 88, t. V. Prophetic car plerumque obscure, 33%, t. Y. Prophetæ virtutis el vitii pictores, 568, t. V. Prophetæ cur res Judæis obrehtiras aperte non annuti- Haruni, 172. Prophetæ cur missi, 151, t. VI. Propheta contribules suos patertio amore prosequeban- tür; 11, 1. VI. Prophetæ a Deo confortabantur, 14, t. VI. Prophetarum dicta a Deo prodibant, 14. Prophetarum mos, 18, t. VI. Prophetæ per Judæam et Jerosolymam sæpe Ecclesiam Intelligunt, 28, t. VI. Prophetæ veri officium, 63, 1. VI. Prophetas per nubes indicari dicebant quidam, 39, tom. VI. Prophetæ alſo audiebant modo quam reliqui homines, 14, t. 'VI. Prophette dun riverent raro grati et accepti fuerunt, 862, t. VI. Prophetæ cum Apostolis consentiumi, 399, L. VI. Prophetiæ cur obscuræ, 168, t. VII. Prophetiæ obscuræ fuerunt ne Judæi aute tempus futura intelligerent, 173, t. VI. Prophetiæ est non modo futura, sed etiam præterna aperire, 317. Etiamque res arcanas revetare, ibidem. tom: VI. Prophetiæ quomodo fidem adderet Deus, 77, t. VI. Prophetia cur in hominum vitam invecta fuerit, 90, tom. VI. Prophetia Isaire prophetæ excellentiam prædicat, 11, Prophetia cessavit ob Ozie faciuus, 67, t. VI. Prophetia est rerum futurarum euarratio, 35, t. VH. Prophetia duplex, 634, t. V11. Prophetic tria genera, 431, t. XI. Prophetiæ non uno eodemque tempore dictæ, sed di- versis temporibus. 27, VI. Probeta quemque regem virtute clarum Davidem vo- cabant, 539, 1. VH. Prophetæ sciebant Christum esse crucifigendum, 416, tom. VII. Prophetarum dicta, Domini dicta sunt, 55, t. VII. Propheticl libri mulți perierunt, 180, t. VII. Prophetæ futura ut jam facta sæpe nuntiant, 80, t. VIII. Prophetæ quomodo Christum noverunt, 67, t. VIII. Prophetke non minus quam signa movent, 122, 1. VIII. Prophetis Spiritus Sanctus datus est, quomodo, 284, ton. VIII. Prophetæ seminarunt, apostoli messuerunt, 195, 1. VIII. Prophetiæ nullam imponunt necessitatem, 576, 1. VIII. Prophetias non possunt edere dæmones, 122, 1. VIII. Propheta est interpres Dei, 341, t. X. Prophetæ plures erant in Ecclesia Christi quam in Veter Testamento, 265, t. X. Prophetæ, sacerdotes, et reges olim ungebantur, 411, tom. X. Prophetlæ munus, 310, t. X. Prophetiæ doauni consuetum et antiquum erat, 301, tom. X. Prophetiæ postponitur gratia curationum, 265, t. X. Prophetiæ domum dono linguarum præstat, 297, t. X. Prophetia est, non futura dicere miodo, sed etiam præ- sentia, 520, t. X. Prophetis major erat Paulus, 14, t. X. E Propitiatorio vox prodibat prædicens futura, 909, tom. I. Propitiatorium quid, 830, t. III. Propompa quid sit, 577, t. XI. Propontis extra Euxinum pontum, 757, t. VII. Propositum. Quid fit ex proposito Deo placet, non quod et necessitate, 628, t. V. Prosdoce soror Bernices, Domninæ filia, virgo et martyr, V. in Bernice, t. II. Proselytus, sic vocatur Aquila interpres Scripturæ, 748, tom. VIII. Upoetry est et precatio et votum, 448–447, t. V. podora larvæ imanes, 159, t. V. Prospera et adversa permixta utilia, 353, t. Y. Prospera hujus mundi quænam sint, 460, t. V. Prosperitas eorum qui vivunt in scelere fæno compara tur, 572, t. Y. Prosperitas majora mala parit quam adversitas, 131, tom. V. Prosperitas facile dejicit et prosternit, 450, t. VIII. Prosperitas aliquando improbis conceditur in hac vita, 90, t. XII. De prosperitate et adversitate ecloga, 601, t. XII. Protagoras deos negobat, 36. Vide notam, í. X. Doba limina sacra, 209, t. VI. Proverbium impium plebis Antiochenæ, 978, t. I Proverbia mula suadent recedendum esse a malis, 60, tom. V. Providentia Dei erga Josephum, 1014, t. I. Providentia Dei etiam in pœna Adami, 428. Providentia Dei erga hominem, 418–419. Providentia Dei nơn s- luin erga omnes, sed erga singules, 455. Providentiæ Dei opus est, quod nobis virtutis existimationem et vitiorum odfum indiderit, 523. Cur infantes nihil mali cum fecerint morte abripiantur, 445, t. I. Providentia Dei mirabilis, 848. Quanta sit, 436 et seqq. Providentiam Dei quidam accusabant, 365, t. I. Providentia Dei; 363-447-448, t. I. Providentia Dei defenditur, 449. Providentiam esse Dei probatur, 106-109-112. Sine providentia Dei mundus starð nequit, 113-114, t. II. Providentia Dei defenditur contra eos qui dicebant sic- citates, calamitates, bella, non esse digna providentla Dei, 64, t. 1. Providentia Dei. V. Dei providentia, Providentia Dei omnia regi probatur, 488-492, 4. III. Providentia divina, 408, t. IV. Providentia Dei erga Jacobum, 499, 500, t. IV. Providentiam dicebant quidamu usque ad lunam tantumi pertingere, 391-392, t. V. Providentia Dei semper egemus, 131, t. V. Providentia Dei adscribenda terræ fertilitas, 479, t. V. Providentia Dei quæ apparet in sensibilibus, 56, 1. V. Providentia Dei infinita, 130, t. V. Providentia Dei apparet etiam cum dona contraint et dat parcius, 56, t. V. Providentiam Dei laudant opera ejus, 466, t. V. Providentia Dei probatur, 54. Fluviis comparatur, 20%. ex Dei providentia sunt etiam pestifera et noxia, 467, tom. V. Providentia Dei ad omnia pertinet, 392. Nulli dubio ob- noxia, 57, t. V. Providentia Dei unde probatur, 55, t. V.

INDEX GENERALIS. Providentia Dei nemo mon fruitur, 384, t. VII. Providentia Dei, 216. Providentia Dei, non cura nostra, omnia perficit, 298. Providentiæ divinæ incomprehensibi- litas, 694, 1. VII. Providentia Christi, 438, t. VII. Providentia Dei etiam in dæmoniacos extenditur, 562, tom. VII. Providentia communis omnibus, 447, t. IX. Providentia Dei ratiocinium nostrum exsuperat, 558, tom. IX. Providentia Dei omnia geruntur, 338, t. XI. Providentiæ est quod rationes ejus nobis arcanæ sunt et ineffabiles, 132, tour. XI. Proxiui emendatio curanda, 881-882-925 et seqq., t. I. Proximi etiam saluti advigilare tenentur, 330, 1. 1. Proximus, quis vere sit, 947, t. I. Proximi. Vide Frater. Proximus corrigendus, 38. Proximi curanda salus, 674, tom. II. Proximi res curiosius inquirere quam periculosum, 605, tom. IV. Pruxini salus curanda, 623, tom. IV. Proximi peccata non detegenda, 267, tom. IV. Proximos a malis prohibere debemus cum possumus, 309, t. IV. Proxin cura habenda, 234, t. V. Proximi dilectio facilis, 62, t. V. Proximis nostris auxilio esse debemus, 462, t. V. Proximi res curare debemus, 709, t. VII. Proximi ædificationi omnia postponenda, 709, t. VII. Proximi vitia etiamsi vera sint, non revelanda, 454, tom. VII. Proximi utilitati advigilandum, 210, t. X. Proximus quomodo corrigendus, 126, t. XI. Proximo naledicere quante poenæ obnoxium sit, 17, id nihil lucri et danini plurimum affert, 17, t. XII. Prorimus noster quis sit,, 874, 1. VI. Prudentia non est ætate metienda, 640, t. I. Prudentia serpentis quæ, 390, t. VII. Prudentia caris quæ, 41, t. XI. Prudentiam parit virtus, 238, 1. VIII. Prudentis et temperantis viri felicitas, 331, t. X. Prudentia quomodo adhibenda. 320, t. VI. Prytaneum Græcorum, 34, t. VII. Psalmodia sedat vitia, 388, t. V. Psallere sine voce possumus, 159. Post psalmodiam oratio, 158, t. V. Psalmi non canendi tantum; sed et mente et animo am- plectendi, 163, t. V. Psalmi cur inventi, 157. Eorum utilitas, ibid. Psallendum cum intelligentia, ibid., L. V. Psalumus, Domine clamavi ad te, exaudi me, per omnem etatem ab omnibus cantabatur, 426-427. Vespere diceha- tur, ibid., t. V. Psalini cur alil breves, alii longi, 121, t. V. Psalmi omnes Davidis fuere, 534, t. V. Psalterium instrumentum in choro Davidis, 533, t. V. Psalterium instrumentum a superna parte movebatur, 494, t. V. Psallere mente quomodo possumus, 538, t. V. Psalmus, Dixit Dominus, variis hæresibus obsistit, 265, tom. V. Psalmus vespertinus, et Psalmus matutinus, 427, t. V. Psalmus cum cantico, 155-156, t. V. Psalmus CXVIII, prima cujusque hebdomadæ die canta- batur, 675, t. V. Palmodia est doctrina, 603, t. V. Psalmi omnia quæ ad Christum pertinent diversis in locis euntiant, 535-556, t. V. Psalmi olim in quinque libros distributi, 755, t. V. Psalmorum cantus, 494. t. XII Psalmi in funeribus Christianorum, 633, t. 11. Per psalmodiam aër sanctus efficitur, 711, t. II. Psalmi omnes a Davide dicti, sed non omnes de en lo- quiniur, 568, t. V. Psalmorum cantus in Ecclesiis, ubi populus succinebat, 20, L. VII. Psathyriani hæretici quinam sint, 700. Vide notam ibid., tom. VIII. Pseudoapostolos diabolus excitavit, quia erant quidam Apostoli, 1010, t. I. Pseudoapostoli tempore Apostolorum, 493, t. II. Pseudoapostolorum fallacia, 98, t. IV. Pseudoapostoli Apostolorum inimici fuerunt, 88, t. V. Pseudoapostoli quinam essent, 569-570, t. X. Pseudochristos diabolus excitavit, quia verus erát Chri- sus. 1010, t. I. Pscudochristi et Pseudoprophetæ, 821, t. III. Pseudoprophetas diabolus excitavit, quia erant aliqui veri Prophetæ, 1010, t. I. Pseudoprophetæ tenipore prophetarum, 495, t. II. Pseudoprophetæ quid præstarent, 65, t. VI. Pseudoprophetas diabolus immittit, 151, t. VI. Pseudoprophetæ a seipsis prædicaverunt, 825, t. III. Psittacos docebant humana voce loqui, 501, t. V. Psittaci in usu tempore Chrysostomí, 84, t. IX. Psonithomphanech Joseph, id est occultorum cognitor, 545, t. IV. Ptolemæi cum Seleuco pugnæ a Daniele prædictæ, 891, tom. 1. Ptolemæus Philadelphus Scripturas Judæorum Græce converti curavit, et in Serapidis templo reposuit, 851, tom. I. Ptolemæns quidam rex multos libros coegit, 42. Quos- dam Judæorum Jerosolymitanorum accivit, qui Scripturæ libros verterent in linguam græcam, ibid., is erat idolo- rum cultor, ibid., t. IV. Publicanum agere est idololatram esse, 661, t. VIII. Publicanus furibus ipsis durior, 450, t. III. Publicanus limes ultimus improbitatis, 365, t. III. Publicanus, extremum nequitiæ genus, 746. Humili es probo animo confessus est, 746. Publicani compunetio, 416. t. I. Publicanorum conditio qualis, 290, t. II. Publicani orantis humilitas, 200, t. II. Publicano profuit Pharisæus, 700-701, t. IV. Publicanus ex humilitate exauditus est, 83, t. V. Publicanus in oratione magister, 44-45. Quomodo oravit! ibid., t. V. Publicani humilitas, 154. Publicanus convicio Pharisæi clarior factus, 582, t. III. Publicanus peccator justum superavit, 125, t. VI. Publio Paulus hospitalitatis vicem rependit, 374, t. IX. I liber, 188, t. VIII. Pudici viri voluptas, 318, t. X. Pudore affici quinam debeant, 450-451, t. I. Puella virgo vocatur, 111, t. VII. Puellas innuptas quidam domi detinebant non honesta de causa, 495, i. I. Pueri cujusdam a monachio instituti in piis exercitiis fervor, 370. Cilicio utitur, 371, t. T. Pueroram institutio qualis esse debeat, 638-639, t. IV. Puerorum castitati advigilandum, 642, t. IV. Pueri cujusdam ægrotantis historia, 274, t. IX. Pueri ludentes aciein fingebant, 16, t. X. Pueris insipientiores sunt qui irascuntur, 160, t. XII. Pugillaria deleta palimpsestum, 692, t. VÍI. Pulchritudo corporis quam fluxa, 42, t. III. Pulchritudo corporis ex natura, animæ ex virtute, 412, tom. III. Fulchritudo corporis non semper luxuriæ causa, 233, tom. III. Pulchritudo corporis non ex se causa interitus, 290, tom. IV. Pulchritudo corporum non spectanda quando non adest virtus, 183, t. V. Pulchritudo qua ratione admiranda, ut laudes artificem, 181, t. V. Pulchritudo corporum quam fluxa, 403, t. VII. Pulchritudinis corporeæ quam fallax species, 297. Pul- chritudo corporis sepulchrum dealbatum, 297, t. 1. Pulchritudo non ex se noxia est, sed hominum vitio, 195, t. VI. Pulchritudo quænam colenda, 201, t. XII. Pullarum vestium usus, 627, 1. 1. Panitio differtur, quare, 38, t. II. Punitio secundum merita erit, 148. t. XII. Punitio et vindicta Dei inferebatur iis etiam qui erant ante legem, 481, t. V. Pupillorum et viduarum habenda cura cst, 381-385, tom. VIII. Purgationes Judaicæ, 529, t. VII. Purpura imperatorum, 106, 1. V. Purpuraria quid petat ab apostolis, 312, 1, V. Puteus juramenti unde nomen acceperit, 611, t. IV. Putei Isaaci ex quibusdam casibus denominati, 611, tom. IV. Putipharis uxoris impudentia et nequitia, 537-538, tom. IV. Pyriphlegon, 347, t. I. Pyriphlegon, 290, t. VI. Pythagoras novam vivendi rationem induxit quæ non stetit, 886, t. I. Pythagoras philosophus celebris, 495, t. II. Pythagoras philosophus, 382, t. VII. Pythagoras pueri instar philosophatur, 30, t. VIII.

IN OMNIA OPERA SANCTI JOANNIS CHRYSOSTOMI Pythagoras quinque annorum silentium discipulis impe- rabat, 32. Omnia numeris definiri dicebat, ibid., t. VIII. Pythagoras quam inferior apostolis, 352, t. VIII. Pythagoras cum aquilis et bobus loquebatur, 32. Præ- stigifs stultos decipiebat, ibid., t. VIII. Pythagoras nihil sanum de Deo invenire potuit, 370, tom. VIII. Pythagoras post evangelistarum adventum cecidit, 31, 32, t. VIII. Pythagoræ sensa non nostra suut, 62–63, t. X. Pythagora successores acerbe cruciali, 668, t. V. Pythiæ, quæ tripodi Apollinis insidebat, divaricatis cru- ribus, historia, 242, t. X. Pythius dæmon. Apollo in Daphne suburbio Antiocheno, 715, t. II. Pythonem increpavit Apostolus, quare, 983, t. I. Pythonissam ad quid adhibuerit Deus, 66, t. VII. Q. Quadragesima ad peccata purganda instituta fuit, 867. Quadraginta diebus jejunatur, 867. Quadragesima semet in anno fit, 867, t. I. Quadragesima singulis diebus in ecclesia congregaban- tur Antiocheni, et lectionem Scripturarum audiebant, 85. In Quadragesima a piscibus et avibus abstinetur, 53, tom. II. Quadragesimæ finis, 273, t. IV. Quadragesima remedium amimarum nostrarum, 21. Do- mino statuta est, ibid., t. IV. Quadragesima tempus aptum concionibus, 27, t. IV. Quadragesima stationi, diversorio, littori et portui com- paratur, 92, die Dominico et Sabbato quadragesimæ, vete- res non jejunabant, 92, t. IV. Quadragesim etiam tempore ad circenses ludos accur- rebant Antiocheni, quos vituperat Chrysostomus, 54, tom. IV. Quadragesima dimidium, 124. In Quadragesima Impe- ratores jejunabant, 27, t. IV. Quadraginta dierum jejunium Moyses, Helias, et præser- tim Christus celebravit, 21, t. IV. Quadringenti anni servitutis in Ægypto a quo principio ducendi, 346. Vide notam, t. IV. Quaestionibus opus non est in fidel rebus, 506. Quæstio evertit, quæ fides perfecit, 506. A quæstionibus Dei ser- Yus abstineat oportet, 631-632, t. XI. Questoris imperatoriæ pecuniæ inopinata mors, 285, tom. V. Quartodecimani hæretici cum Judæis pascha celebrabant, 747, t. VIII. Quies in hac vita non speranda, 315, t. VII. Quies virtutis collactanea, 567, t. V. Quietis genera tria, 53, t. XII. R. Raab meretricis fides mirabilis, 488. Raab per poeniten- tam salute digna fuit, 332, t. II. Raab mirabilis mulier, 329. Per hospitalitatem salutem consequitur, 330. Prædicavit Deum in lupanari, 330. Eċ- clesiæ figura, 330, t. II. Raca Syrorum lingua quid significet, 248-219, t. VII. Rachel furatur deos Labani, 494. Rachelis solertia, 502. Rachelis mors, 522, t. IV. Rachel quomodo adoravil Josephum, 567, t. IV. Rachel cur in cæde infantium memoratur, 179. t. VII. Radix malorum est avaritia, 226-426-594-395, t. XI. In festum Ramorum, sermo, 817, t. XII. Rapaces et avari carpuntur, 374, t. VIII. Rapaces homines quam graviter puniendi, 324, t. VIII. Rapaces exagitantur, 330, t. IX Rapacium misera conditio, 34, 35, t. XII. Rapacitas crimen est, divitiæ non sunt crimen, 399, tom. III. Raphael. De Raphaele quædam, 755, t. VIII. Rapere oportet non peritura bona, sedregnum coelorum, 301. t. VIII. Rapla nihil turplus, nibil fœdius, 292, t. VIII. Rapina per læsorum mostitiam animas exstinguit, 282, cere, 459, t. XI. Rapina grave malum maxime cum in pauperes exerco- tur, 49, t. VI. Raptores carpuntur, 504, t. IX. Raptores bonorum quanto supplicio obnoxii, 783, t. I. Raptores bellum internum circumferunt, 59, t. V. Raptores alienarum opum exagitantur, 460, t. XI. Ratio Deo reddenda accepti et expensi, 22, t. III. Ratio etiam de cogitationibus reddenda, 24, t. III. Ratio humana Dei opera assequi non potest, 68, polest omnia vitia domare quomodo, 98, t. IV Ratio a Deo non poscenda, 426, t. V. Rationi humanæ non innitendum in rebus divinis, 321, t. V. Ratio non quærenda cum Deus operatur, 578, t. V. Ratio non exigenda de iis quæ Deus facit, 331-332, tom. XI. Ratiocinia mortalium timida, id est, incerta. 797, t. 1. Ratiociniis ea quæ fidei sunt sæpe labefactantur, 31, tom. X. Ratiociniis in rebus fidei omnia permittere quantum malum, 12, 1. X. Ratiocima rejicit fides, 335, t. XI. Ratiocinia naufragium pariunt, fides est navis tutissima, 527, t. XI. Rebecca cur sterilis fuit, 567. Rebecca bospitalitas et laudes, 236, t. III. Rebecca maror pro filio, 465, t. I. Rebecca continentia et modestia, 439, t. IV. Rebecca Jacobo favens divino ministrabat oraculo, 465. Rebecca consilium simile Christi consilio, 473-474, t. IV. Rechabin filii, 460, t. VII. Recipere aliud quam capere, 1040, t. I. Reconciliatio cum fratre ante aditum ad altare necessa- ria, 398, L. I. • Reconciliare se oportet cum inimico, et priorem acco- dere, 201, t. II. Reconciliandum cum eo, qui quantacumque damna intu- lerit, 206, t. II. Reconciliationis quanta merces, 206, t. II. Reconciliationis modus, 206, t. II. Reconciliationem cum inimicis, etsigravem et difficilem, suadet Paulus, 181. Reconciliandum cum inimicis sive jure sive injuria iratis, 185, t. III, Reconciliationis quanta sit voluptas, 723, t. VII. Reconciliatio cum fratre verė sacrificium est, 250, tom. VII. Reconciliatio quomodo quærenda, 349, t. IX. Reconciliare dissidentes quantum sit opus, 266, t. IX. Reconciliatio cum contumelia affectis quomodo facienda, 106, t. XI. Recordatio peccatorum utilis, 27, t. III. Recordatione injuriaruın nihil deterius, 594, t. VII. Recordatio injuriarum glacies est, 422, t. XI. Recordatio peccatorum fit remedium, 216, t. XII. Rectorem non habere malum est, 451, t. XII. Regeneratio quænam vera sit, 692, t. XI. Regenerationis lavacrum, 518, t. V. Regeneratio ex spiritu et aqua, 149, t. VIII. Regiæ seu Imperatoriæ aulæ vitia, 152, t. XI. Regina Austri Judæos damnabit, 459, t. VII Regnum coelorum hominibus deputatur, gehenna ignis dæmonibus, 287. Regni cœlestis spes omnes hujus vita ærumnas leves reddit, 471. Regui calorum gradus varii, qui majoreni nequit minorem attingat, 508, t. 1. Regnum verum quodnam, 203, t. IV. Regnum coelorum, non regnum paradisi promisit nobis Deus, 614, t. IV. Regnum colorum longo spatio distat a negligentibus, prope est studiosis, 39, t. VII. Regnum colorum a livore et invidia purum, 613, t. VII. Regni coelestis descriptio, 23, 24, 540, t. VII. Regnum coelorum consequi non possumus nisi per cru- cem, 250, t. IX. Regnum cœloruin quomodo acquiritur, 117, t. X. Regnum coelorum, pax, vita, gaudium, etc., 296, t. XI. Regni coelorum amissio gehenna intolerabilior est, 280- 981, t. XI. Regni cælorum felicitas, 58, t. XII. Regnum Dei quid sit, 711, t. VI. Regnum cælorum dicuntur Scripturæ, 881. t. VI. tom. VIII. Rapina damnatur, 413, t. VIII. Rapina quantum malum, 420, t. VIII. Regnorum quatuor Danielts interpretatio, 797 el seqq., Rapina. A rapinis et a fraude abstinendum, 309, t. IV. Rapina quam noxia rapientibus, 518. Cæde deterior, 526. Rapuisti obolum, redde talentum, 525, t. VII. tom. II. Rapina est non impertire sua pauperibus, 987-992. Ra- pina quanto supplicio obnoxium facit, 987, t. I. Rapinam propter Deum ferre majus est, quam bene fa- Regulus cur sic appellabatur, 201, t. VIII. Religiosus nemo despicitur, 178, t. IX. Reliquiæ martyrum sua præsentia quid efficiant, 648, tom. II. Reliquiæ sanctorum perpetua virtutis monumenta, 672, philosophie materia, 672, i. II.

INDEX GENERALIS. Resurrectionis Imago, 273-334, t. V. Reliquiæ sanctornm honorantur, 709, t. VIII. Reliquias sanctorum timent dæmones, 490, t. II Reliquie sanctorum urbes custodiunt, 694, t. II. Reliquiarum utilitas, 683, t. II. Reliquiarum conspectus ad virtutem incitat, 680, t. II. Reliquiæ martyrum benedictionibus scatent, 664, 1. II. Reliquiarum cultus, 550, ante reliqu as Martyrum pro- cumbebatur, 640, t. II. Reliquiæ quædam SS. Martyrum certæ et minime dubiæ, 687, t. III. Remedium ad vitia curanda ex Scripturis sumendum, 219, t. IX. Remedia vitiis caute adhibenda, 633, t. I. Remissio non obtinetur, cum dolo hæc dominica verba in oratione truncantur, sicul et nos dimittimus, etc., 207, tom. II. Remissionem non obtinemus, nisi remittamus aliis, 202. Remissionem ut obtineas, remitte proximo, 346, t. II. Remissio post tribulationem, 59, t. II. Remissio criminis ex accusatione sui, 707, t. IV. Remissio peccatorum brevi tempore potest impetrari, 483, t. IV. Remissio peccatorum sunt beneficia inimicis præstituta, 708, t. IV. Remissio peccati non fit el qui neque confitetur se pec- casse, neque ducitur pœnitentia, 251, t. V. Remissio peccatorum etiam post lavacrum datur, 281, ad remissionem peccatorum via facilis injuriarum oblivio, 582, tom. VII. Remissio peccati proximo facta omnia peccata eluit, 284. Si conservo remittas, a Deo parem referes gratiam, 281, in remissione peccatorum principia a nobis petuntur, 309, tum. VII. Remissio et oblivio injuriarum in Christiano desiderator, 722. t. VII. Remissionem caput bonorum baptismus affert, 286, tom. IX. Kenes mentis arcana significant, 95, t. V. Renovatio Spiritus Saucti quid sit, 692, t. XI. Renovatio quomodo lat, 95, t. XI. 285- Renuntiare omnibus, est negotiatio, non jactura, 483, torn. VII. Reprehensiones æquo animo ferendæ, 132, utiles sunt, 133, L. III. Reprehensiones quomodo faciendæ, 236, t. V. Reprehensio per se intolerabilis est, nisi obsecrationem admixtam habeat, 651, t. XI. In reprobatione separatio a Christo omnium est malo- rum maximum, 490, i. 1. Reprobi, Damnati. Reptilia et feræ quare creata, 66, quæ utilitas ex illis oriatur, 67, t. IV. Repudii libellum cur Deus Judæis permisit, 583 et seqq. Repudii lex a multis violata, 598-399, t. I. Repudium in veteri lege cur permissum, 19, t. VI. Repudii libellum cur lex vetus permittat, 259, t. VII. Responsum mortis a Paulo dictum, significat, mortem expectandam esse, 143, t. II. Respublica philosopho administranda tradi debet, 11, tom. VI. Resurrectio omnium mortuorum prædicta ab Isaia pro- pheta, 824. Resurrectionis corporum ratio, 1019, t. I. Resurrectio Christi in quo differt a resurrectione alio- rum, 717, t. I. Resurrectionem fore probatur, 611. Resurrectionis argu- mentum est potentia Christi post mortem, 393. Resurrec- tionis item argumentum sunt Sanctorum in hac vita ærumnæ, 28, t. II. Resurrectionis veritas probatur, 429, t. II. Resurrectionis celebratio fit divinis eloquiis, benedictio- nibus sacerdotum, pace et consensu, 458, t. II. Resurrectio Lazari Christi resurrectioni fidem facit, 651, t. II. Resurrectio Dominica est totius mundi circumcisio, 807, tom. II. Resurrectio a miraculis probatur, 106. Resurrectionem Christi vere fuisse probatur contra Jud.ros, 106-108-109. Resurrectio Christi quot bona hominibus attulit, 765-767. Resurrectionis spes antiquitus non erat, 213, t. III. Resurrectio tempus messis, 838, t. IIf. Resurrectio carnis qualis, 636. Resurrectionem promissa pramia sequuntur, 340, 1. IV. Resurrectionem corporum fore probatur, 613-614, t. IV. Resurrectio communis hominuni, 250, t. V. Resurrectio futura fide suscipitur, 320, t. V. Resurrectioni fidem facit Enochi translatio, 534, necnon Eliæ raptus, 334, 1. V. Resurrectionis argumentum maximum, 293, t V. Resurrectio unde apud infideles dubia, 209, t. VI. Resurrectionem futuram Christus, apostoli et martyres testificantur, 301, t. VI. Resurrectio quales nos restituat, 298, t. VI. Resurrectionem suam subiudicat Christus, 642, t. VII. Resurrectio Christi multis argumentis probatur, 782-783, 787, L. VII. Resurrectionis futuræ signum erant corpora sanctorum, qui in morte Christi resurrexerunt, 777, t. VII. Resurrectionis spes ad mortem subeundam confortat, 543, t. VII. Resurrectionis doctrina, 57, t. VIII. Resurrectionem quidam non credebant, 368, t. VIII. Resurrectio futura esse probatur, 236, t. VIII. Resurrectio partui comparatur, 427, t. VIII. Resurrectio sæpe cogitanda, 255, t. VIII. Resurrectio bonorum quæ, 234, t. VIII. Resurrectionem probi credunt, improbi non credunt, 257, tom. VIII. Resurrectionem cur sæpe Christus memoret, 253, tom. VIII. Resurrectio Christi divinitatis signum, 141, t. VIII. Resurrectio in veteri lege figurata, 128, t. IX. Resurrectio Christi non est cum aliis communis, 37, tom. IX. Resurrectio Christi probatur, 467, 1. IX. Resurrectionem signa probabant, 96, t. IX. Resurrectionis testes quærebat Petrus, 38, t. IX. Resurrectionis finem non initium, et ascensiouis initium non finem, viderunt apostoli, 28, t. IX. Resurrectio Christi ex miraculis indubitata redditur, 19, tom. IX. Resurrectionis demonstratio est Actnum liber, 16, t. IX. Resurrectionem non fore quidam dicebant: hos confulat Chrysostomus, 31, t. IX. Resurrectionem Judæi credebant, 88, 1. IX. Resurrectio corporum, 425, vere erit, 34, L. IX. Resurrectionis et immortalitatis animæ dogma lædit vitæ improbitas, 331, t. IX. Resurrectionis doctrina, 467, t. X. Resurrectio probatur, 365, t. X. Resurrectionem non credebant christiani multi Antio- cheni, 38, t. X. Resurrectionem corporum futuram non credebant Co- rinthii quidam, 12, t. X. Resurrectionem futuram esse probatur ex resurrectione Christi, 334, ii qui resurrectioni non credunt confutantur 145, t. X. Resurrectio futura probatur, 141-142-143, t. X. Resurrectio tota spēs nostra, 321, 1. X. Resurrectionis varii modi, 338, t. X. Resurrectio cum gloria post labores, 267, t. XI. Resurrectioni omnino credendum, 441–442, t. XI. Resurrectione omnes fruentur, sed non omnes erunt in gloria, 438, t. XI. Resurrectionis sermo morentibus sufficit ad consolation nem, 450, t. XI. Resurrectionem quo fulti ratiocinio negabant quidam, 436, 1. XI. Resurrectionem non credebant quidam : ii confutantur, 538, t. XI. Resurrectionem jam factam esse dicebant aliqui exitiosi homines, 469, t. XI. Resurrectionem Domini cur maxime probare nititur Paulus, 12. t. XII. Resurrectionem omnium futuram negabant quidam, 110, tom. XII. Resurrectio futura obscure primum indicata, 483, per ænigmata solum exhibebatur ante Christum, 484, t. XII. Reticulum quid, 51, t. VI. Retributio dilata auget donum, 506, t. IX. Retributiones cnr hic non accipimus, 55, t. V. Revelatio quomodo veniat, 18, t. X. Revolutionis temporum opinio in Ecclesiæ dogniata in- ducta, 691, t. VII. Rei funem in ore habentes in barathrum traliebantur, 620, t. II. Rei non ex auditu solo condemnandi, 389, t. IV. Rei dignitatum insignia deponebant, 535, t. VII. Rex, quinam vere sit, 388. Rex solio dejectus in aliis spei sitam habet, 391, t. 1. Regis officium, 587. Regi terribilis mors est, 391, tom. I. Regis Gothi insolens dictum in Romanos, 605, t. I. Regis etiam boni salus post mortem minor, 392. Regis mali et immanis quantus post mortem cruciatur, 392, tom. I.

IN OMNIA OPERA SANCTI JOANNIS CHRYSOSTOMI Reges ca quotidie exigunt, quæ nulla lex permittit, 390, pauperes plus quam divites opprimunt, ibid., quântis ma- lis subditos afficiant, 390, t. I. Reges in calamitatibus ad monachos confugiunt, 391, tom. T. Reges seu imperatores gemmis et auro superbi, 389 -390, tom. T. Reges nostra destruere incassum conati sunt, 536, tom. II. Rex Gothorum rogat episcopum sibi mitti, 618, t. III. Reges in solium evecti iis qui ante se offenderant peper- cerunt, 683, t. IV. Rex vocatur Deus, et qui cum Deo se loqui dicit non pariat ait, sed rộ paciu, 184, t. V. Rex Persaruni non simpliciter ßavideóg vocabatur, sed Βασιλεύς Περσών, 184, ι. V. Rex Armeuiorum non simpliciter packing vocabatur', sed βασιλεὺς Αρμενίων, 184, t. V. Rex sacerdotis uon usurpare debet dignitatem, 125, toni. VI. Regum nomine appellabantur etiam plebeii, 196, t. VI. Rex quidam ignotus auream sibi fecit platanum, et cœ- Jum aureum, 690, t. XI. Rhaca Hebraice vacuus, 690, t. VI. Rhetores verbo prædicationis adversabantur, 831. Rhe- tores scribunt ut sint in admiratione, 994, t. I. Rhetorum spectacula, 25, t. VIII. Ridere et ludere, non est christianorum, 71, t. VII. Risus dissolutus prohibetur, ib.,t. VII. Risus non malus, sed ad malum ducit, 158, t. II. Risus solutus vitandus, 773, t. III. Risus, quinam prohibeatur, 282, t. XI. Risus in ecclesia prohibitus, 122, L. XII. Rifa et Edocla filiæ Adami, sorores Caïni ex libro apo- crypho, 631, L. VI. Rixæ et jurgia vitanda, 237, in rixis quid agere oporteat, 936, t. VII. Romæ Petrus, Paulus, Ignatius trucidati, ut ibi vigens impietas deleretur, 593, t. II. Romæ codices asservantur, in quibus descriptio Cyrenii Syriæ præsidis, 333, t. II. Romam occupavit Petrus piscator, 231, t. V. Romæ ad sepulcra Petri et Pauli accurrunt omnes, 325, tom. I. Romanorum ditio fidem Christi suscepit, 830, t. I. Romanum Imperium per viryam ferream indicatur, 795, tom. II. Romanorum civium prærogativæ, 333, t. IX. Romanus senatus noluit Christum Deum declarare, 581, tom. X. Romanus martyr vexatos christianos lingua et oratione confirmabat, 608. Romanus a Judice interrogatur, infantem Judicem appellat, a quo etiam infans recte loculus, mar- tyrio coronatur, 613. Romanus in equuleum ductus, 613. Romani ad tyrannum oratio ante linguæ exsectionem, 610. Romanus amputata lingua loquitur, 612-616. Romanus exsecta lingua clariori voce tyrannum arguit, 615, t. II. Romanus martyr, 605, cithara comparatur, 613, tom. II. S. Romani panegyricon laudat Chrysostomus, 154, tom. VI. Romanus presbyter Chrysostomi amicus, 625, epistola Chrysostomi ad illum, ibid., alia ad eumdem epistola, 630, alia, 65%, t. IIT. Romule et Severinæ litteras mittit Chrysostomus, 731- 732, t. III. Romulus et Byzus monachi pietate conspicui, ad illos scribit Chrysostomus, 640, t. III. Romuli urbs, Roma, 176, 1. H. Ruben magno crimini obnoxius, 522, t. IV. Rufinus vir primarius Cæsarea in Cappadocia, 613, tom. III. Rufinus quidam: epistola Chrysostomi ad eum, tom. III. 633, Rufino presbytero epistola Chrysostomi, 683, ejus virtu- tes, 686, t. III. Rufino episcopo epistola, de hoc Rufino, vide notam, 667. t. III. Rufus dilectus in Domino salutatur a Paulo, qui matrem ejus matrem suam vocat, 671, 1. IX. Ruth, que extranea erat, memorata in genealogia Chri- sti, 21. t. VII. Ruth alienigena in genealogia Christi quid significet, 37, L. VII. S. Sabbatum Judæis dederat Deus, non ut otiarentur, sed ut a turpioribus actionibus abstinerent, 614, in Sabbato binæ hostiae offerebantur, 972. Sabbati violatio magmun crimen apud Judæos, 809. Sabbatum non otii, sed niedita- tionis causa datum, 972. Sabbata mendacia, quid, 972, tom. I. Sabbatum cur a Christo solvebatur, 806, t. I. Sabbatum magua diligentia a Judæis cultum, 176, tom. III. Sabbatum in illis septem diebus ante Jericho solutum est, 173, t. V. Sabbatum magnum erat caput magnæ hebdomadæ, 519, tom. V. Sabbatum solutum a Jesu filio Nave, 337, t. VI. Sabbato ludis theatralibus adsunt Constantinopolitani Christiani, 266, t. VI. Sabbatum quomodo Christus solvit, 453, t. VII. Sabbati utilitas, 436, t. VII. Sabbatum non necessarium christianis, 437, t. VII. Sabbatum non observarunt apostoli, 695, t. VII. Sabbatum sæpe solutum fuit, 435, illud sacerdotes vio- labant, ibid., t. VII. Sabbatum secundum primum quid, 433, t. VII. Sabbati solutio legis observatio fuit, quomodo, 277, tom. VIII. Sabbatum est regni cœlorum typus, 55, t. XII. Sabbatum etiam in veteri lege aliquando solvebatur, 522-525, t. XII. Sabbatum sive septimam diem expellit octava, quomodo, 807, L. II. Sabellius insanit, 667. Unam deitatem in suam pertrahit insaniam, 667, unam hypostasim et unam personam cense- bat, 761, t. I. Sabellii aliquid habetur in hæresi Apollinarii, 757, tom. III. Sabellii hæretica sententia, 218, confutatur, 219, t. XI. Sabellium Libycum prosternit Paulus, 219, t. XI. Sabellius confutatur, 21, t. XII. Sabellius post Marcionem venit, 73, t. XII. Sabellium confutat Paulus, 28, t. XII. Sabellius impugnatur, 20, t. XII. Sabelliani non meliores quam Judæi, 667, t. I. Sabelliani a Sabellio, 699, t. VIII. Sabelliani, 399, t. VIII., Sabelliani impugnantur, 403. t. VIII. Sabelliani dicebant Filium hypostasin non habere, 64, tom. VIII. Sabellii hæresis confutatur, 444, t. VIII. Sabellius putabat unam esse in Deo personam, 222, tom. VIII. Sabellii dogmata qui tenet anathemale damnandus, 835. Sabellius arguitur per illud, Ego et Pater unum sumus, 831, t. III. Sabelli hæresis, 608, t. V. * Sabiniana diaconissa Chrysostomum exsulantem sequi- tur, 611, putatur ipsius esse amita, 611, in nota, jam ætate gravis, 611, t. III. Sacerdos mysteria celebrans Spiritum S. gestat, 642. Sacerdotum peccata majori pœnæ obnoxia, 686. Sacerdoti data potestas ligandi, 643. Sacerdotum dignitas quanta, 912. Sacerdotes regibus formidabiliores, et patribus vene- rabiliores, 643. Sacerdotis puritas quæ debeat esse, 642, tom. I. Sacerdos jubebatur in Sabbato binas hostias offerre, 972. Sacerdotes on amplius sunt apud Judæos, 911, nec esse possunt, 917-918, t. I. Sacerdos debet infirmari pro infirmis, etc., 645, ejus anima instar lucis splendeat oportet, 681. Sacerdotis virtus quanta debeat esse, 646, t. I. Sacerdotes quæ faciunt, eadem Deus confirmat, 643, in ecclesia antequam benedicerent pacem omuibus precabian- tur, 870, t. I. Sacerdotuin munera, 645. Sacerdotes immunditiam animæ purgant, 644, t. I. Sacerdos stal prope beatam et immortalem naturam, 643. Sacerdoti quam vitandæ mulierum illecebræ, 679, t. 1. Sacerdos mysteria celebrans preces multo tempore fun- dit, 643. Sacerdotum olim filiæ, peccantes gravius punitæ, 687, t. I. Sacerdotes sal mundi, 681. Deum nobis reconciliant, 645, poenas dant pro populi delictis, 677, t. I. Sacerdotii dignitas, 1067 et seqq., t. I. Sacerdotes honorandi, 1068, t. I. Sacerdos. Vide Episcopus. Sacerdotium novæ Legis, quam præstet sacerdotio ve- teris, 642. Vetus cessavit, novum inductum est, secundum ordinem Melchisedech, 923-925, t. I. Sacerdotii potestas et dignitas magna, 645. Sacerdotium imperio longe sublimius, 611, t. I. ม

Sacerdotium emebant quidam, 550, t. I. Sacerdos regi præstat, 50, t. II. INDEX GENERALIS. Sacerdotes prestant imperatoribus, 547; per Spiritus gratiam fiunt, 432. Sacerdotum officium dolentes consolari, 81, t. II. Sacerdos proferendo hæc verba, Hoc est corpus meum transformal proposita in corpus et sanguinem Christi, 380, 589, t. II. ' Sacerdotes peccatis obnoxii, quare, 726; si non peeca- rent, in alios peccantes inhumani essent, 726, t. II. Sacerdotes pro Antiochenis vexatis multa præstiterunt, 175, II. Sacerdos ante sacram mensam invocabat Spiritum San- etum, 391, t. II. Sacerdos evocabatur ad haptizar:dum eos qui usque ad mortem baptismum differebant, 224, t. II. Sacerdos summus semel in anno in partem tem¡ li inte- riorem ingrediebatur, 338, t. II. Sacerdos Apollinis tortus ut incense statuæ auctorem indicaret, 539, t. II. Sacerdotes gentilium ecssante lucro templa admodum negligebant, 544, t. II. Sacerdotum gentilium fraus insignis, 733; ignem e fo- veis sub ara positis immittebant, qui sacrificio ministraret, ibid., t. II. Sacerdotes non divulgant peccatorum delicta, 356. Sa- cerdotibus maledicere non licet, etiamsi rei sint, 201, 205. Sacerdotum benedictio in ecclesia, 770, t. III. Sacerdotes in ordinatione cruce obsignati, 838, t. III. Sacerdotes colendi, 564, t. IV. Sacerdotum officium mouere peccantes, 693, t. IV. Sacerdos non aspernendus: multo dignior est honore quam reges, 648; non judicandi sunt, 648, etiamsi Įravis sint moribus audiendi sunt, 648, t. IV. Sacerdotium quale temporibus Abel, Noe et Abraham, 328, t. IV. Sacerdos privatum longe superat, 311, t. V. Sacerdoti dignitas, 529, in sacerdotes Dei non iusur- gendum, 261, t. V. Sacerdotem Scriptura vocat et angelum et Deum, 407, tom. V. Sacerdotes vitiosi, 252, t. V, Sacerdos medius stat inter Deum et naturam humanæ, 131, t. VI. Sacerdotis quanta potestas, 131, t. VI, Sacerdotis nihil aliud est quam monere, 127, t. VI. Sacerdos quomodo debeat corripere principem, 132, tom. VI. Sacerdotum major dignitas quam regis, 120, t. VI. Sacerdotis dignitatein rex usurpare non debet, 123, tom. VI. Sacerdotes mali viuperandi, non sacerdotium, 126, tom. VI. Sacerdos quo ritu ordinatur, 404, t. VI. Sacerdotum avaritia notatur, 881, 1. VI. Sacerdos celebs esse debet, 569, t. VI. Sacerdotium invadere ne regibus quidem licet, 131, tom. VI. Sacerdotium non vituperandum, sed sacerdotes mali, 126, t. VI. Sacerdotii continentia soror est, 469, t. VI. Sacerdotum principes quinam erant apud Judæos, 721, illorum nequitia, 721, 1. VII. Sacerdotibus non competit res seculares tractare, 762, tom. VII. Sacerdotum fornicatio malorum culmen, 693, t. VII. Sacerdos peccans multo graviores dabit poruas, 341, sa- cerdos indignus admodum Deo displicet, 115, t. VII. oratio in liturgia, VII. Sacerdoti soli licebat sanguinis calicem tradere, 474, tom. VII. Sacerdotum dignitas et onus, 471, t. VIII. Sacerdotes in villis, 147, t. IX. Sacerdotes corrupti multi, 180, t. X. Sacerdotum fastus reprimitur, 85, t. X. Sacerdotes quinam eligendi, 523, t. XI. Sacerdotis officium difficile est, 455, t. XI. Sacerdos angelus Domini est, 610, t. XI. Sarendotem oportet cum auctoritate loqui, 564, t. XI. Sacerdotibus a singulis sumptus suppeditabantur tem- pore Chrysostomi, 251, t. XI. Sacerdotes criminabantur quidam, quod expensas face- rent, 251, t. XI. Sacerdotis ad mysteria vocantis clamor, 132, t. XII. Sacerdotium legis jam ejectum, 112, t. XII. Sacerdotium Melchisedechi melius sacerdotio Aaronis, 10. t. XII. Sacra, epistola imperatoris sic appellabatur, 539, t. III. Saera mensa. V. Eucharistia, Communio. Sacramenta sanguine perfusa in expulsione Chrysostomi, 539, t. III. Sacrificia cur Deus Judæis præcepit, 879 el segg. Sacri- ficia Judæorum abolita, 92), 921, 1. J. Sacrificium in singulis fit collectis, 867. A sacerdotibus offertur, 642. Sacrificium a sacerdote oblatum horrendum est, 681, in sacerdote quantam puritatem et pietatem exi- gat, 681. Sacrificium per corpus Christi, 018, a Davide præ- dictum, ibid., 920. Sacrificium christianoruin sacrificium purum, 902, t. II. Sacrificium in eucharistia, 370, 397; item sacrificium perfectum in Eucharistia, 380, t. II. Sacrificium sunt mysteria, 369. Sacrificium in ecclesia offertur, 725, est vulnerum remedium, ibid., t. H. Sacrificium sine sanguine, 601, t. II. Sacrificia demones peroptabant, 553, t. II. Sucrificium in co crux adhibebatur, 838, t. III. Sacrificia cur Judais concessa, 829, 830, t. III. Sacrificium Abrahæ figura crucis, 432, t. IV. Sacrificium maximum Dei beneficiorum recordari, 80, ipsique gratias agere, 80, t. IV. Sacrificium Dei offert David immolans iram, 688, tom. IV. Sac: ificium Annæ comparatur cum sacerdotis sacrificio, 656, tom. IV. Sacrificium Deo maxime quodnam, 218, t. V. Sacrificium vespertinum et sacrificium matutinum, 430, tom. V. Sacrificium maximum gratiarum aetio, 335, t. V. Sacrificium laudis, 327, t. V. Sacrificium non semper acceptum, 430, t. V. Sacrificium Deo gratissimum laudes Dei sunt, 498, tom. V. Sacrificium et oblatio est Dei beneficia habere perpetuo in memoria, 264, t. V. Sacrificium vespertinum cur sit dictum, 431, t. V. Sacrificium justitiæ quid, 53, t. V. Sacrificia cur Judæis permissa, 247, t. V. Sacrilicia non præcipua in cultu erant, 217, 1. V. Sacriticare cur Jerosolymis solum licebat, 349, t. V. Sacrificium horrendum corporis et sanguinis Domini, 433, t. V. Sacrificia voluntaria ea quæ ex animi liberalitate offere- bantur, 695, t. V. Sacrificiorum varia genera, 625, t. V. • Sacrificium tremendum ac mysticum, 102, t. VI. Sacrificia cur instituta, 19, t. VI. Sacrificiorum cultus majestate Dei indignus erat, 19, tom. VI. Sacrificium vespertinum quid, 458, t. VI. Sacrificium eucharistia est, 743, t. VII. Sacrificia non initiatorum quæ, 251, t. VII. Sacrificia omnia sancta, 443, t. VIII. Sacrificium novæ quam præstet sacrificio veteris legis 402, t. VIII. Sacrificia multa in lege erant, quæ enumerantur; sed nullum contra iniunicos, 433, t. X. Sacrificium corporis Christi nos ad concordiam et, chari- tatem vocal, 202, 203, t. X. Sacrificia quænam jam Deo sunt offerenda, 92, t. XII. Sacrificia Judæorum quam infirma, 130, t. XII. Sacrificia vetera non amovebant sordes ab anima, 118, tom. XII. Sacrilegium quantum malum sit, ne dici quidem potest, 611, L. XỈ. Sacrorum expilatores tempore Chrysostomi, 102, t. IX. Sadducæi secta Judæoruin, 657, t. VII. Sadducæorum ad Joanne Baptistam venientium affe- clus, 192, 193, 1. VII. Sadducæi secta Judæorum, 324, t. IX. Sadducæorum opinio, 341, t. IX. Sæculares etiam homines ad correctionem fratrum te- nentur, 932, t. I. Sæculares perinde ac monachi mandata servare præci- piuntur, 373, t. I. Sæcularia qui admiratur, futurorum contemplatione nun- quam dignus, 413, sæcularia omnia umbris fallaoiora, 1009, in sæculo qui vivunt divinis remediis magis egent, 994, tom. I. Sæcularium convivia quam turpia, 158, t. V. Sæcularia oinnia prorsus rejicienda, 469, t. VII. Sæcularia desideria quænam sunt, 689, t. XI. Sæculare mandatum quidnam sit, 116, t. XII. Sæculares eadem quæ monachi exsequi debent, exce, plis conjugii legibus, 67, t. XII. Sæculum hoc non retributioni, sed labori deputatuın, 31, t. II.

IN OMNIA OPERA SANCTI JOANNIS CHRYSOSTOMI S:eculum aliud justis relictum est, 431, t. II. Sæculum futurum. In sæculo futuro nullus peccator libe- ari potest a supplicio, 397, 1. IV. Seculum malum quid sit, 618, t. X. Sagittæ verbi vis efficax, 193, t. V. Salamina in Cypro Marcionista erant, 733, t. III. Salem pacem significat, 328, t. IV. Salomon voluptatibus obsecutus resipuit, 512, ob patris virtutem, post peccatum sextam regni partem retinet, 311, tom. I. Salomoni credendum, divitiis detrahenti, 599, t. II. Salomon ad exemplar tabernaculi, templum ædificavit, 787, L. II. Salomon petens spiritualia, illa accepit quæ non peliit, 174, t. V. Salomon ex modo petitionis exauditus est, 85, t. V. Salomon improborum consuetudine periit, 60, t. V. Salomon duodennis rex declaratus, 43, t. VI. Salomonem esse libri Jobi auctorem quidam dicebant, alii Moysen, 562, t. VI. Salomon cum illa petiit quæ petere oportebat, cito ac- cepit, 315, t. VII. Salomon, qui maxime omnium sciebat quid esset volu- plas, luctum præfert risui, 445, t. VII. Salomonem peccantem in Davidis gratiam non dejecit Deus, 343, t. VII. Salomon lapsus non resipuisse fertur, 562, t. X. Saltationes et tripudia in Kalendis, 963, l. I. Saltatio ubi est, ibi diabolus, 491, t. VII. Saltationes et chori satanici, 386, t. XI. Saltationes in nu¡ tis non admittendæ, 145, t. XI. Salvator in multorum ruinam et resurrectionem est, et tamen salvator manet, 430, t. X. Salvator. Vide Christus. Salvioni vel Gabioni (nam utroque modo legitur in mss.) scribit Chrysostomus, 727, 728, t. III. Salus hominum quam curanda pastoribus, 1029. Salutem consequi non potest qui salutem proximi negligit, 686. Sa- lutis gradus et modi varii, 356, t. I. Salutem timor parit, 76, 1. ÍI. Salutem ubique nostram operari possumus, 344, 315, tom. II. Salutem quam pauci consequantur, 174. Salutem nostram plus Deus optat, quam nos ipsi, 26, t. III. Salus, in salute vel in salutari Dei lætari quid sit, 671. Salus aliorum curanda, 623. Salutem proximi curare de- bent christiani, 36, t. IV. Salus bominum Deo magis est curæ, quam sua gloria, 309, de salute nunquam desperandum, 531, 532, t. V. Salutem Paulus vocat divitias, 388, t. V. Salutem nostram Deus curat magis quam nos ipsi, 526, tom. V. Salutem ut consequamur, illam perpetuo respicere opor- tet, et ab illa spe pendere, 376, t. V. Salus et virtus nostra necessitati non subjacent, 322, tom. V. Salutis rarsa vel amci contemnendi, 59, t. V. Salutem ex misericordia consequimur, 352, t. V. Salus vel minimorum curanda, 579, t. VII. Salutem quomodo consequi possumus, 451, t. VII. Salutem hominum quantum curet Deus, 580. Salutem et nostram et aliorum curare debemus, 581, t. VII. Saluti proximi nibil anteponunt sancti, 32. Quæ salu- tem spectant sunt cæteris omnibus anteponenda, 348, ad salutem voluntate simul et fide opus est, 196, t. VII. Salus vel pernicies in arbitrio hominis sita est, 208, tom. VIII. Salus nonnisi per fidem obtinetur, 438, t. IX. Salutem quam pauci consequantur, 189, t. IX. Salutem consequimur per gratiam, 313, t. IX. Salutem aliorum curare debet christianus, 162, pro sa- lute vel unius anime nihil non agendum, 163, t. IX. Salutis nostræ quam cupidus sit Deus, 568, t. IX. Salutis æternæ particeps corpus erit, 124, de salute nunquam desperandum, 73, t. X. Salus in Christo Jesu, vere salus est cum gloria æterna, 021, L. XI. De salute fratrum curanda sermo, 859, t. XII. Salustio presbytero scribit Chrysostomus, objurgans eum quod segnior factus sit, 724. Salustius arguitur quod ad collectam non venerit, 728, t. III. Salustius tabellarii vicem agit, 732, t. III. Salutatio sæpe amicitias solvit, 703, t. IV. Salutationis initium semper a nobis oriatur, 703, t. IV. Salutatio apostolorum quæ, 383, t. VII. Salutando alter alterum prævertat oportet, 272, t. VII. Samaritana mulier credidit, dum sacerdotes non crede- rent, 829, ejus salutem Christus quantum curavit, 1029, tom. I. Samaritani exemplum, 932, quam mitis ille fuit et hu manus, ibid. Samaritanus vere proximus, 947, t. I. Samaritana sapientior Nicodemo, 184, ejus philosophia, 185, t. VIII. Samaritane humilitas, 193, t. VIII. Samaritanæ prudentia et obsequentia, 182, t. VIII. Samaritani discipuli, 199, nullo viso signo crediderunt, ibid., t. VIII. Samaritani Judæorum nobilitatem ambiebant, 178, tom. VIII. Samaritanorum origo, 177, t. VIII. Samaritani Judæis præferuntur, quare, 198, t. VIII. Samaritanæ laudes, 501, t. XII. Samaritani solos quinque libros Moysis admittebant, 338, t. VI. Samaritani Judæorum adversarii, 581, t. VII. Samaritanos inter et gentes magnum discrimen erat, 185, t. IX. Sameas Judæis infensus, 321, t. I. Samson improborum consuetudine periit, 60. t. V. Samuel puer oracula fundit, 383. Saulem precibus suis non potuit a damnatione eripere, 312. Samuelis laus, 479, ejus ærumnæ, 480, t. I. Samuel pro Saule precans non exauditur, non preni- tente Saule, 328, t. II. Samuel pro ingrato populo precatur, 406, t. II. Samuel se laudat, quomodo, 507, t. II. Samuel coactus seipsum laudat, 307, t. III. Samuel significat audiens Deum, 612, t. IV. Samuelis mater simul et pater fuit Anna, 643. Samuel fructus orationis, 632. Samuel a matre divulsus non mo- leste tulit, 655, t. IV. Samuel in templum transplantatus, 726. Samuelis fama et splendor in dies augetur, 726, t. IV. Sanctificatio quid sit, 13, t. X. Sanctificatio a charitate procedit, 309, t. IX Sanctificatio quid, 305, t. V. Sanctificationi pax conjungitur, 341, t. IV. Sanctitatis in veteri et in nova lege differentia, 93. San- clitatis varii gradus, 94, t. VIII. Sancti encomiis nostris non egent, 749. Sanctos qui ir- rident puniuntur, 548, t. I. Sanciorum Veteris Testamenti ærumnæ, 1001, t. T. Sancti cur non statim a malis eripiuntur, 1015. Minus mirabiles ex signis quam ex vitæ puritate, 407. Sanctos Deus probat potius quam segnes, 447. Sancti quam vexa tionibus quibuslibet superiores, 323. In angustiis fiducian erga Deum habuerunt, 454. Sancti quidam contra dæmo- nes potentissimi, 448. Sancti in cœlis nobis prosunt, 75%, tom. I. Sancti illi primævi multa sine eloquentia præstiterunt, 368, t. I. Sanctorum invocatio et intercessio, 937, t. I. Sanctorum fortitudo et virtus invicta, 572, t. II. Sancti in ærumnas labuntur, ne extollantur, 24, t. II. Sanctorum ærumnosoruin exemplum, afflictis cousolatio, 27, t. II. ' Sanctorum in hac vita ærumnæ sunt probatio et argu- mentum resurrectionis, 28. Sancti neque ærumnis nequo secundis rebus franguntur, 302, t. II. Sanctorum lapsus, alios præstat segniores, 21, t. II. Sancti persecutorum salutem curant, 166, t. II. Sancti non alius, quam nos, naturæ participes erant, 28, t. II. Sanctorum intercessio, 520, t. II. Sanctorum reliquiæ urbes custodiunt, 694, t. II. Reli- quiæ honorantur, 709, t. VIII. Sanctorum thecæ inonumenta spiritualis gratiæ plena, 593, t. II. Sanctorum affectus pro filiis spiritualibus, 48, t. II. Sancta sanciorum figura Noví Testamenti, 830, t. IIT. Sancti Veteris Testamenti quoque atore ducti, uon ti. more fuerunt, 41. Sanctorum nou verba tantum, sed et vita docet, 191, L. III. Sancti viri regibus et præfectis superiores, 68, t. III. Sancti peccata sua facile, laudes nonnisi coacti efferunt, 303, 310, t. III. Sanctorum intercessio, 816, t. III. Sancti quo sensu hospites in hoc mundo, 663, t. IV. Sanctorum animæ priusquam cadant resurgunt, 681, tom. IV. Sanctorum exempla imitanda nobis proponit Scriptura, 474, t. IV. Sanctorum non solum bona opera, sed et peccata pro- ponenda, 260, 1. IV. Sanctorum invocatio et intercessio, 407, 408, t. IV. Sancti nou quomodocunque nec fortuito moriuntur, 32,

tum. V. INDEX GENERALIS. Sanctorum Domini gloria est vicisse per Dei opem, 498, tom. V. Sanctorum præsentia vires dæmonum imbecillas facit, 123, tom. V. Sanctorum consuetudo cupiditatem sedat, 75, t. V. Sancti sunt qui jussa complent, 469, t. V. Sanctorum animæ ante conspectum Dei apparere desi- derant, 494, t. V. Sanctos suos quomodo Deus conservet, 49, t. V. Sanctorum preces quam validæ, 229, quam ferventes, 373, t. V. Sanctos qui mortui sunt, adhuc vivere probatur, 521, tom. V. Sancti gratias agentes multos accersebant laudationis socios, 484, t. V. Sancti nobis canentibus adsunt, 521, t. V. Sanctus est inculpatus, rectus, purus, mundus, ab omni reprehensione alienus, 470, t. V. Sanctorum fiducia, 685, t. V. Sauctorum vitia in medicamenta mutata, 750, 760, tom. V. Sancti invocantur in calamitatibus, 265, t. VI. Sancti Novi Testamenti majorem exhibuere virtutem quam sancti Veteris, 13, t. VI.” Sancti quanto majore fruuntur honore, tanto magis humi- liantur, 72, 1. VI. Sanctorum animæ fratrum amantes sunt, 274, t. VI. Sancti contribules suos paterno amore prosequebantur, 11. 12, L. VI. Sancti omnes angelos suos habent, 579, t. VII. Sancti nihil saluti proximi anteponunt, 52, t. VII. Sancti invocandi sunt, sed ita ut ne ideo negligentes si- mas, 117, t. VII. Sanctorum vita speculum est, 49, t. VII. Sanctorum corpora qui in morte Christi resurrexerunt, siguum futuræ resurrectionis erant, 777, t. VII. Sancti quidam montes transtulisse narrantur, 582, tom. VII. Sanctorum precibus non fidendum, nisi pœnitentiam aga- mous, 59, t. VII. Sanctorum vita in ærumnis versatur, 367, t. IX. Sanctis omnia prosunt, 235, t. IX. Sanctorum precatio quantam vim habeat, 398, t. X. Sancti christiani festos dies habent, 582, t. X. Sancti quinam sint, 12, t. XI. Sancti semper mirabiles sunt, maxime cum in periculo versantur, 71, t. XI. Sancti sunt omnes qui fidem rectamque viam servant, 56, t. II. Sanctos cur Deus permiserit multa ignorare, 415, tom. XI. Sanctorum precibus non omnia permittenda; sed nos quoque precari oportet, 491, 492, t. XI. Sandalia gestabat Petrus, 197, t. III. Sanguis Christi chirographum peccatorum delevit, 398. Sanguinem suum nobis communicavit Christus, 46, t. II. Sanguis e latere Christi effusus in mensa mystica, 345. Sanguis in mysteriis sive in eucharistia ille est quem vendidit Judas, 388. Sanguis Christi in salutem effunden- tium effusus, 390, t. II. Sanguis martyrum angelis gandium parit, 709, t. II. Sanguis Christi nobis potus in eucharistia, 249, t. III. Sanguis Christi sanctissimus in vestes militum effusus in expulsione Chrysostomi, 533, t. III. Sanguinis animalium esus cur prohibitus, 246, t. IV. Sanguine Domini potamur, corpore vescimur, 356, tom. V. Sanguis Christi in eucharistia, 743, t. VII. Sanguinem Christi dare sacerdoti soli licebat, 474, tom. VII. Sanguis Christi morbos animi exstinguit, 49, t. VII. Sanguis Christi orbis pretium, 262, t. VIII. Sanguis Christi quanta efficiat, 261, ejus encomia, ibid., tom. VIII. Sanguis Dominicus peccatorum remissionem operatur, 14, t. Ix. Sanitas voluptate multo melior, 45, t. II. Sanitas absolute nec bona nec mala est, 148, t. VI. Sanitatis mater indigentia est. Hoc dictum et de anima et de corpore verum est, 134, t. IX. Sanitas animæ est ejus fortitudo et prudentia, 174, tom. IX. Sapientia Dei immensa et inscrutabilis, 705, t. I. Sapientia Dei. Vide Dei Sapientia. Sapientia vera, Dei timor, 368, t. I. Sapientiæ Dei arcana non exploranda, 482 et seqq., tom. III. Sapientia profana non confert ad pietatem, 152, t. 111. Sapientes viri, et sapientes existimati, 230, t. V. Sapientiæ definitio, 289, t. V. Sapientia pauperis nihili ducitur, 224, t. V. Sapiens non est qui a Deo sapientiam non habet, 202, tom. VI. Sapientia græcanica aranearum tela, 123, t. VI. Sapientiam Dei prædicat creaturaruin pulchritudo, 299, 300, t. VII. Sapientia christiani, ipse Christus est, 42, t. X. Sapientia spiritualis si distribuatur, magis augetur, 352, tom. X. Sapientia Dei externam philosophiam prostravit, 47, tom. X. Sapientia humana quam abjecta, 39, t. X. Sapientia externa quid, 60, t. X. Sapientia externa reprobatur, 83. Sapientia hujus mundı stulta, quomodo, 32, 33, t. X. Sapientissimi omnium sunt qui opera Dei non curiose pervestigant, amentissimi qui nimis curiose scrutantur, 153, t. XI. Sapphira. Vide Ananias, 24, t. IIT. Sara primo sic dicebatur, postea Sarra, 123, 126, 128, tom. III. Sarra primo dicta Sara, 624, t. IV. Saræ virtus, 382, fortitudo, 297. Saræ sterilitas, 370, 385, t. IV. Sara laudatur, 359, vocatur a Deo Sarra, 351. Vide no- tam ibi. Sara rapta ab Abimeleco rege Gerarorum, 417, 418. Sare amor erga Abrahamum, 416, s. IV. Sara hospitalitatis Abrahæ consors, 416, t. V. Sara uxor bona, 124, t. VI. Sara ridens correpta fuit, 69, t. VII. Sara bospitibus ministravit, 666, t. IX. Saræ laudes, 221, t. X. Saraceni nihil commune habebant cum Israelitico ge- nere, 33, t. VII. Sardanapalus Rex hic tacito nomine memoratur, 349, tom. XI. Sardicensis synodus laudatur, 538, t. III. Sarephthana mulier Abrahamica, 752, t. II. Sarephthanæ viduæ, quæ Eliam excepit, laudes, 555, 536, t. X. Sarmata, 58, t. V. Satan Hebræorum lingua adversarium sonat, 577, 578, tom. X. Satan vox hebraica significat adversarium, 603, t. II. Satanica cantica, 333, t. V. Satanica quædam cantica, quæ in usu erant, proscribit Chrysostomus, 363, t. XI. Satanodromus est hippodromus, 568, t. VIII. Satietas est morbi mater, 136. t. VIII. Saturitatis et ingluviei mala, 207, t. XII. Saturninus et Aurelianus viri primarii ad necem postu- lati, et in exsilium acti, 413, 414, t. III. Saturni locus in Cilicia, 679, t. XI. Saturnus, vide Baal et Bel, 665, 664, t. V. Saul Samuelis precibus non potuit a damnatione eripi, 312, t. I. Saul in thesauris versans regno præsenti et futuro exutus, 344, t. II. Saul in quanta damna et pericula se ex juramento eonje- cerit, 145, 146, t. II. Saul nulla lasus injuria Davidis perniciem machinatur, 95, t. II. Saul christus Dei, id est unctus in regem, 685, t. IV. Saul Davidi insidias parat, 681. Saül Davidem occidere tentat, 680. Saüle deterior nullus inimicus, 698, t. IV. Saulis odium in Davidem, 686. Saülis in Davidem injusta suspicio et invidia, 679. Saülis odium Davidi nihil nocuit, 699, t. IV. Saul Davidis mansuetudine placatus, 702, t. IV. Saul in manus Davidis incidit, et illæsus abit, 682. Da- vidis mansuetudine fractus lacrymas fundit, 704, t. IV. Saul unde sciebat Davidem esse regnaturum, 707, ho- stem Davidem filiorum suorum tutorem reliquit, 707, tom. IV. Saul occidere voluit Blium, omnes reclamarunt, occidit sacerdotes, nemo vocem emisit, 394, t. V. Saule nihil scelestius, 601, t. VII. Saul quomodo periit, 766, 767, t. VII. Saulus, primum nomen Pauli, mutatum, 123, t. III. Saulus priscum nomen Pauli, 624, t. IV. Sali sive Pauli conversio, 153, t. IX. Sauli nomen in Paulum mutatur, 209, t. IX. Sauromatæ, 714, ad fidem accessere, 822, t. I. Scabella et cathedræ ex argento a divitibus quibusdam fiebant, 350, t. XI.

IN OMNIA OPERA SANCTI JOANNIS CHRYSOSTOMI Scammata transilire, zę oxáµpara rv, adagium, 86, toun. V. Scandalum qui patiuntur quandonam contemnendi sunt, 522, t. I. Scandalum etiam injuste susceptum vitandum, si fieri potest, 498, 499, 500. Scandalo esse aliis, etiam non pec- cantem, non culpa vacat, 522. Scandalum quanto studio vitaverit Paulus, 499. Scandalum aggravat supplicium, 506, tom. I. Scandala probo utilia esse possunt, 573, t. VII. Scandala aliquando contemnenda, 514, t. VII. Scena quanta inferat mala, 427, t. VII. Scenæ spectatores carpuntur, 428, in scena quidam agi- liores corpora pervertebant, 574, 575, t. VII. Scena theatralis stupenda exhibebat tempore Chrysosto- mii, 292, t. VII. Scenopegia festum Judæorum, 844, 876, t. I. Scenopegia Judæorum, 348, t. V. Scenopegia festum Judæorum, 789, L. II. Schismatis mala, 387, t. VII. Schisma perdit unitatem, 23, 1. X. Schismata quid sint, 226, t. X. Schismatum causa erant Spiritus Sancti dona, 213, tom. X. Schisma Eustathianorum hic notari videtur, quod longo tempore Antiochiæ perseveravit, 87, t. XI. Vide monitum and has lomilias, itemque monitum ad Homiliam de non anathematizandis vivis et defunctis, 941, 042, 943, t. I. Schismatis peccatum ne sanguis quidem martyrii potest delere, 87, t. XI. Scholae ad meridiem usque a puerulis frequentabantur, 123, t. III. Scientia destruetur, quomodo id intelligendum, 702, 703, non de universall, sed de particulari scientia, 703. Scientiæ partem minimam in hac vita tenemus, 703. Scientiæ im- perfectio destruitur, non scientia, 703, t. I. Scientiae nimiæ cupiditas quanta mala pariat, 703, t. I. Scientia Dei quomodo mirabilis facta, 412, t. V. Scientiæ indicium est nolle omnia inquirere, 647, tom. XI. Scientia sine caritate inutilis, caritas sine scientia utilis, 161, t. X. Scientia destruetur, quo pacto id intelligendum sit, 287, tom. X. Scire male pejus est quam bene ignorare, 768, t. II. Scortatio etiam ante contractum matrimonium damna- bilis, 217, III. Scortatio mala, sed nuptiæ non malæ, 122, t. VI. Scortatio omnia implet futore, 424, t. XI. Scortatorum infelicitas describitur, 285, t. XI. Scortatores acriter insectatur Chrysostomus, 427, 428, tom. XI. Scribe et Pharisæi Jerosolymitani cæteris nequiores erant, 509, t. VII. Scribarum et Pharisæorum impudentia et malignitas in Christum, 455, 456, t. VII. Scribæ sapientes qui se putabant ex se prudentes esse ob tumorem exciderunt £30, t. VII. Scriptoris veteris locus, 50, t. V. Scripturam sacram si non intelligas, consule sapientio rem, 995. Ejus lectio commendatur, 812, 992, ejus lectio post mensam, 974, etiam non intellecta, utilis, 959, t. I. Scripturæ libri sancti non sanctam faciunt Synagogam, 913. Scriptura sacra pauca ex iis quæ contigerunt refert, 477, t. I. Scripturæ ignoratio hæreses parit, 993. Scripturis arma- tura sumenda, 992, t. I. Scripturæ doctrina gravior quam testimonium suscitati a mortuis, 1009. Scripturæ sacræ opulentia, ejusque profundi sensus, 1006, 1007, t. I. Scripturarum interpretatio a Ptolemæo Philadelpho cu- rata, in templo Serapidis Alexandriæ servatur, 851, t. I. Scripturæ sacræ comparantur mari tempestatibus non agitato, 1040, t. I. Scripturæ sacræ Synagogæ Judæorum nullam conferuat sanctitatem, 850, t. I. Scripturæ auctoritas potior rationibus, 797, t. I. Scriptura tempore Mosis data, cur non tempore Noë vel Abrahæ, 105. Respondetur objectioni, si utilės Scripturæ, cur non a principio datæ sunt, 105, t. II. Scripturarum thesaurus, 17, t. II. Scripturæ sacræ expositio est exhortatio et consolatio, 92. Consolationem parit Scriptura sacra et singulæ ejus partes, 93, t. II. Scripture lectionis utilitas, 299, 300. Scripturarum le- clio paradisus, qui flores et fructus profert, 18, Scripturæ sacræ lectione sedatur calamitatis dolor, 522, 1. II. Scripturarum vel tenues dictiones utiles, 17. Scripturæ • - non accusandæ sed ii accusandi qui Scripturas adulteraut, 703, tom. II. Scripturæ sacræ profunditas, 124. Scriptura nihil super- vacaneum habet, 187. Scripturæ sacræ totum orbein jier- vaserunt, 87. Semper legenda, 90, 136; quomodo tra- ctandæ, 90, nubi comparantur, 90, t. III. Scripturarum lectio cum prato collata, 87, t. II. Scripturarum sacrarum lectio suave pratumn, suavis hortus, 397, t. III. Scripturæ non legendæ modo sunt, sed explorandæ, 148. Scripturæ lectio piæ religionis notitiam affert, 41. Scripturæ lectio in ecclesia, 70, t. III. Scriptura sacræ litteræ sunt a Deo nobis missæ, 28, tom. IV. Scriptura divina nihil supervacaneum habet, 507. Se ad nostram infirmitatem attemperat, 35, thesaurus iuex- haustus, 32, 70, t. IV. Scripturæ vel in parva dictione immensas divitias com- plectuntur, 126, t. IV, Scripturæ sacræ diligentia, 87, 223, 480. Scriptura saora aromatibus comparata, 106, i. IV. Scriptura sacra prato comparatur, 595, ad captum no- strum se attemperat, 152, t. IV. Scriptura sacra in calamitatibus antidotum, 262, nihil temere positum habet, 85, t. IV. Scriptura sacra nihil sine aliqua ratione scriptum vel inutile habet, 256, 257, t. IV. Scriptura thesaurus spiritualis, 523, t. IV. Scriptura sacra ad utilitatem nostram humanis utitur verbis, 109, t. IV. Scripturæ divinæ, ne una quidem syllaba prætereunda,' 119, L. IV. Scripturæ, utpote a divino Spiritu profectæ, ingentem continent thesaurum, 175, ubi nec syllaba nec apex inuu, lis, 175, 387, t. IV. Scripturæ sacræ virtus, 341, t. IV. Scriptura cum aurifodinis comparatur, 289, t. IV. Scripturæ diligentia in notandis annis, 561, t. IV. Scriptura sacra lapidibus pretiosis comparatur, 111, 590, in Scriptura sacra nihil redundans, 88, nihil otiose positumi, 360, t. IV. Scriptura magna verborum attemperatione utitur, 138, tom. IV, Scriptura sacra spiritualium similitudines petit a sensi, bilibus, 111, 112, t. IV. Scripturæ nunquam sibi repugnant, 28ª, t. IV. Scripturæ sacræ historias qui animo versat, non potest, a.cupiditatibus superari, 686, t. IV. Scriptura sacra quomodo tractanda, 78, t. IV. 323. Scripturæ sacræ lectio, 183, ingens bonum,321, Scripturarum lectio cum doctorum admonitionibus, 472, quantam consolationem afferat, 261, t. IV. Scripturæ legendæ omne tempus bonum, 323. Scriptura sacra non obiter legenda, 206. Scripturæ sacræ lectio ther sauro comparatur, 32, t. IV. Scripturæ sacræ mos qualis, 99, t. IV. Scriptura sacra non in ecclesia solum, sed etiam dom legenda, 262. Scripturæ sacræ historia in colloquiis adhi- bendæ, 686, t. [V. Scripturarum meditatio quantum pariat lucrum, 591, tom. IV. Scripturam cur noluerit Deus esse claram, 292, t. IV. Scriptura sacra Veteris Testamenti Hebræorum lingua initio scripta fuit, 42. t. IV. Scriptura sapientem doctorem et attentum auditorem quærit, 499, t. V. Scripturæ sacræ lectio quam utilis, 512, t. V. Scripturæ obscuritas lectorem ad inquisitionem invitat, 225, t. V. Scripturarum cognitio magnam affert consolationem et philosophiam, 453, t. V. Scriptura sacra ad faciendam fidem nihil validius, 36, tom, V. Scriptura sacra quibus modis accipienda, 208, 209, sen- sus allegoricus, ibid.,t. V. Scriptura sine scopo inutilis, 55, t. V. Scriptura sacra explicatu difficilis, 258, t. VI. Scripturæ omnes sancta, sed aliquid amplius habenų psalmi, 533, t. V. Scriptura sacra palam arguit, 122, t. VI. Scriptura sacra quomodo tractanda, 166, 1. VI. Scriptura nihil habet supervacuum, 110, t. VI. Scripturæ divinæ autoritas, 274, 1. VI. Scriptura sacræ lectiones in Ecclesia multæ et variæ, 146, t. VI. Scripturæ finis est morum correctio, 186, t. VI. Scriptura sacra allegorias ab se allatas explicat, 60, tom. VI.

INDEX GENERALIS. seripturæ quomodo audiendæ, 108, t. VI. Scriptura sub Ptolemæo annis ante Christum trecentis ex hebraico græce translata est, 178, t. VI. Scripturæ sacræ loca quædain non separatim ab aliis su- menda, ne pravum hine dogina deducatur, 156, t. VI. Scripturæ quidam locus depravatus per additionem ali- quam, 158. Scripturæ verba quomodo tractanda, 158, tom. VI. Scripturæ cur Judæis relicta, 465, t. VI. Scripturæ sacræ dignitas utilitasque, 429, t. VI. Scripturæ dicuntur regnum cælorum, 881. Scripturæ sa- cræ quare obscuræ, 881, t. VI. Scripturæ sacræ verborum efficacia, 30, 31, t. VII. Scripturæ divinæ notitia omnes egent, 30, t. VII. Scripturæ sacræ auxilio non uti, quantum crimen sit, 13, tom. VII. Scripturæ sacræ libri cur dati, 14, t. VII. Scriptura sacra quantum lueri afferat, 50, t. VII. Scripturæ sacræ ænigmata, 54, 35, t. VII. Scripturarum neglectus, quantum damuum, 484, 485, tom. VII. Scripture sententiarum profunditas, 31, t. VII. Scripturæ sacræ lectio morbos anium extinguit, 50, tom. VII. Scripturarum lectio lecto jucundior, 585, t. VII. Scripturæ cum accuratione magna et perquisitione le- gende, 97, non perfunctorie tractandæ, 293, t. VIII. Scripturæ divinæ nihil temere positum habent, 277, tom. VIII. Scripturæ non prætercurrendæ, 311, t.-VIII. Scripturarum sacrarum utilitas quanta, 207. Scripturæ thesaurus medicinarum, ibid.,t. VIII. Scriptura de futuro ut de præterito aliquando loquitur, 445, L. VIII. Scripturæ sacræ pharmacum sunt, 439, t. VIII. Scripturæ divinæ accuratissime explorandæ, 203, t. VIII. Scriptura sacra est quæstionum abyssus, 183, t. IX Scripturæ sacræ nibil supervacaneum habent, 667, tom. IX. Scripturæ remedia ad vitia curanda suppeditant, 219, Scripturæ sacræ mos de uno ut de pluribus loqui, 95, tom. IX. Scripturarum ignorantia quanta pariat mala, 391, t. IX. Scripturarum lectio quani utilis, 154. Scripturis qui al- tendit non opus habet signis, 155, t. IX. Scripturæ non curiosius scrutandæ sunt, 142, t. X. Scripturæ sacræ libri multi perditi, 57, 58, t. X. Scripturæ sacræ legendæ, 485, t. XI. Scripturæ sacra quæ agenda et quæ non agenda sunt ‹o- cent. 648, t. XI. Scripturæ sacræ legendæ sunt, 361, t. XI. Scriptura sacra magistri loco habenda, 362. t. XI. Scripturæ quos habuerint interpretes, 73, t. XII. Scurrilia et faceta verba reprehenduntur, 119. Scurrilitas mollem efficit animam et pigram, ibid.,t. XI. Scutum bonæ voluntatis quid, 69, t. V. Scythæ, 58, t. V. Scythia de Spiritu Sancto accepit, 186, t. V. Scytharum lingua loquebantur apostoli et discipuli, 459, torn. II. Scythæ ad fidem accesserunt, 822, 830, t. I. Sebastiano presbytero scribit Chrysostomus, 729, t. III. Secretum alteri qui revelat etiam secreti nomine, secre- tum prodit, 934, t. I. Sectæ variæ Judæorum, 651, t. VII. Securitas vitæ non quærenda, 317, t. V. Securitas et gloria in Deo simul sunt, secus in bomini- bus, 70, t. V. Sedec justitiam significat, 528, t. IV. Sedecia clades, 194. Sedecias Babylonem non vidit, et Babylonem tamen inductus est, 195, t. II. sedere super thronum sanctum dicitur Deus, id est, sancte regnare, 186, t. V. Seditio et contentio mortem parit, 383, t. V. Segnities vel probam vitam instituentes dejicit, 114, tom VI. Seleucia matrona, Rufini uxor, Chrysostomum in agro cæsariensi excipit, 613, t. III. Seleuci cum Ptolemæo pugnæ a Daniele prædictæ, 891, tom. I. Seleurus episcopus,relicta domo,Chrysostomum adit, 630, ager Hymmerio archiatro commendatur a Chrysostomo, 631, t. III. Sella uxor Lamechi, 167, t. IV. Semi benedictio a patre, 271, t. IV. semi et Japheti probitas et honestas, 266, t. IV. Semei Davidi maledicit, 647, t. IV. 483, t. 1. Boule signa quibus usus est Constantiuus Presbyter quid essent, 6. vide Præfationem ad Homilias in epistolam ad Hebræos, num. 3, t. XII. Semen jactum, cur maxima ex parte periit, 468, cur ja- ctum est supra petram, in spinis, in via, ibid.,t. VII. Seinen non frustra spargitur, etiamsi pauci suscipiant, 1029, t. I. Semen non recipimus, nostra, non seminantis, culpa, 408, t. VII. Semiciuctia et sudaria ante portas eoclesiæ Judæi vende- bant, 648, t. VIII. Senatum maguum qui occupabant, usuram exercere non poterant, 557, 1. VII. Senectus virtuti adeundæ non opportuna, 378, 379, tom. I. Senectus virtute prædito non metuenda, 345, t. I. Senex non ex canitie probatur, 640, t. I. Senectus bona quæ, 345, t. IV. Senes circensibus addicti inhonestiores, 661, t. IV. Senectus in quo sita sit, 568, t. V. Senes appellantur doctores Judæorum, 694, t. V. Senes christiani ad theatra accurrebant, 286, L. VI. Senes peccantes graviores dant pœnas quam juvenes, 47, t. VI. Senectutem parit peccatum, 480, t. IX. Senes tempore Chrysostomi ædificia construere incipie- bant, quos carpit ille, 330, t. IX. Senes spectacula adire turpe est, 520, t. VII. Senum vitia quæuain et unde proveniant, 681, t. XI. Senectutis honor quis sit, 66,1. XII. Senectus in Ecclesia utilissima, 525, t. XII. Senes ut juvenes currere debent in via salutis, 65. Se- num vitia tempore Chrysostomii, 65, t. XII. Sensibilia ad spiritualia nos ducunt, 91, t. III. Sententiæ variæ de Deo et de mundo, 67, 1. VIII. Septenarius numerus in Scripturis, infinitæ multitudinis significationem habet, 930, t. I. Septuagies septies, infinite, perpetuo et semper deno- tat, 589, t. VII. Septuaginta interpretes cæteris anteponendi, 52.1. VII. Septuaginta Interpretes Scripturæ commendantur, 748. Eorum versio a Judæis sapientibus olim recipiebatur, ibid., tom. VIII. Septuaginta hebdomadum Danielis explicatio, 889, t. I. Sepulcrum Christi quam honorabile, 825, t. I. Sepulcra Petri et Pauli Romæ adeunt omnes, 825, t. I. Ad sepulcra mortuorum quidam intolerabili dolore alle- cti, domicilium posuerunt, 531, t. II. Sepulcra martyrum dæmones formidant, 669, t. II. Sepulcrorum effossores multi, 762, t. II. sepulcrorum effossores, 675, t. IV, 259, t. V, 728, tom. VII. Sepulcra splendida non immortalem pariunt memoriam, 664, t. IV. Sepulcrum tricubitale divitis, 511, 512, t. V. Sepulcrorum fastus, 231. Sepulcra domum perpetuam putare insanum est, 231, t. V. Sepulcra sumptuosa et ædes magnificæ quam vana sint, 297, t. V. Sepulcra conspicienda et cogitanda, ut sedentur anim motus, 354, t. V. Sepulcra martyrum in civitatibus honorata, 326, frequen- tata et culta, 512, 1. V. Sepulcra extra urbes, 68, t. V. Sepulcrum patens vocantur qui obscœna verba loquuntur, 68, t. V. Se ulcra martyrum frequentanda, 428, t. VII. Sepulcra in urbibus non construebantur, 676, sepulcris reversi multi sese abluebaut, 426, t. VII, Sepulcrorum effossores, 335, t. VIII; 295, 304, 305, tom. X. Seraphim et Cherubim oculos corporeos non habent, 731, t. I. Seraphim velant faciem, quia lumen Dei ferre non pos- sunt, 722, 723, quomodo possunt Deum videre, 722, t. 1. Seraphim significant ignita ora, 724, t. I. Seraphicus hymnus in sacra liturgia, 138, t. VI. Seraphim ignita ora significant, 70, t. VI. Seraphim dignitas maxima, 137, t. VI. Seraphin cur non faciem tantum, sed etiam pedes velant, 101, 102, t. VI. Seraphinorum alæ quid designant, 137, t. VI. Seraphinorum alæ celsitudinem et sublimitateni signiß- cant, 70, t. VI. Serapidis templum Alexandriæ, 831, in eo versio Scri- pturarum a Ptolemæo curata servatur, 852, t. I. Serapion episcopus apud Marsos et Golthos episcopos delituit, 618, t. Til. Serica vestes, 69, t. III, 510, t. V.

INDEX GENERALIS. Martyrem non solum facit sacrificium respuere, 939, tom. I. Martyres improbe proli non prosunt, 1003, 1008, t. I. Martyres diebus paucis vel uno splendidas adepti coro- nas, 285, t. I. Martyrum examina multa in Perside, 814, . 1. Martyrum innumeri populi, 823, t. I. Martyres cur beatos vocamus, 672, t. IV. Martyrum. estivitates, 634, t. IV. Martyrii coronæ per mortem texuntur, 281, t. V. Martyrium quid vere facit, 368, 369, t. V. Martyrium tempestati comparatur, 627, L. V. Martyrum sepulcra in civitatibus honorata, 326, t. V. Martyrum sepulcra frequentata et honorata, 512, t. V. Martyres gratia fortes efficit, 619, t. II. Martyres gratia Dei corroborat, 628, 619. Martyris glo- ria cum nulla præsenti comparanda, 700, t. II. Martyres athletæ, 710. Martyres qui torquet, cum Deo bellum gerit, 095, 696. Martyrum cœtus, est chorus et exercitus, 707, t. II. Martyres in craticula ferrea prunis substratis, 711, t. II. Martyres cum tyrannis nudi congrediebantur, 707, Mar- tyrum varia tormenta, 711, t. II. Martyrum patientia in tormentis, 609 Martyrum constan- tia egregie descripta, 708. Martyrum certamina cum bello comparantur, 707. Martyrum mors, est victoria martyrum, 579. Martyres quæ præmia maneant, 710, t. II. Martyres resurrectionem Christi probant, 685. Martyrum vulnera astris cœlestibus splendidiora, 670. Martyres cum doctoribus conferuntur, 647. Nunquam pro merito laudan- tur, 623, t. II. Martyrum fortitudo, 693, 094. Et constantia, 573, L. II. Martyrem non sola mors facit, sed et animi propositum, GO1. Martyrum mors, non mors est, sed initium vitæ: me- lioris, 529. Fidelium est exhortatio, Ecclesiarum fiducia, christianismi confirmatio, etc., 683, t. II. Martyres quo pacto honorandi, 583, 584. Martyrum invo- catio et intercessio, 640, t. II. Martyres quo pacto imitandi, 677. Martyrum sanguis an- gelis gaudium parit, 709. Martyrum membra sumus illi caput, 605, 606, 607, t. II. 、 Martyris honor est imitatio martyris, 662, 663. Martyrum solemnitas schola virtutum, 663. Martyrem bonorat qui ejus fortitudinem æmulatur, 672. Martyrun festa celebrare, est eorum virtutem imitari, 672, t. II. Martyrum reliquiæ sua præsentia quid efficiant, 648, Lota. II. Martyrum ossa vim magnam habent, 640. Dæmonibus terribilia, 617. Martyrum pulverem dæmones pertimescunt, 686. Martyrum favilla dæinonas fugat, 99, 1. 11. Martyrum reliquiæ dæmonibus terrori, 680, 681. Eorum sepulcra dæmones formidant, 669, t. II. Martyrum miracula crebra, 551, t. II. Martyrum memoria exstingui nequit, 699, t. II. Martyrum dies festus, 615, t. 11. Martyrum reliquias quæ sub pavimento erant in ecclesia extra urbem Antiochiam extulit, et honestiore loco posuit Flavianus episcopus, 442, 443, t. II. Martyrum cultus in agro Antiocheno, 725, t. II. Martyres in villa propter Antiochiam, 616, t. II. Martyres ab imperatoribus colebantur, 699, t. II. Martyrum omnium festum post sanctam Pentecosten, 705, 706, t. 11. Martyrum Ægyptiorum encomium, 693, t. II. Martyres Juventinus et Maximinus, 571, t. II. Martyres Deus nobiscum partitur, ille animam capit, Bobis corpus ceu thesaurum relinquit, 672, t. I. Martyrum mulierum certamina magis nos commovent ad virtutem, 687, L. II. Martyrium sine caritate non prodest, 608, t. II. Martyres non inviti passi sunt, 53, 1. X. Martyrum cru- cratus, 35, t. X. Maproper sanctorum martyrum templa, 584, 776, t. X. Martyrum sepulcra regias aulas superant, 582. Ab impe- ratoribus honorantur, ibid., t. X. Martyrii tempus semper adest, 389, t. X. Martyrii genus est opes amittere, 38, t. X. Martyr est Dei, qui verbo grative testificatur, 778. Mar- tyron egregia certamina, 162. Martyres non possunt esse, Bisi spirita roborentur, 778, t. III. Martyrum festivitates Antiochiæ, 45, t. III. Martyrum potestas quanta, 348. Martyres palmites ex Christo ceu radice pullulantes, 139. Cruciatibus coronam adepti, 5[9, t. II[. Martyrum memoria, 827, t. III. Matyris honor est custodia fidei, 835, t. III. Martyres honorantur, Christus adoratur, 827, t. III. Martyrum gloria est honor ejus pro quo martyrium subie- runt, 827, t. M Martyres erant Chrysostomi tempore, [12, t. VI. Martyres omniumi felicissimi, 148, 1. VI. Martyrum animus qualis, 123, 1. VI. Martyres in Liturgia memorabantur, 170, t. IX. Martyribus inviti prosunt qui illos ad martyrium trahunt, 243, 1. IX. Martyrii non jam tempus est, sed certaminum, 188, tom. IX. • Martyrum sepulcra frequentanda, 428, t. VII. Martyrum duorum historia, 700, 1. XI. Martyrium, id est ecclesia inartyrum, 275, t. IX. Martyrium seu ecclesia S. Thomæ apost. in Dry, ia, 481, t. XII. Martyrium sive ecclesia in antiqua veteri Petra, 409, tom. XII. Martyria oratoria vel ecclesiæ erant, 466, t. XI. Martyria ecclesiæ martyrum, 885, 886, 1. VI. Martyrium ecclesia martyrum, vel simpliciter ecclesia, 29. Vide notam, t. II. Martyrium, id est ecclesia martyrum, 393. Hæc vox in- telligebatur etiain de ecclesia Salvatoris Jerosolymæ de- que aliis, qua de re pluribus actum est, 394, t. II. Martyriu.n id est ecclesiam in Daphne non ausus est Julianus diruere, 532, t. II. Martyrium seu ecclesia in Daphne, 553, t. II. Martyrium est baptismus, 522, 638, 639, t. II. Martyrium propositi, 627, 1. V. Maruthas episcopus in Perside, cujus la epistolas postulat Chrysostomus, 618, t. III. Massagete miseros putabant qui ægrotatione moriebuntur, 808, t. III. Mater Maccabæorum. V. Maccabæorum mater, 619, tom. II. Matrem non tam partus, quam educatio efficit, 637, tom. IV. Mater Chrysostomi, cum juvenis adhuc esset, vidua man- sil, 624. Filium ne se deserat hortatur, 624, 625 et seqq. Integras ipsi paternas facultates conservat, 625. Mater Chrysostomi annos viginti nata sponsum amisit, 601. Vidua hansit, ibid. Secundas nuptias fugit, 625, t. I. Matrum sollicitudines pro infamibus, 579, t. I. Matris pietas ergatiliuin, quem vult esse monachum, 368, 369, t. I. Matris verum officium, 741, t. III. Matrimonium tyraunis est, 532, 553. Impurum non est, 538. Necessarium non fuisset, si Adam nou peccasset 546, t. I. Matrimonium Deo legislatore institutum, 495. Honora- bile cum sit, cur diebus jejunii ab eo abstinetur, 553 et segg. Matrimonii olim duæ causæ, nunc una, 546, 547. Ma- trimonii difficultates non præmium habeut, 567, t. I. Matrimonium etiam prosperum uibil magni habet, 579, 580. Matrimonii servitus, 562, 304. Ejus incommoda, ibid. el 532. Pondus, 586, 587, t. I. Matrimonium damnabant Hæretici quidam, 531. Matri- monium qui damuat, virginitatem lædit, 540. Matrimonium indulgentiæ Dei est, 543. Infirmis necessarium, 550, toin. Matrimonii incommoda, 574, 575, 576, 577 et seqq., DIS, 596, tom. I. Matrimonium si honestum, ergo repetitum etiam hone- stum hoc sophisma confutatur, l. I, 612. Matrimoniuin. Vide Conjugium. Matrimonium bonuin est, 122, 123, t. VI. Matrimonium non facit coitus, sed voluntas, 802, tom. VI. Matrimonii incommoda, 747, t. II. Matrimonium inseparabile ab initio, 220, t. III. Matrimonium cur permissum, 181, t. V. Matrimonium secundum Christuui, quodnam sit, 141, tom. XI. Matrimonium vituperabant hæretici quidam, 141, t. XI. Matrona Spelunca prope Antiochiam à gentibus frequen tala, 679, t. XI. Matrona antiochena in ædem Judæorum ad jurandumi a viro christiano intrare cogitur, 847, t. I. Matrona delubrum, 855. Matronæ templum in Dapline suburbio antiocheno, 831, 832, t. I. Mattbus publicanus quo pacto Dominum receperit, 750, 751, t. VII. Matthæi vocatio, 361, 362. Ejus philosophia, ibid., t. VII, Matthæus publicanus dicitur, ut Spiritus gratia ejusque virtus commendetur, 15, t. VIÍ. Matthæus statim obsequitur Christo, 363, t. VII. ; Matthæus ante omnes evangelistas scripsit, 59, t. VII. Matthæus rogantibus Judæis fidelibus scripsit Evange lium, 18, hebraice, ibid., quia Hebræis scribebat, ibid. tom. VII.

IN OMNIA OPERA SANCTI JOANNIS CHRYSOSTOMI spes futuræ gloriæ omnia facilia reddit, 59, in spe singu- lariter esse quid sit, 59, t: V. Spes coronæ cœlestis a mala consuetudine avocat, 255, tum. VII. spes futurorum ipso visu clarior, 200, t. VII. Spes in morum sanctitate solum habenda, 59, t. VII. Spes semper esse potest viventi, 195, t. VII. Spes est, de futuris confidere, 332, t. IX. Spes in Deum securitatem et latitudinem præstat, 699, jom. XI. Spes in Deum rebus omnibus superior est, 687, t. XI. Spes semper servanda quamdiu vivimus, 57, t. XII. Sphæricum esse cælum negabat Chrysostomus, 98, tom. VII. Sphæroter quid sit, 329, vide notam, t. IV. Splendon locus in circo, 569, t. VIII. Spinæ in Scriptura sacra peccata significant, 84, t. XII. Spiraculum vitæ a Deo fùspiratum, quid sit, 103, t. IV. Spiritualia quomodo adeunda, 82, i. IV. Spiritualia distributione magis crescunt, 185, t. IV. Spiritualis homo quis, 612, L. IV. Spiritualia nulla externa operatione indigent, 53, in Spiritualibus omuino necesse est ut qui quærit inveniat, 130, t. V. Spiritualia semper splendidiora evadunt, 230, t. VIII. Spiritualia a principio perfecta sunt, 153, t. VIII. Spiritualia non propriis cogitationibus permittenda, 146, tom. VIII. Spiritualia nequitiæ quæ, 259, t. XI. Spiritualia spiritualibus comparare quid sit, 59, t. X. Spiritualis vir ne quærat honorem a mulieribus, 511, wm. I. Spiritualis homo omnia fert libenter, 236, t. XII. Spiritus Dei quomodo superfercbatur super aquas. 33, tom. IV. Spiritus Sanctus per Moysem loquebatur, 166, t. IV. Spiritus Sanctus prophetarum linguam movebat, 34, ad nostram infirmitatem sermonem temperabat, 34, t. IV. Spiritus gratia templa facit, ut ubique orandi facultas sit, 667, t. IV. Spiritum Sanctum vere cognoscere substantiam Dei pro- bauir, 737, t. I. Spiritus Sanctus Pa!ri et Filio consubstantialis, 1093, el seqq., L. I. Spiritus sancti cum Patre et Filio æqualitas probatur, 465, 466, t. II. Spiritus Sanctus si non esset, Deum orare non possemus, 458, t. II. Spiritus Sanctus cur in specie columbæ descenderit in Christum, 369, cur specie linguaruin apparuerit, 467, tom. II. Spiritus Sanctus est ejusdem atque Pater auctoritatis, 464, t. II. Spiritus sanctus cum non adest, signum est iræ divinæ, 457, t. II. Spiritus Sancti fructus quinam, 408. Spiritus sancti do- num est donam reconciliationis, 437, t. II. Spiritus gratia qualis, 587. Spiritus gratia nunquam parva vel vilis, 17, ceu ignis peccata absumpsit, 460, i. II, Spiritus Sanctus Paracletus, 407, t. II. Spiritus Sanctis in veteri lege promissus, 783, quomodo in nobis retineatur, 276, 277, t. III. Spiritus Sanctus inseparabilis natura, 813, t. III. Spiritus Sancti varia nomina, 813, t. III. Spiritus Sancti varia attributa, 818, 819, 1. III. Spiritus Sancti varia dona, 817, t. III. Spiritus S. gloria a Macedonjanis dehonestata, 822, t. III. Spiritus missionem hæretici în contumeliam capiunt, 826, tom. III. Spiritus Sanctus confirmu ct implet ea quæ sunt Filii,825, tom. III. Spiritus Sanctus a semetipso non loquebatur ul neque Fi- lius, 824. t. III. Spiritus S. plenitudo Evangelii, 825, t. III. Spiritus Sanctus venit in Petrum, venit in Paulum, 824, tom. III. Spiritus S. quomodo dignoscatur inesse alicui, 824, t. III. Spiritum S. miui, est donum ejus milti, 836, t. III. Spiritus idem utriusque testamenti conditor, 521, t. V. Spiritus illuminat, Pater trahit, Filius deducit, 3ÌÌ, t. V. Spiritus gratia ducente convenit quies, ordo, moderatio, 208, t. V. Spiritus Sancti donorum multiplicitas, 176. Communica- tio, 187, t. V. Spiritus gratia cum magna celeritate procedit, 185, t. V. Spiritus sua natura est ex Dei substantia, 187, t. V. Spiritus vocatur Paracletus, 215, t. VI. Spiritus Sanctus quomodo corpus Christi in Virgine ef- formavit, 714, t. VIII. Spiritus Sanctus lux est, quomodo, 513, t. VII. Spiritus Sanctus cum Patre ct Filio in colo et in terra concordissime celebratur, 705, t. VIII. Spiritus est anima, 672, t VIII. Spiritus divinus per sanctos suos frutura quasi præsentia prædicat, 703, t. VIII. Spiritus sepe vocatur Gratia Sancti Spiritus, 672, t. VIII. Spiritus Sanctus non minor Christo, 205, t. VII. Spiritus gratis librorum instar esse deberet, 13, t. VII. Spiritus Sancti operatio in Virgine non exploranda, 42, tom. VII. Spiritus Sanctus cun descendit in baptismo Christi, 204, tom. VII. Spiritus Sanctus non per litteras locutus est apostolis, 13, t. VII. Spiritum Sanctum fuisse creatum pugnabant hæretic) quidam, 55, t. VIII. Spiritus Sanctus factus non fuit, 56, t. VIII. Spiritus Sancti virtus quanta, 406, t. VIII. Spiritus Sanctus immensus, 174, t. VIII. Spiritus Sancti operatio non curiose exploranda, 154, 153, tom. VIII. Spiritus Sanctus prophetis datus quomodo, 234, t. VIII. Spiritus Sanctus cur non advenit præsente Christo, 401, tom VIII. Spiritus unus evangelistas movebat, 47, t. VIII. Spiritus gratia ineffabilis, 471, t. VIII. Spiritus operatio numquam minuitur, 204, t. VIII. Spiritus Sanctus per iguem apte exprimitur, 46, t. [X. Spiritus Sanctus in orantes descendit, 43. Est par honore Patri et Filio, 44, t. IX. Spiritus Sanctus unam cum Filio potestatem habet, natu- ram unam, 230, t. IX. Spiritus Sancti virtus quanta, 96, t. IX. Spiritus Sanctus quos adit aureos ex luteis efficit, 46, tom. IX. Spiritus Sanctus cur non Christo præsente advenit, 20, tom. IX. Spiritus Sancti quanta potestas, 173, t. IX. Spiritus Sancti donum inaximum quoduam est, 470,1. IX. Spiritus Sanctus in iracundo non habitat, 138, t. IX. Spiritus Sanctus illa tradit quæ certiora sunt, ex iis quæ oculis videntur, 17, t. IX. Spiritu præsente semper adest Christus, 518, t. IX. Spiritum adoptionis qui habet, Patrem vocat Deum a Spiritu motus, 537, t. IX. Spiritus signorum quisnam sit, 143, t. IX. Spiritus Sauctus ejusdem atque Pater et Filius essentim esse probatur, 607, t. X. Spiritus Sanctus eamdem habet quam Pater, dignitatem, 418, t. X. Spiritum Sanctum divinæ esse substantiæ probatur, 216, tom. X. Spiritus Sanctus in Dei ordine est, 448, t. X. Spiritum Sanctum vere Deuin esse probatur, 164, t. X. Spiritus Sancti dona sunt æqualia, 215, t. X. Spiritus Sancti dona, causa erant schismatum, 239, L. X. Spirituum discretio quid sit, 215, t. X. Spiritum Sanctum possumus attrahere, 129, t. XI. Spiritus Sancti renovatio quid sit, 334, t. XI. Spiritus gratia promptos et alacres homines efficit, 189, tom. XII. Spiritus servitutis quid sit, 52, 1. IX, Spiritus in Scripturis aliquando appellatur aqua, ali- quando ignis, 183, t. VIII. Spongia balsamo impleta divitum mensas abstergehant, 157, t. V. Sponsalium mos vetus, 403, t. IV. Sponsa pavor appellata, quare, 1058, t. I. Sponse zona, 63. Spouse calcei qui, 63, t. V. Sponsus noster Christus, 63, t. V. Sponsus qualis quærendus virgini, 390, t, XI. Sportula quid significet, 731, in nota, t. III. Stabilitas mundi et æquabilitas vicissitudinis ţemporum, 487, t. V. Stachys Pauli dilecta, 670, t. IX. Stadia quindecim sunt milliaria duo, 544, t. VIII Stadium est vita præsens, 641, t. IX. Stagirius Asceta, 423, dæmone vexatus, 423, in jejuniis ac vigiliis multum temporis contriverat, 496, sanctum vi- rum dæmonibus imperare solitum frustra adieral, 426, er mærore in desperationein pene decidebat, 426, verebatur patris iram in monachos si id oomperiret, 496. Stagirii ma- ter pia, 426, eum horrendo modo dæmon invadit, 426, su.s forma, 427, dæmone vexatus martyrum loca frequens adiit, 448, sanctos adiit, qui curationem hujusmodi nunqumu frustra tentaverant, nee sanatus est, 418, t. 1.

INDEX GENERALIS. Stagir pater homo violentus, 447, habebat adulterinos filios, 448, ex concubina, 448, comessationibus et fastui deditus, 448, t. I. Stagirio dæmon desperationis cogitationes immittit, 447. Stagirius a dæmone vexatus, ex hujusmodi vexatione nul- tum profecit, 447-448, ante vexationem negligens fuerat, ibid., t. I. Stagirius Christianus a majoribus, 427, ab infantia sacras litteras edidicerat, ibid. Stagirius solo pame et aqua conten- tus, 450, t. I. Stagirii famulus etiam a dæmone vexatus, 447, t. I. Statera justa quæ, 40, t. V. Statuarum defectionem memorat Chrysostomus, 913, I. Statuæ Theodosii Magni dejectæ, 35. Statuarum eversio non per cives Antiochenos facta, sed per peregrinos et promiscuos homines, 38, t. II. Statuæ non immortalem pariunt memoriam, 661, t. IV. Statuæ triumphales victoribus positæ, 3ª, t. V. Stelechius a Chrysostomo petit librum de compunctione, 411, t. I. Stellarum conversionibus omnia quidam adscribebant, 8:28, t. 1. Stella quæ Magis apparuit non ex numero cæterarum stellarum erat, 64, ejus cursus et fulgor, ibid., car appa- ruit, 65; ostium gentibus aperit, ibid., t. VII. Stella quæ Magos duxit, super ipsum pueri caput sle- sit, 77, t. VI. Stella, quæ Magos duxit, non ex numero cæterarum stellarum erat, 76-77, diu ante partum Magis apparuit, 7ti, 1. VIL Stella Magorum dux ab astrologis veritatis inimicis în testimonium usurpatur, 61, t. VH. Stella, quæ Magis apparuit, quid esset, 516-517, XII. Stellæ nunquani senescunt, 75, t. III. Stellarum in culo pulchritudo, 59, utilitas, 60, L. IV. Stellis cur non benedixerit Deus, 459, t. VI. Stephanæ domus primitiæ erant totius Græciæ, 375, V. Stephano eur viduarum cura commissa ab Apostolis, 666, Lom. I. Stephanus lapidum imbres non respiciebat, sed coronas, $17. Stephanus Apostolus Christum imitatur orando pro šuimicis, $05, t. [1. Stephanus martyrii corona redimitus, 567, t. IV. Stephanus lapidatus petit salutem lapidantium, 429, V. Stephanus diaconorum præcipuus, spompiros, 568, tom. V. Stephanus calumniis impetitur, 123, 1. IX. Stephani mors quot bona auulerit, 146, de Stephani morte mesor, Pauli conversione compensatur, 133, in Stephano gratia florebat ex fide, 122, t. IX, Stephanus coronam exprimit, 701, t. VIII. Stephanus quam similis Christo in cruciatibus, 701, VIII. Stephani fortitudo mirabilis, 501, t. VIII. Stej hanus protomartyr martyrii portas reseravit, 501, tom. VIII. Stephanus lapidatus rogavit ut lapidantibus peccatum di- mitteretur, 596, t. VII. Stephani sapientia, 284, t. VIII. Stephani o cui siluit, mox sonuit tuba Pauli, 139, III. Stephanus ad Paulum a Corinthiis missus, 12, t. X. Stephanum improbitatis causa ecclesiastico principatu depulsum doctrinæ thronum occupare jubet Julianus Apo- stata, 568, t. II. Sterilis et virgo inexspectaæ aunt matres, 786, t. II. Sterilitas quantum malum, 630, quam gravis mulieribus, 641, t. IV. Sterilitas et orbitas liberorum ab uno Deo proficiscitur, 282, L. IV. Stoiros confutat Paulus, 670. t. I. Stoicorum promiscua conjugia, 546, t. II. Stožici Aristotelem impetunt, 414, L. IX. Stoicorum doctrina, 270, t. IX. Stolæ diaconoruin, 820, t. VIII, Exped, dux exercitus, 91, t. III. Studio praefecto urbis scribit Chrysostomus, 721, cumque consolator de morte fratris, ibid., t. III. Stultitia propter Christum omni sapientia prudentior, 710, t. 1. Stupidis accusari non grave, plecti terribile, 47, t. VI. Stygis unda, 347, t. I. Stygis aqua, 290, t. Vl. Subditi ut in officio contineantur auxilio Dei opus est, 458, L..V. Subintroducta quot quantasque curas afferant, 308, 601, quot damna pariant, 613, subintroductæ seu Agapetæ vir- gines erant cohabitantes, 485, t. 1. Vide Cohabitatio et Agapeta. De Subintroductis feminis et Agapetis, 1036, el seqq., t. I. Suhintroducti apud virgines dedecore illas afficiebant, 314-515-516. Subintroductorum turpissimus usus, 528 a segg. Subintroducti aliquando zelotypi, 529, t. 1. Subintroduct ancillarumu nomine, 361. (. VIIL Sublimibus humilia admiscet Paulus, 109, t. XU. Substantia substantiam superiorem non probe novit etiamsi parvo intervallo distet, 740, t. I. Substantia el gloria una Patris et Filíí, 544, t. VII. Substantia Dei quomodo cognoscatur, 704, cause nosse putare insanum est, 705, t. I. Substantia Dei. Vide, Dei substantia. Substantia Dei nobis ignota, 459, t. V. Substantia eadem Patris et Filii, 120, t. V. Suburbia Antiochiæ, 904, t. I. Sudaria et semicinctia ante portas Ecclesiæ Judmi vendo- bant, 648, t. VIII. Sudaria et semicinctia Pauli mirabilia, sed non ut vincula, 57, + XI. Sudores non metuendi, 174, t. II. Sues unguento suffocari dicuntur, 430–431, 4. X. Supellex argentea, 773, t. IL Superbia justum labefactat, 1041, t. I. Superbia bona opera pessuindat, 383, t. IV. Superbus quis vere sit, 41, t. V. Superbi quantopere Sugiendi, 378, t. V. Superbum et arrogantem esse, injustitia est, 40, t. V. Superbia avaritiæ adjungitur, 49, t. VI. Superbia sæpe ex bona conscientia oritur, 113, L. VT. Superbia in animis idipsum quod inflatio in corporibus, 118, L. VI. Superbia vulnus periculosum, 117, t. VI. Superbla mulierum maxime odiosa, 30, t. VI. Superbia malorum mater, 121, t. VI. Superbia malorum arx et radix, 224, maximorum orhis: malorum causa, 214, t. VII. Superbia nihil abjectius, humilitate nihil sullimius, 625, tam, VII. Superbia quantum noceat, humilitas quantum prosit, 66- 67, superbua fugienda, simplicitas sectanta, 429, superbia fons omnis nequiti:r, 224, t. VII. Superbiam pariunt principatus et primi consessus, 601, tem. VII. Superbi non seipsos norunt, 332, 1. VII. Superbi admodum ridiculi, 623, t. VII. Superbi cum humili comparatio, 320, 624, t. VII. Superbia virtutes oinnes labefactat, 106, 1. VIII. Superbia peccati principium, radix, mater 72, per eam Adam ab honore decidit, 72, superbia virtutes on es reddit, inutiles, ibid., t. VIII. Superbia ex ignorantia nascitur, 501, t. XI. Superbia quam aliena ab anima christiana, 216, t. XI. Superbia hominis argumentum est quod egeat ratione, 472, t. II. De superbia et vana gloria ecloga, 671, t. XII. Superior ab inferiore superatus quantum patiatur, 677, tom. I. Supernæ Virtutes Deum perfecte non comprehendunt, 729, i. I. Superstitiones singulares, cinis et fuligo et sales, P. 230, i. II. Superstitiones erga nascentes infantes adhibitæ, 103- 106, i. x. Suphir, vel Ophir ubi aurum, 199, t. V. Supplex quis vere sit, 64, t. V. Supplicationes in Ecclesia offerebantur pro poputi igno- rantia, 950, t. I. Suplicium cur non statim flagitiosis inferatur, 301, tom. ]. Supplicia reipublicæ necessaria, 364, supplicia varią, 826, t. I. . Supplicii æterni memoria, quantum peecatis remedium, 201, I. II. Supplicium arcet improbitatem, 93, t. V. Supplicia pro peccatis cur in hac vita non inferantur, 93, t. V. Supplicii differentiæ unde petitæ, 73, t. V. Supplicium improbitatis dignum non reperitur, 511, tom. V. Supplicium et in hoc et in futuro seculo infertur, quo- modo, 449, t. VII. Supplicium duplex damnatorum, 483, t. VII. Supplicium debetur, non solum ei qui mala perpetrat, sed etiam ei qui bona non operatur, 714, L. VII. Supplicii dilatio consolationemine afferat, 503, t. VII. Supplicium inevitabile est iis qui recte vitam non insti · tuunt, 200, t. VII. Supplicii æterni horror quantus, 545, t. VII. Supplicia futura immortalia sunt, 230, t. Vill. Supplicium minus est peccato, 472, t. IX.