Revocatur Lector ad numerales notas crassioribus typis expressas. Abaris Hyperborei ea dicitur fuisse potestas ut cursu telum assequeretur, 467. Abgarus. Jesu Christi ad ipsum epistola aut Origeni ignota aut pro supposititia et spuria habita est, not., 361. Abnegare seipsum, et crucem tollere ac Jesum sequi, necesse est, 281, 282. Abnegatio fidei Christianæ, res abominanda, 278. Abraham nomen qua lingua pronuntiatum aliquid pos sit, 612. Abraham, Isaac, Jacob et Israel nomina in in cantationibus usurpata, 339. Abraham, Isaac et Jacob no mina quantam habeant virtutem, 526, 527, 528. Abraham primus hominum circumcisus, 339. Acherdou rex, 27. Achiab et Sedecias seniores qui Susannam violare ten tarunt, 18. Judæorum de illis traditio, 19. Hieronymi ea de re locus, ibid. Achilles Thetidis et Pelei filius, 358. Actus Pauli, liber apocryphus, not., 54. Diversi erant ab actibus Pauli et Theclæ, ibid. Adæ et Eva quænam prævaricationis fuerit causa, 138. Adam de nonnullis prophetavit, 63. In Adam omnes homi nes mortui sunt, 714. Adagium, Pulsavi, tu resona, 12. Ader Idumæus cum Jeroboam videtur confundi ab Ori gene, 31. Ader Idumæi fratres, quinam, ibid. Adjurationis formulam ne quid in libris exscribendis perverteretur, veteribus mos erat in fine librorum appo nere, not., 46. Adonai nomen qua lingua pronuntiandum sit, ut virlu tem habeat, 613. Adrianus, dum per Nilum navigat, Antinoum suum per didit, quem muliebriter flevit, not., 470. Ejus amasii, 749. Adulterii crimen an crediderit Origenes non posse a sacerdotibus remitti, nol., 256. Adulterium alia de causa vitatur a Zenonis discipulis, alia ab Epicureis, 759. Adventus Christi duplex a prophetis prædictus, 371, 412. Christi adventus perspicue declaravit legem et pro phetas coelesti gratia esse conscriptos, 161. Eacus. Prisca de illo fabulæ, fide carent, 582. Edificationem Ecclesiis Christi in sanctis Scripturis dedit Providentia, 16. Egyplus. Quæ apud Ezechielem habentur de Ægypto annis 40 ad solitudinem redigenda et bello vastanda, ne mo sanæ mentis intellexerit de ea Ægypto quæ Æthiopi bus adjacet, 183. Egyptii miracula Moysis non ausi omnino inficiari, ma gicis artibus, non divinæ potestati ascripserunt, 450. In suis historiis Judæos injuriis lacessunt, 332. Elegantiores quidem habent templorum ambitus, sed nihil intus præter simias, aut crocodilos, aut capras, aut aspides, aut aliud animal, 693. Brutas animantes quædam Dei symbola esse dicebant, 458. Quantum in se est, honorem Divinitati de bitum ad bruta animalia dejiciunt, 781, 338. Aiunt sex et triginta dæmones aut æthereos quosdam deos corporis in totidem partes divisi, alium alius partis curam suscipere justos fuisse, 785. Ammonis nomine Jovem appellant, 609. Osirim et Isidem colunt, 603, 606. Osiridem in aquam, Isidem vero in terram transformant, 607. Porcis, capris, ovibus, bobus et piscibus abstinent, 609. Alii ovibus ab stinent; alii capris, crocodilis alii; alii vaccis; porcos vero abominantur, 605. Paternarum traditionum sunt tenacis simi, 368. Judæorum antiquitatem testantur, 334. Cur ab Egyptiis vasa aurea et argentea Hebræi petere jubentur, 30, 31. Egyptiorum circumcisio diversa a Judæorum cir cumcisione, 614. Apud Egyptios non eadem circumci sionis causa est, quæ apud Judæos, 613. Ægyptios circum cisionis usum priores Judæis habuisse putat Celsus, 609. Egyptii a Judæis circumcisionis ritum mutuati sunt, nol., 39. Egyptiorum secreta et occulta philosophia, 143. Apud Ægyptios mysteria erant solis sapientibus et sacer dotibus nota, 330. Elous, apud Ophitas unus e principibus angelis, 656. Eneas Veneris filius, 358. Esculapius, 461. Ab Jovis fulmine percussus, 460. Ejus ars medica nihil divinum per se indicat, 462. Ei miracula tribuuntur a Celso, 449. Illum Græci in deorum nume rum retulerunt, 459. Æther materiæ expers ex Aristotele quintæ cujusdam est naturæ a quatuor elementis diversæ, 547. Ethiopes Uraniam non colunt, 606. Judæis circumci sionis ritum mutuati sunt, not., 339. Illorum philosophia docet immortalem esse animam, 606. Aetites lapis, 567. Africanus Origenem filii nomine compellat, 10. Cur, 8. Illius de historia Susannæ epistola ad Origenem, 10 et seqq. Susanne historiam cum Philistionis mimo comparat, 10, 12. Asserit Danielem nunquam afflatu Spiritus, sed post visiones et insomnia, et post angeli apparitionem, prophetasse, 10. Agapen Christianorum criminatur Celsus, 319. Agnomon (Bassus) cum Origene colloquium habuit, 10. In boc colloquio laudaverat Origenes Danielis prophetiam de Susanna, ibid. Vide Bassus. Ahab et Sedecias an fuerint illi presbyteri qui Susan nam violare tentarunt, 39, 40 Ahiæ de morbo filii regis vaticinium, 351. Alexander Macedo nihil Judæis mali intulit, quamvis arma contra Darium capere recusaverint, 616. Judæorum summum pontificem sacerdotali veste indutum adoravit, ibid. Ejusdem visio per somnium, ibid. Alexander imperator Romanus tredecim annis regnavit, monit., 273. Maximinum successorem habuit, ibid. In ejus familia plerique erant Christiani, ibid. Alexander Hierosolymorum episcopus ad Origenem scribit, 6. Utriusque mutua amicitia jam inde a majoribus inchoata, sacra atque inviolata permansit, ibid. Pantænum et Clementem magistros agnoscit, ibid. Alexandri Pheræi crudelitas, 493, 551. Alma. De voce alma quam LXX Interpretes per virginem, alii per adolescentulaṁ verterunt, loquitur Origenes ex rumore falso, 552. Altaria an habuerint Christiani primis Ecclesiæ sæculis, Aman. In libro Esther Hebraice non exstat Aman epi stola, 14. Ambigui olim dicti, qui patiendo aut inferendo stupro pro accedentium libidine servirent, 552. Ab ædilibus ex terminati, ibid. Ambrosius primum Marcionista, vel, ut alii volunt, Va lentinianus, vel, ut quidam, Noetianus, deinde ab Ori gene ad saniorem mentem traductus, postea Ecclesia diaconus, et Christi confessor, not., 3. Uxorem, liberos, fratres et sorores habebat, 299, monit., 195, 196. Conju gem nomine Marceliam, et liberos habuit, 29, 30. Ambro sius et Tatiana studiosissimi et vere germani in pietate fratres, 272. Ambrosius in plurimis civitatibus honorifica habitus et exceptus, 298. Sanctus, et Deo vere addictus, 3. Portans crucem Jesu, 298. Dictand:c epistolæ ad Afri canum adjutor fuit, eamque recensuit et correxit, 29. Sua industria, et sacrarum disciplinarum amore Origenem vin cebat, 3. Ejus hortatu scriptus est liber De oratione, monit., 195. In persecutione Maximini in carcerem fidei causa est detrusus, monit., 273. Librum De martyrio ad ipsum et Protoctetum Cæsareensem presbyterum scri psit Origenes, ibid. Ammon, 695. Dæmon est qui hoc nomine Ægyptiacis quibusdam incantationibus invocatur, 613. Ammonis no mine dictus Jupiter apud Ægyptios, 609. Ammonis ora culuin. 603 605. Ammonis oracula a Christianis contem pta, 699

Ammonius cognomento Saccas Origenis et Heraclæ magister, 4. Amphiaraus, 469. Ejus ædes, 718. Amphictione Platonis mater, 553, 635. Amphilochus, 469. Amphion. Prisca de illo fabulæ fide carent, 382. Ananiel Tobiæ frater, 27. Anaxagoras, credidit Deum ex ingenita materia mundum condidisse, not., 78. Astra putabat esse massas inflammatas, 585. Ab illo dogmata didicerat Euripides, 720. Anaxarchus injectus in mortarium et contritus crudelissime, ludos faciebat supplicium, dicens: Tunde Anaxarchi vaginam, ipsum enim non tundis, 732. Angeli boni quando creati sint, quales, aut quomodo sint, inanifeste ecclesiastica prædicatio non docuit, 49 Angeli, archangeli, cæterique ordines non fortuito, sed pro meritis suis gradum dignitatis suæ adepti sunt, 73,74. Ex angelis alii ob salutem eorum qui ceciderunt missi in mundum; alii certa obtinent loca, et mundi necessitatibus obediunt; alii injuncta sibi officia singulis quibusque temporibus quæ novit Deus, sedula mente tractant, 10. Eorum nomina officiis congrua, 343. Angeli sancti alterius sunt naturæ et voluntatis quam dæmones omnes qui in terra sunt, 471. Angelos carterasque divinas ac celestes virtutes animas habere, sacræ Scripturæ non docent, 91. Ad angelos etiam pertinere videtur animæ definitio. 91. Eos invocari recta ratio non patitur, 580. Coli tamen possunt, si vocis colere repurgetur significatio, 751. Modo ad coelos ascendunt ut hominum preces Deo offerant, modo illinc delabuntur, ut unicuique afferant quod illi Deus pro meritis conferri jussit, 579. Una cum rite orantibus orant, 213 et seqq. Unicuique fidelium et ipsis Ecclesiis ministrant, 214, 215. Quo pane nutriantur, 217, 218 et seqq. Angeli custodes, 767. Angeli comites et eorum, qui ad Deum convertuntur, adjutores, 622. Unicnique fideñum, etiamsi minimus sitin Ecclesia, adesse angelus bonus dicitur, 103. Angelus custos, ejus quem custodit preces per Jesum sacerdotem magnum semper universorum Deo offert, et ipse precatur cum eo cujus ipsi cura commissa est, 769. Qui commonitiones appositi sibi a Deo angeli non fideliter custodivit, quid de eo sit, 403. In angelis quibus regendi animas fuerat sollicitudo commissa, Jesus Christus corruptam restituit disciplinam, Angeli saluti piorum collaborant, 767. Credentium cœtibus adsunt, 269. Angeli Dei viæ lucis, tenebrarum autem viae angeli Satanæ præsunt, ait Barnabas in Epistola, 140. Angeli terre fructibus animantiumque generationi præpositi sunt, 784. Angeli carnis expertes in summa feficitate degunt ac gloria, 33. Ilis nos æquari oportet, et ad eumdem modum carne nudari, ibid. Quo sensu id ab Origene dictum sit, ibid. Angeli sancti, an semper sancti fuerunt, et sancti sunt, sanctique erunt, et neque receperunt unquam, neque recipere potuerunt peccati locum, 6. An e statu beatitudinis et sanctitatis decidere queant, et dæmones fieri, 67, 68. Angelos homines vel dæmones, et rursum ex his homines vel angelos fieri, error Origenis, 76. An de angelo possit diabolus fieri, et rursus diabolus in angelum reverti, 69, 70, 71. Angeli quidam infligendis pœnis præpositi, 18. Angeli mali quid sint, aut quomodo sint, non manifeste ecclesiastica prædicatio docuit, 48. Angeli diaboli quinam dicantur, ibid. Angelos Dei multos cum mulieribus congressos esse, et inde gigantes natos opinati sunt multi Patres, not., 620. Angeli sexaginta aut septuaginta e coelo in terram delapsi, mali facti, ac sub terra vinculis constricti, ex libris Enoch, 617, 619, 620. Ex eorum lacrymis calidi fontes exorti, 620. Angelus quidam Tyriorum gentis dispensandæ sortitus officium, 67. Angelus quidam genti Judaicæ infestus, incircumcisos lædere poterat, circumcisos non poterat, 614, 615. Angelus unus venit ad Jesu sepulcrum juxta Matthæum et Marcum, sed duo commemorantur a Luca et Joanne: quæ non sunt inter se contraria, 621. Angeli penitentiæ seu Pastoris liber ab Herma conscriptus, 61. Angei Ophitarum, 634, 653, 636. Anguis ex medulla spinæ hominis gignitur, 548. Angustia dicitur de eo qui sponte tribulationi cedit et ab ea vincitur, 265. Anicetus, quis fuerit incertum est, 30. Anima definitur substantia et quod Latine, licet minus proprie, dici potest sensibilis et mobilis, 94. Illius definitio videtur etiam ad angelos cæterasque coelestes virtutes pertinere, 94. De anima quæ ab Origene scripta sunt, non putanda sunt velut dogmata ab eo esse prolata, sed tractandi ac requirendi more discussa, 96. De anima nullus liber scriptus ab Origene, monit., 195 Anima rebus omnibus pretiosior, et ad imaginem Dei condita, 282. Eam dici putavit Origenes ab eo quod refrixerit a fervore justorum et divini ignės participatione, not., 282. Illius nomen quod Græce dici tur, a refrigescendo de statu diviniore ac meliore dictum est, 95, 96. Anima utrum aliquando fuerit non anima, et erit tempus quando anima esse cessabit, 95. Anima quæ prius erat mens, eo quod corruerit a spiritali vita, facla est anima, et rursum anima instructa virtutibus mens fiet, 96. Animæ nomen laudabiliter poni in Scripturis sanctis, difficile invenitur, culpabiliter frequenter occurrit, 95. Anima utrum ex seminis traduce, an aliud habet principium, et utrum extrinsecus corpori inditur, 48. Quot in partes dividatur a philosophis, not., 614. Utrum in nobis duplex, una quædam divinior et curlestis, et alia inferior, 145, 146. Tripertitam esse animam quibusdam Græcorum philosophis visum est, 146. Substantiam vitamque habet propriam, 48. Animæ rationalis substantia aliquam habet cum Deo cognationem: intelligibilia enim utraque sunt et invisibilia et incorporea, 306. 307: Nulla anima rationabilis a Deo creata est mala, 492. Omnium animarum natura boni malique capax, 91. Animæ an ingenitæ, 61. Hominum corporibus antiquiores, 73. In anima non in corpore impressus est imaginis Dei character, 778. Animæ humanæ substantia incorrupta et immortalis, 194. Incorporea, 35, 49. Incorporea et invisibilis in nullo consistit loco, quin indigeat corpore ad naturam illius loci accommodato, 716, 717. Semper usum habet materiæ corporalis, in qualibet qualitate positæ, nunc quidem carnali, postmodum vero subtiliorì et puriori quæ spiritalis dicitur, 80. Animas nunquam corporibus omnino nudari putavit Origenes, not., 52. Earum moribus corpora accommodata juxta physiognomicos, 351. Illis ad terram delapsis fecit Deus congrua humilibus locis corpora, 130. Etiam nunc post excessum e vita, utuntur corpore, 35. Omnes creatæ sunt, 71. Naturam incorpoream habent, ibid. Anima rationis particeps ad naturam sibi affinem, id est ad Deum respiciens, rejicit quos hactenus deos existimaverat, et naturalem amorem concipit in Creatorem, 473. Animæ immortalitatem Judæi vix nati et adhuc balbutientes discebant, 610. Animarum a bono ad malum descensus, et a malo ad bonum ascensus, 261. Cur anima humana nunc a malis, nunc a bonis virtutibus moveatur, suspicatur Origenes esse quasdam causas hac nativitate corporea antiquiores, 144, 145. Anima omnis rationabilis liberum habet arbitrium et voluntatem, 48. Neque ulla necessitate invita cogitur ad bonum vel ad malum, id. Animæ rational iles semper habent liberum arbitrium, 261. Anima post suam e corpore separationem, si pura sit nec malitiæ quasi massa plumbea onerata, sublimis evolat ad ea loca, ubi puriorum et æthereorum corporum sedes est; si autem mala fuerit et ad terram peccatis depressa, hic vagatur et volutatur, alia circa sépulcra, alia circa quævis corpora terrestria, 696, 697. Animan humanam post suam a corpore separationem vivere non credunt Christiani tantum et Judæi, sed euam multi alü Græci et barbari, 696. Utrum pro merito majoris ad vitium lapsus irrationabilium pecudum crasso corpore colligetur, 76. Statim ab ortu esse demonum ditioni subditam dicunt sapientes Græci, 767. Multis vel ministris, vel rectoribus, vel auxiliatoribus eguerunt animæ omnes quæ in hoc mundo versatæ sunt, 150. Anima quomodo perdeuda, ut salvetur, 282. Odio habenda ut in vitam æternam custodiatur, 299. Amissam solus redimere potuit Jesus, 282. Animæ juxta Pythagoram, Platonem et Empedoclem pro meritis præteritisque moribus corpori addictæ, 351. Animæ Tyriorum angelo cuidam procurande commissæ sunt, 67. Anima Dei in Scripturis nominatur, 94. Anima Dei potest fortasse intelligi unigenitus Filius ejus, 96. Anima Jesu Verbo intime unita, nunquam ab illo separanda est. 669, 670. De anima Christi multiplex Origenis error, 90, 91, 92; vide Christus. Anima quæ fuit in Jesu, priusquam sciret malum, elegit bonum et quia dilexit justitiam et odit iniquitatem, propterea unxit eam Deus oleo lætitiæ, cum Verbo Dei eam immaculata fœderatione conjunxit, 191. Per hoc sola omnium animarum peccati incapax fuit, quia filii Dei bene et plene capar fuit, ibid. Corpore exuta, in inferis cum nudis corpore animabus colloquia habuit, et ad se convertit eas quæ vo luerunt, aut quas certis quibusdam rationibus sibi notis vidit ad sua documenta magis idoneas, 419. Quidam volunt de anima Jesu dictum quod ait Apostolus: Qui cum in forma Dei esset, non rapinum, etc., cum eam in formam Dei melioribus exemplis et institutionibus repararel, atque in eam plenitudinem unde se exinaniverat. revocaret, 192 Auimæ e corpore egredienti obtingit figura, quæ forma similis est crasso ac terreno huic corpori, 35. Animæ e corpore discedenti aut pra mia aut pœnæ pro meritis decernuntur, 48. Animarum simulacra umbrarum instar circa sepulcra visa sunt, 697. Animæ sanctorum

post mortem in loco in terra posito aliquandiu conquie scunt. 106. Animæ dormientium sanctorum una cum rite orantibus orant, 213 et seqq. Arimarum in varia corpora transmigratio exploditur, 497. Animas inesse angelis cæterisque diviuis ac cœlestibus virtutibus, sacræ Scri pturæ non docent, 94. Animæ stellarum corporibus an Leriores, 73. Dissolutionem corporis sui exoplant, et esse cum Christo, 73 Non eo tempore quo factus est mundus, esse co-perunt, 96. Anima omnium pecorum sanguis est, 91. In apibus, vespis, formicis, et his quæ in aquis sunt Ostreis et cochleis, hanc vim obtinet humor qui inest eis, livet alterius sit coloris, 94. Anime, nature spiritales dicta a Valentinianis mali putabantur incapaces, 72. Animalia omnia quæ Ægyptii cæterique homines futuri præsaga putant, immunda vocantur a Moyse; pura vero reliqua fere omnia, 572. Animalibus rationem cum homi mibus communem esse multi ex veteribus dixerunt, not., altera sphæra tenetur et cingitur, 84. Antichristus, dæmonis, Satan, diabolique filius dicitur, 667. De illo Pauli et Danielis verba, 668, 669. De eo Daniel edidit vaticinium, 425. In Antichristo erit mali ex tremitas, 667. Antinous Adriani imperatoris amasius, 470, 749. Cultus illi in Ægypti urbe Antinoopoli exhibitus, ibid. Antinous, dum per Nilum navigat, periit, nol., 470. Grecis, ita volente Adriano, consecratus, ibid. Antinoi Ægyptiaci so dales, 626. De Antinuo fides infortunata, 472. Antiphon a Dionysio excruciatus, periit, not.,322. Ejus virtutes et vitia, 518, 519. Antiphon rhetor vixit temporibus Socratis, nol., 518. Ejus opera, ibid. Antiochus quam crudeli martyrio Machabæos septem fratres affecerit, 288, 289, 290. Antiope, 355. Antisthenis gravitas pro nihilo habita pro Judaicorum prophetarum gravitate, 698. Avizos quosdam Græci vocent, 82. Anytus et Melitus contra Socratem testimonium tulerunt, 554, 555, 592, 594. Anytum Socratis calumniatorem Hera cleotæ exterminarunt, not., 522. Apelles pictor celeberrimus, 755. Apelles hæreticus in quibusdam a Marcione dissentit, not, 619. Apelles Marcionis discipulus, hereseos cujusdam aucior, et litteras Judaicas pro fabulis habens, dixit Jesum solum ad hominum genus è cœlo advenisse, 619. Apelles carnis et corporis resurrectionem negabat, 36. Apelles Marcionis successor Evangelia et Apostolum quo pacto corrigeret, 6. Apes ex bove gignuntur, 548. Earum solertia, 563, 565, 566. Earum belia documento sunt hominibus quomodo ju ste et ordinate ipsi bella gerere debeant, 564. Apis, urbs Ægypti, 603, 605. Axe globus, mundus etiam dicitur, 83. sphæ ra et quidquid illius circulo continetur an aliquando re digetur in nihilum, 84. Super axlavý sphæram, quidam vo lunt esse aliam quæ sua magnitudine et complexu spatia universarum sphærarum constringat et ambiat, 83, 84. sphæra ex voluntate Dei nequaquam corruptioni subjacet, pro eo quod nec causas corruptionis accepit, 83. sphæra sanctorum est et ad liquidum purificato rum mundus, et non impiorum, sicut iste noster, 83. Apollinarius papa in epistola ad Africanum commemo ratus, quis fuerit, 30. Apollinarii duo celebres, alter Laodicenus schismatis auctor, a quo Apollinarista; alter in Asia Hierapolitanus episcopus., not., 30 Apoilo Latonæ et Jovis filius, Dianæ frater fraterque Mercurii, 313. Scythis vocatur Gongosyrus, 661. Apol linis Pythii inepta oracula, 462. Ejus divinatio nihil divi num per se indicat, 462. Ejus spiritus in prophetidem ori Pythii specus insidentem, per locos muliebres subrepebat, Apollonius Tyaneus Jesu Christo impie comparatus est ab Hierocle, monit., 314. Puellam feretro impositam ab ea quæ videbatur morte revocavit, not., 402, 403. Ejus arte magica plurimi nec ignobiles philosophi capti sunt, 662. Aporrhoea gorise omnipotentis est sapientia, 56. Apostoli cur rudes et imperiti ad apostolatum electi, 376, 377, 473. Apostoli, plebeii et sine litteris viri, ad religionem Christianam annuntiandam non alia re confisi sunt quam collata sibi potestate et gratia, quæ corum prædicationis comes erat, ut annuntiata ab ipsis doctrina reciperetur, 776. Fidem Christi prædicantes, ea solum tradiderunt quæ necessaria crediderunt, 47. Quænam illa, ibid., 48, 49. Apostolorum miracula, 161. Apostolorum sinceritas, 401. In apostolis suis locutus est Christus etiam post assumpti nem in culos, 47. Apostolorum lex de ido lothytis, suffocato et sanguine, 763. Aquila Hebraica lectioni serviens, cæteris interpretio bus studiosius interpretatus est Scripturas, et eo utebantur Judæi Hebraicæ linguæ ignari, 13. Aquila lapidem, qui aetites vocatur, in nidos inferunt ad tuendam pullorum incolumitatem, 567. Arabes Uraniam et Liberum colunt, 603, 606. Jovem non colunt, 606. Arcæ cubiti quotnam fuerint ex Origene. 535. Arcæ mensura, 533. Archeanassa Platonis meretrix, not., 612. Archilochus, bomo in pessimo impurissimoque argumen. to sua poetice usus, et impuris inquinatisque moribus vi vens, musarum cultor ab Apolline Pythio vocatur, 462. Archilochus Parius iambicorum carminum scriptor, 407. Lycambe exprobrat violatum fordus, 408. Ejus versus iambici turpibus referciuntur, 462. Archilochus, scriptor inverecundus. Eum Callondas in pugna interfecit, not., Archisynagogi filia e mortuis suscitata, Areopagiticus senatus morte Socratem damnavit, 593, Argimpasa vel Artimpasa Scytharum est Venus, 661. Argumenta quibus utebantur apostoli data is a Deo fuerant, vimque persuadendi a spiritu et virtute habc baut, 492. Argumentandi ratio quam dialectici inertem et ignavam vocant, 406, 407. Aristander scripsit Platonem non fuisse Aristonis filium, sed spectri cujusdam quod Apollinis forma cum Amphi ctione rem habuerit, 655. Aristeæ Proconnesii historia ex Herodoto et Pindaro, 463. Ei miracula tribuit Celsus, 449. Aristo Platonis pater, 650. Aristoni Pelleo tribuitur Jasonis et Papisci disputatio, nol., 514. Aristobulus, natione Judæus, Peripateticus philosophus, ad Philometorem Ptolemæum explanationum in Moysem commentarios scripsit, not., 543 Ejus laus, 543. Aristocreon Cypri tyrannus, 733. Aristophanes salibus comicis defricat Euripidem, quod sit importune loquax, et doginata quæ ab Anaxagora aliove quolibet sapiente audierat, sæpe barbaris mulieribus ser visque tribuat, 720. Aristoteles Platonis per viginti annos auditor, postea ab ejus doctrina descivit, 597, 455. Aristoteles et Peripate tici aiunt æthera materiæ expertem, quintæ cujusdam esse nature a quatuor, elementis diversa, 517. Eorum sententiæ Platonici et Stoici adversantur, ibid. Staluit no mina ab hominum arbitrio et legibus pendere, 611, 341. Illius quædam dogmata impietatis accusata, unde in Chal cidem fugere cogitur, 380 Evertit quidquid de Pythia co terisque oraculis memoratur, 693. Magiam pro re futili habet, 342 In providentiam Epicuro minus irreligiosus, 339. Terminum provident æ imprudenter præfixit, not., 339. In lunari orbe metam Numini terminumque consti luens, partes mundi reliquas ejus curæ gubernationique subduxit, not., 339. Liberatur ab ejusmodi crimine, ibid. Ejus opinio de divinatione, not., 339. Arithmetica et geometria præviæ disciplinæ ad philoso phiam, monit.,37. Ars curandorum corporum in bonos æque ac improbos cadit, quemadmodum ars futura prænoscendi, 461. Artes natæ ex rerum vitæ utilium inopia, 560. Artaxerxis sententiam Esther diu tacita gentis veritate correxit, 39. Åpxŵv. Hæpt áezŵylibri Alexandriæ scripti, magnam Origeni criminum invidiam concitarunt, monit., 42 et seqq. Pho tii de illis judicium, montt., 42. Rufino primum, postea ab Hieronymo translati, monit., 43, 44. In illis Didymus brevibus commentariolis catholice ubique et diverse ab Arianis sentire Origenem propugnabat, monit., 43. Ascalaphus Martis alius, 358. Ascensio Moysis liber apocryphus, citatur in Epistola Judæ, 138. Ascetæ quinam apud Christianos, 613. Ascodruta seu Abcodrupitæ hæretici, de quibus Theo doretus lib. Hæreticarum fabulurum, not., 204. Ascræi poetæ versus, 563. Asinus. De asini umbra rixari, proverbium, 448. Assyriorum antiquæ historiæ narrant quæ prælia cum Judæis commiserint, 352. Astaphæus apud Ophitas unus e principibus angelis, Asteriscorum et obelorum usus, not., 16, 17. Astra massa inflammulæ juxta Anaxagoram, 585. Aninter principatus et potestates numeranda sint, necne, 72. Astra animata, 97, 583, 586. Deo preces offerunt, ibid. Animata

sunt, et bene vel male agere possunt, 72. Sunt- animata, bonum et malum recipere queunt, 72. Non solum possint esse subdita peccatis, verum etiam munda non sunt a con tagione peccati, ibid. Astrorum animæ creatione mundi antiquiores, 96. Astra res futuras prænuntiare concedit Origenes, 586, 587. Non sunt adoranda, ibid. Astronomia philosophiæ adjutrix, 30. Apara quæ Græci appellarunt, id est incorporea, non solum non videntur, sed ne naturam quidem habent ut videri possint, 83. Komárov, id est incorporei appellatio apud nostras Scripturas est inusitata et incognita, 49. Athenas apud Origenem fratres qui in Palæstina erant, miserunt hominem qui acciperet ab ipso authenticum exemplar operis quod hæreticus adulteraverat, 6. Athenienses late in Socratem sententiæ penitentes, palæstras et gymnasia clauserunt, et alios quidem exsilio, Melitum vero morte damnarunt, Socratem autem ærea imagine a Lysippo facta publice honorarunt, not., 322. Apud Athenienses unus hierophanta cicuta virilia obli nit et sic satis purus existimatur ut religiosum obeat cul tum Atheniensium, 729. Bellum Athenienses inter et Peloponnesios, 412. Athletæ non erant apud Judæos, 610. Auge, 555. Augusto Romanorum imperatori cur plurimas gentes subditas esse Deus voluerit, 412. Sub Augusto natus est Jesus, ibid. Aures mentis, quæ, 55. Azarias Assyriorum scientias callebat, 640. Azazel, hircus emissarius, 665. Babylone apud Chaldæos captivi Hebræi talorum lesu veniebant, et in plateas projiciebantur insepniti, 11. In captivitate Babylonica plurimi Judæi divites fuerunt, Bacchus furiosus vestemque muliebrem indutus nihil eximium habet ut pro Deo adoretur, 460. Eum Græci iu deorum numerum retulerunt, 459. Illum fabulantur Græ ci primum a Titanibus deceptum, deinde deturbatum de solio Jovis, tum ab illis discerptum, postea redintegrato corpore reviviscentem et in culum ascendentem, 512. Balaam prophetiæ ab ejus discipulis litteris mandatæ, et a Moyse in sacros libros insertæ, 374. Prædixerat stellam quæ magis in Oriente apparuit, ibid. Baptismus non aliter nisi Patris et Filii et Spiritus san cti cognominatione completur, 61, 62. In baptismo per impositionem manuum apostolicarum dabatur Spiritus san ctus, 61. Baptizare in tres Filios, aut in tres Paracletos vetitum est, not., 92. Baptisma martyrii, 293. Barbari, fatente Celso, excogitaudis dogmatis idonei, Bardesanes, vir Babylonius, scripsit de Gymnosophi stis, not., 342. Barnabæ epistola, 140, 378. Baruch liber septem mundos vel coelos indicat, 83. Basilidiani, Valentiniani et Marcionitæ asserunt diver sas esse naturas animarum, 98. Ex diversitate naturæ ani marum rerum varietatem repetebant,98, 99. Bassus Agnomon, Origenis amicus, not., 10, 12. Battologia vitanda in precibus, 230. Beatitudinem sanctorum in quo posuerit Origenes, 104, Beelzebul dæmonum princeps, 761. Beliar filii, quinam, 665. Belis draconisque historiæ duplex erat versio, alia a I.XX Interpretibus, alia a Theodotione adornata, 14. Be lis historia in libro Danielis apud Hebræos non habetur, Bellerophontem interfectum a Proto fuisse, joco scri pserunt veteris comœdiæ poetæ, 671. Bellum Peloponnesiacum, 412 Bellum Christiant non gerunt, 502. Bella an Christian's licita, not., 797. Bellum aliquando justum esse agnoscit Origenes et rebelles recte opprimi scribit, not., 602. Imago bellorum quæ gerunt apes, hominibus documento est, quomodo juste et ordi nate gerenda sint bella, 364. Benedicere. Ad benedicendum et non ad maledicen dum creati sumus, 5. Derosus Babylonius, Chaldæorum historiam tribus li bris scripsit, et regum gesta exposuit, not., 332. Memi nit Nabuchodonosoris, ibid. Beryllus Bostrenus episcopus ad quem Origenes litte ras direxit, monit., 1. Bethel interpretatur domus Dei, 31. Biou, dæmonis nomen quem Ægyptii putant uni cor poris humani parti præpositum, 785. Bonitatis definitio juxta Valentinianos, 86. Bonitatis Del imaginem esse Filium Dei, non tamen ipsam bonita tem, nec ut pater sine ulla differentia bonum scripsit Ori genes, 59. Bonum. Summum honum ad quod natura rationabilis universa festinat, etiam finis omnium dicitur, 152. Aquam, plurimis philosophis definitur, similem Deo fieri, 132. Recedere a bono, non aliud est quam effici in malo: ma lum enim est bono carere, 97. Brachmanes unius sectæ apud Indos antistites, Sama næi alterius, nol., 312. Branchide, 695. Eorum oracula a Christianis contem pla, 699. Calani hæretici a Jesu nomine alieni, 455. potentiori quadam virtute derivatum esse Cainum prædicant, nec non Esau, et Core cum suis, itemque Sodomitas; Abelum vero ab imbecilliori virtute prodiisse, not., 455. Caleb. Præter Caleb et Jesum nullus ex bis qui de Ægypto erant profecti, invenitur terram repromissionis intrasse, 87. Calix. Cum dixit Jesus: Transeat a me calix iste, non genus martyrii recusavit, sed forte illam speciem refugit et aliam fortasse graviorem tacite postulavit, 292. Callatis, Indorum gens, parentes mortuos comedebant, Callimachus Cyrenensis qui plerosque poetas callebat totamque fere Græcanicam evolverat historiam, nullam Doveral historia Jovis ejusque in Creta sepulcri allegori cam interpretationem, 475. Callondas, cognomento Corax, in pugna interfecit Ar chilochum, nol., 462. Calybonium vinum, not., 27. Camelo, animati torto et gibboso, cur dives compare tur, 642. Candidus Valentiniani dogmatis sectator calumniabatur Origenem quod diabolum dixisset salvandæ esse natu ræ, 5. Dicebat Filium de Patris esse substantia, errans in quod pof, id est prolationem asserebat, 5. Candidi Valentiniani et Origenis dialogus, 5. Cappadocum mysteria, 647. Caro veræ pulchritudinis capax non est, 226. Quomodo pugnet adversus spiritum, et spiritus adversus carnem, Carpocratianorum prestigiæ, not, 321 Catechumeni non sine examine in Ecclesiam recipiun tur, 481. Ante baptismum renuntiant diabolo et pompis mundi, not., 285 Quandonam mysteriis initientur, 487. Celsi plures fuere Trajano et Adriano imperatoribus, monit., 310. Duo Celsi Epicurei, alter Nerone imperatore; alter quicum Origeni res est, Adriani ætate et postea vixit, 327. Celsus quicum Origeni res est, quo tempore floruerit. quæ scripserit, cui etiam philosophorum sectæ sese ad junxerit, 310, 311, 312, 313. Scriptum suum Sermonis veri titulo inscripsit, 317. Libri Origenis contra Celsun scripti videntur sub Gordiani successore Philippo, 5!3. Eorum encomium, 313, 314, 383. In Celsi scripto nailes ordo, 357.Celsus arroganter jactitat se omnia noscere, 330. Quæ Epicuri sunt obtegens, simulat se quid in bo mine agnoscere corpore præstantius quodque cum Deo affinitatem habeat, 326. Ait nihil eorum quæ ex materia nascuntur, esse immortale, 550. Fatetur factam a Deo animam; corpora vero a diis inferioribus ficta contendit, 545, 546. Negat ullum esse discrimen inter ea quæ homi nes, et quæ formica apesque faciunt, 566. Refellitur, ibid. et seqq. Putat formicis rationem inesse suis omni bus absolutam partibus. 566. Putat corpus hominis nihil a vespertilionis, aut vermis, ant rahæ corpore discrepare, 545. Refellitur, ibid. et seqq. Dei notitiam brutis animan tibus tribuit, 568. Divinationem, ibid. Colloquia inter se, 569. Arctam cum Deo societatem, ibid. Refellitur, ibid.d seqq.Putat bestias esse hominibus sapientiores et Deo ac ceptiores, 769. Negat hominem esse regem animantium, 561, 562 et seqq. Ait elephantos juramenti esse tenaces et Dei notitiam habere, 569. Agnoscit bonos post hanc vitam felicitate donandos, iniquos autem æternis suppli ciis cruciatum iri, 778. Vel invitus testificatus est recen tiorem esse mundum, necdum decem annorum millia complevisse, 338. Ait neque antea fuisse, neque nunc esse, neque in posterum pauciora plurave in mundo futu ra esse mala, 551. Refellitur, ibid. et seqq. Putat malom in materia hærere et in naturis mortalibus versari, ac er constituto conversionum ordine necessarium esse, ut præ terita, præsentia, et futura semper eadem sunt, 553. Re fellitur, ibid. et seqq Hallucinatur, cum natura et consue tudine ad peccandum proclives negat omnino mutari et vel poenis sanari posse, 490. Ea de re refellitur, 491, 492. Possibilem negat corporis resurrectionem, 587, 588. Con

tendit animabus coelos e terra, aut terram e cœlo peten tibus iter esse per planetas, 616. Ejus fuere magistri Æ gyptii de conflagrationibus et diluviis, 338. Chaldæos, Ma gos, Egyptios, Persas, Indos vocat gentes divinas, 693. Magos a Chaldæis non distinxit, 373. Orpheum vocat vi rum divino spirits afflatum, 732. Esculapio, Hermotimo, Aristeæ et Cleomedi miracula tribuit, 449. Censet suas unicuique genti leges servandas qualescunque sint, 596, Ex libris Enoch nonnulla citat de sexaginta aut septua ginta angelis qui simul in terram descenderint et mali fa cti sint, ac sub terra vinculis constricti sint, 619, 617. Addit ex ejusmodi angelorum lacrymis calidos fontes exo riri, 617, 620. Adulterat Pauli locum, 331. Meminit hæreseon impiarum omninoque a Jesu aliena rum, 389. Ait Dei ideam vel compositione ex aliis, vel re solutione ab iisdem, vel analogia in nobis efformari posse, 724, 725, 726. Putat nihil interesse Jovem appellari aut Excelsum, aut Zenem, aut Adonai, aut Sabaoth, aut Ammonem, 611, 609. Putat nihil interesse quo nomine vocetur Deus, sive Jovis, ut apud Græcos, sive alio quoli bet apud Ægyptios aut Indos usurpato, 341. Putat unum et idem esse coelum aut Deum colere, aitque Persas, qui Jovi in celsis montibus victimas mactant, idem facere ac Judæi, 611, 609. Fatetur simulacra non esse deos, sed dona diis consecrata et eorum imagines, 738. Ait in Tro phonii, Amphiarai et Mopsi ædibus deos humana forma conspici, non fallaces, sed manifestos, 718. Putat neces sarium esse ut quæ Deus prædixit, ea accidant, e: proinde prænotionem rei futuræ causam esse, 405. Refellitur, ibid. et 406. Negat a Deo omnia propter hominem facta esse, 558, 576. Putat tonitrua, fulgura, pluvias non esse Dei opera, 559. Providentiam negat, 329. Moysen e sa pientum albo exclusit, 335. Criminatur Moysen ex ea do ctrina quam a sapientibus gentibus eruditisque viris acce perat, diviuum nomen esse consecutum, 338. Ait capra rios oviumque pastores Moysiadhærentes et rusticanis do lis deceptos unum Deum esse credidisse, 340, 341. In primum Moysis librum Genesis inscriptum incursionem facit, 526. Criminatur Moysis libros et culpat eos qui tro pologiis et allegoriis illos interpretantur, 336. Ridet varia libri Geneseos capita, 536, 537, 538, 539. Volens occulte calumniari ea quæ de mundi creatione narrantur a Moyse, assentitur iis qui mundum increatum putant, 337. Deridet quæ in Genesi narrantur de creatione hominis et mulie ris, de præceptis illis datis, et de insidiatore serpente, 59, 530 et seqq. Mundi creationem a Moyse descriptam impugnat, 678, 679. Creationem mundi a Moyse descri ptam stolidam vocat, 670. Ait Cain et Abel mutuo sibi in sidias paravisse, 625. Deridet arcam Noe et diluvium, 535. Corvum a Noe ex arca emissum in corniculam transfor mat, 556. Putat a Moyse, qui diluvium Noeticum descri psit, adulteratam depravatamque fuisse Deucalionei dilu vii historiam, ibid. Credit ex depravata filiorum Aloei hi storia sumpsisse Moysen, quæ de turri et linguarum con fusione memoravit, 515. Refellitur, ibid. et seqq. Turris Babel eversionem judicat esse similem diluvio, quo ter ram Judæi et Christiani purgatam asserunt, 514. Reſetli tur, ibid. Cum Phaethontis historia confert quæ Moyses de Sodomis et Gomorrhis narrat, 515. Refellitur, ibid. Dicit facinus Lot et filiarum ejus, Thyesteis facinoribus imma nius esse, 537. Ait sexcentis aliis probabilius quam Jesu accommodari posse prophetarum vaticinia, 411. Negat Deum aut Dei Filium ad homines descendisse aut descen surum, 578. Negat prophetiam de Messia magis in Jesum convenire quam in sexcentos alios, 366. Ait multos iis, qui decipi voluissent, tales potuisse videri qualis fuit Jesus, 391. Data opera prophetarum de Christo vaticinia prætermisit aut illa ignoravit, 365. Præ ignorantia Ju dæum inducit dicentem, ab uno propheta prædictum Chri stum fuisse, 447.Quidquid contra Jesum aut contra Chri stianos affert, id vel ex narrationibus male intelleétis, vel ex quibusdam Evangelii locis male detortis, vel ex Judai cis fabulis depromit, 394. Ait nimis insolenter egisse eos qui genealogiam Jesu texuerunt, cum illum a primo homine Judæorumque regi bus oriundum esse scripserunt, 413. Addit neque fabri uxorem Mariam tanto genere ortam se ignoraturam fuisse, ibid. Insulsa ejus in Jesu matrem dicteria, 356. Credit ex Pantheræ cum Maria congressu natuin esse Jesum, 384. Jesum criminatur quod se finxerit natum ex Virgine, 346. Eidem vitio dat quod ex vico Judaico sil ortus, atque ex matre indigena et paupercula, nendoque victum quæri tante; tum quod ejus mater a conjuge, qui faber erat, expulsa fuerit, adulterii convicta; præterea quod hæc a conjuge extrusa el vagata turpiter clanculario partu Je sum ediderit; quodque is propter paupertatem in Ægypto mercede operain suam locans, ibi arcanas quasdam artes, quas Egyptii magni æstimant, didicerit; et postea in pa triam reversus tantum se propter illas artes extulerit, 'u. etiam se Deum appellaret, 346. Mariæ cum Panthera mi lite adulterium commentus est ut insolitum e Spiritu san clo conceptum e medio tolleret, 350. Ait Jesum clam educa tum, cum in Egypto suam locasset operam artesque effi ciendi miracula didicisset, huc reversum esse et propter illa miracula se pro Deo venditasse, 356. Non credit stru ctas fuisse Jesu nato ab Herode insidias, 375. Ejus dicte ria contra Jesu fugam in Ægyptum,380. Ex Evangelio secun dum Matthæum, fortasse et ex aliis Evangeliis arripit quod dicitur de columba quæ in Jesum a Joanne baptiza tum descendit, idque pro figmento haberi vult, 357. Infi ciatur Spiritum sanctum corporea columbæ specie a Sal vatore esse conspectum, 357, 358. Dicit Jesum cum di scipulis suis huc illuc vagabundum cibos collegisse, 380. Ait discipulos Jesu futurorum scientiam et prædictionem ei affinxisse ut quæ contra illum erant excusarent, 401. Criminatur Jesu discipulos quasi tinxerint præscisse illum et prædixisse quæcunque sibi acciderunt, 398. Ait Jesum leges Patris sui legibus contrarias tulisse, 706, 707. Re fellitur, ibid. et seqq. Ait Jesum paucis admodum abhinc annis suam doctrinam invexisse, fuisseque Dei Filium a Christianis existimatum, 544. Ait Jesum pro Filio Dei a Christianis haberi, quia putant eum passum esse ut mali tiæ parens destrueretur; item quod et claudos et cæcos curaverit, et mortuos, ut aiunt, suscitaverit, 422. Ait Je sum a Christianis servatorem, Dei maximi Filium, ange lum credi, 392. Dicit interpretationibus prave detortis et inanibus argumentis Jesum et Deum et Dei Filium a Chri stianis aflirmari, 412. Quærit quid insigne fecerit Jesus quo Deus agnoscatur; an suos adversarios despexerit, an irriserit ludosque fecerit quidquid ipsi accideret, 413, 414. Ait fidem, que sentiremur, 472. Ait Jesum fuisse nostram animam præoccupavit, in causa fuisse cur nudum hominem, 446. Refellitur ibid. et seqq. Dicit Jesum statura exigua, vultu deformi et abjecto fuisse, 689. Jesum appellat dæmonem, 770. Jesu præfert Her culem, Esculapium, Orpheum, Anaxarchum, Epictetum, Sibyllam, Jonam et Danielem, 732 et seqq. Ait Jesum, dum præsens adesset, nonnisi decem nautas publicanosque sceleratissimos ascivisse sibi, ac ne omnes illos quidem, 421. Dicit Jesum sua calliditate deceptis discipulis non eam erga se indidisse benevolentiam qualem erga suum ducem latrones exhibent, 397. Ne numerum quidem apo stolorum noverat, 376. Dicit infames et nequissimos fuisse apostolos, 378. Ejus dicteria in Jesu corpus refutantur, 383, 384. Negat Insigne quidpiam aut admirandum dictis aut factis præsti tisse Jesum, quamvis in templo eum provocaverint Judæi ut manifesto aliquo signo se Dei Filium esse declararet, 382. Jesu verba de venturis signorum et prodigiorum pa tratoribus adulterat ut ejus miracula non esse divinæ na turæ opera existimentur, 423, 424 et seqq. Jesum arro gantiæ, mendacii et impietatis accusat, 391. Refellitur, ibid. Ait Jesum nihil præstitisse eorum quæ promiserat, 392, 394. Jesum conviciis et maledictis tanquam scelera tum et præstigiatorem proscindit, 394. Putat nihil aut in humano Christi corpore aut in anima fuisse divinum, 380. Jesu miracula præstigiis tribuit, 394. Jesu miracula con fert cum circulatorum præstigiis, 382. Refellitur, 383. Accusat Salvatorem quod magicis artibus fecerit ea quæ facere visus est; et quod cum præsciret multos postea fu turos, qui earumdem artium periti eadem ac ipse eflice rent jactarentque se divina effecisse potentia, illis sua societate interdixerit illum enim, si juste alios rejecit, improbum esse, cum eorumdem criminum sit reus; aut si cum hæc facit extra culpam est, abesse etiam a culpa qui eadem faciunt, 323. Quærit cur non Jesus, sin minus antea, saltem nunc divinum quidpiam exerat, et illatam a Judæis sibi Patrique injuriam ulciscatur, 415. Ait Jesu de divitibus effatum Matth. xix, 24, esse prius Platoni dictum et a Jesu fuisse interpolatum, 641. Refellitur, ibid. et seqq. Suggillat Domini effatum, non posse duo bus domnipis serviri, aitque Deum summum simul et dæ mones coli posse, 745. Refellitur, ibid. et seqq. Quæ cunque de venturo Antichristo prædicta sunt a Jesu, ea putat esse impostoris verba operose caventis ne quis alius contraria sentiat, sibique plebem conciliet, 663. Addit quæ de diabolo docent Christiani, ea illos perperam hau sisse ex veterum dictis, Heracliti nempe, Pherecydis, Homeri et aliorum, 663, 661 et seqq. Negat Jesum ab omni reprehensione abfuisse, 418. Jesum culpat quod se non ab omnibus malis immunem præstiterit, 418. Zeno nem Jesu sapientiorem putat, 593. Jocans inducit duos deorum filios, alterum Conditoris, alterum Marcionitici Dei filium, 688. Dicit Jesum cum discipulis suis hac illac mortis metu fugitasse, 380. Quærit, cur si prædixit Jesus Judam proditurum, et Petrum negaturum esse, illum ut

Deum non veriti sint, caveriutque iste ne proderet; ille, ne negaret, 404. Jesum comparat cum latrone et homicida suppliciis affecto qui suis latrociniorum sociis prædixerit fore ut pateretur quæ passus est, 420. Ait Jesum, si Deus fuisset et mortis supplicium prævichsset, illud evitaturum fuisse, 403. Refellitur, 403, 401. Jesum a pluribus disci pulis traditum calumniatur, 395. Quærit quì fieri potuerit ut Judæi per quos nuntiatum est venturum a Deo Chri stum, eum ignominia affecerint postquam venit, 391. Dicit Jesum a Judæis convictum, damnatum, dignumque supplicio judicatum, quæsiisse latebras, et turpissime fugientem captum esse, proditum ab iis ipsis quos disci pulos nominabat, 392. Nec proinde Deum a Judæis haberi dehuisse, ibid. Refellitur, 394, 395. Ait Jesum, cum ne minem potuisset, quandiu vixit, persuadere, ne suos di scipulos quidem, crucis affectum esse supplicio, 417. Dicit si Jesus non passus est nisi ut Patri morem gereret, qua cunque et Deo et volenti et sponte perferenti illata sunt supplicia, ea illi nullam pœnain nullamque attulisse mo lestiam, 408. Jesu vitio dat quod siti compulsus eamque impatienter ferens, quam tamen vel quivis e plebe patienter sæpe sustinet, fel et acetum avidis faucibus hauserit, 416. Jocatur in sanguinem qui e latere Jesu profluxit, 416. Ait Jesum Bubito e cruce evanescere debuisse, 438. Ait resurrectio nis Jesu testes fuisse mulierem fanaticam, et alios iisdem magicis artibus addictos qui vel hæc, prout affecti erant, somniaverint, vel inani opinione delusi sibi animo finxe rint quæ desiderabant, 429, 432. Putavit Jesum, cum post resurrectionem discipulis apparuit, fuisse spectrum quod veluti prætervolitans eorum oculi aspexerint, 718. Refel litur, 719. Dicit magnam hominum multitudinem Græco rum et barbarorum vidisse et adhuc videre non spectrum ipsum, sed ipsummet Esculapium sanantem, beneficia conferentem, res futuras prædicentem, 461. Ait Christia nos cum dicunt Jesum redivivum a suis sodalibus conspe cum esse, id de umbra intelligi velle, 459. Refellitur, 450. Ait si Jesus divinam suam potentiam revera innote sere voluit, ipsum debuisse se suis adversariis, suo ju dici, omnibus omnino redivivum ostendere, 434, 457, 4.58. Ridet id quod scriptum est angelum lapidem revo visse ab ostio monumenti Jesu, 617. Ait Pilatum qui Jesum condemnavit, nihil quidquam passum esse, cujus modi passus est Pentheus qui in furorem versus et dila ceratus est, 415. Ait nos Deum æstimare qui constet ex mortali corpore, et in hoc nos nobis pios videri, 473, 474. Christianismo vitio vertit quod Christianorum alii eumdem ac Judæi Deum admittant, alii alium ipsi con trarium, 624. Ait a Christianis propierea deos manufactos non existimari quod a recta ratione alienum sit deorum in numero habere, improborum, perditis moribus, sæpe etiam injustorum artificum opera, 323. Hanc sententiam non esse illorum propriam, nec ab illis inventam, 521. Ait quidquid pulchrius a Christianis dicitur, id a philoso phis melius et dilucidius dictum esse, 629. Improbat eos qui, cum intus Christianam teneant religionem, fingunt tamen se non tenere, aut id aperte negant, 326. Chri stianorum conventus inde criminatur quod legibus publi cis prohibeantur, 519. In Christianorum agapen odium excitat, ibid. Ait barbaram esse Christianæ religionis originem, 320. Laudat tamen barbaros ut qui dogmata excogitare possint, sed addit non alios esse qui melius Græcis inventa barbarorum dijudicent, argumentis con firment, et ad usum virtutis accommodent, 320. Putat nostram moruin disciplinam nec gravem nec novam, pro pterea quod ea nobis sit communis cum aliis philosophis, 323. Christianorum doctrinam clanculariam vocat, 325. Dicit Christianos ex prisca doctrina pravas opiniones com mentos, eas primum hominibus occinere, ut qui obstre punt circum eos qui Corybantum sacris initiantur, 457. Ait Christianos, quæ lubet facere et docere clanculum, et sic capitalem sibi intentatam poenam effugere, 322. Illo rum periculum confert cum periculis quæ ob philosophiam adiit Socrates. ibid. Putat quod Christiani Jesum Filium Dei appellant, id eos mutuatos esse ex iis quæ de mundo tradita sunt, illum videlicet ex Deo genitum, Dei Filium, et Deum esse, 669. Judæos et hristianos deridens, utros que comparat, aut vespertilionum agmini, aut formi cis, aut ranis aut lumbricis, 517. Refellitur, ibid. et seqq. Ait Christianos comprebensum mortuumque Jesum co Jentes simile quidpiam facere Getis qui Zamolxim, Cilici bus qui Mopsum, Acarnanensibus qui Ampbilochum, The banis qui Amphiaraum, Lebadiensibus qui Trophonium cultu prosequuntur, 469. Dicit Ægyptios quos derident Christiani, proponere tamen multa non spernenda ænig mata, quandoquidem ideas æternas, non autem, quod vulgus putat, mox interitura animalia, colendas esse do ceant; Christianos vero stultos esse qui in iis quæ de Jest dicunt, nihil hircis canibusque Ægyptiacis nobilius affe rant, 458. Cum Christianis expostulat quod captiosis ar gutiis freti Jesum asserant proprium esse Dei Verbum, et quod pro Verbo illo puro et sancto qued Judæi Filium Def esse prædicant, exhibeant despicatissimum hominem flagris cæsam et in crucem actum, 413. Ait rem esse per absurdam, Christianam religionem quam Jesus vivens ne mini persuasit, tam multis post ejus mortem persuaderi, 421. Christianos comparat iis qui in foro sceleratas et cir culatorias artes suas ostentant, nec audent coetum adire virorum prudentium, nec ibi sua venditare; at ubicunque adolescentulos, servulos et fatuos collectos animadverte rint, eo se ingerunt eorumque plausum aucupantur, 482. Refellitur, ibid. et seqq. Christianæ religionis præcones et doctores similes esse ait lanificis, sutoribus, fullonibus ethominum rusticissimis qui ad mala puerulos et muliercu las instigant, urgentque ut, patre et præceptoribus dims sis, se ad ipsos applicent et adjungant, 484. Refellitur, ibid. et seqq. Christianæ religionis præonibus exprobrat quod ad eam vocent peccatores, insipientes, pueros, infeli ces, etc., 486. Refellitur, ibid. et seqq. Calumniatur omnes sapientes, et omnes prudentes a Christiana reli gione excludi, solos admitti stolidos, ignobiles, stupidos. mancipia, mulierculas et puerulos, 476. Refellitur, ibid. et seqq. Ait Christianismi doctores simile quid facere ilii, qui sanitatem corporum po:licitus prohiberet quominus periti medici accerserentur, ne sic sua proderetur insci tia, 496. Refellitur, ibid. Dicit Christianos doctrina fidei interdicere sapientibus omnibus, ab illisque admitti selos stupidos, servili ingenio homines, 458. Dicit eo magis mirum esse Christianorum institutum, quod nulla solida ratione nitatur, sed pro solida ratione fuerit seditio et ex illa sperata utilitas et exterorum metus, 455. Ait si vellent omnes homines fieri Christiani, hoc Christianos recusatures, 452. Ait principio Christianos, cum pauci es sent, una sententia fuisse; sparsa autem eorum multitu dine, statim divisos in partes secari, et quod cupiebant ab initio, suam quemque factionem habere, 433. Ait va rias Christianorum sectas sese mutuo dicendis tacendisque injuriis lacerare ac proscindere, tantoque in se invicem deflagrare odio, ut ne minimum quidem cederent concor diæ causa, 627. Calumniatur quosdam ex Christianis neque dare neque accipere velle fidei suæ rationem, 327. Ribet mundi conflagrationem quam in tine rerum venturam præ dicant Christiani, 587. Quæ Christiani de diluvio et con flagratione dicunt, ea putat ilios ex male intellecta Gra corum aut barbarorum opinione hausisse, 588. Refellitur. ibid. et seqq Ut obsoleta et rancida despicit quæ apud Christianos traduntur de mortuorum resurrectione, de ju dicio Dei, de mercede justis destinata et de igne qui in justos manet, 390. Putat Christianorum de resurrectione dogma ex male intellecta metempsychosi profectum esse, 716. Ait Christianos sperare futurum ut oculis corporis Deum intueantur, auribus vocem ejus audiant, et mani bus corporis eum contrectent, 718. Refellitur, ibid. Sibi non constare putat Christianos qui resurrectoram suum corpus putant, et illud inte: in ominibus cruciatibus exponunt quasi rem nullius preții, 777, 778. Christianos supplicia post mortem peccatoribus minantes confert cum iis qui in Bacchi mysteriis spectris oculos et terriculis percellunt, 507. Ait paradisum suum ex iis quæ de Eg sio campo a veteribus dicta sunt, Christianos esse mutaa tos, 713. Christianos ait similes illis esse, qui Metragyrtis, Divinis, Mithris, Sabbadiis, Hecate aliisque dæmonis aut dæmonum spectris credulos se præbent, 327. Ait stulte inter se contendere Judæos et Christianos de Christo, cum fateantur divino Spiritu prædictum fuisse fore, ut ad genus humanum Salvator adveniret; dissentiant autem venerit ne is qui prædictus est au non, 448. Judæis ad fidem Christianam conversis exprobrat quod cum a sacris Judaicis ducant initium, paulo progressi eadem illa cou temnant, 389. Vitio dat Christianis quod pro Jesu mori non recusent, cum primi ejus discipuli qui illum excru ciatum morientemque viderunt, nec cum illo aut pro illo mortem occubuerint, aut supplicia contempserint; imo se discipulos ejus esse negaverint, 420. Christianam doctri Dam pro simplicitate habet, putatque illa solos rudes de victos esse. Fatetur tamen ex eis multos esse modestos, temperatos, prudentes et idoneos qui allegoriam intelli gant, 346. Dicit Christianos similes circumforaneis bomi nibus, qui in foro suas ineptias circulatorias ostentant, non adire cartum virorum prudentium, nec ibi audere sua venditare, at ubicunque adolescentulos, servulos et fa tuos collectos animadverterint, eo se ingerere illorumque plausum aucupari, 480, 482. Refellitur, ibid. et seqq. De primere conatur ea que de regno Dei scripserunt aucto res Christiani, et ea de re ex Platonis epistolis et Phædro

epulæ Thyesteæ, concubitus incesti, seditio, 319, 662, 651. Adversus Christianos senatus Romanus, imperatores, milites, populi, ipsi eorum qui credebant, parentes con spirarunt, 323. Christianos omnium ealamitatum suarum causam esse dicebant ethnici, not., 456. Christiani preci bus demones expellunt ex hominum animabus, ex locis ubi considunt, aliquando etiam ex animantium corporibus, 742. Damones incantant et expellunt pronuntiando no mine Jesu recitandisque Evangeliis, 325. Multi dæmonia ex obsessis corporibus profligant, idque sine ullo magia aut incanta ionis auxilio, sed solis precibus, 696. Eorum sententia de idololatria, 323. Christianorum cultu tem pla et statuæ rejiciuntur, 469. Ne vel una vocula Christia nismum ejurent, ad mortem usque firmiter pugnant, pa rali quodvis supplicii mortisque genus sustinere, 721. Pietatis causa facilius exmunt corpus, quam philosophus deponeret vestem, 721. (bristianorum doctrina toti orbi cognita, 525. Quædam reconditiora habet nec omnibus re tecta, 323. Eorum mores quantum ab ethnicorum moribus differant, 466. Aliquot Christiani, cum eximiæ puritatis amore, tum quo castius ad divinum cultum accedant, ve nereis voluptatibus etiam lege permissis abstinent, 315. Christiani ut perditos et Deo mortuos lugent eos e suis qui libidine aut quovis alio crimine dejecti sunt; eosdem vero quasi e mortuis excitatos ducunt, si eam morum mu tationem fecerint cujus ratio haberi debeat; tardius ta men eos admittunt quam quos primo recipiunt; et præ terea eos arcent ab omnibus ecclesiasticis dignitatibus, 481, 482. Eorum agendi ratio erga catechumenos, 481. Non legem Moysis violant, sed spretis Judæorum fabulis investigando legis et prophetarum occulto sensu emen dantur atque erudiuntur, 390. Nihili faciunt Pythiæ, Do donidum, Clarii, Branchidarum, Ammonis aliorumque sexcentorum prædictiones, 693. Arma non ferunt nec bella gerunt, 602. Eis nulla hominis cædes licita, 451. Eorem conventus legibus vetitos esse ait Celsus, 319 Eis magicæ præstigiæ affictæ, 661. sententias depromit quasi divinas et quasi in Scripturis nostris simile sit nihil, 642 Ait Christianos ab altaribus, statuis, templis erigendis abhorrere, quia hæc ccultæ et arcane societatis tessera sit de qua inter eos convenerit, 753 Christianorum mysteria cum Ægyptiorum mysteriis comparat, 437. Ophianorum inepta mysteria Christianis, quasi ea sectentur, tribuit, 722, 723. Eam quam Christiani docent humilitatem criminari tentat, returque sumptam ex male intellecto Platonis loco, 610, 641. Putat præce plum de nec facienda nec repellenda injaria melius a Platone quam a Christianis enuntiatum fuisse, 755. Negat Christianorum Scripturas posse allegoriam pati, 541. Re fellitur, ibid. et seqq. Ait ex fidelibus esse qui primum Evangelii contextum ter, quater, pluries mutant et per vertulit, 411. Ait Christianos mutuatos esse septem suos coelos e Persarum Mithriacis mysteriis, 616. Ait multa impia in scriptis sibyllinis fuisse a Christianis inserta, 734. Magicas præstigias Christianis tribuit, 661. Ait quam Christiani videntur habere potestatem, eam ipsos habere ex quorumdam dæmonum nominibus et incantationibus, 324. Christianis omnibus objicit quæ solis Marcionitis ob jicienda erant, 673 et seqq. Enumerans gentes dogmatum inventrices, solis Judæis infert injuriam quos cæteris non accenset, 332. Judæorum historias ut fabulosas re spuit, 332. Circumcisionis usum apud Judros non re prehendit, sed ait Judæos illam ab Ægyptiis fuisse mutua tos. 359. Putat Ægyptios et Colchos circumcisionem prius Judæis habuisse, 609. Ait Judæos genere Ægyptios ideo ex Egypto excessisse quia rempublicam seditionibus tur barent et ritus religionis more receptos despicatui habe rent, 450. Judæorum ex Ægypto egressum fugam vocat, 623. Calumniatur Judæos angelis cultum tribuere, magi cisque artibus dare operam, quarum illis Moyses doctor fuit, 344. Putat coelum et angelos a Judæis coli, 580. Re fellitur, 581. Ait Judæos sperare se in corpore resurre cluros esse, æternam habituros vitam, hujusque resurre ctionis exemplum et ducem fore eum, qui mittendus ad illos est, et probaturum nihil esse quod Deus nequeat efficere, 445. Paganismi oracula supra modum laudat, et Judæorum prophetiis quas pro fabulis habet, longe præ fert, 771, 775. Ait nonnullos e Judæis Jesu ætate sedi tionem contra commune Judæorum conscivisse et Jesum fuisse consectatos, 451. Ait Judæos ad Christi fidem con versos, relicta patria lege, demulsos a Jesu, prorsus ridi cule esse deceptos, et in aliud nomen aliamque vitam transfugisse, 585. Putat darmones rerum hujus mundi esse curatores, ac proinde illos a nobis colendos esse, ne jugrato erga eos animo esse videamur, 783. Censet diver sas terræ partes diversis dæmonibus quasi quasdam præ fecturas commissas, 596. Ait rebus singulis cum potestate præfectum esse d:rmonem unum, 742. Dæmonum nomen angelis tribuit, 580. Ait nos omnia ad vitam necessaria a dæmonibus accipere, 762. Nostrum corpus carcerem vocat et putat singulos homines commissos esse quibus dam hujus carceris curatoribus, 780 Centuplum martyres recipiunt, 283. Cephas idem qui Petrus, 436. Cephisidorus Isocratis discipulus adversus Aristotelem scripsit, not., 462, Chæremonis Stoici liber De cometis, 373. Chaldæi a Magis diversi, not., 573. Ab eis orta est divi natio ex natali die, 693. Chaldæi genethliaci, 354. Eo rum astrologia, 143. Apud eos captivi Hebræi talorum lusui veniebant, et in plateas projiciebantur inse pulti, 11. Chnachoumen, dæmon quem Ægyptii putant uni corpo ris humani parti præpositum, 785. Chnoumen, dæmon quem Egyptii credunt uni corporis huniani parti præpositum, ibid. Christiani nihil præter Deum adorant, 581. Mori ma Inerint quam Deum Jovis nomine appellare, 343. Chri stianorum nomine indigni sunt qui absurda figmenta Je suque discipulis improbata inducunt, 621. Christiani ab initio Christianismi non omnino pauci erant, 453. Multi, velut inviti, Christiani olim fiebant, repente divina virtu te immutati, 361. Solis Christianis non licet secure vivere nisi suam religionem ejurent, sacrificia ex more offerant, et solita juramenta præstent, 399. Christiani, qui modo quodam incredibili in societatem coaluerunt, initio prodi giis potius quam exhortationibus videntur ad fidem ad ducti, 776 Christiani pauci qui humana sapientia sint in sigues, 640. Cure Christianis plures rudes ac rustici quam litterati, 346. Omnia faciunt ut eorum coetus constet prudentibus hominibus, 482. Non cuicunque ad se acce denti præcipiunt, ut primum credat, eum quem illi propo nunt, esse Dei Filium, 637. Sua singuli propria lingua inter precandum utuntur, 769. Veteribus Christianis qua luo. flagitia per calumniam exprobrata, nempe impietas, Christianismus sua quadam propria ratione quæ divina est demonstratur, 320. Illius præstantia et utilitas proba tur ex sectarum multitudine, 454, 455. Christianismus di vina virtute sustentatus omnibus hostibus suis superior, 523, 345. Judaismo tanquam appenditur, 320. Cur dæ mones ei obstiterint, 465, 466. Ad illum non soli simpli ces vocantur, 496. Illius originem barbaram esse calum niatur Celsus, 520. Christus Dei Verbum in Moyse atque prophetis erat, 47. Christus thronus Dei, 241. Christus Filius Dei unigenitus, 53. Christus Deus esse pronuntiatur, 371. Ejus divinitas, 161. Christum quem Judæi exspectant, non omnes cre dunt Deum fore aut Dei Filium, 503. De Christo Juda orum et Christianorum dissidium, 502. Ante Christi adventum manifestis argumentis ostendi non poterat ve teres Scripturas divinitus fuisse inspiratas, 161. Quædam sectæ negant esse Christum a prophetis prædictum, 502. Locus natalium Christi prædictus, 160. Ejus corpus de viri semine et carnis voluptate non natum est, 37. In Christo duplex natura, alia divina, alia humana, 53. Christi anime natura eadem est quæ est omnium animarum, 91. In Chri sto videtur quasi medium quoddam esse anima inter car nem et spiritum promptum, 96. Christo Salvatori alia in Evangelio sub animæ nomine ascribuntur, alia sub spi rilus nomine, 96. In Christo quædam ita videmus humana ut nihil a communi mortalium fragilitate distare videan tur, quædam ita divina ut nulli alii nisi naturæ conveniant deitatis, 90. Christus pauco tempore, id est annum unum el menses aliquot, docuit, 160. Patrem suum dicebat euni cujus nomini Saloinon magnificum templum exstruxerat, 85. Vir sterilis et abominatus de quo Jerem. xxu, 21, eodem sensu dicitur, quo eum Paulus dixit factum esse pro nobis peccatum, monit., 38. Mortuus est ut omnibus prodesset, 408. Semel tantoin passus est, 82. Vere passus, vere mortuus, vere resurrexit, 402. Utrum aliquando in supernis locis passurus sit, 188. Post resurrectionem na turam aerii el spiritalis corporis ostendit, 37. Post as sumptionem in cœlos, in apostolis suis locutus est, 47. Quo sensu Paracletus dicatur, 93. Ejus anima quo sensa apostoli dici queant, 96. Ejus regnum quale, 575. Christi duplex adventus, 371. Duos Christos hæretici dicere ausi sunt, 92. Chrysippus Solensis, 621. In multis suorum scriptorum locis Cleanthem magistrum suum mordere videtur, 397. Porticum multis eisque doctis operibus illustravit, 540. Obscenam Jovis et Junonis tabulam allegorice explical, ibid. De Jove el Junone ea tradit, quæ nemone ore quidem inquinatissimo diceret, not., 540. Ejus liber De curandis affectibus, 379. Ejus tractatus De bonis et malis, 5.2. Sæpe, expositis quibus ipse motus fuerit rationibus, ire jubet ad eos qui melius ipso disserant, 357. Nullum Deum putet

interitu carere, excepto igni, not., 497. Circeuses ludi non erant apud Judæos, 610. Circumcisio nulli genti ante Abraham in usu erat, 339. Circumcisio octave diei præcipua, 614. Quæ uon fit octa va die, non fit nisi pro circumstantia, 614. Circumcisio solis Judais permissa, 399. Circumcisio Judæorum alia non solum a Colchorum et Ægyptiorum, sed etiam ab Ismaeli tarum Arabum circumcisione, 614. Circumcisionis ritum a Judæis mutuati sunt Ægyptii et relique gentes, not., 339. Circumcisionis causa non eadem est apud Judæos quæ apud Ægyptios et Colchos, 613. Circumcisionis usus apud Colchos et Egyptios, 609. Circumcisio Christianis velita. 310. Cur, 615. Clarius, 693. Ejus oracula a Christianis contempta, 699. Clementis apostolorum discipuli epistola citatur. 82, 83. Clemens Alexandrinus Alexandri Hierosolymorum epi scopi magister, 6. Cleomedi miracula tribuit Celsus, 449. Illius fabulosa historia, 468, 449. Cum in arcam ingressus esset, et intus eam clausam teneret, intus tamen inventus non est, ibid. Cleomedem pugilem æquis cum dits honoribus coli Apollo jussit, 462. Cleophæ socius Simon, 434. Cnat, dæmou quem Ægyptii putant uni corporis humani parti præpositum, 785. Codex Origenis ab hæretico quodam adulteratus, 6. Quo pacto fraus detecta sit, ibid. Coeli an septem sint, an eorum definitus omnino sit numerus, receptæ in Ecclesiis Dei Scripturæ non expli cant, 643, 648. Cœlum nec a Judæis nec a Christianis Deus dicitur, 581. Calum sedes Dei est, et terra scabellum pedum ejus quia et in cœlo et in terra virtus Dei replet universa, 78. Coelum seu firmamentum nuncupatum est vocabulo alterius cœli in quo sanctorum nomina scripta esse dicuntur a Salvatore, 83, 84, 97. Cœlum allegorice Christus est; terra vero Ecclesia, 241. In quo cielo s clorum nomina seripta esse dicantur a Salvatore, 88. Colchos circumcisionis usum priores Judæis obuisso putat Celsus, 609. Ecrum circumcisio diversa a Judæorum circumcisione, 614. Apud eos non eadem est circumci sionis ratio, quæ apud Judæos, 613. Cometæ magnarum rerum prænuntii olim habebantur, 373. cometarum genere fuisse stellam quæ magis in Oriente apparuit, opinatur Origenes, ibid. Concubitus promiscui olim Christianis per calumniam objecti, 319. Confessio fidei publica necessaria ad salutem, 277. Conflagratio mundi, 388. Corpus non continuo putandum est id cujus participatio habetur a plurimis, 50. Omne corpus schema aliquod ha bet, id est, habitu aliquo deformatur, 101. Corporis natura non est impura, 474. Corpora cœlestium rotunda, 268. Utrum corpora non principaliter subsistant, sed per in tervalla et ob varios motus rationabilium creaturarum, nunc flant, et rursum dissolvantur in nihilum, 194. An sine corporibus aliquando vivendum sit, 152. Sine corpore an vivemus aliquando cum subjecti Christo subjiciemur Deo et Deus fuerit omnia in omnibus, 81. Id Tectoris in quisitioni relínquitur, 83. Similitudo Dei desperanda, si eadem semper sumus corpora habituri; aut si beatitudo nobis ejusdem cum Deo vitæ promittitur, eadem qua vivit Deus, conditione vivemus, 152. Corpora an hoc futura sint in fine omnium quod nunc est æther ac cœlum, 71. Na tura hujus corporis nostri in spiritalis corporis gloriam aiquando perducetur, 154. Corporis resurrectio asseritur, 100 et seqq. Corpus quod pro Christo pariter cum anima cer:avit, certaminum præmiis non defraudabitur, 33. Corpus Jesu post resurrectionem medium inter crassum et subtile, 434. Corpus spiritale quodnam sit, 153, 154. Corpus dæmonum cur dicitur a multis incorporeum, 49. Crates confectam ex venditis prædiis suis pecuniam dono dedit Thebanis, 418. Cratetis constans gravitas pro tudo habenda præ Judaicorum prophetarum gravitate et Constantia, 698. Creatio mundi qualis a Moyse describitur, non est ad litteram accipienda, 174, 173. Creaturarum rationabilium causa Deus, 99. Creaturæ omnes ab æterno factæ, 57. Creaturarum rationabilium variæ species enumerantur, 65. Creaturarum cœlestium, terrestrium et infernarum diversitas ex præcedentibus causis repetitur, 99, 100. Creaturæ nullo modo adoranda sunt, 279. Rationabiles creaturæ hoc ipso quia non erant et esse coeperunt, necessario convertibiles et mutabiles substiterunt, 97. Illis libertas arbitrii concessa, 97, 99. Creaturæ rationabiles liberum semper habent arbitrium, et vel virtutes capere possunt vel vitia, 76. Diversitatis que inter rationabiles creaturas reperitur, causa non ex Conditoris voluntate vel judicio, sed ex propriæ voluntatis arbitrio originem trahit, 99. In singulis quibusque nila. nabilibus creaturis causa varietatis ac diversitatis ex ips rum motibus, non ex dispensantis Dei in qualitate de. scendit, 74. Creaturarum lapsus a bono paulatim actidi 61, 65. Creaturas rationabiles antequam ad inferiors la descenderent, et de invisibilibus ad visibilia commig rent, ruentesque ad terram crassis corporibus indigerer, in diviniori habitaculo apud superos commoralas esse of a natur Origenes, 149, 150. Aliæ de sublimioribus come aliæ paulatim labuntur in terras; istæ voluntariæ asveç dunt, aliæ præcipitantur invitæ: the sponte suscipies! ministeria, ut ruentibus manum porrigant, illæ cog ingratæ ut in suscepto officio perseverent, 130. Naun omnis rationabilis excepta Dei natura tam boni quam za capax, 74, 75. Creaturarum rationabilium varios moa Deus ad unius mundi consonantiam trahit, 77, 99. r aturæ rationabiles pro meritis secundum præcedens causas in hunc mundum distributæ sunt, 99. Creatin nulla substantialiter sancta est, 68. Nulla creatura rate nabilis natura sancta est, sed ex assumptione vel inspar tione Spiritus sancti habet ut sanctificetur, 75. Crepitus ventris, deus apud quosdam Ægyptios, 604. Creta mendaces, 475. In Creta sepulcrum Jovis, 475. Crucifixos omnes a Christianis coli, nonnulli pagat credebant, 422. Crucem suam tollere ac Jesum sequi necesse est, Ml, 719. Cultum Filii Dei prophetiæ ac miracula commendau, Cultus Fi ii Dei ac Patris in integra vita positus, 7 Cupido die natali Veneris natus est, 533. Cupido Poc et Penie filius, 533, Cybeles ministri, 327. Cynus Socrati in somnio commendatus, 635. Cynici quidam publice apud fortuitum auditorium disse rebant, 480. Dachiacharus filius Ananielis fratris Tobiæ, præfec erat cunctis rationibus regni regis cherdonis, 27. Dæmones omnes mali sunt, 761. Nun natura tales, sed malitia, 66, 67. Dæmones mali Homero non ignoti, 692. Dæmonum nomen solis tribuitur maleficis potestatis crassiori corpore solutis, 380. Dæmones non tales creali sunt, 75. Ad Deum non pertinent, sed ad diabolum, 761. Ad virtutem revocari magis nolunt quam non possunt, Qui dæmon est et negligentius egerit, an homo fiat, ✪ 70, 71. Dæmonia proprias denominationes ad summen Deum referunt, ut pro summo Deo adorentur, 306. Eorum corpus naturaliter subtile et velut aura tenue, et propier ea dicitur incorporeum, 49. Dæmonum sedem propriam aerem esse crassum, tenebricosum, et terræ vicinum; ipsos indigere cibo, attrahere nidores, satiari sanguine, delectari suffitu opinatus est Origenes, not., 303. Iden placuit aliis Patribus, 303, 301. Dæmones ut in denso bee aere qui terram ambit, commorentur, indigent sufbluun alimento, et observant ubi nidor vel vapor sanguinis 2% thuris sit, 303, 304. Absque suflitibus et nutriments que eorum corporibus congrua pulantur, subsistere non pos sunt, 304. Crassiori corpore soluti sunt, 580. In temploraz constructione ab ethnicis invocati, 743. Malorum dan num duplex in homines operationum species, 144. Dr. mones e corporibus a Christianis fugati, not., 321. Inca tantur et expelluntur a Christianis nomen Jesu pronar tiantibus et Evangelia recitantibus, 325. Aliquando vi cuntur Jesu nomine etiam ab improbis pronuntiato, 325. Ex obsessis corporibus profligantur a Christianis mulus, 696. Eorum in Christianam religionem irriti conatus,521. Illorum furor contra Christianos cur interdum quiesca, interdum ardeat, 774. Vero Christiano nocere nequeunt, 769. Eorum potestas in malos, non autem in eos qui indu erunt armaturam Dei, 768. Sæpe quædam faciunt, qua etiam animantibus perniciem afferant, 742. Illis fames, arborum vi:iumque, sterilitas, immodici calores, aeris corruptio et alia id genus omnia tribuenda sunt, 76 Dæmones mali curiosis incantationibus deliniti magis et præstigiatoribus morem gerunt, 426. quibusdam invo cantur, ut amor aut odium inspiretur, aut quædam actin nes impediantur, aut innumera alia ejusmodi fiant, 743. Quidam integra sæcula ædificiis quibusdam locisque ali gati manent, sive id fiat magicis incantationibus, sit propter sua ipsorum vitia, 697. Dæmonium Socrati familiare, 635. Damnati obscuris et atris post resurrectionem corpori bus induentur, 103. His poenas temporarias ad emenda tionem et non æternas a Deo infligi innuit Origenes, 88 Danae, 355. Daniel ejusque socii ab animatis abstinentes aqua by Google

Ieguminibus vescebantur, 699. Dedecennis erat, cum Benes Susannæ calumniatores redarguit, not., 14. Assy riorum scientias callebat, 640. Quanta fuerit ejus sapien tia, 477. Spiritu afflatus exclamavit iniquam esse senten. tiam contra Susannam, 10. Africano videhatur nunquam amatu spiritus, sed post visiones et insomnia aut post angeli apparitionem prophetasse, 10. Interdum ex inspi ratione locutus est, interdum post insomnia; alias vero angeli apparitio ei ob:igit, 23. Ejus de Antichristo vatici nium, 425. Danielem prophetam juxta I.XX Interpretes Domini Salvatoris Ecclesiæ non legunt, utentes Theodo tionis editione, not., 14. In Danielis exemplaribus Græcis plura erant quam in Hebræis, 13. Daniel, m, 25, obelo notatas es! quod in Hebreo non exstet, 220. Darius Græcos et Callatias interrogat, illos an parentes suos mortuos comedere vellent; hos, an cremare, 603, 604. Contra Darium Codomanum Judæi arma capere re cusarunt, 616. Debitum aliud viduæ, aliud diaconi, aliud presbyteri, alind episcopi, 253. Debitum commune viri et uxoris, Debitores sumus multis nominibus, 232, 253. Cum de bitoribus nostris humaniter agere nec injuriarum memo res esse debemus, sed debita propria recordari, quæ sæpe omisimus solvere non hominibus tantum, sed et ipsi Deo, Defectio solis quæ moriente Jesu contigit, a Phlegonte commemorata, 411. Delta. Pars Ægypti inter brachia Nili, 603. Demetrium Alexandrinæ urbis pontificem lacerasse, et in totius orbis episcopos et clericos invectus esse fertur Origenes, 5. Democritus philosophus, Leucippi discipulus, accessu imaginum insomnia fieri putat, nol., 359. Ejus discipuli simulant se simulacra colere, 741. Demosthenis virtutes et vitia, 518. Ejus fuga turpissi ma ad Chæroneam, not., 518. Reditus ad Athenas præ formidine Alexandri ad quem legationibus fungebatur, not, 518. Ejusdem avaritia, ibid. Dentes mentis, qui, 53. Deucaliouis diluvium, 337. Vide Diluvium. Deus quibusdam philosophis Græcis notus, 524. Deus rerum omnium principium, principio carens, 426. Deus nec totum nec pars, 431. Deus est ex omni parte povás, et, ut ita dicam, as, et fons totius intellectualis naturæ, 51. Deus incomprehensibilis et inæstimabilis, 50.In Deo nibil majus aut inferius credendum est, 31. In Deo vivimus et movemur et sumus, quod virtute sua universum constrin git ac continet mundum, 78. Deus summus non vocandus est nomine quod sacræ Scripturæ non agnoscunt, 306. Deo tribui sine peccato potest illud nomen, quod in Sey thica vel Ægyptiaca, vel in quavis alia lingua Deum si gnificat, 613. Unum idemque semper est Dei nomen, Qui est, 256. Circa Dei nomen quanta sit Christiano rum religio, 343. Deus non corpus aliquod aut in corpore esse putandus est, 51. Non figura corporea putandus est circumscribi et in cœlis habitare, 233. An corporeus, an incorporeus. 49. Sensus omnis qui corporeum aliquid de Deo intelligi suggerit, removendus est, 50. Deus corpus non est, 685 et seqq. Dens est ab omni concretione li ber, invisibilis, incorporeus, intellectus, aut quid aliud intellectu et substantia præstantius, 720. Quæ Scripturæ verba ad litteram sumpta videntur simplicioribus dicere Deum in loco esse, sic accipienda sunt ut magnis et spiri tualibus de Deo notionibus conveniant, 233 In Deo na turæ divisio nulla, 55. Deus in corporeo non est loco, 234. Deus est intellectualis natura siniplex, nihil omnino in se ad unctionis admittens, 51. Deus et intellectuales rationabilesque naturæ, quodammodo unius sunt substan tiæ, 194. Opinionis, Deum corpus esse, impiæ sequela, 234, 235. Deus omnibus rebus intellectualibus ineffabili ter præcellit, 51. Ejus essentia ab omnibus rebus creatis secreta, 236. Mutationis expers, 359, 680. Penitus impas sibilis atque omnibus humanis carens affectibus, 86. Ex pulchritudine operum, et decore creaturarum. parens universitatis intelligitur, 51. Ei omnia possibilia quæ fieri posse non repugnant, et quæ non sunt inde ora, 593 et seqq. Non aliam habuit creandi rationabiles naturas cau sam nisi propter seipsum, id est bonitatem suam, 99. Tantum numerum intelligibilium substantiarum creavit, quanto poterat sufficere, 97. Tantam materiam apparavit, quantam poterat exornare, ibid. Tanta fecit quanta pote rat apprehendere ac sub providentia sua continere, 97. Deus quo sensu omnia posse dicatur, 493, 494. Ejus po tentia linita, nec sub obtentu laudis tollenda ejus circum scriptio est, 97. Ut omnipotens ostendatur, omnia ab æterno creaverit necesse est, 57. In initio, id est ante onnia, creasse omnes rationabiles substantias existiman dus est, 97. Dens unus, qui cum nihil esset, esse ferit universa, 47. Idem Veteris et Novi Testamenti Deus, 48. Equales creavit ac similes omnes quos creavit, 99. Crea turas rationabiles pro merito secundum præcedentes causas in hunc mundum distribuit, 99. Quo sensu dicitur omnia permeare et comprehendere, 686. Non ideo cor pus, quia dicitur ignis, lux, spiritus, 49, 50. Quo sensu hæc omnia esse dicatur, ibid. Lux est, et ista lux est quæ illuminat omnem sensum eorum qui possunt capere ve ritatem, 49. Ignis consumens quo sensu dicatur, 50, 509, 687. Figurate ignis dicitur, 685. Natura invisibilis est, 86. Quo sensu dicatur videri posse, 725 et seqq. Quo sensu intelligatur visibilis, 53, 86. Nulli naturæ visibilis, 52. Quo sensu invisibilis dicatur, 33. Non videtur oculis cor poris, sed mente, 717. Quo sensu dicatur neque Salva tori visibilis 86. Ejus naturam acies humanæ mentis in tueri non potest, 51. Natura immutabilis permanens ad nos descendit providentia et rerum humanarum procura tione, 510. Ex locorum corporalium prærogativa non pu landus est adorari, sed adorandus in spiritu et veritate, 50. Deus zelotes, 280 et seqq. Amat omnia quæ sunt, et nihil eorum quae fecit odio habet, 381. quibus tota anima diligatur, 275. Dei munificentia erga martyres, 275. Dei tam in bonitate quam severitate mensura est, 5. Dei misericordia ad quosnam pertineat, 494. Deus quo. modo erit omnia in omnibus, 152, 153, 155. Deus ide Judæorum ac Christianorum, 633. Deum vidisse Moyses putandus est, non carnalibus oculis eum intuens, sed visu cordis ac sensu mentis intelligens, 86. Deum bonum et non justum dicebant Valentiniani Patrem Domini nostri Jesu Christi, justum vero et non bonum legis et prophe tarum Deum, 86, 87. Eorum error confutatur, ibid., 88, 89. Unus esse probatur, Deus legis et prophetarum, et Domini Jesu Christi pater, 84, 85, 86. Sicut Deus legis et prophetarum in Veteri Testamento frequenter dicitur bonus, ita etiam justus in Evangeliis appellatur Dom ni nostri Jesu Christi Pater, 89 In Deo nibil inna'um præter solum Deum Patrem, 55. Supra omne tempus, supra omnia sæcula, et supra omnem æternitatem intelligenda sunt quæ de Patre et Filio et Spiritu sancto dicuntur, 190. In Deo Patre omnipotentis appellatio non est ante rior nativitate Filii sui,58. Deus Pater in generatione Filii sui non potest alicui hominum vel animantium generanti exæquari, 35. Cum in nullas partes dividi queat, Filii fit Pater, non emittens illum, ut quidam putant, 190. Filium non genuit per prolationem, 55. Pars substantiæ Det Patris non est in Filium versa, 190. Deus Pater unigeni tum Filium generat, et Spiritum sanctum profert, non quasi qui ante non erat, sed quia origo et fons Filii vel Spiritus sancti Pater est, et nihil in his anterius poste riusve dici potest, 79. Deus Pater et Deus Filius due sunt hypostases, sed unum sunt, quemadmodum priorum Christianorum unum cor erat et anima una, 750. Duæ res sunt quoad hypostasim, una vero concordia et consen sione et voluntatis identitate, 751. Dei Patris et Filii et Spiritus sancti naturæ id proprium est ut sine materia!i substantia et absque ulla corporeæ adjectionis societate subsistat, 71. Deus Pater Filii sui dominus recte existi mari potest, 244. Non solus magnus est, suæ enim magni tudinis participem fecit Filium suum, ut qui imago est invisibilis Dei, is etiam magnitudine Patris imaginem referat, 684. Dei Patris potestas major potestate Filii et Spiritus sancti, 62. Deus Pater natura invisibilis, imagi nem quoque invisibilem genuit, 55. Perfectius et purius a semetipso cognoscitur quam a Filio, 193. Non solus con templatu difficilis, sed etiam Filius, 683. Verbo ejus Filio comprehenditur, 682. Digne a solo Filio compre henditur et cognoscitur, 643. Deum Patrem quo sensu Filius comprehendat, 193. Quidquid de Deo Patre cogno scitur, id revelante Filio in Spiritu sancto cognoscitur, 61. Dei Patris cognitio non sine divina gratia conceditur, 726. Deus Pater videtur in Filio, 49. Dei Patris operatio ad unumquodque entium pervenit, 62. Ilius participatio pervenit ad omnes tam justos quam peccatores, rationa biles atque irrationabiles, et ad omnia omuino quæ sunt, 62, 63, 64. Dei Patris et Filii operatio ad omnem perve nit creaturam; virtus Spiritus sancti ad so os sanctos, 63. 61 Deus Pater Domini nostri Jesu Christi non alius est a Deo legis auctore, 260, 261. Deus Pater primarius mundi conitor, 678. Deus Verbum ubique est, 586. Nulli mutationi obno xium, 510, 511 et seqq. Improprie oratur, 580. Deus et omnipotens est Filius Dei, 58. Anima Dei potest fortasse intelligi unigenitus Filius ejus, 96. Dei Stoicorum natura, 510. Deorum Epicuri natura, ibid. Dii gentium avida sunt dæmonia circum victimas, sanguinem, aliasque sacrificiorum partes volitantia, 471. De illis absurdæ Græcorum historiæ, 510. Eis turpia facta

a poetis et philosophis ascripta, 336. Deorum contem plum Christianis crimini dabant pagani, not., 319. Diabolus Hebraice Satanas appellatur, 663. Angelus fuit, et apostata effectus multos secum a Deo avertit, 48. Nec fuit nec est virtutis incapax, et tamen necdum vult capere virtutem, 75. Diabolus an de angelo possit fieri, et rursus diabolus in angelum reverti, 69, 70, 71. Futurum est ut is qui omnes vicerit, nequitia et penitus se terræ coæquaverit, in alio mundo qui postea fabricandus es', fiat diabolus, 153. Diabolum posse salvari ne mente qui dem captus dicere potest, 5. Diabolus quomodo post multa sæcul tractandus, 231. Si diabolus non esset, an nemo peccaret, 138, 139. Spiritaliter accipiendum quod diciter Jesum a diabolo in excelsum montem fuisse as sumptum, 175. Dialogus Origenis et Candidi Valentinianæ hæreseos defensoris, 5. Diaconus, aut omnino ex catalogo ecclesiastici ordinis esse non potest qui post baptismum duobus matrimoniis fuit conjunctus, aut concubinam habuit, not., 479. Diana in Comanis colitur, 647. Ejus mysteria, ibid. Dicæarchus Peripateticus. Ejus opinio de divinatione, nol., 359. Didymeus, 381. Digamus non solum excluditur ab officio sacerdotii, sed et ab eleemosyna Ecclesiæ, not., 479. Diluvium Deucalioneum, 337. Magna sunt de ejus epo cha apud veteres opinionum divortia, not., 337. Diluvio aut igne Græci putant terram certis quibusdam tempori bus purgari, 514. Diogenes Cynicum se appellavit. Ejus frugalitas exem plo fuit nihil possidentem vita beata frui posse, 652. Præ nimia frugalitate in dolio babitavit, 418. Ejus gravitas pro ludo habenda præ Judaicorum prophetarum constantia, Dionysius, musicus Egyptius. Ejus opinio de magia virtute, 662. Dioscuri alternis diebus vivunt et moriuntur, 460. Illos Greci ex hominibus in deorum numerum retulerunt, Dispersionis populorum explicatio, 598, 599, 600 et seqq. Dives camelo cur comparetur, 642. Divinatio. De divinatione varie philosophorum opinio nes, 569. Omne divinationis genus Judæis contemptui erat, 610. Divinatio per aves aliaque animalia sit necne, quæritur, 570 et seqq. Per animalia fit ministerio dæmo num, 572. Propria divinitatis nota est, res futuras ita prædicere ut prædicendi ratio vires humanas superet, et ex eventu judicetur divinum Spiritum esse prædictionis auctorem, 637. Divini, id est vates per operationem dæmonum qui eis præsunt, versibus arte modulatis responsa profe:unt, Doctrina Petri liber apocryphus, neque Petri est, ne que alterius qui Spiritu Dei fuerit inspiratus, 49. Dodouides, 695. Earum oracula a Christianis pro nibilo babita, 699. Dominationes, virtutes, principatus et potestates ac throni, an ex merito, an ex conditionis prærogativa suum obtinent gradum, 66, 70. Dominicæ diei festivitas, 758. Dosithei tres fuere, not., 372. Dositheus Samaritanus, 179. Dicebat se filium Dei, 638. Illius expositio de ratio ne observandi Sabbati, 179. Quam brevi ejus doctrina exstincta sit, 372. Dositheani vix triginta erant ætate Origenis, 638. Doxologia, pars orationis qua Deus Pater glorificatur per Christum conglorificatum in sancto Spiritu collauda to, 271. Draco in escam datus populis Æthiopibus, diabolus est, 218. Draconis ac Belis historia exstabat in veteri LXX In terpretum editione, not, 14. Druide Gallorum multa Judaicæ doctrinæ finitima pro fitentur, 335. An aliqua eorum exstent scripta, ignora tur, ibid. De rebus ad religionem pertinentibus nihil lit teris mandarunt, sed in publicis privatisque rationibus utebantur Græcis litteris, not., 335. Ebion apud Judæos pauperem sonat, 385. Ebionaia mentis inopia nomen suum ducunt, 183. Ebio nitarum duplex genus, 385, 386, 625. Alii Jesume Virgine natum credunt, aliinatum ut cæteros homines, ibid. Ebionæi illi vocantur, qui e Judæis Jesum pro Christo receperunt, 383. Ebionæi Pauli Epistolas non admittunt, 628. Nec Paulum pro sancto et sapiente habent, ibid. Ecclesias bum habuerint Christiani primis Ecclesia culis, not., 754, 755. In ecclesiis de rebus corporeis non tractandum, 269. Ecclesia locus orationis et utilis et jucundus, 268. Ecclesia, scabellum pedum Dei, 211. Tota Dei Ecclesia est Christi corpus a Dei Filio animatum; membra autem illius corporis, sunt ompes qui credunt, 669. Duplex est Ecclesia congregatis in unum sanctis, altera hominum, altera angelorum, 269. Ecclesiæ Chri stiane, earumque præsides cum aliarum societatum ceti bas et præsidibus comparantur, 466, 467. Ecclesiis Chri sti dedit Providentia in sanctis Scripturis ædificationem, Eleazarus sponte ac libere mortem pro religione oppe tiit, 287. Ejus laus, ibid. et 288. Elementa quatuor philosophis nota, terra, aqua, aer, et ignis, 36. Elephanti juramenti tenaces et rebus divinis addicti, ex Ceiso, 569. Elephantina seu Elephantis, urbs Ægypti, 603. Eleusinii inter vetustissimas ac sapientissimas gentes recensiti a Celso, 331. Eleusinia mysteria, 647. Elias ad viduam Sarephtanam in Sidonios missus, 42. Elias et Elisæus mortuos suscitarunt, 431. Eliazar filius Moysis cur circumcisus a Sephora, 61↓, Elisæus propheta Naaman Syrum sanavit a lepra, 492. Elisæus et Elias mortuos suscitarunt, 451. Animas pro meritis præteritisque moribus corpori addixit, 351. Ait omne mortalium genus ter decies mille tempestatibus exsulare a beatis sedibus, 780. Ejus versus citantur, Encratita Pauli Epistolas non admittunt, nec Paulum pro sancto et sapiente habent, 628. Enoch libri in Ecclesiis non omnino pro divinis ba bentur, 619. Liber Enoch bis citatur, 193. Enoch liber apocryphus, 61. Epictetus philosophus nobilis, servus fuit, not, Ad philosophiam excitatus, 483. Cum berus ei crus tor queret, subridens et hac re nihil commotus, Perfringes, inquit; cumque ille perfregisset, ait: Dixin hoc futurum? Epicurus magis quam Aristoteles in Providentiam ir religiosas, 339. Providentiam tollit, 329. Epicuri dii, ex atomis constantes, hoc ipso dissolvi possent nisi ad alo mos, unde illis dissolutionis periculum est, excutiendas naviter incumbereut, 510. Epicuri Deus quali figura, nol., 510. Epicurus bimembrem facit animam, cujus pars ratio nis compos in pectore sita sit, bruta per totam corporis concretionem diffusa, not., 614. Epicurus et ejus asseclæ e medio tollunt omnia oracula quæ apud Græcos admira tioni sunt, 695. Epicuri sententia de natura nominum, 341, 342. Divinationem omnem rejicit, et vana omnia soninia judicat, not., 358, 359. Magiam pro re futili habet, 312. Ejus sententia de voluptate expetenda et dolore fa giendo, not., 614. Ejus fortitudo quænam, 614. Labores fert, ut majores effugiat, ibid. Epicurei seipsi appellant philosophos, licet philosophi non sint, 624. Simulant se simulacra colere, 741. Provi dentiam e medio tollunt, 398, 621. Providentiam tollunt et voluptate summum bonum metiuntur. 496. Adulterio abstinent quod summum bonum in voluptate positum exi stiment multaque voluptati ejus officerè qui uni adulterii voluptati cedit, 739. Epigoni, 358. oo, Vox a nullo Græcorum aut sapientuni asurpa tur, neque vulgi consuetudine teritur, 245. Ab evangeli. stis videtur ficta, 246. Episcopus esse non potest, qui post baptismum dunbus matrimoniis fuit conjunctus, aut concubinain habuit, nol., 479. Episcopi sui genitalia colere Christianos, cur calum niabantur ethnici, 519. Episcopos lapsos ulterius frui epi scopatu vetitum erat, not, 482. Epistola ad Hebræos Paulo ascribitur, not., 20. Illam quidam Paulo abjudicabant; Origenes Paulo ascripsit, 20. Nonnulla facta refert quæ in canonicis Veteris Testamenti libris non reperiuntur, 19. Epistola falsa sub nʊmine Pauli apostoli ad Thessalonicenses scripta, 5. Epops, Numenii Pythagorei liber. 543. Epulæ Thvesteæ veteribus Christianis per calumniam objectæ, 319. Erataoth, in Ophianorum diagrammate canis faciem ha bet, 654. Erebiou, dæmonis nomen quem Ægyptii putant uni cor poris humani parti præpositum, 785. Erou, dæmonis nomen quem Ægyptii putant uni corpo ris humani parti præpositum, 783. Esau propter antiqua peccata odio habitus priusquam nasceretur, 96. Esau anima propter antiqua peccata qua in altera vita commiserat, odio habita, 96.

Essa mulier Hebraice dicitur, 25 Essa deducit Origenes a Nasa, sumosi ibid. Insignis ea de re Hieronymi locus, 25. Esther diu tacita gentis veritate Artaxerxis sententiam Correxit, 39. Esther liber citatur, 141. Libri Esther editio ulgata qualis olim fuerit, not., 14. In libro Esther neque Mardochæi neque Esther preces, neque Aman et Mardo chai epistola apud Hebræos habentur, 14. Eteocles, 358. Eteocles et Polynices, uterque solus Thebis imperare voiuit, not., 811. EthnarchaJudæorum quanta concedente Cæsare polleret auctoritate, 28. Ethnic causam motuum imperit eam esse putabant, quod fidelium numerus increvisset nec Christianos profli gandos curarent præsides, ut superioribus temporibus erat factitatum, 456. Etymologia pivou et xpioni, ozhou et oxinasan Hebraice reperiatur, 40. Eucharistia, nobis erga Deum grati animi symbolum est, 783. Euphrates Ophianorum magister, 652. Euphrates philosophus Apolloni Tyanei arte magica Captus, 662. Euripides Anaxagoræ discipulus, theatri philosophus dictus. 561. Sophocle sapientior dictus a Pythio, 697, 698. Ab Aristophane salibus comicis defricatur, quod sit importune loquax et dogmata quæ ab Anaxagora aliove quolibet sapiente audierat, sæpe barbaris mulieribus servisque tribuat, 720. Illius versus citatur, 414, 561, 730. Eurynome Gratiarum mater, 340. B, duplicem babet significationem; interdum oratio nem, interdum volum denotat, 201, 202, 203. Evangelium Christi ubique prædicatum, 400. Evangelia ex nudis litteris solaque historia consideranda non sunt. Nihil enim in illis est quod alterius cujusdam rei signum non sit, 458, 439. Mos recitan ii Evangelia super ægrotos, 461. Evangelium Nazaræorum, not., 49. Evangelium Na zaræorum apocryphum, not., 219. Quid sit Evangelium sempiternum de quo Joannes in Apocalypsi, 188. Exodus. In Exodo quæ pertinent ad tabernaculum ejusque atrium, ad arcam et ad indumenta summi pontifi cis el sacerdotum valde sunt immutata adeo ut ne simi lis quidem sensus esse videatur, 16. Fabianus Romanæ urbis episcopus, ad quem scripsit Origenes de recta fidei suæ ratione, monit., 1. Fata. Bene vel male agere fatis urgentibus non cogimur, Festa publica ethnicorum cur instituta, 758. His inter esse non debent Christiani, 758. Festivitates Christianorum, Dominica, Parasceve, Pa scha, Pentecoste, 758. Fides, tertium est donum Dei; secundum, scientia; primum, sapientia divin, 659. Fidei simplicis laus et uti itas, 328. Fides in Jesum aut fortunata est aut diligenti examine fulta, 472. Fidei confessio publica necessaria a! salutem, 277. fide etiam omnia humana pendent, Filius Dei increatus, 643. Filii Dei; nihil corpo reun habet, 53. Unigenitus Dei Filius est per quem om nia facta sunt visibilia et invisibilia, 90. Filius Dei non per adoptionem Filius fit extrinsecus, sed natura Filius. est, 5. Filii tres a quibusdam hæreticis admissi, not., 92. De Filio Dei duplex Platonis locus, 636. De Filio Dei an Platonici ullam habuerint notionem, 60. Filius Dei rerum omnium ratio, 596. Dei Filius an sit substantia substantiarum, idea idearum et principium, et Deus ejus Pater his omnibus sit superior, quærendum est, 681. Filii Dei generatio humana cogitatione non potest apprehendi, 35. Figura expressa substantiæ Dei Filius est unigeni tus, 56. Filius Dei natus ex Patre velut quædam voluntas ejus ex mente procedens, 55. Filius a Patre natus est, velut si voluntas procedat e mente, 190. Filii ita æterna et sempiterna est generatio sicut splendor generatur ex Juce, 55. Sicut lux nunquam sine splendore esse potuit, ita nec Filius sine Patre intelligi potest, 190. Si Filius est prolatio Patris qui illum de seipso genere! ad eum niodum quo de se animalia gignunt, necessario corpus est tum qui emittit, tum qui emittitur, 190. Filius Dei vapor virtutis ejus semper exstitit, nec est quando non fuerit, nec aliud habet initium nisi ipsum,"inde et est et nascitur,Deum, 57. Filius Dei Deo Patri coæternus, 34. Filii nativitas non est posterior appellatione qua Pater dicitur omnipotens, 58. Per Filiuni Deus Pater est om nipotens, 58. Filius Dei Deus et omnipotens, 58. Di rere fuisse aliquando quando non fuit Filius, est dicere fuisse aliquando quando veritas non erat, quando sapien tia non erat, quando vita non fuerit, 190. Hæretici purant ex nullis substantibus Filium procreatum a Patre, id est, extra substantiam suam, ut fuerit aliquando, quando non fuerit, 190. Fuisse tempus quando Filius Dei non erat, ante Arium dixerunt hæretici et ab Origene confutantur, not., 189, 190. Unigenitus Filius Dei muitis et diversis nominibus pro rebus vel opinionibus appellantium appella tur. 53. Sapientia, ibid. Pr mogenitus, ibid. Dei virtus, ibid. Verbum Dei, 51. Veritas et vita, ibid. Via, ibid. Re surrectio, ibid. Imago Dei invisibilis, ibid. Splendor glo riæ et figura expressa substantiæ Dei, ibid. 56. Vapor quidam virtutis Dei, 56 et seqq. porrhora omnipotentis gloriæ purissima, ibid. Splendor lucis æterne, ibid. Spe culum immaculatum virtutis Dei, ibid. Imago bonitatis Dei, ibid. Filius Dei est Verbum ipsum, sapientia ipsa, veritas ipsa, ipsamet justitia, 669. Filius Dei, Verbum et justitia est, 238. Filius Dei unigenitus, sapientia ejus est substantialiter subsistens, 53. Filius Dei primogenitus omnis creaturæ, non alius est per naturam quam sapien tia, 53. Filius Dei non est particeps justitiæ, sed justitia ipsa est, 681. De Filio et Spiritu sancto duo seraphim quæ Isaiæ vi, 3, commemorantur, interpretabatur He bræus Origenis magister, 61. Hieronymo quantum displi cuerit hæc interpretatio, 61. Filius Dei ante incarnatio Dem Deo Patri ministrasse dicitur, non solum a quibus dam Patribus qui ante Arium vixerunt, sed et ab aliis qui post exortam Arianam hæresim scripsere, not., 48. Filius Dei ante omnem creaturam natus est ex Patre, 48. In om nium creatione Patri ministravit, ibid. Filius Dei imago est invisibilis Dei et propterea Deus, non tamen is de quo Christus ipse ait: Ut cognoscunt le solum verum Deum, 59. De Filio et de Spiritu sancto interpretatus est Orige nes quod in cantico Habacuc dictum est: In medio vel duorum animalium, vel duarum vitarum cognosceris, 61. Filius Dei Verbum proximus mundi conditor, Pater au tem primarius, 678. Filius Dei quo sensu dicatur Deus secundus, 608. Filius Dei, non loco circumscriptus, sed ubique præsens, 393. Filii Dei divinitas non loro aliquo conclusa, 190, 191. Dei Filius invisibilis Dei imago invi sibilis, participationem sui universis rationabilibus crea turis invisibiliter præbet, 90. Filius Dei bonitatis imago, non tamen bonitas ipsa, nec ut Pater sine ulla differen tia bonus, 59. Filius Dei quatenus imago, quatenus veri las sit, 56. Dei Filius paternæ magnitudinis est particeps factus a Patre, ut qui imago est invisibilis Dei, is etiam magnitudine Patris imaginem referret, 681. Filius Dei Patrem comprehendit, 682. In n llo prorsus a Patre vir tute operum immutatur ac differt, 59. Non videre Patrem, quo sensu dicitur, 53. Minori statuæ, Pater majori com paratur ab Origene, not., 56. Patre non fortior, sed infe rior, 753. Patre minor, et secundus a Patre, 62. Ejus vo luntate sapientior voluntas Patris, 292. Ejus potestas ma jor virtute Spiritus sancti, 62. Filius Dei a solo Patre digne cognoscitur, 613. Ejus operatio ad omnes et solas rati nabiles creaturas pervenit, 62, 63, 64. Filius Dei incarnatus est cum Deus esset, et homo factus mansit quod erat Deus, 48. Exinaniens se de statu majestatis suæ liomo factus est, 89. Corpus assumpsit nostro corpori să mile, eo solo differens quod natum ex virgine est ope raute Spiritu sancto, 48. Suscepit non solum corpus bu manum, ut quidam putant, sed et animam, nostrarum quidem animarum similem per naturam, proposito vero et virtute similem sibi, et talem qualis omnes voluntates et dispensationes Verbi ac sapientiæ indeclinabiliter pos sit implere, 191. Ejus divinitas non est contaminata, cor pus assumendo ex virgine, 687. Filius Dei non fuit in aninia quam assumpsit, sicut fuit in anima Pauli vel Pe tri, cæterorumque sanctorum, 191. Mortuus dicitur, pro ea scilicet natura quæ mortem utique recipere poterat, 90 Filii Dei cultum prophetiæ ac miracula commendant, 749. Ejus cultus in integra vita positus, 749. An ad Filiumi Dei o seu oratio proprie dicta sit dirigenda, 222, 223. Filius Dei est oblationum nostrarum pontifex et apud Patrem advocatus, orat pro orantibus, 212. Quo sensu erit Patri subjectus, 151. Quo sensu omnia erunt ei subjecta, 151. Finis semper similis initiis, 69. Ex fine nascitur princi pium, et ex principio finis, 69. Finis mundi tempus solus Deus novit, 69. De fine rerum triplex opipio, e quibus quæ vera el melior sit, lectoris inquisitioni relinquitur, 83. In fine mundi unusquisque pro merito peccatorum poenis subjicietur, 69. In unum finem bonitas Dei per Christum universam revocabit creaturam, 69. In fine omnium, utrum futura sint corpora, an sine corporibus aliquando vivendum sit, cum redacta in nihilum fuerint, quæritur, 152. In fine omnium an hoc futura sint corpora quod nunc est æther et coelum, 71. In fiue substantia ma teriæ non peribit, 74.

Firmamentum, id est cœlum ad comparationem supe rioris coeli est infernus, 185. Foedus licitum ut tyrannus qui urbem invaserit, e medio tollatur, 320. Formicis rationem inesse asserit Celsus, negat Orige nes, 566. Fornicationis erimen an possit a sacerdotibus remitti, Fortitudo ab irascibili animæ parte proficiscitur ex Pla tonicis, qui illi locum circa pectus assignant, 614. Fortuna, res est minime subsistens, 278. Per fortunam hominis jurare, abominatio est, ibid. Per fortunam Cæsa ruin jurare paganis mos erat, not., 278. Funambuli per funem ab altera ad alteram theatri par tem sublime porrectum incedunt, gravibus etiam oneri bus onusti, 493. Gabrielo angelo bellorum providentia injuncta est a Deo ob merita et virtutes, 74. Gabriel in diagrammate Ophianorum aquiliformis nuncupatur, 634. Galactophagi, populi Scythia Asiatica, not., 335. Muita Judaicæ doctrinæ finitima profitentur, 333. Genealogia. Apud Christianos controversia de genea logia Jesu, 413. Generatio Filii Dei humana cogitatione non potest ap prehendi, 55. In generatione Filii Deus pater non potest ulli homini vel animanti generanti exæquari, 53. Gene ratio Filii Dei æterna et sempiterna, 53. Genethlialogia ex Chaldæis orta est, 693. Genitalia antistitis ac sacerdotis Christianos colere, unde ansam calumniandi arripuerint ethnici, 319. Geometria et arithmetica præviæ disciplinæ ad philoso phiam, monit., 37. Geometria philosophiæ adjutrix, 30. Genesis. In Geneseos 1, versu 10, illud: Vidit Deus quod esset bonum, apud Hebræos non reperitur: cur, 15. Genii. Per genios Cæsarum jurare solebant pagani, not., 278. Genuum flexio necessaria, cum sua quis apud Deum peccata accusaturus est, ut remittantur, et ab eis sanetur, Geta multa Judaicæ doctrinæ finitima profitentur, 335. Gigantum Titanumque pugnæ adversus deos, 664. Gloria vana in precibus fugienda, 228, 229. Gloriæ hu mane aucupatio non nova solum, sed etiam veteri lege interdicitur, 711. Gnostici, 624. Propter excellentiam scientiæ sic se ap pellatos esse, vel appellari debuisse gloriantur, nol., 621. In divinitate Trinitatem Trinitatis ponebant, not, Gomorrha et Sodoma ignei sulphureique imbris vasta tione depopulantur, 87, 88. Gongosyrus Scytharum, est Apollo, 661. Grammatica philosophiae adjutrix, 30 Gratis semper nudæ, 340. Gratiæ divinæ nos ad meliora provocanti resistere pos sumus, 141, Deo datur non ut sustineamus, sed ut sustinere possimus, 140. Multa quæ sunt homini impossi bilia, voluntate et gratia Dei possibilia fiunt, 196, 197. Græci melius caeteris inventa barbarorum dijudicant, argumentis confirmant et ad virtutis usum accommodant, Si Celso Bdes, 230. Judæorum antiquitatem testantur, 334. Mundum universum Deum putant, 581. Fatentur non omnes homines prognatos esse ex mare et femina, 353. Docent terram igne aut diluvio certis quibusdam temporum conversionibus purgari, 514. Parentes mortuos cremabant, 6.4. Græcorum regni princeps, virtus spirita lis, 143. Gregorius Thaumaturgus, Neocæsareæ episcopus, pane gyricum de Origene sermonem scripsit, not., 30. Poterat et Romanus jurisconsultus fieri omnibus numeris absolu tus, et Græcus philosophus celeberrimus, 30. Origenis epistola ad sacrarum litterarum studium excitatur, 30. Griphem nunquam auditum est ab homine captum esse, Hæreses plurimæ inde ortæ sunt quod multi viam non invenerint qua esset in sancta Scripturarum lectione in sistendum, 164. Hæreses ortæ e carnali intelligentia Scripturæ, 41. Hæretici pervulgato Origenis nomine i'lecti ad eum confluebant, periculum de ejus peritia facturi, monit., 37. Hæretici et philosophi ad Origenem ob singularem de ejas eruditione famam confluebant, 4. Harpocratiani, hæretici a Salome oriundi, 6:6. Hebræus magister Origenis de Filio et Spiritu sancto Intelligebat du seraphim apud Isaiam clamautia: San clus, sarztus, sanctus, 61. Hieronymo multum displicuit hæc interpretatio, 64. Hebræorum alii Susannæ historiaa non agnoscunt; alii ceu veram recipiunt, 18. Ex Hebræo fonte Græce translata sunt quæcunque Veteris Testa menti nomine feruntur, 11. Quibus notum est, quid He braicus Scripture textus contineat, ii a Judæis non im dentur, 17. Hieronymi ea de re testimonia, ibid. Hebraica lingua longe diversa a Phoenicia et Syriaca, Hecatari liber De Judæis, in quo hujus gentis usque adeo sapientiam probat, ut Herennius Philo dubitet pr mum an hujus historici scriptum illud sit, deinde addat, si quidem illius opus sit, verisimile esse illum fuisse că ptam veritatis luce quam præ se fert Judæorum doctrina, 334. Heeatacus qui de Judæis scripsit an inter suppositi tios scriptores computandus, not. $34. Hecates mysteria, 617. Hecates ministri, 327. Helena Simonis magi scortumn, not. 625. Ejus figura in figuram Minervæ facta et adorata a Simonianis, nol, 722. Heleniani, sunt Simoniani qui Helenen aut magistrum Helenum colunt, 625. Heraclas Alexandrinæ Ecclesiæ presbyter, 4. Eum aped magistrum philosophiæ reperit Origenes, quintum jam annum ei operam dantem, 4. Ammonium philosophum cognomento Saccam per quinque annos audivit, 4. Græ corum libros studiose evolvebat, 4. Vulgari veste depo sita philosophicum induit habitum, ibid. Heracleola Anytum Socratis calumniatorem extermi nar. nt, not., 322 Heraclide, 358. Heraclidis narratio de muliere cui præclusus erat spiri !us, 403. Heraclitus Moyse recentior, 663. Ejus quædam loca ei tantur, 638, 639, 663. Illius dictum de simulacrorum cul toribus, 378. Liber De natura, not., 663. Ejus dictum de cadaveribus, 588, 595. Ejus dictum de idololatria, 321. Hercules, 429, 430. Ilum Græci in deorum numerum retulerunt, 459. Ejus turpis apud Omphalen servitus, 752 Multa intemperantia et muliebris apud Omphalem servi tus, 460. Bovem vi et latronis more eripuit agricolæ, 733. Herculis genio victima cum exsecrationibus oblata, ibid. Cur, ibid. in not. Hermas auctor libri Pastoris, 61. Hermippi plures, not., 333. De singulis disquiritur, ibid. Hermippi liber primus De legislatoribus, 333. In eo narrat Pythagoram a Judæis in Græciam suam traduxisse philosophiam, 334. Hermotimo Clazomenio miracula tribuit Celsus, 449. De illo fabulosa historia, 467. Ejus anima dicitur, relicto cor pore, errasse, vagaque e longinquo multa annuntiasse, quæ nisi a præsenti sciri non possint, corpore interim semianimi, not, 449. Ejus anima dicitur sepius relicto corpore circumvagata fuisse sine corpore, 467. Herodotus, 463. Herodotus fallitur cum ait Apollinem a Scythis vocari Gongosyrum; Neptunum, Thagimasadem; Venerem, Argimpasan; Vestam, Tabiti, 661. Herodot locus de Persarum religione, 758. Herodoti duplex locus citatur, 603. Alter, 609. Herus Armenii filius, e rogo, si Platoni fides est, post duodecim dies redivivus, 402. Hesiodus inepta de rebus priscis commentus est, 529. Illius versus, 531, 532. Hexapla denotantur, 13. Hierocles Apollonium Tyaneum impie Jesu Christo comparavit, monit., 314. Hieronymus libros pipe Latine vervil, monit., 45. Decipi se passus est ambiguæ vocis significatione, not, 55. Asserit Origenem juxta Arium et Eunomium negasse Filium vel prolatum esse vel natum, ue Deus Pater dividatur in partes: sed dixisse sublimem et ex cellentissimam creaturam voluntate exstitisse Patris, sicut et cæteras creaturas, 5. Hierophanta unus apud Athenienses cicuta virilia obli nit, ut concupiscentias suas refrenet, 729. Hipponax, scriptor inverecundus, nol., 462. Historiæ pauca sunt quarum veritas in omnibus non difficillime astruatur, 358. Hodie mos est Scripturæ multis in locis ævum omne vocare, 249. Hodie pro sæculo præsenti accipitur, cras pro futuro, heri pro præterito, 219. Holophernes a Judith victus prudenti simulatione ver borum, 39. Homerus poetarum optimus, 698. Moyse recentior, 663. Prophetis Judaicis recentior, 634. Ei inter alia laudi ditur quod heroum personas servaverit quales ab initio supposuit, 719. Ei non ignoti mali quidam dæmones, qui nidore et victimis gaudent, et mercedis loco sacrican tibus exitium aliorum concedunt, 698. De illius recondi

ibus sensibus scripsit Pythagoricus quidam, 698. Ejus sus plurimi citantur, 571, 572, 573, 664. Homerus alit similium poematum auctores exterminati e republica tonis, 529. Tomo cur inops creatus, 560. Cur non sit impeccabilis atus a Deo, not., 838. Homo qui nunc est, an possit in › mundo dæmon fieri, 69, 71. Nullus est homo qui ab io non peccaverit, 495. Non omnes homines prognalos e ex mare et femina ipsi Græci fatentur, 355. Horus, apud Ophitas unus e principibus angelis, 656. Humilitas Christiana quid sit, 641. Hyporhorei inter vetustissimas ac sapientissimas gentes censiti a Celso, 334. Hypocritarum proprium est apud homines gloriari pie is aut liberalitatis nomine, 228. Idea idearum an sit Dei Filius, quærendum est, 681 Idololatriæ crimen an possit a sacerdotibus remitti, 6. De idololatria sententia Christianorum, 323. De ido latria Heracliti dictum, 324. De idololatria Zenonis Cit ensis sententia, 324. Idolothyta Christianis prohibita, 763. Idolothytis uti non debent Christiani, 760. Ignatius martyr citat Christi verba quæ in Doctrina tri, et in Evangelio Nazaræorum, libris apocryphis le ebantur, not., 49. Ignis consumens quo sensu Deus dicatur, 50. Ignis in Pi quid sit, 102. Tantum pur-atorius est, 102, 103. nusquisque peccatorum flammam sibi ipse proprii ignis ccendit, et non in aliquem ignem qui antea fuerit accen as ab alio, vel ante ipsum substiterit, demergitur, 102. gne aut diluvio terra certis quibusdam temporibus pur anda ex Græcorum philosophis, 514. Imago Dei Filius Dei, 55. 56. Ad Imaginem Dei factus omo, 152. Imago Dei in anima, non in corpore impressa st, 778. Quid intersit discriminis inter fieri ad imaginem Dei, et fieri ad similitudinem, 522, 523, 680. Imaginis di pitatem in prima conditione percepit homo, similitudi is vero perfectio in consummatione servata est, 152. nago Dei in homine impressa cognoscitur non per efli giem corporis quæ corrumpitur, sed per animi pruden iam, per justitiam, per moderationem et cæteras virtu les quæ, cum Deo insint per substantiam, in homine possunt esse per industriam el per imitationem Dei, Imaginum usus fueritne primis Ecclesiæ sæculis, 755. Impietas quæ deos tollat, veteribus Christianis obje cla, 519. Impositione manuum apostolicarum Spiritus sanctus dabatur in baptismo, 61. Indi nonnulli carnes humanas devorant, 693. Indorum de scientia excelsi pollicentium sententia, 143. Apud,In dos mysteria quorum interior ratio solis peritis perspecta, Indurare cor hominum quo sensu Deus intelligendus est, 117, 118, 119, 120. Incarnationis Verbi Dei mysterium omnem penitus hu manæ mentis admirationem excedit, 90. Incestos OEdipi concubitus adversus Christiancs emen titi sunt ethnici, 319. Incorporei seu dopo appellatio in Scripturis san clis est inusitata, 49. Infanticidium et pabulum inde veteribus Christianis objectum, 319 Inimicus novissimus qui mors appellatur, quo sensu destruendus dicitur, 154. Interpretum Scripturæ sacræ editiones inter se collata sunt ab Origene, 17. Ira Dei quid sit, 557 et seqq 1s, vir, et Essa, virago seu muller, 26. Isaac, Abraham, Jacob et Israel nomina in incantatio nibus usurpata, 339. Nominis Isaac virtus, 526, 527, 528. Isaac nomen qua lingua pronuntiatum aliquid possit. 612. Isaac filio suo benedictionem propheuce impertiit. 699. Isaias inaudita austeritate tres annos nudus et discal ceatus ambulavit, 699. Eum sectum esse traditiones fere bant, 19, 20. De illo nonnulla narrantur. quæ Epistolæ ad Hebræos testimonio confirmantur, 19. Ea desumpta sunt ex apocrypho quodam, 20. Isis Egyptiorum dea, 603, 606. Fam Doy magis Ægyptii metuunt quam ceparum acrimonias. not.. 604. Ismaelitarum Arabum circumcisio diversa a Judæorum circumcisione, 614. Israel nomen in incantantionibus usurpatum, 559. Qua lingua pronuntiandum sit ut virtutem habeat, 612. Jacob et Esau ex præcedentis vitæ meritis alter dile ctus, alter odio habitus, 99 Jacob artifici mendacio be nedictiones patris impetravit, 59. Ejus scala mystica, 646. Ejus vaticíuíum de adventu Messiæ, 368. Ejus prophetiæ, 699. Jacob nomen in incantationibus usurpatum, 339. Qua Hngua pronuntiatum aliquid possit, 612. Quantam habeat virtutem, 526, 527, 528. Jaldabaoth, angelus apud Ophitas, 603, 656. Jalmenus Martis filius, 358. Jao, apud Ophitas unus e septem angelis principibus, Jamnes et Mambres fratres erant magi et venefici Ægyptiorum, qui arte magiæ suæ, virtuti Dei quæ per Moysen agebatur, resistere se putabant, not., 543. Eoru.n historia memoratur a Numenio Pythagoreo, 543. Jasonis et Papisci altercatio, 544. Aristoni Pellæo tri buitur, not, 544. Jeremias. In Jeremia magna est prophetiarum transpo sitio et mutatio apud Septuaginta Interpretes, 15. Jere miæ vitam prophetiarum ejus nomine notus liber repræ sentat, 699. Jerusalem excidium a Jesu prævisum et prædictum, 400. Jerusalem a Tito eversa, 400. Jerusalem diruta est duobus et quadraginta annis post Jesu Christi mortem, 515. Jerusalem obsessa, expugnata, et a fundamentis eversa ob Jesu necem, 772, 773. Hierosolymarum noinen ætate Moysis non erat, 365. Præter Jesum et Caleb nullus ex his qui de Egypto fuerant profecti, invenitur terram repromissionis. intrasse, 87. Jesus Christus ante omnem creaturam nalus ex patre, 48. Jesus Dei Filius ante et post incarnationem, 456. Jesus Deus et homo, 391. Jesum Deus ipse Deum esse testatur, 617. Jesu divinitatem multa probant, 468. Jesus est Filius illius Dei qui et legem et prophetas dedit, 390. Jesus Christus qui ab initio Deus Deique Filius esse cre ditur, est Verbum ipsum, sapientia ipsa, veritas ipsa, 474. Jesus Christus proprie Dei Filius, Deus Verbum, Dei po tentia et Dei sapientia, 581. Jesus Christus quasi medius ingenitam inter et genitam naturam, 469. Ad nos defert Patris beneficia et sacerdotis more nostras ad summu'n Deum perfert preces, 469. Jesus magna potentia el se cundo post universorum Deum et Patrem foco Deus, 393. Ejus immortalitas unde repetenda, 403. Jesus ab iis qui propter virtutem Filii Dei nominantur, longe discrepat, 372. Venit, ut omnium hominum Salvator esset, 501. Christianis adoratur, 567. Ejus anima filio Dei intima par ticipatione unita, nunquam ab illo separanda est, 669,670. In Jesu extremitas boni, 667. Cur ad Judæos potius quam ad aliam geutem venerit, 431. Jesu e virgine ortus ex propheta Isaia probatur, 352, 353. In Evangeliis ab Eccle sia receptis nusquam dicitur faber, 659. Pro filio fabri ha bitus, 61. Cum inter homines versaretur, fabricia faciebat opera, aratra et juga conficiens, not., 659. Nee Græcas nec Hebraicas litteras doctus est, 6:1. Ejus corpus ex hu mana materia constans, et humanis vulneribus mortique obnoxium, 462. Ejus mortale corpus et humana quæ in ipso est anima ad maximam dignitatem erecta sunt, non societate tantum cum Verbo, sed etiam in unum concursu et permistione, 474. Ejus corpus aspectu deforme fuisse constat ex Scripturis, sed abjecto vultu, aut exigua statura fuisse non clare indicatur, 689. Jesus omnes gloriæ obices superavit, 347. Valuit permovere totum orbem non modo magis quam Themistocles, sed etiam quam Plato aut Pythagoras, aut quidquid sapientum, regum, imperatorum toto orbe fuit, 348. Pauci pluribus simul nominibus glo riam compararunt, at Jesus quamplurimis. 348. Ipsum uno tantum anno post baptismuin prædicasse aliquot Patres credere, not., 160. Omnes homines, quantum in se fuit, salvare voluit, 504. Futura præscivit et prædixit, 598. Quod dicitur Jesum a diabolo in excelsum montem fuisse assumptum, non est ad litteram accipiendum, 175. In Jesu nulla intemperantia, 460. Ipse Jesus per preces compos factus est eorum quæ petiit, 216. Jesu nomen quantam vim et efficaciam habeat, 382. Jesu nomen da monibus terribile, 471. Jesu nomine curationes non pau cæ fiunt aliaque miracula minime contemnenda, 464. Jesu nomen etiam ab improbis pronuntiatum aliquando dæmo nes vincit, 325. Jesu opus est egregium, in nomine ejus hodieque sanari quoscunque Deus sanatos velit, 414. Quamvis unus esset, plura tamen erat pro varia illum vi dendi ratione, nec eodem modo inspicientibus omnibus videbatur, 435, 436. Intempestive in mortis discrimen nou debuit se conjicere, 381. Quatenus homo, non qua tenus Deus erat, passus est, 705, 706. Ejus in verberibus ignominiisque silentium majoris constantiæ patientiæque fuit quam quidquid Græci calamitatibus pressi dixerunt, 733. Non invitus captus est, 395. Cur palam in cruce mortuus fuerit, 450. Natus et passus est vere et von der

phantasiam, 48. Vere mortuus, vere resurrexit, vere asSumptus est in ca∙lum, 48. Ejus ad inferos descensus, 419. Cur post resurrectionem non se omnibus conspiciendum prabuerit, 434, 435. Ejus corpus quale fuerit post resurjectionem, 474. Jesus nullum de se scriptum reliquit, 561. Nec Jesus nec apostoli magi fuerunt, 356. Jesum sequi, crucem suam tollere, ac seipsum abnegare, necesse est, 281, 282. Joacim Susanne conjux an fuerit rex, an alius quispiam e plebe, 11. Vide Susanna. Jocasta, 358. Ejus calamitates, 406. Job Moyse antiquior, 665. Non erat de genere Esau, not., 14. nonnulis putatur idem qui Jobab, not., 14. Ejus variæ tentationes, 142. Duobus certaminibus functus el utroque victor, tertium non subiit. Trina pugna Chriso reservata est, 266. mato liberatus est, non quod Satan potestatem non acceperit eum in tentationes injiciendi (accepit enim); sed quod in omnibus quæ illi adversa contigerunt, nihil peccaverit coram Deo, sed justus apparuerit, 265. Libri Job varia additamenta nec apud Hebræos nec apud Aquilam reperiuntur; sed apud LXX et apud Theodotionem eadem sunt, 15. In Job ab his verbis: Scriptun est autem ipsum resurrecturum, cum quitus Dominus resurgit, quæ sequuntur usque ad finem apud Hebræos non exstant, nec apud Aquilam; sed apud LXX, et apud Theodotionem, 14, 15. In medio libro Job plurima apud Hebræos reperiuntur quæ in exemplaribus Græcis desiderantur, 15. Hieronymi ea de re insignis 10cus, ibid. Per medium librum Job multa apud Hebræos habentur, quæ apud Græcos non exstant, noi., 15. Josephi castitas et patientia, 539. Josephus Mariæ conjux faber lignarius erat, not., 659. Josephus historicus Jesum pro Christo non agnovit, 362. Joannis Baptistæ meminit, 362. Josephi locus ce.ebris de Jesu Christo nondum Origenis ætate exstitit, a t si exstitit, pro spurio et suppositio habitus est, nol., 362. Josephus si Origeni fides est, Jerosolymaruni eversionem Jacobi neci acceptam retulit, 363. Ejus error de causa excidii Jerusalem, 400. Illius libri duo De Judæorum antiquitate, 334, 508. Josepho multa a veteribus citantur quæ in hodiernis ejus exemplaribus non reperiuntur, TOL., 362, 363. Judas Galileus magnus aliquis haberi voluit, et subito sublatus est, 638. Quam brevi tempore doctrina ejus exstincta sit, 372. Judas proditor ne tres quidem annos cum Jesu transegit, 397. Judas contrariis de Jesu distractus judiciis, nec ex toto animo eum prodidit, nec ex toto animo debitam magistro servavit reverentiam, 395, 396. Judas in epistola sua meminit libri apocryphi qui Ascensio Moysis dicitur, 138. Judæorum antiquitatem testantur Ægyptii, Phonices et Græci, 334. Judæorum scripta Græcanicis vetustiora, 736. Judæi neque servi fugitivi neque genere Ægyptii fuerunt, 524. Probant circumcisionem suam diversam esse non solum a Colchorum et Egyptiorum, sed etiam ab Ismaelitarum Arabum circumcisione, 614. Apud Judæos non eadem est circumcisionis causa, quæ apud Ægyptios et Colchos, 613. Cur vasa aurea et argentea ab Ægyptiis petere jubentur a Deo, 30, 31. Videntur fuisse gens philosophorum, antequam peccarent in Divinitatem, a qua ob summam nequitiam derelicti sunt, 776. Nihil præter Deum adorant, 581. Nec cœlum nec angelos adorant, 581. Omnes imaginum artifices a se ablegabant, 524. Litterarum Græcarum parum curiosi, 414. Vix nati et adhuc balbutientes discebant animæ immortalitatem subterranea tribunalia, mercedem recte viventibus destinatam, 610. Apud illos unus Deus, una orationis domus, unum holocaustorum altare, una sacri suflitus ara, unus Dei summus sacerdos, 3611. Omne divinationis genus contemnebant, 610. Apud eos nemo ejusdem religionis diutius sexennio servire poterat, 610. Apud illos nec athletarum, nec scenicorum, nec circensium erant certamina, 610. Eis licebat armis sua defendere et adversarios occidere, quod Christianis vetitum, 451. Eis cur prophetæ necessarii fuerint, 448. Eis fuisse prophetas, cur necessario admittendum sit, 354. Innumera incommoda modo in Assyria, modo in Perside, modo sub Antiocho sustinere maluerunt, quam Judaismum ejurare ejusque violare leges, 449. Apud Chaldæos captivi talorum Jusu væniebant, et in plateas projiciebantur insepulti, 11. Eis in captivitate Babylonica suis legibus uti concessuni est, 27. Idem eis a Romanis fere concessum est, 28. Plurimi in captivitate Babylonica divites fuerunt, 26. Nihil mali ab Alexandro Macedone passi sunt, quamvis propter quædam fudera arma contra Darium capere recusaverint, 616. Eorum casus gentibus fuil salus, 446. Non omnes credunt Christum qui venturus est, Deum fore aut Def Filium, 503. Non Filium Dei sed Christum Dei venturum esse dicunt, 366. Illorum et Christianorum de Christo dissidium, 502. Eorum gens tota, nato Jesu, duas in opiniones scissa est, 465. Christi temporibus nulli apud Judæos reges, 158, 159. Eorum gens, occiso Jesu, in totum a Deo derelicta est, 526. Judæos, ex quo esse ca-perunt, nunquam auditum est tanto temporis spatio quantum effluxit a nece Jesu, suæ religionis cultu dejectos fortioribus serviisse, 515. Nunquam in pristinum statum redituri sunt, not., 516. Qua Judæi Jesu objiciunt, eadem in Moysen retorqueri possunt, 427,428, 429. Nihil Jesu objicere queunt quod eis a lege et prophetis non objici possit, 443, 444, 445. Hodierni Judai approbantes, quæ contra Jesum olim alii ausi fuerunt, criminantur eum magicis artibus confinxisse se esse Christum, 448. Infidelium Judæorum error unde natus, 161. Jesu miracula Beelzebub tribuunt, 594. Illorum adver-us Christianos calumniæ, mactari a Christianis puerum, ejus carnibus vesci illos, et opera tenebrarum peragere volentes, exstinctis luminibus, cum obvia quaque singulos commisceri, 651. Judæi ad Christum conversi, a lege patria noo defecerunt, 388. Ex Judæis conversis quidam pristinos ritus reliquerunt explicationum et allegoriarum nomine; nonnulli illos interpretati spiritali sensu, nibilo secius patria observant instituta; alii litterali sensu contenti ia coque totum contineri spiritalem sensum arbitrantes volunt simul et Jesum agnosci pro eo quem pra nuntiaverunt prophetæ, et Mosaicam legem ex instituto majorum suorum observare, 388, 389. Judæi nihil præter fabulas nugasque consectantur, 390. Judæorum doctorum infinite fabulæ, 179. Judicium. De futuro Dei judicio fides homines provocat ad bene pieque vivendum, 108. In die judicii singulí quique pro merito per ea loca quibus digni sunt, distribnentur judicio Dei, 100. Judith Holophernem vicit prudenti simulatione verborum, 39. Neque Judith, neque Tobia utuntur Judæi çui nec in apocryphis hos libros Hebraice habent, 26. Judith liber apud Hebræos inter apocrypha legitur, not., 26. Julianus Apostata magiæ tribuebat Jesu et apostolorum miracula, nol., 321, 322. Junonis cum Jove nefande spurcitiæ, not., 540. Ad Jononem Vulcani et Jovis verba, 664. Jupiter Saturni et Rheæ filius, Junouis conjux, Neptani frater, Minervæ et Dianæ parens, Proserpina proprie filiæ stuprator, 343. Natus in Arcadia, 473. Ammonis nomine aqud Egyptios vocatur; Papæi nomine apud Seythas, 609. Denon quidam est et hominibus et vero Deo infensus, 613. Jupiter Olympius a Phidia fabrefactus, 756. Jovis nomine apud Persas totum cœli convexum appelJatur, 609. Jovis et Junonis obscena tabula in Samo posita, 540. Jovis cum Junone nefande spurcitiæ, nol., 540. Jovis ad Junonem verba, 664. Joris in Creta sepulcrum, 475. Celsus allegoricas innuit rationes ad quas referri debeat fabula de hoc sepulcro, ibid. Callimachus Cyrenensis nullam noverat istius sepulcri allegoricam interpretationem, ibid. Jurare per fortunam hominis, abominatio est, £78. Jurare per fortunam aut genios Cæsarum paganis mos erat. nol., 278. Justitia est ex Platonicis, cum singulæ animæ partes suis quæque officiis fungitur, 614. Alia est ex Epicuro, alia e stoicis animam tripartitam esse negantibus, 611. Justitiæ definitio juxta Valentinianos, 87. K Bé non solum mundum, sed et ornamentum significat, 82. Lacedæmoniorum legati Persarum regem, licet vim sa tellites ejus inferrent, non adoraverunt, reveriti Lycurgi legem, 747. Laio redditum oraculum, 406. Lapsus creaturarum rationabilium paulatim accidit, 64, Lapsi post professam Christianam religionem ab omnibus ecclesiasticis dignitatibus arcentur, 482. non idem est ac Inter duos latrones Jesus semper crucifigitur, 420 Lazarus e monumento redivivus, 422. Legislator. Ex Græcis vel barbaris legislatoribus nullus fuit qui reliquis gentibus legum suarum suscipiendi studium ingenerare potuerit, 156, 157. Leonidæ Lacedæmoniorum ducis ad Thermopylas pegnaturi nobile dictum, 404. Leonidas Origenis pater. Ad eum in carcere fidei causa detentum scripsit Origenes, monit., 1. Levi publicanus a Matthæo distinctus et ex apostolorum numere expunctus, 376.

Lex omnium rex, 604. Lex scripta deserenda cum diinæ adversatur, 605. Legis Mosaicæ mens non continesensu quem littera præ se fert. 624. Lex Mosaica ad itteram intellecta, gentibus ad fidem Christi vocatis et tomanorum ditioni subjectis non erat accommodata, 712. ‚ex duplex, altera litteralis, altera spiritualis, 708. In ege multa sunt spiritali sensu explicanda, 388. Leges loysis quamplurimæ si eas ad litteram observari oporteat, bsurdum; aliæ impossibile præcipiunt, 176, 179. Legis Intelligentia absque Dei auxilio non habetur, 390. Lex et prophetæ, religionis Christianæ prima veluti rudimenta, 89 Leges inhumanæ Taurorum et Libyum, 597. Leges mpia Scytharum et Persarum, ibid. Liber, Arabum deus, 603, 606. Liberi, a parentibus enutriendi nece vita tollendi, 783. Libertas arbitrii astruitur, 206, 207. Libertas a necesitate et a coactione in omni anima rationabili, 48. Liberate arbitrii gaudet omnis anima rationabilis, nec ulli ne essitati subjicitur ut, etiamsi nolit, vel mala vel bona ¡gere cogatur, 48. l.ibertatem arbitrii innumera Scriture loca ostendunt, 113. Libertatem arbitrii quænam Scripturæ loca tollere videntur, 113, 114. Ea explicantur, 15 et seq. Libertatem arbitrii conditis a se mentibus Creator iudulsit, 97. Libertate arbitrii rationabiles creauræ donatæ sunt, 99. Sublata libertate tollitur virtus, 503. In nostra positum est arbitrii libertate vel laudabili bos vitæ vel culpabili dedere, 108. Libertas voluntatis Mmquemque vel ad profectum per imitationem Dei provocavit, vel ad defectum per negligentiam traxit, 99. _ berlas arbitrii causa diversitatis quæ inter rationabiles ‘reaturas reperitur, 99. Ea quæ extrinsecus incidunt ac nos provocant ad bonos vel contrarios motus, non est in nostra positum libertate ne incidant; his autem quomodo atendum sit judicare, unius est nostræ rationis opus, 109, 110. Nostrum opus esse recte vivere, idque a nobis non quasi suum, neque ab alio quopiam datum, neque, ut quidam putant, a falo, sed ut nostrum opus Deum postulare, variis Scripturæ testimoniis probatur, 111, 112. Bonis vel naiis quæ extrinsecus incidunt incitamentis assentiri, vel 'esistere, liberum nobis est, 110. Liberum arbitrium semper habent animæ rationabiles, 261. Liberum homihis arbitrium per seipsum imperfectum est ad consummationem boni, 139. Omnia sic a Deo gubernantur ut ad nostrum liberum arbitrium sese accommodet, 594. Libyum leges inhumanæ, 597. Lingua Hebraica longe diversa a Phœnicia el Syriaca, 451. Patria erat antequam in Ægyptum pergerent, 431. 1.ini nullæ leges, sermones nulli feruntur ad emendationem gentium instituti, 335. Lini poemata, 336. Exciderunt, 337. Litteræ Hebraicæ quas Moyses in suis libris adhibuit, diversæ sunt ab Ægyptiacis, 451. Litterarum Græcarum inventio Moyse et prophetis Judaicis recentior, 634. Locus omnis ad orationem aptus efficitur ab eo qui recte orat, 268. Locus orationis, quo fideles in unum conveniunt, habet aliquid cum utilitate jucundi, 268. Locus in privatis ædibus secretior et sanctior eligendus est, ut suas quisque preces quietior et minus distractus absolvat, ibid. Locus ubi vir et uxor coeunt, an sit ad orationem aptus, ibid. Ex locorum corporalium prærogativa Deus non putandus est adorari, sed adorandus in spiritu et veritate, 50. Filiarum Lot cum patre concubitus tantillum excusatur, 538. Loxus physiognomicus, 351 Ludi Panathenaici, 665. Lucani sectatores Evangelia corruperunt, 411. Lucernæ eversio in Christianorum conventibus falso et per calumniam ab ethnicis objecta, 319. Lucifer de quo Isaiæ xiv, 12, et seqq., an homo, an angelus, 68. Luna et sol creaturæ rationabiles, 150. Lunæ anima creatione mundi antiquior, 96. Lusus verborum et et an fuerit in Hebræo 11. Lux esse Deus quo sensu dicatur, 4ª. Lycambæ crimen, 407, 408. Lycurgus, cum in sua potestate haberet hominem qui ipsi oculum effoderat, non solum non ultus est, sed illum salubribus monitis incantare non desiit, donec pbilosophiæ operam dare persuasit, 768. Macarius nobilis Romanus cujus hortatu Rufinus libros Tupi z Latine interpretatus est, monit., 43. Machabæi septem fratres possunt unicuique esse pulcherrimum martyrii exemplum, 288. Eorum martyrium describitur, ib. et seqq. Eorum mater unum ex filits co1914 hortatur ad toleranda tormenta, 79. Eorum historia ubique decantatur a sanctis Patribus, not., 289. Machabæorum libri Scripturarum nomine citantur, 79. Magia a magis nomen suum traxit, 693. Magiæ virtus, 662. Magia ex Epicuro et Aristotele res futilis, ex Origene ars certa et constans, 312. Magicarum incantationum ars nulla a Christianis adhibetur, 323. Magi apud Persas, 342. Magia Chaldæis diversi, not., 373. Magi vel malefici aliquoties damonibus invocatis supra pueros adhuc parvæ ætatis, versu eos dicere premata admiranda et stupenda fecerunt, 144. Magi in incantationibus suis nomina Abraham, Isaac et Jacob sæpe usurpant, 527, 528. Magi ex.libris Balaam apparituræ stellæ in nativitate Christi scientiam acceperunt, not., 374. Magi Jesu ut regi aurum, ut morituro myrrham, ut Deo thus obtulerunt, 375. Maledicere ne ipsi quidem diabolo ausus est Michael, 5. Non ad maledicendum, sed ad benedicendum creati sumus, ibid. De mali origine variæ fuerunt apud Græcos opiniones, 673. Mali origo, 666. Malorum originem cognoscere difcillimum, 533. Ubi malum, ibi necessario bonum, 425. Mala proprie dieta non sunt a Deo, 675. Mala improprie dicta quædam a Deo, 675, 676. Mala non sunt definita, 551. Mala non eadem semper sunt in mundo, sed modo plura, modo pauciora, 551, 552. Malis quo pacto utatur Deus ad hujus universi utilitatem, 556. malo quomodo liberat Deus, 265, et seqq. Mali quomodo bonis prosunt, 666. Nemo malus quin insanus sit, 493. Malitiam cur Deus in quibusdam peccatoribus ita sinat crescere, ut insanabilis fiat, 261, 262, 263. Mambres Vide Jamnes. Marcella Ambrosii uxor, 29. Marcellina, parens hæreticorum Marcellianorum, 626. Marcellina Romam sub Aniceto venit et multos a fide exterminavit, not., 626. Marcelliani, hæretici a Marcellina oriundi, ibid. Manus extendendæ in oratione et sursum oculi tollendi, Marcion et successor ejus Apelles Evangelia vel Apostolum quo pacto purgarent, 6. Subverterunt Scripturarum veritatem, ibid. Marcion alium quemdam opilice majorem opinatur Deum, not., 619. Marcion et Valentinus aliam boni, aliam justi naturam describebant, et differentias deitatis inducebant, 92. Marcion, Apelles, Valentinus et Manes penitus et carnis et corporis resurrectionem negabant, 36. Marcionita vocantur, qui Marcionis dogmata sectantur, 626. Solum Lucæ Evangelium amplectebantur, rejectis Matthæo, Marco et Joanne, sed istius Evangelii auctorem dicebant non esse Lucam, sed Paulum, cujus etiam so lius Epistolis, non tamen omnibus, nec integris sub nomine ¿zogrodzɔs utebantur, not., 411. Lucæ, juxta illos Pauli, Evangelium mire truncatum habuerunt, ibid. Evangelia corruperunt, 411. Marcionitæ et Valentiniani arbitrati sunt advenisse Salvatorem qui per fectiorem annuntiaret Deum, quem dicunt non esse mundi opificem, 165. Asserunt diversas esse naturar animarum, 98. Ex diversitate naturæ animarum varie tatem mundi repetebant, ibid. Eorum error unde natus Marci hæretici præstigiæ, nol., 321. Mardochæus inter benefactores regis ascriptus, 27. Ejus oratio in libro Esther Hebraice non exstat, nec ejus epistola ex Artaxerxis nomine scripta, 11. Marea, urbs Ægypti, 601, 603. Marie adulterium cum Panthera milite confingitur a Celso, 350. Maria Magdalene. Insulsa Celsi in eam et alios resurrectionis Jesus testes dicteria, 432. Mariamne. Ab ea quidam hæretici oriundi, 626. Martha, quibusdam hæreticis originem dedit, 626. Martyres pauci et facile numerabiles, 452. Martyres non semper dicti sunt ii soli qui morte sua veritatem Christianam obsignarunt, not., 309. Martyres centuplum recipient, 283. Martyres quanta a Deo beneficia accipiant, 275. Martyres divites majora in ccelis præmia quam pauperes martyres an recipiant, 283, 284. Martyrum anime cœlesti altari non astant frustra, sed precantibus remissionem peccatorum ministrant, 295. Martyres in cœlis norunt quæ Christianis militantibus in terris necessaria sunt; quæ ipsis precanda sint, melius intelligunt; pugnant cum eis et eos adjuvant orationibus suis, not., 295. Ut pretioso Jesu sanguine empti sumus, sic forte et pretioso martyrum sanguine quidam ementur, 309. Martyrum sanguis non per se, sed ex meritis sanguinis Christi, intercedendo redemptionem aliquibus confert, not.

INDEX ANALYTICOS Martyrium solet vocari calix salutaris, 291. Martyrii pulcherrima exempla, 287, 288, 289, 290. Materiæ nomen pro ea substantia quæ subest corporibus, nusquam in Scripturis canonicis repertum, nisi tantunimodo in Sapientia Salomonis, qui liber non ab omnibus in auctoritate habetur, 192. Materia intelligitur quæ subjecta est corporibus, id est, ex qua inditis a que inserLs qualitatibus corpora subsistunt, 78. Quamvis secundum suam propriam rationem sme qualitatibus sit, nunquam tamen subsistere extra qualitatem invenitur, ibid. Per se expers est omnis qualitatis, 474. An Deo coæterna, 61. Non est ingenita, sed ab ipso Deo facta, 78, 79. Materia corporea tanta a Deo creata est, quantan poterat exornare, 97. Utrum sine materia corporali subsistere queant rationabiles creaturæ, disputatur, 79. Materialis substantia intellectu solum et opimone separatur ab eis, ibid. Utrum materia corporalis per intervalla subsistat, et iterum resolvatur in nihilum, 80. Materiæ substantia in fine omnium non interibit, 71. Matrimonia occulta, id est, non prius apud Ecclesiam professa, juxta morchiam et fornicationem judicari periclitantur, not., 481 Matrimonia fidelium cum gentilibus pro stupris habita a Tertulliano, not., 481. Maximinus imperator persecutione excitata solos Ecclesiarum antistites interlici jussit, monit., 273. Melanippe, 335. Melitus et Anitus, 555. Melitus contra Socratem falsus testis. 554, 592, 594. Ab Atheniensibus facinoris sui pœnitentibus morte damnatus est, nol., 322. Menandri ha retici prestigiæ, not., 521. Mens intellectualis imago est Dei, 52. Ad imaginem Dei facta est. 717, 720. Ei propinquitas quædam est ad Deum, 52. Aliquid de divinitatis natura sentire potest. 52. Naturam Dei intueri non potest, 51. Deum ex pulchritudine et decore creaturarum, parentem universitatis intelligit, ibid. Ejus a corpore di crimen, 52. Ut moveatur his non indiget quæ corporis vel materiæ propria sunt, 51. Non corporaliter sed intelligibiliter crescit, 51, 52. Præstantior est omni natura corporea, 52 Mercurius animarum custos, ob eamque causam deducor et janitor et terrenus appellatus ab ethnicis, not., 49). Ab expergefacto Jove missus ad Athenienses et 1.acedæmonios, 691. 692. Meretrices prætereuntium voluntati morigeratæ sunt, primum quidem extra urbes et personata; deinde extra urbes quidem manserunt, sed larvis depositis; tancem ause sunt in urbes ingredi, 532. Judæorum.civitatibus prohibita, 525. Meroes mcole Jovem et Bacchum colunt, 603, 606. Platonica seu animarum e corpore in corpus transmigratio exploditur, 512. Merve explo:titur, 497. Methodius episcopus insignem dialogum scripsit contra libros Origenis De resurrectione, monit., 32, 35. Metragyrtæ, 327, Michael adversus diabolum de Moysis corpore disputa vit, 5. Ne ipsi quidem diabolo maledicere ausus est, ibid. Michael in Ophianorum Diagrammate leonina forma depingitur, 654. Miletina prophetissa, 381. Millare annorum, 219. Minerva Saitarum dea, 603, 606. Minervæ velum in ludorum Panathenaicorum pompa expositum, 663. Minos. Prisca de Minoe fabulæ fide carent, 382. Miracula Jesu et Moysis divina virtute patrata, 426, 427. Miracula Jesu ab impostorum præstigiis secernuntur tine et exitu, 425. Miracula majora patrarunt Jesu discipuli quam ipse Jesus, 423. Miracula primis Ecclesiæ sæculis frequentia, not, 321. Cur in sequentibus sculis rariora, ibid. Miraculorum vestigia supererant ætate Origenis, 321, 361, 362. Miracula apud Christianos majora crant ætate Origenis quam olim fuerant apud Judeos, 592 Miracula minime contemnenda Jesu nomine liunt. Misael Assyriorum scientias callebat, 640. Mithra mysteria, 646. Mithræ ministri, 527. Mnemosyne Musarum mater, 340. Muragenes Apollonii Tyanei res memorabiles scripsit, 662. Non Christianus, sed philosophus erat, 662. Libros de Apollonio quatuor scribens multa ejus viri gesta ignorare visus est, not., 662. Mopsus, 469. Ejus ædes, 718. Mores. Communes quædam de moribus regendis notiones omnium animis impressæ, 323. Mori toties credimur, quoties peccamus ad mortem, Mors peccatum vocatur, 40. Mors pietati conjuncta vitæ impietati conjunctæ præferenda, 277. Mortem timere qua infertur pro justitia, humanæ fragilitatis est, 40. Mortuos a Jesu fuisse suscitatos nec id evangelistarum esse figmentum, unde constet, 422, 423. Si quis unquam e mortuis apparuit, similis visus est ei quam cum in carne ageret nabuit, formæ, 35. Motus Eorum quæ in se motus causam habent, alia ex se, alia a se moventur, 108, 109. Moyses Græcis litteris antiquior, 714. Bello Trojano antiquior, 529 Moyses et prophetæ non Platone solum et Homero, sed etiam Græcarum litterarum inventione antiquiores, 654. Moysis scripta non solum Heraclito et Pherecyde, sed et Homero antiquiora, 665. Moyses Homero et litterarum Græcarum inventione antiquior. 513. Eum Ægyptii et Pharnices antiquissimum fatentur, 508. Moyses natus circa tempora Inachi patris Phorenei, 508. Omni Ægyptiorum sapientia in structus fuit, 640. Moysis multiplex sapientia, 478. Hine suspicio fuit sua miracula non proficisci a Deo, sed patrari disciplinarum Egyptiacarum ope, ibid. Moyses et pmpheta spiritu Christi repleti, 47. Moyses famuli nomine designatus, 306 Qui ex Egypto cunt Moyse recesserunt, non erant genere Egyptii, 452. Moyses Pentateuchi auctor, 451. Ejus vitam et prophetias in lege habemus, 699. Moyses quo sensu dicatur Deum vidisse, 86. Immunda animalia omnia vocat quæ Ægyptii cæterique ho mines fatidica esse putant, pura vero reliqua fere omnia, 572. Ejus scripta duplicem habent sensum, 336. Genti lium poetarum scriptis longe utiliora, 336. Ejus leges plurimæ, si eas ad litteram observari oportet, absurdum; aliæ impossibile præcipiunt. Innumeros per orbem terra rum observatores habent, 157. Moysis Ascensio liber a; ocryphus, 138. Mulier Hebraice vocatur Essa, 25. Essa autem dedecit Origenes a Nasa, sumpsi, ibid. Mundus. Quod Latine mun-lum dicimus, Græce_vies; appellatur, 82. Mundus nominatur etiam & globes, 83. Mundum in orporeum dicere, in sola mentis phantasia consistentem, ab Origenis placitis alienum erat, $3 Mundus universus pro Deo habetur a Græcis; pro primo Deo a stoicis; pro secunto a Platonicis; pro tertio ab aliis nonnullis, 581, 582. Ante hunc mundum quid fuerit, aut quid post hunc mundum erit, nou liquet, 48. Ante hunc mundum alium fuisse mundum, et post istum, alium futurum placuit Origeni, 149. Ante fabricam istius munči alios mundos fuisse, et non solum fuisse, sed et post bure alios innumerabiles futuros, non omnes simul, sed alium post alium opinatus est Origenes, 149. Mundos asserit Origenes innumerabiles non uno tempore plurimos et sui similes, sed post alterius mundi finem alterius esse principium; et ante bune nostrum, alium fuisse mundum, et post hunc alium esse futurum, et post illum, alium; rursumque cæteros post cæteros, 79. Eorumi error qui similes sui mundos ac per omnia pares evenire cer tendunt, confutatur, 81, 82. Mundus ex tempore cœpit et finem habiturus est, 148, 149 Factus est, et a certo tempore capit, 48. Mundi conditio seu xarabɔà quid significet, 149, 130. Mundus a pluribus creari rin potuit; nec a pluribus animabus regi potest, 540. Muni creatio qualis a Moyse describitur, non est ad litteram accipienda, 174, 175. Mundi creationis non alia exstitit causa, quam varietas lapsus rationabilium creaturarum, 77. Mundi varietatis causa, 97, 99. Mundi varii propter varias voluntates rationabilium creaturarum quæ post perfectam beatitudinem usque ad finem omnium rerum paulatim al inferiora delapse tantam malitiam receperunt ut in contrarium verterentur, 153. Diversitatis mundi causam dederunt variæ rationabilium creaturarum voluntates ac mo tus, 78. Mundi diversitas sine corporibus subsistere non potest, 78. Mundus a nostro diversus et alius inquitur a Christo, cum dicit: Ego non sum de hoc mundo, 82. Mundi trans Oceanum el avizove a Clemente Romano agnoscuntur, 82. Necnon a Clemente Alexandrino, Dionysio item Alexandrino, Ireneo, Hilario, et Hieronymo, ibid. Mundi septem in libro Baruch indicantur, 83. Mundi nominantur globi solis, lune caterorumque quos pla etas vocant, 85. Mundus velut animal quoddam immensum a:que immane quasi ab una anima virtute Dei continetur, 77 Unus atque perfectus mundus generaliter dicituromnis universitas eorum quæ sunt atque subsistunt clestium, supercolestium, terrenorum et infernorum, 83. Ad unius mundi consonantiam varii motus rationabilium creaturarum trahuntur et revocantur a Deo, 77. Mundus pro sua ipsius corruptione aliquando solvendus est, 48. Mundus an destruendus omnino est post consummationem hujus sæculi, 71. Mundus igne purgandi vi prædito aliquando absumerdus, ut aboleantur vitia et hæc renovetur universitas, 515. Mundi conflagratio etiam a philosophis Græcis admittitur, 588. Mundi habitus transit, sed ejus substantia

on peribit, 71. Mundi finis in diversitate adhuc multa et arietate reperietur, 78. Hæc varietas rursus dabit causas iversitatum alterius mundi post hunc futuri, ibid. Munificentia Dei erga martyres, 275. Musæus inter sapientes recensitus a Celso, 335. Ejus poemata, 336. Exciderunt, 337. Musica philosophiæ adjutrix, 50. Musonius Babylonius, qui sapientia secundus ab Apolonio putabatur, in carcerem detrusus in summo vitæ disrimine versabatur, not., 491. Mysteria Mithræ, 646, 647. Eleusinia, 617. Hecates, bid. Cappadocum, quibus in Comanis Diana colitur, 617. ‘hracum, ibid. Romanorum, ibid. N Naaman Syrus ab Eliseo sanatus a lepra, 422. Nabuchodonosor. Quæ de Nabuchodonosor pluribus in ocis dicuntur, maxime in Isaia, de illo hominė accipi non Dossunt, 181, 185. Nabuchodonosor Phoenicibus et Judæis ellum intulit, not., 352. Illius meminit Berosus, ibid. Nativitate sapientiæ quæ est Filius Dei, anterior non est n Deo Patre omnipotentis appellatio, 58. Natura omnes rationabiles creatæ sunt, 71. Naturam ncorpoream habent, ibid. Naturarum rationabilium creaionis causa Deus, 99. Naturas spiritales diversas a diveris conditoribus creatas esse inepta fabula est, 74. Naturæ ncorporeæ et principaliter intellectuali nihil aliud conenit nisi noscere vel nosci, 86. Naturæ perditæ non erat Pharao, nec illi quorum cor indurare Deus dicitur, 115, 16. Natura corporea an ex nihilo per intervalla tempoum procreala, esse desinet cum usus ejus ministerii præerierit, 79, 81. Per omnem Scripturam tam divina natura aumanis vocabulis appellatur, quam humanɔ divinæ nonupationis insignibus decoratur, 90. Duæ in Christo natuæ, divina et humana, 392, 393. Natura corporea diversam 'ariamque permutationem recipit, ita ut possit ex omnious in omnia transformari, 78. Naucratita Serapin inter deos retulerunt, 603, 606. Nazaræorum Evangelium, not., 49. Apocryphum est, lol., 219. Neemias regis pocillator et eunuchus, nol., 27. Petiit edificationem templi Hierosolymitaniet obtinuit, 27. Neptunus a Scythis vocatur Thagimasades 661. Neptuus dux exercitus contra Ophioneum, 664. Nero homines philosophari non sinebat, not., 491. Nicomediae paucos dies commoratus est Origenes. Inde cripsit epistolam ad Africanum, 12. Nilus Egypti fluvius. 603, 605. Nobilitas vera solis filiis Dei convenit, 226 Noe prophetiæ sunt, 699. Nomades in Libya nec templa nec aras nec simulacra 'erre possunt, 738. Nomen, est compendiosa denominatio, quæ propriam ei nominatæ qualitatem exhibet, 236. De natura nomium sententia Aristotelis, Stoicorum, et Epicuri, 341. Nominum natura ab hominum arbitrio non pendet, ut Fuit Aristoteles, 611, 612 et seqq. Nomina non esse ex nstituto hominum disputat Origenes, 303, 306. Nomen Hud Deo sine peccato tribui potest, quod in quavis lingua Deum significat, 613. Nomen Dei, Qui est, 256. Nomen Dei perfecte sanctificari non potest, nisi venerit quod perfectum est, 239. Nomina Abraham, Isaac et Jacob quantam habeant virtutem 526, 527, 528. Nominis Jesu virtus et efficacia, 382. Numenius Pythagoricus Moysen et prophetas legerat, 543. Ejus liber inscriptus Epops, ibid. Ejusdem libri De mumeris et De loco, ibid. Numenius Judæos inter gentes que sapientia claruerunt, recensuit et plurima ad sacræ Scripturæ mentem scripsit, not., 333. Ejus laus, 332. Ejus liber primus De bono, ubi loquens de gentibus quæ Deum incorporeum esse judicabant, illis et Judæos annumeravit, 333. In tertio libro De bono quamdam de Jesu, tacito nomine, historiam refert, quam allegoriis edisserit, 513. Meminit et historiæ de Moyse, Janne et Jambre, ibid. Ejus liber secundus De immortalitate animæ, 621. Obelorum et asteriscorum usus, 16, 17. Oblivio injuriarum tam præclara res est ut omnis in ea lex quasi compendio contineatur, 211. Oceanus intransmeabilis hominibus, et hi qui trans ipsum sunt mundi, 82. Oculi sursum tollendi et manus extendendæ in oratione, 266. Oculi cordis qui, 53. Dup'ex oculorum genus, nimirum mentis et corporis, 721, 722. (drys inter vetustissimas sapientissimasque gentes numerati a Celso, 334. OEdipus, 558. Ejus calamitates, 406. OEdipi incest Concubitus veteribus Christianis per calumniam objecti, 319. OEtosyrus. Vid. Gongosyrus. Omnipotens et Deus est Filius Dei, 58. Omnipotentis appellatio in Deo non est anterior nativitate sapientia per quam Pater appellatur, 58 Omphale. Apud Omphalem turpiter servivit Hercules, Onoel, in diagrammate Opbianorum angelus est qui asini formam refert, 634. Operatio virtutis Dej Patris et Filii indiscrete super omnem protenditur creaturam, sancti autem Spiritus operatio ad solos sanctos perungit, 63, 64. Ophiani a serpentis stant partibns, quasi boni consilii auctor hominibus fuerit, et ideo Ophiani dicti sunt, 651, 652. Eorum magister Euphrates, 652. Deum legis vocant maledictum, 651. Christiani non sunt et Jesum exsecrantur, 652. Christi Jesu nomine alieni sunt, 455. Eorum vilissima secta, 648. Eorum absurdissimum diagramma, 619. Eorum Leviathan, Behemoth, Gehenna seu Tart rus, 649. Jesum nec Salvatorem, nec Deum, nec doctorem, nec Dei Filium esse existimant, 634. Eorum angeli. 654, 655, 656. Opbitæ e variis Def Hebraicis nominibus diversos angelos finxerunt, 657. Suos angelos Jaldabaoth, Astaphæum et Horæum e magia deduxerunt, e Scrip'uris vero Joa vel Ja, sicut et Sabaoth et Adonæum, et Ælorum, 656. Eorum de iria. 619, 650, 632 et seqq. Item, 660. Eorum preces, 654, 653, 656. Ogdoas Ophitarum, 6×5. Opaloneus dux exercitus contra Neptunum, 664. Oracula et vaticinia concursu populorum celebrata, vana et falsa pronuntiata sunt a Peripateticis, 359. not. Oracula omnia ab Aristotele et Peripateticis evertuntur, 695. Necnon ab Epicureis, 695. Oracula etbuicorum a Christianis contempia 699. Oratio. Libellus De oratione ab Origene conscriptus, teste Pamphilo martyre, 195. Scriptus est Ambrosii et Tatianæ hortatu, ibid. Omnes fere singn'ares Origenis opiniones continet. ibid. Libellus De oratione post annum 231 scriptus, 1:6. De oratione liber Origenis erroribus scatet qui aut censura egent aut venia. 195, monit. De oratione disserere tam difficile est, ut opus sit et illuminante Patre, et primogenito Verbo docente, el cooperante Spiritu, 200. Eorum qui orationem tollunt duces sunt if qui res sensibiles tollunt omnino, qui nec baptismo utuntur nec Eucharistia, Scripturasque cavillationibus detorquent, quasi non ejusmodi orationem velint, sed aliud sensu longe diverso doceant, 204. Hi sunt Prodiciani et Ascodruta seu Ascodrupita, 204, in not. Eorum argumenta afferuntur et refelluntur, 204, 205, 206 et seqq. Orationem tollunt aut athei, aut qui nomine tenus Deum ponunt, et Providentiam adimunt, 203. Orare mens nostra non potest nisi ante ipsam, eaque quasi audiente, oret spiritus, 199. Oratio necessaria est ad divinas res intelligendas, 32. Ipse Jesus eorum que petiit, compos factus est per orationem, 216. Variæ orationis species, et quomodo voces inter se dilerant, 220, 221. Ato seu obsecratio, seu postu a tio; syaria seu gratiarum actio hominibus sanctis offerri possunt, 221. Aino seu obsecratio et aporia seu gratiarum actio non sanctis tantum, sed et hominibus qua.escunque sint, offerri potest, ibid. Ainer seu obsecratio solis sanctus offerenda, ibid. Imo et non sancto, si ei fecerimus injuriam, 222. Uporez seu oratio proprie dicta non ad Christum, sed ad solum Deum Patrem dirigenda, 222, 223. Orationis partes quatuor, dokokoyla, gratiarum actio, confes sio, petitio magnarum ac coelestium rerum, quæ in doxologiam desinere debet, 271. Quatuor loca orationis, 671 et seqq. Necesse est non orare solum, sed et orare sicut oportet, et orare quod oportet, 147. Quomodo orandum, et quot commoda percipit is qui eo quo oportet modo precatur, 210, 213. Ex oratione sancti maxima beneficia retulere, 216, 217. Orans ita se componere debet quasi qui Deo astet et cum ipso loquatur tanquam inspiciente ac præsente, 210. Omnis oratio ad Deum Patrein dirigenda per Filium, 580. Inter orandum non exigua petenda, nec terrena, 210. Orandum pro rebus coelestibus, de terrenis vero Dei arbitrio relinquendum, 226.Orando magna si petimus, parva nobis adjicientur, 219. Spiritualia petentibus, terrena sæpe (non semper) dantur, 224, 225. De statu et habitu, quibus orantem uti oportet, 266, 267 et seqq. In oratione corporis habitus ille omnibus præponendus, quo extenduntur manus, et sursum oculi tolluntur, 267. Orantem oportet levare puras manus, acceptas ominibus injurias remittendo, omnemque ex animo ita perturbationem ejiciendo, ut nemini sit iratus, 210. Inter orandum mentis oculi sic ele vandi sunt ut jam terrenis non immorentur, nec eorum quæ materia constant, speciebus impleantur, sed sini

adeo sublimes, ut corruptibilia quæque despiciant, et uni Deo vacent, 211. Orans remissionem peccatorum non po test consequi, nisi ex corde remiserit” fratri veniam illatæ injuriæ postulanti, 210. Inter orandum qualiter mulier composita et ornata esse debeat animo et corpore, 211. Orationis tempore oportet eorum omnium oblivisci quæ ab oratione aliena sunt, 210. In oratione vana gloria fu gienda, 228, 229. Battologia vitanda, 230. Oratio con tinua est tota sancti viri vita, 215, 216, Oratio non minus quam ter singulis diebus habenda, 216. De regione ad quam, inter orandum, aspicere oportet, 670 et seqq. Ver sus orientem orandum, 270, 271. Versus orientem preces habendas esse docuerunt veteres Patres, not., 270 licet aliquando sedentem orare propter ægritudinem pedum; aut etiam jacentem, propter febres aut e usmodi inorbos, 267. Orationis Dominicæ explicatio, 231 et seqq. In Ve teri Testamento non exstat oratio cujusquam Deum Pa trem appellantis, 231, 232. Verba Pater noster qui es in calis, non sunt localiter intelligenda, 233. Quid nomen Patris et quid sanctificari illud significet, expenditur, 256, 237, Quid per regnum Dei, quid per adveniat, intel ligendum, 238, 239, 240. Hæc petitio, fiat voluntas iua, elc., apud Lucam non exstat, 240. Explicatur, ibid. et in seqq Panis ist vera significatio ostenditur, 243, 244, 245 et seqq. Vox expepov, hodie, quid significet, 219 et seqq. De dimittendis debitis, et quot nominibus debito es Sumus, 25 et seqq. Quo sensu oramus ne inducamur in tentationem, 258 et seqq. Quomodo Deus liberat nos a malo, 265 et seqq. De locis ad orandum idoneis, 668 et seqq. Certus ac secretus in privatis ædibus (si spatium sit) eligendus est locus quo quisque quietior ac minus dis tractus precetur, 268. Locus aptissimus est ecclesia, 268. An orationi aptus sit locus quo vir et uxor coeunt, 268. Ad orationem locus omnis aptus efficitur ab eo qui recte orat, 268. Oriens natura præstat renquis cali partibus, 270. Origenes ad patrem Leonidam in carcere fidei causa de tentum scripsit epistolam qua illum ad martyrium vehe mentissime cohortabatur, monit., 1. Ejus cautela tam in vini potu quam in sermone, 5. Origenes inter cenandum Scripturæ sacræ exemplaria cum Ambrosio conferebat, 3. Ei a cena ambulare, aut corpus quiete relaxare non da batur; sed litteris vacare, et emendare exemplaria co gebatur, ibid. Corporis reficiendi causa totam ei noctem dormire non concedebatur, labore in mu tam noctem se extendente, 4. Ejus matutini labores ad nonam, nounun quam usque ad decimam horam porrigebantur, ibid. La borum tolerantissimus, et sacraruin Litterarum cupidissi mus erat, 3. Industria et sacrarum Litterarum amore vin cebatur ab Ambrosio, ibid. Ammonium philosophum co gnomento Saccam audivit, 4. Hæreticorum et philosopho rum dogmata excutiebat, ibid. Ad eum confluebant com plures eruditi homines, innumeri præterea hæretici, nec pauci ex illustribus philosophis, monit., 37. Ad eum con fluebant hæretici, Græcarum litterarum studiosi, et maxime philosophi, 4. Commentarios in singulos veterum philosophorum libros scripsit, 37, monit. Apud magistrum philosophie reperit Heraclam, quintum jam annum ei operam dantem, 4. Multas terræ regiones peragravit, quæsivitque quotquot ubique aliquid se scire profiteren Aur, 648. Hebræum magistrum agnoscit, 61. Scripsit ad versus eos qui libros ejus, adhuc eo vivente, adulterave rant, 5. Nulli ausus est maledicere, ibid. Demetrium ta men Alexandriæ episcopum lacerasse, et in totius orbis episcopos et clericos invectus esse dicitur, 5. Frustra se ab Ecclesiis excommunicatum esse dixit, ibid. In crimen vocatus quod diceret diabolum posse salvari, 5. Filii no mine salutatur ab Africano, 10. Cur, 8. Paucos dies Nico media commoratus est, inde scripsit epistolam suami ad Africanum, 12. Oculatus miraculorum testis, 362. Ejus colloquium cum Agnomone Basso, in quo commemorata est Danielis propbetia de Susanna, 10. Ejus cum Candido Valentiniano dialogus, 5. Cum hæretico quodam disputa tio, 6. Disputatio adversus Judæos, 370, 371, 360, 361, 413. Cum magno metu et cautela discutiens magis et per traclans quam pro certo ac definito aliquid statuens, de rationalibus creaturis disputavit, 69. Magiam artem cer tam putat, 342. Astra animata censet, 583, 586. De re surrectione catholice sentire videbatur Pamphilo martyri, monit., 33. Ejus sententia de resurrectione corporum, 590 et seqq., 594. Varias interpretum editiones inter se contulit, et observavit earum differentias, ita tamen ut plus laboris impenderit LXX Interpretum editioni, ne quid adulterinum induceret in Ecclesias Christi, 17. Ejus codex ab hæretico quodam adulteratus, 6. Quo pacto fraus aperta sit, ibid. Ejus epistolæ quarum memoria superest, monit, 1,2. Ejus libri De resurrectione commemorantur,5.12. Ejus De resurrectione libri duo et dialogi duo, monit., 52. Multis scatebant erroribus, ibid, 33. Ejus repupusrik libr decem, monit., 37. Ibi Christianorum et philosophorum sententias inter se comparans, omnia nostræ religions dogmata de Platone, Numenio, Cornutoque confirmatal, monit., 38. Vide Stromata. Ejus libri, vide i Ejus octo libri contra Celsuni imperante Philippo scripti, monit., 313. Eorumlaus, monit, 311. Ejus commentarii in Genesim, 61, 255, 530, 534, 670, 678. Ejus commentarii in Psalmos, 43 et 47, 716. Fjus commentarii in Isaiam, Ex chielem, et quosdam e duodecim minoribus prophetis, 701. Ejus commentarii in Epistolam ad Romanos citantur, 611, Ejus commentarii in' primam Epistolam ad Thessaloni censes, $37 Orpheus, 429, 430 Orpheum poetam nunquam fuisse docet Aristoteles, not., 336. Inter sapientes recensilus a Celso, 355. Deos humanis affectibus obnoxios confinxit, 335. Morte violenta exstinctus, 732. Ejus poemata, 536. Exciderunt, 357. Ejus carmina magis quam Homeri digna quæ ex rite instituta republica exterminentur; pejora enim quam Homerus de diis carmina conscripsit, 733. Osiris Ægyptiorum deus, 603, 606. Pamphilus martyr putabat Origenem de resurrectione catholice sentire, monit., 33 Panathenaici ludi, 665. Panis qui Eucharistia vocatur, nobis erga Deum graf animi symbolum est, 783. Panis vivus qui de cœlo desces dit, in mentem et animam immissus sum ei communicat virtutem, quemadmodum panis corporeus in ejus qui eo nutritur, corpus immisɛus, cedit in ipsius substantiam, 247. Panis angelorum, quid sit, 217, 218 et seqq. Panis dicitur omnis cibus juxta Scripturam, 214. Panis ixjobs supersubstantialis, de quo nos orare jubet Salvator, Don est panis corporeus, 243. Panis iste est Verbum Dei, 214. Panis roboto, ille est qui in substantiam nostram conver titur, 216. Panem sunt qui dicunt ab insires, acce dere, formatum esse, ita ut petere jubeamur proprium futuri sæculi panem, ut per anticipationem nobis i'lum Deus jam largiatur, deturque hodie quod veluti cras dan dum erat hodie enim pro sæculo præsenti, cras pro fu turo accipitur, 249. Panis in oberos ille est, qui rationali naturæ convenientissimus, ipsiusque substantiæ aflinis, sanitatem simul et bonam habitudinem et vires in anima efficit, immortalitatemque suam comedenti se communi cat, 247. Panthanus philosophorum et hæreticorum dogmata sp prime callebat, 4. Papai nomine dictus Jupiter apud Seythas, 609. Pa pæus, dæmon est qui Scytharum solitudines, nationem et linguam sortito obtinuit, 613. Papiscus. Vide Jason. Papisci et Jasonis altercatio, 541. Celsi et Origenis diversum de it a jutticium, 544 Paracletus in Græco significat et deprecatorem et con soiatorem, 93. Paracleti tres a quibusdam hæreticis ad missi, not., 92. Paradisus seu locus in terra positus in quo animæ sau ctorum post mortem aliquandiu requiescent, 106. Paradi sus terrestris non est ad litteram accipiendus, 175. Parasceve, festivitas apud Christianos, 758. Parentes filios et filias docere debent juxta legem Dei, Pascha, festivitas apud Christianos, 758. Passio Jesu Christi et passionis causa ab Isaia prædictæ, Pastoris liber citatur, 140). Pastoris liber angeli pri tentiæ quem Hermas conscripsit, 61. Pustoris liber al Scriptura sacra citatur, 79. Liber Pastoris a nounallis com temní videtur, 168. Patriarchæ post Christum an apud Judæos fuerint ex genere Judæ, 159. Paulus apostolus tabernaculorum artifex, 634. Pau'us simulate Petrum reprehendit, juxta Origenem, 38, monit. Quod ait Paulus 1 Thess. 11, 14, verum esse certum est. sed ex Veteris Testamenti canonicis libris id demonstrari nequit, 22. Epistolam ad Hebræos quidam Paulo abjodi cabant, Origenes Paulo ascripsit, 20. Paulum non perse cutum esse Ecclesiam Dei, sed alium nescio quem qui erat in Paulo, commentum est, 74 Paulus non nature spiritalis erat, ut asserebant Valentiniani, 74. Quidam sub nomine Pauli apostoli falsam epistolam scripseruul, ut conturbarent Thessalonicenses, 5. Pauli Evistolas non admittunt Ebionai et Encratitæ, nec eum pro sancto et sapiente habent, 628. Pauli Epistolæ vocabantur aposto licum a Marcionitis. not., 86i4 Peccatum originale, 493, 554. Impossibile est hominen esse qui nunquam peccaverit, excepto tamen homine i Jesu assumpto, 488. Peccatum mors vocatur, 40 Quoties

peccamus ad mortem, toties mori credimur, 40. Omni qui facit peccatum, semen diaboli inest, quod quandiu in anima est, nihil eam recte sinit agere posse, sed adve niente in animam nostram Verbo Dei, dissolutis diaboli operibus immissum in nos malum semen evanescit, et fimus Filii Dei, 233. Peccata omnia utrum instigante diabolo fiant, 138, 139, 140. Non solum qui grandia pec caverunt, sed et qui minora deliquerunt, de regno cælo um ejicientur, 5. Pegasus ex Arcadia, 671. Penia Cupidinis mater, 633 Pentecoste, festivitas apud Christianos, 758. Pentheus in furorem versus et dilaceratus, 415. Perictione. Vide Amphictione. Peripatetica philosophia a nonnullis rejecta, quia ad humanos affectus nimium se demittit, 3:9. Peripatetici negant quidquam proficere preces et ma ctatas Numini victimas, 398. Evertunt quidquid de ora culis memoratur, 693. Quæ passim jactabantur oracula et vaticinia vanitatis et mendacii coarguerunt, not., 359. Providentiam e medio tollunt, 496. Eorum simulatus cul. tus erga simulacra, 741. Eorum sententia de natura æthe ris, 547. Persæ stultos reputant qui aras, templa et simulacra construunt, 738. In celsissimis montibus victimas Jovi mactant, Jovem appellando totum cœli convexum, 609. Matres sibi copulant, et cum filiabus corpus miscent, 693. Honoratiores cum matribus contrahunt matrimonia et natos inde arbitrantur nobilissimos, not., 597. Eorum my steria, 646. Apud Persas mysteria erant quorum interio rem rationem soli periti perspectam babebant. 330. Eo rum leges impiæ, 597. Eorum reges solo calybonio vino utebantur, not, 27. Pincernis eunuchis utebantur, ibid. Persarum regni princeps, virtus spiritalis, 143. Persæus ad philosophiam excitatur a Zenone, 483. Perseus. Prisca de Perseo fabulæ Celso non faciunt fidem, 381. Persuadere. Verba ad persuadendum idonea a Deo proficiscuntur, non autem persuasio, 676, 677. Petrus piscator, 634. Ritus Judaicos Mosaica lege præ scriptos diu observasse videtur, 386, 387. Petrum non negasse, sed alium qui erat in Petro, commentum est, 74. Paulo simulate reprehensum esse docuit Origenes, 38, monit. Non naturæ spiritalis erat, ut volebant Valen tiniani, 74. Petri doctrina liber apocryphus, neque Petri est, neque alterius qui spiritu Dei fuit inspiratus, 49. Phædo e prostibulo ad philosophiam traductus, 378, 879, 491. Phædonem Plato dignum judicavit qui Socratis de immortalitate sermonem ejusque in carcere constan tiam referret, 492. Phenarete Socratis mater, 592. Phaethonteæ historia scriptores, Homero recentiores, Phaethontis incendium, 337. Phalaris tyrannus, 551, 593. Ejus taurus æneus, ibid. Pharao non erat perditæ naturæ, 115, 116. Ejus cor cur induratum a Deo, 263. Quo sensu a Deo induratum intelligendum est, 117, 118, 119, 120. Pherecydes Moyse recentior, 663. Suum Ophionem duxit e serpente qui Adamum et Evam decepit, 665. Heraclito longe antiquior citatur, 663, 661. Inter sapien tes recensitus a Celso, 335. Ejus theologia, e Chami prophetia desumpta, not., 663. Ejus historia, 336. Ejus locus, 665. Phidias peritissimus statuarius, 753. Jovem Olympium fabrefecit, 756. Philebus Platonis, 510. Philippus (imperator) ad quem Origenes scripsit, monit.. 1, 2. Philistion mimus Ejus ætas et patria. not, 10. Philocalia auctores errores Origenis bene multos in sua collectione retinuerunt, not., 136. Philonis laus, 543. Tractatus de mystica scala Jacob patriarchæ, 616. Judicium de Hecatæi libello De Judais Philosophia seu præludium ad Christianismum, 30. Philosophiæ adjutrices sunt geometria, musica, gramma tica, rhetorica et astronomia, 50. Philosophi gentiles et hæretici ad Origenem ob singu larem de ejus eruditione famam confluebant, 4 Philoso phi quidam Græci Deum noverunt, 524. Phlegon Adriani libertus Chronicon scripsit, quod con stabat ex libris sexdecim. Sub unaquaque Olympiade re censuit omnia, quæ contigerant, prodigia. De solis deli quio, quod evenit, cum Judæi Jesum crucifixerunt, ejus testimonium, not., 400, 401. Phlegon commemoravit solis defectum et terræ motum qui moriente Jesu contigerunt, 414, 432. Futurorum cognitionem Jesu tribuit, 400, 401. Ejus error in Chronicis ubi Petrum pro Jesu sumpsit, 401 Phu nices Judæorum antiquitatem testantur, 334. Pictores et sculptores e republica Judæorum exclusi, Pilato ob injustam adversus Deum sententiam nibil mali accidisse ait Celsus, neque negat Origenes, 415. Imperante Caio Caligula, mortem sibi conscivit, not., Pindarus, 463. Cecinit legem omnium esse regem, 604. Planetarum globi, mundi vocabulo nuncupati, 83. Plato Aristonis filius, 630. Si fides est Aristandro, non fuit Aristonis filius, sed spectri cujusdam quod Apollinis forma cum Amphictione rem habuerit, 635 Eum ex Am phictione esse natum, Aristonique interdictum fuisse ne ad illam accederet donec filium ex Apolline conceptum peperisset, commenti sunt Græci, 355. Fuit prophetis Judæorum recentior, 634. Ejus gloria longe infra gloriam Jesu, 348. Ejus compta et accurata oratio paucis utilita tem attulit, 630. solis litteratis legitur, 630. Existimant nonnulli in Ægyptum peregrinantem incidisse in quosdam mysteriorum Judaicorum peritos, et quædam ab illis didi cisse, 535. Cycni specie Socrati in somnio est commenda tus, 635. Tertium oculum habere sibi visus est, ibid. Ejus verba de creatore mundi, e Timæo, 724. De Filio Dei sermo nem facit, 636. Plato ejusque discipuli speciem quamdam Trinitatis informarunt, sed a Christianorum catholicorum Trinitate toto coelo diversam, not., 50. Admirationi est quod Deum voluptatis nomine vocari non tulerit, 543. Cum Socrate in Piræum descendit ut Dianæ preces offer ret, 631. Animam e quodam vase prodire finxit, 547. Ejus opinio fuit animabus coelos e terra, aut terram e celo petentibus iter esse per planetas, 646. Animas pro meritis præteritisque moribus corpori addixit, 351. Ejus sententia de animarum statu post mortem, 500. Ejus opi nio de loco animæ post suam a corpore separationem mittuntur, 713. Mortuorum umbras et imagines circum sepulcra apparere dixit, 432. Ejus verba de nec facienda nec repellenda injuria, 735. De summo bono pulchre lo quitur, 631. De summo bono quod dixit, id antea nostræ docuerant Scripturæ, 632, 633 et seqq. Negat bominis prudentis esse quidquam asseverare de rebus obscuris, 357. Reipublicae formam Mosaicæ similem instituere non potuit, 611. Ad Juniorem Dionysium profectus, locum atque homines ab eo postulavit in republica a se instituta victuros, not., 611. Homerum aliosque similium poema tum auctores exterminavit e sua republica tanquam ju ventutis corruptores, 529. Refert Herum Armenii filium e rogo post duodecim dies revixisse, 402. Locus e Phædro, 716. Duplex locus e Phædro, 644. Plato a qui busdam Hebræis didicit sententias quas in Phadro po suit, 644. Locus e Thewleto, 531. Locus e Philebo, 540, 541. Plato in Phadone de terra pura in puro coelo sita philo sophatus est, 71. Locus e Timæo 551. Timao quæ dam transcripta. 515. Symposium, 332. Ejusdem libri in signis locus, 552, 533 Locus e libro quarto De legibus, 640, 641. Locus e libro quinto De legibus, 641. Locus ex Apologia Socratis, 6.9. Locus ex epistola secunda, 643. Epistola sexta citatur, 636, 639. Epístola septima citatur, 631, 635, 63, 655, 636. Platonis dogmata deseruit Aristo teles, 455. Platon.ca philosophia a nonnullis rejecta ut humilior, 320. Platonici aut quilibet alii philosophi nihil supra huma næ naturæ vires poterant, 492. An aliquam de Filio Dei habuerint notionem, 60. Mundum universum pro secundo Deo habent, 582. Credebant Deum ex ingenita materia mundum condidisse, not., 78. Eorum sententia de futuris mundi conversionibus, 593. Peripateticis adversantur de natura ætheris, 547. Aiunt fortitudinem ab irascibili ani mæ parte proficisci, et illi locum circa pectus assignant, 614. Justitiam esse putant, cum singulæ animæ partes suis quæque ofliciis funguntur, 614. Plutarchi Chæronensis libri De anima, 621. Plutonis gatea, 381. Poenas temporarias et non æternas damnatis a Deo in fligi innuit Origenes, 88, 588, 677. Penitentes. Erga pœnitentes agendi ratio Christiano rum, 481. Poeticam artem sine insania non posse constare quam plurimi Græcorum opinati sunt, 144. Polemon physiognomicus, 351. Librum scripsit de in terpretatione signorum naturæ, not., 351. Ex intempe rante temperatissimus factus, scholæ Xenocratis post il lum præfuit, 379, 492. Ejus libidinosa vita antequam phi losophiæ daret operam, 379, 492 Polycletus peritissimus statuarius, 755. Polynices, 358. Populus pisos, quid sit, 246. Porphyrius de Danielis libro objiciebat, idcirco illum

apparere confictum, nec haberi apud Hebræos, sed Græci sermonis esse commentum, quia in Susanuæ historia exstat etymologia quæ Hebræo sermoni non conveuit, not., Porus Metidis filius, 532. Cupidinis pater, 533. Potentia Dei. Vide Dei. Potestas Dei Patris major potestate Filii et Spiritus sancti, et potestas Filii major virtute Spiritus sancti. Ac rursum potestas Spiritus sancti major est cæteris quæ saneta dicuntur, 62. Potestates, principatus, throni, dominationes, et virtutes, an ex meritis, an ex conditionis prærogativa suo po'iantur gradu, 66, 70. Prædestinatio post prævisa merita propugnatur, 207, Prædicatio ecclesiastica per successionis ordinem ah apostolis tradita, usque ad præsens in Ecclesiis permanet, Prænotio non rei futuræ causa, sed res futura prænotioni locum dedit, 401, 405. Præsagia clariora a quibus animalibus capiantur, 572. Præscientia Dei non tollit humanæ voluntatis libertatem, nec precum effectum, 207, 208. Preces Deo per Filium offeruntur, 469. Omnium precum species ad Deum Patrem dirigendæ per Filium, 580. Preces sumino Deo et unigenito ejus Verbo ferendæ, 761. Preces versus orientem dirigendas esse docuerunt veteres Patres, not., 270. Presbyter esse non potest qui post baptismum duobus matrimoniis fuit conjunctus, aut concubiuam habuit, not., Princeps regni Persarum, virtus spiritalis, 143. Princeps Tyri, virtus spiritalis, 143. Princeps regui Græcorum, vir us spiritalis, ibid. Principes hujus mundi quinam, 143, 144. Principatus, potestates, throni, dominationes, virtutes, an ex merito, an ex conditionis prærogativa sua gaude..nt dignitate, 66, 70. et et agnominatio an fuerit in Hebraeo, 11. pivos el salvou et ez etymologia, 40. Grecas voces i el quomodo Hebraice redžerent, nesciebant Hebræi, 18 Lusus verborum ivo et pives aut proprie redditus est ex Hebraico; aut economice excogitatus ab interpretibus, servata analogia cum Hebraicarum vocum agnominatione, 23, 26. Procu.us Torpacion Christianus Severum Antonini patrem per oleum curavit, not., 321. Prodiciani preces repudiant, hancque sententiam philosophis Cyrenaicis acceperunt, 201, in uol. Prodigia quæ in Jesu morte contigerunt, 414 Pruetus Bellerophontem interfecit, 671. Prophetæ cur Judæis necessarii fuerint, 448. Prophetarum Judæorum vita litteris mandata est, 699. Spiritu sancto inhabitante impulsi fuerunt ut prænuntiarent futura, 449 Spiritu Christi repleti, 47. Qui diligenter attenteque in lectione prophetarum versatus erit, divini afllatus vestigium sentiet, 162. Prophetarum Judaicorum genus vitæ imitatu difficile, constans, liberum, et mortis periculorumque metu inconcussum, 698, 699. prophetis Judaicis alii ante sapientes erant, quam prophetiæ donum acciperent; alios prophetia illustravit et sapientes effecit, 698. Eorum dictio propriis Hebraicæ linguæ ornamentis, sapientique compositione non caret, 736. Eorum sermo egenus non erat, 12. Judæorum prophetarum et prophetiarum quas ediderunt, encomium, 775, 776. Uni eidemque prophetæ et divina obtigerunt somnia, el apparitiones ange.icæ, et inspirationes, 22. Propheta alterius prophetæ verba usurpat, 28, 29. Do duplicem habet significationem; modo orationem, modo volum denotat, 203. Пp:eval non idem est ac herpesty, 277, 278. Prosopopeia quanionam bona, quandonam vitiosa, Protesilaus, 429, 430. Protoctetus presbyter Cæsareensis Ecclesiæ, ad quem ura cum Ambrosio exhortationem ad martyrium direxit Origenes, 273, 274. Ambrosii in certamine socius fuit, Providentia Dei in sacris Scripturis dedit omnibus Christi Ecclesiis ædificationem, 16. Providentiæ opera alia sunt manifesta, alia sic abstrusa et occulta sunt ut dubitandi ansam præbere videantur an Deus arte et potentia inenarrabili cuncta administret, 162. Providentia apud eos qui eam probe perceperunt, nihil quidquam detrimenti capit ob ea quæ non comprehenduntur, 163. Nonnulli perturbati iis quæ hic probis improbisque contingunt præpropere Providentiam e medio tollunt, 329. Prunicus. Valentiniani Prunicum sapientium appellant, 658. Prunicas, virgo e qua virtutem dimanare putabant hæretici, si Celso fides, 637, 658. Psalmorum liber quamplurimis sapientibus præceptis refertus, $76. quid sit, Pugna trina Christo reservata est, 266. Pulsavi, tu resona, adagium, 12. Puritas cordis ad orandum necessaria, 210. Pythagoras, 429. Inter sapientes recensitus a Celso, 555. Ejus gloria longe infra gloriam Jesu, 348. Regnante Tarquinio Superbo in Italiam venit, not., 323. Judais in Græciam traduxit suam philosophiam teste Hermippo, 334. Sacrum sermonem, et geometriæ præcepta, artemque numerandi et animarum in quodvis animal transmigrationem ab Ægyptiis accepit, not., 594. Animas pro meritis præteritisque moribus corpori addixit, 351. Femur eburneum in coucione Græcorum ostentavit, 635. Dixit se recognoscere clypeum quo, dum esset euphorbus, usus fuerat, 635. Fertur una die in duabus urbibus simpl conspectus fuisse. 635. Ipse ejusque discipuli fabis et animatis omnibus abstinent, 609. Qua sua erat in animam et illius organa reverentia, omnium animalium esu abstinendum censebat, 762. Ejus sententia de animarum statu post mortem, 500. Ejus ob philosophiam pericula, 522. Ejus inimicos sui in illum facinoris pœnituit, 323. Zamolxim ad philosophiam excitavit, 483. Ei quanta genti es tribuerint miracula, not., 6355. Ejus descensus ad in'er s el regressus ad superos, not, 429. Eum non codem ag pugilem C'eomedem honore dignatus est Apollo, 162 Eus mors varie narratur, not., 322. Pythagorici sue doctrinæ desertoribus cenotaphia etstruebant, 598, 481. Animatis abstinent propter fabu de migratione animæ in varia corpora, 615. Credela Deum ex ingenita materia mundum condidisse, not., 18. Eorum sententia de futuris mundi conversionibus, 523. Quibus lam Pythagoræ discipulis satis erat, ipse diril, 325. Pythagorei ex exsitio in patriam revocati, no…., Pythia 384, 695. Ori Pythii specus insidebat, et in eam spiritus Apollinis per muliebres locos subrepebat, 462, 69. Ejus oraculum omnium clarissimum. 693. Quidquid de Pythia cæterisque oraculis memoratur, id ab Aristotele et Peripateticis evertitur, 695. Ejus oracula a Christianis pro nihilo habita, 699. Pythius, 38. Socratem hominum sapientissimum dixit, sed hanc laudem obscuravit id quod de Euripide et Sophocle addidit, 697. Q Qualitates quatuor: calida, frigida, arida, humida, 78. R Ramanor, dæmonis nomen quem Ægyptii putant vei corporis bumaui parti præpositum, 783. Rampsinitus, 429, 430. Ejus descensus ad inferos et regressus, not., 429. Raphael in diagrammate Ophianorum serpentiformis, 634. Raphaeli angelo curandi et medev li oflicium Do3 fortuito accidit, 74. Regnum Dei adesse non potest perfecte_cuilibet no strum, nisi venerit quod perfectum est, 239. Regnum Dei cum regno peccati stare non potest, 259. De regno cu³nrum ejicientur non solum qui grandia peccaverunt, sed et qui minora deliquerunt, 3. Regnum Dei dici potest felix superioris partis anime status, 238. Regnum Dei est quilibet sanctus, 238. Regnum Christi sunt sermones qui in salutem audientium proferuntur, et qui perliciuntur actus justitiæ, ceterarumque virtutum, 238. Reianoor, dæmonis nomen quem Egyptii putant ui corporis humani parti præpositum, 785. Religio Christiana per universum orbem prædicata, et disseminata, res est humanis viribus major, 161 Relig Christi innumeros per orbem terrarum cultores babel, Remissionem peccatorum non potest consequi qui non ex corde remiserit fratri veniam illatæ injuriæ postulant, Reprobati a Deo quo sensu quidam intelligantur, 120. Reprobatio tantum ad tempus, ibid. Repromissiones future in voluptate et luxuria corporis non sunt exspectandæ, 104. Resurrectio ejusdem corporis negatur a Celso_et aliquibus qui Christi nomen profitentur, 587, 588. Resurrectio carnis et corporis penitus a Marcione, Apelle, Vr lentino et Manete denegata, 36. Salvator noster cum ips corpore resurrexit quod susceperat ex Maria, 34. Perspicuum resurrectionis Jesu argumentum, 431. Post re surrectionem suam Christus naturam aerii et spiritals

rports ostendit, 57. Carnis resurrectionem in Salvatore c proinde in nobis agnovit Origenes, 33. Resurrectio corporis qualis, 518, 716. Resurrectio carnis asseritur, 90 et seqq. Resurrectio corporum, 590 et seqq, 594. Non In aliis quam nostris corporibus resurgemus, 101. Resur ectionis repromissio ad hoc corpus pertinet quod mor uum in terra relinquitur, 34. Corpus quod, pro Christo pariter cum anima certavit, resurget, 33. Fas non est ut In aliis corporibus animæ peccaveriut, et in aliis post re surrectionem torqueantur, 36. Nec justi judicis est alia corpora pro Christo sanguinem fundere, et alia coronari, bid. Idem et individuum quod unusquisque, dum viveret abuit, corpus resurget, 36. In resurrectione iidem futuri sunt homines, licet non eodem stalu, neque iisdem pas Tonibus obnoxii, 34. Ea ratio que continet uniuscujus que bominis corporalem et individuam substantiam, salva permanet, el in resurrectione a mortuis suscitantur ii quibus illa substantiæ corporalis ratio salva in corporibus Derinanebat, 34. Resurrectio justorum soli et lunæ com Daratur, 525. Resurrectio mortuorum comparata semini us quæ seminantur in terra, 34, 36. Corpus quod mor num fuerit, quomodo in resurrectione spiritale resurget, 01, 102 Ex animali corpore ipsa virtus resurrectionis et gratia spiritale corpus educit, 101 Corpora nostra spirita ia resurgent abjecta corruptione, et deposita mortalitate, 01. Post resurrectionem æquari nos angelis oportet, et d eumdem modum carne nudari, 33. Quo sensu id dixe it Origenes, ibid. In spirituali corpore quo resurgemus, oti videbimus, toti audiemus, toti operabimur, toti am ul. bimus, 37. In resurrectione corporum an sit soliditas arnium, sanguinis liquor, crassitudo nervorum, vena mque perplexio et ossium durities, 36. An membrorum mibus nunc utimur, diversitas denegetur, 37. Perfecta prporis forma resurgemus, non senes, non infantuli, 37. Son iterum futuri sunt homines ex conventione viri et nulieris, 31. An sexuum diversitas in corporibus, 37. In esurrectione restitutio parentum bonorumque omnium id centuplum usque promittitur, uxore tantum excepta, 281. In resurrectione peccator nen animalium corpus, aut relucrum, aut picium accipiet; sic neque solis, aut lunge, But stellarum formam accipient ii qui resurgent in glo 34. Damnati obscuris et atris post resurrectionem corporibus induentur, 103. Qualis fuerit uniuscujus que vita, talis erit et resurrectio ejus. Bonis corpus gloriosum, et apta eis mansio tribuetur; malis vero corpus erit quod sufficere et perdurare tantummodo possit in pœnis, 34. in resurrectione corpora sphæricam figuram habitura esse dixisse Origenes accusatus est, not., 268. Multi fe runtur e monumentis redivivi non ipso tantum die quo sepulti fuerant, sed etiam insequenti, 403. Rhea lapidem pannis involutum, ceu puerum recens natum dedit Saturno comedendum, not., 540. Rhetorica philosophiæ adjutrix, 30. Rixa de umbra asini, proverbium, 418. Romanorum mysteria, G47. Cur uni Romanorum impe ratori plurimas gentes Deus subjici voluerit, 412. Roma norum irriti conatus adversus Christianos, 616. Rufinus libros Latine vertit, monil., 43. Rutini interpretis suspecta tides, not., 56, 153, 155. Sabaoth nomen qua lingua pronuntiandum sit, ut vir. tutem habeat, 613. Sabaoth apud Ophitas unus e septem angelis principibus, 633, 636. Sabbadii, 327. Sabbatum. Celebratissimum Judæorum Sabbatum vi detur ad litteram non posse servari, 176. De Sabbato ex inepta traditione dicunt Judæi locum unicuique bis mille cubitis esse definitum, 176. De ratione observandi Sab bati opinio Dosithei Samaritaui, 179. Sadducæi solos Moysis libros recipiunt, 365 Sæculum integrum unius nostrarum dierum spatio com putatur Deo, 250. Salome, origo hæreticorum Harpocratianorum, 626. Salomon magnificum nomini Dei templum exstruxit, 83. Salomonis quanta fuerit sapientia, 476, 477. Salvator noster cum ipso corpore resurrexit quod sus ceperat ex Maria, 34. Saite Minervam colunt, 603. Samanæi apud Indos unius sectæ antistites, Brachmanes alterius, not., 342. Samarita solos Moysis libros recipiunt, 565. Eis propter religionem suam pœnæ interrogal:e, 599. Samothraces inter vetustissimas ac sapientissimas gentes recensiti a Celso, 331. Samuelis de asinis perditis vaticinium, 354. Sanctitas in omni creatura accidens res est, quæ el de cidere potest, 68. Sanguinis esns ('hristianis interdictus, 763. Sapientes Græci dicunt animam humanam statim ab ortu dæmonum ditioni esse subditam, 767. Sapientes quidam vocati apud Judæos, 18, 19. Sapientia est speculum immaculatum virtutis Dei, 56 Est vapor virtutis Dei, 56. Est splendor Incis æternæ, 56 Ab æterno generata, 54. Sapientia, quæ est Filius Dei, substantialiter subsistit, 53. Sapientia Dei quo sensu di citur creata, 51. Sapientiæ definitio, 494. Sapientia divina a fide diversa est. et primum est donum Dei, 639. Sa pientia duplex, altera divina, altera humana, 639. Sa pientia quotuplex, 142, 143. Sapientia carnis quomodo inimica sit Deo, 148. Quænam sapientia a Paulo repro betur, 331. Sapientia Salomonis, non ab omnibus ut liber canonicus recipitur. 192. Sarpedon Jovis filius, 358. Satan Hebraice, idem lingua Græca sonat alque adver sarium, 666. Saturnini hæretici præstigiæ, nol., 321. Scala mystica Jacob patriarchæ, 616. Scabellum pedum Dei allegorice est Ecclesia, 211. Scarabæi ex asino gignuntur, 519. Scenici non erant apud Judæos, 610. Scientia, secundum est donum Dei, 639 Scriptura sacra per Spiritum Dei conscripta est, 48. Sacras Scripturas divinitus inspiratas esse probatur, 156, 137, et seqq. Ante Christi adventum manifestis argumentis ostendi non poterat veteres Scripturas divinitus fuisse inspiratas, 161. Scripturæ divinitatiper eam tolam diffus:e nibil detrahitur ex eo quod ingenii nostri imbecillitas in unaquaque dictione minime possit pervenire ad arcanum sententiarum splendorem in humili et ab ecta locutione delitescentem, 163. Scriptura sacra magna attentione le genda, 32. Oratio necessaria est ad Scripturam sacram in telligendam, 32. Scripturarum Novi Testamen i veritate:a probat apostolorum ad mortem usque constantia, 395. Scripturarum simplicitas defenditur a Celsi calumniis, 629, 630 et seqq. In sacris Scripturis providentia Dei de dit omnibus Christi Ecclesiis ædificationem, 16. In scri ptoribus evangelicis nihil dolosum, vafrum, aut fictitium, 473. Scripturas Veteris Testamenti divino Spiritu scriptas esse consentiunt Judæi et Christiani; de illarum inter pretatione dissentient, 625, 624. De Scripturarum sacra rum sensu jam tum ab initio Christianismi fuere dissidia, 453. Scripturæ sacra Veteris et Novi Testamenti mysteriis et figuris plenæ, 166, 167. Scriptura constat ex corpore, anima, et spiritu, 168. Scripturarum trip ex est sensus, litteralis, moralis, et mysticus, seu figuratus, qui et ali ter vocatur spiritalis, 168, 169. Est ubi solus litteralis sensus; est etiam ubi moralis tantum aut mysticus sensos locum habeat; alia denique sunt loca quæ simul dupli cem litteralem et mysticum sensum complectuntur, 169. Utilitas et præstantia sensus litteralis. Si generatim res spectetur, litteralis Scripturæ sensus sufficit ad documen tum et ædificationem simplicium, 169, 170, 336. 541.642. Scriptura omnis tam Veteris quam Novi Testamenti litte rali sensu accepta complectitur impossibilia quædam et rationi repugnantia, 173 et seqq. Scriptura litterali sensu accepta multos in ruinam et præcipitium errorum traxit, 161 et seqq. Carnalis et sim plicior Scripturæ intelligentia multorem occasio male rum, 41. Hereses inde natæ, 41. In Scripturis sanctis in terdum subnexum est historiæ quod factum non est; imo aliquando quod fieri non poterat; quan·loque autem quod poterat quidem fieri, sed factum non est. Sic et in lege sæpe reperias quid per se utile; aliquando autem nu.la apparet utilitas; quin et interdum præcipiuntur impossi bilia, 174. Idem judicium ferendum de Novo Testamento, 174, 175. In Scripturis Spiritus sanctus præcipue respexit ad arcana mysteria, 172. In evangelicis et apostolicis Scripturis multa impossibilia præcipiuntur, si solius lit teræ habeatur ratio, 179. In sacris tum Veteris, tum Novi Testamenti Scripturis multo plura sunt secundum histo riam vera, quam quæ mere spiritualia illis attexta sunt, 180, 181. In nonnullis Scripturarum locis ambigitur nec sine multo examine pronuntiari potest utrum quæ puta tur historia, secundum litteram acciderit necne, et hu jusne legis verba servanda sint, an secus, 181. Quædam Scripturæ sunt quæ nihil habent corporeum, id est quæ carent historiali intellectu, et in quibus sola veluti ani ma et spiritus quærendus est, 169. In Scripturis sanctis, id est, in lege et historia Verbum Dei interponi curavit, offendicula et impossibilia quædam, 173, 171, 173. Seri ptura non secundum spiritalem sensum, sed juxta littera lem semper accepta, causa videtur falsarum opinionum, impietatis et stolidorum de Deo sermonum, 165. In Scri pturis sanctis ubique sensus habetur spiritalis, non autem

bique corporeus, 181. Scriptura saera sensum habet non solum obvium, sed et alium quemdam latenten quam plurimos, 48. Scripturæ corpus est historialis intellectus, 168. Scripturæ corpus, id est litteralis sensus, in multis utile esse potest, 169, 173. Multi errores et lapsus ex eo contigerunt quod viam multi non invenerint qua esset in sancta Scripturarum lectione insistendum, 164. Explican da sunt Scripturarum loca quæ Deo tribuunt humanos af fectus, 381, 536 et seqq. Scripturæ loca quæ ad litteram sumpla videntur dicere Deum in loco esse, sic accipien da sunt, ut magnis et spiritualibus de Deo notionibus conveniant, 233. Nihil necesse est Ecclesias Christi quæ editione LXX Interpretum utuntur, ad Judæos recurrere, ut puros et qui nihil figinenti habeant, libros Scripturarum ab eis accipiant, 16. Sculptores et pictores republica Judæorum exclusi, Scythæ Papæi nomine Jovem appellant, 609. Scythæ Neptunum vocant Thagimasadem, Venerem Argimpasam, Apollinem Gongosyrum, 661. Vestam vocant Tabiti, ibid. Templa, aras, simulacra ferre non possunt, 738. Eoruin nefariæ leges, 320, 597. Secta, non semper in deteriorem partem accipitur, not., 874. Diversæ Christianorum sectæ Christianismi vitium non est ducendum, 624. Sedecias et Achiab seniores qui Susannæ vim facere tentarunt, 18, 39, 40. Judæorum de illis traditio, 19. Hie ronymi ea de re locus, ibid. Semina sapientiæ et justitie omnibus rationabilibus in sita, 62. Seniorum nomina qui Susannæ vim facere tentarunt, 18 Judæorum de his senioribus traditio, 19. Hieronymi ea de re insignis locus, ibid. Sensuum genus duplex est in nobis, aliud mortale, corruptibile, humanum; aliud immortale et intelle ctuale, 53. Sephora filium s'ium cur circumciderit, 614, 615. Ejus verba ad Moysen, circumciso Eliazare, 614. Septuaginta Interpretum exemplaría non sunt abro ganda ab Ecclesiis Christi, 16. Sepulcrum. Circa sepulcra animarum simulacrə umbra rum instar visa sunt, 697. Sepultura corporis cur Christianis curæ sit, 761. Seraphim duo que Isaiæ vi, 3, clamant, Sunclus, san ctus, sanctus, de Filio et Spiritu sancto interpretantur ab Hebræo Origenis magistro, 61. Hieronymo multum displi cuit bæc interpretatio, 61. Serapis inter deos a Naucratitis relatus, 603, 606. Ejus origo, statua, et templum, not., 607, 608. Serapis quibus dam Ptolemei artibus, in Alexandria veluti conspicuus deus exhibitus, 608. De Serapide Numenii sententia, 608 Eum non magis Ægyptii contremiscunt, quam stre pitus per pudenda corporis expressos, not., 604. Seres athei, 738. Seriphio cuidam argute respondet Themistocles, 347. Serpens a diabolo inspiratus exstitit causa prævarica tionis Adæ et Evæ, 138. Serpentes feniculo ad acuendam oculorum aciem agilitatemque corporis comparandam utuntur, 567. Severa Philippi imperatoris conjux, ad quam Origenes scripsit, monit., 1, 2. Severus, pater Autonini, Proculum Christianum, qui ipsum per oleum curaverat, in palatio suo habuit, not., 321. Sextus Pythagoricus ethnicus. Ejus Enchiridion Latine versum a Rufino et Sixti martyris et Romanæ Ecclesiæ episcopi nomine immutato prænotatum est, not., 763. Ejus sententia de animalium abstinentia, ibid. Sibyllinos libros legenti poenam capitalem intentabant leges imperatorum, nol., 625. Sibylliste cur vocentur Christiani, ibtd. Sicarii capite damnati propter circumcisionem qua se mutilant contra leges, 399. Sical, dæmon quem Egyptii putant uni corporis hu mani parti præpositum, 785. Sigillum, quid sit apud auctores ecclesiasticos, 650. Qui sigillum adhibet, pater vocatur; filius vero et junior, qui sigillo notatur, ibid. Similitudo Dei in quo differat ab imagine Dei, 522, 523. Similitudo Dei.quænam sanctis repronissa sit, 152. Simon Cleophæ socius, 434. Simon Magus sibi in animum induxerat se, si iisdem præstigiis uteretur quibus Jesum usum putabat, simili lore apud populum auctoritate, 626. Dicebat se esse ma gnam Dei virtutem, 638. Discipulos docebat idololatriam rem esse nec bonam nec malam, €58. multis quasi Deus honoratus, nol., 700. Dicebat semetipsum esse qui inter Judæos quidem quasi Filius apparuerit, in Samaria autem quasi Pater descenderit, in reliquis vero gentibus quasi Spiritus sanclus adventaverit, not., 700. Magicis ses artibus quosdam decepit, 572. Ejus figura ad figuran Jovis facta et adorata, not., 722. An illi statua erecia ex cum hoc titulo: Simoni Deo sancto? not., 372. Simoniani, dicti etiam Helenianí. Cur, 625. Non m dunt Jesum esse Dei Filium, sed Simonem esse bei ra tutem, 625. Imaginem Simonis habent factam ad figuran Jovis, et Helenæ in figuram Minerva, et has adurant, mai, 722. Eorum præstigiæ, not., 521. Eis nullæ initio parata ir sidiæ, 638 Simoniani nusquam gentium videbantur ta Origenis, 638. Vix triginta Simoniani erant ætate Unge. uis, 372. Simulacra colere simulant Peripatetici, Epicurei, « Democriti discipuli, 741. Socrates Sophronisci et Phænaretes filius, 592 in nium hominum sapientissimus dictus a Pythio, 697. PE don me prostibulo ad philosophiam traduxit, 579. (m discipulis in Piræum descendit ut Dianæ preces oflene, 631. Quanta ob philosophiam pericula adierit, 322. Athe niensium de ejus injusta morte pœnitentia, ibid. Accr tus, quod alienos deos inducerei corrumperetque juver tutem, 55. Anytum et Melitum accusatores habuit, 38, 594. Ejus effatum de Anyto et Melito, 748. Morte ab Ano pagitico senatu damnatus est, 593, 591. Nihil de cicuta sollicitus, tot ac tanta in carcere disseruit, ut illa vix a sequi possint vel qui maxime attendunt nec ulla cura de trahuntur, 492. Poterat, si Critoni credidisset, evadere e carcere, et se mortis periculo subducere, sed maint mortem philosopho dignam oppetere quam vit™m phâte sopho indignam exigere, 101. Gallum Esculapio persolvi jussit, 631. Post mortem ærea imagine publice ab Ath niensibus honoratus, not., 322. Illum non eodem at pop Jem Cleomedem honore dignatus est Apoilo, 462. Socru dæmonium, 638. Ex ejus schola multæ natæ sunt alia minime inter se consentientes, 453. Sodoma et Gomorrha ignei sulphureique imbris vasta tione depopulantur, 87, 83. Sol, luna et stellæ utrum animantia sint, în sine anèma, manifeste non traditur, 49. Sol ab Origene fingitur cres tura rationabilis quæ Deum adorat, 279. Sol et luna crea turæ rationabiles, 150. Solis anima non eo tempore, quo factus est mundus, esse cœpit, sed mundo antiquiores, 96. Sol liberum habet arbitrium, 209. Solis solarisque radii exemplo nihil frequentius ad significandam æteman Verbi Dei generationem, not., 35. Solis deliquium gol in morte Jesu Christi accidit, memoratur a Phlegome Adriani liberto, not., 400, 401, 413, 432. Solon interrogatus an civibus optimas leges dedisset, respondit se non omnino optimas dedisse, sed earum qu bus opus habebant, optimas, 499. Sophocles sapiens, sed sapientior Euripides dictus a Pythio, 697. Sophroniscus Socratis pater, 592. Speculum immaculatum inoperationis seu virtutis De est sapientia, 56. Spelunca Bethleemitica in qua natus est Jesus, et præ sepe ubi est fasciis obvolutus, monstrabantur ætate Un genis, et ipsis paganis nota erant, 367. Sphæra qua a teneturet cingitur, 84.Sphæra isio , 83, 84. Sphæra quæ terram bonam, terram viventium circumambit vertigine et dicitur coelum, an in sanciorem habitaculum conservabitur, 84. Id lectoris inquisitionl re linquitur, 83. Sphinx, semipuella, 358. Splendor lucis æternæ est sapientia, 56. a Spiritus sanctus Paracletus dicitur à consolatione. Pr raclesis enim latine consolatio dicitur, 93. De subsister tia Spiritus sancti ne suspicari quidem ullus polait, prz ter eos qui in lege et prophetis versati sunt, vel eos qou Christo crediderunt, 60. Subsistentia est intellectualis, & proprie subsistit et exstat, 50. An corporeus, an incorpo reus, 49. An natus, an innatus, vel Filius etiam Dei ba bendus, 48. Nullibi in Scriptura sacra factura vel creator dicitur, ne eo quidem modo quo sapientia creata dicitur, 61. Sicubi spiritus nominatur tam in Novo quam in Veten Testamento sine adjectione quæ significet qualis sit p ritus, de Spiritu sancto debet intelligi, 61. Spiritus Dei qui initio mundi creationis ferebatur super aquas alius videtur Origeni quam Spiritus sanctus, 61. Non p profectum venit in hoc ut esset Spiritus sanctus, 62 S majestas quanta, 61. Patre et Filio minor est, 62. Ejus virtus inferior virtute Patris et Filii, sed major virtute cæterorum entium sanctorum, 62. Spiritus sanctus be nore ac dignitate Patri sociatus, 48. Ei ignorantiam aser bere impium et stultum est, 62. Revelante Filio non c gnoscit Patrem, nec ex ignorantia ad Patris cognitie venit, 62. Sicut Filius revelat Deum cui vult, ita Spiritus sanctus revelat Deum cui vult, 61. Nou videre Filium qui

sensu dicatur, 53. Sanctos utriusque Testamenti prophetas et apostolos inspiravit, 48. Sicut idem ipse Deus atque idem ipse Christus, ita idem Spiritus sanctus est qui in prophetis et apostolis fuit, 92. Est virtus sanctificans cujus participium babent omnes qui per ejus gratiam sanctificari meruerint, 50. Non est corpus quod divisum in partes corporales percipiat unusquisque sanctorum, 50. Ejus participatione ea quæ substantialiter sancta non sunt, sancta efficiuntur, 64. Ejus operatio ad solos sanctos pertingit, 62. Sine Spiritu sancto impossibile est participem fieri Patris vel Filii, 62. Unum atque idem est Spiritus sancti participium sumere, ac Patris et Filii, 192. Ejus participationem similiter ut sapientiæ Dei et Verbi Dei absque ulla differentia creatura rationabilis omnis assumit, 92. Multa et incredibiliora credit Judæus quam quod narratur de Spiritu sancto in columbæ specie in Jesum a Joanne baptizatum delapso, 359. Præcipuus Spiritus sancti adventus ad homines magis post ascensionem Christi in coelos quam ante adventum ejus declaratur, 92. Spiritus sancti signa exstiterunt sub initium prædicationis Jesu, plura post ejus assumptionem, postea pauciora; aliqua adhuc erant ætate Origenis, 700. Per impositionem manuum apostolicarum dabatur in baptismo, 61. Visibilia adhuc erant Spiritus sancti dona ætate Origenis, 361. In Spiritum sanctum qui blasphemaverit, veniam non habebit, neque in præsenti sæculo neque in futuro, 61. Spiritum sanctum duplicem statuebant quidam hæretici, alium in prophetis, alium in apostolis Jesu Christi, not., 92. Duos Spiritus sanctos nunquam audiveral Origenes ab alique prædicatos, 92. Contrarium postea dixit, in not. ibid. Spiritus quomodo pugnet adversus carnem, 146, 147, Spiritus sanetorum non solum viventium, sed etiam defunctorum, cœtibus fidelium adest, 269, et seqq. Status noster an aliquando incorporeus futurus sit, 81, Stella quæ nascente Jesu magis in Oriente apparuit, a Balaam prædicta, 374. Illam e cometarum genere fuisse putat Origenes, 373. Stellæ animantes sunt et rationabiles, boni et mali capaces, 72. Dissolutionem corporis sui exoptant et esse cum Christo, 73. Stephanus martyr multiplicem Moysis testatur sapientiam, 478. Stoici docent Deum esse spiritum omnia permeantem et omnia in se comprehendentem, 686. Mundum universum pro primo Deo habent, 581. Deum corpus esse dicunt, 339. Deum corruptioni obnoxium inducunt, 496, 497. Dicunt rerum principia esse corporea, et propterea corruptioni omnia subjacere; Ineque summum Deum ab illa corruptione eximerent, nisi illis istud nimis absurdum videretur, 686. Opinantur Deum esse mundum, stellas, terram; supremum autem omnium deorum, esse mentem quæ est in æthere, not., 510. Eorum Deus corpus est, idque animal materia et forma constans, id est mundus. Forma seu anima mundi est ignis; materia præter ignem omnia corpora, not., 510. Illorum Deus, utpote corporeus, interdum sola mente totam naturam habet, cum conflagratio fit; interdum autem fit superparticularis, cum mundi renovatio fit, novusque ornatus oritur, 510. Docent omnia, præter Deum, esse peritura, 497. Stoici an putaverint Deum ipsum in ignem dissolutum iri, not., 339. Putabant Deum ex ingenita materia mundum condidisse, not., 78. Eorum sententia de mundi conversionibus, 555. Eorum sententia de futura rerum omnium conflagratione et resurrectione, 592, 594, 595. Docent omnia esse igne consumenda,686. Peripateticis adversantur de natura ætheris, 547. Eorum sententia de natura nominum, 341. Docent omnia propter hominem præcipue fuisse creata, 559. Virtutem propter ipsam amplectuntur, 614. Animam tripartitam esse negant, 614. Sublatis e medio naturis spiritalibus, contendunt, quidquid intelligitur, sensu intelligi, et cognitionem omnem a sensibus pendere, 720. Stromala Origenis Alexandriæ scripta imperante Alexandro, quid continerent, monit., 38. Multis scatebant erroribus, ibid. Stromatum libri decem, monit., 37. In illis Christianorum et philosophorum sententiæ inter se conferebantur, et nostræ religionis dogmata de Platone, Aristotele, Numenio, Cornutoque confirmabantur, ibid. Stultitia prædicationis quænam sit, 331. Quænam stultitia a Paulo commendetur, et quænam sapientia reprobetur, ibid. Substantiæ variæ definitiones, 246. De substantia quæstio longa ac difficilis: an substantia permanens et corporis expers, substantia sit proprie dicta: ut inveniatur Deusne substantia superior officio et potestate substantiam iis communicet quibus secundum suum Verbum et ipsi Verbo communicat; an ipse sit substantia, quamvis natura invisibilis et corporis expers, 681. Substantiæ non est parPATROL. GR. XI. ticeps Deus, 681. Substantia 'substantiarum an sit Def Filius, quærendum est, 681. Substantiæ rationabiles creatæ sine corporibus subsistere nequeunt, 71. Nulla substantia incorporalis igne est absumenda, 686. An omnis substantia corporea aliquando redigenda sit in optimam qualitatem, id est in ætherem, 81. Suffocatum Christianis interdictum, 763. Suriel, apud Ophianos angelus tauriformis, 64. Susannæ historia an recipienda, 40. Susannæ nec non Belis et draconis historiæ in Hebræo non exstant, 11. Susannæ historia a quibusdam Judæis deridebatur ut spuria et conficta a Græco nescio quo, not., 11. Idem sentiebat Porphyrius, ibid. Susannæ historia cum Philistionis mimo comparatur ab Africano, 10, 12. Si Susannæ historia Philistionis mimo comparari potest, posset utique ei comparari historia duarum meretricum, coram Salomone altercantium quod impium ac nefas, 24, 25. Susannæ historia non legitur in synagogis Judæorum, sed in ecclesiis tenetur Christianorum, not., 11. Eam non contineri in Hebræo fatebantur Eusebius et Apollinarius; sed respondebant partem esse prophetiæ Habacuc, ibid. Illam ab initio in Daniele Hebraice providente Spiritu scriptam, verisimile est postea a presbyteris subtractam fuisse Scripturis, 22. Hebraicus hujus historie textus olim in secretis apud Judæos erat, 26. Hæc historia ab Hebræis nonnullis non agnoscitur; ab aliis ceu vera recipitur, 18. Illius duplex erat versio Græca, alia a LXX Interpretibus, alia a Theodosione adornata, 14. Verborum lusus and qui in historia Susanna reperitur, dubitat Origenes annon in textu Hebræo olim fuerit, 17. Historiæ Susannæ stylus a vero Danielis stylo non differt, 29. Latam contra sanctam Susannam sententiam, iniquam esse revelante Spiritu cognovit Daniel, 10. Presbyteri qui Susannam violare tentarunt, an fuerint Ahab et Sedecias, 39, 40. An eos interfecerint Judæi, an regi Babylonis occidendi traditi sint a Judæis, 40. De Susannæ historia palinodiam veluti recantat Hieronymus, nol., 13. Surdum esse ad impios sermones, pulchrum est, 279. Syri. Apud Syros mysteria erant quorum interior ratio solis peritis perspecta, 330. T Tabiti Scytharum, Vesta est, 661. Tatianæ hortatu scriptus est liber De oratione, monit., 195. Quænam fuerit hæc Tatiana, monit., 195, 196. Tatiana et Ambrosius studiosissimi et vere germani in pietate fratres, 272. Taliani junioris liber adversus gentiles in quo historicos profert qui Judæorum et Moysis antiquitatem testantur, 335. Maximum librorum numerum reliquit, not., 335. Tatianus illud Genes. 1, 3, Fiat lux, ntelle xit, quasi optative diceretur, 237, 238.' Taurorum leges inhumanæ, 597. Taurus æneus Phalaridis, 593. Templa et statuas Christiani a suo cultu rejiciunt, 469. Templa an habuerint Christiani primis Ecclesiæ sæculis, Tempus matutinum legendis libris aptum, 4. Tentatio est omnis vita hominis super terram, 256,257, 258, 259. In tentationem quomodo Deus inducat, 260 el seqq. Tentationes ideo obveniunt, ut quinam simus appareat, aut cognoscantur quæ in corde nostro recondita sunt, 264 et seqq. Terræ huic nostræ prius nomen arida fuit, 83. Terra nostra dicta ex alterius terræ nomine quæ in Scripturis terra bona, terra viventium dicitur, et quæ mitibus et mansuetis repromittitur, 83. Terra hæc quam incolimus collatione firmamenti, infernus appellatur et ad comparationem inferorum, cœlum est, 185. Quænam sit terra bona et terra viventium quæ in Scripturis sanctis nominatur, 83, 84. Testamentum Dei accepimus certis conventionibus, quas tum fecimus cum nos juxta Christianam religionem victuros promisimus, 281. Quæcunque Veteris Testamenti nomine feruntur, ex Hebræo Græce translata sunt, 11. In Veteris Testamenti exemplaribus Græcis interdum plura sunt quam apud Hebræos, interdum pauciora, 14. Thagimasades Scytharum, est Neptunus, 661. Thallus chronographus, not., 401. Commemorat solis deliquium quod, moriente Jesu, contigit, not., 414. Thaphabaoth in diagrammate Ophianorum angelus est asini forma, 651. Thartaraoth, asinina forma dæmon in diagrammate Opbilarum, 654. Thatimasades. Vide Thagimasades. Thauthabaoth, in diagrammate Ophianorum ursu forma depingitur, 654. Themis Horarum mater, 340