Diplomatic text · vision-corrected transcription of the Migne scan (complete), over facsimile scan-OCR floor (Migne PG33 pageview) — PG column chips mark the printed columns.
col. 1309–1310page 1 of 83
clinabilem circa pietatis mysterium conscientiam, et orare a Deo in multos annorum circuitus præ olim vobis inesse et divinus papa noster Athana- servari vestram vitam, ad utilitatem Ecclesiarum sius attestatus est vestræ religiositati, et nos suos Christi. discipulos adduxit ad amandam tuam perfectionem, (GALLAND., Veterum Patrum Bibliotk., t. V, Proleg. p. xxvi, et p. 359.) pore Laodicenam Ecclesiam rexisse quoque Pela gium, qui anno insequente 363 ad synodum Antio chenam perrexit, ut ex Socrate constat (o); existi marim equidem cum Tillemontio (p), Apolinarium Laodiceæ ad mare sitæ, Pelagium autem Laodicea ad Libanum, episcopos simul exstitisse. 1. Apolinarius, patre presbytero (a) sibi cogno- TEμ. Cæterum cum constet, eo ipso tem mine, Laodicea in Syria ortus, lector primum Laodicenæ illius Ecclesiæ, ut scribit Socrates (b), fuit ordinatus. Humaniorum disciplinarum peritia instructus, poeta quoque eximius atque orator in signis (c), ingenio, exercitatione, doctrina pluri muin excelluit, omniumque scriptorum copiosissi mus audiit (d). Et magnæ quidem in Ecclesia exi stimationis illum fuisse, passim ex veteribus intel ligimus (e); qui propterea fuerit ad Laodicenam Ecclesiam regendam evectus. Neque enim de Apo linarii episcopatu dubitare cum Photio (f) fas est. Silent quidem hac de re Gregorius Nazianzenus, Basilius, Epiphanius, Theodoritus, Socrates ac So zomenus; quin et Leontius Byzantinus eum presby terum duntaxat appellat (g): at vero Apolinarium fuisse antistitem Laodicenum testatur Hieronymus (k) qui eum probe noverat, quippe cum ipsum au dierit Antiochiæ frequenter et coluerit (i). Neque aliter Rufinus (j), Nemesius (k), Philostorgius aliique. Quandonam vero id contigerit, valde opero sum est definire, si audias Lequienium (m). At illud saltem exploratum habemus concilio Alexandrino anno 362 ab Athanasio celebrato quosdam mona chos interfuisse ab Apolinario episcopo in hoc ipsum missos (n) (a) Hieron., lib. De Vir. illustr., cap. 104. (b) Hist. eccl., lib. 11, cap. 46. (c) Suid., v. Aлzolir., tom. I, pag. 280. (d) Basil., epist. 244, al. 82, §. (e) Epiph., hær. LXXVII, § XXIV. (f) Phot., in epist. Philost., lib. VI, cap. 15. (g) Leont., De Sectis, act. Iv, pag. 506, tom. XI Bibl. PP. Puris. (h) L. c. (i) Hieron., epist. 84, al. 65, ad Paminach., § 111, p. 519. (j) Rufin.. Hist. ecel., lib. 11, cap. 20. II. Porro Apolinarius, ingenii, eruditionis ac pie tatis laudibus clarus; qui nimirum hæreses multis voluminibus oppresserat, et inimicos fidei confuta rat errores, ut ait Vincentius Lirinensis (q); qui que, Epiphanio teste (r), exsilium sustinuerat, quod Arianis assentiri nollet, orthodoxis omnibus pro pterea longe charissimus: Apolinarius, inquam, talis actantus vir, ab Ecclesia tandem discessit, ac Dima ritarum hæresim ex suo nomine appellatam condi dit propugnavitque. Quo autem tempore id accide rit, haud plane compertum habemus. Vaferrimus enim homo sedulo studuit, ut omnem pravæ sen tentiæ suspicionem ab se amoliretur: quod sane, ad tempus saltem, ex voto illi cessisse videtur. Ve rum ante annum 362, quo celebrata est synodus Alexandrina, erroris sui semina sparsisse clanculum hæresiarcha ille comperitur. In ea namque synodo cum expendenda esset Apolinarii doctrina, mona chi ab eo legati, ut superius diximus, doctoris qui dem sui sententiam exposuere, sed vafre ac subdole, (k) Nemes., lib. 1 De Nat. hom., cap. 1, pag. 2 edit. Oxon. 1671. Philost., Hist. eccl., lib. vin, cap. 15. (m) Lequien., Or. Christ., tom. II, p. 794. (n) Athan., tom. ad Anthioch. Opp. tom. II, part. 11, p. 776. (o) Socr., Hist. eccl., lib. 11, cap. 25. (p) Tillem., Mém. eccl., tom. VII, p. 790, not. 4, Sur les Apolinar. (g) Vinc. Lir., Common., cap. 11. (r) Epiph., hær. LXXVII, § xxiv.
col. 1311–1312page 2 of 83
occultato scilicet hæreseos veneno. Quod sane col- ticæ curiositatis libidine nescio quid adinvenisset, ligere in promptu est ex ipsius Apolinarii epistola ad episcopos Diocæsareæ congregatos, quam Leon tius Byzantinus nobis servavit (a). Siquidem, ut observat vir doctus (b), ea in epistola, cætera qui dem ut a monachis Alexandriam ab eo missis allata fuerant profitetur; adjicit tamen ipsum Verbum carnem esse factum, non assumpta mente humana, mente mutabili, quae turpibus cogitationibus ca ptiva ducitur, sed divina mente immutabili, et cœ lesti. In concilio igitur Alexandrino Apolinarii doctrina, ut a monachis exposita est, utpote catho lica, admissa fuit. Et vero licet Athanasius haud semel postea in Apolinaristarum errores invectus sit (c), nunquam tamen Apolinarium ipsum nomi natim est adortus; quoniam videlicet, ut quidem opinamur, dum vixit Athanasius, Apolinarius occulte serpens, errores spargebat quidem quantum in ipso situm fuit; apud Athanasium autem catholicæ et sinceræ fidei studium ementiebatur, ut patet in primis ex duabus epistolis Serapioni Thmuensi "piscopo inscriptis (d). Athanasio demum defun cto, palam apertisque verbis in ipsa Diocæsariensi synodo homo callidus virus hæreseos ore impio evomuit. III. Supremum porro diem obiisse Apolinarium imperante Theodosio, tradit Hieronymus (e), anno circiter, ut videtur (), 382, grandævus nimirum senioque confectus, xatayeɣnpaxos, testibus Epi phanio (g) et Nilo (h). Ex quibus ergo videas quid sentiendum de his Procli verbis quæ leguntur in oratione ab eo habita in synodo secunda Constan ținopolitana (i). «Et Athanasius, inquit, diversas epistolas ad Apolinarium scribit, tanquam eadem in ſide sapientem: et tamen postea libros integros post mortem Apolinarți scripsit adversus eum, cognitis illius in scriptis blasphemiis. Et nihil Apolinario profuerunt quæ ante ad illum, tanquam eadem in ſide sapientem, scripta sunt. › Censuit itaque Pro clus, ante Athanasium vita functum fuisse Apolina rium. Quæ quidem sententia cum vetustioribus ec clesiasticis scriptoribus pugnare dignoscitur, ex quibus erudimur, Athanasium antea sub Valente, postea vero sub Theodosio Apolinarium e vivis ex cessisse. IV. Longum est universa Apolinarii opera com memorare; quibus profecto summis ædificatoribus Ecclesiæ par esse potuisset, nisi profana illa hære (a) Leont. Byz., lib. adv. fraud. Apolinar., tom. I Thes. Canis., p. 608. (b) Montf., in Vit. Athan., pag. LXXIX, § XI. (c) Athan., in Epist. ad Epiclet. et in duob. lib. contra Apolin., Opp. tom. 1, part. 11, pag. 901, 922 segg. (d) Apud Leont. Byz., De suppos. ab Apolin. script., tom. XI, pag. 1031 Bibl. PP. Paris. (e) Hieron., De Vir. illustr., cap. 104. Tillem., Mém. eccl., tom. VII, P. 627. Epiph., hær: LXXVII, § 11. (h) Nil., lib. 1, epist. 257. (i) Conc., tom. V, p. 459; apud Montf. ad Athan. quo et cunctos labores suos velut cujusdam lepræ admistione fœdaret, et committeret ut doctrina ejus non tam ædificatio quam tentatio potius ecclesia stica diceretur. › Verba sunt Vincentii Lirinensis (j). Et Hieronymus, in sanctas Scripturas innume rabilia ipsum scripsisse volumina tradit (k). Verum ex tot tantisque Apolinarii litterarum monumentis una superat Psalmorum metaphrasis heroicis car minibus conscripta. Dubitarunt nonnulli ex recentio ribus, quos inter Jacobus Duportus an metaphra seos quæ circumfertur, Apolinarius auctor exstite rit; propterea quod, inquit ‹ cum e veteribus non pauci Apolinarii operum memineriut, Hieronymus, Socrates, Sozomenus, Philostorgius, alii: eorum tamen nemo istius metaphraseos mentionem facit.» Imo vero, ait Fabricius (m), meminerunt manifeste, dum Vetus et Novum Testamentum sive meta phrasi ab Apolinario expressum, sive alio scriptio nis genere illustratum testantur. Qua de re in pri mis Sozomenum videas (n). Itaque a codicum mss. auctoritate, quorum octo laudat cl. Montfauco nius (o), quique Psalmorum metaphrasin Apolina rio, et quidem episcopo Laodiceno ascribunt, haud recedendum putaverim. V. De operis pretio varia feruntur eruditorum ju dicia. Alii severe, et acrius fortasse quam par sit, Metaphrasta stylum virgula censoria castigant. Alii vero Græcam quidem esse orationem et satis poeti cam, imo interdum montixwtátyy, sed sæpe etiam Græcæ poeseos genium in scriptore desiderari cen sent. Alii contra, plurimi opus ducunt. At equidem iorum sententiæ accesserim, quibus non perinde ubique elaboratum opus videtur siquidem in suis conscribendis libris deproperasse Apolinarium, ex Basilio intelligimus (p): «Cum ille, inquit, scri bendi facilitate linguam ad omne argumentum promptam haberet, scriptis suis terrarum orbem re plevit, contempta objurgatione illius qui dicit (q) Cave facere libros multos. › VI. Præter Psalmorum metaphrasin, duæ quidem exstant Apolinarii epistolæ magno Basilio inscri ptæ, quas sæculo superiore desinente in lucem pro tulit Cotelerius (r). Sed pro instituti nostri ratione, quam in præfatione generali exposuimus, ab iis excudendis temperandum fuit, ob eas in primis ra tiones, quas in medium affert eruditissimus editor(s). ‹ Adduci non possum, inquit, ut credam bas Opp. tom. I, part. 11, pag. 921. (j) Vinc. Lir., Commonit., cap. 11. (k) Hieron., De Vir. illustr., cap. 104. Duport., præfat. ad Psalm. metaphr. Lond. (m) Fabric., Bibl. Gr., tom. VII, pag. 667, not. (n) Sozom., Hist. eccl., lib. v, cap. 18. Montfauc., in Ind. ad tom. 1 Bibl. Biblioth. (p) Basil., epist. 275, al. 74, num. 4, Opp. tom. III, pag. 406. Eccle. xi, 12. (r) Cotel., Monum. eccl. Gr., tom. II, pag. 86. (s) ld. ibid., pag. 553.
col. 1313–1314page 3 of 83
PG 33:1313(α) ιν. ΑΠΟΛΙΝΑΡΙΟΥ ΜΕΤΑΦΡΑΣΙΣ ΕΙΣ ΤΟΝ ΨΑΛΤΗΡΑ. ΨΑΛΜΟΣ Α'. Δαυίδ προφήτου καὶ βασιλέως μέλος. Ολβιος οὐ πεπόρευται δυσσεβέων ἐνὶ βουλῇ, Οὐδ᾽ ἴχνος ἐστήριξεν ἀλιτροτάτοισι κελεύθοις, Οὐδ᾽ όλους ἕδρῃσιν ἐφίζετο λυμαντήρων ᾿Αλλ' ἔχεν ηθέῳ κραδίην συμφράδμονα θεσμῷ, Θεσπέσιον νύκτας τε καὶ ἤματα θεσμὸν ἀείδων. Έσσεται οἷάπερ ἔρνος ἐφ' ὑδρηλοίσι κελεύθοις, Καίριον ἀντέλλον σφέτερον μελιηδέα καρπόν, Νωλεμέως φύλλοισιν ἀχειροκόμοισι τεθηλός. Πάντα οἱ ἰθύνοιτο κατὰ χρέος ὅσσα τελέσσει. Οι τοῖοι γεγάασιν ἀτάσθαλοι, οὔποτε τοῖοι ᾿Αλλὰ κόνες ἵκελοι, τήν τα χθονὸς ὤλεσ᾽ ἀήτης. Τούνεκεν εἰς κρίσιν ουδέποτ᾽ ἀνατήσονται ἀλεῖται, Οὐδ᾽ ἄρ᾽ ἁμαρτίνοοι πινυτῶν βουλῇσι δικαίων. Ούνεκεν εὐαγέων βασιλεὺς πάτον οἶδε δικαίων Τούνεκα δυστήνων γενεή προθέλυμνος ὀλεῖται. ΨΑΛΜΟΣ Β'. Επιγραφῆς ὁ ψαλμὸς εὑρέθη δίχα, Ηνωμένος δὲ τοῖς παρ' Εβραίοις στίχοις 'Αλλ' ὡς δὲ δευτέρευσε Δαυΐδου κράτοις, Ἐπεὶ παρ' αὐτοῖς τίεται ταύτης δίχα. Τίφθ' ὑπεροπλίην κενεόφρονα σύνθετο φύλα, Καὶ γαίης βασιλήες ἀολίσθησαν ἑτοίμοι; Και σφεων ηγερέθοντο δικασπόλοι εἰς ἓν ἰόντες, Παμβασιλῆος ἐοῦ τε κατὰ Χριστοῖο Θεοῖο; Δεσμούς μὲν σπάσομεν, ζυγόδεσμα δὲ ρίψομεν αὐτῶν. Υψιμέδων Θεὸς οὐρανόθεν δ' ἐγελοίασε τούσδε, Εξαθερίζων τ' αὖ μυκτηρίσατ᾽ ἀφραδέοντας. Τῆμος ἀμείλιχα πᾶσι κοτεσσάμενος καταλέξει,
col. 1315–1316page 4 of 83
PG 33:1315Καὶ χόλον ἀμπνείων πραπίδων σύμπαντας ἀτάξει ο Αὐτός μ' ἡγεμονῆα κατέστησεν τ' ἐπιβήσας, Εὐαγεῖ ἐν ὄρει Σιῶνος ἐῷ μεγαλίζων, Αγγέλλων Βασιλῆος ἐτετμὴν οὐρανίοιο Υἱὸς ἐμοῖο, ο Πατήρ Θεὸς ηύδα πρὸς μέ, ο πέλεις σύ. Ηματι προσφάτῳ αὐτός σ' εὐδοκίησα γενέσθαι. Λίσσεό μεν, λάχος ὄφρα λάβης σύ, διδόντος ἔθνη [μου, Καί κε κατασχείην σου πείρατα πάνθ' ὑπὸ μήνην. Σιδηρᾷ δ' ἐνὶ ῥάβδῳ τούσδε γε μηλοβοτήσεις, Καὶ κεραμῆος σκεύη ήΰτε συντρίψειας.» Τῆμος δ' οἱ βασιλήες εφημερίων, συνίητε Παιδεύθητε, καὶ οἱ κρατέοντες ὑπ᾽ οὐρανὸν ἄκρης Δείδιτε· δουλοσύνης δὲ κεράσσατε χάρμασι δεῖμα ο Καί οἱ ἀγάλλεσθε τρομερῇ φρενὶ τέρψιν ἑλόντες. Λάζεσθ᾽ οὖν σοφίης, ἵνα μὴ χώσηται ὁ Ἐσσήν, Εὐσεβέος δ' ἅμα πάντας ἀποῤῥαίσεις κελεύθου. Εὔτε θεῶς φλογόεντα νόον βαρύθυμον ἐγείρῃ, Πάντες ἅμ᾽ ὄλβιοί εἰσι πεποιθότες αἱὲν ἐπ' αὐτόν. ΨΑΛΜΟΣ Γ'. Δαυΐδου λυγρόν τρίτατον μέλος, ἡνίκα φεύγων Υιόν Αβεσσαλόνειον, ἐὴν λίπε κοίρανος ἕδρην. Δυσμενέες τί τοσοίδε περιπλήθουσιν ἐμοῖο; Πολλοὶ δ' ἐγρόμενοί μοι ἀνάρσιοι ἀντιφέρονται, Οντινά μοι ψυχῇ θεόθεν βάζοντες ἀρωγήν; Αλλ' ἐμέθεν, Βασιλεῦ, σὺ διηνεκέως προμαχίζοις, Κῦδος ἐμὸν γεγονώς, κεφαλὴν ὑπὲρ αὐχένα τεύχων. Κικλήσκω βοόων, ὁ δ᾽ ἀπ᾽ οὔρεος ἔκλυεν ἁγνοῦ. Αὐτὸς ἐκοιμήθην, κατὰ δ' ἔσχε με νήδυμος ύπνος, Αν δ' ἔστιν, ὅτι ἐμῆς Βασιλεὺς ἀνθέξεται ἀλκῆς. Οὔποτε μυριάδας λαῶν πεφοβημένος εἴην, Αἴκε με κυκλώοντες ἐπιβρίσωσιν ἁμαρτῇ. Ἔγρεο, καὶ μὲ σάω, πανυπέρτατε Σῶτερ ἐμοῖο, Οττι σύ μευ σύμπαντας ἕλες κενεαυχενας εχθρούς. Αὐτὰρ ἁμαρτινόων ὀλοους συνέαξας οδόντας. Σοῖο φάος, Βασιλεῦ, σέο τ' εὐλογίην πόρε λαῷ. ΨΑΛΜΟΣ Δ'. Τέτρατος ἐκ μελέων Δαυΐδου ψαλμὸς ἐτύχθη. Εὐδοκίης ἐμέθεν Θεὸς ἔκλυεν εύξαμένοιο Στεινομένῳ δ' ἐπέκλυε, θοῶς δ᾽ ἀπάλαλκεν ἀνίην. Ο Ιλαθι, καί μευ, Αναξ, ἐπικέκλυθι ευχωλάων. ᾿Ανέρες, ἐς τί τόσον τρέφετε βαρυπήμονα θυμόν; Ἐς τί φίλην ματίην, καὶ ψεύδεα πάντα τίθεσθε; Πῶς δ' ὅσιον φράζεσθε "Αναξ ἂν ἔφηνεν ἀγητόν; Αὐτὸς ἐπουράνιός μεν "Αναξ βοόωντος ἀκούσοι Μήνις ἀτασθαλίης προφεστέρη ύμμι τετύχθω. Φράζεσθ᾽ ἐν λεχέεσσι φίλου μελεδήματα θυμοῦ. Ἐλπὶς ὁμοῦ καὶ θύμα δίκης Βασιλήα γεραίρο.. Πολλοί φασι· Τίς ἄμμι φερέσβιον όλβον ὀρέξει; Ατάξει. ἀτύξει. Συνίητε. συνιοιτε.
col. 1317–1318page 5 of 83
PG 33:1317Αμμι τε τέκμαρ τὸ χρύσεον σέο φέγγος οπωπῆς, Εὐφροσύνην κραδίῃ δωρήσαν πᾶσαν ἐμεῖο, Ἐκ σίτου γλυκεροῖο, καὶ ἐκ λαθικηδέος οίνου, Εκ τε φερεζώοιο βίης έπλησεν ἐλαίου. Εἰς ἐν ἐν εἰρήνῃ καταλέξομαι ὕπνον ἀμέλγων, Οὗνεκ' ἐπ' ἐλπωρῇ με, Μάκαρ, καὶ μοῦνον ερείδεις. ΨΑΛΜΟΣ Ε΄. Κλῆρον λαβούσης πέμπτον εἰς τέλος μέλος Δαυΐδος ηλάλαξεν εὐφήμῳ βοῇ. Μύθων ἡμετέρων, πανυπέρτατε. κέκλυθι, Ποιμήν. Αὐδῆς μεν ξύνες ὦκα, ἀρὴν δ᾽ ἐπιδέρκεο φωνῆς. Αὐτὸς ἄναξ Θεὸς, αὐτὸς ἐγὼ δέ σε λίσσομαι αἰεί. Ημετέρης ἡῶθεν "Αναξ ἐπακούσεται αὐδῆς Ἐξ τοῦς ἀναφανδὰ παρεσσομένῳ προφανείης Ούνεκεν αμπλακίην ἐθέλων Θεὸς οὔποτ' ἐτύχθης Οὐδέ τις ἐνναέτης παρὰ σοὶ κακομήχανος ἔσται, Οὐδὲ τεῆς ἀθέμιστος ὀμέστιος έσσετ' ἐπωπῆς. Εργατίνας ἔστυξας αλιτροσύνης ἅμα πάντας Γλώσσης ψευδαλέης ὀλετὴρ ἐν πᾶσιν ἐτύχθης Εχθαίροι δολόεντα καὶ ἀνδροφόνον Θεὸς ἄνδρα. Αὐτὰρ ἐγὼ σέο δῶμα τεῷ μετελεύσομαι οἴκτῳ, Δειμαλέος δὲ σέθεν καθαρὸν προσπτύξομαι ἱρὸν. Σετό με ἡγήσαιτο δικαιοσύνη, χάριν ἐχθρῶν. Ημετέρην ἴθυνον ἐπ' ὅμματι σοῖσιν ἀταρπόν. Οὐ γὰρ ἀληθείην ποτ' ἐπὶ στόματος φορέουσι. Τῶν δὲ βαρύζηλοι κραδίαι γεγόνασι μάταιαι Λαυκανίη δ' οἰχθέντι τάφῳ παρομοίιός ἐστι, Καὶ γλῶσσαι δολεροῖσιν ἀεὶ μεμελήατο μύθοις. Κρίνον, "Αναξ βουλέων δὲ κακῶν ἀπὸ πάγχυ πέο [σοιεν, Και κε κατὰ πληθὺν σφετέρων χάριν ἀμπλακιάων Κτήσιος ἐξελάοιντο, τεὴν ἐρέθοντες ἐρωήν. Σοὶ μὲν ἐπευχόμενοι, Βασιλεῦ, κεχαροίατο πάντες. Κεῖνοι μὲν κεχάροιντο, σὺ δ' οἰκήσειας ἐν αὐτοῖς. Οἱ δ' ἀγαπαζόμενοι τεὸν οὔνομα καυχήσονται, Οττι δικαιοσύνης ὑποφήτορα φῶτα γεραίρεις. Ημέας ἐστεφάνωσας ἄτ᾽ εὐδοκίης κλυτὸν ὅπλον. ΨΑΛΜΟΣ Γ'. Εκτον Αναξ μελέεσσι φίλοις Δαυΐδος ἄεισε, Μείλιχον Ογδοάτης ἀμφὶ μέλος λιγυρόν. Με με τες βαρύμηνις, 'Ακήρατε, θυμὸς ἐλέγξῃ, Μηδέ με παιδεύσειε τὴ πολυώδυνος ὀργή. Αλλ' ὀλιγηπελίην, Βασιλεῦ, ἐλέησον ἐμεῖο Εσσο μοι ἰητήρ, ταράχου δέ μευ ὀστέα παῦσον, Καὶ ψυχην, ἢ πολλὴν ἀτυξομένη δεδόνηται. Καί σύ, Μάκαρ, κοτέων εἴως πότε μῆνιν ἀέξεις; Αῦτον ἐμὸν, μεταθεὶς πρότερον κότον, ἦτορ ἀνάγκης Ρύσεο, Παμβασιλεῦ, ἐλεητύος εἵνεκα σεῖο. Τίς γὰρ ἐπιμνήσαιτο σέθεν, θανάτοιο πεδηθείς; Τίς δέ τοι εἰν άΐδα, βοὴν εὔφημον ἀείσαι; Έμπα γε μὴν ἐμόγησα περί στοναχῇσιν ἐμῇσιν Διεί μεν κατά νύκτα σαόφρονα λέκτρα λοεύσω, Δάκρυσιν ἡμετέροισιν ἐνηέα δέμνια τέγξω. Μήνις ἐπιβρίσασα ἐμὴν κλονέεσκεν ὀπωπήν. Γηραλέος γενόμην μετὰ δυσμενέεσσιν ἐμοῖσιν. α ο ο
col. 1321–1322page 6 of 83
PG 33:1321Οψομαι οὐρανὸν εὐρύν, δν έδρασε δάκτυλα σεῖο, Αστρα τε καὶ μήνην, οἷς πυθμένα θήκαο χειρί. Τις γὰρ ἔην ἄνθρωπος, ἐπεὶ μιμνήσκεαι αὐτοῦ; “Η παῖς ἀνθρώπου, ὅτι οἱ καὶ ἐπίσκοπός ἐστι; Μείονά μιν ποίησας ἐπουρανίων στρατιάων Αμφιπεριστέψας καὶ κύδει καὶ γεράεσσιν, Εργα τεῶν ἔστησας ἐπιθύνειν παλαμάων. Πάντα δέ οἱ θαλεροίσιν, "Αναξ, ὑπεθήκαο ποσσίν, Αγρονόμους τε βόας, καὶ ειροπόκων γένος οἰῶν, Όσσα τε καρποτόκον πεδίον καταβόσκεται ἄλλα, Αιθέριά το πετεινὰ, καὶ ἰχθυόεντα γένεθλα, Οππότα ποντοπόρους παρεπιστείβουσι κελεύθους. Αφθιτε νωιτέρης γενεής οἴηκα φυλάσσων, Ὡς ἄρα του θηητὸν ἐπὶ χθονὸς οὔνομ᾽ ἐτύχθη! ΨΑΛΜΟΣ Θ. Δαυΐδου κρυφίων, χάριν υἱέος ἄφθιτος ὕμνος. ᾿Αλήκτῳ κραδίῃ, Βασιλεῦ, τεὸν αἶνον ἀείσω Έργα σέθεν θηητά περιφραδέως ἀγορεύσω. Εν σοὶ εὐφροσύνην ἐρατὴν καὶ χάρμα τελέσσω. Οὔνομα δ᾽ ὕψιστον κιθάρῃ σέθεν ύμνοπολεύσω, Δυσμενέος κακότητι μεταστρεφθέντος ὀπίσσω. Αντα καταφθείροιντο τεῶν κεκμηότες ἴσσων Ούνεκά μευ κατὰ θεσμὸν ἐτίσαο λωβητήρας. Αρχὲ δικαιοσύνης, βριαρῶν ὑπερέζεο θώκων. Εθνεσιν ἠπείλησας, ἄφαρ δ' ἐξέφθιτ' ἀλείτης Ονομα δ' ἐν πάντεσσι διαμπερές ἡμάλδυνας. Εφθιτο δυσμενέος τεύχεα, πολιάς τ' ἀλάπαξας Σὺν πολλῷ δ' ὁμάδῳ μνημήιον ώλετο πάντη Αὐτὰρ ἐπουράνιος Βασιλεὺς μάλα πάντοτε μιμνει. Συνομίῃ στήριξεν ἐὴν πανυπέρτατον ἕδρην Οφρα διακρίνειε δίκῃ κλυτὰ πείρατα γαίης, Καὶ σφετέροις λαοῖσι δίκην ἰθεῖαν ὀρέξοι. ᾿Αθάνατος Θεός ἐστι, δύης ἀνάπαυμα πενιχρῷ Ἐν δὲ βαρυφροσύναις ἐπιτάῤῥοθος ἄρμενος ἔστη. Ελπὶς ἔφυς πάντεσσιν, ὅσοι μάθον οὔνομα σεῖο Ούνεκεν οὐ προλέλοιπας εελδομένους σέο, Ποιμήν. Ενναέτην Σιῶνος ἀεὶ φορμίζετ' Ανακτα Πρήξιας Αθανάτου πυκινοῖς ἀγγείλατε δήμοις Ὡς σφέων εμνήσθη φθιμένων, διζήμενος αἷμα, Οὐδὲ βοῆς δειλῶν ἐπελήσετο πάγχυ πενιχρῶν. Αδρανίην ἐλέησον ἐμὴν, δηίους ἀπερύχων, Αὐτὸς ἀνυψώων με καὶ ἐκ θανάτοιο πυλάων, Πάντα πύλαις Σιῶνος ὅπως τὸν αἶνον ἀείσω. Γηθήσω μάλα σῇσιν ἀλεξικάκοισιν ἀρωγαῖς Εθνεα δυσφροσύνῃσιν ἐπετρώθησαν ἐῇσιν Η δὲ πάγῃ κρύπτεσκον, τὴ ξυνεέργετο πέζα. Τεύχων εὐθυδίκης Βασιλεὺς ἀρίδηλος ετύχθη Αμφ' ἔργοις παλάμης σφετέρης επέδηται αλιτρός. Εἰς ἀϊδην παλίνορσοι ἀποτρέψειαν ἀλεῖται, Εθνεα πάντα Θεοῖο λελησμένα αἰὲν ἐόντος. Οὐ γὰρ "Αναξ πτωχοίο διηνεκέως λελάθοιτο, Οὐδέ ποτ' ἀδρανέων σταθερή παραμείβεται ἐλπίς. Αποτρεψειαν. ἀποστρέψειαν. Επιτ.
col. 1323–1324page 7 of 83
PG 33:1323Η Εγρεο, μηδὲ βίῃ κρατέων ἄνθρωπος ἀνάστοι. Φύλα διακρίνοιτο τεῶν κατ' ἐναντίον ὅσσων. Στῆσον, "Αναξ, ἀγαθὸν θεσμογράφον ἄλλον ἐπ' αὐτούς. Εθνεά τοι γενεῆς βροτέης Ιστωσαν εόντα. Τίπτ' ἐπιδευομένων, Πανυπέρτατε, τηλόθεν έστης, Τειρομένων ἐπίκουρον ἀπῃώρησας· όπωπήν; Πτωχὸς ὑπερβασίη φλέγεται κακουργέος ἀνδρός Βουλῇσι φθινύθουσιν ἑαῖς ἁλιτήμονες ἄνδρες. Ιμερον εὖ μάλα πάντες ἐπευφήμησαν ἀλιτροῦ, Καὶ μύθοις ἀθέμιστον ἀρειοτέροις ἐνέπουσι. θυμὸν ἀειζώοντος ἀτάσθαλος ὤρος Ανακτος, *Απλετα λυσσάων οὐ δίζεται, οὐδ' έρεείνει, Οὐδὲ θεὸν βλεφάροισιν ὑπερφιάλοισι δοκεύει. Β. Πάντοτε δ' άτραπιτοῖσιν ἐλεγχίστοισιν ὁδεύει. Οφθαλμοῖς σφετέροισι τεοὺς ἡρνήσατο θεσμούς. *Αρξει δυσμενέων γεγαώς κακουργὸς ἁπάντων. Σκέψατο γὰρ πραπίδεσσι μένειν κακότητι πεποιθώς, Ριγίστοιο δόλου καὶ ἀρῆς στόμα τοῖο βέβυσται, Γλῶσσαν ἀεὶ δολόεσσαν έχει περίφορτον ἀνίης *Εζεται ὁρμαίνων λόχον ἀφνειοῖο θοώκος, Βουλαῖς κρυπταδίῃσιν ἀναίτιον ἐξεναρίζων. Αἰεὶ δ᾽ ὀφθαλμοῖς περιδέρκεται ἄνδρα πενιχρόν. Ως δ' ὁλους ξυλόχοισι λέων κακὰ μήδεα πέμπει Θάσσον ὅπως ἐλεεινὸν ἐφαρπάσειε προΐκτην, Βουλῆς ἁρπαλέης ἵνα μιν μέλπηθρα τελέσσῃ, Ἐν δὲ λίνι δολόεντι κακὸν καὶ ἀγήνορα τεύξῃ. ᾿Αλλὰ πέσοι κεκυφώς πρὶν "Αναξ κλήζοιτο πενιχρών Εἶπε γὰρ ἀρχαίων ἀμνήμονα μήτιν ῎Ανακτος, Καί οἱ ἀπεστράφθαι πανδερκέα πάμπαν όπωπήν. Εγρεό μοι, Βασιλεῦ, παλάμην δ' ὕψιστον ἄειρον, Μηδὲ βοῆς μογερῶν ἐπιλήθεο πάγχυ πενιχρῶν. Τίπτε κακοῤῥέκτης ερέθει Θεὸν αἰὲν ἐόντα; Εἶπε γὰρ ἐν στήθεσσιν, ὅτ' οὐκέτι δίζεται Εσσήν Πέμπει. πεστε:. Εἰσοράας, ότι μόχθον ὁμοῦ καὶ θυμὸν ἀέξεις, Ἰσχανόων παλάμῃσιν ἑλεῖν ἀέκοντας ἀνάγκῃ. Μὴ γάρ σοι προλέλοιπεν "Αναξ ἀχρήμονα φῶτα, Η πάρος ὀρφανικῷ ἐπιτάῤῥοθος αὐτὸς ἐτύχθης; Φωτός, Αναξ, κρυεροῖο βραχίονα λεπτὰ κεάσσεις Οὐδὲ τέλος κακίης γε τεῆς διζήμενος εὕροι. ᾿Αλλὰ Θεὸς μετὰ πᾶσι διηνεκέως βασιλεύοι φύλα κακοφροσύνης σφετέρης ἀπολοίατο γαίης. Αδρανέων Θεὸς αὐτὸς ἐπεκρήῃνεν ἐέλδωρ. Τῶν δέ γ' ἑτοιμότατον κραδίης πόθον οὔασιν ἔγνω Οφρα κεν ὀρφανικοῖσι καὶ ἀκλείεσσι δικάζεις, Ανθρώπων ἵνα μή τις ἔχῃ μεγαλαυχέα γήρυν. ΨΑΛΜΟΣ Γ'. Δανίδου δέκατος πολυάρητος πέλει αἶνος. Πῶς ἐρέει τις ἐμεῖο Θεῷ περιθαρσέα θυμόν, Στρουθὸν ὀρεσσιδότοισιν ὅπως θρώσκοντα νομῇσι; Εφαρπάσειε. αφαρπάσειε. 10.
col. 1325–1326page 8 of 83
PG 33:1325Τόξα κακοὶ τανύουσι, βέλεμνα δὲ θέντο φαρέτρῃ, Ιθυνόους ὀρονῆθεν διστεῦσαι μεμαώτες Αφραδίῃ καθελόντες ἅπερ τεκτήνας, Ποιμήν. ᾿Αλλὰ τί τοῖον ἔρεξε Θεῷ μεμελημένος ἀνήρ; Νηῷ Παμβασιλεὺς πολυκυδήεντι ἀνάσσων, Οὐρανὸν ἀστερόεντα λαχὼν ὑψαύχενα θῶκον, Φῶτα μέτ' ἀκτέανον πανεπίσκοπον ὄμμα τιταίνων Καὶ βλεφάροις βροτεης γενεῆς διζήμενος ἔργα. Αὐτὸς "Αναξ ἀγαθόν τε καὶ οὐλον άνδρα δικάζει. ὺς δ᾽ ἄδικον φιλέει, ψυχῆς ἔθεν ἐχθρὸς ἐτύχθη. Οὐρανόθεν χαλεποῖς λίνα φθισίμβροτα πέμπει Πῦρ, θεῖόν τε ὁμοῦ, καὶ ἀμειδέος ἆσθμα θυέλλης, Σφωιτέρου πέλεται πολυπήμονος αἷσα κυπέλλου. Οττι δίκαιος ᾿Αναξ, μάλα τ' εὐδικίην ἀγαπάζει Καί οἱ ἀεὶ ἰθεῖαν ὁδὸν θηήσατ' όπωπή. ΨΑΛΜΟΣ ΙΑ'. Ενδέκατον Δαυΐδος ἐς ὀγδοάτην ἔφατ' γώ. Μοῦνε σάω μ'· ὅσιον γάρ τ' ἄδην ἔφθιτο φύλον Εργα δ' ἀληθείας μεροπηίδος ώλετο ρίζης. Μύθοις μαψιδίοις ἔταρον προσέειπεν ἕκαστος Χείλεσιν ἐφθέγξαντο, δόλους φρεσὶ μητιόωντες. Εξολέσοι Θεὸς αίψα δολόφρονα χείλεα πάντα, Καὶ μεγαλαυχέα γλῶσσαν ὑπερφιάλων ἀλεγεινῶν. Πάντας ὅσοι γλώσσῃσιν ἀνιέρθησεν ἑῇσι, Καί σφισιν ὠίσαντο φέρειν ἐπὶ χείλεσιν ἔργα, Τίς βροτὸς ἐξ ὑμέων βασιλεὺς ἄχραντος ἐτύχθη; Εἴνεκεν ἀκτεάνων μογερῶν στοναχῆς τε πενιχρῶν, Αὐτὸς ἀναστήσεσθαι ῎Αναξ ἐπένευσε κραταιός, Θήσεσθαί τε φόως ἀναφανδά τε φέγγει ῥέξαι. Μῦθοι θεσπέσιοι, μῦθοι γεγάασιν άθικτοι, Αργύρῳ ἰσόμοροι φλογερή όμηθέντι καμίνῳ, Μοίραις πλειοτέραις κεκαθαρμένῳ ἔφθ᾽ ὑπὲρ αἶσαν, ᾿Αλλ' ἡμέων ἐν πᾶσι φύλαξ φρουρός τε φανείης, Ένθεν, Αναξ, καὶ μέχρις ἀτερμάντοιο βιώνης. Αστρᾶσιν εὐκύκλοιο δόλου στείχουσιν ἀλεῖται, Ὡς ἀγαθὸς μερόπων γενεὰς ὥρῃσιν ἀέξεις. ΨΑΛΜΟΣ ΙΒ'. Δαυΐδου κρατεροῖο δυωδέκατος πέλει ΐμνος. Τίπτε τόσον μεγαλωστί λελασμένος ἔπλευ ἐμεῖο; Μέχρι τίνος βασίλειον ἀποστρέψειας ἐπωπήν; Μέχρι τοῦ ἡμετέρῃ μένεα φρενί μέρμερα πέσσω, ὠδίνων πραπίδεσσιν ὁμοῦ νύκτας τε καὶ ἦμαρ, Μέχρι τοῦ ἐχθρὸς ἐμεῖο καρήατος ὑψόθι θείνει; Αλλ' ἐπιδέρκες, θάσσον, ἐμῆς τ' ἐπικέκλυθι φωνῆς. Δὲς φάος, ὄφρ' ὑπνον προφύγω θανάτοιο τοχῆα, Οφρα μὴ ἐχθρὸς ἐμὸς μέγ' ἐπεύξεται, ως με δαμάσ [σας. Αἶχεν ἐρινοίμην, κεχαρο!ατο δήιοι άνδρες Αὐτὰρ ἐγὼν ἐλέω πίσυνος τεῷ ἐλπίδι χαίρω. Πάντοτε γηθήσαιμι μετά φρεσὶ σῇσιν ἀρωγαῖς. Εναρκτῇ Βασιλῆς πολύλλιτον ὕμνον ἀείσω, Ούνομα δ' Υψίστου λιγυροῖς μελέεσσιν ἰήνω Πάντας... ανέρθησεν. Πάντες... ἀντνέσθεσαν. Ἰήνω. Ιηνῶ.
col. 1327–1328page 9 of 83
PG 33:1327Η Όπαςοι. σπάζει. 'Αγείρει. ἀγείροι. 10. ΨΑΛΜΟΣ ΙΓ'. Δαυΐδου σθεναροῦ τρισκαιδέκατος πέλεν ὕμνος. Οὐκ εἶναι Θεὸν εἶπεν ἑοὶς ἐν στήθεσιν ἄφρων Αίσχεα τεκταίνων στυγερός καταφαίνεται ἔργοις. Εργατίνης οὐκ ἔστιν ἕως ἑνὸς εὐνομιάων. Ποιμὴν οὐρανόθεν βρότεον σκοπιάσσατο φύλον, ὑψόμενος τίς ἄνακτα Θεὸν διζήμενος εἴη. Πάντες ἀποκλίναντες ὁμῇ δεδμήατο λώβη Εργατίνης οὐκ ἔστιν ἕως ἑνὸς εὐνομιάων. Τῶν δ' ἀγαθῶν ἁγνῶτες, ἀεὶ συμφράδμονες άτης, Λαὸν ἐμὸν κατέδοντες, ὅπως εὐαλθέα σῖτον. Αφραδέως ελάθοντο Θεὸν βασιλῆα λιτέσθαι Δειμαίνεσκον ἄδην, ὅτε δείματος οὐ χρέος ξεν Ως Θεὸς ἐν μέσσῃσι δικαιοτάτῃσι γενέθλης Ακτεάνων μή μοί τις ἀτιμήσεις μερίμνας, Οὔνεκεν ἀθάνατος κείνων Θεὸς ἐλπὶς ἐτύχθη. Τίς πόροι ἐκ Σιῶνος ἐπίῤῥοθον Ἰσραήλου; Λαοῦ ὅταν στρέψειε Θεὸς κατα δούλιον ἦμαρ, Τῆμος ἀγαλλέσθω περιώσιον Ἰσραήλος. ΨΑΛΜΟΣ ΙΔ'. Δαυΐδου πινυτοῦ δέκατος καὶ τέτρατος ύμνος. Τίς κλισίης, Αφθαρτε, παραυλίσοιτο τεῇσιν, Η σέο ναιετάοι τίς ἐπ᾽ οὔρεος ἀχράντοιο; Εὐδικίῃ καὶ ἀκηρασίῃ μεμελημένος ἀνὴρ, Στήθεσιν εὐαγέεσσιν ἀεὶ νημερτέα βάζων, Ἐκπάγλως δολερής στυγέων μελεδήματα γλώττης ὓς κακὸν οὐ τέκτηνεν, ἐῷ δ' ἔῤῥαψεν ἑταίρω Οὐδὲ κακοῖς νείκεσσιν ὀνειδείοισι θυραίον. Μωμητὸν βασιλῆι κακοῤῥαφὲς ἔπλετο φύλον. Τοῖς δ᾽ ἄρα δειμαίνουσι Θεὸς μέγα κύδος ὀπάζοι "Ος δέ κέ που ὁμόσειε, καὶ ὅρκια πιστὰ φυλάξοι, Μηδὲ τόκον δυσάλευτον ἑαῖς παλάμῃσιν ἀγείρει Μηδὲ δίκῃ βλάψειεν ἀναίτιον ἀνέρα δώροις Οὔποτ' ὀρινθείη τρομέων βιότοιο θυέλλας. ΨΑΛΜΟΣ ΙΕ'. Δαυΐδου χαρίεντος ἐπὶ στήλης εριτίμου, Πρὸς δεκάτῳ πέμπτον τοῦτο μέλος λιγυρόν. *Αφθιτε, φρούρησόν με, ἐπεὶ σύ μεν ἐλπὶς ἐτύχθης. Εἶπα Θεῷ βασιλῆι· Σύ μευ Θεὸς ἔπλεο μοῦνος Οὐδὲ γὰρ ἡμετέρων ἀγαθῶν ἐπιδεύεαι αὐτός. Θηητὴν ὁσίων χθονίοις ἀνέφηνε γενέθλην, Παρθέμενος πινυτῆς τε μετὰ σφίσι μήδεα θυμοῦ. Αδρανίαι πλήθουσι, καὶ ἐν σφίσιν εἰσὶ ταχεῖαι. Ανδρῶν εὐσεβέων ταχιναι βεβρίθασι νοῦσοι. Νόσφι φόνων ἀδίκων. κλισίας σφέων εἰς ἐν ἀγείρων, Οὔνομά τ᾽ ἐκ πραπίδων οὐ χείλεσι μνήσομαι αὐτῶν. Αὐτὸς "Αναξ κλῆρος, καὶ ἐμεῦ πέλει αἶσα κυπέλλου Αὐτὸς ἐμοὶ Βασιλεὺς ζωαρχέα κλῆρον ὁπάζων. Σχοινοί μοι κρατεροῖσιν ἐφορμήθησαν ἐπ' ἔργοις. Πινυτής. πινυτοίς.
col. 1331–1332page 10 of 83
PG 33:1331΄Οππότε δυσμενέων μιν "Αναξ ἀπελύσατο πάν [των, Σαούλου τ' ὀλοοῖο λιλαιομένου μιν ὀλέσσα, Εφθ᾽ ἅμα καὶ δέκατον προσφθέγξατο πνεύ [ματι κώμον. Κάρτος ἐμόν· σὲ γὰρ οἷον ἀεὶ, Θεὸς, ἀμφαγαπάζω Αὐτὸς ἔρεισμα καὶ ἄλκαρ ἐμὲν καὶ ἀρωγὸς ἐτύχθης. Ἐλπὶς ἐμὴ τελέθεις, καὶ ἐμῶν ἐπιτάῤῥοθος ἔργων, *Αρρηκτον βιότοιο κέρας καὶ ὑπέρμαχος ἀλκή. Υμνείων σε λιταῖς, δηίων ἀπὸ χεῖρας ἀλύξω. Ωδίνες θανάτοιο περιστιχόωντο βαρείας. Χείμαρροι τ' ορόθυνον ἀμήχανοι ἀμπλακιάων. Ταρταρίων μ' ὠδῖνες ἐκυκλώσαντο βερέθρων Πλεκτά δέ με προϋπεμψε τανηλεγέος λίνα πότμου. Αὐτὰρ ἐγὼ κίκλησκον ἐπειγόμενος Θεὸν ἄτῃ, Οὐρανόθεν Βασιλῆος ἀρηγόνα χεῖρα βοήσας. Εὐαγέος καλέοντος ἐμὸν θρόον ἔκλυε νηοῦ Φθόγγος ἐμὸς θύνειεν ἐς οὔατα πιστὰ Θεοῖο. Χθὼν βριαρή δεξόνητο, τρόμος δέ μιν είλετο πᾶσαν Εκποθεν ἠλιβάτων ορέων τετάρακτο θέμεθλα, Θεσπέσιον τρομέοντα χόλον καὶ μῆνιν "Ανακτος. Αθανάτου κοτέοντος ἀπείριτος ὄρνυτο καπνὸς Καὶ πυρὶ λαμπόμενον Μάκαρος σθένος ώρτο προσ [ώπου Ανθρακες ἐξ αὐτοῖο πυριφλεγέθοντες ἀνῆφθεν. Οὐρανόθεν κατέπαλτο, πόλον φλογοειδές κλίνας ᾿Αθανάτου πεφόρητο γνόφος παρὰ ποσσὶ Θεοῖο τ Εμβεβαώς ὀχέεσσιν ἑοῖς πεπότητο χερουβίμ Ιπτατο βυκτάων ἀνέμων πτερύγεσσιν ἀερθεὶς Κευθόμενος κνέφαῖ· τὸ γὰρ ἤθελεν ἄλκαρ ελέσθαι. Αμφί ἐ κυκλώουσαν ἀγακλέα θῆκε καλύπτρην, Οἷάπερ αιθερίης νεφέλης κεκρυμμένον ὕδωρ. Ωρμηθεν νεφέλαι σφετέρων ὑπὸ μαρμαρυγάων *Ανθρακες ὀρνυμένοιο πυρὸς μίγνυντο χαλάζῃ. Τῆμος ἑβρόντησεν καὶ ἀπ᾿ οὐρανόθεν Θεὸς αὐτός. ᾿Αθανάτῃ δ' Υψιστος ἀπ' αἰθέρος ἴαχεν αὐδῇ Θεσπεσίοις ἐκέδασεν ἐπιτροχόωσιν οϊστοῖς. Πάντες ἅμ᾽ ὠρίνθησαν ὑπ' ἀστεροπῇσι θαμειαῖς Υδροτόκος δ' ἀνέτελλον ἀκηράσιοι τότε πηγαί, Καὶ πάσης ἐρίβωλα θεμείλια φαίνετο γαίης, Αφθιτε· σὴν γὰρ ἅπαντα περιτρομέεσκεν ὁμοκλήν Πνεύματος ἑπτοίηντο τεοῦ τόσον ἆσθμα καὶ ὀργήν. Οὐρανόθεν προέηκε, θοῶς δέ με ῥύσατ᾽ ἀνάγκης Ἐκ δὲ πολυσμαράγων με θοῶς προσέδεκτο ῥεέθρων Ρύσεται ἐκ δηίων μ', οἷσιν περιώσιος ἀλκὴ, ᾿Ανδρῶν τ' ἐχθομένων, ὅτι φέρτεροί εἰσιν ἐμεῖο. Ἠπεδανῷ προὔτυψαν ἐν ἡματι θωρηχθέντες, Καί μευ "Αναξ προμάχιζεν, επεστήριξε δ' ερωήν Θαρσαλέον δ' ἔστησεν ἐπ᾿ εὐρυχόροισιν ἀταρπαῖς. Ῥύσεται ἐκ δηίων με, ἀτάρ στυγέοντας ἐλέγξει, Μισθὸν ἐπ' εὐδικίῃ καὶ ἐπάξιον εὖχος ὀπάξοι Ημετέρων τόδε κέρδος ἀκηρασίης παλαμάων. Ούνεκεν ᾿Αθανάτοιο φίλας ἐφύλαξα κελεύθους
col. 1333–1334page 11 of 83
PG 33:1333Οὐδὲ νόῳ φρασάμην ετερον Θεόν· οὐδὲ γὰρ ἦεν Ουνεκά οἱ ζωοὺς ὁρόω φρεσὶ πάντοτε θεσμούς Οὐδέ οἱ ἀχράντων φυλακὴν λίπον εὐνομιάων Καί οἱ ἀμωμήτοισι παρέσσομαι ίχνεσιν αἰεί Αμπλακίης ἀπάνευθε νόον Βασιλῆς φυλάξω. Μισθὸν ἐπ' εὐδικίῃ καὶ ἐπάξιον εὖχος ὀπάζοι Ημετέρων δέρκοιτο ἀκηρασίην παλαμάων. Ην ὁσίων ξυνέριθος Εῃ (16-17), ὅστός κε γένοιο, Και κε νόῳ ξυνέοντι μάθοις παρ' ἀθῶον ἀθώου Εσθλῷ ἀνέρι πάντα μεμιγμένος, ἐσθλὰ ἀκούσαις Οὐδὲ πάλιν στρεπτῷ παρεὼν βροτῷ εύστροφος εἴης. Αὐτὸς λαὸν ἀεὶ χθαμαλόφρονα βύσεαι ἄτης Οφθαλμὸν δ' ἀκόρητον υπερφιάλων ἀλαώσας Αὐτὸς λύχνον ἐμὸν πολυφεγγέα πάντοτε τεύξοις Αμμι διαστράψοι διαφερον κνέφας ἐκ σέθεν αἴγλη. Νεύματι σῷ προφύγοιμι κακῶν πολυπήμονα πείρην. Πῦργον ὑπερβαίην πίσυνος Θεῷ αἰὲν ἐόντι. ᾿Αθανάτου Βασιλῆος ἀκήρατοί εἰσι κέλευθο:, Καὶ μῦθοι πυρόεντες ἀναζείουσιν ῎Ανακτος. Τῶν δ' ὑπεραθλεύῃσιν, ὅσοις πέλει ἐλπὶς ἐπ' αὐτῷ. Τίς μάκαρ ἀθάνατος, πλὴν ἀθανάτου Βασιλῆος; 'Πὲ τίς ἡμετέροιο Θεοῦ Θεὸς ἐκτὸς ἐτύχθη; Αμφιβαλών μ' έζωσε Θεὸς περιώσιον ἀλκήν θήκατο δ' ἡμετέρην καθαρὴν καὶ ἄμωμον ἀταρπὸν, Τεύχων ὠκυπόδεσσι πόδας κεμάδεσσιν ὁμοίους, Αὐτὰρ ἐφ' ὑψίστοισιν ἐμὸν φίλον ἴχνος ἐρείδων, Χεῖρας ἐμὰς βριαράς τε μενεπτολέμους τε διδάσκων. Παγχάλκειον ἔτευξε βραχίονας ήτε τόξον. Και με πόρες μερόπεσσι φόως, ἀλκτῆρά τ' ἀνάγκης, Καὶ στο δεξιτερή πρόμος έπλετο πάντοτ' ἐμεῖο. Σεῖο, Μάκαρ, σοφίῃ κραδίην ιθύνομα: αἰεί Πάντοτε κυδιάνειρα τεὴ σοφίη με διδάσκει. Εμπεδον ίχνος ἔχω, σὺ δ' ἐμὰς εὐρυνας ἀταρπούς. Οὗτις ἐλαυνόμενόν με δρόμῳ παρελεύσεται ἐχθρῶν. Ουδε βίης λήξαιμι, πάρος λήξουσι δαμέντες Οὐδὲ πιεζομένοις σταθερὸν σφίσιν ἴσχεται ίχνος ᾿Αλλὰ ποσὶ δμηθέντες ὑφ' ἡμετέροισι πέσοιεν. 'Ηνορέη με κόρυσσας ἀριστοπόνῳ κατὰ δῆριν Αντιβίους ξυνέδησας ἐμῶν ὑπένερθε πεδίλων. Δυσμενέες πεφόβηντο φυγῇ μετὰ νῶτα βαλόντες Αὐτὰρ ἀπεχθαίροντας ἀδευκεῖ πέφνες ὀλέθρω. Αὐτοὶ μὲν βοάασκον, ὁ δ' οὗ σφισιν δεν ἀμύντωρο Αθάνατον καλέεσκον, ὁ δ᾽ οὐκ ἀΐεσκε λιτάων Τους διαλικμήσαιμι ἅτε χνδον όντα θύελλης, Πηλὸν ὅπως πεζῇσιν ἐπιστέψαιμι κελεύθοις. Δημοτέρων ἔριδός με διχοστασίης τε σαώσεις Και με καταστήσειας, Αναξ, κοσμήτορα λαῶν. Λαὸς ἦν ἀγνώσσω, θέτο μευ ζυγῷ αὐχένα δοῦλον Ούασιν ἡμετέρην ταχυπείθεσι δέξατο φωνήν. ᾿Αλλοδαποί γεγαώτες έπεψεύσαντό με παίδες, έης. Συνέοντι. ξυνιέντι. 'Αλαώσας. ἀλαώσεις. ἀλαώσαις. Σαώσεις. σαώσαις.
col. 1335–1336page 12 of 83
PG 33:1335Μαψιδίως μετὰ γῆρας ἔξαν ἀλλότριοι υίες, Πάντοτε χωλεύοντες ἑῶν ἀπάνευθε κελεύθων. Ζώει ἐμοὶ Βασιλεὺς, καὶ ἀεὶ πολύαινος ἐτύχθη. Ημετέρου βιότοιο Θεός πανυπέρτατος εἴη. Εκδικος αἰὲν ὁμῶς γεγαώς δηίους κεραΐζοι, Ημετέρῳ δαμάσας θεοτερπέϊ κάρτεῖ λαύν. Χωομένων κακότητος ὑπ' ἀντιβίων με φυλάσσοι ᾿Αλλ' ἐπαειρομένων, Βασιλεῦ, πολύ φέρτερος εἴην 'Ανέρος ἐξ ὁλοοῖα κακορραγίης με σαώσοις. Τούνεκα σὴν ἀναφανδὰ διίξομαι ἔθνεσιν οίμην Οὔνομα δ' ὕψιστον κιθάρῃ σέθεν ὑμνοπολεύσων Ούνεκα φέγγος ἄειρας ἀλεξίκακον Βασιλήος, ᾿Αθανάτην δ' ἐλεημοσύνην τεκτήναο χριστῷ Δαυΐδῳ, καὶ τοῖο διηνεκέεσσι γενέθλαις. ΨΑΛΜΟΣ ΙΗ'. Οκτωκαιδέκατος Δαυΐδου ψαλμὸς ἐτύχθη. Οὐρανοὶ ἄφθιτον εὖχος ἀπαγγέλλουσι Θεοίο, Χειρῶν δ' ἀθανάτων ἕδος οὐρανοῦ ἔργα λιγαίνει. Ηματι τιμήεντα λόγον προτερεύξατο ἦμαρ, Καὶ νὺξ ἀμβροσίην σοφίην ὑπεθήκατο νυκτί. Οὐ θρόος ἀλλόγλωσσος την πολὺς, οὐδέ τι μῦθοι, τῶν αὐδῆς λελάθοντο καὶ οὐκ ἀΐοιεν ἁπάντων. Σφωίτερος μὲν φυόγγος ὅλην μετενίσσετο γαῖαν, Καὶ μῦθοι πεπότηντο διὰ κλυτὰ πείρατα γαίης. Σκηνὴν ἠελίῳ παρεθήκατο τιμήεσσαν Λαμπόμενος δ' αὐτὸς θαλάμων ἅτε νυμφίος ώρτο, Είκελα γηθήσειε δρόμον τελέοντι γίγαντι. Ο Ουρανίης ἑτέρωθεν ἰὼν προελεύσεται ἄκρης Οὐδ' ἔσθ' ὅς κε φύγη φλογερήν ἀκτῖνα φανεῖσαν. Θεσμὸς ἀκηράτιος ψυχοστρόφος ἐστὶν Ανακτό Πιστή μαρτυρίη σοφίην βρεφέεσσι φυτεύει. Εὐφροσύνην κραδίῃσι δίκαι τεύχουσι Θεοίο. Εννεσίη στίλβουσα καὶ ὄμμασι φέγγος ἀέξει Θεῖον ἀεὶ καθαρόν τε καὶ ἔμπεδον ἔπλετο δεῖμα Ἔγνων εὐδικίας παναληθέας αἱὲν ῎Ανακτος, Χρυσοῦ καὶ ψηφῖδος ἀρειοτέρας εριτίμου, Καὶ πολὺ τερπνοτέρας μελικηρίδος ἱμεροέσσης. Ταῦτα τεὸς θεράπων κεχαρημένος οἶδε φυλάσσειν, Μισθὸν ἔχων φυλακῆς ἀγαθῶν περιώσιον ἔργων. Τίς κεν ἀναγνοίη πληθὺν βροτὸς ἀμπλακιάων; Αἰὲν, Αναξ, κρυφίων με κακῶν ἀπάνευθεν ἐρύκοις Μηδέ μοι ἀλλοτρίων κτεάνων φρεσὶ ἵμερος εἴη. Υπ'. ἀπ'. Λελάθοντο. λελάθοιντο. Εἰ μή μευ κρατέοιεν, ἀμώμητός κε γενοίμην, Νιψάμενος κακότητος, ατασθαλίης τ' αλεγεινῆς. Μῦθοι δ' εὐδοκίῃ με μελημένοι ιθύνοιντο, Καί σευ ἐμῆς κραδίης μελέτη κατεναντίον όσσων" Αἰὲν ἀλεξητὴρ καὶ ἐπίῤῥοθος ἔπλει ἐμεῖο. ΨΑΛΜΟΣ ΙΘ'. Εννεακαιδέκατος Δαυΐδου ψαλμὸς ἐτύχθη. Ευξαμένῳ Θεὸς ἦμαρ ἀλεξήσειεν ἀνάγκης, Καί σευ Ἰακώβου πρόμαχος Θεὸς ἄφθιτος εἴη. Ἐξ ἁγίου χατέοντι φίλην σπάσειεν αρωγήν, 123) Ψυχοστρόφος. ψυχοτρόφος. 10.
col. 1337–1338page 13 of 83
PG 33:1337Ἐκ δ' ἐρατῆς Σιῶνος ἀλεξίκακος πέλας ἔλθοι. Αὐτὸς παντοίης σευ ἐπιμνήσαιτο θυηλής, Και σέο καρφομένην θυσίαν πλήσειεν ἀλοιφῆς. Πάντα του 'Αθάνατος κραδίῃ μεμελημένα μέζοι, Πᾶσαν ἀναπλήσεις τεὴν θεοτερπέα βουλήν. Σεῖο φερεζώῳ κραδίην κεχαρησόμεθ' ἀλκῇ ᾿Αθανάτῳ πίσυνοι μεγαλαυχέες ἐσσόμεθ' αἰεί. Πάντα τεῶν πλήσειεν ἐναίσιμα δῶρα λιτάων Νῦν ἐδάην ὡς χριστὸν ἐὸν Θεὸς ἐξεσάωσε Καί οἱ ἀπ' οὐρανόθεν μεμαώς καλέοντος ἀκούσει. Κλεινόν δεξιτερής σφετέρης περὶ κάρτεῖ φέγγος. Οἴδε μὲν οὖν ἵπποισι καὶ ἅρμασιν ἐμβεβαῶτες, Ἡμεῖς δ᾽ ᾿Αθανάτῳ πίσυνοι μεγαλιζόμεθ' αιεί. Ο ίδε πόδας πεπέδηντο, λάθον δ' ἔκπαγλα πεσόντες, Ἡμῖν δ' ἐγρομένοις ἰθύνετο πάντα κατ' αἷσαν. Αφθιτε, καρτερόθυμον ἀεὶ βασιλῆα σαώσοις, Εἰσαίοις δ' ὅτε δή σε λιταζόμενοι καλέσαιμεν. ΨΑΛΜΟΣ Κ'. Δαυίδου κλυτὸς οὗτος ἐεικοστός πελει ὕμνος. Αϊὲν ἄναξ, Αχραντε, τεῷ περὶ κάρτεῖ χαίροι, Καὶ στο γηθήσειεν ἀεὶ κατὰ θυμὸν ἀρωγῇ. Ονεκά οι ψυχῆς κεχαρισμένον ήδος ἔδωκας, Εὐχωλὴν δ' ἐτέλεσσας, ἅλις δ' ἔλε χείλεσι καρπόν. Μειλιχίης προὔτυψας ἐπ' εὐλογίης μιν ἰαίνων Στέμμα λίθων γεραρῶν κεφαλὴν ἑστέψαο τοῖο Ρηίστην βιοτὴν διζημένῳ ἐγγυάλιξας, "Ημασι μηκεδανοίσι διηνεκέως βίον έλκειν. Κύδος έχει περίπυστον ἀλεξικάκῳ σέθεν ἀλκῇ Καί οἱ ὑπερτερίην, και τι πλέον εὖχος ορέξοις. Πάντοτ᾽ ἀτέρμαντον καὶ ἀγήραον ὅλον ὀπάζοις. Χάρματι δ' εὐφραίνοιτο τεῷ, Μάκαρ, ἀμφὶ προσώπῳ. Ελπωρὴν ἀνέθηκε Θεῷ γεραρώτερος ἐσσήν, Υψίστου δ' ἐλέῳ πολυθαρσέας ήρισε πέζας. ᾿Αντιβίοις ἅμα πᾶσι τεὴν ἐπὶ χεῖρα κορύσσοις, Δεξιτερή σέο πάντας ἀπεχθαίροντας ἐφεύροι. Σεῖο καταφλεχθεῖεν ὑπ' ὄμμασιν ἴσα καμίνῳ. Εν δέ γε τῷ πυρόεντι κότῳ σύμπαντας ἀτύζοις, Καί σφεας ὀλλυμένους δηλήσεται ἀκαμάτη φλόξ. Πάντα μάλ' ἐξολέσειας τῆς ἀπὸ καρπὸν ἀρούρης, καὶ σπόρον αἰνοτόκον μεροπηίδος έκτοθι φύτλης Ούνεκά σοι βρίσαντες ἐπ' ἄλγεα μυρία θέντο Ασταθὲς ἐν στέρνοισιν ἐπεφράσαντο νόημα. Αντιβίων τρέψειας ἐλεγχέα νῶτον ἀκωχῆς Είκελον ὧν μεθέηκας τὴν τελέσειας ὀπωπήν. 'Αλλ' ἐπιθαρσήσας σθένει μεγαλίζεο, Ποιμήν. Αὐτὰρ ἐγὼ σέο κάρτος ἀοίδιμον ύμνοπολεύσω. ΨΑΛΜΟΣ ΚΑ'. Πρῶτον Δαυΐδος καὶ ἐεικοστον μέλος 'Ησεν δ' ἔψας ἀντιλήψεως υπερ. Δέρκεο, τίπτε, Μάκαρ, μὲ, Μάκαρ, κατὰ πάμπαν [ ἔλειπες; Τῆλέ μεν αμπλακίης ἔπεα ζωῆς ἀπερύκοις. ΧΧ.
col. 1341–1342page 14 of 83
PG 33:1341᾿Αθανάτου μνήσαιντο παλινδρομα πείρατα γαίης, Καί μιν γουνάσσονται ἐνωπαδὴν ἔθνεα πάντα. θείη κοιρανίη, καὶ ἄναξ Θεὸς ἔπλετο δήμων. Δαισάμενοι λιτάνευσαν αριπρεπέες χθονός ἄνδρες *Αντα ἑ γουνάσσονται ὅσοι χθονὸς ἔρχατ' ένερθεν. Ζῇ δ' οἱ θυμὸς ἐμὸς, φῦλον δέ μευ αὐτῷ ἔριθον Οψιγόνων τάδε φύλα Θεῷ φρασάτω βασιλῆι. Οὐρανοὶ εὐδικίην ἀγαθὴν ἐρέουσι Θεοίο Απῷ ἀεξομένῳ, τὸν ἀγήραος ἔκτισεν Εσσήν. ΨΑΛΜΟΣ ΚΒ'. Εἰκοστὸν ἡδὺ δεύτερόν τε μέλπεται, Τῷ καλλινίκῳ τοῦτο Δαυΐδῳ μέλος. Οι τινος ᾿Αθάνατός μ' ἐπιδευέα πάγχυ νομεύων, Εξ γε παρὰ χλοάοντι κατεστηρίξατο χώρῳ Θυμὸν ὑπ' ἀλβίστοις αμπαύματος ὕδασι φέρβεν. Ἐξ ὀλιγηπελίης παλινάγρετον ἦτορ ἔγειρε Πρὸς δὲ δικαιοσύνης ἱερὰς ἔθυνεν ἀταρπούς, Είνεκεν ἀθανάτοιο μεγασθενέος Βασιλῆος. Εἰ γάρ κεν θανάτοιο μέσον σκιόεντος οδεύσω, Οἱ κεν ὑποδδείσαιμι τεῇ περιθάρσυνος ἀλκῇ. Σκηπτρόν σεν ῥοπαλόν τε παραιφασίην φρενός ἔσχον. Αθανάτην μοι, "Αναξ, παρεθήκαο σεῖο τράπεζαν, Ριγεδανῶν βρίθουσαν ἐμῶν κατ' ἐναντίον ἐχθρῶν. Νωιτέρην ἀγαθῷ κεφαλὴν πίηνας ἐλαίῳ Ο άπερ εὐφροσύνης σέο μοι δέπας ἔμπεδον ἔστω. Σεῖο διηνεκέως ελεημοσύνη με διώκοι, Ημασι μηκεδανοῖσι Θεοῦ ναίοντα μέλαθρα. ΨΑΛΜΟΣ ΚΓ'. Πρὸς κλεινὸν ἦμαρ Σαββάτου πρῶτον, μέλος Δαυΐδος ἠλάλαξεν εἰκοστὸν τρίτον. Χθὼν Βασιλῆος ἔφυ, καὶ ὅσος χθονός έπλετο κόσμος, Αστεα, καὶ ξύμπαντες ὅσοι περιναιετάουσιν. Αὐτός μιν κατένασσεν ἐπ' ἀτρυγέτοιο θαλάσσης, Καὶ ποταμῶν καθύπερθεν ἑῇ τεχνήσατο βουλῇ. Τις βροτέης γενεῆς ἐπιβήσεται οὐρεῖ θείῳ; Η τίς ἐπ᾽ εὐαγέος δαπέδου φίλον ἴχνος ἐρείσει; ὺς καθαρὰς παλάμας κραδίην τ' ἄχραντον ἔχῃσιν, Οὔποτε μαψιδίοισιν ἐὸν θυμὸν ἠπεροπεύσας, Οὐδ᾽ ἄρχον δολόεντα φίλῳ παρὰ μοίραν ὁμόσσας Οὗτος ὑπ' (21-25) άθανάτοιο κομίσσεται αἶνον "Ανακτος Θεσπεσίην δ' ἐλεητὴν ἄφαρ Σωτῆρος ἐφεύροι. Ηδε Θεὸν βασιλῆα βροτῶν ποθέουσα γενέθλη, Ελδομένη θεὸν αὐτὸν Ἰακώβοιο νοῆσαι. Υμέων αίψα πύλας ἀναείρατε, ἡγεμονῆες, Εξ δ' ἀναπεπτάσθων πυλέων ἄῤῥηκτοι οχῆς Ως κέν γ' εὐκλείης βεβαώς παρελεύσεται Ἐσσήν. Τίς ὅδε δ' εὐκλείης Βασιλεὺς ἄχραντος ἐτύχθη; Αθάνατος σθεναρός τε, καὶ ἀπροτίοπτος έρων, ᾿Αθάνατος, μενέχαρμος, ἀεὶ περὶ κάρτεῖ γαίων Υμέων αίψα πύλας ἀναείρατε, ἡγεμονῆες, Εν δ' ἀναπεπτάσθων πυλέων ἄῤῥηκτοι ὀχῆες Ως κέν γ' εὐκλείης μεμαώς παρελεύσεται Εσσήν, (21-25) Υπ' αθανάτοιο. ἀπ' ἀθ. Εριτ,
col. 1343–1344page 15 of 83
PG 33:1343Τίς δ' όγε δ' εὐκλείης Βασιλεὺς ἄχραντος ἐτύχθη; Μοῦνος "Αναξ σθενέων, ὅδε κύδεος ἄφθιτος Εσσήν. ΨΑΛΜΟΣ ΚΑ'. Τέτρατον εικοστόν τε μέλος Δαυΐδος άεισε. Τοὶ περιθαρσείης, Βασιλεῦ, μεγαλίζομαι ήτορ. Μηδ' ἐπιπιστεύσας τοι, ἐλεγχέα μῶμον ἑλοίμην, Μηδὲ γέλως ολοοῖσι παρ' ἀντιβίοισι γενοίμην. Αψεγέες γὰρ πάντες, ὅσοις Θεὸς ἐλπὶς ἐτύχθη. Μαψιδίων πρηκτήρες ἐπαιχύνοιντο κακοῖσιν Αμφαδίην γνοίημι, Μακάρτατε, σεῖο κελεύθους Και με τρίβους ἀγαθάς τε θεοδμήτους τε διδάσκων, Σὴν μετ' ἀληθείην με πολύλλιτον ἡγεμονεύοις, Ως δ' ἀλκτὴρ ἀγαθός με εοικότα πάντα διδάσκοις. Λισσόμενός τε ἄληκτα πανημέριον δρόμον έλκω. ᾿Αλλὰ τῆς ἐλεημοσύνης μεμνημένος εἴης, Εκ παλαιῆς μετὰ πᾶσι νέμοις οἰκτίρμονα θυμόν. Μη μεν ατασθαλίην σφαλερῆς μεμνησαι ἤδης. Εὗ δὲ Θεὸς γεγαώς, ἐλεητύος ἄξια μέζοις, Εἵνεκα τιμήςντος ενηείης Βασιλῆος. Τούνεχ' ἀμαρτινόοις ὁσίην ὁδὸν ἔφρασε θυμῷ. Πρηνούς τε καὶ ἰθύδικος θεὸς αἱὲν ἐτύχθη Ανδρῶν εὐδικίης ἡγήσεται ἡπιοθύμων, Καὶ ἀτραπούς σφετέρας ἀγανόφροσιν ἐξαναφαίνει. ᾿Αθανάτου πᾶσαι νημερτέες εἰσὶν ἀταρποί, Μαρτυρίην μεθέπουσι συνημοσύνην τε Θεοίο. Εἴνεκεν ἀθανάτοιο μεγασθενέος Βασιλῆος, Αμπλακίαις πυκινῇσιν ἐμοῖς πέρι λαος εἴης. Τίς τόσον ᾿Αθάνατον τρομέων ἄνθρωπος ετύχθη; Εἰς ἀρετὴν σπεύδων θεοτερπέα θεσμὸν ἀνύσσο:, Αἰὲν ἐπ' ὀλείστοις κραδίην πολυγηθέα βόσκων, Καὶ χθόνα τιμήεσσαν ἑοὶ κτησαίατο παῖδες. ᾿Αθάνατον τρομέουσι πέλο: περιώσιος ἀλκή Οὔνομα ᾿Αθανάτοιο φέρει τρομέουσιν όνειαρ, Συνθεσίην ἀρίδηλον τὴν σφίσιν ὄφρα φαείνῃ. Νωλεμέως ὀφθαλμὸν ἀπῃώρησα Θεοίο, Ούνεκά μευ δολεραῖο πάγης ἐξέσπασε πέζας. Οὐρανόθεν μοι, "Αναξ, πανδερκέα τεῖνον ἐπωπὴν, Ούνεκα μονογενής τις ἐγὼ καὶ πτωχὸς ἐτύχθην. Ψυχῆς ἡμετέρης πυκιναὶ βρίθουσιν ἀνίαι ᾿Αλλά γε ῥιγεδανῆς ἀπολύσεται αὐτὸς ἀνάγκης. Αδρανίην καὶ μόχθον ἰδὼν ἐμὸν ἴλαος εἴης. Πληθύν ἐμῶν δηίων ἐπιδέρκεο νηλεοθύμων, Οι μοι οδυσσάμενοι, ἀθεμίστιον ἔχθος ἔθεντο. Ψυχῆς ἡμετέρης περικήδεο, και με φύλασσε Μηδέ μ' ἕλοι ποθὲν αἶσχος, ἐπεὶ σύ μοι ἐλπὶς ἐτύ χθης. Σεῦ ἕνεκ' ιθυνόους καὶ ἐνηέας εὗρον ἑταίρους. Ἰσραήλου πᾶσαν ἀλεξήσειας ἀνάγκην. ΨΑΛΜΟΣ ΚΕ'. Δαυΐδου πέμπτος τε καὶ εἰκιστὸς πέλει ὕμνος. Ημετέρῳ δικάσειας, "Αναξ, ἀγανόφρονι θυμῷ Μή μ' ολιγηπελίη πίσυνον Βασιλῆς δαμάσσῃ. Εἰ δ' άγε, πείρηται, καὶ ἐμὴν σκοπιάζει βουλήν. Νεφροὺς καὶ κραδίην κρίνοις περιθαλπέϊ πυρσῷ. Μέμνησαι. μεμνήσθαι. Ι.
col. 1345–1346page 16 of 83
PG 33:1345ὑφθαλμῶν ἐλεητὺς ἐμῶν σέθεν ἀντίον ἐστί, Καί σεν ἀληθείῃ γενόμην καταθύμιος αἰεί. Οὔποτε μαψιδίοισι μολὼν ἐκάθισα θοώκοις, Οὐδ᾽ ἐπαγειρομένοισι συνέμπορος ἦλθον ἀλείταις. Τέκτοσιν ἀμπλακίης ολοῆς ἤχθηρα παρεῖναι Δυσσεβέων δ᾽ ἀθέριξα κακὴν καὶ ὑπέρβιον ἕδρην. Ἀχράντοισιν ἐμὰς ἀπονίψομαι ὕδασι χεῖρας, Καὶ στο βωμὸν, Αναξ, πανακήρατον ὑμνοπολεύσω Εἰσόκεν ευφήμοιο βοῆς κλυτὸν αἶνον ἀείσω, Καὶ σέο θέσκελα ἔργα περιφραδέως ἀγορεύσω. Θεσπεσίων ἀρίδηλον ἔδος ἐπόθητα μελάθρων, Ολβι τον δ' ἀνάπαυμα τῆς ἐρικυδέος ἀλκῆς. Μηδέ μευ θυμόν, "Αναξ, μετὰ δυσσεβέεσσιν ὀλέσῃς, Μηδὲ μετ' ἀνδροφόνοισι βίου ποτὲ μοῖραν ὀπάσαῃς Κείνων ὧν γεγάασιν ἀτασθαλίαι παλάμῃσι, Καί σφεων δεξιτεραὶ μογεροῖς βρίθουσ᾽ ὑπὸ δώροις. Αὐτὰρ ἐγὼ σπεύδων βίον ήλασα μείλιχον αἰεί Ρυσάμενός μ' οίκτειρον, ἐπεὶ σταθερὸν λάχον ἴχνος Καί σε, Μάκαρ, μέλψαιμι παρακλήσεσσι λιγαίνων. ΨΑΛΜΟΣ ΚϚ'. Πρόσθεν ἀνακτορίης γεραρῆς Δαυΐδος αμύμων Εκτων ἑεικοστόν τε σοφὸν τεχνήσατο κώμον. Αλκαρ ἐμὸν καὶ φέγγος, Αναξ· τίνα δειμαίνοιμι; Αὐτὸς ἐμεῦ βιότοιο τρόμος τις κέν με φοβοίη; Σαρκοφάγοι μεμαώτες ἐμοῖς μελέεσσι πελάσσαι, Κάππεσον ἀδρανίῃ δήιοι καὶ ἀνάρσιοι άνδρες. Οὐκ ἀλέγω, οὐδ᾽ εἴ μοι ἅπας στρατὸς ἀντίος ἔλθοι Ελπὶς ἐμὴ Θεός ἐστι· τί μοι δέος ἔπλετο χάρμης; Εν λιτόμην θεόθεν, τὸ δέ μοι τριπόθητον ετύχθη, Ναιετάειν μεγάροισι διηνεκέως Βασιλῆος, Αἰεὶ θεσπεσίην σκοπιαζέμεν όμμασι τέρψιν, Αἰεὶ νηὸν ᾿Ανακτος ἀκήρατον ἀμφιπολεύειν. Ωρῃ ἀναγκαίῃ κλισίῃσί με κεῦθεν ἐῇσιν, Αθανάτης καλύβης με παρ' ἐνδομύχοισι καλύπτων, Ηλιβάτου περίπυστον ὑπὲρ πέτρης ἀναείρας. Νῦν δ' ἐμὸν ὧδ' ἀνάειρεν ἐπ' ἀντιβίοισι κάρηνον. Θείην ἀμφέῤῥεξα θύος, κλισίην ἀλαλάζων. Αθάνατον ψαλμοῖσι καὶ εὐεπίῃσιν ἀείσω. Πρὸς σέ, Μάκαρ, βοόωντος ἐμῆς ἐπικέκλυθι φωνῆς. Κέκλυθι, καί μ' ἐλέαιρε· νέος δέ τοι εἶπεν ἐμεῖο Νωιτέρη μέμονε κραδίη τεόν όμμα νοῆσαι. Σόν φάος εὐάντητον ἀεὶ διζήμενος εἴην. Μή μεν σὴν χαρίεσσαν ἀποστρέψειας όπωπὴν, Μηδὲ παρακλίνειας οδυσσάμενος θεράποντι. Αὐτὸς, Αναξ, ἐπίκουρος ἔοις, και μή με μεθείης, Μηδέ με καλλείψειας, ἐὼν Θεὸς αἱὲν ἀμύντωρ. Ούνεκα δή με πατὴρ καὶ πότνια κάλλιπε μήτηρ, 'Αθάνατος δ' ὑπέδεκτο καὶ ἐξεσάωσε φυλάσσων. Στσι, Μάκαρ, θέσπισον ἀεὶ βαίνειν με κελεύθοις Είνεκα δυσμενέων ἀγαθῇ μ' ίθυνον ἀταρπῷ. Μή με πόροις ψυχῇσιν ἑλώριον ἔμμεναι ἐχθρῶν Οι κεκά με κατέναντ᾽ ἄδικοι ἐπιμάρτυροι ἔσταν
col. 1349–1350page 17 of 83
PG 33:1349*Ος σε λίην βόμβησεν ἀπὸ δρυμά μακρὰ καλύψων. Πᾶς δέ τις ἐν νηῷ μάκαρος Θεοῦ εὖχος ἀείσοι. Ναιετάει Βασιλεὺς ἀρετὰς κρουνηδων ιούσας. ᾿Αθάνατος καὶ ἄπαυστος "Αναξ θώκοισι θεάσσοι Αὐτὸς ἐοῖσι βίην ἄρρηκτον ὀπάζοι Αὐτὸς ἐν εἰρήνῃ ζωαρκέτ λαὸν ἀέξοι. ΨΑΛΜΟΣ ΚΘ'. Εικοστόν κελάδησε καὶ εἶνατον ἱερὸν ᾆσμα Δαυΐδος πινυτὸς δωρησάμενος νέον οἶκον. Σον κράτος ὑψώσαιμ', ὅτι με προσεδέξαο, Ποιμήν, Οὐδέ μ' ἐπευχομένοις δηίοις δωρήσιο χάρμα. μάτιος βοάασκον, ἐμὴν δ' ἰήσαο νοῦσον. Ψυχὴν δ᾽ ἐξ ἀΐδαο παλίσσυτον ἦγες ἐμεῖο, Καί με κατερχομένων ὑπὸ πυθμένα ῥύσαν γαίης. Εὐαγέες, μελέεσσι Θεὸν φορμίξατε θείοις, Καί οἱ ἀκηράσιον μνημήιον αἰνετὸν ἔστω Ούνεκα μηνίσαντι Θεῷ κότος ἐστὶ βαρύφρων, Καὶ μεταμηνίσαντι φάος πραπίδεσσι βιώνης. Εσπέριον κλαυθμὸν τέρψις μεταμείψεθ᾽ ἑψη Εύθυμος δ' εἶπον, σάλος ὅττι μοι οὔποθεν εἴη. Κάλλει νωιτέρῳ σθένος ἄφθιτον ἐκ σέθεν ἔστω. Όμμα σέθεν τρέψαντος, ἐμὰ κλόνος είλετο γυῖα. Πρὸς σέ, Μάκαρ, βοάων, λίτομαι Θεὸν αἰὲν ἐόντα. Τί πλέον εἰ πόρον αἷμα, καὶ εἰς ἀΐδαο κατῆλθον; Μή σε κόνις μέλψειεν, ἀληθείην δ' ἀγορεύσει; Εἰσαίων μ' ελέησεν ᾿Αναξ, καὶ ἐπίῤῥοθος ἔστη Θρήνον ἐμὸν μετέθηκε, γόου δ' ηλλάξατο χάρμα. Εὐφροσύνην ἔζωσεν, ἔρυξε δὲ πένθιμον ἦμαρ. Φορμίζειν σ' ἐμὸς ὄλβος, ὅλον δέ με καίνυται οἴμη. *Αφθιτε Παμβασιλεῦ, σὲ διηνεκέως αναμέλψω. ΨΑΛΜΟΣ Α'. Τήνδε τριηκοστὴν ἱερὴν πεφορημένος οίμην Πνεύματι Δαυΐδος θεσπεσίῳ βοάει. Μή με καταισχύνῃς γε, ἐπεὶ σύ μου ἐλπὶς ἐτύχθης Σᾖ, Μάκαρ, εὐδικίη περικήδει, καί με φύλασσε. Ὠκύτερόν με σάω, κλίνας ἀριήκοον οὗας. Νωίτερος Θεός έτσι κατὰ χρέος ἀσπιδιώτης, Οἴκῳ ἀοσσητῆρι πανείκελος ὥς με σαώσῃς Αὐτὸς ἐμὸν πολύχαλκον ἕδος καὶ εὐσταθὲς ἄλκαρ. Ημετέρου γεγαώς βιότου τροφὸς ἡγεμονεύοις. Ρηιδίως, "Αχραντε, πάγης κρυφίης με σαώσοις, Ούνεκα νωιτέρου βιότου πρόμος ἔπλεο μοῦνος. Πνεῦμα φίλον στο χερσὶ φερεζώοις παραθείην. ᾿Αρχὸς ἀληθείης τελέθων ἀπελύσαο μόχθων. Απρήκτου ματίης ὠδύσσαο πάντοτε φρουρόν. Αὐτὰρ ἐγὼν ἐλέῳ πίσυνος τεῷ ἐλπίδι χαίρω Σε φρένα τερψάμενος ἐλεημοσύνῃ κεχαροίμην Οττι μευ ἀδοανίην ἀγανόφροσιν εἶδες ἐπωπαῖς, Ψυχὴν ἡμετέρην ὁλοῆς ἐσάωσας ἀνάγκης, ο
col. 1351–1352page 18 of 83
PG 33:1351Οὐδέ με δυσμενέος παλάμη ξυνέεργες ἀνιγρῇ. Ιχνιά μευ στήριξας επ' ευρυχόροιο κελεύθου. Τειρόμενόν μ' ἐλέησον, ἐπεὶ περικήδομαι αἰνῶς Μῆνις ἐπιβρίσασα ἐμὴν κλονέεσκεν ὀπωπὴν, Γαστέρα θ' ἡμετέρην καὶ ἐμὸν πολυώδυνον ἦτορ. Αμφ' οδύνης πυκινῇσι μαραινόμενον βίον έλκω, Ἐν στοναχαῖς τ' ένιαυτοί παραλήγουσι βιώνης. Κάρτος εϊζυροῖς πενίης ἐξέφθιτο μόχθοις, Καί μευ φρικαλέη ταραχὴ λάβεν ὀστέα πάντα. Αίσχος ὑπὲρ πάντας γενόμην περιώσιον ἐχθρούς. Μωμητὸς γνωστοῖσι, φίλοισι δὲ δεῖμα θυραίοις, Οἱ με πάρος λεύσσοντες, ἔβαν μάλα νόσφι φυγόντες" Νεκρὸς ὅπως ἄπρηκτος ἀπὸ κραδίης ἐπελήσθην. Τεύχει ἀπολλυμένῳ πανομοίιος ἐξεφαάνθην, Μῶμον ἐλεγχήεντα περικτιόνων επακούσας, Οἱ θ' ἅμ' ἀγειρόμενοι μεν εναντίοι ερέθοντο, Στήθεσιν ὀρμαίνοντες ἐμεῦ ἀπὸ θυμὸν ἑλέσθαι. Αὐτὰρ ἐγὼ κάλεόν σε Θεόν· σὺ γὰρ ἐλπὶς ἐμοῖο, Σῇσι, Μάκαρ, μετὰ χερσὶν ἐμοὶ κλῆροι γεγάασι Ρύτο δυσμενέων με καὶ ἀντιβίων παλαμάων. ᾿Αθάνατον προϋφαινε τεῷ θεράποντι πρόσωπον. Εἵνεκα σῆς ἀγαθῆς ἐλεημοσύνης με σαώσοις, Μήποθεν αἶσχος ἕλοι με· σὲ γὰρ καλέεσκον ἀρωγόν. Εἰς ἀΐδην κατάγοιντο καταισχυνθέντες ἀλεῖται. *Αφθογγα δολόεντα γενοίατο χείλεα φώτων, *Όσσα κατεφθέγξαντο κακοῤῥαφίην ὁσίοιο, Πολλὸν ἀγηνορίησιν ὀνοσσάμενα στυγερήσι. Σῆς ἀγανοφροσύνης ἀπερείσιος ἐσμὸς ἐτύχθη, Ην κρύψας μάλα δή σε περιτρομέουσι φυλάσσων, Σῆς ἐπιδευομένοις εἰργάσαο πάντοτ' ἀρωγῆς, 'Ανδρομέης κατέναντα πολυτλήτοιο γενέθλης. Εκτοσθε βροτέης ταραχῆς σφέας αμφικαλύπτους. Νείκεος ἐν κλισίησι τεῇς ἀπάνευθε πυκάζεις. Αἰνετὸς ὡς ἐλεητὺν ἐν ἄστει θῆκεν ἀγητήν. Θαμβήσας ἐφάμην· σμαι σέο νόσφιν όπωπῆς. Ενθεν "Αναξ βοόωντος ἐμῶν ἐπάκουσε λιτάων. Αμφαγαπαζέσθων ὅσια σύμπαντες "Ανακτα, Ούνεκ' ἀληθείης Βασιλους ἐμπάζεται αἰεὶ, Μισθὸν ὑπερφιάλοις ἀντάξιον εγγυαλίζων. Ο Θαρσείτε· κραδίη δὲ μάλ' ὑμέων ἔμπεδος ἔστω, Οσσοι ἐπ' οὐρανίοιο Θεοῦ ἐλπίζετ' ἀρωγήν. ΨΑΛΜΟΣ ΛΑ'. Τοῦτο τριηκοστόν τελέθει καὶ πρῶτον ἄεισμα Δαυΐδου πινυτοῦ καλὰ μελιζομένου. Ολβιοι ὅσσ᾽ ἀνέδειχθεν ἐλεύθεροι ἀμπλακιάων, Οἶσί τ' ἀτασθαλίαι μεμελημέναι οὐκέτ᾽ ἔασιν. Ολβιος οὗ Θεὸς ἔργα παρέδραμεν ἁμπλακιάων, Γλῶσσαν ἔχων δολερῶν ἀδαήμονα δυσφροσυνάων. Οστέα γηράσκοντα δυσαλθεῖ πύθετο σιγῇ, Νωλεμέως καὶ ἅπαυστα πανημέριον βοόωντος. Πάντοτε γάρ, μεῦ ᾿Αναξ, ἐπ' ἐμοὶ σέο χειρὶ βαρεί Δείλαιος γενόμην, ὅτι μοι χροῒ πῆχθεν ἄκανθαι. Αμπλακίην ἀνέφηνα, νόου δ' οὐκ ἔσκεπον ἄτην. Εἶπα· Θεῷ πρῆξίν μεν ατάσθαλον ἐξαγορεύσω
col. 1353–1354page 19 of 83
PG 33:1353Αὐτὸς δ' ἡμετέρης κραδίης παρελήλυθας άτην. Τῆσδ᾽ ἕνεκ' ἔσθ᾽ ὁσίοισι λιτὴ μετ' ἐναίσιμον ὤρην. Οὐδ᾽ ἐπιχευομένων ὑδάτων τρεπεῖεν ἀνάγκην. Σὺ ξυνεργούσης με πελέσκεο πύργος ἀνίης Χάρμα φίλον, σύ με τεύξον ελεύθερον ἀμφιβαλόντων. Γνοίης ἐξ ἐμέθεν ποίην χρέος οἶμον οδεύειν. Εἰς σέ, Μάκαρ, στήριξα διαμπερὲς ὅμματ' ἐμεῖο, Οφθαλμῶν ἀμαρυγὰς ἐμῶν σέο νέρθεν ἐρείσω. Παύσασθ᾽ ἡμιόνοισι πανείκελοι ἠδὲ καὶ ἵπποις Γινόμενο:· σοφίης γὰρ ἀγακλέος ἄμμοροί εἰσι. Γαμφηλάς ξυνέαξον Ορειχάλκοισι χαλινοῖς, Οι σέθεν οὐ μεμάασι γεγηθότες ἆσσον ἱκέσθαι. Παντοδαπαὶ μάστιγες ἀεὶ γεγάασιν ἁλιτροῦ 'Ο δὲ θεὸς μεμέλητ', ἔλεος περικυκλώσεις. Χάρμα καὶ εὐφροσύνη θεοτερπέας ἄνδρας ερύκοι, Καὶ κλέος ἀμφιβόητον ἐν ἰθυνόοισι μελέσθω. ΨΑΛΜΟΣ ΛΒ'. Τόνδε τριηκοστόν καὶ δεύτερον ἴαχεν ὕμνον Δαυίδος κιθάρῃ μείλιχα τερπόμενος. Χαίρετέ μοι Βασιλῆι, δίκης ὑποφήτορες ἄνδρες. Ανδράσιν ἰθυνόοισι μεταπρέπει ἄσπετος αἶνος Μέλψατέ μοι ζώοντα Θεόν φόρμιγγι λιγείῃ, Μέλψατέ οἱ δεκάδεσσι μέλος νευρῇσιν ἱέντες, Ἐκ πραπίδων νέον ὕμνον ἀείσατε Παμβασιλῆι. Εἰ δ᾽ ἀναμελπέσθω γε δίκης ἐπιήρανος αἶνος Ούνεκεν ἀθανάτοιο Θεοῦ λόγος ἰθὺς ἐτύχθη. Πάντα δέ οἱ μάλα πιστὰ πέλει βασιλήια ἔργα Εὐδικίην φιλέει λαθικηδέα καὶ θέμιν Εσσήν. Πᾶσα Θεοῦ βέβριθεν άδην ἐλεητύος αἷα. Οὐρανοὶ ἐῤῥίζωθεν ἐφημοσύνῃ Βασιλῆος, Καὶ πᾶσ᾽ ἀθανάτου στόματος σφέων πνεύματος αλκή. Ασκὸν ὅπως, πόντοιο βόον πολυηχέ ἀγείρων, Τέχνῃ κατθέμενος κρυφίοις ταμίαισιν ἀβύσσου. Δειμαίνει βασιλῆα Θεὸν κλυτὰ πείρατα γαίης Ἐκ δ' αὐτοῦ δονέοινθ᾽ ὁπόσοι χθόνα ναιετάουσιν. Ούνεκεν αὐτὸς ἔειπε, καὶ ἐκτετέλεσθεν ἅπαντα. Αὐτὸς "Αναξ ἐκέλευσε, τὰ δ᾽ ἐβλάστησεν ὁμαρτή. ᾿Αθάνατος σκεδάσειεν ἀπείριτα δήνεα δήμων, Καὶ λαῶν ὀνόσαιτο πολυστρεφέας μελεδώνας Δήνεά θ' ὑψινόων παραμείψεται ἡγητήρων. Βουλὴ δ' Αθανάτοιο διηνεκέως επιμίμνει, Μέρμερα δὲ κραδίης γενεῆς ἀπο μέχρι γενέθλης. Φύλον ἀεὶ μακαριστὸν ἐῷ Βασιλῆι πεποιθὸς, Λαός, ἂν ἐκ πάντων ἐπελέξατο κλῆρον ελέσθαι. Οὐρανόθεν Βασιλεὺς πανδερκέα τείνεν ἐπωπήν Ανδρομέην σφετέρης ἐκ παστάδος εἶδε γενέθλην Ομμασιν ἐνναετῆρας όλης θήσατο γαίης, Ος θνητῶν κραδίην παλάμῃ τεκτήνατο μοῦνος, Ος σφέων ἐν πραπίδεσσι διαμπερὲς ἔργα δοκεύει. Οὐ σθένος οἶδεν "Ανακτα μεγακλήεντα σαῶσαι, Οὐδὲ γίγας κακότητα φύγοι περιθάρσυνος ἀλκῇ Ιππος ἐνὶ πτολέμοις χρήιος ἄνδρα σαῶσαι, Οὐδέ κεν αὐτὸς ἄλυξε περὶ σθένει βλεμεαίνων. Οφθαλμοὶ ἐτάνυσθεν ἐπὶ τρομέοντας "Ανακτος, ΧΧΧΙΙΙ.
col. 1369–1370page 20 of 83
PG 33:1369Φρουρὸν ἔχοι Βασιλῆα, βίου θ' ἅμα κηδεμονῆς, Καὶ θεόθεν μακαριστὸς ὅλην ἀνὰ γαῖαν ἀκούσοι Οὐδέ μιν ἀντιβίοισιν ἕλωρ παλάμῃσι μεθείη, ᾿Αλλὰ καὶ ἐν κακότητος "Αναξ λεχέεσσιν ἀρήγοι Δέμνιά οἱ μετέθηκεν, ἔλυσε δὲ κήδεα νούσου, Αὐτὸς, Αναξ, ἐβόησα τεὴν ἐλεητὺν ἀρωγόν Οφρα μεν ἐξακέσαιο κακῶν ἀλιτήμονα θυμόν. Κήδεά μοι φράσσαντο κακοὶ καὶ ἀνάρσιοι άνδρες, Ευχόμενοι, πότε μεν βιότου μνημήιον Έβρο. Νίσσετο μαψιδίως ορόων, ματίην τ' ἀγορεύων. Αμπλακίην ξυνάγειρεν ἐμῷ ζηλήμονι θυμῷ. Ἐκτὸς ἰὼν ἀγόρευεν, ἐμοὶ ξύμπαντας ἀγείρων. Πάντες ἐπιτρύζεσκον ἀπεχθέες ἀμφ' ἐμοὶ ἄνδρες Αμφί δέ μοι φράζοντο κακῶν βαρυπήμονα φόρτον, Μῦθον δυσνομίῃ πεπυκασμένον ἐντύνοντες Μὴ κατακοιμηθείς τις ἀεὶ κατὰ νήγρετον εὔδοι; Εἰρήνης βροτὸς οὗτος· ἐμοῖο γὰρ ἐλπὶς ἐτύχθη. Ον τρέφον, ἐχθρὸν ἔχον, πτέρνης δέ με μείονα θη [κεν. ᾿Ανστήσας μ' ἐλέησον, ἵνα σφίσιν ἄξια δοίην. Σῆς ἀγανοφροσύνης ἔνθεν, Μάκαρ, ίδρις ἐτύχθην Ἐφρασάμην, ὅ μοι οὔτι μάτην κεχαρήσεται ἐχθρός. Ούνεκεν ἀκακίης μεν, Αναξ, επίκουρος ἀνέστης, Και με διηνεκέως σεῦ ἐνωπαδὸν ἐῤῥίζωσας. Αἰνετὸς αἰὲν ἔφυ Θεὸς ἄφθιτος Ἰσραήλου Αἰώνων αἰῶνας ἀεὶ πανυπέρτατος εἴη. ΨΑΛΜΟΣ ΜΑ' Εἰ, πινυτήν ποτε παισὶν ὑπερθύμοιο Κοραίου Κώμος τεσσαρακοστὸς ἔνι καὶ πρῶτος ἀοιδῆς. εῦτε πηγαίων ὑδάτων κεμὰς ἱμείρουσα, Ωδ' ἐμὸς ἱμείρει σευ, "Αναξ πανυπέρτατε, θυμός. Ζωὸν ἐμὸν δίψησε καταβοῶξαι Θεὸν ἦτορ. Τίς χρόνος, εὖτ᾽ ἀναφανδὰ Θεὸν βροτὸς ὄψομαι ὅσ [ σοις; Ημαθ᾽ ὁμοῦ καὶ νύκτας ἔχον γόον οἷά περ ἄρτον, Πάντοτε βαζόντων· Πῆ δὴ Θεὸς ἔπλετο σεῖο; Τῶνδε παρεμνήσθην, πρόχεον δ' ἐμὸν ἀμφ' ἐμὲ θυ [ μόν, Ούνεκα θηητὸν κλισίης διελεύσομαι ούδας, Ενθεν έως Βασιλῆος ἐπουρανίοιο μελάθρων, Αἶνον τερπωλῆς τε μετὰ κλυτὸν ἦχον ἑορτῆς. Θυμέ, τί δηθύνεις; τί δέ μοι νόον ένδον ὀρίνεις; Ελπίς το: Θεὸς ἔστω, ἐγὼ δέ οἱ αἶνον ἀείσω Αὐτὸς ἐμῆς τελέθει πανεπίσκοπον ἄλκαρ όπωπῆς. Αυτόματος δεδόνητο μετά φρεσὶ θυμὸς ἐμῇσι. Τούνεκ', "Αναξ, καλέσω σε Ἰορδανίης ἀπὸ γαίης, Εκ θ' Ερμονιίμου· τὸ δέ τοι ὄρος έπλετο τυτθόν. Ορφναίη τις ἄβυσσος ἀνηΰτεσκεν ἄβυσσον Ῥηγνυμένων ξυνιοῦσα τεῶν ὑδάτων ἐπιωγῇ. Κύματά σου μετ' ἔμ' ἦλθε, βάρυνε δε μέρμερα πάν Ηματ' "Αναξ ἔλεον κέλεται, καὶ νυκτὶ φαείνει. τα. ο
col. 1371–1372page 21 of 83
PG 33:1371Σιώσεις. σαώσεις. Επιτ. Εὐχωλή παρ' ἐμεῖο Θεῷ βασιλῆς βιώνης. Εἶπα Θεῷ· Τί μεν ὧδε λελασμένος αἰὲν ἐτύχθης; Τίπτε κατηφιόων παρανίσσομαι ἔνθα καὶ ἔνθα, Ανδρός δυσμενέος με καταθλίβοντος ἀνίῃ; Δυσμενέες νείκεσσαν, ὅτ' ὀστέα πάντα ἔαχθεν Πάντοτέ μοι βάζουσι· Θεός νυ ποῦ ἔπλετο σεῖο; Θυμὲ, τί δηθύνεις; τί δέ μοι νόον ἔνδον ὀρίνεις; Ἐλπίς τοι Θεὸς ἔστω, ἐγὼ δὲ οἱ αἶνον ἀείσω Αὐτὸς ἐμῆς τελέθει πανυπέρτατον ἄλκαρ όπωπῆς. ΨΑΛΜΟΣ ΜΒ'. Μείλιχον ἀμφ' ἱερῷ τόδε καὶ ἐν τεσσαρακοστῷ Δαυΐδος πινυτὸς δεύτερον ᾖσε μέλος. Κρίνον, "Αναξ, ὅτα δή μ' ἄδικον λωβήσατο φύλον Ανέρος ἐκ δολεροῖο καὶ ἐξ ἀδίκου με σαώσεις Κάρτος ἐμὸν, τί με σεῖο τόσον μεθέηκας ἄνευθε; Τίπτε κατηφιόων μετανίσσομαι ἔνθα καὶ ἔνθα, ᾿Ανδρὸς δυσμενέος με καταθλίβοντος ἀνίῃ; Φέγγος ἀληθείην τε σέθεν περιλαμπέα πέμποις, Οἷσι φαεινόμενος τεὸν εἰς ὄρος ἴξομαι ἁγνὸν, Καί σεο κυδίστοισιν ὁμέστιος εἰμι μελάθροις. Βωμὸν ἀγακλήεντα Θεοῦ μετελεύσομαι ἤδη Ο; μευ εὐφρήνεις χάριν νεοθηλέος ἤδης Εὐκελάδῳ φόρμιγγι, Μάκαρ, τεὸν αἶνον ἀείσω. θυμε, τί δηθύνεις; τί δέ μοι νόον ἔνδον ὀρίνει;; Ἐλπίς τοι Θεὸς ἔστω, ἐγὼ δέ οἱ αἶνον ἀείσω Αὐτὸς ἐμῆς τελέθει πανεπίσκοπον ἄλκαρ ἐπωπήν. ΨΑΛΜΟΣ ΜΓ'. Εἰς πινυτὴν τεκέεσσιν υπερθύμοιο Κεραίου Κῶμος ὅδε τρίτατος καὶ τεσσαρακοστὸς ἐτύχθη. Οὔασιν ἡμετέροις ηκούσαμεν, ἄφθιτε Ποιμήν Αμμι φίλοι τὸ πρόσθεν ἀφηγήσαντο τοχίες Εργον, ὅπερ τέκτηνας ἐν ἀρχαίῃσι γενέθλαις. Χεὶρ σέθεν ὤλεσε φύλα, καὶ ἐῤῥίζωσε γονήας. Λαοὺς ἐξαλάπαξας, τῆς ἐξήλασας αἴης. Οὐδὲ γὰρ ἐκλήρωθεν ἐῷ πάρος ἄορι γαῖαν, Οὐδὲ μενεπτόλεμος δηίων ἐσάωσε βραχίων, ᾿Αλλὰ τεὴ παλάμη, καὶ σῆς μέγα φέγγος ἐπωπῆς Ούνεκα σῷ θυμῷ πεπιθὼς σφέας ἤθελες ἴσχειν. Αὐτὸς ἄναξ ἐμός εσσι, Θεὸς δέ μεν αἰὲν ἐτύχθης, Οστις Ἰακώβῳ ζωῆς ἐπετείλας φέγγος. Σοὶ πίσυνοι κεράεσσι βίην ἐναρίζομεν ἐχθρῶν. Οὔνομα σὸν καλέοντες ἐπεγραμένους γελάσαιμεν. Οὐ γὰρ ἐφ' ἡμετέρῳ μεγαλίζομαι ἐλπίδι τόξῳ, Οὐδὲ κακῶν τανύηκες ἄορ μ' ἀπάνευθε σαώσοι. Αὐτὸς "Αναξ τ', ὠθούντων ἄμμ᾽ ἀπελύσας, Ποιμήν, Μωμητοὺς δ' ἀνέφηνας ἀπεχθέας ἀνέρας ἡμῖν. Ἡμάτιον κλέος ἄμμι παρ' ἀθανάτῳ Βασιλῆς, Καί σεο νωλεμέως ἀναμέλψομεν οὔνομα θεῖον. Νῦν δ' αἴσχος κατέχευας, ἀπωσάμενος τόσον ἡμέας" Οὐδὲ κορυσσομένοις μετανίσσεαι ὡς πρὶν ἀρωγός. Σαρεφθέντες κρυερον γεγενήμεθα μείονες ἐχθρῶν, Εχθομένοις θ' ἅρπαγμα παραὶ ποσίν εἶμεν ἑτοίμον. Ορέστιος είμι. ὁμέστιος είμι,
col. 1373–1374page 22 of 83
PG 33:1373Ημέας οιά τε μῆλα μετ' ειλαπίνῃσιν ἔδωκας, Ἐκ δ' ἐκέδασσας ἄνευθε πολυσπερέας κατὰ δήμους Απρίατον, ἀνάποινον, "Αναξ, ἀπετίσαν λαόν Οὐδέ τις ἦεν ἀριθμὸς ἀμοιβαίης χάριν ὠνῆς. Γείτοσιν ἄμμε ὄνειδος, ἅπασι πέριξ τε γέλωτα, Ἔθνεσιν ἄμμε λάλημα πολύθρον ἐξανέφηνας, Καὶ λαοῖς ψογεροίς κεφαλῆς κίνημα γελοίον. Οφθαλμῶν μεν έναντα πανημαδὸν ἔσσυτ᾽ ἔρευθος, Καί με λίην ἐκάλυψεν ἀμειδέος αἴσχος όπωπῆς, Υβριστῆρος ὁμοῦ καὶ ἐλεγχέος ἀνέρος αὐδῇ, Ομμασι δυσμενέος καὶ ἐμῆς φύξης ἐλατῆρος. ᾿Αλλ' οὐ τοσσατίων λαθόμεσθά σου είνεκα, Ποιμήν, Οὐδὲ τεῶν μήνυμα παρήλθομεν ἁρμονιάων Οὐδὲ σέθεν κραδίαν ἐστρέψαμεν ἔκτοθι πάμπαν Ἡμείων δ' ἀπάνευθε τεὶς ἔκλινας ἀταρπούς. Αδρανέας δαπέδοισι κακῶν τεκτήναο νούσων, Καὶ σκιερῇ θανάτοιο κατεκρύφθημεν ὁμίχλῃ. Εἰ ποτε νωιτέροιο λελάσμεθα πάγχυ Θεσῖο, Εἰ θεῷ ἡμετέρας παλάμας ἐπετάσσαμεν ἄλλῳ Αρ' οὐκ Αφθιτος αὐτὸς ἀνιχνεύσει τάδε πάντα; Αὐτὸς γὰρ βροτέης κραδίης κευθμώνας ἀνέγνω. Σεῖο χάριν θανάτῳ δεδμήμεθα πάντοτε, Ποιμήν Κτεινομένοις γενόμεσθα βίην μήλοισιν ὁμοῖοι. Εγρεο, Παμβασιλεῦ· τί νύ μοι τόσον ὕπνον ἀωτεῖς; Ἔγρεο, μηδὲ τέθεν βλεφάρων ἀπὸ νόσφιν ἐλάσσῃς. Τίπτε τεὴν ἔστρεψας ἀγακλήεσσαν ὀπωπὴν, Μόχθων θ' ἡμετέρων, πενίης τ' ἀπελήσαο πάμ [παν; Ημέτερος κονίησι πανείκελος ἔφθιτο θυμός Νηδὺς ἐλεγχήεσσα δύῃ περιπίλναται αἴῃ. Εγρεο, Παμβασιλεῦ, ἐπαρηγόνα χεῖρα τιταίνων Ῥύσεο δ' ἀπρήκτοιο σέθεν χάριν ἡμέας ἄτης. ΨΑΛΜΟΣ ΜΔ'. Τηλυγέτοιο θεοῖο γονὴν μέλπουσιν ἀγητὴν Εργοις υἱέες αὖθις αμειβομένοισι Κοραίου. Οὗτος τεσσαρακοστὸς ὁμοῦ καὶ τέτρατος ὕμνος. Εσθλὸν νωιτέρη κραδίη τεκνώσατο μῦθον. Εργ' ἐμέθεν Βασιλῆς περιφραδέως ἀγορεύσω. Γλῶσσαν ἔχω καλάμῳ ὀξυγράφου ἀνδρὸς ὁμοίην. Κάλλει δ' ἀστράπτεις βροτέης περὶ ἄλλα γενέθλης. Εκκέχυται πινυτοῖσι χάρις περὶ χείλεσι σοῖσι Τούνεκά σοι θεὸς αἶνον ἀγήραον αὐτὸς ἀνῆψεν. Αλκιμε, σὺν τανύηκες ἄορ περιβάλλεο μηρῷ, Κάλλει σῷ πίσυνος, καὶ ἀγακλέϊ θάρσυνος ὥρῃ. Εντανύων δήθυνε, καὶ ἀρχεύων βασίλευε, Είνεκα μειλιχίης ὁσίης, καὶ ἀληθέος ἔργου. Ση στο δεξιτερή περὶ θαύμασιν ἡγεμονεύσει. Αλκήεντες ἔασσι τεθηγμένοι αἰὲν ὀϊστοί. Λαοὶ πολλοὶ ἔνερθε σέθεν πτήξουσι πεσόντες, Δυσμενέων βασιλῆος ἐπὶ στέρνοισιν ἑτοιμοι. Νωλεμέως, Αφθαρτε, ἀμαιμάκτος σέο θῶκος Ιθυπόρον σκῆπτρον, σκήπρον βασιληίδος αἴσης. Απειλήσας. ἐπελήσας, ΕΔ'Σ.
col. 1375–1376page 23 of 83
PG 33:1375Εὐδικίην φιλέεις, στυγέεις δ' αθεμίστιον ἔργον Τούνεκά σοι Θεὸς αὐτὸς τὴν περίχευεν άλοιφην, Χρίσας τερπωλῆς μετόχους παρὰ πάντας ἐλαίῳ. Σμύρνα τε καὶ στακτὴ, κασίη θ᾽ ἅμα σῶν ἀπὸ πέ [πλων, Εκ νηῶν ἐλέφαντος· ὅ καί σεο θυμὸν ἰάνθης. Θυγατέρες σέο, κῦδος ὑπερμενέων βασιλέων. Πέπλοις χρησυφέεσσι πέλας βασίλεια παρέστη, Εὖ ἀεπισχυμένη πυκινοῖς δαιδάλμασι μορφήν. Κλύθι, τέκος λεύσσουσα, φίλον δέ μοι οὗας ἐρείδοις Λαοῦ δ᾽ ἐκλελάθοιο τεοῦ, μεγάρων τε τοχῆος Ούνεκά σευ βασιλεὺς γεραρῆς πράσσατο μορφῆς. Αὐτὸς γὰρ καὶ πρόσθε σέθεν κρατέεσκεν ἀνάσσων, Καί μιν γουνάσσαντο Τύρου μειλίγμασι κοῦραι 'Αφνειοί χθονός ὅμμα λιτῇς τεὸν ἱλάσσονται. Ενδοθεν εὖχος ἅπαν βασιληίδος ἔπλετο κούρης Χρυσείοις ἀμπισχομένη θυσάνοισι κέκασται. Παρθενικαὶ βασιλῆι γέρας μετ᾿ ἄνασσαν ἀγέσθων. Σοὶ γέρας ιφθίμης βασιληίδος εἰσὶν ἑταῖραι. Χάρματος εὐφροσύνης τ' ἀγαθῆς ἐπὶ βάθρον ἀγέσθων, Ορνύμεναι μετὰ νηὸν ἐρισθενέος Βασιλήος. ᾿Αντὶ τεῶν πατέρων υἱοὶ σέθεν ἡδώουσι Τοὺς δὲ καταστήσειας όλης χθονός ἡγεμονίας. Μνησαίμην μάλα σεῖο διηνεκέεσσι γενέθλαις Ἐς γενεῶν γενεὰς σέθεν οὔνομα καλὸν ἀείσω. Τούνεκά σ' ὑμνήσουσι, Μάκαρ πανυπέρτατε, λαοί, Ενθεν ὁμοῦ καὶ ἔπειτα καὶ ἀλήκτοισι γενέθλαις, Ενθεν ὁμοῦ καὶ ἔπειτα καὶ εἰς αἰῶνας ιόντας. ΨΑΛΜΟΣ ΜΕ'. Κῶμος ὑπὲρ κρυφίων, ὧν εἰς φάος ήγαγε φέρμιγξ θεσπεσίη, πέμπτος καὶ τεσσαρακοστὸς ἐτύχθη. Αθάνατος Θεὸς ἔρχος ἐμὸν καὶ κάρτος ετύχθη. Αμφιπολευούσῃσι βοηθόος ἡμέας ἄτης Τούνεκεν οὐ πτήξαιμεν ορινομένης μάλα γαίης, Οὐδὲ μετερχομένων ὀρέων εν στήθεσι πόντου. Ἠχήεις ῥοθίοισιν τοῖς ὀρυμαγδὸς ἀέρθη Ούρεα θεσπεσίῳ περὶ κάρτεῖ δινήθησαν. Εὐφραίνει ποταμοίο Θεοῦ πτολίεθρον έρωή. Υψιστος κλισίην σφετέρην ἄχραντον ἔθηκε Οὐδέ ποθ' οἱ λήξειε Θεὸς περὶ μέσσα θοάσσων. Ἐξ τοῦς ἐπίκουρον ἔχει πανεπίσκοπον όμμα. Κλίναν ἀνακτορίαι βριαραί, κλονέοντο δὲ φύλα. *Ηῦσεν διαπρύσιον, δεδόνητο δὲ γαῖα. Αρχὸς ἐπουρανίων σθενέων πέλει ἄμμιν ἀρωγός Αὐτὸς Ἰακώβου πρόμαχος Θεὸς ἄμμιν ετύχθη. Δεῦτε, φίλοι, Βασιλῆος ιδώμεθα θέσκελα ἔργα, Οσσ᾽ ὑπὲρ εὐφόρου σημήία τεύξεν ἀρούρης. Παύων δηιοτήτας όλης ὑπὲρ άντυγα γαίης, Τόξον συντρίψειε, καὶ ἀσπίδα θοῦριν τάξει, Καὶ θυρεούς μαλεροίο καταφλέξει πυρὸς ὁρμῇ. Φράζεσθε σχόμενοι, Θεὸς ἄφθιτος ούνεκ' ετύχθη. Ἔθνεσιν ὕψιστος, καὶ ὅλης καθυπέρτερος αἴης. Χρησυφέεσσι. χρησυρέεσσι πιο χρυσηρέεσσι.
col. 1381–1382page 24 of 83
PG 33:1381Εὐδικίην δὲ τεὴν πανομοίιον ήματι μέσσῳ. Λίσσεό μοι, κρατερὸν μειλισσόμενος Βασιλῆα. Μήποτε βηίστης βιοτῆς ζηλός σε χαλέψῃ, Ανδρὸς δυσφροσύνη μεμελημένου, αἰὲν ἀθέσμου. Δεινὸν φεῦγε κότον, καὶ ἀμειδέα κάλλιπε θυμόν. Μήποτέ μοι φθονέσειας ἁλιτροσύνης ἀλεγεινῆς. Οἱ γὰρ ἀλιτραίνοντες ἀποφθινύθοιντο κακοῖσιν Οἱ δὲ Θεὸν μίμνοντες, ὅλην κτησαίατο γαῖαν. Ἀλλ᾽ ἔτι βαιόν, ἄφαρ παρελεύσεται ἐλπὶς ἁλιτροῦ, Καί οἱ ἀνιχνεύσειας ἕδος, τὸ δ' ἄφαντον ετύχθη. Ανδρες δ' ηπιόθυμοι ὅλην κτησαίατο γαῖαν, Εἰρήνης ἀγαθοῖσιν ἀγαλλόμενοι πυκινοῖσιν. Εὐδικίης θεράποντα φυλάξεται αἰὲν ἀλιτρὸς, Καί οἱ λυσσητῆρας ἐπιβρύξειεν οδόντας. Αὐτὰρ ὅ μιν λεύσσων Πανυπέρτατος δύ γελάσσει, Γινώσκων, ὅ οἱ ἦμαρ ολέθριον εἶσιν ἑτοῖμον. Φάσγανον άμφηκες κακοεργίες ἑσπάσσαντο, Νευρὴν ἐξετάνυσαν ἀμαιμακέτῳ περὶ τόξῳ, Πτωχὸν ἑλεῖν σπεύδοντες ἀποφθίσαί τε πένητα, Ιθυνόους ξιφέεσσι κατασφάξαι μεμαώτες. ᾿Αλλὰ σφέων ξίφος ὀξὺ διὰ στέρνοιο περήσοι, Καὶ τόξα στονόεντα, Μάκαρ, διὰ λεπτὰ κεάσσοις. Φέρτερόν ἐστ' ὀλίγιστον ἀγακλήεντι δικαίῳ, Αμπλακίης ἢ πλοῦτον ἀπειρέσιον ξυναγείρειν. Λεπταλέοι τρίβοιντο βραχίονες ἀφρονεόντων. ᾿Αθάνατος κλυτὸν ἴχνος ὑποστήσεις δικαίων. Αὐτός "Αναξ ἄχραντος ὁδοὺς δεδάηκεν ἀμύμων Αἶσ' ἀγαθῶν καὶ κλῆρος ἀεὶ σταθερώτερος ἔσται. Οὗ κεν ἐπαισχύνοιντο δυσηχέα καιρὸν ἀνάγκης Διμῷ δ' ἐν κρυόεντι κόρῳ βρίθοιεν ἁπάντων. Αμπλακίης θεράποντες ἅδην ἀπολοίατο πάντη, Αντιβίων δ' ὅτε κῦδος ὑπερτέλλοι Βασιλήος, Καπνῷ ἀποφθινύθοντι ὁμῶς πανομοίιοι ἔσκον Χρησάμενος κακουργὸς ἀνὴρ οὐκ οἶδ᾽ ἀποδοῦναι Οἰκτείρει δὲ δίκαιος ἀεὶ καὶ πᾶσιν ὀπάζει. Οἱ μιν ἐπαινήσοντες ὅλην κτησαίατο γαῖαν Οἱ δὲ κακῇς βάλλοντες ἀρῇς ἀπολοίατο πάντη. Νεύματι θεσπεσίοις ἰθύνεται ἴχνια φωτός Καὶ σφετέρων Θεός αἰὲν ἐφιμείροιτο κελεύθων. Οὐδ᾽ ὁλοοῖς θραύοιτο πεσών περὶ ρήγμασι γαίης, Ούνεκά οι παλάμην Βασιλεὺς ἐπίκουρος ερείδει. Πρόσθε νέος γενόμην, νῦν αὐτέ με γῆρας ἱκάνει, Οὐδ' ἐπιδευόμενον θεοτερπέα πάμπαν ἀνέγνων, Οὐδέ οἱ ἑλδομένην γενεὴν ζωαρκέος ἄρτου. Οἰκτείρειν δεδάηκε, πανημέριος τε δανείζειν, Καί οἱ καλλιπέτηλος ἐπ᾿ εὐλογίῃ σπόρος ἔσται. Φεύγε κακοῤῥαφίην, ἀγαθῶν δ' ἐμπάζει ἔργων, Καὶ χθόνα ναιετάοις· ὅτ' "Αναξ θέμιν ἀμφαγατάζει, Οὐδὲ σφωιτέρους ὑπερόψεται ἀθλητῆρας Αθανάτου φρουροῦντο διηνεκέεσσιν ἀρωγαῖς. Αὐτὰρ ἀθεσμοσύνῃ μεμελημένοι ἐξελάοιντο, Φυλά τε δυσσεβέων ἀπολοίατο νηλεοθύμων. Εὐδικίης θεράποντες ὅλην κτησαίατο γαῖαν, Καί μιν ναιετάοιεν ἀτερμάντοισι χρόνοισι. Θείην εὐσεβές; σοφίην στόμα πάντοτε μέλψει ἔστων ἔστωσαν, κι μζ', 21. Επιτ.
col. 1385–1386page 25 of 83
PG 33:1385Τὸν μειλίχιον ἐξιλάσκει Δεσπότην, Καὶ οἶκτον αὐτὸν συγκινεῖ πρὸς τὸν μέγαν. Ασμα κραδίης συντριβῇ μέλψας τόδε, Πέφυκεν πεντηκοστὸν ὁ ψαλμὸς μέλος. Μαχλοσύνης Νάθανος ἀτασθαλίην ἀναξαίνων, Εὐφροσύνης στοναχαῖς καὶ δάκρυσιν ἔσβεσε τέρψιν Αντιθέῳ βασιλῆι· Θεοῦ δ' ἐλεήμονα θυμόν Μυρόμενος καλέων, βροτέας προὔθηκε κελεύθους, * Οφρα κεν ὀψιγόνοισι σαόφρονα μῆτιν ὀφέλλοι. Τοῖο δὲ πεντηκοστὸς ἀλεξίκακος πέλει ὕμνος. Δευομένῳ μοι, "Αναξ, περιώσιον ἵλαος εἴης Και μεν δυσνομίην ὀλέσοις οἰκτίρμονι βουλῇ, Αμπλακίην ἀπόνιψον ἐμὴν πλέον ὕδατι νίζων. Ἡμετέρης ἀπάνευθεν ατασθαλίης με καθαίροις. Ούνεκα δυσνομίην μεν ἐγὼ πραπίδεσσιν ἀνέγνων, Καί μευ ἀτασθαλίη πέλεται κατεναντίον ότσων. Ηλιτον εἰς σὲ, Μάκαρ, καί σευ πέλας ἄλγος ἔτευξη. Οφρ' ὅσιος μύθοισι τεοῖς μετὰ πᾶσι φανείης, Ἐν δὲ δίκῃ μοῦνος προφερέστερος ἔσσεαι άλλων. Καὶ γὰρ δυσνομίῃ με πατὴρ έσπειρε πιθήσας, Καὶ μὲ ὑπ' ἀτασθαλίησιν ἐκύσατο πότνια μήτηρ Και σοφίης κρυφίης με τεῆς ἐδίδαξας ἀταρπούς Υσσώπῳ καθαρόν με περιῤῥαίνων τολυπεύσεις, Καὶ πολὺ λευκότερον χιόνος τελέσεις με λοέσσας. Αγγελος εὐφροσύνης καὶ χάρματος ἄμμι φανείης. Οστέα τειρομένων ἐπὶ σοὶ κεχαρήσεθ᾽ ἅπαντα. Αμπλακίης μεν ἄνευθεν ἀποστρέψειας όπωπήν Καί μευ παντοδαπὰς ἀεσιφροσύνας ἀμαθύνοις. *Αχραντον κραδίην μοι, Αναξ, ἐν στήθεσι τεύχοι; Νωιτέροις ἴθυνον εϋσταθὲς ἔγκασι πνεῦμα Ο Μή με τεῆς ἀπάνευθεν ἀποῤῥίψειας οπωπῆς, Μηδ' ἅγιον σέο πνεῦμα ἐμεῦ ἀπὸ πάμπαν ἐρύκοις. Δός μοι τερπωλὴν φάρος παλινάγρετον, Ἐσσήν, Πνεύματι δ' ἀρχεύοντι βίην στήριξον ἐμεῖο. Εὖ διασημήναιμι τὰς ἀνόμοισι κελεύθους Πρὸς δέ σε πάντοθεν αὖθις ἐπιστρέψουσιν ἀλεῖται. Φέγγος ἐμῆς βιοτῆς, ἀνδροκτασίης με σαώσοις Εὐδικίην μεν γλῶσσα τὴν περιγηθήσειε. Χείλεά μευ, Μάκαρ, οἶγε, δίκην δ' ἀνὰ σεῖο βοήσω. Εἰ θυσίην ἐνετείλω, ἐγὼ προΐαλλον ἑτοίμην ᾿Αλλ᾿ οὐ καρφομένοισιν ανθήσῃ θυέεσσιν. Αθανάτῳ θυσίη πνεῦμα χθαμαλόν μεμέληται Ητορ "Αναξ χθαμαλὸν καὶ μείλιχον οὐκ ὀνόσαιτο. "Ολβιά μοι Σιώνι, Μάκαρ, καταθύμια δοίης Εξ δ' Ἱερουσαλῆς κλυτὰ τείχεα τεκταίνοιτο. Δή ῥα τότ' εὐδικίης θυσίην πραπίδεσσιν ἔλοιο, Θυμά τε καρφόμενον καὶ ἄνω σπέρχουσαν αυτμήν. Δὴ τότ' ἐπιῤῥέξουσι τεῷ μόσχους περὶ βωμῷ. ΨΑΛΜΟΣ ΝΑ'. Δώηγος κακόχαρτος ἀτὰρ μετέπειτα Σαούλῳ Πέφρασεν, ὡς Δαυΐδος ἐς Αθανάτου μόλε την Εὐμενέος δ' ἤντησεν Αβιμελέχου μεγαθύμου. Τοῖο δὲ πεντηκοστὴν ἔξυ καὶ πρῶτον ἄεισμα. Τίπτε μοι ἀλκήεις σφετέρη κακότητι πέποιθας, Δυσνομίην πραπίδεσσι πανημαδὸν ἐκτολυπεύων; Αμφί δέ τοι γλώσση αθεμίστιον ἔβλυσεν ὕβριν.
col. 1387–1388page 26 of 83
PG 33:1387Σεῖο δ' ἀληθείῃ, Βασιλεῦ, σφέας ἐξαλαώσοις. Αὐτὰρ ἐγώ σοι θύμα νόῳ ποθέοντι κομίσσω Οὔνομα σὸν μέλψω, Βασιλεῦ· ἀγαθὸν γὰρ ἐτύχθη Ούνεκα παντοίης μεν έρύσαο θυμὸν ἀνάγκης Δυσμενέων δ' ἀνέφηνας ἐμοῖς ἔσσοισιν ὄλεθρον. ΨΑΛΜΟΣ ΝΑ'. Δαυΐδου πινυτοῦ θεοτερπέος ἄξιος ὕμνος, Πεντηκοστὸς ἐὼν ἀγαθοῖς ἐπὶ τέτρασιν ἄλλοις. Εὐχωλῆς ἐπάκουσον ἐμῆς, πανυπέρτατε Ποιμήν, Μηδέ μευ ἱκεσίην ἀγανόφρονα πάγχυ παρέλθοις. Δέρκεο· νωιτέρην δὲ μετ' οὔασι δέχνυσο φωνήν. Χωόμενος πυκινοῖς κελαδήμασι θυμὸν ὀρίνθην, Δυσμενέος φθογγὴν ἀτων, καὶ μόχθον ἀλιτροῦ. Ούνεκεν αμπλακίας μοι ἐπικλίνεσκον ἀναγρας, Πικρὰ δὲ λυσσώοντες ἐπὶ φρεσὶ μῆνιν ἔθεντο, Αμφ᾿ ἐμοὶ ἡμέτερον ταραχῇ βεβολημένον ἦτορ Ριγηλοῦ θανάτοιο βίην τρομέεσκον ἰοῦσαν. Δεῖμα, τρόμος μετ' ἔμ' ἦλθε, κάλυψε δὲ νήχυτος δρ [φνη. Εἶπα δέ· Τίς κεν ἐμοὶ πτέρυγας πόροι οἷα πελείητε Οφρα δέμας καμάτοιο ποτώμενος ἀμπαύσαιμι; Τῆλε φυγὴν ἐθέμην, ἐν δ' ήνυον αὖλιν ἐρήμῳ, Αδρανίης ἀλκτῆρα μένων ταναῆς τε θυέλλης Γλώσσας σφωιτέρας σὺ μερισάμενος βάλε πόντι Αμπλακίην ἐνόησα ἐπεσβολίην τ' ἀνὰ ἄστυ Πύργους ἡματίῃ νυχίῃ θ' ἔο κυκλώσειεν Μεσσόθι δυσνομίην φορέει και μόχθον ἀνίης. Μηδὲ πόνος δολόεις σφετέρων λείποιτο κελεύθων. Εἰ μ' ἐχθρὸς στυφέλιξεν ὀνείδεσιν, ἡ τάχ ἀνέτλην, Καί κεν ἀπεχθομένοιο λόγων ἀλέεινον ἐρωήν ᾿Αλλὰ, καθηγητὴρ καὶ γνώριμε πάντοθ᾽ ὁμόφρων, Οὐκ ἄμφω θαλίης παρὰ σοὶ πασάμεσθα μελιχρῆς, *Η δ' οὐ δῶμα Θεοῖο φίλα φρονέοντες ἔβημεν; Εἴθ᾽ ὀλοῶν ἔλθοι θανατός σφισιν ἄξιος ἔργων, Εἰς δ' ἀΐδα, βέρεθρον ἔτι ζώοντες ἴκοιντο Οι ρα μέσης φορέουσιν ατασθαλίας καλύβῃσιν. Αὐτὰρ ἐγὼν ἐνόησα, Θεὸς δέ μευ ἔκλυεν αὐλῆς. Ἐξ τοὺς ἐρέω τε καθ' ἔσπερα καὶ μέσον ἦμαρ Γήρυος ἡμετέρης ἐπακούσεται ἀγγέλλοντος. Εἰρήνῃ κραδίην ἀπολύσεται ἆσσον ἰόντων, Ο Ούνεκά μοι πολέεσσι πεποιθότες ἀντεφέροντο. Κείνους εἰσαίων γενετής κόσμοιο μαραίνοι. Οὐ γὰρ λύτρον ἔχουσι, καὶ οὐκ ἀλέγουσι Θεοίο. Τεῖνεν ἀμοιβαίοις παλάμην σπέρχουσαν ἐπ' ἔργοις. Οἱ δὲ οἱ ἁρμονίην νημερτέα θέντο βέβηλον, Καί οἱ ἐμοιρήσαντο δυσαντέα μῆνιν ὀπωπῆς. Εγγύθεν ἀθανάτου σκοπιάζετο μῆτις ᾿Ανακτος Τῶν δ' ἐγένοντο λόγοι απαλώτεροι ήπερ ἔλαιον Αλλ' ὁλοαῖς βολίδεσσι μετὰ σφίσιν ἔσχον ὁμοῖοι. Αθανάτῳ Βασιλῆι τεὰς ἐπίπεμπε μερίμνας, Καί σευ ἀεὶ κήδοιτο, διηνεκέως τ' ἀτιτάλλοι Οὔποτε τιμήεντι σάλον τεύξεις δικαίῳ. 'Αλλά σφεας κατάγοις, Βασιλεῦ, μετὰ βόθρον ολέθρου. Ανδροφόνοι δολεροί τε βίου κατὰ μέσσον ὅλοιντο Αὐτὰρ ἐγὼ Βασιλῆος ἐπ' ἐλπωρῇσι βιψην.
col. 1391–1392page 27 of 83
PG 33:1391/ Κάππεσον εἰς βόθρον, τον ἐμῶν θέσαν ἀντίον ὅσσων. θυμὸς ἑτοῖμος ἐμὸς, Πανεπίσκοπε, θυμὸς ἑτοιμος Κῦδος ἐμὸν μέλψει σε, καὶ ἐν ψαλμοῖσιν ἀείσει. Ενοεό μοι, σοφίας γεραρὸν καὶ ἀγήραον εὖχος, Εγρεό μοι, φόρμιγξ καὶ ἐμῶν ψαλτήριον ὕμνων Εμματέως. ἐμματέως. Κριτ. Εμματέως †ῶθεν ἀναγρόμενος κελαδήσω Αμφιβόητον ἔπος σοι, "Αναξ, λαοίσι βοήσω, Καὶ δήμοις πολέεσσι λυρόκτυπον αἶνον ἀείσω. Οὐρανίων ἐλεητὺν ἔχεις καθύπερθε πυλάων, Καί σευ ἀληθείη νεφέων κατέναντα ποτᾶται. Ορσ᾽ ὑπὲρ οὐρανίων πυλέων, πανυπέρτατε Ποιμήν, Καὶ σέθεν ἄσπέτον εὖχος ἐπὶ χθόνα πᾶσαν ἱκάνοι. ΨΑΛΜΟΣ ΝΖ'. Στήλης ἧς μενέχαρμος ύπερ Δαυΐδος ἔγραψε, Μηδέποτε φθεῖραι πρὸς τέρματι καλὸν ἄεισμα Οὗ πάρα πεντηκοστὸς ἔξυ καὶ ἕβδομος ὕμνος Η ρά που ἀτρεκέως ὁσίους ἀγορεύετε μύθους, Καὶ θέμιν Ιθεῖαν μερόπων ιθύνετε, παῖδες, Αμπλακίην πραπίδεσσιν ἐπὶ χθονι τεκταίνοντες, Πλεξάμενοι παλάμησι κακοῤῥέκτοις ἀθέμιστα; Αλλότριοι πρὸ τόκοιο θεοῦ γεγάασιν ἀλεῖται, Ἐκ γαστρός τ' ἀλάληνται ἀεὶ ψεύδη λαλέοντες, Ἰοβόλοις ὀφίεσσι πανείκελοι μηνιόωντες, Ασπὶς ὅπως κωφή, τῇπερ κότῳ ούατ' έδωσεν Η ῥ᾽ οὐκ Ιητῆρος ἐπαείδοντος ἀκούει, Φαρμακόεν δ' οὗ οἱ μέλεται σοφοῦ ἀνέρος αλκαρ. Τῶν δὲ Θεὸς συνέτριψεν ὑπὸ στόμα πικρὸν ὁδόντα Γαμφηλὰς ὁλοῶν Βασιλεὺς ξυνέαξε λεόντων. Μωμητοὶ τελέθουσι μάτην ἅτε νίσσεται ὕδωρ Τόξον "Αναξ τανύσειεν ἕως νούσοισι δαμεῖεν Κηρῷ τηκομένῳ ίκελοι τήκοιντο κακοῖσιν Ηελίου λελάθοντο πυρὸς προμολόντος ἐπ' αὐτούς. Υμετέρην πρὶν ῥάμνον τὰς διαῖδμεν ἀκάνθας Αίψα καταβρώξειεν ὅπως ζώοντας ἀρειῇ. Εἰσορόων ὅσιος κεχαρήσεται έκδικον ἦμαρ. Αἵματί που νίψαιτο φίλας περὶ χεῖρας ἀλιτροῦ Ἐξερέων, ὅτι καρπὸς ἀγακλέος ἐστὶ δικαίου, Ως Θεὸς ἐν γαίῃ βροτέων πέλει ἔκδικος ἔργων ΨΑΛΜΟΣ ΝΗ'. Στήλης εἰς ἐπίγραμμα γράφων Δαυίδος αμύμων, ᾿Αρχόμενος θέσπιζεν ἔχειν τέλος ἄψογον ύμνων Οππότε Σαοῦλος κραδίην ἀμνήμονα μόχθων Τοῖο φέρων, προτέρων δὲ λελασμένος ἁρμο [νιάων, Πέμψεν ἀριστοπόνοιο δόμον γαμβροιο φυλάσσεις Οφρα οἱ ἀντ᾽ ἀγαθῶν θάνατον γέρας αἰνὶν [οπάσσοι. Τοῖο δὲ πεντηκοστός ἔφυ καὶ ἔγδοος ύμνος. *Αφθιτε, δυσμενέων με κακῆς ἐξάρπασον ἄτης Ἐκ δὲ κορυσσομένων μοι ἐλεύθερον ἦμαρ ὁπάζοις. ᾿Αλλὰ καὶ ἀνδροφόνων μ' ὀλοῶν βαρυώδυνον ήτορ, Κότφ. κότος.
col. 1393–1394page 28 of 83
PG 33:1393ἁρπαγῶσι τοῦ βίου, ἵνα ὑπὲρ ὀλίγων ἁμαρτημάτων καὶ μὴ πολλῶν τιμωρηθῶσιν· Τούτων δὲ, φησίν, οὕτω διακειμένων, ἐγὼ τὴν προσδοκίαν καὶ ἐλπίδα ἐπὶ σὲ ἔχω, Κύριε. δύο στίχων, ἀπὸ τοῦ, Προσεδεχόμην τὸν Θεὸν τὸν νος αὐτῶν, ὅπως μεσούσης τῆς ἀνθρωπίνης ζωῆς σώζοντά με, ἕως τοῦ, Καταδίελε τὰς γλώσσας αὐτῶν· ἵν᾽ ᾖ τὸ λεγόμενον τοιοῦτον· Ἐπεὶ ἐν τῇ νομιζομένῃ Θεοῦ πόλει τῇ Ἱερουσαλὴμ εἶδον ἀνομίαν καὶ ἀντιλογίαν ἀνομούντων καὶ ἀντιλεγόντων τῇ ἀληθείᾳ, ἐμάκρυνα φυγαδεύων ἀπ' αὐτῆς· ὥστε γε νόμενον ἐν τῇ ἀπὸ ἐθνῶν Ἐκκλησίᾳ, ἐρήμῳ καλουμένη, αὐλισθῆναι ἐν αὐτῇ διαναπαυόμενον, καὶ δια νυχτερεύοντα ἐν τοῖς πιστεύουσι. 14. Τό, γνωστέ μου. Γινωσκόμενε ὑπ' ἐμοῦ, ὃς ἐπὶ τὸ αὐτῷ ἐγλύκανάς μοι ἐδέσματα, ἅμα τοῖς λοιποῖς μαθηταῖς τρέφων με τοῖς καλοῖς ἔργοις. 16. Ελεγέ τις τῶν παλαιῶν, ζῶντας εἰς ᾅδου κατέρχεσθαι μόνους τοὺς κατήχησιν τῶν θείων παι δευμάτων ἔχοντας· ὁ γὰρ ἄγευστος τῶν τῆς ζωῆς λό 5. Ἐπειδὴ δὲ καὶ ἐν τῇ παραβολῇ τῶν ζιζανίων ὁ τούτων σπορεὺς πονηρὸς ἄνθρωπος δ διάβολος ἑρμηνεύεται, ἐπίστησον εἰ καὶ περὶ αὐτοῦ βηθείη τὰ προκείμενα· τινὲς τὸ ἀπὸ ὕψους ἡμέρας, συνάπτουσιν, καὶ οὕτως ἐξηγοῦνται. παρέχειν. 8. Τοὺς εἰς κακίαν πεσόντας σώζει Θεὸς δω ρεὰν, οὐδὲν παρ' αὐτῶν δεχόμενος· Ἰδοὺ γὰρ ταῖς ἁμαρτίαις ὑμῶν ἐπράθητε, καὶ οὐ μετὰ ἀργυρίου λυτρωθήσεσθε 5)· οὐκ ἐξ ἔργων, ἀλλὰ χά ριτι σώζων· τὸ γοῦν, ὑπὲρ τοῦ μηδ' ἑνὸς, σημαίνει γων, νεκρός· οἱ οὕτω ζῶντες, εἰς ᾅδου κατέρχονται· 15 μὴ ὑπέρ τινος διδομένου αὐτῷ τὴν σωτηρίαν αὐτοῖς οὐ γὰρ οἷόν τε ζῶντας τὸ κοινὸν ζῆν εἰς ᾅδην κατέρχεσθαι, τῷ μὴ πεφυκέναι γίνεσθαι σῶμα ἐκεῖ, μεθ' οὗ τις τὴν κοινὴν ζωὴν ἔχει. Ἐπεὶ οὖν ὁ Ἰούδας καὶ πᾶς ὁ τῶν Ἰουδαίων λαὸς κατήχησιν εἶχον τοῦ νόμου καὶ τῶν προφητῶν, θανάτου ἐπ᾿ αὐτοὺς ἐρχομένου, τῇ ἁμαρτία ζῶντες εἰς ᾅδην κατέρχονται· ἀκολούθως δὲ καὶ ὁ ἐπιφερόμενος λέγεται στίχος· Οτι πονη ρία ἐν ταῖς παροικίαις αὐτῶν, ἐν μέσῳ αὐτῶν. Εἰ γὰρ καὶ πεῖραν ἔσχον τῶν ζωοποιῶν Γραφῶν, οὐ κατῴκησαν, ἀλλὰ παρῴκησαν ἐν αὐταῖς, τῷ πονηρίας ἔχειν ἐν μέσῳ ἑαυτῶν, τουτέστι τῷ ἡγεμονικῷ· ἐν μέσῳ γὰρ εἶναι λέγεται τοῦ ὅλου ζώου. 17. Τῶν κατὰ τοῦ Σωτῆρος τολμηθησομένων τοιούτων ὄντων, ἐγὼ πρὸς τὸν Θεὸν ἐκέκραξα, καὶ ἔσχον εἰσακουομένην ὑπὸ Κυρίου την φωνήν μου. Μόνος γὰρ εἰσακούεται ὑπὸ Κυρίου ὁ πρὸς τὸν Θεὸν κεκραγώς· οὐ γὰρ πᾶς κράζων, πρὸς Θεὸν βοᾷ. Περὶ Σοδομιτῶν γέγραπται, Φωνὴ Σοδόμων καὶ Γομόῤῥας πεπλήθυνται 20), οὐ πρὸς Θεὸν κεκραγότων. 18. Εσπέρας ὅτ' ἂν δύνει μοι τὰ τῆς σκιᾶς, καὶ τὸ σεμνυνόμενον φῶς τῶν εὐσεβῶν, ἀνατέλλει δέ μοι ὁ τῆς δικαιοσύνης ήλιος, ὡς ἐν πρωΐα με ποιῆσαι οὗ ἀκμάσαντος ἐν τῷ μεσημβρινῷ γενόμενος, διηγήσομαι τὰ τῆς προειρημένης εσπέρας, καὶ προαπηγγελμένου πρωΐ καὶ τῆς προειρημένης μεσημβρίας ἀπαγγέλλοντος δέ μου ταῦτα, εἰσακούσεται ὁ Θεὸς τῆς φωνῆς μου, καὶ θορυβεῖν αὐτὴν ἐθελόντων. 19. Ότι πολλοὶ ἐγένοντο πρὸς ἐμέ· οὐ γὰρ βραχεῖς τινες ἦσαν οὗτοι οἱ θορυβεῖν ἐθέλοντές μου τὴν ψυχὴν· ὡς ὁ Θεὸς ταπεινώσει τῆς ἐμῆς κραυγῆς ἐπακούσας. Ταῦτα μὲν οὖν ὡς τοῦ προφήτου ἐξ οἰκείου προσώπου τὰς προκειμένας φωνάς προςνηνεγμένου. Εἰ δ᾽ ἐξ αὐτοῦ τοῦ Σωτῆρος ταῦτα λέγοιτο· ἐπειδήπερ καὶ ἐξ αὐτοῦ ἐλάβετο, Εἰ ἐχθρὸς ἀνείδησεν με, υπήνεγκα ἂν, καὶ τὰ ἑξῆς, ἀκολούθως καὶ ταῦτα φήσειεν ὁ Σωτήρ. 23. Τῷ δικαίῳ οὐ διδοὺς σάλον ὁ Θεὸς, τοὺς βεβηλώσαντας τὴν διαθήκην αὐτοῦ κατάξει εἰς φρέαρ διαφθορᾶς, ἐναντίως ἔχον τοῖς φρέασιν, ἀφ᾽ ὧν πίνειν ζωὴν καὶ ἀφθαρσίαν προστάττει ὁ λόγος. 24. Ἐπεὶ ἐν τῷ βίῳ οἱ ἀσεβεῖς διαμένοντες ἀμετανοήτῳ προαιρέσει πολλὰ κακὰ δρῶσι, φειδόμε 9. Παρρησιαζομένου πρὸς Θεὸν ἡ φωνή. Ο γὰρ τῶν μὴ τῇ ἁμαρτίᾳ, ἀλλὰ τῷ Θεῷ, δι' αὐτῶν τῶν ἔργων φανερὰν τῷ Θεῷ ποιεῖ τὴν ζωὴν ἑαυτοῦ, ἐξαγγέλλων αὐτὴν διαθέσει καὶ πράξει. 11. Τὸ ἐπὶ τῷ Θεῷ καὶ διὰ Θεὸν προφερόμενον ῥῆμα αἰνετόν ἐστιν· ὡσαύτως καὶ ὁ λόγος ἤτοι δὲ ἐκ παραλλήλου κατὰ τοῦ αὐτοῦ τὸ ῥῆμα καὶ τὸν λόγον κατηγορεῖ· ἢ ἐπ' ἄλλου καὶ ἄλλου τίθεται τὰς τοιαύτας κατηγορίας. 13. Εῤῥύσατο δὲ τοὺς πόδας ἀπὸ ὀλισθήματος, ὑποδήσας αὐτοὺς ὑπόδημα, μετεωρίζων καὶ ἄνω τῆς γῆς ποιῶν· Εγώ γάρ, φησὶν ὁ Θεὸς, ὑπέδησά σε υάκινθον. Ο δὲ ὑάκινθος μιμούμενος τὸ σῶμα. τοῦ ουρανοῦ, δηλοῖ τὴν ψυχὴν οὐρανίῳ χρωμένην ὑπο δήματι, οὐκ ἄλλῳ τυγχάνοντι τῆς τοῦ ὑποδεδεμένου. Ακολουθεῖ τὸ ἐξ ὀλισθήματος, τοῦ περὶ τὴν ὕλην ἐῤῥύσθαι τοὺς πόδας αὐτοῦ. — Ρύεταί τις ἀπὸ τῶν προειρημένων ἐπιβλαβῶν ἐπὶ τῷ εὐαρεστῆσαι τῷ Θεῷ, ζῶντα καὶ πεφωτισμένον· ὁ γὰρ εὐαρεστῶν Θεῷ ἐν φωτὶ ζώντων, τοῦτο ποιεῖ· ζῇ δὲ καὶ πεφώτισται πᾶς μετέχων Θεοῦ· αὐτὸς γὰρ ζωὴ ὂν, φῶς ἐστι τῶν ἀνθρώπων· κατὰ τὸ, Καὶ ἡ ζωὴ ἦν τὸ φῶς τῶν ἀνθρώπων 1, 4). 3. Οὐ μάτην δὲ τὸν Ὕψιστον εἶπεν· ἐπεὶ γὰρ ἡ ἀνομία ερπηστικὴ καὶ χαμαιπε τῆς ἐστιν, ὁ ταύτης ἀπαλλακτιῶν, πρὸς τὸν Ὕψιστον βοᾷ, ἵν᾽ εἰς ὕψος αιρόμενος τῇ βοῇ, μακρὰν ἀπὸ τοῦ βλαβεροῦ θηρὸς γένηται. 4. ῾Ο ἀποσταλεὶς ἐξ οὐρανοῦ ἐπὶ τὸ σῶσαι, ο Κύριός ἐστιν φάσκων, Καταβέβηκα ἀπὸ τοῦ οὐρα νοῦ 58)· τοῦτον γὰρ, ὄντα Λόγον αὐτοῦ ἐξαπέστειλεν ὁ Θεὸς, καὶ ἰάσατο τοὺς τετρωμένους ήγουν ἐκ τῶν διαφθορῶν αὐτῶν, ὥς φησιν ἑτέρωθε αὐτοῦ ὁ Δαβίδ. — Οἱ πρὸ τούτου διὰ τοῦ ἐξευτελίζειν καταπατοῦντές με, εἰς ὄνειδος ἐδόθησαν, Θεοῦ ἀπο στείλαντος ἐξ οὐρανοῦ ὅπως σωθῶ· ἑωρακότες γὰρ τὸν τοῦ Θεοῦ Υἱὸν φροντίσαντα τῆς σωτηρίας μου, ἀσχημονοῦντας αὐτοὺς καὶ ὀνειδιζομένους εἶδον, και ταπατήσαντας ἂν ὁ Θεὸς ἔσωσεν. — Ἐν τῷ προάγοντε στίχῳ εἰπὼν, Εξαπέστειλεν ἐξ οὐρανοῦ, οὐκ είρη κώς τι τὸ ἀποσταλὲν ἐξ οὐρανοῦ, νῦν ἑρμηνεύει τι τὸ καὶ ἀλήθειά ἐστιν τοῦτο ῥυόμενον τὴν ψυχὴν απο
col. 1395–1396page 29 of 83
PG 33:1395Ημέτερος δέ. ἡμέτερός τε. Εφ' ἡμετέροις. ὑφ' ἡμετέροις. Είθε οἱ ἰήσαιο τάπερ ξυνέαξας Ελίξας. Σεῖο, Μάκαρ, λαοίσι σιδήρεα δώκας ἰδέσθαι Μνήμονα παντοίης οἶνον πόρες άμμιν ἀνίης. Σήμα πόρες δμώεσσι βίην τόξου ἀλέασθαι, Οφρα τεοὺς θεράποντας ἀφαρπάξειας ἀνάγκης. Δεξιτερή με σάω, καὶ ἐμῆς ἐπικέκλυθι φωνῆς. Εἶπεν "Αναξ ἁγίῳ σφετέρω συμφράδμονα μῦθον Τερψάμενος Σίκημα θεῶς διαδάσσομαι ήδη, Καὶ κοίλην διαμετρήσω πυκινῶν κλισιάων.» Ημέτερος Γαλαάδος θ', ἡμέτερος δὲ Μανασσής, Εφρεμος ἡμετέροιο καρήατος ἄλκαρ ετύχθη. Αὐτάρ γ' εὐκλειὴς βασιλεὺς ἐμός ἐστιν Ἰούδας Ελπωρῆς δὲ λέβης μευ ἔφυ Μώαβος ἀμύμων. Ἐκτείναιμι πέδιλον ἐμὸν προπάροιθ᾽ Ἰδυμαίης Ποσσὶν ἐφ' ἡμετέροις ἀλλότρια φύλα δαμάσθη. Ηθελον εὐπύργου κλυτὸν ἄστεος ἡγεμονῆα, Μὲ καὶ ἰθυντῆρα Ιδουμαίης μετὰ δήμους. Η ῥ᾽ οὐκ αὐτὸς, Αναξ, ἡγήσαιο, ὁ πρὶν ἑασσας, Οὐδὲ κορυσσομένοισιν ἐλεύσεαι ἄμμιν ἀρωγός Τειρομένοις ἐπίκουρος, Αναξ, ἀναφανδὰ φανείης ᾿Αμμι δὲ μαψίδιον μερόπων φάος ἐγγυαλίξοις. Ἐν κρατερῷ Βασιλῆς βίην τελέσωμεν ἑτοίμην Δυσμενέων δ' ἔκπαγλον ὑπερβασίην ἀθερίζει. ΨΑΛΜΟΣ Εξηκοστὸν ἔγραψεν ἄναξ. Δαυΐδος άεισμα. Ικεσίης ἐπάκουσον ἐμῆς, πανυπέρτατε Ποιμήν, Καί μοι ἐπ' εὐχωλῇ τελέσκοπον όμμα τανύσσαις. Δευόμενος βοάασκον, "Αναξ, περάτων απο γαίης Ο Αχνυμένης μ' ἀνάειρας ἐμῆς κραδίης ἐπὶ πέτρην Ηγητὴρ ἐμὸς ἔσκες, ἐπεὶ σύ μευ ἐλπὶς ἐτύχθης, Πύργος ἐμὸς μετὰ δῆριν ἐπερχομένων ολετήρων Σῃσι, Μάκαρ, καλύβησε διηνεκέως παραμίμνω. Και στο θεσπέσιον πτερύγων σκέτας ἀμφιπυκάζοι Ούνεκα νωιτέρων, Μάκαρ, ἔκλυες εὐχωλάων, Κλῆρον ἀγακλήεντα τεοῖς δμώεσιν ἔδωκας Ημαρ ἐπ᾽ ἦμαρ άνακτι πόροις βιότοιο κελεύθους, Ἐκ γενεής γενεήνδε Θεοῦ πέλας ἔμπεδον εὕροι. Τίς οἱ ἀληθείην Ελεόν θ' ἅμα μαστεύσειε;. Πάντοτ᾽ ἐμὸν Βασιλῆα φίλῃ φόρμιγγι βοήσω, Εἰσόκεν εὐχωλὰς τίσω, Μάκαρ, ἦμαρ ἐπ᾽ ἦμαρ.. ΨΑΛΜΟΣ ΞΑ. Ιδιθούμου κῶμον ΰπερ Δαυΐδος ἔγραψε, Τόνδ' ἐξηκοστὸν μελέων καὶ πρῶτον ἀείσας. Η δ' οὐχ ἡμέτερον δεδμήσεται ἦτορ Ανακτι; Καὶ γὰρ φέγγος ἐμὸν τελέθει Βασιλῆος ἀρωγή Ουνεκά μου Θεὸς αὐτὸς, ἐμῆς δ' ὑπερίσταται ἀλκῆς. *Αλκαρ ἐμὸν τὸ καὶ οὔτι ποτ᾽ ἔλπομαι εἶναι ἀλείτης. Μέχρι τοῦ ἀνδρὶ μάχεσθε, ὁμῶς τ' ἐναρίζετε πάντα Τοίχῳ κεκλιμένῳ ίκελοι φραγμῷ τε πεσόντι. Εδραμον ἐν δίψῃ· σκέψαντο δέ μ' ἀκλέα τεύξαι Ευχόμενοι γλώσσῃσιν, ἀραῖς στέρνοισιν ἔπαιον. Ικελοι. ίκελος.
col. 1397–1398page 30 of 83
PG 33:1397Θυμε, πέσον Βασιλῆι, Θεῷ δέδμητο πεποιθώς Ούνεκεν ἐλπωρῆς μευ ἔφυ φυσίζουν ἔρμα. Αὐτὸς γὰρ Θεός ἐστιν ἐμὸς, σωτήρ τε τέτυκται. Αλκαρ ἐμὸν, τίς κέν με φίλης ἐλάσειε τιθήνης; Κῦδος ἐμὸν καὶ φέγγος ὑπ' ἐννεσίῃσιν "Ανακτος Ἐλπὶς ἐμὴ Βασιλῆα μένει καὶ κάρτος ἀρωγῆς. Παντοδαπή δήμων κλεσίη, θαρσήσατ' "Ανακτι, Στωίτερον δ' ἀναφανδὰ Θεῷ περιχεύσατε θυμόν Ούνεκά τοι ἐπίκουρος ἀεὶ Θεὸς ἄμμιν ετύχθη. Ἔμπα γε μὴν μερόπων αλίη σύμπασα γενέθλη, Φύτλη ψευδαλέη μερόπων ἀδίκοισι ταλάντοις. Ἐκ φρενὸς ὤρμηθεν κενεαυχέες εἰς ἐν ἰόντες. Μηδέποτ' ἀμφ' ἀδίκοισι νόον μεμελημένον ίσχειν, Μηδέτ' ἐπ' ἀλλοτρίοις ἀγαθῶν θέμεν άρπαγα θυμόν. Μηδὲ ῥέον πλούτοισι πολυκτεάνοιο ποθεῖτε. Εἶπεν ἅπαξ Βασιλεύς, δύο δ' ἔκλυον οὔασι τοῖα Ως Θεοῦ ἔπλετο κάρτος, ἰδ᾽ ὡς ἐλεητυς Ανακτος. Πᾶσι σὺ μισθόν, Αναξ, ὁπάσῃς ἀντάξιον ἔργων. ΨΑΛΜΟΣ ΕΒ'. Δαυΐδου κλυτὸς ὕμνος Ἰουδαίας ἐν ἐρήμῳ, Εξηκοστὸς ὁμοῦ καὶ δεύτερος οὗτος ετύχθη. Νύκτα μετ' ἀμφιλύκην σε, Μάκαρ, Μάκαρ, ἀμφι [ χορεύσω. Καὶ ψυχή σ' ἐπόθησεν ἐμὴ, καὶ σάρξ ἔτι μᾶλλον, Τρηχεῖαν καὶ ἄνυδρον ἀνὰ χθόνα πολλὸν ἐρήμην. Σοί, Μάκαρ, εἰν ἁγίῳ μάλα θάρσυνος ὧδε φαάνθην, Ισχανόων δύναμίν τε τεὴν καὶ κῦδος ιδέσθαι. Κρείσσον ἔχεις ἐλεητὺν, Αναξ, βιότοιο κελεύθων Χείλεσιν ἡμετέροισι τεὸν κλέος ὑμνοπολεύσω. Ωδέ σε κυδαίνοιμι διαμπερές εἰσόκεν ἕρπω, Σοὶ δ᾽ ἐπιθαρσήεις παλάμας εἰς ὕψος ἀείρω. Ο άτε πιαλέης πλησθήσομαι ἦτορ ἀλοιφῆς Χείλεα δ' εὐφροσύνης ἐμέθεν στόμα πάντοτε μέλψει. Εἰ σέθεν ἐν λεχέεσσιν ἐμοῖς μεμνημένος τα, Σοῖσι μάλ' ἐξ τους μελεδήμασι θυμὸν ἔβοσκον, Ούνεκεν ἄμμιν, Αναξ, ἐπιτάῤῥοθος ἐξεφαάνθης Καί σεο γηθήσαιμι περὶ πτερύγων ἀλεωρῇ. Ιχνεῖ σῷ ξυνοπηδὸν ἐμὸν φίλον ἦτορ ἐρείσθη Και στο δεξιτερή μεν υπερμενέως προμάχησεν. Οἱ δὲ μάτην μάστευον ἐμὸν διὰ θυμὸν ὀλέσσαι. Νερτερίων ὑπένερθεν ἱκοίατο ρίμφα βερέθρων Χειρῶν ἁρπαλέων ξίφεος μέλπηθρα τετύχθων. Δεινὸν ἀλωπήκεσσιν ἔλωρ καὶ δασμὸς ἔσονται. Αὐτὰρ ἄναξ θεῷ ἀμφὶ φίλην φρένα γηθήσειεν Πᾶς δέ οἱ ὀμνύμενος κλέος άφθιτον αἰνετὸς ἔσται. Πᾶν γὰρ ἀπεκλείσθη λάβρον στόμα λωβητήρων. ΨΑΛΜΟΣ ΕΓ. Δαυίδου λιγυρός μεγαλοσθενέος βασιλῆος Εξηκοστὸς ὁμοῦ τρίτατος θ' ἅμα κῶμος ετύχθη. Ικεσίης ἐπάκουσον, "Αναξ, ὅτε σεῖο λιτοίμην θυμὸν ἐμὸν λύσειας ὑπ' ἀντιβίης μελεδώνος. Υπ' ἐννεσίῃσιν. ἐπ' ἐν) ένας σίῃσιν. Κρείσσον. κρείσσον.
col. 1401–1402page 31 of 83
PG 33:1401θήκαο δ' ἀφνειὴν ἀγαθῶν ἐγκύμονα καρπῶν Αθανάτου ποταμὸς πυκινοῖς βέβριθε δεέθροις, Καί σφισιν ὥστε Θεὸς βρῶσιν προέηκας ἑτοίμην Καρποτόκους εύφρηνον, Αναξ, σέθεν αύλακας αἴης Εὔζωον δέ οἱ οἶδας ἄγοι πολυειδέα καρπόν Αιθερίης ψεκάδεσσι γανύσσεται ἀντέλλουσα. Σῆς, "Ανα, μειλιχίης έτεος στέφος αἰνήσειας Και στο πιαλέης δάπεδον πλησθήσεται ώρης. Ούρεα θηροκόμοιο γενοίατο πίον' ἐρήμου, Αμφιβάλοιντο δὲ χάρμα μετῄοροι ύψόθι βουνοί Οιων ειροπόκων βεβριθότες εἰσὶ τοχῆες, Καὶ κοῖλαι φορέοιεν ἅλις ζωαρκέα σἶτον Εὐφορίην βασιλῆος ἀνυμνήσειαν ἅπαντες. ΨΑΛΜΟΣ ΞΕ'. Εἴ τις ανεγρομένων νεκύων σκέψαιτο βιώνην, Κλῆσις πῶς Βασιλῆος ἐφημοσύνῃσιν ἐπηδεί, Οὐ μάλα θαυμάσει· τόδε γὰρ τέλος οἶδεν ἀοιδή Πέμπτον ὁμοῦ τόδ' ἔρυ καὶ ἑξηκοστόν ἄεισμα. Πάσα χθών, βασιλῆς Θεῷ ἀλαλάξατε μολπήν Οὔνομα δ' εὐχελάδῳ κιθάρῃ φορμίζετε θεῖον, Ευφήμοις θεοτερπὲς ἀείσατε κῦδος ἐπ᾽ ἔργοις. Είπατε· Σείο Θεῷ τελέθει μάλα θέσκελα ἔργα Δυσμενέες ψεύσαιντο τεὴν περιώσιον ἀλκήν. Μέλψατέ μοι, χθὼν πάσα, Θεὸν ἰδὲ γουνάζεσθε Ηδέα μελπόντων, Βασιλεῦ, τεὸν οὔνομα πάντες Δεῦτε, φίλοι, μεγάλοιο θεοῦ κλυτὰ λεύσσετε ἔργα Ασχετος ἐν βουλῇσιν ὑπὲρ μεροπηίδα φύτλην Κεκλόμενος πόντον τραφερὴν μετεπήξατο γαῖαν, Καὶ ποταμούς κελάδοντας ἐθήκατο ποσσι κελεύθους. Κεῖσ᾿ ἅμα γηθήσαιμεν ἐπ' ἀθανάτῳ Βασιλῆς, Κάρτετ νωλεμέως σφετέρω μεδέοντι καὶ ἀλκῇ. Φύλα βροτῶν Βασιλῆος ἐποπτεύουσιν όπωπαί. Τὴ μέγα μοι φρονέοιεν ὅσοις πολύπικρος ερωή. Εὐφήμοις μελέεσσι Θεὸν κελαδήσατε, δῆμοι, Ούασι δεχνύμενοι σφετέρην αριήκοον αὐδήν Ος τ' ἐμὸν ἦτορ ἔθηκεν ὅπως ζωοῖσι μετείη, Ίχνος ἐμῶν ἐν πᾶσι ποδῶν ἀδόνητον ερείδων. Ημέας ἐφράσθης, Βασιλεῦ, πολυφράδμονι βουλῇ, Εξ διαγινώσκων ἅπερ ἄργυρον ἐν πυρὶ χαλκεύς. Ἐν δὲ λίνῳ δολόεντι καὶ οὐκ ἐθέλοντας ἔρυκες 'Ημετέρων καθύπερθεν ἐθήκαο κήδεα νώτων. Ημετέρης κεφαλῇσιν ἐπεστηρίξαο φῶτας. Υδωρ καὶ φλογεροίο πυρὸς διέβημεν ἐρωὴν, Ες δ᾽ ἀνάπαυμα νέης ἐξήγαγες ἡμέας ὥρης. Δῶμα τεὸν θυέεσσιν ἐκοίμεθα καρφομένοισιν Εὐχωλὰς προτέρῃς μεν ὑποσχεσίῃς ἀποτίσω Ας καὶ τειρόμενός περ ἔφην τὸ πρόσθε τελέσσαι, Θύματα μυελόεντα πυριφλεγέθοντα κομίσσω Εἰροπόκους κριούς τε, μύρου τ' εὐώδεα καπνὸν, Αμφὶ δὲ χιμάροισι βόας κεραλκέας οἴσω. Κέκλυτέ μευ, ξύμπαντες ὅσοι δειμαίνετ' Ανακτα. Οσσ᾽ ἀγάθ' ἡμετέρῳ τεκτήνατο μυρία θυμῷ. ᾿Αθάνατον βοάασκον ὑπὸ γλώσσης ἀναείρων Εἰ δ᾽ ἴδον ἐν πραπίδεσσιν ἐμεῖς ἀθεμίστιον ὕβριν, Εἰσί. είεν. Ψεύσαιντο. ψαύσαιντο,
col. 1405–1406page 32 of 83
PG 33:1405Καρτερὰ σημαίνουσιν "Αναξ ἔπος ιθύνεις, Τηλυγέτου σθενέων ἡγούμενος υιέος. Εσσήν, Υἱέος ὃς διὰ σκύλα δήμου μοιρήσεται ἐσθλῷ Είχεν μεσσάτια κλήρων κατακοιμηθῆτε, Αργύρεα τρήρωνος ὅπως πτερὰ καλὰ πελείης, "Ης χλωρή χρυσοίο μετάφρενον ἀμφέβαλ' ὥρη, Αθανάτου πέμποντος τοὺς βασιλῆας ἐπ' αὐτῇ. Ἐν Σελμῶνι χιών σφέτερον δέμας ἀμφικαλύπτει Θεῖον δρος, πολυανθές δρος μάλα πῖον ἐτύχθη, Πῖον όρος, πηχθέντι πανείκελον ἔπλετο τυρῷ. Τίπτε μοι ούρεα πάντα δοκεύετε τυρώεντα; Τοῦτ᾽ ὄρος, ἦχι Θεός καταθύμια Σώματα ναίει Κεῖσε μάκαρ κλισίην σθεναρήν το πάντοτε πήξει. Μυρίον ἅρμα Θεοῦ, πολέες δὲ ἐπ' αὐτὸ χορευταί. Ενθα Μάκαρ Σινάοιο μετ' ἀχράντοιο θεμέθλοις, Υψοῦ ἀειρόμενος, ληίσατο ληίδα πολλήν Αὐτὰρ ὁ δωτίνας μεροπηίδος είχε γενέθλης Καὶ γὰρ ὑπερβασίῃ περιναιέμεν ηρνήσαντο. Αἰὲν "Αναξ ἀγαθὸς καὶ ὑπέρτατος αἰνετὸς ἔστω, Αἰνετὸς αἰὲν "Αναξ κεκλήσεται ήμαρ ἐπ' ἦμαρ, Φέγγεος ἡμετέροιο διαμπερὲς ἡγεμονεύει. Ἔργον ἐμῷ Βασιλῆς πέλει χατέουσιν ἀρήγειν. Μούνος "Αναξ δεδάηκε καὶ ἐκ θανάτοιο σαῖσαι. Έμπα γε μὴν σφετέρων δηίων θραύσειε κάρηνα, Ακροκόμον κορυφήν, οἷς ἐν φρεσὶ θυμὸς ἀλείτης. Εἶπεν "Αναξ Βασάνηθεν• Επιστρέψαιμι πεποιθὼς, Αὖθις ὑπ' ἀτρυγέτοιο παλίσσυτος εἶμι θαλάσσης" Οφρα τεὴν τέγξειας ἀκήρατον αἵματι πέζαν ᾿Αντιβίων σέο γλῶσσα κυνῶν σέθεν ἡδέ οἱ αὐτοῦ Αμφαδίην, "Αχραντε, τεὰς βροτοὶ εἶδον ἀταρπούς, Ίχνια τοῦ Βασιλῆος ὑπ' εὐαγέεσσι θοώποις. Ασσον ἀειδόντων μετεκίαθον ἡγεμονίες, Μελπομένων τυπάνοισι μέσοι διὰ παρθενικάων. Πιστὸν ἐνὶ κλισίησι φίλον κελαδήσατ' "Ανακτα, Αφθιτον ἐκ πηγέων ἀγανόφρονος Ισραήλου. Κεῖσε Βενιαμίνη δὲ μεταχρονίη πέλεν ἤδη Τῶν δ' ἔσαν ἡγητήρες ὅσοι πάρος ἦρχον Ιούδα, Ζαβουλώνος ὁμοῦ πρόμαχοι καὶ Νεφθαλίμοιο. Κάρτεῖ τιμήεντι τεῷ ἐπιτέλλες, Ποιμήν. Αμμι τόπερ τέκτηνας Ευσταθὲς ἄλκαρ ἐρείδοις. Εὐαγὲς ἐκ νηόίο μετεσσύμενοι τεὸν ἄστυ, Δῶρα πολυκλήεντι Θεῷ βασιλῆες ἀγέσθων. θηρσὶν ὁρεσσινόμοις δόνακος τρήχυνον ὁμοκλήν. Δημοτέρας δαμάλας μετανίσσεται έθνεα ταύρων, Οφρα κεν ἐξείργοινθ' οἷς ἀμφαδόν ὧνος ετύχθη. Φύλα βροτῶν, "Αχραντε, φιλοπτολέμων κεδάσειας. Λισσόμενοι σπεύσουσιν ἀπὸ Αἰγύπτοιο πολήων Χείρας δ' ᾿Αθανάτῳ τανύσει γένος Αιθιοπήων. Κοιρανίας, Βασιλήα λιγαίνετε πάντοθεν αἴης, Εὐκελάδῳ κιθάρῃ φορμίζετε Ποιμένα κόσμου. Μέλψατε ἀντολίης πόλον ἐκ πόλου ἐμβεβαῦτα. Αἶνον ἀποφθέγξαιντο φίλον ζωαρκέτ φωνῇ. Κῦδος ἀπειρέσιον κελαδήσατε Παμβασιλῇι, Δὲν ἐπ᾽ Ἰσραῆλον ἔχει μεγαλοπρεπές εὖχος, Ὑπ' ἀτρυγέτοιο. ἀπ' ἀτρ. Επιτ. Ὑπ' εναγέεσσι. ἐπ' εὐαγ. Εριτ. Εχει. ἔχοι.
col. 1409–1410page 33 of 83
PG 33:1409'Αντα σέθεν σύμπαντες ἐμῇ μεμελημένοι άτῃ. Μῶμον ἐμὸς λώβην τε μετὰ φρεσὶν ἔλπετο θυμός. Οὐδέ μοι ἀλγεινοῖσιν ὁμήγορος ήλυθεν ἀνήρ Οὐδ' εὗρον πόθεν ἄμμι πέλει παραμύθιον ἄτης. Βρώματι νωιτέρῳ θυμοφθόρον ἐμβαλον ἰὸν, Καί μοι διψαλέῳ θανατηφόρον πασαν όξος. Τοῖσι λίνον τεύχοιτο πολύπλοκον ἀντὶ τραπέζης, Θέρη καὶ δολόεσσα πάγη καὶ μισθὸς ἐπ᾽ ἔργῳ Στωιτέρην κακότεχνον ἀποσβέσσειας ὀπωπὴν, Καί σφεων ἠνεκέως καμάτῳ κατὰ νῶτα δαμάσσοις Καδδὲ κότον βαρύμηνιν ἐπὶ σφίσι πάντοτε τεύχοις, Καί σφεας ἀμφιβάλοι θολερής σεο μήνιδος ορμή. Έστω πουλυβότειρα μετὰ σφίσιν αὖλις ἐρήμη, Μηδέ τις εν μεγάροισιν τοῖς ναετήρα κιχάνοι Ούνεκεν ἦν δ' ἐπάταξας ἅλις ποθέεσκον ἐκεῖνοι, Πληγῆς ἡμετέρῃσι καὶ ἄλγεσιν ἄλγεα θέντες. Αμπλακίην ἐπίραψον ἐπ' ἀμπλακίῃσιν ἐῇσι Μηδὲ δικαιοσύνῃ πίσυνοι σέο θῶκον ἱκέσθων. Θάσσον ἀποσμήχοιντο φερεζώων ἀπὸ βίβλων Μηδέ ποτ' εὐδικίης ναέταις εναρίθμιοι εἶεν. Πτωχὸς ἐγὼ τελέθω, καὶ κήδεα μυρία πέσσω 'Αλλ' ίσχω Βασιλῆος ὑπέρμαχον ἄλκαρ όπωπῆς. Δίνετὸν οὔνομα θεῖον ἀνυμνήσαιμι χορεύων, Καί μιν ἀνυψώσαιμι διαμπερές αἰνετὰ μέλπων. Ἡβητὴν δ' ἀρέσειεν ὑπὲρ μόσχον Βασιλῆς, *Ος νέον ἡδῴη πίσυνος κεράεσσι καὶ ὁπλαῖς. Πτωχοῦ δερκομένοιο νέος πραπίδεσσι χαρείη. Ποιμένα δίζεσθε ψυχέων βιότοιο δοτῆρα Ούνεκεν ἀθάνατος Βασιλεὺς ὑπάκουσε πενιχροῦ Οὐδ' αὕτως μεθέηκε κακοῖς πεπεδημένον ἄνδρα. Οὐρανοὶ ἀμφί τε γαῖα χορευόντων Βασιλῆς, Πόντος ἀπειρέσιος, καὶ ὅσα τρέφει οίδμα θαλάσσης Ούνεκεν ἀθάνατος Βασιλεὺς Σιώνα σαώσει Αστεα δ' ἀνστήσειεν Ιουδαίης ερατεινῆς Καί μιν ναιετάοντες, ὅλην κτησαίατο κλήροις Καὶ δμώων σφετέρων γενεή σύμπασαν ἐρύξει Αμφαγαπαζομένοισι περικτιόνεσσι μελέσθω. ΨΑΛΜΟΣ ΕΘ'. Τὴν πάντα γινώσκοντα μιμνήσκων Θεὸν Δαυΐδος εἶπεν· Σώζε δή με, Δέσποτα. Ὁ δ' ύμνος έξηκοστὸς ἔνατος τυγχάνει. *Αφθιτε, νωιτέρην σκοπιάζει πάντοτ᾽ ἀρωγήν. Αίσχος ὅλοι δ' ὅσοι ἦτορ ἐμὸν μεμάασιν ὀλέσσαι Στρεφθείη μωμητὸς ὅ μοι κακὰ βυσσοδομεύων Αὐτίχ' ὅλοι τοὺς δ' αίσχος ἐμῇ κεχαρηότας άτῃ. Χάρμα καὶ εὐφροσύνη ὅσιον γένος ἀμφιπολεύοι Πάντοτε βαζόντων μεγαλαυχία δῶρα θεοίο, Οσσάτιοι ποθέουσιν ἀλεξίκακόν σεο φέγγος. Αλγος ἀλεξήσαις πτωχού, Μάκαρ, ἠδὲ πενιχροῦ Μήποτε δηθύνειας ἐμοὶ καλέοντι παρεῖναι. ΨΑΛΜΟΣ Ο. Παίδες Ιωναδάρου μεγαλήτορος, οἷς τὸ πάροιθεν Ενταέται Βαβυλώνος ἄγον κάτα δούλιον ἦμαρ, Εβδομάτης δεκάδος λιγυρὸν μέλος εντύναντο, Μή με καταισχύνειας, ἐπεὶ σύ μεν ἐλπὶς ἐτύχθης 'Επάταξης. επάταξαν. Επιτ. 'Ερύξει. έρύξος, τον έρύξαι. Κοιν.
col. 1411–1412page 34 of 83
PG 33:1411Σῇ. Μάκαρ, εὐδικίῃ περικήδεο, καί με φύλασσε. Εμματέως με σάω, κλίνας ἀριήκοον οὗας Νωίτερος Θεὸς ἔσσο, κατὰ χρέος ἀσπιδιώτης, Εμπεδος οἷά τις οἶκος, ὅπη κακόν ἐστιν ἀλύξαι. Αὐτὸς ἐμὸν πολύχαλκον ἔδος καὶ εὐσταθὲς ἄλκαρ. Ῥύε, δὴ παλάμης, Βασιλεῦ, κακοεργές ἀνδρὸς, Ἐκ παλάμης ἀδίκου καὶ δυσνομίην ποθέοντος Οὔνεκεν ἐλπὶς ἐμὴ, Πανυπέρτατε, αἱὲν ἐτύχθης, Ελπὶς ἀειζώουσα καὶ ἐκ νεοθηλέος ης. Σοι περιθαρσήεις ἐκ νηδύος εἰμὶ τεκούσης, Αυτός μοι σκέπας ἦσθα φίλης ἐν γαστέρι μητρός. Εν σοί μευ, Πανάριστε, πέλει φιλόμολπος ἀοιδή αίσθην βιότοιο τέρας πολέεσσι τετύχθαι, Αλλά μοι ἀλκήεις ἐφάνης μετὰ τοῖσιν ἀρωγός. Πλήρες ἐμοὶ χάριεν μελέων στόμα πάντοθεν εἴη, Οφρα, Μάκαρ, σέο κῦδος ἀγήραον ὑμνοπολεύσω, Σεῖο πανημέριον μεγαλοπρεπές εὖχος ἀείδων. Μή με μεθῇς, Ἄχραντε, κακῷ περὶ γήραος οὐδῷ Εὗτε βίην ὀλέσαιμι φίλην, τότε μή με μεθείης Ούνεκά μοι τάδ' ἔφαντο κακοὶ καὶ ἀνάρσιοι άνδρες. Ψυχῆς ἡμετέρης φύλακες σκέψαντο μολόντες, ᾿Αθάνατον βάζοντες ἐὸν θεράποντα μεθεῖναι Σπεύσατε, και μιν ἔλεσθε, ἐπεί νύ οἱ οὗ τις ἀρωγός. ᾿Αλλὰ σύ, Παμβασιλεῦ, μή μεύ ποτε νόσφι τραπείης" Μηδ' ἀλαοσκοπίην ἐμέθεν χατέοντος ἐλέσθαι. Αίσχος ἔλοι, ὅσοι ἦτορ ἐμὸν βάλλουσι κακοῖσι Μῶμος ἔλοι καὶ ἔρευθος, ὅσοι κακά μοι φρονέουσιν. Αὐτὰρ ἐγὼ βασιλῆι Θεῷ περιθάρσυνος εἴην, Καί οἱ αἰνετὸν ὕμνον ἔτι πλέον ἢ πρὶν ἀείσω. Ημέτερον στόμα σεῖο δικαιοσύνην ἀγορεύσει Σεῖο πανημέριον φάος ἄφθιτον ύμνοπολεύσω. Εμπορίης ἀδάητος ἐὼν καὶ ἐλεύθερος άτης, Θαρσαλέος μετὰ νηὸν ἐλεύσομαι ᾿Αθανάτοιο. Σεῖο δικαιοσύνης, Βασιλεῦ, μεμνήσομαι οίου. Ἐξ ης μ' ἐδίδαξας ἅπερ θέμις, ἄφθιτε Ποιμήν Τούνεκα θέσκελα ἔργα καὶ ἐς τόδε σεῖο βοήσω. Μή μ' ἀπογηράσκοντα, Μάκαρ, πολιόν τε μεθε 46, Εἰσόκεν όψιγόνοισι βραχίονα σείο προφήνω, Σαν σθένος ἀγγέλλων καὶ εὐδικίην ερατεινήν Ὑψίστων ἐτέλεσσας έως μεγαλαυχέα, Ποιμήν. Τίς νύ τοι ἄλλος ὁμοῖος ἐμοὶ τόσα κήδεα τεύχων; Και με πάλιν στρέψας, βιότου πόρες άσπετον αλκήν, Πυθμένος ἐκ γαίης δνοφερής βυθίου μ' ἐκάλεσσας. Σετό μοι εὐδικίης περιώσιον ἔβλυσας ἀλκὴν Καί μεν ἐπιστρέψας, προτέρην ήσαν νοῦσιν Πυθμένος ἐκ γαίης δνοφερῆς βυθίου μ' ἐκάλεσσα;. Καὶ γὰρ ἀνυμνήσω σε, Μάκαρ, παναληθεί μολπή, Μέλπων ἐν κιθάρῃ πανακήρατον Ισραήλον.
col. 1413–1414page 35 of 83
PG 33:1413Αμφὶ σὲ μελπόμενος μέγα χείλεσι γηθήσαιμι, Ψυχῇ θ', ἦν δ᾽ ὁλοῶν, Βασιλεῦ, ἀπελύσαο νούσων. Πρὸς δέ τί μευ καὶ γλῶσσα δικαιοσύνην σέο μέλψει, Είτε καταισχυνθῶσιν ἐμὸν διζήμενοι ἄλγος. ΨΑΛΜΟΣ ΟΑ'. Τοῦτ' ἄρα παισὶν τὴν ἀνεπίγραφον 'Εβραίοισιν Ηδύ μέλος Σολομῶνι πολυκλήεντι μεμηλός. Εβδομάτης δεκάδος πέλεται καὶ πρῶτον ἄεισμα. Εὐδικίην βασιλῆς πόροις σέο, φέρτατε Ποιμήν, Παιδί τε σὴν προΐαλλε δικαιοσύνην βασιλῆος, Οφρα διακρίνωσιν ἐπ᾿ εὐδικίῃ στο λαόν, Πτωχοῖς δ᾽ ἀκτεάνοισι δίκην δικάσωσιν ἀρήγων. Ούρεσιν εἰρήνη σθεναρή βουνοῖς τε μελέσθω. Πτωχῶν δημοτέροισιν ὑπ᾽ εὐδικίῃσι δικάζειν. Ακτεάνων θ' ἅμα παισὶν ὁρινομένοισιν ἀρήγειν. Ἐκ ληξηνορίης καθέλοι ψευδηγόρον ἄνδρα. Ἠελίῳ φαέθοντι διαμπερές ἴσα φαείνοι. Πάντας ὑπερλάμπων κεραής προπάροιθε σελήνης, Υψόθεν ἠρεμέων ὡς ὑετὸν ἐς πόκον, ἔλθοι, Ὡς γαῖαν νιφάδεσσιν ὅτ' οὐρανὸς ἥσυχα βάλλει. Εσσεται ἡμέρη δε δικαιοσύνης τότε μήτηρ, Εἰρήνης τ' ἐρατῆς, μήνης σθένος εἰσόκε λάμπῃ. Εξ ἑτέρης ἑτέρηνδε κράτος τανύσειε θαλάσσης, Εκ θ' ἱερῶν ποταμῶν μετὰ πείρατα μυρία γαίης. Αὐτὸν φῦλα θεῶς γουνάσσεται Αιθιοπήων Δυσμενέες δέ οἱ ἀμφὶ κόνιν λείξουσι δαμέντες. Οἴσατε νῆσοι δῶρ', ἅμα δ' οἴσατε, θαρσίδος ἀρχοί. Ἐκ δ' Αράβων Σαδίων τε πολύλλιτα δωρα φερέσθω. Γατης μιν βασιλήες όλης ἅμα γουνάσσαιντο Ἔθνεά οἱ παντοῖα ποτὶ ζυγῷ αὐχένα θείη, Πτωχὸν ἐπεὶ παλάμης σθεναρῶν ἀπελύσατο φῦντα, Καὶ πενίη βλαφθένθ', ᾧ μὴ πέλας ἔσχεν ἀμύντωρ. Πτωχοῦ λευγαλέον περιφείσεται ἠδὲ πενιχροῦ, Ψυχάς τ' ἀκτεάνων ὁλοῆς ἀπολύσεται ἄτης Ἐκ τόκου ἔκ τ' ἀδίκοιο βίης σφέας ἐξαρπάσει Τῶν δ' ἄρα οἱ κατέναντι φανήσεται οὔνομ᾽ ἀγητόν. Ζήσεται· ᾿Αῤῥαβίη δέ γέρας χρυσοῖο κομίσσοι Αμφ᾿ αὐτοῦ Βασιλῆα λιτής καλέσοιεν ἀπαύστοις, Καὶ ὁ πανημέριον ἀγαθοῖς μελψαίατό κώμοις. Ούρεσιν ἀκροτάτοισιν ἔδος κλυτὸν ἔσσεται αἴης Πιότερον Λιβάνοιο φέροι μελιηδέα καρπόν. Αστεος ἀντέλλοιεν όλης ἅτε χόρτος ἀρούρης. Αἰνετὸν οὔνομα θεῖον ἐπ' ἀλήκτοισι γενέθλαις Ηελίου προπάροιθε μένει κλυτὸν οὔνομα θεῖον, Λαμπόμενον και πρόσθε φερεζώοιο σελήνης. Αμφ᾿ αὐτῷ τριπόθητον ἔλοι κλέος έθνεα γαίης, Ολβιστον καλέσειαν ἀεὶ Θεὸν ἔθνεα πάντα. Αἰνετὸς αἰὲν ἔφυ Θεὸς ἄφθιτος Ισραήλου, ὺς καὶ μοῦνος ἀεὶ τελέει περιθαμβέα έργα. Αἰνετὸν οὔνομα θεῖον εὐκλείῃσι μεμηλός, Καὶ νῦν, καὶ μετέπειτα, καὶ ἐσσομένοισι γενέθλαις. Γαίαν ὅλην πλήσεις Θεοῦ κλέος, ὧδε γενέσθω. Διακρίνωσιν..... δικάσωσιν. διακρί νησιν..... δικάσῃσιν, διακρίνειεν..... δικάσειεν. Επιτ. Ὡς ύετόν. ὡς θετός. Επιτ. Εξαρπάσσει. εξαρπάξει. Επιτ
col. 1415–1416page 36 of 83
PG 33:1415Γενεῇ τῇ γενεής τε. Επιτ. ΨΑΛΜΟΣ ΟΒ'. Δαυΐδου μελεων μὲν ἐπαύσατο θεσπεσίη φρὴν, Παιδὸς Μεσσαίου ἐξ ὀλιγοδρανίης Ασαφος δ' ἀνόρουσε, καὶ ἴαγε πνεύματι θείῳ, Εβδομάτης δεκάδος δεύτερον ὕμνον ιείς. Πῶς τόσον ἰθυνόοις ἀγαθὸς Θεὸς Ισραήλου 1 Καί κεν ἐμοὶ κλονέοντο πόδες παρὰ βαιὸν ἀνάγκῃ, Καί μευ ἔνθα καὶ ἔνθα κατέῤῥεον ἔχνια πέζης Ούνεκα δὴ κατὰ θυμὸν ἐμὸν φθονέεσκον ἀλείταις, Εἰρήνην ἐπιδερκόμενος κακότητος ἐρίθων. Τοῖσιν ἄφυκτος ἀεὶ καὶ ἀνόστιμος έπλετο πότμος, Καὶ σθεναραὶ μάστιγες ἐπὶ πληγῇσι βαρείαις. Ανδρομέων καμάτων ἀδαήμονες αἱὲν ἔασσιν. Οὐδὲ γὰρ ἀνθρώποισι κατὰ χρέος ἴσα δαμεῖεν Ενθεν ὑπερβασίη κραδίης καταβεβρίθασι, Καί σφεας δυσνομίη ἀθεμίστιος ἀμφιπολεύει. Οἷά τε πιαλέη τις ἐὴ προελεύσεται ὕβρις. Ἔστιχον ἀμφαφόωντες ἑοῦ μελεδήματα θυμοῦ, Στήθεσιν ὁρμαίνοντες ἀθέσμια μυθίζοντο, Ουλομένης Υψιστον ἐπεσβολίησιν ἔβαλλον. Λάβρον ἐὸν στόμα θέντο καὶ οὐρανοῦ ἄχρι πυλάων, Γλῶσσαν ἀρτάζοντες ὅλης ὑπὲρ άντυγα γαίη;. Τούνεκ' ἐπιστρέψειεν ἐμὸς πάλιν ἐνθάδε λαός. Ηματα δὲ πλήθοντα μετά σφίσι πάντα φανείη. Εἶπα δέ· Πῶς ἄρα ταῦτα θεὸς πραπίδεσσι νοήσει; Εἰ δ᾽ ἐτεὸν Βασιλεὺς πανυπέρτατός ἐστι νοήμων, Πῶς οἶδ' αμπλακίης υποφήτορες εὐφραίνονται, Ασφαλέως πλούτοιο διηνεκέως κρατέοντες; Μὴ τάχα μαψιδίως ὅσιον νόον εἶπα φυλάξαι, Νιψάμενος καθαρὰς πανακηράτῳ ὕδατι χεῖρας; Ημάτιος μάστιγι δέμας δεδμημένος αὕτως Ἠῶθεν κρατεροῖς βεβολημένος ἦτορ ἐλέγχοις. Ὠισάμην, πόθεν ὧδε περιφραδέως ἀγορεύσω; Παίδων σῶν γενεῇ τῇ ὁμῶς κατατήκομαι έργοις, Αὐτὰρ ἐγὼ πινυτοῖσι περιφρασάμην πραπί [δεσσιν. Ἐκ δ' ἐφάνη τόδε μόχθος ἐν ὀφθαλμοῖσιν ἐμοῖσιν, Εἰσόκεν εἰσέλθοιμι Θεοῦ πανακήρατον οἶκον Καὶ σφετέρων θαλάμων πύματον τέλος εξερεεινω. Τοῖσι πόνον δολίων ἀντάξιον ὤπασας ἔργων Ὑψοῦ ἀειρομένους πέλασας χθονίοισι θεμέθλοις. Εξαπίνης πόθεν ὧδε δάμεν μάλα χειρωθέντες; Αμπλακίης σφετέρῃς ὀλιγοδρανέοντες ὅλοντο. Ως δ' ὅταν ἐγρομένων λεχέων αλαπαδνὸν ὄνειρον, Ο Οὕτως σφωίτερον μετὰ τὴν πόλιν εἶδος ἀμέρδοις. Ούνεκά μευ βαρύμηνις ἑνὶ φρεσὶ καίετο θυμός Ημέτεροι δ' ημειφθεν ἀμηχανίης υπο νεφροί. Αὐτὰρ ἐγὼ μάστιγι δαμεὶς οὐκ ἤδια θυμῷ Κτῆνος ὅπως γενόμην παρὰ σοί, πανυπέρτατε Ποι [μήν, Σεῖο διηνεκέως ἀγαθοῖς μεμελημένος όσσοις. Δεξιτερής κρατέεσκες ἐμῆς, Πανακήρατε, χειρός, Σῆς ὑποθημοσύνῃς ἐμέθεν, Μάκαρ, ἡγεμόνευσας, Καὶ σῇ εὐκλείῃ με κομίσσαο κυδιανείρῃ. Τις νύ μοι οὐρανίοισι πέλει μετὰ δώμασιν αἶσα; Η τί σέθεν κατὰ γαῖαν ἐγὼ πλέον ήθελον ἴσχειν; Τήκετό μοι κραδίη καὶ ἐμὸν δέμας, ἄφθιτε Ποιμήν, Πινυτοῖσι. πινυτῇσι.
col. 1421–1422page 37 of 83
PG 33:1421Αθανάτου Βασιλῆος ἀνεγραμένοιο δικάζειν, Ῥύσασθαι ναετῆρας ὅλης χθονός ήπιοθύμους. Ανδρόμεόν σε νόημα περὶ στέρνοις ἀναμέλψει, Καί σοι λείψανον ήδύ νοήματος οἴσει ἑορτήν. ᾿Αθάνατον λίσσεσθε, καί οἱ δότε μείλιχον εὐχὴν Οστοι δ' ἀμφιέπουσι Θεὸν, κλυτὰ δῶρα φερόντων, Καρτερῷ, ᾧ τε μόρος μέλεται σθένει ἡγεμονήων, Ευρυδίῃ μετὰ πᾶσιν ἀριζήλοις βασιλεῦσιν. ΨΑΛΜΟΣ ΟΦ". Ασαφος μετεχαρμος ἄναξ ὑπὲρ Ιδιθούμου Εβδόμῃ ἀμφ' ἱερᾷ δεκάδος μέλος ἴαχεν ἔκτον. Ημετέρην Βασιλῆι βοὴν ἀνέπεμψα χατίζων, Αὐτὰρ ὁ νωιτέρην δεδιὼς ἐπεδέρκετο φωνήν. Αμφανόων λιτόμην Θεὸν ἄφθιτον ήματι μόχθου, Χερσὶν ἐμεῖς διὰ νυκτὸς ἰὼν πέλας, οὐδ᾽ ἀπατήθην. Πρνεύμην πραπίδεσσι παρηγορέοντος ἀκοῦσαι. Μνησάμενος Βασιλῆος, ἔχον πολυκυδέα τέρψιν Ἐξαπίνης δ' ἀνέμελα, νόῳ δ' όλιγοδρανέεσκον. Οσσε φίλω φυλακῇσιν ὑποφθα μένω μεμέληντο. Σιγαλέον να μοι ἦτορ ὀρινομένω περ ἀνέλη. Ἐφρασάμην βιότοιο παλαιότατον φρεσὶν ἦμαρ, Καὶ μνησθεὶς ἐτέων, προτέρας ἀνέμελψα γενέθλας, Παννύχιος κραδίη μελεδήματα πολλὰ λιγαίνων, Καί μεν ἀνιχνεύεσκε νέος διζήμενος αἰεί. Η βά που ἀνδρομέης γενεῆς ἐπιλήσεται Εσσήν; Η δ' οὐχ ὧν ἐφύτευσεν, ἔτι μεμνήσεται αὐτός; Η σφετέρην παύσειε διηνεκέως ελεπτύν; Μὴ Θεὸς οἰκτίρμων μητίσσατο πάγχυ λαθέσθαι; Μὴ μέγα μηνίσας ἐλεημοσύνην ἀπερύξει; Νῦν μέγις ἀρξάμενος νοέειν φρεσὶν αἴσιμ' ἀνέγνων Ἡ δ' ἀλλοφροσύνη παλάμης πέλει Ὑψίστοιο. Εργων ἀθανάτοιο παρεμνήσθην Βασιλήος. Θαυμασίων ἀρχῆθεν ἐμεῦ μεμνήσομ' "Ανακτος Έργοις θεσπεσίοισι διηνεκέως μελετήσω Αθλα νόῳ μέλψαιμι θεοδμήτων ἀρετάων. Αφθιτε, σεῖο κέλευθος ἐν ἀχράντῳ πέλει αιεί. Τίς θεὸς ἡμετέρῳ πανομοιός ἐστιν ῎Ανακτι; Μοῦνος ἄναξ θεός ἐστι, περικλυτὰ θαύματα ῥέζων. Πάσιν ὁμῶς λαοῖσι τὴν ἀνέφηνας ερωήν. Σείο μεγακλήεντι βραχίον: φύσαο λαόν, Παίδας Ἰωσήφου καὶ Ἰακώβου μεγαθύμου. Υδατα θρήσαντό σε, καὶ ῥίγησαν ἰδόντα Πυθμένες ἀνίσχοι βυθίων κλονέοντο ρεέθρων Σμερδαλέος κτύπος ὧρτο δι' αιθερίων νεφελάων. Καὶ γὰρ σεῖο βέλεμνα διέσσυτο ἔνθα καὶ ἔνθα, Ἐν κύκλῳ τροχαλῷ βροντῆς πολυηχέος όρμή Αθανάτου στεροπῇσιν ὅλη περιλάμπεται αἷα Ριζόθεν ἀνθικόμος περισείετο κινυμένη χθών. Εν πόντῳ βρεμέθοντι τεαί, Μάκαρ, εἰσὶ κέλευθοι, ὕδασιν ἐν πολέεσσι τεαὶ τελέθουσιν ἀταρποί Οὐδ' ίχνος Βασιλῆος ἀριφραδές ἀνδράσιν ἔσται. Λαῶν ἡγεμόνευσας όπως καλὰ μῆλα νομεύων, Χειρὶ σοτῇ Μωσης Απρῶνός θ' ἱερος. Ορμή. όρμη. 'Ανθικόμος. ἀνθεκόμος. Εριτ.
col. 1423–1424page 38 of 83
PG 33:1423Σημίνειεν. σημήναιεν, σημήνειαν. Επιτ. ΨΑΛΜΟΣ ΟΖ'. Ασάρου πινυτῆς ἔβδομον ἀμφὶ μέλος, Εβδομάτης δεκάδος κώμος ἀριστόπονος. Ομμασι, λαὸς ἐμός, θεοτερπέα δέρκεο θεσμόν Ούατα νωιτέρου στόματος προσερείσατε μύθω. Αρχόμενος πυκινοῖς αἰνίγμασι χείλε ἀνοίξω, Ἐκ παλαχῆς προτέρης γενεῶν ἀναμέλψομαι οίμας. Ενωμεν πραπίδεσσι τάπερ προσεδέγμεθ' ἀκουῇ. Αμμι δ' ὁμῶς τὸ πρόσθεν ἀφηγήσαντο τοχῆες. Έργα παλαιγενέων σφετέρους οὐ κρύπτεται υίας, Ὕμνους ἀθανάτοιο περιφραδέως βοόωντας, Καὶ σθένος ὅσσον ἔρεξεν ὁμοῦ περιθαμβέσιν έργοις, Μαρτυρίην έστησεν ἐῷ γέρας Ἰακώβῳ, Καὶ νόμον ἐφθίμω κλεινὸν πόρεν Ισραήλῳ, Νωιτέροις ὃν πρόσθεν "Αναξ ἔστησε τοκεῦσιν, Οφρα κε σημήνειεν εναίσιμα παισὶ γονῆες, Ως ἑτέρη τάδ' ἅπαντα μάθοι μετέπειτα γενέθλη. Υἱέες οὕς κε τέκοιεν ἐν ὀψιγόνοισι γενέθλῃς, Οὗτοι δ᾽ ἀγγελέουσιν ἀεξόμενοι τάδε παισὶν, Οφρα κεν ἐλπίδα θεῖεν ἐπ' ἀθανάτῳ Βασιλῆς, Μηδ' ἔργων βασιλῆος ἑοῦ λελάθοιντο θεοίο, ᾿Αλλὰ καὶ ἐννεσίας Μάκαρος φρεσὶν ἐχνεύσωσι, Μηδὲ φίλοις τοκέεσσι γενοίατο πάμπαν ὁμοῖοι. 'Αλλ' ὦ ριγεδανὴ μερόπων σχολιή τε γενέθλη, Ο γενεά, κακουργὸς ἀεὶ φρεσὶ θυμὸς ἐτύχθη, Οὐδὲ νόον σφετέροιο θεοῦ μετὰ πιστὸν ἐφεῦρε. Τοξοσύνης ταναῆς ἑκατηβόλου Εφρέμου υίες, Δηιοτήτα φέβοντο, κακῶς μετὰ νῶτα βαλόντες. Συνθεσίην ἐρίτιμον ἀπηρνήσαντο θεοίο, Οὐδ᾽ ἔθελον δεσμοῖσιν ὑποδρήσσειν Βασιλῆος 'Αλλ᾽ εὐεργεσίης ἀγαθῆς ἐλάθοντο Θεοίο, Οὐδ᾽ ἐπὶ θαυμασίοισι τόσοις κατὰ μῆτιν ἔκαμφθεν, "Α πρὶν "Αναξ ετέλεσσεν ἐῶν κατέναντα τοκίων. Αἰγύπτου κατά γαῖαν ὑπὲρ Τάνιν ἀνθεμόεσσαν Ως ποτε διχθὰ θάλασσαν ἀναῤῥήξας ἄγε λαούς, Ασκὸν ὅπως στήσας πυκινὸν ῥδον ἔνθα καὶ ἔνθα, Καί σφισινὴμάτιος (65-66) νεφέλην θέτο σήμα κελεύθου, Νυκτός δ' ἡγεμόνευε κατ' ούρεα φέγγει πυρσού. Θηροκόμον διέρηξεν ἀναιδέα πέτρον ἐρήμῳ Φαίης τόσσον ἰδὼν δοκέειν πόμα βυσσόθεν ἕρπειν, Οππόσον ἐκ πέτρης Ιερῆς ἐξήγαγεν ὕδωρ, Καὶ πολὺν ἀενάοισι βόον ποταμοῖσιν ὁμοῖον. Ἀμπλακίας δὲ τιθέντες ἐπ' ἀμπλακίησιν εραπτον, Μῆνιν ἀνεξήεσσαν ἐπουρανίου Βασιλῆος, Ριγεδανῆς κραδίης πειρώμενοι ἀθανάτοιο, Βρῶσιν ἀπαιτίζοντες ἐῇ καταθύμιον ἄτη. ᾿Αθάνατον δ᾽ ἐν πᾶσι κακηγορέοντες. ἔειπον Μή τιν' ἑτοιμάσσαι δύναται θαλίην ἐν ἐρήμῳ; Μὴ γὰρ, ἐπεὶ τραφερῆς ἐξήγαγεν ὕδατα πέτρης, (65-66) Πμάτιος. ἡμάτιον. Τ
col. 1425–1426page 39 of 83
PG 33:1425Ροίζῳ χειμερίοις ίκελα βρεμέθοντα ρεέθροις, Αρτον δευομένοισι πόθεν τόσσοισιν ὀπάσσο:, Ἐὲ πόθεν λαοῖσιν ἐπεντύνεις τράπεζαν; Ταῦτα νέον θώρηξεν ἐρισθενέος Βασιλήος, τῶν χαριν Ἰάκωβον ἀθέσφατος ἔφλεγε πυρσός, Καὶ κότος ἀπροτίοπτος ἐπέχραεν Ισραήλῳ, Ούνεκεν οὐ θάρσησεν ἐπουρανίῳ Βασιλῆς, Θεσπεσίῳ δ' οὐ πάμπαν ἔχον περὶ φέγγει βουλήν. Υψόθεν αἰθερίης νεφέλῃς ἀνετείλατο Ποιμήν, Οὐρανίων δὲ θύρετρα θεῶς ἐπέτασσε πυλάων. Με δ' ἄρα γνωστὴν γλυκερόν σφισι μάννα πάσασθαι, Αρτον ἐπουράνιον φαγέειν προΐαλλε βροτοῖσιν Αγγελικὴν θαλίην μεροπηίδι δῶκε γενέθλῃ Εἰνοδίην σφίσι δαῖτα θεὸς δωρήσατο πολλήν. Πνεῦμα μὲν ἀργέσταο νότου ξυνέεργεν ἀῆναι, Ηχε δὲ δυσκελάδου Λίβυος τρηχεῖαν ἀϋτμήν. Αυτομάτους σφίσι σάρκας όπως κόνιν εγγυάλιξε, Ψάμμον δ' ὡς πετεηνὰ πόρε πτερόεντα θαλάσσης. Καὶ τὰ μὲν ἐξαπίνης μεθ' ὁμήγυριν ἔμπεσεν ἀνδρῶν, Κυκλόθεν ιθύνοντα πολυσπερέων κλισιάων. Δαινύμενοι δ' ἅμα πάντες ενεπλήσθησαν ἐδωδῆς Καί σφισιν ἑλδομένοις καταθύμιον ώπασε δαῖτα, Οὐδὲ πόθου νόσφισσε λιλαιομένους σφετέροιο. Ούπω δαῖς τετέλεστο, κόρου δ' ἔτι δεύετο θυμός, Καί σφεας ᾿Αθανάτοιο μετέστιχε μῆνις ἑτοίμη, Πότμον ἀνώῖστον πολέων τεύχουσα καρήνοις Καρτίστους τ' ἐπέδησεν ἀγακλέος Ισραήλου. ᾿Αλλὰ γὰρ οὐδ᾽ ἐπὶ τοῖσι κακοῤῥαφίης ἐλάθοντο, Οὐδ᾽ ἐπὶ θαυμασίοισι τόσοις θάρσησαν "Ανακτι. 'Αλλ' ὀλιγοδρανίῃ βιοτὴν κενεαυχέ· ἰδόντες, Ρίμφα διωκομένων ετέων ἐξέφθιθεν αὕτως. "Α δειλοί! τότ' ἄνακτα καταφθίμενοι ποθέεσκον, Ἐξ τους μιν ἀρωγὸν ἀνη τεσκον Ιόντες. Πληθύν φραζόμενοι προτέρων εὐεργεσιάων, Τῶν σφισιν ἐγγυάλιξεν, ἐλεύθερον ἦμαρ ὁπάζων. Οἱ δέ μιν ἀμφαγαπαζον ἑοῖς περὶ χείλεσιν ἄκροις, Γλώσσης ψευδαλέης μειλίγμασι κωτίλλοντες. Οὐ γὰρ ἔχον κραδίας ιθύφρονας οὐδὲ νόημα, Οὐδ᾽ ἐπὶ συνθεσίῃ σφετέρῃ συμφράδμονα πίστιν. Τα βασιλεῦ, σὺ δὲ πάντοτ᾽ ἔχεις οἰκτίρμονα βουλήν, Καί σφεων ἀμπλακίησιν ἱλάσσεαι οὐδ᾽ ἐναρίζεις ᾿Αλλὰ παλίνοστον δαμάσας μεγαλήτορα θυμὸν, Εσσυμένως σέο μήνιν ἀναπτομένην κατερεύσεις Οἶσθα γὰρ ἀδρανέων μερόπων γένος οἷον ἐτύχθη, Οἷς βίος οὐ ληϊστὸς ἐπὴν ἀΐδης μιν ἐρύξῃ. *Α! πόσα μεν θώρηξαν ἐποτρύνοντες ἐρήμῳ, Καί οἱ θυμὸν ὄριναν ἐν εἴδεσι πολλὸν ἀνύδροις, Πὰρ θέμιν ὑψίστοιο Θεοῦ πειρώμενοι ἀλκῆς, Καὶ μύθοις ἐρέθοντες Ακήρατον Ἰσραήλου. (67-68) Κατερεύχεις. κατερύκεις. Αγριαι· οὐ μὲν γὰρ πάτος ἀνθρώπων απερύκει Ο ερύκω Είδεσι. ούδεσι,
col. 1429–1430page 40 of 83
PG 33:1429Ουδέ τις οἷον Ιων ολοφύρατο παρθενικάων, Οὐ ξίφει θνήσκοντας ἀνέστενον ἀρητῆρας, Οὐδέ τις ἀλλυμένης πολιὴν ᾠκτίσσατο χώρης Εἰσόκεν ὑπνώωντι Θεὸς πανομοίιος ώρτο, Καρτερῷ ἐξ οἴνοιο καρηβαρέοντι ἐοικώς. Ορνύμενος δ' ἕδρῃσι κακῶς ἐδάμασσεν ἀλείτας, Καί σφισι μῶμον ἔδωκεν ἐπ' ἀλήκτοισι γενέθλης. Δὴ τότ' Ἰωσήφου κέδασεν δήλον αἰγλήεντα Εφρέμου αὖτ' ερατεινὸν ἄγαρ μωμήσατο φύλον. Κλεινὸν δ' ἀντιθέου ἐπελέξατο φύλον Ἰούδα. Θεῖον όρος Σιῶνος, ὅπερ φρεσὶν ἀμφαγαπάζει, Ντὸν ἐὸν τέκτησεν "Αναξ ἅτε μονοκερος, Καὶ γαίῃ κατέπηξε διηνεκέεσσι γενέθλαις. Τῆμος ἐὸν Δαυΐδον "Αναξ ἐπελέξατο δοῦλον, Εἰ δέ μιν ἐκ πολέων ἐκαλέστατο μηλοβοτήρων Ἐξόπιθέν μιν ἄειρεν ἀμελγομένων τότε λαῶν, Θεσπίσας Ἰάκωβον ἐὸν θεράποντ' ἀγελάζειν Καὶ κτέρας ἀμφιβόητον ἔχειν μέγαν Ισραηλον. Καί μιν μειλιχίῃ κραδίης ἐνόμευσε δικαίως, Καὶ χειρῶν πινυτῆς σφετέρου ἡγήσατο λαοῦ. ΨΑΛΜΟΣ ΟΗ'. Ασάρου λιγυρίν ὄγδοον ἀμφὶ μέλος, Εβδομάτης δεκάδες χῶμος ἀριστοπόνος. Αγρια φύλα τῆς ἐπέβη, Πανυπέρτατε, μοίρης, Αχραντον δ' ἐμίηναν ἀθεσμοσύνῃ σέο νηόν. Οἱ δ' Ἱερουσαλήμ φρουρὸν θέσαν ὡς τιν' ἐπώρης Πτηνοίς αιθερίοις σέο λείψανα θῆκαν ἐρίθων Σῶν ὁσίων θήρεσσιν ἑλώρια σάρκας ἔθεντο. Ως δ' ὅθ' ὕδωρ δαπέδῳ δμώων σέθεν αἷμα χέαντο Αμφ' Ἱερουσαλήμ, χήτει μάλα κηδεμονίων. Ανδράσι λωβητοι γεγενήμεθα πάγχυ θυραίοις, Οία περικτιόνεσσι γέλως καὶ παίγνιον αἰνόν. Είπε, Μάκαρ· Τέο μέχρι μένεις κεχολωμένος ἡμῖν, Και στο μήνις δρωρε διαμπερές οἷά τε πυρσός; Χεῦε κότον μετὰ φύλα, τάπερ τεὸν οὐ μάθε κῦδος Καὶ μετὰ κοιρανίας, α? τῆς ἀμέλησαν ἀρωγῆς Ούνεκ' Ἰάκωβον πινυτόν κατέδοντο κακοῖσι, Καί οἱ χῶρον ἑλόντες ἀγακλέα θῆκαν ἔρημον. Αὐτός, Αναξ, προτέρων ἐπιλήθει δυσφροσυνάων Οἰκτιρμούς κατάπεμπε θοῶς, Μάκαρ, ἄμμιν ἀρωγούς. Πτωχοὶ γὰρ μετὰ πᾶσι λίην γεγενήμεθα μοῦνοι. Αλκτὴρ μοῦνος ἐὼν καὶ ἀεὶ Θεὸς ἄμμιν ἀρήγοις Τύεο σοὺς ἱκέτας, Βασιλεῦ, σέθεν εἵνεκα τιμῆς. Ούνομα σὴν βροτέησιν ἱλάσσεται αμπλακίῃσι, Μήποτε φύλ' ἐρέῃ· Πῆ δὴ Θεὸς ἔπλετο κείνων; Ἔθνεα μὴν ἀναφανδὸν ἐν ὀφθαλμοῖσιν ἴδατο Δμώων ἔκδικον αἵματος 8 πρὶν σεῖο ἔχευον. Αντίον Ιλλομένων στοναχὴ σέθεν ΐζεται ἄσσων. Οἷον ιών. την ιδών. Επιτ.
col. 1435–1436page 41 of 83
PG 33:1435Νήπιοι οὐ σκέψαντο μετά φρεσίν, οὐδ᾽ ἐνόησαν, Ούνεκεν ἀφραδέως ἐλοὴν μετεκίαθον όρφνην. Ενθεν ὀρινέσθωσαν ὅλης περὶ πυθμένα γαίης. Αὐτὸς ἑκὼν ἐφάμην, Μάκαρος πάρος ἡμέας εἶναι, Καὶ παῖδας Βασιλῆς ἀγακλέος ὑψίστοιο. Θνήσκετε δὲ φθιμένοισι κατὰ χθονός ἶτα βροτοῖσιν, Δοίης. θείης. Επιτ. Ουλομένῳ πίπτοντες ὁμοίον ἡγητήρι. Εγρεο, Παμβασιλεῦ, καί μοι χθονι σεῖο δικάζοις, Ούνεκα σὺ κλήρῳ κτεατίσσεαι ἔθνεα πάντα. ΨΑΛΜΟΣ ΠΒ'. Ογδοατης δεκάδος καὶ δεύτερος ύμνος Ασάτου. *Αφθιτε, τίς δή τοι πανομοίιος ἔσσεται ἄλλος; Μήποτε σιγήσῃς, μηδὲ φρεσὶ μείλιχος εἴης Ούνεκα σῶν πυκινώς δηίων ορυμαγδός ἀέρθη. Οἱ δέ σ' ἀπεχθαίροντες ἀερτάζουσι κάρηνα, Μήτιν ἐτεκτήναντο τεῷ δηλήμονα λαῷ, Αμφὶ δὲ σῶν ὁσίων ὀλοφωνία μητίσσαντο. Δεῦτ᾽ ἄγε δή, φίλοι ἄνδρες, όπως σφέας ἐξολέσωμεν, Οὔνομα δὲ σβέσσωμεν ἀπὸ χθονός Ἰσραήλου. Αὐτίκα δ' ἐγρόμενοι κακομήχανοι ἐσκέψαντο Συνθεσίην κατέναντα, Μάκαρ, σέο τεχνήσαντο Ιδουμαίων φύλα καὶ υἱέες Ισμαήλου. Τοῖσιν ἐμοῦ Νω ος υπερφίαλοί τ' ᾿Αγαρηνοί, Αμμῶνες Γέβαλοί τε καὶ υἱέες Αμαλήχου, 'Αλλοδαποί θ᾽ ἁλίοισιν ἅμ᾽ ἐγρόμενοι Τυρίοισιν. Οὐδὲ μὲν Ασσυρίων ἀπελείπετο δῆμος ἀπείρων, Αλλ' ἐπιθωρηχθέντες ἔβαν πρόμοι υἱέσι Λώτου Έρξον ὅπως Σισάρα τέλεσάς ποτε καὶ Μαδιάμῃ, Η μετὰ χειμέριον Κισσῶν ῥόον Ιαβίνοισιν Οἱ πρὶν ἐν Λενδρι δάμεν βαρυπήμονι μόχθῳ, Κύπρῳ τ' ἐξεφάνησαν ἀλίγκιοι ὑψόθι γαίης, Οἷα κόνις, τὴν ώρα διά χθονός ήλασ' ἀήτης. Τῶν δὲ καθηγητῆρας, "Αναξ πανυπέρτατε, τεύξεις Ωρήσῳ, Ζήσω, Ζεβέῳ καὶ Σαλμάνῳ ἴσους, Πάντας ὅσοι τελέθουσι μετὰ σφίσιν ἡγεμονίες Οι πρὶν ἑλεῖν σκέψαντο θεοῦ περικαλλέα βωμόν. Οἷα τροχὸν σύμπαντας, "Αναξ, περιηγέα δοίης Η άτε καρφομένην καλάμην κατέναντι θυέλλης. "Η πυρὶ βοσκομένῳ κατὰ πίσεα πυκνὰ καὶ ὕλην, Η φλογί καρφαλέων ορέων ὑπερορμηθείσῃ. Ωδε, Μάκαρ, μάλα τούσδε καταιγίδι σεῖο διώκοις, Θυμῷ ἀμαιμακέτῳ καὶ ἀπηνέῖ πάντας ἀτύξων. Αἰσχύνης ἅμα πᾶς, περιελήσειας όπωπὰς, υφρα κεν αἰδόμενη» τὸν οὔνομα μαστεύσειαν. Νωλεμέως στυγεροῖσιν ὀρινέσθωσαν ἐλέγχοις Μῶμος ὅλοι σύμπαντας, ὁμοῦ δ᾽ ἀπολοίατ᾽ ἀνοίῃ. Γνοῖεν ἀπολλύμενοι κραδίῃ τεὸν οὔνομα θεῖον, Ούνεκα μοῦνος ἐπ' αἷαν ὅλην ὕψιστος ετύχθης.
col. 1437–1438page 42 of 83
PG 33:1437ΨΑΛΜΟΣ ΠΓ'. Υιάσιν ἱερος ὕμνος ὑπερθύμοιο Κοραίου, Ογδοάτης δεκάδος μέλπετο καὶ τρίτατος. Ὡς έρατα κλισίαι σθενέων σέθεν αἰὲν ἔασσιν! Ἐκ θυμοῦ ποθέω Μάκαρος περιναιέμεν αὐλάς. Ψυχῇ καὶ μελέεσσι Θεῷ ἐπαγάλλομ' ἐόντι. Καί γε γάρ οἱ στρουθός καταθύμιον οἶκον ἐφεῦρε, Καὶ τρυγών τεκέεσσιν ἐναίσιμον εὗρε καλιήν Βωμοὶ σεῖο, Μάκαρ, σθενέων Θεός ἐσσι καὶ Ἐσσήν. Ολβιστοι μάλα πάντες, ὅσοι στο δώματ' ἔχουσιν Αἶνον ἀγακλήεντα τεὸν μέλψουσιν ἀοιδαῖς. Ολβιος ὅστις ἀνὴρ παρὰ σοὶ κράτος ἐσθλὸν ἐφεῦρε, θυμῷ ἐποπτεύων καὶ ἐς οὐρανὸν αὐτὸν ἐλάτται, Ἐν κοίλη κλαυθμώνος, ἵνα κλυτον εύρατο χώρο. Ευλογίας θεσμοῖο δοτήρ κατά μοῖραν ἐπάσται. Ἐκ σθενέος νίσσοιντο μετὰ σθένος ὁρμηθέντες Αμφαδὸν ἐν Σιῶνι θεῶν Θεὸς ὄψεται όσσοις. Κλύθι, Μάκαρ σθενέων, θεράπων δέ τοι εὔχομαι [ εἶναι Αρχὲ Ἰακώβου, δέξαι νῦν μ' ουασιν αὐδήν. ᾿Αλκαρ ἐμὸν γεγαώς, ποτιδέρκεο σῇσιν ἐπωπαῖς Με δὴ σεῖο πρόσωπον, "Αναξ, Χριστείο παρέλθης. Αὐλῆς χιλιάδων προφέρει σέθεν ήμαρ ταύειν. Βέλτερον ἐν μεγάροισι Θεοῦ καὶ οἰκτρὸν ἀκοῦσαι, Η κρατερὸν ναετῆρα μετὰ κλισίησιν ἀλιτρῶν. ὡς ἔλεον καὶ ἀληθείην Θεὸς ἀμφαγαπάζει Αὐτὸς κῦδος ἀεὶ καὶ ἐὴν χύριν ἐγγυαλίξει Οὐδ᾽ ἀγαθῶν σφετέρων ἀκάκους ποτὲ νόσφιν ἐάσσει. *Αφθιτς (καὶ γὰρ αἰεὶ σθενέω. Μάκαρ πλεο μοῦνος), Ολβιος οὗτος ἀνὴρ, ᾧ κεν φρεσὶν ἐλπὶς ἐτύχθη. ΨΑΛΜΟΣ ΠΑ'. Ογδοάτῃ δεκάδι πρὸς τέτρατος ἱερὸς ὕμνος, Μέλπεθ' υπερθύμοιο φίλοις τελέεσσι Κοραίου. Σεῖο πάλιν, Βασιλεῦ, μετά κήδεα φίλαο γαῖαν Αὖθις Ἰακώβου δωρήσαν ληδόνοστον. Δυσνομίας μεθέκας ἀπειρεσίας σέο λαῷ Παντοίων εκάλυψας ἐπ' ὄψεσιν ἁμπλακιάων. Μένιος ἐκ πυκινῆς ἀγανόφρονα θυμὲν ἔπαυσας, Στο μετήμειψας κεκοτηότι θυμὸν ἀνίης. ᾿Αλλά γε, φέγγος ἐμὸν, στρεφθεὶς πάλιν ἵλαθι τοῖσιν, Ημείων δ' ἀπάλαλκε τεὴν πολυπήμονα μήνιν, Με δὲ τοῖς δμώεσσι διηνεκέως χαλεπήνης, Ἐκ γενεῆς γενεήνος βαρύφρονα μήνιν ἀέξων. Αὐτὸς ἐπιστρέψας βιότου χάριν άμμιν ὁπάζοις, Σαὶ δ' ἐπιγηθήσειεν ἀγαλλόμενός σεο λαός. Θεσπεσίην ἐλεπτών, Αναξ, ἀνάφαινε τεοῖσι, Δὺς δ' ἐπιδευομένοισιν ἀλεξίκακόν σεο φέγγος. Πεύσομαι ὅττι κεν αὐτὸς ἐμοὶ Θεὸς ἐξαγορεύσει, Εἰρήνην σφετέροις πᾶσιν λαοίσι φυτεύων, Καὶ νόον οἷς ὁσίοις, καὶ ὅσοι πάλιν εἰσὶ μετ' αὐτοῦ. Έμπα γε μὴν τρομέοντας ἐὰν φάος ἀμφιπολεύσας, Νωιτέρην κατὰ γαῖαν ὅπως κλυτὴν εὖχος ὀρέξει. Ηντεον ἀλλήλοισιν ἀληθείη τ' ἔλεός τε, Ο
col. 1443–1444page 43 of 83
PG 33:1443ΨΑΛΜΟΣ ΠΗ. Αξιον οὐρανίης πινυτῆς χαρίεντος Ἑτάνου Ογδοον ὀγδοάτῃ ἀμφὶ μέλος δεκάδι. Νωλεμέως έλεον, Βασιλεύ, τον υμνοπολεύσω, Ἐκ γενεῆς γενεήνδε, Μάκαρ, νημερτέα μέλψω. Φῆς ἐλεημοσύνην τεκταινέμεν ήματα πάντα, Σεῖό τ' ἀληθείην ὑπὲρ αιθέρα θέσθαι ἑτοίμην. Συνθεσίην ποιησάμεθ' ἡμετέροισιν ἀρίστοις Ωμοσα Δαυΐδῳ, θεράπων δ' ἐμὸς αἰὲν ἐτύχθη Νωλεμέως στο φύλον ἐπεντύναιμι θοώχοις, Καὶ πολυκυδήεντα θρόνον σέο πάντοτε τεύξω. Οὐρανοὶ ὑμνήσουσι, Μάκαρ, τεὰ θέσκελα έργα, Και σεν αληθείη ὁσίων κλισίησι μελέσθω. Τίς ναέτης νεφέων πανομοίιος ἔσσετ' ᾿Ανακτι; Η τίς το! ποθ' ὁμοῖος ἐν υἱάσιν ᾿Αθανάτοιο; Κύδιμος ἐν βουλῇς ἁγίων Θεὸς αἰὲν ἐτύχθη, Ως μέγας, ὡς φοβερός, περὶ δὲ τρόμος εἷλεν ἅπαν [τας. Ἡγητὴρ σθενέων, τίς τοι μένος ισοφαρίζει; Αὐτὸς ἀληθείῃ κεκορυθμένος ἄλκιμα ρέζεις Αὐτὸς ἐρισμαράγοιο βίην κτεατίσταο πόντου Κύματα μειλίσσων ἀνέλοις, ὅτε κυρτά κορύσσει. Οἷά περ οὐτηθέντα ὑπέρβιον ἄνδρα καθεῖλες Κάρτεῖ δὲ βρίθων στυγεροὺς ἐκέδασσας ἀλείτας. Οὐρανοὶ ἡδέ κε γαῖα τῆς κτέρας εἰσὶν ἀγωγῆς Εὐκύκλου παλάμῃσι θεμείλια θήκαο κόσμου, Καὶ βορέην καὶ πόντον ἀθέσφατον αὐτὸς ἔτευξας. Σοὶ περὶ Θαβωρός θ' Ερμωνόϊμός τε χαρεῖεν, Αστυφέλικτες ἀεὶ περὶ κάρτεῖ σῷ βραχίω.ι. Σε μεγαλιζέσθω προς θάρσει δεξιτερή χείρ Ευδικίη και κριμα τὴν περιίσταται ἕδρην. Αντα σέθεν προθέουσιν ἀληθείη τ' ἔλεός τε. "Ολβιος ἔπλετο λαὸς ἐπισταμένως ἀλαλάζων Τῶν ἤτοι σέο φέγγος ἀγήραον ἡγεμονεύσει, Πάντοτε τερπομένων οἶσιν τεὸν οὔνομα τέρψις, Καὶ κλέος ἀμφιβόητον ὑπ' εὐδικίησι τεῇσιν Ούνεκα τύ σφισιν εὖχος ἔφυς περιώσιον ἀλκῆς Σοί τ' ἔτι θαρσαλέοι σφέτερον κέρας ὑψώσειαν. ᾿Αθανάτου κατὰ γαῖαν ἀεὶ πέλει ἔρχος ἀρωγῆς, Αχράντου Βασιλῆος, ἀγακλέος Ἰσραήλου. Δὴ τότε παισὶ τοῖσι τάδε προσλέξαο βάζων Κάρτος ἐπὶ κρατερῷ καὶ ἐπ᾿ εὐρυβίῃ πόρον ἀλκήν. Ἐκ λαοῦ πανάριστον ἑλὼν κόσμησα θοώκοις. Δαυΐδον θεράποντα φίλον καὶ ἔριθον ἐφεῦρον, Εὐαγέϊ δ' ήλειψα δέμας περικαλλὲς ἐλαίῳ. Καὶ γὰρ νωιτέρην παλάμην ἐπιτάῤῥοθον ἕξει. Ημέτερος δέ μιν αἰὲν ἐποτρύνεις βραχίων. Οὔποτε δυσμενέεσσι γενήσεται ήδος ἐπ' αὐτῷ, Οὐδέ έ δυσνομίης ἐπὶ πήμασι υἱὸς ἐλέγξει. Δερχομένο, παλάμησιν ἐοὺς δηίους ἐναρίξω,
col. 1445–1446page 44 of 83
PG 33:1445Καί μιν ἀπεχθαίροντας ἐλεγχέας ἐξαναφήνω, Καί οἱ ἀληθείη, ἔλεός θ' ἅμα σύνδρομος εἴη, Αμφὶ δέ μοι μεγαλαυχὲς ἀειρόμενον κέρας ἕξει. Χεῖρα μέν οἱ θήσαιμι δι' ἀτρυγέτοιο θαλάσσης, Καί οἱ δεξιτερή ποταμῶν καθύπερθεν ἀνάξει. Αὐτὸς ἀρίζηλον πολέων καλέσει με τοκήα, Αλκτήρα σφετέρου φάεός θ' ἅμα καὶ Θεὸν ἴσχων. Πρωτότοκον δέ μιν αὐτὸς ἐμὸν φίλον υἱές θήσω, Υψηλὸν μετὰ πᾶσιν ἀρ:στοπόνοις βασιλεῦσι. Νωλεμέως ἑλεητὺν ἐνηέα τῷδε φυλάξω, Καί οἱ συνθεσίης ερικυδέα πίστιν ἐρείσω. Ἐκ γενεῆ; γενεήνδε φίλος σπόρος ἔμπεδος εἴη, Καὶ θρόνος αἰγλήεις, ὅσον οὐρανοῦ ἤματα μίμνει. Εἰ δέ κε κείνου παῖδες ἐμῶν λησαίατο θεσμῶν. Μηδέ μετ' εὐδικίῃσιν ἐμαρτήσουσιν ἐμῇσιν Αἴκε δικαιοσύνην ἐμέθεν τεύξωσι βέβηλον, Ημετέρων δὲ γένωνται ἀμνήμονες ἐννεσιάων Τέμενος σκήπτρῳ στυγερά σφεων ὄψομαι ἔργα, Στωιτέρας μάστιξιν ατασθαλίας ἐρεείνων. Τῶν δ' ἐλεημοσύνην προτέρην οὐ πάγχυ κεδάσσω, Οὐδ᾽ ἐπ' ἀληθείῃ ἄδικόν τι πρόσθε τελέσσω, Οὐδ᾽ ἐπὶ συνθεσίῃσιν ἐμῆς ῥέξαιμι βέβηλα, Οὐδὲ μεταστρέψαιμι τάπερ χείλεσσιν ἔειπον. άμεσα Δαυΐδῳ, σταθεροὺς οὐ ψεύδομαι ὅρκους Ολβιόν οἱ μετὰ πᾶσι διηνεκέως γένος ἔσται, Καὶ θρόνος ἡελίῳ πανομοίιος αἰγλήεντι, Τοῖος ἐὼν οἴηπερ έφυ πλήθουσα σελήνη, Καί οἱ ναιετάων πιστὸς μέγαν οὐρανὸν ίστωρ. Αλλά σὺ παντοδαποῖσιν, Αναξ, μεθέηκας ἐλέγχοις Αμβολίῃ χρισθέντα τεῷ παρέλασας ἐλαίῳ. Συνθεσίην ἔστρεψας ἐρισθενέος θεράποντος, Καὶ οἱ πᾶσι βέβηλον ἐπὶ χθονὶ θήκαο νηόν. Έρκεά εἰ σύμπαντα μεγακληίεντα καθεῖλες, Ο σι πάρος φρουρεῖτο· τὰ δ' οἱ λίγίστα τέτυκτο. Καὶ ὁ παραστείχοντες ἀφαρπάζεσκον δεῖται Λωδητός γεγένητο παρὰ σφετέροισι θυραίοις. Δεξιτερὴν ἀνάειρας επειγομένων μιν ὀλέσσαι Στωιτέρους κύληνας ἀναιδέας ἀρπακτῆρας. Μαρναμένου ξίφεος κρατερήν έστρεψας ἐρωὴν, Οὐδ᾽ ἐπιδευομένῳ κατὰ φύλοπιν ἦλθες ἀρωγὸς, 'Αλλ' ἔμεν οὐλομένοισι μάχης πεπαλαγμένος [ἔργοις. *Α! πῶς οἱ στονόεσσα κατέβειπεν ὑψόθεν ἕδρη! Α! πῶς τόσσον ὅλεσσε μινυνθαδίῳ θρόνος ὥρῃ! Αντί δέ μιν στεφάνων κατερήτυε πάντοθεν αίσχος. Εἰπὶ, Μάκαρ· Τέο μέχρι κοτεσσάμενος χαλεπαίνοις, Πυρσόν ἀναπτόμενον σθεναρόν στο θυμὸν ἀέξων; Μνήσαι, Παμβασιλεῦ, βρότεος βίος ὅσσος ετύχθη. Μὴ γὰρ μαψιδίως μερόπων τεκτήναο φύλον; Τις βροτός, ὃς θανάτοιο βίην καὶ δεσμὸν ἀλύξει, Έμεν. Εμεν', Εμενε, Θρόνος. θρόνον.
col. 1447–1448page 45 of 83
PG 33:1447Ἐξ ἀίδαο φίλον καλέων παλινάγρετον ήτορ; Ποῦ μοι σῆς προτέρης Ελεητύος άσπετος ἀλκὴ, Ην Δαυΐδῳ πρόσθεν υποσχόμενος κατένευσας; Μηδέ τεῶν δμώων ἐπιλήθες μωμηθέντων, Την πάρος ἡμετέρω φερόμην κακὰ νείκεα κόλπῳ, "Ω; σε πάρος δήιοι κακοεργέσιν ἔψεγον ἔργοις, Οἱ ρα τοῦ Χριστοῖο καὶ εἰκόνα λωβήσαντο. Αἰνετὸς ἔσσετ' Αναξ, Θεὸς ἔσσεται Ἰσραήλου. ΨΑΛΜΟΣ ΠΘ. Εἰ θέμις οὐράνιον φάσθαι βροτός, αλὲν ἐτύχθη Μωσης Αθανάτου πιστότατος θεράπων "Ος πάρος εὐχωλὴν τήνδ' ίαχεν· ἡ δὲ τέτυκται Ογδοάτης δεκάδος ἀμφ' ἐνάτῳ τε μέλει. Αμμι, Μάκαρ, γενοῦ ἔρχος ἐπ' ἀλήκτοισι γενέθλαις. Πρὶν ἔδρας ὀρέων, πρὶν καὶ χθονός ἔρμα γενέσθαι, Ἐκ παλαχῆς Βασιλῆα καὶ εἰς αἰῶνά σε μέλψω. Μή μοι ἀποστρέψας χθαμαλὸν πάλιν ἀνέρα τεύξης, Κεκλόμενος μερόπεσσι βίον παλίνορσον ελέσθαι. Χθιζὸν ὅπως ἐτέων σέο χιλιὰς ἦμαρ ἐν ὄσσοις, Ο πρὶν ἀποφθίμενον φυλακὴν ἔο νυκτί παρέσχε. Μωμητά σφισιν έργα γενήσεται εἰς ἐνιαυτούς. Ἠὼς ἡριγενὴς παρελεύσεται οιαπερ ἄνθος Πὼς ἀνθήσεις, καὶ ἀνθήσασα παρέλθοι. Ο Εσπέρη αὖθι πέσοι, καρφοιτό τε πετρωθείσα Σεῖο γὰρ ἀδρανέες γεγενήμεθα μηνίσαντος, Αἰνὰ κοτεσταμένοιο ταρασσόμενοι Βασιλῆος.. Δυσνομίας προὔθηκας ἐπ᾽ ὄμμασι σοῖσιν ἑτοίμους Ζωή νωιτέρη τελέθει στο φέγγος όπωπῆς. Ἐξ ὀλιγηπελίης ίκελοι γεγενήμεθα καπνῷ, Και σευ οδυσσαμένοιο φίλην κατατηκόμεθ' αλκήν Ημετέροις ετέεσσι πανείκελος ἐστιν ἀράχνης. Ζωῆς ἀνδρομέης δεκάδες χρόνου ἑπτὰ πέλονται "Ην δ' ἔτεα ζήσαιμεν ἐπὶ πλέον ὀγδώκοντα, Τῶνδε κόπος καὶ μόχθος ἀεὶ βίου ἐστὶ περισσὸν, Ούνεκα μειλιχίης βροτέην δαμάσειε γενέθλην. Τίς σεο χωομένοιο μέγα φρεσὶ κάρτος ἀνέγνω; Τίς σεν ἀριθμήσειεν ἀμειδέα δείματα θυμοῦ; Δεξιτερὴν ἐρίτιμον, "Αναξ, σφίσιν ὧδ' ἀναφαίνοις, Οσσοις ἀθανάτη σοφίη πραπίδεσσι μέμηλε. Παύεο χωόμενος· τί νόον βαρύμηνιν ἀέξεις; Σεῖο, Μάκαρ, δμώεσσι λιταζομένοις ὑποείκοις. Ἐξ τοῦς ἐλέῳ βεβρίθαμεν, "Αφθιτε, σεῖο. Τερπωλῇ καὶ εὐφροσύνῃ φρένας ήματα πάντα" τον χάριν ἡμερέων παρὰ σοὶ δεδμήμεθα μόχθοις, ᾿Αντ᾽ ἐτέων ὧν πρόσθεν ἐλεύσαμεν ἄλγες τότσα, Δέρκεο σοὺς θεράποντας, 'Ακήρατε, καὶ σέθεν ἔργα Τῶν δ' ἄρα παισὶ φίλοισι παλίσσυτος ήγεμονεύοις. Αγλαΐη Βασιλήος ἀοίδιμος άμμι φανείη, Ἔργα δὲ νωιτέρων εὐθύνειας παλαμάων.
col. 1449–1450page 46 of 83
PG 33:1449ΨΑΛΜΟΣ Κ. Αἶνον ἀγακλήεντα μέγας Δαυΐδος έμελψε Καλλιχόρων μελέων εἰς ἐνάτην δεκάδα. Αφθιτε, ναιετάων ὑψαύχενος ἄλκαρ ἀρωγῆς, Ἐν σκέπαι Βασιλῆος ἐπουρανίοιο διάξει. Εξερέει Βασιλῆι· Βίη καὶ πύργος ετύχθης, Καὶ Θεὸς ἄμμι πέλεις, καὶ ἀοίδιμος ἐλπὶς ἀρωγῆς Αὐτὸς ἐπεὶ ῥύσαιτο λίνοιό με θηρητήρων, Μύθου τ' ἀσταθέος ταραχῆς περιπεπτηῶτος. Αὐτὸς "Αναξ σκιερῷ σε μεταφρένῳ ἀμφικαλύψει. Ελπίδα σὴν πτερύγεσσιν ὑπ' ἀθανάτοισι δοκεύοις Αμφὶ δ' ἀληθείῃ θωρήξειεν οἷά περ ὅπλῳ. Οὔποτέ μοι νυχίῳ περὶ δείματι δειμήνειας, Οὐδὲ μεθημέριον πταμένου ῥοιζηδόν οΐστου, Οὐδ' ὑπονισσομένου σκοτίους περὶ πυθμένας ἔργου, Οὐδ᾽ ὑπὸ δαιμονίου τε μεσημβρινοῦ ἀντιόωντος. Ἐκ σέο μὲν λαιῆς παλάμης κατὰ χιλιὰς ἔρβοι, Ἐκ δ' ἄρα δεξιτερής μάλα μυριὰς αὖθι πεσεῖται. Ἀλλ᾽ οὔτις ποτὲ σεῖο δυνήσεται ἄσσον ἱκέσθαι. Έμπα γε μὴν καθαροῖσιν ἐν ὀφθαλμοίσι δεδορκώς, Αξιον ἀμπλακίης κακουργέας όψεαι αἶνον. Αὐτὸς ἐπεὶ δ' ἐμέθεν φυσίζοος ἐλπὶς ἐτύχθης, Η μα παρ' Ὑψίστῳ φορέεις τεόν, Αλκιμε, θάρσος. Μήποτε δείδιθι πάγχυ κακῶν ξυνιοῦσαν ἀνάγκην, Μηδ' ἀλύῃς ὅτι σεῖο δέμας μάστιγι δαμείη Αμφὶ σέθεν στρατιῇσιν ἐπουρανίῃσι κελεύσει, Οφρα κεν ἐν πάσῃσι περιστιχόωσιν ὁδοῖσι Καί σε, Μάκαρ, παλάμῃσιν ἀειράμενοι φορέοιεν, Μήποτε τιμήεντα τεὸν πόδα λαϊ καθάψης. Ασπίδα θαρσαλέως ἐπιβήσῃ καὶ βασιλίσκον, Ἰοβόλον δὲ δράκοντα ποσὶν καὶ θῆρα πατήσεις. Ρυσαίμην μιν ἐμῇ μεμελημένον ἐλπίδι θυμῷ, Εν δέ μιν ἀμφιέσω· μάλα γὰρ μάθεν οὔνομ᾽ ἐμεῖο. Τοιο λιταζομένοιο θοώτερον αὐτὸς ἀκούσω, Καὶ οἰκτειρομένῳ πέλας ἔσσομαι ήματα πάντα Ρυσάμενος δέ σε (85'), κῦδος ἀεὶ μεγαλαυχὲς ὀπάσσω, Καί μιν ἐνιπλήσαιμι ἀτερμάντοισι γενέθλαις Νωλεμέως οἱ φέγγος αγήραον ἐξαναφήνω. ΨΑΛΜΟΣ ΚΑ'. Πρῶτος ἐνενηκοστός τε τῶν σοφῶν μελῶν Ὁ ψαλμὸς οὗτος ἡμέραν εἰς Σαββάτου. Ὣς ἀγαθὸν Βασιλήα μεγακλήεντα λιγαίνειν, Καὶ πολυκύδιστον κιθάρᾳ τεὸν οὔνομα μέλπειν! Ἐξ τοὺς ἐρέοντι περιφραδέως ελεητὺν, Και στο τιμήεσσαν ἀληθείαν διὰ νυκτὸς, Νεύρων πλεξαμένῳ δεκάδα φόρμιγγι λιγείῃ, Ως γάνυμαι! Μάλα γάρ με τεοῖς, Μάκαρ, έργμασι [θέλγοις. Και στο θεσπεσίοισι νόον κεχαρήσομαι ἔργοις. Τις κεν ἀνυμνήσειε τὴν μεγαλαυχέα τέχνην; Τις πινυτὴν μέλψειε περὶ πραπίδεσσι βαθεῖαν; Ούτις τοι τάδε νῆις ἑνὶ φρεσὶν εἴσεται ἀνὴρ, Οὐδ' ἀεσιφροσύνῃ μεμελημένος αὐτὰ νοήσει Ευτ' ἀδίκους θαλέθοντας επόψεται ήΰτε χόρτον, Σε. γε.
col. 1451–1452page 47 of 83
PG 33:1451Ὑψόθεν ὀπτεύοντας ἀθεσμοσύνης ὑποφήτας, Οφρ' αἰεὶ σφετέροιο κακοῦ ἄρξειαν ὀλέθρου. ᾿Αθάνατος δὲ σὺ μοῦνος, Αναξ, ὕψιστος ἐτύχθης. Δυσμενέων ἀπόλοιτο τεῶν κακοεργέα φύλα. Πανσυδίῃ δ' ἀνέμοισι κεδασθήσονται ἀλεῖται, Οἷα δὲ μουνοχερῆος ἐμὸν κέρας ὑψόσε θύοι, Καὶ πολιόν θαλέθοι περὶ πιονι γῆρας ἐλαίῳ. Δυσμενέων πολύμοχθον ἐμῶν ἴδον οἶτον ἐπωπῇ, Πικρῇς δ' ἀντιβίων τερφθήσομαι ἀγγελίῃσι. Τῆμος ἄρ᾽ ἀνθήσει ὅσιος βροτός ο άτε φοίνιξ, *Ισά γε βριθόμενος χλοερή Λιβανίτιδι κέδρῳ. Οσσοι θεσπεσίοισι δόμοις πεφυτευμένοι εἰσὶν, Αὐλῇς ἀθανάτησιν ἐπανθήσουσι Θεοίο. Πιαλέου πλήθοντες ἔτι περὶ γήραος ὥρῃ, Ὣς θέμις ἐσθλὰ παθόντες ἀπαγγελέουσιν ἕκαστα Ούνεκεν ἰθύφρων βασιλεὺς Θεὸς αἰὲν ἐτύχθη, Οὐδ᾽ ἄδικον πραπίδεσσι νέον πινυτοῖσι καλύπτει. ΨΑΛΜΟΣ ΙΒ'. *Ηματι Σαββάτου τὸ μέλος Δαυΐδος ἔμεινεν Αμφ' ἐνενηκοστόν δεύτερον ἐκτελέσας. ᾿Αθάνατος βασίλευσεν, ἐὸν δ᾽ ἐνεδύσατο κάλλος Δυσάμενος δ' ἐρατεινὸν ᾿Αναξ ἐξώσατο κάρτος Ασφαλέως δ' ἀδόνητον, ἄπειρον θήκατο κόσμον. Αφθιτε, σεῖο δὲ θῶκος ἑτοιμότατος πέλει αἱε! Ἐκ παλαχῆς κόσμοιο μακάρτατος ἔπλεο μοῦνος. Πάντοθεν εὐκέλαδοι ποταμοὶ βοόωσι ρεέθροις, Ροίζῳ κυματόεντι λιλαιόμενοι κελαρύζειν, Ἐξ ἀναειρομένων πολέων ὑδάτων ἐρυμαγδοῦ. Πάντα πέλει θηητα μετήορα έργα θαλάσσης Μοῦνος "Αναξ θηητὸς ἐν ὑψηλοῖσιν ἐτύχθη. Μαρτυρία: σευ, "Αναξ, συμφράδμονα πίστιν ἔχουσι, Νηῷ ἀκηρασίη βασιληίῳ αἰὲν ἀρήρει, Ωρῃ ἀτερμάντῳ καὶ ἐπ᾽ ἤμασι μηκεδανοῖσι. ΨΑΛΜΟΣ ΕΓ. Τετράδι Σαββάτων γλυκερὸν Δαυΐδος δεισεν Αμφ' ένενηκοστὸν ἡδὺ μέλος τρίτατον. Αθάνατος μετὰ πᾶσιν ἀεὶ πέλει ἔκδικος ἐσσήν Οὔτιν' ἐρευθιόων Βασιλεὺς ποινῇσι δικάζει. Καλὰ θεμιστεύων ἀναείρεο, Κοίρανε γαίης Μισθὸν ὑπερφιάλοισιν ὑπερβασίας ἀποτίσοις. Κλύθι, Μάκαρ· τέο μέχρι βίῃ κρατέουσιν ἀλεῖται; Μέχρι τοῦ ἀμπλακίης υποφήτορες αυχήσουσι, Η Γλώσση ερευγόμενοι κραδίης αθεμίστιον ὕβριν; Εργατίναι κακότητος άδην ἐρέουσιν άπαυστα, Οι σεο λαόν, "Αναξ, δαπέδῳ θέσαν ἴσον ἀνάγκῃ, Καὶ κλῆρον κακότητι τὸν διέπεισαν ελόντες. Ορφανικὸν κατέπεφνον, εχειρώσαντο δὲ χήρην, Καὶ ξεῖνον δαμάσαντο νεήλυδα νόσφιν ἀρωγού. Οὐδ᾽ ὅπιν οὐρανίην βασιλήιον ἐμπάζοντο. Οὐ γὰρ Ἰακώβου δόκεον Θεὸν ἴδμεναι ύβριν. Αλλ' ἄγε, σύνθεσθε κραδίῃ τάδε, νήπιοι, ἔργα Οἷς πρὶν ἐπ' ἀφροσύνῃ βίοτος, ξυναγείρατε θυμόν. Η δ' ἀκοὴν ἑτέροισι διδούς, οὐ μᾶλλον ἀκούσει; Η φάεος γενέτης, ἑτέρων οὐκ ὄψεται έργα;
col. 1453–1454page 48 of 83
PG 33:1453Ἔθνεα παιδεύων, κακίην οὐκ οἶδεν ελέγχειν, ὓς μοῦνος μερόπεσσι νοήματα πάντα φυτεύει; Μαψιδίην δεδάηκεν "Αναξ μεροπηίδα βουλήν. Ολβιος ὅς ῥα τεῇσιν ὑπ' ἐννεσίῃσι δαμείη, Θεσμοτόκους μελεδώνας ἑῇς φρεσὶ σεῖο νοήσας. Μείλιχα βουλεύων κακίης ἵνα καιρὸν ἀλύξῃ, Βόθρος έως δυσάλυκτος ἀτασθάλλοντι φανείη. Οὐ γὰρ ἐῆς ποτε λαόν ἀποῤῥίψειεν όπωπῆς, Οὐδὲ καταφθιμένην σφετέρην υπερόψεται αἶσαν Είως κρίμα τεκοῦσα δικαιοσύνη πάλιν ἔλθῃ, Πάντας ἀποκρεμόωσα φίλων ιθύφρονας ἔργων. Τίς μ' όλοῶν τεύξειεν ἀναστήσας ὀλετῆρα; Τις δέ με θωρήξας ἀνόμων ἐπὶ δῆριν ἐγείρῃ; Εἰ μή μοι μενέχαρμος "Αναξ ἐπιτάῤῥοθος ἔστη, Και κεν ἐμὸς πεπότητο συνέστιος δίδι θυμός. Εὔτε γὰρ ἐκλάζοντι νόῳ ποτὶ φύζαν ἐδέγμην, Αὐτίκα σή μ' ἐλεητὺς, Αναξ, ἐσάωσε φανεῖσα Οσσον δ' ἀμφ' ὀδύνησιν ἀμέτρητον φέρον ἄλγος, Σῇσι παραιφασίησιν ἐμὸν περὶ θυμὸν ἰάνθην. Μή του θώκος, Αναξ, ἀθεμίστιος εγγύθεν ἔστω, Οστις ῥιγεδανῷ τελέει θεσπίσματι μόχθον, Ανέρος ἰσχανόων ὁσίου διὰ θυμὸν ὀλέσσαι, Μαψιδίως ποθὲν οἶτον ἀναιτίῳ αἵματι ράπτειν. Αλλά μοι αὐτὸς "Αναξ πανυπέρτατος έρκος ἔγεντο, Ελπωρῆς ἐπίκουρος ἐμῆς Θεὸς ἦλθεν ἑτοῖμος ὓς κείνοις ὀπάσειεν ἑῆς ἀντάξια λώδης, Καί σφεας ἀμφ' ἔργοισιν "Αναξ σφετέροις ἀμαθύ ΨΑΛΜΟΣ ΙΔ'. [νει Δαυΐδου πινυτοῦ καλλιχόρου κιθάρης Αμφ' ἐνενηκοστόν τέτρατος ενεπίη. Δεῦτ', ἐπαγαλλόμενοι γηθήσομεν ἀμφὶ Ανακτι, Μέλψομεν ἀθανάτῳ παιήονα Ποιμένι κόσμου. Αμφ' ἀγανοφροσύνῃ θείην μεθέπωμεν όπωπήν, Γηθόμενοι ψαλμοίσιν ὁμῶς ἀλαλάξομεν ὕμνον Ούνεκα δὴ μετὰ πᾶσι Θεὸς μέγα κάρτος ἀέξει, Καὶ πάντων μακάρων βασιλεύτατος αὐτὸς ἐτύχθη. Οὔποτ' ἀπορρίψειε φίλον καὶ ἐνέα λαόν, ᾿Αθανάτῳ παλάμῃ μεθέπων κλυτὰ πείρατα γαίης, Οὕρεσιν ὑψικόμοισιν ὑπέρτατος ἐμβασιλεύων. Αὐτὸς πόντον ἔτευξεν, ἀνακτορίῃ δέ μιν ἴσχει, Καὶ χθόνα πουλυβότειραν ἑαῖς τεκτήνατο χερσί. Δεῦτε, λιταζόμενοι περὶ γούνασιν οἷσι πέσωμεν, Αντα Θεοῦ κλαύσωμεν, ἐὸν δ' οἰκτίσσεται ἔργον, Ούνεκεν ἡμερίων βασιλεὺς ἅμα καὶ Θεὸς αὐτὸς, Τοῦ δ᾽ ἡμεῖς ἄρα λαὸς ὁμοῦ καὶ θρέμματα ποίης. Σήμερον εί κεν ᾿Ανακτος ἀκούσετε οὔασιν αὐδὴν, Μή τινι χαλκείη κραδίη καὶ ἀμείλιχος εἴη, Ὡς ὁπότ' ᾿Αθανάτου κραδίην ερεθίζετε ἔργοις Αμαθύνει. ἀμαθύνοι,
col. 1455–1456page 49 of 83
PG 33:1455Πάντας, πάντας ἐπ᾿ εὐδικίην καλέων ἀψευδέϊ θυμῷ. Επιτ. Ὡς πάρος εὔτε Θεοίο κατὰ τρηχείαν ἔρημον, Υμέτεροι τὸ πρόσθεν ἐπειρήσαντο τοχίες, Οι μευ τεσσαράκοντ' ἐτέων ἴδον ἔργα καὶ ἀλκήν. Ενθεν ἐγὼ κείνην ὁλοὴν ἔστυξα γενέθλην, Ἐκ δ᾽ ἐφάμην· Κραδίῃσι διηνεκέως ἀλάληνται, Ημετέρας δ' οὐ πάμπαν ἐπεφράσσαντο κελεύθους Ωμοσα μηνίσας, μὴ σφᾶς κατάπαυσιν ιδέσθαι. ΨΑΛΜΟΣ ΚΕ'. Δώματος αιγλήεντος ἀνεγραμένου Βασιλήος, Δαυΐδος κελάδησεν ἄναξ μετὰ ληίδος αἶσαν, Αμφ' ἐνενηκοστὸν πέμπτον ἄεισμα λιγύ. Μέλψατέ μοι Βασιλῆα νεηγενέεσσιν ἀοιδαῖς, Πάσα, μεγασθενέτην αναμέλψατε Ποιμένα γαλα Οὔνομα τιμῆεν κελαδήσατε Παμβασιλῆος Αίσιον ἦμαρ ἐπ᾽ ἦμαρ ἑὸν σημήνατε φέγγος Ἔθνεσι παντοδαποῖσιν ἐὴν ἀγγείλατε τιμήν. Θαύματα τιμήεντα Θεοῦ μηνύσατε λαοῖς Ούνεκα δὴ μέγας ἐστὶ, καὶ αἰνετὸς αἱὲν ἐτύχθη, Καὶ δέος ἐν πάντεσσι θεοῖς κρατερώτατον ίσχει. Δαιμονίων είδωλα θεοὶ πέλον ἔθνεσι πάντες Οὐρανὸν αὖ πολύχαλκον ἐῇ Θεὸς ἔκτισε βουλῇ Αἶνος καὶ μέγα κάλλος ἐῶν κατ' ἐναντίον ὅσσων. Νηῷ ἀκηρασίη καὶ ἀριπρεπές ήρμοσεν εὖχος. Οἴσετε παμβασιλῆι Θεῷ τιμήν τε καὶ εὖχος Οίσετε τιμήεντι φερώνυμον εὖχος "Ανακτι. Δεξάμενοι θυσίας σφετέρας νίσσεσθε ἐπ' αὐλάς Αὐλῇ ἐν εὐαγέϊ λιτανεύσατε Ποιμένα κόσμου. *Αντα Θεοῦ χθὼν πᾶσα ταρασσέσθω βασιλῆος. Είπατε δήμοισί γε· Θεὸς μετὰ πᾶσιν ἀνάσσει. Καὶ γὰρ κύκλον ἔρεισε, τὸν οὐ χρόνος οἶδε δονήσει Λαοὺς ἰθυπόροισιν ἀεὶ θεσμοῖσι δικάζοι. Οὐρανοὶ εὐφραίνοιντο, ἀγαλλέσθω δ᾽ ἅμα γαῖα Πόντος ὀρινέσθω, καὶ ὅσα τρέφει οίδμα θαλάσσης Καρποτόκοις πεδίοισιν ὁμοῦ σύμπαντα χαρείη. Δὴ τότε γηθήσειεν ὁμοῦ δρυμὰ πυκνὰ καὶ ὕλη, *Αντα Θεοῦ μετὰ γαῖαν ἐπειγομένου βασιλήος. Ηλυθε γὰρ μερόπεσσιν δίζυροίσι δικάζειν, Πάντας ὑπ' εὐδικίης καλέων ἀψευδέα θυμόν, Γλῶσσαν ἀληθείῃ προχέων ἀκλινέα λαοῖς. ΨΑΛΜΟΣ 44'. Δαυΐδου παλίνορσον δὴν ὅτε δέξατο γαίαν, Αμφ' ἐνενηκοστὸν ἕκτον ἄεισμα φίλον. " Καῖρε, χθών, σέθεν ἦρξεν ὃς οὐρανίοισιν ἀνάσσει, Χαίρετ' ἐπ' ἀγλαΐῃ, νῆσοι πολιῆς ἁλοσύνης. Εγγύς "Αναξ νεφέλῃ πεπυκασμένος ἠδὲ θυέλλῃ, Θῶκον ὑπ᾽ εὐδικίῃ κρίσιος περὶ πάντα πυκά [ζων. Κοιρανίης σθεναρής προπορεύσεται αἰθόμενον πῦρ, Οφρα κεν ἔνθα καὶ ἔνθα καταφλέξειεν ἀλείτας. Χθὼν ὑπὸ θεσπεσίησιν ἐλάμπετο μαρμαρυγήσιν Ως δ' ίδεν, ὡς δεδόνητο θεμείλια πάντοτε γαίης. Οὕρεα δ' ἀμφὶ "Ανακτι ὁμῶς κατετήκετο χηρῷ, Ὑπ' εὐδικίῃ. ἐπ᾿ εὐδικίῃ.
col. 1457–1458page 50 of 83
PG 33:1457Γαίης παντοδαπής κατεναντία Παμβασιλήος. Οὐρανοὶ ἀστερόεντες ἀνήγγειλαν θέμιν αὐτοῦ, Και κλέος εἶδον ἅπαντες ἐπουρανίου Βασιλήος. Αιδείσθων προκυλινδόμενοι γλυπτοῖσι πάροιθε, Κῦδος ὅσοι παρέχουσιν ἐνὶ σφετέροις εἰδώλοις. Αγγελοι αἰγλήεντες, ὁμῶς ὑποκλίνατε γοῦνα. Τέρπῃ ἑῇσιν ἐνὶ φρεσὶν ἔξοχα οὔρεα Σιών, Καὶ πραπίδεσσι χάροντο ποσίκροτ᾽ Ἰούδα κοῆραι, Υψιμέδοντος ἔκητι μεγασθενέος στο δίκης Ούνεκα μοῦνος ἔπλευ, Πανυπέρτατε, τέρμασι γαίης, Ὡς οὔτις, κλυτόμητι λίην, θεὸς ὑψόσε ήρθης. Ἐκ κραδίης φιλέοντες οἷον Θεόν, μέρμερα θέσθε, Τον θυμόν φιλέει πανεπίσκοπος έξοχα δούλων, Καί σφεας αἰὲν ῥύσετ' ἀλάστορος ἐκ παλαμάων. 'Αντολίη περίλαμψεν ἐπὶ βλεφάροισι δικαίου, Τερπωλή τ' ἀφ᾽ ὑπερθεν ἐσίκετο εὐθέων ἦτορ. Παμβασιλῆι χάρητε αμύμονες ιθυδίκαι, Καὶ βροτέοις ουασιν ἐνάσατε τοῖό γε μνήμην. ΨΑΛΜΟΣ ΚΖ'. Δαυΐδος τότε ἀμφ' ἑνηκοστῷ ἔβδομον ᾖσε. Μέλψατέ μοι Βασιλήα νεηγέντεσσιν ἀοιδαῖς, Μοῦνος ἐπεὶ θηητὰ σοφαῖς ποιήσατο χερσί. Δεξιτερῇ σφετέρῃ ζωαρκέϊ πάντα σάωσε, Καὶ πολυκυδήεντι βραχίονι πάντα φυλάσσει. Παντοδαπῶν ἀλκτῆρα κακῶν ἀνέφηνε βροτοῖσιν. ᾿Αθάνατον, κατέναντα πολυσπερέων γενεάων, Σφωιτέρην ἀνέτειλε δικαιοσύνην ερατεινήν. Μνήσατο γὰρ κατὰ θυμὸν Ἰακώβοιο μελάθρων, Εξό τ' αληθείης περὶ δώμασιν Ἰσραήλου. ᾿Αμφαδίην ἐνόησαν ὅλης κλυτὰ πείρατα γαίης, Φέγγος ἀλεξίκακον μεγαλοσθενέος Βασιλῆος. Πᾶσα μεγακλήεντ' ἀλαλάξατε Ποιμένι γαῖα Ψάλλετε γηθόσυνοι, λιγυρῷ δ' ἀναμέλψατε κώμῳ Εὐκελάδῳ κιθάρῃ φορμίζετε παμβασιλῆι Αμφ᾿ ἐλατῇς σάλπιγξι (καί οἱ κέρας ιαχε βόμβον). Αντίον ἀθανάτου ἀλαλάξατε Παμβασιλῆος. Πόντος ὀρινέσθω, καὶ ὅσα τρέφει οίδμα θαλάσσης, Κύκλος όλος, καὶ πάντα τάπερ χθόνα ναιετάουσι. Χερσὶν ἀγειρέσθων ποταμοὶ πλαταγεῦντες ομαρτή Ούρεα τερπέσθων θείου κατέναντα προσώπου. Εἶσι γὰρ, ἦλθε δὲ μᾶλλον, ὅπως χθονὶ καλὰ δικά (ζοι, Πάντας ὑπ' εὐδικίης (87-88) καλέων ἀψευδέα θεσμόν, Γλῶσσαν ἐπεσσυμένοις προΐεὶς ἀκλινέα λαοῖς ΨΑΛΜΟΣ ΚΗ'. Αμφ' ἐνενηκοστῷ ὄγδοον ἡδὺ μέλος, Δαυίδου λιγυρή μελπομένου κινύρῃ. Αθάνατος βασίλευσε Θεός· μὴ χαίρετε, λαοί, Ημενος ἦλθε χερουβίμ· ὅλης χθονός ἔρμα δονείσθω. Κλεινός "Αναξ μέγας ἐν λαοῖσι θεοῖσί τ' ἀγητός. Μελπόντων ἅμα πάντες ἀγήραον οὔνομα σεῖο. (17-88) Υπ' εὐδικίης. επ' εὐδ. Επιτ.
col. 1459–1460page 51 of 83
PG 33:1459Η Ούνεκα δὴ φοβερόν τε καὶ ἀπροτίοπτον ἐτύχθη, Καὶ τιμὴ Βασιλῆος ἀεὶ θέμιν ἀμφαγαπάζει Αὐτὸς Ἰακώβῳ θύφρονα δῶκας ερωήν, Εὐδικίην ψῆφόν τε τεῷ πόρες Ισραήλῳ. Αφθιτον ἡμείων ἀναείρατε Παμβασιλῆς, Λισσόμενοι θρῆνυν σφετέρην· ἅγιος γὰρ ἐτύχθη. Μωσῆς ἀμφ' ἱερεῦσι μέγας, καὶ ἀοίδιμος Ααρών Ἐν δὲ λιταζομένοισι Σαμουήλος μενέχαρμος. Κεῖνοι μὲν λιτάνευον· ὁ δ᾽ ἀντεφθέγγετο φωνῇ, Καί σφεας ἐκ νεφέλης σταθερῆς ἡμείβετο μύθω. Εσθλοί μαρτυρίης φύλακες ἐγένοντο Θεοίο, Θείων δ' οὐκ ἀμέλησαν ὅσων μάθον ἐννεσιάων. Αφθιτε, σύ σφισι δῶκας ἀπ' οὐρανοῦ οὗας ἑτοίμων, Καὶ θυμὸς μετὰ τοῖσιν ἀεὶ σέθεν ἵλαος ἦεν Πάντα δ' & κεν ῥέζεσκον, ἐπιθύνεσκες ἀρωγήν. Αφθιτον ἡμείων ἀναείρατε Παμβασιλήα, Αχράντῳ δέ μιν αἰὲν ἐν οὐρεῖ γουνάζεσθε, Ούνεκα δὴ μετὰ πᾶσιν "Αναξ ἄχραντος ετύχθη. ΨΑΛΜΟΣ ΑΘ. 'Αμφ' ἐνενηκοστῷ εἶνατον ᾆσμα κλυτόν. Πᾶσα, μεγακλήεντ᾽ ἀλαλάξατε Ποιμένα, γαίη. ᾿Αθανάτου χαίροντες ὑπὸ ζυγὸν αὐχένα θέσθε, Σπεύσατε γηθόμενοι θείων κατ' ἐναντίον ἔστων Αὐτὸν ἀεὶ πραπίδεσσι νοήσατε παμβασιλήα. Ζωὴν αὐτὸς ἔτευξε βροτοῖς, οὐχ ἡμέες αὐτοί Αὐτὸς ἔτευξ' ἡμέας, οὐδ᾽ ἡμεῖς ἄρκιοί εσμεν. Ἡμεῖς αὖθ᾽ ἔο λαὸς ὁμοῦ καὶ θρέμματα ποίης. Σπεύσατε μελπόμενοι θείων Εντοσθε πυλάων Ἐν δ' αὐλῇς Βασιλῆς Θεὸν λιτανεύσατε μολπῇ, Ούνομα μέλψατε θεῖον ἐπὶ χθονὶ μείλιχον αἰεί Νωλεμέως ἐλεητὺν ἐπεὶ μετὰ πᾶσι φυλάσσει, Ἐκ γενεῆς γενεήνδε φέρει παναληθέα βουλήν. ΨΑΛΜΟΣ Ρ. Δαυΐδος ᾖσεν ᾆσμ' ἑκατοστόν τόδε. Εἰν ἑνί σοι ποινὴν, Βασιλεῦ, Ελεόν τ' ἀναμέλψω. Φορμίζων ξυνίοιμι αμωμήτοις ἐν ἀταρποῖς. Δέγμενος όππότε δή μοι ἀφίξεαι, άφθιτε Ποιμήν, Αμφ᾿ ἀγανοφροσύνῃ διὰ δώματος δια μέσσου, Οὐδὲν πάμπαν ἄθεσμον ἐν ὀφθαλμοῖσι δοκεύων, 'Αλλ᾽ ἔτι καὶ στυγέων αλιτήμονας ὑβριστήρας. Οὐδέποτ' ἀλλοπρόσαλλος ἐμοὶ πάρος ἦνδανε μῆτις. Φεῦγε μὲν ἀἰνὸς ὄφις, δολερῶν δ' ἀδάητος ἔμιμνον. Οὗας ἐμὸν πέφρακτο κακηγορέοντος ἀκοῦσαι Οἷα δὲ λυμαντήρα φίλων ἐδίωκον εταίρων. Απλήστῳ κραδίῃ καὶ ὑπερφιάλοισιν ὀπωπαῖς Οὐκ ἔθελον παρὰ δαιτὶ φίλος καὶ ὁμέστιος εἶναι. Ανδράσιν ἀμφ' ὁσίοισιν ἐμαὶ ἐτάνυσθεν όπωπαὶ, Ξυνὸν ὅπως μοι θῶκον ἅμ᾽ ἐδριόωντες ἔχοιεν. Δρηστήρ' ἀτραπιτοῖς θ' ὁσίοις μεμελημένον είχον, Οὐδέ μοι ἐνναίεσκε δόμοις ὑπερήφανος ἀνὴρ, Οὐδ᾽ ἄδικον λαλέων μεν ἐναντίον ήλυθεν όσσων.
col. 1461–1462page 52 of 83
PG 33:1461Μῶθεν κατέπεφνον ατασθαλίης υποφήτας, Δυσνομίης μεμαώς δαμάσαι θεράποντας ὀλέθρω. ΨΑΛΜΟΣ ΡΑ'. Εὐχωλὴ πτωχοῖο κακῇ βεβαρηότος άτῃ, Εὔτε μάλ' εὐχωλὴν προχέῃ κατέναντι θεοῖο. Εμπα γε μὴν ἑκατοστὸν ἔφυ καὶ πρῶτον ἄει [σμα. Εὐχῆς ἡμετέρης επικέκλυθι, φέρτατε Ποιμήν Ούασι δευομένοιο τεοῖς ὑποδέχνυσο φωνήν. Μή μεν σὴν χαρίεσσαν ἀποστρέψειας όπωπήν Τειρομένῳ κλίνειας, ῎Αναξ, ὀξεῖαν ἀκουήν. Εξτε, Μάκαρ, καλέσω σε, θοῶς φίλον οὗας ἐρείδοις, Ούνεκ' ἐμὴ ζωὴ ἱκέλη κατετήκετο καπνῷ Οστέα δ' ἀζαλέῳ φρυγίῳ κατακαίεθ᾽ ὁμοῖα. Ἐπλήγην ἅτε χόρτος, ἐμὸς δ' ὑπεκάρφετο θυμός Γαστέρι δ' εκλαθόμην δόμεναι φίλον ἄρτον ἀνάγκης. Νωιτέρῃ στοναχῇ περιπίλναται ὀστέα σαρκί. Δέρκεσθαι φαίης κεν έρημονόμον πελεκάντα, Η νυκτὸς κόρακα ψιλῶν δαπέδων ναετῆρα, Η στρουθόν τιν' ἄὕπνον ἐόντ' ἐν δώματι μοῦνον. Δυσμενέες μ' επέεσσι πανημέριον στυφέλιζον, Οἱ δὲ γεραίροντές με μάτην ἐπὶ ὅρκον ὅμοσσαν Ούνεκα τειρόμενος πασάμην σποδόν ἄρτῳ ὁμοῖον, Καὶ γοεροῖς ἔπιον πόμα δάκρυσ' ὁμοῦ γε κεράσσας, Μήνιος ἐξ ὁλοῆς, Πανυπέρτατε, καί σεο θυμοῦ, Ούνεκεν ὑψώσας μ' ἐξ αἰθέρος ἔκβαλες αὖθις. Ημετέρου αἰῶνος ὅπως σκιὴ ἤματα λήγει, Χόρτῳ δ' ἀζαλέῳ πανομοίιος αὐτὸς ἐτύχθην Μοῦνος ἐπεὶ ζώοντα διηνεκέως βίον έλκεις, Ἐκ γενεῆς γενεήνδε βροτοῖς μνημήιον ἴσχων. Αὐτὸς ἀνεγρόμενος, Βασιλεῦ, Σιῶν' ελεαίροις. Ωρη γὰρ μάλα τήνδε πιεζομένην ἐλεαίρειν Καὶ δὴ καιρὸς ἐκεῖνος ἐπέχραεν, ὃν πρὶν ἔδεκτο. Ουνεκά σοι θεράποντες ἑαῖς λαγξιν ἔθεντο, Καὶ σφέτερον κραδίῃσι κονίσσαλον οἰκτίσσονται. Πάνθ' ἅμα δειμήνειαν, "Αναξ, τεὸν οὔνομα φύλα, Πάντες σὴν ταρβοιεν ἐκλείην βασιλήες, Ούνεκα τεκτήνειε Θεὸς Σιῶνα πεσοῦσαν, Αμφαδίην μερόπεσσι φαινόμενος κατὰ γαίαν. Ικεσίην χθαμαλῶν πανεπίσκοπος έδρακε Ποιμήν, Οὐδέ τ' ὀνοσσάμενος σφετέρων αμέλησε λιτάων. Γράψατε δή μοι ταῦτα μετ' όψιγόνοισι γενέθλαις, Καὶ λαὸς σέο χερσι γενησόμενος σε βοήσει. Ούνεκεν υψόθεν αὐτὸς ἐπισκοπιάζετο κύψας, Οὐρανόθεν μετὰ γαῖαν ἐὴν ἑτάνυσσεν ὀπωπὴν, Ιλλομένων ὄφρ᾽ οἶκτον ἀλυχτοπέδῃσι πύθοιτο, Καὶ δεσμῶν φίλα τέκνα καταφθιμένων ἀπολύσῃ Οὔνομα δ' αὖ Σιῶνι πολύλλιτον ἐξαναφήνῃ, Εν δ' Ἱερουσαλῇ λιγυρὸν καὶ ἀοίδιμον αἶνον ύφρα με παντοδαπῶν πολίων ἄπο λαὸν ἀγείρῃ Αὐτὰρ κοιρανίησιν ἐὸν ζυγὸν αὐχένα θήσει. Αυχένα. αὐχέν..
col. 1463–1464page 53 of 83
PG 33:1463(90-91) 'Απεστηρίξας. Επεστηρίξας. Επιτ. Η Νισσόμενος σθεναρῶς μιν ἀμείβετο, καὶ φάτο τοία Εἰπέ μοι ἡμετέρας ολίγας βιότοιο κελεύθους, Μηδ' ώρης προπάροιθε ταμών βίοτον, μ' ἀπολέσσης Σεῖο, Μάκαρ, γεγάασσι διηνεκες ἐνιαυτοί. Αρχόμενος τοπρῶτον ἀπεστηρίξαο (90-91) γαίαν, Καὶ χειρῶν τελέθουσι τεῶν, Μάκαρ, οὐρανοὶ ἔργα Αὐτοὶ ἀποφθίσονται, ἀτάρ σύ μοι ἄφθιτος εἴης. Ειδόμενοι πέπλοισι παλαιγενέεσσιν όλοιντο. Πάντα δ' ἐναλλάξουσιν, ελισσόμενοι ἅτε φάρος Αὐτὸς δ' ἄφθιτό, ἐσσι, βίος δέ τοι οὔποτε λήξει. Δρηστήρων σέθεν υἷες αἰεὶ κλισίησι παρεῖεν, Καί σφεων οὐ λήξειεν ἐπιθύνουσα γενέθλη. ΨΑΛΜΟΣ ΡΒ΄. Υμνος Δαυΐδου δεύτερος ἀμφ' ἑκατόν. Θυμὲ, τεὸν Βασιλῆα διαμπερές αἰνετὰ μέλπε, Οὔνομα δ' οι μεν μέλπετ' ἀκήρατον έγκατα πάντα Θυμὲ, τεὸν Βασιλήα διαμπερὲς αἰνετὰ μέλπε, Μηδὲ θεοπρεπέων ἱερῶν τ' ἐπιλήθε᾽ ἀμοιβῶν. Παντοίης ἀνάμελπε κακοῤῥαφίης ἑλατῆρα Αἴνες παντοίων κρυερῶν ἰήτορα νούσων, Σε ο δυσαλεγέως φθιμένου φυτήρα βίοιο, *Ος ρ' ἐλεημοσύνῃσι καὶ οἰκτιρμοίσι πυκάζει ᾿Αλήκτοις ἀγαθοῖσι σέθεν καταθύμια ρέζει. Αὖθις ἀνηθήσειας ἅτ' αἱετὸς ὑψιπετήεις. Κλεινός "Αναξ ἐλεητὺν ἀεὶ δεδάηκε τελέσσαι, ᾿Αθανάτην πάντεσσι δικαιοσύνην ἀναφαίνων. Θεσπεσίας ἀνέφηνε σοφῷ Μωσῆι κελεύθους, Υιάσιν αἰγλήεντος αἱὲν νέον Ισραήλου. Οικτίρμων μετὰ πᾶσι πέλει θεὸς ἠδ᾽ ἐλεήμων, Ἡγητὴρ ἐλέου καὶ ἠπιόθυμος ἐτύχθη. Οὐκ αἰεὶ κρυόεντα κότον στέρνοισιν ἐρύξει Οὐδ᾽ ἡμῖν ἐτέλεσσεν ἐπάξια δυσφροσυνάων, Πικρὸν ἐν ἀμπλακίῃ βαρυπήμονι μισθὸν ἐπάζων. ᾿Αλλ' ὅσον ἀστερόεις μέγας ουρανός ἐστ᾽ ἀπὸ γαίης, Τόσσον ἀντέξησεν "Αναξ ἐλεητὺν ἐρίθοις. Οππόσον ἀντολίαι δύσιος γεγάασιν ἄνευθεν, Τόσσον δυσνομίας μερόπων μεθέηκε φέρεσθαι. Ὡς δὲ πατὴρ παίδεσσιν τὴν φρένα μείλιχον ίσχει, Ως δὲ Θεὸς θεράποντας ἑοὺς οἰκτίσσατο θυμῷ Εγνω γὰρ Θεὸς ἔργμα τόπερ τεκτήνατο χερσί. Μνῆσαι, Παμβασιλεῦ, ὅτι τοι κόνις εἰμὲν ἀφαυρή. Ανδρομέη χόρτῳ πανομοίιός έστι βιώνη, Ανθεσιν ἴσ᾽ ἔρπουσα μινυνθαδίοισιν ἀρούρης, "Η ψυχῆς πταμένης μελέων ἐξέφθιτο πᾶσα, Οὐδὲ τόπον βλεφάροισιν ἐὸν γνοίη κεν ἰδοῦσα. Εὖ ἔλεος Βασιλῆος ἀεὶ τρομέουσιν ὀπηδεί, Καί σφεων υἱῶν οἷσι μεθ' υἱέας αἴσια ῥέξει, Οἷς πέρι θεσπεσίη φυλακὴ μέλει ἁρμονιάων, Οὐδέ οἱ ἐξελάθοντο διαμπερές εννεσιάων. Οὐρανῷ ἀστερόεντι Μάκαρ τεκτήνατο θῶκον, Καί οἱ ἀνακτορίης κρατέει μέγα κύδος ἁπάντων.
col. 1467–1468page 54 of 83
PG 33:1467Οὔρεα μακροπόροις ελάφοις σκιόεντα μέμηλε Πέτροις ἡλιβάτοις περιθαρσέες εἰσὶ λαγωοί. Καιρῶν ἔμπορον αὐτὸς "Αναξ τεκτήναο μήνην. Ἠέλιος φαέθων σφετέρας ἐφράσσατο δυσμάς. Ορφνη ἀμείδητος σημήιον ἔπλετο νυκτός, Νὺξ δ' ἄρα θηροκόμος· φιλέουσι δὲ θηρία νύκτα, καὶ σκύμνοι μεμαῶτες ἀναγκαίην ἐπὶ θήρην, Σφωιτέρην θαλίην Θεόθεν διζήμενοι αἰεί. Μελίου ξυνάγερθεν ἐπὶ χθονί λαμπομένοιο, Καὶ λέχος ἐντύναντο παρὰ ξυλόχοισιν ἐοῖσιν. Αὐτὰρ ἀνὴρ παλίνορσος ἐὸν μετανίσσεται έργον, Εσπερίην καμάτοιο τέλος ποτιδέγμενος ώρην. Ως σέθεν ἀμφιβόητα, Μάκαρ, μεγαλίζεται έργα Πάνθ᾽ ἅμα θεσπεσίῃ σοφίῃ τεκτήνας, Ποιμήν. Χθὼν ἱερὴ βέβριθεν ἀμετρήτων σέθεν ἔργων, Κὗτος ἀπειρεσίης τε καὶ εὐρυχόροιο θαλάσσης. "Α πόσα το βρεμέθοντος εγείρεται ἑρπετὰ πόντου! Ζωά κε θηήσαιο μεμιγμένα μείζονα τυτθοῖς Ενθα πολυκλήισιν ὁδὸς νήεσσιν ἐτύχθη Ενθα δράκων ὂν πρὶν τεκτήναο παίγνιον εἶναι. Εἰς δὲ σὲ πάντα βλέπει δόμεναι φίλον εἶδας ἑκά [στῳ Πᾶς δ' ἄρα δωτίνην ἀγαθὴν ἐκ σεῖο κομίσσοι. Πάντα λίην γάνυται παλάμας ὅτε σεῖο πετάσσεις, Καὶ κλόνος αἰνὸς ἔχει, ὅτε σὴν στρέψειας όπωπήν. θυμὸν ἀπαινυμένοιο σέθεν θνήσκουσι δαμέντες, Καὶ προτέρην φθινύθουσιν ἄφαρ περὶ μητέρα γαίαν. Εἰ δ᾽ ἄρα καὶ ψυχήν σφετέρην παλίνορσον σπάσο [σεις, Αὖθις ανηβώουσιν, ὅλη δ' ἀναλάμπεται αἶα. Εσται κῦδος Ανακτος, ἀεὶ παναγήρατον ἔσται Εργων ἀγλαΐῃσιν ἐῶν ἐπιτέρψεται Εσσήν. Χθὼν ὑπὸ μαρμαρυγῇσι τῆς ἐλελίζετ' όπωπῆς Τυτθὸν ἐφαψαμένοις σέθεν βρέμει ούρεα καπνῷ. Αὐτὰρ ἐγὼ Βασιλήα διαμπερές ὑμνοπολεύσω ᾿Αθάνατον μέλψαιμι πολύλλιτον, εἰσόκεν ἔρπω. Τερπόμενος γλυκερῆς μελεδήματα δέχνυσο μολπής Αλήκτοις Βασιλῆος ἐν εὐφροσύνῃσι χορεύσω. Πάμπαν ἀπολλήξειαν ατασθαλίης ὑποφῆται Ἐκ γαίης δ' ἀθέμιστος ὅλη παύσαιτο γενέθλη. ο Θυμέ, τεὸν Βασιλήα διαμπερὲς αἰνετὰ μέλπε. ΨΑΛΜΟΣ ΡΔ'. Τετράδος ἀλληλούια βοηθειών στρατιάων Ψαλμὸς ἑκατοστὸς καὶ τέτρατος τελέθει. Μέλψατε λισσόμενοι παναγήραον οὔνομ᾽ Ανακτος Εργα Θεοῦ δήμοις ἀγγείλατε παντοδαποῖσι. Μέλψατε, καὶ ψαλμοίς λιγέως φορμίζετ' "Ανακτα Θεία περιφραδέως ἀγορεύσατε θέσκελα έργα Ημέτερος πέλει αἶνος ἐπ' ἀθανάτῳ Βασιλῆι. Ητορ ἰαινέσθω διζήμενον αἰὲν "Ανακτα Δίζεσθε Βασιλῆα ὅθεν κράτος ύμμιν ετύχθη, Καί οἱ θεσπεσίην ίχνεύσατε πάντοτ᾽ ὀπωπήν. Θαυμασίων μνήσασθε ὅσων τεχνήσατο χερσί, Γλώσσης εὐδικίας σφετέρας τεράεσσιν ἐπηδούς. Αμῶες ἑοὶ γεγάασι φίλον γένος ᾿Αβραάμου
col. 1469–1470page 55 of 83
PG 33:1469Παῖδας Ἰακώβου προλελεγμένον εὕρετο λαόν. Αὐτὸς "Αναξ μετὰ πᾶσι δικαιοσύνην ἀναφαίνει Νωλεμέως σφετέρων ἐμνήσατο συνθεσιάων, Μῦθόν θ' όν γενεῇς ἐνετείλατο χιλιάδεσσι, Ὃν μεμαώς κατένευσεν ἐῷ πάρος ᾿Αβραάμῳ, Ἰσαάκῳ θεράποντι φίλῳ μέγαν όρκον ομόσσαι (96-97), Ον πρὶν Ἰακώβῳ πινυτῷ θέσπιζε τελέσσαι, Συνθεσίην ἁλίαστον ὑπέσχετο δ' Ισραήλῳ, Γαίαν όλην δόμεναί οἱ ὑποσχόμενος Χανσάμου, Υμετέρου διαμετρήσας σχοινίσματα κλήρου. Τῶν δ' ὀλίγιστος ἀριθμὸς ἔην, ὀλίγοι δ᾽ ἔσαν αὐτοί. Γαίης ναιετάοντες ἐπ' ἀλλοτρίης μετανάσται, Πολλάκις ἐξ ἑτέροιο μετέστιχον ἔθνεος ἔθνος Ἐκ δ' ἄρα κοιρανίης λαόν μετεκίαθον ἄλλον. Ούτινα σίντιν ἑασσεν ἐπὶ σφίσι χεῖρα κορύσσαι. 'Αλλ' ἔτι τῶνδ᾽ ἐδάμασσε χάριν Βασιλῆας ἐλέγχων. Ισχεσθ᾽ ἀντιθέων, τί νύ μευ σίνεσθ' ὑποφήτας; Πικρὸν λυμαντήρα καλέσσατο λιμὸν ἀρούρης Εὐφόρδου ξυνέαξε βίην φυσίζουν ἀκτῆς. Τῶν δ᾽ ἀγανὸν προέπεμψε σαόφρονα κηδεμονῆα, Ιώσηπός τε, "Αναξ, ὑπεδύσατο δούλιον ἦμαρ, 'Α! τότε πῶς μογέεσκεν ἀλυχτοπέδῃσι πεδηθείς; Πῶς δὲ πιεζομένην κραδίην δέδμητο σιδήρῳ; Εἰσόκεν ἔλπετο κεῖνος ἐῶν τέλος ἐσθλὸν ὀνείρων. Αὐτὸς ἐὸν θεράποντα Μακάρτατος ἔφλεγε μύθῳ. Ἐκ δεσμῶν μιν ἔλυσεν ἄναξ Νείλοιο κελεύσας Ηγητὴρ λαῶν σφετέρης μεθέηκεν ἀνάγκης, Οἶκον ἐπιτρέψας ὑπὸ νεύματι τοῖο φέρεσθαι, Καί μιν κοιρανίης ἔθετο κλυτὸν ἡγητῆρα Οφρα κεν οἶσι νόμοις προμάχους Νείλοιο διδάξῃ, Καί σφεων πρεσβυτάτην πινυτὴν τεύξεις γενέθλην. Ενθεν ἄρ᾽ Ἰσραῆλος ἐπ' Αιγυπτίην μόλε γαῖαν Χαμοῦ δ᾽ Ἰάκωβος ἀγακλέα νάσσατο χώρην. Αὐτὰρ "Αναξ ἔο λαὸν ἀνηέξησεν ἀγητὸν, Καί μιν δυσμενέων ἔθετο κρατερώτατον εἶναι. Οἱ δ' ἄρα λυμήναντο πάλιν θεοτερπέα δῆμον, Ηθεα θεσπεσίοισιν ἐπαλλάξαντες ἐρίθοις. Τοῖς δὲ θεὸς θεράποντα πολύφρονα Μωσέα πέμ ίψας, ᾿Αντίθεόν τ' 'Ααρώνα ὅς οἱ προλελεγμένος δεν, Οἷσιν ἀριπρεπέως παρακάτθετο σήματα βουλῆς Καὶ τεράων Χαμοίο βίην κατὰ γαῖαν ἄνυσσε. Ενθ' όρφνην προέηκεν ὑπὲρ Νειλωίδα γαίαν Οἱ δ' ἐπέων βούλευον εναντία πικρὰ Θεοῖο. Τοῖσιν ὕδωρ ἔτρεψε, δαφοινεόν αἷμα τελέσσας, Ιχθύας αὖ κατέπεφνε μελαμβαφέος ποταμοίο. Χθὼν ὑδατοτραφέων βατράχων ἀνέτειλε γενέθληνε Δώμασι θωρήχθησαν ἐρισθενέων βασιλήων. Εἶπε δὲ, καὶ κυνόμυια μετέστιχε δώματ' ἄνακτος, Καὶ σκνίφες διέπερθον ὅλης κλυτὰ δώματα γαίης. (96-97) Ομόσσαι. ομόσσας.
col. 1471–1472page 56 of 83
PG 33:1471(98-99) Ὑπ' όμβροτόκων. ἀπ' ἐμβρ. Μιμνήσκει. μιμνήσκιο. Η Ψυχρὴ ὑπ' όμβροτόκων (98-99) νεφέων κελάρυξε [ χάλαζα, Καὶ φλὸξ γαῖαν ἔδουσα βοηθόος ἦλθε χαλάζης. Ημερίδας μὲν ὅλεσσεν, ἀπεφθίνοντο δὲ συκαῖ, Καί σφεων ἀνθεμόεντα κατέκλασε δένδρεα γαίης. Εἶπε, καὶ ἀμμώωσα μετέσσυτο νήχυτος ἀκρὶς, Καὶ βροῦχος πολύθεστος ἀμετρήτοισιν ἐρωαῖς, Οἱ χθονὸς ἐξαλάπαξαν ὅλην πολυανθέα ποίην. 'Α πῶς πρωτοτόκων ὀλοφύρατο πότμον ἕκαστος, Θάπτων οἰχομένης γενεής πρωτάγριον θην Χρυσῷ δὲ βρίθοντα καὶ ἀργύρῳ ἐξαγε λαόν, Οὐδέ τιν' ἠπεδανὸν μεταδήμιον εἶχον ἑταῖρον. 'Α πῶς νισσομένων ἐχάρη Νειλως άρουρα! Πάντες γὰρ βεβόληντο δυσαλθέϊ δείματι θυμῷ. Ἐκπετάσας νεφέλην σκιερὴν ἡγήσατο λαοῦ, Καὶ πυρὶ παννυχίην κέδασεν διανήχυτον όρφνην. Ἦλθε μάλ' αἰτίζουσιν ἀπείριτος όρτυγομήτρα Αρτου δ' οὐρανίου σφέτερον εμπλήσατο θυμόν. Ρηξάμενος πέτρην, ῥοθίων ἐξήγαγε χεῦμα, Καὶ ποταμοὶ δαπέδοισι βίῃ κελάρυζον ἀνύδροις. Μνήσατο γὰρ κατὰ θυμὸν ὑποσχεσίης ερατεινῆς, Ην πρὶν "Αναξ κατένευσεν ἐῷ πάρος Αβραάμψ Τούνεκα τιμήεντα γεγηθότα ῥύσατο λαόν, Εὐφροσύνῃ θεράποντας ἀεξομένους ξυναγείρας. Χώρας δέ σφισι δῶκε πολυσπερέων γενεάων, Καὶ λαῶν ἑτέρων καμάτους διεμοιρήσαντο, Οφρα δικαιοσύνης μνησαίατο πάντοτε θείης, Καὶ νόμον ἰχνεύσωσιν ἐπουρανίου Βασιλῆος. ΨΑΛΜΟΣ ΡΕ'. Πέμπτος δδ' ἀλληλούια βοηθειών στρατιων. Λαοὶ, μειλιχίην αναμέλψατε Παμβασιλῆος, Ούνεκα νωλεμέως σφετέρην ελεητὺν ἀέξει. Τίς σθένος ἀστυφέλικτον ἐμοῦ Βασιλῆος ἀείσοι, Καί οἱ παντοδαπῶν μερόπων βάλοι οὔασιν αἶνον; Ολβιοι εὐδικίης μεμελημένοι άνδρες έασσιν, Οἷσι δικαιοσύνη καταχείριος αἰὲν ἐτύχθη. Λαοῦ ἐπ᾿ εὐδικίῃ μιμνήσκει σῶν ἱκετάων, Καὶ κλεινόν σεο φέγγος επίσκοπον ἄμμιν ἐπάζας. Σῇσι διοπτεύσωμεν ἐνηείῃσιν ἀρίστους, Ἔθνεος εὐφροσύνῃσι τεοῦ κεχαρησόμεθ' ήτορ, ᾿Αθανάτου κλήροιο συνήορον αίνον ἔχοντες. Νωιτέροις τοκέεσσιν ὁμῶς ἀλιτήμονες είμεν, Δυσνομίας ρέξαντες ἀθεσμοτάτοισιν ἐπ' ἔργοις. θαυμασίων ἐγένοντο τεῶν ἀδαήμονες αὕτως, Οὐδὲ νόῳ σκέψαντο τῆς ἐλεητύος ἐσμόν. Πικρὰ νόῳ πνώοντες ἔτι κατά πόντον Ερυθρόν, Αλλ' ἔμπης ἐσάωθεν τοῦ Βασιλῆος ἀρωγῇ, Κάρτος ἵν' ᾿Αθανάτοιο μέγα γνώωσι καὶ ἄλλοι. Κελλόμενος τέρσηνεν "Αναξ διὰ πόντον Ερυθρόν, Βυσσόθι δ' ἡγεμόνευεν ἐρημαίῃ ἅτε χώρῃ, Καί σφεας εξεσάωσεν ὑπ' ἐχθομένων ολετήρων, Δυσμενέων δ' ἐξείλετ᾽ ἐλεύθερον ήμαρ οπάσσας. Αντιβίους ἐκάλυψε βαθύρροον οίδμα θαλάσσης, Οὐδέ τις ἐκ δηίων ναέτης μόλεν ἄγγελος ἄλλοις. Πνώοντες. πνείοντες. Επιτ. Ὑπ' ἐχθομένων. ἀπ' ἐχθ.
col. 1475–1476page 57 of 83
PG 33:1475Οπόμενός περ. διόμενοί περ. Α. Εἰδώλοις ῥέζοντες ὑπερφιάλου Χαναάμου. Αἵματι δ' ὀλλυμένων Ερυθραίνετο πάντοθεν αἷα, Μαψιδίως ἔργοισι μιαινομένη στυγεροῖσι, Μαχλοσύνῃ τ' ὀλοῇ· μάλα γάρ σφισιν ὧδε μεμήλει. Αὐτὰρ ὁ μήνιε πάμπαν "Αναξ κακοεργέτ λαῷ, Κλήρου οδυσσάμενος σφετέρου υπερήφανον ύβριν. Δυσμενέων παλάμησι φίλους θεράποντας ἔδωκε, Κοιρανίην σφετέροισιν τὴν δηίοισιν ὀπάσσας. Αντιβίων ὀλοῇσιν ὑπεδμήθησαν ἀνάγκῃς. Οὐτιδανοὶ παλάμῃσιν ὑπ' ἀλλοτρίῃσι πεσόντες, Πολλάκις ἐξεσάωθεν διόμενός περ ὀλέσσαι. Οἱ δὲ νόῳ στυγερῷ πλέον ἤκαχον ἢ πρὶν "Ανακτα, Αὐχένα δυσνομίῃσιν ὑποδμηθέντες ἑῇσιν. Ως ίδε τειρομένους, αφετέρου περιφείδετο λαοῦ Λισσομένους δ' ἐλέησεν, ἑῶν δ᾽ ἐπάκουσε λιτάων. Αὐτίκα γὰρ σφετέρων ἐμνήσατο συνθεσιάων Νικηθεὶς δ' ἐλέῳ, προτέρης ἀπεπαύετο βουλῆς. Θαῦμά μ' ἔχει, πῶς θυμὸν ἑὸν πρήΰνεν 'Ανάκτωρ, Καί σφεας οἰκτίσσαντο πάρος ληίστορες ἄνδρες. Ημέας, ὦ Βασιλεῦ πανυπέρτατε, ῥεῖα σαώσοις, Πάντοθεν ἀθροίζων, ἵνα περ κεκεδάσμεθα δήμων Οφρα σευ εσσυμένως ἀναμέλψομεν οὔνομα θεῖον, Σῇσι μέγα φρονέοντες ἀριπρεπέεσσιν ἀοιδαῖς. Αἰνετὸς αἰὲν "Αναξ πέλεται κλυτὸς Ἰσραήλου, Ἐκ γενεῆς γενεήνδε διαμπερές ήματα πάντα. Σὺν δ' ἐρέει πᾶς δῆμος, Ἐτήτυμον ὧδε γενέσθω. ΨΑΛΜΟΣ ΡΓ'. Εκτος δδ' ἀλληλούια βοηθειών στρατιάων. Λαοὶ, μειλιχίην ἀναμέλψατε Παμβασιλῆος, Ούνεκα νωλεμέως σφετέρην ελεητὸν ἀέξει. Βαζόντων Θεὸς οἶσιν ἐλεύθερον ώπασεν ἦμαρ, Οὓς ποτε δυσμενέων κρατερῆς ἀπελύσατο χειρός. Ἐκ δὲ πολυσπερέων ξυναγείρατο δεῦρο πολίων, Τοὺς μὲν ἀπ' ἀντολίης, τοὺς δ᾽ ἑσπερίης ἀπὸ γαίης, Αλλους δ' ἐκ βορέαο καὶ ἀτρυγέτοιο θαλάσσης Πλαζομένους ἀνὰ χῶρον ἀπείριτον αἷον ἐρήμου, Οὐδ᾽ εἶχον σφετέρης πόλιος σκέψασθαι ἀταρπόν. Δίψῃ δὲ φθινύθεσκον ὁμοῦ καὶ νηλέϊ λιμῷ, Ἐκ δ' ὀλιγηπελίης σφέτερος κατετήκετο θυμός. Ἂν δὲ Θεὸν βοάασκον, όρινόμενοι φρένα μόχθοις Αὐτὰρ ἀναγκαίης Βασιλεύς σφεας ἔξελε πάσης Ἰθείην δ' ἀνέφαινε μετὰ τρίβον ἡγεμονεύων, Ἰθείην δ' φίλον πτολίεθρον ὅπερ ποθέεσκον ἔκωνται. Οίκτιρμοί Βασιλῆος, τὴν ἀναμέλψατ' ἐρωὴν,
col. 1477–1478page 58 of 83
PG 33:1477Καί οἱ θέσκελα ἔργα μέλοι μεροπηίδι φύτλῃ Ούνεκα δευομένη ψυχή πόρε δόρπον ἑτοῖμον, Πειναλέον τ' ἀγαθοῖσιν ὑπεστηρίξατο θυμόν, Ἑζομένους θανάτοιο ποτὶ κνέφαϊ σκιόεντος, Ελλομένους πενίη τε, σιδηρείοισί τε δεσμοῖς Οἱ δὲ νόῳ στυγερῷ Θεοῦ ἤκαχον ἢ πρὶν ἀνωγάς, Μαψιδίως ἐρέθοντες ἐὴν ἐρικυδέα βουλήν. Ενθεν ὑπ' ἀπρήκτου καμάτου δέδμηντο καὶ ἄτης, Οὐδέ τις ἀδρανίης ἐπιτάῤῥοθος ήλυθεν αὐτοῖς. Ἂν δὲ Θεὸν βοάασκον, όρινόμενοι φρένα μόχθοις Αὐτὰρ ἀναγκαίης Βασιλεύς σφεας Εξελε πάσης Ἐκ δ' ἄγαγε κνέφαός τε καὶ ἐκ θανάτοιο βερέθρων, Ρηξάμενος μελέων κρατερὸν καὶ ἀτειρέα δεσμόν. Οἰκτιρμοί Βασιλῆος, ἐὴν ἀναμέλψατ᾽ ἐρωὴν, Καί οἱ θέσκελα ἔργα μέλοι μεροπηίδι φύτλῃ Ούνεκα χαλκείων δύναμιν διέπερσε πυλάων, Εὐτύκτους δ' ἀδάμαντος άφαρ ξυνέαξεν ὀχῆας, Πάντας ἀφαρπάξας μογερῆς κακότητος ὁδοῖο. Ούνεκα δυσσεβίης παρελεγχέα μώμον ἐφεῦρον, θυμῷ ἀποπτύξαντες όλην θρεψήνομα δαῖτα, Ψυχροπόρου θανάτοιο κατήλυθον ἄχρι πυλάων. Αν δὲ Θεὸν βοάασκον, ὁρινόμενοι φρένα μόχθοις Αὐτὰρ ἀναγκαίης Βασιλεύς σφεας Εξελε πάσης Τειρομένους ἠκέσσαθ᾽ ἐόν σφισι θυμὸν ἰήνας, Θυμοβόρου δ' ἀπέλυσε καταφθινύθοντας ἀνίης. Οἰκτιρμοί Βασιλῆος, ἐὴν ἀναμέλψατ' ἐρωὴν, Καί οἱ θέσκελα ἔργα μέλοι μεροπηίδι φύτλῃ. Ρεζόντων Βασιλῆι θύος μολπῇσι μεμηλός Βαζόντων δέ οἱ ἔργα ναῳ κεχαρηότες ἐσθλῷ. Ναυτίλοι οἷσι μέμηλε βίη νηές τε θαλάσσης, Οἷσι πόνος διὰ κῦμα καὶ ἄσπετον όρνυται ὕδωρ, Ομμασι θηήσαντο πολύφρονος ἔργα Θεοίο, Καί οἱ θέσκελα πάντα θαλασσοπόρους μετ' ἀβύσσους. Κελλομένου Βασιλῆος ἀθέσφατος ώρτο καταΐξ, θῦνε δὲ κυρτωθέντα μετήορα κύματα πόντου. Φαίης οὐρανὸν εὐρὺν ἄφαρ μίσγεσθαι ἀδύσσῳ. Τῶν δὲ πολυσμαράγῳ κατετήκετο θυμὸς ἀνίῃ Πάντας δὲ κλόνος εἷλεν, ὅπως πεπεδημένον οίνῳ Ναυτιλίης δ' ἐλάθοντο, σοφὴ δ' οὐ φαίνετο τέχνη. Αν δὲ Θεὸν βοάασκον, όρινόμενοι φρένα μόχθοις Αὐτὰρ ἀναγκαίης Βασιλεύς σφεας Εξελε πάσης Αὐτίκα δ' εἰς αὕρην προτέρην μετέθηκε θύελλαν Αὖθις δ' εὐσταθεί μειλίσσετο κύματα σιγῇ, Εὐφροσύνη δ' έλε πάντας, ὅπως ἴδον εὔδιον ὕδωρ, Εἰς λιμένα σπεύδοντας ὑπ' ἐννεσίῃσι Θεοίο. Οίκτιρμοί Βασιλῆος, ἐὴν ἀναμέλψατ' ἐρωὴν, Καί οἱ θέσκελα έργα μέλοι μεροπηίδι φύτλῃ.
col. 1481–1482page 59 of 83
PG 33:1481Τειρομένοις ἐπίκουρος, Αναξ, ἀναφανδὰ φανείης Αμμι δὲ μαψίδιον μερόπων φάος ἐγγυαλίζοι Ἐν κρατερῷ Βασιλῆι βίην τελέσωμεν ἑτοίμην, Δυσμενέων ἔκπαγλον ὑπερβασίην ἀθερίζει. ΨΑΛΜΟΣ ΡΗ. Δαυΐδου λιγυρόν μέλος ὄγδοον ἀμφ' ἑκατοστῷ. Αἶνον ἐμὸν μὴ πάγχυ, Μάκαρ, σιγῇ παρελάσσῃς Αμφ᾿ ἐμοὶ ὡς δόλιον χαίνει στόμα δεινὸς ἀλείτης. Θηξάμενοι γλώσσας με κακηγορέεσκον ἀνιγρὰς, Καὶ μύθοις στυγεροῖσι πεποιθότες ερέθοντο, Μαψιδίως τ' ὀλοὴν ἐπὶ φύλοπιν ὡπλίζοντο Οὓς φιλέειν δοκέεσκον, ἐμοὶ κακὰ μᾶλλον ἔραπτον. Αὐτὰρ ἐγὼ λιτάνευον ἐς οὐρανὸν ὄμμα τιταίνων. Αντ' εὐεργεσίης ὀλοὰς δόσαν ἄμμιν ἀνίας, ᾿Αντὶ δὲ νωιτέρης φιλίης κακὸν ἔχθος έλοντο. Τοῖο καθηγητῆρα πόροις κακοεργέα φῶτα Διάβολος δ' ἄρα οἱ σταθερὸς ἐν δεξιᾷ μίμνοι. Κρινόμενος ψήφοισι δίκης, δεδμημένος ἔλθοι Εὐχωλὴ δ' ολοή οἱ ἀτάσθαλος αἶψα γενέσθω. Ηματά οἱ γενοίατ᾽ ὀλίγιστά τ' ἀνιηρά τε, Καί οἱ ἱροσύνην ἐρικυδέα δέξεται ἄλλος. Ορφανίη σφετέρους αλιτήμονας υἱας ἐρύξοι, Χηροσύνη δὲ δάμαρτα κακή μεθέπουσα πεδήσει Παίδες πτωχεύσουσι παρ' ἀλλοδαποῖς μετανάσται Οὔδεος ἐξελάοιντο φίλου ἀέκοντες ἀνάγκῃ. Πάντα οἱ ὅσσα πέλονται ἀνιχνεύσεις δανειστής, Καὶ σφετέρων καμάτων ἀλλότριοι ἅρπαγες εἶεν. Μή οἱ δευομένων ἐπιτάῤῥοθος ἄλλοθεν ἔλθοι, Μηδέ οἱ ὀρφανικήν τις ἐποικτίσσαιτο γενέθλην. Εσται οι φίλα τέκνα κακοῦ μέλπηθρον ὀλέθρου, Οὔνομ᾽ ἄῖστον ἄπυστον ἐπ' ήματι πάμπαν ὀλέσσει. 'Αντα Θεοῦ κακίη σφετέρων μνήσαιτο τοκήων, Μηδέ οἱ ἀμπλακίη στυγερῆς παύσοιτο τεκούσης. Λωδητοὶ Βασιλῆος ἀεὶ κατέναντα μενόντων, Καί σφεων ἐκ γαίης ἀγαθῆς μνημήιον έρβοι. Οὐ γὰρ ἐπεμνήσθη ελεητύος ἄξια ρέξαι, Ακτέανον καὶ πτωχὸν ἀτάσθαλος ἄνδρα διώκων, Φῶτα λιλαιόμενος βαρυώδυνον ἐξεναρίξα.. Ην δὲ λίην ἀγάπαζε, θεῶς δέξαιτο κατάραν Εὐλογίην ἔστυξε, φύγεν δέ ἐ τῆλε τραπεῖσα. Αρὴν οὐλομένην ικέλην ἐνεδύσατο πέπλῳ, Οἷα δὲ διψώοντι επήλυθεν ἔγκασιν ὕδωρ, Οστέα πιαίνουσα κατὰ χρέος ήΰτ' ἔλαιον ᾿Αντὶ δ' ἀναγκαίου μιν ἐπὶ χρεος εἵματος ἴσγοι, Καὶ ζώνης σφετέρης ἣν ζώννυται αἱὲν ἐπ' ἔργῳ. Μισθὸς ὁδ᾽ οἷς Βασιλῆι κακηγορέειν με μέμηλεν, Οἷς τε μέλει ψυχῇ μευ ἀπείριτα κήδεα τεύχειν. ᾿Αλλὰ σύ, Παμβασιλεῦ, μοι ἄκος σέθεν είνεκα τεύχος, Ούνεκα μειλιχίῃσι τεὴν ἐλεητὸν ὀφέλλοις. Ακτέανος καὶ πτωχὸς ἐγώ, σὺ δὲ μή με μεθείης. 'Εγγυαλίζοι. εγγυαλίζεις. Επιτ. Πεδήσει. πεδήσοι, πεδήσαι. 11. Βασιλῆι. βασιλήα. Μειλιχίησι. μειλιχίοισι.
col. 1483–1484page 60 of 83
PG 33:1483Ημέτερος μελέεσσιν ὀρίνεται ένδοθι θυμός Κλινομένῃ σκιῇ ἴσα νόῳ ἀλύεσκον ὀρινθείς Ακρίσιν αἰθερίῃσι πανείκελος ἐξετινάχθην Ἐδμήθην φίλα γυῖα τρέμων ὑπ' ἀνάλκιδι λιμῷ, Καὶ δέμας αἰγλήεντος ἀμείβετο νόσφιν ἐλαίου. Ενθεν ἅλις μετὰ πᾶσιν ἐγὼ μωμητὸς ἐτύχθην Ως μ᾽ ἴδον, ὡς κεφαλὴν δόνεον δολόεσσαν έκαστα. Αλλά, Μάκαρ, καλέοντι Θεὸς ἐπιτάῤῥοθος ἔλθοις, Καί μοι σὴν ἐλεητὺν, Αναξ, ἐπίκουρον ὁπάστοις " Οφρα τεῆς παλάμης ἀγαθὴν γνώωσιν ἀρωγὴν, "Ην τεῷ ὁρμαίνεσκες, Αναξ, θεράποντι τελέσσα Κεῖνοι ἐπαρήσονται, ἀτὰρ σύ μοι όλβια δοίης. Αἴσχος ἐπεγραμένοισιν ἐμοῖς δηίοισι γενέσθω Σεῖο δὲ τιμήεις θεράπων φρεσὶ πάντοθε χαίροι. Οἱ με κακηγορέοντες ἀεὶ δυσαίατο μῶμον, Οι Δίπλακι δὲ χλαίνῃ ἴκελον ψύθος ἀμφιβαλέσθων Αείσω μελέεσσιν ἀνὰ στόμα Παμβασιλήα, Καὶ πολέων ἀνὰ μέσσον ἐὸν κλέος ὑμνοπολεύσω Ούνεκα δεξιτερῆς ἐπιτάῤῥοθος ἦλθε πενιχροῦ, Οφρα κε θυμὸν ἐμὸν δηίων ἀπολύσειεν ἀνδρῶν. ΨΑΛΜΟΣ ΡΘ'. Δαυΐδου λιγυρὸν μέλος εἶνατον ἀμφ' ἑκατοστῷ Ησο, Θεῷ Θεὸς εἶπεν, ἐμῶν ἐς δεξιὰ θώκων, Ως κεν ὑπὸ θρῆνυν δηίους σέο ποσσὶ δαμάσσω. *Αφθιτος ἐκ Σιῶνος ἀμύμονα ῥάβδον άλλοι, Οφρα τεοῖς ἀνὰ μέσσον, Αναξ, δηίοισιν ἀνάστης. Σῆς ἀρχῆς μετὰ σεῖο πέλει κράτος ὡς πάρος εἶχες, Σῇσι μετ' ἀγλαΐῆς ὁσίων κλέος ἔμπεδον ἕξεις. Γαστρὸς καρπὸς ἐμῆς προ εωσφορου αὐτὸς ετύχθης. Ωμοσε πιστός Αναξ, σφετέρους δ' οὐ ψεύσεται όρο [κους" Εσσεαι ἀρητὴρ οἷος πέλε Μελχισεδῆκος. Δεξιτερής, "Αχραντε, ἔχεις πέλας ἀσπιδιώτην, *Ος ῥα κόπῳ βασιλῆας ἐπιχθονίους δαμάσαιτο. Φύλα Μάκαρ δικάσει, πλήσει δ' ἀναρήγματα δήμων, Καὶ πολέων κατὰ γαῖαν ἀποῤῥαίσειε κάρηνα. "Υδωρ χειμάρρου πίεται κλυτὸν οἶμον ὀδεύων, Ενθεν "Αναξ τιμῆεν ανυψώσεις κάρηνον. ΨΑΛΜΟΣ ΡΙ. Αφθιτον ἀλληλούϊα δεκὰς δ' ἔξυ ἀμφ' ἑκατοστῷ. ᾿Αλήκτῳ κραδίῃ, Βασιλεῦ, τὸν αἶνον ἀείσω, Ιθυνόων ὁσίων τε παρὰ κλισίησι φαειναῖς. ᾿Αθανάτου Βασιλῆος ἀεὶ περιώσια έργα, Βουλής παντοδαπῇσι μεμηλότα θεσπεσίησιν Αἶνος ἀεὶ Θεοῦ ἔργα πέλει καὶ ἀριπρεπές εὖχος Ἐκ γενεής γενεήνδε δικαιοσύνη το μίμνει. Θαυμασίων σφετέρων Βασιλεὺς ἐμνήσατο θυμῷ Οἰκτίρμων μετὰ πᾶσι Θεὸς πέλει ἠδ᾽ ἐλεήμων Δαῖτα φίλοις δμώεσσιν ἀγακλήεσσαν έδωκε.
col. 1485–1486page 61 of 83
PG 33:1485Νωλεμέως σφετέρων μεμνήσεται ἁρμονιάων Εργων ἡνορέην ἀγαθὴν διαπέφραδε λαῷ, Κλῆρον ἀρίζηλον μεμαώς δόμεναί σφισι δήμων, Εὐδικίην καὶ ἀληθείην εργάζεται αἰεί. Εννεσίαι Βασιλῆος ἀγακλέα πίστιν ἔχουσιν, Ἐκ γενεής γενεήνδε διαμπερὲς ἐστήριχθεν, Τυκταὶ ἀληθείῃ τε καὶ ἐθείῃσι μενοιναῖς. Λύτρον "Αναξ νημερτὲς ἐῷ δωρήσατο λαῷ. Πάντοτε συνθεσίην σφετέρην ενετείλατο Ποιμήν. Αχραντον φοβερόν τε Θεοῦ κλυτὸν οὔνομ᾽ ἐτύχθη. Αρχὴ ἐπουρανίου σοφίης πέλε δεῖμα Θεοῖο. Καὶ πινυτὴ μερόπεσσι πέλει σοφίης ὑποφήταις. Ἐκ γενεῆς γενεήνδε μένει Θεοῦ ἄφθιτος αἶνος. ΨΑΛΜΟΣ ΡΙΑ'. Πρῶτον ἐφ' ἑνδεκάτῃ δεκάδι μέλος ἀλληλούϊα. *Ολβιος ὃς πραπίδεσσι περιτρομέει Βασιλῆα, ᾿Αθανάτου γεραρῇσιν ὑπ' ἐννεσίῃσι μεμηλώς. Αλκῆεν κατὰ γαῖαν ἐὸν μένει αἷμα γενέθλης, *Ολβῳ ἰθυνόοισιν ὁμοῦ γενεῇσι τεθηλός. Οὐχ οἱ ἀπολλήξεις δόμων ἄφενός τε καὶ εὖχος, ᾿Αλλὰ καὶ εὐδικίησι διηνεκέεσσι χαρείη. Ἐξ όρφνης ἀνέτειλεν ἐπ' ιθυνόοις μέγα φέγγος. Οικτίρμων ὅσιός τε Θεὸς πέλει ἠδ᾽ ἐλεήμων. Μείλιχος ὃς δ᾽ ἔχρησεν ἀνὴρ ἑτέρους ελεαίρων, Ἐσμὸν ἐπιθύνων σφετέρων ἀγανόφρονα μύθωνο Οὔποτέ μιν μογεροίο κλόνος βιότοιο κιχείη. Νωλεμέως ὁσίου μνημήιον αἰνετὸν ἔσται Οὗ ποθ᾽ ὑποδδείσειεν αθέσμιον οὔασι φήμην. Αἰὲν ἔχει Βασιλῆος ἐπ' ἐλπίδι θυμὸν ἑτοιμον Ηνεκέως ἀδόνητον την στήριξε μενοινήν, Εἰσόκε δυσμενέων θηήσεται οἰκτὸν ὀπωπήν. ᾿Ακτεάνοις ἐκέδασσε χαριζόμενος βιότοιο. Εκ γενεῆς γενεήνδε δικαιοσύνη ἕο μίμνει Τιμῇ καὶ γεράεσσιν ἀειρόμενον κέρας ἕξει. Δερκόμενον τάδε μῆνις ἀτάσθαλον ἄνδρα χαλέψει, Τηκεδόνι τρίζοντα κακῇ φθονεροῖσιν ὁδοῦσιν Ιμερος αὖτ' ἀτέλεστος ἀτασθάλου ἀνδρὸς ὀλεῖται. ΨΑΛΜΟΣ ΡΙΒ'. Ενδεκάτης δεκάδος μετὰ δεύτερον ἀλληλούϊα. Αθάνατον Βασιλήα σοφοὶ ἀναμέλψατε παῖδες, Ούνομα τιμήεν κελαδήσατε Παμβασιλῆος. Ἔσσεται οὔνομα θεῖον ἀεὶ με μελημένον ὕμνοις, Καὶ νῦν, καὶ μετέπειτα διηνεκέεσσι γενέθλαις. Πελίου φαέθοντος ἀπ' ἀντολίης ἐπὶ δυσμάς, Οὔνομα τιμῆεν κελαδήσατε Παμβασιλῆος. Δήμων παντοδαπών Βασιλεὺς καθυπέρτερα ναίει, Καὶ κλέος οὐρανίων δαπέδων ὕπερ ἄφθιτον ἴσχει. Τις κρατερῷ Βασιλῆι πανείκελος ἄλλος ἐτύχθη; Ναιετάων ὑψηλὰ, ἀτὰρ χθαμαλώτατα λεύσσων. Γαϊάν τ' ὀφθαλμοῖσι καὶ οὐρανὸν ἀμφιπολεύων, *Ακτέανον δεδάηκεν ἀπὸ χθονὸς οἷος ἐγείρειν, Ἐκ κόπρου δὲ πενιχρὸν ἐπισταμένως ἀναείρει Οφρα καθηγητήρσιν ὁμὴν μετελεύσεται ἕδρην, Λαοῦ θεσπεσίοιο συνέμπορος ἡγεμονήων. Στείρῃ ναιετάειν ὃς δώματα δῶκεν ἀγητά, Μητέρα τιμήεσσαν ἀναλλομένην ἐπὶ τέκνοις.
col. 1489–1490page 62 of 83
PG 33:1489Αὐτὰρ γαῖαν ἔδωκεν ἔχειν μεροπηίδι φύτλῃ. Οι σε, Μάκαρ, νεκύων φθιμένων μέλψουσι γενέθλαι, Οὐδ᾽ ἐπὶ νερτερίους θανάτου στείχοντες ἀγυιάς Ἡμεῖς οἱ ζώοντες ἀνυμνήσωμεν "Ανακτα, Νῦν ἅμα καὶ μετέπειτα διηνεκέεσσι νενέθλαις. ΨΑΛΜΟΣ ΡΙΔ'. Ενδεκάτης δεκάδος μετὰ τέτρατον ἀλληλούια. Ικεσίης άΐοντος ἐμῆς ἀγάπησα Θεοίο, Ούνεκά μοι θείην ἀγαθήν τ' ἔκλινεν ἀκουὴν, Καί ὁ διηνεκέως ἐπιτάῤῥοθον ἐσθλὸν ἀείσω. Ωδίνες θανάτοιο λαθιφθόγγου με κατέσχον, Νερτερίου δ' άΐδαο μετέστιχον ἄμμε κυδοιμοί. Ριγεδανὴν ὀδύνην καὶ ἀτειρέα μόχθον ἐφεῦρον ᾿Αθανάτου δ᾽ ἐκάλεσσα πολύλλιτον οὔνομα Ανακτος Αφθιτε, θυμὸν ἐμὸν πεφοβημένον αξία σαώσεις. Ημέτερος Βασιλεὺς ὅσιος πέλει ἠδ᾽ ἐλεήμων, Ανδρομέῃ γενεῇ σφετέρην ἐλεητὺν ἀέξων Αἰεὶ νηπιάχοντα Θεὸς δεδάηκε φυλάσσειν. Καί με καταδμηθέντα σάω ζωαρκέτ χειρί θυμε, τί δηθύνεις μετὰ τὴν ἀνάπαυσιν ἱκέσθαι; Οὐχ ὁράτς, Θεὸς ὡς σε δυσαλθέος ἤρπασεν ἄτης; Καὶ γὰρ ἐμὸν θανάτοιο βαρύφρονα ῥύσατο θυμόν, Οφθαλμοὺς δὲ γόοιο, πόδας ἐξεῖλεν ὀλίσθου. Ζωόντων ἀνὰ χώρον άδων Βασιλῆς φανείην. ΨΑΛΜΟΣ ΡΙΕ'. Πέμπτον ἐφ' ἑνδεκάτῃ δεκάδι μέλος ἀλληλούϊα. Ατρεκέως ἐλάλησα Θεῷ βασιλῆι πιθήσας. Αὐτὰρ ἐγὼ θνητῶν γενόμην χθαμαλώτατος ἄλλων. Θαμνήσας μερόπων ψευδηγόρον εἶπα γενέθλην Τί χρέος ἐκ πολέων ών μοι πόρε Ποιμένι δοίην; Πώματος ἀχράντοιο δέπας χείρεσσι κομίσσω, Οὔνομα δ' Αθανάτοιο διηνεκέως λιτανεύσω. Πότμος ἑῶν ὁσίων γεραρός κατέναντα Θεοίο. Κέκλυθι, Παμβασιλεῦ, θεράπων δέ τοι εὔχομα: εἶναι Εἰμὶ τεὸς θεράπων, καὶ τῆς γόνος αμφιπόλοιο. Νωιτέρας έρρηξας ἀλυχτοπέδας αλεγεινάς. ᾿Αθανάτου ῥέξαιμι θύος μολπῇσι μεμηλός. Εὐχωλὰς Βασιλῆι ἐφειλομένας ἀποτίσω, Αὐλῆς εὐαγέεσσι φίλον κατὰ δῶμα Θεοῖο, Παντὸς δερκομένοιο θεουδέος ἀντία λαοῦ, Σείο, πολυκλή εσσ' Ἱερουσαλή, κατὰ μέσσον. ΨΑΛΜΟΣ ΡΙΓ'. Εκτον ἐφ' ἑνδεκάτῃ δεκάδι μέλος ἀλληλούια. Πάνθ' ἅμα Παμβασιλήα πολύθρια μέλψατε φύλα, Καί μιν ὁμοῦ σύμπαντες άδην κελαδήσατε λαοί Ούνεκεν ἄμμιν "Αναξ ἐλεήμονα μῆτιν ὀφέλλει, Καί οἱ ἀληθείη παναγήραος αἰὲν ἐτύχθη. ΨΑΛΜΟΣ ΡΙΖ'. Ενδεκάτης δεκάδος ἀμφ' ἔβδομον ἀλληλούϊα. Μέλψατέ μοι Βασιλῆα, ἐπεὶ τόδε καλὸν ἐτύχθη, Ούνεκα νωλεμέως σφετέρην ελεητὺν ἀέξει. Βαζέτω Ἰσραῆλος, ἐπεὶ τόδε καλὸν ἐτύχθη, Ούνεκα νωλεμέως σφετέρην ελεητὺν ἀέξει. Βαζέτω οίκος Αρῶνος, ἐπεὶ τόδε καλὸν ἐτύχθη Ούνεκα νωλεμέως σφετέρην ελεητὸν ἀέξει.
col. 1491–1492page 63 of 83
PG 33:1491Δμώες βάζετ' ῎Ανακτος, ἐπεὶ τόδε καλὸν ἐτύχθη Ούνεκα νωλεμέως σφετέρην ἐλεητὸν ἀέξει Τειρόμενος καλέεσκον ἐρισθενέτην Βασιλία Ἐκ δ᾽ ἀγαγὼν κακότητος ἐμὰς εύρυνε κελεύθους Αἰὲν "Αναξ ἄχραντος ἐμῆς ἐπίκουρος ἀνάγκης Οὔποθ᾽ ὑποδδείσαιμι, τί κεν βροτὸς ἄμμι τελέσσει. Αἰὲν ἐμῆς ἄχραντος "Αναξ ἐπίκουρος ἀνάγκης Αὐτὰρ ἐγὼ δηίων σφετέρων κακὸν ὄψομαι οἶτον. Φέρτερον ἀθανάτῳ πίσυνον Βασιλῆς βιώναι, Με μάτην βροτῷ ἀνδρὶ νόον περιθάρσυνον ἴσχειν, Η καθηγητῆσιν ἀμήχανον ἐλπίδα θέσθαι. Αμφί με κυκλώσαντο περισταδόν ἔθνεα πάντα Αὐτὰρ ἐγὼ σύμπαντας ἕλον Βασιλῆς πεποιθώς. ᾿Αμφὶ μὲ πυργωθέντες ἔχον περιηγές κύκλω Β. Αὐτὰρ ἐγὼ σύμπαντας ἔλον Βασιλῆι πεποιθώς. Πάντοθεν οἷά με σίμβλον ἐκυκλώσαντο μέλισσαι Ἔφλεχθεν ἅτε πυρσὸς ἐν αὐλαίησιν ἀκάνθαις Αὐτὰρ ἐγὼ σύμπαντας ἕλον Βασιλῆς πεποιθώς. Καί κε πέσ' ὠθηθείς, πρόμαχος δέ μοι ήλυθεν Έσ τήν. Αἶνος ἐμὸς καὶ κάρτος ἐπ' ἀθανάτῳ Βασιλῆς, Καί μοι ἀλεξίκακον κατεφαίνετο φέγγος ἑτοιμον. Τερπωλῆς φάεός τε βοὴ κλισίησι δικαίων. Δεξιτερή Βασιλῆς ἀγακλέα τευξεν ερωήν. Δεξιτερή κεφαλὴν ἐρικυδέα θῆκεν ἐμεῖο Δεξιτερή Βασιλήος ἀγακλέα τευξεν ἐρωήν. Οὔποτε τεθναίην, βιότου δέ μοι ἔσσεται ὥρη ᾿Αλλὰ περιφραδέως βασιλήα έργα βοήσω. ᾿Αθάνατος δάμασέν με φίλοις παιδεύμασι Ποιμήν ᾿Αλλ' οὔπως θανάτῳ με κακῷ μεθέηκε δαμήναι. Δεῦτέ μοι εὐδικίης νῦν οἴξατε πιστά θύρετρα Εἰς δ' ἐλθὼν Βασιλῆι πολύλλιτον ὕμνον ἀείσω. *Ηδε πύλη Βασιλῆος, ὁδὸς δ' ἀγαθοῖσι μελέσθω. *Αφθιτε, κυδαίνω σε, ἐμῆς ὅτι σύνθεο φωνῆς, Καί μοι ἀλεξίκακον προϋφαίνεο φέγγος ἑτοιμον. Τέκτονες ἂν νείκεσσαν ἐμωμήσαντό τε λᾶαν, *Ος δ' ἱερὴ διστῶν κεφαλή προφαίνετο τοίχων. Τήνδε Θεὸς παλάμῃσιν ἐδείματη τιμήεσσαν, Θηητὴ δὲ πέλει βροτέων κατεναντίον ὅσσων. Ήμαρ τοῦτο Θεὸς σφετέρῃς τεκτήνατο χερσὶν, Εὐφροσύνη μεράπεσσιν ὅπως καὶ χάρμα φανείη Εἰσαίων, Βασιλεῦ πανυπέρτατε, ρίμφα σαώσεις, Εἰσαίων ίθυνον ἐμὴν καταθύμιον οἶμον Ο Αἰνετὸς ὅς Βασιλῆος ἀφίξεται οὔνομ᾽ ἀείρων. 'Υμέας αἰνέομεν, Μάκαρος μεγάροιο μολόντες. Κλεινός "Αναξ ἀγαθός τε Θεὸς μερόπεσσι φαάνθη. Στέμμασι γηθόμενοι χλοερήν ξυναγείραθ' ἑορτὴν, Μέχρι θεοδμήτων κεράων βωμοῖο θυηλῆς Νωίτερος Θεός εσσι, ἐγὼ δέ τοι αἶνον ἀείσω Νωίτερος Θεός ἐσσι, ἐγὼ δέ σε ὑψόσ' ἀείρω. *Αφθιτε, κυδαίνω σε, ἐμῆς ὅτι σύνθεο φωνῆς, Καί μοι ἀλεξίκακον κατεφαίνεο φέγγος ἑτοιμον. Μέλψατέ μοι Βασιλῆα, ἐπεὶ τόδε καλὸν ἐτύχθη Ούνεκα νωλεμέως σφετέρην ελεητὸν ἀέξει ΨΑΛΜΟΣ ΡΙΠ. Ενδεκάτης δεκάδος ἀμφ' ὄγδοον ἀλληλούϊα. Λ'. Ολβιοι οίσι μέμηλεν ἀκήρατος αἱὲν ἀταρπὸς, Οἷς νέος ἱμείρεσκε Θεοῦ κατὰ θεσμὸν ὁδεύειν.
col. 1493–1494page 64 of 83
PG 33:1493Μαρτυρίας σφετέρας φρεσὶν ὅλειοι ἰχνεύεσκον, Παντοίῃ κραδίῃ διζήμενοι ἐσθλὸν ᾿Ανακτα. Οὐ γὰρ δυσνομίης στυγερῆς ὑποφήτορες ἄνδρες Ιχνεσιν ᾿Αθανάτοιο κατεστείβεσκον ἀταρπούς. Εμπεδον ἐννεσίης φυλακὴν ἐπετείλαο λαῷ. Είθε μοι εὖ μάλα πᾶσαι ἐπιθύνοιντο κέλευθοι, Οφρα του εὐδικίῃσιν ἀεὶ μεμελημένος εἴην. Και κε νόῳ προφύγοιμι βαρὺν καὶ ἐλεγχέα μῶμον, Εἴκεν ὑπ' ἐννεσίῃσι θεουδέσιν ὄμματα πήξω. Ιθυνόῳ κραδίῃ, Βασιλεῦ, τεὸν αἶνον ἀείσω, Είτε δικαιοσύνης θεοτερπέος ἔργα δαείην. Εὐδικίας πραπίδεσσι τεάς, Αχραντε, φυλάξω, Μή με διηνεκέως προλίποις, ἀγανώτατε Ποιμήν. Β. Πῶς νέος ἰθύνειεν ὁδὸν πεποτημένος ῃ, Εἰ μὴ ἐννεσίας Μάκαρος πραπίδεσσι φυλάξοι; Παντοίοις, Βασιλεῦ, σε νοήμασιν ἰχνεύεσκον Μή με τεῶν ἁπάνευθεν ἀπώσεαι εννεσιάων. Σεῖο, Μάκαρ, γλυκεροὺς ἐθέμην ἐν στήθεσι μύθους, Οφρα μὴ οὐλομένοισιν ἀτασθαλίῃσι δαμείην. Αἰνετός ἐστι, Μάκαρ, θεσμούς δέ με σεῖο διδάσκοις. Χείλεσιν ἡμετέροις στόματος σέθεν ἔφρασα θεσμούς Σεῖο τρίτῳ γήθησα, Μακάρτατε, μαρτυριάων, Οἷά τις ἐν στέρνοις επαγάλλεται εὐρεῖ πλούτῳ. Σῇσιν ὑπ' ἐννεσίῃσι περιφραδέως κελαδήσω, Και στο τιμήεσσαν ἀνιχνεύσαιμι κέλευθον. Σῇσιν ἐπ᾿ εὐδικίησι διηνεκέως μελετήσω, Οὐδὲ τεῶν ἱερῶν ἐπέων ἐπιλήσομαι αύτως. Γ. Αντὶ πόνων θεράποντι, Μάκαρ, σέο μισθὸν [ ὀπάζοις Ζήσομαι ἀθανάτων ἐπέων φρεσὶ κέρδος ἀέξων. Αχλὺν ἀπ' ὀφθαλμῶν σκέδασον, Μάκαρ, ἢ πρὶν ἐπε [πεν, Οφρα διοπτεύσαιμι τεῶν κλυτὰ θαύματα θεσμῶν. 'Αλλοδαποῦ βιότοιο μινυνθαδίην χθόνα ναίω Μή μεν ἀποκρύψῃς ἀγαθῶν χάριν εννεσιάων. Εὐδικίας ἐπόθησα τεὰς νόῳ ήματα πάντα. Οὐρανόθεν θέσπιζες ὑπερφιάλοισιν ὁμοκλήν. Λωδητοί μάλα σεῖο λελασμένοι ἐννεσιάων Μῶμον, "Αναξ, ἐλάσεις καὶ ὀνείδεα πολλὸν ἐμεῖο, Ούνεκα μαρτυρίας γεραράς σέθεν ἰχνεύεσκον. Αμφ' ἐμέθεν κελάδησαν ἐπεσβόλοι ἡγεμονίες, Αὐτὰρ ἐγὼ ἀνέμελπον ἐπ' εὐδικίῃσι τεῇσι. Μαρτυρίαι Βασιλῆος, ἐμεῦ μελεδήματα θυμοῦ Θεσμοί δ' ἐκγεγάασι τεοὶ βουλεύματ' ἐμεῖο. Δ'. Θυμὸς ἐμὸς δαπέδοισιν ἐλεγχίστοισι πελάσθη. Εμπα γε μὴν μύθοισι τεοῖς, "Αχραντε, βιῴην. Νωιτέρας ἐπάκουσας ἀπαγγέλλοντος ἀταρπούς. Ρίμφα δικαιοσύνην με, Μακάρτατε, σεῖο διδάσκοις. Εὐδικίης κλυτὸν οἶμον ἐμῷ παρακάτθεο θυμῷ Σοῖς δ' ἐπὶ θαυμασίοισι περιφραδέως κελαδήσω. θυμὸς ἐμὸς ἥμυσε, κακῇ βεβολημένος ἄτῃ ᾿Αλλὰ τεοῖς μύθοισιν, Αναξ, ἐμὸν ἦτορ ἐρείδοις. Ὑπ' ἐννεσίησι. ἐπ' ἐν. Εριτ.
col. 1495–1496page 65 of 83
PG 33:1495Οἶμον, "Αναξ, ἀθέμιστον ἐμεῦ ἀπάνευθεν ἐρύχοις, Ἐνθέσμοις δὲ τεοῖς θεσπίσμασιν ἄμμ' ελεαίροις. Οἶμον ἀληθείης καταθύμιον αἰὲν ἐφεῦρον, Οὐδὲ θεοπρεπέων λαθόμην σέθεν εὐδικιάων. Μή στο μαρτυρίῃσι πεποιθότα πάμπαν ἐλέγξῃς. Σῆς ὑποθημοσύνης ἀριδείκετον ἕδραμον οἶμον, Εἶτε μάλ' εὐρύνειας ἐμοῖς ἐν στήθεσι θυμόν. Ε΄. Σεῖο, Μάκαρ, μὲ δίδασκε τεῶν τρίβον εὐνομιάων, Καί μιν ἀνιχνεύσαιμι διηνεκέεσσι γενέθλαις. Δός μοι, "Αναξ, πινυτήν, ἵνα σευ νόμον ἐξερεείνω, Καί μιν ἀεὶ στέρνοισιν ἐφ' ἡμετέροισι φυλάξω. Εἰ δέ μοι ἡγεμόνευσας ἐπ᾿ εὐνομίῃσι τεῇσι, Πᾶσαν ἐμῆς πραπίδεσσι λιλαίομαι ἀμφιβαλέσθαι. Μαρτυρίῃς ἐμὸν ἦτορ ἐπικλίνοιτο τεῇσι, Μηδ' ἀκόρητον ἕλοιμι φιλοκτεανώτατον ὕβριν. Οφθαλμῶν ἀπέλασσον ἐμῶν κενεαυχέα λώβην. Σεῖο, Μάκαρ, ζήσαιμι φερεζοισι κελεύθοις Σῷ θεράποντι λόγον βεβριθότα δείματι τεύξοις. Οὗ πρὶν ὑποπτεύεσκον ὀνείδεος ἄμμε σαώσοις. Σεῦ ὅτι μειλιχίῃσι δίκης κεκερασμέναι εἰσὶ, Θυμῷ ἐπισπέρχω σέθεν ίμερον ἐννεσιάων Σεῖο δικαιοσύνην βιότου συνέριθον ἑλοίμην. Γ'. Θεσπεσίη μ' ἐλεητύς, Αναξ, σέθεν ἀμφικα [ λύπτο:. Σοῖσιν ἀλεξικάκοισι φάος μύθοισιν ἐπέσθω, Οφρα κεν ὑβριστῆρας ἀμείψομαι ᾗ θέμις ἐστίν Οὔνεκεν ἐλπωρὴν ἐθέμην μύθοισι τεοῖσι. Μή μευ ἀληθείην στόματός στο πάμπαν ἐρύξῃς Σεῖο γὰρ εὐθέσμοιο δικαιοσύνης πόθον ἴσχω, Καὶ νόμον αἰγλήεντα τεὸν πραπίδεσσι φυλάξω, Ἐκ γενεής γενεήνδε διαμπερές ήματα πάντα. Ενθεν ἄρ᾽ εὐρείῃσιν ἀεὶ προθέεσκον ἀταρποῖς, Ούνεκεν ἐννεσίην βασιλήιον ιχνεύεσκον Οὐδέ τιν' ἀζόμενος λαλεόν στο μαρτυρίῃσι. Πῶς δὲ μάλα θαύμαζον ἐμὴν τότε γλῶσσαν ἄνακτες; Οἷς ἀγάπαζες άδην μελεδήμασι θυμόν έφερσον, Καὶ σέθεν ἐννεσίῃς τάνυον παλάμας Ερατεινῇς, Σῇσιν ὑπ᾽ εὐνομίῃσι λιλαιόμενος φρένα βόσκον. Ζ΄. Μνώεό σου θεράποντος ἐπελπομένου στο μύ [θοις. Ηοε μευ ἀδρανίης παραμύθιον ἐσθλὸν ἐτύχθη, Οὔνεκ' ἀεί σεο μῦθος ἐμοὶ βίος ἔπλετο καλός. Αἰὲν ὑπερφίαλοι ἀθεμίστια τεκταίνοντο Αὐτὰρ ἐμὸς θεσμοῖσι τεοῖς νέος αἰὲν ἀρήρει. Αμπνύνθην σέο θυμόν, "Αναξ, θεσμοῖσι πετάσσας. Ητορ ὑπ' ἀδρανίης βεβολημένος ἐπτοίημαι Θεσμῶν εἰσορόων ἀγαθῶν σεο λυμαντήρας Θεσμῶν ὑμνοπόλευσα φίλων σέο πολλάκι μολπήν, Καί περ ἐν ὀθνείοισιν ἐὼν δαπέδοις μετανάστης. Ορφναίην ἀνὰ νύκτα παρεμνήσθην Βασιληος, ᾿Αθάνατον δ' ἐφύλαξα φίλοις ἐν στήθεσι θεσμόν Σεῖο τόδ' εὐδικίης ἀγαθῆς ἀντάξιον ἴσχω
col. 1497–1498page 66 of 83
PG 33:1497Η΄. Αἶσά μοι αὐτὸς ἔφυς, θεσμούς δέ σοι εἶπα φυ [ λάξαι. ᾿Αλήκτῳ κραδίῃ λιτόμην Βασιλῆος όπωπῆς, Πλαθί μοι, Βασιλεῦ, ἐπέων δέ σεν ἄξια ῥέξω. Καὶ γὰρ ἐπεφρασάμην καταθύμια σεῖο κελεύθοις Μαρτυρίης δ' έστρεψα τῆς σέθεν ἀγχόθι πέζας. Ενθεν ἑτοιμότατος γενόμην ἀδόνητος εών τις, Σῆς ὑποθημοσύνησιν ἔχειν μεμελημένον ἦτορ. Ιλλόμενος δολερῇσι δέμας σειρῇσιν ἀλιτρῶν, Οὐ σέθεν ἐνθέσμων λαθόμην φρεσὶν ἐννεσιάων. Αὐτὰρ ἐγὼ διὰ νύκτα μέσην ἔσπευδον ἀναστὰς Υμνῆσαι πραπίδεσσι δικαιοσύνης στο θεσμούς. Πάντων σεῖο, Μάκαρ, δμώων γε συνήορος τα, Οστοις ἐννεσίαι πεφυλαγμέναι εἰσὶ Θεοίς. Χθὼν ἐλεημοσύνης ἀγαθῆς βέβριθεν "Ανακτος. Σεῖο δικαιοσύνας ερικυδέας ἄμμε διδάσκοις. Θ'. Μειλιχίην θεράποντι τεῷ δωρήσαο μύθῳ. Μειλιχίην σοφίην τε τείν, Μάκαρ, άμμε διδάσκοις, Ούνεκεν ἐννεσίῃσι, Μάκαρ, θάρσησα τεῇσι. Πρίν με καταδμηθῆναι, ατασθαλίην ἐτέλεσσα Τούνεκα σοὺς ἐφύλαξα φίλοις εν στήθεσι μύθους. Με λιχός έσσι, Μάκαρ, σέο δ' εὐδικίας με διδάσκοις. Μόρις ὑπερφιάλων μοι ἀθέσφατος ἐξετανύσθη Αὐτὰρ ἀνιχνεύσαιμι σέθεν μελεδήματα θυμῷ. Στῆθος ἐὸν λευκῷ ίκελον ἐπέπηκτο γάλακτι Αὐτὰρ ἐμοί στο θεσμὸς ἀεὶ πραπίδεσσι με μήλει. ὡς ἀγαθὸν χθαμαλόν τε καὶ ἠπεδανόν με τετύχθαι Οφρα δικαιοσύνην ἐρικυδέα σεῖο δαείην. ὺς ἀγαθὸς στόματος βασιληίου ἔπλετο θεσμός, Χιλιάδων χρυσοῦ τε καὶ ἀργύρου ἄμμιν ἀμείνων. Ι. Σῇσι, Μάκαρ, γενόμην τε καὶ ἐπλάσθην παλά [μῃσι Δὸς δή μοι πινυτήν, βουλὰς ἵνα σεῖο δαείην. Δμώες δερκόμενοί με τεοὶ κεχαροίατο θυμῷ, Ονεκα σοῖς ἐπέεσσιν ἐμὰς συνέβησα μερίμνας. Αμφαδίην ἐνόησα δικαιοσύνης στο θεσμούς, Καί σεν ἀληθείῃ χθαμαλὸς καὶ ἄκικος ἐτύχθην. Σὴν ἐλεημοσύνην παραμύθιον ἄμμιν ὀπάσσοις, Καὶ μῦθον συμφράδμονα σε θεράποντι παράσχοις. Εξ με κατοικτείρειας, ὅπως ζήσαιμι πεποιθώς, Ούνεκά μοι μελέτη βασιλήιος έπλετο θεσμός. Αίσχος ὑπερφιάλοις, οἱ μοι παρὰ θεσμὸν ἔρεξαν Αὐτὰρ ἐγὼ περὶ σῇσιν ἐφημοσύνῃς κελαδήσω. Αμῶες ἐπιστρέψωσι τὴν τρομέοντες ἐρωὴν, Μαρτυρίας δεδαῶτες ἀριστο πόνου Βασιλῆος. Σῇσιν ἐφημοσύνῃς μευ ἀμώμητοι φρένες εἶεν, Οφρα κακῶν ἀπάνευθε καὶ αἴσχεος ἔκτοθεν εἴην. ΙΑ΄. Θεσπέσιον περὶ φέγγος ἐμὸς νόος ἐξετανύσθη, Συνθεσίης τ' ἀγαθῆς πόθεόν στο μῦθον ἀκοῦσαι. Αμφὶ τεῷ μύθῳ ἐμέθεν φθινύθεσκον όπωπαί, Βάζουσαι· Πότε δή μοι ἰὼν παραμύθιον εἴης; Ασκός όπως γενόμην χιονώδεος ἐγγύθι πάχνης
col. 1499–1500page 67 of 83
PG 33:1499᾿Αλλὰ δικαιοσύνης λαθόμην σέθεν οὔποτε θυμῷ. Εἰπε, τεοῦ θεράποντος όσος χρόνος ἐστὶ βίοιο Εἰ ποτέ μοι τίσειαν ἐπάξιον ὕβριν ἀλεῖται; Ανέρες ὑβρισταὶ ἀεσιφροσύνας ἀνέμελπον, Αλλ' οὐ σὸν κατὰ θεσμὸν ἔχον ψευδηγόρον οίμην. *Αφθιτοι ἐννεσίαι παναληθέος εἰσὶν ῎Ανακτος Οἱ δ' ἀδίκως μ' ἐδίωκον, ᾿Αναξ δ' ἐπιτάῤῥοθος εἴης, Καί κέ με πανσυδίῃ πέλασαν δαμάσαντες ἀρούρῃ Αὐτὰρ ἐγώ στο μίμνον ἐφημοσύνῃσι πεποιθώς. Αφθιτε, σῇ, Βασιλεῦ, ἐλεητύς καλὰ βιῴην, Και στο μαρτυρίας στόματος στέρνοισι φυλάξω. ΙΒ'. Ἐκ γενεής γενεήνδε νέμεις παναληθέα βουλήν. Ουρανῳ αστερόεντι μένει σέο πάντοτε μῦθος. Γαία, Μάκαρ, παλάμησι μένει σέο ῥιζωθεῖσα Πὼς δ' ἠριγένεια φέρει στο φέγγος ἀνωγῇ Σοὶ γὰρ ὑποδρήσσουσι τάπερ τεκτήναο χερσίν. Εἰ μή μοί σεο θεσμός την μελέδημα μερίμνης, Καί κεν ἀπεφθινόμην κρυερῷ καὶ ἀπευθεῖ πότμῳ. Οὔποτε θεσπεσίων ἐπιλήσομαι εὐνομιάων, Ενθεν ἐπεὶ βιότοιο τέλος κεχαρισμένον εὗρον. Εἰμὶ τεὸς θεράπων, σὺ δέ μοι κακὸν οἶτον ἀλάλκοις, Ούνεκεν ἐννεσίησιν ἀεὶ θάρσησα τεῇσι Μαψιδίως ὑπέμειναν ἀτασθάλλοντες ὀλέσσαι. Αὐτὰρ ἐγὼ ξυνέηκα χάριν στο μαρτυριάων Παντοίοις ἐνόησα τέλος πραπίδεσσι βίοιο Σὴν ὑποθημοσύνην, Βασιλεῦ, εὐρεῖαν ἀνέγνων. ΙΓ΄. Ως μάλα θεσμὸν ἐγὼ βασιλήιον ἀμφαγαπαζον, Καί μιν ἑλὼν στέρνοισι πανημαδὴν ὑμνοπολεύσω. Εννεσίην δηίων με τεὴν πλέον ἐξεδίδαξας Καὶ γὰρ ἐμὸν κτέρας ἐστὶ, διηνεκέως δέ με θάλπει. Εξατέ μοι, προτέρης σοφίης κοσμήτορες ἄνδρες, Εννεσίας ῎Ανακτος ἔχω μελεδήματα θυμοῦ Πρεσβυτέρων πινυτῆς πολὺ μείζονα μῆτιν ἐφεύρον, Μαρτυρίας κατὰ θυμὸν ἀνιχνεύων Βασιληος. Παντοίης ἀπέεργον ὁδοῦ κακουργέας ίχνος, Οφρα φίλον σέο μῦθον ἐμαῖς πραπίδεσσι φυλάξω. Εὐδικίην φρούρησα τεὴν ἀκλινές βουλῇ, Ο Σῆς ὑποθημοσύνης πεφοβημένος αἰὲν ἀγωγήν. Σὸν περὶ λευκανίην ἐπέων νόμον ἡδὺν ἐφεῦρον, Λαυρότερον γλυκερής μελικηρίδος ἄμμιν εόντα Πάντα μάλα ξυνέγκα τεῶν χάριν ἐννεσιάων, Ενθεν πᾶσαν ἄθεσμον ἀπεχθαίρεσκον ἀταρπόν. ΙΔ'. Λύχνος ἐμὸς σέο θεσμός, Αναξ, ποσὶν αἱὲν [ἐτύχθη. Αφθιτον ἡμετέροις καὶ ἀγήραον ίχνεσι φέγγος. άμεσα σῆς, Αχραντε, δίκης θέσπισμα φυλάξαι. Ἠπεδανὸς γενόμην, ἐπέεσσι δὲ τοῖσι βιύην. Γλώσσης ἡμετέρης καταθύμια καὶ σὺ κελεύοις, Καί με δικαιοσύνην ἐρικυδέα σεῖο διδάσκοις. Ητορ ἐμὸν παλάμησι διηνεκέως σέθεν ίσχω, Οὐδὲ σέθεν θεσμοῖο φερεζώοιο λαθοίμην.
col. 1501–1502page 68 of 83
PG 33:1501Αμμιν ἐτεκτήναντο λίνον κακομήχανοι άνδρες, Οὐδὲ τεῆς ἀπάνευθεν ἐφημοσύνης ἀλαλήμην. Μαρτυρίας Βασιλῆος ἕλον ζωαρκέα κλῆρον, Ούνεκα τερπωλὴ κραδίης γεγάασιν ἐμεῖο. Σάς, Μάκαρ, εὐδικίας κραδίη ποθέεσκον ἀνῦσαι, Ως κεν ἀμοιβαίοις ἀγαθοῖς ἐμὸν ἦτορ ἰαίνοις. ΙΕ΄. Θεσμὸν σὸν φιλέεσκον, ἀτὰρ στυγέεσκον ἀθέ [σμούς. ᾿Αλκαρ ἐμὸν τελέθεις, καὶ ἐμῆς ἐπιτάῤῥοθος ἀλκῆς. Ελπίδα κυδιάνειραν ἔχον σέο πάντοτε μύθοις. Είξατέ μοι, στυγερῶν ὑποφήτορες ἀμπλακιάων, Ως κεν ὀνιχνεύσαιμι Θεοῦ βασιλῆος ἐφετμάς. Αμφὶ τεοῖς ἐπέεσιν ἀρηγόνα χεῖρα τιταίνοις, Μηδὲ καταισχύνης με τεὴν δεδοκημένον ἀλκήν. Τειρομένῳ μοι ἄρηγε, Μακάρτατε, καί με σαώσοις Σεῖο δ' ἐπ᾽ εὐδικίησι διηνεκέως μελετήσω. Ευδικίην ἀθέριξας ἀπεχθαίροντας ἀλείτας, Ούνεκα δυσσεβέων ἐνθύμιόν ἐστιν ἀλιτρόν. Φτάμην σύμπαντας ἀλιτραίνοντας ἀθέσμους Τούνεκεν ἀμγαγάπησα χάριν σέο μαρτυριάων. Δείματι σῷ περίπηξον ἐμὸν δέμας οἷά περ ἤλοις Σῶν γὰρ ὑποτρομέω σθεναρόν κλέος εὐνομιάων 14'. Ευνομίην ἐτέλεσσα, δικαιοσύνην τ' ερατεινήν Μή με βιαζομένοισιν ἕλωρ καὶ κύρμα μεθείης. Εἰς ἀγαθὸν θεράποντα τεὸν, Πανυπέρτατε, μίμνοις, Μηδέ με νικήσωσι δίκῃ ψευδήγοροι άνδρες. Ομματά μου ποθέεσκον ἀλεξίκακόν στο φέγγος Και στο συνθεσίης ἀγανὸν καὶ ἀγακλέα μῦθον. Σῷ θεράποντι, Μάκαρ, ελεητύος ἄξια ῥέζοις, Και με δικαιοσύνην ἐρικυδέα σεῖο διδάσκοις. Εἰμὶ τεὸς θεράπων, σοφίην δέ μοι ἐγγυαλίζοις, Καί σου ἀναγνοίην μελεδήματα μαρτυριάων. Ωρη Παμβασιλῆι πολύλλιτον ἔργον ἀνῦσαι. Σείο κακοῤῥέκται κέδασαν ζωαρκέα θεσμών Τούνεκα σῶν ἐπόθησα μέγα κλέος ἐννεσιάων Χρυσοῦ ἀριπρεπέος τε τοπαζίου πολὺ μᾶλλον. Εννεσίης ἴθυνα τῆς νόον ἔνθεν ὀπηδόν, Παντοδαπήν ήχθηρα βίην, ἀδίκους τε κελεύθους. ΙΖ΄. Μαρτυρίας Βασιλῆος ἀεὶ περιθαμβέες εἰσί Τούνεκ' ἀνιχνεύεσκον ἐμῆς πραπίδεσσιν ἁπάσας. Σῶν ἐπέων χάρις ἄμμι βίην καὶ φέγγος ἀπάσσοι, Αἰεὶ νηπιάχων σοφίην πραπίδεσσι τιθεῖσα. Πνεῦμα χανών ὕψιστον ὑπὸ στέρνοισιν ἐδέγμην, Ούνεκα τῶν ποθέεσκον ἀεὶ κλέος ἐννεσιάων. Αμμι τὴν τανύσειας, Αναξ, ἐλεήμον ἐπωπήν, Ως θέμις εκτελέειν ἀγαπαζομένοισιν ἐρίθοις. Σοῖς μεν ἐπιθύνειας ἐπίδρομα βήματα μύθοις, Μηδὲ ἐλεγχήεσσα κακοῤῥαφίη με πεδήσῃ. Εκ ψευδηγορίης μερόπων ολους με σαώσοις, καὶ σέθεν ἐννεσίας ἀγαθὰς στέρνοισι φυλάξω. Δευομένῳ θεράποντι τεὴν ἀνάφηνον ἐπωπήν, Καί με δικαιοσύνην ἐρικυδέα σεῖο διδάσκοις. Δακρυόεντα κέλευθα φίλης προχέεσκον ἐπωπῆς, Ούνεκα θεσπεσίων ὑπερέδραμον ήθεα θεσμῶν. ΙΗ· Η δ' ὅσιος Βασιλεὺς σὺ, καὶ εὐθέα πάντα δικάζεις.
col. 1503–1504page 69 of 83
PG 33:15034. Σεῖο δικαιοσύνην ἐπετείλαν μαρτυρίῃσι, Καὶ σθένος ἀστυφέλικτον ἀληθείης Ερατεινής. Σεῖο θεοπρεπέων ἄχει κατατήκομαι οίκων Οὕνεκα σῶν ἐλάθοντο κακόφρονες ἐννεσιάων. Σεῖο πυριφλεγέθοντι πανείκελος ἔπλετο μύθος ᾿Αλλά μιν ὡς θεράπων κραδίῃ τεὸς ἀμφαγαπάζοι. Ἡβητὴρ τελέθω, καὶ ἐλεγχεις τις ἐτύχθην Αλλ' αἰεὶ πραπίδεσσι δικαιοσύνας σέο μέλπω. Σεῖο δικαιοσύνη παναγήραος ήματα πάντα, Καί σου ἀληθείη πινυτοῖς θεσμοῖσιν ἐπὴ δεῖ. Μόχθος με στυγερὸς καὶ ἀμήχανοι ἔσχον ἀνάγκαι Αλλ᾿ οὐδ᾽ ὡς λαθομην μελεδήματα σεῖο λιγαίνειν. Μαρτυρίας ὁσίων φορέεις ἐγκύμονας ἔργων, Δός μοι, "Αναξ, πινυτήν, βίοτος δέ μοι άρκιος εἴη. ΙΘ'. Ἐκ θυμοῦ βοάασκον, Ακήρατε, και με σα [σοις, Και στο μαρτυρίας ἀγαθὰς στέρνοισι φυλάξω. Προφθάμενος βοάασκον. Ακήρατε, νυκτὸς ἀμολγῷ, Ἐλπωρὴν Βασιλῆος ἐμὴν ἐπέεσσι πετάσσας. Ομματά μου προέκυψε θοῶς μετὰ καιρὸν ἕωθεν. Οφρα τεῶν ἑπέων μελεδήματα καλὰ βοήσω. Φωνῆς ἡμετέρης Ελεήμονι κέκλυθι θυμῷ, Σῇσιν ἐμὴν ἴθυνον ὑπ᾽ εὐδικίῃσιν ἀταρπόν. Δυσνομίην ἐλατῆρες ἐμοὶ συνέριθον ἔχεσκον Σεῖο δὲ τιμήεντα φύγον καὶ ἀγακλέα θεσμόν. Ἐγγύς, Αναξ, και σευ παναληθέες εἰσὶν ἀταρποί, Ἐξ εὐηγεσίης εδάην σέο μαρτυράων, Νωλεμέως ὅτι πιστὰ θεμείλια πήξαο πᾶσιν. Κ'. Αδρανίην μεν, Αναξ, ἐπιδέρκεο, και με σαώ [σοις Θεσμὸν ἐπεὶ πραπίδεσσι τεὸν μεμνημένος ἴσχω. Ρυσάμενος, Βασιλεῦ, μὲ, δίκην δικάσειας ἐμεῖο Ημετέρου βιότοιο τεὸς λόγος αἴτιος ἔστω Δυσσεβέων ἀπάνευθεν ἀλεξίκακόν σεο φέγγος Σεῖο γὰρ ἐξελάθοντο δικαιοσύνας ἐρεείνειν. Οἰκτιρμοί Βασιλῆος ἀπειρέσιοι γεγάασιν Σῇσιν ἐμὴν ἴθυνον ὑπ᾽ εὐδικίῃσιν ἀταρπόν. Ο Μυρίοι ἐξελάοντες ἐπιβρίθουσι με μόχθοις. Ἀλλ᾿ οὐδ' ὡς ἀπάνευθε τράπην σέο μαρτυριάων. Αφροσύνης θεράποντας ἰδὼν, κατατήκομα: ήτορ, Οἶσι νέος σέο μῦθον, ῎Αναξ, ἠρνεῖτο φυλάσσειν. Φράζει, ὅπως περὶ σῇσιν ἐφημοσύνης με μέλημαι. Ἐλπωρὴν βιότοιο τεὴν ἐλεητὸν ἑλοίμην. Σῶν μὲν ἀληθείην προστήσαν μητέρα μύθων, Τοῖσι δ' ἐπ᾽ εὐδικίας επετείλαο πάντοτε θεσμόν. ΚΑ'. Μαψιδίως μ' ἐδίωκον ἀναιδέες ἡγεμονίες" Πυριφλεγέθοντι. πυρί φλεγέθοντι.
col. 1505–1506page 70 of 83
PG 33:1505Μοῦνα δὲ σῶν τρομέεσκον ἐμῇ φρενὶ δείματα μύθων. Αμφὶ τεοῖς ἐπέεσσι φίλον κεχαρήσομαι ἦτορ, Ως τις ἀπαινύμενος δηίων ἄπο ληίδα πολλήν. Δυσνομίην ἔστυξα, τεὸν νόμον ἀμφαγαπάζων. Επτάκις ἡμάτιος τοι, "Αναξ, τεὸν ᾔνεσα κῦδος, Έργα δικαιοσύνης μεγαλαυχέα σεῖο λιγαίνων. Ειρήνη Βασιλῆος ὑποδρηστήρας ερύκοι, Οὐδέ τι νεῖκος ἔχουσι μετὰ σφίσιν ὁρμηθέντες. Σαν φάος ὠισάμην, σέο δ' ἐννεσίας ἐπόθησα Μαρτυρίας ἐφύλαξα τεὰς, ἀγάπησά τε θυμῷ Εννετίας ἐφύλαξα καὶ ἁρμονίας Ερατεινάς. Εγνως νωιτέρων κατεναντία τέρμα κελεύθων. ΚΒ'. Ικεσίη Βασιλῆος ἐμὴ προπάροιθεν ἱκέσθω Μύθων σῶν πινυτὴν ἀντάξιον ἄμμιν ἰάλλοις. Σεῦ, Μάκαρ, ἡμετέρων χάρις ίξεται ἄντα λιτάων Αλκτήρ μοι κακότητος ἀεί σεο μῦθος ἐπέστω Χείλεσιν εὐκελάδοισι μέλος φιλόμολπον ἀείσω, Είτε δικαιοσύνην μ' ἐρικυδέα σεῖο διδάξῃς. Γλῶσσα τεὸν φθέγξαιτο φίλον ζωαρκέα μῦθον, Εννεσίῃς ὅτι σῇσι δικαιοσύνην ἐκέρασσας. Δεξιτερήν τανύσειας, "Αναξ, σέο, και με σαώσοις Ούνεκα σῶν πραπίδεσσι λιλαίομαι ἐννεσιάων. Ἐκ θυμοῦ ποθέεσκον ἀλεξίκακόν σεο φέγγος Γλώσσῃ θεσμοσύνην βασιλήιον υμνοπολεύσω. Ζώοι θυμὸς ἐμεῖς, καί σευ κλυτὸν αἶνον ἀείσει Καὶ τέθεν εὐδικίῃσιν ἀεὶ μεμελημένος είην. Εἰροπόκου προβάτου καὶ ὀλωλότος ἴσον ἀλήθην. Μνήμονα σὸν θεράποντα τῆς ἴχνευσον ἀγωγῆς. ΨΑΛΜΟΣ ΡΙΘ'. Ενδεκάτη δεκὰς δε πρὸς εἰκάτην ἄφθιτος οἶμη, ᾠδὴ κλιμακόεσσα φερεζώων ἀναβαθμῶν. Τειρόμενος βοάασκον, ᾿Αναξ δ' ἐπάκουσε λιτάων. Χειλέων ἐξ ἀδίκων ἐμὸν, Αφθιτε, φύεο θυμόν, Μή με, Μάκαρ, γλώσσης δολίῃς μέλπηθρον ἑάσσῃς. Γλώσσῃ, Αναξ, δολερῇ τί νύ τις πόροι, ἢ τί προσ [έσται; Αλκήεντος ἔασι τεθηγμένοι αἱὲν οἶστο!, Θηροκόμου φλογεροίσιν ὁμῶς ἄνθραξιν ἐρήμου. Ὅμοι! ἐπεὶ μάλα δηρὸν ἐπὶ χθονὸς οἰκία ναίω, Κηδάρος καλύβῃσι συνέστια δώματα πήξας. Δηρὸν ναιετάασκον ἐπ' ἐθνείῃσιν ἀρούραις. Εἰρήνην μετὰ πᾶσι φιλοπτολέμοισι δίωκον Ες μόθον ὠτρύνοντο μάτην λαλέοντος ἐμεῖο ΨΑΛΜΟΣ ΡΚ'. Δωδεκάτη δεκάς ήδε, φερεζώων ἀναβαθμών. Ομματα δενδροκόμων ὀρέων ὑπερεξετάνισσα, ᾿Αλκὴν ἡμετέρης ποτιδέγμενος ἔνθεν ἀρωγῆς. Κάρτος ἐμὸν Βασιλῆς παρ' ἀλκήεντι τετύχθω, Ο; γαῖαν χλοερήν τε καὶ οὐρανὸν εὐρὺν ἔτευξεν. ᾿Αλλὰ φίλος μὴ σεῖο πόδα κλονέεσθαι ἑάσσῃ, Μηδέ σεν ἀγρύπνου φύλακος νόον ὕπνος ἐρύξῃ.
col. 1507–1508page 71 of 83
PG 33:1507Οὐ γὰρ νευστάζοντα λάβοι κάτα νήδυμος ύπνος Φρουρὸν ἀγακλήεντα πολύφρονος Ισραήλου. Δεξιτερήν στο χεῖρα Θεός σκεπάσειε φυλάσσων Οὐ σε πανημέριον φλέξει μένος ήελίοιο, Οὐδέ σε παννυχίη κεραὴ σίνοιτο σελήνη. Παντοίης κακότητος "Αναξ ἀπάνευθεν ἐρύκοι, Ψυχῆς σῆς ἀλέγων, ἵνα μήποτε ἄλγος ἐφεύροι. Αφθιτος εἰσελάοντα καὶ ἐξελάοντά σε θάλποι, Νῦν ἅμα καὶ μετέπειτα διηνεκέεσσι γενέθλαις. ΨΑΛΜΟΣ ΡΚΑ'. Δωδεκάτη δεκὰς ἤδε παλισσυτος ἐς μίαν οἴμην. ᾿Ανδρῶν ὡς πυθόμην, πολὺ δή, πολὺ θυμὸν ἰάνθην, Ενθ' Ἱερουσαλῆς ἱερᾶς ἀμφέσταμεν αυλάς Ἡ δέ οἱ οἷα πόλις τεκταίνετο τιμήεσσα Αμφὶ δέ μιν ξυνάγερθεν ὅσοι πέλας εἰσὶ θυραῖοι. Οἵ με Θεοῦ πρὸς δῶμα συνέμπορον εἶπον ἱκέσθαι. Κεῖθι γὰρ ὠτρύνοντο μολεῖν δυοκαίδεκα φυλας, Δήμων μαρτυρίη θεοτερπέος Ισραήλου Οφρα κεν ὑμνήσωσιν ἀκήρατον ούνομα θεῖον. Κεῖσε σοφαὶ πήγνυντο δίκῃ μεμελημέναι έδραι, Δαυΐδου ῥηξισθενέος μετὰ δώμασι θεκοι. Εἰρήνην Ιερουσαλῇ δίζεσθε βαθείην. Τούς σε, Μάκαρ, φιλέοντας ἀπειρέσιος μένει έλθες Ερχεσιν εὐπύργοισι πέλει φυσίζους όλβος. Αὐτοκασιγνήτων καὶ ἐμῶν χάριν, Αφθιθ', ἑταίρων, Εἰρήνην λαλέεσκον ἐγὼ σέθεν εἵνεκα βουλῆς Ενθα δὲ σεῖο δόμων πόθεον σέθεν δλβια πάντα. ΨΑΛΜΟΣ ΡΚΒ' Δωδεκάτη δεκὰς ἥδε, φέρει δ' ἅμα δεύτερον ὕμνον. Οφθαλμοὺς ἀνάειρα πρὸς οὐράνιον Βασιλῆα. Ως δ' ὁπότε δμώεσσι φάος μετὰ χερσὶν ἀνάκτων, Ὡς δ᾽ ὁπότ' ἀμφιπόλοιο φάος μετὰ χερσὶν ἀνάσσης, Νωίτερον, Μάκαρ, ὄμμα τῆς ἐπιμαίεται ἀλκῆς, Εἰσόκε δευομένοισι τεὴν ἐλεητὺν ὀρέξῃς Ημέας ἀλλ' ἐλέαιρε, Μακάρτατε, μηδ' ἀπολήγοις Υβριος είνεκα πάντες ενεπλήσθημεν ἀνιγρῆς. Θυμὸς ἐνὶ στήθεσσι κακῶν βέβριθεν ἑκάστῳ ᾿Ανδράσιν ἀφνειοῖσιν ἀνείδεα πικρά λελείφθων, Αὐτὰρ ὑπερφιάλοισιν ἐλέγχεα πάντα τετύχθω. ΨΑΛΜΟΣ ΡΚΙ. Ηδε δυωδεκάτη τρίτατον δεκὰς ὕμνον ἄγουσα. Ημέων εἰ μὴ φρουρός την ῥυσίπτολις Εσσήν, Εἰ μὴ φρουρὸς ἔην, λεγέτω μέγας Ἰσραῆλος, "Αμμι κορυσσόμενοι δήιοι μετὰ φύλοπιν ἄνδρες. Και κε καταβρώξαντες ἔτι ζώοντας έλοντο. Τῶν δὲ κοτεσσαμένων φλογερῷ καὶ ἀπηνέϊ θυμῷ. Και κε θοόν βρυχίους κατερήτυεν ἡμέας ὕδωρ. Θυμῷ χειμερίοιο παρήλθομεν ὕδατος ὁρμήν Ψυχὴ δ' ἡμετέρη παρελήλυθεν ἀσταθὲς ὕδωρ. Αἰνετὸς ὅς θήρην σφετέροις οὐ δώκεν ὁδοῦσι. Νωίτερος στρουθοῦ πανομοίος επτατο θυμός, Δεινὰ ὀρεσσοτρόφων προφυγών λίνα θηρητήρων.
col. 1509–1510page 72 of 83
PG 33:1509Δίκτυον ἐῤῥαίσθη, φύγομεν θ' ἄπρηκτον ἀνάγκαν. Ημέτερον Βασιλῆι παρ ἀθανάτῳ κράτος ἐστὶν, ὓς γαῖαν χλοερήν τε καὶ οὐρανὸν εὐρὺν ἔτευξε. ΨΑΛΜΟΣ ΡΚΔ'. Δωδεκάτη δεκὰς ἤδε, φέρει δ' ἅμα τέτρατον ὕμνον. Οὐρεῖ 'Αθανάτῳ πίσυνοι Σιῶνος ὁμοῖοι. Οὐχ Ἱερουσαλῆς να την κλόνος αἰνὸς ἱκάνοι. Ορεά οἱ κύκλῳ, δήμου ὅ τε κυκλόθεν Ἐσσήν, Νῦν ἄμα καὶ μετέπειτα διηνεκέεσσι γενέθλαις. Οὐ γὰρ ἀτασθάλλοντος "Αναξ ποτὲ ῥάβδον ἐάσσει Κλήρῳ ἀριπρεπέων ὁσίων ἐναρίθμιον εἶναι, ὺς μὴ ἐπ' ἀμπλακίη παλάμας τανύσωσι δίκαιοι Τοῖς ἀγαθοῖς ἀγάθυνον ὁμοῦ τ' ιθύφροσι θυμῷ. Τοὺς δὲ λιλαιομένους σκοτίης βουλῇσι κυδοιμοῦ, Δυσνομίης Αχραντος ἅμ᾽ ἐργατίνῃσιν ἀπάξει. Εἰρήνη χαρίεσσα μετὰ κλυτὸν Ἰσραῆλον. ΨΑΛΜΟΣ ΡΚΕ Δωδεκάτη δεκάς ήδε, μέλος θ' ἅμα πέμπτον ἔχουσα. Σιῶνος παλίνορσον "Αναξ ὅτε ληίδ' ἀγείρει, Αμμι πολυστονάχων ἀχέων παραμύθιον δεν "Α πόσον ἐμπλησθέντες ἀνὰ στόμα χάρμα φέροιμεν Τερπωλῆς δ' ἐρόεσσαν ὅλης εγκύμονα γλῶσσαν! Καί κέ τις ἀλλοδαπῶν ἐρέει καὶ νόσφιν ἀκούσας, Ταῦτα Θεοῦ βασιλῆος ἔφυ μεγαλαυχέα έργα. Ἡμεῖς ἐπ᾿ εὐφροσύνῃ τε καὶ ἀγλαΐῃ τελέθοιμεν, Ημετέρην στρέψειας ἀλήμονα ληίδα, Ποιμήν, Οία νότου πνοιῇ στρέφεται χειμάρρους αἰνός. Δάκρυσιν οἱ σπείροντες, ἐπαμήσωσι χαρέντες. Γειαρόται στενάχιζον ἐὸν σπόρον ἐξαγαγόντες Αντ' ὀλοοῦ δὲ φέροιντο γίου ποτι δοάγμασι χάρμα ΨΑΛΜΟΣ ΡΚ. Δωδεκατη δεκὰς ἤδε, μέλος δ' ἔχει εκτον ἀγητον Εἰ μὴ Παμβασιλεὺς ἐθέλων δωμήσεται οἶκον, "Α πόσα μοχθήσουσι μάτην περιτέκτονες άνδρες! Εἰ μὴ Παμβασιλεὺς ἀριδείκετον ἄστυ φυλάξει, Μαψιδίως ἄγρυπνον ἔχει πυλαωρὸς ὀπωπήν Ἐκ δ' τους κενεή πέλεται φυλακή τις ἑκάστῳ Έγρεσθε· τί μοι ὧδε μετὰ σφέας ἐδριάασθε, Δαιτὸς ἀπαινύμενοι μογερῆς πολυώδυνον ἄρτον; Εὔτε γὰρ οἷσι φίλοισι μόλοι πέρι νήδυμος ύπνος, Δέρκεό μοι Βασιλῆος των κλῆρόν τε καὶ υἱας, Γαστρὸς καρποτόκοιο φίλον καὶ ἀγακλέα μισθόν. Οἷα γὰρ ἀλκήεντι πέλει μετά χερσὶ βέλεμνα, Ο δε τιναχθέντων σθεναρούς θηήσεται υίας. Ολειος ὅστις ἔθεν φίλον ίμερον ἐκτολυπεύσει Οὐδ' ἐχθροῖς λαλέοντες Ελοι ψύθος ἄντα πυλάων. Ἐπαμήσωσι. επαμήσουσι. Επιτ. Λαλέοντες. λαλέοντος. Επιτ.
col. 1511–1512page 73 of 83
PG 33:1511ΨΑΛΜΟΣ ΡΚΖ'. Εβδομον ἀμφιέπουσα δυωδεκάτη δεκὰς ὕμνον. Ολβιοι οἷσι μέμηλε μετὰ σφίσι δεῖμα Θεοῖο, Οἰσιν ὁδῷ Βασιλῆος ἀεὶ πόδες εἰσὶν ἑτοίμοι. Τέρψεαι ὧν ἐμόγησας ἔδων μελεηδέα καρπόν Εσται το καλὰ πάντα, βροτῶν δ' ὄλβιστος ἀκούσεις. Σὴ δάμαρ ἡμερίδι πανομοίιος οἶκον ἐρέψει, Υἱέες αὖ νεαραῖς ἴκελοι γεγαῶτες ἐλαίαις, ᾿Αμφὶ τῆς θαλέθοντες ἱκοίατο κύκλο τραπέζης. δε μάλ' ὀλβιάζοινθ᾽ ὁπόσοι τρομέουσιν ἄνακτα. Αφθιτον ἐκ Σιῶνος ἔχοις βασιλήιον αἶνον Θεσπεσίης δ' Ἱερουσαλῆς θηήσεαι όλβον, Ακαμάτου βιότοιο διαμπερές ήματα πάντα Υἱωνοὺς περὶ παισὶ φίλοις ὄσσοισι νοήσεις. Ειρήνη χαρίεσσα μετὰ κλυτὸν Ἰσραῆλον ΨΑΛΜΟΣ ΡΚΗ. Ογδοον ἀστράπτουσα δυωδεκάτη δεκάς ὕμνον. Πολλάκις ἐξ ης μοι ἀναιδέα τοῦξαν αυτήν, Βαζέτω ἀλκήεις καὶ ἀοίδιμος Ισραῆλος Πολλάκις ἐξ ἤσης μοι ἀναιδέα τοῦξαν αυτήν, Οὐδέ μοι ἐσσύμενοι πάρος ἔσθενον ισοφαρίζειν. Δυσσεβέες τέκταινον ἐμῷ κακὰ κήδεα νώτῳ Αμπλακίην σφετέρην ἀποφώλιον ἐκτανύοντες. Αὐτὰρ "Αναξ ὅσιος κατὰ δ᾽ ἔκλασεν αὐχέν' ἀλιτρῶν Αίσχος ἀπεχθαίροντας ἀεὶ Σιῶνα καλύπτοι. Καρφαλέοι δὲ γένοιντο όπως περὶ δώματα χόρτος, Οστε πρὸ ἀμητῆρος ἀμειδές κάρφεται ὥρῃ. Οὗ πάρ' ἀμαλλοδετὴρ κενεὴν μόλε χεῖρα κομίζων Οὐδ᾽ ἄρα κόλπον ἔπλησεν ἐτήσια δράγματ' ἀγεί [ρων Οὐδὲ παρερχομένων τις ἐπήνεσεν ἀνέρας ἔργου. Ανέρας ᾔνιζον θείῃ κεχαρηότας ὥρῃ. ΨΑΛΜΟΣ ΡΚΘ'. Δωδεκάτη δεκὰς ἡδ' ἀμφ' εἶνατον ὕμνον ὁρᾶται. Νείοθεν ἐκ βόθροιο βοὴν ἀνέμελψα χατίζων, Αὐδῆς ἡμετέρης, πανυπέρτατε, κέκλυθι, Ποιμήν. Ικεσίης ἐπάκουσον, ἐμὴν δ᾽ ὑποδέχνυσο φωνήν. Ην γὰρ δυσνομίας μερόπων στέρνοισι φυλάξῃς Τίς βροτός ᾿Αθανάτοιο δυνήσεται ἀντία θυμοῦ; Αἰὲν, "Αναξ, ἐλεημοσύνην πραπίδεσσι φυλάσσεις Εἵνεκα σῆς σοφίης ἀρετὴν βασιλήιον ἔπλην. Θυμῷ ἐπέσπευδον θεοτερπέα θεσμὸν ἑλέσθαι, Καὶ κραδίῃ πόθεόν σοι ἐμὴν, Μάκαρ, ἐλπίδα θέσθαι. Ηματος ἐκ φρουρᾶς νυχίων καὶ μέχρι κελεύθων, Ηματος ἐκ φρουράς μελέτω Θεός Ισραήλου Ούνεκ' "Αναξ ἐλεητὺν ἔχει καὶ ἐλεύθερον ἦμαρ, Ρυόμενος· κακότητος ὅλον κλυτὸν Ἰσραῆλον. ΨΑΛΜΟΣ ΡΑ'. Οὗτος τῆς δεκάδος τρισκαιδεκάτης πέλει ύμνος. Ο ποτέ μοι πραπίδεσσιν ὑπέρβιον ἦτορ ἀέρθη, Οὐδέ μευ ἠπερόπευσε μετήορος ὄμματα λώβη Οὐδέ ποτ' ἐν μεγάλοισιν ἔχον πεποιημένον ἦτορ Οὐδέ τ' ἀρειοτέροις ἐπὶ θαύμασιν ἐξεπετάσθην Αλλ' αἰεὶ φρόνεον χθαμαλώτατα μειλιχίῃσιν,
col. 1513–1514page 74 of 83
PG 33:1513Αὐδὴν δ᾽ ὧδ' ἀνάειρον ἀθέσφατον, οἷα γάλακτος Νηπίαχος χατέων ὀλοφύρεται ἀμφὶ τεκούσῃ Ως κεν ἀμοιβαίοισιν ἐμὸν μετελεύσεται ἦτορ. Ισραῆλος άνακτα Θεὸν πραπίδεσσι δοκεύοι, Νῦν ἅμα καὶ μετέπειτα διηνεκέεσσι γενέθλαις. ΨΑΛΜΟΣ ΛΑ'. Εκ τρισκαι εκατης δεκάδος πρῶτον καλεούσης Ηδύ μέλος λιγυρόν τε φερεζώων ἀναβαθμών. Μνήσθητι Δαυΐδου, καὶ μειλιχίης το πάσης. Ωμοσεν ᾿Αθανάτῳ, Βασιλῆς δ' ἄρ' εὔξατο τοία Είποτε τιμήεντος ἐλεύσομαι ἔνδοθεν οίκου, Εἰ πολὺ καλλίστων λεχέων ἐπιβήσομαι εὐνῆς, Εἴποτε μείλιχον ὕπνον ἐμοῖς ὑποδέξομαι όσσοις, Εἰ κατανευστάζειν τε φίλοις βλεφάροισιν ἐάτσω, Εἰ κροτάφοις ἀνάπαυμα μεθ᾿ ἡμετέροισιν ἑλοίμην, Εἰσόκε τιμήεντα τόπον Βασιλῆι κιχείω, Αφθιτον ὄφρα κε νηὸν Ἰακώβου Θεῷ εὕρω. Τήνδε μὲν, ὡς πυθόμεσθα, κατ' Εφραθὰ βάξις ἀεί [δει, Εύρομεν, οἶδ' ὅτι βάξις ἀνὰ δρυμὰ κατὰ βήσσας. Δεῦτε, φίλοι, καλύβας δὲ μετέλθομεν ᾿Αθανάτοιο, Καὶ δάπεδον γεραρόν γουνασόμεθ' οὗ πόδα πῆξεν. Εγρες, Παμβασιλεῦ, ἀνάπαυμα δὲ σεῖο κιχάνοις Σαν δ' άμα φωριαμόν πανακήρατον αὐτὸς ἐγείρεις(18). Σεῖο, Μάκαρ, πυκάσαιντο δικαιοσύνην ἱερῆες, Πολλῷ δ' εὐαγέες περὶ χάρματι γηθήσειαν. Είνεκα Δαυΐδου μεγαλοσθενέος θεράποντος, Μήποτε σὴν Χριστοίο μετατρέψειας όπωπήν. Ωμοσε Δαυΐδῳ Βασιλεὺς παναληθέα ρέξαι, Ωμοσε καὶ κατένευσεν, τοὺς δ' οὐ ψεύσεται ὅρκους, Θώκῳ ἀνακτορίης στο νηδύος έρνος ἐρεῖσαι. Συνθεσίην εἰ φύλον ἐμήν σεο τήνδε φυλάξει, Μαρτυρίας τ' ἀγαθὰς, ἂς σφιν φρεσὶν αὐτὸς ἐρείσω, Οὔποτ' ἀπολλήξεις τῆς ὑπερήμενον έδρης Ούνεκα δὴ Σιώνα Θεὸς προελέξατο θείην, Ὣς δέ μιν ἱμερτὸν ποθέει καὶ ἐπήρατον οἶκον. Τοῦτό μοί ἐστ' ἀνάπαυμα μετ' ἀλήκτοισι γενέθλαις Ενθάδε ναιετάοιμι πόθῳ πεπεδημένος ἐσθλῷ. Δώματα μὲν πλήσαιμ' ἀγαθῶν ἐπιδευέα χήρας. Πτωχοίς δ' αὖτ' ὀπάσαιμι βίου μενοεικέα δαῖτα. Ενθα μὲν ἀρητῆρι πέλοι φάος ἀμφιβαλέσθαι, Πολλῷ δ' εὐαγέες περὶ χάρματι γηθήσειαν. Ενθάδε Δαυΐδῳ κέρας ἄφθιτον ἀντείλαιμι. Χριστῷ λύχνον ἑτοίμον ἐμῷ πόρον ἡγεμονῆα. Αίσχος δυσμενέεσσιν ἑοῖς καὶ μῶμον ἀνάψω Ημετέρη δ' ἀμφ' αὐτὸν ἀκηρασίη ἀνατέλλοι. ΨΑΛΜΟΣ ΡΑΒ. Εκ τρισκαιδεκάτης δεκάδος μετὰ δεύτερον ὕμνος, Οἵμη τ' ἐννεσίης άφθιτος εὐεπίης. Τί θνητοίς καλὸν ἔσχε, τί δ' αὖ τέρπνιστον τύ Έχθη, Τι κασιγνήτοισιν ὁμοῦ φίλα δώματα ναίειν; Μῦρον ἐπεσσύμενον κεφαλῆς δ' ὡς μέχρι γενείου, Εγείρεις. εγείροις.
col. 1515–1516page 75 of 83
PG 33:1515Η Αρῶνος γεραροῖο γενειάδα πᾶσαν ἐφέρπον Ἐκ δέ οἱ ἀνθεοεῶνος ἐπιτρέχον ἔσχατα πέπλου. Ω; δρόσος αιθερίη πολυανθέος Αερμώνος, Οὕρεσιν ἀνθοκόμοισιν ὑπὲρ Σιώνος ἰοῦσα. Εὐλογίην ὅθι πᾶσαν ἐὴν ἐπετείλατο Ποιμήν, Νωλεμέως βιότοιο διαμπερές έμμεναι ἄλκαρ. ΨΑΛΜΟΣ ΡΑΓ. Εκ τρισκαιδεκάτης δεκάδος τρίτατος πέλει ὕμνος. Αμῶες πάντες "Ανακτος, ἀείσατε Ποιμένα κόσμου, Ιστάμενοι Βασιλῆος ἐρισθενέος κατὰ δῶμα, Οίκων οι μεθέπουσι Θεοῦ εὐερκέας αὐλάς. Πάννυχοι εν Αγίοιο δόμοις αναείρατε χεῖρας, Καὶ μεγαλοσθεν την αναμέλψατε Παμβασιλήα. Η Δοίη τοι Βασιλεὺς Σιωνόθεν αἶνον ἑτοῖμον, *Ος γαῖαν χλοερήν τε καὶ οὐρανὸν εὐρὺν ἔτευξε. ΨΑΛΜΟΣ ΡΑΔ'. Αἰὲν ἀγακλῆεν περὶ τέτρατον ὕμνον ὀδεύει, Τῇ τρικαιδεκάτῃ δεκάδι μέλος ἀλληλούϊα. Οὔνομα τιμῆεν κελαδήσατε Παμβασιλῆος Ποιμένα τιμήεντα σοφοὶ ἀναμέλψατε παίδες, Ιστάμενοι Βασιλῆος έρισθενέος κατὰ δῶμα, Οἴτε Θεοῦ μεθέπουσι δόμων εὐερκέας αὐλάς. Μέλψατέ μοι Βασιλῆα, ἐπεὶ Θεὸς ἐσθλὸς ἐτύχθη Ούνομά οἱ φορμίζετ', ἐπεὶ τόδε καλὸν ἀείδειν. Οὕνεκ᾽ Ἰάκωβον πινυτὸν προελέξατο Ποιμήν, Καὶ κτῆσιν σφετέρην ἔθετο κλυτὸν Ἰσραῆλον. Οἶδα φίλης πραπίδεσσιν ὅπως μέγας έπλετο Ποιμήν Ο Ημέτερος Βασιλεὺς μακάρων περιγίγνεται ἄλλων, Τεύχων ὁππόσα θυμῷ ἀριστοπόνῳ μενεαίνει Οὐρανῷ ἀστερόεντι, καὶ ἐν χθονὶ πουλυβοτείρη, Πυθμέσιν ἐν βυθίοισι καὶ ἐν πάσῃσι θαλάσσης. Ομβροτόχους νεφέλας πυμάτης χθονός ὑψόσ' ἀείρων, Ὑετὸν αἰθέρι ἀστεροπάς σημεια θῆκεν. Αὐτὸς "Αναξ ταμίων ἀνεμοδρόμον ἔξαγεν ἀλκήν Πᾶσαν πρωτοτόκων δάμασεν Νείλοιο γενέθλην, Σὺν καὶ τετραπόδων ἀγέλας μέροπεσσιν ἐναίρων, Γαίης Αἰγυπτίης μέσα θέσκελα μυρία τεύχων Δικάσοι. δικάσει. Οἶδε παθὼν Φαραώ, δμώες δέ οἱ οὐ φύγον ἄτην Αὐτὸς δυσμενέων κατενείρατο μύρια φύλα, Ιφθίμους βασιλῆας ὑπερμενέως έναρίζων, Κάρτι στον Σηώνα Αμορραίων βασιλῆα, Γωγόν τε σθεναρόν βριαρής Βασάνου ἄνακτα, Κοιρανίας θ' ἑτέρας Χαναάμου παιδοφόνος. Τῶν δ' ἄρα γαῖαν ἑλών, σφετέροις διεδάσσατο κλι [ρον, Κλῆρον ἐῷ θεράποντι κατὰ χρέος Ισραήλῳ. Οὔνομα Παμβασιλῆος ἀεὶ παναγήραον ἔστω, Ἐκ γενεῆς γενεήνδε Θεοῦ μνημήιον ἐσθλόν Ούνεκα δὴ σφετέροισιν "Αναξ λαοίσι δικάσοι Αμφὶ φίλοις δμώεσσιν ἄκος παραμύθιον ίσχων.
col. 1517–1518page 76 of 83
PG 33:1517Είδωλα χρυσός τε καὶ ἄργυρος ἔπλετο δήμων, Ανδρομέων ἀλαπαδνὰ σοφῶν δαιδάλματα χειρῶν Οἷς οὐ φθόγγος ἔπεστι, καὶ εἰ στόμα τοῖσιν ἐτύχθη Οὐδὲ φάος φορέουσι περὶ ξεστῇσιν όπωπῆς Ούατα μοῦνον ἔχουσι, καὶ οὐκ ἀΐουσιν αὐτῆς Οὐδ' ἱερὴ γίνεσσιν ἐπέρχεται μέρος ὀδμή. Οὐ σθένος ἀμφαφάωντι, καὶ εἰ χείρεσσι κέκαθεν Οὐ ποσὶν εὐφόρβοιο κατὰ χθονός ίχνος ἐρεῖσαι Οὐδ᾽ ἀπὸ λαυκανίης φθογγὴν ἀναπεμπάσσασθαι Οὐ γὰρ δή σφισι πνεῦμα διὰ στόματος προβαλέσθαι. Τέκτονες ειδώλοισι γενοίατο οἴσιν ὁμοῖοι, Καὶ πάντες τοὶ τοῖσι νόῳ περιθαρσέες εἰσί. Μέλψατέ μοι Βασιλῆα, σοφοῦ δόμος Ἰσραήλου Πάς δόμος Αρῶνος, κελαδήσατε Παμβασιλήα Λευΐδα κλυτὸς οἶκος, ἀείσατε Ποιμένα κόσμου Οἷς φρεσὶ δεῖμα Θεοῖο μέλει, κελαδήσατ' Ανακτα. Αἰνετὸς ἐκ Σιῶνος "Αναξ πανυπέρτατος ἔσται, Αμφ' Ἱερουσαλῇ θεοτερπέα δώματα ναίων. ΨΑΛΜΟΣ ΡΑΕ. Τῇ τρισκαιδεκάτῃ δεκάδι κλυτὸν ἀλληλούια, 'Ηδύ τι καὶ λιγυρὸν πέμπτον δειγμα πέλει. Λαοί, μειλιχίην αναμέλψατε Παμβασιλῆος, Ούνεκα νωλεμέως σφετέρην ελεητὺν ἀέξει. Αθάνατον μακάρων ἀναμέλψατε Παμβασιλήα, Ούνεκα νωλεμέως σφετέρην ελεητὶν ἀέξει. Μέλψατέ μοι Βασιλήα μεγασθενέτην βασιλήων, Ούνεκα νωλεμέως σφετέρην ελεητὺν ἀέξει. Ο; μοῦνος δεδάηκεν ἀθέσφατα θαύματα τεύχειν, Ούνεκα νωλεμέως σφετέρην ελεητὺν ἀέξει. Οὐρανὸν ἀστερόεντα σοφῇ τεχνήσατο βουλῇ, Ούνεκα νωλεμέως σφετέρην ελεητὺν ἀέξει. Γαίαν ἐπεστήριξεν ἐφ᾽ ὕδασιν οὐ πρὶν ἐοῦσαν, Ούνεκα νωλεμέως σφετέρην ελεητὺν ἀέξει. ους σθεναρούς φωστῆρας ἐῷ τεχνήσατο μύθῳ, Ούνεκα νωλεμέως σφετέρην ελεητὺν ἀέξει. Μέλιον φαέθοντα καλῆς ἐπιήρανον τους, Ούνεκα νωλεμέως σφετέρην ελεητὺν ἀέξει. Τείρεα καὶ μήνην νυχίων βασίλειαν ἀταρπῶν, Ούνεκα νωλεμέως σφετέρην ελεητὺν ἀέξει. Πρωτοτόκων Αἰγύπτου ὁμῶς ἐδάμασσε γενέθλην, Ούνεκα νωλεμέως σφετέρην ἐλεητὺν ἀέξει. Τῶν δ' ἐκ μέσσων ἑλὼν ἐξήγαγεν Ισραῆλον, Ούνεκα νωλεμέως σφετέρην ελεητὺν ἀέξει. Θαρσαλέη μάλα χειρί, βραχίονι πάντα πεποιθὼς, Ούνεκα νωλεμέως σφετέρην ελεητὸν ἀέξει. Ανδιχα ρηξάμενος Ερυθραῖον πολλάκι πόντον, Ούνεκα νωλεμέως σφετέρην ελεητὺν ἀέξει. Τοῦδε μέσον στείχοντα διήγαγεν Ισραΐλον, Ούνεκα νωλεμέως σφετέρην ελεητὸν ἀέξει. υς τ' Ερυθρῷ Φαραῶνα βίην θ' ἑὴν κάκτανε πόντῳ, Ούνεκα νωλεμέως σφετέρην ελεητὺν ἀέξει. Καὶ γαίῃ ἀβάτῳ γε διήγαγεν Ισραῆλον, Ούνεκα νωλεμέως σφετέρην ελεητὺν ἀέξει. ους μεγάλους βασιλῆας ὑπερμενέως ενάριξεν, Ούνεκα νωλεμέως σφετέρην ελεητὸν ἀέξει. Ῥηιδίως δ' ἀλάπαξεν ὑπερκύδαντας άνακτας,
col. 1519–1520page 77 of 83
PG 33:1519Ει Η Ούνεκα νωλεμέως σφετέρην ελεητὺν ἀέξει. ᾿Αντίθεον Σηώνα Αμορραίων βασιλήα, Ούνεκα νωλεμέως σφετέρην ελεητὺν ἀέξει. Ωγόν τε σθεναρόν βριαρής Βασάνοιο άνακτα Ούνεκα νωλεμέως σφετέρην ελεητὺν ἀέξει. Τῶν δ' ἄρα γαῖαν ἐλών, σφετέροις διεδέστατο κλη [ ρον, Ούνεκα νωλεμέως σφετέρην ἐλεητὺν ἀέξει. Κλῆρον ἐῷ θεράποντι κατὰ χρέος Ισραῆλον, Ούνεκα νωλεμέως σφετέρην ἐλεητὺν ἀέξει. Εἵνεκα τειρομένων ἡμῶν ἐμνήσατο Ποιμήν, Ούνεκα νωλεμέως σφετέρην ελεητὺν ἀέξει. Ἐκ δ' ἄρα ῥιγεδανῶν δηίων ἀπελύσατο λαόν, Ούνεκα νωλεμέως σφετέρην ἐλεητὺν ἀέξει. Ος πᾶσιν θαλίην οἷς ἔκτισε μοῦνος σπάζει, Ούνεκα νωλεμέως σφετέρην ἐλεητὺν ἀέξει. Μέλψατέ μοι Βασιλήα μέγαν πόλου ἀστερόεντος, Ούνεκα νωλεμέως σφετέρην ελεητὸν ἀέξει. ΨΑΛΜΟΣ ΡΑ. Δαυΐδου τρισκαιδεκάτης δεκάδος πινυτοῖο Ασμα γόων ἀμφ' Ἱερεμίου, τόπερ ἔκτον ἐτύ [χθη, Αμφ' Ιερουσαλής, Βαβυλώνιον ήλθεν 80 [ ύδωρ. Κλαύσαμεν ἐζόμενοι ποταμῶν Βαβυλῶνος ύπερθεν Μνησάμενοι Σιώνος, αριπρεπέος τ' ἀλεωρής. Μεσσόθι γὰρ ποταμῶν ὑπὲρ ὀλεσίκαρπον ιτέαν Ημέτεραι φόρμιγγες ἀπώρηντο λιγεῖαι. Κεῖσε ἀνειρόμενοι ληίστορες έννεπον ἄνδρες, Ημέας οἵ τε ἔπερσαν, ἀειδέμεναί σφισιν ὕμνον Ἐκ μελέων Σιῶνος ἀγακλέος εἴπατε μολπήν. Θεῖον ἐν ἀλλοδαπῇ πῶς μὲν μέλος ἔστιν ἀεῖσαι; Αἴχ', Ἱερουσαλήμ πολυήρατε, σεῖο λαθοίμην, Ημετέρη λελάθοιτο φίλη κατὰ δεξιτερὴ χείρ Πηγνυμένη περὶ λαιμὸν ἐμὴ κάρφοιτό με γλώσσα, Εἰ μή σευ κατὰ θυμὸν ἀεὶ μεμνημένος είην, Ως Ἱερουσαλὴμ καὶ εὐφροσύνην προβαλοίμην. Καὶ σὺ, Μάκαρ, τεκέων ἐπιλήθει μήποτ' Εξώμου. Ολβιον ἦμαρ ἔχειν Ἱερουσαλῆς ἐριτίμου, Τῶν ποτε βαζόντων Κενεή, κενεή τις ὅλοιτο, Μηδ' ἔτι οἱ φείδεσθε, ἕως ἔτι πυθμένας ίσχει. "Ω θύγατερ Βαβυλῶνος, ἀεὶ περικάμμορος εἴης Ολβιος ὃς προτέρης σε βίης αποτίσεται ἀνὴρ, "Ος πέτρης ὑπένερθε μολών σεο νήπια ρήξει. ΨΑΛΜΟΣ ΡΑΖ'. Συνὸν Ζαχαρίου Αγγαίου τόδ' άεισμα Πρὸς τρισκαιδεκάτῃ δεκάδι λιγὺ ἔβδομον ἔντι. Αλήκτῳ κραδίῃ, Βασιλεῦ, τεὸν αἶνον ἀείσω, Ούνεκα παντοίων επέων ἤκουσας ἐμεῖο. Αντα, Μάκαρ, μέλψω σε θεοδμήτων στρατιάων *Αχραντόν στο νηὸν ἐπεσσυμένως λιτανεύσω. Σπουδῇ Παμβασιλῆος ἀκήρατον οὔνομα μέλψω, Σήν τ' ἐλεημοσύνην καὶ ἀληθέα πάντοτε βουλήν, Οὔνομ᾽ ἐπεὶ πάντων κρατέει σέο πᾶσιν ἀνάσσον. Κέκλυθί μευ καλέοντος, ὅτε χρέος ἐστὶ λιτέσθαι Ψυχῇ νωιτέρῃ ζωαρκέα καιρὸν ὁπάζης.
col. 1521–1522page 78 of 83
PG 33:1521Αθάνατον βασιλήες ὅλης χθονὸς ἀείδοιεν, Ούνεκα παντοίων σέθεν ἔκλυον οβασι μύθων. θεσπεσίοις μελέεσσιν ἀνυμνήσουσι Θεοίο, Ούνεκα δὴ χθόνα κῦδος ἀεὶ νεφέεσσι καλύπτει Αἰὲν "Αναξ ὕψιστος, ἀτὰρ χθαμαλώτατα λεύσσει Ιδμων δ' ὑψίστων πέλεται, καὶ τῆλε δεδορκώς. Ζωγρήσεις όλου με μέσον δεδμημένον ἄτῃ. Χεῖρας δυσμενέεσσιν ἐμοῖς θώρηξε χολωθείς, Δεξιτερή δέ με σεῖο κακῶν ἀπελύσατο μόχθων. Αντ' ἐμέθεν δηίοισιν ἀκερδέα μισθὸν ὁπάζοις Νωλεμέως ἐλεητὺν ὑπὸ στέρνοισι φυλάσσοις Μηδὲ τεῆς, Βασιλεῦ, παλάμης ὑπερόψει έργα. ΨΑΛΜΟΣ ΡΛΗ. Αμφὶ διασπορέας λιγυρὸν μέλος σε Δαυίδος Ογδοον ἀμφ' ἑκατοστῷ ἐτύχθη καὶ τριακοστῷ. Αὐτὸς, Αναξ, ἐδάης με, καὶ ἐξιχνεύσαο λίην, Οὐδέ σε εξόμενός τε καὶ ἐγρόμενός ποτε λήθω. Νόσφιν ἐμὰς ξυνέηχας ὑπὸ στέρνοισι μενοινάς, Ίχνος ἀνιχνεύων καὶ ἐμὴν ἰθεῖαν ἀταρπών Οὐδὲ τεοῖς ὄσσοις τις ἐμῶν προσέλαστο κελεύθων Οὐδέπω ἐκ γλώσσης προχέειν ἀθεμίστιον ἔγνων. Αὐτὸς ἔφυς πυμάτων τε παλαιγενέων τε δαήμων, Και με διαπλάσσας ὑπεθήκαν χεῖρα καρήνῳ. Θαῦμά μ' ἔχει ὅτε σεῖο περιφράσομαι φρεσὶ μῆτιν, Οὐδὲ νόῳ δύναμαι κρατερώτατα πολλὸν ὁρᾶσθαι. Πνεύματος οὐκ ἄρα σετο μέγα κράτος εἶεν ἀλύξαι Οὐδὲ τεῆς ἀπάνευθε κατακρύπτεσθαι οπωπῆς. Οὐρανὸν αἶχε μόλοιμι, τεός θρόνος οὗτος ἐτύχθη Ην ἀΐδηνδ' ἔλθοιμι, καὶ ἐν νεκύεσσιν ἀνάσσεις ἂν δὲ καὶ ἰθυπόρους πτέρυγας ανέμοισι πετάσσω, Αὐλισθῶ νεάτοισι πολυ σμαράγοιο θαλάσσης Ενθα κε σῆς παλάμης δευήσομαι ἡγεμονος, Και στο δεξιτερής, ίνα μοι βίος ἔμπεδος εἴη. Εἶπα δέ· Μὴ τάχα με στείψει φθισίμβροτος όρφνη, Νύκτα δὲ καίνυτο τέρψις, ἀτὰρ κνέφας ήλασε φέγ | γος. Ορφνην γαρ δεδάηκε τεὸν φάος ἀμφικαλύπτειν, Καὶ νύχτα δνοφερὴν τελέει φαεσίμβροτον ἡμαρ Οὗτις ἂν ἀγνοίη ποῖον κνέφας ἢ φάος εἴη. Ούνεκεν ἡμετέρους, Βασιλεῦ, ἐκτήσαο νεφρούς Αλκαρ ἐμὸν, Μάκαρ, ἐσσὶ φίλης ἐν γαστρὶ τεκούσης. Εκπάγλως θηητὸν ἐμὸν Βασιλήα βοήσω θυμὸς ἐμὸς σέθεν ἔργα, Μάκαρ, περιθαμβέ᾽ ἀνέγνω. Γινώσκεις εμέθεν τάπερ ἔπλασας ὀστέα λάθρη, Καί μεν νερτερίοις βιότου σθένος ἐστὶ θεμέθλοις. Εἶδες, Αναξ, μ' ἀτέλεστον ἔτι ἐν γαστρὶ τεκούσης, Δαιδάλλων ἅμα πάντας ἐπ' ἀχράντῳ σέο βίβλῳ Οὐδέ τις ἀμφαδίην τεκταινομένοισι παρείη. Αὐτὰρ ἐμοὶ περὶ ἄλλα φίλοι σέθεν εἰσὶν ἀγητοί ᾿Αρχομένων δὲ μάλιστα βίη καταφαίνετ᾽ ἀμείνων. Ψάμμον ἀριθμήσαιμι πολύ πλέον ἤπερ ἐκείνους Εγρόμενος μετὰ σεῖο διηνεκέως ἔτι μίμνω. Αίχε κατακτείνειας ατασθαλίης θεράποντας, Φευγέμεν ἀνδροφόνοισιν ἐμὸν μένος αίψα κελεύω. Αλλ' ἐρέεις, κενεάς ὅτι μεν πέρσουσι πόληας.
col. 1525–1526page 79 of 83
PG 33:1525Ανδράσι δυσνομίης κακουργος εἰς ἐν ἰόντι Τῶν δὲ μετὰ πρώτοις μηδ' εἰς ἀγορῇσι φα [νείην. Δμηθείην δ' ὁσίων ἐλεημοσύνῃ καὶ ἐλέγχοις Μηδ' ἔτι αινοίμην ὁλοῷ χάρη ἀνδρὸς ἐλαίῳ. Εἰς ἔτι νωτέρη σφετέροις περὶ μήδεσιν εὐχή. Τῶν μὲν ἁμαλδύνοιντο δικασπόλοι ἐγγύθι πέτρης. Θαρσαλέοι μύθων σθεναρῶν ἀτοιεν ἐμεῖο, Ριζόθεν οἷα λόφος τις ἀποτμηθεὶς ἑλιάσθη Οστέα τῶν ἀΐδας παρασχεδόν, ὧδε κεάσθη. Π.δ; σέ, Μάκαρ, ποθέουσαν ἐμὴν τανύεσκον ὀπωπήν Μή μεν ἐπελπομένην κραδίην ἀπάνευθεν ἐλάσσῃς. Ρίμφα σάω δολερών με λίνων ὧν στῆσαν ἀλεῖται, Εκ τε κακοῤῥαφίης ὁλοῶν κακότητος ἐρίθων. Δίκτυον ᾿Αθανάτου ξυνέλο: κακότητος ἐρίθους Εὔκηλος καὶ μοῦνος ἐπισπεύδων παρελάσσω. ΨΑΛΜΟΣ ΡΜΑ'. Δαυΐδος πινυτῆς ὁπότε σπέος ἀμφιπολεύων Εὐχωλὴν ἀνέπεμψε Θεῷ βασιλής βοήσας. Εμπα γε μὴν ἑκατοστὸν ὁμοῦ καὶ τεσσαρακοστὸν Αμφὶ πολυκλήεντι πέλει μελεδήματι πρώτῳ. Ημετέρην Βασιλῆς βοὴν ἀνέπεμψα βοήσας Φθεγξάμενος λιτόμην οἰκτίρμονα Ποιμένα κόσμου. Ικεσίην προχέοιμι πρὸ Παμβασιλῆος ὀπωπῆς, Καί οἱ ἀπαγγείλαιμι ἐμὸν πολυπήμονα μόχθον. Πνεύματος ἀδρανίῃ περιπεπτηῶτος ἐμεῖο, Ιχνια θεσπεσίησι διοπτεύεσκες όπωπῇς. Αμφὶ τρίβοις δολόεντα λίνα κρύπτεσκον ἐμῇσι. Δεξιτερῆς σκοπίαζον ἐμῆς ὑπὲρ ὅσσε τιταίνων, Οὐδέ τις άμμε φίλων ὠίσσατο πάμπαν ὁρᾶσθαι. Φεύγειν ἰσχανόωντος ἐμὴ πάρος ώλετο φύζα Οὐδ᾽ ἦν ἔστε μοι ἦτορ ανιχνεύσεις φυγόντος. Αὐτὰρ ἐγὼ βοόων ἐφάμην· Σύ μοι ἐλπὶς ἐτύχθης Ζωόντων ἀνὰ γαῖαν ἐμῆς, Μάκαρ, αἷσα βιώνης Ικεσίην σκοπίαζε· κατεδμήθην γὰρ ἀνίῃ. Ἐκ κακομηχανίης ολοῆς δηίων με σαώσοις Ούνεκα πολλὸν ἐμεῖο βίῃ προφερέστεροί εἰσιν. Είθε μοι ἀπρήκτου φυλακῆς ἐξείλετο θυμόν ύφρα μεν ούνομα σεῖο περιφραδέως αναμέλψω. Ἐκ σέο μισθὸν ἐμὸν γενεαὶ μίμνουσι δικαίων. ΨΑΛΜΟΣ ΡΜΒ'. Δαυΐδου κλυτὸς ὕμνος ᾿Αβεσσαλῶμος ἀμώμου, Οττε μιν υἱὸς σφετέρης ἐξήλασε πέτρης. Εμπα γε μὴν ἑκατοστὸς ἔου καὶ τεσσαρακο Ιστός. Δεύτερον αἰγλήεντα λαγών συμφράδμονα και [μον. Εὐχῆς ἡμετέρης ἐπικέκλυθι, φέρτατε Ποιμήν Ατρεκέως καλέοντος ἐμῆς ὑπόειχε λιτῇσιν Σείο δικαιοσύνῃ μεν, "Αναξ, βοόωντος ἀκούσαι; Μηδε δικαζομένῳ μοι ἐπαντιάσειας ἀγῶνας. Εἰς αγυρῇσι. εἰν ἁγ.
col. 1529–1530page 80 of 83
PG 33:1529Δεξιτερή τ' ἀθέμιστος άει μεταμώνια ρέξει Αυταρ εγώ τοι ἄεισμα νέον, Πανυπέρτατε, μέλψω Νευρῆς ἁρμονίῃ δεκάδος τὸν εὐχος ἀείσω. Ος φάος ἡμετέροις βιότου βασιλεῦσιν ὀπάζεις, Καὶ ξίφεος θεράποντα τεὸν Δαυΐδον ἔλυσας. Χειρὸς ἀπ' ὀθνείων με, Μακάρτατο, φύεο παίδων. αν στόμα μαψίδιον κενεαυχέας Εκφατο μύθους, Δεξιτερή τ' ἀθέμιστος ἀεὶ μεταμώνια ρέξει Υἱέες ὧν νεαροῖς πανομοίιοι ἔρνεσιν ἤδης Αὐτὰρ θυγατέρεσσι τόσος περὶ κάλλεῖ κόσμος, Ομμασί κεν φαίης χρυσάμπυκα νηὸν ὁρᾶσθαι. Παντοίων ἀγαθῶν σφέτεροι βεβρίθασι σηκοί. Ἐξ ἑτέρου δ᾽ ἕτερόν γε περιῤῥέει άσπετον ὕδωρ. Τοῖσι μὲν εἴδοτα μῆλα καὶ εὔλογα πολλὰ τέτυκται, Ζατρεφέες δὲ βόες, καὶ ἀρείονες ἔξοχον ἄλλων. Εμπεδα μὲν πάντα σφίσιν ἔλκεα τηλόθεν ἄτης, Οὐδ᾽ ἀμφ' εὐρυπόροισιν ὁδοῖς σφέων ἐστὶν αὐτή. Πάντες ἀνολβίζουσι τόσοις βεβριθότα λαόν. Όλβιος, ᾧτε Θεὸς μέλεται φρεσὶν, ἔπλετο λαός. ΨΑΛΜΟΣ ΡΜΔ'. Δαυΐδου κλυτὸς αἶνος ἐρισθενέος βασιλῆος Τέτρατον ἀγακλέων ᾖσε μέλος σοφίης. Εμπα γε μὴν ἑκατοστός ἔφυ καὶ τεσσαρακοστός. Αφθιτε, κυδαίνω σε, βίην δέ σε ὑψόσ' ἀείρω Οὔνομα δ' ὑμνήσαιμι τεὸν πυκινῇσιν ἀοιδαῖς, Εκ γεγεῆς γενεήνδε διαμπερές ήματα πάντα. Γηθόσυνος μέλψω σε διηνεκές ήμαρ ἐπ' ἦμαρ Ονομα δ' ὑμνήσαιμι τεὸν πυκινῇσιν ἀοιδαῖς, Εκ γενεής γενεήνδε διαμπερές ήματα πάντα. Λίνετός ἐσσι, Μάκαρ, καί τοι μέγα κύδος ἀέρθη, Καί οἱ ἀτέρμαντον πέλεται περιώσιον εὖχος. Έργα σέθεν φύλοισι, Μακάοτατε, φύλα βοήσει, Καὶ σθένος ἀπροτίοπτον ἀριφραδέως ἀγορεύσει Σαν μεγαλοπρεπὲς εὖχος ἀρίζηλον καταλέξει. Σεῖο δ' ἀπαγγελνει τε, Μακάρτατε, θέσκελα πάντα Εργον δ᾽ οὐκ ἐπιεικτὸν ἀνὰ στόμα δείματι μέλψει. Οὗ σεν ἀναύδητος μεγαλαυχέα έργα παρέλθοι Σὸν σθένος ἀστυφέλικτον ἀριφραδέω; ἀγορεύσε:. Ἐν δὲ δικαιοσύνῃ κεχαροίατο Παμβασιλήος Οἰκτίρμων Βασιλεὺς πανυπέρτατος, ἠδ᾽ ἐλεήμων, Τλήμονα θυμὸν ἔχων, σφετέρην τ' ἐλεητὺν ἀέξων. Μειλιχίην μετὰ πᾶσι Θεὸς δεδάηκε φυλάσσειν, Εργα κατοικτείρων ὅσαπερ τεχνήσατο χειρί. Αλήκτῳ κραδίῃ σε, Μακάρτατε, ἔργα βοήσει, Και σεν ἀγακλήενθ᾽ ὁσίων γένος αἶνον ἀείσει. Κάδος Ανακτορίης πανυπέρτατον ἐξερέουσι, Καὶ σθένος ἀστυφέλικτον, "Αναξ, τεὸν ὑμνήσουσι, θητόν μερόπεσσιν ὅπως σθένος ἄφθιτον ἕξεις. Καὶ μεγαλοπρεπές εὔχος ἀνακτορίης ἐρατεινῆς. Ρέξει. δέξει. Σε. σευ.
col. 1531–1532page 81 of 83
PG 33:1531Αἰεὶ κοιρανίη ἁπάσης μεδέουσα γενέθλης. β Αχράντοις επέεσσι Θεὸς περὶ πίστιν ὑφαίνει, Καί οἱ εὐδικίη τελέθει κεκερασμένη ἔργοις. ᾿Αθάνατος δεδάηκεν ἀεὶ πίπτοντας ἐγείρειν, Ἰθύνειν ὀλοοῦ ὑπὸ ῥήγματος ἄνδρα πεσόντα. Εἰς τε, Μάκαρ, λεύσσουσι τάπερ τεκτήναι πάντα, Καὶ δψης ἅμα πᾶσι κατὰ χρέος ἄρμενον εἶδαρ. Πᾶν γένος ἐκπλήσειας, ἐπήν σεο χεῖρα πετάσσῃς. Πάντοθεν εὐδικίη μεθέπει Βασιλῆος ἀταρπούς Ἐκ δ' εὐηγεσίης ὅσιος περιλάμπεται ἔργων. Παντὶ λιταζομένῳ περιίσταται, ἠδὲ φυλάσσει, Οστε μιν ἱκεσίῃ παναληθεί μειλίξαιτο. Αἰὲν δμώεσσιν ἐπικρήνειεν εέλδωρο Ικεσίης δ' άΐων σφετέρης ἀπολύσεται ἄτης. Αιέν "Αναξ κακότητος τοὺς ἐσάωσεν ἐρίθους, Αὐτὰρ ἀτασθαλίης δαμάᾳ θεράποντας ὀλέθρῳ. Αἶνον Παμβασιλῆος ἐμὸν στόμα πιστὸν ἀείσσει, Θνητῶν τ' ἄσπετα φύλα Θεοῦ κλυτὸν οὔνομα μέλψει, Ἐκ γενεῆς γενεήνδε μετ᾿ ἀλήκτοισι γενέθλαις. ΨΑΛΜΟΣ ΡΜΕ. Ξυνός Ζαχαρίας καὶ 'Αγγαίου πέλει ὕμνος. Πεμπταῖον ξυνέριθον ἔχων θρόον ἀλληλούια. Εμπα γε μὴν ἑκατοστὸς ἔφυ καὶ τεσταρα [ κοστός. Μέλπε Θεὸν, φίλε θυμὲ, τεῆς κρατέοντα βιώνης Υμνήσω Βασιλῆα πολύλλιτον εἰσόκεν ἔρπω ᾿Αθάνατον φόρμιγγι διαμπερές ύμνοπολεύσω. Μηδέποθ' ἡγητῆρσι μετὰ φρεσὶ θάρσυνος εἴης, Μηδὲ βροτῶν τεκέεσσιν, ὅθεν φάος οὔποτ᾽ ἐτύχθη Οι ψυχῆς πταμένης, σφετέρην πάλιν εἶσ᾽ ἐπὶ γαῖαν. Τοῖσι δ' ὁμῶς φθινύθουσι ὅλαι φθιμένοισι μενοιναί. Ολβιος, ᾧτε Θεὸς πανυπέρτατός ἐστιν ἀρωγός, Ο τε κατ' ἐλπωρή πέλεται Βασιλῆος ἐφετμάς, Ος γαῖαν χλοερήν τε καὶ οὐρανὸν εὐρὺν ἔτευξε, Πόντον ἐρισμάραγον, καὶ ὅσα τρέφει οἷόμα θαλάσσης. Αἰὲν ἀληθείην μεμαώς πραπίδεσσι φυλάσσει, "Ος να βιαζομένοισι δικαιοσύνην ἀναφαίνει, Πᾶτι δὲ πειναλέοισι διδοῖ ζωαρκέα δαῖτα. Αὐτὸς ἀλυχτοπέδης πεπεδημένον οἶδε σαῶται Αὐτὸς ριγεδανοῦ ὑπὸ ῥήγματος ἄνδρας ἐγείρει Ο Αὐτὸς "Αναξ τυφλοῖσι νόον πυκινόφρονα τεύχει Αὐτὸς Παμβασιλεὺς ὅσιον γένος ἀμφαγαπάξει Αὐτὸς "Αναξ δεδάηκε νεήλυδα φωτα φυλάσσειν, Χήρην τ' ὀρφανικόν τε μετ' ἀγκαλίδεσσιν ἀεῖραι. Αὐτὰρ ὁδὸν στονόεσσαν ἀμαλδύνειεν ἀλιτρῶν. Νωλεμέως Αχραντος ἀγακλειὴς βασιλεύσει, Ἐκ γενεῆς γενεήνδε Θεὸς Σιῶνος ἀνάσσων. ΨΑΛΜΟΣ ΡΜΓ. Ξυνός Ζαχαρίας καὶ ᾿Αγγαίου πέλει ὕμνος, Εκταῖον ξυνέριθον ἔχων θρόον ἀλληλούϊα. Έμπα γε μὴν ἑκατοστὺς ἔξου καὶ τεσσαρακι Ιστός. Μέλψατε Παμβασιλῆα, ἐπεὶ μέλος ἐσθλὸν ἐτύχθη. Αίνος νωιτέρῳ καταθύμιος ἔσσετ' Ανακτι. Κλεινός "Αναξ Ιερουσαλήμ θεοτερπέα τεύχων
col. 1533–1534page 82 of 83
PG 33:1533Φύλον ἐπαθροίσει κεκεδασμένον Ισραήλου. Ἰητὴρ οἷσίν τε κατεκλάσθη φίλον ήτορ, καὶ σφετέροιο πόνοιο περισφίγγων μελεδώνας. Μοῦνος ἀμετρήτων ἄστρων δεδάηκεν ἀριθμὸν, Έξονα, μακλήδην ὀνομάζων τείρεα πάντα. Ναίτερος Θεός ἐστι μέγας, μεγάλη δέ οἱ ἀλκή Οὐδὲ ἀνὴρ πινυτῆς Μάκαρος κλυτὰ μέτρα νόησεν. Ο δὲν ἀειρέμεναι Βασιλεὺς γένος ήπιοθύμων, Αὐτὰρ δυσσεβέας γαίης πυμάτοισι δαμάζειν. Αρχόμενοι Βασιλήα θοή κελαδήσατε μολπή Μέλψατε Παμβασιλήα Θεὸν φόρμιγγι λιγείη. Οὐρανὸν ἐς πολύχαλκον ἐοῖς νεφέεσσι πυκάζει, Γαίῃ ἑτοιμάζων σφετέρῃ φυσίζουν ὄμβρον. *Ος τόσον ὑψικόμοις καὶ ἐν οὔρεσι χόρτον ἀέξει, Αντέλλων ζυγίοισι βροτῶν μελιηδέα ποίην. ὺς καὶ τετραπόδων ἀγέλαις πόρεν άρμενον εἶδαρ, Καὶ κοράκων ήρκεσε λιταζομένοισι νεοσσοίς. Οὗ ποτ' ἐπαινήσειεν "Αναξ σθένος ἄσχετον ἵππου Κνημάων δ' οὐ πάμπαν ἀγάσσεται ἀνδρὸς ἐρωήν. Μᾶλλον ἐπὶ δμώεσσιν ἐοῖς κεχαρήσεται Εσσήν Οἷς δ' ελεημοσύνη καταθύμιος ἐστιν ῎Ανακτος. ΨΑΛΜΟΣ ΡΜΖ'. Ξυνός Ζαχαρίας καὶ ᾿Αγγαίου πέλει ὕμνος, Εβδομον ἀμφήριστον ἔχων θρόον ἀλληλούια. Εμπα γε μὴν ἑκατοστὸς ἔφυ καὶ τεσσαρακο [στός. Αίνες τιμήενθ', Ἱερουσαλήμ, Βασιλῆς Σιών, ὑμνοπόλευσε τεοῦ Βασιλῆα βίοιο Ούνεκα σῶν πυλέων σθεναρούς χάλκευσεν όχθας. Ἐν σοὶ σοὺς πινυτοὺς καὶ ἀγακλέας ήνεσε παῖδας. Ος σέθεν εἰρήνῃ πεφυλαγμένα τέρματα θήκε Πλῆσε δὲ πιαλέῃ σε βίη μενοεικέος ἀκτῆς. ὺς χθονι πουλυβοτείρῃ ἐπίῤῥοθον ώπασε μῦθον. Αὐτὰρ ὁ ρίμφα θέων μετελεύσεται ἔνθα καὶ ἔνθα, Εἰρίον ὡς, ψυχρῆς χιόνος σθένος ὑψόθι φαίνων, Πάσσων καπνοτόκειαν ὅπως σποδὸν αὐχμὸν ὁμίχλης, Ειδομένην ψωμοῖσιν ἐὴν κρύσταλλον (άλλων. Ψύχεῖ τίς κεν ἐὰν δύναται μένος ισοφαρίζειν; Πάντα λόγῳ ζώοντι τακήσεται ὁρμηθέντι Υδατα δὲ πνοιῇσιν ὑπὸ σφετέρῃς κελαρύζει. Μῦθον Ἰακώβῳ πινυτῷ φίλον ἐξαγορεύων, Κλεινὰς δ' εὐδικίας ἐρέων κλεινῷ Ἰσραήλῳ, Οὐδέποτ' ἀλλοδαποῖσι μετ' ἔθνεσι τοῖον ἔρεξεν, Οὐδὲ δικαιοσύνας σφετέρας τεκμήρατο λαοίς. ΨΑΛΜΟΣ ΡΜΗ. Ξινός Ζαχαρίας καὶ ᾿Αγγαίου πέλει ὕμνος, Ογδοον ἀμφήριστον ἔχων θρόον ἀλληλούια. Εμπα γε μὴν ἑκατοστὸς ἔου καὶ τεσσαρακο Ιστός. Μέλψατέ μοι μέγα κύδος ἀπ' οὐρανόθεν Βασιλῆος Μέλψατέ μιν, βοόωντες ἐφ' ὑψίστοισι θυώκοις Μέλψατέ μιν, δῆμοι μεγαλοσθενέων στρατιάων Μέλψατέ μιν, πᾶσα σθενέων ἀριδείκετος ἀλκή Οἷς δ'. οἷς τ'.
col. 1535–1536page 83 of 83
PG 33:1535Η Μέλψατε, ήέλιός τε καὶ αἰγλήεσσα σελήνη Μέλψατε, τείρεα πάντα, Θεὸν, καὶ ἀθέσφατος αίγλη Μέλψατ' ἐπουρανίων δαπέδων ὑπὲρ οὐρανὸν ἄλλον, Κύκλων τ' οὐρανίων καθυπέρτερον εὐαγές ὕδωρο Πάνθ᾽ ἅμα μελπόντων κλυτὸν οὔνομα Παμβασιλήος. Ούνεκεν αὐτὸς ἔειπε καὶ ἐβλάστησεν ἅπαντα, Ης δ' ὑποθημοσύνῃσιν ἀκαμπέσιν ἐῤῥίζωθεν Στἂν δὲ διηνεκέϊ τάπερ ἔδρασεν αὐτὸς ἀνωγῇ. Οὔποτε θεσπεσίη Μάκαρος παρελεύσετ᾽ ἐφετμή. Μέλψατε Παμβασιλῆς κατὰ χθονός εὐρυοδείης, Ερπυσταί τε δράκοντες ὁμοῦ δνοφερῇσιν ἀβύσσοις Πῦρ μετὰ κρυστάλλοισι, χιών δ' ἅμ᾽ ἔποιτο χαλάζῃ, Καὶ πνοιή ζοφεροίο καταιγίδος Αεροφοίτις, Αἰὲν ὑποδρήσσοντα Θεοῦ νημερτέτ μύθο. Ούσεα, δενδροκόμων τ' ὀρέων λασιαύχενες ἄκρα:, Κέδροι παντοδαπας, καὶ δένδρεα τηλεθόωντα, Τετραπόδων ἀγέλαι, καὶ ὀρέστερα θηρία γαίης Ερπετὰ, καὶ πτερύγεσσι μεταΐσσοντα ποτητά, Λαοὶ παντοδαποί, καὶ ἐρισθενέες βασιλήες, Ένθεσμοι μετὰ πᾶσι δικασπόλοι ἡγητῆρσιν, . Ἡσηταί, γεραροί, καὶ παρθένοι έλκεσίπεπλοι, Ιφθιμοι πολιοῖσι νεώτεροι εἰς ἐν ἰόντες, Εἰν ἑνὶ μελπόντων κλυτὸν οὔνομα Παμβασιλήος Ούνεκεν ὑψώθη βασιλήιον οὔνομα μοῦνον. Αίνος ἐὸς γαϊάν τε καὶ οὐρανὸν ἀμφικαλύπτει, Καὶ λαοῦ σφετέροιο κέρας μεγαλαυχὲς ἀείρε.. Ύμνος δ' εὐκλειὴς μελέτω γενεῇσι δικαίων, Δήμῳ θεσπεσίῳ πυκινόφρονος Ισραήλου. ΨΑΛΜΟΣ ΡΜΘ'. Ἡδὺ μέλος ἑκατοστὸν ἔξυ καὶ τεσσαρακοστόν Είνατον, οὐράνιον φορέον θρόον ἀλληλούϊα. Μέλψατέ μοι Βασιλῆι νέην καὶ ἐπήρατον οἶμην Αἰὲν ἔχει κλισίῃς ὁσίων μεμελημένον ὕμνον. Ισραῆλος Ανακτι φίλῳ τέρποιτο πεποιθώς Υἱέες αὖ Σιῶνος ἐῷ Βασιλῆι χαρεῖεν. Οὔνομα μελπόντων βασιλήιον ἀμφὶ χοροῖσιν Αδόντων μιν τύμπανον αὖ κιθάρην τ' ἀνελόντε, Ούνεκά οι σφέτερος καταθύμιος ἔπλετο λαός. Φέγγεῖ δ' ὑψώσειε φίλον γένος ήπιοθύμων. Ενθ' ὁσίων ερατειναὶ ἐπαυχήσουσι γενέθλαι Ἐν δ᾽ ἱεροῖς λεχέεσσι φίλῳ κεχαροίατο θυμῷ. Λαυκανίη βασιλῆος υπερτερίας φορέοντες, Φάσγανον ἐθυπόροις παλάμης άμφηκες ἔχοντες, Δήμων παντοδαπων κακουργίας ἄνδρας ὀλέσται, Καὶ ζυγὸν ἀθάνατον λαοὺς μεθιέντας ἐλέγξει. Τῶν δὲ φίλους βασιλῆας ἀλυχτοπέδῃσι πέδησεν, Ἐν δὲ σιδηρείῃσι πέδῃς παλάμας ἐριτίμων, Γραπτήν τ' ευνομίην σπουδῇ μετὰ τοῖσι τελέσσει. Ωδ' ὁσίοις κλέος ἐσθλὸν ἑοῖς μετὰ πᾶσιν ετύχθη.
Continue reading PG 33: Apollinarius Laodicenus — Fragmenta in Psalmos (editio critica; non in →≣ entire volume