ORDO RERUM ORDO RERUM QUE IN HOC TOMO CONTINENTUR. SANCTUS CYRILLUS ALEXANDRINUS ARCHI- - EPISCOPUS. - EPISTOLE SANCTI CYRILLI ET VARIORUM AD IPSUM. EPISTOLA I. Cyrilli ad monachos Ægypti. Primum ex auctoritate sancti Athanasii aliisque rationibus osten- dit beatam Virginem diei debere Deiparam, siquidem Christum Dominum genuerit; Christum vero Deum esse probat, partim ex Symbolo Nicæno, partim ex Scripturæ testimoniis; denique modum unionis Verbum inter ac humanam naturam exponit, et monachos adversus varias Nestorii ejusque sociorum argutias munit. EPIST. 1. Cyrilli ad Nestorium. Hæresis Nesto- rianæ rumore in Occidentem et ad aures Cœlestini I pontificis maximi pervagato, is Cyrillo mandaverat ut rei veritatem inquireret. Pontificis mandatis morem gerens Cyrillus, ea Nestorio significat, eumque valde iratum ob epistolam ad monachos Ægypti datain blandis et amicis verbis placare studet, simul tamen pro officio admonens ut propter pacem Ecclesiæ beatam Virginem Deiparam confiteretur, neque tam grave scandalum daret. EPIST. I. Nestorii ad Cyrillum. Queritur de su- periori Cyrilli epistola quasi immodeste scripta, cuique nihil idcirco respondendum putaret; sed fecit presbyteri Lamponis instantia ut animi sententiam mutaret. 43 EPIST. IV. Cyrilli ad Nestorium. Injurias sibi illa- tas repellit, simulque explicat quo sensu juxta synodum Nicænam sanctosque Patres Verbum caro factum, Deus natus, passus, mortuus, et beata Virgo Maria Deipara di- catur. - - - EPIST. V. - Nestorii ad Cyrillum. Cyrilli consilia respuit, et apertim etiam suam impietatem prodit. 50 EPIST. VI, VII - Cyrilli ad Nestorium. Monet ut quæ impie protulerat retractare non differat. EPIST. VIII. Cyrilli ad eos, quorum litteris notatus fuerat, quod, solo vulgi rumore persuasus, impiam Nesto- rii doctrinam in pejus serpere, non siluisset. - EPIST. IX. - - Cyrilli ad quemdam Nestorii studiosum. - Nullam aliam causam, nisi ardens rectæ fidei studimın, gravissimam sibi necessitatem imponere Nestorium ag- grediendi. - - EPIST. X. Cyrilli ad clericos suos Constar.tinopo:i constitutos. Testatur se pacis amantem, salva tamen fide catholica, calumnias in se jaetalas facile diluere pos- se, eosque instruit qua ratione Nestorii sequaces, pacis studium tunc simulantes, tractarent. Quam EPIST. XI. Cyrilli ad Cœlestinum I papam. pestilens Nestorii sit doctrina, quidve hactenus egerit quo eum ad rectam fidem revocarel, Cyrillus exponit; ab illius communione se nondum aperte discessisse, donec a Cœlestino quid sibi facto opus sit didicerit; ut Cœlesti- nus, missis quam primum ad Orientis ac Macedoniæ epi- scopos litteris, suam ea de re sententiam notam faciat. Subjectis ad calcem capitulis quibusdam tota Nestorii doctrina explicatur. EPIST. XII. Cœlestini I papæ ad Cyrillum Alexan- drinum episcopum.— Cyrilli in propugnanda fide studium laudat Celestinus, et hæresim Nestorii damnat, ac, nisi corrigatur, Cyrillo, demandata vice sua, præcipit ut eum amoveat ab Ecclesiæ communione, et Ecclesiæ ipsius alium pastorem provideat. EPIST. XIII. Cyrilli ad Joannem Antiochenum epi- scopum. Quid contra Nestorium in synodo Romana actum sit significat. EPIST. XIV. Cyrilli ad Acacium Bermensem.- Rogat ut animum suum ob periculum fidei moerore depressum erigat sibique indicet consilium remedia fortiora ad- hibendi, cum haud profecissent mitiora. EPIST. XV.. Acacii Berœæ episcopi ad Cyrillum. Benignius de Nestorii ejusque sociorum errore judican- dum, nec severius cum eis agendum; eumdem quoque esse sensum Joannis Antiocheni significat. Erist. XVI. - - Cyrilli ad Juvenalem Hierosolymorum - episcopum. Nuntiat Nestorium in synodo Romana damnatum; Calestini papæ litteras mittit. - EPIST. XVII. Cyrilli ad Nestorium de excommuni- catione. Cyrilli et synodi Alexandrinæ Patrum Ex- positio fidei catholicæ de Incarnationis mysterio, cujus hæc summa: Unitum carni Verbum secundum personam (zat' vniorası) Confitemur.» Subjunguntur duodecim ana- thematismi in quibus præcipui errores veræ incarnationis doctrinæ oppositi condemnantur; ac tandem ipsum Nesto- rium a sua communione segregandum denuntiant, misi intra tempus juxta Coelestini litteras simul transmissas præfinitum veram fidem hic propositam confiteatur, er- rores autem indicatos anathematizet. - - EPIST. XVIII. Cyrilli ad clerum populumque Constan- tinopolitanum. In qua scribit, ne attendant impiæ doctrinæ Nestorii hæretici, neve ipsi communicent, si pro pastore manet lupus, sed magis viriliter agant in Do- inino, suam fidem constantem servent. Præterea scribit, communicare cum iis qui a Nestorio ejecti sunt, quod ejus doctrina contradixerint. se EPIST. XIX. Cyrilli synodique cum eo collectæ ad monachos Constantinopolitanos. EPIST. XX. Cyrilli ad clerum populumque Alexandri · num e Rbodo ante synodum scripta. - Ut continuis pre- cibus suos pro recta fide periclitante conatus adjuvent. 127 EPIST. XXI. Ad eosdem.- Ejusdem cum præcedente argumenti. EPIST. XXII. - Joannis Antiocheni episcopi ad Cyril- Jum. Quod nondum synodo adfuerit itineris longitu- dinem et difficultatem causatur. - - EPIST. XXIII. · Cyrilli ad quosdam de clero Constanti - nopolitano. Ut Candidiani et Nestorii molimina irriten- tur, quid Ephesi gestum sit narrat. EPIST. XXIV. Cyrilli ad clerum populumque A!e- xandrinum. De Nestorii depositione." EPIST. XXV. - Ad eosdem. argumenti. - · Ejusdem cum superiore EPIST. XXVI. - Ab Epheso ad Patres monachoruni Ejusdem argumenti. - scripta. - EPIST. XXVII. - Ad clerum populumque Constantion politanum. Narrat quæ post adventum Joannis comitis imperatoris mandato Ephesi acta sint, quid modo paretur. - - - EPIST. XXVIII. Cyrilli ad Theopemptum, Potamo- nem et Danielem reverendissimos episcopos Constantino- poli agentes. Ea, quæ ob sententiam in Nestorium et Joannem latam perpessus fuerat, expouit. EPIST. XXIX. Alypii Apostolorum presbyteri ad Cy- rillum. · Summis laudibus constautiam ejus effert. 16 EPIST. XXX. Maximiani creati episcopi Constantino- politani ad Cyrillum. Sanctum Christi confessorem pro meritis laudat, petitque tanti præsulis sive precibus juvari, sive consiliis informari, sive perpetuo charitatis vinculo devinciri. EPIST. XXXI. Cyrilli ad Maximianum Constantino- politanum episcopum. Veram de Incarnatione fidem sollicite custodiendam proponit, simulque ad novi mu- neris officia sedulo implenda hortatur. EPIST. XXXII. Cyrilli ad Juvenalem episcopum et cæteros concilii legatos Constantinopolim missos. — Gra tulatur de triumpho veritatis, suumque factæ electioni et ordinationi assensum præbet. - - EPIST. XXXIII. - Ad Acacium Bermensem episcopum. Theodosius imp., jam a Coelestino papa monitus, ad Procurandam Ecclesiae pacem Aristolaum tribunum mi- serat, qui Ephesinæ synodi decretis insistens Antiochiæ et Alexandriæ unionis opus perurgeret. Joannes, acceptis mandatis, synodum cogit prímum Intiochiæ, tum Berœæ, apud Acacium episcopum, qui totius synodi nomine a Cy- rillo postulaverat ut, solo symbolo Nicæno tanquam re- gula lidei agnito, sua scripta contra Nestorium édita re- tractaret. His autem Cyrillus acquiescere noluit et Acacio respondens, de tota agendi ratione Orientalium conque- stus, fidem suam picue purgat, ac tanquam pacis ineunda
QUÆ IN IIOC TOMO CONTINENTUR. cenditionem exigit at Nestorii depositionem ratam ha- beant ejusque dogmata damnent. EPIST. XXXIV - Ad Rabbulam Edessenum episcopum. Nuntiat quod omnino non recipit propositiones quæ a Joanne Antiocheno sunt destinatæ. - EPIST. XXXV. Joannis Antiocheni episcopi cætero- rumque qui cum illo erant ad Xystum episcopum Roma- num, Cyrillum Alexandrinum, et Maximianum Constanti- nopolitanum. Probare se declarant depositionis senten- tiam a sancta synodo adversus Nestorium prolatam, necnon blasphemas ejus doctrinas anathematizare, et assentiri Maximiani ordinationi. EPIST. XXXVI. Libellus quem Paulus episcopus Emi- senus Cyrillo archiepiscopo Alexandrino obtulit, a Joanne Antiocheno episcopo missus. EPIST. XXXVII. - Cyrilli ad Theognostum et Charmo- synum presbyteros, et Leontium diaconum, Constantino- poli degentes, ejusque apocrisiarios. Paulo Emeseuo, Nestorii dogmata peculiari libello anathematizanti, com- munionem se reddidisse; Joannem vero Antiochenum procrastinantem recipere distulisse nuntiat; Aristolaum tribunum, nisi Joannes subscripserit, Constantinopolim perrecturum ut imperatorem doceat per Alexandrinam Ecclesiam non stare, sed Antiochenæ episcopum pacem non amare. > - EPIST. XXXVIII. Joannis Antiocheni ad Cyrillum.- Paucis in formula ab Cyrillo missa mutatis, quorum ve- niam per litteras privatas (ep. 47) ad Cyrillum datas petiit, tribus pacis conditionibus subscribit. - EPIST. XXXIX. Cyrilli ad Joannem Antiochenum episcopum, missa per Paulum Emesæ.-Nonnulias refel- lit adversariorum calumnias qui objiciebant ei assertio- nes : Christi corpus non ex beata Virgine Maria sum- ptum, sed e cœlo allatum esse; item concretionem, vel confusionem, vel commistionem Verbi Dei cum carne factam esse, denique passibilem esse divinitatem; › suam- que circa hæc dogmata mentem aperit, aflirmans se conci- lio Nicæno et sanctis Patribus, nominatim sancto Athana- sio, firmiter adhærere. - - - - EPIST. XL. Cyrilli ad Acacium Melitinæ episcopum. Cum ex Catholicis nonnulli, inter quos Acacius Meli- tinensis, Cyrillum reprehenderent quasi Orientalibus in negotio reconciliationis nimium indulsisset, Acacio quid- quid cum Joanne Antiocheno et aliis episcopis Orienta- libus juxta imperatoris mandata gestum sit rescribit; cur præterea Paulum Emesenum ab Joanne missum, post anathematizatum ab eo Nestorium, ad communioñem receperit. Eorumdem Orientalium professionem fidei catholicam demonstrat et omnino alienam ab hæresi Ne- storii, cujus impia verba refert. EPIST. XLI. Ad eumdem. Exemplum epistolæ scriptæ ab eodem Cyrillo ad Acacium episcopum de capro emissario.. EPIST. XLII. Ad Rufum Thessalonicensem epi- scopum. Illum de pace cum Orientalibus inita certio- rem facit. EPIST. XI.III. Ad eumdem. Cum hæreticis pœni- tentibus mitius agendum. Libros suos de incarnatione et contra Nestorii blasphemias transmittit. Ad Eulogium presbyterum Constanti- nopolitanum. Confessionem fidei exponit, eamque plurimum ab Apollinarii et Nestorii impietate abhorrere demonstrat. EPIST. XLV. fide. EPIST. XI.VI. Ad Succensum eumdem 2ª. — Alterum commonitorium rescriptum ad interrogationes nobis ab eo propositas. EPIST. XLVII. · Joannis episcopi Antiochiæ ad Cyril- lom. Paucorum in formula pacis ab Cyrillo missa mu- tatorum veniam petit. Sibi de pace inter ipsos recon- ciliata gratulatur. Petit ut missos suos benigne suscipiat. EPIST. XLIV. - - - - - - Ad Succensum episcopum 1°. - De - - - EPIST. XLVIII. Cyrilli ad Donatum Nicopolis Veteris Epiri episcopum. Unitatem Ecclesiæ restitutam nun- tiat, rem gestam accurate exponens. - - EPIST. XLIX. Ad Maximianum Constantinopolitanum episcopum. Ejus !em cum superiore argumenti. 254 EPIST. L. - Ad Valerianum Iconiensem episcopum De Verbi incarnatione exegesis. EPIST. LI. Sancti Xysti papæ ad Cyrillum Alexan- drinum, post pacem factam inter ipsum Cyrillum et Joan- nem. - Rei bujus relationem in conventu episcoporum se notam fecisse. Quanta hinc Ecclesiæ lætitia. Felicem fuisse laborum.Cyrilli exitum, cosque sibi et concitio suo in omnibus probatos esse. EPIST. Lil. Sancti Xysti papæ III ad Joannem An- tiochenum. Ecclesie de Joannis reditu lætitia. Æquitas late adversus Nestorium sententiæ. Romanæ Ecclesiæ in servanda fide constantia, et in ejusdem fidei causa im- peratorum studium. Quam idoneus sit Maximianus, qui malis a Nestorio illatis medeatur. EPIST. LIII. Cyrilli ad sanctum Xystum papain (Fragmentum.) - EPIST. LIV. Cyrilli ad Euseblum presbyterum. Eusebium, qui ægro animo ferebat initam Ecclesiæ pacem quasi quæ aliter atque ratio postulabat inita fuisset, de omnibus certiorem facit: quà nempe conditione Joanni Antiocheno communionem reddiderit; quod contumelias adversum se usurpatas ob pacis bonum remiserit; quod adversarii sanctam Virginem Deiparam scripto confessi sint, et duas esse in Christo naturas cum singularitate personæ. - - EPIST. LV. In symbolum sanctum. Cum ex fidis amicis comperisset Cyrillus Orientalium quosdam ad per- versum sensum tegendum occulteque disseminandum ipso etiam symbolo Nicæno abuti, ad excludendas sub- dolas interpretationes, vero illud atque catholico sensu interpretari aggressus est. EPIST. LVI. Cyrilli ad Gennadium presbyterum et archimandritam. Quod connivendum sit in aliquo a juris rigore, majoris emolumenti causa. - - EPIST. LVII. Cyrilli ad Maximum diaconum Antio- chenum. Propter Joannis Antiocheni episcopi cum Nestorianis conniventiam occultam, catholici ferventio- res, in his Maximus, Antiochenæ Ecclesiæ diaconus et ar- chimandrita, sese ab ejus communione segregaverant, novi schismatis periculum inducentes. Quod quidem Cyrillus minime probat, monens diaconum ut ad sui patri- archæ communionem redeat, quandoquidem ‹ res magua egeal moderatione. » - - EPIST. LVIII. Ad eumdem. - Ejusdem cum superiore argumenti. EPIST. LIX. Cyrilli ad Aristolaum tribunum et nota- rium; scripta rogante Beroniciano. Monente Cyrillo, imperator Theodosius Aristolaum miserat, qui, Ecclesias orientales peragrans ipsumque Joannein conveniens, cunctos ad statulas olim pacis conditiones adigeret. Hune Cyrillus monet qua ratione episcopi dogmata Nestorii sigillatim damnare, synodumque Ephesinam legitimam agnoscere debeant, ut omnis removeatur suspicio. 323 EPIST. LX. Ad eumdem. Queritur, inter Orienta- les nonnullos nonnisi verbo teius tantum Nestorium anathematizare, Audent vero rursus ea el sapere et loqui quæ ejus sunt. Nestorii doctrinam compendiose exponit. - - - EPIST. LXI. Cyrilli ad Joannem Antiochenum.-Causa- tur quod Orientales anathematizassent quidem Nestorium. sed eadem quæ et ille illi prædicarent. Format autem et quomodo de cætero anathematismus expeti debeat. 326 EPIST. LXII. Ad eumdem. Ejusdem fere cum su- periore argumenti. EPIST. LXIII. - Ad eumdem. Ex Danielis presbyteri relatu queritur de Theodoreti calumniis et infrunito in eum animo, suadetque compescendos hominis impoten- tissimi motus temerarios. . EPIST. LXIV. Ad Maximum, Joannem, Thalassium, presbyteros et archimandritas. Contra Nestorii ſauto- res occultos. Librum De incarnatione Unigeniti trans- mittit ab orthodoxis legendum. - - - - EPIST. LXV. Ad Mosanm episcopum Antaradi. 330 EPIST. LXVI. Joannis Antiocheni et synodi ad Cyril- lum. De non damnando Theodoro Mopsuesteno. 330 EPIST. LXVII. Cyrilli ad Joannem Antiochenum et synodum Antiochiæ congregatam. Theodori Mopsue- steni scripta rejicit, valde increpans eos qui dicere hand verentur ea consonare scriptis SS. Patrum, simulque adhortans ut Orientales saltem Theodori blasphemias damnarent ac liberos semetipsos tali suspicione demon- strarent; tum ad genuinamn pacein firmandam admonet Joannem minime quidem difficile agendum cum iis qui, relictis Nestorii partibus, ad Ecclesiam revertantur, al- tameu sollicite invigilandum ut reversi nonnisi veram fi- dem teneant. - - - EPIST. LXVIII. Cyrilli ad Acacium Melitinensem episcopum Certiorem eum facit de his quæ in superio- ri epistola ad Joannem Antiochenum in causa Theodori Mopsuesteni scripserat. EPIST. LXIX. Ad eumdem. Adversariorum fidei malas artes Acacio iterum magno cum animi dolore sign- ficat, addens quid ipse pro defensione veritatis egerit. 358 EPIST. LXX. Cyrilii ad clericus et Lamponem presby- terum. Symboli Nicæni interpretationem imperatori ejusque sororibus per Maximum diaconum transmisisse se significat. EPIST. LXXI.— Ad Theodosium imperatorem. — Contra -
ORDO RERUM agnitionem invitare conatur, typis illis ad veritatem tra- ductis. eos qui Nestorio anathema dicentes ea ipsa sentiunt quæ et ille, eo quod Theodori et Diodori scripta mirentur. Symboli Nicæni interpretationem suam transmittit. 342 EPIST. LXXII. Ad Proclum episcopum Constantino- politanum. De Theodoro Mopsuesteno, ne permit- tat illum anathematizari, quod hoc tumultus causa sit. - - EPIST. LXXIII. · Rabbulæ episcopi Edesseni ad Cyril- Jum. Rabbulas, qui jam ante aliquot annos errores Theo- dori anathematizaverat, hanc dauinationem iterat. EPIST. LXXIV. · Cyrilli ad Rabbulam Edessenum. Ejus fervorem in causa fidei multis laudibus extollit. 347 EPIST. LXXV. Attici Constantinopolitani episcopi ad Cyrillum. Joannis Chrysostomi nomen, cognita ejus innocentia, diptychis inseri jussisse se significat. - - EPIST. LXXVI. Cyrilli ad Atticum. Atticum ob Joannis Chrysostomi nomen diptychis insertum reprehen- dit. EPIST. LXXVII. - Ad Domnum. - Ut clericis Athana- sii episcopi discolis per proprias litteras audientiam de- leget, et si rei inventi fuerint, a sacris interdical. 359 EPIST. LXXVIII. Ad*****. Ejusdem Cyrilli epistola canonica. - - - - - EPIST. LXXIX. - Cyrilli ad episcopos qui sunt in Libya et Pentapoli - De monachis in Thebaide degentibus. 363 EPIST. 1.XXX. Ad Optimum episcopum. In illa verba. Omnis qui occideri Cain septuplum punietur. 366 EPIST. LXXXI. Ad monachos in Phua constitutos. Contra eos qui affirmant corporum resurrectionem non esse. - EPIST. LXXXII. Ad Amphilochium episcopum Sidæ. - De Massalianis hæreticis. Cum iis moderate et pruden- ter agendum. EPIST. LXXXIII. - Cyrilli ad Calosyrium. Monacho- rum quorundam Egypti, Deo humanum corpus tribuen- tium, cum scilicet homo ad imaginem Dei sit conditus, erroneam opinionem necnon eorum desidiam perstringit; realem Christi præsentiam in sancta Eucharistia perpetuo manere ǝstruit, et quamvis cum hæreticis communionem severe prohibet. EPIST. LXXXIV. Ad Euoptium. EPIST. LXXXV. · Cyrilli ad Aurelium, Valentinum et reliquos qui in Auricana synodo convenerant. Exempla- ria authentica synodi Nicænæ trausmittit. Nuntiat Pascha xvu Kal. Maji Alexandriæ hoc anno celebrandum. 375 EPIST. LXXXVI. Ad sanctum Leonem papam (Fragmentum). - - - EPIST. LXXXVII. Sive prologus scriptus pro cyclo XCV annorum, quem cum anno Christi vulgari 437, Dio- cletiani 155, Cyrillus inchoavit. - EPIST. LXXXVIII.- Hypatiæ ad Cyrillum. Exemplar ab Hypatia, quæ philosophiam docebat in Alexandria, ad beatum Cyrillum archiepiscopum in diptychis. - HOMILIE PASCHALES. Prolegomena. HOMILIA J. · Tria pertractat. 1. Festum Paschæ diem, festorum omnium principem, rite celebrandum. 2-5. Quis denuntiare debeat, et hinc de episcopi officio. Figuram de duabus tubis argenteis Num. x ad veritatem transfert evangelicam. Mox de jejunio potissimum agit, cum spiri- tali, tum corporali. 6. In Judæos perfidos ac pervicaces invehitur. HOMILIA II. 1-7. Laborandum pro pietate. Quidam timentes ne oneri sustinendo sint impares, verendum ne peccent gravius, talentum humi defodiendo, ut servus ille nequam. 8. Hinc sex Veteris Testamenti figuras ad evangelicam traducit veritatem. 9. Hortatur denique ad anniversariam festi diei Paschatis celebritatem. HOMILIA IV. — 1-3. Ut se quisque laboribus tolerandis ac jejunio ad festi celebritatem serio comparet: ducta ab athletis similitudine, qui in stadio gloriæ potissimum studio currunt. 4-6. In Judaicam nationem invehitur. HOMILIA V.-1-2. Paschæ festum non paganorum ritu celebrandum, sed pie ac Christiane. Quid hic inter pios profanosque intersit. 3-8. De duobus Veteris Testamenti typis incarnationis Christi, quorum alter illustrior est. HOMILIA VI.1-3. Deum esse propitiandum domita carne, ut spiritus imperet. Jejunium ad hanc pacem con- ciliandam aptissimum. 4-5. Gentiles ac paganos, relicta idololatria, Deum picaturos: in illam itaque invebitur, ut et in fatum ac genethliacos, qui natales cujusque é stellis per fraudem aucupantur. Idque ut recens Christo aggregatos ab idolorum cultu deterreat. 6-12. Judæos adhæc Deum placare ut studeant hortatur, figura dup¡ici: pula circumcisionis et Sabbati; hos ad veram Messia HOMILIA VII. Jejunium ut virtutum omnium paren- tem cum Basilio Magno laudat, quod puros efficiat. Animi robore ad jejunium opus esse: quamobrem de for- titudine disserit ac de charitate, quæ fortes reddat. In hauc graviter peccare Ægyptios, ea tempestate prædones agros vastantes. Terræ autem sterilitatem iræ divinæ ob hominum illorum flagitia acceptam esse referendam. HOMILIA VIII. - 1. In festi diei Paschalis celebritate ignaviam esse pellendam. 2-3. De charitatis officiis, et contra prædones, sicarios ac piratas. De Dei vindicta ac grandinis plaga, peccatis calamitates accersi. 4. In per- fidam Judeorum nationem invehitur. 5. Contra Nesto- rium, qui duos christos Dei filios constituerit. 6. Contra hæresim mox exortam Eutychis archimandritæ, qui duas in Christo naturas post incarnationem negavit. Unigeni- tus et primogenitus quid differant. HOMILIA IX. 1. Pastoris munus esse festum Pascha diem denuntiare, etsi eloquentia careat. 2. Cur festum hoc ut plurimum in vernum tempus incidat, ut hom. I. Animalis homo et spiritalis quid distent. 3. Ecclesiasten patienter esse audiendum, qui se ad rudium captum di- mittat. 4. In cultum idolorum iterum incurrit. 5. Subuzie, de duplicibus ac bilinguibus, in quos etiam bom. xii et xiv. Utroque pede claudicantium figuram ad veri- tatem derivat evangelicam. 6. Qui sint alienigenæ, adve næ, mercenarii, hypocritæ, et servi. - HOMILIA X.-1. In illud psalmi 1x, v. 9, ‹ Christus venit judicare orbem terræ in æquitate. In Satanam, qui orbem fere suo subjecit imperio. 2-1. De auimi forti- titudine copiosius, quam hom. vu et xix. Exornat enim variis Veteris Testamenti figuris. 5. Contra Judæos per- vicaces disputat. - HOMILIA XI. 1. Pugnandum strenue, polissimum abstinentia et temperantia, cum hostibus, carne ac da mone. 2. De lege carnis et spiritus. Magna hic opus esse animi fortitudine et constantia. 3. Expugnandam iracun- diam et avaritiam. 4. Misericordiæ septem opera exer- cenda. Fidem sine operibus ad salutem non sufficere. 5. Id Lazari ac divitis epulonis exemplis fusius docet. 6. De pauperis ac divitis officio. Rerum æqualitatem adamandan ex umbra Veteris Testamenti. 7-8. Religio- nes plures in rep. perniciosas esse, domi rixas et odia gignere, publice factiones, seditiones ac defectionės. - HOMILIA XII. 1. A crimine rursum deterret, ut hom. ix. 2. In eos qui angelos, principatus, potesta- tes, etc., pro diis colerent. 3-5. De vera fide Trinitatis. Patrem e sua substantia vere Filium genuisse. Non esse Christum filium adoptionis latius disputat. 6. Argumen- tum de ingenito objicit ac diluit. HOMILIA XIII.-1. Quo miseriarum diaboli tyrannide decidit genus humanum, ut creaturæ potius quam Crea- tori serviat. 2-3. De Christi divinitate, qui ab illa nos dæ- monis servitute vindicavit. 4. Jejunium externum non sufficere nisi accedat et spiritale, quo a vitiis abstinemas: ut hom. 1. HOMILIA XIV. - 1. Jejunii necessitas ac fructus. De veste nuptiali. 2. De triplici concupiscentia apud Joan- nem, I epist. c. 1, v. 16, ‹ Omne quod est in mundo, » etc., fusius explicatum. Rursus de animo duplicibus, ut hom. ix et xi. 3. In eos qui bariolos consulunt, latius. De adventus Christi Salvatoris causa longe necessaria, ut hom. xvi, xvit et xviii. - HOMILIA XV. 1. Miles Christianus quibus tubis potis- simum ad dimicandum fortiter sit excitandus. Quibus ar- mis instructus esse debeat. Duplici id figura Veteris Testamenti expositum. 2. Tertia quoque figura docet quinam exauctorandi hac militia, leprosí nimirum et im- mundi. Bellicos labores Cbristi exemplo fortiter toleran- dos. 3. Generatio Christi divina et humana quid diffe- rant. 4. De causa assumptæ a Deo humanitatis. 727 HOMILIA XVI. 1. Pro cœlesti præmio sudandum esse, exemplo mercatorum, qui ob lucellum pericula terra marique adeunt : et de præmiis sanctorum. 2-3. Cor Pascha in vere celebretur, ut et hom. ix quæsitum. 4. Cur lex præcedere Evangelium debuit, duplici simili- Indine docet. 3. Pascha qua præparatione celebrandum, ut in esu agni paschalis acemicti lumbos. 6. De necessi tate adventus Christi, ut hom. xiv, xvi et xvnt. 747 HOMILIA XVII. - 1. Deum rudiorum opera sæpe do- cere peritiores e Veteri Testamento probat. 2. Ut Pa- schæ festum celebrandum sit e dictis Christi. Alius Pater, alius Filius, sed una essentia. Modus unionis incarnatio nis ineffabilis. 3. Maria Dei Mater contra Nesto-
! QUÆ IN HOL TOMO CONTINENTUR. HOMILIA X. In mysticam cœnam et pedum lavationem in sancta Quinta. HOMILIA XI. Encomium in sanctam Mariam Deiparam. rium, tacito nomine. Qui fructus adventus Christi, ut hom. xiv et xvIII. 4. Quomodo ad diem festum præparare se quisque debeat. 5. Christum vere esse Deum : omnia figuris Veteris Testamenti ostensa. - HOMILIA XVIII. - 1. Laborandum pro cœlesti præmio, similitudine persuadet. Armatura contra hostes, simili et figura. 2. Abstinentia et temperanti perfugium ad De im patet. Armamur et jejunio in oratione. 3. Oratio- nis vis exemplo Moysis et Samuelis. 4. Fructus adventus Christi, ut hom. XIV et XVII, similitudine Samuelis. 5. Spiritum sanctum a Patre per Filium procedere. 799 HOMILIA. XIX. 1. Quæ gratiarum actio Christo pro redemptionis beneficio debeatur. 2. Ad progressum in virtute opus fortitudine animi, similitudine persuadet, ut hom. vi et x. 3. Per eleemosynam comparanda quæ ad salutem æternam necessaria, pulchro simili docet. 4. De officio legis antiquæ, ut infra hom. xxix et xxx. HOMILIA XX. 1. Festus Paschatis dies celebrandus omni diligentia ob redemptionis beneficium. 2. Pugnante Amalec hostis Satan deletus est. 3. Membra domanda jejunio, ne arma hosti tradamus. 4. Iterum contra Ju- dæos disputat. HOMILIA XXI. 1-2. De beneficio per incarnationis mysterium accepto. Nostri esse muneris jejunio nos præ- parare ad festum Paschatis agendum, ut hom. 1; neque externo tantum, sed et spiritali. 5. Contra Judæos inve- bitur. 4. Jejuniorum tempora statuit. - - HOMILIA XXII-1-3. Ut se quisque Deo offerre debeat Biblicis figuris docet. 4. Christum verum esse Messiam, contra Judæos. HOMILIA XXIII.1-4. Qui longe a Deo dissiti per Chri- stum ad fidem vocantur. De gentium vocatione, figuræ Veteris Testamenti. HOMILIA XXIV. - 1-2. Per Christi adventum qua sumus miseria liberati. Liberatus vestem sibi comparet nuptia- lem. 3. Opera præter fidem esse necessaria contra hære- ticos. 4-5. Christum verum esse Dei Filium, contra Ju- dæos. Incorruptos manere qui Deo adhærent, nec ab eo recedunt cujus in veteri lege typus est. HOMILIA XXV.-1-2. Mundi delicias longe esse a Chri- sti deliciis diversas. Quæ hujus sæculi sunt prudentes sedulo fugiunt. 3. Ut Judæorum periculo edocti cautiores reddamur, quos Deus deseruit, nos hortatur, exquirendo et fugiendo desertæ fidei causas. HOMILIA XXVI. - 1. Insistendum labori assiduo, ob im- minentes otiosis ac securis hostes. 2. Typo vetere quan- ta nos cura præparare deceat, ut in Sancta sanctorum intremus. 5. Nihil æque Deum offendit atque mala de Deo fides. 4. Exhortatio ad virtutem. HOMILIA XXVII-1-2, Docet temporis rationem haben- dam, quia ad promerendam vitam æternam aliud tempus non dabitur. 3. De eleemosyna in pauperes eroganda. 4. Denique de recta in Deum fide, de qua et sancti Cyril- li liber contra Nestorium. HOMILIA XXVIII. 1-2. Figuris Veteris Testamenti docet quomodo in conspectu Dei apparere oporteat. Ter apparere coram Deo. 3. Viriles homines Deo gratos, dis- plícere effeminatos: contra diabolo placere, qui molles amat; odit viriles. 4. Clarum id variis figuris typicis. 942 HOMILIA XXIX. - Christi athletam labores subire de- bere fuse docet. 2. Legis antiquæ officium, ut hom. xix. 3. Contra Judæos, qui Christum contumelia affecerunt, tandemque cruci affixerunt. HOMILIA XXX.-1-2. De præparatione ad celebrandum diem festum Paschæ necessaria, deducta ex Veteri Te- stamento ad veritatem figura. 3. De veteris legis officio, ut hom. xix et xxix. HOMILIE DIVERSÆ. HOMILIA XII.-In occursum Domini nostri Jesu Christi. In sanctum festum Palmarum, et in De exitu animi, et de secundo ad- HOMILIA XIII. pullum asini. HOMILIA XIV. ventu. - - - - - HOMILIA XV. De incarnatione Dei Verbi. HOMILIA XVI. In festo sancti Joannis Baptistæ. 1095 HOMILIA XVII. — In parabolam vineæ. Oratiunculæ tres in translatione reliquiarum sanctorum martyrum Cyri et Joannis. Sermo steliteuticus adversus eunuchos. Fragmenta homiliarum et sermonum. Sermo de obitu sanctorum trium puerorum necnon sa- pientissimi Danielis. DUBIA ET ALIENA. 1.iber de sacrosancta Trinitate. Collectio dictorum Veteris Testamenti. Liturgia sancti Cyrili. THEODOTUS, ANCYRANUS EPISCOPUS. Notitia. EXPOSITIO SYMBOLI NICÆNI. HOMILIE. HOMILIA PRIMA. - In die Nativitatis Domini. HOMILIA II. - In die Nativitatis Domini. - HOMILIA IV. In die sancti Joannis evangelistæ. 1386 In sanctam Deiparam et Simeonem. 1390 In die Nativitatis Domini. HOMILIA VI. Domini. - In sanctam Deiparam et in Nativitatem PAULUS, EMESEN US EPISCOPUS. Notitia. LIBELLUS CONFESSIONIS FIDEI. HOMILIE. HOMILIA PRIMA. HOMILIA II. HOMILIA III. - - De Nativitate Domini. De eadem Nativitate. - De pace. Notitia. EPISTOLÆ IV, memorantur tantum. CONFESSIO FIDEI. HOMILIA III. HOMILIA V. Fragmenta in Acta apostolica. ACACIUS, BERRHOEENSIS EPISCOPUS. JOANNES, ANTIOCHENUS EPISCOPUS. Notitia. EPIST. IV. EPIST. V. EPIST. VI. Notitia. EPISTOLÆ. EPISTOLA PRIMA. Ad Nestorium. EPIST. II. Ad Cyrillum. EPIST. III. - Ad Sixtum papam. Ad Cyrillum Alexandrinum. - Xisti papæ II ad Joannem. - - Imperatorum ad Joannem. MEMNON, EPHESINUS EPISCOPUS. EPISTOLA ad clerum Constantinopolitanum. ACACIUS, MELITENES EPISCOPUS. Notitia. HOMILIA Ephesi habita. EPISTOLÆ II, quæ tantum memorantur. RABBULAS, EDESSEN US EPISCOPUS. Notitia. EPISTOLA ad Cyrillum. CANONES. HOMILIA III. De Paulo, Emisæ episcopo, qui ante disseruerat, et de incarnatione Dominica. FIRMUS, CESAREE CAPPADOCIE EPISCOPUS. HOMILIA IV. Ephesi in Nestorium habita, quando septem ad sanctam Mariam descenderunt. Notitia. EPISTOLÆ. HOMILIA V. Ephesi dicta, cum synaxes perageren. tur, deposito Nestorio. EPISTOLA PRIMA. - Achilli. 99% EPIST. II. Cyterio sophista. HOMILIA VI.-Ephesi dicta in Joannem episcopum An- tiochenum schismaticum. EPIST. III. Eustratio comiti. HOMILIA VII. Ephesi habita priusquam a comite coin- prehenderetur, militibusque asservandus traderetur. 1006 HOMILIA VII.Habita Ephesi in majori ecclesia quæ vocatur Mariæ. HOMILIA IX. In transfiguratione Domini, et Dei, et Servatoris nostri Jesu Christi. - EPIST. IV. EPIST. V. EPIST. VI. EPIST. VII. EPIST. VIII. EPIST. IX. - EPIST. X. Cynegio comiti. - Alypio chorepiscopo. - Gessio scholastico. Didnio. Armenio archiatro. Lauso. Gerontio presbytero. - HOMILIA PRIMA, Ephesi habita, valde pulchra. HOMILIA II. Ephesi dicta, in die sancti Joannis evan- gelistæ. -