PG 150Constantinus Harmenopulus et al.
Table of Contentsindex
Printed text · machine OCR
machine OCR · Migne scan
Diplomatic text · scholarios OCR (cleaned, language-split) — OCR floor from page-view (volume index) — PG column chips mark the printed columns.
col. 1373–1374page 1 of 4
PG 150:1373Notitia ex Fabric. Harl. Biblioth. Gr. t. XI. CONSTANTINI HARMENOPULI sebasti, nomophylacis, et ju dicis Thessalonicensis, de opinionibus hæreticorum qui singulis temporibus exstiterunt. cienda. Quæ clerico facienda, et quæ non fa Commones clericis et laicis canones. Qui ad clericorum accusationem non admittendi. Canones affines. De monachis et monasteriis. Narkatiuncula de tribus tomis synodicis sub impera toribus Constantino Porphyrogenito, Manuele Comneno, et Michaele Palæologo promulgatis, in quibus omnes ad versus imperatoriam majestatem turbarum aut rebellio Dis duces, eorumque adjutores et conscii anathemate percutiuntur, ex Yriarte, cod. Gr. Mutrit. admittatur. Quando et quomodo monachus futurus cienda. Quæ monachis facienda, quæ non fa Tomus contra Gregorium Palamam. De monasteriis. EPITOME divinorum sacrorumque canonum a venera bili sebasto et Domophylace judiceque Thessalonicensi, D. Constantino Harmenopulo confecta. De laicis. TITULUS I. De his, qui per baptismum illuminantur, et quinam sint illuminandi. Proloquium. Quæ laicis faciunda, quæ non faciunda. De electione et ordinatione episcoporum. TITULUS I. Canon apostolorum. Quis fiat episcopus, et quis non fat. TITULUS VI. De imperatore. SECTIO VI. De mulieribus. Pœnæ criminum. Prena lapsorum. Canones generales. Quænam facere debeat episcopus. 31 Quæ ab episcopo fieri non debeant. 53 Quinam ad accusationem episcopi admit tantur, et qui non admittantur. Tum qui, et quomodo causam accusati cognoscant. De provinciis. Notitia ex Fabric. Harles, Bibliotheca Græca, tom. XI, p. 593; tom. VIII, p. 673. De synodis et soliis. Canones his affines. De chorepiscopis. Canon 2 apostolorum. SECTIO I. DE PRESBYTERIS, DIACONIS ET SUBDIACONIS. De ordinatione horum, et qui sacerdotes fieri debeant, et qui non debeant. quæ non offerre. TITULUS III. Quæ sacerdoti facienda, et quæ non fa Quænam offerre sacerdos debeat, et cienda. De diaconis. MACARII CHRYSOCEPHALI Philadelphiensis metropolite oratio in exaltationem venerandæ et vivificam crucis. 175 Nola el varia lectiones in orationem Macarii Chryso cephali. ORATIO Macarii Philadelphiensis episcopi in Barbarorum incursus. Promium ad commentarios in Matthæum. Procemium ad commentarios in Evangelium S. Lucæ 241 De universali Orthodoxia solemnitate, ob restitutum sacrarum imaginum honorem. Fragmenta ex Florilegio. Notitia. De hypodiaconis et ephorcistis. Affines istis canones. Joannis Calecœ Homiliarum index. Apud Montfaucon, Bibl. Coistin., p. 402, cod. CCCLXXXVI, sac. xiv. 219 SERMO Joannis Calecæ patriarchæ CP. Dominica ante Exaltationem S. Crucis. De clericis. Qui clerici fiant, et qui uon fiant. SERMO Joannis Caleca Cp. patriarche in tertiam jeju Diorum Dominicam, seu adorandæ crocis.
col. 1375–1376page 2 of 4
PG 150:1375Monitum Editorum. THEOPHANIS ARCHIEPISCOPI NICENI QUE EISTANT OPERA, nunc primum ex bibliotheca Vaticana Græce et Latine edita D. Consalvo Ponce de Leon interprete, qui annota tiones etiam addidit et varias lectiones ex alterius codi ris collatione, ex facultate et approbatione superiorum. Rome, apud Franciscum Zannettum., 1590 Epistola dedicatoria. EPIST. I.· Ad Nicarnos, docens qualem esse oporteat verum Christianum contemptorem rerum o:nnium præ sentium, sive tristinm sive jucundarum; prope finem vero præcipiens omne prorsus consortium hæreticorum fugiendum esse. Missa fuit, cum primum declaratus est hujus urb's pastor. EPIST. II. Doctrinalis, de patientia et longanimitate ad omnes Christianos qui ab eo pascebantur. EPIST. III. - Doctrinalis, ad sacerdotes, et reliquos sanctæ Ecclesiæ suæ clericos; ostendens, quantum sit sacerdotii munus, qualisque esse debeat in sacerdotio constitutus. ORATIO qua Domino nostro Jesu Christo gratiæ agun tur pro liberatione pestis ac mortis. Notitia ex Fabric. Harl. Bibliotheca Græca, t. X, p. NICOLAI CABASILE de divino altaris sacrificio. Præcedit Gentiani Herveti, interpretis, ad lectorem admonitio. 363 ficium. Quid sibi vult in summa universum sacri Cur non a principio altari imponuntur sacra dona. ter sancti. mationibus. Interpretatio tertiæ antiphonæ. 410 De ostensione Evangelii, et de hymno De oratione in hymno, et de sacris accla CAP. XXII. De lectione Scripturarum et ordine earum, et significatione. CAP. XXIII. De petitionibus post Evangelium. 48 ad altare. De introductione sacrorum donorum CAP. XXV. - De precibus post preliosorum donorum introductionem, et præceptis sacerdotis ad populum. 419 CAP. XXVI. De confessione fidei, et de iis quæ post ipsam sacerdos fidelibus suadet et precatur, et de iis quæ illi ipsi respondent. CAP. XXVII. De sanctificatione donorum, et quæ eam præcedit gratiarum actione. CAP. XXVIII. - Undenam sacramentum firmiter et secure credimus. CAP. XXIX. De iis in quibus Latini nos reprehen dunt, et ad reprehensionem responsio. CAP. XXX. Quod etiam in Latinorum Ecclesia eo dem quo apud nos modo sacrum celebratur mysterium. CAP. XXXI. Quanam de eausa sacentos ad donorum saurtificationem non Filium, sed Patrem invocat? 438 CAP. XXXII. De sacrificio ipso, et quid est quod sacrificium suscipit. CAP. XXXIII. De orationibus post sacrificium, et quænam est oratio, propter quam hic meminit sancto rum, et præcipue Sanctissimæ. CAP. XXXIV. - De eis quæ sacerdos pro se orat, pro sarris donis, et de iis quæ jubel fideles orare. CAP. III. Quod hæc dona offeruntur tanquam vitæ CAP. XXXV. De oratione a Deo tradita, et inclina humanæ primitiæ. tione capitum, el gratiarum postea actione ad Deum, el CAP. IV. - Cur consentaneum ut vitæ humanæ primi- glorificatione. tiæ essent hæc dona. CAP. XXXVI. De iis quæ sacerdos clamat ad popu lum, sancta elevans: et de iis quæ illi vicissim ad eum clamant. scissa est. Christi. Quid significat aqua calida in myste Quanam ratione mysteria signifi Cur nou totus pauis offertur, sed pars quæ Cur in pane effingit sacerdos passionem ria injecta. Cap. VII. Quid est Domini recordatio. De tis quæ in pane flunt, cant Ecclesiam. Cur Dominus boc jussit facere in sui re cordationem. CAP. X. Quænam post commemorationem in obla tione dicuntur; et quod donorum oblatio, eadem et gra tias agit, et supplex petit. De vocatione fidelium ad communio nem, et quæ ostensis donis dicunt fideles. CAP. XL. De sacerdotis pro eis oratione, quam effatur ipsis post communionem. dicuntur. Cur dona cooperiuntur; et de lis quæ CAP. XLI. De gratiarum actione et glorificatione quæ fit postea. De glorificatione in principio. CAP. XLII. De iis qui dormierunt, an sanelifican tur a mensæ donis, sicut et ii qui vivunt. Cap. XIII. — Quid sibi vult misericordiæ ubique pe titio. CAP. XLIII. Quod animæ ejus qui communicat, fit principaliter sanctificatio. De Christi intercessione. Cap. XIV. — De commendatione seu deposito. CAP. XV. De antiphonis quæ dicuntur, et precibus quæ in ipsis fiunt. CAP. XLV. Quod iis qui dormierunt perfectior sit sanctificatio. Quomodo eadem semper dona a Deo CAP. XVI. Significatio sacrificil in summa. CAP. XVII. Interpretatio primæ antiphonæ, CAP. XVIII. Quid significant in principiis sa crificii quæ canuntur prophetica, suscipi possunt. CAP. XLVIII. Quænam ratio propter quam sancios his donis veneramur et colimus. Quatenus sunt accepta.
col. 1377–1378page 3 of 4
PG 150:1377CAP. XLIX.· Adversus eos qui dicunt sanctorum qua fit in sacre mysterio, memoriam, esse sacerdotis pro eis ad Deum supplicationem. CAP. L. Quot modis fit in sacrificio sanctorum com memoratio, et quæ differentia. CAP. LI.. Cur sacerdos vocat sacrificium cultum ra tiqualem. rium. Quare Eucharistia solum vocatur myste Cap. LIII. De communi propter sacramentorum communionem gratiarum actione, et ultima oratione. Prosoropolæ, id est, ex habitis per fictionem perso narum orationibus, stylo, misto, dialogico et maxime Judiciali, confirmatio, quid Mens in judicio contra Corpus contendens, coram judicibus dicere possit. (Græce col. Protheoria seu præmeditatio cause. Declaratio assumptiva. Altera declamatio, quæ et ipsa est assumpliva reſuta £io. Quibus verbis Corpus contra Meutem in judicio cod tendens coram judicibus uti possit. Judicum sententia. VITA S. PETRI, anachoretæ in monte Atho, auctore Gregorio Thessalonicensi. DE VITA IN CHRISTO LIBRI SEPTEM. Ex Jacobi Pontani Societatis Jesu Præfatione ad Le ctorem, in Philippi Solitarii Dioptram. C. Janningi Commentarius. (Acta SS. Bolland. Junii, 1. II, die 12.) Index librorum. § 1. Cultus sacer. Palæstra. Mons Athos. Tempus iu eo actum. Iter Romanum. Liber 1. — Vitam in Christo per divina Baptismi, sacræ Unctionis et Communionis mysteria constitui. LIBER II. Quem ei utilitatis fructum divinum baptisma conciliet. Liber III. — Quam utilitatem sacrum unguentum, sive chrisma conferal. LIBER IV. — Quam commoditatem pariat sacrosancta Communio. Prologus. ratio. Liber V. — Ad sacrorum divinorumque mysteriorum absolutionem altare eliam necessarium esse. Quo pacto vitam in Christo a mysteriis sacramentisque acceptam conservare oporteat. Liber VII. – Qualis fit initiatus qui mysteriorum gra tiam proprio studio custodivit. SERMO CONTRA FENERATORES. Græce edidit David Heschelius Ang. Vindel. 1595, 4º, sed minus integre; cadem, ut aiunt, integra prodiit Samoscii 1604, 4º, cum Epiphanii oratione in Sepulturam Christi; at in duobus exemplaribus Samosciana editionis quæ evolvimus, uno Mazarinæo, altero Regio, nihil amplius inest quam Epi phanti oratio. Hirscheliane tamen editionis lacunas sup plevimus ope codd. mss. Paris. 970 et 1:13. § II. —Vitæ auctor, inventor, nova versio. S. P. N. GREGORI archiepiscopi Thessalonicensis ora tio in admirabilem et angelicæ parem vitam sancti ac divini Patris nostri Petri qui in sancto monte Atho ana choretam egil. – Petri patria, militia, captivitas, votum, libe CAP. II. Iter Romam, inde in Cretam. Miracola ibi dem patrata. CAP. III. - Iter in montem Athum, et vita illic dure sancteque acta. CAP. IV. — Semel atque iterum tentatus a dæmone per orationem superior evadit. CAP V. Tertium impugnatur a dæmone,fɔmulum ejus simulante, ac reditum in patriam suadente. Cap. VI. Quartam tentationem dæmonis, angelumi mentiti, vincit humilitate; ac donis cœlestibus cumula lor. CAP. VII. venatore inventus, el seriem vitæ suæ exponit; et cupientem illic manere, domnum remittit, Cap. VIII. Mortai cadaver dæmonem expellit, ac navi impositum aufertur. CAP. IX. Depositum Photocomi sacrum corpus dæ. moniacos sanat, ac templo festoque honoratur. 1035 GREGORII THESSALONICENSIS et Gregorii Sinaitæ Asce TICA. Ex Venetiis Cum post absoluta n impressionem libri hujus exem plaria omnia in Orientem fuerint translata, nullum jam in partibus nostris reperire est. Exemplari usi sumus Athenis per virum de nobis bene.merentissimum J. Sgouta transmisso. Interpretationem Latinam (quantus labor!) adornandam in se suscepit vir doctus J. Lecomte, Bal Deaci in dicecesi Aurelianensi parochus. Editoris Veneti Monitum. De sancta Theodora vidua sanctimoniali Thessaloni censi Danielis Papebrochii commentarius prær.us. (Acla SS. April, die 4, tom. I.) LAUDATIO S. Matris nostræ et myrolytide Theodoræ auctore Nicolao Cabasila Thessalonicensi metropolita. 753 Prologus. CAP. 1. Patria, natales, conjugium S. Theodorer. CAP. II. Vita monastica et virtutes S. Theodora. CAP. III. Laudum S. Theodora sy opsis et cum aliis sanctis comparatio. Notitia ex Bibliotheca Fabricii. Operwn Gregorii Palama Argumenta ex codicibus Coislinianis. (Montfaucon, Bibl. Coisl. p. 150.) De Gregorio Palama, archiepiscopo Thessalonicensi, a nonnullis Græcorum in numerum sanctorum ascito, Græcorum Sententiæ. EJUSDEM Decalogus Christianæ legis. EX EJUSDEM SERMONIBUS de iis qui sacræ indulgent quietudini. Gregorii Acindyni adversus hereses Gregorii Palɔmæ, archiepiscopi Thessalonicensis, iambi. Quæstio ad illum. Dialogus qui inscribitur. THEOPHANES, sive de Divini tatis et rer..m divinarum communicabilitate et incommu nicabilitate. Responsio. Volentibus quieti se applicare, inutile non est conari intra corpus continere mentem suam. 1103 EJUSDEM de oratione et puritate cordis capita tria. 1117 Ejusdem capita centum physica, theologica, moralia et practica. S. P. N. GREGORI THESSALONICENSIS METROPOLITE ad reverendissimam in sanctimonialibus Xenam, de pas sionibus, virtutibus et mentalis quietudinis fructibus.
col. 1379–1380page 4 of 4
PG 150:1379HAGIORITICUS TOMUS de Quielistis. Contra eos qui ex propria inexperientia et erga sanctos inobedientia con te:naunt mysticas Spiritus operationes, quæ melius quam dici potest operantur in viventibus secundum spiritum, et quæ operibus revelantur, haud vero sermonibus re leguntur. In Gregorium Sinaitam notitia. De errore. EJUSDEM de quietudine et duobus orationis modis ca pita quindecim. Quomodo oporteat facere orationem. De respiratione. Quomodo oporteat psallere. De diversitate psallentium. Contradictio ejus. EJUSDEM quomodo oporteat sedere Hesychastam ad orationem nec cito assurgere. Quomodo recitanda sit oratio. Quomodo ejiciendæ sint cogitationes. Quomodo psallere oporteat., Ejusdem ad interrogantem quemdam de ventris mo deramine. De errore, ubi et de multis maleriis. Sancti Patris notri GREGORII Sinaite capita valde utilia per acrostichidem disposita, quibus componitur acrosti chis hæc: Sermones varii de præceptis, dogmatibus, mi nis el promissis; et ctiam de cogitatis, ac vitiis et virtu tibus; insuper de quiete ac de oratione. Ejusdem capita à ia. Ejusdem accurata dissertatio de quiete et oratione, Item de signis gratia et erroris: Et quæ sil differen ția fervoris et orationis; et quod sine duce facile super veniat error, capita decem. De lectione. Parisiis. Ex Typis J.-P. MIGNE,
Page scan enlarged

Notebook

Full View