Diplomatic text · vision-corrected transcription of the Migne scan (complete), over scholarios OCR (cleaned, language-split) — PG column chips mark the printed columns.
PG 31:1831ἐκεῖνος ἔδειξεν 573 τουτί Ατμούς γε, 584 9. με οὐκ ἐπίσταμαι, συμβουλεῦσαι ει συνοίσειν. 8. κατ' ἄμφω ΡΤ 12. ὑμῖν ὑπάρχω ὥστε Ρ. 14. ὑμᾶς τε ὑμᾶς τε νόμιζειν, 14. εἰ μή τι ἄρα τῆς ἀληθείας μὴ ἁμαρτάνω 15. γνώμης: ποθεῖν, μή Β; πρός μὲ, ἐμέ με ἄν) δέχεσθαι 565 2. εἰ δὲ μή γε ἐγώ οὐδ᾽ ἂν εἴποιμι 5. συνορῶντα τὰ δέοντα ἐξευρόντα ΡΓ. 10 εἰς διδασκάλου Η, ἐς διδασκάλου Ρ. 13. ἐφευρηκέναι 1; τοῦτο μὲν γὰρ αὐτό συμβουλεύσων, δεῖν ἅπαξ εἰσάπαξ Β. πλοίῳ ἡμῶν σ. 3. παρ' ἑαυτῷ δεχομένους 4. τίνα γοῦν Ν. 6. οὐδὲν εἶναι παντάπασι εἶναι χρησ στον π. 5. ἀνθρώπινον τοῦτον βίον 8. νομίζομεν· ὁ τὴν σ. τὴν συντέλειαν ἡμῶν μέχρι 4. οὔκουν, οὐ οὐκοῦν, οὐ Η; οὐκοῦν προ 11. πάντων τιμάς Β; τὰς πάντων Ε; τά; παρ' ἀνθρώπων τιμάς 15. μέγα· ἀλλ' οὐδέ μέγα· ἀλλ' ἐπὶ μα κρότερον Ν. 14. ἐπὶ μακροτέραις ν; προτε μεν κατασκευήν
CODD. MS. BIBL. REG. VARIE LECTIONES.
CODICUM MSS. BIBLIOTHECA REGIÆ
NUMERO Viginti
Ad quos fuit collatus sermo S. Basilii De legendis gentilium libris (®)
NOTITIA CODICUM
A, n. 476, sæculi xn.
B, n. 480, sæculi x1, in quo non semel occurit y
paragogicum positum ante litteram consonantem.
C, n. 481, sæculi xi. Desunt duæ vel tres paginæ, ab ἐκεῖνος ἔδειξεν (col. 573 D) usque ad τουτί
pèv yap (col. 576 2).
D, n. 482, sæculi xi. Desiderantur paginæ nonnullæ a verbis the exáptov (col. 569 7) usque ad
ens àdixias öpos (col. 576 10). Desinit mutilus
Ατμούς γε, col. 584 9.
E, n. 487, sæculi x11.
F. n. 488, ejusdem sæculi.
G, n. 497, sæculi x, scriptus manu Nicetæ, Græci nauarchæ, dum in Africa captivus teneretur.
Hujus Nicetæ res gestas narravit Leo Diaconus in
Historia sua, quam Græce et Latine publici juris
fecit D. Hase. Nicetas in bellando dux infelix fuit,
sed in describendis libris infelicior, quod ex variis
lectionibus patebit.
H, n. 498, sæculi x.
1, n.500, sæculi x1. Codex optimæ notæ, in fine
mutilus a verbis Onplov ónote (col. 588 9) usque
ad orationis finem." lota ut vocant subscripta verbis juxtaponuntur, ut in inscriptionibus; in mss.
iam recensitis utrobique desunt.
K, n. 860, sæculi xiv, ab indocto scriba exaratus.
Mendis scatet; scribitur verbi gratia, où xa niotaμε pro οὐκ ἐπίσταμαι, etc.
L, n. 912, sæculi x11. lota subscribuntur.
M, n. 962, sæculi xıv.
N, n 963, sæculi xv.
0, n. 1340, ejusdem sæculi.
P, n. 1773, sæculi xv. et v puncta duo præferunt quoties in compositione diphthongi non
adhibentur. Hoc item nonnunquam videre est in
antiquioribus mss.. sed non ex instituto ut ibi;
nulla vel pauca iota subscribuntur.
R, n. 2755, sæculi xv.
S, n. 2998, sæculi xiv. Ultimis plagulis codicis,
quæ nonnihil laceræ sunt, continetur oratio nostra.
T, n. 3021, sæculi XVI, ab homine Italico, ut
videtur, scriptus; legitur enim in line: DIVO GENIO L. T.
U, n. 5044, ejusdem sæculi.
V, n. 230. Duabus partibus constat: prior est
sæculi noni; altera centum et amplius annis recentior. Fuit bibliothecæ S. Germani a Pratis quam
post abrogatum monachale institutum bibliotheca
Regia recepit, ubi exstat seorsim disposita servatis veteribus librorum numeris.
Col. 564 C. In titulo plures mss. habent duilla.
Royo; plurimi utrumque omittunt. Expungenda
videtur vocula toús spectat enim sermo non ad
juvenes in genere, sed ad quosdam juvenes, S. Basilii consobrinos, ut ex ejus exordio patet. Ejusdem
argumenti carmen iambicum legitur inter Carmina
S. Gregorii Nazianzeni, Seleuco juveni inscriptum,
quod S. Gregorio quidam, alii S. Amphilochio,
ipsius amico, vindicant.
Col. 564 3. Inter mss. antiquissimos quinque
vel sex, συμβουλεῦσαι ει συνοίσειν.
Ibid. 8. κατ' ἄμφω ΡΤ
Ibid. 10. 6o quindecim mss.; ddwy LNRT; 68wy
cum o superscripto P; in marg.: rp. ¿dwv U. In L
66wv est secundæ manus.
Ibid. 12. ὑμῖν ὑπάρχω ὥστε Ρ.
Ibid. 14. ὑμᾶς τε FLNORTU; ὑμᾶς τε νόμιζειν,
supra etv scripto, P.
Ibid. 14. εἰ μή τι ἄρα τῆς ἀληθείας μὴ ἁμαρτάνω·
bei G; sed suprascribitur lectio vulgata.
ibid. 15. γνώμης: ποθεῖν, omisso μή Β; πρός
μὲ, ἐμέ supra με scripto G.
Ibid. D. 0 0; äv (a scriptum brnum supr. ἄν) δέχεσθαι G.
Col. 565 2. εἰ δὲ μή γε ἐγώ G.
lbid. οὐδ᾽ ἂν εἴποιμι R.
Ibid. 5. συνορῶντα GH; τὰ δέοντα ἐξευρόντα ΡΓ.
Ibid 10 εἰς διδασκάλου Η, ἐς διδασκάλου Ρ.
Ibid. 13. ἐφευρηκέναι 1; τοῦτο μὲν γὰρ αὐτό G.
Mox mss. quinque συμβουλεύσων,
Ibi l. 14. δεῖν ἅπαξ L. Quidam mss. εἰσάπαξ uno
tenore
Ibid. Β. πλοίῳ C, ἡμῶν CM.
Col. 565 2. sex mss. ouvéeσbat cum σ.
Ibid. 3. παρ' ἑαυτῷ δεχομένους G.
bid. 4. τίνα γοῦν Ν.
Ibid. 6. οὐδὲν εἶναι παντάπασι G; εἶναι χρησ
στον π. 5.
Ibid. ἀνθρώπινον τοῦτον βίον IN RU.
lidl. 8. νομίζομεν· ὁ τὴν σ. D; τὴν συντέλειαν
ἡμῶν μέχρι G.
Ibid. 4. οὔκουν, οὐ G; οὐκοῦν, οὐ Η; οὐκοῦν
où
προ V
Ibid. 11. πάντων τιμάς Β; τὰς πάντων Ε; τά;
παρ' ἀνθρώπων τιμάς G.
luid. 15. μέγα· ἀλλ' οὐδέ G. μέγα· ἀλλ' ἐπὶ μα
κρότερον Ν.
Ibid. 14. ἐπὶ μακροτέραις ν; προτε μεν EFG.
Ibid. C. κατασκευήν AG.
Ibid. 3. x 6'oùx mss quatuordecim.
(a) Ex ejusdem sermonis editione Parisiis anno 1819 data, curante C. A. r. FRÉMION, in Facultate Parisiensi humaniorum litterarum professore.
Continue reading PG 31: Variae Lectiones →≣ entire volume