ORDO RERUM QUÆ IN HỌC TOMO CONTINENTUR. S. CYRILLUS, ALEXANDRINus archiepISCO 1. — S. Cyrilli natalis, ætas, reliquiæ. Vita sancti Cyrilli. Patria, studia monachatus. effugala. Episcopatus, proscripti Novatiani, dæmonia IV. Judai Alexandria pulsi. SV.· Turbæ Alexandrinæ. Errantes correcti. VI.-Nomen S. Chrysostumi diptychis inscriptum. 21 VII. - Haresis Nestoriana detecta. VIII. Vices sedis apostolica Cyrillo delegate. 27 IX. Concilium Ephesinum. Haresis Nestoriana damnata. XI. Reconciliatio Ecclesiarum. Notitia ex Bibliotheca Fabricii. Quod mortem, quæ est ex peccato, el dia boli tyranniden effugere nullo modo possimus, nisi per sanctificationem, quæ ex Christo est. Et quod non in lege, sed in Christo sit justificatio. LIB. III. De eodem. LIB. IV. Quod is qui a Dep ad justificationem vocatus est et redemptus, Deum sequi debeat; et quod, excussa mollitie quæ ad vitium ducit, ad piam et generosam vitam sit ei enitendum. LIB. V. Item de fortitudine, quæ est in Christo. 859 LIB. VI. Quod ei soli qui secundum naturam Deus est adbærere nos oporteat, et illum ex tota anima totoque corde diligere. LIB. VII. De charitate in fratres. LIB. VIII. Item, de charitate in fratres; et de eo qui furatur vitulum aut ovem. LIB. IX. De adoratione in spiritu et veritate; et de sancto tabernaculo, quod sit typus Ecclesiæ Christi. 587 LIB. X. De iis quæ erant in sancto tabernaculo. 650 LIB. XI. De sacerdotio: quodque sacerdotium legale sit typus illius quod in Christo est. § X.- Nova in Cyrillum calumniæ; carceres; victoriæ. Præfationes card. Angel. Mai ad S. Cyrilli anecdota opera ab ipso edita. Præfationes editionis Græco-Latinæ, Joanne Auberto curante. Lo. XIII. Admonitio Anton. Angeliji. Veterum testimonia. Monitum in libros De adorations in spiritu et veritate. DE ADORATIONE ET CULTU IN SPIRITU ET VERI LIBER PRIMUS.· De lapsu hominis in vitia, et de capti vitate peccati; de vocatione, et conversione quæ per penitentiam fit. et recursu in meliorem vitam. 134 De sacerdotio. Item, de sacerdotio. Quod oporteat eos, qui adire ecclesias volunt, puros et ab omni peccati labe ablutos esse, atque ita coram Deo se sistere. Quod oporteat puros, et ablutis peccati maculis Deo sistį: et quod in Christo rursum nostra puri ficatio consistat. LIB. XVI. Quod oporteat nos spirituales bostias et oblationes offerre Deo. De sanctis festivitatiņus. Parisiis. Ex Typis -P. MIGNE,