RERUM ET VERBORUM QUÆ IN TOMO III ANTE APPENDICEM INVENIUNTUR. Revocatur Lector ad numeros grandiores textui intermistos. Abimeleci artes vanæ ad stabiliendam regni possessio nem, 138. Abnegatio sui, quæ sincera sit, 344, 348 et seq. Abrahami fides, qualis fuerit, 559 et seq. Proponitur imitanda, 539 et seq. Qualis obedientia, 371 et seq. Abstinentia, in quo posita sit, 459, 561. Aliquando ab iis etiam rebus quæ permittuntur abstinendum, 360. Corpo reis viribus metienda abstinentia est, 544, 545. Abstinen tiæ fructus, 208. Vide Jejunium. Adami status in paradiso, 79. Lapsus, 79 et seq., 81, 207. Adamus a diabolo deceptus 80, 81, 207. Spe false gloriæ dejectus, 157. Quali mulctatus pœna, 79,81. Cur non statim una cum ipso indumenta constructa sunt, 81 et seq. Ada mus improbo esu peccatum ad posteros transmisit, 70, 208. Admonitiones, quo animo suscipiendæ, 62. Adolescentes humanam vitam nihil omnino esse arbi trantur, 174. Quæ sectari, a quibus abstinere debeant, 181, 182 et seq. Mentis levitas innatus adolescen tibus morbus, 20 et seq., 455. Adolescentibus documen lum a Basilio datum, quomodo possint ex gentilium libris fructum capere, 174. Ettola homil. passim. Vide Gentiles. Adolescens, de quo Matth. xix, 20, partim laude dignus, partim miserrimus, 51. Non idem est qui legis peritus de quo Luc. x, 25, 51. Adventus Domini, quis exspectandus, 287. Egritudinum genera tria sunt, 181, 185. Egritudinis tempus ad obeunda religionis officia minime idoneum, 119. Non omnes ægritudines tribuen læ sunt naturæ, 399. Sæpe sunt peccatorum multe, 599. Accidunt etiam ali quando postulante diabolo, 40J. Quomodo tolerandæ, 400 et seq. Vide Morbus. Ægyptii geometriam invenerunt, 102. Ægyptiarum nu tricum laudabilis astutia, 108. Emulatio, quid sit, 438. Aer, in Scripturis vocatur coelum, 82. Erumnis probatur cor, 43, 67. Vide Calamitas. Affectiones animi utiles, iis si recte utimur, 89. Carnis affectiones in animam insurgunt, 111. Menti subjiciendæ, 111. Vide Caro. Affectus bonus, quis sit, 467. Quomodo comparandus, 467, 468. Affectus particulares plurimum communi con cordiæ nocent, 322. Monachis interdicuntur, 522, 525, 577, 578. Vide Monachi. Amicti, quomodo consolatione demulcendi, 41, 42. Ani mi est ignavi frangi admodum, et adversis succumbere, 30. Vide Lacrymæ. Vide Calamitas. Agricultura, laudatur maxime inter artes monachís as signatas, 585. Vide Opus manuum. Alexandri Magni continentia laudatur, 179. Amianti, natura ea est, ut igni consumi non possit, 5. Amici, quomodo diligendi, 238. Constanter pro Christo relinquendi, 201. Vide Ascetica vita. Amor Dei homini insitus, 337. Ineffabilis, 357. Vide Dei dilectio. Amor sui ingenitus est hominibus, 573. Amor suiipsius quomodo discernitur, 433. Amor proximi. Vide Proximus. Amoris fraterni exempla, 71. Amos pœnitentiæ præco, 62. Anania (de quo Act. v, 5) peccatum, in quo positum, Angelos in cœlis retinuit liberum arbitrium, 80. Ange licæ naturæ proprium quid sit, 320. Anima, invisibilis est, 23. Absque ulla sibi admista pra vitate condita, 78. Liberam et in sua potestate sitam vi tam a Conditore sortita, 79. Cur mali capax, 78. Quomodo peccat, 79. Vide Homo. Admirabili modo ad corpus colli gatur, 23. Corpori regendo præficitur, 542. Quomodo cor pus regere debeat, 542. Quomodo corpori facultatem vi talem impertitur, 542. Incusanda si suum in corpus domi nium deseruerit, 543. Animæ duplex vis inest, 541, 542. Animæ dotes, 23, 24. Purgatio quæ sit, 181. Egritudo et mors, peccatum, 42. Et ignoratio Dei, 115. Animæ vera bona quæ sint, 48, 78, 167. Primarius fructus est veritas ipsa, 175. Animæ profectus, humilitatis profectus est: defectus vero ex anı mi elatione gignitur. 211. Animæ affectiones utiles sunt, his si recte utimur, 89. Anima et pro amicis et pro inimi cis ponenda, 478. Animæ præcipua cura habenda, 18, 167, 175, 181. Animæ status quidam puerilis est, quidam ado lescentiæ, quidam senectutis, 108, 109. Sensuum nomina ad anime potentias transferri possunt, 108, 109. Animus, dum tener est, ad omnia bona statim ab initio exercendus, 357. Animi ordinatio et sedatio argumentum est virtulis, 553. Anomei reipsa Filium Dei demittunt ad creaturam, 190. Multitudinem deorum inducunt, 192, Pugnant cum Sabellianis, 190. Vide Ariani Vide Dei Filius. Apibus lex quæ sit, 141, 214. Apostoli matrimonio copulati, 203. Pseudo-apostoli qui sint, 514. Arianorum contra Filii divinitatem sophismata propo nuntur refellunturque, 134, 135, 136, 138, 188, 190, 191. Filii nomen voce tenus concedunt, sed reipsa Verbum ipsum demittunt ad creaturam, 190. Vide Dei Filius. Ars pascendi et ars regnandi sorores sunt, 187. Artes singulæ subsidii loco ob naturæ debilitatem nobis a Deo concessæ sunt, 397. Ars medica cur homini conces sa, 597. Quomodo Christiani hac arte uti debeant, 398, 400. Quod ad procurandam corporis sanitatem facit ars medica, id in curandis animi vitiis imitari debemus, 598, 400. Ejus utilitas non prorsus fugienda monachis, 399, 400. Artis medicæ utilitas, 400. Abusus, 399, 400. Quando usus medicinæ prætermitti debeat, 400. Artes monachis assignatæ quæ sint, 384, 385. Vide Opus manuum. Arundo quassata, quæ sit, aut fumigans linum, et quo modo quis illam non confringet, hoc vero non exstinguet, Asceticæ vitæ encomium, 200. Scopus quis sit, 323. Oratio popiti ad asceticam vitam, 199, 200, 202. Ascetica vitæ præmia, 201, 204. Ab eadem nou excluduntur feminæ, 201. In eo vite genere non facilis ad peccatum accessus patet, 102. Inconsideranter amplectendum non est, 102. Exercitatio præcedat et probatio, 102. Haud est remissum vitæ genus, 102. quo quisquis declinaverit, scandali dati fit reus, 102, 568. Christi derelicti crimen non effu giet, 202. Vide Professio monastica. Vide Monachi. Ascetis instabilibus facultas loquendi danda non est, 551. Fide Monachi. Aspectus libidinosi omnino cavendi, 129. Assentatio et adulatio fugienda, 183. Astrologia apud Chaldæos in pretio fuit, 10% Astutia, quid sit, 107, 108. Duo significat astuti nomen, 107, 108. Astutia quædam laudabilis est, quædam vero mala, 108. Attentio duplex, 18. Attentio animi qualis sit, 18. Et infir mis et valentibus utilis, 19, 20, 21. Mentis inconstantiam comprimit, 21. Obstruit facilem ad peccatum accessum, 202. Cur omnibus a legislatore præscripta, 21. Allende ti bi ipsi: cave proximi vitia perscruteris, 21. An fieri possit ut in omnibus et semper attentio acquiratur, et quo pa cto eam possit quis assequi, 483. Auditorum officium, 306, 307. Auxilium divinum, quomodo flagitandum, 538. Avaritia, quo termino definiatur, 431. Avaritiæ vitium vitio belluonum videtur assimile, 45. Fugienda avaritia, Avarus, quis sit, 50. Avari divitis elegantissima descri ptio, 44, 45, 46, 47, 48, 49, 50, 53, 36, 57. Avarus¸discru ciatur bonorum copia, 45. Iram Dei occasionem facit ag gerendæ pecunia, 46. Proximi necessitatibus vel maxi mis non movetur, 46, 47, 56, 169. Quo pluribus impletur, hoc plura desiderat, 37, 57. Fur est et spoliator, 50. fraterna charitate longissime abest, 52. Calamitates in omnem populum inducit, 66. Miser potius quam invidia dignus, 96. Supplicio æterno puniendus, 50, 54, 56, 70, 72. Graviori forte quam dives ille de quo Lucæ xvi, 24, Aversio a Deo malum est futuris etiam gehennæ sup pliciis intolerabilius, 337, 340.

Baptismi dignitas effectusque, et necessitas, 113. Ba ptismatis tempus tota hominun vita est, 113. Haud pro crastinandum, 114, 116, 117, 118, 119, 121. In V. T. præ figuratum, 115. Circumcisione Judaica longe excellentius, 115. Et Joannis baptismate, 114. Signaculum salutare, 117. Sigillum quod conatu nullo frangi potest, 117. Baptismum fides propria, vel martyrium supplet, 157. In nomine Spiritus sancti si non confertur, imperfectum est, 194. Quæ sit ratio aut vis baptismatis, 252. Barlaam martyr, 138. Armiger insuperabilis, 159. Im peritus sermone, sed non scientia, 139. Constanti hilari que animo martyrium subit, 139, 140. Martyrii genus, 139, 140. Barlaami encomium, 141. Basilium concionantem circumstabant interdum qui dam, carpendi vel calumniandi causa, 192,.195. Basilius fidei professionem edit, 227. Quidam suos ipsorum er rores Basilic affingebant, 229. Cur moralia conscripsit, Benignitas et bonitas a se invicem discrepant, 487. Bonum est rarum, 210. Cain primus diaboli discipulus, 92. Calamitates peccatis ascribendæ, 66. Ad probandas ant mas et ad nostram utilitatem irrogantur sæpius, 66, 67, 68, 74, 76, 77, 78. Patienti animo perferendæ, 68, 72, 171, 284. Patienti animo tolerate diabolum pudore affi ciunt, 171. Animi est ignavi frangi admodum et adversis succumbere, 30. Caro concupiscit adversus spiritum, 19. Carni attenden dum non est, nec ullo modo illius bona prosequenda, 18. Carnis affectiones in animam insurgunt, 111. Menti subji ciendæ, 111. Carnis inquinamentum, quid sit, 433. Cellarii munus quale sit, 463. Eumdein, et cæteros qui bus quodvis munus concreditur, si constituto psalmodiæ tempore non accurrerint, sola excusat necessitas, 464, 465. Haud facile permutandus, 467. Cellario socius adjun gendus, 467. Cellarii dotes. Vide OEconomus. Charitas mater mandatorum, 70. Virtutum maxima, quæ Christianum proprio charactere constituit, 238. Charitas encomium, 228. Proprietates, 482. Præclara exempla, 310, 341. Quæ sint indicia charitatis erga Deum, 486. Vi de Dei dilectio. Qualem alter erga alterum debeat habere charitatem, 469. Non quælibet molestia proximo illata charitati adversatur, 239. Vide Proximus. Vide Dilectio. Charitas etiam in debili corpore perfici potest, 482. Qua ratione quis charitatem possit consequi, 469. Mansuetudo et benignitas charitatem pariunt, 558. Quidquid non cha ritatis erga Deum, sed humanæ laudis gratia fit, id lau dem pietatis non consequitur, 514. Christi vita super terram qualis fuerit, 547, 548. Omnis actio, omnisque sermo Servatoris nostri pietatis ac virtutis regula est, 533. Quare esuriem sitimque sustinuit Christus, 29. Cur lacryinatus est, 29. Christi divinitas non succum bebat laboribus, sed corpus quæ ipsius naturain comitari solent suscipiebat, 30. Vide Dei Filius. Christiani officium, 120, 228, 239, 273, 281, 313, 314, 315. Nota quæ sit, 238, 240. Æquabilis et constans est Christiani vita, 365. Christianum tentatio probat et exa minat, 67. Primorum Christianorum vita, 71, 216. Orna menta Christiani quæ sint, 186. Christianis non licuit lite agere, 33. Olim inusta infamia. 34. Juris communis parti cipes non erant, 33. Impetus in Christianos facti descri ptio, 143, 144, 130. Cibus, post gratiarum actionem sumendus, 276. Non quilibet cibi appetitus vitio vertendus, 420. Qua ratione quis non vincatur a voluptate eduliorum, 458. Quomodo edat quis bibatque ad gloriam Dei, 481. In cibis nec sua vitatem sectere, nec copiam, 440. Voracitatem fuge, nisi qua urgeat necessitas, 440. Cibi sumendi tempus qualitasque et mensura penes ascetarum præfectos erant, 362. Sit is scopus communis, ut fiat satis necessi tati, 365, 546. Simplex sit ciborum apparatus, 563. Quod facilius paratur prorsus est anteponendum, ut ne continentiæ prætextu cariora ac sumptuo siora anxie inquirant, 363, 576. Veri ascetæ alimento siccissimo utuntur, 552. Comedunt semel per totam diem, 552. Varia monachis circa ciborum delectum data præce pla, 460, 461. Cilicii usus monachis Basilianis haud ignotus, 447. Vi de Monǝchi. Clinias talentorum trium muitam solvere maluit quam jurare, 179. Coenobiticæ vitæ encomium et utilitas, 561, 562. Hoc vivendi genus qui accurate ac diligenter excolunt, hi vi dentur supremam virtutem æmulari, 563. Hujus insti tuti præscripta quæ sint, 563. Vide Monachi. Cogitationes, quomodo cohibendæ ac moderandæ, 541, 559, 560. Quot modis cogitationes prava in recto intelle ctu exoriantur, 559. Cognitio Dei. Vide Deus. Quod nunc in cogitatione perfectum videtur, si cum futuri sæculi scientia confera tur, exiguum quiddam est et obscurum, 226. Cognoscere ac curare semetipsum, res omnium difficil lima, 573. Colloquia mulierum, consuetudinesque quam maxime fugienda, 513, 544. Refelluntur qui dicunt se ex mulie rum consuetudine nihil lædi, 543, 544. Communio corporis et sanguinis Christi ad vitam æter nam necessaria est, 253. Utrum ad sanctorum communio nem accedere debeat is cui consueta et quæ secundum naturam sunt contingunt, 525. Num in communi domo Dominicam cœnam conveniat celebrari, 523. Affectus ad communionem percipiendam requisiti, 253, 234, 472, Compunctio donum Dei est, 420. Compunctionis priva tio indício est animum vitiis aliis subjici, 420. Conclave, quale sit, in quod orantem intrare Dominus jubet, 513. Concupiscentiæ vitium, quomodo amputandum, 425. Confessio peccatorum fieri debet coram iis qui curare hæc possunt, 492. His confiteri necesse est quibus myste riorum Dei concredita dispensatio est, 516. Non debet quisquam fratri aut sibi ipsi peccata occultare, 395. Decet virgines coram præfecta seniori peccata confiteri, 453. Confessio delicti coram coetu facienda, ut per communem precationem sanelur, 323. Conjugium ac virginitas duplex vitæ genus constituunt, 203. Conjugio copulatorum officium, 308, 309. Vide Uxor. Conscientiae discussio præscribitur, 323. Consolatio, quo sensu in Scripturis accipitur, 491. Consuetudo per longum tempus corroborata, naturæ vim ac robur obtinet, 514. Contemplationis utilitas, 542. Contemplatio documen torum Jesu, ministerium corporis transcendit, 536. Quis animi status ad contemplationem requiratur, 541. Facul tas contemplatrix in quo posita, 542. Contentio, quid sit, 458. Continens, quis vere sit, 360. Qui vel ab uno vitio sape ratur, is continens non est, 360. Continentia fructus, 361. Modus quis sit, 562. Conti nentia eum a quo possidetur vel ipso congressu notum ef ficit, 361. In animi vitiis unus est continentiæ modus, in cibis diversus, 362. Vide Abstinentia. Continentiæ lex, cur in palestris sancita, 166. Contradictio a Domino abalienat, 245. Conversionis modus debet peccato congruere, 516. Quo modo a peccatis se convertere oportet, 520, 521. Convicium, quid sit, 423. Convivii flagitiosi, compotationisque descriptio, 177, Corporearum actionum alia ratio est, alia animi mo tumn, 17. Corporis humani structura mirabilis, 24. Præcipuarum corporis partium descriptio et usus, 24. Corporis parva ratio habenda, 167. Quomodo cura suscipienda, 181. Cor pus contemnendum, 182. Cura nimia corpori ipsi inutilis est et animæ officit, 19, 181, 182. Habitudo summe bona periculosa est, 19, 181, 182. Corporis contemptus utilis, 183, et castigatio, 544. Corpus per se malum non est, 542. Cur rationis expers, 542. Immodicis afflictationibus non enervandum, 544, 345, 546, 549. Corporis vitia animæ ascribenda, 542, 513. Correptio fraterna quomodo facienda, 415. Hanc præce dat purgatio ab omni delicto, 271. Quid in correptione fugiendum, 441. Omine omnino peccatum immisericors est qui silet, non qui redarguit, 416. Quomodo cognoscet quis utrum Dei zelo commoveatur in peccantem fratrem, an iracundia, 470, 476, 477. Cultus definitio, 492. Quis sit rationalis, 492. Curiose aliena indagare facilius est, quam sua ipsius et propria expendere, 21. Curiositas interdicitur, 242. David plures docendi modos commonstrat in Psalmis, Deitatis inficiatio, quid sit, 196. Desideria mala, ac libido, quomodo refrenanda, 23. Deus incorporeus est, 23. Invisibilis, 23. Omnium con ditor, 74. Incomprehensibilis, 130, 131, 225. Spirituali modo apprehendendus, 23. In reddendo ambitiosus, GL Malorum auctor non est, 73, 74, 581. Operatur omnia in omuibus, 159. Decreta sua penes ipsum sunt, 172. Res

nostras pro suo arbitratu regit, 172. Bonitas in Deo inest, 67, et ad injustos extenditur, 44. Plagas calamitatesque immittit, 65, 66, 67, 73, 74, 76. Dei providentia exemplis comprobatur, 68. Conservat gubernatque universa, 74. Dei voluntas in omni re quærenda, et propriæ voluntati præponenda, 240, 212, 213, 378. Quinam animus ad Dei dirigatur voluntatem, 495. Deus alia vult ut misericors, alia vult ut justus, 512, 513. Hæc refugienda Dei voluntas est priorem velimus imitemurque necesse est, 512, 513. Omnis voluntas Dei bona, quomodo etiam placita sit, 512, 513. Quomodo implenda, 512, 513. Deo gratum non est quod coactum, sed quod virtute geritur, 79. Dei mandata, quomodo perficienda, 249, 250. Qui confi cit Dei mandatum animo non sincero, et tamen in spe ciem sinceritatem doctrinæ Domini servat, non prohiben dus admonendus tamen, 251. Mandatorum Christi obser vatio, dilectionis testificatio est, 237. Vide Præcepta. Dei dilectio non in doctrinæ præceptis posita, 336. Una quidem virtus est: sed tamen ejus vi et efficacia manda tum quodvis perficitur, 336. Homini insita, 337 Ineffa bilis, 337. Ceu necessarium debitum a nobis repo scitur, 337. Deus, quomodo diligendus, 237. Quis modus diligendi Deum, 486. Quomodo Del obtineatur di lectio, 486. Varia momenta ad excitandum in nobis amorem Dei, 338, 339. Dei imago, quomodo recupe randa, 318, 319. Dei jugiter meminisse res pia est, 130. Quæ causa sit quamobrem excidat quis a jugi recor datione Dei, 519. Quæ sunt Dei sermone prosequi audax coeptum fuerit, 130, 188 1dque Abraham et Moyses refu gerunt, 131. Quomodo de Deo sentiendum, loquendumque, 131. Dei cognitio, quibus finibus contineatur, 188. Cogno scere Deum, est servare Dei præcepta, 188. Vide Natura divina. Veræ Dei cognitionis incuria contemplum Dei pa rit, 215. Reproba cognitio ex vitiorum pravitate oritur, 215. Dei contemptus schismatum causa, 214. Gravissime puniendus, 219. Dei voluntaria oblivio negatioque, flagi tiorum omnium caput est et causa, 73. Deus Pater omnium principium est, eorum quæ exsistunt causa, radix viven tium, 131. Propriam habet subsistentiam a subsi stentia Filii distinctam, 190. Fons est ac radix Filii et Spiritus sancti, 193. Vide Trinitas. Vide Sabelliani. Dei Filii divinitas demonstratur, 132, 133, 136, 137, 158, 188, 190. 191, 192. Proprietates explicantur. 132. Dei Filius a Patre per modum generationis exsistit, 192, 196. Patri dignitate par est, 191. Equalis secundum na turam, 191. Conjunctus inseparabiliter, 193. Identitatem habet cum Patre, 191, 192. Una in utroque essentia, 191. Dei Filius propriam habet subsistentiam, 190. Cur Ver bum a Joanne dictus sit, 136, 157, 188. Cur principium, 136, 137, 188. Quomodo consubstantialis Patri, 192. Quo modo imago Dei invisibilis, 191, 192. Dei Fili generatio inexplicabilis, 188. Quid sit Filii hypostasis, 188, 191, 192. Nolim intelligas essentiarum confusionem, sed cha racterum identitatem, 189. Verba humiliora de Incarna tione accipienda sunt, 137. Qui Unigenitum dicunt opus Dei esse atque facturam, ii aperte gentilium errores in troducunt, 189. Qui Deum ex Deo negant, hi Judaismum renovant, 180. Vide Ariani. Diabolus incorporeus, 82. Mundi princeps dicitur, 82. Cur Satanas et diabolus appellatur, 82. Ex sua ipsius vo Juntate malus est, 80. Hunc e cœlo dejecit voluntatis li bertas, 80. Per invidiam lapsus, 9+. Et per elationem, 160. Unde ei adversus nos beilum, 80, 92. Singulari odio habendus, 80, 81. Dei et hominum initaicas, 80, 81. Com munis omnium hostis, 187. Maximus sapientiæ mundanæ magister, 158. Superbiæ auctor et impulsor, 157. Chri sto superatus est, 82. Diaboli artes ad decipiendas ani mas, 119, 163, 164, 204, 205, 206, 207, 441, 442. Diabolo male cessit adhibitum in hominem artificium, 157, 158. Diaboli insidie contra Jobum, 171. Diabolo utitur Deus ad probandas animas, 82. Num sancti alicujus consilium propositumque Satanas possit impedire, $11. Diabolus, quomodo superandus, 163. Quibus armis oppugnandus, 11. Diaconorum partes, quæ sint, 306. Die Dominico, quid agendum, a quibus abstinendum sit, Dilectio, in quo posita sit, 474. Duæ sunt dilectionis species, 477. Duæ dotes præcipuæ, 474. Dilectio et pro ju stis et pro injustis ad mortem usque ostendenda, 478. Quid agendum cum iis qui nos injuria afficiunt, 493. Diligentiam in minoribus qui ostendit, is non debet contemnere majora, 267. Dignitatum terrenarum inanitas describitur, 21, 56. Diogenes rege magno ditior, 183. Diogenis dictum, Disciplina Domini quæ sit, 101. Utilis ac salutaris est, 101,10%. Disciplinæ quædam inutiles ac periculosæ sunt, 102. Disciplinam nosse, non est mentis cujuslibet, 101. Discordiarum ac seditionum causa, quæ sit, 214, 216. Dissensio, vetus vitium, (87. Divitiarum natura, 58. Divitiæ cur homini concessa, 44, 45, 50, 54, 66. Si absint, non expetendæ, 183. Vana sunt et instabiles, 45, 58, 59, 66, 163, 166, 183. Nihil conferunt ad gloriam, 157. Morientem non sequuntur, 163, 167. Judicii die non proderunt, 110. Ante mortem pauperibus erogandæ, 60, 61. Cum desident et in eodem loco permanent, sunt inutiles, 48. In egenos impendendæ, 44, 46, 48, 49, 70, 71, 168, 202, 204. Quomodo distribuen dæ, 351. Divitiarum abusus, 33, 55, 57. Usus qualis esse debeat, 448. Divitiæ multa pariunt mala, 59. Dispersæ solent per manere; retentæ vero ad alios transferuntur, 53. Veræ divitiæ quæ sint, 167, 168. Dolus, quid sit, 442. Dominandi libido, pestis diabolica, 555. Animæ morbus gravissimus est, 553. Quibus vitiis obnoxii sunt ii qui tali morbo laborant, 535. Donum Dei vel ab indigno recipi nihil mirum, 476. Pe cunia non comparatur, 278. Cum indigente communican dum, 501. Gratis acceptum, gratis dandum, 278. Quisque debet in dono sibi concesso cuni gratiarum actione perma nere, 280. Primum Dei donum qui diligenter excoluit, is alia etiam meretur accipere, 279. Donorum spiritualium concessio reprobationem non excludit, 240, 475. Unicui que dantur a Deo pro ratione fidei, 278. Qui Dei donis abutuntur, ii sunt iniquitatis operarii, 514. Ebrietatis varia genera, 9. Jejunio non præmittenda ebrietas, 9, 12, 13, 15. Jejunio curanda, 150. Vide Inglu vies. Vide Vinum. Ecclesia Dei fugit schisma, 187. Quid causæ sit cur in ter artium el scientiarum peritos concordia sit: contra vero in Ecclesia Dei multi et inter se, et in divinis litte ris intelligendis valde admodum dissentiant, 215, 214. Unitas Ecclesiæ commendatur, 216, et concordia, 217. Elatio, omnino fuglenda, 158, 159, 160, 277, 279. Mul tiplicibus ex causis nascitur elatio, 157. Quin et virtutes quandoque parant humilitatem non veram, 157. Elatio et audacia atque impudentia emulatio est diaboli, 211. Elationem sequitur gratiarum jactura, 159. Defectus ani mæ ex elatione gignitur, 211. Homini relictum est nihil unde gloriari queat, 159. Quo pacto agnoscitur superbus, et quomodo curatur, 426. Quis sit superbus, quis arrogans, quis elatus aut inflatus, 434. Quomodo animus sibi persua debit esse se alienum a studio gloriæ, 321. Varia ad de primendam elationem remedia proponuntur, 160, 161. Vide Superbia. Eleemosynæ preceptum grave non est aut molestum, 51. Examine præmisso implendum, 450, 451. Haud pro crastinanda eleemosyna est, 49, 60, 70. Diabolum excru ciat, 170. Peccatum solvit, 70, 509. Eleemosynæ præmia, 45, 46, 46, 49, 68, 69, 70. Cohortatio ad eleemosynam ero gandam, 168, 169, 170. Essentiæ identitas in divinis, quid sit, 192. Vide Natura divina. Euclidis Megarensis præclarum factum, 178, 179. Euripidis dictum, 178. Evangelium lege Mosaica longe perfectius est, 265. Evangeliorum vox reliquis Scripturis sacris magnificentior est atque præstantior, 134. Quæ Evangelio reddenda obe dientia est, ea ab omnibus hominibus exigetur, 203. Quo modo Evangelio obediendum, 236. Inter evangelicos præ cones auditu omni majora Joannes locutus est, 134. Sin gulari studio evolvendus Evangeliorum liber, 134. Evan gelici præconis officium, 291, 293. Vide Prædicator. Excæcationis voluntariæ pœna, 215. Exercitatio, utilis ad finem consequendum, 180. Exercitatio militaris cur instituta, 174. Facetiæ sectandæ non sunt, 557. Fames, malorum maxi mum, 69. Coegit non paucos etiam naturæ terminos ex cutere, 70. Quid faciendum tempore famis, 69. Hominis fame pereuntis descriptio, 69. Famis et amoris paterni pugna, 46, 47. Fervens Spiritu, quis sit, 502. Fidei definitio, 224. In professione fidei vitanda vocum profana novitas, 225. Simplices ac familiares voces usur panda, 225. Quæstiones inutiles et contentiosæ non sunt faciendæ, 255. Non sunt ferendi qui alienam doctrinam tradunt, 263. Mitius agendum cum iis qui fide sunt infir miores, 26. Fides, etiam in minimis, Deo habenda, 241. Verbum Domini cum omui certitudine suscipiendum, 245, 263. Missa curiosa inquisitione, iis quæ a sanctis et ab

ipso Domino dicta sunt contenti simus, 228. Cave ratio cinationibus tuis innitaris, ad ea quæ a Domino dicta sunt reprobanda, 241. Fides non solum in corde tenenda, sed et ore significanda est, 148, 239. Fidei certamen, in quo positum, 240. Utrum possit quis absque charitate fidem habere tantam ut montes transferat, 475. Professio fidei a Basilio edita, 227. Fidei effectus, 154. Frigoris effectus, 152. Hominis frigore rigentis descri ptio, 152. Furor. Vide Jr. Quid sit furoris proprium, et quid pro prium æquæ indignationis, 439. Gabaonitæ adversus Israelitas prave astuti, 108. Gaudium verum, in quo positum, 26. Quale sit in Do mino gaudium, 480. Qua ratione impleri possit præceptum illud Apostoli Semper gaudete, 480, 27, 32. Gaudium quod ab externis petitur, fallax et inane est, 27. Quomodo lacrymæ sanctorum cum jugi gaudio quo iidem perfruun tur conciliari possint, 28 Gaudii tristitiæque varia sym ptomata, 28. Gaudio modus ponendus, 32. Gentiles suis scriptis quædam Scripturæ sacræ loca in seruere, 134. Quomodo possit ex gentilium libris fructus capi, 173. Cave quocunque duxerint hac sequaris, 174. Quidquid in eis utile fuerit carpe, scito quid etiam con temni oporteat, 174, 175, 176, 179. In gentilium libris quasi in umbris quibusdam et speculis exercentur adole scentes, 173, 174, et ad sacras alque arcanas doctrinas ad ducuntur, 175 Gentilium præclari actus imitandi, 178, 179. Quidam affinitatem habent cum præceptis evangeli cis, 178, 179. Geometriam invenerunt Ægyptii, 102. Gloria ab hominibus haud quærenda, 426', 427. Quomo do fugienda, 426, 556. In rebus etiam vilibus vanæ gloriæ indulgeri potest, 452. Quis sit inanis gloriæ cupidus, et quis sit qui hominibus placere studet, 432. Inanis gloriæ effectus, 556. Vide Elatio. Gloriatio vera, quæ sit, 158, 159, 498. Quæ vetita, 158, 150, 498. Prudenti viro nihil fugiendum est magis quam ad gloriam vivere, 185. Gordius martyr, 141. Patria martyris Gordii, 143. Mili tiæ ascriptus, militibus centum præfuit, 143. Ad solitu dines confugit, 144. Jejuniis cæterisque pietatis officiis exercitatus ultro se obtulit certamini, 144, 145. Omnium in se oculos convertit, 144, 145. Præsidi oblatus spernit minas, blanditiis non emollitur, 145, 146. Mala amicorum consilia despicit, 147. Martyrium strenue datis cervicibus Tonsummat, 148. Gratiarum actio, 33. Gratiæ Deo semper habendæ, 36, 68, 159, 275, 385. Quomodo impleri possit præceptum il Ind Apostoli: In omnibus gratius agite, 36, 37, 38, 39, 40. Gratiarum actio lacrymas non excludit, 32, 42. Qua ra tione cum ea quæ benefacienti debetur concilianda, 488. Beneficia collata delet ingrati animi vitium, 39. Gubernatio, ad vitam trajiciendam necessaria est, 111, Gubernator intelligens, quis sit, 111. Non quilibet ad gubernationem vocantur, 110. Optimus gubernandi mo dus, 112, 113. Gulæ vitium, in quo positum sit, 207. Multa sequuntur mala, 208. Interitum affert, 208. Gulosi difficile admodum emendantur, 208. Hæretici fugiendi, iis maxime qui in peccatis versati fuerint, 421, 422. Utrum salutandi sint vel cum eis cibus sumendus, 558. Hebræorum pulchra fuit astutia, 108. Herbæ, ad singulos morbos accommodatæ sunt, 598. Vide Ars medica. Herculis historia ex Prodico laudata, 177. Hesiodi locus a Basilio laudatus, 174, 176. Historiæ utilitas, 149. Homeri poesis virtutis laus est, 174. Hominis definitio, 167. Homo ad imaginem Conditoris factus, 18, 318. Ex duobus constat, mente scilicet et cor pore utriusque partes designantur, 23. Hominis dignitas, 22, 26, 27. Solus ex omnibus animantibus erecta facie conditus, 24. Quod sub aspectum cadit id homo non est, 181. In homine velut in concinno quodam rerum summa rio, magnam Conditoris sapientiam licet contueri, 23. Col Jata homini beneficia recensentur, 26, 27, 40, 41, 67, 338, 339. Hominis sublimitas et gloria quæ sit, 158. Aliud est homo ipse sibi, aliud sua, aliud quæ circa illum sunt, 18. Unusquisque ad quidpiam utile conditas fuit, 77. Libero arbitrio donatus, 77. Alter abaltero per liberum arbitrium secernitur, 77. Homo ex sua ipsius voluntate malus est, 80. Per peccatum deformatus. 318. Homini relictum est nihil unde gloriari queat, 159. Infinito plura sunt.quæ ignorat, quam quæ novit, 195. Ad peccaia cogitationum proclivis, 17. Per cogitationem peccat sæpius, 17. Infir mitati huic medela concessa est, 17, 18, 19. Cur non ita conditus, ut peccare natura non possit, 79. Alios bonos, alios malos a Deo factos esse qui dicit, impius est, 455. Quomodo Deum homo gloritical, 238. Quotidianum homi nis officium describitur, 17, 18. 19. Honesti et justi definitio, 499. Horæ canonicæ, quomodo monachis distribute, 531, 322, 383, 584. Dividebatur meridiana precatio ut sepe narius numerus impleretur, 322. Earum quælibet, accepta a Deo beneficia singulari quodam modo in memoriam re vocat, 383. Diversitas in precibus et psalmodia quæ statis horis fiunt, utilis, 584. Quomodo psallendum, 513, 514. Hospites, quomodo excipiendi, 263, 361, 363. Maneant in hospite monumenta mensæ Christianorum, 361. Men sam nostram ob delicatos commutare turpe est, 364, 363. Hospitalitatis is finis sit, ut spectetur quod necessitas cu jusque accedentium postulat, 364, 363. Attamen cura et quædam mense decentia necessaria est in omuibus, 364, 365. Hospites qui dimittendi, 467. Humilitas, omnis viruntis parens, 210. Emulatio est Christi, 211. Virtutum ærarium, 150. Maxima salus he mini, morbi medela, et reditus ad pristinum statum, 156. Summo studio complectenda, 160. Humilitas locum in regno cœlorum obtinendum definit, 266. Humilitatis as suetudo iracundiam animi quasi exscindit, 536. Qui multis magnisque peccatis obnoxius est, eum sæpe liberat humi litas, 160. Humilitatis profectus animæ profectus est, 211. Humilitatem nos omuia Domini gesta docent, 161. Idonea ad consequendam humilitatem præcepta, 161, 162, 481. Vide Elatio. Hypocrisis invidiæ fructus, 97. Hypocrita, quis sit, 2. Ignis qui Ecclesiæ septa obtinebat mirabiliter exstin guitur, 170. Ignorantia, non tollit peccatum, 243. Auget si sit vo luntaria, 429. Impuritas et immunditia, quid sit, 439. Inconstantiæ suspecti, qui sint, 332. Incontinentia ex vino oritur, 125. Indignatio et ira differunt, 90. Indumenta, cur non statim in paradiso constructa fue rint, 81. Vide Adamus. Inferni supplicia æterna sunt, 507. Peccatum quodlibet convenienti sibi pœna multabitur, 807. Infirmorum infirmitates quomodo portandæ, 475. Ingluviei satietatisque tum ebrietatis effectus descri buntur, 4, 5, 8, 9, 10, 12. 13, 14, 15, 43, 123, 208. Vide Vinum. Vide Gulæ vitium. Ingrati animi pena, 39, 64, 341. Inimici, quomodo diligendi, 474. Utrum præceptum de diligendo proximo impleri possit, 474. Inimicitiæ peccatum gravius est in iis qui cæteris grada præstant, 493. Innocentia, dupliciter intelligitur, 107. Innocentis character atque insigne, 107. Inobedientia est superbiæ fetus, 372. Inobedientiæ ms Jum gravissime punitur, 217, 218, 219. Quomodo oporteat aftici omnes erga immorigerum et inobsequentem, 371, 372. Quisquis parere non vult, secum ipse pugnat, 372. Sæpius admonitus si reipsa seipsum non sanal, is veluti membrum corruptum a communi corpore resecandus, 372, 893. Inobedientes qui judicandi sint, 455, 456, 457. Intelligentia quid sit, 488. Cujusmodi intelligentiam pe tere debemus a Deo: quomodo reipsa fieri digni possi mus, 488. Intelligentiæ tarditas ex eorum in quos beno ficia conferuntur, incredulitate proficiscitur, 451. Intemperantia metuenda est, 358, 663. Manifestam prætert nequitiam, 462. Utrum cura suscipienda sit ejus qui sibi mortem per. intemperantiam conciliat, 463. Interroganti recte et præclare respondendum, 243 Invidia est dolor de proximi successu felici ac prospe ro, 91. Capitale vitium, 92. Caini et Saulis crimen, 92, 93. Immansuetissimum odii genus, 93. Arrhabo supplicii, 95. Invidiæ effectus, 91, 92, 93. Invidiæ motus plagæ fiunt invidentis, 94. Idonea ad coercendam invidiam remedia, Invidus venenatis bestiis exitiosior, 94. Dæmonis ad minister, 95. Invidum collata beneficia irritant, 93. Homi nis invidi descriptio, 95. Vide Invidia. Ira, mentis est ebrietas, 9. Qua ratione coercenda, 25, 83, 86, 87, 224, 459. Brevis quædam insania est, 84, 89. Iræ effectus, 83, 84, 85. Foetus varii, 433, 434. Hominis ira perciti elegans accurataque descriptio, 9, 83, 84, 85. Ira quædam utilis, 88, 89. Quomodo dandus iræ locus,

497. Iræ filii qui sint, 508. Ira et indignatio differunt, 90. Iræ radicem si exscindere poteris, vitia non pauca una cum hoc principio exstirpabis, 90. Jejunium verum, quale sit, 2, 9, 15. Hilari animo exci piendum, 2, 15. Efficax abolendo peccato est, 2. Jejunii antiquitas, 2, 3, 5. Effectus dignitasque et utilitas, 3, 4, 5, 6, 7, 10, 11, 13, 14. In jejunio quid cavendum sit, 2. 9, 12, 489. Quomodo jejunandum, 460. Ab interno mentis je junio cavendum, 15, 16. Quotquot fuere sancti, omnes per jejunium ad vitam Deo dignam instituti fuerunt, 7. Va næ delicatorum excusationes refelluntur, 3, 4. Jejunium quadragesimale ubique et ab omnibus obser vatum, 11. Quinque dies singulis hebdomadis quadragesi malibus jejunio consecrati, 9, 12. Joannes, inter evangelicos præcones vocalissimus, 134. Loca quædam ex Evangelio Joannis et gentiles admirati, scriptis suis inseruere, 134. Job patientiæ Christianæ exemplar, 30, 43, 171. Varias diaboli insidias superavit, 50, 43, 171. Collata Jobo præ mia, 173. Quid causæ sit cur amissas divitias duplo rece pit; liberorum vero numerus mortuis par rediit, 175. Judæi Filium Dei negant, 189. Consilium sibi exitiɔsum contra Dominum architectati sunt, 158. Per elationem lapsi, 160. Judaismus, pugnat cum Hellenismo, et uterque cum Christianismo, 189. Judicis munus, 105, 106, 274. Quisque judicis personam debet induere, 106. Cave ne tui ipsius fias iniquus judex, 160 judicando proximo abstinendum, 161, 206, 273. De rebus incertis vel habita personarum ratione non judicandum, 274. Qui ad judicia ferenda proni sunt, ii inconstantiæ sunt suspecti, 352. Judicium quoddam naturale nobis est, 106. Judicii disert mina qualia sint, 470. Non omne interdicitur judicium, 470 Judicii dies peccatori pertimescenda, 58. Dies retribu tionis pro cujusque merito, 72. Judicium sequitur gratiam, 159. Judicia Dei curiose perscrutanda non sunt, 172. Haud contemnenda, 244. Gravius est judicium eorum qui nove runt, nec tamen faciunt, 243. Quorumdam in judicium iræ Dei casus, ad metum, doctrinam et correptionem nostram est. 241. Contemptus judiciorum Dei maximum malum, 543. Quomodo timere poterimus Dei judicia, 445. Jugum Christi quomodo leve, 211. Julitta martyr, 33. Martyrii causa, 33. Constanti hilari que animo martyrium subit, 34. Prosilit in rogum, 54. Julitta corpus integrum et incolume servatum, in pul cherrimo templi vestibulo tumulatur, 34. Circa Julitta tumulum fons aquæ salubris scaturit, 35. Julittæ cohorta tio ad mulieres, 54. Jura gentium haud parum inter se diversa sunt, 104. Justitiæ definitio, 104. Veræ ac sinceræ ab adulterina et falsá secretio difficilis, 104, 105. Justitiam veram in telligere, animi est vere magni, 104, 105. Unicuique red di debent quæ sua sunt, 259. Labor ride Opus manuum. Lacrymarum origo el causa, 29. Moerentibus sunt leva men, 29. Modus in effundendis lacrymis tenendus, 29, 30, 51, 37. Lacrymis peccata diluuntur, 168. Aliæ laudantur, 27, 41, 42. Culpantur aliæ, 31, 41, 42. Quare Christus la crymas super Lazarum et super civitatem effudit, 29, 30. Lacrymæ sanctorum. Vide Gaudium. Legem inter et Evangelium multum inest discriminis, Legis contemptor Deum afficit contumelia, 238. Liberum arbitrium, quid sit, 78, 79. Homini insitum, 74, 77. Vasorum aureorum argenteorumve aut testaceorum vel ligneorum similitudinem habet, 74, 77. Naturæ ratio nis compoli maxime congruit, 78. Peccati radix est ac principium, 74. Liberi arbitrii effectus in diabolo et an gelis, 80. Libidines obscenæ, naturæ detrimentum suut, 16€. So pitas proxime sequitur moror. 166. Libri gentilium non sine fructu leguntur, 175. Vide Gentiles. Lites fugiend:P, 270. Luxuria est naturæ detrimentum, 166. Malignitas quid sit. 442. Malum boni privatio est, 78. Mali nulla est propria suh sistentia, 78. Non ingenitum, 78. Non una cum bonis crea tum, 78. Peccatum solum vere malum est, 77. Quoquo tempore admissum, ex æquo malum est, 323. Quid sit ve rum malum, quid malum apparens, 78. Malum, aliud est habita ratione sentiendi, aliud sua ipsius natura. Istud ex nobis pendet, illud nobis a prudente Domino el bono ad nostram utilitatem irrogatur, 74, 77. Vide Cala mitas. Cessare a malo, neque laude, neque castigatione ex se dignum est, 118. Inventores malorum qui sint, Mamantis martyris encomium, 185. seipso nobilita tur Mamas, 185. Pastor fuit, 186. Mandala Dei. Vide Præcepta. Mansuetudinis fructus, 558. Mansuetudo justam indi gnationem non excludit, 558. Monachis omnino convenit, Marcion, principia duo inducebat, 192. Mariæ et Martha functiones diversæ, 535. Status dur per bas mulieres designantur, 535. Martyres pauci, 148. Dum mactantur exsultant, 139 Martyrum corpora in vestibulis templorum tumulabantur. 34. Celebritates apparatu omni celebrantur, 159, 141 Quo fine, 186. Circa martyrum sepulcra conventus publici el convivia, 159. Martyrum civitas quæ sit, 130. Quæ sint vera præconia, 183. Cohortatio ad martyrium, 139. Mar tyrum Encomium, 156. Invocantur martyres, 153. Matrimonium. Vide Conjugium, Uxor. Matris Christianæ præclarum facinus, 155, 156. Medicina, cur homiui concessa, 597. Vide Ars me dica. Mendacium omne prohibetur, cujusdam etiam utilitatis causa prolatum, 412. Ideo fugiendum, 255. Mensa Christianorum qualis esse debeat, 364. Quomodo oporteat se gerere inter sedendum et accumbendum in tempore prandii aut cœnæ, 366. Lectio non deerat men sis monachorum, 476. Qui ad monachorum mensam admit tendi sint, 552. Mentis aberratio et variæ cogitationes quomodo emen dandæ, 322, 341, 342, 343, 344, 523, 521, 558. Quomodo cavendum ne cogitationes bonæ mentem veluti deti ciant, 413. Mentis levitas innatus adolescentibus morbus, Militaris ordinis salus desperata non est, 147. Milites bujus mundi ab Christi militibus differunt, 12. Militis vita, qualis sit, 199. Laboriosa in bellis, splen dida in pace, 199. Strebui militis præmia quæ sint, 199. Milites Christi. Vide Ascetica vita. Ministri fidelis officium, 223. Mitis, quis sit, 480. Monachi vita, qualis esse debeat, 205, 206, 207, 208. 209, 320, 525. Monachi multis variisque modis tentantur a diabolo, 204, 205, 207. Eisdem necessarius est vitæ suæ dux, cui sua omni voluntate rejecta, seipsos tradant, 204, 205. Quidquid sine ipso efficitur, furtum est et sacrile gium, 204, 205. Monachus quidquam eorum quæ ex con suetudine vera habentur adulterare ne tentet, 204, 203. Nobilitati carnis ne innitatur, 201, 205. Aures habeat apertas ad obediendum, 206. Variis sermonibus ne vacet, 322. Ad majores virtutes enitatur, et minores ne negligat, 226. Nullum parvipendat vitium: ne sit alienorum pecca torum judex, 226. In publicum prodire penitus refugiat, 206, 207. Juvenis, æqualium suorum consuetudinenm oni nino declinet, 207. Gulæ vitium summopere caveat, 208 Monachus gulæ addictus raro admodum resipiscit, 208 Ne putet eos omnes fieri salvos qui in cella degunt, 210. Senex, de laboribus ne remittat, 211. Ne ambiat fratri bus imperare, 355, 374, 375. Monachum ne efferat cleri gradus au! sacerdotii, sed potius humiliet, 211 Ornamenta monachi quæ sint, 211, 212, 213. Varia monachis data præcepta, 209, 210, 211. Omnia sint I.onachis communia, 322,324. Oportet monachum nihil in vita possidere, 211, 322, 321, 456. Non cuilibet suum vetus indumentum dare licet cui velit, 456. 487. Vel aliam quamlibet eleemosynam, 450. Quo animo uti debeat, 448. Omnino æquali amoris mensura sese in vicem diligere debent, 322, 325. Controversiæ quæ inter fratres oriuntur, quomodo dirimendæ, 394. Qui detrahit vel audit detrahentem, ambo separandi sunt a reliquorum societate, 424. Qui detrabit præfecto, quomodo puniendus, 421. Si frater fratri molestiam aspergit, quomodo emen dandus, 428. Vel qui assidue seipsum accusat quod aspe re tractet fratrem, 445. Qua humiliate debeat quis a fratre obsequium accipere, 469. Quo animo fratribus suis inserviendum, 468. Præfecti absentis, aut aliqua occupatione distenti, vices supplere debet aliquis, qui ab ipso præposito et cæteris qui probandi periti sint, designetur, 391, 492. Quid agere debeat is qui præpositi statuta non admittit, 493. Vide Obedientia. Omnia etiam cordis arcana sunt præposito detegenda, 371. Vide Ole dientia. Vide Præfectus. Non debent monachi a conventu fratrum secedere, suis secundum carnem propinquis pa trocinaturi, 373. cella egressio monachis admodum pa

riculosa, 206. Quo affectu e cella egredi debeant, 207, 568. Quomodo in cella persistere, 583. Parentum cura at tinet ad fratrum præfectum, 553. Colloquium cum paren tibus periculo non vacat, 373. Quomodo tacere vel lo jui debeant monachi, 325, 326. Quæ per nutus fiunt¸signifl cationes prohibentur, 523, 326. Externos, vel etiam pa rentes alioqui nou liceat monacho absque licentia, a præ fecto non cuilibet danda, 385. Non convenit ascetam in caute aut cum omnibus hominibus colloqui, 550, 551, 552. Quis sit modus colloquendi cum sororibus, 376. Vide Silentium. Quomodo operari et ministrare debeat mona chus, 210, 322, 569, 377, 380, 381. Non licet unicuique assignatum sibi opus recusare, 456. Neque graviora ope ra, 457. Qui laborare non vult, nec tamen est fracto cor pore, condemnatur ut piger, 339. Qui laborare non potest, quomodo habendus, 436 Artes monachis assignatæ quæ sint, 384, 385. Vide Opus manuum. Quæ vestitus ratio monachis convenit, 367. Par est monachum vel in vesti tu peculiare aliquid habere, 368. Quod minime exquisi tum est, ac necessitatis scopo sufficit, omni tempore præ feratur, 368. Zonæ usus quis sit, 368, 369. Duas tunicas habere vetitum est, 447. Attamen si quis carnis afflicta tionis causa, alteram habere voluerit, non prohibetur, 447. Quo animo calceamentum aut vestimentum quale cunque tandem iliud fuerit, accipere oporteat, 471, 578. Diæta monachis præscripta quæ sit, 321. Optimum est si ob nullam victus necessitatem in publicum prodire co gantur, 521. Veri ascetæ alimento siccissimo utuntur, et in quo tenues admodum vires ad reficiendum sint, 532. Comedunt semel per totam diem, 552. Jejunia et vigiliæ extraordinariæ non probantur, nisi accedat præfecti au ctoritas, 461, 462. Vide Victus ratio. Vide Cibus. Crebra ac frequens peregrinatio monachis interdicitur, 553. Utrum rogati ab aliquibus, eos invisere debeant, 526. Nundinationes non decent monachos, 586. Instabiles monachi omuino fugiendi, 534, 533. Quibus similes, 554, 653. Quomodo it qui suo conventu relicio alium petunt, per cæteros præfectos habendi, 579.580. Vide Peregrinatio. Pœnæ monachis delinquentibus impositæ, 322, 395. Tem pus et modus præpositorum judicio decernitur 452. Qui e fratrum corpore abjiciendi sint, 372, 452. Vide Epitimia, in quibus disciplinæ monasticae specimen reperies. Vide Ascetica vita, Sæcul' renuntiatio, Professio monastica, Monasterium, etc. Monasterium, quomodo ordinandum, 320. Decet mona chos non pauciores esse quam decem, 320. Plures in eo dem pago conventus fratrum non construendi, 378, 379. Vicini si in egestate sint, quomodo sublevandi, 515. Útrum societates fratrum inter se negotiari debeant, et si ejus modi necessitas contingat, quomodo negotiandum, 515, 156. Aditus ad monasterium obstruatur mulieribus; imo non quivis viri ingrediantur, 322. monasterio egredi quando liceat, 326, 580. Haud decet monachum aliquo abire moderatore non prius commonefacto, 456. Vide Mo nachi. Monasticæ vitæ dignitas, 320 Vide Ascetica vita. Morbi sunt poena peccati, 397. Herbæ ad singulos mor. bos accommodatæ sunt, 398. Sæpe castigationis causa, in morbos prolabimur, 399. Quo animo perferendi, 400. Vide Egritudo. Morosi hominis character, 39. Mors, peccati pœna, 247. Malum non est, 74. Justis somnus est, 139. Inio ad vitam meliorem profectio, 139. Pro Christo oppetenda, 148, 284. Post mortem non est tempus recte factorum, 235. Mors filii parentisve aut charorum, quo animo perfe renda, 31, 56, 57, 38, 286. Vide Lacrymæ. Mortem Domini quomodo quis annuntiat, 492. Mortificatio Jesu in corpore nostro circumferenda, 26. Mulierum colloquia consuetudinesque quam maxime fugiendæ, 543, 544. Mulierum ornatus, quis sit, 309. Mundana omnia despicienda sunt, 163, 164, 165, 166. Vide Homiliam de judicio Dei. Sub bis latitat diabolus ad decipiendas animas. 164. Vide Diabolus. Vere nostra non sunt, sed omnibus pariter extranea, 165, 166. Evane scunt una cum vita, 186. Plus a minimo futurorum digni tate distant, quam fa rebus veris umbra et somnium, 174. Clausis oculis prætereunda, 166. Derelinquenda ut sequamur Christum, 148, 149, 150. Qui rebus terrenis remillit nuntium, is honorem apud Christum sibi conci liat, 2º4. Qui re aliqua præsenti afficitur, eum esse disci pulum Domini impossibile est, 257. Vide Monachi. Mundus corde, quis sit, 514. Manus ad altare quomodo quisque nostrum offert, 506. Murmuratio monachis interdicitur, 373. Opus ejus qui murmuravit cum operibus fratrum non commiscendum, 375, 598, 596, 427. Similem inobedientibus oœnam sust neat, 395. Variæ murmurationum causæ, 436. Musica, quæ fugienda, quæ consectanda sit, 182 Vis musices. 182. Natura divina, quid sit, 131. Præ dignitate verbis expli cari non potest, 131. Quantus sit Deus, et quis modus ejus, et qualis secundum essentiam; talia ut sunt inter roganti periculosa, ita ei qui interrogatur inexplicabilia, 188. Ad omnes simul Dei glorias declarandas non sufficit nomen unum, nec singula omnino citra periculum assu muntur, 226. Humana natura in hac vita assequendis di Vinis mysteriis impar est, 226. Vide Trinitas. Naturæ detrimentum sunt obscenæ libidines, 166. Navigatores imitandi, 168. Necessitudo cum Deo in studiis divinæ implendæ vo luntatis perficitur, 255. Vide Dei voluntas. Negotiis a pietate alienis qui sese immiscet, is Deo ser vire nequit, 236. Novitii, quomodo probandi, 352, 353. Probatio debet accedentium moribus accommodari, 352, 355. Communis cujusque probandi modus quis sit, 353. Novitii Scriptu rarum sententias edocendi, 449. Non admittendi nisi ha bito prius fratrum consilio, 453. Utrum pro iis qui fratri bus traditi sunt, sit aliquid accipiendum ab eorum propin quis, 523. Utrum recipiendi sint ii quibus divitiæ non suppetunt, 446, 447. His qui ad Dominum accedebant, bo na ad ipsos pertinentia reddebant cognati, a præfecto prout judicabat administranda, 478. Vide Professio mona stica. Nox occasionem præbet orandi, 36. Noctis tempus quo modo traducendum, 36. Obedientia perfecta, quæ sit, 324, etiam in minimis præstita, Deo est accepta, 262. Mandala etiam quæ ultra vires sunt complectitur, 372 Quomodo alter alteri obedi re debeat, 455. Vide Monachi. Obedientie merces eximia, 95, 525. Monachis omnino necessaria, 204, 205, 320, 374. Cœnobitici instituti sum ma est, 563. Monacho imitanda obedientia ea est, quam sancti Deo exhibuerunt, 570, 571, 572. Ne minimo qui dem temporis momento asceta sui juris sit, 577. Quo af fectu ei qui mandatum conficiendum urget, auscultandum, 471, 473 Ad quosnam terminos sese debeat extendere, 45. Limites suos ad mortem usque extendit, 456. Pro pria voluntate uti, alienum est a recta ratione, 457. Om ne judicium voluntatis propriæ periculo non vacat, 461. Ipsa etiam bona ex propria auctoritate facere non licet, 435. Quidquid eligitur propria voluntate, id alienum est a pietatis cultoribus, 441, 449, 462. Quidquid perfectis cum probatur, tametsi repugnat voluntati, id amplectendum est, 441, 419, 462. Num cuivis et quodvis imperanti obe diendum sit, 454, 455, 522, 523. Objurgatio, quo animo accipienda, 307. Objurgationis modus quis esse debeat, 162 Variis peccantium affectibus accommodandus, 444, et ælati, 405. Obtrectatio, quid sit, 423. Duo tempora sunt in quibus liceat mali aliquid de aliquo dicere, 423. OEconomi dotes, 377. Illum necesse est summe ab amore singulari et a contentione purum esse atque ex purgatum, 465. Dotibus ad ministerium necessariis instru ctus haud facile reperitur, 380. Vide Cellarius. Opus manuum laudatur, 210, 212. Præcipitur, 270, 382, 545. Monachis præsertimi, 521. Non ob corporis castigationem modo, sed etiam propter charitatem er ga proximum utile, 382. Assiduam orationem nou ex cludit, 382, 383. Precum et psalmodiæ obtentu non refugiendum, 382, 383. Tempora ad operandum ma nibus, assignata monachis, 383. Qui propter operum aut locorum naturam longius abfuerint, constitutas ad psallendum horas ne prætereant, 383. Artes monachis as signatæ quæ sint, 384, 385. Hæ artes anteponendæ quæ neque vitam ipsorum distrahant, neque impedimento sint quominus assidua Domini præsentia perfruantur, 384, 585, 550. Laudatur maxime agricultura, 585. Non li ceat monacho eam quam callet artem, aut discere vult, exercere, sed eam ad quam judicabitur idoneus, 386, 387, 588. Debet asceta vilia etiam opera cum multa alacritate suscipere, 574. Non licet unicuique assignatum sibi opus recusare, 456. Neque graviora opera, 457. Qui laborare non vult, nec tamen est fracto corpore, condemnatur ut piger, 439. Qui laborare non potest, quomodo habendus, 456.Opera, quomodo vendenda sint, 385. Fieri debent mo derante sene, qui eadem ad requisitos usus impendat, 321. Viribus cujusque æquauda, 466. Quo consilio et quo

animo li qui laborant, laborare debeant, 388, 389, 484, 485, 510. Quomodo operarii commissa sibi instrumenta debeant accurare, 461. Quomodo quis abundat in opere Domini, 517. Operum bonorum prætermissio, perinde atque malorum perpetratio punitur, 222. Opera bona quomodo occultanda, 481. Quomodo quis omnia faciat ad gloriam Dei. 481. Professio nostra per opera confir manda, 257. Optimus quis sit, quis bonus, quis ad omnia inutilis, Oratio. Quomodo orandum, 276, 503, 536, 537, 538, et pro quibus, 277, 286. Tempus orandi omnis vita sit, 321, 382. Quomodo spiritus alicujus orat, mens autem illius si ne fructu est, 513. Postulata si illico non assequimur, animo non concidendum, 540. Affectus ad orandum re quisiti, 538, 539. Orandi modus duplex, 536. Vide Pre calio. Orationis exhortatoriæ vis quæ sit, 10. Originale peccatum. Vide Peccatum. Vide Adamus. Ornamenta monachi quæ sint, 211, 212, 213. Vide Mo nachi. Panegyrici difficiles, 185. Panis quotidianus, quis sit, cujus quotidianam largitio nem rogare edocti sumus, 500. Parentes veri, qui sint, 348. lis qui ad Dominum acce debant, bona ad ipsos pertinentia reddebant cognati, a præfecto prout judicabat administranda, 478. Quomodo oporteat monachos aflici erga cognatos secundum carnem, Parvuli, in quibus imitandi, 487. Pastor quis eligendus, 204, 320, 321, 324. Quis fugien dus sit, 205. Quidquid sine bonorum operum doctore fit, furtum est et sacrilegium, 205. Vide Monachi. Vide Præ fectus. Pastoris descriptio, 166, et encomium, 166, 187. Bonus pastor, quis sit, quis mercenarius, 186, 187, 188. Sunt etiam nunc mercenarii pastores, 187. Boni pastoris ofli cium, 188. Dotes, 204, 320, 321. Patiens, quis vere sit, 131. Patientia donum Dei est, 225. Patientiæ Christianæ ef fectus et præmium, 171, 173. Pauperes spiritu, qui sint, 483, 481. Vide Monachi. Paupertas, æquo animo toleranda, 67, 68. Mirabilis si cum pietate conjungitur, 186. Pauperem esse probrosum non est, sed paupertatem generose non ferre, 87. Quid sit discriminis egestatem inter et paupertatem, 504, 50%. Pax cum omnibus hominibus, si fieri potest, habenda, 370. Cæteri quoque ad pacem Christi sunt adducendi, 271. Pacificus quis sit qui a Domino dicitur beatus, 487. Peccatores, quomodo habendi, 272. Qui in sua ipsorum nequitia perseverant, aversandi, 273. lis maxime qui in peccatis versati fuerint, 421, 422. Quomodo objurgandi, Peccatum, ægritudo et mors animæ est, 42. Ad poste ros per Adamum transmissum, 70, 208. Omnem bonorum operum fructum dissipat, 112. Abalienat a Domino, con jungit vero diabolo, 254. Animas comitatur judicii die 58. Plagas calamitatesque inducit, 62, 63, 64. Quo odio ha bendum, 148. Finis peccati mors, 243. Peccatum quomodo vincendum, 118. Lacrymis diluitur, 42, 168. Et eleemosyna, 70, 130. Quomodo a peccatis re cedendum sit, 417, 517. Peccato penitentia exæquanda est, 19. Et pena, 104, 105. Peccatorum causæ quæ sint, 444. Peccata alia sunt involuntaria, alia ex pravo animo oriuntur, 104. Hæc gravius punienda, 219. Peccata aliqua ex aliis originem ducunt, 517. Quo sensu magnum vel parvum peccatum dici liceat, 518. Nequitiæ operum per petratio, plerumque pœna est præcedentium peccatorum, 243, 255. Peccatum nusquam est, neque in sua ipsius sub stantia deprehenditur, 517. Qui patitur alterum peccare, peccati reus fit, 430, 431. Qui post deleta peccata rursum peccat, ipse judicium sibi parat, 241. Quomodo agendum sit cum his qui devitant graviora peccata, patrant vero leviora indiscriminatim, 518. Qua ratione persuadebit sibi animus esse se purum a peccatis, 519, 520. Etiamsi quis peccati haud conscius se ipse non arguat; fidem tamen debet iis adhibere qui res illius melius videre possunt, 521. Peccatorum multitudo nunquam nos a spe conse quendæ veniæ debet dejicere, 418, 419. Vide Confessio. Perdicis astutia, 120. Peregrinatio, quomodo suscipienda, 385, 86. Crebra et trequens interdicitur monachis, 553. Vide Monachi. Periclis egregium facinus, 178, 179. Perperam agere, quid sit, 452 Persecutionis adversus Christianos descriptio, 143, 141, Petitio non omnino in verbis circumscribitur, 35. Petrus timiditati humanæ traditus est, lapsu erudien dus ad metum atque ad cautionem, 159, 160. Omnibus discipulis prælatus, 219. Pharao, ob nimiam malitiam insanabilis, 77. Quomodo induratus, 77. Pharaonis irrita fuit astutia ad disperden dum Israelem, 158. Philosophus, vere quis sit, quis fictitius, 178. Philosophi præ cæteris majori studio legendi, 176. Plerique virtutis laudem in suis scriptis reliquere, 178. Attente legendi, Pictura exhibet oculis quæ docet historia, 119. Pietatis fructus, 186. Quidquid ad pietatem conducit, id nisi libenter ac studiose liat, periculosum est, 460. Et je junium et cibi usum pietas temperare debet, 462 Qui sibi ipsi placiturus aliquid agit, a pietate excidit, 520. Quid pietatis cultori considerandum sit, 516. Institutio ea qua fit per timorem, utilior est iis qui ad pietatem recens in troducuntur, 341. Qui pro pietate decertant, non sunt de serendi, 285. Piger, quomodo emendandus, 427. Pigritia, naturalis fere est senectæ, 435. Pii, si peccaverint, aliter ac peccatores objurgandi, 414. Cur aliquando in peccata delabantur pii, 414. Pittaci dictum, 180. Platonis dictum, 182. Cur insalubrem Attica locum Academiam elegerit, 182. Pneumatomachi Spiritum sanctum dicebant creaturam, 195. Horum sophismata proponuntur, diluunturque, 193, 191, 193, 196. Vide Spiritus S. Poena peccato exæquanda, 322. Quo animo irrogatæ pœ næ perferendæ sint, 396, 468. Qui ægre fert increpantem se, qualis sit, 396, 468. Penitens sincerus, quis sit, 416, 417. Quomodo susci piendus, 416, 417. Quis fictus, 416. Quomodo habendus, 417. Pænitenti peccata remittenda, 419. Quid agere de beat is, quem poenituit peccati, et rursus in idem pecca tum labitur, 516, 517. Penitentia vera quæ sit, 65, 235. Peccato exæquandḍa, 19. Post mortem inutilis, 122. Rite et egregie peracia dat spem consequendæ venia, 418, 419, 434. Qui nunc pœni tentiam non agunt, ipsi gravius condemnantur quam ii qui ante Evangelium fuerunt condemnati, 234. Cujusmodi fru clus poenitentiæ digni sint, 416, 417, 419, 516. Pœnitentia Ninivitarum, 64, 65. Poetæ, historici, oratores quomodo legendi, 175. Vide Gentiles. Polypus, colorem suum in subjectæ terræ colorem mu tat, 18. Præceptorum divinorum utilitas comprobatur, 83, 112. Contemptus gravissime puniendus, 220. Series mandato rum Dei quæ sit, 333. Oinnium mandatorum quæ a Deo nobis tradita sunt, conficiendorum vim et facultatem ac cepimus, 336. Præcepta Spiritus sancti perfici non posse qui dicit, impius est, 18. Refelluntur qui legem traditam impleri non posse calumniantur, 25. Cavendum est ne unius mandati obtentu alterum dissolvere videamur, 351. Nullum, ne dificillimum quidem, pigre ac segniter confi ciendum, 573. Exsoluto uno, necesse est alia etiam simul exsolvi, 51, 54, 328, 329, 330, 339. Nihil contemnendum est quasi parvum, 415. Mandatorum Christi observatio, dilectionis testificatio est, 237. Finis vita æterna, 243, 323. Tria sunt animi discrimina, quibus ad obediendum impel limur, 329, Quomodo possit quis ex animo et cum alacri tate Domini exsequi mandata, 473. Quomodo quis para tissimus erit ad se etiam periculis objiciendum pro Do mini mandato, 482. Prædicatoris evangelici officium quale sit, 291, 295, Præfectura periculosa, 211, 369. Præfectus fratrum qualis esse debeat, 370, 454, 389, 390. Mansuetudo morum et humilitas cordis characterem præpositi atque insigne constituunt, 370, 454, 389, 390. Quomodo præpositus increpare et objurgare debeat, 396. Indignatio in peccaturn, misericordia in fratrem common stranda, 450. Increpationis modus variis peccantium affe clibus debet accommodari, 444. Nihil non adhibendum est ad curandum infirmum, 451. Quomodo delictum illius qui peccavit, corrigendum sit, 395. Præfectus ita afficiatur quasi qui de singulis fratribus rationem redditurus sit, 370, 373, 374. Omnes observet necesse est, 421. Qui cu ram habet plurium, is pluribus servit, 474. Quomodo at fici debeat erga immorigeros et inobsequentes, 372, 373. Qui e fratrum coetu abjiciendi sint, 372, 373. Fratribus munera et officia, adhibito eorum qui ad hoc apti sunt ju dicio, designet, 452. Corporis viribus debet sua mandata

attemperare, 378. Præfectus deligatur ab iis qui primas obtinent in aliis fratrum conventibus, 390. Absentis vices supplere debet aliquis, qui ab ipso præposito et cæteris qui probandi periti sint, designetur, 391, 394. Præfectus qui dotibus ad munus obeundum necessariis instructus sit, haud facile reperitur, 378. Si quando aberret, a qui bus admonendus, 371. Non decet præfectum cum præ fecta frequenter colloqui, 433. Præfecti agendi ratio non est curiose examinanda, 594. Vide Mouachi. Vide Obe dientia. Precatio est boni petitio, 35. In quibus collocanda, 35. Omnibus anteponenda est, 535. Prolixa non sit, 276. Actiones singulas præcedat, comiteturque et subsequatur oratio, 35, 36. In oratione quid cavendum sit, 62, 503. Orationis effectus, 66. Socii precationis per eleemosynam quærendi, 130. Ab oratione non sine magno detrimento receditur, 209. Orationi sedulo incumbendum, 210, 276. Quomodo quis attentionem in precando assequetur, 482. Non licet nobis quæcunque volumus petere, 503. Quibus de causis orantes non exaudimur, 503, 504, 538, 539. Vide Oratio. Principatus unitas disciplinam atque consensionem po pulorum conservat, 214, 215. Principes ac magistratus debent esse vindices regum Dei, 312. In iis quibus mandatum Dei non præpeditur, obsequendum, 312. Principii acceptiones variæ, 135. Principia duo qui in ducit, is duos deos prædicat, 192. Prodicus vir non contemnendus, 177. Professio monachi reditum ad sæculum interdicit, 519. Qui inter fratres admissus fuerit, posteaque professionem suam resciderit, perinde aspici debet, ut qui in Deum peccavit, 356. Sacrilegus est et sui ipsius fur, 356. Non amphus fratribus sociandus, 356. Professio emittebatur jam perfecta et absoluta ratione, 357. Testes hujus pro positi adhibebantur Ecclesiarum præfecti, 357. Post mul tam liberamque deliberationem, qui professus fuerat sus cipiebatur, inter fratres annumerandus, 357. Post emis sam professionem secedere quando liceat vel vetitum sit, 381. Futiles instabilitatis causæ refelluntur, 67, 568, 569. Qui semel fraternitati spirituali alligatus est, ab iis quibus adjunctus est nullo modo resecari potest, 566. Qualem professionem a se mutuo exigere debeant qui simul se cundum Deum vivere volunt, 415. Utrum recipiendi sint ii quibus divitiæ non suppetunt, 446, 447. Utrum pro iis qui fratribus traditi sunt, sit aliquid accipiendum ab eo rum propinquis, 523. Utrum admittendus sit qui ad modi eum tempus in monasterio degere vult, 449. Quomodo agendum cum iis qui tributorum exactores fuere, 418, 482. Vide Novitii Vide Ascetica vita. Vide Monachi. Promissionis Deo factæ violator, prolato adversus Ana miam judicio efficitur obnoxius, 319. Christi derelicti cri men non effugiet, 202. Prosperitas vitæ tentationis loco est compluribus, 43. Proverbii nomen varie accipitur, 98. Proverbia Salomo nis captu difficilia, 97. Utilia ad omne vitæ genus ac insti tutum, 98, 99, 101, 102. Qua de re Proverbiorum liber Salomonis nomine inscribitur, 98. Providendum præsenti et futuro, 72. Proximus, quomodo diligendus, 238, 471, 496. Proximi dilectio character est et nota Christiani, 540. Non quæli bet molestia proximo illata charitati adversatur, 239. Proximum peccantem si videris, cave judices, 161. Vide Charitas. Prudentia, una est ex generalibus virtutibus, 102. Du plex, vera et falsa, 103, 495, 502. Quis sit prudens ut ser pens, quis simplex ut columba, 497. Quis prudens apud semetipsum, 502. Psalmodia et precatio num alternis vicibus incipienda, Pseudo-apostoli, qui sint, 514. Pueri parentibus orbati suscipiebantur in monasteriis instituendi qui vero a parentibus adducebantur, hi co ram multis testibus assumebantur: haud tamen statim in fratrum corpore annumerandi, 355. Modus puerorum eru diendorum, 353, 356, 387. Distincta erat puerorum et natu Bajorum habitatio et diæta, 353, 556. Precationes vero per diem institutæ, pueris et antiquioribus communes, 356. Punæ pueris impositæ, 356 Memoriæ præmia pro posita, 356. Artes edocebantur ad quas videbantur idonei, 337. Pueri cum magistris suis interdiu manere possunt, sed noctu ad æquales suos, et ad cibum capiendum neces sario transmiltendi, 357. Quomodo pieras et attentio ani mi ipsis instillanda, 356, 357. Quomodo ab artium magi stris pueri delinquentes corrigendi, 596. Num conveniat ut in fratrum societate magister sit puerorum sæcularium, Pythagoræ dictum, Quadragenarius numerus venerabilis, 154. "Quadragesimale jejunium ubique et ab omnibus obser vatun, 11. Vide Jejunium. Quadraginta martyres, 149. Non una erat ipsis patria, 150. Primos honores obtinuere, 156. Christianos se confi denter fortiterque profitentur, 150, 151. Blandimenta mi nasque despiciunt præfecti, 151. Is jussit eos omnes de nudatos sub dio in media civitate congelatos mori, 152. Ipsi se læti exuunt, 153. Lietor occupat locum militis, qui animo concidens, in balneum prosilierat, 154. Mintis mors deflenda, 154. Quomodo lictor ad Christum conver sus, 154. Cum enteris consummatus, 154 Quadraginta martyres igni tradiți sunt adhuc spirantes, 153. Reliquia ignis in flumen projectæ, regiones muitas adornant, 15%. Unus e SS. martyribus a sua matre imponitur currui, com sociis cremandus, 155, 156. Raca vox contume'iam mitiorem significans, 432. Rahab pulchre astuta: pulchre itidem Rachel, 108. Rebecca pulchra astutia, 108. Rebellio et contradictio plura mala arguunt, 372. Recordatio anteactæ vitæ maxima peccandi occasio est, Regis officium, 99. Regnum coelorum, quomodo suscipiendum, 266, 487. Quomodo angusta est via, et arcta porta quæ ducit ad vi tam, 493. Renuntiatio, est dissolutio simul vinculorum terrena hujus ac temporariæ vitæ, et humanorum officiorum libe ratio, 550. Renuntiatio perfecta in quo sita sit, 348, 349, 350. Monachis omnino necessaria, 550. Rerum humanarum instabilitas describitur, 111. Res sacræ non sunt profanandæ, 258. Resurrectio mortuorum, 173. Post resurrectionem non sunt exspectanda ea quæ sunt huius ætatis propria, 286. Risus ambiguum est nomen, 360. Nimius fugiendus, 339, 360. Moderatus indecorus non est, 559. Christus pas quam risu usus, 360. Nou decet monachos, 425. Sabellianorum errores exponuntur ac refelluntur, 190, 191, 192. Unam Patris et Filii personam profitentur, 190. Pugnant cum Anomais, 190. Utrorumque blasphemiæ per evangelicas voces obturantur, 190. Vide Trinitas. Sæculi repuntiatio, 202. Ad sæculum nemo sine anima condemnatione revertitur, 202. Sæculo nuntium missuras monachorum coetum adi, res quæ ad te pertinent constan ter derelinque, amicos dimitte ac familiares. Magnopere cura et provide ut virum tuæ vitæ ducem reperias. Hunc, tuam omnem voluntatem exspuens, teipsum trade, 04. Magistrum una tecum ad tua vitia descendentem si requi ris, frustra renuntiationis certamen subiisti, 203. Vide Ascetica vita. Vide Monachi. Sal, quid sit quod habere Dominus jussit, 506. Salomon rex Israel libri Proverbiorum auctor, 97. Tres omnino supersunt ab eodem conscripti libri, 97. Ad di versos hominum status referuntur, 98. Vide Proverbium. Salus sine pugna non obtinetur, 202. Sancti, quantum in nobis est est, imitandi, 257. Sancto rum gesta præclaraque facinora non sine fructu narrablor, 142, 149. Incitamenta sunt ad virtutem, 149. Sancti quo modo laudandi, 142, 143, 150, 185. Sanctimonia, quid sit, et quomodo acquirenda, 453. Sanitatis beuelicium cum gratiarum actione recipien dum, 599. Sapientia et prudentia pariunt, quandoque elationem, 157. Dei sapientia si desit, nullius sunt momenti, Haud ingratus est externæ sapientiæ amictus, 173. Fe Gentiles. Sapientiæ definitio, 99. Fructus, 99, 100. His maxime videtur incomprehensibilis, quibus per Dei gratiam cogul tio major accessit, 226. Præparatio ad comparandam sa pientiam requiritur, 100, 101. Sapientis nomen ambiguum, 110. Satietas mortem intulit non paucis, 166. Vide Inglo vies. Scandalum, quid sit, 2:59. Non dandum, 421. Quandoque et a bonis rebus abstinendum ut vitetur, 259, 457, t Quin etiam res non necessariae faciendæ, 260. Attame Dei voluntas absque metu scaudali perficienda, 437. Scandalum dare, quid sit, et quomodo illud cavendum, 456, 437, 438. Oritur scandalum pluribus ex causis, 45. Quidquid scandalum affert exscindendum, 261. Dignitas scandalum dantis, scandali crimen auget, 438.

Schisma est alienum ab Ecclesia Dei, 1. Schismatum causa, 211. Schismatici non sunt membra Christi, 216. Scripturæ sacræ singulari studio evolvendæ, 154. Ad futuram vitam deducunt, 174. Quæ in Scripturæ sacræ verbis intelligentia sit, 513. Quæ in Judaico cultu habetur notitia Scripturarum, ea puerilis animi motibus compara tur et contra notitia per Evangelium acquisita, viro jam in omnibus perfecto convenit, 223. Scriptura sacra ple rumque vice vaticinii usa est imperativo loquendi genere, Scripturæ sacræ usus, 256, 237. Ad cujusque conditio nem accommodandus, 492. In his quæ a Scriptura permis sa sunt non hæsitandum, 274. Quidquam in divinis Scri pturis addere aut demere, manifestus est a fide lapsus et superbiæ crimen, 224. Que ambigue et obscure videntur dicta fuisse in quibusdam Scripturæ locis, ea ex confessis ac manifestis aliorum locorum sententiis explanantur, 306, 507. Scripturas sacras interdum furatus est diabolus, 154. Sacrorum librorum lectio monachis præcipitur, 212. Seleucis avis insatiabilis, 57. Sensuum nomina ad animæ potentias transferri possunt, Sepulturæ vanus apparatus, 61. Pulchra sepultura, pietas, 61. Sermonis usus quamobrem hominibus impertitur, 16. Naturale sermonis munus quale sit, 16. Spiritus saucti sermo contractus est ac brevis, 16. Sermo verus quis sit, quis varius et artificiosus, 103. Sermonis versutia, 193. Sermonibus pravis assuescere, quædam via est ad ipsa facta, 175. Sermo otiosus. Vide Verba otiosa. Sermo ascetarum qualis esse debeat, 537. Servi, suis secundum carnem dominis quo affectu ser vire debent, 310. Ad monasterium accedentes, quando ad dominos suos remittendi, 353. Siccitatis descriptio et effectus, 62, 63. Sicera Hebræis quid sit, 127. Silentium monachis injunctum, 325, et virginibus, 326. Novitiis utile, 354. Silentii fructus, 354. Non liceat mona cho qui facultatem loquendi non habet, interroganti ho spiti respondere, 192. Si quis responderit utiliter, sed præter officium, pœnis perturbate discipline obnoxius est, 192. li qui præficiuntur fratrum conventibus, de nego tiis suis inter se colloqui debent, 397. Silentium psalmo diæ tempore præscribitur, 473. Silentii utilitas unde pro batur, 485. Ascetis instabilibus facultas loquendi danda Don est, 551. Sincerum quid sit, 505. Societas vitæ perfectissima quæ sit, 561. Solis essentia ignoratur, 195. Solitudinis fructus, 144, 344. Pericula. 345, 347. Quid agendum cum iis qui volunt solitariam vitam degere, 44. Solon a Basilio laudatus, 177. Solonis dictum, 183. Somnus sit exercitatio pietatis, 36. Immodici soporis causæ, 425. Quomodo propulsandus, 425. Quomodo quis auscultare debeat expergefacienti ad precandum, 429. In somniis cum vitæ nostræ studiis convenientia est, 36. Turpium visorum noctu contingentium causa quæ sit, Spectaculum miserabile, 112, 128. Spei Christianæ effectus, 27. Spes in bonis operibus non ponenda, 247. Spiritus sancti diviaitas declaratur, 132, 193, 191, 193, 196. Effectus describuntur, 133. Propriam, ut Filius, per sonam habet, 193. Non idem qui Filius, 193. Eidem et Patri inseparabiliter conjunctus, 193, 194. Ejusdem na turæ, 193, 194. Conjungitur cum Patre, ex eo quod ex Patre procedit cum Filio vero, propterea quod Christo conjungit credentes in ipsum, 193, 194. Ex Deo est arca no quodam modo atque ineffabili, 196. Operatur oinnia in omnibus, 216. Sublato Spiritu, tollitur et Trinitas, 194. Qui inter creaturas numerant Spiritum sanctum, ut bapti smum imperfectum, ita faciunt confessionem fidei imper fectam, 194. Qui non honorat Spiritum, is nec Filium ho norat, 196. Quomodo quis efficiatur dignus qui fiat Spiri tus sancti particeps, 483. In Spiritum sanctum blasphemi qui sint, 261, 510. Proponuntur sophismata contra divini tatem Spiritus sancti, 194. Diluunturque, 193. 196. Vide Trinitas. Stultus in hoc sæculo quomodo quis efficiatur, 510, Suffitus et unguenta prohibentur, 182. Superbiæ auctor et impulsor diabolus, 157. Multiplici bus ex causis nascitur, 157. Vide Elatio. Superflua pauperibus eroganda, 268. Vide Eleemo syna. Talentum quid sit, aut quomodo illud multiplicabimus, Temperans quis vere sit, 359. Temperantiæ definitio, 359. Fructus, 358, 360, 362. Ne cessaria ei qui pie vivere vult, 561. Frenum est ad libidi nem, 358. Sancti omnes temperantiæ laude fuerunt spe ctati, 358. Perfecta temperantiæ ratio quæ sit, 359. Quo modo servanda, 361. Pro suis quisque viribus temperantiam debet colere, 544. Non sola ciborum abstinentia circum scribitur, 564. Temperantiæ atque frugalitatis suprema regula, 30. Templa, quam ob causam adeunda, 386. Tempus præsens ad quid concessum, 235. Pœnitentiæ et veniæ peccatorum tempus est, in futuro vero sæculo erit justum judicium remunerationis, 234. Tempus cujus que rei proprium agnosce, 247, 248. Omne tempus ad ea quæ Deo placent agenda opportunum est, 247 Temulentiæ varia genera, 9. Tentationum duplex genus, 43. Tentationes quomodo perferendæ, 281. Nemo debet seipsum objicere tentatio nibus antequam Deus permiserit, imo quisque debet ora re, ut ne incidat in tentationem, 260, 489. Terra, ad incolas puniendos damnatur infecunditatis, Theognidis dictum, 183. Theologia fructus, 99. Thesaurus bonus quis sit, et quis malus, 495. Thesauri quomodo in cœlo colligendi, 267. Vide Eleemosyna. Timor, animæ expurgatio est, 100, 101. Utilis iis qui ad pietatem recens instituuntur, 341. Timotheus musicæ artis peritissimus, 180. Traditionibus humanis haud insistendum, 216, 349. Quæcunque a Domino per Evangelium et apostolos tra dita fuere, servanda sunit, 246. Trinitas est trium incorporeorum perfectorum, 193. Trinitatem complent Pater et Filius et Spiritus sanctus, 131. Singularum personarum divinitas comprobatur, 131, 132, 133. Unaquæque persona propriam habet hyposta sim, 137. Persona haud confundendæ, 191, 193. Nec pro pter secretionem personarum, dissimilitudo inducenda, 191. Quid causæ sit cur personæ plures unum solum Denm constituant, 193 Personarum Trinitatem negant Sabel liani, 190. Vide Sabelliani. Vide Natura divina. Tristitia nimia causa fit peccati, 68. Tristitia secundum Deum quæ sit, et quæ mundi, 480. Vide Lacrymæ. Tyrannus a rege differt, 99. Ultio prohibetur, 270, 271. Uxor cur homini concessa, 203. Uxorem qui duxit, is continentiæ rationem redditurus est, ac liberorum educa tionis, 203. Præcepta evangelica observare tenentur per inde ac monachi, 203. Imo custodia majore opus est ad obtinendam salutem, 203, 203. Patriarcharum atque pro phetarum exempla proponuntur conjugio copulatis, 203. Vir ab uxore, et uxor a viro quo casu separari pos sunt, 308. Non licet viro uxore dimissa aliam ducere, 308. Coniugio copulatorum officium, 309. Connubio juncti quomodo ad vitam monasticam admittendi, 354. Verba otiosa proferenda non sunt, 256. Ex cujusmodi verbis otiosus sermo judicetur, 423. Verbi vox multiplicem habet intelligentiam, 136. Cur secunda in Trinitate persona Verbum a Joanne dicta sit, 136, 137. Vide Dei Filius. Quid discriminis sit -Verbum Dominum inter et verbum humanum, 190. Veritas est primarius animæ fructus, 175. Nuda absque patrocinio ipsa semet ostendit, 186. Haud contegenda or natu verborum, 186. Quomodo quis veritatem in injustitia. detinet, 438. Versutia sermonis, 103. Vide Sermo. Vestium usus quis sit. 367. Quis amictus ille honestus. ab Apostolo traditus, 486. Comparandus est monachis ve stitus qui ad omnia sufficere possit, 367. Vestium super fluitas damnatur, 181, 367. Vide Monachi. Victus ratio monachis præscripta bæc est, ut neque ad voluptatem, neque ad afflictationem carnis respicial, 521. Optimum est, si ob nullam victus necessitatem in publi cum prodire cogantur, 321. Omnia quæ nobis apponuntur degustanda, 561. In alimentis capiendis damnuia satieta tis vitandum, et ab his quæ ad voluptatem parata sunt prorsus abstinendum, 561. Quæ sit sollicitudo laudabilis de rebus ad vitam necessariis, 510. Viduarum vita qualis esse debeat, 309, 310. Vigilantia Christianæ præmiuin, 163.

Vinum ad quid homini concessum, 123. Monachis ad medelam concessum, 321. Vini usus qualis esse debeat, 9, 5. Effectus, 124, 125. Abusus, 124, 125. Vino obruti descriptio, 124, 125. Vide Ebrietas. Violenti quinam sint qui regnum cœlorum rapiunt, Virginitatis donum in quo positum, 319. Fructus, 319. Vitium quodlibet virginitati adversatur, 319. Virginum vita qualis esse debeat, 312. Quo tempore fieri debeat virginitatis professio, 357. Qui in virginitate vitam agere non vult, is coram testíbus dimittatur, 357. Vide Ascetica vita. Virginum conventus eamdem atque monachi regulam profitebantur, 326. Una cæteris præerat, cui tenebantur in omnibus parere, 326. Sola antistita de rebus necessariis cum viro aliquo sermonem habere po terat, una aut altera ex sororibus secum præsente, 326, 527. Quis sit modus colloquendi cum fratribus, 376. Virgines lanificio operam dabant, 466. Quæ psallere non vult, aut corrigenda, aut expellenda, 514. Pœnæ vir ginibus delinquentibus impositæ, 530, 531. Viri propria laus quæ sit, 185. Vide Homo. Virtutis definitio, 337. Virtus ex voluntate non ex ne cessitate proficiscitur, 79. Penes nos est, et a studioso potest acquiri, 97. Aspera primum est et accessu difficilis, sed vitio jucundior ei qui eam consecutus fuerit, 176. Ex possessionibus sola est, quae nequeat auferri, 177. Virtus honoratur, non divitiæ, 186. Viaticum est ad senectutem. Ad vitam æternam festinautes nos præcurrunt virtutes, 167. Veræ divitiæ sunt, 167, 168. Summo studio compa randæ, 167, 168. Quæ in animo solo adolescunt virtutes, omnes omnibus æqualiter excolendæ, 545. Vitio virtus asperior non est, 120. Cohortatio ad virtutem comparan dain, 184. Virtutis laus poesis Homeri, 177. Visio, 196. Obscurum est utrumn suscipiamus formas re rum visibilium, an virtutem quamdam ex nobis ipsis emit tamus, 196. Visorum noctu contingentium causa quæ sit, 322. Vide Somnus. Vita hominum via est, 164. Flavius continue fluens, 172. Quomodo traducenda, 163. Nihil juvat vita cum viris justis transacta, nisi vitam illorum moribus nostris expri mamus, 248. Vita quæ simul cum pluribus agitur ad multa utilis, 345. Anteponenda solitariæ vitæ, 546, 347. Vitæ commu nis encomium, 561, 562. Societas vitæ perfectissima qua sit, 561. Quid sit sollicitudo hujus vitæ, 456. Quomodo curanda, 181. Vita pro Christo profundenda, 148, 284. Vitæ præmia verbis explicari non possunt, 180. Non dantur nisi multos labores perpessis, 180, 181, 328. Vita duplex est, altera carnis propria, altera animæ co gnata, 18, 71. Digniori providendum, 18, 71. Optima ab unoquoque seligenda, 184. Vitæ negotiis sæculi implicate pericula describuntur, 344, 345. Vitæ terminus unicuique ab initio constitutus, 74. Vitii definitio, 336, 513. Vitio timiditas atque audacia inest, 189. Non omnia animi vitia manifesta sunt omni bus, 424. Nullum parvipendas vitium, 206. (bnoxius vitio inemendabili expellendus, 434. Vocis modum præfnit audientium necessitas, 466. Voluptas est hamus diaboli, 118. Voluptatibus inservire quid sit, 362. Omnis diligentia in eo ponenda est, ut ne animi altitudo ob insurgentes voluptates opprimatur, 564. Kerum et verborum quæ in appendice inveniuntur. Abraham tentationibus probatus, 698. Amen vox cur in Evangeliis repetita, 650. Apis exemplum quare propositum, 620. Apis dum ulci scitur se, plage immoritur, 620. Apis proprietates, 620. Ex eodem flore et mel, et ceram colligit, 620. Quo arti ficio favos construit, 620, 621. Animal regate est, 620, Aspectus nefandi cur omnino fugiendi, 708, 709. Assyrii, sepulturam mortuis denegabant, 700. Avari descriptio, 591. Avaritia radix malorum omnium, 709. Ejus effectus, 809. Avaritiæ morbus nusquam conquiescit, 590. Igne. ipse asperior est, 590. Cohortatio ad fugiendam avaritiam, Baptisma Christi humanum omnem captum superat, 632. Ejus excellentia, 632. 633. Moysis et Joannis baptismate longe excellentius, 632. Quæ sit differentia inter Mosis et Joannis baptismum, 632. Similitudo est crucis et mor tis, et sepulturæ, et resurrectionis mortuorum, 640. Baptisma, quare unum, 610. Ejus effectus, 585. Bapti smi gratia quomodo operatur, 636. Qua ratione ex aqua generari oportet, 634. Quid baptisml susceptionem debeat præcedere, 62, 629, 618. Gratia Dei præeat necesse est, 635. Qui baptizatur, in Trinitatem baptizatur, 583. Quid sit baptizari in nomine Patris et Filii et Spiritus sancli, Baptizati officia quæ sint, 586. Pacta ipsius cum Deo, 653. Oportet regeneratum exinde divinorum mysteriorum participatione nutriri, 649, 650. Quisquis Evangelii ba ptismate baptizatus est, debet secundum Evangelium vi vere, 652. Quis sit baptizatus in mortem Domini, 636, Beneficia benignitatis Dei per Incarnationem collata, Calamitates quo animo perferendæ, 697. Utiles sæ pius, 700, 701, 703. Gratulanter accipiendæ, 700, 701, Certamen ad placendum Deo susceptum quale sit, Charitas mandatorum radix, 609. Quæ in Christo est, necessario conjunctam habet mandatorum observationem, 673. Quæ citra charitatem fiunt, etiamsi præcepta et justi ficationes fiant, pro iniquitatis operibus habentur, 647. Sine charitate justificationum opera nihil prosunt, 631. Nulla res grata est et accepta, 668. Christi generationis officina, 597. Principia, quæ siot, 197. Dignitas, 602. Causæ, 597, 611. Christi æterna gene ratio colenda silentio est, 595, 611, 612. Generationis divinæ modus ratiocinationibus excogitari, neque ullis bo manis verbis exponi potest, 596. Christi caro quomodo concepta, 598. Quomodo sit in Christi carne divinitas, 596, 597. Propterea Deus in carne est, ut latitantem in ea mortem enecet, 596, 597. Christus, cur a virgine et de sponsata conceptus, 598. Cur vocatus Jesus, 599. Cur mortem suscepit, 612. Quomodo quis Christo crucifixus est, 659, 640. Christi obedientia innumerorum bonorum præmium, 642. Christianis mors est redditio mali, 620, 621. Coetus publici ad quid constituti, 591. Cometarum origo quæ sit, 601. Conscientiæ discussio præscribitur, 710. Ejusdem utili tas, 710. Consortia, quæ consectanda , quæ refugienda sint, Contentio quæ mala sit. 607. Continens quis vere sit, 711. Conventus publici cur instituti, 609. Corpori Christi quomodo communicandum, 586, 631. In communione corporis Christi quid cavendum sit, 586, 651. Integritas ad corpus Christi tuto ac secure edendum requisita, qualis sit, 586, 651, 65+. Corporis Christi veri tas in Eucharistiæ sacramento declaratur, 651, 634. Corpus per resurrectionem immutandum, 702, 703. Damul proprietates quæ sint, 618. In quibus imitanda, Deus quomodo diligendus, 707. Dei Filii divinitas pro batur, 611. Cave tollas ob Verbi nomen Unigeniti hypo

stasim, 612. Cur Unigenitus ad dexteram Dei sedet, 612. Deorum multitudo prorsus detestanda, 610. Diabolus non statim conditus est; sed angeli potestate accepta, conversus est in dæmonis naturam, 592. Diaboli vitium proprium invidia est, 592. In hominem qualis fue rit, 593, 594. Hominem e paradiso dejecit, 593, 594. Dia boli innumeræ artes ad decipiendum hominem, 593, 594. Per desponsationem Virginis deceptus ipse est, 598. Dia bolus osor hominum est et Dei hostis, 598. Deum impe tere cum non posset, in imaginem Dei malignitatem suam effudit, 598, 595. Homini adjutor est ad peccata, 598, 595. Hominem peccato mancipatum ad mala quæ nou vult inducit, 626. Impossibile est propriis viribus offen dicula versuti hostis vincere, nisi insuperabilis potentia Dei succurrat, 613. Dilectionis necessaria testificatio observatio est manda torum, 616. Discipulus quis sit, 623. Discipuli Domini partes quæ sint, 623, 627. Fieri non potest ut qui peccatum patrat, aut hujus vitæ negotiis implicatur, aut de rebus ad vitam necessariis sollicitus est, servus sit Domini, nedum disci pulus illius, 625, 626. Unumquemque discipulum Domini fieri necesse est, 623, 626. Quomodo quis efficiatur di gnus Domini discipulus, 628. Dives multis vitiis obnoxius est, 588. Dormitatio quid sit, 616. Ebrietas quid sit, 711. Ebrietatis effectus, 711. Eremi encomium. Vide Solitaria vita. Esaiæ locus, vi, 14. Ecce Virgo, etc., de virgine, non vero de puella intelligendus, 599. Fides quare una, 610. Formica, in quibus imitanda, 619, 621. Formica pro prietates, 619, 620. Frumentum diflidit medium, ut ad alimoniam aptum sit et ad germinationem inutile, 619. Ma didum si fuerit, productum e suis specubus exsiccat, 620. Formicina caverna quomodo constructa, 619. Gratia Dei novam generationem præeat necesse est, 633. Gratia Dei quomodo conservanda, 655. Gratiæ Dei effectus describuntur, 626. Homo Dei manibus conformatus, 593. Cur rationabile animal conditus, 708. Cur in paradiso non tentatus, sed mulier seducta, 594. Cur lapsus, 613. Per diabolum e paradiso dejectus, 594. Quomodo sauciatur denudaturque, 595. Qualis in hac vita sit, 614. Per poenitentiam repa randus, 615. Collata homini beneticia recensentur, 593, 707. Quomodo accipit libertatem a peccato, 626. Ilomo pacificus quis sit, 708. Homo hominiper se æqualis: dis erimen si quod sit, ex virtute, non ex divitiis repe tendam, 588, 589. Humilitati præ omnibus studendum, 709. Humilitatis effectus, 709. Ignis coelestis quis sit quem Deus misit in terram, 615, 616. Ejusdein effectus, 615, 616. Iniquus quis sit, 666. Societas cum iniquis fugienda, 668. Quot modis societas cum iniquis haberi possit, 668. Inobedientia in quibus posita, 659, 660. Invidiæ effectus, 590. 708. Invidia malum est possi denti, 590, 708. Vitium quoddam diaboli proprium, 592, 591. Nec potest verbis explicari, nec medelam admittit, 592, 591. Exsecranda invidia est, 708. Invidus conferendis beneficiis efficitur morosior, 594. Invidi descriptio, 708. Iracundus quis sit, 589. Fugiendus, 590. Hominis ira percili descriptio, 589 Jejunium ecclesiastica lege sancitum, 621. Omnibus omnino præscriptum, 621. In quibus positum, 621. Jeju nium cum oratione, maximum subsidium contra dæmo nes, 622. Jejunium verum quale sit, 622. Jejunii utilitas, Jejunium vigiliis copulandum, 710. Jejunii utilitas, 710. Jejunium comitetur humilitas, 711. Joannis baptisma quale fuerit, 632. Job gravissimis casibus jactatus, patientiæ exemplar, Joseph, cur voluerit occulte dimittere Mariam, 598. Joseph, multa tentamenta perpessus, 698. Justus, cur afflictus, 697. Nullus absque tentationibus de hoc mundo migravit, 698. Non aliter nisi in laboribus el adversis justi claruere, 700. Lacrymæ utiles, 711. Lacrymarum effectus ad delenda peccata, 613. Levia qui videt quare laudandus, 588. Quomodo levia videnda, 588. Liberi, quomodo educandi, 591, 592. Liberum arbitrium in quo positum, 613. Peccati oc casiones per liberum arbitrium aboleri non possunt, 613. Magi, unde oriundi. 600. Cur digni habiti qui Christum adorarent, 600. Munerum Christo oblatorum interpretatio mystica, 601. Mariæ integritas, etiam post partum, declaratur, 600. Militis Christi officium, 706. Mors ante oculos semper habenda, 712. Mortis stimu lus etiamnum homini infixus, 614. Moysis baptisma quale fuerit, 613. Obedientia in omnibus Deo absque ullo personarum re spectu reddenda, 670, 671. Sustinenda est tentatio quæ vis pro servanda erga Deum obedientia, 672, 673. Odium quale sit quo jubemur odisse patrem et ma trem, etc., 628. Opera infructuosa quæ sint, 667. Quid sit infructuoso rum operum participem non esse, 666. Operum infructuo sorum participatio in omnibus vetita, 669. Opus quodvis quomodo inchoanduin, 710. Oratio munimentum grande est animæ, 710. Ad ora tionem quomodo accedendum, 709. In oratione quid ca vendum sit, 710. Orationis effectus, 710. Otiositas circa maudata Dei fugienda, 618. Pacis fructus qui sint, 708. Pantheris insita est quædam naturalis in hominem ira, Pastori tutior est operatio in paucitate, quam in multi tudine gregum, 617. Eorum solum qui sibi concrediti sunt curam suscipere quisque debet, nisi dilectio Dei et proxi mi aliud suadeat, 671, 672. Patientia, virtus anime maxima, 708. Patientiæ fructus, Peccatum plaga animæ est, 595. Peccatum sequitur ani mam, quemadmodum umbra corpus, 590. Gratiam nobis per regenerationis lavacrum collatam abolet, 590. Etiam post peccatum spes est, 608. Per solum crucis mysterium aboletur, 613. Ei qui peccato servit, justitiae opus facere non licet, 660. Peccatorum data venia confert libertatem a peccato, 626. Perfectus quis sit, 711. Personarum ratio nulla habenda est, 588. Petrus quomodo petra, 606. Pigritia gravissimum peccatum, 618 Impedimento est ad cursum salutis, 618. Formicæ exemplum pigro propo silum, 619, 620. Penitentia, non procrastinanda, 712. Ejus utilitas, 603. Cur instituta, 603. Refelluntur qui lapsis negant pœni tentiæ locum, 603, 604, 605, 606, 607. Datur ponitentiæ locus etiam post baptismum, 603, 604, 603, 606, 607, 608, Quibus pœnitentia non sit, 603, 601, 605, 606, 607, 608. Præcepta quomodo implenda, 661. In his conficiendis tempus, persona, res, modus, ordo, animus denique ob servandus, 661, 662, 663, 664, €63. Prosperitas rerum periculosa, 700. Providentia Dei per omnia pervenit ad nos, 619. Res nostræ irrationabili et spontaneo casu nou reguntur, Proximus quomodo diligendus, 707. Psalmi quo affectu canendi, 710. Regno coelorum quomodo quis dignus sit, 630. Unius præcepti transgressio excludit a regno coelorum, 630, Resurrectio mortuorum, 702. Caro induet immortalita tem, 702. Error de resurrectione mortuorum refellitur, Risus perniciosus, 711. Sacerdotii novæ legis excellentia, 633. Morum integri

tas sacerdotibus præscripta quæ sit, 653, 634. Sacerdotii mysteria in profanis locis non celebranda, 662. Salomon Proverbiorum auctor, 616. Salus propriis viribus obtineri non potest, 613. Scandali definitio, 669. Species variæ, 669. Scandalum aliud vacat periculo, 669. Aliud habet periculum, 669, 670. Judicium in scandali auctores prolatum, 669, 670. Scripturæ sacræ utilitas, 697, 702. Assidue legendæ sunt Scripturæ, 697, 702. Interioris hominis cibus sunt, 710. Medelam cuilibet vitio convenientem habent, 587, 589. Faciei nostræ speculum sint, 587, 589. Omnes Scripturæ partes ejusdem pretii sunt, 616. Scripturæ verba quomodo accipienda, 633. Omne verbum ex Dei ore procedens indubitanter suscipiendum, 656. Quid agendum sit cum aliqua Scripturæ loca vel præcepta tum obscura sunt, tum aliis ejusdem Scripturæ locis vel præceptis vi dentur repugnare, 656, 637. Præcepto cuilibet obsequen dum, etiamsi singulis conjunctæ pœnæ in Scripturis sint, Solitariæ vitæ laus, 704, 705. Somnus quid sit, 616. Spiritus essentiæ divinæ, non naturæ creatæ est, 583, 584. Non factus, non creatus secundum naturam, 583. Variæ Spiritus sancti operationes, 583, 581. Quomodo in telligendus Spiritus oris Dei, 585. Ex ore ineffabili prodit ineff bili modo, 583. Spiritum inter et litteram quid sit discriminis, 643. Stella quæ Magis apparuit, qualis fuerit, 601. Superbus diabolo similis, 709. Superbiæ effectas, Tentatio utilis, 697, 700. Ad castigationem atque pro bationem nostram inducitur, 697, 700. Tobias, tentationibus afflictus, 700. Traditiones humanæ quomodo habendæ, 643. Trinitas supra creaturam est, 583. Una operatio est Patris, et Filii, et Spiritus sancti, 583. Unum Patrem, unum Filium, unum Spiritum sanctum confiteamur opor tet, 583. Trinitatis mysterium multitudinem deorum prorsus excludit, 610. Singularum personarum proprietates de clarantur, 611. Verbum quomodo intelligi oportet, 585. Vigiliæ utiles quæ sint, quæ inutiles, 710. Vigiliis jeju nium copulandum, 710. Vinum, cur homini concessum, Virginitas libera. Post votum emissum omnino servan da, 708. Virtutes animæ que sint, 706, 707. Vitæ novitas quid sit, et quomodo in ea ambulandum, RERUM ET VERBORUM QUÆ IN TOMO IV INVENIUNTUR. Abel, 135. Abraamius, 183. Abraamius alter, 183. Abraamius Bat norum episcopus, 221. Abrahamn in vita incola, in sepulcro propriam ter ram possidens, 333. Ab Abrahamo magorum genealogiæ, Aburgius Basilio et Gregorio amicus a teneris, 112. In Cappadocia natus, 170, 286. Per totum orbem clarus, 170. Nunc in barbarorum regione apparet, nunc annonam mili tibus ministrat, 287. Nunc imperatori astat in splendido apparatu, 287. Multos sæpe illi commendavit Basilius, Acacius presbyter apud Basilium est, 323. Basilium invisit Ecclesiæ Berœensis nomine, 333. Acacii monaste riun incensum ab hæreticis statim post Pascha, 590. Spe rabat Basilius eos ad se venturos, ut ad paratum perfu gium, 390. Acacius Arianus, 386. Academiæ insalubris locus, 572. Accusator nemo esse debet, sed frater in charitate ar guens, 501. Et qui audiunt, non conviciorum auditores esse debent, sed argumentorum judices, 301. Accusato dimidium auditus integrum servari debet, 188. Si quis accusatur, alius coram ílio, aut coram alis non redarguat accusantem, sed privatim interroget, 100. Achei cum Basi.io communicant, 307. Achaia episcopi decernunt recipiendos qui fidem Nicænam profitentur, Achar ob unum peccatum punitus, 306. Acopa, Ponti manusculum. 430. Acroamata modorum ad voluptatem compositorum ani mæ vim frangunt, 72. Actiaeus diaconus, 418. Actio omnis nostra et cogitatio ex Christi mandatis pen dere debet, 247. In actione omni habendum ante oculos Christi judicium, 237. Actiones omnes ad Deum referendæ, 858. Frustra mandata observantur, si non, ut Deus vult, observantur, Adam figura futuri, 26. Ab Adam usque ad Christum generationes 77, secundum Lucam, 399.” Adamantius, 152. Adhortatio simulata, fortissima est ad decipiendum esca, 96. Adolescentibus senes constituti parentes a communi hominum lege, 420. Adorationem veram nemo habere potest sine Spiritu san clo, 23. Adorationem Samaritana consuetudine regionis decepta in loco esse existimabat, 53. In adoratione inse parabilis a Patre et Filio Spiritus, 53. Si sis extra illum, nunquam es adoraturus, 53. Adulator in hoc differt ab amico, quod ad voluptatem loquitur, amicus ne molesta quidem tacet, 98. Adulter. Cum adultero degens mulier, adultera ompi tempore, 293. Legitimam uxorem dimittens el aliam du cens, adulter est, 329. Sed tamen annis septem non am plius punitur, 529. Adulterio anni quindecim, 326. Virgi ni lapsæ anni quindecim ut adulteræ, 326. Adulterium variis modis committi potest, 57. Adversæ res. In adversis rebus res humanæ in memo riam revocandæ, 77, 79. Job imitandus, 78. In adversis Deus nostri in ipsuni amoris periculum facit, 79, 309. Adversarii vaide insanientes confutari fortiter non pos sunt, ut nec mollia vehementer percuti, 36 | Facus, 458. Egypti pars sana cum Basilio communicat, 307. Ægy ptii confessores in Palæstina exsules, 408. Apolinarium condemnant, 409. Rogat eos Basilius, ut illum conentur reducere, 410. Marcelli discipulos recipiunt, 410. Unde magnus Basilio et pluribus aliis dolor, 410. In Egypto monasteria, 510. Ægyptius sophista, 475. Ælianus contra quem scripsit Gregorius Neocæsarien sis, 316. Elianus Basilio commendatus, 331. Erarii patronus, 112. Erumna. Ex ærumnis ipsis utilitatem capere debemus, tum maxime Deo credentes, cum eo indigemus maxime, Eschylus, 169. Esopi fabulæ, 277. Eterna malorum supplicia, 139. Æterna caducis assi milare mentis est carnalis, 146. Aetius princeps hæresis Pneumatomachorum, 4. In epistolis statuit, quæ dissimilia sunt, dissimiliter proferri et vicissim, 4. Hoc principium arripuerunt Pueumatoma chỉ, 4. Aetius presbyter et monachus, 590. Affectus alii sunt carnis, alii carnis animatæ, alii ani mæ carne utentis, 402. Afflicti homines proclives ad sperandum et ad conque rendum, 168. Amiciorum consolationi merces a Deo re posita, 151. Amictiones pro virium nostrarum modulo in

fligit justus judex, 232. Afflictionibus semper consolatio nes admiscet Deus, 181. Afri cum Basilio communicant, 307.' Africanus historicus, 61. Ejus testimonium de sancta frinitate ex quinto libro Epitomes temporum, 61. Agnus inter innumeras oves matrem agnoscit, 583. Alcinous, 168. Alemæon invitis Echinadibus quievit, 94. Alexander alteram aurem reservabat ei qui calumniam patiebatur, 103, 188. Simul et potionem sumit et episto fam contra medicum scriptam legit, 419. Captivas videre Doluit, 571. Alexander ex monacho episcopus Corydalorum, 331. Alexander episcopus Ægypti exsul, 408. Alexandriæ persecutio, 230, 231. Alexandrinos conso latur Basilius, 250, 231. Fatetur sibi convenire ut de re bus suis referat ad Petrum Alexandrinum, et Petro ut eas curæ habeat, 411. Hortatur Petrum ut fraternitatis ubique diffuse curam gerat, 225. Alexandrinos nonunilos cominendat, 441. Alphæus sacer, 459 Atypius, 431. Amantium morbi vehementiam compescit imago formæ amatæ conspecta, 214. Amatoria quædam affectio in ani inas amicorum, 214. Amasea, 235, 347. Amasienses, id est, episcopus Ama siensis, 387. Ambrosia, 267. Ambrosius (S.) sæculi ornamenta projiciens, suscipit Ecclesiæ gubernacula, 288. Ex terræ judicibus ad cathe dram apostolorum translatus a Deo, 248. Non ab homini bus accepit Evangelium, 288. Corpus sancti Dionysii petit a S. Basilio, 288. Amicitia mundi oculis indiget ac congressu; spiritualis amoris nequaquam caro conciliatrix, 243. Amicitiæ cor poralis oculi conciliatores, at vera charitas longe distantia conjungit, 225. Ad amicitiam multum valet consuetudo, 418. In amicitia vinci idem valet ac vincere, 158. Amici tie pestis assentatio, ut rubigo tritici, 418. Amicitiæ non absurdus debitor Basilius, 313. Non putat Basilius bono animo quemquam esse posse, si a veris amicis disjunga tur, 21. Vita Basilio misera videtur et fugienda ab ami corum consuetudine separata, 214. Amicum judicat Basi lius virum sapientem, etiamsi nunquam viderit, 156. Ami cus in hoc differt ab adulatore, quod hic ad delectationem loquitur, ille ne molesta quidem tacet, 98. Amicum ira scentem libentius quis viderit, quam alium colentem, 98. Amicus accusatus vel per litteras interrogandus, vel ac corsendus, vel per communem amicum conveniendus, 101. Amicorum oblivio et contemplus ex potestate ortus, magna crimina, 150. Multæ noctes ducendæ insomnes, veritas lacrymis a leo quærenda ei qui se a fratris amici tia meditatur abscindere, 310. Major adhibenda diligen tia, quam a judicibus morte aliquem damnantibus, 340, Amos ex caprili corroboratus a Spiritu in prophetam evectus, 267. Amphilochius (S.) rhetor el foro assuetus, 239, 210. Statuit cum Heraclida in desertum locum secedere, 259, 240. Fovet senectutem patris, 241. Basilio omnium cha rissimus, 2. Fugiebat Basilium, vel potius ordinationem, 251. Sed eum Dominus inevitabilibus gratiæ retibus illi gavit, 251. Recens ordinatum Basilius consolatur et horta tur, 231, 232. Basilius illum invitat ad diem festum san eti Eupsychii, 263. Nullius præsentiam magis desiderat Cæsariensis populus, quam Amphilochii, 265. Hortatur Basilium, ut scribat de Spiritu sancto, 3. Nullam ex voci bus quæ de Deo usurpari solent, citra examen relinqui debere existimabat, 1. Multum fuit cum Basilio graviter ægrotante, 231. Illius igneus charitatis fervor, 67. Morum gravitas et taciturnitas, 67. Humilitas, ut qui discere non gravetur, cum docendi locum teneat, 290. Basilium con sulit, 268, 290, 324, 385. Prudenter curat Ecclesiam Isau rorum, 282. Cum Amphilochio multis de causis congredi cupit Basilius, 298. Inprimis ut eo consiliario utatur, 298. More apostolico res Lycaoniæ componit, 298. Huic Basi lius commendat ecclesiam suam, brevi moriturum se pu tans, 298. Concilium cogit, 299. Basilius ad futurum se pro mittit, si in paucos dies differatur, 299. Cura illius maxi ma Basilius, 554. Mittit Basilio munera ad Natale Domini, 355. In Pisidia tranquillus est dum Cappadocia vasta tur, 384. Illius videndi quam cupidus Basilius, 354. Amphipolis, 94. Amygdale amariores, 477. Anarchia populos invasit, eo quod quisque principatum ambiat, 66. Ancyra lites et discordias experta in electione Athana sii episcopi, 109. Vide Athanasius Ancyranus. Visa est habere successorem Athanasii et quiescit, 110. Ancyræ synodos cogit Gregorius Nyssenus, 196. Vide Galatia. An cyræ communicat Eustathius cum Ariauis, 347. Ancyrana fides, 381. Andronicus dux, 204. Nullo deterius philosopho res humanas consideraverat, 205. Angelus numero unus, non natura, neque simplex, 82. Siquidem angeli hypostasis est essentia cum sanctitate, 82. Angelorum substantia spiritus aerius, aut ignis im materialis, 32. Hinc in loco sunt, et iis qui digni sunt ap parent in specie propriorum corporum, 32. Loco circum Scripti, 46. Angelus qui allocutus est Zachariam, non eo dem momento implebat in cœlo suam stationem, 46. San cti sunt et nominantur ex gratia Spiritus, 31. Angelorum perfectio est sanctificatio et in hac perseverantia, 31. Ab ipsa protinus creatione perfecti, 33. Non sunt natura san cli, 32. Sanctificatio est extra substantiam angelorum, 32. Substantia eorum completur per Spiritum sanctum, 33. An gelos esse liberos, æque ad vitium et virtutem vertibiles, patet ex lapsu malorum, 32. Inde etiam eos egere auxilio S. Spiritus patet, 32. Non possent dicere: Gloria in excelsis Deo, nisi a Spiritu sancto roborati essent, 32. In angelis et archangelis confusa essent omnia, si Spiritus sanctus ab eis discederet, 32. Non possent futura prædicere, ac docere arcana, nisi per Spiritum sanctum, 32. Non sunt beati, nisi quia Deum vident, 33. Non vident autem abs que Spiritu, 33. Angelorum dux Spiritus sanctus et cho ri præfectus, 33. Officia sua exercent in virtute Spiritus, 35. Seraphim non possent dicere: Sanctus, sanclus, san clus, nisi eos doceret Spiritus, quoties pium sit hæc verba canere, 33. Quod cum Deo conjuncti sunt et ad malitianı verti non possunt, et in beatitudine perpetuo perseve rant, id illis a Spiritu accedit, 41. Inter angelos nulla li berorum et servorum distinctio, 43. Nullus inter eos im perat. Omnes servi sunt Dei, 43. Exceptis desertoribus, 43. Eorum creatio cur prætermissa a Mose, 51. Contem platio quæ in ipsis est augelis, non est extremum bonum desiderabile, 83. Crassa enim eorum scientia, si compare tur cum ea, quæ est facie ad faciem, 85. Angelus ecclesiæ inspector, 367. Angelus custos, 505. Pacificus adjutor et vise comes, 92. Angeli præfecti sunt hominibus, ceu quidam pedagogi, 125. Precautium in ecclesia verba describunt, 525. Conservorum adjutores, et fideles veritatis testes, 24. Jejunantium capita recensent, 526. Adfuturi sunt Chri sto judicanti, 24. Amma ex divinioribus accepta, 421. Hinc Deo subjici debet, cui gravissimis obstricta debitis, 421. Ad Christi ima ginem eflingi debet, 247. Animæ cura longe præferenda corporis curæ, 584. Nos anima sumus et mens, nostra vero corpus et sensus, 584. Ut in stateræ momentis, dum unum deprimitur, alterum attollitur, ita in corpore et anima, 583. Animae cupiditates posterius accesserunt ob amorem carnis, 20. Animæ expurgationis principium quies, 72. Animæ oculus expurgandus, 259. Anima_carna lis spiritus illustrationem recipere non potest, 317. Ani mæ vim frangunt acroamata niollia et facetorum hominum verba, 72. Quandiu anima in Deo ambulat, nec damna nec morbi virum probum attingunt, 452. Animalis ne minutissimi quidem naturam explicare possumus, 95. Animalium cædem aversantur Magusæi, Animorum imagines sunt sermones, 90. Animus vitio turpitudinis lippus, 251. In animo nostro, tanquam in templo, consecranda Dei cogitatio, 237. Animi elati dum coluntur, arrogantiores fiunt, 368. Annesi, pagus solo Iride a Basilii monasterio separa lus, 76. Annonam militibus suppeditant curiales, 177. Anomaeorum impietas nunc circumstrepit, 90. Anomis primum semina impietatis præbuisse Dionysium existi mat Basilius, 90. Anomoi perpetuo objiciunt ignoratio nem diei et horæ, 560. Anthimus, 152, 183. Post pactam cum Basilio pacem, episcopum Armeniæ contra canones ordinat, 212, 213. Basilius ei cito placatus, 218. Anthimus Basilii unanimis, 316. Anthimo insinuare conatur hæresim Sabellii episco pus Neocæsariensis, 316. Antichristus, 231. Antichristi ingressus initia esse vi debantur Basilio, quæ tunc fiebant, 408. Antiochena Ecclesia non modo ab hæreticis scissa, sed etiam ab iis, quiidem inter se sentire se dicunt, discerpitør, 160, 394. Hanc Ecclesiam Athanasius per se sine ulliusho minis adminiculo curare poterat, 159. Rogat eum Basilius, ut hoc opus aggrediatur, 159, 160. Vide Meletius. Basi lius nullius ex iis, qui post Meletium venere, communio nem amplexus est, 159, 160. Non quod indignos judicet, sed quia nihil habet unde hunc condemnet, 159, 160. Antiochene Ecclesiæ pacem videre cupit Basilius, 393.

Inimicus ei succenset, quia illic Christiani cœpit appella tio, 394. Nihil in orbe terrarum præferendum Antiochiæ, 159, 163. Quæ si ad concordiam redeat, velut caput cor roboratum universo corpori sanitatem suppeditabit, 160. Antiochiæ nonnulla gesta, 141. Gravis persecutio sub Va lente, 232. Antiocheni in persecutione, velut tristis cho rus communem lamentationem edunt, 232. Antiocheni, id est, Euzoius, 387. Antiochus (S.), 247. In litteris Eusebii, salutem manu sua mittit Basilio, 257. Cum patruo Eusebio exsulante versatur, 257. Missus Samosata redit ad patruum, 367. Litteras defert Basilii, 267. Antipater Cappadociæ præses, 228. Abesse cogitur Ba silius eo capessente gubernacula, 228. Commendat ei Palladiam propinquam suam, 228 Crambe aceto condita revocal appetentiam ciborum, 267. Gratulatur ei festi ve Basilius, cui in eamdem sententiam respondet, 267. Antipater Ascalonita, 363. Anysius, 367. Anysius alter, 453. Apis docet naturalem contemplationem, 89. Apolinarius omnium scriptorum copiosissimus. 378. Ad eum laicum laicus scripsit Basitius, 224, 343. Cum eo non communicat Basilius 224, 343. Nunquam ei misit cano nicas litteras, 221, 313. Nunquam clericos misit, aut ab ipso missos ad precum communionem admisit, 224, 343. Librum De Spiritu S. nunquam ab eo petiit aut missum accepit, 224, 313. Illum nuùquam inimicum duxit, 378. In Honoullis eum reveretur, nonnulla in eo reprehendit, 378. Pauca legit ex ejus scriptis, 378. Communionem re nuntiat Basilio Eustathius, eo quod scripsisset Apolinario, 378. Apolinarius proclivis ad omnia dicenda, 220. Reno vare dicitur Sabellii hæresim, 409. Impia illius de Trini tate dicta referuntur, 220. Illum antea accusari non audie rat Basilius, sed tamen ficta esse non putat, 220. Hinc eum vituperare cogitur, ut a seipso notam hæresis repel lat, 221. Dubitat an vera sint quæ ei tribuuntur, 340, 409. Videbatur defensorum veritatis socius futuras, 409. Videbatur ab initio esse ex Catholicis, 409. Scriptis orbem implevit, 406. Illius de theologia disputationes non Seri pturæ testimoniis, sed humanis argumentis nituntur, 406. De resurrectione sentiebat Judaice, nosque aiebat ad le gis observationem reversuros, 406, 410. Ea tradit de In carnatione, quæ fratres valde perturbarunt, 407, 409. Et in agendo et in differendo calidus et audax, 409. Immisit in ecclesias Catholicorum qui eas scinderent, et proprios conventus sibi vindicarent, 409. Episcopos habebat sine populo et clero obambulantes et nomen nudum circumfe. rentes, 409. Apostasiæ initia videbantur Basilio, quæ fiebant sub Arianis, 231, 235. Apostoli sermone Christi expurgati, 83. Ad summum contemplationis, quantum hominibus fas est, pervenerant, cum quæsierunt diem et horam, 85. Apotactitæ, 296. Aqua manans e petra figura vivificæ potentiæ verbi, 26. Aquila in educanda prole iniquissima, 586. Arcadius comes rei private, 94. Arcadius episcopus Basilio spem ex illius episcopatu conceptam significat, 142. Domnum ædificat ad gloriam nomimis Christi,142. Reliquias martyrem petita|Basilio,142. Archilochi vulpecula, 475. Arena. Per arenam Deus mare constrinxit, 300. Argumentatione potior est uniuscujusque prænotio in rebus valde conspicuis, 249. Ariadnes filium secutus Theseus, 452. Arianum schisma olim separatum adversus Ecclesiam pugnabat, 63. Postea bellum in varias partes dissectum partim ob communem simultatem, partim ob privatas su spiciones, 65. Ariana hæresis dudum abscissa a corpore Ecclesiæ, manet in suo errore, nec multum nocet, 405. Ariani dum ingenitum et genitum inducunt, manifeste sunt Philistæi. 81. Apud Arianos multitudo deorum, 375. Deus magnus et parvus, 375. Filius non naturæ nomen sed dignitatis, 375. Spiritus non particeps divinæ naturæ, sed temere et fortuito adjunctus Patri et Filio, 573. Ariani fidem Nicænam rejiciunt, ob consubstantiale, 322. Dicunt Filium secundum hypostasim dici consubstantialem, 322. Tres deos nobis exprobrant, 81. Ex Christi Jacarnatione et morte ansam arripiunt illius divinitatis negandæ, 84. Velut si quis medicum accuset, quod particeps fetoris fiat, ut sanet ægrotos, 84. Ariani ingrata creaturæ, mali progenies, 84. Mutabilem essentiam Spiritus sancti dicere non audent, 87. Graves lupi gregem Domini ubique ter rarum divellentes, 108. Ab Ario jacta hæresis semina, quæ deinceps firmata a pluribus, sub Valente exitiosos fructus protulerunt, 184. In tempestate ab Arianis exci tata soli vel cum paucis Neocæsarienses tranquilli, 107. Non eos attigit ventorum hæreticorum æestus, 107. Insi diati sunt Ecclesiæ Cæsariensi, 140. Iterum metuuntur il Horum insidiæ mortuo Eusebio episcopo, 140. Veniunt in Cappadociam ante Valentem, 161. Minantur concursuin hæreticorum ex Armenia Tetrapoli et Cilicia, 161. In multis Ecclesiis pietatem eradicarunt, et unitatem scide runt, 141. Ariana hæresis fere a finibus Illyrici usque ad Thebaidem depascitur, 184. Arianis sub Valente dominan tibus, præmium erat impietatis episcopatus, 181. Qui gra. vius blasphemabat, dignior habebatur qui præesset, 184. Ariani non desinunt Catholicis argumenta scribendi sup peditare, 227. Veritatein imitari studebant, 183. Omnia ecclesiastica munia sibi arrogant, 375. Ariani sibi arrogant baptismata, deductiones proficiscentium, 375. Visitationes ægrorum, consolationes marentium, mysteriorum commu niones, 373. Arianorum formulis subscribere idem est ac imaginem adorare, 373. Ariaui nonnulli cum orthodoxis conjuncti, ita ut nullum sit amicorum et inimicorum discri men, 163. Cum nocturna pugua comparatur status Eccie siarum, 163. Ariarathia, 443. Hujus loci incolæ admodum gravati et pauperes, 443. Ariminense concilium. Ibi per vim gesta Romæ disso Inta sunt, 162. Hujus rei Acta postulat Basilius ex Occ dente mitti, 162. Arinthæus corporis robori parem habens animi virtutem, 415. Illius humanitas et generosa indoles, 261. Coum naturæ humanæ exemplar, 416. Nec statuarii et pictores formæ dignitatem, nec bistorici res gestas assequi possiut, 416. Obiit non senio fractus, 416. Ominem maculami bapti smo expurgavit in ipso exitu, 416. Conciliatrix illi el ad jutrix hujus rei uxor, 416. Hanc consolatur Basilius, 415, 416. Et rogat ut matri semo confecta parcal el tenera file, 415, 416. Aristoteles sensit sibi deesse Platonicos lepores, 226. Armenia episcopo Cæsariensi subjecta, 195 Satalenses a Basilio episcopum petunt, 193. Armenie episcopi ordi nantur a Casariensi episcopo, 212, 213. Sebasteni presby teri curam ecclesiasticam a Basilio exposcunt, 230. Ar menia episcopis destituta pluribus in locis, 195. Multa in hac regione indifferenter peccabantur, 195. Opus erat viris linguæ peritis, quique reliquos usus gentis proprios scirent, 195. Armenia seditionibus referta, 212. Armeniæ montes hieme impervii, 246. Armeniæ pars vicina Neo cæsariensibus cuni Basilio communicat, 307. Armenia Te trapolis, 161. Arti unicuique proprius labor adjunctus, 96. Artes aliæ ad vitam necessaria, aliæ ad honestius vitæ in stitutum excogitata, 188. Artes nec vitia per se sunt nec virtutes, sed pro utentium proposito, 336. Artium studia hujus ævi finibus continentur, 422. Ascetice vitæ præcepta, 126, 127. Ad asceticæ vitæ apicem non statim assurgendum, sed satius est paulatim proficere, 126. Asceta: commendatur lectio Scripturæ, maxime Novi Testamenti, 127. Consanguineis suis mortuus est, quare non debet cum illis versari, 127. Nec propter eorum usus a loco suo recedere, 127. Ascela aurum maxime fugiendum, 128. Si quis afferat pecuniam distri buendam pauperibus, suadere asceta delet ut ipse distri buat, 128. Ne illum coinquinet accepta pecunia, 128. Nihil a quoquam accipere debet ultra quotidianum vitæ asceticæ usum, 128. Ascetis incipientibus opus est ma gistro, 239. Indigent freno et stimulis, 239. Satlus est hominis prudentis consilio regi, quam in desertis locis vagari, 211. Speluncis et saxis præferendum hoc subsi dium, 241. Ascetæ non per se ipsi bona sua distribuant, sed per eum qui res pauperum dispensat, 211. Ascetica vita et mundi negotia conciliari non possunt, 430. Plena est natura ejusmodi exemplis, 430. Nec mens nec sensus duo simul percipere possunt, 430. Asceticæ vitæ et virgi nitatis cum civilibus dignitatibus conjunctio, 208, 209. Ascetica vita omnibus suspecta ob lapsum nonnullorum. 211. Risum movet ascetarum peccatum his qui piam vitam exsecrantur, 211. Ascholius (S.) Thessalonicensis prior scribit Basilio, 215. Magnum studium significat beatissimi Athanasii, 243. Scribit Basilio epistolam amore refertam, 254. Mittit cor pus martyris, cujus ipse hortator fuerat, 234, 255. Cappa dociam laudat ob beatum Eutychen, a quo fides in has re giones perlata, 233. Martyrum certamen egregie descrî bit, 255. Asclepius ex plagis mortuus, eo quod cum Doec com municare nollet, 381. Asianus tractus. In eo mirum si qui ab errore alieni, 531. Asiatici nonnulli probaverunt baptisma Novatiano rum, 270. Assentatio pestis amicitiæ, ut rubigo tritici, 418. AS sentationes solent magnis potestatibus adhærere, 419 Asterius, 15%.

Astydamas, 122. Atarbius Basilio iram per silentium declarat, 158. Idem tamen uterque sentit, 158. Media in ecclesia Basilium di lacerat, 217. Sabellii hæresi affinia loquitur, 217, 218. Ecclesiarum gravis dolor ob illius dicta, 218. Nicopoli aufugit ubi audit Basilium advenire, 217. Scribit ei Basi lius, ut modico itinere confecto, ad se veniat, 218. Athanasius (S.). Nemomagis dolebat ex confusione Ec clesiarum, 158. Viderat enim priscam tranquillitatem, et præterita comparabat cum præsentibus, 158. Nemo ad vi dendum quid deceat, acutior, el ad perficiendum accura tior, nemo toti Occidenti venerabilior, 159. Tanta illi aliarum Ecclesiarum cura, quanta Alexandrinæ, 161. Nul lum tempus intermittebat disserendi, admonendi, subinde mittendi ad alias Ecclesias, 161. Athanasii luta et secura consilia, tum ob experientiam, tum quia præ cæ teris a Spiritu consilium habet, 162. Medicus morborum Ecclesiæ a Domino reservatus, 173, 175. Videt ex inentis contemplatione quæ ubique gerantur, 173, 175. Fraterni tatis ubique diffusæ curam gerebat, 225. puero pro pie tate certavit. 175. Ab eo innumeri labores pro Ecclesiis exantlati, 159. Beatissimi Athanasii studiosum esse, argu mentum est sanæ in maximis rebus sententiæ, 243. Atha nasius Basilium diligebat, 225. Athanasii litteræ ad Basi lium de recipiendis ab Ariana hæresi redeuntibus, modo fidem Nicænam recipiant, 306. Illius litteras conservat Ba sitius et omnibus exposcentibus ostendit, 306. Dolet ab eo prætermissam scribendi occasionem, 173. Parem ærum nis consolationem accepisse sibi videretur, si ad historiam vitæ suæ congressum cum Athanasio adjiceret, 173. S. Athanasius excommunicat Libyæ ducem, ac litteras ea de re mittit Basilio, 155. Ad Athanasium confugit Basilius, ut Orientis ac in primis Antiochiæ mala sanentur, 158 et seqq., 175. Athanasius acceptas ab Occidente litteras mit tit ad Basilium, 181. Athanasium inter et Meletium, res gestæ sub Joviano, 321. Athanasius Meretii communio nem appetiit, 391. Dimissus a S. Meletio sine communio ne, 181. Quare a S Basilio rogatus, ut prior scriberet Meletio, id facere noluit, 181. S. Athanasii ad Paulinum litteræ, 321. Athanasius pater Athanasii episcopi Ancyrani, 102. Vir doctus, quique gubernacula urbium et gentium tenuerat, 103. Questus est quod Timotheus chorepiscopus de se apud Basilium detraxisset, 103. Hortatur eum Basilius ut calumnias vitet, dilectionem erga liberos intendens, 103. Sed negat sibi quidquam a Timotheo dictum, 103. Athanasius Ancyranus episcopus, 103, 104. Magna cer tamina pro fide sustinuerai, 104. Illum Basilius fidei inter paucos firmamentum esse ducebat, 104, et columnam Ec clesiæ, 109. Ancyranam Ecclesiam in unam consensionem et communionem compegerat, 109. Multa opera Eccle siis Dei exautlaverat, 109. Huic Basilius Ecclesiarum cu ram deferebat, 109. Illius os justa libertate et gratiæ ver bis scatebat, 109. Illum sæpe reprehendit Basilius quod totus dissolvi et cum Christo esse cuperet, nec in carne propter suos manere præferret, 109. Longa experientia Basilium noverat, 104. Is tamen iratus erat Basilio, suc censebat, minatur, 103. Noxas ab eo scribi et componi di cebat, 104. Illius morte afflictam Ancyram consolatur Ba silius, 109. Athenæ, 461. Athenis olim notis inusti infamiæ, aut manibus non puri ad forum accedere non audebant, 169. Athenogenes festinans ad consummationem per ignem, discipulis hymnun, reliquit, in quo Deum glorificabat cum sancto Spirit, 62. Athletis longe gravius est, non admitti in stadium, quam plagas accipere, 64. Athos velificatus, 455. Atlagæna, 422. Atticus rogator, 447. Auditio, 272, 293, 326 et seqq. Aulica simulatio, 122 Auris utriusque tinnitus, ubi aliquid grave et molestum auditur, 131, 223, 231. Aurum campano numero ponderatum, 123. Aurum ani mæ insidiator, et peccati pater, et diaboli minister, 128. Aurum comparatitium, 179. Tempus ei solvendo præsti tutum prorogari petit Basilius, vel reliqui solutionem ali quandiu differri, 180. Avaritia idololatriæ nomine damnatur, 101. Copia u'tra necessitatem perducta imaginem exhibet avaritiæ, 101. Avaritia radix omnium malorum, et idololatria vocatur, 148. Avarus omnia in aurum verti cupit, 499. Satiari nun quam potest, 498, 499. Pauperem merito se esse dicit, 498. Avari stultitia horrea majora cogitantis exstruere, 500. Avarus cum seleucide ave et piscibus comparatur, 501. Frustra liberos causatur, 502. Avari in alienis ra piendis quam noxia cupiditas, 502, 503. Sollicitudine di stringitur ac metu, 503. Varii Ulius prætextus ut rapiat aliena, 503 Illius in Christi judicio calamitas, 504. Avari divitis duritia in pauperes, 498 Avarus causa est malorum in quæ pauperem desperatio conjicit, 501. Aves quibus adunci ungues, pullos e nido ejiciunt, €86. Aves et pisces eamdem habent originem, 275. Balaam augur per manum vaticinabatur, 279. Adduci non potuit, ut vocem emitteret præter Dei voluntatem, Baptismus initium vitæ, et dierum omnium primus est dies regenerationis, 22. Prima est institutio, qua liberati a simulacris accedimus ad Deum, 22. Baptismus, vivifica gratia, 23. Potestas renovationis, causam habens ineffabi lem et in mysterio reconditam, 23. Per traditionem, quam accipimus in baptismo, fimus Dei filii, qui prius hostes eramus, 22. Ex mortali vita ad immortalem natura nostra per vivificam potentiam transfertur, 278. Christi incarna tio, vita, mors et sepultura eo spectant, ut per imitationem Christi adoptionem filiorum recipiamus, 28. In baptismo accipimus immortale indumentum, 431. Removemur ab omni peccato et proximi Deo fimus, 431. Magna esse de bet thesauri et regii depositi custodia, 431. Sigillum inte. grum custodiendum, 431. Baptizatus sanctimoniam in om nibus membris retineat, utpote Christum indutus, 431. Membra digna sint tam sancta veste, 431. Salvi fimus per gratiam quæ confertur in baptismo, 21. Ascendimus ab aquis ex mortuis vivi, 26. Baptisma et fides duo modi pa raudæ salutis inseparabiles, 23. Vide Fides. In baptismo aqua conjuncta Spiritui, quia duo scopi propositi sunt, ut aboleatur corpus peccati et vivatur Spiritu, 29. Aqua mortis exhibet imaginem, corpus velut in sepulcro reci piens Spiritus vim vivificam immittit, 29. Necesse est Christum imitari non solum in exemplis virtutis, sed etiam ipsius mortis, 28. Id autem consequimur, consepulti cum illo per baptisma, 28. Modus sepulturæ in quo positus, 29. Baptisma unum est, quia una est mors pro mundo et resurrectio, quarum ligura est baptisma, 29. Discrimen inter gratiam Spiritus et baptismum, in aqua, 30. In ba ptismate in Moysen et mare nulla peccatorum remissio et renovatio, 27. Nullum spirituale donum per Moysen, 27. Non induebant hominem novum, non exuebant vete rem, 27. Baptismi figura Israelitarum exitus ex Ægypto, 26. Servata istorum primogenita, ut baptizatorum cor pora, 26. Sanguis pecudis figura sanguinis Christi, 26. Primogenita typus veteris hominis in nobis remanentis, ut ostendatur nos in Adam non jam mori, 26. Mare per figuram baptisma separans a Pharaone ut lavacrum a dia bolo, 26. Si qua gratia in aqua, non ex ipsius natura, sed ex præsentia Spiritus, 29. Baptisma et fides in Moysen et in nubem, velut in umbram et figuram. 23. At baptisma et fides in Spiritum sanctum æque ac in Patrem et Filium, 25. Baptismi Moysis et nostri tanta differentia, quanta somnii a veritate, 27. Joannes baptizavit in aqua, 50. Baptismus inutilis, in quo aliqua ex tribus personis omit teretur, 23. Baptismi traditioni aliquid addere aut de trahere, plane est ab æterna vita excidere, 23. Inviolabi lis semper manere debet traditio, quæ in haptismo data est, 23. In baptismo Spiritum a Patre et Filio separare; periculosum est baptizanti, et baptizato inutile, 25. Equale damnum est sine baptismo decedere e vita, et baptismum accipere, cui unum aliquod desit eorum quæ tradita sunt, 21. In baptismi commemoratione Apostolus sæpe omittit nomen Patris et Spiritus sancti, 23. Non idcirco indifferens nominum invocatio, 23. Christi enim appellatio, totius est professio, 23. Baptismus traditioni Domini consentaneus, et baptismo fides, et fidei glorifica tio, 57, 188, 216, 263, 388. Luctuosa res acceptam salu tem in baptismo per Patrem et Filium et Spiritum san ctum rejicere, et quæ tunc credidimus negare, 21. Pro fessio, quam in baptismo deposuimus. semper servanda, ut tutissimum præsidium, 22. Quisquis hanc non servat omni tempore, alienus est a Dei promissis, 22. Repugnat proprio chirographo, 22. Vox illa omnium pretiosissima, quæ in adoptionis gratia prolata est, 22. Baptismi pacta violare quantum sce.us, 22. Baptismatis mysterium tribus demersionibus ac totidem invocationibus perficitur, 29. Trina immersio et emersio figuram trium dierum adini plet, 563. Benedicitur aqua baptismatis et unctio olei, et is qui baptizatur, 55. Renuntiatur diabolo et angelis ejus, 22, 55. Nonnulli in proprio baptizati sanguine, non opus habuere ad salutem symbolis quæ sunt in aqua, 30. Non tamen hæc detrabunt de necessitate baptismi, 50. Bapti smus ignis, probatio quæ fiet in judicio, 30. Semel bapti zatis adest quodammodo Spiritus sanctus exspectans eo rum conversionem, 34. Vituperantur qui baptismum diffe runt, 515 519.

Baptisma illud antiqui suscipiendum putavere quod nihil a fide recedit, 268. Hine distinguunt, hæreses, schismata, parasynagogas, 268. Hæreticorum quidem baptisma reji ciunt, schismaticorum vero admittunt, 269. Pepuzeni cum sint hæretici, eorum baptisma rejiciendum, 269. Cathari sunt schismatici. 269. Variæ de eorum baptismate exsti terunt sententiæ, 268, 296. Firmilianus et Cyprianus re jecere, 270. Sed tamen quia nonnullis Asiaticis probatum fuit, probat illud Basilius, 270. Amphilochio assentitur, qui consuetudinem locorum sequendam putat, 268. Encra titas rebaptizandos censet Basilius, 270. Nisi hoc generali economiae sit impedimento, 270. Izoinum et Saturninum ex hac secta suscepit in cathedram episcopalem, 270. Eos tamen rebaptizandos putat, quamvis baptizent in Patrem et Filium et Spiritum sanctum, 296, 297. Sunt enim ger men Marcionistarum, 297. Si rebaptizatio vetita in Pisidia, ut apud Romanos, suam tamen consuetudinem retinere vult Basilius, 296, 297. Idem de Saccophoris et Apocacti tis, 296. Barachus episcopus, 183. Barachus a S. Eusebio missus, 253. Barathrum orbis terrarum, 94. Barathrum naturale, 169. Barses (S.) episcopus Edessæ, 407. Illius videndi cupi dus Basilius, 407, 413. Mittit ei quædam munuscula, ac rogat ut sibi exemplo Isaac benedicat, 414. Barsumas, 183. Basilides Paphlago hæreticorum communicatur, 347,387. Basilius (S.) ab infantia usque ad senectutem infirma valetudine, 113, 299, 482. Basilii morbos renovat dolor ex malis Ecclesiæ, 234. Natura proclivis ad oblivionem, 150. Negotiorum multitudo innatam infirmitatem adauget, 150. Non tanti se facit, ut non per se ipse, sed per alium adeat Insignes viros, 204. Peccatis attribuit suis quæ eveniunt, 513. Accepta opprobria vitæ suæ fatetur convenire, 193. Peccatis suis attribuit infelicem consiliorum exitum, 195, 214, 412. Et Eustathii calumnias, 224. Fatetur se innume ris delictis obnoxium esse, 300. Postulat ut incuratus non relinquatur, sed suum sibi delictum indicetur, 301. Para tus judicandum se exhibere, 300, 302. Ob peccata lacry mas fundere non cessat, 501. Mores suos longa cum im probis consuetudine perversos fuisse ait, 357. Videtur sibi gratia Dei non duci, sed in peccatis vivere, 593. Vilis sibi videtur ac nullius pretii, 190, 592. Oblivione dignus ob vilem et abjectam vitam, 415. Publico non gaudet, 313. Latere omnium maxime studuit, 517. Latitare in vita inter primaria bona existimat, 91. Videtur sibi multo inferior, quam quis suspicari possit, 80. Negat se et sermone et opere et donis Spiritus idoneum esse, ut sibi invicem ad versantes flectat, 245. Vindictam eorum quæ pɔssus est Deo committit, 217. Parum movetur his quæ contra se fiunt, plurimum vero iis quæ contra Deum et Ecclesiam, 217. Persuasum habet se aliis indigere, nibilque in soli tudine conficere posse, 190. Miratur, cur a suis tantopere diligatur, cum adeo tenuis sit, 80. Basilius parvus et hu milis, sed idem semper, nec unquam mutatus, 388. Admo neri paratus ab episcopis Cappadocia, 154. Scriptorum suorum robore non multum confidit, 98. Videtur sibi do ctrinam imbecillitate sua magis lædere quam patrocinio promovere, 80. Amicos rogat, ut si quid in scriptis suis, infirmius sit, redarguere ne pigrentur, 98. Consentit ut scripta sua emendentur, si quis dicat meliora, 86. Moleste fert Urbicium monachum timide ad se scribere, 403. No vit semetipsum, 403. Ac probe scit nihil impedire quomi nus se major sit Urbicius, si magis timeat Deum, 403. Ra silii amica et contubernalis paupertas, 76, 267. Aurum non possidet, 124. Paupertatem laudare non desinit, 76. Pau perum numero se adjungit, 495. Prædia non possidet, sed pauper est Dei dono, 114. Hospites excipit, ut paupertas sinebat, 76. Asperum illius vivendi genus, 124. Basilius presbyter a tributis immunis, 115. Basilio optima adjutrix ad contemplationem requies, 91. Præ infirmitate planta rum in morem eodem in loco detinetur, 91. In secessus primordiis dolet quod seipsum nondum reliquerit, 71. Of Ticii sui esse ducit, monachorum curam gerere, 425. In profectu monachorum unice acquiescit, 345. Sperat se ha biturum fiduciam ob eorum salutem, 346. Basilii dolor, ubi audiit Firminum, qui vitam asceticam profitebatur, arma ac militiam sequi, 208, 209. Vitam cœnobiticam præ fert anachoretica, 433, 520. Perfici et crescere cupit vir tutem, quam in teneris discipulorum animis insevit, 432. Multa novit et adeuntibus potest impertire, 241. Sanctus Basilius veram charitatem in Cappadocia desiderat, 182, 229. Pro pace vitam libenter profundat, 182, 229. Pacem veram requirit, quam Dominus reliquit, 219. Charitatem et communionem libenter fovet cum remotis episcopis, 181, 182, 243, 254, 260, 281, 392. In tristitia degit quod Ponti episcoporum sibi charitas desit, 299. Servum se Christi esse non posse putat, nisi pacem cum omnibus, quantum in se est habeat, 300. Paulinum ejusque amicos, ut fratres et domesticos fidei agnoscit, 321. De Paulino nonnulla audivit, 594. Sed fidem non adhibuit, quia non stabat accusatus coram accusatore, 394. Neminem accu sat, charitatem cum omnibus habere cupit, 321. Sed Me letium nunquam deserere possit, 321. Pacis conciliator esse semper optavit, 395. Re infecta maret, sed nemini succensel, 393. Scit enim pacis bonum jamdudum esse sub latum, 393. Nemini concedit qui pacem magis diligat, 245. Totus in eo est, ut pacem conciliet, nec sua culpa noxii quidquam populo Dei eveniat, 217. Nulla a Basilio major minorve dissidii causa, 377. In Basilio nulla habitat invidia, 86. Privatas habet cum nemine contentiones, 246. Nec in quemquam accusationibus præoccupatus est, 246. Molesta illi fratrum disjunctio, 382. Sed in his ferendis exercitatus est ab Eustathio, 582. Sollicitus de pace Ec clesiarum, 413. Basilio multi in patria amici et cognali, 114. Multi importune litteras commendatitias efflagitant, 114. In parentis loco constitutus sibi videtur ob presby teri dignitatem, 114. Optat nt sibi liceat apud suos glo 'riari ob impetratam reis veniam, 205. Paratum est perfu gium eorum qui persecutionem patiuntur, 39). Interponit se ut negotia inter cives componantur, 422. Negotiorum inexpertus est, 112. Basilium pudet eos, qui ad se confu giunt, juvare non posse, 166. Civitatem universam horta tus est ad reliquum auri comparatitii ex symbola solven dum, 180. Basilium detinent occupationes, quominus sæpe amicis scribat, 97. Libenter cedit, ac in amicitia vinci idem valere existimat ac vincere, 158. Amicum existimat sa pientem virum, etiamsi nunquam viderit, 156. Basilio amatoria evenerat quædam affectio in animas amicorum, 214. Cum multis insignibus viris eum conjungit accepta ex auditu cognitio, 176. Nullo eorum, qui amicitiæ laude spectati sunt ignobilior, 419. Nunquam in amicitia pec casse deprebensus, 419. Præterea mandatum habet chari tatis a Deo, 419. Sua vocat, quæ amicorum sunt, 176, 444. Amicitiam cum aliis virtutibus didicit, 176. Velut in tru tina, jucundis molesta opponens, melioribus inclinat, 582. Multos dilexit a prima ætate usque ad senium, 418. Fari lis ad credendum, iterum deceptus diffidit, 152. Obtre clationes sine examine non admittit, 102. Imitatur Alexandrum qui calumniam patienti alteram aurem re servabat, 103. Propria experientia cognovit quanta sit ad calumniam proclivitas, 540. Maxima crimina esse ducit oblivionem amicorum et contemptum ex potestate ortum, 150. Ingenue judicat de scriptis amicorum, 227. Imminente exsilio dolet quod ab amicis non invisatur, 213. Vitam mi seram et fugiendam putat ab amicorum consuetudine se paratam, 214. Precibus remunerat eos a quibus beneficia accipit, 114. Basilium pudet non puræ amicitiæ, sed utili tatis causa scribere videri. 176. Culpam semel dimissam non vult commemorare, 496, 218. Acceptas ab amicis in jurias in tempus rejicit, 104. Nihil eum rerum humanarum percellit, 105. Nihil ei novum, 412. Nullius ei homin's im mutatio inexspectata, 103. Contumelias silentio premit, 207. Precatur calumnias Eustathii discipulis a Domino non imputari, 210. Non quæ ab hæreticis, sed quæ ab unani mis accidunt, marorem afferunt, 412. Ne hæc ipsa quidem inexspectata eo quod sæpe accidant, 412. Cura illum nos enarrabilis Ecclesiarum detinet, 415. In afilictionibus oņem ei celerem præstat Dominus, 319. Ejus dolor ob exsilia episcoporum, 287. Ex malis Ecclesiæ, 113. S. Basilius a teneris Gregorii doctrina imbutus ab avia Macrina, 506. Dum peregrinatur, ubique fidei defensores sequitur, 306. Nunquam ullus sermo lidei contrarius in ejus cor intravit, 306. Si quos Aii discipulos in communionem suscepit, pie loquentes suscepit, 506. Basilii fides nunquam mutała, 338. Accepta a teneris principia creverunt, ut semen; nunquam mutata, 338. Acceptam a decessoribus suis tra ditionem, ut paternam hæreditatem servabat, 60. Simile secundum essentiam probat, si addatur citra ullam diffe rentiam, 91. Secus vero non probat, 91. Consubstan tiale profitetur ut minus fraudi obnoxium, 91. Arianos pariter et Anomæos anathematizat, 349. Ingemiscit quod contra duos pugnare cogatur, 315. Hinc Anomæus, illinc Sabellius, 315. Basilii fidei nullum probrum inuri potest, 510. Plures in unaquaque Ecclesia veritatis testes, 310. Frustra in eum somnia figuntur, 310. Scire cupit quinam in quaque Ecclesia sani sint, ut sciat quibus seribendum sit et in quibus acquiescendum, 403. Ah Evippii commu nione discessit, 219. Suam Kustathio communionem no vult dare, nisi is aperte communionem cum hæreticis ejo ret, 219. Fermenti heterodoxorum particeps esse non vul, 385. Nunquam cum Eusebio et Meletio communicas set, si illos in Gde claudicantes vidisset, 415. Precatur, ut inter septem mille viros numerétur, qui genua ante Baal non incurvavere, 248, Vitam et incolumitatem negat anteponendam veritati, 44. Basilio nihil antiquius veritato

ac propria securitate, 583. Terram optat sibi dehiscere, mendacii et fraudis probriis aspersus, 152. Non facile quemquam mentiri suspicatur, 150. Millies mori mallet, quam judicem corrumpere, 228. Non potest cum simula tione ad aram Dei accedere. 219. Tacere non potest in pernicie animarum, 312, 315. Accusatur quod noxas con scribat, 104. Quod Spiritum Patri præferat, 588. De Spi ritu illius doctrina accusatur ab Eustathio, 348. Basilii scripta pro Filii et Spiritus sancti divinitate, 104. Metuit ne quis hæreticus scripta sua sub Basilii nomine ediderit, 104. Optat ut hæretici mansuescant sed si efferati pror sus sunt, non ei molestum est pro fide affligi, 64. Siatuit extra ecclesiastica esse tela, ut imparatus adversus ea quæ struuntur ab adversariis, 228. Basilius veluti scopulus in mari prominens hæreticos fluctus excipit, 300. Anomæi bellum inferunt, 319. Insidiantur Pneumatomachi, 319. Illius anima quæritur, 246. Sed non idcirco de studio Ecclesiis debito remittet, 246. Basilium adoriuntur Pneumatomachi quod gloriam dicat Patri et Filio cum Spiritu sancto, 3. In eum conglomerati insurgunt, 64. Cum eo inimici ut lupus cum agno contendunt, 277. Tres deos affingunt, 277. Mox Sabellianismi nomine accusant, 277. Basilius silere voluerat, 66. Sed eum retraxit charitas, ac excitavit Amphilochii igneus charitatis fervor, 67. Spe rat opus suum non proditurum in vulgus, 67. In Basilium furiis incensi Pneumatomachi, 21. Sed latere non patitur Basilius fidem ab illis impugnari, dum sibibellum inferunt, 21. Statuit de veritatis defensione nihil remittere, 21. Non deterret hostium nubes, 67. Fixa spe in præsidio Spiritus, veritatem cum omni fiducia annuntiavit, 67. Pneumato machorum contumelias indigne non fert, 10. Nisi doleret ob eorum exitium, gratias illis haberet ob conciliatam sibi beatitudinem, 10. Pneumatomachis novator appella tur, ac omnibus conviciis appetitur, 10, 63. Basilio hæc molesta sunt; sed etiam si ignis ardeal et enses acuantur; non idcirco deseret traditionem, 63. Quandiu respirabit, statuit nihil omittere ad ædificationem Ecclesiarum, 302. Basilium Ariani ad synodum vocare statuerunt, eumque aut communicatorem habere, aut ejicere, 366. Viribus suis altius esse existimabat fidei Nicænæ aliquid ad dere ad comprimendos Apolinaristas. 593. Basilium non pudet in minimis rebus theologicis operam insu mere, 3. Præclarum existimat, vel minimam earum dignitatis partem assequi, 3. In mininis verbis certamen videt maximum et spe præmii non detrectat laborem, 5. Basilii summus dolor, ubi audit præter mala ab Arianis orta, aliam prodire de Incarnatione novitatem, 401. Docuit rerum infelix status nihil ægre ferre, 163. Sanctus Basilius non contentionis aut gloriæ studio scribit, sed ad fratrum utilitatem, 86. Videretur sibi periculum proditionis incurrere, si non de Deo consu Jentibus responderet, 80. De rebus divinis interrogatus gaudet et gratulatur interroganti, 247. Oratione suavi ducitur, ut apes tinnitibus, 448. Basilio non est otium le gendi scripta recentiora, 378. Ne in Scriptura quidem sa tis laboris impendere potest ob corporis infirmitatem, 378. Basilium contractæ sordes ex vulgari sermonis usu deterrent, quominus sophistas alloquatur, 97. Negat se dicendi facultate præditum esse, 593. Nam vana quidem reliquit, sed nondum idoneum habet usum veritatis do gmatum, 393. Non tutum existimat res magni momenti Jitteris committere, 172. Multa in litteris scribere non audet, quæ bajulo relinquit narranda, 151. Videtur sibi ad omnia segniter se habere, 226. Tantum abest ut scri bere possit, quantum fere ut valeat, vel ferietur, 227. Basilii dolor quod quidam episcopi sibi subditi ordinare pretio dicantur, 147. Minatur illis depositionem nisi desi nant, 147. Basilii summa religio in electione chorepisco porum, 428, 429. Antiquam in recipiendis pagorum mi nistris disciplinam renovat, 148, 149. De interrogatis Am philochii nunquam sollicite cogitaverat, 268. Rem dili genter attendit, et si quid a senioríbus didicisset, recor datus est, 268. Per septem jejuniorum hebdomadas nocte et die sine intermissione Evangelium nuntiat, 477. Virgi nem famosis libellis læsam hortatur, ut se non ulciscatur, 427. Lites auctori injuriæ inferentem non vituperat, 428. Reum judicibus eripere non vult, 428. Statutum habet nocentes magistratibus non tradere, nec traditos eripere, 428. Servos qui ad se confugerant, e supplicio eripere conatur, 167, 168. Jura sacerdotum defendit adversus magistratus, 423, 426. Petit ut decenti modo advocetur ab episcopis, 152, 133, 191. Non agnoscit episcopum ab hæreticis ad eversionem fidei ordinatum, 570. Declarat se non recepturum pace reddita eos quos ille ordinaverit, 370. Glycerium diaconum, qui cum virginibus fugerat, spe veniæ revocare conatur, 258, 239, 260. Vide indicem capitum vitæ sancti Basilii, quem bic repetere superva caneum. Basilius Eustathii discipulus, 210. Bassus, 183. Batnæ, 224. Beatitudo in Dei visione posita. Visio non est absque Spiritu, 33. Coelum suscipit eos qui in Christo infantes moriuntur, 78. Qui moribus sunt doli expertibus, eamdem ac qui in Christo infantes sunt, requiem consequuntur, 78. Beatitudo extrema est etiam Christus secundum Ver bi considerationem, 83. Tunc enim mens nostra erigitur ad beatam sublimitatem, cum Verbi unitatem et monadem contemplatur, 86. Sed secundum Incarnationem Christus non est extremum bonum desiderabile, 8%. Quorum nunc umbras videmus tanquam in speculo eorum archetypa vi debimus, 89. Beati non dicendi qui vivunt. 472. Beatos Basilius appellat mortuos, 160, 174, 243, 521, 359, 345, Bellum. In bello fortiter gesta a sanctis viris, per Spi ritum sanctum gesta sunt, 33. Cædes in bello factæ olim pro cædibus non habebantur, 275. Suadendum putat Ba silius ut per tres annos a sola communione abstineant, Benedictio est sanctificationis communicatio, 294. Beneficio majori afficitur is qui dedit, quam qui acce perunt, 205. Berisi pagus quidam, 179. Beroa, 267. Bercensis Ecclesia scribit Basilio per Acacium presbyterum, 333. Ibi cleri accurata agendi ra tio, populi concordia, magistratuum magnanimi mores, 533. Hujus Ecclesiæ labor in persecutione toto orbe cele bratus, 334. Multas Ecclesias erexit suo exemplo, 554. Bermense monasterium statim post Pascha incendunt hæretici, 390. Igni tradunt labores monachorum, 590. Bianor presbyter Antiochenus, 290. Juraverat coram infideli viro territus se sacerdotio non amplius perfunctu rum, 290, 291. Iconium venit, 291. Censet Basilius eum in clerum suscipi posse, sic tamen ut pœnitentiam agat ob temerarium jusjurandum, 291. Blasphemia in Spiritum sanctum irremissibilis, 59, 269, Vide Spiritus sanctus. Boethus, 183. Bona primaria et maxima, dilectio Dei et proximi, 90. Bona non sunt natura divitiæ, gloria et sanitas, 364, 497. Quatenus bonos non reddunt possessores 361. At contra riis magis eligenda sunt præposita, 364. Bonum æternum, una res expetenda, 421. Boni initium recessus a maio, 472. Boni quidquid facimus, nobis ipsi colligimus, 241. Duplici pæna dignus qui malum facit boni prætextu, 474 Boni communio, 326, 330. Bosporius episcopus, 143, 144. Monet Basilium de ra luminiis ipsi inflictis, 143. De Basilio dedocet canonicas et Basilium de canonicis, 144. Eadem in illo ac in Basilio fides et sententia, 148. Basilii communicatoribus adjun gitur, 234. Boves redeunte vere ad exitus spectant, 583. Bos illa crymatur amisso socio, 583. Bretannius, 208. Briso vir bello clarus, 439. Subito ereptus vita in ipso ætatis flore, 438, 439. Illius jacturam totum fere impe rium sensit, 438, 439. Hunc imperator desideravit, milítes planxere, viri in maximis dignitatibus ut proprium fi Jium luxere, 458, 439. Illius uxorem consolatur Basilius, Bruta animantia inter se consociantur: homines bellum cum necessariis et domesticis gerunt, 67. Futuris provi dent, homines non item, 582. Bruta animantia naturalem amorem fetibus suis exhibent. 103. Bovem amisso socio illacrymantem vidit Basilius, 538. In animantibus elucet Dei providentia, 581, 582, 583. Cur nonnulla venenata, Cadis voluntariæ et involuntariæ discrimina, 272, 273. Cædes involuntaria undecim annorum spatio abunde pu nita, 273. Moysis præcepta observanda in dignoscenda cæde involuntaria, 275. Caesarea de eruditis viris et omnibus bonis, quibus opulentæ urbes abundant, gloriabatur, 171. Non deerant coetus eruditorum virorum et in foro colloquia, 169. At his omnibus eam spoliavit divisio Cappadocia, 169. Intro ducta Scytharum et Massagetarum inscitia, 169. Una vox eorum qui exigunt et a quibus exigitur, 169. Occl usa gymnasia, noctes non illustrata, 169. Senatorum alii fu giunt, alii Podandum abducti, tertia pars relicta ing emi scit, 170, 171. Ipse civilis coetus animo concidens per agros divagatur. 171. Cæsarienses magistratus plerique in agris, 180. Cæsarea metropolis, 94. Cæsariensis Eccle sia sana est, ejusque percelebris pietas, 141. In Casa riensi Ecclesia semper viguit fides Nicæna, 233. Cæsarem

metropoli insidiati sunt Ariant, eamque zizaniis hæreticis complere voluerunt, 140. Iterum metuuntur illorum in sidie mortuo Eusebio episcopo, 140. Multi insidiantur lupi, 232. Cæsariensis Ecclesia, scopulus in mari promi nens, 300. Circa illam franguntur hæretici fluctus, nec ea quæ retro sunt, alluunt, 300. Cæsariensi episcopo Arme nia subjecta, 195. Cæsariensis episcopus Armeniae episco pos ordinare solet, 212, 213. Cæsariensi Ecclesiæ traditæ sunt a sanctis regulæ, 219. Cesariensis Ecclesia more prohibentur nuptiæ cum sorore uxoris mortuæ, 249. In Cesariensi Ecclesia asservabantur littere Dionysii Ro mani, 165. Cæsariensis clerus ingens numero, 289. Clerici sedentarias artes exercent, non vero mercaturam, 299. Hinc non libenter peregre eunt, 290. Cæsareæ omnes clerici una vicarii voce curiæ traditi, 363. Cæsariensis episcopi audit morte statim episcopi in urbem conve niunt, 234. in Cæsariensi Ecclesia non humanis verbis; sed oraculis Spiritus sancti placatur Deus, 311. Ejusdem Ecclesiæ mos psal endi et vigilandi, 311. Cæsareæ dies festus in honorem sancti Eupsychii, 263 Cæsarea_quot annis celebratur a tota vicinia festum sanctorum Expsy chii et Dame et eorum chori, 263, 388. Cesariensis Ec clesia Eusebii Samosatensis videndi et audiendi cupidɔ, 112. Cæsariensi Ecclesiæ omnium bonorum antiquissi mum videre Eusebium et audire, 236. Eam Basilius ma gna spe suspendit, promissa narrans Eusebii, 256. Cæsa riensis populus, cuin multos expertus sit, nullius vorem magis desiderat, quam Amphilochii, 263. Cesariensis Ecclesia et Neocasariensis olim inter se unum erant, 307. Frequentissime populus miscebatur, et e clero alti ad alios veniebant, 307: Pastores alter altero duce et ma gistro utebantur, 307. Prope Cæsaream insigne Pto chotrophium, 210. Cæsarea monia vetustate collapsa, 300. Cæsaria patritia, 186. Cæsarius Gregorii Nazianzeni frater, 10% Basilii monita quo animo solebat accipere, 105. Mirabiliter a Deo ere plus e periculo, 103. Moriens dixit: Mea omnia volo esse pauperum, 111. Mortui bona a servis compilata, 111. Caini peccatum et poena, 396, 397, 398. Cain immerito occisus putatur a Lamech, 399. Calamitates cur eveniunt, 509. Calcearium pretio vili sit, sed tamen aptum að usum explendum, 74. Calidis mortui non juvantur, 229. Callisthenes, 166. De ejus lenitate et animi modera Mone consentiebant omnium testimonia, 168. Is læsus a servis Eustochii, militem immisit, 168. Cum ad Basilium servi confugissent, scripsit eorum causa Basilius, 167. Callisthenes Basilium totius rei arbitrum ac dominum fe cit, 167. Sed tamen cum jussisset servos eo abduei, ubi tumultum excitaverant; Basitius rogat, ut sibi vindicta permittatur, et miles revocetur, 167, 168. Calumniator sibi ex ipso opere diaboli nomen accersit, 501. Nemo diabolus sit, sed accusator; imo nec accusator, sed frater in charitate arguens, 301. Ex calumuia maxime diabolus dignoscitur, 503. Nomen illi factum est pecca tum, 303. Calumniator tres simul personas lædit, 301. Non videtur metuere judicium Dei, 143, 144. Res terribi lis calumniis abduci sine argumentis, 101. Calumni·e vul nerant eos, qui aurem integram absenti non servant, 377, calumniis aures custodire perfacile est, 349. Eorum qui calumnias in mentientium capita rejiciunt, magna merces in cœlis, 386. Noxiam opinionem ex hominum calumnia susceptam deponit Basilius, statim atque rem cognovit, 144. Calumniæ perferen las ut ultio Domino permittenda, 143. Quæ a calumniatoribus proficiscuntur, nugæ inter dum existimande, 165. Calumniæe silentio non prætermit tendæ, 309, 571. Non ut nos ipsi ulciscamur, 309. 371. Sed ne deceptos lædi patiamur, 309. Calumnias effugere difficillimum, 102. Nullam ansam dare hominum est pru dentum et piorum, 102. Qui calumniis appetuntur, non idcirco indigni sacerdotio, 417. Domini hostes magis con firmant eorum gradus quos impugnant, 418. Calumniæ quandiu ob dissensionem locum habent, necesse est su spiciones semper augeri, 154. Calumnian abominabatur Gregorius Magnus, 312. Calypsus insula, 93. Camelis præpositus, 247. Campano numero aurom ponderatum, 124. Campus in quem secessit Esdras, 129. Cancri astutia in capienda ostrea, 570. Candidianus annonam militarem administrabat in Cap padocia, 75. Is Basilio non pro sua dignitate scribebat, in ter negotia litterarum studiis deditus erat, 73. Canis. cane rabido qui morsus est, videt canem in phiala, 357. Canon. Cum canones Patrum negliguntur, res ecclesia slicæ in summam confusionem delabuntur, 148. Canones Patrum pene obliteratos renovat Basilius, 148. Canonibus subjicere, idem ac penitus excommunicare, 426. Canone« vulgati a Basilio, 417. Canonica, 260, 616. Canonica, 144. Canonicæ non pos sunt matrimonium iuire, 272. Stuprum est earum conjuc ctio, 272. Canonicæ litteræ, 313. Cantilen spirituales, 136. Molles fugiende, 571. Cappadocia Scythiæ semina tribuit religionis, 235, 256 In Cappadocia frigus vitium gemmas succidit, 474. Cappa doces hiemem ita exhorrescunt, ut ex ædibus prospicere nolint, 141. Cappadocum animi timiditas et corporam torpor, 141. Pauci viarum periti, 290. Griten nivemque redolent, 459. Semper occinunt p 459. Cappado. cum lingua vernacula, 63. Glorificant Deum cum sancto Spiritu, 63. Sic ex patrio more loquuntur, 63. Episcopi schisma conflant adversus Basilium, 142. Omnia doloris plena ob episcoporum in Basilium injuriam, 151. Inde læ duntur Ecclesiæ, ac civitates et populi, 154. Cappadocia divisio non minus noxía, quam si quis equum aut borem in duas partes dividat, 169. Cappadociam, veluti Pen theum, Mænades quidam discerpunt, 168. Cappadocia solo æquata ob divisionem, 176, 198. Modestus præfectos bu manum se prebet, 172. Perpauci qui civiles dignitates assequi possint, 209. Cappadocum paupertas, 179, 227. Cappadocia presides an to 371 Therasius, 172. Anno 372 Elias, 187. Eodem Maximus, 192. Antipater anno 373, 228. Cappadoci, per somnium ditata, cito spoliata præstantissim præside ia, 190. Cappadocia secunda episcopi Basilium prorsus negligunt, 192. Cum his Basi lius congressurus, 192. Cappadocia casui proxima, ad quam sustentandam Basilius invitat Eusebium, 192. Cappadocia episcopi Basilium non adjuvant, 234. Monere eus et per litteras el coram non desinit, 234. Præsentem reveren tur, ubi discessere ad ingenium redeunt, 234. In Cappa docia veram charitatem desiderat Basilius, 22). Cappadox quidam Libyæ dux a sancto Athanasio excommunicator, 153. Cappadocice episcoporum nomine scribit Basilias ad Ponti episcopos, 302. Prædicit Basilius persecutionem aliquando in Cappadociam perventuram, 138 In Capp dociam serpit persecutio iis quæ circa illam sunt jam eversis, 333. Antea fumus tantum e vicims ecclestis la crymas movebat, 335. Cappadociam et vicinas regiones persecutionis vastat incendium, 381. Capralis incolas, ut omnino afflictos et pluperes com mendat Basilius, 442. Carmelus, 129. Carnis cura gerenda, sed ita ut non insolescat, 559. Carrhi, 390. Castitatis amator a Josepho actiones temperantiæ ple nas ediscit, 73. Castitatis gloriatio, 154. Catalogus ministrorum in pagis, 148, 149. Cathari vocantur Novatiani, 268, 270. Cause multiplex divisio apud philosophos, 5. Causa omnium rerum causæ Deus Pater, 117. Ceades Laconicus, 169. Censitor, 424. Nec potentiam formidare debet, nec paupertatem contemnere, 433. Ad censitoris munus ge rendum hortatur Basilins amicum, 435. Censitorem rogat ut tributis monachos eximat, 425. Censitor Galatie, invi tus ad hoc munus adductus, 413, 444. Censuum recorda tio din servatur, 444. Censitoris munus aptum ad moram probitatem demonstrandam, 414. Idoneum exhibenda humanitati, 176. Ex censibus magna hominibus lucra et detriments, 443. Cephallenii, 237. Cere, Ponti munuscula, 430. In cera scribere, 71 Cerebellorum involucra temulenta, 317. Chalcedone, 340. Chalcidensis Ecclesia persecutionem constanter susti net, 533. Omnes unus sunt in Domino, 335. Hinc adver Sariis facti superiores, 333 Chamanene, 176. Chanaan servit fratribus, quia indocilis erat ad virto tem, imprudentem habens patrem, 43. Charitas primus fructus Spiritus, 138, 260 Nota et character Christianorum, 150, 155, 243, 299, 303. Pretio sissima omnium rerum, 300. Qui charitatem habet, Deum habet, 483. Donum est Spiritus saneti, 223. Dei dilectio quomodo comparanda el servanda, 483. Primaria ac mi xima bona, dilectio Dei et proximi, 90. Deus ob beeb cia diligendus, 483. Sine charitate manca est cujusvis præcepti observatio, 508. Charitas legis complementum, 303, 319, 483. Sine charitate perfici non possunt singula quæ enumerantur a Paulo, 303. Sed hyperbole figura utitur, 303. Charitatem Paulus omnibus bonis præfert, 30%. Antiqua dilectionis forma in Ecclesiis, 281. Charitatis antiquæ leges, 163. Nibil jucundius quam homines ma

gno intervallo sejunctos videre charitatis vinculo in unam membrorum harmoniam in corpore Christi colligari, 163. Nou locorum vicinitas, sed animorum conjunctio necessi tudinem facit, 371. Charitas remotissima quæque conjun git, 301. Licet iis qui longe distant vicinis esse spiritu, 288. Non locorum intervalla disjungere debent, sed Spi ritus communio in unius corporis concentum conjungere, 181. Uniuscujusque fratrum auxilio magis indigemus quam manus altera alterius ope, 191. Ex ipsa corporis constitutione docet Dominus societatem esse necessariam, 191, 484, 485. Dispensationem Dominus suscepit, ut per sanguinem sive terrestria, sive cœlestia pacificaret, 191, 484, 483. Bonus thesaurus repositus iis, qui omnibus egentibus operam suam præbent, 205. Charitatem amicis mutuo dat Basilius, eamque cum fenore recipere vult, 210. Charitatis debitores sumus, 419. Qui charitate ca rent, supra humanam mensuram afferuntur, et inaudita facinora committunt, 223. Cavendum ne sol occidat in fra tris iracundia, 101. Proditionis periculum est, si non li benter de Deo dentur responsa his qui Dominum diligunt, 80. In charitate gaudendum ob fratris recte facta, dolen dum ob vitia, 100. Charitas nunquam excidit, nam dejiri non potest, qui se per charitatem proximo submittit, 158. Oportet unumquemque ei, qui adversum se aliquid habet, mederi, 100. Charitatis indicium scribere et per fratres invisere, 392. Nemo ex minimis contemnendus, 154. Nec species adhibenda nec membri motus qui tristitiam affe rat fratri, aut contemptum indicet, 100. Patiente uno membro patiuntur omuia, 371. Charitatis summa fames in Oriente, 182. Orientales proprium bonum existimant concordiam Occidentalium, 181, 372. Omnes ex æquo di ligendi, 48, 485. Nefas in monasterio alium præ alio dili gere, 485. Etiamsi frater aut filius aut filia, 485. Basilius non indignatur solum ob acceptam injuriam, sed etiam futuræ securitati consulit, 76. Charonia, 169. Chilo, 123. Chorea circa Deum angelica, 136. Chorepiscopi nomen episcopis Basilio subditis datur, 147. Choropiscopos omnes convocat Basilius ad festum S. Eupsychii, 233. Chorepiscopus plures pagos regit, 235. Ptochotrophium in horum pagorum aliquo gubernatur. a chorepiscopo, 255. Chorepiscopos Basilius revocat ad an tiquam ministrorum eligendorum formam, 148. Chorepi scopi quomodo eligendi, 428, 429. Basilius caupo sibi es se videretur, non dispensator, si in illis eligendis gratiæ aut timori aut precibus cederet, 428. Unusquisque dicto testimonio debet a contentione abstinere, 429. Chosroes episcopus, 183. Christianus non ex vestimenti forma, sed ex animi ha bitu dignoscitur, 200. Christianis propositum est ut Deo similes efficiantur, 2. Christiani nomen non prodest iis qui Christum ignominia afficiunt, 296. Non Christiani no men nos salvos facit, sed propositum et vera dilectio, 392. Christiani sumus per fidem, 21. Christianorum nota et character charitas, 150. Christianæ victoriæ lex, ut qui minus habere non recusat, coronetur, 284. Christiani ad Orientem versi precantur, 51. Christiani proposito con renit simplex ac minime elaboratum scribendi genus, 226. Christiana libertas nou emancipata est exílibus pro fanorum observationibus, 5. Christiani illud ex quo, non, ut philosophi, materia proprium attribuunt, sed sæpe ad principem causam referunt, 5. Christianus idem sonat ac monachus, 99. Christus variis nominibus vocatur pro varia consideran di ratione, 14, 86. Christi appellatio, totius est professio, 25. Christus ipsa justitia et a materia secretus, 87. Christi divinam naturam exprimit nomen Filii quod est super omne nomen, 14. Item cum dicitur verus Filius, unige nitus Deus, virtus Dei et sapientia et Verbum, 14. Chri stum, qui est vera sapientia, nihil latet, 84. Omnia enim fecit, nec ipsi homines ignorant quæ fecerunt, 84. Quod hic est per imitationem imago, hoc illic natura filius, 38. Omnia quæcunque voluit in cœlo et in terra, 87. Si Chri stus creatura non est; Patri consubstantialis est, 87. Chrí sti nomen, quod est super omne nomen, hoc ipsum est quod Filius Dei dicitur, 515. Blasphemia episcopi Neo Cæsariensis dicentis nomen Unigeniti traditum non esse, sed adversarii, 515. Christus in generatione septuagesima septima ab Adam, 399. Fabri blius, 84. Dispensationem suscepit, ut per sanguinem suum, sive terrestria sive cœ lestia pacificaret, 191. Caro Deifera ex Adami massa, 402. Quæ circa Christi in carne adventum dispensata sunt, per Spiritum sanctum facta sunt, 33. Christi carni adfuit Spi ritus sanctus, factus unctio et inseparabiliter conjunctus, 53. Indivulse adfuit in omni actione, miracula edenti, tentato, resurgenti, 33. Christus ab Apostolo nunc_qui dem consideratur ut a Patre gratiam in nos transfundens, nunc autem ut nos per seipsum concilians Patri, 14. Qu › sensu lumen et judex et resurrectio, 16. Quo sensu pa stor, rex, ostium, via, etc., 14. Quo sensu sponsus et me dicus, 15. Christus rex et sacerdos, 562. Non sedit in throno corporeo, 363. Sed thronus Davidis, in quo sedit, regnum est eversioni nulli obnoxium, 363. Omnia ad hu mani generis medelam spectantia percurrerat, 401. Dein de suum nobis adventum largitus est, 401. Si Christi caro coelestis, nihil opus fuit sancta Virgine, 402. Si Christi adventus in carne non fuit, redempti non sumus, 402. Naturales affectus suscepit, vitiosos hon item, 403. Christo exprobrant hæretici, quod ipsorum causa factus est mortuus, ut eos a morte liberaret, 84. Perabsurdum est de Christo exiliter sentire ob ejus in nos beneficia, 15. Magis admiranda ejus potentia et humanitas, quod se ad nos dimittere potuerit, 15. Illius potentiam magis com mendat incarnatio et mors quam totius mundi creatio, 15. Illius incarnatio non est servile ministerium, sed volun taria sollicitudo erga figmentum suum, 15. Per Christi præsepe, cum essemus ratione destituti, a Verbo nutriti sumus, 84. Christus Patre minor quia incarnatus, 84. Christi regnum esse ferunt omnem materialem cogni tionem Dei vero et Patris immaterialem, 85. Chri stus est extrema beatitudo secundum Verbi consideratio nem, 85. Sed secundum crassiorem doctrinam et Incarna tionem non est extremum bonum desiderabile, 85. Hine ignorare dicitur diem et horam, 83. Eodem sensu dicit Pater major me est, et non est meum dare, etc., 86. Hine etiam dicitur regnum tradere Deo et Patri, 86. Est enim primitiæ non finis secundum rudiorem doctrinam, 86. Non ignoravit diem et horam, 360, 361. Futurorum cognitio nem ad Patrem refert, 361. In omnibus primam causain hominibus demonstrat, 361. Si quis tamen ignorantiam illam referat ad eum qui omnia per dispensationem susce pit, non impius erit, 561. Admirationem eorum quæ gerit, refert ad Patrem, ut nos perducat ad Patrem, 17. Horæ et diei ignorationem præ se fert ob nostram infirmitatem, 84, 83. In Actis apostolorum excipit semetipsum ex nu mero eorum qui diem et horam ignorant, 85. Multa disse rit ex humana parte, 361. Velut cum ait: Da mihi bibere, 361. Is enim qui petebat, non eral caro inanimata, sed divinitas carne animata utens, 361. Quod ait Christus ni hil se posse facere a semetipso, id probat eum esse con substantialem Patri, 87. Nulla enim creatura rationalis quæ non possit facere aliquid a semetipsa. 87. Res adver sas quæ nobis accidunt, suas proprias facit ob suam nobis cum societatem, 87. Christus non secundum essentiam creatura, sed secundum dispensationem factus via, 86. Christus petra figurate, 26. Christi sanguinis figura san guis pecudis, 26. Christi figura Adam, 26. Christi pa tientis figura serpens super vexillo positus, 26. Chri sti precationem oportet ad finem perduci ac imple ri, 86. Christus verus ac magnus episcopus, qui totum or bem miraculis suis implevit, 143. Reddidit gratiam, quam ex Dei afflalu acceptam amiseramus, 34. Multiplicem be neficentiam ob divitias bonitatis egentibus præstat, 14. Varia auxilia unicuique creaturæ dimetitur, pro varietate eorum qui juvantur, 16. Per Christum omne animarum auxilium est, 15. Christi potentia vivificæ figura aqua manans e petra, 26. Christus omnia facit, contactu virtutis ac voluntate bonitatis operans, 16. Ad Deum nos addu xit, nosque Deo asseruit, 13. Bona est via, exorbitationis errorisque nescia ad Patrem perducens, 16. Per Christum et in Christo gratia efficitur, 13. Christi tota dispensatio, revocatio est a lapsu, et reditus ad familiaritatem Dei, 28. Christus quæ non sunt, facit ut sint, condita conservat, 16. Magnus animarum medicus, et omnium peccatis ser vientium promptus liberator, 139. Quavis arce firmius propugnaculum fidelibus, 13. In ruinam et resurrectio nem, non quod causas cadendi aliis præbeat, aliis resur gendi, 400. Pro Christo pati dulce et mori lucruin, 96. Cibus. In cibo et potu voluptas non quærenda, 99. Ven tris satietate decipi non oportet, 101. Ciconia docet parentes fovere, 586. Ciconia endem tempore omnes ædificant, et sub uno signo omnes disce dunt. 581. Cornices ipsas stipant, 581. Cilicia. In Cilicia multi Ariani, 161. Cilicio corpus lancinatum, 153. Cingulum tunicam ita astringat, ut nec ilia exsuperet, nec nimis laxum sit, 74. Circumscriptum est non solum quidquid loco conti netur, sed etiam quidquid scientia comprehendi potest, 282. Civis. Ut civis status integer retineatur, liberi homi nes uſbil intentatum relinquunt, 238. Civitas. In civitatibus magnis noctes illustrari solitæ, 169. Civitas in solitudinem mutata, 170. Cleanthes aquam mercede hauriebat e puteo, unde et ipse victitabat, et magistris æra solvebat, 76.

Clemens Romanus, 61. Ejus testimonium de Trinitate, 61. Clementia et magnanimitas quomodo conjungendæ, 75. Satis est supplicii viris potentibus, cum iis qui læsere metum incutiunt, 204. Sic et in ulciscendo et in servando magnanimitatem ostendunt, 294. Quidquid ultra adjiciunt, iram explent, 205. Clerus urbis et parœciæ, 370. Clerus tanquam caput in summitate positum subjectis membris providet, 355. In clerum multi militiæ metu semetipsos conjiciunt, 148. Clerum Neocæsariensem hortatur Basilius, ne populumi Dei ab episcopo in errorem induci patiatur, 310 Clerus mortuo episcopo scribit ad episcopos provinciæ, 141. Cle ricorum alii in gradu, 525. Alii permanent in ministerio, quod manuum impositione non datur, 325. Clerici episco po ministrantes, 110. In pagis ministri omni diligentia probari solebant, 148. Presbyteri et diaconi eos examina bant, et ad chorepiscopum referebant, qui testibus audi tis et admonito episcopo eos recipiebat, 148. Cœperunt chorepiscopi totam rem sibi attribuere, postea presbyte ris reliquerunt, 148. Basilius hunc abusum abrogat, lai cum fore declarat, si quis sine suo judicio recipiatur, 149. Inter laicos rejicit eos qui a presbyteris post primam indictionem recepti eorumque denuo examen fieri jubet, 149. Ministrorum catalogum in singulis pagis ad se mitti jubet Basilius, 149. Ac ipsos etiam chorepiscopes eumdem catalogum habere, ne quis seipsum, cum voluerit, inscri bat, 149. Antequam ministri sive subdiaconi reciperentur in pagis, sedulo inquirebatur, an juventutem suam ita frenarent, ut sanctimoniam exercere possent, 148. Basi lius canonem Nicænum exsequitur: vetat ne cum viris habitent mulieres, 149. Presbytero septuagenario edicit, ut mulierem ejiciat ex ædibus, secus depositionern mina tur, atque ipsam excommunicationem, si citra emenda tionem sacerdotium sibi vindicet, 149, 150. Etiamsi nihil libidinose fiat, offendiculum fratri ponendum non est, 149. Tanto magis huic legi parendum, quanto quis libe rior est a libidine, 149. Clerici Cæsarienses exercent se dentarias artes, 290. Non facile reperit Basilius, qui suas litteras perferat, 290. Presbyter in Ecclesia Cæsariensi labore manuum vivens, 174. Glycerius ad manuum opera habilis, ordinatur a Basilio diaconus, ut presbytero mini stret et opus ecclesiæ curet, 258. Clericis concessa immu nitas prccatores multos imperatoris familie conciliat, ac ipsis rebus publicis prodest, 199. Clericos vetus census immunes reliquerat, 198. Censitores, ut nullo accepto mandato a præfecto, eos recensuere, 199. Petit Basilius a præfecto ut antiqua consuetudo servetur, 199. Sic ta meu ut remissio in personas clericorum nou conferatur, sed judicio episcopi dispensanda committatur, 199. Cle rici Cæsarienses, et qui Sebastiæ communicabaut cum Basilio addicuntur curiæ, 563. Clinias, 549. Coelum divinitatis velum extendit Dens ne pereamus, 533. Cælorum regnum nihil aliud quam eorum quæ sunt contemplatio, 89. Cogitatione prima cohibendus ad malum impetus, 503. Cogitatio Dei semper animo observari debet, 523. Nemo malum cogitabit aut perficiet, si Deum ubique præsen tem adesse credat, 524. Coguilio multis modis intelligitur, 357. Cognitio multi plicis generis, 359, 360. Cognoscere seipsum diflicile, 576. Cognitio omnis materialis Christi regnum esse dici tur Dei autem et Patris, cognitio immaterialis et con templatio divinitatis, 85. Cognitionis intervalla a sole in telligibili facta, 86. Colloquium cum unanimis solatium est omnis mœroris, Colonia in Armenia a viis publicis dissita, 286, 351. Coloniensis Ecclesia moret discessu Euphronii episcopi sui, 550, 351. Quidam minantur se abituros ad publica subsellia, 351. Et res commissuros inimicis Ecclesiæ, 351. Magistratus Colouienses de rebus ecclesiasticis ut de proprio negotio solliciti, 351. Colonia locus ubi constitutus cum Eustathio congressus, 218. Hujus loci dominus Basilius, 377. Ibi conventus episcoporum designatus, ut pax cum Eustathio fieret, 377. Colores cærulei ac virides recreant oculos, 113. Columbæ quanam arte capiuntur. 92. Comanici fines, 309. Comes Ponticæ, 426. Consentit Basilius ut Commenta riensis ad eum referat de quodam negotio, 426. Comes rei privatæ, 440. Comes thesaurorum, 111, 112. Commendans amicum Basilius postulat, ut, si nihil peccavit, veritatis beneficio salvus sit: si quid peccavit, id sua supplicantis causa remittatur, 203. Commentariensis, 425. Contendit furum in ecclesia comprehensorum receptionem ad se pertinere, 425. Ne gat Basilius, 425. Communibus rebus cadentibus, privatæ simul pereunt, Communio. Vide Eucharistia. Communio perutilis in precibus, 210. Quidam sibi videntur aliorum communione non indigere, 301. Abscindunt se ab orbe terrarum, nec eos pudet solitudinis, 301. Prava opinio, aliorum commu nione sibi videri non indigere, 158. Queritur Basi.ius quod persecutio ad charitatem non commoveat, 343. La psibus insultatur, 393. Qui idem inter se sentiunt acce plas ab hæreticis injurias intendunt, 395. Omnes omnibus suspecti, 392. Plerique inceptores esse nolunt amici col loquii ad restituendam communionem, 284. Communio duplex, coram et per litteras, 221. Theodotus Basiliam nec ad matutinas nec ad vespertinas preces assumit, 193. Litteræ, in quibus aliquis episcopus appellatur, signum communionis, 378. Nec scribere nec mittere qui afflictos consolentur, signum subtractæ communionis, 300. Com munionis signa brevibus notis ad orbis terminos circum ferebantur, 301. Communionis signum, si quis scribat ca nonicas litteras, 343. Si mittat clericos, aut ab alio missos admittat ad preces, 343. Communionis litteræ breves tessera et veluti quoddam viaticum, 284. Olim ab orbis termino ad terminum mittebantur, et ubique fratres ac patres inveniebant, 284. Queritur Basilius quod id cum aliis prædatus sit hostis Ecclesiarum, 284. Ac episcopi singulis civitatibus circumscribantur, 281. Communican tes cum Basilio Ecclesiæ, et litteras mittentes et acci pientes recensentur, 307. Ex his litteris discere licet om nes esse unanimes idemque sentire, 307. Communio fugienda et colloquium eorum, qui Spiri tum creaturam dicunt, 200, 206, 207, 216, 219, 248. Po puli relictis ecclesiis maluot in desertis locis vagari, quam cum Arianis communicare, 371, 372. Sub dio precari ma lunt, quain cum Arianis communicare, 255. Communicare cum Arianis est Arii fermenti participem fieri, 372. Fer menti heterodoxorum participes sunt qui communicant cum eorum communicatoribus, 385. Basilius, etiamsi quis ostendat epistolam e cœlis missam, non idcirco_cum illo communicabit, nisi sanam fidem profiteatur, 331. Com municat cum nonnullis presbyteris, minime vero cum eorum episcopis, 205, 206, 207, 331. Non improbat eos qui ab episcopi hæretici communione recedere coguntur, 242. Comparat eos cum medico urente, vel navigan te merces ejiciente, 242. Qui redeuntes ab hæresi ad communionem admittit, eos per se cum aliis Catholicis conjungit, 410. Quare sic eos debet admittere, ut ab omni recipiantur fraternitate, 410. Ad communionem Dianil Basilius accessit, postquam is declaravit se subscribendo formulæ Constantinopoli allatæ, nihil contra Nicænam fi dem facere voluisse, 144. Communicandum negat Basi lius cum iis qui medios se esse volunt, ac fidem nec confi teri aperte, nec aperte negare, 219, 220. Non vult cum hæreticis per Eustathium conjungi, 219. Non tamen de serendos putat qui tidem Patrum non recipiunt, sed com muniter iis scribendum esse, 220. Ac recipiendos quidem, si assentiantur, secus vero, si resistant, 220. Si pacis bonum in solo nomine positum est, pax oninibus couce den da, 383. Sed si quidam fugiendi; nou communicandum cum heterodoxorum communicatoribus, 383. Eustathius a sua communione removebat eos qui cum hæreticis communi cabant, 587. Eustathius altaria Basilidis evertit et suam mensam ponit, 347. Communionem suam Basilius Fausto cuidam non canonice ordinato episcopo denegat, 213. Seque apud unanimes suos.perfecturum declarat, ut idem de illo sentiant, 213. Magni interest, ut sciant Romani episcopi quibuscum in Oriente communicare debeant, 161. Communionem suam Occidentales facile concedunt iis qui ex Oriente veniunt, 221. Non cuilibet rectam fidei formulam offerenti concedenda communio, 221. Sic enim sæpe cum hominibus inter se pugnantibus et eadem verba proferentibus communicabitur, 221. Declarat Basilius Neocæsariensibus, eos a tota Ecclesia discessuros, si a sua discedant communione, 307. Rogat ne se cogant apud omnes communicatores conqueri, 307. Rogat Basilius maritimos episcopos, ne se cogant apud remotissimos communicatores conqueri, 302. Comparationes proprie inter ea, quæ ejusdem sunt na ture, instituuntur, 84. Concilium. In concilio Nicano Patres non sine afflate sancti Spiritus locuti sunt, 207. In conciliis Musonius primo loco non secundum ætatem sedebat, 106, 107. In concilio Amphilochii postulat Basilius ut tanquam præ sens numeretur, et socius eorum quæ gerentur, 299. Concilium Melitinense, 406. Ancyranum, 406. Tranense, 406. Constantinopolitanum. 406, 386. In hoc concilio non addiderunt, citra ullam differentium, 91. Duces factionis Eudoxius, Euippius. Georgius, et Acacius. 586. Concilium

impiorum n Galatia, 565. Concilium Nyssenum, quo con veniunt ad nutum Demosthenis Galatæ et Poutici, 363, Confessio peccatorum, 272, 295, 327, 616. Confessores exsules columnæ veritatis et Ecclesiæ, 323. Eo magis venerabiles quo longius allegati, 323. Nihil de rebus ecclesiasticis statuendum ante eorum reditum, 323. * Episcopi exsules pœnas pro pietate pendentes, 287. Mer cedem sibi nec opinantes con:parant, dum alios exemplo suo accendunt, 334. Per confessores Deus manifestaomni bus ad salutem exempla largitur, 408. Qui confessorum sudorem excipiunt, participes sunt eoruin præmii, 390. Dionysio Mediolanensi, qui in exsilio mortuus est, honor martyris delatus, 289. Confessores fiduciam habent loquen di apud Deum, 391. L.ætitia populi ab exsilio redeuntem episcopum circumstantis, 266. Conjugium mortis solatium est, 438. Successione ge neris perpetuitatem vitæ creator conciliavit, 438. Consilia utilia repellunt contentiosæ indoles, 441. Con silium a sapienti petendum, 580. Non qui cito aliquid sta tuit laudandus, sed qui firma et stabili norma omnia con stituit, 411. Consilia adversus justos instructa redundant in auctores, 580. Consolatio molesta in ipso doloris articulo adhibita, 78. Consolationes Deus novit per ipsas implere molestias, 448. Consolationi amictorum merces a Deo reposita, Constantinopolitana fides, 144. Consubstantiale usurparunt Nicæni Patres, ut indicarent luminis in Patre rationem, eamdem ac in Filio, 145. Et nature &qualem dignitatem demonstrarent, 143. Consub stantiale ex eo consequitur, quod Filius sit lumen de lu mine et Deus verus de Deo vero, 91. Consubstantialis hæc notio est, quod is, qui secundum essentiam Deus et Pater est, Deum secundum essentiam ac Filium genuit, 82. Consubstantiale non differt a simili secundum essentiam, si addatur citra ullam differentiam, 91. Minus fraudi ob noxium, quam simile secundum essentiam, 91. Consub stantiales sunt inter se homines, 116. Consubstantiale Sa bellii pravitatem corrigit, 146. Tollit enim bypostasis identitatem, et perfectam personarum notionem inducit, 146. Consubstantialem esse Patri Filium ex eo sequitur, quod Pater major dicatur, 84. Ex consubstantialis mala notione Marcellus bypostasim Christi evertit, 215. Con substantiale prave exponunt Ariani, 322. Fingunt a Ca tholicis Filium Dei consubstantialem secundum hyposta sim, 322. Falso existimant nonnulli ea dici consubstantia lia quae fratrum inter se rationem habent, 145. Cum causa et id quod ex causa est, ejusdem sunt naturæ, consub stantialia merito dicuntur, 145. Consubstantiale a Patribus Antiochenis culpatum putabat Basilius ut vocem male sonantem, 145. Dixisse eos existimabat consubstantialis voce exbiberi notionem substantiæ et eorum quæ ex sub stantia, 145. Consubstantiale nonnulli nondum acceperunt, 145. Jure reprehendi possint, sed tamen venia digni sunt, 145. Consubstantiali silentium indictum Cyzici, Consuetudo ad amicitiam multum valet, 418. Satis est ad boni custodiam, 249. Consuetudines ecclesiastica ex traditione ortæ in mysteriis celebrandis et precibus, 51, 5, 56. Consuetudinem suam obiicientibus adversariis Ba silius suam vicissim opponit, 277. Ex consuetudine pleri que vivunt, 309. At vivendi regula, Domini præceptum, 309. Consuetudine mala res vetita indifferentes fiunt, Contentio. Ex contentionis studio nihil faciendum, 100. Continentiæ votum, 134. Controversiarum judices Scripturæ et traditio, 66. Conventus spirituales, 128. Utilitas quæ ex illis perci pitur, 128. Convicium intra dentes prolatum ferri non debet, 30%. Sic conviciari facile est vel ancillæ e pistrino, 305. Fra terna admonitio adhibenda, non convicium, 305. Convictus cum hominibus Deum timentibus, bonum est viaticum ad futuram vitam, 581. Convivia publica, 514. Conviviorum ordo, apparatus et certamina, 560. Convivio spiritali cum amici et fratres excipiuntur, pulsandæ fores scientiæ et excitandus pater familias qui panes largitur, 85. Cordis præparatio in quo posita, 72 Cordis profundum a nemine comprehensum, 107. Cornices stipant ciconias, 581. Cornici amor in pullos, Coronis illustrior imponenda amplo fundamento, 266. Corporis venustas aut morbo aut tempore flaccessit, 422. Corruptele suspicio forte esse posset in aliqua vocula, non autem in prolixis testimoniis, 62. Corsagena, 422. Corydala, 551. Crambe eximia juventutis nutrix. Bis Crambe mors est, 267. Crastina. De crastina non constat, 101. Creationis aria genera in Scripturis, productio ex nihilo in melius ex pejore commutatio, resurrectio mortuo rum, 88. Creatura omnis serva est Creatoris, 87. Creatura nulla quodcunque vult facere potest, 87. Creaturarum rationa lium unaquæque aliquid a seipsa facere potest, 87. Crea turæ omnes aut constant ex contrariis, aut contrariorum sunt capaces, 87. Creatura sanctitatis particeps non na tura sed per electionem, 48. Si creatura non est Christus, Patri consubstantialis est, 87. Si creatura non est Spiri tus sanctus, consubstantialis est Deo, 87. Creaturæ discri men a Spiritu sancto, 248. Croesus filii interfectori iram remisit, seipsum ad suppli cium offerenti, 203. Croeso post victoriam amicus factus Cyrus, 205. Crux in Scripturis vocatur signum, 400. Crucis signo signantur qui sperant in Christum, 54. Cum. Cum præpositio invisa Pneumatomachis, 49. Idem sonat ac el, ideoque appetior ad obturandum os hæretico rum, 449. Curia exemerat senem quemdam diploma regium, et ætas, 177. Regis beneficium confirmat præses, sed senis nepotem, orbum parentibus, nondum annos quatuor natum curie addicit, 177. Demonstrat Basilius senem in nepote ad munera pertrahi, ac præsidem rogat, ut utriusque mi sereatur, 177. Curiae addicuntur clerici Cæsarienses, et qui Sebastiæ communicabant cum Basilio, 365. Curiales tributa colligunt, militibus annonam suppeditant, 177. Currus duos sessores habere solebant, 283. Tres ba bebant sessores Pharaonis currus, 283. Cursus equestris, 318. In cursu publico regendo non nullæ partes principalis, 441. Cypriani sententia de baptismo, 270. Cyriacus presbyter Tarsensis, 207. Cyriacus presbyter, 274. Cyriacus presbyter calumniæ expers, 418. Nulla et structa calumnia ab his qui manus in omnes injiciunt, 417. Hunc Eusebio commendat Basilius, 417. Cyriacus, 448. Cyrillus in Armenia episcopus, 195. Calumnias ab eo propulsat Basilius, eique placat Satalenses, 195. Ejus loco Faustus quidam in Armenia episcopus ordinatur, 212, Cyrus Cræso amicus factus post victoriam, 205. Cyzici formula edita, in qua silentium indictum consub stantiali, 382. Dædali ars, Demon potentia adversa quæ e cœlo cecidit, 87. Illios insidia in divitiis et voluptatibus latent, 470. Dæmonis mali incorsum deplorat Basilius in morte filii Nectarii, 79. Daemon vanæ gloriæ, 129. Danias celeberrimus martyr, 388. Damasus reverendissimus episcopus, 163, 323, 568, Danieli oblata visio judicium nobis ob oculos ponit, 139. Daphnus episcopus, 183. Dardania, $47. David generosus in bellicis facinoribus, clemens in al ciscendo, 73. Ejus lenitas, 565. Davidem sic objurgavit propheta, ut succensere non posset arguenti, 74, 480. Davidis lapsus, 126. Magua de se senserat, 511. Ex ovium grege princeps populo suscitatus a Deo. 287. Davidis thronus, in quo Christus sedit, regnum nulli eversioni ob noxium, 363. Davidi vectigalis fuit Judæa omnis, Idumæa, Moabitarum regio, Syriæ partes usque ad Mesopotamiam, et ex altera parte usque ad flumen Ægypti, 363. Dazimone, 318. Dazimonem perturbavit Eustathius, et multos a Basilii communione abstraxit, 324. Dazina ad quem Eustathius contra Basilium scripsit, 223. Daziza vocatur, 379. Deductiones proficiscentium, 373. Deductores, 188. Defectio fidei, quam minatus est Dominus, 59. Hujus præmia videtur sibi perspicere Basilius in blasphemiis Pneumatomachorum, 59, 408. Eo quod facta sint ambigua, quibus contradicere nefas erat, 59, 408. Hostis perficere conatur ut defectionis semina ab Oriente initio capto in totum orbem diffundantur, 374. Quorum definitio diversa, eorum etiam natura diversa, 281. Demophilus Constantinopolis episcopus, 141. Simulacro rectæ fidei et pietatis partes civitatis dissidentes in unira conjungit, 142. Nonnulli ex vicinis episcopis conjunction nem amplectuntur, 142.

Demosthenes Choragus vocari voluit, 75. Demosthenes vicarius Ponticæ, 345, 365. Primum et maximum Cappadociæ malorum, 345, 365. Synodum cogit in Galatia, et ejicit Hypsinum, ac Ecdiclum ejus loco constituit, 43, 365. Gregorium Nyssenum abduci jussit, 345, 365. Cesareæ omnes clericos curia tradit, 315, 363. Idem facit Sebastice communicatoribus Basilii, 345, 365. Postea Nys se concilium Galatarum et Ponticorum, 345, 363. Ibi im missus ad Ecclesias homo indignissimus, 366. Eustathium cum Arianorum agmine Nicopolim mittit Demosthenes, ut ab Eustathio accipiant episcopum Nicopolitani, 366. Ubi videt eos resistere, per vim conatur datum illis episcopum constituere, 366. Doara perturbat, 354. Demosthenes, cete obesum, 354. Angelus Satanæ, 584. Ne sanguini qui dem parcit, 384. Desiderium res violenta, 236. Desponsata. Si quis desponsam alteri rapuerit, resti tuenda ei cui abrata, 293. Si quis vacantem rapuerit, de bet illa parentibus restitui, 293. Ita tamen ut matrimonium fieri possit, si illi consentiant, 295. Detrahentem de fratre aversari oportet, 99. Deus expers qualitatis, 82. Dei nomen ineffabile, 37. Dei appellatic potentiam operatricem sive inspectricem significat, 281. Dei nomen Hebræorum gens propriis ac peculiaribus notis exarabat, 37. Sic dicitur quod omnia posuerit vel spectet omnia, 88. Dei nomen nihil amplius significat, quam justi et recti, 279. Nam istud rebus indi gnis tribuitur, ista vero nequaquam, 279. Contendunt hæ retici hoc nomine naturam designari, 281. At si ita esset quomodo Moyses institutus esset Deus Egyptiorum? 281. Dei essentiam nullum hactenus nomen exprimere potuit, 281. Nomina ex operatione aliqua aut dignitate ducuntur, 281. Ex omnibus vocibus quæ de Deo usurpan tur, nulla citra examen relinquenda, 1. Dicunt Eunomiani, Quod nosti colis an quod ignoras, 557. Item: Si essentiam ignoras, ipsum ignoras. 337. Dei naturam sibi comprehen sam esse gloriatur Eunomius, sed ne minutissimi quidem animalis naturam explicare potest, 93. Vid. 553, 536. Deum cognoscimus, si conditorem illum scimus, si mira bilia ejus novimus, si mandala servamus, 360. Eunomiani cognitionem esse volunt contemplationem essentiæ, 360. Si dicamus Deum a nobis cognosci, essentiam requirunt, 559. Si timidi simus in affirmando, impietatis accusant, 539. Deum cognoscere primarium mentis bonum, 356. Non tamen cognoscit nisi ex parte, 356, 357. Etsi oculus ad videndum constitutus, non tamen visibilia omnia, 356. Deus etsi non comprehenditur, non tamen ignotus, 356. Quemadmodum coelum non invisibile, etsi non omnia in eo cernuntur, 356. Deus paria molestiis solatia innectit, 181, 218. Deus bonus et justus, 512. Nec judicat sine mi sericordia, nec sine judicio misericors, 513. Nostra mode ratur melius, quam nos ipsi eligere possimus, 70. Bona lar gienti gratiæ agenda, procrastinanti non succensendum, 70. Par merces a justo judice paribus præclare factis, 78. Vide Providentia. Deus locuples remunerator, 334. Deo separari gravissimum supplicium, 398. Dei donorum nec magnitudinem metiri, nec multitudinem fas est numerare, 287. Dei inhabitatio quomodo in nobis sit, 73. Dei gravio ribus debitis obstricti sumus, quam parentibus, 421. Dei recordatione Christianus nulla re abduci debet, 99.. Dei cogitatio in animo nostro, tanquam in templo, conse cranda, 237. Ad Dei gloriam referenda omnia, usque ad ipsum etiam esum et potum, 100. Deus proprius noster naturalisque finis, 19. Diabolus ex calumnia maxime dignoscitur, 303. Nomen ei factum est peccatum, 303. Diaboli nomen a calumnia ortum, 301. Sic dictus ex moribus, postquam angelicam accepit dignitatem, ac priore babitu exstincto, excitata est adversa potentia, 88. Diabolici belli astutia, 230. Dia boli astutia comparatur cum avis cujusdam calliditate, 518. Insidiatur nobis ut prædones viatoribus, 505. Cupiditates nostras jacula contra nos efficit, 50%. Sibi semper hodier num tempus, Domino crastinum poscit, 518. Dei imagi nem lædit, cum Deum ipsum lædere non possit, 318. Dia boli sinuosa retia, 134. Diaboli vasa dicuntur ii; quibus ad mala opera abutitur, 15. Diaconissa corpus, utpote consecratum, non amplius permittitur in usu esse carnali, 296. Diaconissa cum Græco fornicata, ad oblationem auno septimo admittitur, 296. Diaconus post diaconatum fornicatus, diaconatu ejici tur, 271. Sed tamen a communione laica non arcetur, 271. Modo specimen det suæ curationis, 271. Diacono qui la biis tenus peccavit, communio cum diaconis relinquitur, Dialecticis quæstionibus omissis pie expendenda veri tas, 556. Dialogi. In dialogis intertextæ vituperationes adversa rlorum detinent et morantur, ac orationis vim relaxant, 226. Solus Plato scit impugnare dogmata et personas co mico more describere, 226. At Theophrastus et Aristo teles statim res ipsas attingunt, 226. Idem facit Plato in legibus, ubi indefinitæ sunt personæ, 226. Si qua persona decantata inducitur, licet ex ejus indole aliquid attexere, 226. Secus si persona sit indefinita, 227. Dianius episcopus Cæsariensis, vir aspectu venerabilis, 143. Multis ornatus virtutibus, 143, 144. Basilius educatus in illius amore, ejusque usus consuetudine vir factus, 143, 144. Is summa lenitate non gravabatur omnibus satisfa cere, 144. Subscripsit fidei Constantinopoli allatæ, 144. Doluit id Basilio: sed tamen illius ægrotantis communio nem amplexus est, ubi declaravit se contra Nicænam fidem nihil facere voluisse, 141. Negat Basilius eum a se unquam anathematizatum, 143, 144. Beatissimum illum vocal, 143. Ab eo baptizatus est et lector factus, 60. Diatimus Limyræ episcopus, 331. Dies primus, non vocatur a Mose primus, sed unus, 56. Idem primus est et octavus, 56. Dies octavus, de quo in inscriptionibus quibusdam psalmorum, futurum post hane vitain statum significat, 56. Dies novissimas dicitur ea co gnitio postquam non est alia, 86. Diem appellat Christus accuratam eorum, quæ de Deo cogitantur, compreben sionem, 86. Digami uno anno pœnitentiam agunt, 271. Digamos a ministerio excludit canon, 275. Dignitas codicillaria, 283. Dii plures per symbola corporea coluntur ab ethnicis, 421. Interdum homines ex dono dii vocantur, dæmones ex mendacio, 82. Diodorus Antiochiæ presbyter, 226. Silvani alumnus, 378. Favet Basilio in causa Eustathii, 194. Illius commu nionem Eustathius crimiui vertit Basilio, 378. In scribendo facultate et diligentia valet, 227. Illius sermone melioreS fiunt, qui audiunt, 378. Judicio Basilii duos libros contra h-resim scriptos committit, 226. Secundum valde probat Basilius, 226. Primum eamdem vim fatetur habere, sed figurarum varietatem et exquisita ornamenta reprehendit, 226. Sub Diodori nomine litteræ quibus defenditur matri monium cum sorore uxoris mortuæ, 249. Diogenes poculum projecit, postquam a puero didicit cavis manibus bibere, 76. Diogenis dictum ad Alexan drum, 91. Dionysius Romanus (S) recta fide et reliquis virtutibus enituit, 164. Is misit in Cappadociam qui captivos redime rent, 161. Hujus beneficii memoria asservata in Ecclesia Cæsariensi, 164. Dionysius Alexandrinus (S), 60. Citatur illius de Tri nitate testimonium ex secunda ad cognominem epistola, 60. Miratur Basilius quod accurate locutus sit, 60. Ano mois primum semina impietatis præbuisse existimat Basi lius, 90. Causa autem, non pravitas sententiæ, sed vehe mens studium adversandi Sabellio, 90. Dionysii scripta valde multa, 90. Dionysius canonum peritus, 268. Mouts nistarum baptisma probavit, 268. Dionysius magnus, 269. Dionysus Mediolanensis (S.) in Cappadocia mortuus, 288, 289. Christiani qui illum hospitio exceperant, mani bus suis deposuere, 289. Insigne erat sepulcrum, nemo prope illum jacuit, 289. Fideles illius loci hoc corpus vita suæ præsidium esse ducebant. 288. Nunquam principatus aut potestates hominum vim illis afferre potuissent, £88. Flectunt illos missi ab Ambrosio clerici, 288. His adjungit Basilius Therasium presbyterum, qui impetum fidelium comprimit, 288. Tolluntur cum debita reverentia reliquiæ, quas custodes cum moerore prosequuntur, 288. Asseverat Basilius S. Ambrosio verum esse beati Dionysii corpus, Dionysius viduæ filius, alias Diomedes Basilii discipu Jus, 92. Discere oportet sine verecundia, docere liberaliter, 73. Disciplinam omnem Ecclesiis subactam queritur Basi Hus, 148. Prisca Ecclesiæ species, 106. Vetus Ecclesia status, veluti sacra imago, ad quam Mnsorius Neocæsa riensis Ecclesiam suam effingebat, 106. Nihil de suo adde bat, 106. In disciplinis fides præit cognitioni, 358. Dele ctus habendus est, 478. Parvum parvo addendum, 478. Dispensatio Filii, id est, incarnatio, 15, 401. Dissensiones domesticæ eos, qui inter se digladiantur, magis quam belluas, ratione destitui arguunt, 67. Mutul belli telum a nonnullis excogitatur sanæ doctrinæ defen sio, 185. Dum privata odia occultant, pro veritate odisse se simulant, 185. Discordias fovent nonnulli, ut propria dedecora occultent, et populis furorem inspirant, 185. In dissensionibus ecclesiasticis alii supplantant, alii insultant lapso, alii applaudunt, 66. Nemo infirmum in fide susci pit nullæ admonitiones: sedent erratorum amari examt natores, iniqui recte factorum judices, 67. Velut in pesti lentiæ morbo contagium mali omnes pervadit. 67. Dissen

siones ecclesiastica comparantur cum equestri cursu, 318. Dissidia initio sanabilia, 332. Temporis progressu aucta in malum vergunt insanabile, 332. In dissensionibus Ecclesiæ rident increduli, fluctuant infirmi, 185. Fides est Pambigua, eo quod veritatem imitentur hæretici, 183. Dis sensiones episcoporum lædunt populos, 154. Vulnerant animas hominum piorum, 187. In dissensionibus quam uti lis sit congressus ad pacificationem, 154, 155, 301, 302. Dissimile et simile rejicit Basilius in Trinitate, 82. Qua litatem enim designant, quæ in Deo admitti non de bet, 82. Divinatio per manum, 279. Divitiæ inter bona non sunt numerandæ, 472, 497. Di vitiæ infidæ, 422: Non sunt nostra possessio, 492, 497. Di vitiis justus non fruitur, sed earum administrator est, 364. Hinc absentes illas non desiderat, 364. Non enim vir pru dens negotium ambiat in alienis rebus distribuendis, 364. Fures qui alios non juvant, 488. Divitiæ dantur justis ad distribuendum, 361, 486, 493. Malis provocatio sunt, ut se emendent, 364. In divites avaros, 492, 495. Doara, oppidum in quod Ariani mittunt hominem pesti lentem, 367. Doara perturbantur a ceto obeso, 354. Mulio nem antiquum receperunt, 351. Docere liberaliter oportet, discere sine verecundia, 73. Qui alios docent, exemplo et opere debent confirmare quæ docent, 383. Aliquo opus est qui deducat ad super nam philosophiam, 81. Cum sanctis versari longe uúlis simum, 81. Doctrina Christiana non servit profanis disciplinis, 5. Non tam indiget sermone quam exemplo, 241. Ut me', gustu magis quam ratione percipitur, 478. Doctrina ex practica et naturali et theologica notione constans, 84. Doctrina absentibus et sero nascituris transmittitur, 432, 433. Id ut fieri possit Deus sapientia sua perfecit, 432. Doctrinæ prave pharmaca lethalia, 317. Dogma aliud est ac prædicatio, 53. Dogmata silentur, prædicationes publicantur. 55. Philosophia quæ circa do gmata versatur, 81. De dogmatibus divinis dum dicitur auditurque frequentius, plurimum proficit animus, 81. Do cet nos ratio ipsa per creaturas, ut non turbemur, si quan do in quæstionibus difficilibus quasi vertigine laboremus, 120. Quemadmodum in iis quæ apparent, ratione potior experientia; ita in dogmatibus ratiocinatione potior fides, Dolores magnos parvis remediis sanare non decet, 123. In doloribus magnis medici stuporem conciliant, 113. Do lentibus solatio est ipsa narratio, 318. Dolorem intimum dissolvunt gemitus erumpentes, 370. In doloris articulo molesta oratio consolandi causa adhibita, 78. Dolorem abi gens blanda animorum contrectatio, 113. Dolori non suc cumbendum, sed adversus plagæ magnitudinem obniten dum, 78. Dolosi homines, voce tenus simplices et inepti, 449. Jamdudum obtinuit illa species, 449. Dometianus Basilii necessarius, 204. Ob læsum Andro Dicum ducem multa passus est, 204. In ignominia et metu degebat, ejusque salus in Andronici voluntate sita, 204. Cappadoces omnes rei eventum exspectabant, 203. Dominica dies imago venturi sæculi, 56. Vocatur a Mose unus dies, non vero primus, idem unus et octavus, 56. Dominica dies vocatur una Sabbati, 35. Erecti precamur hac die, 55. Dominus magna per eos qui se digni sunt, efficit, 160. Dominus res viduarum et orphanorum suas facit, 202. Domuinus, 407. Domus cura in Dominum projicienda, 283. Dona sanationis, 111. Dorotheus presbyter Romam cogitat, 323. Demonstrat ei Basilius hoc iter nisi mari confici non posse, 323. San clissimo in Occidentem cogitanti socius fore putatur, 368. Mittitur unus vice multorum in Occidentem, 376. Narravit Basilio, quos Petrus coram Damaso sermones habuisset, 413. Dicebat numeratos fuisse. in hæreticis Meletium et Eusebium, 413. Ob hoc ipse non leniter et mansuete allo cutus Petrum, coram Daması), 412. Dorotheus presbyter Basilii collactaneus, 114. Hunc Ba silius ut alterum seipsum commendat, 114. Is domus, in qua Basilius nutritus fuerat, pacta mercede colonus erat, 114. Servitiorum maximam partem utendam per vitam acceperat, ut Basilio alimenta ministraret, 115. Frumento spoliatus, quod unicum habebat vitæ præsidium, 179. Idem ac Basilius sentiebat, eamdenique inibat pietatis viam, Dorotheus diaconus Antiochenus, 162. Bis mittitur a S. Basilio ad S. Athanasium, 160, 162. Inde Romam mit titur, 160, 162. Rediens transit Alexandria 180. Dorothei diaconi conventus, 216. Ebrius Caini maledictionem sibi ipse adsciscit, 565. Ebrii hominis quam tristis status, 561, 562. Ab ebrietate oritur naturæ inversio, 559. Ecclesia omnium mater et nutrix, 124. Tanquam vitis, bonis operibus affluens, 232. Ecclesia fraternitas ubique diffusa, 223. Progrediens fit fortior, 291. Ecclesiæ ordo et gubernatio per Spiritum sanctum, 34. Omnes Christiani unus sunt populus, 252. Eeclesia una omnes qui Christi sunt, quamvis ex multis locis nominetur, 252. Unaquæque Ecclesia gaudere debet, cum propria sua ornamenta aliis Ecclesiis cedit, 252. Ecclesia unum corpus ex variis mem bris constans, 52. Spiritus sanctus in his membris, ut to tum in partibus, 52. Ut partes in toto, singuli sumus in Spíritu, 52. Ecclesiam universam Christus dignatus est suum ipsius corpus vocare, 372. Hinc invicem aliorum membra sumus, 372. Hinc Christiani omnes inter se vi cini, etsi locis disjuncti, 372. Nihil jucundius quam homi nes magno intervallo sejunctos in unam membrorum har moniam colligari, 163. Ecclesiæ ex charitatis lege debent Ecclesias affictas visitare et juvare, 371, 575. Non potest caput pedibus dicere: Opus vobis non habeo, 372. Sive quis caput se esse existimet, non potest dicere pedibus: Non est mihi opus vobis, 301. Manus altera indiget alterius, et pes alter alterum firmat, 301. Gentes ipsæ fordus inter se ineunt et commercium persequuntur, 301. Non loco rum intervalla disjungere debent, sed spiritus communio in unius corporis concentum conjungere, 181. Basilius de clarat se alias Ecclesias admoniturum, si Neocæsariensis episcopus in errore perseveret, 316. Rogant Orientales ut omnibus Ecclesiis denuntietur Eustathius, 406. Ecclesia Dei olim florebant, membris variis quasi in uno corpore conspirantibus, 254. Hujus pacis ne vestigium quidem su peresse queritur Basilius, 254. Ecclesiarum prisca beati tudo, cum pauci disputandi morbo laborarent, omnes per nudam confessionem Domino servirent, 260. Ecclesiæ ad antiquam dilectionis formam gubernandæ, 284. Fratres ex utraque parte venientes, tanquam propria membra, susci piendo, 281. Ut Ecclesia Dei pura sit, nullum zizanium admistum habens, non communicandum cum hæreticis, 207. Sedatis dissensionibus perfectum fit Christi corpus in omnibus membris integritati restitutum, 186. Queritur Basilius quod res ecclesiastica dilapsæ sint, dum quisque res proximi negligit, suis intentus, 227. Quæ ad omnes Ecclesias spectant, de iis pauci episcopi statuere non de bent, 411. Non debebant confessores Ægyptii Marcellia nos etiam tutis conditionibus recipere, sine aliorum con sensu, 411. Ecclesiam vincere non possunt persecutiones, 369. Totæ nationes et civitates, consuetudo omni memoria vetustior, viri Ecclesiæ columnæ hæreticis objiciuntur, 63. Orientis, et Ponti, et Cappadocum et Occidentis consen sus, 63. In Ecclesiæ malis, curandi initium a præcipuis partibus faciendum, 159. Ad Ecclesiarum defensionem or thodoxi tantum studii impendere debent, quantum ad ea rum eversionem impendunt hæretici, 158. Ecclesiarum status in persecutione Valentis, comparatur cum prælio navali, 64 et seqq. Ecclesiæ columnæ sancti Patres, 63. Ecclesiæ ritus apostoli et Patres præscripserunt, 55. Ec clesiasticarum rerum examina non pertinent ad judices sæculares, 344, 345. Quæ in Ecclesia peccantur, ab epi scopis emendari debent, 425. Non interpellandi judices, 425. Ecclesiarum possessiones premuntur tributis, 425. Vix reperiuntur qui eas suscipiant, 425. Suum potius ah sumit Ecclesia, 425. Pauperum pecunias ambitiosi epi scopi in proprios usus et munerum largitiones insumunt, 184. In Ecclesia asservata pauperum vestimenta, 423. Ec clesiam construere ad gloriam nominis Christi, cura dign Christiano, 142. Ad Ecclesiam recens constructam reliqui. martyrum quæruntur, 142. Ecclesias in persecutione Va lentis fugiunt populi, ut impietatis scholas, 185. Cum uxo ribus et liberis et ipsis senibus pro mouibus effusi preces fundunt, 183. Ecclesiæ vocantur synodi, 425. Ecclesiæ in spector angelus, 567. Ecclesiæ conseptum, 447. Ecclesiasticus, 131. Ecdicius, 347. Pulso Hypsino substituitur in episcopa tu Parnasseno, 365, 567. Echinades, 91. Edessa, 407. Eldad, 51. Electio ministrorum Ecclesiæ quidvis potius quam ele ctio, si gratiæ aut precum aut timoris ratio habeatur, 428. Satius est dicto testimonio abstinere a contentione, 429. Ei qui contendit, ut sua vincat sententia, magnum peri culum, 429. In electionibus proprium sibi quisque ducere debet id quod agitur, 108. In electionibus episcoporum nascentes discordia omnem defuncti episcopi laborem subvertunt, 109. Electionis vasa secernit Deus, 251.

Eleemosynæ præceptum immerito nonnullis molestum, 486, 488, 500, 501. Ob neglectam eleemosynam fames a Deo immittitur, 486, 487, 488, 500, 501. Etiamsi unus tantum supersit panis, cum egeno partiendus, 487. Divi tiarum copia argumento est eleemosynam exhibitam non Suisse, 487. Fur est qui de divitiis suis non emetitur pro ximo, 488. Eleemosyna quantum utilis ei qui alios juvat, 488. Personarum ratio non est habenda, 489. Calamitosis præcipue succurrendum, 489. Cavendum a fraudibus nec omni dandum errabundo, 489. Eleemosyna donum simul et fenus, 490. Dona ex rapinis orta displicent Deo, 490, 491. Quanta imminent supplicia his qui pauperes fasti diunt, aut durius repellunt, 491. Ridicule nonnulli pau peres non juvant dum vivunt, sed promittunt fere ut sua eis testamiento legent, 535. Eleemosynas etiamsi quis arena copiosius profundat, si justitiam conculcat, animam suam lædit, 207. Eleusinus Eustathii Sebasteni discipulus, 173. Elias Cappadociæ præses, 176, 177, 187. Invitus hoc onus susceperat, 188. Optat Basilius, ut omni hominum generi custodiatur, præfecturas ex præfecturis gerens, 177. Magna illius virtus in provincia administranda, 177. Magni laciebat calamitosos et leges et amicos, etiamsi pe riculum ei ab hominibus immineret, 177. Cappadocum mi sertus est non reformidans periculum, 180. Res Christia norum ad antiquum decus revocabat, 190. Elia pura in Deum pietas, 187. Basilii amicus ejusque existimationem curæ habens, 188. Accusatus apud eum Basilius ab epi scopis, respondet illorum querelis, 187, 188. Eliam par erat favere presbyteris, qui idem ac Basilius sentiebant, 179. Postulat Basilius ut nonnulla mutet quæ minus æque decreverat, 177, 179. Cito dejectus administratione, in crimen vocatus ob liberum et assentationis nescium ani mum, 190. Nunquam talem rectorem vidisse se memine rant Cappadoces, 190. Illum Basilius commendat Sophro nio quem rogat universæ patriæ nomine, 190. Eloquentia auribus tenus gratiam obtinet, 422. Elpidius episcopus, 308, 387. Segregatur ab Eustathio, 387. Videtur egisse cum episcopis Ponti de reconcilianda gratia cum Basilio, 308. Mittit ad eum Basilius Meletium presbyterum, 308. Rogat ut tempus et locum congressus indicet sibi, et episcopos Ponti moneat, 308. Congressus constituitur in finibus Comanicis, 309. Elpidií nepos mo ritur, 309. Elpidius diaconus a Basilio mittitur ad confessores Ægyptios, 409. Elpidins Therasii præsidis assessor, 172. Basilio amicis simus, 157. Elpidius ad herum festinans, 351. Emmelia (S) mater Basilii, 110. Recta fide imbutus ǝb ea Basilius, 558. Cum Eustathio plures dies apud eam tra duxit, 339. Eins morte morbi Basilii redeunt, 339. Sepa rationem hujus animæ ferre non potest, cui nihil in aliis rebus videt comparandum, 339. Encratita Marcionistarum germen, 297. Vinum et nu ptias aversantur, 297. Dei creaturam dicunt esse inquina tam, 297. Aggressi sunt proprio baptismate præoccupare, 270. Unde et suam consuetudinem violarunt, 270. Bapti zant tamen in Patrem et Filium et Spiritum sanctum, 297. Duos ex hac secta episcopos Basilius suscepit in cathedram episcopalem, 270. Quærunt cur non omnibus vescamur, Ephemeris, 365. Epiphanius (S.) Basilium hortatur, ut dissensionem in er fratres montis Elæonis componat, 393. Ac de quæstio nibus recens exortis curam suscipiat, 393, Rogabat etiam ut scriberet ad Ecclesiam Antiochenam, 394. Fatebatur necesse esse tres hypostases confiteri, 394. Communicabat tamen cum Paulino, 391. In aliis litteris quærebat quid sint Magusæi, 394. Episcopatus. Ad episcopatum eligendus qui servus Dei sit, operarius non prave pudens, 282. Non suis sed multo rum attentus commodis, 282. Episcopatus onus intolera bile, si quis illud porter, 232. Secus, si Dominus cum i.lo portet, 252. Difficile est invenire qui digni sint episco patu, 282. Eorum, qui eliguntur, indignitas doctrinam.in contemptum adducit, 282. Episcopatus nomen að vernas vernarum devenit, 367. Ignominia nomen, proditionis merces, 368. Utilius est sollicitudinem in plures episcopos Jividi, 282. Episcopi Ecclesiarum Dei constituti a Deo, 128, 161, 251, 22, 258. Sedent in cathedra apostolorum, 288. Epi scopi thronus, 266. Episcopus dux chori, 107. Confessus Coryphæus, 107. Debet nectu et diu, publice et privatim, obtestari eos qui nolunt emendari, 330. Sed minime cum illis abripi, 370. Episcopi condemnationis participes erunt, si non omni studio et alacritate ad veritatis defensioneni incumbunt, 158. Cavendum ne administrationem aut ng gligant, aut per mala opera gerant, 320. Ab iis non idem Dominus petit, quod a quibuslibet hominibus, 309. Epi. scopus debet navigium immersabile custodire, 252. Non debet alios sequi sed præire, 252. Demensum conservis tempestive distribuere, 252. Episcopis cavendum ne pro brum sint nomini Christi, 320. Episcopus eligitur ut bo mines Domino capiat, 251. In episcopo tauquam in pro priis fulcris Ecclesia quiescit, 173. Episcopo vigilanti ve lut fundamento subtracto, multi corruunt, 109. In episcopo eligendo debet quisque id quod agitur proprium sibi exi stimare, nec rerum communium curam in proximum re jicere, 108. Episcopum vigilantem petere sine contentione cleri est ac populi, Domini autem ostendere, 108. Mortuo episcopo littere cleri ad episcopos provinciæ, 141. Epi scopi in parvis civitatibus et in parvis oppidis, 282. Epi scoporum vigilantium series veluti pretiosorum_lapidum commissura, ornamentum est Ecclesiæ. 108. Episcopis abesse non licet cum lupi insidiantur, 232, 256, 376. Epi scopis Dominus hoc opus praescripsit, ut preces pro anis faciant, 244. Legibus submissi in humanis rebus, 344. Eis licet quæstum aucupari, cum adeunt potestates, 177: Quæ stus iste est levamen afflictorum, 177. Episcopis pœna competens, arcere a communione ecclesiastica, 427. Epi scopus laudatur qui pro sua lenitate non gravatur omnibus satisfacere, 144. Episcopi ambitiosi pauperum pecunias in proprios usus et munerum largitiones absumunt, 184. Episcopi sollicitudinem suam in alias Ecclesias exten dunt, 161, 173, 223, 298. Semper parati esse debent ad Ecclesiarum administrationem, 309. Athanasius fraterni tatis ubique diffusæ curam gerebat, 225. Fatetur Basilius sibi convenire ut de rebus suis referat ad Petrum Alexan drinum, et Petro ut eas curæ habeat, 411. Ne episcopus sine collegis res magni momenti aggrediatur, canones prohibent, 234. Episcopi pauci non debent statuere de rebus ad omnes Ecclesias spectantibus, 411. Episcoporum dissensiones vulnerant animas hominum piorum, 187,341, lædunt Ecclesias et civitates et populos, 154, 153. Epi scopi non debent litibus suis præsides avertere a publicis negotiis, 187. Episcopus accusari non potest si quid in re indifferenti minus considerate laicus scripserit, 343. Epi scopus in crimen vocatus apud aliam Ecclesiam, moneri debet, si sanabilia delicta, 305. Sin autem insanabitia, palam arguendus, episcopi advocandi, et spectatissimi e clero cujusque Ecclesiæ congregandi, 30%. Episcopis sibi subditis Basilius depositionem minatur, ni pretio ordinare desinant, 147. Basilius postulat ut decenti more advoce tur, 152, 153, 191. Episcopi si quem ex collegis invitarent, mittebant qui eum deduceret, 191. Basilius litteras mittit quoquoversum episcopis, seque adesse significat, 377. Episcopi hospites in Ecclesia solebant concionari, 131. Episcopi sine populo et clero obambulantes ac nomen nu dum circumferentes, 409. Episcopis Basilio subditis datar nomen chorepiscopi, 147. Episcopo ministrantes clerici, 110. Magnus et verus episcopus Christus, 143. Epistolæ non tantum promovent, quantum oratio, quæ viva fit voce, 159, 204. Ne umbræ quidem obtinent ratio nem, si cum veritate comparentur, 233. Epistola brevis quomodo persuadeat eis quibus longum tempus non per suasit, 165. Epistolæ vivæ instar sunt, qui supplere pos sunt, quæ desunt litteris, 508. Libenter scribit Basilius per ejusmodi homines, 308. Epistolæ virtus non est bre vitas, 448. Non sane magis quam hominis, 448. Epistole laconicæ nullus labor, 97. Postulat Basilius, ut epistola sua, velut aliquod supplicantis insigne, suscipiatur, 205. Epistolæ a pluribus perlatæ. Unus tamen nominatur, 141, 203, 207, 376. Epistolas virorum prudentium libenter le git Basilius, 21. Epistolas assidue scriberet, nisi negoliis detineretur, 241. Vide Litteræ. Equarum præstatio, 440. Equis certantibus jucundis sima aqua ori infusa, 334. Erroris operatio immittitur ir. Olios diffidentiæ, 317. Erroris similitudo confirmat seditionis societatem, 66. Er roris summorum virorum imitatio non servanda', 269. Eruditio. Ad eruditionis testimonium plurimum valet, multorum hominum vidisse urbes, et mores nosse, 168. Esau. Ut ab Esau liberemur opus est aliquo Laban, 81. Esdras cum in campum secessisset, omnes libros divi nitus inspiratos, Deo jubente, eructavit, 129. Essentia nomen commune, 35. Peculiarius animal, ma gis speciale homo, homine specialius est vir, et viro hic aut ille, 35. Essentie ratio non alia in Paulo et Silvano, 116. Hinc inter se consubstantiales, 116. Eucharistia nutrit animam, 84. Dum edimus carnem Christi et bibimus ejus sanguínem, participes fimus Verbi et Sapientiæ, 81. Carnem enim et sanguinen vocavit to tum suum in carne adventum, 81. Vivi panis manna figu ra. 26. Boni communio, 293. Invocationis verba, cum con ficitur panis Eucharistiæ, ex traditione accepta, 53. His

contenti non sumus, quæ tradit Evangelium et Apostolus, 55. Alia addimus, ut multum momenti habentia ad myste rium, 53. Singulis diebus participem esse sancti corporis et sanguinis Christi, bonum est et utile, 186. Quater sin gulis hebdomadibus communicat Ecclesia Cæsariensis, 186. Eucharistiam propria manu sumere in persecutionibus grave videri non debet, 187. In solitudinibus monachi Eu charistiam domi servant, imo unusquisque de plebe, Alexandriæ et in Ægypto, 187. Qui domi propria manu communicat, de manu sacerdotis censetur communicare, Euclides, 549. Eudemus Patarensis episcopus, 331. Eudoxius, 386. Eugenius monachus, 232. Euippius, inter duces Arianorum, 161, 386, 387. Vir eruditus, ætate provectus, multa cum Basilio amicitia jura habens, 219. Discedit Basilius ab ejus communione ob amorem verita'is, 219. Adversus Euippium horrendæ Eustathii prædicationes, 387. Euippii alumnus Anysius, Eulancius sophista, 512. Basilii causa invisus Neocæsa riensibus, 312. Videtur metu illorum scribere Busilio de siisse, 512 Eulogiæ virgines. 136. Eulogiæ ab Amphilochio missæ ad Domini Natale, 355. Eulogius episcopus Ægypti exsul, 408. Eumathius Christianus et nobilis et doctus, 265. Eunomius Dei naturam sibi comprehensam esse gloria tur, sed ne formicæ quidem naturam explicare potest, 95. Eunomiani refelluntur qui se Dei substantiam adinvenisse dicebant, 555 et seqq. Comparantur cum iis, qui calculos in theatris subducunt, 359. Adversus Eunomium Basilii scripta, 97. Eunuchi vitiorum descriptio elegantissima, 208. Eupaterius ejusque filia Basilium consulunt de Spiritu sancto, 247. Euphemias, 324. Euphemius, 243. Euphronius episcopus Coloniensis, 286, 349, 350, 351, Eupraxius, 256. Eupsychius celeberrimus martyr, 388. Sancti Eupsychii memoria, 298. S. Eupsychii dies festus, 235. Omnes chor episcopi ad eum convocantur, 235. Euripides, 155. Eusebius S. Basilii decessor, 140. Eusebius (S.) episcopus Samosatorum, 183. Illius invi sendi cupidus Basilius, ut magnis illius sapientiæ thesau ris exsatiari possit, 105, 106. An Eusebium in Ecclesiarum malis respicere una Rasilti consolatio est, 113. Nihil illius culpa periit, sed magnam sibi apud Deum mercedem com paravit, 113. Eusebii precibus servatam fuisse putat Basi Sus Ecclesiam Cæsariensem, 110. Ab eo non longe dista bant fratres nonnulli, qui sanationis habebant donum, 111. Eusebius semper juvandæ Ecclesiæ studiosus, 141. Cæsa ream vocatur ad episcopi electionem, 140, 141. Illins vi dendi et audiendi cupida Cæsariensis Ecclesia, 142. Cum Eusebio ad magnas tentationes accingi non pigratur Basi lius, 192. Absque eo vel leves intueri non audet, 192. Cum Eusebio nemo comparandus in dando de magnis re bus consilio, 229. Auctor est, ut rursus scribatur in Occi dentem, 211. Exortam inter Basilium et Eustathium dis sensionem comprimere conatur, 219. Queritur quod res Ecclesiæ negligantur et adversariis tradantur, 234. Cuncta longe ante prævidet, 228. Prior surgit et alios excitat, scribens, coram accedens, 228. Laboribus defessus, nego tiis impeditus; nec ob Valentem e propinquo imminentem e tecto audet excurrere, 236. Sed tamen eum invitat Ra silius, ut amicissimam omnium Ecclesiarum videat, 236. Eum accusat pigritiæ quod non scribat, 247. Pigritiæ at tribuit, quod ad se non venerit, 247. Eusebius persequen tibus superior, 256. Forti animo migrat e patria, 256. Ejus thronum fortasse alius occupat, 257. Cum eo vel unum diem versari satis est ad salutem viatici, 258. Felices existimat Basilius eos qui in multo otio perfruuntur Euse bio, 257. Antiochus Eusebium exsulem comitatur, 257. Eusebius scribit ad Ecclesiam suam'ut pacem componat, 332. Cum S. Meletio inter bæreticos Romæ numeratus. 413. Pro Eusebio multi diu ac noctu precintur, 414. Illius reditum exspectant ut suam salutem, 414 Eusebii vitam Deus magna manu protexit, 414. Multa contra Eusebium facta, 414. Sed Deus eum bello circumstante incolumem servavit, 414, Eusebii alumni virtutis illius effigiem re præsentant, 218. Eusebius (S.) Vercellensis episcopus, 230..Rediens in Occidentem secum ducit Evagrium, 230. Eusebius Basilii condiscipulus, 417. Olim utrique do mus una, pædagogus idem et omnia communia, 417 Eusebius Palestinus, 61. Ejus multiplex experientia laudatur, 61. Eusebius Arianorum dux, 381, 406. Eusebius, quem Basilius filium appellat, 264. In judi cium majestatis vocatur, 264. Eusebius lector ad Eusebium Samosatensem vadens diu retinetur a Basilio, 290. Eusinoe, 359. Eustathius Sebasthenus, 183. Discipulus Arii et magi ster Aetii, 224, 340, 378, 405. Hermogeni offert confessio nem fidei, 381, 406. Ad Eusebium se confert, 581, 406. Inde pulsus in patria iterum se purgat, 406. Episcopatum forte adeptus statim Ancyra anathematizat consubstan tiale, 406. Inde Seleuciam, 406. Constantinopoli assenti tur hæreticis, 406. Deponitur, quia prius Melitinæ depo situs fuerat, 408. Depositus a quingentis episcopis, 380, 386. Non acquiescit, quia eos Spiritus sancti participes esse negabat, 380. Eos contendit episcopos non esse, sed hæreticos, 346, 387. Litteras adversus Eudoxium ad om nes fraternitates mittit, 346. Horrendæ illius in Euippium prædicationes, 387. Presbyteros et diaconos in Ecclesiis Amaseæ et zelorum ordinavit, 347. Ex Dardania rediens, altaria Basilidis evertit in Gangrenorum regione, 347, 387. Suas ipse mensas posuit, 347, 387. Elpidium segre gavit ob ejus communionem cum Amasiensi episcopo, 387 Cum tono ab Eudoxii factione composito subscripsisset, concionem habuit fraudem deplorans, 379. Hoc remedium inventum, ut Romam se conferret, 380, 406. Quænam ei proposita a Liberio, nescitur, 406. Nisi quod epistolam altulit quæ eum restituebat, 348, 379, 406. Qua oblata susceplus a synodo Tyanensi, 348, 379, 406. Videbatur mendacium aversari, et debilium infirmitates portare, 224. Mendacium, ut horribile quiddam, in mininis rebus aver sari videbatur, 194. Veritatis amicus esse, 339. Pro quali bet anima laboraus, maxime vero pro Basilio, 172. tittit Eleusinium, qui Basilium pro fide certantem adjuvet, 173. Videbatur majus quidpiam esse quam ferat humana natura. 319. Maxima quæque ei crediderat Basilius, 319. Vide batur invigilasse sibi usque ad senectutem. 79. Cum de tide cum Basilio consensisset, ferebatur statim affirmasse discipulis, se cum Basilio nulla in re consentire, 194. Ne gat Basilius hanc suspicionem in eum cadere, 194. Eusta thii dissimulationis profundum, qui se omni tempore Ba silio insinuaverat, 222. Eustathii duo discipuli Basi.ius et Sophronins e domo Basilii illiberaliter fugiunt, 211. Con tumeliis Basilium vexant, crimina in eum contexunt, 210, 211. Magnum inde scandalum in civitate, 2:0; 211. Non ta men disrupta omnino amicitia Basilium inter et Eustathium, 338. Eustathio formulam Nicænam Basilius subscribendam. proponit, his additis quæ ad Spiritum sanctum pertinent Subscribit Eustathius, 217. Indicitur aliud tempus et locus congrediendi cum episcopis, 377. Non adest Eustathics quamvis promisisset, 377. Epistola ejus nomine affertur scripta perfunctorie, 378. Mittit Theophilus Cilix aliquem ex suis qui convicietur sancto Basilio, 378, 382. Pacem Basilium inter et Eustathium Eusebius componere cona tur, 218, 219. Paulo post Eustathius in Ciliciam vadit, 378. Ibi Gelasio cuidam fidem Arianam exponit, 222, 344. Redux communionem Basilio renuntiat, 278. Postea litte ras ad Dazinam quemdam ve! potius ad omnes homines mittit adversus Basilium, 223, 379. Accusabat Basilium blasphemiæ in Deum, 223, 339. Epistolam Basilii adulte ratam proferebat, 343. Huic epistolæ verba Apolinari hæretica subjecerat, ut Basilius auctor esse videretur. 220, 223, 319, 343. Querebatur quod a se Basilius per dolum elicuisset fidei formulam, 379, 386. Superbiæ_ac cusabat quod non recepisset suos chorepiscopo3, 347. Vera dissidii causa, studium placendi Euzoio, 341, 547, 587. Per Arianos restitui in episcopatum volebat Eusta thius, 387. Hinc medius videri volebat, 219. Populi metu aperte fidem negare non audebat, 219. Reordinare fere batur, 222. Eustathii erroris ulcus delegunt presbyteri Sebasteni et ab ejus communione discedunt, 230, 365. Eustathius facile in contraria vertitur, 344. Illius nor ma, lidei verbis pro tempore alias aliis uti. 348. Ut medici ad varios morbos se accommodant, 348. Compendii causa omnia facit, 387. Semper ad potentiores transfugit, 516. Compendii causa accusat aut landat, 347, 387. Ommum inconstantissimus circa fidem, 381. Non in verbis incon stantior quam in factis, 380. Variæ illius fidei formulæ, 381, 382, 388. Calumnias non retractat, 356. Nova opera et facto agmine conatur Basilii vitam affligere, 556. Euir probabile est Basilii defensionibus irritari, 349. Et gra viora in eum machinari, 349. Dazimonem perturbat, ac multos a Basilii communione abstrabit, 321. Ludi Eusta thii contra Ecclesias, 387. Cyzici fidem Nicænam condem

nat, 348, 380, 406. Homoonsiastas vocat eos qui illam se quuntur, 348, 380, 406. Cum iis est qui consubstantiale anathematizant, 406. Conjungitur cum hæreticis, 346. An cyræ cum illis communicavit in domibus, 347. Nondum enim publice ab illis receptus, 347. Pneumatomachorum hæresis dux est, 406. Novitatis accusat doctrinam de Spi ritu sancto, 343. Quos episcopos esse negaverat, ab his ordinatos suscipit, 380, 385, 387. Eos accersit Sebastiam, 580, 385, 387. Non tamen in eorum communionem resti tui potuit, 381. Cum agmine_Arianorum venit Nicopolim, ut det illis episcopum, 566, 387. Eustathius chorepiscopns, 547. Eustathius Himmeria episcopus, 266. Is de exsilio Eu sebii valde dolet, 266. Idcirco pluribus negotiis occupatur et circumcursat Christi ovilia, 266. Eustathius diaconus, 141. Eustathius diaconus in Basilii domo degens, 228. Eustathius archiater, 241, 276. Is artem corporibus Don definit, sed animorum morbos curat, 241, 276. Basilii cor dis inflammationem infusis consolationis verbis excussit, 241, 276. Tacere volenti persuadet, ut sycophantas redar guat, et veritatem defendat, 276, 277. Eustathius philosophus ethnicus, quem Basilius in Cap padocia, in Syria et Egypto frustra quærit, 69.` Eustochius, 166. Ejus servi injuriam fecere Callistheni, Eutyches (S.), 253. Euzolus, 317. Evagari animo non oportet, 99. Evagrius presbyter, Pompeiani Antiochensis filius, in Occidentem iverat cum beato Eusebio, 230. Rediens nun tiat Basilio illius scripta Romæ non placuisse, 230. Postu Jat ut scribatur epistola a Romanis ipsi dictata, et legati auctoritate præditi mittantur, 230. Promiserat Basilio se participem fore conventus, qui Meletio addictus erat, 246. Promissum non exsecutus est, 246. Basilium per litteras hortatur, ut pacificationem Ecclesiarum suscipiat, 245. In primis Antiochenæ, 243. Et mittat in Occidentem, 246. Evangelium regni, 374. Evangelium in omnem perve nit terrarum orbem, 236, 374. Ab Oriente initium cepit, 374. Hinc hostis perficere conatur, ut ab eodem loco de fectio incoepta in totum orbem diffundatur, 374. Evangelii præcepta cum temporibus non mutantur, 381. Evangelia non indigent somniis ad fidem faciendam, 317. Evangelio Christi dignam ducere vitam debemus, 99. Evangelium vitæ post resurrectionem ducendæ imago, 29. Evesus, 422. Evæsena Ecclesia Basilio charissima, 386. Nihil eam læserunt mala tempora, 386. Calumnias Basilio structas in mentientium capita rejecerunt, 386. Excommunicatio, 481. Membra Ecclesiæ abscindi mo leste fert Basilius, etiamsi merito abscindantur, 260. Ex communicatus anathema est omni populo, 150. Excommu nicatio per omnem Ecclesiam presbytero citra emenda tionem sibi sacerdotium arroganti, tum etiam iis qui illum secuti fuerint, 150. Excommunicandi quos separatio a precum communione non emendat, 426. Hominem ne fandum a precibus et reliqua cum sacratis communione removet Basilius cum tota familia, 426. Ne alios peccato rum communicatio contaminet, 426. Basilius toti pago nun tiari jubet, ut cum homine excommunicato nullam habeat societatem, 427. Etiam in iis quæ ad vitam spectant, 427. Is semel accusatus fuerat, coram uno aut altero convictus, tertio coram Ecclesia, 426. Quare non acquiescens excom municatur, 427. Ut sit diaboli pabulum, ex eo quod alii cum eo non commisceantur, 427. Excommunicatum omnes, ut abominandum existimant, ita ut non ignem, non aquam, non tectum cum eo commune habeant, 156. Litteræ, qui bus excommunicatur, ubique leguntur, 156. In Ecclesia Cæsariensi omnino arcebatur ab Ecclesiæ cœtu qui duas sorores duxerat, nisi a se invicem dirimerentur, 249. In dicandus præposito qui semel et iterum admonitus non emendatur, 100. Si ne sic quidem emendetur, exscin dendus et deflendus ut membrum abscissum, 100. Exempla sanctorum sunt veluti quædam animata et actuosa simulacra, 73. Homines doctrina et dignitate clari operam dare debent, ut ipsorum vita in exemplum pro ponatur, 103. Exemplis corporalibus Scriptura ad invisi bilium ducit intelligentiam, 121. Exempla ex rebus sen sibilibus adhibita prosunt ad divinas intelligendas, si quis sine contentionis studio audiat, 119. Docet nos ratio ipsa per creaturas, ut non turbemur in quæstionibus difficili bus, 120. Exemplo magis discitur quam sermone quomodo Christianum vivere oporteat, 241. Expetendum unum est æternum bonum, 421. Exsilium legibus inflictum ob famosum libellum, 127. Facetis sermonibus non aucupanda voluptas, 73. Faen torum hominum verba vim animæ frangunt, 72. Facta. Recte factorum iniqui judices, 67. Factum esse idem est ac creatum esse, 86. Fames in Cappadocia multum negotii exhibet Basilio, 106. Eum cogit manere Cæsareæ, 110. fame Deus Eliam et Danielem et Israelitas mirabiliter servavit, 548. Fastu inaui qui inflantur inciderunt in judicium diaboli, Fato aut fortuna res humanas regi plures dictitant, 69. Faustinus episcopus Iconiensis, 230. Faustus contra canones ordinatus episcopus, 212, 213. Fax in medio mari splendens grata navigantibus, 195. Feneratorum pecunia comparatur cum leporibus, 496. Pauperibus quidvis potius perferendum quam fenus, 490. Fenore qui accipit, in quot se mala conjicit, 494, 495, 496. Feneratorum artificia et crudelitas, 494. Fermentum Arii, 372. Fermenti heterodoxorum parti ceps esse non vult Basilius, 385. Ariani altaribus Sebastia potiti, facti sunt fermentum illius Ecclesiæ, 380. Festi symbola, Eulogiæ, 355. Festus Basilii discipulus, 432. Ficus silvestres et hortenses, Fides et baptisma duo modi parandæ salutis insepara biles, 23. Fides perficitur per baptismum, baptismus fun datur per fidem, 24. Fides in disciplinis præít cognitioni, 358. At in religione Christiana præit hæc cognitio, Deum esse, 358. Hanc autem ex creaturis colligimus, 358. Hanc cognitionem sequitur fides et fidem adoratio, 338, 339. Fides ratiocinationi præferenda, ut rationi experientia in rebus visibilibus, 129. Non communicandum cum iis qui medios se esse volunt, 219, 220. Alternans ille animus ab Ecclesia removendus. 220. Sine recta fide et recta vita nemo Deum videbit, 89. Fides est id quod nos salvos fa cit, 37. Fides et recta vita pedes mentis præparant, 89. His qui fidem negarunt inter tormenta, auni octo preni tentiæ, 329. Anni decem, si sine magna vi cesserint, 329. Qui Christum negavit per totam vitam flere debet. 328. Fidei defectio, quam minatus est Dominus, 59. Hujus procemia in blasphemiis Pneumatomachorum, 59. Fides in Oriente.primum illuxit, 185. Fidem alias aliam scribere quam contrarium huic sententiæ, Unus Dominus, una fides, 348. Fidei formulæ Basilius de Incarnatione aliquid addere non audet, 393. Id viribus suis fatetur esse altius, 593. Fidem recentiorem nec ab aliis scriptam recepit, nec ipse audet scribere, 253. Fidei simplicitate sublata nullus dinis sermonum. 393. Nihil curiose præter antiquam fidem inquirendum, 263. Credere oportet ut baptizamur, 24, 29, 57, 216. Basilius hortatur filias Terentif, ut caveant De fidei depositum prodant, 200. Fides catholica communis hæreditas, 375. Bona patrum hæreditas, 256. Figura est rerum quæ exspectantur per imitationem declaratio, 26. Figuræ variæ, quæ in Veteri Testamento Novum adumbrarunt, 26. Divina humanis et humilibus rebus præfigurautur, 26. Non ideo tamen divinorum hu milis natura, 26. Non debent mysteria exigua videri, quia exilibus figuris præsignata, 27. Voluit Deus rebus facili bus, ceu quibusdam elementis nos informare, 27. Óculos paulatim ad veritatis lumen assuefecit, 27. Figura vitæ post resurrectionem ducendæ, evangelica in hoc mundo vita, 29. Figuræ et prophetiæ per Spiritum sanctum, 33. Filii nomen est super omne nomen, 14. Filius in Patre et Pater in Filio, quia hic talis est, qualis ille, et in hoc unum sunt, 38. Firmiliani fidem de sancto Spiritu testantur illius li bri, 63. Illius sententia de baptismo, 270. Firminus, adolescens Basilio charus, 208.'Asceticam ví tam profitebatur, et regende civitati suæ, itidem ut_ma jores ipsius, destinatus erat, 208, 209. Ubi audiit Basilius eum arma sequi, suum ei dolorem significavit, 208. Fir minus peccatum fatetur, seque operam dare asseverat, ut cito dimittatur, 209. Cæterum voluntatem virginitatis etiam inter arma custodiendæ firmam et immobilem significat, Firminus, 453 454. Firmus, 453. Flentes. Fide Poenitentiæ gradus. Formica nos docet actuosam vitam, 89. Formicæ ind stria monet ut nobis in futurum sæculum prospiciamus, 488. Formica naturam explicare non possumus, 95. Fornicatio non est matrimonium, nec matrimonii ini tium, 29. Fornicatores si separentur, id melius, 294. Sin eis placet conjugium, non separentur, sed fornicationis poenam agnoscant, 291. Fornicationi quatuor auni, 293. Alia fornicatio, cui imponuntur septem anni, 326. Fortuna aut fato res humanas regi plures dictitant, 69. Forum. In forum olim prodire Athenis nou audebaut

infamiæ notis inusti aut manibus non puri, 169. In foro bominum eruditorum colloquia, 169. Foro assuefacti ho mines nec parci verborum esse solent, nec cauli adversus malas cogitationes, 239. Facile honore vincuntur, 239. Fraternitates vocantur Ecclesiæ, 346. Fraudulenti homines comparantur cum Cancro et Po lypo, 570. Fronto, 217. Simulaverat defensionem fidei, 368. Ac cepto ab Arianis episcopatu factus est exsecratio Arme niæ, 368. Cum speraret episcopatum, adjunxit se inimicis Christi, 370. Ubi populos efferatos videt, rectam fidem si mulat, 370. Fronto rabidus homo, 383. Fundamento amplo illustrior coronis imponenda, 266. Furi confitenti sua sponte annus unus penitentiæ, 327. Convicto anni duo, 327. De furto in ecclesia commisso, Futura curiose non investiganda, sed præsentibus uten dum, 579. Galatia, 444. In Galatia et Ponto multi hæretici, 365, Galli cum Basilio communicant, 307. Gangrenorum regio, 347. Gelasius quidam, cui Eustathius in Cilicia fidem Arianam exponit, 222. Genitus dum erumpunt, intimum dolorem dissolvunt, Genethlius presbyter, 312. Gentilium ac Judæorum filii ad Dei cultum compellun tur, 134. Genua quoties flectimus et erigimur, ostendimus nos peccato in terram lapsos esse, et per misericordiam crea Loris in coelum revocari, 56. Georgius Amphilochii amicus, 283. Georgius unus ex ducibus Anommeorum, 386. Fidem Constantinopolitanam attulit in Cappadociam 144. Georgio mulier impia ad arbitrium utebatur, 368. Getasa ager S. Meletii, 194, 193. Giezi nihil profull convictus cum Eliseo, 126. Gloria facile mutabilis, 422. Gloriæ vanæ dæmon, 129. Gloria pluribus Scripturæ locis attribuitur ipsis creaturis, 47. Gloria duplex, alia naturalis, alia externa, 59. Exter na rursus duplex, alia servilis, alia quæ præstatur, ut ab æquali, 39. Gloria nihil aliud quam enumeratio mirabi 'lium et beneliciorum Dei, 46. Glorificatio interdum Deo absolvitur cum Filio et cum Spiritu sancto, interdum per Filium in Spiritu sancto, 5. Glorificandi Dei argumentum præclarum enarratio beneficiorum, 14. Glorificatio fidei consentanea esse debet, 216, 248. Glorificatio consenta nea baptismati, 183. Glycerius ex ascetarum numero, 259. Habilis ad opera manuum, et ideo ordinatur diaconus, ut ministret presby tero et opus curet, 258. Virgines cogit et gregis impe rium sibi arrogat, 258. Patriarchæ nomen et habitum su mit, 258. Objurgatus fugit cum virginibus, 258. Tripudiant in magna celebritate, 259. Colligit hanc captivitatem Gre gorius, 258. Si cum illius litteris redeat Glycerius, veniam poterit consequi, 239. Rogat Gregorium Basilius, ut sal tem virgines redeant, 259. Scribit Glycerio, veniam pol licetur cito redeunti, 259, Secus depositionem minatur, Gratia per Christum et in Christo efficitur, 13. Deus singulis generationibus manifestos facit eos qui ipsius vo catione digni sunt, 386. Ex nobis ipsis ad glorificandum Deum insuficientes sumus, sed sufficentia nostra est in Spiritu sancto, 53. Spiritu alius alio plus aut minus ad juti gratias persolvimus, 53. Dominus dat patienter de currere certamen, 266. Infirmitatem nostram deplorare debemus, quod pro beneficiis acceptis gratias verbis re ferre non possimus, 59 Christus alligavit fortem, ac nos, vasa illius diripuit, fecitque vasa utilia, 15. Hominem re novavit, reddendo gratiam, quam ex afflatu Dei acceptam amiseramus, 34. His obluctetur recte ratio, defensorem advocaus et adjutorem Christum, 96. Dei est pugna et per Deum corona, 331. Nullum est vitium quod non animæ cultura superare possit in Christo Jesu, 477. Per Filium bona ex Deo ad nos perveniunt, majore celeritate ope rantem, quam ullus sermo exprimere valeat, 16. Divina operationis celeritas, 16. Temporis spatio non eget, sed naturam eorum quæ fiunt, voluntate non coacia obsequen tem habet, 16. Cum dicit Apostolus, superamus per eum, non humile ministerium indicat, sed auxilium; quod Chri stus per imperium potentiæ suæ operatur in nobis, 15. Omnia in omnibus eflicientis gratiæ opus esse dicimus, quidquid ad nos bont pervenit, 117. Deus non enarrabili sua potentia cor tangens, cogitationibus bonis auimum il lustrat, 80. Multiplicem beneficentiam Christus ob divitias bonitatis egentibus præstat, 14. Per Christum accessum habuimus ad Patrem, 15. Per Filium ascendimus ad Pa trem, 16. Deus in hominum imbecillitate potentiam suam declarat, 300. Per arenam mare constringit, 300. Renova tio et a vitiis terrenis ad cœlestem vitam transmutatio vocatur in Scripturis resurrectio et creatio, 41. Creatio vocatur in Scripturis commutatio in melius ex pejore, 88. Creatur homo per baptisma, 88. Dissidentes conciliare et ad unius corporis harmoniam redigere, illius est solius, qui et siccis ossibus, ut ad nervos et carnem denuo red eant, largitur, 160. Liberii arbitrii præparatio a Christo, 15. Deus adest nobis vocatus et invocatus, cum mentes ad id quod decet, dirigimus, 432. In hoc Christi admiranda potentia, quod potuit compati infirmitatibus nostris, 15. Totius mundi creatio illius potentiam non perinde com mendat, atque quod Deus incomprehensibilis poluit per carnem cum morte conflictari, 15. Basilius cum dicit se veluti scopulum esse prominentem, id ad se non refert, sed ad Dei gratiam, 500. Orandus Deus ut det perseve rantiam, 261. Ut det patienter ferre persecutionem, 64. Gratiam acceptam facile expellunt animæ mobiles, 51. Domino datum est adulterinum a probo ac puro discer nere, 186. Christus dat ut ad contemplationem Spiritusido nei sint discipuli, 46. Carnalis homo non potest attollere oculos ad lumen veritatis, nec mundus recipit gratiam Spiritus, 46. Gratiæ retia inevitabilia, 251. Quavis arce Christus firmius propugnaculum fidelibus, 15. Spirita sancto liberi e servis elticimur et filii Dei, a morte revo camur ad vitam, 24. Nemo potest Filium adorare nisi in Spiritu sancto, 23. Nemo potest Patrem invocare nisi in spiritu adoptionis, 23. Si quis sit extra Spiritum, nullo modo est adoraturus, 53. Si in illo fueris, nullo modo eum separabis a Patre et Filio, 54. Nullum ad homines donum pervenit absque sancto Spiritu, 47. Bonorum largitio a Spiritu ad dignos pervenit, 157. Ne simplex quidem ver bum possit quis pro Christo dicere nisi adjuvetur a Spi ritu, 47. Contirmatio, quam dat Spiritus, in quo posita, 50. Sanctificatio non est absque Spiritu, 33. Quomodo a Spi ritu vitam operante regeneramur, 28, 29. Impossibile est cernere imaginem Dei, nisi in lumine Spiritus, 54. Non potest quisquam de Filio cogitare, qui non sit prius a Spi ritu illustratus, 117. Miseratio Dei nobis suppeditat opem Spiritus ac per ipsum imbecillitatem nostram corroborat, 173. Spiritus libidinum flaminam mortificando membra re frigerat, 26. Hujus gratiæ nubes figura fuit, 26. Angelos auxilio S. Spiritus opus habuisse patet ex lapsu malo rum, 32. Gratiæ Deo in omnibus agendæ, 214. Mali servi bene facienti gratias agunt, castiganti morem non gerunt, 214. Gratia etiam in adversis agendæ, 544, 519. Hominis est ingrati in prosperis tantum Deum benedicere, 518. Gratiæ Deo agende non verbis tantum, sed et opere, 105. Gra tias non solvimus pro præsentibus bonis, idcirco eis pri vamur, 510. Gregorii duo, 183. Gregorius (S.) Neocæsariensis vir summus, 303. Gre gorius magnus, 62, 514. Universum populum urbanum et rusticum convertit, 62. Ab eo basis Ecclesiæ Neocæsarien sis fundata, 107. Ejus miracula et donum prophetiæ, 107. Ab ipsis veritatis hostibus alter Moses vocari solebat, 107. Ejus traditioni nullum dictum aut ritum mysticum successores adjecere, 63. Ab ejus institutis degenerǝnt Neocæsarienses, 311. Exstincta ab co bæresis Sabellii, 314. Dixisse ferebatur Patrem et Filium duo esse cogita tione, hypostasi unum, 316. Gregorii dialogus cum Ella no, 316. Ibi multa librariorum errata, 316. Nonnulla non docendi causa dicuntur, sed decertandi, 316. Nonnullæ voces hæreticis faventes, ut creatura et factura, 316. Gregorius (S.) Theologi pater, mortuo Cæsariensi epi scopo, metuit ne Ariani irruant, 140. Acceptis cleri litte ris ac populi quoquoversum circumspicit et Eusebium Sa mosalensem advocat, 141. Sperat se magnam apud Deum fiduciam habiturum, si Basilium impetret, 111. Gregorius episcopus Basilii patruus, 153. Patris loco ei fuit ab initio, 153. Majorem, quam consanguinitas exige bat, curam ostendit, 153. Proprius animi illius character pax el mansuetudo, 153. Post Basilii electionem, disces sit ab ejus communione cum pluribus aliis, 153, 154, 155. Hujus dissidii participes fuere Ecclesiæ, ac totæ civitates et populi, 154. Gregorius Nyssenus in hoc dissidio compo nendo parum caute versatur, 151, 152. Tandem Basilius prior scribit ad patruum, eumque rogat it congressum in dicet, 153, 134. Non posse enim suspiciones sedari citra congressum, 254. Acceptis patrui litteris rescribit Basi lius, ac patruum rogat, ut congressum ac tempus et locum constituat, 154, 155. Gregorius S. Nazianzenus Christi os et electionis vas et Duteus profundus, 81. Basilio invitatus vivendi ratio

nem scire avet 70. Suam illi solitudinem describit Basi lius, 93, 94. Cum Basilio est, ac idem institutum sequitur, 339. Gregorius pauper, 111, 112. Vitam quietam ducere statuit, 111, 112. negotiis natura et voluntate alienus, 111, 112. Fratris mortui bona, ex ipsius mandato, distri buit pauperibus, 111. Sycophantæ multi exoriuntur, qui pecuniam a se Cæsarium dicunt accepisse, 111. Gregorii epistolas agnoscit Basilius, velut amicorum liberos ex si militudine cum parentibus. 70. Laconica solent esse, 97. Scribit Basilio de calumniis ipsi a quodam monacho am ctis, 164, 165. Invitabat Basilium ad congressum aliquem his de rebus, 166. Basilius sperat se has calumnias ope rum testimonio refutaturum, 166. Ad eas refellendas nec scribere, nec accurrere libet, 166. Gregorium instante persecutione invitat, ut secum laboret, et occurrat bel Tum inferenti, 165. Gregorius Arianos dissipabit, ubi ipsis notum fecerit, se Basiiii cartus ducem esse, 165. Grego rium Sasimis ordinatum esse mirabatur S. Eusebius, 192. Respondet Basilius oportere ut episcopus sit, ex loco or namentum non accipiens, sed adjiciens, 192. Gregorius Nazianzenus Eusebio gratulatur exsilium, 256. Doletquod negotiis et molestiis detentus eum invisere non possit, 251. Glycerium diaconum, et virgines quibuscum fugerat, colligit, 258. Nazianzo repente discedit, 325. Qua de causa nescit Basilius, 325. Gregorius (S.) Nyssenus, 93. Illius simplicitas, 151, 196. In componenda fratrem inter et patruum gratia mi nus prudenter versatur, 151, 152. Illius verba operum testimonio confirmari negat Basilius, 155. Hinc illum ejusmodi rerum non satis fide dignum esse ministrum declarat, 152. Illius simplicitatem reprehendit Basilius, ut Christianis non congruentem, 152. Queritur quod non secum sit novam vitam ingresso, 152. Gregorii adventus levat corporis Basilii infirmitates, et alios animi dolores, 13. Invitus ordinatus est, 545. Cum omnium Cappadocia episcoporum consensu, 345. Renum infirmitati obnoxius, 344. Iilius simplicitas noret Basilio, 196. Synodos cogit Ancyræ, nec ullum Basilio insidiandi modum omittit, 196. Gregorium nonnulli Romam proficisci volunt, 323. Id Basilius non probat, 323. Inexpertus enim Gregorius ne gotiorum ecclesiasticorum, 523. Præterea alienus ab adu latione, nihil promovebit apud virum altius sedentem, 523. Gregorio lites intenduntur ab Arianis ob pecuniam sacram, 345. Ob illius etiam ordinationem, 345, 283. Jussu Demosthenis abripitur ob Philocharis calumnias, 344, 363. Obtemperat, sed morbo cogente fugit e manibus militum, 354, 35%. Tranquillo est animo, 351. Ejus lo co introducitur mancipium paucis obolis venale, 367, Grues per vices excubias servant, 581. Gula pluribus mortem intulit, 559. Ab hoc vitio bellui næ libidines oriuntur, 539. Hæreses distinguuntur a schismate et a parasynagogis, 268. Hæresis dicitur ubi de fide in Deum dissensio est, 269. Hæretici vitandi vigilantis alicujus pastoris præsidio, 108. Hæretici Philistinorum pastores, 81. Cavendum ne puteos nostros clanculum obstruant, 81. Hæretici, canes. et lupi, 108. Hæreticorum ventorum æstus submersiones et naufragia importans, 107. Animas captivas ducunt, 163. Saxeo corde præditi et incircumcisi, 86. Vasa testacea thesaurum Dei habentia circumvenire conantur, 86. Hæ resis abscissa non tantum nocet, quantum qui pelle ovis induti sunt, 405. Hi ut exorti ex catholicis facile illudunt simplicioribus, 405. Cavendum ne bæreticis detur ansa vituperanda Ecclesiæ, 272. Non ex Scripturis docent ani mas simplices, sed sapientia extranea veritatem circum veniunt, 81. Ex stulta sapientia armati, 86. Scripturæ testimonia, ceu quædam jacula, in cœlum vibrant, 84. Novitatis accusant voces familiares sanctis, et semper in Ecclesia usitatas, 64. Traditionem rejiciunt, 15. Horren dum est fidem deserere non tormentis ac cruciatibus vi ctum, sed sophismatibus deceptum, 22. Hæreticorum communio vitanda, 404. Indifferentia in his rebus nostram in Christo libertatem tollit, 404. Hæreticorum nullus re ordinare ausus est, 222. Hæreticos Eustathios negabat esse episcopos, 316, 347. Evertebat altaria eorum qui cum ipsis communicabat, et suas ipse mensas ponebat, 346, 547. Diaconos et presbyteros in eorum ecclesiis ordina bat. 546, 547. Hæreticorum diffusa potentia, ob peccata, 253. Hæresis Arianæ malum depascitur, 274. Metuendum ne vorato Oriente serpat in Occidentem, 374. Redeuntes ab Ariana hæresi suscipiendos censuit Athanasius, si fi dem Nicænam reciperent, 306. Sic etiam censuere Mace donis et Achaia episcopi omnes, 306. Horum judicium sequi maluit Basilius, quam per se de talibus judicare, 306. Eustathius, Apolinarius et Marcellus recipiendi, si corrigantur: secus vero, abscindendi, 407. Hæretici in exitu recipiendi, 272. Non tamen sine examine, 272. Quæ cum uno aut altero redeunte acta sunt, ea lex sunt et regula erga alios, 270. Hæreticis non debet Ecclesia par pari referre, sed accurate canonum observatioui servire, 270. Sic hæretici recipiendi, ut non ad eos Ecclesia, sed illi ad Ecclesiam accessisse videantur, 412. Ab hæretico rum baptismo redeuntes ungendi sunt coram fidelibus, 270. Vide Baptisma. Halcyon avis marina, 525. Harmatius magnus, 420. Ethnicus, sed tamen civitati Cæsariensi charus, 421. Hujus filius obsequio paterno præ fert religionem Christianam, 421. Unde Basilius depreca torem se pro illo præbet apud patrem, 420, 421. Harpocration episcopus Ægypti exsul, 408. Hebræorum gens Dei nomen propriis ac peculiaribus notis exarabat, 37. Heli punitus ob filios non satis acriter castigatos, Helladius principalis, 423. Helladius comes, 202. Præfecti domesticus, 201. Hellenius, 164. Hellenius Nazianzi peræquator, 191. Hellesponti civitas, 69. Hera amicus Basilii a puero usque ad senium, 420. Hunc non ex consuetudine, sed ex summa amicitiæ affe clione fratrem appellat, 419. Gravibus calumniis vocatum in judicium commendat Himerio et aliis, 419, 420. Heraclea, 340. Heraclidas Amphilochii sodalis forum relinquit, 239. Prope Cæsaream venit, in Ptochotrophio moratur, ibique cum Basilio ex more veniente colloquitur, 240. Sed tamen cum Amphilochio constituerat secedere in deserta loca, 239, 241. Quare accusat eum Amphilochius, 240. At ipse Amphilochium ad Basilium allicere conatur, 241. Hermogenes ex diametro inimicus Arii errori, 381. Nicænam fidem ab initio promulgavit, 381. Fidem scri psit in magna synodo, 174. Beatissimus episcopus, 406. Herodes lilius Antipatri Ascalonitæ, 363. Hesychius ab initio conjunctus cum Basilio, tum ob communen litterarum amorem, tum ob communem ami cum Terentium, 157. Amorem auxit Elpidius summas He sychii virtutes laudans, 157. Optat eum Basilius aliquando adesse antiquis laribus, 157. Rogat eum ut sibi operam navet in placando Callisthene, 166. Hiems acerba et longissima, 212, 289. Hiemis fructus sunt sermones, 93. Hierosolyma sub Vespasiano premebatur externo bello et domestica seditione, 186, 587. Hilarius, 318. Statim ab ipsis scholis amicus Basilii, 318. Veritatem amat et rebus Ecclesiæ tangitur, 518. Infirmo est corpore, 319. Hilarius Telmesi episcopus, 331. Himerius magister, 420. Basilii amicus a puero, 420. Is multa in Basilium beneficia contulit, 420. Himmeria, 266. Hippie levitas, 226. Hispani cum Basilio communicant, 307. Historia utilitas, 549. Hodiernus dies totum vitæ tempus significat, 130. Homerus, 93. Homericus furor, 458. Homeri carmina, 237. Homeri lotus, 267. Homicida est qui ob iracundiam securi usus est, 272. Qui mortis ictum dedit, homicida est sive incœpit, sive ultus est, 296. Quæ fetum corrupit, duplex homicidium commisit, 271. De ea quæ fetum neglexit, inquirendum utrum sponte an coacta neglexerit, 525. Homicidii incurrit crimen quæ in via peperit, et fetus curam non suscepit, 295. Laici qui in latrones ex adverso feruntur, arcentur a communione, 326. Clerici deponuntur, 526. Homicidio vo luntario viginti anni pœnitentiæ, 326. Decem anni ei quæ fetum de industria corrupit, 271. Homicidio involuntario decem anni, 326. Homines nubibus similes, 381. Hominis dignitas patet ex pretio quo emptus est, 513. Humanæ res umbris te nuiores et somniis fallaciores, 422. Humanarum rerum brevissimus status, 334. Humanarum rerum instabilitas, Homoousiastæ vocantur ab Eustathio defensores fidei Nicænæ, 348. Horam appellat Christus unitatis ac monadis contem. plationem, 85. Hospitalitatis proposito non excidendum est per edn liorum lætitiam. 128. In hospitibus excipiendis, etiam claris et potentibus viris, non debent monachi voluptati et ostentationi indulgere, 558. Hospitibus non permitten dum, ut cum fratribus quibuslibet colloquantur, 99. Ho spitibus debita a Christianis subsídia, 446. Humilitas Christiana de seipso, ut par est, sentire, 421.

Unde scilicet prodierit, et quo abiturus sit, 421. Nam na turæ consideratio reprimit animi tumorem, 421. Humili tas patiens est, 575. "Humilitatis merces magnifica, 284. Non occultandum est si quid ab alio didiceris, 74. Qui id faciunt, similes sunt mulieribus spurios partus subjicien tibus, 74. Qui secundas tenet, prior invenitur, 284. Qui minus habere non recusat, coronatur, 284. Ille magnus apud Deum qui se proximo humiliter summittit, 332. De bet unusquisque cæteros sibi anteferre, 100. Per bumili tatem si quis se ipse prius abjiciat, is in aliis increpandis asper non erit, 74. Perfectorum est sese non efferre, 304. Securis pari jure ac homines possit insolescere, 576. Hu mii ac demissæ menti quænam species externa conve niat, 74. Quæ lugentes data opera faciunt, ea in humili bus sua sponte elucent, 74. Cur Moyses legationem de precatur, Isaias sponte se offert, 577. Hydroparastatæ, 270. Hymelius, 418. Hymni. Vide Preces. Hypatius Basilii consanguineus, 110. Nihil in eo con cessum operari iis qui sanationis dona habebant, 111. Hyperbola figura utitur Paulus, 303. Hyperechius, 450. Hypostasis nomine significatur id quod proprie dicitur, 116. Proprietatum uniuscujusque concursus est, 120. Ex sistentiæ uniuscujusque signum est, 120. Hypostasis in proprietate perspicitur, essentia communis, 322. Consub stantialis ratio in unitate divinitatis, pietatis cognitio in perfecta cujusque personæ bypostasi, 323. Essentia una in divinitate, hypostasis vero propria et singularis,“364. Hypostasis Patris figura dicitur Filius quia a Patre disjun gi non potest, et qui videt Filium videt et Patrem, 120, 121, 122. Hypostasis Filii est quasi forma ac facies, qua Pater cognoscitur, et Patris hypostasis in forma Filii agno scitur, 122. Essentiæ notio eadem in Patre et Filío et Spiritu sancto, 117. Sed si proprietates cujusque personæ considerentur, requirendum est per quæ cujusque notio ab alia sejungatur, 117. Hypostasis Spiritus in eo declara tur, quod post Filium et cum Filio cognoscitur, et ex Pa tre subsistit, 117. Filii, in eo quod Spiritum per se ac secum notum facit, ac unigenite ex unigenita luce effulsit, 117. Patris proprietas in eo posita quod Pater est, et so lus habet ut nulla subsistat ex causa, 118. Hypostasim ab essentia secernere magni est momenti, 115. Nonnulli dum hypostasim et essentiam non distinguunt, aut unam es sentiam et unam hypostasim aut tres bypostases et tres essentias dicunt, 113. Hypostases tres, 215. De hyposta sibus quæstio non parvi est momenti, 321, 322. Necesse est tres hypostases confiteri, 591. Ariani tingunt a Catho licis Filium dici consubstantialem secundum hypostasim, 322. His dabitur ansa, si una hypostasis dicatur, 322. Frustra personarum differentia aperte doceatur, 322. Hoc enim ipse fecit Sabellius, 522. Hypostasi carens persona rum commentum, ne Sabellius quidem rejecit, 317. Qui idem esse volunt hypostasim et essentiam, Sabellii labem Bon effugiunt, 361. Is enim personas interdum distinguere conabatur, 364. Hypostasim idem non esse ac essentiam ipsi Occidentales subindicarunt, 322. Hypostases tres vi tuperare non possunt, qui tres essentias dicunt, 278. Hy postasim Basilius negat idem esse ac essentiam in Ade Nicæna, 215. Gregorius Neocæsariensis dixisse ferebatur Patrem et Filium duo esse cogitatione, hypostasi unum, Hypsinus episcopus Parnassenus pellitur a vicario De mosthene, 365. Iboritarum regin, 433. Icariæ alæ, 462. Icelium filia Magniniani, 449. Iconium civitas l'isidiæ, olim post primam maxima, 230. Nunc præsidet compositæ ex diversis segmentis pro vinciæ, 250. Faustino mortuo Basilium invitat, ut se invi sat, sibique episcopum det, 230. Idololyla, 329. Ignis colitur a Magusæis 393. Ignis æternus non fabula est aut terriculum, 552. Refelluntur qui finem habiturum putat, 551. Variæ damnatorum pune pro variis peccato rum meritis, 552. Igni æterno materiam præparant oble clamenta præsentis vitæ, 101. Iguis parati diabolo duæ sunt facultates, 531. Altera illustrat et claros eflicit san ctos, altera malos comburit, 551. Igne æterno horribilior ignominia, 552. Ignis baptismus, 30. Ignorantie peccata non liberantur a pœna, 508. Igno rationis tenebræ, veluti lippitudo aliqua prohibent, quo minus Deus videatur, 239. Ilias malorum, 238. Illyrii cum Basilio communicant, 307. Imago si honoretur, honor ad exemplar transit, 58. Quod est ad imaginem Creatoris, in mente est, 355. Ima gini regiæ forma vetus per puritatem redditur, 20. In imaginibus etiam obscuris et ab exemplari dissidentibus simile concipitur, 91. Imago, cum dicitur de Filio Dei, non differt ab exemplari, si bonitatis ratio habeatur, Immunitatem necessario tribuit paupertas, 442. Imperatorem alloqui grave est privatis, 125. Gravius imperatori causam apud Deum dicere, 125. Impudice cum sorore ex patre aut matre pollutus, an nis duodecim agit pœnitentiam, 328. Sic et qui nurus ac cipiunt, 328. Cum sorore coitus per annos viginti punitur, 327. Qui in novercas insaniunt, puniuntur ut i qui cum sororibus peccant, 529. Masculorum concubitoribus quin decim anni penitentiæ, 327. Cum belluis suam impieta tem confitenti anni quindecim, 327. Io. In quid differat a præpositione cum, 57. Non tamen inter se contrariæ, 57. Utraque eodem sensu utitur Aposto lus, 58. In præpositio grata Pneumatomachis, qui præpo sitionem cum rejiciebant, utraque tamen idem sonat, 49. In quot modis accipitur, 51, 52. Incarnatio vocatur dispensatio, 33. Filii dispensatio non est servile ministerium, sed voluntaria sollicitudo secun dum voluntatem Patris erga figmentum suum, 15. Illius potentiam magis commendat, quam totius mundi creatio, 15. Deus incomprehensibilis per carnem citra noxam cum morte conflictatus est, 15. Caro Deifera ex humana massa fuit concreta, 9. Dixit Paulus ex muliere, non per mulie rem, ut transitoria generationis suspicio vitaretur, 9. Præmunit nos Spiritus sanctus ne alterutram naturam in Christo omittamus, 85. Ne theologiæ intenti negligamus dispensationem, 83. Incarnationis pulius fructus, si non corpus nostrum divinitati conjunctum mortis dominatum superavit, 404. Vita quam vivil Christus, Verbum Dei hɔ bens in semetipso. 83. Quo sensu Christus dicitur vivere propter Patrem, 83. Deus non subjectus et peccatum fa ctus, 87. Christus idcirco non subjectus dicitur, quia re luctamur adversus virtutem, 87. Sic undus et inclusus et persecutioni obnoxius, 87. Una ex infirmitatibus nostris, quod subjecti non simus. Idcirco hanc portat Christus et non subjectus dicitur, 87. Novæ de incarnatione opinio nes prodeunt, 401, 402, 404. Refelluntur qui carnem co lestem Christo afligunt, et affectus humanos divinitatį, 401, 402, 404. Nonnullorum error corpus Domini spiritua le existimantium, 9. Refutatus ab Apostolo, 9. Quidam Deum in carnem conversum fuisse fingunt, 404. De incar natione non cessant digladiari, 400. Variæ hæreticorum opiniones, 400. Incessus nec segnis esse debet, nec vehemens, 74. Indi Persis vicini. 125. Indurati. Cum induratis quomodo agendum. 481. Infantibus satis est ælas, ut inculpati sint, 309. Inferi. In inferis quanta malorum supplicia. 139. In inferno nulla confessio, quia nullum jam Spiritus sancti auxilium, 34. Infirmi quomodo curandi, 480. Ingenitum et genitum Ariani introducunt, 81. Inimicos ulcisci nefas, 99. manifesto inimico aliquid pati, non tam molestum est, quam ab amico, 409. Injuriani patienti non leve solatium est, ecrum, qui ei insidiati sunt, improbitatis declaratio, 237. Inimici mortuis recon ciliantur: novercæ post mortem odisse cœperunt, 251. Innocentius episcopus ampli et celebris loci, 142, 173, 174. Illius opus apud multos clarum, 17. Is a Basilio pe tit ut Ecclesiæ suæ curam aliquandò post mortem suam gerat, 173. Atque etiam ut sibi e ciero Cæsariensi aii quem mittat, quem sibi successorem ordinet, 174. Nisi id faciat, minatur se ei litem coram Domino ob Ecclesiarum injuriam illaturum, 174. Innocentius Italus degens in monte Elrone, 395, Insulas Deus a continente per mare divisit, 301. Insu Jarum incolas cum incolis continentis per charitatem con junxit, 301. Interroganti bona fide libenter respondendum, 2. Invidia, ut vipera, parientem se dilacerat, 569. Morbus est alienis bonis superveniens, primum malum ægrotan tis, 314. Tunc manifesta est, cum acerbitas extrema est, causa inanis profertur. 314. Invidus cum vulture compa ratur, 568. Ejus miseria, 569, 570. Invidi intus crucian tur, 314. Malum prodere pudet, 314. Invidi beneficiis non mansuescunt, 570. Invidorum amicitia fugienda, 570. In videndum non est alterius laudi, nec vitiis cujusquam læ tandum, 100. Ira quot malorum cansa, 566. Iratus homo fugiendus. 566. Similis est apro, 567. Justa interdum ira adversus

peccatores, 367. Ulcisci se cujusvis irati est, iram vincere paucorum, 151. Iræneus vicinus apostolorum temporibús, 61. Eius testi monium de Spiritu sancto, 61. Iridis descriptio, 119, 120. Hoc exemplo illustratur Trinitatis mysterium, 119, 120. Iris fluvius, 339. Isaaces episcopus, 183. Isaaces nomine Eusebii Basilium invisit, quem graviter ægrotantem reperit, 227. Isaurorum Ecclesiam prudenter cural Amphilochius, 282. Isauroruin episcopus vicinos aliquos ordinat, 282. Isturi petierant, ut suorum aliquis eligeretur episcopus, 325. Postea rem arbitrio Basilii et Amphilochii permit tunt, 323. Sed necessitatis erant verba, animus idem, 525. Satisfaciendum illis censet Basilius, 325. Isauri cum Basilio communicant, 307. Israelitarum exitus ex Ægypto figura baptismi, 26. Per Israelitarum adventum Deus exstinxit in Syria cultum si mulacrorum, 408. Italia tota cum Basilio communicat, 307. Izoinus Encratitarum sectæ episcopus, quem Basilios redeuntem suscepit in cathedram, 270. Jacob dominus Esau, ut stultus a sapiente regeretur, Jatrius, 183. Jechonias. Ex Jechoniæ posteris nullus sedit in throno Davidis, 562, 363. Jejunium per septenos circulos, 133. Jejuniorum se ptem hebdomadæ, 477. Jejunii utilitas, 528, 529, 530. Je junio venter coarctains, 133. Quadragesimale jejunium observabant Ariani, 390. Sed ad judicia et pugnas jeju nabant, 390. Jejunium diviti et pauperi, mulieribus, pue ris, senibus, viatoribus convenit, 526, 527. Non dolendum de commutatis cibis, 527. Vani prætextus non jejunan tium, 527. Perpauci non jejunant, multi ante jejunium quinque dierum vino indulgent, 363. Jesus Christus magister pietatis, 96. Per Jesu Christi adjunctionem Paulus Incarnationem et Passionem et Re surrectionem ob oculos ponit, 83. Nam illud, Jesus Chri stus, tales indicat notiones, 83. Jesus Christus vetuit di scipulis ante Passionem, ne se Jesum Christum esse cui quam dicerent, 83. Volebat enim id ab eis tum demam praedicari, cum in cœlos ascendisset, 83. Joannes Basilii discipulus, 96 Joannes Baptista, 129, 130. Solitudine relicta ad ar guendam iniquitatem accurrit, 133. Licet mortuus adhuc Joquitur, 135. Joannes baptizavit in aqua, Dominus in Spiritu, 30. Joannes episcopus, 183. Jobi patientia, 545, 515, 516, 547. Job animi fortitudi nem el patientiam edocet, 73. Jobi tentationes, 511. Jobi vox admirabilis usurpanda in rebus adversis, 78. Joseph castitatis exemplum, 573. Josepho castitatem edocemur, 73. Josephi virtutem non vicit furor impudicæ, Joseph episcopus, 183. Jovinus episcopus, 183, 210, 218. Jovinus comes, 253. Judas suspendio interire maluit, quam cum dedecore vivere, 370. In hoc melior iis qui in turpibus impudentes sunt, 570. Jude lapsus magnuni documentum, 126. Judæi in captivitate dissolutum est regnum, 362. Sala thiel et Zorobabel post captivitatem præerant modo magis populari, 362. Translato ad sacerdotium imperio, quia tribus regia et sacerdotalis permiscebantur, 562. Quare tremo post Zechoniam sedit in throno Davidis ex regia tribu, 363. Ne ipse quidem Christus sedit in throno cor poreo Davidis, 363. Sed thronus in quo sedit, regnum est eversioni nulli obnoxium, 563. Judæorum filii ad Dei cul tum compelluntur, 134. Judex non debet parem paribus peccatis pœnam impo nere, 396, 474. Inceptor mali gravius puniri debet, 396, 474. Judex justus non est qui ea quæ vult judicat utilia, 441. Judices, cum morte damnant, removent vela, peritissimos quosque adyocant, 340, 311. Multum deliberant, necessi Latem deplorant, 340, 341. Judices non interpellandi de lis quæ in Ecclesiis peccantur, 425. Ad judices sæculares non pertinent rerum ecclesiasticarum examina, 344, 343. Judicibus reos ab episcopis tradendos non esse putat Ba siltus, 428. Neque etiam eripiendos, 428. Qui judicium fert de aliqua re, peritus esse debet illius rei, 505. Judi candus absens nemo, 303, 504. Nemini crimiua deerunt si solus contendat, 304. Ipsa sæculi consuetudo docet exspe ctandam defensionem absentis, 304, 188. Basilius petit, ut moneatur, si sanabilïa sunt deſcta, 305. Sin autem insa nabilia, palam arguatur, episcopi advocentur, spectantis simi e clero cujusque Ecclesiæ congregentur, 305. Epi scopi omnes adesse debent, si quis ex eadem provincia ob canones judicetur, 345. Rogal Basilius ut judicetur in patria, nec in exteram regionem pertrahatur, 345. Ini quum judicari ab episcopis, quibuscum nondum de qua stionibus ecclesiasticis convenit, 345. In judiciis victoria non sine detrimento, 441. Judicium unde vi, 76. Judicium a Juliano datum mulieri, cujus filius veneno sublatus, 124, Judicia naturalia nou egent documento, 89. Non judican dum ante tempus, 301. Judicia humana fugiens Paulus, vitam suam Dei judicio reservabat, 504. Judicii diei et horæ ignorationem præ se fert Christus ob nostram infirmitatem, 84, 85. Diem appellat accuratam eorum, quæ de Deo cogitantur, comprehensionem; horam vero unitatis et monadis contemplationem, 85. Diem et horam nescire se dicit, quia non est secundum incarnatio nem extrema beatitudo et contemplatio per diem et bo ram designata, 85. Judicium Christi quam inexorabile, 50. Libri aperiuntur omnia acervatim, ut ab omnibus ən gelis et hominibus exaudiri pos-int, clare et aperte reve lantes, 504. Non summatim res cernentur, sed singula velut in tabella, 617. Animæ ad Christi tribunal rapta status, 550 Judicii extremi descriptio, 159, 350. In judi cio extremo mali dissecabuntur, id est, penitus separabun tur a Spiritu saucto, 34. In judicio extremo malorum igno minia, 139. Nullus erit mediator Dei et hominis, 123. Te stes erunt oculi justorum, 208. Judicii terribilis nunquam intermittenda cogitatio, 261, 263. Judicium Christi aute oculos in omni actione et ser mone habendum, 257. Dei athleta prope finem vitæ a sæculi principe examinantur, 530. Quibus insident maculæ peccati, hi detinentur, 550. Integri et invulnerati in re quiem transferuntur, 530. Jugum divinæ conjunctionis, 133. Julianus Basilium invitat, ut ad se properet ac publico cursu utatur, 422. Insitata sibi a puero lenitatem attribuit, 123. Omnesqui sub sole degunt, sub suam potestatem red actos ait, 123. Sperat se Persarum et Indorum ac Sara cenorum regiones vastaturum, 123. Basilium accusat, quod se Romanorum imperio indignum dictitet, 123. Auri mille libras imperat, quæ nisi Cæsarea transeunti afferantur, vastaturum se urbem minatur, 123. Sancit veneticos uus quam esse, 125. Supra Deum verticem tollit, 124. Sacras litteras cum Basilio didicit, 121. Juliano veritas prodita, 95. Basilius prædicit brevi futurum, ut is penitus exare scat, 96. Julianus Basilii amicus, 98. Julianos vir pius ac sibi constans, qui manus usuni ainiserat, 431. Julitta vidua, 200. Basilii consanguinea, 202. Tutor il lius hæredum promiserat se amplius ad solvendum tem pus concessurum, 201. Postea promissi immemor viduam urget, 201. Promiseral eliam se sorte persolula usuras remissurum, 202. Ne hoc quidem promissumn serval, W2. Jurare nefas, 99. Quidquid his vocibus est et non am plius est, diabolo attribuitur, 134. Precatur Basilius ut sibi vita non pacificetur, nisi pacis studio Coloniam vene rit, 218. Coram Domino se promittit nihil prætermissurum, quad in se situm sit, ut satisfaciat Satalensibus, 197. Ju ramenta fugiebat Gregorius magnus, 312. Juramentis hor rendis quidam monachus astringebat ad Deum confu gientes, 134. Vituperatur ut perjurii sponsor, 131. Sperat Basilius Deum non passurum Ecclesiam ab homine jus;u randum contra Evangelia exigente labefactari, 273. His qui jurarunt sacramenta gentilia, anni octo pœnitentiæ, si inter tormenta cesserint, 329. Anni undecim, si sine ma gna vi cesserint, 329. Jusjurandum rusticis imperatur ob vectigalia, 178. Qui ita faciunt, mortem animabus infe runt et Deum ad iracundiam provocant sine causa, 178. Qui jurant se male alicui facturos, vituperandi ob jusu randum, nec illud exsequi debent, 294. Jurisjurandi spe cies consideranda, et verba, et animus quo juraverunt, et sigillatim quæ verbis addita fuerunt, 274. Qui jurant or dinationem se non accepturos, non cogantur pejerare, 274. Antiocheni presbyteri juraverant coram intideli viro territi, se amplius sacerdotio non perfuncturos, 290, 291. Censet Basilius ut a publicis conventibus abstineant, pri vatim munia obeant, 291. Bianorem autem, qui Iconium translatus erat, in clerum suscipi posse existimat, 291. Jurisjurandi interpretatio economiæ causa, 274, 275. Etiamsi jurasset Callisthenes se servos ad supplicium se cundum leges traditurum, illius jusjurandum violari negat Basilius, si eos summittat legibus ecclesiasticis, 167. Justorum corporis vel umbra apud pios quovis bonore digna, 107. Juventus vernis floribus citius defluit, 422. Juventutem malorum turma comitatur, 387. Gravissiina pœna ab insi

piente juventute gubernari civitatem, 987. Seni tamen vi Lioso præferendus juvenis mente canus, 587. Laban aliquo opus est, qui nos liberet ab Esau, 81. Labor manuum hymnis condiendus, 72. Ex officina in aliam officinam transire non oportet, 100. Non oportet ab uno labore ad alium transire, nisi necessario alicui sub veniendum sit, 100. Laborandum silentio, quantum fieri potest, 99. Non oportet distrahi opere immoderato, 101. Non enim frugalitatis termini transeundi, 101. Qui in ali qua re occupatur ad Christi gloriam, vim sibi ipsi facere debet ad opus recte faciendum, 100. Labor unicuique arti adjunctus, 96. Non ille quidem propter se expetendus, sed propter bona quæ exspectantur, 96. Labore parta dili gentius conservantur, 478. Facile parabilia spernuntur, Laconica seytale, 75. Laconicæ litteræ, 93. Laconicæ epistole nullus labor, 97. Laconicus Ceades, 169. Lacryma erumpens dolorem lenit, 183, Lacrymæ quo modo oriuntur, 543. Lacrymæ in precibus, 134. Lacrymæ immodicæ et ejulatus vituperantur, 543. Ob lacrymas compressas multi in morbos gravissimos incidere, non bulli mortui, 543. Lacrymatus est Christus Lazari causa, ut luctus nostros immodicos sanaret, 543. Læstrigones, 237. Lamech immerito occidisse putatur Cainum, 399. Duas cædes perpetravit Lamech, 399. Lampenæ, 355. Lampsacum proficiscentes episcopi Basilium Eusinoe accersunt, 339. Lampsaci formula fidei edita, 382. Laodicea Syriæ, 389. Lapsus alios erigere non potest, 480. Laqueum in eumdem ne bellua quidem tertio incidat, Latinæ linguæ angustiæ, 322. Lausus spectabilis tribunus, 12}. Lectioni preces succedant, 73. Leontius Nicææ peræquator, 289. Leontius sophista disertissimus, 97. Huic Basilius sua mittit adversus Eunomium scripta, 97. Leontii litteræ, eliamsi criminationes sint, gratæ Basilio, 98. Nemo con junctior Basilio quam Leontius, 114. Lex nullum dabat spirituale donum, 27. Baptismi in Mosen et mare tanta a nostro differentia, quanta somnii a veritate, 27. Non exuebant veterem hominem, non indue baut novum, 27. Nulla in mari peccatorum remissio et renovatio, 27. Auxilium per legem datum, a Spiritu san cto datum, 33. Legis observatio in adventu Christi abo lita, ut lucerna inutilis adventu solis, 44. Legis justifica tiones transcendere debemus, ac neque jurare, neque mentiri, 99. In legibus Ecclesiæ spem salutis positam ha bemus, 167. 1.egis vim habet mos, 249. Libanius episcopus, 183. Libanius diaconus, 414. 7. Libanius olim adolescentem Basilium mirabatur, ob virtutem et eruditionem, 455. Ubi audiit eum in patriam reversum et præstantissimum vitæ genus ingressum esse, et ipsum et Cappadoces beatos prædicavit, 453. Libanius et Basilius olim sibi invicem cuncta erant, 462. Libanius a Basilio impetrare non potuit, ut se introduceret in pro fundum homerici furoris, 458. Ad Libanium mittit Basilius quoscunque potest Cappadoces, 452, 454. Libanius accipit Basilii epistolam, cum multi adessent honorati, in his Alypius, 454. Legit tacitus seque victum ait pulchritudine epistolarum, 454. Legit coram omnibus Alypius, 434. Pro nuntiant mentitum non esse Libanium, 455. Respondet Basilius se cum Mose et Elia nunc versari, 455. Si quid olim didicisset, id die obliteratum, 455. Anysii filium et commendat, 455. Libanius plurimi facit litteras Basilii, et quos ad se mittit juvenes, 453. Queritur quod a solis Cappadocibus injuria afficiatur, 453. Libanii laudibus re spondet Basilius se esse piscatorum discipulum, 461. Li banius rogat Basilium ut sibi orationem suam mittat con tra ebrietatem, 431. Libanius hominem morosum oratione describit, 460. Tota civitas ad audiendum confluit, 460. Rogat Basilius ut hanc sibi orationem mittat, 460. Liba nius episcopos vellicat, 459. Basilio ligna petit, ne sub dio hiemet, 459. Basilius Libanium remordet, ac episco pos quæstum ex verbis non facere demonstrat, 459. Mit Lit tot ligna quot milites in Thermopylis pugnavere, 459. Libellus repudii, 342. Libellus famosus ecclesiæ valvis affixus, 427. Ob libellum famosum infligitur a legibus exsi lium, 427. Liberi homines nihil intentatum relinquunt, ut civis statum integrum retineant, 238. Liberi sunt qui effuge runt paupertatem aut bellum, aut aliorum curà nón iudi gent, 43. Liberius beatissimus episcopus, 406. Libero animi proposito si non ageret homo, evanesco rent spes Christianorum, 476. Nec fur nec homicida pec caret, si ne volens quidem manum continere posset, 476. Ubi necessitas et fatum, ibi nullus merito locus, 476. Li cet nobis ipsis tranquillam vitam facere cum volumus, 431. Vide, 432. Liberorum bonæ educationis merces a Domino, 449. Liberorum inanis prætextus ut præceptum eleemosynæ eludatur, 493. Librario præcepta recte scribendi tradit Basilius, 452. Libya dux, e Cappadocia ortus, ab Athanasio excommu nicatur ob crudelem et flagitiosam vitam, 15% Limyra, 331. Lingua virginis pudica et virgo esse debet, 607. Lingna fluviorum in morem aures alluens, 107. In linguarum di visione utilitatem dictionum providit Spiritus sanctus, 63. Litaniæ, preces ad pœnitentiam institutæ, 311. Litigantes malunt multis amissis pauca lucrari, 441. Li tigantes duos commendat Basilius cuidam amico, 442. Ut vel prohibeat quominus ad judicem introeant, vel injuriam patienti faveat, 442. Basilius virginem famosis libellis læ sam hortatur, ut se non ulciscatur, 427. Lite inferentem non vituperat, 428. Litteræ veluti quoddam supplicantis insigne, 423. Fru stra de iisdem rebus bis scribitur, 451. Litterarum pauci tatem gaudet Basilius sibi instar maximæ injuriæ objici, 313. Per litteras colloquium his qui congredi non possunt, magnum solatium, 333. Dei donum est ut homines longe dissiti per litteras colloquantur, 287. Litteræ, modus col loquendi inter absentes, 267. Deus dedit duplicem cogno scendi modum per congressum et per litteras, 287. Ex litteris animi effigies perspicitur, 333. Litterarum bajulus qui epistolæ loco esse possit, 444. Æquum est calamo et atramento ac vili charta amantes redamare, 451. Litteris inanimis res magnas committere periculosum, 91. Litte rarum sermo iners et inanimus, 246. Litteræ ut ad virgi nem scripts, 136. Litteræ canonicæ, 343. Sanxere patres ut brevibus notis communionis signa a terminis usque ad terminos mundi circumferrentur, 301. Eusebium rogat Gregorius, ut sibi per litteras benedicat, 257. Littera episcoporum ad episcopos a clericis deferuntur, 141. In litteris communibus adjungebantur absentes, 161. Mos antiquus ut episcopi ad Ecclesias scriberent, quarum pa stor obierat, 156. Sine litteris explorandi quorum de fide non constat, 331. Tum re perspecta scribendum, 331. Litteræ, quibus aliquis excommunicatur, ubique legun tur, 156. Etiamsi episcopus ad Judæos aut gentiles scri bat, accusari non potest, 343. Liturgia in domibus privatis, 347. Locus sanctorum Spiritus sanctus, 52. Est etiam sanctus Spiritui sancto locus proprius, ejusque templum, 52. Lollianus Pheli episcopus, 331. Longinus presbyter depositus, 274. Lotus Homeri, 267. Lucernales preces, 62. Lucius diaconus et monachus, 390. Lugendum cum ingentibus, sed moderate, 545. Luctus insignia, 544. In luctu lumina in civitatibus non accen duntur, 169. Lupi cum agno contentio, 277. Luscinia verno tempore tacere non possunt, 97. Lycaones cum Basilio communicant, 307. Lycia. Ibi nonnulli recte sentiunt et communionem Ba silii appetunt, 331. Macarius S. Basilii discipulus, 96. Macarius presbyter Myrensis, 331. Macedoniæ episcopi decernunt recipiendos qui fidem Nicænam recipiunt, 306. Cum Basilio communicant, 307 Macedonius episcopus, 323. Machabæorum mater laudatur, 79. Macrina celeberrima mulier, 306. Custodiebat et infanti Basilio tradebat Gregorii verba, quæcunque ad ipsam per venerant, 306, Basilium a teneris instituit, 358." Mænades, 168. Magistratus ut medici, ex alienis malis proprios perci piunt dolores, 335. Saltem qui vere magistratus sunt, Magistri alacriores, cum dociles discipuli, 432. De suis discipulis debent esse solliciti, 432. Magnanimitas et clementia quomodo conjungendæ, 73. Magnanimitas in ulciscendo el servando, 204. Magnenianus comes, 262. Magninianus, 449. Magnus Basilii discipulus, 432. Magorum ab Abrabamo genealogiæ, 393. Magusæi per agros Cappadocia sparsi, 394. Coloniæ

Babylone adductæ, 594. Cum his nemo potest colloquium habere, 394. Alienis manibus mactant animalia, 595. Ignem Deum existimant, 395. Hujus generis auctor quidam Zar Duas, 393. Malum non est a Deo, 377. Non est substantia vivens, Don primigenia natura, 476. Qui malo mederi potest ac sponte differt, homicida est, 354. Mali incorptor plus pu niendus, 554. Malum qui perficit sub boui specie, duplici pœna dignus est, 147. Non magis lædit qui ex se malus, quam qui aliorum ministrat in probitati, 179. In mala di viuitus immissa qui incidere, maxima miseratione digni sunt, 238. Malitia in nobis habitans, 81. Mala tempore cor roborata indigent primum tempore ut sanentur, 243. Deinde forti ac firma agendi ratione, ut radicitus evellan tur, 243. Malus punica, 477. Mandala omnia exsequenda, 465. Uno violato cætera solvuntur, 469. Frustra observantur, si non ut Deus vult observantur, 513. In illis observandis tres animi affectio ues, servorumn, mercenariorum, servorum, 512. Manichæi, 269. Manifesta faciunt ut credantur abscondita, 134. Manna typus vivi panis, 26. Maunæ qualitas ex Philone, Marcellus Galata, 310 Ex mala consubstantialis notione, evertit hypostasim Christi, 215. Illius doctrina Judaismus corruptus, 407. Nec Filium in propria hypostasi esse nec Spiritum concedit, 407. Filium ait prolatum esse ac rever suin ad eum, ex quo processerat, 407, 162. Id probant il lius scripta, 162. Vituperati episcopi Romani, quod eum in communionem receperint, 163. Idcirco requiritur a Ba silio et aliis ut cum damnent, 162, 163. In Marcelli causa queritur Basilius, quod Occidentales cum hominibus ve ritatem nuntiantibus litigaverint, 368. Ac hæresim confir maverint, 368. In Marcelți dogmata propendebat Paulinus, ejusque discipulos recipiebat, 407. Marcellus ob impia dogmata exiit ex Ecclesia, 410. Marcelli discipuli a con fessoribus Ægyptiis admissi ad communionem, 410. Vitu perantur a pluribus, 410. Ab ipso etiam Petro Alexan drino, 411. Marcellianis Basilius importune rogatur, 412. Nondum respondit, quia exspectat aliorum episcopo rum sententiam, 412. Sperat hunc populum a se ad Eccle siam adductum iri, 412. Sic tamen ut non Ecclesia ad eos, sed illi ad Ecclesiam accessisse videantur, 412. Marcianus episcopus, 183. Marcionista, 269. Mare ingens et grave per arenam constrinxit Deus, 300. Mare Rubrum typus baptismi, 26. Mariam ipsam tempore Passionis fluctuasse minus belle opinatur Basilius, 400. Maris episcopus, 183. Maritima loca tutiora a persecutione, 301. Martinianus, 168. Martyr veritatis, 256. Martyres honore afficiendi, 263. Martyrum cultu amor in communem Dominum ostenditur, 388. Amor in conservos refertur ad Dominum, 288. Marty ruin honores omnibus studio esse debent, 388. Præcipue virtutis cultoribus, 388. Cum martyribus affinitatem ha bent qui accurate vivunt, 388. Martyrum reliquiæ, 142. Corpus beati Dionysii præsidium civitatis, 288. Martyris honor delatus Dionysio Mediolanensi, 289. Martyr missus Basilio apud barbaros ultra Isirum passus, 254. Martyrum dies festi magna frequentia celebrantur, 189, 263. Eorum cultui præmia reposita, 389. Ad martyrum dies festos vo cat Basilius episcopos, 388, 424. Ut martyrum memoriis communicent, 883, 421. Martyres esse immerito non vi dentur, qui persecutionem patiuntur a Christianis, 253, 373, 391. Sed tamen gravior hæc persecutio quam ab eth nicis, 591. Majorem etiam mercedem conciliat, 392. In martyrio si quis vel capite annuat, totam implevit pieta tem, 2. Martyrum sanguis Ecclesias irrigaus, veritatis athletas multo plures alebat, 254. Massagetæ, 169. Matrimonia sine consensu heri aut patris sunt fornica tiones, 293, 296. Christi verba æque viris ac mulieribus conveniunt, sed aliter consuetudo se habet, 273. Virum dimittere aduiterum uxori non licet, 273. Dimissus non est adulter, nec quæ cum eo vivit est adultera, 273, 263. Uxor quæ dimisit est adultera, si ad alium accedat, 274, 297. Vir dimittens est adulter, si ad aliam accedat, 274, 297. Dimissa ob reditum legitimæ uxoris, insciens forni cata est, 296. Non arcebitur a matrimonio, sed melius si sic permaneat, 296. Stupratam licet uxorem ducere: sed stupri poena subeunda, 293. Qui in matrimonio fornica tionem committit, non est adulter, si cum soluta peccet, 292. Recipi debet ab uxore, ipsam vero pollutam ejicere, 293. Horum ratio non facilis, sed consuetudo invaluit, 293. Matrimonii per mortem dissolutio, pluribus est one ris depositio, 438. Matrimonium cum duabus sororibus non erat usitatum apud gentes, 250. Hinc illud tacet Moy ses, 250. Matrimonium cum uxoris mortuæ sorore prohi buit ab initio Basilius, 249. Idem prohibebatur more Ec clesiæ Cæsariensis, 219. Viro nihil magis afliue, quam sua ipsius uxor, imo quam sua ipsius caro, 251. Itaque uxoris soror affinis est viri, 251. Matrimonii cum duabus sorori bus defensores objiciunt silentium Scripturæ, 219. Basi lius respondet etiamsi id tacitum fuerit non idcirco licitum esse, 250. Negat id Scripturam tacuisse, 250. Cognatio nem naturalem his nuptiis confundi docet, 231. Matrimo nio cum duabus sororibus diverso tempore anni septem poenitentiæ, 329. Qui fratris uxorem acceperit, non prius admittetur quam ab ea recesserit. 293. Morchatur qua nubit, antequam de mariti morte certa sit, 295. De mili tum uxoribus, 295. Vide Nuptiæ secundæ, Polygamia et Trigamia. Maximus seipsum orbis terrarum civem fecerat, 91. Erat ex numero actuosorum ascetarum, 91. Maximus Cappadociæ præses, 192. Vir longe optimus, 237. Talia passus, qualia nondum quisquam hominum, 237. Omnibus suis rebus spoliatus est, 237. 238, 239. Maximus, quem Basilius mortis uxore afflictum conso latur, 437, 458. Maximus scholasticus, 421. Is ex ampla familia et illo stri ad evangelicam translatus vitam, 421. Ex radice aliena pretiosissimis pietatis fructibus abundabat, 422. Media et indifferentia dicuntur, quæ non per se, sed pro ulentium proposito bona sunt aut mala, 356, 361. Medicus non eodem modo adeundus ac plebeius, 177. Medici imperiti vulnera reddunt graviora, 168. Medici morbidam evacuant materiam, antequam salutaria dent me dicamenta, 473. Medicis omnibus humanitas disciplina est, 276. In magnis doloribus stuporem conciliant, 113. Curandi initium a præcipuis partibus faciunt, 159. Medi cina omnibus rebus studio dignis præferenda, 276. Mel amarum nonnullis, 305. Meletius admirandus in Ponto episcopus, 63. Meletius (S.) Antiochenus, 183. Itlius accurata agendi ratio, 216. Homo Dei, 316. Vir inculpatus fide ac nemini sanctitate comparandus, 160. Possidet in Armenia agrum qui dicitur Getasa, 194. Præclarum pro fide certamen sus tinuit, 394. Idcirco charus Ecclesiæ Cæsariensi et Bəsilii communicator, 394. Sanctus Athanasius optabat ut sibi cam illo communio conciliaretur, 394. Consiliariorum malorum culpa res dilata, 394, 181, 321. Illius litteras eo magis amat Basilius, quo longiores, 151. Eum videre si quando contingat, id in maximis bonis ducet, 151, 180. Cum Meletio Basilius omnimodo conjunctus, 160. Univer so Ecclesiae Antiochena corpori præerat: reliqua erant velut partium segmenta, 160. Athanasium rogat Basilius, ut Meletio adjungantur alii, velut fluminibus magnis mi nora, 160. Id enim toti Orienti in votis esse, 160. Ime Occidentalibus idem placuisse, 160. Prior sancto Meletio scribere uoluit S. Athanasius, 180. Cum ipso con ungi se optabat, 180. Sed dolebat quod olim dimissus a S. Mele tio esset sine communione et nunc_promissa manerent irrita, 181. Sanctus Meletius cum Basilio conjunctus fa pacificandis Ecclesiis et legatis Romam mittendis, 151, 161, 180, 211, 221. Probat conditiones, quas Rasilius ob tulit Theodoto, 194. Ad Basilium venire non potest, 245. Episcopo Neocæsariensi Sabellianismum insinuanti, ot par est, respondet, 316. Auctor est Basilio, ut in Mesopo Lamiam eat, et cum episcopis unanimibus adeat impera torem, 320. Cum S. Eusebio inter hæreticos Romæ nume ratus, 413. Meletius presbyter, 346. Basilii evangelici laboris con sors, 346. Infirmitatem sibi ipse adscivit, redigens carnem in servitutem, 308, 346. Meletius quem Basilius filium appellat, 298. Veri ama tor et omnium rerum Basilii conscius, 298. Milites recens collectos deducit, 298. Meletius et Melitius, quos Basilius Amphilochio com mendat, 298. Meletius archiater, 285. Melitena, 263. Melitinense concilium, 406. Memnonius, 418. Memoria, id est, ecclesia, 263. Memoria S. Eupsychil, Mendacium ex diabolo ortum, 512. Diaboli fetus, 559. Magnum peccatum, 419. Malum jaculum, quod sæpe per ipsam veritatem adigit cuspidem, 276. Mentiri uetas, 99. Mendacium extremus pravitatis terminus, 2. Mendacium abominabatur Gregorius magnus, 312. Mendacii probris aspersus, Basilius optat terram sibi dehiscere, 152. Men dacium in minimis rebus, ut horribile quiddam aversaba tur Eustathius Sebastenus, 194. Mendacium officiosum Christianis non congruens, 152.

Mens intelligibilia attingit, ut sensus sensibilia, 89. Sensus nemo docet ut operentur, ita nec mentem ut intel gibilia assequatur, 89. Quemadmodum sensus, si ægro tent, egent tantum curatione; ita et mens eget tantum fide et recta vita, 89. Mens nostra crassior effecta terræ illigata est et luto admiscetur, 86. Interim Deum ex rebus creatis cognoscit, donec paulatim aucta ad nudam divini tatem aliquando accedat. Mentis nostræ quam angustæ cognitiones, 95. Mens præclarum quiddam est, 333. Ih ea id quod est ad imaginem Creatoris, 355. Mentis operatio præclarum quiddam est, 555. Mentis tres operationes, 556. Ali per se prava, aliæ per se bonæ, aliæ non per se, sed pro utentium proposito bonæ aut malæ, 356. Men tis pedes præparant fides et recta vita, 89. Mentis prima rium bonum est Deum cognoscere, 356. Mentis evagatio prorsus amovenda ut virtus acquiri possit, 473. Mens quieta et pacata esse debet, 71. Curis distracta veritatem conspicere non potest, quemadmodum nec oculus circum actus clare intueri, 71. Mentis consilia quæ vere in Deo commovetur, 109. Mens intrase manensparva intuetur, 356 Deceptoribus se tradens in visis versaturabsurdis, 356, 357. Si Spiritul se tradat, diviniora intelligit, 356, 357. Menti duæ.adsunt virtutes, 356. Prava una quæ dæmonum est, 356. Divinior altera quæad Dei similitudinem deducit, 356. Mensa. Ad mensam preces ante et post cibum faciendæ, 75. Edendum summa cum modestia, 74. Ex ciborum na tura et corporis structura, divinarum laudum materia du cenda, 74. Hora una capiendo cibo destinata, eademque per circuitum revertens, 75. In cibo necessarium præci pue sectandum, 74. Panis et aqua et legumina explebunt necessitatem, 74. Mesopotamia monasteria babet, 310. Mesopotamiorum lingua vernacula, 63. Mesopotamius quidam et linguæ hu jus peritus, et sententia incorruptus, cum Basilio collocu tus, 63. Mestia, 274. Metropoli dum providetur, simul aliis ecclesiis provi detur, 350. Miles magnæ pietatis, 200. In militari etiam vita per fectus Dei amor et charitas servari potest, 200. In militia inexpugnabilis virginitatis custodia, si voluntas immola sit, 209. Milo, 455. Minæ uon suspicionem, sed hominis jam persuasi ira cundiam declarant, 104. Mindana, 275. Minister, id est, subdiaconus, 148, 149, 327. ministe rio digamos exclusit canon, 275. Minos, 458. Miracula per Spiritum sanctum, 55, 41. In sanando Hypatio his qui dona habebant, nihil eorum quæ solebant operari concessum, 111. Quare mittit eum Basilius ad Eusebium Samosatensem, 111. Non longe Samosatis fra tres nonnulli hæc dona habebant, 111. Sancti Gregorii Neocæsariensis miracula, 62. Si quis ascetam invitet in domum suam ut sanet ægrotos, is potius imitari de bet fidem centurionis, 127. Precante asceta quocunque in loco, et ægroto credente se ejus precibus sanatum iri, evenient omnia ex sententia, 127. Misericordia in quo posita, 579. Misericordias Domini in nos convertere debemus, clementia aliis exhibenda, 202. Meminisse debemus homines nos esse, et tempora exspectare quibus ope divina indigebimus, 202. Modad, 51. Modestia in omnibus tenenda, 99. Modestus præfectus humanitatem exhibet afflicta l'ap padocia, 172. Scribit ei Basilius de immunitate clericorum, 198. Scribere non audet de ulla re privata, 201. Præfectus fiduciam dat scribendi, 203, 423. Hinc multos ei commen dat Basilios, 203, 422, 425. Modus omnis optimus, 90. Molestiæ præteritæ grata recordatio, 218, 333. Per molestias ipsas novit Deus implere consolationes, 448. Monachi officia, 99, 100. Monachi nec pecuniis, nec corporeo labore prodesse possunt publica rei, 423. Neque pecunias neque corpora habent, 425. Rogat ergo Basilius ut tributis eximantur, 425. Panperem amplexi vitam, 393. Manibus sibi necessaria comparantes diu abesse a suis dibus non possunt, 395. Labore manuum vivunt, 174, 511. Et impertiunt egentibus, 174. Sole illucescente la bor manuum non sine hymnis et canticis, 72. Monasterium propriis manibus exstruebant_monachi, 390. Nefas quid quam sibi proprium retinere, 71, 479; 497. Omni materia sæculi exui debent, qui asceticam vitam amplectuntur, 474. Serpentem imitari denent, senium exuentem, 474. Non oportet distrahi multo opere; non enim transeundi frugalitatis termini, 101. Copia ultra necessitatem perdu cla, avaritia est, 101. Nihil ultra id quod uecessarium est, aut ad magnificentiam exquirendum, 100. In monasterio omnia, tanquam ad Dominum pertinentia, diligenter tra ctari debent, 99. Nihil ex iis quæ utenda traduntur, ut pro prium quisquam habere aut reservare debet, 99. Viliora quæque adhibenda ad usum corporis, 100. Non oportet ex una officina ad aliam transire, 100. Monachorum humilis vestis, crassum vestimentum, zona, et ex rudi corio cal ceamenta, 338. Præscribit Basilius oculum tristem et deorsum vergentem, comam squalidam, 74. Vestem sor didam, tunicam unam et cingulo mediocriter astrictam, incessum nec vehementem nec segnem, 74. Panem et aquam et legumina apponi jubet, 74. Horam unam ad edendum, eamque per circuitum revertentem, 75. Monarchiæ dogma, 38, 39. Monas et unitas simplicis essentiæ et incomprehensi bilis propria, 82. Monadis et unitatis contemplatio, 85. Monastica vita institutam vere beatum, 101. Via ad Domini mansiones deducens, 101. Institutum angelis æquale, 473. Evangelicum vivendi genus, 261, 310. Mo nachorum semota ab urbibus vita, 150. Domi maneant, opus Dei in quiete perficientes, 349. Caveant sibi ab hæreticis, 349, 81. Monasterium ingredienti hoc primum est enitendum, ut mens pacata et quieta sit, 71. Pravæ consuetudines primum dediscendæ, 72. Asperitates et incommoda arctæ vitæ ante oculos illi ponend:P, 101. Præficiendus is magister quem ipse petierit, 102. Im buendus elementis, ac deinde admittendus, 102. Quomodo probandi qui vitam asceticam amplecti volunt, 478. De servis et conjugatis ad hoc institutum accedentibus, 479. Statim ac dies incipit, hymnis et canticis Deus laudatur, 72. Preces lectionibus succedant, 73. Quod aliis est dilu culum, id monachis media nox, 75. In monasterio nec clamor fieri debet, nec quivis motus aut species aberra tionem a Dei præsentia significans, 99. Fratri cuilibet non concedendum ut cum hospitibus colloquatur, 99. Obser vanda quæ a sanctis Patribus statuta et scriptis mandata sunt, 102. Nihil negligendum, sed minima quæque quæ in Evangelio scripta sunt observanda, 261. Non oportet quemquam sui ipsius esse dominum, sed ut in servitutem traditum fratribus, ita omnia facere et sentire, 99. Per utile est ut unum omnes sibi ad imitandum proponant, $54. Præpositis approbantibus facienda omnia, 100. Ne lauda bilia quidem sine præpositi licentia fieri debent, 554. Monasterii præpositus interdum a fratribus moneri debet, 482. Non arguenti peccata grave imminet judicium, 482. Communis vita ad exemplum apostolici instituti, 433. Ba silio non placet vita testibus carens, 433. Satius est ut quisque et pro se et pro fratris progressu mercedem acci piat, 453. Hanc sibi invicem conciliare debent continuis colloquiis et adhortationibus, 435. Virorum professiones antea tacitæ, 292. Sed censet Basilius ut interrogentur, et clara sit professio, 292. Monasticam vitam multi audent incipere, pauci ut par est, absolvunt, 125. Sacrilegus qui se dicavit Deo et ad aliud transit vitæ genus. 511. Mona chi lapsi status deploratur, 131, 132, 134. Asceta vitiis inquinatus pantheræ pelli similis, 473. Monachis carne lapsis anni quindecim ut adulteris, 326. Monachus in Scripturis peritus, et aliis docendo et prædicando utilis, 13. Monachus quidam sanctorum ora excipit osculo, ma nus ejus multi fovent, ejus genua servi Dei venerando amplectuntur, 134. Monachorum curam gerere officii sui esse ducit Basilius, 425. Ob monasteria virorum et mu lierum incusatur Basilius, 310. Laudi ducit, quod ejusmodi homines habeat, quorum conversatio in colis, 310. Mona steria in Ægypto, in Palæstina et Mesopotamia, 310. Ibi perfecta monachorum vivendi ratio, 357. Monasteria vo cantur fraternitates, 339. Morborum animi, nt et corporum, tria genera, 482. Morbos tanquam certamen justi suscipiunt, 364. In morbis digne Deo nos gerere debemus, 319. St morbos cum gra tiarum actione suscipimus, Deus vel sedabit dolores vel in futura vita remunerabit, 319. Mors veræ vitæ initium his qui secundum Deum vivunt, 197. Mors justorum pretiosa, ortus hominum minime pre tiosns, 536. Mors semper ante oculos habenda, 431. Mor tis responsum qui in se habent, his non molestum est pro fide affligi, 61. Athanasium Ancyranum sepe reprehendit Basilius quod in carne propter suos manere non præfer. ret, 109. periculo mortis erepti debent eamdem sein. per mentem habere, quam periculi tempore habuerant, 105. Exhibeant se Deo tanquam ex mortuis viventes, 105. Mortalis naturæ cogitatio arcet omnem de rebus ter renis gloriandi materiam, 533, 534. Nec divitiæ nec gloria nos sequuntur, 534, Imo sæpe hæc ante sepulturam mu tantur, 554. Flos feni res humanæ, 531. Una nox, una febris scenam nudat, 535 Mortis veræ aculeus peccatum, 135. Est causa aliqua hominibus indeprehensa, cur_alii citius abripiantur, alii diutius permaneant, 78. Lex Dei,

nt quisque suo tempore e vita discedat, 108, 437, 439. ()mnes creaturæ peribunt, quarum pars sumus, 79, 438. Non lugendi quos brevisequemur, 79, 438. Resurrectionis dogma in pri mis consolari debet, 79, 438. Omnes in hac vita, tanquam in via, ad idem diversorium tendimus, 78. Præceptum Deiest, ut Christiani nou lugeant mortuorum causa ob spem re surrectionis, 77, 439. Amissis propinquis non dolendum, quia tempus sejunctionis longum non erit, 78. Ob mortem propinquorum non lugendum, 309, 439, 536. Mor talem mori quid mirum? 79. Nil mirum si ex mortali genitus, mortalis pater factus est, 436. Mors immatura, non doloris accessio esse debet, sed eventus solatium, 79, 436. In morte filii Nectarii incursum mali dæmonis deplorat Basilius, 79. Qui filium amisit ei qui mutuo de derat restituit, 78. Mors boni mariti non moleste ferenda, sed gratiæ agendæ ob talem convictum, 458, 439. Mors pastoris non ferenda sine dolore, 107, 156. Sed damnum quidem sentiendum, at dolori non succumbendum, 107, 156. Mortuus pastor concinne velut a lugubri choro de flendus, 107. Mori lucrum pro Christo, 96. Morțui calidis non juvantur, 228. Mortuorum cadavera erant abominan da cum Judaice homines interirent, 536. Serus apud Christianos, 536. Mortuis officia naturæ jure debita, 441. Mos vim legis habet, 249. Moyses legationem deprecatur, 577. Consilium accipit a socero, 580. Moysis lenitas, 565. Ingenti animo in eos insurgens, qui in Deum peccaverant, lenis in calumniis sibi inflictis, 73. Non remisit manus ab aurora ad vespe ram, 370. Ob unum verbum non ingressus in terram pro missionís, 126, 507. In Spiritu Deum potuit evidenter videre, 52. Profanos extra cancellos sacros statuit, purio ribus prima atria, Levitis ministerium, sacrificia sacerdo tibus assignat, 55. Uni certo die quotannis, ac certa hora concedit ingressum in Sancta sanctorum, 53. Sciebat enim trita et obvia contemni, seposita ac rara admiratio nem habere, 33. Moysis nomine lex significari solet, 27. Typus fuit Christi, non sancti Spiritus, 27. Mulieres extranea sive subinductæ prohibentur, 149, 150. Mulieris pudica et impudica discrimen, 574. Magnum periculum in spectandis mulieribus indeco re se gerentibus, 571. Quædam pingunt nigro colore su percilia, album in corpore colorem, rubrum in genis adsciscunt, 574. Vituperantur, quæ genas et crines alieno flore inficiunt, 74. Quædam in basilicis martyrum, vela mentis a capite refectis inhoneste saltaverant et cantave rant, 575. Muliercala impia episcopum facit artibus snis hominem pestilentem, quo utebatur ad arbitrium, Multitudo. Non multitudo est quæ salvatur, sed electi Dei, 392. Etiamsi unus salvetur, ut Lot, manere debet in recto judicio, 592. Insidias Christo struxere principes sacerdotum et scribe et seniores, 392. Pauci ex populo ejus doctrinam susceperunt, 392. Mundus interdum in Scriptura non globus e cœlo et terra constans dicitur, sed caduca hæc vita, 45. Interdum homi nes carnales mundus dicuntur, 43. Secessus a mundo in quo positus. 71, 479. Mundi curis distractum, si non nu bat, rabide cupiditates, si nubat, alii, tumultus perturbant, 71. Mundi bonis admista mala, quæ longe exsuperant, 128. Mundi malorum et vitiorum descriptio, 123, 129. Nos non propter mundum, sed mundus propter nos, 150. In mundi creatione aves et pisces eamdem sortiti sunt generationem, 275 Mundi figura transmutabitur et crea tura omuis dissolvetur, 251. Coelum dissolvetur, sol, stellæ, terra ipsa amplius non erunt, 79 Mundi constitutioni nun quid temporis supersit, dubitat Basilius, 255. Naturali con templationi etiam de sancta Trinitate doctrina admiscetur, 89. Ex rebus creatis convenienter Creator consideratur, 91. Murmurandum non est, nec in rerum necessariarum ino pia, nec in operum labore, 99. Musonius episcopus Neoc:esariensis laudatur, 106, 107, 108. Is veterum Ecclesie institutorum defensor erat, 106. Ecclesiam suam ad veteris Ecclesiæ normam regebat, 106. In conciliis primo loco omnium concessu nou secun dum ætatem sedebat, 107. Ecclesiam suam ab hæresis tempestate intactam servavit, 107. Cum Basilio ob antici patas quasdam opiniones concurrere noluit ad pacifican das Ecclesias, 108. Semper tamen cum eo idem sensit, Myræ, 331. Mysterium non est quod ad vulgares aures effertur, 53. Hinc quædam dogmata arcano tradita, 53. Aliud est dogma, aliud prædicatio, 55. Quæ intueri nefas non initiatis, ca scripto vulgari non decebat, 55. Mysteriorum patefactio Jonum Spiritus saucti, 33. Narses episcopus, 183. Nathan sic objurgavit Davidem, ut succensere non pos set arguenti, 74. Naturæ consideratio reprimit animi tumorem, 421. Na. tora eorum diversa, quorum definitio diversa. 281. Natu ræ identitas colligitur ex identitate operationis, 281. Natura eorum diversa quorum diverse operationes, 280, Naufragia circa fidem crebra, 253. Navalis prælii descriptio, 64. Navigantes non libenter merces ejiciunt, sed ut naufra gium effugiant, 242. Navigantibus grata fax in mari splen dens, præsertim si mare intumuerit, 193. Nectarius Basilio cognitus a puero ex optimis dotibus, 428. Vir pius ac dives unicum filium in ipso ætatis flore amittit, 77. Illius mors plaga exstitit Cappadociæ et Cili ciæ, 79. Nectarii uxor Christiana et in omnes benigna ac mansueta, 78. Neeman non apud Dominum magnus, sed apud Domi num suum, 276. Negatoribus Christi anni octo pœnitentiæ, si inter tor menta cesserint, 329. Anni decem, si sine magna vi cesse rint, 329. Si extra persecutionem; communio in exita tantum, 328. Neocæsarea vicina Cæsareæ, 108. Duæ Ecclesiæ olim fraternis animis conjunctæ, 307. Gregorio basis hujus Ecclesiæ fundata, 107. Post Gregorium summi viri semper præfuerunt, 108, 303. Neocæsarienses Gregorii magni memoriam semper recentem retinent, 63. Nullum insti tutum, aut dictum aut ritum mysticum ejus traditioni ad diderunt successores, 63. Hinc multa apud eos imperfecta, 63. Apud eos non erant monachorum et virginum cœtus, 310. Nec vigiliæ et communes psalmodiæ, 311. Accusantur tamen quod nihil ex Gregorii institutis conservent, 311. Is enim non operiebatur in precibus, 512. Juramenta fu giebat, 312. Mendacium et calumniam abominabatur, 312 Neocæsarea principalem plurimi facit Basilius, 156, 157. Neocæsarea visa est habere successorem Musonii et conquiescit, 110. Cum Neocæsariensibus Basilio multa necessitudines, 303. Charitatis præceptum, iidem magistri Gregorius ejusque successores, corpores conjunctiones, 303. Neocæsarienses tamen videntur ef esse irati, 505. Aures utrasque calumniantibus aperinat, 304. Vita Basilii et fides calumniis petuntur, 301. De Basilio non honorifice loquuntur, 312. Pro Basilio amici nonnulli prælia susti nent, 312, 313. Episcopus Basilii consanguineus, 313. Unus præcipue Basilio calumnias struit, 504, 505. Art scripta Basilii hujus mundi sapientia niti, 306. Neocasa riensis Ecclesia navigium gubernatore destitutum, 514. Tempestatem excitant qui ad clavum sedent, 314. Valde indoctus is qui Basilio calumnias struebat, 303, 310. Neo casariense presbyterium non respondet litteris Basilii, 309. Consentiunt omines in ejus odio, 309. Urbis episcopus fanda et nefanda in Basilium concionatur, 309. Illius con gressum fugit, et doctrinam ut perniciosam calumniatur, 509. Somnia etiam comminiscitur, 509. Odii causa [ texitur, Psalmorum consuetudo apud Cæsaream, 309. Mo nachorum et virginum cœtus, 309. Dicunt hæc tempore Gregorii non fuisse, 311. Neque etiam iitaniæ illius erant tempore, 311. Postulat Basilius ut scripta sua examinen tur, 50%. Consentit ut ea examinent per se ipsi Neocasa rienses, 306. Neocæsarea perturbata, cum prope accessis set Basilius, 513, 314. Rumor illuc venire Basilium, 313, 314. Plurimi fugiunt, 313, 314. Arioli terrorem spargunt mercede conducti, 313, 314. Basilium fabulam faciunt in conviviis publicis, 314. Basilii doctrinam cum pharmacis exitiosis comparant, 317. Venenum contra illum circumfe runt, 318. Ferina et rationis expers populi socordia, 520. Episcopi inveterata mali consuetudo, 520. Is auctor om nium injuriarum, quæ Basilio factæ sunt, 315, 314. Odi causa invidia, 314. Fugiebat congressum Basilii, ne ab eo argueretur hæresis, 314. Renovabat enim bæresim Sabel lianam, 314, 310. Dixerat nomen Unigeniti traditum nog esse, sed nomen adversarii, 315. Scriptum quoddam mi serat Meletio et Anthimo, 316. Aiebat Gregorium dixisse Patrem et Filium cogitatione duo esse, hypostasi unum, Neocæsariensis civitas multis malis præoccupata, 107. Gregorio longissimam tranquillitatem Deus concessit, 107. Soli vel cum paucis tranquilli in tempestate ab Arianis excitata, 107. Basilio per legatos el coram supplicant ut juventutem erudiat, 314. Neophytos ordinari ob penuriam probat Basilius, 325. Nicea, 289. Ibi magnum pietatis promulgatum præco nium, 143. Nicæna fides refertur, 213, 216, 253. Nicæna fides insuperabilis, 174. Ab initio viget in Ecclesia Cæsa riensi, 233. In ore est Antiochenis, 253. Trecenti decem et octo Patres, 144. Nicænam fidem quidam male inter pretantur, 215. Marcellus consubstantiale male exponit,

215. Sabellii sectatores inde ansam arripiunt, ut hyposta sim et essentiam confundant, 215. Nicenos Patres negat Basilius hypostasim pro essentia sumpsisse, 215. Non sine afflatu sancti Spiritus locuti sunt, 207. Consubstantiale nonnulli rejiciunt, 145. Partim excusandi, partim culpandi, 145 Postulat Basilius ut Nicæna tides recipiatur, nec ulla vox in ea rejiciatur, 207. In Nicæna fide Spiritus pari honore numeratur et adoratur cum Patre et Filio, 182. Strictim de Spiritu locuti, nondum hac mota quæstione, 216, 233, 248, 393. Nicæna fides proponenda redeuntibus ad orthodoxos aut suspectis, 214, 215. Sed aliquid adden dum de Spiritu sancto, quia nondum hæc movebatur 31 quæstio, 216, 233, 248, 293. Nicænam fidem Basilius omnibus aliis præfert, 248. lilam non soli confessores tenebant, sed multi alii in Oriente et totus Occidens, 411. De Nicæna fide detrahit Eustathins, 348. Homoousiastas vocat eos qui illam sequuntur, 548. Nicænorum Patrum hæredem se esse Basilius gloriatur, 145. Nicæna synodus sancivil mulieres extraneas non esse, 149 Nice in Thracia. Ibi formula fidei edit3, 382. Nicias, 198 Nicopolis, 217. Metropolis sanæ doctrinæ, 553. Pietatis a'trix, 353. Nicopolitani filii confessorum et martyrum, 569. Nicopolitanus episcopus, mortuo Theodoto, eligitur Euphrenius Coloniensis, 349 et seqq. Hunc Nicopo is dederat Coloniæ, 351. Hujus consilii anctor Pannenius, qui rem statim ad exitum perducit, 352. Non dedit tempus adversariis sibi providendi, 352. Nicopolim Eustathius venit cum agmine Arianorum, ut det illis episcopum, 366, 587. Fronto episcopatum accipit ab Arianis. 366, 368. Demonstrat se hactenus hypocritam fuisse, 366, 368. Unus aut alter cum eo abeunt, al corpus integrum manet, 367. Catholici extra muros precantur, 367. Ceteri in vacuis ædibus recubant, 567. Vicarius vim adhibet, 366. Nondum tamen exsilia et plage et carceres et honorum publicatio, 570. Fronto conatur eos decipere rectam fidem præ se ferendo, 370. Nonnulli fluctuant, 370. Sed denuntiat Basi lius nunquam se facturum, ut aut Frontonem aut quos iile ordinaverit recipiat, 370. Presbyteri animum despondent ob continuas calamitates, 383. Basilius magnam Dei ma num considerat, ac spe pacis allevatur, 585. Persecutio ingravescit, 583. Ne sanguini quidem pareitur, 584. Ascle pius quidam ex plagis mortuus, eo quod cum Doec com municare nollet, 384. Ninivitarum pœnitentia, 521. Nobilitas ex sola virtute, 475. Nec equi nec canis laus est ex velocibus esse prognatum, 175. Alieno ornatu de corandus non est, qui propria virtute illustris est, 476. Nomina alia generalia, ut homo, 113. Alia magis peculia ria, ut Paulus et Timotheus, 116. Nomina alia coinmunia, alia magis propria, 35. Nomina corporalia sæpe ad intelli gentias spirituales transfert Scriptura, 52. Nomina, quot quot de Deo dicuntur, essentiam non significant, sed operationem aut dignitatem, 281. Nominum, quæ circa divinam naturam intelliguntur, nulla secundum melius ac deterius differentia, 278. Ipsum Dei nomen nihil amplius significat quam recti et boni appellatio, 279. Notario Basilius præcept tradit, 431. Noverca infantium non facienda est amita, 231. Novercæ æmulatio implacabilis, 251. Inimici mor.uis reconciliantur, noverca post mortem odisse incipiunt, 251. Novitates verborum nonnul i effutiont, 372. Unde Ec clesiæ quassatæ, velut vasa luxata, influentem hæreticam corruptelam recipiunt, 372. Nox. Noctes illuminatæ, 136. Nocturni cantus hymnorum in ecclesiis Orientalibus, 374. Nocturna quies maxime apta ad orandum, 75. Noxas conscribere, 104. Nubibus similes plerique homines, 471. Numerarius, 253. Numerarii duo, 235. Numerarius quidam Ptochotrophium Amaseæ ex suis opibus sustentat, Numerus est signum, quo declaratur multitudo suppo sitorum, 57. Quidquid unum numero dicitur, simplex non est, 81. Numerus pertinet ad quantitatem, 82. Perit acre dente unitate, 86. Nihil addit aut detrahit rebus numera tis. 37. Numerus septenarius, 396. Nuntiis malorum utile est affligi eos qui Dominum pla care possunt, 389. Nuptiæ secundæ remedium fornicationis, non occasio lasciviæ, 251. Apud nonnulla animalia in probo sunt, 574. In secundis nuptiis oblivio priorum filiorum, 586. Nyssa Indica, 70. Objurgatio cum omni commiseratione facienda, 100, 480 Asperitas fugienda, 74. Si quis se prior per humilita tem abjiciat, in increpando molestus non erit, 74. Utilis increpandi ratio in Davidem adhibita, 74. Objurgatio quo modo recipienda ab iis qui curantur, 100, 481. Oblectamenta præsentis vitæ materiam æterno igni præ parant, 101. Obtrectatio est de absente detrahere, illius traducendi studio, etiamsi verum dicatur, 99. Occidens tetus, prope modum ab Illyrico usque ad fines orbis nostri, 63. In Occidente summa concordia, 181. Oc cidentales fide illæsi permanent, ac depositum servant inviolabile, 372. In occidente, uno aut altero perverse de prehensis sentire, magnum exstitit studium episcoporum, 159. Occidentis diu auxilium exspectarunt Orientales, 184, 371. Arcano Dei judicio ascribunt, quod non impe traverint, 184, 371. Necesse est, ut Orientis fidem renovet Occidens, et bonorum, quæ ab Oriente accepit, remune rationem persolvat, 183. Vide 159. Vide Romanus episco pus. Occidentalium fidei tomum servat Basilius, eorum que fidem sequitur, 411. Occidentales in suis litteris, es sentiæ nomen Græca lingua tradiderunt, 322. In Occidente toto glorificatur Deus cum sancto Spiritu, 63. Oculus indesinenter circumactus clare intueri non po test, 71. Oculis non innuendum cum dolo, 99. Oculus tri stis ac deorsum vergens menti humili convenit, 74. Oculos recreant cærulei et virides colores, 113. Oculo inflammato dolorem affert vel tenerrimum tenimentum, 78. OEconomia causa si quid faciant episcopi afflatn Spiri tus sancti, id suscipere debet clerus et populus, 330, 351. Ignoscere debent episcopis, 351. Operam dare debent, ut perficiatur, quod ab episcopis constitutum est, 350. OEco nomiæ ab episcopis fiunt, a plebe confirmantur, 333. Quod ab uno aut altero homine pio factum est, id nobis persua det rem consilio Spiritus fieri, 352. Ubi nihil humani propositum, liquet a Domino corda dirigi, 352 Ubi autem spirituales viri auctores consiliorum, eosque plebs sequi tur, non dubitandum, quin communicatione Domini consi lium captum sit, 332. Def ordinationi resistunt, qui res constitutas in Ecclesis a Dei electis non admittunt, 530. OEconomiam erga Euphronium factam valde probat Basi lius, 30 et seq. Is Nicopolimn translatus tempore difficil limo, 350 et seq. Vide Pax. OEconomus Ecclesiæ, 425. OEconomi Ecclesiæ Cæsa riensis, 563. In domo Basilii mauebant, 365. Offendiculum fratri non pouendum ad scandalum, 149. Officiales, 289. Olei unctionem quis sanctorum scripto tradidit, Olympius, 92, 95. Basilio exceptus hospitio non ma gnis sumptibus, 76 Basilio mittit munera, 76. Remedia aggreditur. 76. Basilium Eustathii et Neocæsariensium ca lumniis afflictum solatur, 223, 318. Opera bona fiduciam præstant in die judicii, 434. Ope rum merces a Domino, 433, 446. Operum expers confessio commendare Deo non potest, 4535. Frustra viduarum et orphanorum curam suscipit, qui Deum afficit injuria, 125. Operatio. Ex operationis identitate colligitur naturæ identitas, 280, 281. Optimus episcopus, 395. De Ecclesiis sollicitus, et Scri ptura studiosus, 395. Ordinationes Simoniacæ, horribile peccatum, 147, 140 Quidam hoc scelus pietatis nomine inumbrabant, 147. Pu tabant se non peccare, quia non ante sed post ordinatio nem accipiebant, 147. Accipere est, quandocunque acci pere, 147. Depositionem illis minatur Basilius, 147. An tequam ministri sive subdiaconi reciperentur, in omnemi eorum vitam sedulo inquirebatur, 148. Chorepiscoporum electio, 428. Item presbyterorum et diaconorum in pagis. 148. Præferendus senex magnis ornatus virtutibus juniori ad exteriora negotia idoneo, 174. Reprehendi non debet qui ordinatus est invitus, sed qui ordinavit, 343. Episcopus e gremio cleri sumendus, 325. Ordinandum esse Neophy tum censet Basilius ob penuriam, 325. Ad sacerdotium admitti potest, qui usuras accipit, 275. Modo lucrum injustum in pauperes insumat, et ab avaritiæ morbu emendetur, 275. Laudat Innocentium Basilius, quod, ut Moses, videre velit successorem suum. 174. Basilius qua rit an,vita hominis contra canones ordinati laudabilis sit, ita ut res sanari possit, 213. Ordinationes peregrina an detrectandæ non sint, quærit ex Eusebio, 230. Eustathius diaconos el presbyteros ordinat in alienis Ecclesiis, 347. Negabat hæreticos episcopos esse, 580, 386. Ordinatum ab hæreticis ad fidei eversionem episcopum non agnoscit Basilius, 570. Declarat se non recepturum pace reddila eos quos ille ordinaverit, 370. Qui hominum studiis ordi nati, omnia ad voluptatem indulgent, 184. Servi sunt eo rum, a quibus episcopatum acceperunt, 185. Episcopatus præmium impietatis sub Valente, 184. Qui jurant ordina tionem se non accepturos non cogantur peferare, 274. Quidam canon permittit ut ordinentur, 274.

Ordo civitatis, id est, curia, 171. Oriens quidquid ab Illyrico ad Ægyptum usque proten ditur, 163. Orientis parecia, 139. In Oriente fides primum illuxit, 183. In Oriente hac voce, cum sancto Spiritu, velut tessera suos ab alienis discernunt, 63. Nonnulli vocum novitates effutiunt, 372. Orientales fortasse primi ab hæ resi vexantur, quia apud eos abundavit peccatum, 374. Verisimilius est hostem machinari, ut ibi incipiat defectio, ubi incepit Evangelium, 374. Præter hæreticorum bellum domestica seditiones, 186. Velut Judæi sub Vespasiano, 186. Orientales in ærumnis consolatur pax et concordia Occidentis, 181, 183. Ad Orientem Christiani versi pre cantur, 54. Unde istud, 56. Origenes gloriam defert Deo cum sancto Spiritu, 61. Jilius non omnino sanæ in omnibus de Spiritu opiniones, 61. Pias voces sæpe de Spiritu emisit, consuetudinis robur reveritus, 61. Origenes Basilii amicus, 93. Is veritatem scriptis defen dit sub Juliano, 95. Hujus filios libenter vidit Basilius, 96. Ornatum in vestibus aut calceis quærere vana ostentatio est, 100. Orphanene, 422. Orphanorum res Dominus suas facit, 202. Os justa libertate et gratiæ verbis scatens, 109. Ossifraga, 586. Otium Dei timore destitutum magister pravitatis, 530. Otiosus comedere non debet, qui laborare potest, 100. Otiosus presbyter, id est, depositus, 150. Otreius Melitinensis episcopus, 263. Tam dolet quam Basilius de exsilio S. Eusebii, 265. Oves Christi quinam appellantur in Scripturis, 14. Pagi præpositus, 76. Palæstina (In) monasteria, 310. Palladia, 228. Hanc Rusilius matrem appellat non solam ob propinquitatem, sed etiam ob morum probitatem, 228. Palladius monachus, 595. Cum Innocentio in monte Elæone degebat, 393. Rogaverunt Basilium, ut de Domini incarnatione aliquid adderet fidei Nicænæ. 393. Vid. 395. Palladius, 431. Is recens baptizatus cum fuisset, horta tur eum Basilius, ut fidelis sit hujus thesauri custos, 431. Palmatius ministrans Maximo ad persecutiones, 192. Pancratii certamen, Panthera hominis imaginem dilacerat, 570 Pantheræ p. lii similis asceta vitiis inquinatus, 473. Papa, 212. Paphlagonia, 387. Parasynagoga conventus ab immorigeris habitus, 268, Paregorius presbyter, 149. Annos natus septuaginta habitabat cum muliere extranea, 149. Minatur ei deposi tionem Basilius, ac ipsam etiam excommunicationem, si depositus sacerdotium sibi arroget, 150. Parentes debent liberos diligere non solum naturali amore, sed etiam dilectionem voluntate intendere, 103. Parentes qui filios exponunt, aut patrimonium inique dis. tribuunt, comparantur cum aquila, 586. Parentes fovere docet Ciconia, 586. Parentibus obnoxii filii quantum ad corpus ex lege naturæ et civili, 421. Anima, ut ex divi nioribus accepta, Deo magis obstricta est, 421. Parnassi Ecclesiam episcope mortuo consolatur Basilius, 156. Hypsino pulso Ecdicius hæreticus Parnassi ordinatur, Parecia Occidentis, 374. Paroccia Orientis, 159. Parœcia Theodo:i Nicopolitani, 195. In unaquaque parecia signi feri ecclesiis ejectí, 163. Parecia Neocæsariensis et Ca sariensis. 307. Parecia Cappadociæ, 377. Parccia Cappa dociæ et vicinarum regionum, 384. Parmeciæ suæ pagos vi sitat Basilius, 308. Parœcie et urbis clerus, 370. Pars. Ut pars sua cum veris adoratoribus inveniatur orat Basilius, 143. Dianius moriens orabat, ut ne separaretur a sorte sanctorum trecentorum decem et octo Patrum, 144. Parvum parvo adjungere est perutile, 478. Pasinicus medicus, 449. Pastor. Erga pastorem amor, si ratione contineatur, laudandus. secus, si limites transiliat, 349, 350. Patare, 331. Patientia sine humilitate haberi non potest, 575. Pa tientiæ magna merces, 77, 79, 459. Per patientiam in ad versis partem martyrum consequimur, 79. Nemo non percussus, nec pulvere aspersus coronatur, 369. Patientiæ coronas nemo sanctorum in deliciis aut adulationibus con secutus est, 231. Moleste ferentes quæ accidunt, neque id quod factum est, reparamus, ac nosmetipsos perdimus, 79. Patientiæ exempla in ipsis ethnicis. 549. Patres Ecclesiæ sunt columnæ, 63. Patrum doctrina va statur, 253. Patriarchæ nomen et habitus, 258, 259. Patriarcharum benedictiones per Spiritum sanctum, 33 Patritius vir subdolus, 419. Patronus Erarii, 112. Patrophilus geensis episcopus, 376. Eustathio amicus, 379. Item Basilio, 377. Stuporem significat, quod cum Eustathio dissideret, 377. Patrophilum Eustathius invi serat, 382. Unde metuit Basilius ne ex hoc congressu im mutatus sit, 382. Rogat ut ad se scribat per Strategium an in sua maneat communione, 382. Sero respondet, 383. Rursus hortatur ad pacem cum Eustathio, 385. Non com municabat cum iis quos Eustathius in suam Ecclesiam ac cersiverat, 585. Sed tamen cum Eustathio videtur com municasse, 385. Paulinus accipit litteras Roma, quae eum episcopum agnoscunt, 521, 324. Has circumferunt illius amici, 324. Jactant etiam Athanasii litteras, 321. Terentium in partes suas trahere conantur, 321, 324. Paulini ordinatio per stringitur, 407. In Marcelli dogmata propendet, ejusque discipulos recipit sine discrimine, 407. Paulinum ejusque amicos Basilius ut fratres agnoscit, 321, 593. Nonnulla audiverat de Paulino, sed credere noluit quia non aderat accusatus, 191. Paulus vas electionis, 83. Paulus episcopus, 183. Paulus vetus ille et novus hic, 137. Paulus presbyter, 414. Paulus presbyter et monachus 390. Pauper verus ab eo, qui ex avaritla mendicat, secer nendus, 21. Non omni errabundo dandum, 241. Non om nis paupertas laudabilis, 497. Pauperem esse non probro sum est, sed paupertatem generose non ferre, 565. Patris paupertas nemini datur crimini, 496. Paupertas cum veri tate pretiosior omni possessione, 493. Pauperes vocantur intelligentiæ inopes, 356. Pauperes opprimuntur, ut eo rum ostendatur patientia, 129. Pauperis calamitas unum ex filiis vendere meditantis, 501. Paupertas immunitatem necessario tribuit, 442. Paupertatis amor in nonnullis philosophis, 76. Paupertas philosophiæ nutrix, 76. Amica et contubernalis Basilii, 76. In omnibus amplectenda ei qui ad Deum accedit, 101. Ascetæ aurum maxine fugien dum, 128. Si quis afferat pecuniam distribuendam paupe ribus, suadere asceta debet ut ipse distribuat, 128. Ne illum coinquinet accepta pecunia, 128. Nihil a quoquam accipere debet ultra quotidianum vitæ ascetica usum, 128. Nihil ex iis quæ utenda traduntur ut proprium quis quam habere aut reservare debet, 99. Omnia ut ad Domi num pertinentia, diligenter tractanda, 99. Paupertatis hunc modum præscribit Basilius ut quisque tunica con tentus sit, 240. Pax celeste donum, 163. Pax idem ac communio, 385. Pax extremum munus a Christo relictum, 300. Conjunctio membrorum corporis Christi maximum bonorum, 245. Maxime expetendum, 64, 206. Ob pacem compositam Fi lii Dei dignitas comparatur, 332. Crimina etiam falsa in nobis recipere debeinus, ut pacem Dei Ecclesiæ conci liemus, 332. Pacis nomine nihil jucundius auditu, 245. Pax vera requirenda, quam Dominus reliquit, 209. Sub pacis specie damnum infert hostile, cum perniciosis ho minibus consensio, 385. Paci omnia posthabenda, 163. Qui idem sentiunt, omni ratione ad conjunctioneto com pellendi, 163. Cavendum enim ne populus orthodoxus multas in partes scindatur, una cum præpositis abscedens, 163. Decreta de recipiendis iis qui redeunt ab hæresi, 306. Perutile est Ecclesiæ membra prius divulsa conjun gi, 206. Fiet autem conjunctio, si velimus, quibus in re bus animas non lædimus, ad infirmiores nos accommodare, 206. fratribus conjungi volentibus nihil amplius requi rendum, nisi ut fidem Nicænam recipiant, ac fateantur Spiritum creaturam dici non debere, et eorum qui dicunt fugiendam communionem, 206, 297. In pacificandis dissen sionibus alii compescendi, in alios temperamento utendum, 159, 160. præcipuis partibus curaudi initium fieri debet, 159. Basilios satis habet si qui accusantur hæresis, ne gent se hæc dicere aut docere, 316. Non spectat præter ita, optat tantum ut sanentur præsentia, 316. Si pacem somnia perturbent, etiam si consentiant cum Evangeliis; contenti simus Evangeliis, 317. Peccatum veræ mortis aculeus, 135. Peccata sanabilia et insanabilia, 509, 510. Involuntaria et voluntaria, 506. Peccata ignorantiæ non liberantur a pœna, 508. De pec catis quæ judicium præcedunt aut sequuntur, 518 et seq. Discrimen inter corporeas actiones et peccata quæ cogi tatione peraguntur, 510, 511. Peccatum abigit angelum custodem, 505. Impudentiores facit eos qui commisere, 50%. Nemo potest cum Deo conjungi, vetita patraudo, 304. Peccare nobis ob absentiam Dei timoris contingit, 262. Aut nibil aut levissiina peccabit, qui semper de }

dicio Del cogitat, 282. Peccata præterita multi tradunt oblivioni, 509. Interdum cogitatione renovantor, 510. Peccata animas sequuntur, ut corpus umbra, 511. In pec catis quidam usque ad senium perseverant, 505. Peccato res nequaquam silentio tolerandi, 100. Peccantem qui redarguit, cum omni commiseratione redarguere debet, 100. Peccatorum implacabiles et amari examinatores, 67. Peccata aliena multi explorant et sua non vident, 520. Ob peccata proximi lugendum, 545. Peccatoris mores inculpati sunt superveniente immutatione, 126. Peccato ribus poenitentiam agentibus lenitas impendenda, rece dendum a pervicacibus, 522. Ob peccata persecutiones, 184, 272, 383, 384. Peccatis paribus pares pœnæ imponi non debent, 396. Iis non remissurum se Deus minatur, qui relabuntur, 520. Ut desperatus habetur, qui jugiter promittit. emendationem et jugiter peccat, 520. Peccatum non condonabile blasphemia in Spiritum sanctum, 59, 248, 269. Peccata remittuntur in gratia Spiritus, 40. Ob peccatum unius sæpe multi alii puniuntur, 506, 508, 510. Peccatum vel unicum satis est ad condemnationem, 506, 507. Unius mandati transgressio satis est ad pœnam luen dam, 507, 509, 513. Achar ob unum peccatum punitus, 506. Gravius condemnantur qui post factum in virtute progressum relabuntur, 469. Spectaculum miserabile, lapsus post continentiam viginti aut triginta annorum, 579. Peccatum ad mortem, 295. Vetus homo in nobis est necessario, ideo in Adam omnes morimur, et regnavit mors usque ad Christi adventum, 26. Omnes in Adamo mortui sumus, 402. Omnes serpentis fraude alienati, 402, Translati sumus de potestate tenebrarum per Christum. 15. Quanto quisque purior fuerit, tanto minus dicet se pu rum habere oculum, 304. Peccatis se innumeris obnoxium fatetur Basilius, cum homo sit et in carne vivat, 300, Pecuniæ sacræ, 345. Earum custodes, 345. Pelagius episcopus, 183. Illius videndi valde cupidus Basilius, 389. Pentecostes tempus admonitio est resurrectionis $6. Preces stando fiunt per hoc tempus, 56. Pentheus, 168. Pepuzeni, 268, 269. Manifeste hæretici, 269. Montano et Priscillæ appellationem Paracleti attribuunt, 269. Peræquator, 191, 289. Hoc munere fungebatur Hella dius principalis, 423. Peregrina vox plus solet afferre solatii, quam consuela oralio, 372. Perfectio. Ad perfectionem plurimum valet omnia vendere et pauperibus dare, 337. Perfectorum est se non efferre, 504. Perfecta malitia cum quis peccat voluntate et facto, Pergamius, 150 Péricles, 549. Pericula. Ex periculis erepti quid agere debemus, Perjurii sponsor, qui animas ad jurandum impellit, 134. Perjurio anni decem poenitentiæ. 327. Perjurio, si vis illata, anni sex pœnitentiæ, 330. Secus, auni undecim, Perrhe, 210. Persecutiones arcano Dei judicio din sæviunt, 184. Deus ob peccata afflictionem plene admetitur, 184, 272. Sed opem ostendet ob suum in Ecclesias amorem, 383, 584. Persecutio producitur, quia nondum impleta vindi cta, 373. Persecutiones non possunt Ecclesiam vincere, 569. Transeunt ut grandines et torrentes, 369. Ecclesiæ inimici contemnendi, quia Deus illorum nequitiæ debili tatem adjunxit, 369. Parum abest quin Basilius gratias habeat persecutioni, 266. Quemadmodum Israelitis Deus septuaginta annos præstituit, ita Christianos per statum aliquod tempus tradit, 408. Animum despondere non de cet, 335. Prope coronæ, prope Domint auxilium, 333. Orandum indesinenter, 370. Tranquillitas fiet, cum vox inventa fuerit, digna, quæ Dominum excitet, 183, 214, 252. Si tentatio temporaria est, ferenda ut a bonis athle tis si finis mundi appropinquat, exspectandus e cœlo Christus, 231. Si persecutio gravis. ferenda est, 369. Si levis, magni ejulatus vitandi, 369. Persecutio ferenda spe consolationis, 232. Sive peccatorum luimus poenas, persecutio avertet Dei iram, 232. Sive certandum pro pietate, Deus non sinit nos tentari ultra vires, 232. Qui persecutionem patiuntur, non miserandi, sed persecuto res, 390, Beatus qui pro Christo patitur, beatior qui ma jora patitur, 231. Qui persecutionem patiuntur eos exspe ctant martyrum coronæ, confessorum chori manus porri gunt, 231. Cavendum ne in certaminibus defatigemur, 232. Non brevis labor constantiam declarat, 233. Si infra etus servetur animus, cito aderit adjutor, 253. Optandum ut Deus det pacem: sed moles:um esse non debet pro fide amigi, 64. Imo intolerable pro ea non certasse, 64. Persecutiones molestæ sunt; sed etiamsi acuatur ensis et splendescat ignis, non idcirco deserenda traditio, 65. Persecutiones multæ et viritim et oppidatim, 369. Alle historiis, aliæ non scripta recordatione perhibentur, 369. In persecutionibus bono episcopo, veluti fundamento sub lato, multi corruunt, 169. Molestum esse non debet ab ecclesiis ejici et sub dio adorare, 367, 370. Discipuli in cænaculo; qui Dominum crucifixerant, in celeberrimo templo, 367, 370. Populi ecclesias relinquunt, et in soli tudinibus precantur, 182. Terrere non debent exsilia epi scoporum, 392. Nec quod nonnulli ex ipsis clericis prodi tores, 392. Terrere non debet lapsus multorum, 392. Etiamsi unus salvetur, ut Lot, manere debet in recto ju dicio, 392. Non multitudo est quæ salvatur, sed electi Dei, 392. Insidias Christo struxere principes sacerdotuni et scribæ et seniores, 392. Pauci ex populo ejus doctrinanı susceperunt, 392. In persecutionibus Eucharistiam laici, absente sacerdote aut diacono, propria manu sumunt, 186. Episcopi abesse non possunt, quin populos tradant insidiantibus, 376. Res majoris momenti usque ad redituni confessorum differendæ, 323. In persecutionibus nemo adeo parvus est, ut non possit esse occasio magnorun malorum, 352. Persecutiones ab iis, qui Christiani dicun tur, graviores sunt quam ab ethnicis, 391. Major merces in his persecutionibus comparatur, 392. Vide, 230, 231, 254. Persecutionis sub Valente descriptio, 184, 185. Hæc mala in plerisque civitatibus grassantur, 185. Ecclesiæ Orientalis status comparatur cum prælio navali, quod vetusta ac longa odia concitant, 64. Naufragia Ecclesiarum sub scopulis, 66. Turbæ a principibus mundi excitatæ, 66. Caligo ob ejecta mundi luminaria, 66. Clamor contenden tium, 66. Anarchia populos occupavit, 66. Periculum ne Ecclesiæ brevi in altam quamdam formam penitus trans mutentur, 158. Statuit Basilius extra ecclesiastica esse tela, 228. Unicum malorum remedium habet, tempori redere, seque persecutoribus subtrahere, 213. Persecu tio in Scythia martyres facit, 245. Perseverantia donum Dei, 261. Donum Spiritus sancti, 20. Non in proposito consistit exitus, sed in exitu labo rum fructus, 123. Vanus justi labor superveniente immu tatione, 126. Non qui bene incipit perfectus, sed qui bene desinit, Deo probatus, 126. Pestilentia. In pestilentiæ morbo eos, qui caute vivunt, malum attingit ob consuetudinem eorum qui corrupti sunt, 67. Sic in dissensionibus ecclesiasticis, 67 Petra Christus figurate, 26. Petrus omnibus discipulis prælatus, 508. Post scanda lum firmius credidit, 401. Petrus Alexandrinus, 22%. Nunquam eum viderat Ba silius, 223. Alumnus erat S. Athanasii, 223. Petrus cano num defensor, 412. Moleste fert receptos a confessoribus Marcellianos, contempto Basilio, 412. Basilium reprehen. dit, quod ad se non scripsisset de iis quæ fecerant con fessores, 411. Questus est quod secum Dorotheus leniter locutus non esset, 412. Dorotheus narravit Basilio, quos Petrus coram Damaso sermones habuisset, 413. Dicebat numeratos fuisse in hæreticis S. Meletium et S Euse bium, 413. Petrus presbyter Basilii frater, 502. Litteras defert ad maritimos episcopos, 302. Illius ædes prope Neocæsaream. Phalerius, 451. Is Basilio pisces misit, 451. Pharaonis currus, 283. Phargamus, locus in Armenia, ubi quotannis festus martyrum medio mense Junio, 89. Phelus, 331. Philagrius Arcenus, 448. Vir eloquens, 448. Curæ illi erant res ecclesiasticæ, 418. Hortatur eum Basilius ut ad pacem et dissidentium conjunctionem allaboret, Philippopolis thesaurorum præpositus, 363. Philistinorum pastores hæretici, 81. Philochares homo ignobilis, 365. Calumniator Gregoril Nysseni, 344. Philonis sententia de mannæ qualitate, 283. Philosophi illud ex quo attribuunt materiæ, Per quem autem instrumento, 5. Hæc ab eis mutuati sunt hæretici, 5. Causæ naturam variis modis definiunt, 5. Philosopho rum observationibus non servit Christiana libertas, 5. In philosophis nonnullis amor paupertatis, 76. Philosophia alumnis suis ne curari quidem magnis sum ptibus sinit, 267. Eadem res apud illam et obsonium est, et ad sanitatem sufficit, 267. Philosophia quæ circa do gmata versatur, 81. Superna philosophia, 81. Philosophiɔ nutrix paupertas, 76. Phinees, 135. Justa arsit iracundia. 367.

Phryges utrique cum Basilio communicant, 307. Pictores crebro ad exemplar respiciunt, 73. Pietas idem sonat ac veritas, 2, 67, 96, 173. Pietatis mysterium, 57. His qui piam vitam elegerunt, mundi af flictio improvisa esse non debet, 96. Eos turbare nihil debet, 96. Pietas multo labore in animis sata, pravis do ctrinis eradicatur, 141. Pietatis nomine malum inumbrare, gravius est peccatum, 147. Pietatis acquisitio minutis ac cessionibus augescit, 2. Pietas omni arte, et omnibus animantibus ac fructibus melior, 432. Pisces et aves eamdem sortiti generationem, 375. Pi sces velut in civitatibus et vicis habitant, 581. In externas regiones sub uno veluti signo omnes discedunt, 581. Estate migrant in aquilonare pelagus, hieme redeunt ad aprica loca, 82. Vidit id Basilius, 582. Solus scarus ru minat, 582, Cur pisces acutissima condensatorum dentium acie communiti, 582. Pisidæ cum Basilio communicant, 307. Planta detorta violenter in contrariam partem abduci tur, 90. Plantarum in morem, eodem in loco detinetur Basilius, 91. Plato, 75. Ea est dicendi facultate, ut simul et senten tias impugnet et personas comice describat, 226. Platonis sententia de corporis cura, 573. Platonic lepores, 226. Cur insalubrem Academiæ locum elegit, 572. Plebs. plebe confirmantur economiæ, ab episcopis flunt, 353. Ubi episcopi consiliorum auctores sunt, eos que plebs sequitur, non dubium quin communicatione Domini consilium captum sit, 352. Basilius rogat magi stratus, ut populi et rure degentium bona proposita ro borent, 353. Inimici in desperationem cadunt, si viderint artificia neque a clero neque a plebe admitti, 353. Pudo rem illis incutit consors in episcopum amor, 353. Magi stratus Colonienses res ecclesiasticas parvi non pendunt, 331. De iis unusquisque, ut de proprio negotio, sollicitus, Pneumatomachi nondum apparebant tempore Nicæni concilii, 233. Ethnico morbo laborant, 37. Cum Stoicis et Epicureis nominandi sunt, 36. Ab Aetio acceperunt hoc principium, quæ dissimilia sunt, dissimiliter proferri, et vicissim, 4. Videntur sibi mediam viam incedere, 319. Eadem habent principia ac Anomori, 319. Sed consecu tioni non subscribunt, quia abhorret a multorum auribus, 319. Filium habent instar instrumenti, Spiritum_instar Joci aut temporis, 4, 5, 6. Temporalibus intervaliis Filium a Patre et Spiritum a Filio disjungunt, 50. Locum hosti bus destinatum attribuunt Filio, 12. Negant Filium esse cum Patre, sed post Patrem, 10. Unde etiam Patrem vo lunt glorificari per eum, non autem cum eo, 10. Attri buun: Patri illud ex quo, Filio per quem, Spiritui in quo, 4 Hanc sententiam a profanis scriptoribus acceperunt, 4. Discedunt a philosophorum principiis, cum illud, ex quo, Patri proprium attribuunt, 6. Ab Ario jactæ impietatis se mina, in blasphemiam de Spiritu S. eruperunt, 216. Pneumatomachi nolunt Spiritum S. Patri et Filio adjun gi, 20. Eos secum pugnare et a semetipsis subverti osten ditur, 7, 8. Apud illos plus valet ipsorum blasphemia, quam Domini præceptum, 21. Contendunt Scripturam vi tare usum hujus vocis, cum sancto Spiritu, 49. Ilis ipsa respiratione usitatior est hæc loquendi ratio, per Filium in sancto Spiritu, 49. Contendunt has voces, cum ipso peregrinas esse: illud, per ipsum, et Scripturæ et fra trum usu tritum esse, 13. Non desinunt jactare præposi tionem, cum, carere testimonio, carere Scriptura, 57. Citius linguas projiciant, quam conjunctionem et in Spi ritu glorificando recipiant, St. Inde ortum bellum impla cabile, quod Basilio indixerunt, 51. Nolunt Spiritum S. cum Patre et Filio esse, sed sub Patre et Filio ita ut non connumeretur, sed subnumeretur, 10. Subnumerationem invehunt in personas divinas, 35. Contendunt iis, quæ æqualia sunt, convenire connumerationem, inferioribus autem subnumerationem, 36. Objiciunt Spiritum sanctum Dec servum esse nec dominum, sed liberum, 42. Israeli tas baptizatos in Moysen, et credidisse Moysi, 25. Non nulla alia cum Patre et Filio conjungi, velut cum Paulus angelos commemorat, nec tamen simul glorificari, 24. Spiritum donum esse, 48. Nos in aquam baptizari, nec ta men aquæ honorem Patris et Filii deferre, 28. Catholicos accusant quod Spiritum dicant ingenitum, 216. Dei præ cepto palam adversantur, dum Spiritum sanctum, quem Filius sibi et Patri adjungit, ab utroque dissociant, 20, 21. Prævaricatores et desertores dicendi, ut qui profes sionem baptismi irritam fecerint, 22. Ea negant Spiritui sancto, quæ hominibus deferuntur, 58. Ex beneficiis san cti Spiritus ansamṁ arripiunt jejune de eo sentiendi, 42. Committunt blasphemiam irremissibilem in Spiritum san clum. 59, 216, 218. Pneumatomachi nullam habent excusationem, 64. Ad ignorantiæ excusationem confugere non possunt, 10. Per eorum curiositatem ne aliis quidem imperitis esse licet, 10. Velut malæ fidei debitores, probationes e Scriptura exigunt, Patrum testimonium rejicientes, 21. Expellunt eos qui Spiritum sanctum cum Patre et Filio numerant, 59. Videtur id eis esse impietas intolerabilis, 59 Cumi Spiritus Dominus et Deus vocatur, vociferantur, lapides tollunt, 44. Nihil omittunt ad ulciscendum, 28. Bellum inferunt Basilio; sed revera fidem oppugnant, 21. In Ba silium atrociter conglomerati insurgunt, 64. Bellum ad versus Basilium parant, 21. Linguis eum vehementins feriunt, quam Stephanum Judaei lapidibus, 21. Machinas et insidias struunt, sese invicem exhortantur ad suppe tias ferendas, 21. Basilium adoriuntur, quod gloriam dicat Patri et Filio cum Spiritu sancto, 3. Cum Basilio, ut lu pus cum agno contendunt, 277. Ab una criminatione de pulsi, aliam excogitant, 277. Nec, si omnia dissoluta fue rint, odisse desinunt, 277. Tres deos ei aflingunt, 277. Mox in promptu Sabellius, 277. Basilium appellant nova torem, verborum inventorem et aliis nominibus probro sis, 10, 63. Exigua pars morbo laborat, reliqua Ecclesia a terminis usque ad terminos sana est, 388. Pneumatoma chis objicit Basilius Orientis, et Ponti et Cappadocum, et Occidentis consensum, 63. Tolas nationes et consuetudi nem omni memoria vetustiorem, 63. Pneumatomachorum hæresis dux Eustathius, 406. Podandus, locus in Cappadocia, quo senatus Cæsariensis magna pars translata, 169, 170. Pomenius presbyter adversariam Basilio doctrinam defendit pro Eustathio, 193. Pomenius Satalensis episcopus, 197, 198, 213. Consan guineus erat Basilii, 197. Mater illius auxilio sublevaba tur, ac populo Cæsariensi gratissimus erat, 197, 198. Hunc tamen Basilius, quasi pupillam oculi tangens, cou cessit Satalensibus episcopum, 197. Pastor erat dignus nomine, non cauponans verbum, sed spiritualibus donis repletus, 198. Euphronium transfert Nicopolim, 552. Poenæ imponuntur, non ob ea quæ jam facta sunt, sed ut ii qui deliquere, aut corrigantur, aut aliis sint exem plo, 20%. Deus pœnas non infert antequam minatus fue rit, 521. Poena competens episcopis, arcere a communio ne, 427. Poenitentia Ninivitarum 521. Pœnitentiam differre quam stultum, 319, 520, 522. Mors miserabilis eorum qui poenitentiam distulerunt, 519, 520, 522. Pœnitentia, dum adhuc tempus est, agenda, 101, 521. Nulla excusatio pro crastinanti, 140. Non desperandum de nobis, 139. Est via salutis, si modo velimus, 139. Multa in Scripturis pecca torum remedia et conversionis exempla, 138. Per pœni tentiam facile a peccatis sanari, 132. Non obsorduerunt conversionis remedia, nor. occlusa est civitas refugii, 134. Poenitentia non est sine morum emendatione, 520. Par peccatum impunitos dimittere delinquentes, et ple ciendo modum transgredi, 427. Pœnitenti de peccato non succensendum,, 100. Ecclesiastica animadversio non minor est ad vindictam quam sæcularis, nec divina lex ignobilior sæculari, 167. Sperat Basilius se fures in Eccle sia comprehensos meliores redditurum, 426. Quæ enim tribunalium plagæ non efficiunt, ea plerumque Dei judi cia perficiunt, 426. Pœnitentiæ gradus, 326 et seqq. Flen tes stant extra domum orationis, et ingredientium precibus se commendant iniquitatem suam confitentes, 326, 528. Audientes Scripturis et doctrina auditis ejiciuntur, nec digni habentur oratione, 328. Ad eam admittuntur sub strati, 328. Consistentes stant cum fidelibus, sed oblatio nis non sunt participes, 326, 328. Gravius puuiuntur con victi quam sponte confessi, 327, 328. Deterior lapsus post jam impetratam veniam, 100. Indicandus præposito qui semel et iterum admonitus non emendatur, 100. Si ne sic quidem emendetur, exscindendus et defendus ut mem brum abscissum, 100. Pœnitentia non solum in dolore ex peccato, sed etiam in dignis fructibus posita, 100. Scire oportet quæ sunt summi juris et quæ consuetudi Dis, 271. In iis quæ summuni jus non admittunt, seqai oportet formam traditam, 271. Pœnitentia non tempore, sed affectu dijudicanda, 271, 330, 520. Pœnitentiæ tem pus minuere licet, ei cui ligandi et solvendi potestas, 328. Episcopus debet noctu et diu publice et privatim obtestari eos qui nolunt emendari, 330. Sed minime com illis abripi, 330. Ex his quæ audiuntur, judicandum, 275. Quia cordium episcopi judices non sunt, 275. Hinc Rasi lias episcopo oblivionem simulanti ignoscit, 273. Ques non tangunt statim inflictæ pœnæ, iis aliquando gravem in posterum remunerationem ferent, 156. Pænitentia proprie vocatur tertius pœnitentium locus, 293. Adulterarum mulierum pœnitentia inter consistentes, 295. Masculorum et animalium corruptores, et bomicidæ, et venefici, et adulteri, et idololatræ eodem modo puniun

tur, 272. De iis qui triginta annos pœnitentiam egerunt ob immunditiam in ignoratione commissam, 272. Clerici ob peccatum ad mortem gradu excidunt, non laicorum com munione, 295. Antiquus est canon, ut qui excidunt gradu, non arceantur a communione laica, 271. In omnibus autem verior medicina est recessus a peccato, 271. Quare qui per voluptatem carnis gratiam abjecit, carnem domando dabit curationis specimen, 271. Diaconus qui se labiis pollutum confitetur, amovetur a ministerio, 327. Sed communicat cum diaconis, 327. Sic etiam presbyter, 327. Si quid am plius peccaverint, deponuntur, 327. Presbyterum, qui territus periculo temere juraverat, suscipi posse in clerum existimal Basilius, 291. Sed præscribit ut poenitentiam agat ob temerarium jusjurandum, 291. Presbyter insciens nuptiis illicitis implicatus, cathedræ particeps erit, sed ab omnibus muniis removetur, 294. Clericis indefinite cano nes poenam decernunt, depositionem, 323. Depositio epi scopis pretio ordinantibus, 147, 148. Presbytero habenti mulierem extraneam, 149, 150. Lector cum sponsa pec cans, post annum suscipitur ad legendum, 527. Nec ulte rius promovebitur, 327. Si sine desponsatione peccaverit, removetur a ministerio, 327. Sic etiam minister, 327. Cle rici, qui cum rebellibus abierant, sæpe in eumdem gradum post pœnitentiam restituuntur, 269. Diacono qui cum plu rimis puellis aufugerat, veniam pollicetur Basilius, si re deat, 259. Polemon presbyter Myrensis, 331. Polydamas, 455. Polygamia, moderata fornicatio, 271. Punitur ut diga mi, servata proportione, 271. Polygamia belluina, 329. Majus peccatun fornicatione, 329. Postquam anno fleve rint, et tribus substrati fuerint, suscipientur, 329. Polypi astutia, 570. Pompeianus Antiochensis, 229. Pondera æqualia non sunt, si lances non æquilibres, Ponti episcopi, 299. Eorum charitas deest Basilio, 299. Nec scribunt, nec mittunt qui Cæsariensem Ecclesiam con soletur, 500. Calumniis præoccupati a Basilii communione se subtrahunt, 300, Videntur existimasse aliorum auxilio et communione sibi opus non esse, 301. Eo quod mariti ma loca incolerent, 501. Basilius prior scribit, 300. Para tus judicandum se exhibere, sive ad se venire velint, sive accersere, 300, 302. Litterarum lator Petrus presbyter Basilii frater, 302. Scripta epistola omnium episcopo rum nomine, 302. Congressus constituitur in finibus Co manicis, 309. Intermiserant consuetudinem veniendi ad restum sancti Eupsychii, 388. Rogat eos Basilius ut illam resumant, 389. In Ponto et Galatia hæretici multi, 366. Ponti munuscula, ceræ et acopa, 430. Potentia adversa, quæ e coelo cecidit, 87. Potestates sublimiores, 180. Prædicationes ecclesiasticae is notæ qui fideles sunt, 214. Prædicationes in Ecclesia, aliæ scriptæ, a iæ ex ar cana Traditione, 54. Aliud dogma, aliud prædicatio, 55. Dogmata silentur, prædicationes publicantur, 55. Prædi cationes horrenda Eustathii, 387. Prælii navalis descriptio, 64. Prænotio uniuscujusque potior est argumentatione in rebus conspicuis, 249. Præparatio cordis in quo posita, 72. Præposita vocantur divitiæ et gloria et sanitas, 561. Præpositio per sæpe idem valet atque ex, 7, 8, 9. Præ positio ex sæpe idem sonat ac per, 8, 9, 10. Præpositus pagi, 76. Præpositus pagorum. 178 Præpo situs thesaurorum Philippopolis, 565. Præpositi quales sunt, tales solent esse qui parent, 282, 553. Imbecilliores a præstantioribus regi convenit, 553. Præsepe. Per præsepe, cum essemus ratione destituti, a Verbo nutriti sumus, 84. Præsidum tractator, 236. Præstigiis anni decem pœnitentiæ ut homicidio, 327. Prævaricatores dicendi qui professionem baptismi irri tam fecerunt, 22. Væ prævaricatoribus, 22. Preces ante et post cibum faciendæ, 75. Lectioni sub jungendæ, 73. Hymnis labor manuum tanquam sale con diendus, 72. Precibus somnus interrumpi debet, 521. Preces nocturnæ, 134. Quod aliis hominibus est dilucu lum, id media nox pietatis cultoribus, 75. Nocturna quies maxime ad orandum apta, 75. Preces statim ac dies inci pit, 72. Nibil beatius quam in terra concentum angelorum imitari, 72. Precibus opus est in rebus adversis, 79. Tentationis tempore maxime precandum, 526. Precatio et viventibus bona adjutrix, et morientibus idoneum viați cum, 262. Non res terrenæ postulandæ, sed cœlestes, 525. Precatio non in verbis posita sed in affectu, 523. Oratio præclara, quæ perspicuam Dei notionem animæ imprimit, *3 Idque Dei inhabitatio est, 73. Hvinni æqualitatem animæ conferun!, 72. Preces prævaricantis pro impuris ducuntur apud Deum, 207. Preces Judæorum Deum exa sperant, 523. Nemo aptior, qui Dominum excitet, at mare et ventos increpet, quam qui a puero pro pietate certavit, 175. In precibus communio perutilis, 240. Ad precum communionem omnes adjungendi, 262, 523. Preces si desint, qui conspirent, longe seipsis debiliores sunt, 191. Magnum est eorum, qui Deum placare possunt, auxilium, 262. Moyse attollente manus vincebat Israel, demittente prævalebat Amalec, 325. Precationem Christi oportet ad tinem perduci et impleri, 86. In templo Dei quanta mo destia servanda, 523. Quidam arridentes et jungentes dextras domum Dei in locum loquacitatis vertunt, 525. In precibus operiebantur Neocæsarienses, 312. Preces sunt opus ad quod Dominus episcopos destinavit, 244. Glori ficandi Dei cum Spiritu consuetudo in toto Occidente et Oriente, 63. Glorificatio fidei consimilis esse debet, et fides baptismo, 57. Glorificandi Patris et Filii cum S. Spi ritu consuetudo a majoribus tradita in Ecclesiis non cor ruptis permanet, 57, 60. Hanc Basilius veluti paternam hæreditatem conservabat, 57, 60. viro acceperat, diu in servitio Dei versato, 57, 60. Preces stando fiunt per totum Pentecostes tempus, 56. Precantur versi ad Orientem Christiani, qui antiquam pa triam requirunt, nempe paradisum, 56, 154. Erecti pre cantur Christiani die Dominico non solum ob resurrectio nem, sed etiam, quia is dies imago est futuri sæculi, 56. Visum est Patribus vespertini luminis gratiam silentio non accipere, 62. Quis auctor verborum in gratiarum actione ad lucernas dici non potest, 62. Populus antiquam hanc vocem proferebat: Laudamus Patrem et Filium et Spiritum sanctum Dei, 62. Preces in Ecclesia pro peregri nantibus et militibus, pro iis qui ob Domini nomen libere loquuntur, et pro tis qui spiritales fructus edunt, 244. Rogat Eusebium Basilius, ut in conventu jubeat sui men tionem fieri, ac ipse pro se precetur et populum sibi adjungat, 250. Cæsarienses Deum placant Spiritus sancti oraculis, non humanis verbis, 311. Cæsareæ populus de nocte surgit, et in lacrymis confitetur Deo, 311. preca tione surgentes psalluut, nunc alternis, nunc una inci piente, et cæteris succinentibus, 311. Die illucescente psalmus confessionis cantatur, 311. Hæc instituta vitupe rantur a Neocæsariensibus, 310. Sed tamen vigent in Egypto, utraque Libya, apud Thebos, Palaestinos, Ara hes, Phoenices, Syros et qui ad Euphratem habitant, 310. Uno verbo apud omnes, apud quos vigiliæ et communes psalmodiæ in pretio, 310. Presbyteri laboris evangelici episcoporum consortes, 346. Propter presbyteri dignitatem Basilius in parentis loco constitutus, 114. In presbyteri dignitate collocatus a Domino, 114. Presbyterii consessus, 174. Presbyteri mi nistros in clerum arbitrio suo recipiebant, 148, 149. Hune abusum Basilius abrogat, 148, 149. Presbyteri Tarsenses plebem regunt, ab Ariano episcopo separati, 206, 207. Presbyter Basilius a tributis immunis, 115. Presbyter domus, in qua nutritus Basilius, mercede pacta colonus, 114, 115. Presbyter, qui insciens lapsus est, caret sancti ficatione, 294. Nec publice nec privatim benedical, 294. Princeps verus non ab insignibus dignoscitur, sed ab imperatoria virtute, 554. Servus peccati non idoneus ad imperandum, 554. Principalis, 443. Principalis Neocæsareæ, 156. Sebastiæ, Promissa violare hominum est versipellium et impu dentium, 201. Prophetæ. In prophetis falsis spiritus mendax, 317. Propheticum donum non illucescit nisi mentibus intami natis, 317. Propositum. Non in proposito solo consistit exitus, 125. Nuila utilitas non currentibus ad finem propositi, 125. Prosperæ res. In prosperis rebus ratio modum animabus nostris præstituat, 77. Protagoræ fastus et arrogantia, 226. Proteus Ægyptius sophista, 175. Providentia Dei in ipsis animalibus brutis elucet, 381, 582, 583. Non idcirco vituperandus quod nonnulla vene nata produxerit, 533. Qua-cunque patimur, divina ordina tione patimur, 583. Ad Providentiæ particulares rationes respiciens Paulus contremiscit, 557. Deus omnia in pon dere et mensura nobis definit, 332. Omnia in sapientia moderatur, 443. Quæ molesta esse videntur, ea ad multo rum utilitatem dispensat, 408. Citra Providentiam nostra non fiunt, 79. Quidquid accidit Der voluntate accidit, cu jus judicia explorare non possumus, 79. Vitæ nostræ mo derator Dominus ad utilitatem nostram omues eventus disponit, 196. Calamitates non frustra accidunt servis Dei, sed ad probationem vere dilectionis, 497. Etsi ratio-; nes corum quæ eveniunt ignoramus, persuasum nobis esse

debet, omnino utile esse quod evenit, 197. Providentiam divinam non possumus eminus intueri, 78, 443. Moleste ferimus, dum ad bonum finem deducimur, 78, 413. Insci tias nostras tolerat Dominus, 78, 413. Arcano Dei judicio ascribunt Orientales, quod auxilium ab Occidentalibus non acceperint, 184. Deus nostra melius moderatur, quam nos ipsi eligere possimus, 70. Nescimus eligere quæ nobis utilia sunt, 79. In omnibus Dei in nos amorem adorare debemus, nec ægre ferre quæ accidunt, 78. Novit Deus quomodo unicuique dividat quod utile est, 78. Mediis rebus et indifferentibus alium quam Deum præficere ab surdum est et impium, 364. Est causa aliqua hominibus indeprehensa, cur alii citius bine abripiantur, alii diutius imaneant, 78. Dominus operatur miracula, 252. Asinæ pereunt, nt rex Israel fiat, 252. Prudentia duplex, 579. Psalmi. In Psalmis cur dogmatibus admista harmoniæ dulcedo, 477. Psallendi mos, 311. Psalmedia communes, 311. In psallendo desidia quomodo curanda, 481. Ptochotrophii a Basilio ædificati descriptio, 188. Ejus dem memoria, 263. Ptochotrophia plura Amaseæ exstru eta, 235. Ptochotrophium unum in aliquo ex pagis chor episcopo commissis, 235. Regitur a chorepiscopo, 235. Ptochotrophia ut vectigalibus immunia sint, postulat Ba silius, 235, 256. Publica negotia molesta iis qui perfunctorie id agunt, 122. Secus iis qui diligentiam habent, 122. Pugiles generosi non egent puerorum acclamatione, Pulchri viri. pulchris omnia aiunt cum pulchritu dinis accessione fieri, 98. Nec dolere nec irasci eos dede cet. 98. Putei hausti meliores fiunt, 242. Pythagoræ dictum quoddam, 572. Pythagoræorum Te tractys, 98. Pythonissa animas evocat Sauli, easque deos appellat, Quadruplum, 98. Quæstiones nonnullæ videntur minutæ, sed tamen ne gligendæ non sunt, 2. Verbis exiguæ sunt, sed rebus ma gnæ, 3. Basilium non pudet in ejusmodi rebus operam ponere, 3. Bona fide interrogantibus libenter responden dum, 2. Quæstiones multi proponunt dolose et fraudulen ter, ut ausam arripiant belli inferendi, 2. Qualitatis expers Deus, 82. Quantitas. Ex corporibus alia numeramus, alia libra mus, alia metimur, 37. Signis ad quantitatis notitiam ex cogitatis non immutatur natura eorum quæ signata sunt, 57. Quercus Mambre, 129. Quies et tranquillitas jucundissimus omnium fructuum, Quis. Vox illa, quis, rem difficilem et raram indicat, 7. Raptus tyrannis est in genus humanum, 416. Raptor tres annos arcetur a precibus et excommunicatus denun tiatur, 416. Qui adjuverunt tres annos cum familiis arcen tur a precibus, 417. Pagus qui raptam recepit, aut custo divit, aut ad retinendam pugnavit, arcetur a precibus, 417. Raptorem omnes ut serpentem et communem hostem insectari debent, 417. Raptoribus et eorum adjutoribus tres anni decernuntur extra preces, 295. Quod violenter non fit, non reprehenditur, si nec stuprum nec furtum præcesserit, 295. Simulationum et prætextuum ratio non babetur, 295. Raptus simulatio in vidua ancilla nou puni tur, 525. Imponitur digamiæ poena, 323. Triennium puel lis, quæ præter patris sententiam secutæ sunt, 295. Ratio supremum locum sortita tanquam judex, 579 Do num Dei cordibus nostris inditum, 77. Ratio el in prospe ris rebus modum lætitiæ præstituere debet, et in adversis dolori, 77. Rationalis creaturæ proprius et naturalis finis, Deus, 19. Regeneratio comparari non potest nisi inter priorem et posteriorem vitam mors intercedat, 28, 29. Regna a Deo dantur, 287. Regula vivendi, nou consuetudo, sed præceptum Do mini, 309. Reliquiæ martyrum, 142. Debita illis reverentia, 288. Reliquiæ sanctorum pretiosæ, 536. Insidet gratia ossibus martyrum quæ qui tangit, particeps fit sanctitatis, 536. De reliquiis ut certo constaret, quanta adhibita diligentia, 289. Justorum corporis vel umbra quovis honore apud pios digna, 107. Reordinare nullus ausus est hæreticus, 222. Repudii libellus, 342. Resurrectio mortuorum duplici modo intelligitur, 41. Quod resurrectio dicitur apud Paulum, renovatio vocatur a Davide, 88. Resurrectio vocatur transitus a materiali cognitione ad immaterialem contemplationem, 85. Resur rectio ex mortuis vocatur creatio, 88. Resurrectio mor tuorum per Spiritumi sanctum, 41. Resurrectionis dogma consolari debet in charorum morte, 438. Resurrectionis argumentum in bombycis mutatione, 581. De resurrections Judaice sentiebat Apolinarius, 406. Reverentia erga omnes ostendenda, 99. Ritus Ecclesiæ apostoli et Patres ab initio præscripse runt, 55. Cur certi quidam ritus instituti, noverant pau ci, 56. Romanus episcopus Occidentalium coryphæus, 568. Apud Romanos vetita rebaptizatio, 296. Romanis præsertim episcopis usitatum fuit alias Ecclesias per litteras et le gatos consolari et juvare, 164. Dionysius Romanus misit in Cappadociam qui captivos redimerent, 164. Basilius hanc unam novit auxilii viam, ut Romam mittatur, 159 Unicam malorum solutionem exspectant Orientales, visi tationem Romanorum pontificum, 164. Romæ episcopo scribere statuit Basilius, eique consilium dare, ut, ipse negotium suo marte aggrediatur, 162. Occidentales mit tunt in Orientem Sabinum diaconum cum synodico scripto continente quæ in Romana synodo decreta fuerant, 181, 182, 184, 186. Censet Basilius tanquam a communi synedi mittendum, qui secundas litteras in Occidentem ferant, 180. Magni interest ut sciant Romani episcopi, quibuscum in Oriente communicare debeant, 164. Communionem suam facile concedunt Occidentales, 221. Eorum litteras sibi mutuo objiciunt, qui inter se dissentiunt, 221. Ko mani episcopi Arium in omnibus litteris anathematizare non cessant, 162. Ad Marcellum nusquam reprobare visi sunt, 163. Litteris rursum mittendis Romam cum subscri ptionibus episcoporum deliberatur, 211, 212. Non reperit Basilius quid scribendum sit 211. Non valde probat lega tos mitti in Occidentem, 246. Romanis Basilii scripta non placent, 230. Rejecta reportantur per Evagrium, 230. Evagrius postulat ut epistola scribatur ab ipsis Romanis dictata, et legati auctoritate præditi mittantur, 230. Lega tionem mitti non probat Basilius, 368. Queritur quod nec veritatem norint nec discere velint, 368. Scribere voiehat privatim ad eorum Coryphæum, 368. Insinuasset illos s rebus Orientis nihil nosse, nec vias noscendi amplecti, 568. Queritur quod Romani episcopi altius sedeant; cum Jegati eos adeunt, 323. Litteræ Occidentalium quibus Paulino episcopatus attribuitur, Meletius vero non aguo scitur, 321. Res Orientis ignorant, 321. Quas qui sciunt, studio partium enarrant, 321. Orientales abesse non pos sunt, ob persecutionem. 376. Sed unum mittunt Doro theum vice multorum, 376. Probe sciebant decere ut epi scopi mittantur, 407. Sed tempus non sinebat, 407. Itaque mittunt duos presbyteros, qui supplere poterant quæ de erant litteris, 407. Rediens ex Occidente Sanctissimus res lætissimas nuntiavit, 589. Occidentales scripserunt Orien talibus per Dorotheum et Sanctissimum,” 404. Orientis malis magnam commiserationem impenderunt, 404. Rur sus scribunt Orientales per eosdem presbyteros, 40%. Rogant Occidentales ut in Orientem mittant, vel saltem scribant, 405. Nominatim queruntur de Eustathio, Apoli nario et Paulino, 403, 406, 407. Rogant Occidentales, ut omnibus Orientis Ecclesiis ejusmodi bomines denuntient, 405. Nam Orientalium sermo suspectus, 405. At Occiden talium major erit auctoritas, et quod concordi animo de cernent, ab omnibus suscipietur, 405. Rosa initio sine spinis, 511. Rosæ adjunxit spinas na tura, ut amatorii stimuli amatoribus, 457 Sabas (S.) cujus corpus e Scythia missum Basilio, 254, 256. Is per lignum et aquam consummatus, 255. Sabbata sabbatorum, 355. Sabellius Afer, 310. Ejus hæresis Judaismus est sub Christianismi specie, 277, 315. Unum hypostasi Deum in tribus personis repræsentari docuit, 322. Non rejecit per sonarum commentum bypostasi carens, 517. Interitum personas distinguere conabatur, 561. Sabellii pravitas corrigitur per consubstantiale, 146. Sabellianos refelienti satis est non idem esse subjecto Patrem et Filium de monstrare, 90. Ex fide Nicæna ansam arripiunt, ut hypo stasim et essentiam confundant, 215. Sabellii hæresim renovare dicitur Atarbius, 218, 310, 314. Sabinus diaconus in Orientem missus ab Occidentalibus, Saccophori, 296. Sacerdotes non debent se principes arbitrari, sed con siliarios, 570. Aliis hominibus, parentes constituti lege Christiana, 114, 420, 454. Sacra in privatis ædibus, 295. Sacramenta per hæreticos administrata populos ASSĽE

faciunt impietati, 375. Vinculum sunt concordiæ cum hæ roticis, 375. Sacramenta gentilia, 329. Sacrali, 148. Sacrificium laudis non alio offertur in loco nisi in Spi ritu sancto, 52. Sacrificium Deo pretiosum, mens pia et Justa, 207. Sæculum. In sæculo quæ præclare fieri videntur, malo rum multitudine obruuntur, 129. Sagadares qui ad Danubium habitant, 125. Salaminia navis, 453. Salathiel et Zorobabel modo magis populari præerant, Salomonem nihil juvitsapientia et præteritus Dei amor, Samosatæ populus Basilium exspectat, ac valde dolet quod non venerit, 234. Samosatensis cleri constantia in certamine, 265. Nullibi clarior senatus ob bona opera, 266. Illius in prælio constantia, exsulante Eusebio, 266. Hujus Ecclesiæ gloria per totum orbem prædicatur, 333. Tanquam anima una gubernati in uno corpore versantur, 333. At hostis ubi videt eos persecutionem fortiter susti nere, seminat inter eos jurgia, 352. Scripsit ea de re ad illos Eusebius, 332. Hortatur etiam Basilius ut offensiones invicem dimittant, 332, 333. Samuel. Ut Samuel ecclestis fiat, Athanasium rogat Ba silius, 159. Sanationis dona, 111. Sancti omnes participes effecti bonorum æternorum, 128. Sanctorum vitæ sunt simulacra quædam viva, 474. Sanctorum unumquemque Dominus postquam ætati snæ sivit inservire, congruis temporibus ad se revocat, 108. Cum sanctis versari longe utilissimum, 81. Sanctissimus presbyter ex Oriente venit in Cappadociam et Armeniam, 211, 212. Diu apud Meletium moratur, 221. Chartam circumfert ad scriptiones, 221. Redit in Orien tem, 225. Defert epistolam Basilii, 225. Peragrat Orien tem et subscriptiones colligit, 368. In Occidente rerum statum diligentissime perspexit, 339. Cæteri res ex di midio narraverant, ipse vero accuratius, 389. Nuntiavit magnum esse totius Occidentis in Orientales amorein, 389, 390. Iterum mittitur, 405, 407. Sanctitas essentiæ Spiritus sancti insita, 248. Sanctitas creaturæ extrinsecus inducitur, 40. In solo Deo comple tiva est naturæ, 40, 48. Quidquid habet sanctitatem ad ventitiam, capax est malitiæ, 82, 87. Hinc potentia ad versa e coelo lapsa, 87. Sanctitatis fons Filius et Spiritus sanctus, 82. Sanctitas omnis a Spiritu sancto, 248. Sine sanctimonia nemo Deum videbit, 148. Sanguinis baptismus, 30. Sapientia extranea, 81. Ornamentum quoddam animæ præstal, 583. Sapientiæ, quæ a Deo infatuata est, disci plinæ, 337 Sapor rex Persarum, Darii nepos, 123. Saraceni Persis vicini, 123. Satalensis Ecclesia in genua provoluta erat ob diutur nam præpositi privationem, 197. Huic Basilius episcopum dedit Pomenium, 197, 198. Saturninus sectæ Encratitarum episcopus, 270. Hunc Basilius in cathedram episcopalem suscepit, 270. Saturninus comes, 223. Saul. In Saule non permansit Spiritus sanctus, 51. Sau lis invidia, 569. Sauromata, 449. Scandalum. Monachi lapsus ad apostolos usque ipsum que Dominum dedecus transmittit, 134. Christiana reli gio a Judæis et gentibus in scenis luditur, 134. Metus fortioribus monachis injectus: negligentes ad incontinen tiæ exemplum traducti, 134. Ascetica vita omnibus su specta ob lapsum nonnullorum, 211. Risum movet asce Larum peccatum his qui piam vitam exsecrantur, 211. Dolet Basilius, quod episcoporum secum dissidia civitates et populos lædant, 154, 155. Quæ a nonnullis recte gerun tur, aliis sunt occasio peccandi, 149. Scarus solus inter pisces ruminat, 58%. Schisma est de pœnitentia ab Ecclesia dissentire 269. Schismata comprimere rès difficillima, 245. Suspiciones et jurgia tolli non possunt, nisi sit aliquis pacis sequester auctoritate pollens, 215. Schismatibus si quis delectetur, omnium est mortalium absurdissimus, 245. Scientiæ fores pulsandæ, 85. Scire dicitur de seipso Deus id quod est, et nescire quod non est, 83. Scribere noxas, 104. Scribere in cera non potest, qui jam insitas litteras non deleverit, 72. Scripti alicujus ju dex, scriptoris facultate inferior esse non debet, 305. Scribendi simplex ac non elaboratum genus convenit Christiano, 226. Christiani non gloriæ studio ad scriben dum duci debent, sed ut utilia documenta relinquant fra ternitati, 226. Non omnino decorum est homines vitupe rare omissis rebus, 226. Scribendi recte regulæ, 451, 452. Scriptura. Ex Scripturis solatium habens nemine indi get, ad ea quæ decent perspicienda, 424. In Scripturis meditandis puellæ debent vitam degere, 434. Ut mens crescat et adolescat magis quam corpus, 434. Scriptura rum doctrina semper utilis, sed maxime molestis tempo ribus, 415. Scripturarum lectio utilis ascetis, maxime Novi Testamenti, 127. Nam sæpe ex Veteri oritur detri mentum mentibus infirmis, 127. In Scripturis multa pec catorum remedia et conversionis exempla, 158. Sancto rum exempla, tanquam animata quædam simulacra, pro ponuntur, 73. Tanquam in communi medicinæ officina, suæ quisque infirmitati remedia invenit, 73. Scripturarum meditatio, maxima ad officii investigationem via, 72. In his et præcepta et exempla, 72. Scripturæ omnes libros Esdras, Deo jubente, eructavit, 129. Scripturæ testimo nia, ceu jacula quædam hæretici in cœlum vibrant, 83. Ex Scripturis sanctis hæretici non docent animas simpli ciores, sed sapientia extranea circumveniunt veritatem, 81. Scripturæ, divinitus inspiratæ, 72, 277. Scriptura et aposto licæ traditiones controversiarum judices, 66. Postulat Basi lius ut Scriptura inter se eladversaries arbitra sit, 277. Scri pturæ obscuritas difficilem reddens dogmatum sententiam, idque ad legentium utilitatem, 55, 56. Hæc obscuritas est quædam silentii species, 55, 56. Velamini imposito super fa ciem Mosis respondet legalium documentorum obscuritas, 44, 45. Qui autem aufert litteram et convertit se ad Spi ritum, glorificatam babet faciem, 44, 45. Scripturæ silen tium non dat licentiam, 250: Quod Scriptura tacet, id per consecutionem colligere, legislatoris est, non legem re citantis, 250. Moyses non vetat eadem pellice uti patrem et filium, 230. Ea potissimum vetat peccata, quæ apud gentes solebant perpetrari, 250. Hinc non vetat nuptias cum sorore uxoris mortuæ, 250. Vetat cum duabus soro ribus viventibus, quia exemplum patriarchæ noxium esse poterat, 250. Scriptura generatim impuritates vituperat, 250. Nec honestatem suam rerum turpium appellationibus fo:dat, 230. Sæpe transfert nomina corporalia ad intelli gentias spirituales, 52. Mosis nomine lex significari solet, 27. Scriptura illud ex quo sæpe ad causam supremam re fert, 5. Sæpe etiam attribuit materiæ, 6. In Scripturis testes angeli interdum citantur, 24, 25. Sæpe enim con servus testis adducitur apud mansuetum judicem, 24 Mos est sanctis Dei præcepta adhibitis testibus tradere, 24. Imo cœlum et terram inclamant, 24. Jesu Nave etiam lapidem testem statuit, 25. Scurrilia non proferenda, 93. Scylla in muliebri forma caninam habens feritatem, Scytale Laconica, 75. Scytha, 419. Scythæ, 169. In Scythia persecutio marty res facit, 245. Sebastiæ principalis, 441. Sebasteni presbyteri ab Eu stathii communione discedunt, et a Basilio ecclesiasticam curam exposcunt, 230. Sebastiæ communicatores suos habet Basilius, 365. Omnes curiæ addicuntur, 363. Seleucia, ibi edita fidei formula, 381. Seleucidis avis insatiabilis cupiditas, 501. Semen veræ dilectionis in solatium Ecclesiis servatum, Senem plus commendat senectus mentis quam canities, 587. Seni vitioso præferendus juvenis mente canus, 587. Senes adolescentibus parentes constituti a communi ho minum lege, 420. Sensus nemo docet ut operentur, 89. In sensibus om nibus tactus dominatur, 594. In aspectu quidam est ta clus, 601. Sensibus omnibus invigilandum, tactui et gustui præsertim, 593, 594. Item aliis sensibus, 600. Sepulcrorum effossoribus anni decem pœnitentiæ, Sermo animi imago, 90, 253, 480, 585. Pectus designat, ut fontem rivulus, 225. Sermo vitæ indicium, 451. Ser monis naturale munus, 477. Sermo medicus calamitatis, 109. Sermones naturam habent alatam, 451. Fructus sunt hiemis, 93. Sermones longi inutiles, ubi factis purgare se aliquis debet, 149. Sermone quomodo utendum, 480. Sermone non inscite utendum est, 73. Quomodo interro gandum et respondendum, 73. Modus loquendi et audien di tenendus, 73. Sonus vocis mediocris præferendus, 74. Expendendum prius quid dicturus sis, ac ita edendum, 74. In sermone multus esse non debet asceta, non præceps ver bis, 127. Paratus semper non ad docendum, sed ad discen dum, 127. Non de operibus peccatorum loquatur, sed potius de justorum vita curiose inquirat, 127. In sermone semper asperitas fugienda, 74. Sermo noster de Christo esse debet, 247. In sermone omni habendum ante oculos Christi judicium, 237. Sermo verus et simplex quantuni differt a vario et artificioso, 475. Sermo otiosus est, qui nec ad utilitatem audientium, nec ad necessarium et cou cessum a Deo usum pertinet, 99. Sermonibus facetis non

aucupanda voluptas, sed benigna adhortatione lenitas ob tinenda, 74. Sermonibus pravis assuescere via est ad fa cta, 475. Sermonis gratia ad obediendum fidei inter gen tes, 62. Serpens quomodo senectam exuit, 474. Serpens super vexillo positus figura Christi patientis, 26. Servitus inde orta quod nonnulli vel potentia oppressi, vel ob paupertatem in servitutem redacti, vel deteriores melioribus addicti, 43. Beneficium dicenda hæc postrema servitus, 43. Hanc ob causam Jacob dominus Esau: Cha raan servit fratribus suis, 43. Ubi servitus ibi ignominia, 533. Dei servum esse maxima hominis gloria, 554. Servus inter homines natura nullus est, 42. Omnes natura con servi sumus Dei, 43. Severus episcopus, 274. Cyriacum presbyterum ordina vit, 271. Jurejurando obstrinxit se Mindanis permansu ram, 274. Postea illum transtulit in agrum Mestia chor episcopo subjectum, 274. Censet Basilius ad jurisjurandi observationem, ut ager ille eidem ac Miudana chorepisco po subjiciatur, 275. Severus chorepiscopus, 217. Siculi cum Basilio communicant, 307. Sigillum Patri æquale Filius, 54. Signum in Scripturis crucem designat, 400. Signa non apparentium sunt ea quæ apparent, 102. Silentium Scripturæ non dat licentiam, 250. Silvanus Tarsensis, 160. Litteras attulit Roma, quibus " piscopatus sancti Meletii confirmabatur, 160. Silvanum Eustathius et Basilius simul visitarunt, 339. Illius alum mus Diodorus presbyter, 578. Silvano mortuo ecclesiam occupant Ariani, 113. Silvanus presbyter et monachus, 390. Silvinus diaconus et monachus, 390. Simile et dissimile rejicit Basilius in Trinitate, 82. Si mile secundum essentiam, si addatur citra ullam differen tiam, non discrepat a consubstantiali, 91. Secus vero su specta vox Basilio, 91. Simile concipitur etiam in obscuris imaginibus et ab exemplari dissidentibus, 91. Simonia quam grave peccatum, 147, 148. Levius delin quit qui pra inscitia emere vult, quam qui vendit Dei donum, 147. Vide Ordinationes. Simonides, 169. Simplex non est quidquid numero unum est, 81, 82. Quidquid constat ex essentia et sanctitate, 188. Quidquid comprehendi potest, 82. Simplexnon est angeli natura, 82. Simplicis essentiæ insigne monas et unitas, 82. Simplicia, dives mulier ac eleemosynas profundens, 208. Sed paucis bouis decuplam malitiam admiscens, 208. Basilium docere ausa fuerat, et de extrema die admo mere, 208. Eunuchorum iracundiam in eum excitavit, Simplicitas quædam Christianis non congruens, 152. Simulacra quædam animata et actuosa sunt sanctorum exempla, 73. Simulatio aulica, 122. Simultas privata præfertur publico bello, 66. Ex simul tate nihil faciendum, 100. Socrates, 519. Sol intelligibilis Christus, 86. Cum sole comparatur Spiritus sanctus. 20. Solemnia perfecta Domino celebrare, 92. Solitariæ vitæ præcepta, 130, 131. Solitudo necessaria ut mens pacata et quieta sit, 71. In solitudine tentatio obtentu majoris in mundo utilitatis, 128. Quomodo hæc tentatio vincenda, 128, 129, 130. In solitudine penuria do ctrinæ, sejunctio a fratribus, 128. In solitudine Dominus versatus est, 129. Christus solitudinis amator, 130. Solitudo plurimum adjuvat ad pravarum consuetudinum oblivionem, 72. Plurimorum incommodorum una vitatio est,secessus a Toto mundo, 71. Qui relinquunt urbes nec semetipsos relin quunt, similes sunt hominibus e magna navi in lembum trans euntibus et ubique nauseantibus, 71. In solitudinibus er rantes prophetæ, 130. Latitare in vita unum ex primariis bonis, 91. Urbium commoratione multos maliguus decipit, 81. Asceta non sit sui ostendendi cupidus, non domos aut pagos circumcurset, 127. Si quis ad se vocet ut ægrotos sanet, sciat is, precante asceta, quocunque in loco fuerit. sanatum iri ægrotum credentem, 127. Locus aliquis esse debet ab omni hominum commercio remotus, 72. Asceta non sit amator turbæ, nec ruris, nec civitatum, sed solitudinis, 127. Recedens a loco suo fortasse a moribus suis recedet, 127. Quies animæ expurgationis principium, 72. Mens, quæ per sensus in mundum non diffunditur, ad se redit et ad Dei cognitionem ascendit 72. Secessus a mundo non est extra ipsum esse, sed animam a corporeis affectionibus avellere, 71. Solium vocatur regia dignitas, 362. Solus interdum de uno aliquo homine, interdum de universa natura dicitur, 82. Cum dicitur de Deo, essentia intelligenda, 82. Somnium omne non est prophetia, 317. Per somnium visæ res desideratæ aliquid afferunt solatii, 247. Somnium interpretatur Basilius, 424. Somnia mensium, quibus fo lia cadunt, 310. Per somnia diabolus animas invadit, 318. Somnia vestigia diurnarum cogitationum, 524. Somnia homines mercede conducti fingunt Neocæsareæ adversus Basilium, 313, 314, 317. Capita vino gravata vapor ex æstuans in somuia et visa impellit, 315. Noctes diurnas cu ras excipientes, iisdem speciebus animam decipiunt, 71. Nocturne imagines ex ventris satietate nascuntur, Somnus altior aditum præbet imaginibus a ratione alie nis, 75. Quotidianæ morti addieit ita dormientes, 73. Somni leves esse debent et de industria magnarum rerum cogitatione interrumpi, 75. Sophiste lingua, si nemo adsit, secum ipsa loquetur, 97. Non magis tacebit, quam lusciniæ verno tempore, 97. Sophistarum ars est ex sermonibus quæstum facere, 459. Sophiste proprium parva ex magnis et magna ex parvis Lacere, 455. Sophronius episcopus, 260. Idem sentit ac Basilius, et Patrum fidem defendit, 260. Sophronius magister officiorum, 171, 189, 263, 289. Innumeros Basilii causa beneficiis affecit, 171, 189, 263, 289, 265. De Basilio et patria bene meritus, 418. Basilio a teneris amicus, 111. Ei neminem Basilius in amicitia pra tulit, 418. Vir gravitate morum conspicuus, 418. Quidam ei persuadent Basilium ipsi amicum non esse, 418. Celer rime conficit quod Basilius petierat, 285. Duplex benefi cium videtur sibi accipere, cum Basilius scribit et aliquid petit, 285. Sophronius Eustathii discipulus, 211. Hunc filium ap pellat Basilius, 199. Soranus Scythia dux Basilii consanguineus, 244. Ob Domini nomen libere locutus est, 244. Juvabat eos qui persecutionem ob Domini nomen patiebantur, 245. Pro fide certamina sustinuit, 256. Spiritus dona in Sorane, 255 Respondet ejus querelis Basilius, 244. Petit ab eo reliquias martyrum, 245. Mittit Soranus corpus S. Sabæ, Sozopolitani, 401. Nonnulli in hae urbe carnem Christi negant, 401, 402. Et affectus humanos in divinitatem conferunt, 402. Spartiatis reis magnus terror, Scytale Laconica, 75. Spectabilis tribunus, 124. Speculum sordidum non potest excipere imaginum spo cies, 317. Spes omnem hominum vitam continent et consociant, 96. Spes vigilantium somnia, 93. Spes in Domino omnium rerum fortissima, 236. Spes in rebus terrenis aut men tiuntur, aut cito spe altera opus est, 96. Secus ubi pro pietate laboratur, 96. Spes in Deo collocanda, 262. Certo sciendum fore ut Deus statim nos audiat si sincere ad eum convertamur. 262. Sollicitudo bona est, sed despe pare et de salute diflidere, res noxiæ, 139, 262, 523. Pa ratus animarum medicus morbum sanare. 139 Ut alium quam Deum colere, ita in alio nefas sperare, 554. Jonas salutem consecutus, quia non desperavit, sed clamavit ad Dominum, 371. Spes post afflictiones, nec longe absunt quæ sperantur, 233. Deus potest nos ex iis, quæ inextri cabilia sunt solvere, 232. Deus exitum dat ex omui aflli ctione his qui in ipso sperant, 371. Spiritus sanctus vocatur Spiritus, ut Spiritus Deus, 40. Sanctus, non aliunde accepta sanctimonia, sed sanctitas ejus naturæ completiva est, 40. Bonus sicut Pater bonus est, rectus, Paracletus, etc., 40. Spiritus sanctus propria illius appellatio, 40. Hac appellatione necesse est sub stantiain intelligentem, infinitam, incircumscriptam cugi tare, 40. Spiritus varie appellationes, 19. Spiritus non est halitus partibus respiratoriis efflatus, sed Spiritus veritatis, qui a Patre procedit, 32, 58. Spiritus sanctus Deus est, 81, 83, 88. Vox illa displicere non debet bære ticis, 81, 83, 88. Templum Spiritus sumus, ergo Deus est, sive ut inhabitans, sive ut templi conditor, 45, 88. Deus in prophetis per prophetiam quæ est donum Spiritus, 30. 31. Scriptura divinitus inspirata quia a Spiritu, 45. Si cætera nomina Spiritui sancto communia cum Patre et Filio, absurdum est eum, a solo divinitatis nomine arce re, 278, 279. Spiritum in Scriptura Dominum vocari mul tis probatur exemplis, 44, 45. Spiritus divinitas probatur ex ejus nominibus, ex operationum magnitudine, et ex beneficiis quæ in nos confert, 40. Loquitur, mittit, dedo cit ut ipse Deus, 41, 42. Grande nefas eum irritare, eigos resistere, 42. Unus est, ac singulariter profertur, 38. Non unus e multis, sed unus ut Pater et Fílius, 38. Tan:um distans a creaturis, quantum singulare a collectivis, C'ai

tus cum Patre et Filio, ut unitas cum unitate, 38. Eadem in Spiritum sanctum et in Deum peccata ex verbis Petri ad Sapphiram, 31. Per se complet Trinitatem, 38. Patri conjunctus in omnibus, 200. Quemadmodum se babet Fi lius ad Patrem, ita Spiritus ad Filium, 36. Spiritus sanctus ex Deo, non tanquam ex Deo omnia, sed tanquam ex Deo procedens, 38. Cum Patre et Filio numeratur, quia supra rem creatam est, 146. Filio cohæret et cum eo sine in tervallo concipitur, 117. Christi Spiritus est, 118. Tan quam illi natura conjunctus, 39. Regalis dignitas a Patre per Filium ad Spiritum permanat, 59. Si non est ex Deo, est autem per Christum; non est, 146. Spiritus gladius vocatur verbum Dei; ergo ejusdem naturæ Spiritus ac Verbum, 88. Spiritus novit profunda Dei, ergo non est res creata, 48. In omnibus inseparabilis à Patre et Filio, 30. Velut sol, purum nactus oculum, ostendit in seipso i:naginem invisibilis, 19, 20. In hac imagine archetypum cernimus, 19, 20, 39. Ut Paracletus Paracleti imaginem in se exprimit, 19, 20, 39. Spiritus potentia incomprehen sibilis, 40. Quis adeo demens ut compositum ac non sim plicem dicat? 88. Illius mutabilem essentiam hæretici di cere non audent, 87. Secundum essentiam sanctus est, et fons sanctitatis, 38, 87, 248. Dominum solus digne glorificat, 39. Ipse per testimonium Filli glorificatur, 39. Tilius exsistentiæ modus ineffabilis est, 58. SI Spiritus creatura, finita illius erit natura, 88. Imo neque simplex erit, sed compositus ac unus numero, 88. Nec consubstan tiaiis Deo, 87. Spiritus sancti discrimen a rebus creatis, 218. Non circumscribitur loco, 46. Natura bonus, 48. Na tura inaccessus, sed capi potest ob benignitatem, 19. Instar radii solaris, sic unicuique adest quasi soli, 20. Non dicitur ingenitus, 216. Ex Deo est citra creationem, quia ex Deo procedit, 216. De Spiritu sancto communes notiones supremam naturam exhibent, 19. Eodem modo se habet erga Deum, quo spiritus, qui est in homine erga hominem, 34, 42. Dei digitus dicitur, 89. In omni opera tione inseparabilis a Patre et Filio, 31. Cum Patre et Filio conjunctus in creatione, 31. Conjunctus divinitati in professione fidei, in baptismo, in operatione virtutum, in inhabitatione sanctorum, in beneficiis, 47. Spiritu san eto omnia ex æquo peraguntur ac a Patre et Filio, 280, 281. Spiritus sanctus recte dicitur inesse creaturis; at melius esse cum Patre et Filio, 53. Cum Patre et Filio conjungitur, propter naturæ communionem, 23, 24. Spi ritus cum Patre conjunctionem Dominus tradidit, ut ne cessarium ac salutare dogma, 21. Si Spiritus non est inter creaturas, collocandus cum Patre et Filio, 48. Christi carni adfuit, factus unctio et inseparabiliter conjunctus, 53. Indivulse adfuit in omni actione, miracula edenti, tentato, resurgenti, 33. Christi adventum præcurrit: in carne ei adfuit inseparabiliter, 41. Beneficia a Spiritu sancto data tum in præsenti vita tum in futura, 50. Spiritus sanctus operatur in tribus creationis generi bus, productione ex nihilo, mutatione in melius ex pejo re, resurrectione, 88. Absque Spiritu non est sanctifica tio, 19, 218, 280, 326. Spiritus sancti operationes ineffa biles sunt et innumerabiles, 41. Comprehendi non possunt illius operationes ante creaturam intelligibilem, 41. Per Spiritus gratiam factæ sunt circa hominem dispensationes Dei et Salvatoris nostri, 33. Ad Spiritum sanctum conver tuntur omnia quæ egent sanctificatione, ut perveniant ad proprium naturalemque finem, 19. Vivificat cum Patre et Filio, 48. Nemo Filium adorare aut Patrem invo care potest, nisi in Spiritu sancto, 23. Si qua est gratia in aqua, non est ex ipsius batura; sed ex operatione Spiritus, 29. Spiritu sancto corda in altum tolluntur, infirmi manu ducuntur. proficientes perficiuntur, 20. Christus renovans hominem et reddens gratiam, quam ex afflatu Dei acceptam amiseramus, insufflat et ait: Ac cipile Spiritum sanctum, 54. Per Spiritum santum fit nova creatio, 41. Confirmat, id est, donat immutabilita tem et soliditatem in bono, 32. Spiritu præsente spo hatus imperio diabolus, 41. Si quis regiæ imagini formam veterem reddat, tunc solum potest ad Paracletum acce dere, 20. Spiritus cum anima conjunctio non fit loci pro pinquitate, sed recessu a cupiditatibus, 20. Spiritus vitæ liberavit nos a lege peccati, 38. Facit eos spirituales, quibus communicatur, 20. In Spiritus gratia remittuntur peccata, 41. Spiritus sanctus gratiam suam confert, ut per ficiatur et compleatur angelorum substantia, 33. In crea tione confirmatæ a Spiritu coelorum virtutes, 41. Si Spi ritus sanctus ab angelis discederet, omnia in eis confusa essent et perturbata, 32. Spiritus sanctus angelorum dux et chori præfectus, 53. Spiritu sancto (economia, quæ supra nos est, spiritualis et sensibilis creaturæ, 280. Vide Angeli. Spiritum sanctum mittet Deus qui creabit nos et renovabit faciem terræ, 88. Spiritus sanctus gratia perfe etos eflicieus, 200. Gratia sancti Spiritus, cum unicuique adsit quasi soli, omnibus sufficiens et integra infunditur, 20. Spiritus sancti dona, 20. Nempe perseverantia et si militudo cum Deo, et ut dii flamus, 20. Perficit cætera, ipse vero in nulio deficit, 19. In Spiritu Moses Deum po tuit evidenter conspicere, 52. Spiritus sancti donum pate factio mysteriorum, 33. Partitionem donorum pro cujusque dignitate proprio arbitrio dispensat, 31. Per Spiritum cum Deo conjungimur, 41. Id fieri non potest nisi ab eo qui naturalem habet cum Deo societatem, 24, 87. Per Spiri tum sanctum Ecclesiae ordo et gubernatio, 34. Spiritus doni figura erat nubes, 26. Adest omnibus, at iis tantum qui puri sunt propriam exhibet virtutem, 473. Gratias verbis referre ei non possumus, 59. Superat enim omnem intellectum et sermonem, 59. Per Spiritum fructificat Evangelium, 58. Per Spiritum benedictiones patriarcha rum, lex, figuræ, prophetiæ, miracula, res fortiter in bello gestæ, 33, 41. Ad Spiritum qui se convertit, similis est Mosi ex apparitione Dei glorificatam faciem habenti. 45. Spiritus sanctus locus est quodammodo eorum qui sanctificantur, 52. Ipse etiam sanctus, locus est Spiritui proprius, ejusque templum, 52. Eldad et Modad soli fuere ex Septuaginta Senioribus, in quibus permaneret Spiritus sanctus, $1. Spiritus gratiam non recipit mundus, 46. Spiritum sanctum si quis neget, ne fidem quidem in Pa trem et Filium habere potest, 23. Pneumatomachis terri bilis impie dictorum reddenda ratio, ob irremissibilem blasphemiam in Spiritum sanctum, 59. Spiritum servum dicere gravissima blasphemia, 42. Qui Spiritum rebus crea tis connumerat, vitæ æternæ exsors est, 48. Per Spiritum resurrectio mortuorum, 87. Aderit Christo judicanti, 34. Est enim justorum corona, Spiritus gratia, quæ tune per fectius dabitur, 34. Spiritus justorum præmifum, et prima malorum condemnatio. 35. In Spiritum sanctum æque ac iu Patrem et Filium baptizamur, 25. At in Moysen et nu bem, ut in umbram et figuram, 25. Spiritus sanctus non solum in appellationibus et ope rationibus consors Patri et Filio, sed etiam pariter intel lectu incomprehensibilis, 45. Mundus eum capere non potest, et a solis sanctis per cordis puritatem videri pa test, 45, 46. Spiritus gloriam commendant honor ei habi tus a Domino, uniuscujusque institutio per hanc initiatio nem, minæ in blasphemantes, 61. Spiritus sancti non ea dem fit ac angelorum mentio, 21. Spiritus commemoratur, tanquam auctor ac Dominus vitæ, angeli ut conservorum adjutores, 24. Spiritus sanctus formæ vim obtinet, quate Dus vim habet perficiendi creaturam rationalem, 51. Sicut cernendi vis est in oculo, ita Spiritus gratia in anima pur gata, 31. Quemadmodum ars, ita Spiritus semper adest dignis, non tamen semper operatur, 51. Quemadmodum calor et affectiones facile mobiles, ita spiritus in animabus non constantibus, 51. Quemadmodum verbum in auima, et cogitatum et pronuntiatum; ita Spiritus testimonium red dens spiritui nostro, et clamans in cordibus, 51. Quemad modum totum in partibus, ita Spiritus dona distribuens membris, 52. Quemadmodum partes in toto, ita singull sumus in Spiritu, 52. Syllabæ cum in glorificando Spiritu origo ex traditione apostolorum et Patrum, 54. Illud, in Spiritu, sic intelligi potest. Quemadmodum in Filio cerni tur Pater, sic in Spiritu Filius, 53. Quemadmodum adora tionem dicimus in Filio, tanquam in imagine, ita in Spi ritu tanquam in seipso Filium repræsentante, 53, 54. Cum dicitur in Spiritu, gratia quæ est in nobis exprimitur, 57. At præpositio cum, dignitatem Spiritus et conjunctionem cum Patre et Filio melius exprimit, 57. Spiritum sanctum Catholici conjungentes cum Patre et Filio nihil aliud di cunt et sentiunt, quam quod Christus ipse fecit, 21. Spiri Lus sanctus non est antiquior Deo, siquidem ex Deo est, 146. Neque etiam prior Filio, cum inter Patrem et Filium nihil medium sit, 146. Vide 217, 388. Spiritum glorificari sinunt Pneumatomachi modo non cum Patre et Filio, 47. Objiciunt Spiritum interpellare pro nobis, 42. At ipse Unigenitus interpellat pro nobis, 42. Cum proferuntur loca Scripturæ, in quibus Spiritus Dominus et Deus dici tur; vociferantur et lapides tollunt, 44. Nolunt gloriam dari Deo et Spiritui, sed in Spiritu, 51. Præpositio in nihil eis prodest, 51. Quot enim modis pronuntiari solet, toti dem convenit Spiritui, 51. In Spiritu glorificando præpo sitio cum idcirco adscita a Patribus, quia non solum hypos stases distinguit, ut conjunctio et, sed etiam conjunctionem personarum declarat, 50. Id etiam videre est in rebus humanis, 50. In eo autem differt a præpositione in, quod ista relationem habet ad id in quo sunt operantes, 50. Hac conditione pacisci paratus Basilius cum Pneumatomachis, ut dicant et Spiritui, pro cum Spiritu, 31. Citius linguas projiciant, quam vocem el recipiant, 31. Inde bellum iuex piabile, 31. De Spiritu sancto prætermissa quæstio a Ni canis Patribus, eo quod nemo contradiceret, 216, 218, 393. Qui conjungi volunt cum fratribus, fateantur Spiritum

sanctum dici creaturam non oportere, nec cum iis qui di cunt, communicandum, 200, 206. 207, 216. Glorificatio addita, 216, 248, 393 Spiritus, etsi non admiscetur indi guis, adest tamen aliquo modo semel baptizatis, 34. In extremo judicio, penitus separabitur a malis, 34. Hinc in inferno nulla confessio, cum jam non adsit Spiritus sancti auxilium, 34. Spiritus mendax in falsis prophetis, 317. Spiritus aerii aura exigua suscepta in peccatum virgo impulsa est, 136. Spiritus nequitiæ procellas in Ecclesiam excitant, 371. Sponsus quo sensu dicitur Christus, 15. Stoici sententia, 242. Strategius presbyter, 382, 385. Strymon jucundissimus aspicientibus, 94. Stuprum. Quæ stuprum per vim passa est, non repre henditur, 297. Suade pharmaca, 449. Subdiaconi vocantur ministri, 148, 149. Sacratorum nu mero ascribuntur, 148. Multi in singulis pagis, 148. Subnumeratio commentum a Pneumatomachis e mundi sapientia desumplum, 35. Sulpicius in Galatia magistratum gerens, 444. Ab eo Basilius multa accepit beneficia, 444. Superbia dignitas videri non debet, 368 Superbiæ pec catum vel unicum id valet, ut inimicos Deo efficiat, 368. Supplicantes prætendere aliquid manibus solebaut, 203. Susario nihil ignoravit, 461. Suspensionis exemplum in lectore, 327. Suspiciones. Qui suspiciones falsas in seipsis habent, non ducuntur a Spiritu sancto, 340. Suspirium ex corde ductum (consolatur afflictos, 183. Symbola militaria, 65. Sympius, 283. Synaxes intermissæ in Valentis persecutione, 374. Synodus, idem ac Ecclesia, 425. Syria. In Syria quidquid est reliqui cum Basilio rom municat, 307. Syriæ urbes maximæ sub Valente persecu tionem passæ, 266. Tarsus civitas tam opportune sita, ut Isauros, Cilices, Cappadoces ac Syros per seipsam conjungat, 113. Hanc Ariani invadunt, 113. Tarsenses presbyteri orthodoxos re gebant, ab episcopo Ariano separati, 203, 206, 207. Inter eos aliqua oritur dissensio, 207. Hanc Basilius componere conatur, 207. Tatianus presbyter Myrensis, 331. Taurus ferri ferax, 203. Telmesus, 331. Templum omne Dei templum est, 88. Templum esse non possemus sancti Spiritus, si esset servus, 45. Tem plum Dei quomodo efficimur, 73. Tempus progredi lætamur, nec advertimus vitam no stram absumi, 531. Velut qui dormiunt in navigio, ita ad finem deducimur, 532. Non ea colliginius quæ nobiscum transferri possint, sed ea potius quæ gravia et bic manen tia, 532. Tempus hodiernum sibi diabolus poscit, Domino crastinum, 518. Cognitionis intervalla a sole intelligibili facta, 86. Tentationes quo plures fuerint, eo major merces, 367. Deus probat pietatis athletas, sed tentari non sinit ultra quam ferre queant, 332. Tentationibus anima assuefa cieuda, 128. Tentationes quibus fidelis probatur, 127. Tentationes quomodo vincendæ, 126. Per medios laqueos transimus, 126. Non statim ad vitæ asceticæ apicem assur gendum, satius est paulatim proficere, 126. Postquam una voluptas victa est, tunc alia debellanda, 126. Tentatio ob tentu majoris in sæculo utilitatis, 128. Quomodo hæc ten tatio vincenda, 128, 129, 130. Tentationi diabolicæ oppo nenda pia cogitatio, 128. Terentius vir admirabilis, antiquus Basilii amicus, 157. Terentii omnis sermo et omnis actio voluntate recta ac bono consilio plena, 193. Mandatum obtinet ab impera tore, ut Basilius episcopos in Armenia constituat, 193. Iterum cogitur rerum communium curam suscipere, 320. Recesserat a publicis curis, et otium ad animæ curam impendebat, 321. Antiochiæ negotia cum summis potesta tibus administrat, 321. Paulini amici conantur eum in partes suas trahere, 321. Terentii comitis filiæ diaconissæ, 199. Bonæ radicis bona germina, 199. Errori non cedunt, quamvis eas circumstet impietas, 200. Testes angeli interdum citantur in Scripturis, 21, 25. Sæpe enim conservus testis adducitur apud mansuetum judicem, 21. Mos est sanctis Dei præcepta adhibitis tesii bus tradere, 24. Imo coelum et terram inclamant, 24. Jesus Nave etiam lapidem testem statuit, 25. Testudo viperæ carnibus satiata per origanum sibi me detur, 383. Tetractys Pythagoræorum, 98. Thalassius, 183. Thecla, 417. Theodora canonica, 260. Theodoretus episcopus, 183. Theodorus, 214. Theodorus subdiaconus Samosatensis, 332. Theodosius presbyter Nicopolitanus, 369. Theodotus Nicopolitanus, 183, 189, 212, 366. Molesta ei conjunctio Basilii cum Eustathio, 194. Illius singulare ingenium, 194. Clamat fidem ab Eustathio adulterari, 192. Basilium invitat ad diem festum in Armenia, ut cum eo agat de Eustathio, 189. Non amplius invitat, ubi cognovit eum cum Eustathio fuisse Sebastiæ, 191. Socius adjungi tur Basilio in constituendis episcopis in Armenia, 193. Promittit Basilio se illum usque ad Satala deducturum, 195. Et mutuam in omnibus operam daturum, 193. At ubi Basilium videt Nicopoli, nec ad matutinas nec ad vesper tinas preces eum assumit, 193. Queritur quod Basilius ed se non scripserit de injuriis ab Eustathio acceptis, 222. Quasi res ejusmodi in indifferentibus ponat, 223. Theodotus episcopus Berœæ, 267. Theodotus uterque Theologia, id est, Divinitatis agnitio, 58. Theologia con fessio Divinitatis, 83. Cum de rebus divinis disseritur, ubil aliud exspectandum, nisi verborum inopiam objectum iri, 80. Theologica vox omnis impar est cogitationi dicentis et interrogantis desiderio, 80. Theologica disputationes vi tuperantur, quæ humanis argumentis nituntur, 406. Theo logicæ voces non perfunctorie audiendæ, 2. Quid in qua que voce et syllaba lateat perscrutari, hominum est non segnium ad pietatem, 2. Theologicarum vocum nulla adeo pusilla, ut non multum habeat in utramque partem mo mentum, 3. Basilius præclarum secum agi existimat, si vel minimam earum dignitatis partem assequatur, 3. Parvi pendet rideri se quod circa syllabas occupetur, 3. In mini mis verbis certamen videt maximum, spe præmii non des trectat laborem, 3. Theophilus Castabalitanus scribere non vult Basilio, ne eum episcopum salutare cogatur, 378. Mittit qui Basilio couvicietur, 378. Basilium in frequentissimis conventibus dilacerat, 222. Multas molestias exhibuit Basilio, 382. Ne horam quidem ab eo amando discessit Basilius, 382. Perit ut sibi ignoscat, si cum Eustathio communicare non pos sit, 382. Theophrastus diaconus, 151, 189. Theophrastus sensit sibi deesse Piatonicos lepores, K. Theotecnus, 421, 422. Therasius presbyter Cæsariensis, 288. Therasius Cappadociæ præses, vir magnus et in primis admirandus, 172. Magnæ illi curæ inciderant, 172. Thermopylæ, 458 Thesaurorum comes, 111, 112. Thesaurorum Philippo polis præpositus, 363. Theseus Ariadnes filum secutus, Thraciæ vicarius, 365. Tiberina luporum et ursorum ferax, 94. Barathrum or bis terrarum, 94. Timor. Ob timoris Del absentiam peccare nobis contin git, 262. Insitus timor non dat locum involuntariis actio nibus aut cogitationibus, 262. Timotheus chorepiscopus, 103, 429. Is a puero vitam asceticam amplexus est, 429. Immoderationis accusabatur, 429. Primarium vitæ genus negligentem amice objurgat Basilius, 430. Munuscula illius grato animo suscipit, 450. Ponti munuscula, ceras et acopa mittet Basilius, sed tunc his carebat, 430. Tinnitum efficit auribus utrisque rerum inopinarum au ditus, 223. Tractator præsidum, 236. Traditiones apostolorum cum Scriptura judices contro versiarum, 66. Traditiones Patrum, 373, 405. Doctrina ex Majorum traditione perpetua memoriæ serie ad nos usque servata, 67. Traditio tacita et secreta, 55 Traditio Patrum non scripta, 19. Multa in Ecclesiis sine scriptura sunt re cepta, 60. Veneranda sunt vetusta dogmata ob quamdam veluti cauitiem, 60. Catholici temporis diuturnitatem pro se facientem habent, 60. Tempus æstimatur in eo quod tacetur, 60. Si quis velut in tribunali, probationibus e scripto destitutus testes producat, absolvi debet, 60. In his rebus novitas, totius destructio est, 57. Apostolicum est non scriptis inhærere traditionibus, 60. Id enim com mendat Apostolus, 60. Fx dogmatibus alia e scripto tra dita doctrina: alia in mysterio ex traditione apostolorum, 54. Utraque vim eamdem habent ad pietatem, 54. Nou deserendæ voces familiares sanctis, et ex quo nuntiatum est Evangelium, semper in Ecclesiis usitatæ, 64. Traditio non deserenda, etiamsi acuantur enses et splendescat

Ignis, 65. St consuetudines scripto non proditæ rejiciantur; Evangelium in præcipuis rebus lædetur, 54. Imo prædica tio ad nudum verbum redigetur, 54. Consuetudines ex traditione ortæ, in Sacramentis et precibus Ecclesiæ, 55, 56. Fidei professio in Patrem et Filium et Spiritum san ctum ex traditione non scripta, 57. Glorificandi Dei cum Spiritu consuetudo a patribus tradita, 60. Hanc Basilius veluti paternamn bæreditatem conservabat, 60. Traditio nem apostolicam evertere conantur Pneumatomachi, 21. Hinc probationes e Scriptura clamore exigunt, patrum testimonium rejicientes, 21. Comparantur cum malæ fidei debitoribus, 21. Hæretici in vetera, tanquam in obsoleta, insurgunt, et velut in vestimento novum præferunt com muni, 15. Novæ hæreticis videntur voces, quibus nationes et civitates et viri Ecclesiæ columnæ testimonium perhi Dept, 63. Basilius objicit Pneumatomachis veteres ac bea tos viros, vocibus, quibus isti reclamabant, utentes, 60 et seqq. Consuetudo Patris et Fili com Spiritu glorifi candi a majoribus orta, in Ecclesiis non corruptis perma net, 57. Laudantur qui majorum traditionem citra mula tionem conservarunt, tum ruri tum in civitatibus, 13. Quod a Majoribus nostris dictum est et nos dicimus, 13. l'atres Scripturæ sententiam secuti sunt, 13. Institutæ ab antiquis lucernales preces: quis earum auctor dici non potest, 62. Traditionis antiquitas etiam in rusticana plebis usu perspicitur, 13. Traditionis vis sæpe compulit homi ues suis ipsorum dogmatibus contradicere, 61 Tragœdiæ, 129. Trajanus, 237. Tribulationes necessariæ, ut justi probentur, 544, 548. Ex tribulatione liberat Deus sanctos, non citra probatio nem relinquendo, sed patientiam largiendo, 514. Tribunus spectabilis, 124. Tributa colligunt curiales, 177. Tribatum ferri his qui Taurum incolebant, impositum, 203. Ut tributis eximau tur monachi, precatur Basilius, 425. Trigamia ex lege non contrahitur, 297. Hæc habentur ut Ecclesiæ inquinamenta, 297. Non tamen publicis con demnationibus subjiciuntur, 297. Trigamis idem canon ac digamis, servata proportione, 271. Sæpe tribus aut qua tuor annis segregantur, 271. Id enim non amplius matri monium, sed polygamia vocatur, 271. Quinque annis in Ecclesia Cæsariensi, 271. Non arcentur ab ecclesia, 272. Sed audiunt et postea consistunt, 272. Vide 529. Trinitas. In Trinitate nulla sectio aut divisio, sed inef fabilis quædam tum societas, tum distinctio, 118. Sancta nomina, Pater et Filius et Spiritus sanctus, 57. Nullum spatium inter Patrem et Filium et Spiritum sanctum, 118. Ut in catena qui unum extremum apprehendit, alterum simul attraxit, sic qui unam personam attraxit, duas alias simul attraxit, 118. Quæ de majestate unius personæ co gitantur, eadem cogitantur de aliis duabus personis, 118. In essentiæ communitate nec cohærere nec communicari possunt, quæ considerantur in Trinitate indicia, unde proprietas personarum et differentia, 118. Unaquæque hypostasis singulariter effertur: sed non fit ab uno Deo ad multitudinem incrementum, dicendo unum, duo, tria; ne que primum, secundum, ac tertium dicimus, 38. Secun dum Deum nunquam aud vimus, 38. In Trinitate, velut in anigmate, admirabilis quædam discretio conjuncta, et conjunctio discreta, 119. Id illustratur exemplo iridis, 119. Spiritus sanctus per unum Filium uni Patri copula tus, 38. Unus Deus, quamvis tres personæ, quia Deum ex Deo adoramus, 38. Tria intelligimus, mandantem Domi num, creans Verbum, Spiritum confirmantem, 32. Non tamen tres originales hypostases sunt, sed unum princi pium, per Filium condens, et perficiens in Spiritu, 31. Personarum confusio, Judaismus, 66. Naturarum contrarie tas, paganismus, 66. Non alia gloriæ species in Patre, alia in Filio cogitanda, 120. Splendor cum gloria intelligitur, imago cum archetypo, Filius cum Patre, 13. Fillus imago Patris, idem est quod exemplar, etiamsi aliud sit, 121. Filii formam qui mente concepit, hypostasis paternæ ex pressit efugiem, non ingeniti rationem, quæ Patris est, in effigie cernens, sed pulchritudinem ingenitam in genita intuens, 121. Si ingeniti ratio in eftigie cerneretur, nou jam effigies aliud esset ac exemplar, sed idem prorsus, 121. Finus tempore non posterior Patre, 10. Neque etiam hominum cogitatione posterior Patre, 10. Filii enim ge nerationem nulla cogitatio transcendit, 11. Illud, in prin cipio, nulla notio superare potest, neque ex hac voce, eral, cogitatio exitum reperit, 11. Filius non est dignitate inferior Patre, 11. Hunc enim Pater signavit, seque totum in eo expressit, 12. Sinus paternus, sedes est digna Filio, scabelli vero locus iis, quibus opus est subjectione, 12. Sessio a dextris naturæ firmitatem ac stabilitatem, dexter locus indicat dignitatis æqualitatem, 12, 13. Neque etiam ordine posterior Filius, tanquam inferiore loco sedens, 11. Hæc sententia Dei immensitatem everteret, et contraria esset Scripturæ Filium a dextris collocanti, 11. Unigeniti essentiæ Patris essentia nullum prorsus discrimen, 91 Filius essentia non differt a Patre, ac proinde nec poten tia, 17. Si æqualis potentia, æqualis et operatio, 17. Pa tre procedentem Spiritum per se ac secum notum facit, ac solus unigenite ex ingenita luce effulsit, 117. Pater solus habet, ut nulla subsistat ex causa, 118. Qui videt Filium, videt et Patrem: non tamen figuram aut formam, sed bonitatem voluntatis, quæ cum essentia concurrens, similis est et æqualis vel potius eadem in utroque, 18. Quemadmodum in speculo qui Filium cognoverit, effigiem paternæ hypostasis per Filii notionem suscepit, 122. Ex lucis exemplo perficitur, ut Filius cum Patre indivise in telligatur, 121. Quemadmodum ex flamma splendor, Dec tamen flamma posterior, 121. In angelorum creatione primaria causa est Pater, conditrix Filius, perfectrix Spi ritus sanctus, 31. Spiritus sanctus in omnibus inseparabi lis a Patre et Filio, 30. Spiritus sanetos in omni opera tione inseparabilis a Patre et Filio, 31. Trinitatem per se complet Spiritus sanctus, 38. Si Spi ritus Filio junctus, Filius autem Patri; liquet ipsum Spi ritum Patrí adjungi, 36. Cum Deus efficit distributiones operationum, et Dominus divisiones ministrationum, simul adest Spiritus sanctus dona dispensans, 31. Per Spiritus illuminationem conspicimus splendorem gloriæ Dei: per characterem ad Patrem subvebimur, 54. Via ad Dei cogni tionem est ab uno Spiritu per unum Filium ad unum Pa trem, 39. Rursus rega'is dignitas ex Patre per Filium ad Spiritum permanat, 39. Sic servatur monarchia, 39. Apo stolus meminit primo Spiritus, deinde Filii ac Patris, non ut ordinem invertat, sed quia primus nobis occurrit is qui dona distribuit, tum is qui misit; demum fons bono rum, 31. Spiritu mens illustrata ad Filium respicit et in illo Patrem videt, 348. Bonorum quæ in nobis operatur Spi ritus, causa et auctor Unigenitus, 117. Non tamen sine principio; sed est quædam virtus ingenite et sine prin cipio subsistens, quæ causa est omnium causæ, 117. Ex eo quod Pater per Filium creet, neque Patris creandi vis imperfecta, neque Filii operatio infirma, sed volunta tis unitas ostenditur, 18. In omnibus a filio peractis, per fecta illi tribuenda potentia, nec usquam a voluntate Pa tris separandus, 16. Non ex operum differentia Pater conspicitur, 17. Sed præter operum magnitudinem, de ipso operum auctore Filio gloriatur, 17. Quamvis Spiri tus inseparabilis sit a Patre et Filio in omni operatione; non tamen Patris imperfecta operatio, aut Filii inconsum mata creatio, nisi perficiatur a Spiritu, 31. Pater sola vo luntate creare potest, sed vult.creare per Filium. Filius non eget auxilio, sed vult perficere per Spiritum, 31, 32. Secundum proprietatem personarum, unus sunt et unus secundum naturam, unum sunt, 38. Quomodo ergo non duo dii? Quia rex dicitur et regis imago, non duo reges, 38. Unus principatus retinetur, nec theologia in multitu dinem dissipatur, 38. Una enim in Patre et Filio forma agnoscitur, in una et omnino simili Deitate expressa, 38. Quemadmodum aliud corpus, aliud figura, nec tamen se parari possunt, ita Paulus, cum Patris hypostasis figuram appellat Filium, eum a Patre separari non posse declarat, 121. Paulus qua de causa, postquam dixit unus Deus, ad junxit vocem Patris, et Domini Jesu Christi mentionem facit? 83. Angeli edocentur a Spiritu quoties pium sit dicere: Sanctus, sanclus, sanclus, 33. Nihil creatum in beata ac divina Trinitate, 233. Christus traditus pro no bis a Patre, id est, hoc habuit a Patre, ut pro sua boni tate operaretur pro nobis, 18. Christus postquam de Patre nos erudivit, utitur vocibus authenticis et herilibus, ut ex his Dominum et conditorem, per illa Patrem Domini et conditoris cognoscamus, 18. Non mirum si Patre minorem seipsum confitetur, qui Verbum est et caro factus est, 84. Propterea Patre minor Filius, quod nostra causa factus est mortuus, 84. Quod Pater Filio major dicitur, id argumento est Filium esse Patri consubstantialem, 84. Comparatio nes enim futer ea quæ ejusdem sunt naturæ, proprie in stituuntur, 84. Christus cum dicit: Omnia mea tua sunt, originem rerum creatarum refert ad Patrem, 17. Et tua mea, inde principia creandi accipiens, 17. Qui rem unam personis multiplicem dicit et unam bypostasim, tollit Unigeniti exsistentiam, 315. Tollit totam Incarnationem, 515. Contendunt Sabelliani unum esse nomen eo quod di catur in nomine non in nominibus, 315. Refelluntur, 315. Confiteri oportet Deum Patrem, Deum Filium, Deum Spiritum sanctum, 81. Confiteri oportet, ut Scripturæ do cent, et qui eas sublimius intellexere, 81. Æque bapti zamur in Spiritum sanctum ac in Patrem et Filium, 25. Si baptismus inutilis omisso Spiritu sancto, quomodo tu tum a Patre et Filio Spiritum distrahere? 23. Trinitati

adimplenda glorificatio consentiens cum baptismo, 183. Magnum nefas a professione in baptismo facta discedere, 22. Luctuosa res quæ tunc credidimus negare, 21. Præ varicator el desertor dicendus qui Deum negat aut Chri stum, 22. Idem nomen convenit ei qui negat Spiritum sanctum, ut qui pactum cum Deo initum in baptismo vio Jet, 22. Ordo in personis a Domino præscriptus, inviola bilis custodiendus, 217, 263, 400. Ne fidem quidem in Patrem et Filium habere potest, nisi adsit Spiritus san ctus, 23. Christum profitenti et Deum neganti Christus nihil proderit, 22. Deum invocantis et Christum spernen tis inanis fides, 22. Sic etiam Spiritum rejicientis fides in Patrem et Filium iuanis, 22. Veram adorationem nemo habere potest, nisi adsit Spiritus sanctus, 23. Nec Filium adorare potest, nec Patrem invocare, nisi in Spiritu sancto, 23. In ecclesiis gloria dicitur Patri et Filio cum Spiritu sancto, 3. Interdum per Filium in Spiritu san clo, 3. Voces illæ: Ex quo, non sunt propriæ Patri, neque illæ Per quem, propriæ Filio, 3. Non sunt inter se con traria, 3. Collegit eas in una et eadem persona Aposto lus, 3. Voces illæ: Ex quo et per quem sæpe ad mutuos invicem significatus transferuntur, 9. Illud per quem de Patre dicitur, 8. Ecclesia utrasque illas voces: Per ipsum et cum ipso admittit ac neutram rejicit, 13. Cum Unige uiti majestas consideratur, gloria ei cum Patre tribuitur; cum autem bona ab eo accepta, confitemur hanc gratiam cum ipso et in ipso effici, 13. Illud cum quo glorifican tibus convenit; per quem, gratias agentibus, 13. Mentiun tur Pneumatomachi, cum dicunt illud cum quo ab usu piorum alienum esse, 13. Hujus vocis antiquilas non so fum in ecclesiis civitatum, sed etiam in rusticana plebis usu perspicitur, 13. Utimur his vocibus: Per ipsum, cum Christus consideratur ut ostium et via; cum ipso autem, quando ut Deus et Dei Filius, 13. Vox illa: Per quem, confessionem habet cause principalis, non reprehensio nem causæ efficientis, 18. Simile et dissimile rejicit Ba silius in Trinitate,82. Identitatem naturæ et consubstau Tiale confitetur, 82. Unam divinitatem et bonitatem et potentiam dici non patiuntur Pneumatomachi, 278. Patri et Filio concedunt, ut Dei nomine honorentur, 278. At id Spiritui nequaquam concedunt, 278. Tres Deos affin gunt Catholicis hæretici, 277. Arianis tres Deos expro brantibus respondendum est Deum non numero, sed na tura unum esse, 81. Numerus immerito Catholicis affin gitur, qui numerum a divina natura removent, 82. Quid quid unum numero dicitur, ut mundus, honio, angelus, non vere unum est et simplex, 81. Quisquis numerum aut creaturam dicit Filium Dei aut Spiritum sanctum, materialem aut circumscriptam naturam inducit, 82. Aut silentio honorentur ineffabilia, aut pie numerentur san cla, 37. Non per compositionem numerantur tres personæ, 37. Dominus Patrem et Filium et Spiritum sanctum non cum numero tradidit, 37. Non dixit in primum, secun dum et tertium, neque in unum, duo et tria, 57. Numerus materialia et circumscripta designat, monas et unitas sumplicis essentie propria, 82. Subnumerationem indu cunt Pneumatomachi in personas divinas, 35. Non putat Basilius eos Deum in subjecta dividere, veluti communi tatem quamdam sine hypostasi, 35. Si Filium etiam sub numerant Pneumatomachi, rursus instaurant dissimilitu dinem essentie ac omnes blasphemias, 35. Si solum Spi ritum subnumerant, refelluntur ex eo quod Spiritus pronuntietur cum Filio, et Filius cum Patre, 35. Quod si cæteris rebus subnumeratio non convenit, multo minus Spiritui sancto, 37. Pueumatomachorum subnumeratio eo spectat, ut primum, secundum et tertium dicant, 40. In ducunt multitudinem deorum, 40. In divina natura nu merum metuunt, ne Spiritum sanctum plus æquo hono rent, 37. Sint maxime supra numerum quæ assequi non possumus; sed si numerus adhibetur, non per eum veri tas depravetur, 37. Etiamsi concedatur subnumeratio, nihil inde lucrantur, 48. Nam si vilius est quod subnume ratur, vitius erit quod est spirituale eo quod est animale, et secundus homo primo homine, 40. Ridiculum est nu mero tantum tribuere, ut rerum pretium ex numerandi ratione augeatur aut minuatur, 36, 37. Quemadmodum non submetimur quæ metimur, nec sublibramus quæ li bramus, ita nec subuumeramus quæ numeramus, 37. Tristitia nimia causa sit peccati, 541. Tristitia in corde ut vermis in ligno, 542. Trivium. In trivio constitutus, 133. Tumor maxime evertit animas Christianorum, 372. Turtur vidua permanet, 574. Tyanense concilium, 348. Ultio Domino permittenda, 113. Ultio Christianis ve tita, 564. Nihil præclarius quam lenitas in convitiis et plagis, 564. Quomodo convitia ferenda, 565. Mala excu satio quod alius inceperit. Ulysses, 168. Cephalleniorum dux, 237. Cum plurimum pecuniæ exportasset, nudus reversus est, 237. Ungendi coram fidelibus qui ab bæreticorum baptismo veniunt, 270. Unguis. Ab unguibus ordiri ridiculum, 385. Unitas et monas Verbi, 86. Unitate accidente numerus perit, 86. Unus et solus sæpe idem sonant, 82. Uvus et solus de Deo dicuntur, non ut a Filio distinguatur, sed a falsis diis secernatur, 83. Unum numero simplex nou est, 88. Oportet hanc Christi precationem impleri: Ut et ipsi in nobis unum sint, 86. Unitate excidit damon, 88. Deus cum unus sit, si in singulis fuerit, unum efficit, 86. Urbicius monachus Basilii amicus, 113, 403. Quidam in ejus monasterio feruntur de Incarnatione prave sen tire, 404. Urbium commoratione muitos malignus decipit, 81. Ursa herbasco sibi ipsa medetur, 583. Valens imperator. Sub eo summa inopia et temporum diflicultas, 111. Ob tributorum multitudinem domus quæ dam fugiendæ, 176. Omnia is a quibus exigebatur, qui que accusabantur, redundabant, 98. Multi in atrocissimis sceleribus deprehensi, 264. Hostibus referta inter Cappa dociam et Constantinopolim omnia, 323. Tempus pertur bationis plenum, his qui rempublicam gerunt, nihil otü relinquit ad Ecclesias juvandas, 383. Sub Valentis finem bello ardet Thracia, 414. Viæ prædonibus et desertoribus plenæ, 414. Spes tamen tranquillitatis aliqua audito exer citus adventu, 415. Valentem Cæsaream venientem præ cedunt hæretici, 161. Basilii sollicitudinem in ædificando ptochotrophio probavit, 188. Basilio dat mandatum ut in Armeniam proficiscatur, ibique episcopos constituat, 195. Basilio insidias inimici struunt, sed manus Domini cum illo, 354. Consilia in Basilium ineuntur Antiochiæ, 212. Exsilii minæ ei intentantur, 212, 213. Valens dece rnit ut Basilius dedatur inimicis, 221. Postea sententiam mutat et rem differt, 221. Animam Basilii quærunt hæ retici, 246. Exspectat Basilius dum in aulam accersatur per improbitatem hæreticorum obtentu pacis, 52. Valentis persecutio omnium sævissima, 373. Horrenda tempestas Valentis persecutio, 173. Plures evenerunt afflictiones quam ex quo Evangelium nuntiator, 371. Nulla pars orbis quæ ignoret Orientis mala, 184, 371, 374. Difficilia tempora Ecclesiæ, magnis gubernatoribus indigentia, 174. Ecclesiarum status comparatur cum nau fragio, 175. Rerum status adimit dicendi libertatem, 175. Deest libertas Filium consubstantialem Patri prædicandi, 182. Unum crimen est, traditionum custodia, 573. Valen tem potentiores aulici nec volebant nec poterant de exu libus admonere, 161. Difficile erat legatos communi et synodico decreto in Occidentem mittere, 162. Periculum erat, ne legati ex Occidente missi in itinere interpella rentur, 161. Quare Basilius censet eis mari utendum esse, 161. Abactis pastoribus introducuntur lupi, 182. Eccle siæ destitutæ, solitudines refertæ, 182. Populi sub dio hieme et æstate adorant, 255, 371. Magna rerum pertur batio in orbe terrarum, 261. Nihil tam rarum quam fra tris congressus et verbum pacificum et spiritualis com munio, 260. Difficile inventu ac rarum, Ecclesia integram servans apostolicam doctrinam, 386. Nonnulli ex ipsis clericis proditores, 392. In persecutione dubi at Basi lius an nou defectionis initia adsint, 251. In hac tristi rerum conditione pauci episcopi charitatem servantes ac rari inventu, 243. Pacis antiquæ ne vestigium quidem superest, 254. Nulla fere pars orbis incendium hæresis effugit, 255. Vehementi tumultu agitantur Ecclesiæ, 412 Ecclesia Orientalis ad continuos assultus hæreticorum deficit, 181. Velut navigium perpetuis fluctibus agitatum, 183. Persecutio cum fluctibus comparatur, quorum alius desinit, alius insurgit, alius borrore nigrescit, 213. Sum ma semper submersio exspectatur, 183. Quotidie rumores eversarum ecclesiarum, 551. In Oriente nonnulla initio anni 375 novata, 290. Tentatio per totum orbem diffusa, 266. Maximæ urbes Syriæ vexatæ, 266. Nullibi clarior senalus quam Samosatis, 290. Persecutio plerasque Orien tis partes vastavit, 335. Totus Oriens perturbatus, 163. Hæresis Ariana dominatur, quia veritatis defensoribus in unaquaque parecia ejectis, ecclesiæ hæreticis tradi tæ, 163. Episcopi sine argumentis condemnantur, 373. Nonnulli nec accusatores nec judices viderunt, sed intem pesta nocte rapti. 373. Columnæ veritatis in dispersione, 575. Fuge presbyterorum et.diaconorum, 373. Populo rum gemitus, 373. Desiere conventus, solemnitates et syuaxes, 374. Ecclesiæ omnes commoventur, omnes anime cribrantur, 316. Accusati condemnantur sine Diglized by Google

judicio, accusatoribus creditur sine examine, 346. Si quis episcopus absit ab Ecclesia vel brevissimo tem pore, populos tradet insidiantibus, 376. Gravis persecu tio Antiochiæ, 232. Valentis persecutione tutior fuit Pontus quam Cappadocia, 300, 301. Horrenda persecutio Alexandriae ac in reliqua Egypto, 230. Exsilia. crucia tus, bonorum direptio, 231. Valens e propinquo imminet Samosatis, 236. Sub eo episcopi, velut aves sub aquila, non audent longe e tecto excurrere, 236. Jam decimus tertius erat persecutionis annus, cum ad Occidentales scriberent Orientales, 571 Orientales in medio malorum pelago deprehensi, nec studium nec spem abjiciunt, 371. Auxilium Dei undique circumspiciunt, 571. Hinc ad Oc cidentales confugiunt, 371. Septem mille viri non incur vavere genua aute Baal, 246. Confessores habebant in Oriente suos communicatores et totum Occidentem, 411. Persecutionem brevi desituram sperat Basilius, si vox re periatur idonea quæ Deum flectat, 391. Persecutio sanæ doctrinæ contemptui non erit Deo; sed Ecclesiam suam l:e tificabit, 257. Pacis Ecclesiarum spes affulget, 413. Orientis Ecclesiæ ad Basilium, Petrum et alios respiciunt, 413. In barbarorum incursione multi sacramenta gentilia jura runt et nefanda gustarunt, 329. Valentinus auctor apparentiæ opinionis, 402. Formam servi, non ipsum servum dicebat assumptum fuisse, 40%. Valentini, 269. Valerianus episcopus Aquileia prior scribit Basilio, Valerianus, 422. Valerius, 283. Valetudo summe bona medicis videtur periculosa, 572. Vasoda, 274. Vates consulentibus, aut in domum suam introducen tibus anni sex poenitentiæ, 330. Qui vatibus se tradunt, annis viginti puniuntur, 328. Vectigal. Quadruplum sub Valente, 98. Vela in judiciis, 340. Veneficos nusquam esse sancit Julianus, 125. Veneficio anni viginti pœnitentiæ, ut homicidio, 327. Venenatum. Ob venenata animalia non incusandus Deus, 583. Venensis Ecclesia, 258. Venter pessima fide in conventis, penum incustodi tum, 559. Ventorum hæreticorum æstus naufragia importans. Verbum non est aeris percussio, sed quod in principio erat, 32. Filius totum Patrem ostendit in semetipso, 200. Verbi unitas et monas. 86. Inenarrabilis divinæ genera tionis modus, 146. Filii generatione removendæ cor porales perpessionum cogitationes, 146 Non enim a Pa tre divisa est substantia in Filium, neque fluendo gene ravit, neque proferens, 146. Concludendum potius quia mortalia sic, immortalem non sic, 146. Filius æquale Pa tris sigillum, 54. Verbi potentia vivifica, 26. Ad Verbum sese convertunt, invincibili desiderio ad auctorem vitæ 1espicientia, 7. Omnia condidit et in ordinem digessit, 7. Omnia creavit secundum voluntatem Patris, 7. Deus Ver bum omnium conditor, 7. Pugno complectitur terram, 7. Per Verbum perseverant et consistunt omnia, 7 Non uti tur auxiliis ad creandum, nec eget particularibus man datis, 17. Sed paternis bonis plenum, a Patre resplen dens, omnia facit ad similitudinem Patris, 17. Dicit Christus Sicut dixit mihi Pater, ita loquor, non quod careat libero arbitrio, sed declarat propriam voluntatem inseperabiliter Patri adhærere, 17. Per Verbum facta omnia, non servili ministerio, sed quia tanquam conditor paternam implet voluntatem, 17, Mandatum, quod acci pit Verbum, non est sermo imperiosus, sed voluntatis communicatio, veluti formæ in speculo imago, a Patre in Filium sine tempore dimanans, 17. Filii sunt quæcun que habet Pater, non tamen paulatim illi accrescentia, 17. Verbum hominibus ipsis inferius faciunt, qui illud dicunt egere speciali mandato, 18. Sequitur ex eorum ratiocinatione Filium semper discere, nec unquam ad per fectionem pervenire. 18. Filius nibil ignorat, 361. Non esset imago Patris, si totam illius scientiam non repræ sentaret, 361. Filius pari mensura cognoscit Patrem, qua a Patre cognoscitur, 362. Filius habet a Patre ut cognoscat, 362. Veritas res omnium pretiosissima, 304. Optimum bono rum, 2. Primarius animæ fructus, 58. Sapientia externa, veluti quoddam ornamentum, 583. Veritas ipsa Deus est, 536. Veritas consueta arma Basilii, 277. Veritas pie ex pendenda omissis quæstionibus dialecticis, 356. Veritas et mendacium sæpe minutis syllabis ne et non comprehen duntur, 2. Si quis vel capite annuat in martyrio, totam pietatem implevit, 2. Nihil est parvum in iis quæ ad vé ritatis cognitionem pertinent, 2 Veritas cum omni fidu cia annuntianda, 67. Non timenda hostium nubes, 67. Mi serrimum foret, non audere traditionem defendere, cum eam hæretici tam licenter oppugnent, 67. Docuerunt tres pueri, etiamsi nemo suffragetur pietati, privatim of ficium peragendum, 67. Parvi pendebant multitudinem aspernantium veritatem, sed sibi ipsis sufficiebant, cum tres essent, 67. Pro veritate certandum usque ad mor tem, 150. Veritati non debet anteponi vita et incolumi tas, 44. Veritas non prodenda, sed sycophantæ redar guendi, 277. Ne plures lædantur mendacii veritatem suc cessibus, 277. Veritas difficilis inventu, et idcirco undi que vestiganda, 2. Veritas prodita ab his qui summam potestatem habent, 93. Sed Deus, suscitatis defenso ribus, perficit ut nihil detrimenti acciperet. 93. Qui veri tatem oppugnant cito exarescent, ut cicuta aut aconitum, 96. Veritatis defensoribus merces a Domino efflorescens ac semper nova, 96. Veritatis doctrina quandiu nobis pa trocinabitur, nihil ab hominibus metuendum. 96. Per ipsam veritatem sæpe mendacium cuspidem adigit, 276. Nemini majus malum accidere potest, quam si veritatem amittat, 504. Veritatis cupidum animum difficile est re perire, 2. Plerique non veritatis inquisitores sunt, sed differentie personarum æstimatores, 377. Nihil rarius quam animus veritatem amans, 318. Ut in equestri cursn alii his, alii illis factionis ducibus acclamant, 318. Christi mercatores, non Christiani, qui veritati anteponunt quod ipsis in vita utile est, 370. Proditionis periculum est, si non libenter de Deo consulentibus responsa dentur, 80. Precatur Basilius sibi os et sapientiam dari, ut veritatis defensoribus succinere possit, 143. Vespasianus, 186. Vespertini luminis gratia precibus excipi solebat, 62. Vestis. Non ex vestis forma, sed ex animi habitu Chri stianus dignoscitur, 200 In veste necessarium præcipue sectandum, 74. Nec color floridus exquiri debet, nec ope ris mollities, 74. Tunica ita crassa sit, ut socia opus non habeat, 74, Vestimenti unus est scopus, ut ad hiemem et ad æstatem idoneum sit operimentum, 74 In veste lan titias sectari nihil differt a muliebri venustatis studio, 74. Via ad Dominum ducens una est, 210. Quicunque ad ipsum pergunt, idem iter sequuntur, licet corpore dis juncti, 240. Viæ comes angelus, 92. Viaticum bonum ad futuram vitam, convictus cum ho minibus Deum timentibus, 384. Viatica ad præsens et fu turum sæculum, 151. Vicarius Ponti, 259. Vicarius Thraciæ, 365. Vicarius Ponticæ Demosthenes, 565. Victor dux, cujus nomen apud omnes prædicatur, 242. Basilii epistolas requirit, 212. Illius preces pro Ecclesta antevertit, 242. Cum veritate in viis Dei ambulat, ac cor suum in fidei integritate semper servavit, 242. Victoris in Basilium amorem nullæ imminuunt calumniæ, 243. Victoria in judiciis non sine detrimento, 441. Victoriæ Christianæ lex, ut qui minus habere non recusat, corone tur. 284. Vinci in amicitia idem valet ac vincere, 158. Vidua in numerum viduarum relata, hoc est quæ ab Ecclesia alitur, 293. Vidua quæ sui juris est, nubere po test, 296. Vidua, si cum viro habitet, boni communione non dignabitur, 293. Si tamen ante sexaginta annos ad scripta, episcopi culpa est, non mulieris, 293. Viduarum res Dominus suas facit, 202. Vigiliæ, 511. Vigiliæ in Ecclesiis Orientalibus, 374. Vinum veluti tyrannus arcem ascendit, 562. vino ca vendum his qui rempublicam gerunt, 562. Vino inservire non oportet, 99. Virginis partum non esse impossibilem probant vultu res, 581. Virgo vocatur quæ sua sponte se obtulit Domino, 292. Ab annis sexdecim aut septemdecim admittenda profes sio. 292. Professionis violatio inexorabiliter punienda, 292. Non facile admittendæ, quæ a propinquis offeruntur, non sua sponte incitantur, 292. Virgo sponsa promissis obstricta Christo, 158. Virginum ordo multiplicatur, 291. Virginum chorus sacer, ccelus Domini, ecclesia sancio rum, 136. Virgo negans se vovisse virginitatem arguitur ex professione coram Deo et angelis et hominibus, 136. Frustra virgines illæ dicunt se non promisisse virgini tatem, 625. Virgo nubens post vota duo mala commisit dereliquit verum sponsum et ad corruptorem confugit, 158. Virgo nubens post vota adultera est, 137. Virginis adulterio contumelia sancto Domini thalamo illata, 135. Virginis famæ jactura, totius cleri damnum, 428. Virginis corpus Dei donarium, 138. Virgines quæ pacta sua vio lant, antea post annum admissæ ad communionem, instar digamorum, 291. Adulteræ judicio subjicit eas Basilius, 292. Et qui virginem duxit, non ante admittendus quam ab ea divellatur, 292. Virginis corruptor etsi volentis, se.

vus est contumax in herilem torum irruens, 138. Dei donaria violavit, velut si quis imagini regiæ formas por corum inscribat, 138. Filium Dei conculcavit, ejusque sponsam adulterio contaminavit, 138. Virgineæ eulogiæ, 136. Virginitatis pignora, 136. Virginibus honores soliti deferri. 136. Virgo Deo consecrata qualiter vivere de beat, 261. Virginem decet vilis vestis, et pulcher ex pu dore rubor, et decorus ex abstinentia ac vigiliis pallor, 261. Virgines quæ vocantur mulieres subintroductæ pro hibentur, 149. Jubet Basilius ut ejusmodi virgo cum pre sbytero degens in monasterio collocetur, 150. Quæ vir ginitatem in hæresi professæ, nupserunt, redeuntes ba ptizantur, nec ob matrimonium condemnantur, 292. Vir ginitas divinæ conjunctionis jugum, 135. Virginitatem Duptiis præferentes mulieres, beatæ ob propositum suum sunt, 531. Virtus sola possessio quæ non possit auferri, 471. Sola est nostra possessio, 470. Virtutis exercitatio pretiosa est habenti possessio, jucundissimum occurrentibus specta culum, 422. In virtute progrediendum quotidie docet Paulus, 125. Ut hesterna satietas non solatur hodiernam famem, ita nec prodest hesternum præclare factum, si ho die cesses, 126. Qui virtutem colunt, similes sunt sideri bus in nebulosa nocte, 475. Non actio una probum virum facit, sed virtus per totam vitam colenda, 474. Virtute præ ditus non est qui eam colit inauis gloriæ causa, 575. Virtu tem palam laudare, privatim voluptatem sequi, nihil differt ab actoribus scenicis, 475. Ad virtutem et vitium bifidum iter, 472. Multitudinis judicio recta ratio præferenda, 475 Etiamsi omnibus contradicendum sit, a recto non disce dendum, 475. Virtutes quatuor sub quas aliæ tanquam sub genera distributæ, 72. Visiones interdum efficit ex crapula evectus vapor, 314, 315. Visionibus non plus tribuendum quam saluta ribus documentis, 318. Visis multis interdum referta ob morbum temulenta cerebellorum involucra, 317. Vita cælebs in eo honestatem habet, ut a convictu mu lieris separetur, 149. Si quis verbo professus, ea facit quæ conjugatorum sunt, virginitatem nomine tenus co lit, 149. Virginitatis custodia in ipsa militia inexpugna bilis, si voluntas immota maneat, 209. Vita tota brevissimum spatium, si conferatur cum infil nito sæculo, 233. Vitæ hujus brevis fluctus, 357. Vita præ sens veluti quoddam iter mansionibus distinctum, 532, 340. Certis de causis voluit Deus alios aliis diutius in vita permanere, 533. In vita velut incolæ esse debemus, hine migrantes in propriis locis requiescere, 533. Sic se gessit Abraham, 533. In hac vita omnes tanquam in via ad idem diversorium tendimus, 78. Vitæ conditiones tres, 336. Vitæ curis admodum detenti sunt veluti carnosa aves, frustra alis instructæ, 432. Vitæ ordo minime constat iis quorum sententia facile mutatur, 431. Vita esse non po test quidquid per aliud vivit, 83. Vitæ nostræ prudentes dispensatores esse debemus, 105. Vita humana infortu niis referta. 77. Nec vita accurata prodest sine fide, nec Bides sine operibus, 453. Vitium. Qui vitio virtutis Domen tribuunt, hi ore bene dicunt et corde maledicunt, 474. Via ad vitium ducens comparatur cum ea quæ ducit ad virtutem, 472. Vitus, Carrborum episcopus, 183, 390. Vocationis Christianorum scopus est, ut similes Deo efficiantur, 2 Voluptas una est, sed in quinque sensus divisa, 529. Voluptatis nomen uuum, sed res diversa, 126. Voluptas guttur ad tempus titillat, sed postea felle amarior com peritur, 136. Voluptatis temporaria dæmon, 129. Votum continentiæ, 134. Pacta cum sponso inita, 136. Inita cum Deo pacta coram multis testibus, 132. Profes sio coram Deo, angelis et hominibus, 136. Non leve cer tamen est promittenti, ea quæ ex promissis consequun tur adjicere, 261. Votis ineptis abstinendum, 294. Votum abstinentiæ a carnibus suillis ridiculum, abstinentia non necessaria, 294. Vox usu metienda, 99. Vocis sonus mediocris præſeren dus, 74. Vulnera magna parvis remediis sanare nou decet, 125. Vulpes pini lacrymis sibi medetur, 583. Vultures absque coitu pariunt, 581. Zarnuas, 395. Zeli, 347. Zenon episcopus, 183. Zenonis præclare dictum amissis naufragio omnibus re bus, 76. Zoilus, 286. Vir disertus et Basilium amans, 286. Zona dura lumbi adstricti, 153. Zorobabel et Salathiel modo magis populari præerant, PREFATIO in qua de pluribus rebus ad doctrinam S. Basilii pertinentibus disseritur. §1.1. S. Basilius minus commode interpretatur illud synodi Nicænæ, ex alia essentia aut hypostasi. II. Sed me rito negat unam in tribus personis hypostasim a synodo admissam. Ipsi etiam trium hypostasium defensores sæpe bypostasim pro essentia sumunt. 111. Novitas unius hypo stasis. IV. Tres hypostases apud scriptores Nicæna synodo antiquiores. V. Quid synodus Nicæna senserit ex S. Ale xandro et S. Athanasio, spectatur. VI. Occidentalium sententia de hypostasi. Quo sensu eadem vox usurpata in sæcularibus scholis. § II.1. Videtur S. Basilius prima specie pugnare cum S. Athanasio et S. Gregorio in tribus hypostasibus defendendis. 11. Non tamen discedit a debita animi mo deratione. Quo sensu hanc quæstionem magni momenti esse duxit. Quo sensu cum defensoribus unius hypostasis communionein ineundam negavit. § III. — I. Vituperatus a nonnullis S. Basilius, quod Dei titulum Spiritui sancto non semper tribuerit. II. Hoc temperamento usus est, ut infirmis consuleret et Eccle siam suam hæreticorum furori subtraheret. III. Neutrum prorsus vituperandum. IV. Objecta solvuntur. V. Basilius semper idem sentiens non semper eodem modo in hære ticis refellendis versatur. IV. - 1. Ce:eberrimum S. Basilii de processione Spiritus ex Filio testimonium refertur. II. Græcorum scriptura magnis incommodis Jaborat. III. Latinorum le ctio apte cum Basilii doctrina, necessario cum ejus ratio cinatione cohæret. IV. Latinorum causa codicum mss. auctoritate defenditur. § V. I. Utrum S. Basilius ea tantum consubstantialia crediderit, quorum alterum ex altero originem habet. II. Utrum mundum temporis momento creatum crediderit. § VI. I. Traditionis auctoritas defensa a sancto Basi lio adversus Eunomium et Pneumatomachos. II. Valde etiam studiosus exstitit catholici sermonis defendendi. Quid de conciliis sentiat. III. Cur adversarios ad Scriptu ram provocat. IV. Quo sensu omnia Scripturis confir manda, nihil Scripturis addendum dixit. V. Quo sensu auditores probare debere quæ a magistris dicuntur. § VII. 1. S. Basilius conceptis verbis docet Christum adesse præsentem in Eucharistia. II. Requirit ut illud Hoc est corpus meum, non minus certo credamus quam Illud Verbum caro factum est. III. Insignis locus a Scul teto depravatus explicatur. IV. Basilii sententia confirma tur ex precibus liturgiæ. § VIII. - I. S. Basilii testimonia de peccatorum con fessione. II. Invidia et alia ejusmodi peccata confessionis legi subjecta. III. De peccato originali. IV. De Christi gralia. Elenchus veterum librorum ad quos exacta et emen data fuerunt S. Basilii opera.

CAPUT PRIMUM. Prooemium in quo ostenditur neces sarias esse de minutissimis Theologiæ partibus perscruta tiones. servatio. Unde sit orta hæreticorum de syllabis ob mundana philosophia natam esse de syl labis sophisticam disputationem. CAP. IV. Harum syllabarum usum sine discrimine in Scriptura adhiberi. CAP. V. Et de Patre dici per quem, et de Filio, ex quo, et de Spiritu sancto. CAP. VI.. Occurrit iis qui affirmant Filium non esse cum Patre, sed post Patrem; ubi et de gloriæ æqualitate. CAP. VII. - Adversus eos qui dicunt non congruenter de Filio dici cum quo, sed per quem. CAP. VIII. - Quot modis intelligatur hæc particula, per quem, et in quo sensu congruentius dicitur, cum quo ubi etiam exponitur, quomodo mandatum accipit Filius, et quomodo mittitur. CAP. IX. Propriæ ac distinctæ de Spiritu notiones, doctrinæ Scripturarum congruentes. CAP. X. Adversus eos qui dicunt non oportere Patri et Filio adjungere Spiritum sanctum. tum. CAP. XI. Prævaricatores esse illos, qui negant Spiri CAP. XII. Adversus eos qui dicunt sufficere baptisma tantum in nomine Domini. CAP. XIII. Quare apud Paulum angeli simul cum Paire et Filio adjunguntur. CAP. XIV. Objectio, quod et in Mosen nonnulli ba ptizati sunt, et in illum crediderunt; et hujus solutio, ubi et de figuris. CAP. XV. Responsio ad id quod subinferunt, nos et in aquam baptizari: ubi et de baptismate. CAP. XVI. Quod in omni notione Spiritus sanctus inseparabilis est a Patre et Filio, sive in creatione intel ligibilium creaturarum, sive in humanarum rerum dispen satione, sive in judicio quod exspectatur. CAP. XVII. Adversus eos qui dicunt non connume rari Patri ac Filio Spiritum sanctum, sed subnumerari ubi et de pia connumeratione summarius fidei decursus. CAP. XVIII. Quomodo in professione trium hyposta seon pium monarchiæ dogma servamus, ubi et eorum, qui dicunt Spiritum subnumerari, refutatio. CAP. XIX. Adversus eos qui dicunt non esse glorifi candum Spiritum. CAP. XX.· Adversus eos, qui dicunt Spiritum nec in servili, nec in herili conditione esse, sed in conditione liberorum. CAP. XXI. Testimonia ex Scripturis Spiritum appellari Dominum. Confirmatio naturalis communionis Spiri tus, eo quod æque ac Pater et Filius incomprehensibilis. CAP. XXIII. Spiritus glorificationem esse enumera tionem eorum quæ illi adsunt. CAP. XXIV. Redargutio absurditatis eorum qui non glorificant Spiritum, ex collatione eorum quæ in creatu ris gloria afficiuntur. CAP. XXV. Quod Scriptura hac syllaba in pro cum utatur: ubi etiam probatur et idem pollere quod cum. CAP. XXVI.· Quot modis dicitur in, totidem modis de Spiritu accipi. CAP. XXVII. Unde initium habeat syllaba cum, et quam vim habeat, ubi et de Ecclesiæ legibus nullo scri pto proditis. CAP. XXVIII. Quod quæ de hominibus dicit Scriptura tanquam una cum Christo regnantibus, ea de Spiritu dici non concedunt adversarii. CAP. XXIX. Enumeratio virorum in Ecclesia illu strium, qui in scriptis suis usi sunt hac voce cum. 199 CAP. XXX.· Expositio præsentis Ecclesiarum status. CLASSIS PRIMA continens epistolas ante episcopatum scriptas ab anno 357 ad annum 370, quibus adduntur non nullæ dubiæ. Epistola prima. Ad Eustathium philosophum. - Fin git Basilius sese, dum Eustathium frustra quærit in variis regionibus, pene dubitasse annon fato aut fortuna omnia Jant, sed illius litteris recreatum mutasse sententiam; hæc, inquam, fingit ut refellat acutius, et Providentiam ftatuat. Epist. II. Ad Gregorium. Gregorio nihil curanti de solitudinis situ Basilii, sed scire aventi, quomodo ibi vivatur, exponit Basilius non quid ipse faciat, sed quid faciendum sit quanta sint solitudinis ad pietatem adju menta, quomodo Scripturarum lectioni subjungenda ora tio, quid in sermone et in incessu, quid in cibo et potu et vestimento, quid in somno observandum. Epist. III. - Ad Candidianum. - Laudat Basilius Can didiani in honorum perfunctione moderationem animi et et litterarum studium ejus præsidium implorat adversus violentiam agrestis cujusdami, qui ipsius ædes invaserat et expilaverat. Epist. IV. - Ad Olympium. — Olympio qui dona mi serat, perurbane gratias agit Basilius, incusans quɔd con tubernalem suam pauperiem expulerit. Epist. V. Ad Nectarium. lii morte afflictum. Epist. VI. consolatur. Consolatur eum unici fi Ad Nectarii conjugem. - Similiter eam Epist. VII. Ad Gregorium sodalem. Basilius si gnificat futurum se providisse, ut penuriæ verborum accu saretur, nec tamen idcirco consulentibus respondendum non esse. Hortatur Gregorium ut totum se tradat verita tis defensioni, nec se consulat. Epist. VIII. - Apologia de secessu ad Cæsarienses, et de fide pertractatio. Epist. IX. Ad Maximum philosophum. - Laudat Ba silius in Maximo amorem primariorum bonorum, suum de Dionysii Alexandrini scriptis judicium profert, et de si mili secundum essentiam. Invitat ut ad se veniat, aut sal tem scribat. Epist. X. - Ad viduam. Basilius Dionysium mittit ad ipsius matrem, ut eam in solitudinem alliciat; velut co lumba cicur unguento oblita emittitur, ut alias odore st trabat. Epist. XI. Ad amicum. Basilius diem festum ce lebraverat cum filiis unius ex amicis suis, quem per eos salutat, ac hortatur ut si curis Dei dono exsolvatur, se cum vitam traducat. Epist. XII. Hortatur ut sæpius ad se scribat. Epist. XIII. - Ad eumdem. - Amica salutatio. 275 Epist. XIV. Ad Gregorium sodalem. Basilius si gnificat Gregorio sibi statutum esse non exspectare illius adventum, sed statim proficisci ad suam Ponti solitudi nem situm hujus loci pluribus describit, ac Tiberinam pro illo lepide contemnit. Ad Olympium. Epist. XV. - Ad Arcadium privatarum comitem. - Ci ves metropolis commendat Basilius. Epist. XVI.. Adversus Eunomium hæreticum. 279 Epist. XVII. Ad Origenem. - Laudat illius scripta et susceptam veritatis defensionem: persecutorum præ dicit exitium Origeni ejusque filiis prospera omnia pre catur. Epist. XVIII. Ad Macarium et Joannem. Hortatur eos ut spe regni coelestis quæ sola non fallit, nec poten tium minis, nec falsorum amicorum vituperiis a pietate deterreantur. Epist. XIX. Ad Gregorium sodalem. - Per Petrum Basilius rescribit Gregorio, cujus Laconicas in epistolas jocatur. Epist. XX. Ad Leontium sophistam. - Amice objur gat eum quod raro scribat, sibi vero excusationem petit. Mittit sua adversus Eunomium opera Epist. XXI. - Ad eumdem.· Accusatus in superiore epistola Leontius, quod non scriberet, videtur in ipsum Basilium crimen convertisse, et Julianum accusasse quod litteras suas non reddidisset. Unde perurbane Basilius et se et Julianum defendit. Epist. XXII. - De perfectione vitæ monasticæ. 287 * Epist. XXIII. - Commendatitia ad monachum. Epist. XXIV. Ad Athanasium, Athanasii episcopi Ancyræ patrem. - Negat se calumniis facile credidisse; hortatur Athanasium, ut nullum illis det locum, ac liberos, ut par est, diligat. Epist. XXV. Ad Athanasium Ancyræ episcopum. Amica et charitatis plena expostulatio cum Athanasio An cyrano, qui Basilium nec per litteras admonitum, nec per communem aliquem amicum, palam et aperte insectaba tur et minabatur, ac omnibus Cæsarea venientibus dice bat noxas quasdam ab eo scribi el componi. Eum Epist. XXVI. Ad Cæsarium Gregorii fratrem. mirabiliter servatum hortatur, ut gratias re et opere Deo persolvat, ac eamdem semper mentem retineat quam_in ipso periculi articulo habuerat. Epist. XXVII.. Eusebio, episcopo Samosatorum. Basilius ex morbo sanatus hieme impeditur quominus in visat Eusebium. Properaturum se pollicetur, si per anni tempus et per famem liceat. Epist. XXVIII. Ecclesia Neocæsariensi consolato

ria. Ecclesiæ Ancyræ consolatoria. Epist. XXIX. Epist. XXX. Eusebio, episcopo Samosatorum. Præter morbos, hiemem et negotia, aliæ causæ Basilium prohibuere ad Eusebium proficisci. Matrem amisit, unde morbus recruduit. Precibus Eusebii acceptum refert. quod inimicorum insidias effugerit. Epist. XXXI. - Ad eumdem. - Fames nondum sedata Basilium detinet, quominus comitetur Hypatium consan guineum suum. Hunc commendat Eusebio, ut vel fratres religiosissimos accersat, qui ei medeantur, vel ipsum ad illos cum litteris mittat. Epist. XXXII. Sophronio magistro. Illi Gre gorium molestissimis negotiis implicatum commendat. Epist. XXXIII. Ad Aburgium. Idem Gregorii ne gotium Aburgio commendat. Epist. XXXIV. Eusebio, episcopo Samosatorum. Luget ecclesiam Tarsensem ab hæreticis occupatam; sed dolorem lenit Eusebii recordatione, a quo nihil præter missum ad Ecclesiæ utilitatem. Deum precatur, ut eum Ecclesiis conservet, sibique rursus cum illo congredi con cedat. Epist. XXXV. (Sine inscriptione.) Leontium tanquam alterum seipsum. Commendat Epist. XXXVI. - (Sine inscriptione.) Rogat ut pre sbytero, qui cum ipso educatus fuerat eique ad victum labore suo ministrabat, nova peræquatio non noceat. Epist. XXXVII. Commendatur idem presbyter, ea demque de causa. Epist. XXXVIII. Ad Gregorium fratrem. De dis crimine essentiæ et hypostasis. Epist. XXXIX. Illum invitat ut ad se veniat. Julianus Basilio. Epist. XL.· Idem ad eumdem. Jactat Julianus le nitalem suam, potentiam ac dominatum, spem Saporis sub leges mittendi cum India et Saracenis, originem denique ex Constantio. Basilium impudentiæ accusat, quod talem se spernat. Illi minatur nisi sibi Cæsarea transeunti mille auri libræ præsto sint Epist. XLI. Basilius Juliano. Impietatem Juliani liberrime arguit, et ridet auri summam homini herbis vi venti imperatam. Epist. XLII. Ad Chilonem discipulum suum. vita solitaria. De Epist. XLIII. plis evangelicis. Admonitio ad juniores. - De præce Epist. XLIV. Ad monachum lapsum. De peccati magnitudine et de misericordia Dei. Epist. XLV. Ad monachum lapsum. - Cum quidam relictis magnis opibus monasticam vitam amplexus esset, ac postea in adulterium incidisset, peccati et scandali ma gnitudinem exponit et spe misericordiæ divinæ ad certa men revocat. Epist. XLVI. Ad virginem lapsam. Illam vehe menter arguit, et ad pœnitentiam adducere conatur. CLASSIS SECUNDA continens epistolas quas S. Ba silius episcopus scripsit ab anno 370 ad annum 378. Epist. XLVII. Gregorio sodalt. De electione epi scopi Cæsariensis. Epist. XLVIII. Eusebio, episcopo Samosaterum. Hiemem excusat Basilius cur non scripserit. Narrat de Demophilo simulacrum pietatis et recte fidei præ se fe rente, et de episcoporum adventu et schismatico animo. Epist. XLIX. Arcadio episcopo. Basilius gratias agit Arcadio, qui conceptam a se de eo spem significave rat. Promittit ei martyrum reliquias, ad ecclesiam ab ipso constructam, si quas reperire possit. Epist. Ĺ. Innocentio episcopo. Gratias agit illi qui prior ad eum scripserat adhortandi causa. Epist. LI. Bosporio episcopo.- Refellit afflictam sibi calumniam, quod Dianium Cæsariensem anathemati zasset. Fatetur se doluisse, quod is formulæ Constantino poli a Gregorio allatæ subscripsisset; sed tamen ad ejus communionem accessisse, postquam ab illo ægrotante ac ĉersitus, nihil eum contra Nicænam fidem sibi proposuis 3e cognovit. Epist. LII.· Ad canonicas. Cum rumores iniqui de canonicis ad Basi:ium, de Basilio ad canonicas perlati fuissent, utrosque dedocuit Bosporius. Multa de consub stantiali disserit. Refellit eos qui Spiritum sanctum Filio aut Patri præponebant. Epist. LII. Chorepiscopis. - Demonstrat chorepi scoois. quorum counulli pretio manus imponere fereban tur, quanta sit hujus factí turpitudo; ac declarat ab alta ribus recessurum, si quis post hanc acceptam epistolamı tale quidpiam designaverit. Epist. LIV. Chorepiscopis. -Renovat antiquas Ecclc siæ leges de clericorum in pagis electione, et pravas nr vitates, quæ obrepserant, abrogat. Epist. LV. Paregorio presbytero. Decretum Ra silii adversus mulieres extraneas cum Paregorius minus observaret, hortatur eum ut parendo potius quam excu sando sese defendat; secus depositionem minatur. 403 Epist. LVI. Pergamio. Querentem quod litteris suis non respondisset, placare conatur, seque non arro gantia, sed sollicitudine qua nunc distringitur, adductum esse declarat, ut Pergamii oblivisceretur. Epist L.VII. — Meletio, episcopo Antiochiæ. Mela tium hortatur ut sæpius scribat, et in magnis molestis versantem consoletur. Epist. LVIII. Gregorio fratri. Carpit simplicita tem fratris, qui falsam nomine avunculi epistolam attule rat, et aliam pariter falsam postea misit. Hortatur fratrem ut sibi difficilem vitam ingresso adsit, seque venturum promittit, si ab episcopis congruenti modo vocêtor. Epist. LIX. Gregorio patruo. - Avunculum obtesta tur, ut tandem aliquando simultatem deponat, ex qua to La civitates et populi læduntur. Facturum se promittit quidquid ei pacis conciliandæ causa visum fuerit esse fa ciendum. Epist. LX. Gregorio patruo. Significat se fratris adventu et litteris avunculi spem pacis afferentibus re creatum fuisse. Probaturum se promittit quidquid avun culo de congressus tempore et loco placuerit. Fratri se diffidere testatur, ob ea quæ prius gesta fuerant. 816 Epist. LXI. Athanasio, Alexandrie episcopo. — Dr clarat ducem Libyæ ex litteris Athanasii sic Ecclesiæ in notuisse, ut nemo cum eo ignem aut aquam aut tectum commune velit habere. Epist. LXII.. Ecclesiæ Parnassi consolatoria de mor te episcopi. Epist. LXIII. Principali Neocæsareæ. Illum salu tat perhonorifice, et ab eo petit ut se numero amicoruin ascribat. Perhonorifice salutat quem et olim cognoverat, et ex sermone Elpidii plurinți faciebat. Epist. LXIV. Hesychio. Epist. LXV. - Atarbio. Prior scribit eique cedit quamvis natu major, ac rogat ut et ipse charitatem præ se feral, el cogitet quanti intersit mutua concordia ad bel lum repellendum, quod in orbem circuibat. Epist. LXVI. Athanasio, episcopo Alexandriæ. Rogat ut Occidentales ad succurrendum Orienti excitet, et dissidium Antiochenum sedare conetur. Epist. 1.XVII. - Eidem. — Rogatu Dorothei apertius explicat quod prioribus indicaverat litteris, sic Antiochiæ res componendas, ut Meletius Ecclesiæ corpori præsit, în alios autem economia adhibeatur: ita enini et ipsis Occi dentalibus placuisse, ut litteræ per beatum Sylvanum al late testantur. Epist. LXVIII. Meletio, episcopo Antiochiæ. - Agit de Dorotheo Romam mittendo. Nuntiat de Evippii adven tu, et aliorum Arianorum exspectatione. Epist. LXIX. Athanasio, episcopo Alexandriæ. Laudat studium et curam Athanasii, et rogat ut Doro theum ad primam navigationem dimittat, et legalos ex Occidente advenientes moneat, quomodo pax concilianda sit. Dolorem suDR Epist. LXX. (Sine inscriptione ) De synodo. Orientis mala eximiis coloribus depingit. Epist. LXXI. Gregorio Basilius. Gregorio significat, quod amicissimi sibi homines cuidam calumniatori aures præbeant. Rogat ut secum adversus imminentem hostem certaturus veniat. Epist. LXXII.- Hesychio. Rogat illum ut sibi in placando Callisthene operam navet. Epist. LXXIII. Callistheni Landat illam quod Eustochii servis iratus reì arbitrium sibi permiserit. Pe tenti ut in locum, ubi injuriam fecerant, abducantur, de monstrat multa inde consequi incommoda. Concedit at Sasima usque sistantur; vel potius rogat ut sibi vindicta permittatur; ac si juravit Callisthenes traditurum, se eus ad pœnam secundum leges, contentus sit pœna quam Ec clesiæ leges imponunt, et militem, quem miserat, cito revocet. Epist. LXXIV. - Martiniano. - Malorum patriæ descri ptione Martinianum adducere conatur, ut imperatorem adeat, vel saltem scribendo opem feral in tanta calami tale. Epist. LXXV Aburgio Illum monet quid patriæ

QUÆ IN HOC TOmo continentUR. debeat, eumque illius maiorum pictura permovere cona tur, ut auctoritate sua utatur ad opem civibus ferendam. Epist. LXXVI.· Sophronio magistro. Corporis in firma detentus valetudine, quominus in aulam proficisca tur, ad illum confugit per litteras in summa patriæ com munis calamitate. Epist. LXXVII. Epist. LXXVIII. (Sine inscriptione.) - De Therasio. (Sine inscriptione.) - Pro Elpidio. Epist. LXXIX. Eustathio, episcopo Sebastiæ.- Gra tias agit quod ad se certamini expositum scripserit, et Eleusinium optimum commilitonem miserit. Narrat se cum præfecto et cubiculi præposito jam pugnasse. 454 Epist. LXXX. Athanasio, Alexandriæ episcopo. Sperat Ecclesias Athanasii precibus et consiliis ex tem pestate horrenda servari posse, et hortatur ut nec precari, nec scribere cesset. Epist. LXXXI. Innocentio episcopo. Rogatus ab Innocentio ut, eo mortuo, ipsius Ecclesiæ curam susci piat, tantum onus a se deprecatur, sed illi offert presby terum ut eum successorem suum designet. Epist. LXXXII. Athanasio, episcopo Alexandriae. Rogat ut communem epistolam scribat pluribus episcopis ejus communionem appetentibus, sed initium ab eo fieri volentibus aut si suspecti sint episcopi, eam ad se mit tat non prius se illam traditurum, quam responsa ab epi scopis acceperit. Epist. LXXXIII. — Censitori. Illum hortatur ut Cap padocia calamitates sublevet, eique commendat amici possessionem quæ tributis premebatur. Epist. LXXXIV. - Præsidi. Illum perhonorifice sa lutai ejusque factum quoddam reprehendit, et pluribus probat mutandum esse quod inique decretum fuerat. Epist. LXXXV. jurejurando. (Sine inscriptione.) De cavendo Epist. LXXXVI. - Præposito. Petit ut per quos di reptum Dorothei presbyteri frumentum, per eosdem re stituatur. Epist. LXXXVII. bus. Epist. LXXXVIII. (Sine inscriptione.) De iisdem re (Sine inscriptione.) - Causa ex actoris pecuniarum. Epist. LXXXIX:· Meletio episcopo Antiochiæ.· Lit teris solatur desiderium videndi Meletii, eumque per Do rotheum obtestatur ut pro se oret, et si ad Occidentales scribendum sit, litteras dictet. Epist. XC. Sanctissimis fratribus ac episcopis Occi dentalibus. Declaral quantum lætitiæ perceperit ex litteris Occidentalium, et ex adventu Sabini. Orientalis Ecclesiæ calamitates describit; et quæ canonice in Occi dente gesta sunt assentiri se profitetur. Epist. XCI.· Valeriano, Illyricorum episcopo. Va leriani litteris respondet, eumque per Sabinum salutat et obtestatur ut oret pro miseris Ecclesiæ Orientalis rebus; quibus sanandis necessarium esse docet Occidentis auxi lium. Epist. XCII. Ad Italos et Gallos. Describuntur Orientalis calamitates, ut his permoti Occidentales epi scopi mittant, qui et hæresis progressns coerceant et pa cem inter ipsos Catholicos reconcilient. Epist. XCIII. Ad Cæsariam patriciam. De fre quenti communione, et an persecutionis tempore liceat communionem manu sua accipere, si nec presbyter adsit nec diaconus. Cum am Epist. XCIV.. Helia rectori provinciæ. plissimum ædificium construeret Basilius, inde illius ac cusandi arrepta causa. Hanc accusationem repellit, et præsidem rogat ut Alexandri factum imitetur. Epist. XCV. Eusebio, episcopo Samosatorum. Declarat se ad locum et diem dictum venturum, si ipse etiam veniat Eusebius; secus vero, nequaquam iturum, sed potius profecturum ad ipsum Eusebium. Epist. XCVI. Sophronio magistro. Demonstrat Basilius quantum afflicta Cappadocia damnum fecerit, ablato ei præstantissimo præside. Rogat ut illum Sophro nius commendet imperatori, et illatas ei criminationes di .uat. Epist. XCVII. Senatui Tyanorum. Eximium pacis studium declarat in vehementi illa dissensione, quæ ci cum Anthimo ob Cappadociæ divisionem supervenit. Epist. XCVIII. Eusebio, episcopo Samosatorum. Rationes exponit cur Nicopolim non iverit. Iturum se di cit in hanc urbem, ut cum Meletio colloquatur; vel etiam cum eodem Samosata venturum. Perstat in suo consilio ut Gregorius sit episcopus. Rogat Eusebium ut ad se ve niat. Epist. XCIX. - Terentio Comiti. Exponit, quomodo desertus a Theodoto, perficere non potuerit quod ex mandato imperatoris et litteris Terentii susceperat, ut episcopos Armeniæ daret. Epist. C. Eusebio, episcopo Samosatorum. Gra tias agit ob litteras in vicina Armenis regione acceptas. Invitat Eusebium ad diem festum S. Eupsychii, qui erat septimus Septembris; sibi enim illius consilio ad multa opus esse. Epist. Cl. (Sine inscriptione.) Consolatoria de morte insignis personæ. Epist. CII. Civibus Satalenis. Certiores illos facit, se eorum precibus adductum esse, ut eis consanguineum suum episcopum concederet. Ad eosdem. De eodem. Epist. CIII. Epist. CIV. Modesto præfecto. Rogat illum ut immunitatem aliquam non deneget Ecclesiæ ministris censui subjectis, eamque episcopi arbitrio committat. Epist. CV. - Diaconissis Terentii filiabus.· Laudat earum in Trinitatis confessione constantiam, easque bor tatur ut perseverent. Epist. CVI. Militi. - Respondet epistolæ ab eo ac ceptæ, et hortatur ad perseverantiam. Epist. CVII. Julittæ viduæ. Consolatur illam, quam durus exactor promissi immemor premebat. 515 Epist. CVIII. Promissa Tutori hæredum Julittæ. ab illo in memoriam revocat. Epist. CIX. - Helladio comiti. Rogat illum ut sua apud præfectum gratia viduam tueatur, quæ præter sor tem etiam usuras reddere cogebatur, contra pactionum et promissorum fidem. Epist. CX. Modesto præfecto. Data a præfecto scribendi licentia utitur, ut ei commendet Tauri incolas, quibus graviora ferri tributa imponebantur. Epist. CXI. Ad eumdem. Commendat amicum, qui à præfecto accersitus fuerat ob illatas et criminationes. Epist. CXII. Andronico duci. Hortatur Androni cum ut Domitiano, qui in eum peccaverat, novum non in fligat supplicium, et sic humanitatis laudandæ materiam præbeat. Epist. CXIII. Presbyteris Tarsensibus. Demon strat in magna rerum ecclesiasticarum perturbatione li beraliter agendum esse cum infirmioribus, nec amplius quidquam a fratribus exposcendum nisi ut fidem Nicæ nam recipiant, et Spiritum sanctum fateantur creaturam dici non debere. Epist. CXIV. - Cyriaco, Tarsi commoranti. illum, ut Nicænam fidem nulla prorsus excepta voce reci piat, et fateatur Spiritum sanctum creaturam dici non debere, nec, cum iis qui dicunt, communicandum. 527 Epist. CXV. Ad Simpliciam hæreticam. - Monet il lam parum prodesse sine justitia liberalitatem in paupe res rogat ut se docere desinat, sed potius cogitet de ju dicio Dei, ubi nec servi testes aderunt, nec eunuchi. 530 Epist. CXVI.· Firmino. — Hortatur eum ut ad primam vitam revertatur. Hortatur Epist. CXVII. (Sine inscriptione.) Adhortatio ad piam et religiosam exercitationem. Epist. CXVIII. Perho Jovino, episcopo Perrhes. norifice invitat ut sese invisat. Epist. CXIX. - Eustathio, episcopo Sebastiæ. Ob secrat ut improbis discipulis aurem non præbeat, ac dis juncta magis astringere conetur, quam dissidium augere. Epist. CXX. Meletio, episcopo Antiochiæ.-Nesciens quomodo scribat ad Occidentales, per Sanctissimum mittit commentarium Meletio. Sperat consilia de se Antiochiæ inita brevi ad exitum ventura. Nuntiat Faustum, qui est cum papa, præter canones ordinatum fuisse loco Cyrilli rogat Meletium ut id omnibus indicet. Epist. CXXI.. Theodoto, episcopo Nicopolitano. Hortatur illum ut sanctissimo aures præbeat; eumque facit de Fausti ordinatione certiorem. Epist. CXXII. Pæmonio, episcopo Satalorum. De ordinatione Fausti. Rogat illum ut certiorem se faciat, utrum ea res sanari necne possit. Epist. CXXIH. -· Urbició monacho.· Dolorem signi ficat quod ad se tentationem æstu flagrantem non venerit. Hortatur ut veniat aut consolaturus aut deducturus. 513 Epist. CXXIV..· Theodoro. Significat suum amico rum desiderium, quibus cum careret inter ærumnas, vitam sibi prorsus injucundam trahere videbatur. Epist. CXXV. Exemplar fidei a sanctissimo Bási lio dictatæ, cui subscripsit Eustathius Sebastiæ epi

Scopus. Epist. CXXVI. -Atarbio.· Commonet eum ut ad se veniat, rationem eorum redditurus, quæ contra Basilium in Ecclesia, et contra fidem dixisse eum viri graves asse verabant. Epist. CXXVII. - Eusebio, episcopo Samosatorum. Narrat se Nicopoli gravibus molestiis laborantem, adventu Jovini recreatum fuisse; ac Eusebium rogat ut eum pro rebus sua et canonum causa fortiter gestis collaudet. Epist. CXXVIII. - Ad eumdem. - Respondet se pro pace mori paratum esse, sed veram pacem quærere, at que ut Eustathius clare et sine ambagibus respondeat, optare. Quid agendum cum aliis fidem Patrum non reci pientibus exponit. Epist. CXXIX.-Meletio, episcopo Antiochiæ. - Refert absurdum quoddam Apolinarii testimonium, cujus ut an ctor ipse Basilius existimaretur, Sebasteni fuerant machi nati. Nuntiat quæ de se apud aulam statuta fuerant, etc. Epist. CXXX. De Eustathio. Epist. CXXXI.. Olympio. Significat acceptum dolo rem ex Eustathii calumniis. Declarat se nec très deos ad mittere, nec Apolinarii communionem amplecti, quamvis ad eum ante plures annos scripserit. Theodoto, episcopo Nicopolitano.. Epist. CXXXII. - Abramio, episcopo Batnorum.-Cum varii de Abramio sermones essent, scribit ad eum statim ac didicit in ædibus Saturnini comitis Antiochiæ versari. Epist. CXXXIII. Petro, episcopo Alexandriæ. Hortatur eum ut, quemadmodum cæterarum rerum, ita etiam Athanasii in se amoris successor sit, et fraternitatis ubique diffusæ curam eodem studio, ac beatissimus ille vir, suscipiat. Epist. CXXXIV. - Pœonio presbytero. Gratias agit quod nuper scripserit. Hortatur ut sæpius scribat. Negat se copiam habere librarii aut notarii. Epist. CXXXV. - Diodoro, Antiochiæ presbytero. Exponit quid de duobus libris a Diodoro compositis sen tiat, et de dialogis scribendis multa peracute observat. Epist, CXXXVI. Eusebio, episcopo Samosatorum. Morbum suum describit, queritur res ecclesiasticas dila psas esse et proditas. Epist. CXXXVII. Antipatro. Dolet quod, Antipa tro, gubernacula capessente, adesse non possit. Rogat ut judicium de quodam Paliadiæ propinquæ suæ negotio in adventum suum differatur. Epist. CXXXVIII. - Eusebio, episcopo Samosatorum. Morbum suum, cujus tum quinquagesimus erat dies, excusat, cur in Syriam proficisci non possit. Ejus consi lium plurimis de rebus exquirit. Epist. CXXXIX. - Alexandrinis. Illos consolatur et ad constantiam gravissima persecutione vexatos hortatur. Libenter eos inviseret, nisi morbo et luporum metujab esse prohiberetur. Epist. CXL. - Ecclesiæ Antiochenæ. Antiochenos in serumnis consolatur, et ad patientiam hortatur. Apponit fidem Nicænam, mentis suæ fetus tradere non audens; additque Pneumatomachos excommunicandos. Epist. CXLI. Eusebio, episcopo Samosatorum.· Ab sentiam tuetur morbi excusatione; res ecclesiasticas non sua culpa adversariis tradi demonstrat, sed episcoporum sibi communiones conjunctorum, ad quos et Bosporius nu per accessit. Narrat quomodo eos hortatus sit, cum ad urbem ipsius morte audita venissent; sed queritur, quod statim ac recesserunt, ad ingenium redeant. Epist. CXLII. Numerario præsidum. Rogat ut pau perum hospitia vectigalibus eximantur. Epist. CXLIII. Alteri numerario. Idem petit. 591 Epist. CXLIV. Tractatori præsidum. - Eamdem pe tit immunitatem. Epist. CXLV. Eusebio, episcopo Samosatorum. Rogat eum, ne spem Ecclesiæ Cæsariensis irritam faciat, quam de ejus adventu Basilius anno præterito Syria re diens attulerat. Epist. CXLVI:- Antiocho. - Vicissim illum salutat et hortatur ut animæ saluti animum intendat. Epist. CXLVII. — Aburgio. - Maximum illi commen dat, ac rogat ut hominem longe optimum, qui Cappadociæ præses fuerat, omnibus rebus spoliatum, et in ærumnis jacentem adversus calumniam tueatur. Epist. CXLVIII. Trajano. - Maximum illi commen dat, ae rogat ut ei in judicio patrocinium impendat. 598 Epist. CXLIX. Trajano. Maximo miserrimo illius opem implorat. He Epist. CL.Amphilochio, Heraclidæ nomine. raclidas ab Amphilochio accusatus, quod non secum sece deret in deserta loca, ut promiserat, pluribus refellit hane criminationem. Hortatur ut ad Basilium veniat, a quo eru diri melius esse statuit, quam in desertis locis vagari. Invitat. ad scri Epist. CLI. Eustathio archiatro. bendum, ac declarat nonnullorum factum, qui discesse rant a communione non sibi esse voluptati; sed tamen a se non improbari, quia veritatis amatoribus nihil Deo an tiquius. Epist. CLII. - Victori exercitus duci. Silentii suf causam exponit, confidenter deinceps scripturum se pro mittit. Gratias agit quod suas pro Ecclesia preces Victor antevertit. Epist. CLIJI. Victori ex-consuli. Gratias agit ei quod sui memor sit, nec amorem ob ullam calumniam im minuat. Epist. CLIV.Ascholio, episcopo Thessalonicensi. Illius laudat charitatem ut rem maxime raram, acstudium in beatissimum Athanasium, ut certissimum sanæ doctri næ argumentum. Rogat ut qualibet occasione oblata scri bat. Epist. CLV. (Sine inscriptione.) — Causa Aliptæ. Epist. CLVI.Evagrio presbytero. - Laudat in Eva grio et ipse præ se fert studium pacis. Declarat se nee partium studiosum esse, nec accusationibus in quemquam præoccupatum. Addit sibi integrum non esse Romam mit tere; animam suam ab adversariis quæri, nec tamen se quidquam de suo Ecclesiæ defendendæ studio remissu rum. ' Epist. CLVII. Antiochio. Dolorem suum significat quod præterita æstate non inviserit Eusebium. Queritur quod ad se ne scribat quidem Eusebius, eumque accusat pigritiæ; rogat ut pro se precetur. Epist. CLVIII. Antiocho. - Dolet quod Antiochum non viderit; rogat ut pro se precetur; commendat fratrem camelis præpositum. Epist. CLIX.- Eupaterio, et filiæ. - Gaudet interro gari se ab hominibus timentibus Deum. Declarat se adhæ rere fidei Nicænæ, sed ob exortam de Spiritu sancto quæ stionem, addere glorificationem Spiritus sancti cum Patre et Filio, nec ad communionem admittere eos qui Spiri tum sanctum creaturam dicunt. Epist. CLX. Diodoro. - Cum Basilius ab initio-epi scopatus prohibuisset matrimonium cum uxoris mortua sorore; quidam hac lege offensus litteras sub Diodori no mine adversus eum circumtulit. Inde nata occasio hujus epistolæ, in qua suum decretum defendit ex consuetudine Ecclesiæ suæ, etc. Epist. CLXI.- Amphilochio, ordinato episcopo.-Con solatur eum, tum cum fugeret ordinationem, gratiæ reti bus irretitum. Hortatur ut pravæ doctrinæ pravisque mo ribus constanter obsistat. Rogat ut si se longo morbo de bilitatum invisere velit, nec tempus nec signum exspe ctet. Epist. CLXII. Eusebio, episcopo Samosatorum - Nop desperat Basilius se precibus Eusebii impetraturum, ut ad eum veniat et morbo sanetur. Sperat tamen Barachum fratrem satis multa dicturum, ut causa dilationis probetar. Epist. CLXIII. Jovino comiti. - Laudat Jovini litte ras, in quibus ejus animus depictus erat. Libenter eum inviseret, nisi morbo detineretur, qui et quantus sit, nar randum testi oculato Amphilochio relinquit. Epist. CLXIV. - Ascholio, episcopo Thessalonicæ. laudat eximias illius litteras, et gratias agit ob missum ad se martyris corpus, cujus hortator fuerat Ascholius. Epist. CLXV. Ad eumdem. - Narrat Basilius acce ptam ex Sorani litteris lætitiam, eumque laudat, quod et antea pro fide certamina sustinuerit, et nunc martyris nuper coronati corpore patriam honoraverit. Rogat ut pro se precetur. Epist. CLVI. Eusebio, episcopo Samosatorum. Basilius, seu potius Gregorius beatum prædicat Eupraxium, quod ad Eusebium se conferat; sed multo beatiorem ipsum Eusebium, cui exsilium gratulatur, eumque rogat ut se precetur. Epist. CLXVII. Ad eumdem. - Basilius', seu potius Gregorius acceptam ex litteris Eusebii lætitiam significat; molestias excusat et negotia, quod eum non invisat; ipsius litteras sibi et lucro et honori apud multos esse testatur. Epist. CLXVIII.- Antiocho, presbytero, fratris Euse bii filio, qui cum patruo exsulante versabatur. Quan tum dolet Basilius ecclesiam pastore destitutam, tantum Antiochi felieftatem prædicat, quod cum Eusebio verse

tur. Epist. CLXIX. Gregorio Basilius. - Glycerius qui dam diaconus, cum multas virgines congregasset, et noctu aufugiens choros cum illis duceret, Gregorius hanc capti vitatem collegit. Unde eum rogat Basilius, ut Glycerium redire jubeat, virginesque a tyrannide liberet, saltem eas que redire volunt. Glycerio modeste redeunti veniam pro mittit; secus vero, depositionem minatur. Epist. CLXX. Glycerio. Veniam illi pollicetur Hasilius, si cito redeat; secus vero, depositionem mina Epist. CLXXI.- Gregorio. Queritur iterum Basilius, quod Glycerius et virgines nondum redierint. Epist. CLXXII. Sophronio episcopo. -Significat Ba silius se ex Sophronii litteris et lætitiam eo majorem, quo tunc rarior erat charitas, collegisse; et summum cum hoc Patrum fidei defensore colloquendi desiderium conce pisse. Epist. CLXXIII. - Theodoræ canonicæ. - Declarat Ba silius se raro scribere, dum metuit ne litteræ intercipian tur: exponit in quo consistat vitæ evangelicæ institutum, quod Theodora amplexa fuerat. Epist. CLXXIV. - Ad viduam. Raro scribit huic vi quæ Basilius, ne quid ei periculi creet. Hortatur ut a di vini judicii cogitatione animum non dimoveat, nec tamen nimia distringatur sollicitudine. Epist. CLXXV.- Magneniano comiti. - De fide nihil vult scribere Basilius, ac de calumniatoribus suis queri tur. Epist. CLXXVI. Amphilochio, episcopo Iconii. Hlum invitat ad diem festum S. Eupsychii, rogatque ut tribus diebus ante diem festum adveniat. Epist CLXXVII. - Sophronio magistro. - Commendat Eusebium, qui calumniis appetitus gravissimum judicium sustinebat tempore molestissimo. Epist. CLXXVIII. - Aburgio. Commendat eumdem Basilium, ac rogat, ne quia multi in atrocissimis sceleri bus deprehensi, in eum hæc suspicio redundet. 655 Epist. CLXXIX. Arinthæo. Commendat hominem gravi calumnia in judicium vocatum. Epist. CLXXX.. Sophronio magistro. Commendat ili Eumathium nobilem et disertum virum gravissima ca lamitate afflictum. Epist, CLXXXI. -· Otreio Meletines. Rogat Otreium ut sese invicem consolentur; iste quidem quæ Samosatis perferentur, ad Basilium scribendo; Basilius vero, quæ ex Thracia didicerit, ei nuntiando. Epist. CLXXXII.-Presbyteris Samosatensibus. — Gra tulatur de præliis pro fide; precatur ut perseverantia do Dentur a Domino. Epist. CLXXXIII. Samosatorum senatui. - Laudat Samosatensium labores et pro fide prælia: hortatur ad perseverantiam ac rogat ut ad se scribant. Epist. CLXXXIV. - Eustathio, Himmeria episcopo. Rogat eum ut quamvis in defendenda Ecclesia occupatus sit, ad se tamen scribat, quoties poterit, seque idem fa cturum promittit. Epist. CLXXXV. - Theodoto, episcopo Borææ. - Ro gat Theodotum ne oblatas scribendi occasiones omittat precatur ut sibi eum videre contingat. Epist. CLXXXVI. - Antipatro præsidi. - Festive gra tulatur præsidi, quod eum crambe aceto condita pristino vigori restituerit. Epist. CLXXXVII. - Antipater Basilio. Respondet præses peracutæ epistolæ. Epist. CLXXXVIII. - Canonica prima.- Amphilochio. Respondet pluribus quæstionibus ad canones pertinen tibus, ac nonnulla Scripturæ loca ejusdem episcopi.ro gatu explicat. Epist. CLXXXIX. Eustathio archiatro. - Laudat il lum quod sibi dolorem abstersisset in gravissimis inimi corum injuriis. Demonstrat Spiritum sanctum ut in baptismo, ita in aliis etiam Patri et Filio adjungi debere; ei nomen Dei non esse denegandum. Cum autem objice rent hac voce naturam designari, probat in tribus perso nis, ut unam operationem, ita unam esse naturam. 683 Epist. CXC. Amphilochio, episcopo Iconii. - Admo net illum de ratione et modo episcopatus in ecclesia [sau rorum restituendi. Narrat se cum Georgio collocutum esse et ad Valerium scripsisse. Philonis de manna sen tentiam, et Scripturæ de curribus Pharaonis testimonium exponit. Epist. CXCI. - Episcopo cuidam. Gratias agit illi, qui prior scripserat; eumque hortatur, ut pso agente cum vicinis episcopis locus et tempus synodi indicentur, ar pristinam communionem inter remotas Ecclesias in staurandam. Epist. CXCII. Sophronio magistro. - Gratias agit illi Basilius, sibique rem eo gratiorem fuisse significat, quod a Sophronio proficisceretur. Epist. CXCIII.· Meletio archiatro.· Peracute Basi lius sese gruibus comparat. Venturum se ad Meletium promittit verno tempore, si Dei ope ex morbo evaserit, Epist. CXCIV. - Zoilo. Hortatur illum ut sæpe scri bat. Morbi sui magnitudinem exprimi non posse dicit; sed vires a Deo exspectat ad patienter ferendum. 706 Bpist. CXCV.-Euphronio, episcopo Coloniæ Armeniæ. Rationem reddit cur raro scribat: ad postulandum a Deo reditum episcoporum hortatur. Epist. CXCVI. Aburgio. Illi gratulatur summos honores, ac iprosperum incepti exitum precatur, seque gravissimis morbis debilitatum significat. Epist. CXCVII. Ambrosio, episcopo Mediolanensi. Illi mirabilem gratulatur electionem; hortatur ad Patrum sequenda vestigia, narratque accurate quomodo corpus beati Dionysii a fidelibus, qui illud custodiebant, impe tratum fuerit, ac veras esse illius reliquias asseverat, et certissimis argumentis confirmat. Epist. CXCVIII. Eusebio, episcopo Samosatorum. Cur non sæpe scripserit, excusat hiemem, et clericorum suorum alienum a peregrinando animum. Nihil dicit de jis quæ novata sunt in Oriente, quia hæc fratres nuntia bunt. Ita se ægrotare significat, ut vivendi spem abjece rit. Epist. CXCIX.-Canonica secunda. - Amphilochio. Respondet pluribus quæstionibus ad canones spectantibus, et multa explicat de matrimonio, de virginibus lapsis, de baptismo hæreticorum.. Epist. CC.-Amphilochio. - Iconii episcopo. - Hortatur ut sibi solutionem e corpore precetur, et Ecclesiæ suæ, sive se vivo, sive ad Dominum translato, curam suscipiat. Meletium et Melitium ei commendat, eumque invitat ad memoriam S. Eupsychii. Epist. CCI. Ad eumdem.-Pluribus de causis congredi cum Amphilochio cupiebat Basilius, sed cum utrunque morbus detinuisset, veniam petit ac vicissim concedit. 735 Epist. CCII. Ad eumdem. Morbi reliquiis deten. tus, Amphilochium rogat, ut synodus differatur in paucos dies aut, si argent negotia, ipse tanquam præsens nume retur. Prior scribit, Epist. CCIII. - Maritimis episcopis. seque ait esse paratum accusatoribus coram eis respon dere, ac sese eorum judicio committere. Sed rogat ne se indicta causa condemnent. Postulat ut vel ad se veniant, vel locum congressus indicent, nec sibi necessitatem affe rant doloris, quem hactenus corde pressit, aliis ecclesiis significandi. Epist. CCIV. Ad Neocæsarienses.·· Declarat se non tam sua, quam illorum causa ad defensionem aggredi. Postulat ut si sanabilia sunt sua peccata, admoneatur; sin autem insanabilia, publice ab adversario prodeunte arguatur. Quod spectat ad fidem, rogat ut idoneis instru cli sint præsidiis, qui de suis scriptis judicium ferent; ea tamen libenter illorum judicio committit. Epist. CCV. Elpidio episcopo. Illum rogat, misso iterum Meletio presbytero, ut, eo agente cum episcopis maritimis, locus et tempus ad concordiam stabiliendam constituantur. Epist. CCVI. - Ad eumdem. Consolatur illum nepo tis morte afflictum, ac, speratum congressum ne dolor interpellet, hortatur. Epist. CCVII. - Ad clericos Neocæsarienses. - Admo net eos ut ne assententur homini errorem Sabellii in ducenti, neve patiantur populum ab eo decipi. Hortatur eos ut trabem ex oculis ejiciant, ac hæresim vitent; alio quin tacere se non posse in tanta animarum pernicie. 759 Eulancio. Epist. CCVIII. Illum rogat ne se Neo cæsariensium causa oderit, qui olim propter se ab aliis odio habebatur. Epist. CCIX. (Sine inscriptione.) Gratias agit amico pro se prælia sustinenti; hortatur ut·litterarum paucitatem incusare et talia dehita pergat exigere. 767 Epist. CCX. Ad primores Neocasareæ. Cum Ba silio prope Neocæsaream adveniente ortus fuisset tumul tus in civitate, Basilius causam exponit cur ad hæc loca, venerit. Causam tumultus rejicit in ducum invidiam et consilium inducendæ Sabellianæ hæresis, quam refellit. Neocæsarienses monet ne falsis somniis decipiantur, qua etiamsi essent Evangelio consentanea, quia tamen chari Latem lædunt, iis prorsus supersedendum esset. Epist. CCXI.- Olympio. - Significat se lectis Olym pii litteris, filiisque illius visis, oblitum esse veneni Neo cæsariensium addit se jam litteras dedisse et daturum, si volet Olympius. Hilario. - Dolorem suum significat Epist. CCXII.

quod Dazimone Hilarium non viderit. Injurias inimicorum commemorat ac sua cum Anomæis bella. Hilarium morbis laborantem ad patientiam hortatur. Epist. CCXIII. (Sine inscriptione.) - Viri pii causa, cujus preces implorat. Epist. CCXIV. Terentio comiti. Monet Basilius ne litteris et aliis ab Athanasio ad Paulinum scriptis movea tur. Paulinum ejusque amicos pro catholicis fratribus ba bet; sed Meletii jura defendit. Epist. CCXV.. Dorotheo presbytero. - Dehortatur illum ab itinere Romam suscipiendo, nisi mari utatur dubitat an frater Gregorius ejusmodi legationem obire velit, aut ad utiliter obeundam idoneus sit. Nar Epist. CCXVI. Meletio, Antiochiæ episcopo. rat Basilius peregrinationes a se susceptas, seque ad Terentium stalim post reditum scripsisse, ut eorum frau des edoceret, qui hunc comitem a Meletio abstrahere, et partes suas illicere volebant. Epist. CCXVII. - Tertia canonica. - Amphilochio. In eo maxime constituendo immoratur, quot quisque an nos in variis penitentium ordinibus traduceret. 794 Epist. CCXVIII. - Ad eumdem. Rogat illum, ut episcoporum Lyciæ, quos audierat ab Arianorum hæresi alienos esse, ac suam communionem amplecti velle, sen tentiam exploret, probo aliquo viro in hanc regionem misso. Epist. CCXIX. — Clero Samosatensi. Suum illis do lorem significat de dissensionibus inter eos exortis, hor taturque ne laudem ex persecutione comparatam sic amit tant. Epist. CCXX. - Berææis. — Testatur clericis Beræen sibus se ad eorum amorem exarsisse, lectis eorum litte ris. Pacem illis orat post tot certamina, et ad perseveran tiam hortatur. Epist. CCXXI. Berææis. Significat plebi Beræensi ad amorem, quo illos fama cognitos prosequebatur, plu rimum accessisse ex eorum litteris. Laudat eorum constan tiam, et perseverantiam illis precatur. Epist. CCXXII. Ad Chalcidenses. Significat se le clis eorum litteris respirasse ex ærumnis; hortaturque ut in constantia et consensu perseverent. Epist. CCXXIII. Adversus Eustathium Sebastenum et ejus discipulos. Epist CCXXIV. - Genethlio presbytero. Exponit Eustathii astuciam. Epist CCXXV.- Demostheni aliorum episcoporum no mine. De Gregorio Nysseno. Epist. CCXXVI. Monachis suis. Illos hortatur ne se calumniis præoccupari sinant, sed potius veritatem ante oculos positam intueantur, et ut par est, examinent. Epist. CCXXVII. Clericis Coloniensibus. Illos consolatur, laudatque eorum amorem in episcopum, sed modum requirit.-- Demonstrat eis provideri, dum Ni copoli providetur, nec eos deserturum episcopum. Spem affert amplioris solatii, seque ad eos venturum. 851 Epist. CCXXVIII. Coloniæ magistratibus. Laudat illos, quod res ecclesiasticas non negligant: mœrentes discessu episcopi sui consolatur, et promittit majus sola tium eorum quæ facta fuerunt, si Dominus dederit, ut ad eos veniat. Epist. CCXXIX. Clericis Nicopolitanis. - Spiritus sancti consilio factum esse non dubitat, quod apud eos factum fuerat. Laudat Pœmenii prudentiam et in re sta tim facienda fortitudinem. Hortatur ne Colonienses irri tent spem effert se ad eos venturum. Epist. CCXXX. Magistratibus Nicopolitanis. Illos hortatur ut, cum impletum sit quod penes episcopos erat, jam ipsi confirment id quod ab episcopis constitutum est. Summum desiderium significat invisendæ Ecclesiæ Nico politane, quam rectæ doctrinæ metropolim vocat. Epist. CCXXXI. Amphilochio, leonii episcopo. Commendat illi Elpidium, nuntiat de fratris fuga, de in sidiis inimicorum suorum, et de Doarorum Ecclesiæ per turbatione. Hortatur ut se invisat, promittit se brevi mis surum opus de Spiritu sancto, quod erat absolutum, 862 Epist. CCXXXII. Ad eumdem. li perurbane gratias agit ob missa ad Natale Domini munuscula. Nun tiat de fratris fuga; hortatur ut se invisat; mittit in com mentario responsa Amphilochii quæstionibus. Epist. CCXXXIII. Ad eumdem. Contra Eunomia nos, qni sibi divinæ essentiæ compreheusionem arroga bant, demonstrat bonum quiddam mentem esse ac mentis operationem, eamque si Spiritui sancto se tradat, ad Dei cognitionem evehi; sed tantum cognoscere, quantum fas est infinitam majestatem a tenuissimo cognosci. Epist. CCXXXIV. - Ad eumdem. Refellitur Ano mæorum cavillatio quærentium, Colisne quod nosti, an quod ignoras? Huic quæstioni, Epist. CCXXXV.· Ad eumdem. Priorne cognitio an fides? respondet. Epist. CCXXXVI. - Eidem Amphilochio. - Pergit 'a riis quæstionibus respondere: quomodo Christus nescire dicatur diem et horam; de Jeremiæ vaticinio in Jechonian; de Encratitarum quadam cavillatione; de fato; etc. 835 Epist. CCXXXVII. Eusebio, episcopo Samosatorun. Nuntiat ei de adventu Demosthenis, de synodo ab e● coacta in Galatia, de expulso Hypsino, eique suffect Ecdicio, Gregorio abduci jusso, etc. Epist. CCXXXVIII. Nicopolitanis presbyteris. Cum Fronto presbyter Ecclesia Nicopolitana episcopa tum ab Arianis accepisset, ac unum aut alterum ex eodem clero secum abstraxisset, consolatur presbyteros Nicopo litanos, eosque non horum hominum lapsu angi debere demonstrat. Epist. CCXXXIX. - Eusebio, episcopo Samosatorum. Deplorat ærumnas Ecclesiæ, hominibus nequissimis ad episcopatum evectis, qualis erat is quem Anysius et Ecdicius in Ecclesias immiserant... Occidentales accusat quod veritatem audire nolint. Epist. CCXL. Nicopolitanis presbyteris. - Hortatur eos ad constantiam in persecutione, ae spe auxilii a Deo venturi consolatur: monet ne fucum illis faciat Fronto nis rectæ fidei simulatio. Negat se unquam commissurum ut agnoscat episcopum Frontonem, vel recipiat quos ille ordinaverit. Epist. CCXLI. Eusebio, episcopo Samosaterum. Rationem reddit, cur sæpe in litteris res molestas Euse bio nuntiet, nempe ut se ipse sublevet gemendo, et Eu sebium ad intentiorem pro Ecclesia precem excitet. 898 Epist. CCXLII. - Occidentalibus.” Orientales inter molestissimas procellas spem suam in Deo collocant; mi rantur nihil adhuc auxilii ab Occidentalibus venisse; bre vi malorum suorum descriptione conantur eos ad opem ferendam excitare. Epist. CCXLIII. - Ad episcopos Italos et Gallos. De perturbatione et confusione Ecclesiarum. Epist. CCXLIV. — Patrophilo, Ægeensis Ecclesiæ epi scopo. De dissensione Basilium inter et Eustathium. 911 Epist. CCXLV. - Theophilo episcopo. Per Strate gium respondet Theophilo Basilius ac declarat se nun quam ab eo amando discessisse, quamvis multæ doloris causæ acciderint; cæterum se cum hominibus fidem tam sæpe mutantibus communicare non posse. Epist. CCXLVI. Nicopolitanis. - Nicopolitani cleri animos erigere conatur spe divini auxilii, hortaturque ut quod hactenus docuere, opere perficiant. Epist. CCXLVII. Eisdem. Illos inter ærumnas spe divini auxilii consolatur, seque ait de illorum rebus cum potentioribus viris et coram et per litteras egisse. 927 Epist. CCXLVIII. - Amphilochio, Iconii episcopo. Minus molestum Basilio abesse Amphilochium, eo quod absit a persecutione usque ad sanguinis effusionem sæ viente. Quidam enim Asclepius ex plagis mortuis. Spem habet in Amphilochii precibus: monet ut mittat qui li brum De Spiritu sancto ferat. Epist. CCXLIX. (Sine inscriptione.) — Viri pii cau Epist. CCL. Patrophilo, Egeensis Ecclesiæ episcopo. Illi gratias agit quod ad se per Strategium scripserit, et a se diligendo non discedat. Rationem reddit cur cum Eustathio communicare non possit. Epist. CCI.I. Evæsenis. Illos laudat quod stent in fide, ac gratias agit quod aures non præbuerint calumniis Eustathii; hortatur eos ad perseverentiam. sa. Epist. CCLII. — Ponticæ diœcesis episcopis. - Invitat Ecclesiæ suæ nomine, ut consuetudinem veuiendi ad diem festum S. Eupsychii redintegrent. Epist. CCLIII. - Presbyteris Antiochiæ. Eorum sol licitudinem partim sedandam esse, partim acuendam nun tiat. Epist. CCLIV. Pelagio, episcopo Laodices. -Salutat per Sanctissimum, seque ejus precibus commendat. 942 Epist. CCLV. Vito, Carrborum episcopo. - Hono rifica salutatio per Sanctissimum ab Occidente redeun tem. Epist. CCLVI. Desideratissimis et religiosissimis fratribus compresbyteris Acacio, Aetio, Paulo, et Silva no, Silvino et Lucio diaconis, et cæteris fratribus mon³ chis. Epist. CCLVII. - Ad monachos ab Arianis vexatos. Ostendit, etsi Christiani vocantur persecutores. non id circo eorum qui vexautur minui mercedem, sed etiam augeri; hortatur ut nec exsiliis episcoporum, nec non nullorum e clero perfidia, nec errantium multitudine moveantur.

Epist. CCLVIII. Epiphanio episcopo. - Laudat cha ritatem Epiphanii. Delatam sibi ab illo secundæ contro versiæ provinciam recusat. Rogat eum ut dissensionem componere conetur; denique respondet quæstioni: quid sint Magusæi. Epist. CCLIX. - Palladio et Innocentio monachis. Dolet quod pacem conciliare non potuerit, sed tamen nemini succeuset. Non petit ut se crebo invisant Palla dius et Innocentius, sed ut pro se precentur. Epist. CCLX. Optimo episcopo. Rogatu Optimi pluribus explicat illud Scripturæ: Omnis qui occiderit Cain, septem vindictas exsolvet; tum etiam Lamechi ad uxores verba, et Simeonis ad Mariam. Epist. CCLXI. – Sozopolitanis. • Nonnullos qui car Dem coelestem Christo aftingebant et affectus bumanos in ipsam divinitatem conferebant, breviter refellit, ac de monstrat nihil nobis prodesse passiones Christi, si non eamdem ac nos carnem habuerit. Quod spectat ad affe ctus humanos, probat naturales a Christo assumptos fuis se, vitiosos vero nequaquam. Epist. CCLXII. - Urbicio monacho. Basilius suam timiditatem ejicere jubet, rogatque ut sæpe ad se scribat, et quinam in sua Ecclesia sani sint nuntiet. Epist. CCLXIII.· Occidentalibus. ¸· Gratias agunt Orientales Occidentalibus; rogant ut hoc beneficium im pendant vel invisendo, vel saltem scribendo: de Eusta thio et Apollinario agitur. Primi describitur inconstan tia in fide; alterius varii errores recensentur, 975 Epist. CCLXIV.·· Barsæ, episcopo Edessæ, exsulanti. lilum salutat et hortatur ut oret pro Ecclesia, cui qui dem sperat pacem daturum iri, nisi appropinquet defe ctio. Epist. CCLXV.· Eulogio, Alexandro et Harpocratio ni, Ægypti episcopis exsulibus. Gratias agit Deo, quod iis, apud quos exsulant confessores, auxilia ad salu tem providerit: Elpidium diaconum cum litteris ad eos mittit. Laudat eos quod damnaverint Apollinarium, cujus et nefarias molitiones, et impios de Trinitate, de Incarna tione et promissionibus errores recenset. Epist. CCLXVI. - Petro, episcopo Alexandriæ. - Fa tetur minus recte a se factum, quod non ad illum scripse rit de iis quæ egerant confessores: laudat constantiam Petri et studium canonum, etc. Epist. CCLXVII. - Barsæ, episcopo Edessæ, exsulao ti. Eum rogat ut pro se et pro Ecclesia oret; jam se ad eum scripsisse declarat, et quædam mittit munuscula. 995 Epist. CCLXVIII.· Eusebio exsuli. Illi mirabiliter servato gratulatur, ejusque reditum sperat Ecclesiarum precibus concessum iri. Epist. CCLXIX. Ad conjugem Arinthæi ducis conso latoria de morte viri. Epist. CCLXX. (Sine inscriptione.) - Delraptu. 1002 Epist. CCLXXI. Eusebio sodali. Commendatitia pro Cyriaco presbytero. Epist. CCLXXII. Sophronio magistro. - Mirari se significat, quod adulatoribus aures præbuisset Sophro nius; seque, cum multos ab infantia usque ad senectutem dilexerit, nemini plus tribuisse, quam Sophronio. 1005 Epist. CCLXXIII. - (Sine inscriptione. ) Heram' commendat homini jam sæpe de se bene merito. 1007 Epist. CCLXXIV. - Himerio magistro. Illi commen dat eumdem Heram, quem ab infantia usque ad senectu tem amicum habuerat. Epist. CCLXXV. - (Sine inscriptione.) - Eidem Heræ patrocinium implorat adversus inimicorum calumnias. 1010 Epist. CCLXXVI. - Harmatio magno. Hortatur il lum, ut filii in iis, quæ ad corpus attinent, obedientia contentus, idem jus sibi in animam non arroget, sed po tius illius animi fortitudinem admiretur. Epist. CCLXXVII. Maximo scholastico. Gratula tur ei, quod ex illustri genere ad evangelicam vitam trans Epist. CCLXXVIII. - Valeriano. - Rogat eum ut ad se venire non gravetur. latus fuerit. Epist. CCLXXIX. - Modesto præfecto. Commendat illi civem Tyanensem.' Eidem. Epist CCLXXX. Commendat hominem sibi propinquum, quemque in filii loco habebat. 1015 Epist. CCLXXXI. Eidem. - Rogat ut Helladius per æquatoris munere liberetur. Epist. CCLXXXI. - Ad episcopum. - Invitat ad ce lebritatem martyrum, non sine peracuta reprehensione, quod non vocatus queratur, vocatus vero non veniat. 1018 Epist. CCLXXXIII. Ad viduam. Somnium quod dam illin interpretatur. Epist. CCLXXXIV. - Ad censitorem. nachi a tributis sint immunes. dat Ecclesix possessiones quæ nimiis tributis premeban tur. Epist. CCLXXXVI. Commentariensi. Significat fures in ecclesia comprehensos a se judicari debere, ac immerito Commentariensem sibi eorum receptionem ar rogare. (Sine inscriptione.) Contra Epist. CCLXXXVII. ultores. Epist. CCLXXXVIII. ultores. Epist. CCLXXXIX. liere afflicta. (Sine inscriptione.) - Contra (Sine inscriptione.) - De mu Epist. CCXC. Nectario. Exponit quomodo eorum, qui pagis præficiuntur, id est chorepiscoporum, electio nes peragi debeant. Epist. CCXCI. - Timotheo chorepiscopo. Illum ad pristinam pietatem revocare conatur. CLASSIS TERTIA, continens epistolas mulla temporis nola signalas, cum pluribus dubiis et spuriis nonnullis. Epist. CCXCII. - Palladio. Significat suum videndi Palladii desiderium, cujus uxorem viderat, eumque hor tatur ut vestimentum immortalitatis, nuper in baptismo acceptum, ab omni macula purum conservet. Epist. CCXCIII. — Juliano.· Scire avet an Julianus 'nsum manus receperit; multa præclare dicit de firmo et constanti mentis statu. Rogat Julianum ut sæpe ad se scribat. Epist. CCXCIV. - Festo et Magno. Significat se ve hementer optare ut pietas ad summum perveniat. Demon strat utilitatem doctrinæ libris consignatæ, quæ et ab sentibus et posteris prodest. Epist. CCXCV. - Monachis. Hortatur ut cœnobiti cam vitam amplectantur, caveantque ne quis eos a Pa trum fide abducat. Epist. CCXCVI. - Viduæ. - Excusatione utitur, quod vidua mulabus diu usus sit eximia ipsi ejusque filiæ præcepta tradit. Epist. CCXCVII. Viduæ.· Hortatur ad pietatem, et commendat mulierem, quæ hanc epistolam perferebat. ri. Epist. CCXCVIII. — (Sine inscriptione.) - Causa pii vi Epist. CCXCIX. Censitori. Eximium virum qui e potentia civili ad tranquillam vitam recesserat, hortatur, ut censitoris munus in regione Iboritarum, spe mercedis a Deo consequendæ, suscipiat. Patri scholastici cujusdam fato functi Epist. CCCI. - Maximo consolatoria, morte uxoris af Epist. CCC. consolatoria. Dicto. Epist. CCCII. Epist. CCCIII. Uxori Brisonis consolatoria. Comiti Privatarum. Rogat nt im posita ob falsas criminationes equarum præstatio dimitta tur. Aburgio. Commendat aliquem de Epist. CCCIV. quo antea locutus fuerat. Epist. CCCV. (Sine inscriptione.) quorumdam virtute clarorum. Causa virorum Rogat ut civi Epist. CCCVI. - Principali Sebastia. bus Alexandrinis propinqui corpus, Sebastiæ mortui, pu blico mandato exportandum concedat, et aliquid subsidii ex publico cursu ferri jubeat. Epist. CCCVII. (Šine inscriptione.) inter duo litigantes judicem se præbeat. Epist. CCCVIII. — (Sine inscriptione ) Hortatur ut Pro egeno. Pauperes Ca Epist. CCCIX. (Sine inscriptione.) pralis incolas commendat. Epist. CCCX. (Sine inscriptione.) Pro cognatis. Epist. CCCXI. - Principali. - Rogat ut illius domus, qui hanc epistolam ferebat, publicis muneribus gravata sublevetur. Epist. CCCXII. Censitori. Commenda aliquem metuentem ne ex novo censu læderetur. Epist. CCCXIII.· Censitori. Rogat Galati censi torem, ut de censu domus Sulpicii aliquid remittat. Epist. CCCXIV. — (Sine inscriptione.) - Pro famulo. to. Pro divexa (Sine inscriptione.) - Pro egeno. Epist. CCCXV. (Sine inscriptione.) Commendat viduam sibi propinquam. Epist. CCCXVI. - (Sine inscriptione.) Petit ut mo Epist. CCCXVII. Epist. CCCXVIN. terraneo. Epist. CCLXXXV.¯— (Sine inscriptione.) - Commen (Sine inscriptione.) – Pro con

Epist. CCCXIX. Epist. CCCXX. tia. Epist. CCCXXI. ORDO RERUM QUÆ IN HOC TOMO CONTINENTUR. (Sine inscriptione.) - Pro hospite. (Sine inscriptione.) — Salutandi gra Theclæ. Rogat ut vinum suppe ditet his qui ecclesiæ conseptum exstruebant. 1067 Epist. CCCXXII. (Sine inscriptione.) - Ut cum ami Epist. CCCXXIII.-Philagrio Arceno.- Hortatur at sæpe ad se scribat de domesticis et ecclesiasticis rebus. 1070 Epist. CCCXXIV. Pasinico medico. Hortatur ut sibi caveat a Patricio homine vaterrimo. co Pascha celebret. Epist. CCCXXV. — Magniniano. - Gratias agit quod ad se scripserit per communem filiam Icelium, quam laudat perhonoritice. Epist CCCXXVI. nis causa. (Sine inscriptione.) - Admonitio Epist. CCCXXVII. ria. (Sine inscriptione.) - Exhortato Epist. CCCXXVIII. Hyperechio. Salutat illum, seque ait non melius solito valere. Epist. CCCXXIX. Phalerio. Gratias agit ob pisces ad se missos, sed multo magis ob litteras. Epist. CCCXXX. (Sine inscriptione.) Queritur quod ad se non scribat. Queritur Peracute Monet ut notas et characteres perfectos faciat, et interpunctionibus sit at tentus. Epist. CCCXXXI. (Sine inscriptione.) quod iterum scribere conetur. Epist. CCCXXXII. (Sine inscriptione.) nimium silentium exprobrat. Epist. CCCXXXIII. Notario. Epist. CCCXXXIV. — Librario. - Multa tradit præce pta recte scribendi. Epist. CCCXXXV. — Libanio Basilius. Significat se libenter omnes Cappadoces illi erudiendos missurum nunc autem mittit nobilem adolescentem amici filium, quem Libanio commendat. Epist. CCCXXXVI. — Libanius Basilio. Declarat se adolescentis virtutem admiratum esse; Basilii laudes de Firmo confirmat; quærit quid Firminus rerum agat; eumque partim laudat, partim de illo queritur. Epist. CCCXXXVII. Basilius Libanio. - Alium Cap padocem mittit, quem filium suum appellat. Hunc comi labatur alius adolescens, sed non dives. Epist. CCCXXXVIII.· Libanius Basilio. Gratias agit quod ad se Cappadoces mittat, et declarat se non curare quam divites sint discipuli, sed et egenos, modo studiosi sint, divitibus anteponere. Epist. CCCXXXIX. Basilius Libanio. - Significat se laudem eloquentiæ illi concedere, et jamdudum oblivioni traditis, quæ apud sophistas didicerat, Mose et aliis pro phetis versari. Epist. CCCXL.. 1.ibanius Basilio. Rursus ex præ cedenti epistola ansanı scribendi capit Libanius. 1086 Epist. CCCXLI. - Libanius Basilio. - Existimat idcir co non scribere, quod iram non deposuerit, vel punire velit. britate pronuntiaverat. Epist. CCCLII.-Libanius Basilio.-Mittit suam de homi ne moroso orationem, seque timere significat ac pene mente dejici, dum tam arguti judicis acumen formidat. 1095 Epist. CCCLIII. Basilius Libanio. — Laudat oratio nem Libanii ad se missam. Gratias agit, ac Epist. CCCLV. - Libanius Basilio. quentiæ defert. Epist. CCCLIV. - Libanius Basilio. vicissim a Basilio petit ut ad se mittat orationem contra ebrietatem. Illi primas elo Epist. CCCLVI. Basilius Libanio. Respondet epi stolæ præcedenti, seque discipulum piscatorum esse pro fitetur. Epist. CCCLVII.-Libanius Basilio.-Rogat ut sibi mœ rorem solvat ex aliqua illius epistola conceptum. 1098 Epist. CCCLVIII. Libanius Basilio. Dolet quod non sit cum Basilio; gratulatur quod juvenum curam suadente Alcimo susceperit. Epist. CCCLIX. Basilius Libanio.-Silentium Libanio exprobrat, seque ait libenter ad eum volaturum, si lice ret, sed cum id non liceat, sermones mittere. Epist. CCCLX. Ex epistola ad Julianum apostatam. De Sancta Trinitate, Incarnatione, sanctorum invoca tione, eorumque imaginibus. Epist. CCCLXI. Apollinario.- Consulit eum de nsia et substantiæ vocabulis, ac de consubstantiali Epist. CCCLXII. Basilio Apollibarius. -Respondetur epistolæ præcedenti, et quomodo Pater et Filius unum sint exponitur, exemplis e natura humana adductis. Epist. CCCLXIII. Apollinario. Laudatur supra alios Scripturæ interpretes Apollinarius, ab eoque peti tur, ut se de rebus obscuris consuli patiatur. Epist. CCCLXIV.-Basilio Apollinarius.-Illum per litte ras salutat, et nuntiat venisse episcopos Egyptios, et scripta allata esse prorsus necessaria ad eos refellendos. 1106 Epist. CCCLXV. - Basilius maguo imperatori Theodo sio. In summa Cappadocia calamitate, cum fluvii inun datio res necessarias e vicinis provinciis advehere non sineret, rogatur Theodosius, ut fluvium, pontis commodi tate adhibita, veluti Rubrum mare pedibus pervium effi ciat. Epist. CCCLXVI. - Ad Urbicium monachum. — De con tinentia. Monitum. TUOR DE MORIBUS, excerpta ex Operibus Basilii. 1115 Serino primus. De virtute et vitio. Sermo II. - De doctrina et admonitione. Sermo III. De charitate in Deum et proximum. 1147 Sermo IV. Sermo V.. Sermo VI. Sermo VII. Sermo VIII. Sermo IX. Sermo X. De eleemosyna. De divitiis et paupertate. De avaritia. De peccato. De pœnitentia. De oratione. De jejunio. De morte. Sermo XII. De tristitia et animi dejectione. Epist. CCCXLII.· Basilius Libanio. Sermo XI. Comparat præ cedentem Libanii epistolam cum rosa et spinis. 1087 Epist. CCCXLIII.* Libanius Basilio. Laudat Basi lii eloquentiam. Inexcusabilem Epist. CCCXLIV. Basilius Libanio. esse Libanium contendit, si ad se non scribat. Epist. CCCXLV. Libanius Basilio. Meminit se olim illius eloquio valde delectatum, sed tamen aliquan do injuriam ab eo accepisse, quod se in profundum Ho merici furoris rogatus introducere noluisset. Epist. CCCXLVI. Libanius Basilio. bonis moribus adolescentium quos Basilius miserat. 1091 Epist. CCCXLVII. Libanius Basilio. Episcopos avaritiæ accusat, et ideo timide petit a Basilio, ut tigna ad se mittat. Testatur de Epist. CCCXLVIII. Basilius Libanio. Demonstrat non episcopos, sed sophistas avaros esse et tenaces. Ti gna mittit trecenta. Jocatur in Epist. CCCXLIX. Libanius Basilio. Cappadociam, seque discipulos Cappadoces transmutatu Sermo XIII. Sermo XIV. Sermo XV. Sermo XVI. Sermo XVII. Sermo AVIII. Sermo XIX. Sermo XX. Sermo XXI. prudentia. Sermo XXII. Sermo XXIII. Sermo XXIV. De patientia et longanimitate. De futuro judicio. De imperio ac potestate. De ingluvie et ebrietate. De ira et odio. De invidia et malevolentia. De temperantia et incontinentia. De humilitate et inani gloria. De prospera et adversa fortuna et de De providentia. De anima. De honore parentibus exbibendo, ac de senectute et juventute. Index locorum Basilii ex quibus hi XXIV sermones compositi fuere. Addenda et emendanda D. Marani rum promittit. Epist. CCCL. Basilius Libanio. la præcedenti. Epist. CCCLI. Basilius Libanio mittat orationem, quam de homine moroso summa cele Respondet episto Rogat ut ad se Note Frontonis Ducæi in librum De Spiritu sancto. 1389 Ordo novus Epist. cum antea vulgato comparatus. 1593 Ordo Epist. antea vulgatus ad novum reductus. 1401 Index Epistolarum alphabeticus. Index analyticus in tomum III. Index analyticus in tomum IV. Ex typis MIGNE, au Petit-Montrouge.