Pagina notantur editionis Dionysii Petavii quas typis grandioribus in nostra expressimus. Abraham excelsus qualis fuerit, 409. Abraham æqualis Nino ac Semiramidi, 8. Abraham vocatio, 9. Abraham Ju dæorum parens, 17. Abraham octo liberi, 9. Abraham no nagesimo anno ætatis circumcisus, Isaacus ejus filius octavo nativitatis die, 17. Abrahamitæ a patriarcha Abraham dicti circumcisi, 9. Abrahamitæ et Isacidæ dicti veri Dei cultores, 9. Abratonum fugat venena serpentum, 423. Acacius et Paulus college Epiphanii in officio sacerdo tali, 3. Acacii et sectatorum ejus fidei professio simulata 871. Item alia fidei professio in conciliabulo Seleuciensi habita, 872. In quo vox homoousii, id est, consubstantialis sublata, 873. Quot et qui episcopi huic concilio subscri pserint, 874. Expositionis et professionis istius callida ratio, 875. Divisio trifaria secta Arianorum, 875. Adam quot fuerint liberi, 787. Adam ætas quot anno rum fuit, 4. Adam liberi et nepotes ejus ex Seth, 4. Adam designatus per hominem descendentem ab Hierusalem in Jericho, 394. Adam creatio de terra, 4. Vetus quorumdam de Adam creatione refutata opinio, 4. Adam nomen homi nem significat, 4. Adam uxor ex ejusdem corpore et ex eodem afflatu similis ei procreata, 4. Adam cur a Deo ejectus fuit de paradiso, 516. Adam procreatio, liberi, ætas et mors, 640. Adam neque Judæus, neque idololatra, sed, ut propheta, catholica fide imbutus, 6. Adam liberi cum sororibus matrimonia contraxerant, 287. Adamianorum hæresis tricesima secunda post Christia nismum, sive ordine quinquagesima secunda, 458. Talpæ comparantur, 458. Ridicula eorum hæresis, 458. Ritus quales sint, 459. Ubi conventicula habeant, 459. Nudi cæremonias et mysteria sua peragunt, tam viri quam fe minæ, 459. Ecclesiam suam vocant paradisum, 459. Qualis paradisus terrestris, et victus Adam et Evæ, 459. Ægyptiorum primordia, 8. Ægyptiorum ritus quam sint ridiculi, 1092. Quæ apud eos sacra Harpocratis, 1092. Equinoctium est anni initium, 814. Aerii hæresis quinquagesima septima sive ordine se ptuagesima septima, 904. Hæreses unde natæ, 905. Aeril historia, 905. Monachus cum Eustathio fuit, 905. Presby ter factus ab Eustathio et curator plochotrophii in Pon to, 905. Ab Eustathio discedit et eum hostiliter insequitur, 903. Aerii dogmata, 906. Quo pacto et ubi cum suis degebat, 906. Presbyteros æquabal episcopis, 906. De Paschale male sensit, 908. Mortuorum memoriam et bona pro illis suscepta opera damnat, 907. Jeju nia stata damnabat, 907. Sub Pascha jejunia ab Ec clesia obiri solita in ebrietatem et risus convertebat, 907. Cætera in vita vinolentus, et gulæ ventrique indulgentis simus, 907. Ejus refutatio, 908. Objectio ejusdem circa episcoporum et presbyterorum æqualitatem et solutio, 908. Etas mundi prima quot annorum fuit, 5. Aetiani rebaptizati, 991. Aetianorum cavillatio adversus catholicos, 990. Illi apo stolos et prophetas respuunt, 991. Eorum arrogantia, 989. Aelii Anomæi opusculum, 924-931. Trecenta capi tula ab co conscripta, 931. Ejus refutatio, 931-993. Cur Aetius catholicos vocat temporarios, 932. Aetii absur ditas in creato Deo et increato, 951. Aetii successor Eu nomius, 991. Actius ab exsilio revocatus et episcopus creatus, 991. Aetius sodales suos athletas et athletrias vocal, 987. Ejus salutatio in fine suæ doctrinæ posita a principio dissentit, 987. Partim Sadducæorum, partim gentilium errores sapit, 988. Aetii impia superbaque opi nio, 989. Vide Anomœorum hæresis. Agabi spiritus propheticus circa zonam Pauli, 409. Agni immolatio ab Ægyptiis celebrata, 39. Alexandri Alexandriæ episcopi mors et substitui sibi Athanasium mandat, 722. Alexandro mortuo episcopo Alexandriæ successit Achilles, cui Meletiani Thernam opposuerant, 735. Alexandrinæ Ecclesiae consuetudo in episcopo consti tuendo, 735. Alexandrini episcopi diœcesis ejusque provinciæ, 717. Alogi hæretici, cur ita fuerint appellati, 450. Alogi quomodo Apocalypsim reprehendant, 454. Alogorum hæresis xxxi, post natum Christianismum ordine LI, 422. Unde sic dicti, 423. Apocalypsim et Evangelium Joannis repudiant, 423. Cerintho tribuunt scripta Joan., 424. Joan nem ipsum reprehendunt, 424. Altare Domini nunquam debet feriari, 704. Amen Dei quo Christus Dominus rata fecit omnia Dei promissa, et ea confirmavit, 366. Angeli præsides gentium, cur loricas habere dicuntur sulphureas et hyacinthinas, 457. Augeli cur a Deo innu meri sunt conditi, 295. Angelicorum hæresis XL, 457. Angeli cum coelo terraque producti, 611. Angelina locus intra Mesopotamiam unde Angelici hæ relici, 505. Anima. Animam esse immortalem probatur expressis Scripturæ verbis, 559. Anima extra corpus peccare nou potest, 565. Sed illud refutatur, 566. Anima in corpore inclusa tanquam in loco supplicii, 564. Anna et Joachim beatæ Mariæ parentes, 1049. Anomorum hæresis, 912. Princeps Aetius a Georgio ordinatus, 912. Adulta ætate exteras disciplinas didicit, 913. Ejus relegatio, 914. Ejus dogma, 914. Aetius ab Arianis excommunicatus, 916. Aetianorum superbia, 916. Aetii perfidia similitudine demonstratur, 916. Aetiani Dei præcepta negligunt, 916. Anomœos esse idololatras et so lem ac cæteras creaturas adorare, 985. Anomœorum origo et a quo profluxerint, 886. Anomi cum Judæis couſe runtur, 1036. Antidicomarianitarum hæresis quinquagesima oclava sive LXXVI ordine, 1033. Qualis illa fuerit, 1033. Apellcianorum hæresis XXIV post exortum Christiani smi, 380. Unde sic nominati, 380. Apellis dogmata, 340. Marcionis magistri sui opinionem oppugnat, 380. Tria ejusdem principla destruit, ac unum omnino constituit, 381. Dum vult unicum esse principium sine nomine, 381. Negligere mundum, 381. Sed hunc alium Deum produ xisse mundi creatorem sed malum, 381. Ejus dogmatum confutatio, 381. Christum boni Dei Filium postremis tem poribus venisse asserit, 31. Eumdem ex Maria Virgine natum dicit, sed aliunde carnem assumpsisse, 381. Scili cet ex quatuor elementis, 582. Quomodo eam deposuerit, 382. Fabulæ tales ridentur et refelluntur, 382. Mendaces Apelleiani, 383. Negant corporum resurrectionem, 383. Inepte disserunt de anima Christi, 585. Item de corpore ejusdem, 386. Corpus enim illius spiritale in cœlo vidit Stephanus, 386. Corporum resurrectio probatur contra Lucianum et Lucianistas, 386. Illi comparantur cum era brone quem zopyrum vocant, 387. Apocalypsis quædam mysteria explicantur, 454. Apollinaris dogma de carne divinitati Verbi consub stantialis, refutatur, 1000. Et vera Christi bumanitas pro batur, 1001. Verbum ea sibi attribuit quæ corpus passum est, 1002. Apollinaris ob doctrinam singularem commen datio, 1016. Refutatur ejus hæresis, 1018. Apollinarista rum objectio, 1020. Christus humanas affectiones habuit, 1020. Humanæ naturæ in Christo dignitas, 1022. Apollinaristarum b'asphemia de Christi corpore ima ginario, 998. Quaternitatem non trinitatem asserunt, Apostoli dictum, Quod facio non cognosco, quomodo sit interpretandum, 583. Apostolorum Judaicorum functio, tum et ministrorum qui Azanita dicuntur, 155. Apostolo rum constitutio qua vitis catholicam Ecclesiam demon strare dicitur, 390. Apostoli Judæorum et patriarchæ, 128. Apostoli quo ordine fuerunt a Christo vocati, 437. Apostolorum electio et enumeratio, 50. Apostolicorum hæresis, XLI post Christianismum, Iidem dicuntur apotactici, renuntiatores et cur, 566

quibus orti, 506. Andreæ ac Thomæ actis adhærent, 506. Nuptias improbant, 506. Ubi habitent, 507. Aquæ benedicta ac cruce signatæ vis, 137. Arbitrii libertas cuique est concessa, 573. Arcæ Noemiticæ apud Cardycæos reliquiæ asservatæ, Archonticorum hæresis vicesima post Christianismi or tum, 291. Ubi proseminata fuerit, 291. Et ab Enctato sive potius Atacto quodam anachoreta propagata, 291. Archon tici apocryphis libris utuntur, 292. Eorum dogmata, 292. Corporis negant resurrectionem, animæ credunt, 292. Eorum fabula de congressu diaboli cum Eva, 293. Quos prophetas profitentur, 297. Hæresis Archonticorum ex multiplici anguium colluvie conflata, 299. Arianorum hæresis quadragesima nona sive sexagesima nona, 717. Nicæna synodus contra Arianos, 735. Quibus Scripturæ locis errorem suum confirmarent, 736. Ariano rum hæresis cur a Deo tolerata, 737. Eorum fautores principes, 737. Arianorum fraus, 738. Eorum firmamentum, 738. Eorum blasphemia de Filio Dei, 738. Captiosa oratio, 739. Ejus refutatio, 740. Arianorum objectiones, 742. Ani mam humanam detrahunt Christo, 743. Ariani catholicos et verbis et armis persequuntur, 885. Arianorum variæ ob jectiones prima est de solo et vero Dec, 731. De Filio creato, 758. Ex Joannis 1 capite, 662. Et ejus solutio, 763. Ex Actibus apostolorum, 764. Ex Matthæi Evangelio, 766. Ex Joannis Evangelio de mittente majore misso, 775. Ejus responsio, 776. Item de mittente dissimili a misso, 776. Ex Joannis xx capite, quo Christus dicit Deum, meum, 777. Arianorum secta in tres factiones divisa. 670. Ex iis qui fuerint occulti fingentes se esse orthodoxos, 871. Quæ fuerit eorum fides qui Seleuciæ fuerunt con gregati, 871. Ariani Epistolam ad Hebræos rejiciebant, 760. Arianorum objectio ex I Corinth. ubi de mortuorum resurrectione agitur, 798. Ejus solutio, 799, 800, 801, 803. Iterum alia objectio ex Joannis quinto capite, et ejus refutatio, 803 Ariani Hebraicæ linguæ ignari, cujus vo cum vis expendenda, 749. Ariani refutantur circa obje ctionem de consubstantiali verbo, 796. Consubstantialis vocabulum est necessarium, 797. Arianorum quanta calli ditas in circumveniendis simplicioribus mentibus, 757. Arianæ hæreseos confutationis conclusio ab illuminatione' per sputum ex Evangelio Joannis, 806. Ariani negant ani mam assumptam a Christo, 771. Sed Arianus ballucinatus videtur in Isaiæ loco citando. 772. Et quæ de Patre tro pice dicuntur, cur non de Filio similiter usurpentur, 772. Ariani de Spiritu sancto perversum dogma refutatur, 777. Eum non esse creatum, 778. Ex Matthæi xix capite obje ctio de solo bono Deo, 780. Quia multa bona in Scripturis appellantur, 781. Alia objectio ex Matthæi xx et Marci x de filiis Zebedži, 781. Qui locus explicatur, 782. Objectio de Christo suscitato ex mortuis a Deo, 782. Alia ex Luca xx capite de Christo orante Patrem, 781. Alia de auxilio angelorum, 785. Cur Christus in eo ut in cæteris passio nes humanas susceperit, 785. Quomodo angelus Christum confortasse dicitur, 786. Alia objectio de Christo lugente quod a Deo sit derelictus, 787. Sed humani in Christo affectus fuisse probantur, 788. Et ejus anima ad inferos descendit, 789. Et occlusis foribus ingressus est, 791. Et cur in cruce partim Hebraice, partim Syriace sit locutus, 792. Alia objectio ex Joannis xiv et xvi, Fac ipsos ut sint in me, etc., 793. Ejus refutatio, 793. Et Ecclesia Christo proxima, 793. Quo sensu unus dicatur Christus cum Deo et cum discipulis, 791. Arianorum argumenta captiosis syllogismis conclusa, et eorum refutatio, 794. Ariani Ari stotelici eorumque cavillatio, 795. Ejus solutio. 795. Arianorum impietas nescio quid simile idolis de Christo statuentium, 755. Ariani refelluntur, ostenditurque Chri stum non dici creaturam, 758. Arius. Unde oriundus et quomodo a fide aberraverit, 717. Sub quo floruerit imperatore, 717. Arius ab Eccle sia dejectus in Palæstinam recessit, 720. Ejus mores et habitus, 729. Detegitur a Meletio Thebaidis episcopo, 729. Excommunicatur cum suis sectatoribus, 729. Ale xandria discedere jubetur, 729. Multos in fraudem indu cit, 730. Fugit in Palæstinam, 730. Alexander episcopus epistolas encyclicas ad episcopos misit, 730. Quot numero fuerint, 730. Arii fautores quorum princeps Eusebios Nicomediae episcopus, 730. Arii epistola qua suum dogma explicat, 731. Alia epistola ejusdem ad Alexandrum, 732. Sed Constantinus encyclicam epistolam scripsit contra Arium, 734. Arii mors prodigii similis et a Deo in ultio nem immissa, 722, 735. Artotyritæ dicti a pane et caseo, quibus in mysteriis suis utebantur, 418. Aspides seipsas devorant, et fortior carum aspidogor gon vocatur, fäl. Aspidogorgon una ex aspidibus fortior cæteras absu mens, 61. Aspis ab aspide venenum mutuo haurit Proverb., 68. Assur a Græcis idem creditur cum Zoroastro, 7. Assur filius Nembrod quas urbes condidit, 7. Assyriorum primordia, 8. Asterius sophista in persecutione Maximiani fidem ejuravit, 815. Athanasius creatur episcopus Alexandriæ, ejusque stu dium in Ecclesiam, 736. Multa perpessus ob fidem, 736. Athanasii episcopi Alexandriæ epistola ad Epictetum Corinthiorum episcopum, 997. Athanasius ordinatus epi scopus Alexandria, 722. Athanasius Meletianos ad com munionem urget, 722. Idem accusatus, 723. Hujus causa concilium Tyri jussu Constantini congregatum, 723. Ur satins et Valens accusatores Athanasii ab Eusebio subor nati, 724. Relegatur Athanasius, et in Italia exsulat, 725. Arsenius vivus producitur et integer, 725. Athana sius restitutus, 725. Iterum pulsus ac denuo restitutus a Joviano imperatore.726. Eum Valens imperator ejicere noa audet, 726. Atheniensium sacra et Dionysii orgia, 1092. Attica regio unde dicta, 11. Audianorum hæresis L post Christianismum, ordine Lxx, 811. Aliter Odiani dicti, 811. Ubi et quomodo de gant, 811. Quis eorum auctor, 811. Audianorum schisma, 812. Audianorum error de imagine Dei, 813. Variæ opi niones de eo in quo sita sit imago Dei in homine, 814. Dei imago in homine non periit, 814. Loca quibus pitun tur Audiani ut probent imaginein Dei esse in corpore hominis, 816. Deus quomodo a prophetis sit visus, 817. Audianorum de Paschate error, 820. Eorum circa hoc calumnia, 821. Audianorum vita sanctissima, 827. Alio rum communionem devitant, 827. Audius. Audii historia, 811. Ejus libertas in reprehen dendo, 812. Ab Ecclesia se segregavit, 812. Audius creatus episcopus, 812. Audius senex in Scythiam ab imperatore relegatus, 827. In Gothia monasteria instituit, 827. Azura, uxor Seth ejusdemque soror, 287. Babylon condita, et linguarum divisio ac varietas, Baptismus in nomine Patris et Filii et Spiritus sancti indicat Dominicæ Trinitatis verum mysterium, 1120. Ba ptismus Christi, quo non tam purgatus ipse ab aquis quam aquas purgavit, 1136. In baptismo Patris vocem audiit ot columba specie Spiritum sanctum delapsum vidit, 1137. Passio ejusdem, qua sola humana natura non divinitas passa est, 1138. Tum resurrectio et conversatio cum di scipulis, 1138. Baptizantes iterum hæreticos, etiam Arianos perperam facere, 1095. Barba tonsio prohibita constitutionibus apostolicis, Barbarismus prima hæresis, unde dictus, 1113. Barbarorum variæ sectæ, et Indorum LXXII, 1091. Bardesianistarum hæresis xxxv) post Christianismum, sive lv1, 476. Quis fuerit Bardesianes, 476. Scripsit con tra astrologos de fato, 477. Ejus errores, 477. Negavit mortuorum resurrectionem, 477. Ejus refutatio, 477. Barnabas consolationis filium significat: idem Joseph antea dictus eratque Cyprius, 149. Basilianorum hæresis i post Christianismum, 68. quo et ubi introducta, 68. quibus Basilides eorum auctor edoctus, 67. Ejus verba et dogmata, 67. Christum sub imagine hominis tantum apparuisse in terris asserit, 70. Eum passum in cruce fuisse negat, 70. Virorum ac mu lierum promiscuos concubitus permisit, 71. Martyrium damnat, 71. Se hominem solum, cæteros canes putat, 72. Doctrinam suain celari volt paucisque communicari, 72. Undenam nata ejus bæresis, 72. Principium statu!t Abra sax, unde conficta fabula de CCCLXV cœlis, 75. Ex quo DLXIII membra in homine colligit, 73. Contra illum scri psit Irenæus. 73. Ejus dogmata refutantur, 74. Bitumen vim habet adversus venena, Bona multa in Scripturis appellantur, 781. Bosphorus filius Atthidis, unde urbs in Euxino, 11. Cadavera mortuorum minime esse detestanda, 26. Cælibatus clericorum confirmatur, 1104. Ordines eccle siastici, 1104. Cæremonia Judaicæ ad Christianos ritus referebantur, Caianorum hæresis XVI post Christianismum, 276. Di

eti a Caino, 276. Cainum venerantur ut parentem suum, 276. Item alios infames et reprobos, 276. Judam colunt, et ipsius nomine circumferunt Evangelium, 276. Angelos quis peccatis accommodant, 277. Supponunt libellum apostoli, quod Pauli Anabaticum vocant, 277. Virtutem duplicem faciunt, 78. Malos natura definiunt, 279. Refu tatio Caianorum circa meritum Judæ proditoris, 282. Caini Judas imitator fuit, quia fratri suo mentitus est, 280. Calvariæ locus unde dictus, 594. Campsace vulgo apud Judæos, cacubium vasis ænei genus, 136. Cana quid significet, 432. Canis apologus umbram pro carne captantis cui compa rantur hæretici, 299. Capillorum promissio in viris improbatur, 1073. Carnem legi Dei subjici, sed non sapientiam carnis,577. Carnis et corporis an aliqua sit differentia, 580. Carnium esum nequaquam improbatum, aut prohibitum à Deo, imo a Christo usurpatum, 146. Caro quo sensu damaetur ab Apostolo, 1021. Carpocratiani quas colant imagines, et gentilium rita adorent, 108. Animas tantum salvari credunt non corpora, 108. Eorum refutatio, 108, 109. Carpocratianorum hære sis post exortum Christianismi septimia ab auctore Carpo crate, 102. Ex omnibus aliis conflata, 102. Carpocratiano rum superbia, 103. Magicas artes colunt, 104. Voluptatis causa omnia faciunt, 101. Solo nomine Christiani, 104. Natura turpe et malum nihil esse asserunt, sed hominum opinione. 103. Masculam exercent libidinem, 103. Animas nisi omnibus nequitiis perfunctas liberas post mortem non fieri credunt, 106. Suos sectatores ad imam auriculam dextram ferro inurunt, 106. Carpocratis error, 10%. Cataphryges unam Maximiliam principem suæ hæresis jactant et prophetissam, 413. Catharorum hæresis, xxxix post Christianismum, vel quinquagesima noua, 493. quo auctore profecti, 493. Novati auctoris Catharorum historia, 493. Ejusdem hære sis, 493. Digamos non admittebat, 493. Triplici similitu dine refellitur, 495. Rejiciebat omnem pernitentiam post baptismum si quis peccasset, 495. At pornitentia iterari oolest, baptismus non potest, 497. Puros se vocant Catha ri, cum sint impuri, 499. Comparantur basilisco, 504. Similes Catharis sive Novatianis Donatistæ in Africa, 501. Catholica fides quænam sit vera et orthodoxa, 257. Caulaucauch quid significet apud Nicolaitas, 79. CerJonianorum hæresis xxı post Christianismum, 299. quo sic dicta, 299. Sub quo papa vixerit Cerdo, 300. Ejus dogmata, 300. Marcionis præcursor fuit Cerdo, 300. Ejus brevis refutatio, 301. Cerinthi et Joannis discrepans sententia de Christo, Cerinthianorum hæresis sive Merinthianorum, quæ est octava post Christianismum, 110. Ubi Cerinthus hæresim profiteri coperit, 110. Jesum a Christo separavit, 110, 11. Legem esse bonam dixit, 110, 111. Apostolos tur bavit, 110, 111. Petro se opposuit, 110, 111. Seditionis auctor, 110, 111. Erat circumcisus, 110, 111. Cerinthiani Evangelium Matthæi mutilant, 113. Asserunt Christum nondum esse a mortuis excitatum, 113. De semine Jose phi natum refutatur, 113. Merinthiani etiam dicuntur Cerinthiani, sunt enim lidem, 115, 116. Et ideo sepedoni bicipiti serpenti comparati, 113, 116. Cham filius Noemi Palæstinam occupavit, unde regio Chanaam, 701. Ejus filii, 704. Chiliastarum error tribuitur Apollinari, 1031. Et qualis illa fuerit hæresis, 1032. De sancti Joannis Apocalypsi quid sentiendum, 1031. Christianismus primum Antiochiæ vocari cœptus, 51. Christiani post Hierosolymorum excisionem Pellam ha bitabant, 123. Christianorum ac professionis Christianæ quanta sit perfectio in omni vita, 499. Christiani unde dicti Jessæni, 120. Christiani Nazaraæi dicti, 117. Et pri mum Antiochiæ dicti Christiani, 117. Item et Jessæi, 117. Christianorum sacerdotium, 470. Christiani e Gotthia pulsi a rege quodam gentili, 828. Christianorum contro versia circa eos qui saerificia idolorum obierant, et post ea pœnituerant, 717. Diversæ circa illud dubium sen tentie Meletii, Pelei, et aliorum contra opinionem Petri archiepiscopi Alexandrini, 718. Christus nos redemit, sed non emit, et redemptor est noster non emptor, 309. Quomodo minor Joanne dicatur, 324. Christum verum fuisse hominem probatur ex Magda lenes ministerio in ungendis pedibus Domini, 325. Tum ex aliis locis contra Marcionem, 327. Cur Christus in gloria Eliam et Moysem adhibuit, 328. Christus resurgens sub tile corpus induit, et clausis januis est ingressus, 593. Cur cicatrices corporis sui retinuerit, 593. Januis clausis ingressus est contra Calvinistas, 593. Cur dicatur Christus primiti dormientium, 594. Ante illum multi resurrexe runt, 594. Christi prædicatio quando initium habuit, 48. Qua elate prædicare corperit, 48. Quando obtrectatores habuerit, 48. Quando redemptionis opus per passionem fuerit exsecutus, 48. In carne passus, in divinitate nihil passus, 49. Quale corpus babuerit in vita, quale post re surrectionem retinuerit, 49. Idem post resurrectionem clausis januis ingreditur, 49. Apostolis præcepit verita tem docere et baptizare in nomine Patris, et Filii, et Spiritus sancti, 50. Christi incarnatio omnes fugavil hæ reses, 47. Et verbum idem est genitum ab æterno, 47. Quomodo ex Maria genitus et conceptus de Spiritu san cto, 47. Nativitatis ejus descriptio, 48. Christus cur deci ma quarta luna passus, 421. Christum verum esse Deum, 143. Et ex Virgine natum sine virili semine, 144. Christumu Filium Dei nulla ratione dici creaturam posse, 759. Chri stus legis complementum, quia Christus et lex omnem implent justitiam, 369. Christus sacerdos, et sacrificium, victima, altare, Deus, homo, rex, pontifex, ovis, agnus, 472. Christi sacrificium omnia exstinxit sacrificia, 360. Christi nomina sive attributa, quæ illis aptantur, 758. Christus sponte sua passus est, 74. Christus Josepho ap paret primo, 132. Christi vita ordine digesta et exposita, 439. Christi crux adversus hæreticorum virus verum re medium, 101. Christus sanavit homines ab infirmitatibus, non pecudes, 650. Christus quando in mundum venerit, 663. Christi triginta anni fastis consulum ordine suo no tati, 445. Christus cur primogenitus sit dictus, 1033. Christus re vera humana omnia suscepit, 1029. Christus cur in regem noluerit inungi cum ipse e regia Davidis stirpe esset oriundus, 117. Nec tamen prophetæ in eo lapsi, 118. Christi adventus Judæis per prophetas prædi catus, 18. Christus prophetis apparuit, suumque adventum nuntiavit, 518. Cur dicatura et, 519. Christus cur Joan ni matrem commendaverit, 1042. Christus clausis foribus ingressus est, 1025. Humanam mentem habuit, 1024. De Chris'i mente objectio ejusque refutatio, 1025. Christus quomodo sit passus, 1026. Declaratur proprietatum utrius que naturæ in Christo communio, 1027. Christi mens qua dicatur, 1028, Christus cor nuptiis voluerit interesse, 452. Christus quomodo et quando fuit a Magis adoratus, 431. Christi Incarnatio vera, et divinis oraculis prænun tiata, 51. Christus quo tempore et anno ætatis passus, 446. Ita ut tria Paschata impleverit, 416. Quo mense natus est, 416. Ejus annus acceptabilis, 417. Tempus passionis ejus, 448. Christi infantia non sine quibusdam miraculis acta, 442. Ejusdem nativitatis tempus-accuratius expen ditur, 444. Christus: egiam dignitatem pontificibus con cessit, 119. Christus qua ratione pontifex et sacerdos dicatur, 762. Christi divinitas passionis est expers, 748. Christus cur fuerit circumcisus, 133. Christus rex et sa cerdos, 119. Christus quomodo redemerit et non emerit, el quo pretio, 699. Christus tam ex Verbo incarnato, quam ex homine divinitate affecto subsistit, 765. Christus quam ob causam judicari voluerit, 774. Christi adventu lex soluta, nec potuit amplius impleri, 123. Christum ve rum hominem fuisse, et in Virginis utero coaluisse, post ea circumcisum, etc., 152. Christum diem judicii non ignorare, 766. Et quomodo dicatur etiam illum ignorare, 767. Cognitio variis modis, ut et ignorantia, usurpatur, 768. Et cur Pater solus judicii diem nosse dicatur, 769. Angeli vero diem judicii prorsus ignorant, 770. Christus parabolas suas ut plurimum explicavit, 206. Christus cur Patrem ipse oraverit, 753. Christum nudum hominem non fuisse, sed Verbum vestitum humanitate, 763. Christi propria adjuncta, veritas, lumen, vita, et horum etiam parens ac genitor, 377. Christus in Golgotha crucifixus supra sepulcrum Adami, 394. Christus cur corporis affe cliones experiri voluerit, 770. Historia nativitatis Christi et dies ejus natalis juxta tempora et fastos imperii, 1118. Christus post resurrectionem clausis januis ingreditur, 1120. Christi vitæ summa et divinæ dotes, 1136. Cibi immundi nulli sunt a Deo creati, sed omnia sunt pura cum gratiarum actione. 147. Circumcisi veræ religionis successores, 17. Circumcisio nihil confert ad Christi imitationem, sed tantum bona opera, 162. Circumcisio non est ad salutem necessaria, 160. Idolo latræ et sacerdotes Ægyptii utuntur circumcisione, 160. Item et alii permulti, 160. Christi circumcisio, non partem sed totum hominem circumcidit, 161. Ea viris et mulieri bus simul conceditur, 161. Sed circumcisioni præstat baptismus, 161. Circumcisionis quæ causæ fuerint, 17. Circumcisionis cruor stetit in Christi circumcisione, 153. Circumcisione sublata successit regeneratio per lutionem haptismi, 113. Circumcisionis instituendæ ratio, 153. Cir cumcisio signum justorum legis tempore, 150.

Clemens utrum successor Petri fuerit, 107. Clemens Alexandrinus a quibusdam Atheniensis habe tur, 213. Coelum et terra cur transire dicantur, 555. Cogitationum genus duplex, earumque effecta, 588. Cogitationes van muscis ab Homero comparatæ, 586. Cogitationes malas evitare non possumus, sed possumus repellere, 584, Colluthus hæresiarcha tempore Arii, a quo dicti Collu thiani, ut ab isto Ariani, 728. Collyridianorum historia, 1058. Istius hæresis refutatic, 1058. Collyridianorum hæresis qui Mariæ sacrificium offe runt, quæ est quinquagesima, sive septuagesima nona, 1057. Unde prodiit hæc hæresis, 1057. Colorbasil quid intelligant per aquam Siloe, 258. Et quæ vera sit ejus secundum catholicos interpretatio, 258. Colorbasiorum hæresis, quæ est decima quinta post ortum Christianismi, 258. Colorbasus ejus auctor quis fuerit, 261. Ejus dogmata, 261. Colorbasi refutatio. 259. Inepte ac impie Deum ho minis Filium dicunt, 260. Columbæ natura, et quid illa significet, 275. Consobrina uxores ducebantur, et non amplius sorores post multiplicationem hominum, 288. Constantini imperatoris duo præclara statuta, 821. Constantius Constantini filius plus imperator licet fau tor Arii, 737. Constitutio apostolica de Paschate, 822. Constitutiones apostolicæ non rejiciendæ, 822. Consubstantiale Verbum, 796. Et quod consubstantialis vocabulum sit necessarium, 797. Quod tamen Arius et Sabellius fugiunt cane pejus et angue, 797. Utrum in Scripturis reperiatur, 797. Licere uti vocibus quæ in Scriptura non sunt, 797. Verbum consubstantialis, etsi in Scripturis non reperiatur, tamen ad sensum Scripturæ intelligendum necessarium, 798. Consubstantialitas in Trinitate est fidei firmamentum, 936. Corpus Christi per granum frumenti adumbratum, 597. Idem omnino fuit post resurrectionem, quod erat dum viveret, 598. Corpus Christi non fuit imaginarium sed verum, 1003. Contra Manichæum, 1003. Corpus hominis a Deo ad omnem honestatem esse creatum, imo et usum rei venereæ ad Dei decus referri, 289. Corpus animæ vinculum non esse demonstratur, 569. Corporis depositio justar agri, et cur ita, 602. Corpus animale et spiritale quomodo sit intelligendum, 592. Creati et geniti differentia plane et aperte explicata, Creaturæ omnes subjectæ sunt Deo contra Arium, Cretenses mendaces dicti auctoritate Callimachi et Epi menidis, qui a Paulo citantur, 362. Crux maledictum legis, et cur ita, 700. Crucis signum quantam vim habeat adversus maleficas artes, et præsti gias dæmonum, 132. Crucis signo dæmoniacus sanatur per aquæ aspersionem, 134. Cycli lunaris atque epactarum ratio, 825. Cyprus insula Citium vocata, et Cypriorum Rhodiorum que nomen sub Citio continetur, 150. Dæmones per feminas errores introducunt, 1058. David primus rex e tribu Juda, sed Saul illo prior ex tribu Benjamin, 15. Davidis sedes regia sublata ex quo Christus Bethlehemi est natus, 118. Davidis sedes regia per Christi regnum fuit in Ecclesiam translata, 118. Davi dis tabernaculum resurgere quid sit, 559. Decimatio quid adumbraret apud Judæos, 20. Deorum genealogia ex Hesiodo qui ex Chao prodie runt, 166. Item et alii qui dicuntur ab eo conficti, 167. Deorum gentilium, Saturni, Jovis, etc., origo, 8. Deus. Dei summa liberalitas in omne creaturarum ge dus, 939. In Deo nihil est prius vel posterius, 963. Deum a potestatibus ac principatibus victum non fuisse probatur contra Manichæos, 641. Deo melius est nihil, ac proinde quod simile est illi omnium est optimum, 952. In Deo esse affectiones implum est dicere, 953. Deus est onini potens, 953. Passionis est expers in generando, 951. Deum non videri a quoquam, Christum tamen per carnem divinitatem fuisse probatam, 613. Quomodo Christus in Patre non sit, ut in corde hominis verbum, 613. Deus quomo lo a prophetis sit visus, 817. Deus quomodo videri ac non videri posse dicatur, 818. Dei immensa est poten tia, et ejus võluutati nemo potest resistere, 818. Šin:ili tudine declaratur quomodo videatur Deus, 819. Deus quomodo gigúit, item homo quomodo gignit, 730. Deus el materia duo principia Manichæorum et eorum refuta tio, 630. Diversis ea nominibus vocabant, 630. Deus ma lus esse non potest, neque mali auctor, 631. Deus sæculi quis dicatur in Evangelio, 684. Deus nihil femineum po test admittere contra Manichæos, 658. Dei opera sunt ad mirabilia, quod probatur ex mundi opificio, 596. Deus personam unam non admittit, neque in eo unius esse po test personæ consideratio, 482. Et unus omnium rerum conditor Deus, non vero angeli contra Saturnilum bære ticum, 65, 66. Deus quomodo jurare dicitur, 117. Deus unus in Trinitate personarum contra Noetianos, 481. Deus ob mortem homini propositam non est accusandus, 551. Deus solus adorandus, nulla vero creatura adorauda, 532. Deus cur malos in hoc mundo toleret, 379. Dextra et sinistra quomodo dicantur, 209. Diabolus simpliciores plerumque ut mulieres aggredi tur, 269 Diaboli filii quomodo dicantur, 296. Diabolus peccatum ab Apostolo vocatur, et quare, 583. Diabolus a quo productus, 543. Et quid sit, 544. Diabolus quid sit, quando fuerit, sive esse cœperit, 632. Diabolus quo pa cto Ecclesiam Dei vexet, 996. Diabolus humani generis hostis, quibus artibus hominem e cœlo deturbare conc tur, 923. Diaconissarum ordo et functio in Ecclesia, 1060. Ex quo mulierum genere sumerentur, 1060. Presbytidæ, presbyteridæ ac sacerdotissæ, 1061. Dictamnum unde dictum, et quomodo verbo divino possit accommodari, 422 Digami non admittuntur a Novatianis, 495. Triplici si militudine refelluntur, 495. Ab ordinibus sacris arcen tur, 496. Diluvium et quot ab eo servata animantia, 5. Ante di luvium hæreses nullæ, 4. Dimoritarum hæresis, 57 sive 77. Hi Christi perfectam incarnationem abnegant, 993. Ejus auctor ac propagator Apollinaris, 996. Ejus error, 996. Et synodus habita con tra Apollinaristas, 997. Dioscorides Herbarius, 3. Dipsadis virus præsentissimum, cui et hæresis compa ratur, 258. Discipuli Christi septuaginta duo, præter quatuor evan gelistas et septem diaconos, 0. Divites et pauperes in Evangelio quomodo beati dican tur, 702. Dogmata quæ aperte falsa sunt ea disputando agitari non debent, 999. Dominica die jejunare est velitum, 813. Dominicis diebus ac Pentecostes jejunare non licet, 110%. Dosithei historia, 30. Dositheorum hæresis quæ est quarta Samaritano rum, 30. Draco qui ostracites dicitur, cui Noetus comparatur, Ebion Joannis tempore vixit, 149. Et Ebionei Paulo maledicunt, 149. Ebionei Matthæi Evangelio mutilo utuntur, 137. Utun tur etiam libro qui Petri circuitus vocatur a Clemente re futato, 159. Lavant quotidie, 139. carnibus et animatis abstinent, 139. Virginitatem respuunt et omnes prophe tas, 139. Cur abhorreant a carnium esu, 139. Eorum my steria, 139. Apostolorum actus fictos circumferunt, 140. Ebion quid Græce significet, 141. Quo remedio utantur adversus morbos, 141. Elxæi somnia amplectuntur, 141. Unde suos errores traxerint, 142. Quomodo suos conven tus vocent, 142. Cogunt adolescentes ad nuptias nondum puberes, 142. Repudia permittunt, 142. Quos agnoscant prophetas, 142. Qualem confiteantur esse Christum, 142. Libri ab Ebioneis suppositi, 147. Ebionorum hæresis de cima post exortum Christianismum, 125 Unde dicti, 125. Eorum dogmata, 125. Judæis Sabbatum et circumcisio nem, a Christianis nomen assumunt, 126. Crebras lotiones usurpant post mulierum complexus, 126. Virginitatem prohibent, 126. Ubi suam hæresim propagaverunt, 126. Quid de Christo sentirent, 126. Solo Matthæi Evangelio utuntur. Ebrietatis et edacitatis incommoda, 401. Ecclesia est toto orbe diffusa et ubique terrarum, 507. Eademque navi comparatur, 508. Ecclesia varios habet ordines, sed non omnes passim admittit, 509. Ecclesia Dei dicitur regia via et iter veritatis, 504. In Ecclesia sacer dotalis est et regia dignitas, 118. Ecclesia in una fide con sentit in toto orbe, quasi in una domo habitans, 202. Comparatur soli quod ejus exemplo totum mundum illu stret, 202. Eam perinde obtinent infantes atque eloquen tissimi, 202. Scientiæ copia major fidem non immutat Ec

Ilit clesiæ, 202. Ecclesiæ ritus in celebrando Paschate, 421. Ecclesia cum arca comparatur et cum bitumine, 425. Ec clesia catholica omnium antiquissima, 6. Ecclesia quarum virtutum habeat exercitamenta, et quæ vitia fugiat, quas virtutes amplectatur, 1107. Ecclesiæ catholica dogmata circa virginitatem et nuptias, 410. Ecclesiæ singulæ dice ceseos Alexandrinæ, à quibus regi et quomodo vocari so litæ, 727. Suntque Alexandrinæ Ecclesiæ plures, 728. In ter quas fuit Cæsarea, 728. Ecclesiam unam esse uni et genitrici suæ, 1083. Ecclesia columba dicitur, 262. Ecclesiastici ritus et decreta, 1103. "Es quid significet, 406. Elias virgo fuit; non tamen adorandus, ut nec Maria, nec Thecla, nec quævis alia sancta, 1062. Eliæ prosapla et quorumdam aliorum prophetarum origines, 170. Elias a Deo alitur cibo quodam incognito, 593. Elxai pseudopropheta, 40. Et frater ejus Elxæus, et quibus moribus fuerit, 40. Ejus jusjurandum per salem et terram, etc., 40. Osor virginitatis cogit ad nuptias, 40. Exaus pseudopropheta, 197. Elxai auctor quatuor secta rum, 43. Encratitarum hæresis XXVII post Christianismom, sive XLVII, 599. Ubi potissimum propagata, 399. Eorum do gmata, 400. Diabolum inter principia rerum ponunt, 400. Quos libros admittant, 400. Nuptias diabolo auctori tribuunt, 400. Ab animatis abstinent, 400. Aqua sola in mysteriis utuntur, 400. Vino abstinent, 400. Negant resurrectionem mortuorum, 400. Eorum refutatio, 400. Castitatem simu lant, 401 Enoch Deo gratus translatus fuit, nec mortem exper tus, 4. Enoch quomodo trauslatus est in corpore, 598. Epicutei hæresis vi, ordine vi, 14. Epiphanes et Isidorus Secundi hæresim amplexi, 210. Me fuit Carpocratis filius, 210. Illi in Samo divini honores consecrati, et templum exstructum, 211. Cephallenii illi sacrificant, 211. Epiphanii cum Vitali congressio circa naturam huma nam in Christo, 1013. Vitalis error deprehensus, 1016. Epiphanius dicit diabolum Dei misericordiam ante Christi adventum sperasse, 289. Epiphanii lapsus de Elisabethæ conjuge, 1016. Epiphanii atas, et sub quibus imperatori bus vixerit, 2. Operis ab Epiphanio instituti ratio, 2. Epi phanii epistola adversus Antidicomarianitas, 1034. Epi phanii modestia et venia deprecatio in hæresibus confu tandis, 1100. Epiphanius quo tempore et quibus impera toribus scripserit, 401. Epiphanius iucertus an Virgo Ma ria sit mortua, 1053. Mariæ virginitas, 1056. Epiphanii modestia in suscipienda disputatione adversus hære ses, 3. Episcopi, presbyteri, diaconi, subdiaconi, lectores, dia conissæ, et ad quid institutæ, 1104. Quales esse debeant, 1104. Exorcista, linguarum interpretes, 1104. Laboran tes qui sint in Ecclesia, 1101. Janitores, 1104. Epi scopum esse presbytero superiorem, 908. Episcopus sine diacono esse non potest, 908. Episcopi Hierosolymitani qui Jacobo primo episcopo fratri Domini filio Josephi suc cesserunt, 636. Eorum numerus usque ad triginta septem distinctus, secunduan tempora imperatorum, 636, 637. Epistola pseudosynodi Ancyranæ, 846. In qua de Patre Filioque geuito disputatur et de nomine filiorum, 819, 850, 851. Ejusdem pseudosynodi anathematismi. Epistola ad Laodicenos est apocrypha, 375. Equus Trojanus quid ex Simonis Magi sensu significa verit, 57. Esdras Samaritas in lege Mosaica instituit, 25. Essenorum hæresis quæ est prima Samaritanorum, 28. Eunuchorum tres ordines, primum genus, 491. Secun dum, 491. Tertium, 491. Unde eunuchi dicuntur, 491. Eusebius Vercellensis exsul ob fidem, 129. Eusebius episcopus Nicomediensis Arianorum signifer, 737. Is Constantium imperatorem sacro lavacro imbue rat, 737. Eustathius Sebastenus seu Sebastiæ episcopus, qui etiam Arianus fuit, 906. Eutactus hæresis Archonticorum propagator, 291. Ejus historia, 291, 292. Eva quomodo differat ab Heva cum aspiratione, 1092. Evangelia nihil habent ambiguum, vel repugnans, Evangelistarum institutum in mysteriis evulgandis, 747. Evangelistarum declarata consensio, 430. Evangelistarum institutum in ordine scribendi, 425. Evangelistæ cur non eadem omnes narraverint, 427. Evangelista explicantur el conciliantur, 805. Evangelistarum conciliatio circa nu merum dæmoniacorum, 653. Et Scripturæ proprietas_ex plicatur, 654. Evangelium Ægyptiacum liber apocryphus, 514. Evan gelium veritatem, lex umbram continet, Evangelü de semine et homine inimico interpretatio contra Manichæum, 679. Item quis sit princeps mundi, 680,681 usque ad 683. Evangelii corruptus locus restitutus, 21. Fatum an sit, et contra fatum disputatio, 55. Fatum Stei corum breviter refutatum, 13. Feminæ dilectæ et contubernales damnantur, 1043. Fidei catholicæ declaratio, 1095. Unica columbæ simi lis, 1095. In Ecclesia eadem fides verum Christi sangui nem ceu vitis quotidie largitur, 1097. Vitæ Christi sum ma, 1097. Baptismus ejus, 1097. Quomodo in eo humana natura sit passa, non divinitas, 1099. Fidei catholicæ at apostolica brevis expositio, 1078. Fides vera nulla re, uullaque vi expugnari potest, 479. Filii Dei an sint duo, objectio et ejus solutio, 896. Filius quomodo dicatur imago Patris, 880. Cur Filius creari dicatur, 880. Filius utrum voluntate sit genitus, 751. Filius quomodo similis sit Patri, 864. Variis modis explicatur similitudo Filii et Patris, 865. Item qualiter similis sit Filius homo reliquis hominibus, 865. Filius Dei quo pacto sit justificatio, sanctificatio et redemptio fidelium, 889. Similitudo qua Christi nativitas explicatur, 889. Filius Patri similis est præstanti quadam ratione.914. Quod multiplici similitudine explicatur, 914, 918. Filius hominis per anticipationem antequam nasceretur est di ctus, 487. Filius proprie et natura est Verbum Dei, 741 Filium qui dehonestat, ut Arius, dehonestat et Patrem, 804. Filium verum esse Deum, scilicet veram lucem e Juce, 756. Fratres et sorores Domini, ex prima uxore Josephi, Garizin mons ultra Jordanem ad Jerichontem, 25. Gaza Hebraice thesaurun significat, 130. Gebal mons ad Jerichontem, 29. Generatio duplex et qualis utraque intelligatur, 653. Genesis parva, liber eo modo inscriptus, 287. Gentes angelis subjectæ ex Moyse et Apocalypsi, 456. Gentiles a Babylone in Samariam transportati, 23. Gentiles in Samariam translati a feris laniati, 22. Georgit Alexandriæ episcopi ignominiosa traductio, 912. Mors crudelissima, 912. Martyr tamen non fuit, 912. Ejus avaritia, 913. Aetium bæresiarcham diaconum ordinaverat, 913. Georgius legatus Constantii ab Alexandrinis occisus, crematus, et ejus sparsi cineres, 726. Gigantes tempore Nembrod, 7. Gnostici. Gnosticorum bæresis sexta post Christianismi exortum, 82. Nicolao orti, 82. Eorum Noria quæ fuerit, 82. Barcaba eorum propheta, et quid ea vox significet, 83. Libri Gnosticorum, 83. Eorum doctrina ebriorum sermonibus comparata, 84. Verba quædam ex eorum Evangelio, 81. Promiscuos usurpant concubitus et bu manis carnibus vescuntur, 84. Dicti Borboriani, id est, canosi ab aliis Coddiani et unde, 83. lidem variis no minibus vocati, ut Militares in Ægypto ac Phibionitæ, Zacchæi et Barbelitæ, 85. Disciplina Gnosticorum, 85. Gnosticorum libri quam impii et inepti, 89. Quam ab surde et lascive Scripturas interpretentur, 90. Animam humanam cum bestiis communem esse dicunt, 90. Gno stici Phibionit quam vana fingant de principibus suis, et quæ sint eorum nomina, 91. Negant Christum de Maria natum 91. Quis sit apud illos et qualis Sabaoth, 91. Cognitio Gnosticorum, 91. Mundi principem draconis effigie fingunt, 91. Quidam ex iis osores mulie rum, 91. Quo quisque apud eos lascivior eo melior, 93. Gnosticorum fabula de Zacharia, 94. Quomodo ipsi tintinnabula pontificis interpretarentur. 91. Levitarum Gnosticorum turpis commistio. 95. Rident monachos, 95. Evangelium sub nomine Philippi profitentur, 95. Quam ridicula dicant de Elia propheta, 95. Refutatio errorum Gnosticorum, 97. Castitatis contra eos defensio, 97, 98. Epiphanius a Gnosticis tentatus, 99. Gnostici communes habent mulieres, 85. Eorum consuetudo in hospitibus excipiendis, 86. Fordi concubitus et abominandi, 86. Liberos non tollunt, sed soli libidini serviunt, 87. Kx secranda retinent in fetu, crudelissime necando, 87. Jejunia exsecrantur, 87. In cute curanda ultra modum occupati, 87. Utroque utuntur Testamento, 87. Quid sentirentinepte de Joanne Baptista, 88. Gnostici a seipsis dissentiunt, quod demonstrat frenæus, 204. Gnostici a Si moniacis originem traxerunt, 58. Gnostici dici potius debeut Cataguosti, id est daminati, 102.

Gorthenorum hæresis, quæ est tertia Samaritanorum, Gratiæ sive dona gratis in Ecclesia non desunt, 403. Hæresis nova contra beatam Mariam, 1037. Mariam virginem esse, 1038. Cur beata Virgo tradita sit Josepho, 1038. Hæresis virus cum serpentum veneno comparatio, 4. Hæreses portæ dicuntur inferorum, 903. Hæreses e gentinium fabulis ortæ, 98. Hæreses unde natæ, et plures earum causæ, 905. Hæreseon omnium conclusio, et ele gans comparatio sumpta ex Cantico, 1076. Hæreseon omuium ab orbe condito indagatio subjectum operis Epi phanii, 2. Hæreseon tredecim brevis index cum suis au cloribus ac ineptiis summatim expositarum, 52, 53, 54, per totum. Hæreticorum confusio aptissima similitudine describi tur, 502. Et quomodo a via recta ipsi deflectant et aber rent alia comparatione ostenditur, 503. Hæreticorum ca lumnia detegitur et stoliditas cum abstinentiam et castos Ecclesiæ mores inepte reprehendunt, 507. Hæreticorum contra Spiritum sanctum blasphemiæ, 1037. Hæretici siml les buprestarum qui sunt e scarabeorum genere, 283. Hæreticorum fraus apta similitudine declaratur, 193. Hæretici varia nomina sortiuntur pro sectarum varietate, sed uno nomine a Christo videlicet Christiani vocantur, 367. Hæretici vitandi ut ne salutari quidem debeant, 248. Hæreticorum varise blasphemiæ, 1035. Hæretici plerique metempsychosis erant assectores, 330. Hæreticorum pravitas a religione Christiana nationes deterret et fugat, 104. Hæretici pro Patre et Filio ingenitum, et genitum usurpabant, 861. Hæretici quidam mortuorum resurre etionem negant, 114. Hæretici qui pro mortuis baptizant, Hebdomas sancta qua celebrabatur Xerophagia, 821. Hebræorum traditio, 1085. Hemerobaptistarum hæresis, quæ est quarta Judæorum, 36, 37. Unde dicti, 36, 37. Vanitas illorum in purgatione peccatorum per aquam, 36, 37. Non est aquæ purgare et eluere peccata, sed pœnitentiæ, 36, 37. Heracleonis dogmata, 263. Quomodo Heracleonita mortuos aspergant, et qualis est sive redemptio Heracleonitarum, 263. Eorum refutatio, 261. Heracleonitarum hæresis ab Heracleone, 262. Hæc est decima sexta post Christianismum, 262. Herbariæ rei scriptores, 3. Herbariæ rei cum hæreseon instituta commentatione comparatio, 3. Herodianorum hæresis quæ est septima Judæorum, 43. Unde dicti, 45. Herodis origo, 43. Et probatur enm non fuisse Christum exspectatum a gentibus contra Herodianos, 46. Hieracitarum hæresis quadragesima septima, ordine sexagesima septima, 907. Unde dicta, 907. Ubi anctor illius vixit, 907. Hieracæ historia, 907. Ejus errores, 907. Vita fuit admirabilis, 710. Nuptias repudiabat, 710. Quibus testimoniis suum errorem probaret, 710. Pueros ante rationis usum mortuos salvari negabat, 711. Melchi sedech putat esse Spiritum sanctum, 711. Probat ex libro Isaiæ qui Anabaticus dicitur, 712. Mor: ejus et senectus acerrima, 712. Ejus refutatio, 712. Comparatur cum iis quorum sensus sunt corrupti, 713. Refutatur opinio illius de pueris innocentibus, probaturque eos salvates et eam ætatem placere Deo, 713. Aria refutatio circa resurrectio nem, 71. Item de nuptiis, 714. Hiericuntis ambitus, et quomodo ejus moenia concide rint, 702. Et peccata Amorrhæorum exitium urbi attule runt, 702. Historia nativitatis beatæ Mariæ Virginis, 1062. Homeri versus qui in alios sensus detorquent, similes sunt iis qui verbis Scripturæ ad suam abutuntur hæresim, Homeri patria anceps de qua varie dubitatum, 326. Homines in angelos nequaquam transformari, 556. Homines quomodo esse possint immortales, 553. Homines in resurrectione quoniodo angelis dicantur fore similes, 358. Homo quid distet a viro, 261. Homo quomodo morta lis ex immortali sit factus, 513. Hominis causa creata sunt omnia, et ipse mundus est tanquam prætorium homini paratum, 510. Quid sit proprie homo, 541. Hominis præ cæteris dignitas, 542. Hydrops serpentis genus ex aquis in terram emergens, et eodem rursus se recipiens, 81. Hypostasis appellatio, et quomodo ab Orientalibus by postases usurpentur, 863. Idololatria quando cœperit, 7. Idololatriæ origo, 1061. Idumæi posteri Esau principes Edam, 10. Ignis et aqua per quam transitus fit, quomodo explica ri possit, 570. Imago Dei in homine ubi consistat, 813. Variæ de eo opiniones, 814. Imago Dei in homine non periit, 814. Non esse in anima positam imaginem Dei, 815. Corpus non esse ad imaginem Dei, 812. Non esse imaginem Dei in virtute, 816. Non esse in baptismo, 816. Inachi nomen datum fluvio, 11. Inachus tempore Moysis apud Græcos, 11. Indiculus brevis hæreseon, quæ in sexto tomo continen tur, in quo hæreses sunt septem, 808, 809. Indiculus continens octodecim hæreses tomi quarti, Indiculus continens summam hæreseon tertii tomi, que numero sunt tredecim, 229. Indiculus hæreseon quæ continentur tomo quinto, in quo hæreses quinque numerantur, 605, 606. Indiculus hæreseon quæ continentur tomo septimo, et sunt numero quatuor, 993. Ingeniti nomen in Scripturis non legitur, 911. Irenæus inter Gallos degens, 174. Irenæus scripsit contra Basilidem ejusque hæresim, 73. Isaac liberi duo Esau et Jacob, 9. Isaacus post susceptos liberos cum Rebecca, non a plius consuevit, 105. Isidori verba in Ethicis plenissima impuritatis, 212. Isis Egyptiorum, 11. Israelis profectio in Ægyptum ad Josephum, numero septuaginta capitum, 10. Israelitæ unde dicti, 10. Israelitarum transitus per mare Rubrum, 11. Jacobus qua ætate in Ægyptum profectus, 17. Jacobus duodecim patriarcharum parens eorumque enumeratio, 10, 11. Jacobi lucta cum angelo, 10. Jacobi nomeu ver sum in Israel, 10. Jacobi posteritas, 10. Jacobus Domini frater Josephi filius primus omnium epi scopus Hierosolymis fuit, 119. Jacobi filii Josephi præro gativa et dignitas, 119. Jacobi cognomento justi historia et martyrium, 1016. Jacobus frater Domini quot annos natus e vita discesserit, 1045. Jacobus idem cum sacer dotali stirpe conjunctus, 1045. Jaldabaoth Barbelonis prior natu filius, et liber sub ejus nomine, 78. Jaredi tempore scelera, veneficia ac pequitiæ prodie runt, 4. Jejunia Judæorum, 159. Jejunium quartæ et sexta feriæ in Ecclesia, 910. De eo apostolicæ constitutiones. 910. Jelxei pseudoprophetæ nomen, unde derivatum, 41. Jepht filia Sicimis colitur, unde idololatria fertur pro fluxisse, 1055. Jesus quo tempore est baptizatus, 439. Jesus quid si gnificet Hebræe, 120. Jesus secundo Josepho apparet.133. Joannes cur Evangelium scripserit, 433. Quando et qua ætate scribere incoepit, 344. Sub Cocceio Nerva revo catus est ab exsilio, 314. Verum tempus et mysterium nativitatis Christi Evangelii sui exordio aperuit, 314, 433. Joannis historia Ebionem in balneo fugientis, ne cum eo lavaret, 148. Joannes quando vox dicatur, explicatur, 761. Joannis Evangelium divinitatem Christi ante om nia detexit, 747. Joannis Baptista de Christo testimo nium, 516. Joannis Evangelium et Acta apostolorum e Græco in Hebraicum trauslata sermonem in Judæorum gazophylaciis servari, 127. Joannes Baptista cur aruudini comparatus et mollioribus vestibus non uteretur, 88. Cur major illo qui minor est in regno cœlorum, 89. Joannes Evangelium quomodo scripserit, 441. Jobi genealogia, 10. Josephi historia ex Epiphanii sententia, 1039. Jacobus ejus fius ex priore uxore, qui et frater Domini diceba tur, 1039. Josephus octogenarius Mariam ducit, 1040. Jo sephus quando mortuus, 1012. Josephus senex octogena rius desponsatus Mariæ Virgini sex e priori uxore subla tis liberis, nec consuetudinem habuit cum Maria, 452. Cur tamen vir Mariæ appellatus, 432, 433. Sed nomine tenus, 433. Josephus vicem patris Christi gerebat, sed re vera non erat illius pater, 155. Josepho ulii fuerunt ex alia uxore nou ex Virgine Maria, auctore Epiphanio, Josephus princeps Judæorum fit comes a Constantino Magno, 135. Idem ab imperatore impetrat ut ecclesiæ in honorem Christi in Judæorum oppidis construerentur, 136. Josephus a Judæis male multatur cum pro fide passus est, 135. Josephi comitis historia dicti Tiberiadensis, 128.

Josephus templum apud Judæos Christo sacrum exstruit non sine miraculo, 136. Josephus ne ab Arianis initiaretur, feretque episcopus, secundas contraxit nuptias, 129. Judæa quando facta est vectigalis Romanis, 445 Ju dei Pascha anticiparunt cum Christus passus est, 448. Eorum computus, 118. Judæorum vilitas in Egypto, 18. Judæorum in duo re gua divisio, 21. Judai cur reprobi, 20. Judæorum cæcitas et scelus, 1036. Judæi et Samaritani unde jurgia inter se exercuerint, 29. Judæorum septem sectæ ante Christi adventum, 31. Judæi unde dicti, 16. Judaismi et circumcisionis initium et origo posterior gentili superstitione, 9. Judex erga reum perinde se habet ac medicus erga ægrotum, 568. Jupiter a poetis dicitur filiam suam Metin (idest pruden tiam) absorbere, 98. Jusjurandum omne est fugiendum, 44. Justinus Samaritanus philosophus et martyr, quando et ubi martyrium passus, 391. Justitia a bonitate sejungi non potest, 223. Lacertæ prudentia cum caligare cœpit, 462. Lazari atas, et de ea quæ fuerint traditiones, 652. Leænæ parientis elegans descriptio, qua Christus cum leone confertur, 1044. Levitica prosapia ex qua sumpti sacerdotes, 17. Lex. Legis triplex genus a Paulo constituitur, 588. Lex et peccatum se invicem consequuntur, 582. Lex cur dicitur mortis ministerium ab Apostolo, 700. Lex spiritus vitæ quid sit, et quid differat ab aliis legibus, 590. Veteris legis instituta non statim perfecta, et suis numeris com pleta fuerunt, 909. Lex Mosis quando data, 18. Lex veluti pædagogus fuit usque ad Christum, 1032. Lex peccati causa non est, et cur inducta, 583. Lex quomodo non sit justo posita, 693. Lex Veteris Testamenti similis umbræ, Novi corpori, 373. Legis veteris et novæ declaratio ex va ria atatum discip.ina, 226. Libanitis item et styrax pellit serpentes, 423. Liberi quando desierint superstites esse parentibus, 8. Librorum canonicorum apud Judæos enumera'io, 19. Linguarum auctores post Babylonis confusionem 289. Linguarum divisio in septuaginta duas pro hominum numero, 6. Litteræ a Cadmo repertæ et a Palamede, 244. Lotiones corporis nihil conferunt ad animæ purgatio nem, 145. Imo reprehenduntur a Christo, 145. Lucas cur Evangelium scripsit, et unde sit exorsus, Lucas in multis provinciis, sed præcipue in Gallia Evan gelium prædicavit, 433. Lucerna septem in candelabro quotidie accensæ Luciani Marcionis sectatoris dogmata, 378. Tria princi pia statuit, 378. Nuptias condemnat, 378. Sed omnes illius errores Evangelii luce deteguntur, 380. Lucianistarum hæresis xxi post Christianismum, 578 quo dicti et quot Luciani fuerint, 378. Lucius episcopus Arianus vexat Alexandriam, 726. Lux in tenebris lucens in Evangelio quo sensu accipien da, 678. Lybs, molurus, élops serpentum genera, 520. Magi Christum adorant, 154. Magistratus apud Judæos jure successionis liberis post mortem parentum deferuntur, et adhuc impuberis reservantur, 130. Magnsæi apud Persas, et eorum religio ac sacra, 1091. Malum unde exortum, et qua ratione inductum, 72. Malum nulli rei ita conjunctum est, quin boni simul ali quid habeat, 633. Malum quid sit, quando exstiterit, et quando sit desiturum, 632. Mammona aut venter quomodo Deus appelletur, 683. Mandræ monasteria monachorum, 1073. Manes comparatur Apollini vati, et qua ratione, 698. Quam male de salvandis tantum a decimo quinto Tiberit Cesaris senserit, 698. Manes falso se Paracletum esse jactabat, 633. Manichæorum exsecran·la impietas, 639. Manichæi nu gæ circa bajulos mundi, 639. Manichæum magis fabulosa de Deo quam Hesiodum cæterosque poetas Græcos tiuxis se, 665. Manichæi in Deum blasphemia, 703. Principem Manichæorum sibi subditos devorare quam sit absurdum apta similitudine probatur, 697. Manichæorum hæresis quadragesima quinta, ordine sexagesima quinta, 617. Jidem dicti Acuanitæ, et unde, 617. Ubi et a quo dissemi hata hæc hæresis, 617. Quando cœperint, 617. Manis hi storia, 617. Fuit et Scythianus Manichæi dogmatis auctor, 618. Ejus historia, 619. Ejusdem libri quatuor, 619. Hie rosolymam venit cum apostolis conferendi gratia, 620. Ejusdem mors ex lapsu e quodam sublimi tecto, 620. Terbithus ejus discipulus, 620. Mutato nomine Buddam se vocari voluit, 620. In Persidem aufugit, 620. Casu in teriit ut ejus antecessor, 621. Ei successit Manes dictus Cubricus, 621. Ejus historia cum ageret apud Persas, 621. Ejus discipuli, 622. Fuga e carcere, 622. Epistola ad Marcellum, 623. Marcelli ad ejusdem epistolam respon sio, 624. Manichaf dogma distincte explicatum, 625. Dis putatio Archelai cum illo et ejus fuga, 627. Thryphonem provocat, 628. Iterum prostratus ab Archelao, 628. rege Persarum in Persidem revocatur, 628. Cute calamo detracta vivus excoriatur, 629. Cutis ejus servala, 619. Manichæi discipuli huc illucque dispersi, 629. Manichæi refutatio, 629, Libri ejusdem, 629. Qui contra Manichæum scripserunt, 638. Manichæi commentum de luna refelli tur, 664. Item de electis Manichæorum error refutatur, 665. Item de Adami creatione, 668. Præterea de boni et mali conflictione, 670, 671, 672. Testimouia quibus niti tur Manichæus, 673. Contra eum quid sit arbor mala in Evangelio, 675. Quod Judæi non erant filii diaboli contra eumdem Manichæum, 677. Manichæi impia dogmata ex Tyrbonis ejus discipuli relatione, 642, 643, 644, usque ad 618. De animæ transfusione iu quinque corpora, 641. Quibus nominibus animam designet, 614, 615. Nugæ illius de corporum transmigratione post mortem, 614, 615. De iis qui panem comedunt quid sentiat, et quibus verbis panem alloquatur, 615. Qualem constituat paradisum, 646. Qui sint Manichæorum electi, 646. Quid sentiant de Ada mi creatione, €46. Eorum refutatio, 618. Ridiculæ Mani chæorum nuge, 619. Manichæus Deum improbitatis accu sat, 691. Phrenetico comparátur, 691. Testamentum legis mortis testamentum asserit, et ejus expositio, 693. Et quo modo lex justo non sit posita, 693. Asserit Vetus ac Novum Testamentum ab eodem' magistro non esse profectum, 694. Manichæus legem ac prophetas quibus comparave rit, 695. Et quibus Epiphanius eos comparat, 695, 696. Manichæi objectio contra carnis resurrectionem, 706. Ejus solutio, 706. Opera carnis quæ sint, 706. Alia ejus objectio circa carnem, et solutio, 707. Manichæi hæresis ex omnium sectarum colluvione conflata, 708. Compara tur cenchritidi, 709. Marcelli professio fidel, 836. Quid de Marcello Athana sius senserit, 837. Marcelli opinio et Asterici refutatio, 838. Acaci in Marcellum disputatio, 838. Marcelli super bia ab Acacio notata, 839. Alia expositio fidei Marcelli, 842, 843, 814. Marcelli auctoris Marcellianorum Epistola ad Julium Romanorum episcopum, 834. Quid ipse sense rit de fide valde occultum, 834. Unde tres hypostases in divinitate ejus discipuli confiteri noluerunt, 834. Marcel lianorum bæresis Lu post Christianismum sive ordine se ptuagesima secunda, 833. quo dicti, 833. Quis fuerit Marcellus eorum auctor et ejus historia, 834. Marcellia norum error, 834. Exemplum Epistolæ Marcelli quem ob hæresim synodus deposuit, 834. Marcellus in Sabellii er rorem incidit, 834. Marcelliana Carpocratis sectatrix quo tempore Romam venerit, 108. Marci hæresis a poeta veteri damnata, 215, 246. Misera est omnino quæ per alpha et beta divinitatem stulte vio lat, 247. Marcio ordinem Epistolarum Pauli perturbat, 373. Mar cionis libri et opuscula quoruin refutatio subjicitur, 311. Ille Luca Evangelium corrupit, 311. Scripturæ loca a Marcione depravata per singula capita Evangelii Lucæ, 312, 313, et deinceps usque ad pag. 317. Marcionis confu tatio, 376. Et ineptæ de Deo parente et Christo fabulæ de structio, 376. Marcionistarum hæresis vicesima secunda, 302. Ab auctore suo Marcione, 302. Longe lateque pro pagata, 302. Marcionis historia, 302. Ob incestum a patre excommunicatur, 302. Unde nata ejus hæresis, 303. Mar cionis error, 303. Aqua utitur et Sabbato jejunat, 304. Animæ tantum non etiam corporis resurrectionem credit, 304. Baptismum iterat sæpius, 304. Legem ac prophetas respuit, 305. Mulieribus permisit baptizare, 505. Admittit metempsychosim, 305. Triplex Marcionis principium, 506. Ejus refutatio, 307. Quos libros admittal, 309, 310. Marcionis loca depravata ex Epistolis D. Pauli; ac primum ex Epistola ad Romanos, 318. Ad Thessalonicenses 1 el II et ad Ephesios, 318. Ad Colossenses, 319. Ad Philemo nem, 319. Ad Galatas, 319. Ad Corinthios, 520, 321. Ex II ad Corinthios, 320, 321. Marcionis scholia in Evan gelium Lucæ eorumque refutativ, 322, 323, usque ad

Meleti Egyptii hæresis xuvin, ordine sexagesima octa va, 916. Quis fuerit et ubi professus, 716. Quando vixe rit, 717. Cum apostolis simul in vinculis habitus sub Dio cletiano, 717. Ecclesia fundata a Meletio ejusque sectato ribus dicta Martyrum, 719. Petro, vocata Catholica Ecclesia, 719. Meletius Arium detegit, 719. Meletius ab Arianis ejicitur et Antiochenos veram fidem docuit, 882. Et tamen ipse de Spiritu sancto perperam sentiebat, 883. Meletii laus, 883. Quæ in Meletii oratione reprehendan tur, 883. Eorum refutatio, 883. Meletius ab Acacio ordi natus Antiochiæ episcopus, 876. Exemplum sermonis a Meletio habiti, 876. pace inchoandus, et in eam termi. nandus sermo, 877. Pacis ab eodem vera commendatiɔ, Marcosii hæresis decima tertia post Christianismum, 232. quodam Marco, unde Marcosit hæretici, 232. Hic magiæ perilus sectatores suos in stuporem convertit, 233. Marcosiorum præstigia, 233. Triplex vas vitreum cum triplici vini mutatione, 233. Irenæi adversus Marcosios locus, 233. Marcosiorum Eucharistia ab Irenæo descripta, 233. Vanæ illusiones erga feminas, 334. Marcosiorum nuge, 236. Principium et auctorem omnium vocant nomi ne quatuor litteris conflato quæ crescunt usque ad trice narium, 237. Corpus totum elementis litterarum compo nunt, 238. Jesus sive I‹‰‹ nomen quale apud eos, 239. Senario numero quæ mysteria ascribant, 240. Item septe nario, 211. Tetras illorum qualis, 242. Marcosii quibus ex Scripturæ locis probent numerorum mysteria tetradis, ogdoadis, decadís, dodecadis et tricenarii, 249, 250, 251, 252. Passim libri eorum apocryphi et conficta de Christo historia, 253. Marcosiorum redemptio, 254. Quomodo ini tiatos consecrent, 256. Marcus quamobrem Evangelium post Mattheum scripserit, 218. Petri comes fuit, et unus e septuaginta duobus discipulis Christi, 248. In Ægyptum a B. Petro missus, 218. Unde initium Evangelii sumpsit, Marcus philtra mulieribus præbuit, 235. Mare Mortuum idem cum valle salsuginosa, 40. Mare Rubrum. Maris Rubri portus varii ac quibus nomi nibus distincti, 618. Maria honoranda quidem sed non adoranda, 1065. Ma riam perpetuo virginem fuisse, 1040. Mariæ virginitas et error quorumdam hæreticorum circa illam. Maria an mortua sit necne, Scriptura non meminit, 1043. Dubitat Epiphanius an mortua sit, 1043. Beatæ Mariæ encomium), 1050. Mariæ ac Evæ elegans antithesis, 1050. Eva post percalum hoc nomen habuit. Maria soror nostra fuit vi delicet ab Adamo orta, 1003. Mariæ integritas quæ nullo unquam vitio fuit inquinata, 332. Maria nullum ecclesia sticum munus ac ne baptizandi quidem attigit, 103). Ma riam quidam esse Deum crediderunt, 1054. Marini canis sibilo viperam evocantis cum Ptolemæo hæretico Floram seducente comparatio, 228. Marium cum feminis conjunctio sive conjugium: Pa rens sive Bithus cum Ennoæa, Unigena sive Nus cum Veritate, Sermo cum Vita, Himo cum Ecclesia secunduin Valentinum ex Ireneo, 173. Marthus et Marthana sorores ex stirpe Elxai principes istlus sectæ, 41. Martyrum duplex chorus sive genus, 571. Massalianorum error refutatur circa mulierum usum promiscuum, 1074. Massalianorum hæresis quibus accedunt Martyriani e gentilium numero, necnon et Euphemite et Sataniani quæ est hæresis LXVIII sive octogesima, 1067. Eorum dogma, 1067. Unde dicti, 1067. Quando prodie runt, 1067. Eorum proseuche, 1068. De coelo tactæ, et ubi, 1068. Lupicianus Massalianos vexat, 1068. Inde Pseu domartyres hæreticorum, 1068. Qui et Martyriani dicti, Materia pluribus modis sumitur, 263. Materiæ multiplex acceptio, quod exemplis fit manife stum, 635. Matrimonium. Quæ tribus matrimonia inter se conjun gerent, 1045. Matthæus cur Evangelium a Christi generatione inco ptum scripserit, 427. Matthæus primus omnium Evange lium scripsit, 423. Cur ipse primus scripserit, 423. He braica lingua scripsit incoepitque a Christi genealogia, 426. Matthæus solus Evangelium Græce scripsit, 127. Matutinæ laudes ac preces in Ecclesia solitæ, 1106. Maximilla Cataphrygum prophetissa se ultimam prophe tarum dicebat, 403. Melchisedec nullum post se successorem habuit, 475. Melchisedec cur parentibus carere dicitur, 468. Melcht sedecum esse Spiritum sanctum Hierax voluit, 472. Melchisedec a Samarita: is Sem esse putatur, 472. Istius erroris refutatio, 473. Judæi tamen asserunt fuisse Melchisedec meretricis filium, 473. De eodem Melchise dec catholicorum quorumdam sententia refellitur, 474. Melchisedeci oblationes faciunt hæretici, 474. Melchisedecianorum hæresis XXXV post Christiani smum, 468. Unde sic dicti; Melchisedec majorem Christo fciunt, 468. Libris utuntur apocryphis et confictis, 468. Melchisedecis parentes qui fuerint, 469. Melchisedecem non esse Spiritum sanctum contra Hieracitas, 715. Paren les Melchisedecis, 716. Melchisedeci Abrahamus decimas obtulit, 469. Meletiani ab Alexandro episcopo Alexandriæ pulsi ad Constantinum confugiunt, 720. Sed inde repulsi, 721. Ab Eusebio Nicomediensi imperatori conciliantur, et cum Arianis communicant, 721. Ipsi cum Arianis misti dege nerarunt a recta fide, 721. Menandriorum hæresis secunda post adventum Christi, a quo producta fuerit, 60. Mercurius cur dictus Argiphontes, 263. Meropes unde dicti, 7. Metempsychosis Stoicorum quam absurda, 13. Methodius vir eruditus qui contra Origenem scripsit, Miraculum quod Epiphanis ætate fiebat, 451. De aquis in vinum conversis pluribus in locis, 451. Mithridates rex rei herbariæ scriptor, 3. Monachorum genus in Mesopotamia parum probatum, 1073. Judæorum proseuchæ, seu loca ad precandum extra urbem, 1067. Monachorum in Egypto institutum, 1070. Monachorum varia instituta, 1091. Monachorum varia ge nera et instituta, 1091. Monarchiæ priscæ quatuor a Joanne in Apocalypsi ad Euphratem collocata, 456. Monasticus ordo ex tertio eunuchorum genere qui se ipsos castraverunt propter regnum Dei, 492. Spadones non sponte, sed necessitate sunt casti, 492. Montani insolens jactatio in suo vaticinandl et prophe tandi munere jactando, 406. Mors quid sit, et cur homini constituta, 845. Cur etiam pelliceæ tunicæ homini datæ sint, 845. Cur mors homini contingat præclara similitudine artificis demonstratur, 530. Mortuorum memoria quam sit utilis in Ecclesia, et lau dabilis, 911. Orationes mortuis prosunt, 911. Commemo ratio mortuorum, justorum et peccatorum, 911. Mortuis fenestras occludere quid sit. 27. Mortuorum cura quæ debeat esse, et quæ fuerit in Ecclesia, 1106. Moysis lex a Deo inspirata et Spiritu sancto, 1106, 223. Moysis miracula in Ægypto abeo perpetrata, 599. Ejus cor pus ab angelis non ab hominibus sepultum, 600. Moysis Kenus ab Abrahamo deductum, 150. Moses pædagogus Ju dæorum, 18. Moyses cum uxore consuetudinem non ha buit, postquam a Deo vocatus est, 1018. Moysem Arabes pro Deo colunt, 469. Moyses recenset populum in deserto Sinai, 11. Moyses ne oliosus esset,sed labore suo viveret, opilio fuit, 1071. Mulier nunquam post orhem conditum sacerdotio fun cta, 1059. Mulier cur ædificata et non formata dicitur, 1031. Mulieres mi!æ ut cavendæ, 1065. Omnis hæresis mulier mala, 1063. Mulieres Deus sacerdotes esse noluit, Mundi exordium, 4. Mundus cur fuit a Deo conditus, 555. Mundum interire et mutari idem, quod probatur si militudine corporis humani, 558. Mus araneus qualis et cujus naturæ, ut cum ejus morsu comparetur hæresis, 476. Naturæ tempus quale fuerit sub filiis Noemi, 5. Nazarai quo tempore prodierint et hæresim suam vul garint, 120. Quando Jesum professi, 121. Nazaræi et Na zirei quomodo differant, 121. Et ipsi Christiani sicut cæ teri hæretici dicti, 122. Utrumque Testamentum probant, 122. Judæis non discrepant, nisi quod in Christum cre dunt, 122. Hebraicæ linguæ sunt peritissimi, 122. Quibus in locis hæc secta vigneřit, 125. Ips) Nazaræi Judæis ini micissimi, 12. Habent penes se Matthai Evangelium Hebraice scriptum etiam absolutissimum, 124. Nazarao rum hæresis, quæ est quinta Judæorum, 38. [idem repu diant Pentateuchum, 38. reliquorum Judæorum sacri ficiis abhorrent, ab esu carnium et rerum animatorum abstinent, 38. Nazaræorum hæresis ordine uona post Chri stianismum, 116. Unde dicti. 117. Nazareni iidem qui et Christiani alii a Nazaræorum se cla, 51. Nembrod primus regnum occupat, 7. Nicæni concilii canones ac in primis de Paschate, 735. Nicolaitarum hæresis quinta post ortum Christianæ fl dei, 76. quo introducta, 76. Quam fordis et lascivis libi dinibus inquinata, 76. Auctoris ejus vox nequissima, 76. Ab eo Gnostici orti et Phibionitæ, 77. Præterea prodie

runt ab illo hæretici militares, Levitici et alii, 77. Quidam Prunicam ex Nicolaitis venerabantur, 78. Ex illis non nulli Jaldabaoth Barbelonis priorem natu tilium colebant, 78. Inepta illorum figmenta circa mundi originem, 80. Monem et matricem et dæmones invehunt, 80. Refutatio eorumdem, 81. Noemus post diluvium ubi primum domicilium constituit, 5. Noemus ubi primum vitem consevit, 5. Noemus uxor que ejus cum tribus liberis uxoribusque eorum in arca servati, omnes hi octo capita, 5. Noemi ætas expers hæ reseon et tunc quisque arbitrio suo vivebat, 5. Barbari snius quid sit Apostolo, 5. Noemi historia et totius orbis divisio, 703. Noemus quia justus unus ex omni hominum genere servatus, 288. Noemi ex liberis duo ac septuaginta principes prodierunt, 6. Posterorum Noemi in varias or bis regiones digressio, 7. Noemus quid significet, 159. Item et Sebeth, 159. Utriusque Christus exemplar, 159. Noemus excusatur quod fuerit inebriatus, 523. Noetianorum hæresis, xxxvu post Christianismum, sive quinquagesima septima, 479. Quando, ubi et a quo orti, Noeti historia, 480. Ab Ecclesia pulsus, 480. Sepulturæ honore privatur, 480. Noetius potius dicendus Anoetus, 481. Ejus refutatio, 482. Noetiani quibus auctoritatibus utuntur, 480. Nomi Egyptiaci quid sint apud Isaiam et alios, 68. Nomina per antiphrasim multis imponuntur, 485. No mina quæ Deo attribuuntur ab Hebræis, et eorum inter pretatio, 296. Noriæ fabula insidentis arcæ Noemi, 85. Noria conjux Noemi, unde dicta secundum Gnosticos, et an eadeni sit Pyrrha, 82. Novali qui auctor Catharorum fuit historia, 493. Ejus hæresis, 493. Numeri in Scripturis expressi consideratione digni sunt, 1080. Nuptiæ inter Judæum et Christianam probibitæ, et erat lex quædam dudum inter fideles, 510. Nuptiarum propu gnatio contra Hieracitas, 714. Nuptia secundæ licita; attamen impediunt ne quis sacerdotio fungatur, 410. Nu ptiarum defensio contra Saturnilum, 66. Prophetarum item propugnatio contra eundem, 67. Nuptiæ sive matri monium quomodo ab Ecclesia rejiciantur, et quomodo castitas ab ea probetur, 508. Nuptiarum propugnatio con tra apostolicos hæreticos, 507. Odrysus antiquissimus rex Thracum, 8. Ophitarum hæresis decima septima post exortum Chri stianismum, 267. Unde orti, 268. Unde dicti, 268. Eorum abominandum institutum, 268. Serpentem colunt, 270. Fa bula eoruta de hominis creatione et Jaldabaoth, 271. Ex intestinis hominis serpentis similitudinem colligunt, 271. Serpentem pane alunt et in cista custodiunt, 272. Ophi tarum refutatio, 272. Nec eos serpens Moysis excusat, 273. Et cur a Moyse erectus, 275. Oratio hæreticorum blanda et fuco muliebri simillima, ab eaque cavendum, 584. Origenes. Origenis hæresis veneno rubet comparata,604. Idem similis myopso dicitur,604.Quam sit deplorandus,607. Origenis error refutatur ab Epiphanto, 591. Ab eo sex mil lia librorum conscripta, 591. Origenes censet creatum Fi Hum,531. el confundit, 532. De resurrectione mortuorum incerta et ambigua disserit, 533, 534. Ejus Epi tome ex Methodio, 534, 535. In resurrectione corpora resur gent perfectiore modo, et qua ratione id intelligi possit, 537. Similitudine grani frumenti demonstratur, 539. Orige nianorum objectio, 553. Origenis sententia similitudine pellis accommodata corpori, 561. Origenis error alius cum carne destitui vult homines in resurrectione et similes fore angelis, 556. Origenis hæresis XLIV, sive ordine sexa gesima quarta, 521. Ejus parentes et patria totaque bi storia, 521. In Christi fide constantia, 523. Ejusdem la psis, 525. Mavult sacrificare idolis quam stuprum pati, $25. Ejus poenitentia, 525. Ab Ambrosio precatus commen taria scribit in Scripturam, 526. Ejus lucubrationes ac studia acerrima per xxvm annos in Tyro, 526. Editiones sacræ Scripturæ ab eo proditæ. 526. Origenis editiones et volumina quæ Hexapla dicuntur, 526 Ob nimiam litte rarum coplani incidit in hæresim, unde Origenistæ, 576. Ali a prioribus qui dicti sunt fordi, 527. Seipsum castra vit ad illecebras vitandas, et medicamento memoriam excitavit, 527. Origeniani erant plerique monacht, 527. Ab illis Arius et Ariani, 527. Errores Origenis, 527. Testimonia Scri pture sacræ ab eo prolata, 528. Unde corpus Sipaç et þurf animam a Græcis dictam putet, 528. Infinita prope scri psit, 529. Ejus vita anstera et ascetarum consimilis, 529. Fons ejus errorum, 529. Origenianorum hæresis qui et fœdi nominantur, estque post exortum Christianismi, XLII, et ordine sexagesima fertia, 520. Unde sint nominati, 520. Eorum dogmata, 520. Turpis et foeda libido atque abominanda 521. Flagitium eoruin exsecrandum in profundendo et perdendo semine, Osii litteræ, 881. Ossenorum hæresis quæ est sexta Judæorum 39 Unde originem traxit, 40. Unde id nomen deductum, 40. Ad Orientem negant adorandum esse, sed versus Hiero solymam ad Occasum, 42. Sacrificia rejiciunt, 42. Jidem ignem damnant, 42. Aquam probant, 42. Eorumdem somnia de Christo, 42. Eorum oratio, 42. Interpretatio singularum vocum, 43. Ovis victima Judæorum, ovem in cruce mactatam de signabat, 20. Obeing nomen cur in divinis fuit excogitatum, 859. Palmæ feruntur in signum victoriæ quam Christus de toto mundo reportavit. Paradisus terrestris quis et ubi fuerit, 572. Refutantur qui in tertio cœlo fuisse eum asserunt, 572. Hic est in Eden ad Orientem consitus, unde fuit dejectus Adam, Pascha quam incerto die a pluribus fuerit celebratum, 421. Paschatis celebritas observationem triplicem requi rit, 823. Post æquinoctium celebrari debet, quod Judæi non servant, 823. Pascha minime 14 luna celebrandum, Patriarchæ veteres Christianos adumbrant, 6. Patriar cha Jude historia, et quæ in balneis illi contigerint, 131. Patriarcha Judæorum sacro baptismate initiatus, 128. Patriarchæ duodecim a Jacobo geniti, 10. Patris persona non satis exprimitur verbo Ingeniti, 866. Circa hæc hæreticorum loca quædam, 868. Si quis Filium similem Patri voluntate et substantia dissimilem dixerit, anathema sit, 869. Sed in omnibus Patri similis est Filius, 869. Valentis et Basilii episcopi, item Marcelli Ancyra episcopi, quales super hoc fuerint attestationes, 869. Qui episcopi huic sententiæ subscripserint, 870. Dis sensio inter illos hæreticos, 870. Constantius imperator illis favebat, 870. Pauli locus ex Epistola ad Rom. explicatus capite se ptimo, 576. Paulus Græcus, Targensis fuit postes Tytus, 149. Paulus apostolus Gentium ac præco Lucam comitem assumpsit, 50, 51. Paulus linguarum peritissi mus, 361. Paulus obscure, sed recte omnia pronuntia vit, 552. Pauli Samosateni hæresis XLV ordine LXV, 607. Quando et ubi natus, 607. Ejus opinio qua Artemonis hæresim re novavit, 608. Quibus ex locis Scripturæ suum dogma con firmet, 608. Ejus refutatio, 608. Idem Paulus cum suis Samosatenis Judaizat, 608. Aliud quam Samosateni sen tit catholica fides de tota Trinitate, 609. Verbum quale Paulus Samosatenus constituat, 609. Paulinus Antiochenus Catholicum se profitetur, 1015. Exemplum illius professionis, 1015. Peccati fuga per mortem ostenditur apta similitudine caprifici, 548. Peccatum quomodo in nobis habitare dica tur, 548. Peccatum non ante corpus, sed una cuni corpore natum, 573. Peccatum omne carnis adminiculo perficitur, 585. Peccatis ac vitiis strenue resistendum, 586. Pecca tum residens in corpore mors appellatur a Paulo, 589. Peccata quamvis in Scriptura prædicantur, tamen non propterea causa peccatorum Deo tribuenda, 281. Peccati quænam origo, et unde in nos influat, 266. Peccatum quo molo ex arbore prodierit. 268. Pellex qua voce apud Hebræos exprimatur, et Hebrai cæ vocis etymon, 1083. Pentateuchi confirmatio contra Nazaræos, 58, 59. Pentecostes quinquaginta diebus, neque jejunium ser vatur, neque genua flectuntur, 1105. Et quotidie synaxes funt, 1105. Pentecostes festum post festum Manipulorum, Pepuza oppidum Phrygiæ, ubi congregabantur Cata phryges mysteriorum suorum causa, 416. Persona. Variis ex locis Scripturæ probatur distinctio personarum in Deo, 416, 483. Petronius Niger herbarum scriptor, 3. Petrus apostolorum princeps, super quem fundata est Ecclesia, 500. Petrus apostolorum princeps electus a Christo, 440. Phalangium tetragnatum, cur sic nominatum, 262. Pharisæi dierum ac mensium, itemque signorum zodia ci nomina a Græcis mutuati, 34, 33. Pharisæi astronomia addicti, 31. Pharisæorum institutum severissimurn, 34.

Pharisæi unde dicti, 34. Pharisæorum hæresis, quæ est tertia Judæorum, 33. Phidias in Jovis simulacro quid egent, 542. Philistio Mimus, 222. Philo de Christianis, 120. Philosophorum sectæ apud Græcos, earumque auctores, 11. Philosophorum sectæ apud Græcos incipiendo a Tha lete usque ad Epicurum, 1086 1091. Photinianorum hæresis Li post Christianismum, et LXXI ordine, 828. Unde sic dicti, 828. Photinus unde oriundus, 829. Ejus error, 829. Eloquen tla, 829. Depositus judices a Constantino petit, 829. Cnm Basilio Ancyrano disputat, 829. Photini rationes, 830. Ejus refutatio, 830. Photini objectio, et ejus solutio, 830. Quam male senserit de Spiritu sancto, 833. Phrygastarum sive Montanistarum aut Tascodrugitarum, hæresis xxvi post Christianismi exortum sive XLVIII, 402. Hi etiam Cataphryges dicti quo tempore prodierint, 402. Eorum dogmata, 402. De Trinitate eadem cum Ec clesia sentiunt, 402. Phrygia adusta, quæ est pars Phrygiæ, unde dicta, Phylacteria quæ dicantur, 32. Pilati Acta, 420. Plato Deum effectorem omnium rerum agnovit, 14. Plato tria principia statuit, 14. Platonis locus ex Phædo ne de mortis definitione, 580. Platonici eorumque bære sis gentilium quarta, ordine sexta, 14. Pneumatomachorum hæresis Liv, ordine septuagesima quarta, 886. Ipsi ex Arianis et Catholicis conflati, 887. De vera fide et spiritu quædam ex Ancorato Epiphanii excer pla, 888. Penitentia lapsis conceditur, exemplisque vere pœni tentium id probatur, 500. Quibus verbis in Cantico ele ganter depíngatur, 501. Post mortem pœnitentiæ nullus est locus, 502. Poenitentiam non unam dari contra Nova tum, sed sæpius iterari, et esse hominibus necessariam, 493. De ea explicatur Apostoli locus, 494. Cur Ecclesia pœnitentiam admittat, 494. Poetæ gentiles initio operum Musas, Christiani verum invocant Deum, 2. Omnium rerum scientia soli Deo com petit, 2. Polyandria sepulcra, quæ et ubi sunt, 132. Pontificum Romanorum usque ad Anicetum successio, Porphyrius, et alii gentiles evangelistas reprehende runt, 429. Potamonis in Eusebium libertatis plena vox, 723. Potestates a Deo constitutæ, et in eodem regno stabili tæ, uni tamen regi parent, 294. Præceptorum quorumnam observatio sit necessaria, Presbyteri fieri non possunt uxorati, el quæ de clericorum cælibatu notanda, 496. Cur nonnulli presbyteri aliisque in ordinibus constituti liberos suscipiant ex uxoribus, 496. Presbyter non est par episcopo contra Aetium, Principia duo simul esse non possunt, 300. Principia esse plura non possunt ne unum alterum destruat, 392. Privatio quibus rebus proprie tribuatur, 960. Prophetæ Davidis excessus qualis fuerit, 408. Item et Petri in Actis, 408. Prophetæ Antiochiam migrantes fa mem nuntiarunt, 409. Prophetæ olim necessarii, sed post adventum Christi cessarunt, quamvis non necessaril, ta men non spernendi, quod multiplici similitudine declara tur, 696. Prophetarum, apostolorum et evangelistarum consensio in vera fide Trinitatis, 486. Prophetæ veri a falso discrimen, 404. Prophetæ sui compotes, et ea quæ dicerent intelligentes vaticinati sunt, 403. Propheta in Veteri Testamento dicitur videns, 405. Prophetiæ cur loquantur de futuro per tempus præteritum vel præsens, Prophetissa Priscilla et Maximilla, a Joanne in Apoca lypsi prædictæ, 456. Prunici nomine quid intelligatur, et Prunica pulchritu dinis vox quid significet, 78. Psalmi Lx locus explicatur, 573. Item Psalmi cxxıu expositio, 573. Ptolemæi error impius circa legis auctorem, 221. Ejus refutatio, 222, 223. Per totum, quæ confinxit de tripertita legis divisione refelluntur, 224. Ptolemæo de lege sic disseritur: Lex omnis trifariam distributa est, quæ quin que libris Moysis continetur, 217: Neque a solo Deo pro fecta, sed partim a Moyse partim a senioribus, 217. Lex conjugii perpetuo retinendi est a Deo, repudium a Moyse, 218. Rursus lex a solo Deo profecta in tria membra dividi tur, 219. Lex Decalogi qualis. 219. Quid in veteri lege Christus impleverit, 219. Legis partem typicam ac symbo licam Christus ad spiritalem sensum transtulit tantum, non sustulit, 220. Ptolemaitarum hæresis, quæ est xur post Christiani smum, 214. Ab auctore Ptolemæo erudito, 215. Deo con juges binas tribuit, 215. Ejus anjles fabulæ, 215. Ejusdem Epistola ad Floram, 216. Pythagoræorum quadriga ex mente Valentini, item og doas, 175. Pythagoræi eorumque hæresis v, gentilium ordine vi, 14. Pythagoras ubi mortuus, 14. Ejus Deus quid et qualis sit, 14. Quadragesima observatio, et xerophagia sex dierum Pascha præcedentium, 1105. Quæ est paschalis sive pas sionis hebdomada, quæ severo victu solet transígi, Quartadecimanorum hæresis xxx post Christianismum, et ordine quinquagesima, 419. Eorum error, 419. In cæteris consentiunt cum Ecclesia, excepto quod diem Paschalis superstitiose celebrant, 419. Quintillianorum hæresis sive Pepuzianorum et Priscil lianorum, quibus accedunt Artotyritæ xxix post Christia nismum sive XLIX, 417. Eorum auctores atque errores, 418. Mulieres in clerum cooptant, 418. Episcopos el pre sbyteros easdem ordinant, 418. Reges et sacerdotes apud Judæos quando idem fuerunt, Reginæ nomen quomodo ad Ecclesiam pertineat. 1081. Regnum coelorum non in argumentis, aut syllogismis positum, sed in veritate, 964. Religio Græcorum ab Egyptiis translata, 11. In religio ne novitas opinionum periculosa, 1018. Fidem et religio nem ejurat, qui vel in re levissima dissentit a veritate, Reprehendi quam reprehendere melius est, 567. Resurrectio probatur multiplici comparatione, 560. Resurrectionis beneficio homines in terra habitaturos pu tat Epiphanius, 555. Resurrectio mortuorum astruitur, 1139. Contra Samari tanos probatur, 25. Resurrectio per grani similitudinem demonstratur in Evangelio, 599. Resurrectio facile a Deo perficitur, et quare, 602. Fit simul animæ et corporis, et cor, 605. Rhinocura quæ et Neel, et cur sic dicta, 703. Inde sor❤ tes divisionis cœperunt inter filios Noemi, 703. Roboam Judæorum rex, Jeroboam Israelitarum, 21. Roboami posteri, 21. Sabaoth vox quid significet, et quomodo eam Aquila in terpretetur, 92. Sabbatum quomodo observandum contra Manichæum, 702. Et olim etiam honestis de causis solutum, 702. Sab batum propter hominem, et pluris homo quam Sabbatum, 705. Sabbatum deuteroproton quodnam fuerit, 455. Sab bati lex abrogata per Christum, 158. Sabbatorum varia genera, 158. Quod proprie Sabbatum dicatur, 158. Sabba tum Christi quies a peccatis, 159. Sabellianorum hæresis XLII post Christianismum, vel LXII ordine, 513. quo et ubi propagata, 513. Eorum opinio, 513. Loca e sacra Scriptura a Sabellianis allata, 513. Explicatio eorumdem locorum, 518. Sacerdotes alendos esse a populo, 1072. Sacerdotes et episcopi plerique manuum opus exercebant, 1072. Sacerdotia tria antiquissima in præputio, 470. Regno translato sacerdotium quoque translatum, 119. Sacramentorum cæremoniae ex apostolica traditione, Sacrificia cur Deus ipse instituerit, 692. Sadducæi carnis resurrectionem negabant, 557. Saddu cæorum hæresis prima Judæorum, 31. Sadducæi unde di cli, 31. Salem quæ sit Melchisedecis urbs, 469. quibusdam Jebus et nunc Jerusalem vocatur, 469. Salomonis locus explicatus de sapientia Dei, 745. Salo mon explicatur in Proverbiis contra Arium, 747. Samaritæ quid sint, et unde sic vocali, 24. Samarita Jephthe Gliam venerantur, 469. Samaritarum hæresis, 24. Sectæ quatuor Samaritarum unde fluxerint, 23. Samaritanorum sectæ quatuor, 28. Samaritanorum do gmata, 24. Samaritani ultra quinque libros Moysis nullos alios admittunt, 28. Samaritani idololatræ, 25. Samarita norum ritus veteres stolidi ac stulti, 26. Samosatenorum impietas, 614. Contra illos probatur, quod Christus non sit homo simplex, 614. Patri consub stantialis est Filius, 615. Unum principium a quo Filius

inanavli contra Paulum Samosatenum et Marcionem, 615. Imago Patris est Filius contra eosdem, 616. Samosateni hæresis comparatur cum serpente qui dryinas vocatur, Sampseorum hæresis xxxın post Christianismum, ordi ne Lin, 461. Ubi primum orta, 461. Vocantur etiam Elce sai, 461. Liber Elxæi, 461. Feminas duas pro deabus ha bent, 461. Prophetas et apostolos rejiciunt, 461. Aquam numinis vice venerantur, 461. Sampsei idem ac so.ares, 462. Lacertæ comparantur, 463. Sancti in cœlo cum angelis versantur, 1056. Sanctos honorans Deum honorat, 1055. Sapientia carnis legi Dei non subjicitur, 577. Sapientiæ nomen varie probatur sumi, 743. Saracenorum qui et Agareni origo ab Ismaele, 9. Satanian Massalianorum genus, 1069. Eorum ritus, 1069. Hæresis illius origo, 1070. Saturuilianorum hæresis in ab adventu Christi, 62. Un de dicta, 62. Ubi Saturnilus hæresim professus, 62. Quæ fuerint ejus dogmata, 62 Ab eo Gnostici orti, 63. Duos ho mines asserit initio creatos a Deo,unum bonum, alterum malum, 63. Nuptias damnat, 63. Ab animatis abstinet, 63. Quid sentiat de prophetis, 61. Ejus dogmatum refutatio, 64. Save uxor Caini eademque fuit illius soror, 287. Scientia quanto major est in homine, tanto magis ille reputare debet quæ sit humana fragilitas, 88. Scolopendra serpens qui etiam julus dicitur, cum quo Alogi hæretici comparantur, 457. Scorpiorum similitudo hæreticis accommodata cum se invicem, velut catena illigatos, tenent, 207. Scribarum hæresis quæ est secunda Judæorum, 32. Scribaruın ambitio, 32. Scribarum traditiones et quot ea rum genera, 33. Scriptura sacra nihil continet contrarium aut repugnans, 879. Scriptura intellectu difficilis et velut obsignata, 529. Hoc adumbratum clave quam Salvator apud Scribas et Pharisæos esse dixit, 530. Scripturæ consuetudo in ordine rerum deducendo, 745. Scripturarum explicatio olim perbrevis, postea per ostentationem sui diffusior, 563. Scripturæ sacræ prudens cautio, 488. Scythæ acinacem pro Deo colebant, 8. Scythæ a Noemi filiis propagati, 6. Scythæ gentis successio, 8. Sebuæorum perversa ratio in celebrandis festis, 29. Sectæ primæ hominum quatuor, 16. Sectæ septem tem pore Christi, 43. Sectarum gentilium quatuor refutatio, 15. Sectæ olim duæ gentilis ac Judaica, 15. Sectarum apud Samaritas et Judæos, quæ superfuerint reliquiæ, 46. Secundianorum hæresis, quæ post Christianismum est duodecima, 208. quo introducta, 208. Sem quot genuerit filios qui suam regionem receperunt Semi liberi, nepotesque ab iis procreati, 5. Semiarianorum hæresis Lin sive LXXIII, 844. Quinam illi fuerint, 845. Quid ab Arianis differant, 845. Quid de Filio Dei et qualem esse dicant, 845. Consubstantialis vocem. rejiciunt, 845. Qui auctores istius sectæ fuerint, 845. Sempseorum hominum natio Ossenis affinis, 40. Senaar in Persarum regione sita, olim Assyriorum fuit, 6. Senaar campus electus a liberis Noemi, 6. Sensus corporis fallaces, et vix vera percipiunt, 568. Sepedon viperæ genus biceps, cui hæresis Cerinthi com paratur, 116. Seps quod bestiæ genus cui hæresis comparatur, 267. Serarum inors ridiculus, ut placeant uxoribus, 1091. Serpentis prudentia, et cur illi nos similes esse vult Christus, 274. Dun prudentiæ sign in serpente, 274. Serpens a Moyse cur erectus, 273. Serpentes quibus re bus fugari credantur, 422. Seruch filius Rhaga provocationem significat, 7. Sethianorum hæresis decima nona post Christianismom, 284. Unde sic nominati, 284. Eorum dogmata, 281. Duo genera hominum constituunt, 283. Eorum fabula de Cha mo, 28%. Idem cum Christo Sethus fuisse ab illis creditur, 286. Libri subdititii Setianorum, 286. Horseam Sethi conjugem fingunt, 286. Sethus quot annos vixerit, et quando vivere desierit, relictis liberis, 289. Severianorum hæresis xxv post Christianismum, sive XLV ordine, 388. Severo quodam dicti, 388. Ejus do gmata, 388. Vinum daninal vitemque serpenti ac draconi similem asserit, 388. Mulierem quoque damnat, ut opus Satana, 388, 389. Hominem partim Dei, partim esse dia boli, 388, 389. Libris apocryphis utuntur, 388, 389. Vitem non esse a diabolo ex serpentis semine productam contra Severianos, 388, 589. Sicyoniorum regnum antiquissimum, cui Europs dedit Initium, 9. Similitudines in Scripturis, quomodo sunt accipienda Simon Magus unde oriundus, 55. Apud quos Deum Patrem, apud quos Filium jactabat, 55. qu baptizatus, 33. Sanctum Spiritum non accepit, et cur e caruerit, 55. Avaritiæ deditus, 55. Pecunias obtulit Petr ut Spiritum sanctum illi conferret per manuum impos tionem, 56. dæmonibus per magiam delusus, et venet cus, 56. In Venerem proclivis, 56. Concubinam habuit nomi ne Helenam, 56. Quam vana de se et de sua Helena ab surde finxerit, 56. Hæc ab hæreticis vocata Barbero ve Barbelo, 56, 57. Et ab ipso Simone Mago dicta Minerva 57. Item et Notio et Ovis errabunda Evangelii, 58. Su Jovis se imagine, item suam Helenam sub specie Miner væ a suis voluit adorari, 58. Fœditatis profluviique corpo rum mysteria quædam instituit, 58. Varias intelligentias coelis constituit, 58. Simoniacis Gnostict orti, 58. Iden Simon prophetas a variis intelligentiis spiritum accepiss censuit, 58. Veteri Testamento fidem abrogavit, 59. Inep tiarum ejus refutatio, 59. Ejusdem interitus Romæ,59. Son tentia Petri in eumdem, 59. Refutatio ejus impietatis circ nuptias et virginitatem, 59. Item confutatio impiorum eju dogmatum, circa creationem mundi, 60. Simonem Cyreneum pro Christo in cruce passum not esse, 75. Simonianorum hæresis prima ab exortu religionis Chri stianæ, unde dicta, 55. Simulacra quando primum fabricata, 8. Somno obrepente mens tamen vigilat, 407. Somni sive stuporis effecta in corporeis sensibus, 407. Somoron mons Samaritanorum unde dictus, 24. Sorores nefas fuit uxores ducere propagato hominum genere, 288. Spiritum sanctum esse Deum, quia est una Triuitas, 756. Spiritus sanctus cur specie columbæ visus, 517. Spi ritus sanctus a creaturis differt, 896. Plures in sacris lit teris spiritus, 897. Spiritus sanctus a Patre et Fi.io pro cedit, 899. Ejus præclara epitheta, 899. Spiritus sanctus omnibus præstat creaturis, 900. De sancti Spiritus divini tate testimonia, 986. Spiritus verus ac sauctus, quibus nominibus distinguatur et signis cognoscatur, 414. Spiri tus sanctus æqualis Christi, et attributa unius alteri etiam conveniunt, 892. Spiritus sanctus Deus est, 891. Spiritus sanctus adorandus, 895. Patre oritur et Filio, 895. De Spiritu sancto, cur in Nicæna synodo nihil diserte sit ex positum, 904. Spiritus sanctus verus est Deus, 741. Stoici et eorum hæresis tertia gentilium, ordine v, 12. Stoicorum refutatio, 12. Stuporis nomen plura significat, et quæ stuporis difle rentiæ, 406. Stupor Adami qualis fuerit. 406. Substantiae vocem quomodo Syrmiensis synodus conata fuerit tollere, 861. Superstitionum Ægyptiorum origo, 8. Synaxeos dies et conventus, quomodo ab apostolis instituti, 1104. Item jejunium quarta et sexta féria, Tabernaculum Ecclesiæ accommodatur, cujus jam in virtute fundamentum consistit, 512. Talpa quadrupedis animalis natura, 458. Visu caret, et sub terra latet, 458. Nocet plantis et seminibus, 458. Illi hæresis comparatur Adamianorum, 438. Tascodrugitarum hæresis unde nomen acceperit, 416. Dicti quasi Paxillonasones, 416. Infandum eorum sacrifi cium, 16. Comparantur viperæ hæmorrhœæ, 417. Tatianorum hæresis xxvi post Christianismum, sive XLVI a quodam Tatiano, 417. Ejusdem historia, 391. Origo Tatiani, 391. Ab eo Encratite hæretici originem accepe runt, 391. Ejus dogmata, 391. Nuptias damnat, 391. Aqua sola in mysteriis utebatur, 392. Adamum salvum esse contra ejus opinionem, 392. Tautouse non idem in divinis personis, quod épocúsica, Testamentum Vetus cum Novo consentit, 705. Quod eleganti comparatione docetur, 703. Tharra filius Nachor simulacrorum ex argila figlinɔque opere repertor et artifex primus, 8. Thecla historia, 1048. Theodoti historia, 463. Christum abnegavit, 463. Eom dem esse nudum hominem asseruit, 463. Refutatur proha turque Verbum carne fuisse vestitum, 465. Theodotiano rum hæresis LIV post Christianismum ordine quinquage sima quarta, 462. Similis Alogorum hæresi, 462. Unde dicti, 463. Therma Gadarenses, 131. Thermuten Pharaonis filium cur adorent Ægyptii,1055.

Thracum nomen a Thera apud turrim Babel nato, 8. Thyatiris hæreticf Cataphryges frequentes fuerunt, Tibia serpentis habet effigiem per quem Eva decepta est, 79. Tibicinum gestus quando tibia canunt diabolicus est, Traditiones seniorum quomodo vocentur a Judæis, et quatuor illarum genera, 224. Traditiones necessariæ, quia ex Scripturis peli omnia non possunt, 511. Traditiones non scriptæ a matre Ecclesia relictæ, 912. Traditiones Judæorum quando cœperint, 332. Trinitas ejusque fides quam tenet Ecclesia, 483. Trini tatis cognitio ex Symbolo, 891. Trinitas variis temporibus diverse nuntiata, 899. Trinitatis triumque personarum varia nomina, 895. Trinitas semper prædicata, 18. Trini tas accurate a Scriptura sacra declaratur, quæ de singulis personis distincte loquitur, 612. Trinitas in creatione ho minis repræsentata, 383. Trinitatis quæ sit ratio, et quo pacto unus sit Deus in Trinitate, 514. Qualiter dicatur Pater, 514. Quæ sit Filii productio, 515. Quæ sit Spiritus sancti productio, 515. Patre Filioque procedit, 515. Tri nitas expers passionis, 968. Sed Verbum in carne passum est sine ulla divinitatis passione, 968. Quæ omnia humanæ mentis captum superant, 969. Quomodo ex Patre genitus dicatur Filius, 970. In Trinitate solus Deus est adorandus, 974. Et ejus nulla est alia causa præter seipsam, 975. Ne que ulla accessione opus habet, 976. Circa divinitatem inanes sunt hominum cogitationes, 979. Sola Trinitas se ipsam cognoscit, 980, 981. Ea est sola increata, 984. Tubarum usus in Veteri Testamento quid designaret, Turris Babel, 6. Tyranni ac reges pro diis culti. Unde deorum cultus, 8. Uranias episcopus e secta Audianorum in Mesopotamia dogma Audiani professus, 827. Ut Sylvanus episcopus in Cothia, 828. Valentini Enthymesis sive cogitatio quibus figmentis ab eo explicetur, 182, 183. Enthymeseos lacrymæ cæteræque hujusmodi nugæ, 183. Disquisitio lacrymarum ejus et qualis humor ab illis fluat, 184. Triplici ex materia quot rerum genera producta finxerit, 185. Fictio de septem sphæris cœlestibus, 186. Diabolum mundi facit moderato rem cum angelis nequitia, 187. Homo qualiter ab eo conditus credatur, 187. Quibus ex partibus et initiis con stet, 188. Animalis homo, spiritalis et carnalis apud eum ut differat, 189. Valentinianorum flagitia, 189. Vanissima opin.io circa mulierum amorem, 190. Ignem mundum con sumpturum, 191. Quatuor ex naturis Salvatorem composi tum asserunt, 191. Quomodo vaticinia prophetarum divi dant, 192. Tria hominum genera secundum Valentinianos, 192. Quot item animarum species fingant, 193. Refutatio dogmatum Valentini, 193. Valentini æone's triginta tri cenarium numerum annorum vitæ Christi indicant ex ejus mente, 176. Alia de nugis ejusdem sententia, 177. Horus sive terminus et Orothetes redemptor ac carpistes, 178. Quibus Scripturæ locis sua somhia fulciat Valentinus, 179. Horus quid sit apud eum et quæ Hori officia, 181. Quid sential de iis quæ sunt extra pleroma, 182. Valenti nus, 161. Ejus patria ignota, 164. Fertur tamen fuisse Egyptius, 161. Quot deos confinxerit, 161. Eorum nomina, 165. Idem apud eum Bythus quod chaos apud Hesiodum, 164. Eonum figmentum a poetis mutuatum, 165. Quid vocent Valentini defectum in æonibus sive bysterema, 166. Quid sit ogdoas apud illos, 166. Quem Acha mor appellent Salvatorem, etc., 167. Nomina eorum qui ogdoade continentur, 167. Relatio ex libro Valentini da æone omnium' parente, 168. Item de reliqua turba spiri talium marium et feminarum, 169. Dogmata Valentini va ria el ridicula, 170, 171. Passim quid de Christo sentiant, 171. Mortuorum resurrectionem negant, 171. Tres homi num ordines constituunt, 172. Errorum Valentini refuta tio ex Irenæo, 173. Valentini dogmata ex Irenão, 175. Valentinus quibus e Scripturæ locis sua deliramenta pro babat, 194, 195, 596, 197. Ogdoadem a se confictam con firmat ex primo capite Evangelii Joannis, 198. Refellitur ab Irenæo, 198. Valentinianorum hæresis quæ est post Christianismum undecima, 163. lidem se Gnosticos vocant, 163. Quando prodierit eorum auctor, 163. Valesiorum hæresis xxxvi post Christianismum, quin quagesima octava, 489. Valentis, auctoris Valesiorum, no men Arabicum esse putat Epiphanius, 489. Valesii uni versi castrati sunt, 489. Eorum mutilatio, 490. Verbum non est mutatum in carnem, sed illud quod erat, carnem assumpsit, 1004. Et corpori humano ex Ver bi communione quantum accesserit, 1005. Verbum incar natum vere fuit Deus, 1005. Et Christus ipse Verbum fuit, 1006. Unde dictus Emmanuel, 1006. Verbum a Filio non separatur, sed idem cum Filio, 1007. De Christi carne hæreticorum sententia, 1008. Hæreticorum objectio de Christi excrementis in carne constituti, 1009. Et ejusdem refutatio, 1009. Exemplo filiorum Israel spatio XL anno rum in deserto, 1009. De Hebræorum excrementis fabula, 1010. Vestes Christi quales fuerint, 1010. Vera caro Christi probatur, 1011. Christus in carne humanas infirmitates sus cepit, 1012. Christi corpus nostro simile fuit, 1011. Variæ hæreticorum sententiæ de perfecta hominis natura in Chri sto, 1014. Verbum quomodo sit verissimo sensu interpre tandum, 199,200. Verbum Dei et alia ejusdem verba quod discrimen habeant inter se, 859. Veritatis vis adversus mendacium et utriusque compa ratio, 627. Vini condemnatio ex quibusdam Scripturæ testimoniis, Vipera amphisbæna, 262. Viperæ partus comparatur hæresi, 101, 102. Viperæ seipsas devorant, quod veteri historia apud Egyptios proditum memoratur, 62. Virgines Deo dicatæ nubere non possunt, 511. Virgines quænam sint quas Apostolus nubere jubet, 509. Et decre tum Apostoli explicatur de virginibus, 510. Virginitas Ecclesiæ est fundamentum, item de solita ria vita et reliquis gradibus, 1103. Proxima illi continen tia, et tertio loco vidnitas, 1103. Sequuntur nuptiæ, 1105. Digamia concessa, 1103. Sacerdotium supra omnes gra dus, 1103. Virgo Maria vitulæ nondum jugum passæ comparata. 156. Eadem comparatur segmento chartæ novæ, 156, Vita quæ fuit ante legem in corpore fuit, 581. Vitalis hæreticus qualis fuerit ab Epiphanio describitur, Xenodochia quem in usum ab episcopis constructa, Zacchæus quidam impostor, et ejus institutum, 1094. Zeno princeps Stoicorum, 12. Zenonis dogmata, 12. Zopyrum crabronis genus quod aptissime et eleganter describitur et Luciano hæretico aptatur, 387. Zoroaster inventor magiæ ac astrologiæ, 7. Bactrorum conditor, 7.