toris munere sibi concessum quarunt. Illuxit dies? feræ congregantur; atque homo ad opera contendit. Ita nobis vicissim ipsi loco cedimus. Synesii. Lumen et tenebræ sese invicem exspectare non sustinent, sed naturæ lege mutuo sibi adversantur. S. JOANNES DAMASCEN US. DE AZYMIS. Monitum ad opusculum de S. Trinitate. Admonitio in opusculum de corpore et sanguin: Chrisli. DE SANCTA TRINITATE OPUSCULUM. Admonitio ad Hymnum Trisagium. EPISTOLA DE CORPORE ET SANGUINE CHRISTI. EPISTOLA DE HYMNO TRISAGIO. FRAGMENTA. Admonitio ad opusculum de sacris jejuniis. EXPOSITIO ET DECLARATIO FIDEI. EPISTOLA DE SACRIS JEJUNIIS. Admonitio ad opuscula sequentia. Admonitio ad opus sequens. EXPOSITIO IN EPISTOLAS B. PAULI. DE OCTO SPIRITIBUS NEQUITIÆ. EXPOSITIO in Epistolam ad Romanos. DE VIRTUTIBUS ET VITIIS. in Epistolam ad Corinthios. Admonitlo ad Institutionem elementarem. in Epistolam ad Corinthios. INSTITUTIO ELEMENTARIS AD DOGMATA. in Epistolam ad Galatas. in Epistolam ad Ephesios. Caput Primum. - De substantia, natura et forma. 99 Cap. II. De hypostasi, persona et individuo. in Epistolam ad Philippenses. in Epistolam ad Colossenses. Cap. III. De differentia, qualitate ac proprietate. in Epistolam I ad Thessaloniceuses. in Epistolam I ad Thessalonicenses. Cap. IV. De differentia substantiali ac adventitia, id est naturali differentia et accidente. De genere et specie. De operatione. De passione. Cap. X. Cap. V. De accidenti separabili et inseparabili. 103 Cap. VI. De iis quæ sunt ejusdem ac diversæ substantiæ. Cap. VII. Cap. VIII. Cap. IX. De voluntate. Admonitio in dissertationem sequentem. in Epistolam ad Timotheum. in Epistolam ad Timotheum. in Epistolam ad Titum. in Epistolam ad Philemonem. LITTERA A. DE NATURA COMPOSITA CONTRA ACEPHALOS, Admonitio in dissertationem de duabus voluntatibus. TITULUS I. De æterna sanctæ et consubstantialis Trinitatis divinitate: quodque unus et solus sit in rebus omnibus Deus. DE DUABUS IN CHRISTO VOLUNTATIBUS. 127 Admonitio ad dissertationem contra Nestorianos. 186 DISSERTATIO ADVERSUS NESTORIANORUM HERESIM. Admonitio in Canonem paschalem. II. Quod Deus vitari nequeat, quodque omnia inspiciat, nec quidquam ipsum lateat. III. Quod Deus ipsiusque opera comprehendi non possiut, nec inquirenda curiosiusve perscrutanda sint arcana illius: quippe quæ nec adiri, nec comprehendi possint. IV. De amore et timore Dei: quodque omne bonum superent. V. De repugnantia adversus Deum: et quod minime contradicere Deo liceat, nec cum eo expostulandum. CANON PASCHALIS. EPISTOLA DE HOC QUID EST HOMO? VI. De angelis quod angeli quoque, admisso peccato, puniantur. Admonitio in Orationem sequentem. VII. De angelis: quod angelos custodes Deus præfecerit. ORATIO DE HIS QUI IN FIDE DORMIERUNT. Admonitio in Epistolam de confessione. EPISTOLA DE CONFESSIONE. VIII. De formatura hominis et structura. IX. De arbitrii libertate: quod nobis a Deo data sit; quodque in nobis situm sit, vel salutem consequi, vel perire. Admonitio in Orationem sequentem. ORATIO DE SACRIS IMAGINIBUS, ADVERSUS CONSTANTINUM Cabalinum. Admonitio in Epistolam ad Theophilum imp. 513 EPISTOLA DE SANCTIS IMAGINIBUS Ad ThlorhiLUM IMPERATOREM. Admonitio ad opusculum de Azymis. X. De instabili rerum humanarum statu: cui rei similis sit homo; quodque vana sint præsentia, et umbris imbecilliora. XI. De beneficentia; et quod de omnibus bene mereri ac proximi ferre onera oporteat, non autem injuriarum meminisse, sed eum benigne suscipere, et commonere, neque malum pro malo reddere. XII. De impiis et peccatoribus, injustisque et flagitiosis viris. Dighizód by Google

XII. De consilio: et quod nihil sine deliberatione et consilio faciendum sit. XIII. De cibis et rebus ad vitam necessariis. XIII. De impeccantia; et quod præter Deum nemo a peccato immunis sit. XIV. De iis qui vitiis nuntium remiserunt, et ea rur sus admittunt XV. De resurrectione, et judicio, et pœna æterna. XVI. De imprecatione a Domino, et prophetis, el apo stolis, quandoque facta. XVII. De iis qui injuria afficiuntur; et quod eis open ferre oporteat. XVIII. De charitate et pace, deque pacificis et man suetis hominibus. XIX. De veritate et testimonio certo. XX. De subditis: quod principum mores imitantur, sive boni, sive mali sunt. XXI. De subditis: quod principibus suis parere et decedere debeant, eosque honore afficere, non autem reluctari. XXII. De anarchia, hoc est, de populo carente pastore et principe. XXIII. De acedia et moerore. XXIV. De insano, et vecordi, et imperito, et fatuo. XXV. De simplici, et morum innocentia prædito. 1218 XXVI. De paupertate, et sufficientia, et vitæ fruga'i tale. XXVII. De deceptione certo consilio facta. XXVIII. De eo qui nuntiat, responsumve procurat et quod ille qui legatos spernit, eum quoque a quo mit tuntur, contemnit. TITULUS I. De doctis et spiritualibus viris: et quanta bona eos sequentur. II. De hoc proloquio, Nosce teipsum; sive, Allende tibi ipsi; quodque unumquemque oporteat quæ sua sunt cir cumspicere, non aliena mala curiose perscrutari. III. De murmurationibus. IV. De senibus et antiquis viris; et quod eos honore afficere oporteat. V. De agricultura et agricolis; et quod bonum sit ope rari. VI. De gymnasio, meditatione et exercitatione. 1310 VII. De iis qui resipiscunt. VIII. De mulieribus; quod eas viris suis subjectas esse oporteat, nec citra eorum auctoritatem quidquam facere. IX. De mulieribus puerperis: quodque si masculus editus sit, ante quadraginta dies non ingrediatur mulier domum Domini; sin vero femina, octoginta dies expe ctet. X. De mulieribus: quod aperta facie orare non de beant, nec loqui aut docere in Ecclesia Dei. XI. De muliere forti et casta. XII. De mulieribus malis, et adulteris, et prostitutis, atque omni vitiorum genere scatentibus. XXIX. De ingratis et gratiarum immemoribus. XXX. De rebus impossibilibus. XXXI. De sanctis et beatis viris. XIII. De ingluvie et gula; et quod ea mortem accer sil. XXXII. De primitiis, et iis qui decimas præstant, quod que eas Deo offerre oporteat. XIV. De iis qui linguam suam custodiunt. XV. De iis qui linguam suam non custodiunt. XXXIII. De læto nuntio. XXXIV. De malo nuntio. TITULUS I. De Dei potentia. XXXVII. De otio et quiete. XXXVI. De iis quæ accidunt: et de illis qui ex malis in mala prolabuntur. XXXV. De osculo: quod modestia benevolentiam con ciliat. II. De rerum creatione: et quod nihil frustra a Deo factum sit, et universa valde bona. III. De Dei glorificatione: et quod eum glorificare et sanctum prædicare oporteat, quodque ens a quibus glo rificatur, ipse quoque vicissim glorilicet. XLIV. De fratribus. XLV. De postulante sive mendicante. XLVI. De turpiloquio; et quod sermo turpis non sit proferendus. XLVII. De exsecratione juste vel injuste pronuntiata; et quod bene precari oporteat, non male. XLVIII. De remissione peccatorum; et quibus modis veniam consequi possimus. XXXVIII. De condemnatione seu sententia, ac severi tate Dei: quodque ultra Dei iram vindicanda peccata non sint, nec ultra quam præceperit benignitate uten dum. XXXIX. De coactione. XL. De pudore bono. XLI. De pudore malo. XLII. De petitionibus iniquis: et quod eas ad finem perducere non oporteat, etiamsi mater sit quæ eas fa ciat. XLIII De inexplebili cupiditate; et quod sine ulla satietate plura semper appetimus. IV. De expostulatione; et quinam cum Deo juste ex postulaverunt. V. De iis qui serviunt Deo; et quod eos oporteat ho norare, et quæ opus sunt, ipsis subministrare. VI. De discretione boni et mali: et quod ab operi bus, non autem a sermonibus, probari quisque debeat. VII. De justis et orationibus eorum: quodque eæ a tentationibus ipsos eximant. VIII. De justis: quod contemnentur et calumniis la cerantur. IX. De iis qui pecunias fenori dant et accipiunt; et de malis. X. De dominis et patribusfamilias: et graves et acerbos, sed lenes iis qui debod eos non oporteat. XI. De magistris. sunt, esse XII De calumnia: et quod eam temere adversus quemquam excipere non oporteat. L. De anathemate et excommunicatione. XLIX. De desperatione: et quod salutis nostræ spen abjicere non debeamus. LI. De iis quæ misceri et inter se commercium ha bere non possunt. XIII. De narratione a prudentibus viris facta: et quod nos ad eas audiendas studiosos et diligentes esse opor teat, fugere autem a narrationibus et conversatione homi num malefidorum. XIV. De justitia et virtute. XV. De discrimine hominum, et dissimili eorum statu. XVI. De justis, bonis et probis viris. XVII. De homine bilingui. TITULUS I. De regno cœlorum. II. De consilio Dei: et quod homines illud nec muta XVIII. De judicibus incorruptis, et puras manus haben tibus, quique jus juste dicunt. re, nec comprehendere queant. III. De auxilio Dei, quodque, Deo favente, imbecil les sint hominum insidiæ, et pauci multis superiores Gant. XIX. De judicibus corruptis, qui munera suscipiunt, et inique judicant. XX. De probis servis. XXI. De malis servis. IV. De baptismo, et sacri lavacri vaticinio. XXII. De morosis. V. De abominationibus sive idolis, et iis qui falso dii nuncupantur. XXIII. De duplici, mutabilique, et inconmanti animo præ itis et infidis. VI. De vita et mundo hoc et quod tum nos, tum vita nostra in distractione et labore sit. VII. De violento, et eo quod a coactione liberum est. VII. De blasphemo, et magni!oquo. IX. De rege probo, et malum odio habente. ✗. De rege non admodum admiratione digno. XXIV. De gloria et honore: quodque gloriam pro priam alteri dare non oporteat. XXV. De diabolo seu Satana, et dæmonibus. 1406 XXVI. De incredulitate: et quod qui probabili de causa Deo non confestim credit, veníam consequatur. XXVII. De cœna et convivio. XI. De rege et quod pro eo preces ad Deum haben XXVIII. De justis: et quod Dominus eos custodial. dæ sint.

ORDO REKUM QUÆ IN HOC TOMO CONTINENTUR. XXIX. De justis et quod mors eorum pretiosa sit apud Deum. XVII. De probis episcopis, et Dei mandata servantibus, XVIII. De malis episcopis, et Dei mandata minime ser vantibus. XIX. De sponsione. XX. De concupiscentia; et quod malis cupiditatibus non sit obsequendum. XXX. De discrimine Dei et hominum: deque peccatis quæ adversus Deum, et quæ adversus homines perpetran tur; quodque longa distantia sit Deum inter et homines. TITULUS I. De mandatis Dei, et illis qui ea custo II. De mandatis Dei, et illis qui ea non custodiunt. diunt. III. De felicitate, et eximia gratulatione; et quod ne mo ante mortem beatus sit, aut felix prædicandus 1126 IV. De somniis. V. De spe et quod in Deo spes collocanda sit; non autem in præsidiis humanis. VI. De ecclesia, et domo Dei, et altari, et sacrificio sacerdotali: et quod in ecclesia cometere non oporteat. VII. De oratione, et quanta ipsius opera perficiantur. VIII. De eleemosyna et beneficientia in pauperes. IX. De iis qui eleemosynam minime faciunt, sed ava ritia et parcimonia laborant, flagrantque desiderio divi tiarum et pecuniæ. ✗. De operibus et actionibus: et quod qualia quisquam facit, talia et sustineat, et quod operibus nostris mer ces apud Deum respondeat XI. De felicitate et infelicitate: et quod nec ob pros peros successus efferri homo debeat. XII. De abundantia et fertilitate, et quod eo tempore peccata perpetrari soleant. XIII. De insidiis et iis qui proximis insidiantur· et quod insidia quæ adversus socios et proximos straun tur, in illos convertantur qui eas machinati sunt. 1531 XIV. De inimicis, et eorum ruina: et quod inimico rum calamitate minime sit gaudendum. cla. XV. De beneficentia et oblatione ex iniquis opibus fa XVI. De redemptoribus procuratoribusque, et iis qui se in lites ahenas injiciunt. XXI. De peccatis, tum quæ sponte, tum quæ invite ad mittuntur. XXII. De iis qui gratias pro beneficiis acceptis agunt quodque benefactores oporteat prædicare. XXIII. De vindicatione: et quod de re eadem bis pre nas exigere non liceat. XXIV. De communibus negotiis: et quod communia diversoria vitanda sint, quia hinc rixæ et dissidia nas XXV. De nominis splendore: et quod recte factum gloria dignum sit. cuntur. XXVI. De mercatoribus. XXVII. De eunuchis; quodque ii improbi sint. XXVIII. De laudationibus, et iis qui ex ipsis volupta tein capiunt: et quod antequam periculum factum sit, neminem oporteat laudare. XXIX. Quod Deus eos quibus injuria fit, ulciscatur, et quod ad eum uitio remittenda sit. XXX. De iis qui multantur, et qui pœnas luunt: quod que nemo pro alio sit puniendus. XXXI. De reprehensionibus. TITULUS I. Quod Deum quærere oporteat, eumque sequi, et ei adhærere, atque in ipsius nomine cuncta fa II. De brutis animantibus naturali sapientia et sagaci tate ornatis. cere. III. De justis ponderibus et mensuris. IV. De injustis ponderibus et mensuris. V. De zelo bono et malo. 1. De die bono. II. De die malą III. De die el nocte. Parisiis. Ex typis L. MIGNE.