Diplomatic text · vision-corrected transcription of the Migne scan (complete), over scholarios OCR (cleaned, language-split) — PG column chips mark the printed columns.
col. 1831–1832page 1 of 9
Notitia Codicum
PG 31:1831ἐκεῖνος ἔδειξεν 573 τουτί Ατμούς γε, 584 9. με οὐκ ἐπίσταμαι, συμβουλεῦσαι ει συνοίσειν. 8. κατ' ἄμφω ΡΤ 12. ὑμῖν ὑπάρχω ὥστε Ρ. 14. ὑμᾶς τε ὑμᾶς τε νόμιζειν, 14. εἰ μή τι ἄρα τῆς ἀληθείας μὴ ἁμαρτάνω 15. γνώμης: ποθεῖν, μή Β; πρός μὲ, ἐμέ με ἄν) δέχεσθαι 565 2. εἰ δὲ μή γε ἐγώ οὐδ᾽ ἂν εἴποιμι 5. συνορῶντα τὰ δέοντα ἐξευρόντα ΡΓ. 10 εἰς διδασκάλου Η, ἐς διδασκάλου Ρ. 13. ἐφευρηκέναι 1; τοῦτο μὲν γὰρ αὐτό συμβουλεύσων, δεῖν ἅπαξ εἰσάπαξ Β. πλοίῳ ἡμῶν σ. 3. παρ' ἑαυτῷ δεχομένους 4. τίνα γοῦν Ν. 6. οὐδὲν εἶναι παντάπασι εἶναι χρησ στον π. 5. ἀνθρώπινον τοῦτον βίον 8. νομίζομεν· ὁ τὴν σ. τὴν συντέλειαν ἡμῶν μέχρι 4. οὔκουν, οὐ οὐκοῦν, οὐ Η; οὐκοῦν προ 11. πάντων τιμάς Β; τὰς πάντων Ε; τά; παρ' ἀνθρώπων τιμάς 15. μέγα· ἀλλ' οὐδέ μέγα· ἀλλ' ἐπὶ μα κρότερον Ν. 14. ἐπὶ μακροτέραις ν; προτε μεν κατασκευήν
1831
CODD. MS. BIBL. REG. VARIE LECTIONES.
1832
VARIE LECTIONES
CODICUM MSS. BIBLIOTHECA REGIÆ
NUMERO Viginti
Ad quos fuit collatus sermo S. Basilii De legendis gentilium libris (®)
NOTITIA CODICUM
A, n. 476, sæculi xn.
B, n. 480, sæculi x1, in quo non semel occurit y
paragogicum positum ante litteram consonantem.
C, n. 481, sæculi xi. Desunt duæ vel tres paginæ, ab ἐκεῖνος ἔδειξεν (col. 573 D) usque ad τουτί
pèv yap (col. 576 2).
D, n. 482, sæculi xi. Desiderantur paginæ nonnullæ a verbis the exáptov (col. 569 7) usque ad
ens àdixias öpos (col. 576 10). Desinit mutilus
Ατμούς γε, col. 584 9.
E, n. 487, sæculi x11.
F. n. 488, ejusdem sæculi.
G, n. 497, sæculi x, scriptus manu Nicetæ, Græci nauarchæ, dum in Africa captivus teneretur.
Hujus Nicetæ res gestas narravit Leo Diaconus in
Historia sua, quam Græce et Latine publici juris
fecit D. Hase. Nicetas in bellando dux infelix fuit,
sed in describendis libris infelicior, quod ex variis
lectionibus patebit.
H, n. 498, sæculi x.
1, n.500, sæculi x1. Codex optimæ notæ, in fine
mutilus a verbis Onplov ónote (col. 588 9) usque
ad orationis finem." lota ut vocant subscripta verbis juxtaponuntur, ut in inscriptionibus; in mss.
iam recensitis utrobique desunt.
K, n. 860, sæculi xiv, ab indocto scriba exaratus.
Mendis scatet; scribitur verbi gratia, où xa niotaμε pro οὐκ ἐπίσταμαι, etc.
L, n. 912, sæculi x11. lota subscribuntur.
M, n. 962, sæculi xıv.
N, n 963, sæculi xv.
0, n. 1340, ejusdem sæculi.
P, n. 1773, sæculi xv. et v puncta duo præferunt quoties in compositione diphthongi non
adhibentur. Hoc item nonnunquam videre est in
antiquioribus mss.. sed non ex instituto ut ibi;
nulla vel pauca iota subscribuntur.
R, n. 2755, sæculi xv.
S, n. 2998, sæculi xiv. Ultimis plagulis codicis,
quæ nonnihil laceræ sunt, continetur oratio nostra.
T, n. 3021, sæculi XVI, ab homine Italico, ut
videtur, scriptus; legitur enim in line: DIVO GENIO L. T.
U, n. 5044, ejusdem sæculi.
V, n. 230. Duabus partibus constat: prior est
sæculi noni; altera centum et amplius annis recentior. Fuit bibliothecæ S. Germani a Pratis quam
post abrogatum monachale institutum bibliotheca
Regia recepit, ubi exstat seorsim disposita servatis veteribus librorum numeris.
VARIE LECTIONES
Col. 564 C. In titulo plures mss. habent duilla.
Royo; plurimi utrumque omittunt. Expungenda
videtur vocula toús spectat enim sermo non ad
juvenes in genere, sed ad quosdam juvenes, S. Basilii consobrinos, ut ex ejus exordio patet. Ejusdem
argumenti carmen iambicum legitur inter Carmina
S. Gregorii Nazianzeni, Seleuco juveni inscriptum,
quod S. Gregorio quidam, alii S. Amphilochio,
ipsius amico, vindicant.
Col. 564 3. Inter mss. antiquissimos quinque
vel sex, συμβουλεῦσαι ει συνοίσειν.
Ibid. 8. κατ' ἄμφω ΡΤ
Ibid. 10. 6o quindecim mss.; ddwy LNRT; 68wy
cum o superscripto P; in marg.: rp. ¿dwv U. In L
66wv est secundæ manus.
Ibid. 12. ὑμῖν ὑπάρχω ὥστε Ρ.
Ibid. 14. ὑμᾶς τε FLNORTU; ὑμᾶς τε νόμιζειν,
supra etv scripto, P.
Ibid. 14. εἰ μή τι ἄρα τῆς ἀληθείας μὴ ἁμαρτάνω·
bei G; sed suprascribitur lectio vulgata.
ibid. 15. γνώμης: ποθεῖν, omisso μή Β; πρός
μὲ, ἐμέ supra με scripto G.
Ibid. D. 0 0; äv (a scriptum brnum supr. ἄν) δέχεσθαι G.
Col. 565 2. εἰ δὲ μή γε ἐγώ G.
lbid. οὐδ᾽ ἂν εἴποιμι R.
Ibid. 5. συνορῶντα GH; τὰ δέοντα ἐξευρόντα ΡΓ.
Ibid 10 εἰς διδασκάλου Η, ἐς διδασκάλου Ρ.
Ibid. 13. ἐφευρηκέναι 1; τοῦτο μὲν γὰρ αὐτό G.
Mox mss. quinque συμβουλεύσων,
Ibi l. 14. δεῖν ἅπαξ L. Quidam mss. εἰσάπαξ uno
tenore
Ibid. Β. πλοίῳ C, ἡμῶν CM.
Col. 565 2. sex mss. ouvéeσbat cum σ.
Ibid. 3. παρ' ἑαυτῷ δεχομένους G.
bid. 4. τίνα γοῦν Ν.
Ibid. 6. οὐδὲν εἶναι παντάπασι G; εἶναι χρησ
στον π. 5.
Ibid. ἀνθρώπινον τοῦτον βίον IN RU.
lidl. 8. νομίζομεν· ὁ τὴν σ. D; τὴν συντέλειαν
ἡμῶν μέχρι G.
Ibid. 4. οὔκουν, οὐ G; οὐκοῦν, οὐ Η; οὐκοῦν
où
προ V
Ibid. 11. πάντων τιμάς Β; τὰς πάντων Ε; τά;
παρ' ἀνθρώπων τιμάς G.
luid. 15. μέγα· ἀλλ' οὐδέ G. μέγα· ἀλλ' ἐπὶ μα
κρότερον Ν.
Ibid. 14. ἐπὶ μακροτέραις ν; προτε μεν EFG.
Ibid. C. κατασκευήν AG.
Ibid. 3. x 6'oùx mss quatuordecim.
(a) Ex ejusdem sermonis editione Parisiis anno 1819 data, curante C. A. r. FRÉMION, in Facultate Parisiensi humaniorum litterarum professore.
col. 1833–1834page 2 of 9
PG 31:18334. τίς δὲ οὗτος τίς δὴ οὗτος 111; οὖν ὁ βίος Ε. 5. βιωσώμεθα 6. καθ' ἡμᾶς 7. ἀκροατῶν γενέσθαι Ο, ἀκοῦσαι. 10. εἰς ἐν ἀθρύσας μακαριότητα μίαν, εὐδαιμονίαν μαχα ριότητα· μέρει τῷ μεγέθει τῶν ἀγαθῶν ἀφέστηκεν ότα. 14. τῶν ἀληθινών 565 χρήσομαι τῷ παραδείγματι 4. του σώματος τοσούτω; τῶν ἑκατέρων βίων 4. ἡμᾶς δογμάτων ἐκπαιδεύοντες ἕως μὲν οὖν ὑπό. προγυμναζόμεθα, ο 568 Α. ορχήσει Η; στησάμενοι στη κτη. 2. παιδείας; παιδίας ΑΒ. 5. ὑπὲρ οὗ ποιητέον Ε; ἐπὶ τὴν παροῦσαν παρασκευήν μέλλοι 12, ἄν τε ἕτερόν τι εἴη: τὸν δὴ καί Κ. 13. ἡμῖν ἅπαντα τὸν χρόνον ἡ τοῦ καὶ ὑμεῖς... ὑμῖν Ο. Β. ἐπακουσόμεθα ο ; ἐπακουσώμεθα Β΄ οὖν ἔστι καὶ οἱ κειότης προύργου ἂν ὑμῖν προύργον 7. σμικρόν Ν; τίνι δὴ οὖν μέντοι. 9. ἂν τύχης 10. τό, καρπῶ βρύειν ὡραίω τῷ καρπῶ β. ώ. ψυχής 568 14. οἷά τινα 15. λέγεταί τοι καί; λέγεται μέντοι και Μωσής Μωσής 1. πάνυ· οὗ μέγιστόν ἐστιν ἐπὶ σοφίας πο π. ά. πορισάμενος οὗ έστι παρ' ἅπασιν Μ. 3. τὴν διάνοιαν. 4. καὶ τοῖς κάτω Μ. 5. Δανιήλ, ὃν ἐπὶ Β. φ. 7. μὲν οὖν οὐκ 5. ἡμῖν 11. άρξομαι Β. κατὰ τοὺς λόγους. 14. ἡμῖν Τ. 2. έλθωσι τῇ μιμήσει ταύτη; ἔλθωσι τῇ μιμήσει,ταύτη Μ; ἔλθωσι, τη μιμήσει ταῦτα Ελ θωσι τῇ μιμήσει, ταῦτα ἔλθωσι, τὴν μίμησιν ταύτην ἔλθωσι τῇ μιμήσει, ταῦτα, μιμήσει ταύτῃ ἐπελθεῖν τῇ μιμήσει = μι μεῖσθαι, 6. ἔλθωσι, τὴν μίμησιν ταύτην, τῇ μιμή σει ταύτῃ, 3. ἐπιπλασσομένους φρ πλ. 4. ἐκεῖνοι πρὸς τά Ο; ἐκεῖνοι ἐπὶ τῶν συ ρήνων τὰ μέλη ἐπί 5. τῶν λόγων. 569 3. τινα λάθωμεν; τι λάθωμεν να τι λάθωμεν. 5. ἐπαινεσώμεθα ΡΤ. πλήθει ουση 9. περὶ Θεοῦ τι Η. 10. καὶ οὐδὲ τούτων ὁμονοούντων ἀλλήλοις οὐδ᾽ ὁμονοούντων ἀλλήλοις 1 ἀλλήλοις 19. γονεῦσι πρός; γονείς Β. αὐτοὶ δὴ λέγουσι ὑπάτου δὴ ὡς αὐ του Μ. ἅς. καταλείψωμεν ταῦτα δὴ ταῦτα ταύ τὰ δὴ ταῦτα ΝΡΤ; ταὐτὰ ταῦτα Μ; τὰ αὐτὰ δὲ ταῦτα περὶ γραφέων Μ. μάλιστα όταν 8. λογοποιοῦσι 9. μιμησώμεθα Β. 10. οὔτε ἐν Β. 11. ὑμῖν Ν. οδόν καὶ ἀληθινήν ἀποδεχόμεθα ἀποδεξόμεθα (5 ἀποδεξόμεθα ω ἀποδεξώμεθα ἐν οἷς ἢ ἀρετήν ἀρετὴν ἐτίμησαν ἢ κα κίαν δ.; ή κακίαν δ. ἢ πονηρίαν κακι κακίαν που νηρίαν Ο άνθων λοιποῖς, ἀχρεῖα ἐστὶν ἡ ἀπόλαυσις τοῖς μὲν λοιποῖς ἀνθρώποις 3. εὐωδίας καὶ τῆς Ε. 4. μελίσσαις Μ, δὲ ἄρα ΕΜ, ἆρα ἐξ αὐτῶν παρ' αὐτῶν 8. τὸν λόγον 1; ἡμῖν 9. οὔθ᾽ ἅπασι ἄνθεσιν ἴσως ἐπ. 11. ἐμπίπτωσιν ὅλα Η; ἐμπίπτωσιν; ἐπιπτῶσι. ἐξ αὐτῶν Τ; εἰς τήν Τ Β; ἦν σ. 13. ἵν σωφρονῶμεν ἵνα σ. ἵν ἦν οἰκεῖον καὶ σ. 15. ὑπερβησώμεθα ροδωνίας; ροδωνίας Η οὕτω κάπί 2. λόγων λόγων τὸ ἡδὺ λαβόντες τὸ βλ. φ. φυλα ξώμεθα φυλαξόμεθα ω φυλασσώμεθα φυλασσόμεθα Η.Ε. ἐξ ἀρχῆς. 5. περισκοπεῖν ἐξ ἀρχῆς ἑκάστου Μ. 4. συναρμόζειν ταῦτα τῷ τ. Ε. ποτί τάν Τ πρός ποτ. σπάρταν Ν. 7. ἡμῖν ἐπί δι᾿ ἀρετῆς ἐπὶ τὸν βίον ἡμῖν καθεῖναι; δι' ἀρετῆς ἡμῖν ε. τ. β. ἡμῖν κ. 572 Α. πολλὰ δέ Ε; πολλῶ δὲ πλείω ἔτι πλεῖον 3. τὸν λόγον μ. 6. ἐγγίνεσθαι Μ; ἐπειδήπερ Ρ. 7. τῶν τηλικούτων παθήματα δι' ἀπλότητα ἁπλότητα 8. εἰς βάθος συνεχόμενα ενσημαινόμενα. 9. ὑπολαμβάνομεν ὑπολάβωμεν; ὑπολάβοιμεν Γ. 11. πρὸς ἀρετὴν 0, επ' πρός; πρῶτα και πρώτη και Μ. 12. συχνούς Γ'; τόνων πλήρης οδός οὐ παντί προσβήναι προσβάντι. 15. προσβάντα; διὰ τὸ ἄκρον Η. 2. ραδία καί αθρόαν ἀθρόον. ὁ αὐτὸς ποιητὴς ἔ. ε. μ. γ. δοκεῖν
1833
CODD. MSS. BIBL. REG. VARIE LECTIONES.
bid. 4. τίς δὲ οὗτος D; τίς δὴ οὗτος 111; οὖν ὁ
βίος Ε.
Ibid. 5. βιωσώμεθα F.
Ibid. 6. καθ' ἡμᾶς DR.
Ibid. 7. ἀκροατῶν γενέσθαι Ο, suprascriptum
ἀκοῦσαι.
Ibid. 10. εἰς ἐν ἀθρύσας μακαριότητα G; sed supra v scriptum μίαν, et εὐδαιμονίαν supra μαχαριότητα· μέρει τῷ μεγέθει τῶν ἀγαθῶν GH.
Ibid. 13. ἀφέστηκεν G, suprascriptum ότα.
Ibid. 14. τῶν ἀληθινών G.
Col. 565 D. χρήσομαι BG; τῷ παραδείγματι
EFGHILM.
Ibid. 4. του σώματος G; τοσούτω plerique mss.;
τῶν ἑκατέρων βίων G.
Ibid. 4. ἡμᾶς δογμάτων ἐκπαιδεύοντες GH; ἕως
μὲν οὖν ὑπό.
Ibid 8. mss. novem προγυμναζόμεθα, ο brevi.
Col. 568 Α. ορχήσει Η; στησάμενοι G., sed supra
στη scriptum κτη.
Ibid. 2. παιδείας EFGOV; παιδίας ΑΒ.
Ibid. 5. ὑπὲρ οὗ ποιητέον Ε; ἐπὶ τὴν παροῦσαν
παρασκευήν S.
Ibid. 8. μέλλοι NRU.
Ibid. 12, ἄν τε ἕτερόν τι εἴη G: τὸν δὴ καί Κ.
Ibid. 13. ἡμῖν ἅπαντα τὸν χρόνον ἡ τοῦ GH; καὶ
ὑμεῖς... ὑμῖν Ο.
Ibid. Β. ἐπακουσόμεθα LT, ο brevi, sed – superscriptum; ἐπακουσώμεθα FHKS.
Ibid. Β΄ 3. οὖν ἔστι cum acuto in e PTU; καὶ οἱ
κειότης KNPRTU.
Ibid. 4. προύργου ἂν ὑμῖν N. Editiones quædam
προύργον contra miss. omnes.
Ibid. 7. σμικρόν Ν; τίνι δὴ οὖν G, sed superscriplum μέντοι.
Ibid. 9. ἂν τύχης G.
Ibid. 10. τό, καρπῶ βρύειν ὡραίω LRSU; cæteri
τῷ καρπῶ β. ώ.
Ibid. 12. ψυχής CGLM.
Col. 568 14. οἷά τινα G.
Ibid. 15. λέγεταί τοι καί novem mss.; λέγεται
μέντοι και G; Μωσής ABF; Μωσής C.
bid. 1. πάνυ· οὗ μέγιστόν ἐστιν ἐπὶ σοφίας πο
π. ά. πορισάμενος G. οὗ alia manu suprascriptum;
έστι in margine.
Ibid. παρ' ἅπασιν Μ.
Ibid. 3. om. τὴν διάνοιαν.
Ibid. 4. καὶ τοῖς κάτω Μ.
Ibid. 5. Δανιήλ, ὃν ἐπὶ Β. φ. G.
Ibid. 7. μὲν οὖν οὐκ 5.
Ibid. 9. ἡμῖν suprascripto 5 L.
Ibid. 11. άρξομαι Β.
Ibid. Codices undecim omiuunt κατὰ τοὺς λόγους.
Ibid. 14. ἡμῖν Τ.
Ibid. 2. έλθωσι τῇ μιμήσει ταύτη CDFI; ἔλθωσι
τῇ μιμήσει,ταύτη Μ; ἔλθωσι, τη μιμήσει ταῦτα OV; Ελθωσι τῇ μιμήσει, ταῦτα ABFGHS, ἔλθωσι, τὴν μίμησιν
ταύτην KLNPRTU. Praetuli ἔλθωσι τῇ μιμήσει, ταῦτα,
juxta codices octo, inter quos sex antiquissimi,
hanc lectionem tuentibus etiam aliis mss. qui t
μιμήσει ταύτῃ legunt. ἐπελθεῖν τῇ μιμήσει = μι
μεῖσθαι, rei alicujus imaginem referre, infra col. 169
6. Garnerius, ἔλθωσι, τὴν μίμησιν ταύτην, cum
niss. sex, sed ex recentioribus. Sturzius, τῇ μιμήσει ταύτῃ, eodem modo.
lbid. 3. ἐπιπλασσομένους HG; in G. φρ senplum supra πλ.
Ibid. 4. ἐκεῖνοι πρὸς τά Ο; ἐκεῖνοι ἐπὶ τῶν συ
ρήνων τὰ μέλη N; ἐπί additum non eodem atramento.
Ibid. 5. om. τῶν λόγων.
Col. 569 3. τινα λάθωμεν ABCLS; τι λάθωμεν
G; να suprascriptum inter τι et λάθωμεν.
ibid. 5. ἐπαινεσώμεθα ΡΤ.
Ibid. 7. πλήθει G; ουση suprascriptum.
Ibid. 9. περὶ Θεοῦ τι Η.
Ibid. 10. καὶ οὐδὲ τούτων ὁμονοούντων ἀλλήλοις
PATELO. GB. XXXI.
1834
GII; οὐδ᾽ ὁμονοούντων ἀλλήλοις D. In 1 ἀλλήλοις
expunctum est.
ibid. 19. γονεῦσι πρός EFV; γονείς ABCG.
Ibid. Β. αὐτοὶ δὴ λέγουσι G; ὑπάτου δὴ ὡς αὐ
του Μ.
Ibid. & xai B; & miss. unanimi consensu; editi
ante Garnerium, ἅς.
lbid. 2. καταλείψωμεν codices novem.
Ibid. 6. ταῦτα δὴ ταῦτα mss. quatuordecim; ταύ
τὰ δὴ ταῦτα ΝΡΤ; ταὐτὰ ταῦτα Μ; τὰ αὐτὰ δὲ
ταῦτα GH; περὶ γραφέων Μ.
bil. 7. μάλιστα όταν miss. nonnulli.
Ibid. 8. λογοποιοῦσι G.
Ibid. 9. μιμησώμεθα Β.
Ibid. 10. οὔτε ἐν Β.
Ibid. 11. ὑμῖν Ν.
Ibid. οδόν omittit R; καὶ ἀληθινήν DI.
Ibid. C. ἀποδεχόμεθα mss. sex; ἀποδεξόμεθα (5
secunda manu) 1; ἀποδεξόμεθα L, ω supra o posi
tum; ἀποδεξώμεθα GKV.
Ibid. ἐν οἷς ἢ ἀρετήν G; ἀρετὴν ἐτίμησαν ἢ κα
κίαν δ. RTU; ή κακίαν δ. MNOΡ; ἢ πονηρίαν cum
κακι superscripto. Nota lectionem κακίαν pro που
νηρίαν esse nonnisi codicum recentiorum.
Ibid. Ο 2. άνθων ABCF, ut in S prima manu.
λοιποῖς, ἀχρεῖα ἐστὶν ἡ ἀπόλαυσις G; at in marg.
sectio vulgata. Mss. omnes, τοῖς μὲν λοιποῖς· editor tamen Lipsiensis et Sturzius ἀνθρώποις rece
perunt.
Ibid. 3. εὐωδίας καὶ τῆς Ε.
Ibid. 4. μελίσσαις Μ, δὲ ἄρα ΕΜ, ἆρα G.
Ibid. ἐξ αὐτῶν CMO; παρ' αὐτῶν R.
Ibid. 8. τὸν λόγον 1; ἡμῖν DI.
Ibid. 9. οὔθ᾽ ἅπασι R; ἄνθεσιν ἴσως ἐπ. G
Ibid. 11. ἐμπίπτωσιν ὅλα Η; ἐμπίπτωσιν G; superscriptum ἐπιπτῶσι.
Ibid. ἐξ αὐτῶν Τ; εἰς τήν Τ
Β; ἦν σ. G,
Ibid. 13. ἵν σωφρονῶμεν ΑF; ἵνα σ.
ἵν supra ἦν scripto; οἰκεῖον καὶ σ. NPTU
Ibid. 15. ὑπερβησώμεθα LO.
Ibid. D. ροδωνίας ABFK; ροδωνίας Η accentu
deleto.
Ibid. 1. οὕτω κάπί NPRTU.
Ibid. 2. λόγων omittit C; λόγων τὸ ἡδὺ λαβόντες
τὸ βλ. φ. G; sed suprascripta lectio vulgata. φυλαξώμεθα codices undecim; φυλαξόμεθα S, ω supra
o imposito; φυλασσώμεθα G; φυλασσόμεθα Η.Ε.
om. ἐξ ἀρχῆς.
Ibid. 5. περισκοπεῖν DGH; ἐξ ἀρχῆς ἑκάστου Μ.
Ibid. 4. συναρμόζειν ταῦτα τῷ τ. Ε.
Ibid. 6. ποτί τάν NPSTU; in Τ πρός supra ποτ.
minio scriptum est; σπάρταν Ν.
Ibid. 7. ἡμῖν ἐπί ABCKLS; δι᾿ ἀρετῆς ἐπὶ τὸν
βίον ἡμῖν καθεῖναι EFGHCMOV; δι' ἀρετῆς ἡμῖν ε.
τ. β. ἡμῖν κ. L.
Col. 572 Α. πολλὰ δέ Ε; πολλῶ δὲ πλείω F; ἔτι
πλεῖον G.
Ibid. 3. τὸν λόγον μ. G.
Ibid. 6. ἐγγίνεσθαι Μ; ἐπειδήπερ Ρ.
Ibid. 7. τῶν τηλικούτων παθήματα δι' ἀπλότητα
G; suprascripta lectio vulgata.
Ibid. ἁπλότητα NOSU.
Ibid. 8. εἰς βάθος συνεχόμενα G, suprascriptum
ενσημαινόμενα.
Ibid. 9. ὑπολαμβάνομεν G, suprascriptum ὑπολάβωμεν; ὑπολάβοιμεν Γ.
ibid. 11. πρὸς ἀρετὴν 0, επ' supra πρός positum;
πρῶτα και NTUS, πρώτη και Μ.
R
Ibid. 12. συχνούς Γ'; τόνων πλήρης
Ibid. 13, deest οδός in HV.
Ibid. οὐ παντί 0; προσβήναι G, 6 superaddito ut
mox in voce προσβάντι.
Ibid. 15. προσβάντα ABS; διὰ τὸ ἄκρον Η.
Ibid. 2. ραδία καί R.
Ibid. 3. plerique mss. αθρόαν; sed ABGHS ἀθρόον.
ὁ αὐτὸς ποιητὴς ἔ. ε. μ. γ. δοκεῖν G. Hic locus nonnihil dimicultatis habet, cum primo aspectu incer
58
col. 1835–1836page 3 of 9
PG 31:1835ὁ αὐτὸς οὗτος ποιητὴς ἔφησεν, Τὴν μέντοι Κακότητα καί ἱλαδόν ἐστιν ελέσθαι Ρηϊδίως· ὀλίγη μὲν ὁδὸς, μάλα δ' ἐγγύθι ναίει. 572 5. προτρεπόμενος παρακαλούμενος Μ. 7. ταυτί διελθεῖν Η. διελθεῖν 10. εἰς ταῦτα Η; εἰς τοῦτο (; εἰς τοῦτον ΙΚΜ; εἰς τούτους φέροντα τούς ΜΑΡΤ. ἀποδεχόμεθα 572 ήκιστά γε Ε. 3. περιπεσόντα Μ; αἰδέσθαι αἰδέσαι πρός 0. αιδέσαι· αἰδέσθαι, στρατηγὸν τῶν Κεφαλλήνων. 4. τοσοῦτον δεῖν; φανέντα μόνον, οὐδὲ αἰσχύνην; τὴν βασιλίδα φανῆναι μόνον Μ. μόνον ὀφθέντα, 7. τοσούτου ἀξίαν νομισθῆναι τὴν ἀρετήν νομισθῆναι τὴν ἀρετήν Ε. Διεὶ δ' ἡμῖν δαίς τε φίλη κιθαρίς τε χοροι τε. 10, τότ' εἶναι 1; ἄλλο τι εὔξασθαι Μ. 13. βοῶντα τὸν Ὅμηρον Ε. γυμνὸν ὀφθέντα τ. ἀποδείξαι Μ. 2. τὰ μὲν γάρ. εἰπεῖν εἰπεῖν άλλ' βίαιον ἔμπεδον ἀκοῦσαι &ΐει. 4. ἀνθρώποις, ἄλλωτε τὰ Θεόγνιδος έχει 6. ὅντινα δαὶ καὶ Ν; ὅν τινα δὴ ἀνθρώποις φησὶ τὸ τ. Ο. Κίος; σοφιστής Πρόδικος 15. τοῦ ἀνδρὸς καὶ τῆς διανοίας 3. τράποιτο τραπῆναι τὴν ὁδῶν ὁδόν; πηται πῆναι εἰ τῶν τήν. κομμωτικής, ἱλαρότητος, ἀντὶ τοῦ ἱλαρότητος ἐπιμελείας. Κ ὑπὸ ἀντὶ ἱλαρότητος κομματικής. ταῦτά τε γοῦν Ν. 10. ἔτι πλεῖον ὑποσχομένην Ν. 11. Ηρακλέα μεθ᾿ ἑαυτήν Ν; τὴν δὲ δευ τέραν Τ. κατεστηκέναι σκλ στ; αὐχμᾶν 14. γὰρ ἀνειμένον οὐδὲν ἡδύ διὰ πάσης τε γῆς καὶ θ.; θαλάττης Η. 2. ὡς ἐκείνου λόγος ἤπερ δὴ οὖν καὶ ; εἴπερ οὖν και 4. ὧν λόγος τις Ο. ἢ μικρὸν ἢ μείζω Η; ἢ μικρὸς ἢ μείζων 5. ἑαυτῶν γράμμασιν 12. θαυμαστόν Κ. οὗ όν. ὁ δε αὐτός τις εἴη 5. τὸ ἡδὺ ὑπὲρ τῆς σ. προς ύπερ. 575 Α. οὔτε μὲν οὖν 111. 5. διαστασιάζει 7. ἡ γλῶττα ομώμοσεν Η; ἡδ' ἡ φρήν Γ. 10. τῷ Πλατωνί.
1835
CODD. MSS. BIBL. REG. VARIÆ LECTIONES.
tum sit cui ex duabus vocibus 6865 vel xaxta referri
debeat relativum v. At Basilius verbis mox sequentibus, ὁ αὐτὸς οὗτος ποιητὴς ἔφησεν, innuit se He
siodi sententiam suam facere. Ex Hesiodo ergo
petenda interpretatio dictorum Basilii. En locus
ex "Epr. vers. 285:
Τὴν μέντοι Κακότητα καί ἱλαδόν ἐστιν ελέσθαι
Ρηϊδίως· ὀλίγη μὲν ὁδὸς, μάλα δ' ἐγγύθι ναίει.
Facile est, etiam turmatim, ad Vitium pervenire,
Via brevis et prope sedes ejus.
Vocis valet, quæ habitare sonat, subjectum sit
oportet non 666, via, sed Kazóns Vitium, ens
personificatum. Præterea, cum Hesiodus nondum
viæ quæ ad Virtutem ducit mentionem fecerit,
non hic agitur de utriusque viæ inter sese, nec de
Vitii et Virtutis proximitate, sed de Vitii sedis vicinitate, quod ad nos spectat. Imaginem et sensum
pessumdedit Ginius sic interpretans: Facile est
accumulare vitia. Juxta sedem eorum est via arcta.
Pro àpóav, quod habent omnes editiones Basilii,
lego apóov, juxta codices mss. quinque supradictos. Sensus adverbium postulat quod adverbio
adóv ab Hesiodo adhibito respondeat.
Col. 572 5. προτρεπόμενος GK; παρακαλούμενος Μ.
Ibid. 7. ταυτί διελθεῖν Η. διελθεῖν mss., exceptis
LNPRT. In margine U: rp. diɛɛɛTv.
Did. 10. εἰς ταῦτα Η; εἰς τοῦτο (; εἰς τοῦτον
ΙΚΜ; εἰς τούτους LNPT; φέροντα τούς ΜΑΡΤ.
Ibid. 11. ἀποδεχόμεθα codices undecim inter quos
quinque ex antiquissimis. ¿mosvóuɛła, w suprascriptum L.
bid. 13. mäsa pèv nolŋois CFHMOV. Horat. Epist.
2, libri 11:
quid virtus et quid sapientia possil
Utile proposuit nobis exemplar Ulyssem.
Col. 572 C. ήκιστά γε Ε.
lbid., 3. περιπεσόντα Μ; αἰδέσθαι R; αἰδέσαι
U, sed in marg. significatur addendum, alôéoat
πρός 0. Obsolevit verbum αιδέσαι· αἰδέσθαι, ut legit ms. unus sæculi xv et scholiastes sæculi xvi, non
amplius jam usu venit; non est ergo cur alterum
priori præferamus. D. Boissonade tamen alôtoða
reponendum putat. Aidéral sensu activo gaudet et
reverentiam sibi conciliare significat. Alsxúvny ópña pudere sonat. Ad litteram ergo hic locus: Tanti
abest ut nudus apparens turpe quid agat. - Tòr
στρατηγὸν τῶν Κεφαλλήνων. Cephallenia insula,
Ithaca vicina, in Ulyssis dominio pars præcipua
erat; ideo apud Basilium dux Cephalleniorum audit. Agitur hic de Nasicaa, Phæacum regis filia.
Cf. Odyss. vi, 127.
Ibid. 4. τοσοῦτον δεῖν S; φανέντα μόνον, οὐδὲ
αἰσχύνην GH; τὴν βασιλίδα φανῆναι μόνον Μ. Codices novem habent μόνον post ὀφθέντα, in uno
tamen punctis notatur delendum.
Ibid. 7. τοσούτου ἀξίαν νομισθῆναι τὴν ἀρετήν
GH; νομισθῆναι τὴν ἀρετήν Ε. Phæacibus sedes
insula Corcyra fuit, nunc Corfou. Voluptatibus deditos testatur eorum rex Alciuous Ulyssem allo
quens (Odyss. viii, 248):
Διεὶ δ' ἡμῖν δαίς τε φίλη κιθαρίς τε χοροι τε.
Nulla alia nobis cura quam conviviis, musicæ et
[choreis indulgere.
Eliano (Hist. div. vII, 2) vita Phæaciana vita mollis
et effeminata. Horatius, cum Baias inter et Gabios
ubi sedem faceret, dubius esset, ad Valam scribit
(Epist. xv, lib. 1) ut sibi renuntiet:
Tractus uter plures lepores, uter educet apros;
Utra magis pisces et echinos equora celent,
Pinguis ut inde domum possim Puæaxque reverti.
Ibid. 8. els Exɛtvov EGILS.
fid. 10, τότ' εἶναι 1; ἄλλο τι εὔξασθαι Μ.
Ibid. 13. βοῶντα τὸν Ὅμηρον Ε.
Ibid. 14. ulv R.
Ibid. D. γυμνὸν ὀφθέντα τ. GHLS
Ibid. ἀποδείξαι Μ.
Ibid. D. 2. τὰ μὲν γάρ.
1836
Ibid. 4. codices decem, inter quos octo ex antiquioribus, obtivo ouv legunt sejunctim.
Ibid. 7. 80ev xxl R.
Col. 573 A. Mss., præter ABCEFGHLS, ró om.
post εἰπεῖν; In 1 inter εἰπεῖν et άλλ' littere duæ in
rasura; dλA' omittunt ABCF. Versus hic citati
inveniuntur in Analectis Brunckii, t. 1, p. 70, n. 14.
Ibid. 3. del codices novem; àîɛt AB; in margine βίαιον indicatur pro ἔμπεδον legendum, et
ἀκοῦσαι pro &ΐει.
Ibid. 4. ἀνθρώποις, ἄλλωτε R.
Ibid. 5. τὰ Θεόγνιδος έχει C. Vide Theognim in
Gnomicis Brunckii. Megarensis fuit Theognis et
floruit circa quinquagesimam nonam olympiadem,
quingentis quadraginta annis ante Christum uatum.
Ibid. 6. ὅντινα δαὶ καὶ Ν; ὅν τινα δὴ ἀνθρώποις
φησὶ τὸ τ. G.
Ibid. 7. lote uŋdév HNRSU.
Ibid. 8. Klog HR; ¿ Kloç KLU; ¿ Xioç 10;
sed scriptum × supra x in I, et Kɛioç in marg.
Ο. Κίος; σοφιστής Πρόδικος quidam mss., quatuordecim pódixos omittunt, unius tamen margini minio rescriptum est. In K amanuensis Kio;
pro nomine proprio habuit, nam illud ad oram
fibri rescripsit, ut rescribere mos est auctorum nomina in textu laudatorum. Claudius de Pontoux,
vetus interpres Gallicus anni 1561, Kɛtos item
nomen proprium credidit; interpretatur enim:
Céus sophiste. Prodicus Ceus vixit tempore Democriti, Empedoclis et Hippocratis, currente olym
piade octogesima sexta, aunis 432 ante Christum
natum (Cyrill. Alex. Contra Julian. 1. 1.)
Ibid. 11. 8 6h xal E, sed primitus scriptum
fuerat cum accentu circumflexo.
Ibid. 15. τοῦ ἀνδρὸς καὶ τῆς διανοίας G.
lbid. 3. τράποιτο PT; τραπῆναι τὴν ὁδῶν G
prima manu ὁδόν; πηται scriptum supra πῆναι εἰ
τῶν supra τήν. Scholium in et ad κομμωτικής,
ἱλαρότητος, et in U, ἀντὶ τοῦ ἱλαρότητος ἐπιμε
λείας. Κ in textu, ὑπὸ ἀντὶ ἱλαρότητος κομματικής.
Ibid. 9. KPS, Enpuévov, et sic fortasse legendum. ταῦτά τε γοῦν Ν.
Ibid. 10. ἔτι πλεῖον G; ὑποσχομένην Ν.
Ibid. 11. Ηρακλέα μεθ᾿ ἑαυτήν Ν; τὴν δὲ δευ
τέραν Τ.
Ibid. 12. κατεστηκέναι G; sed legitur σκλ supra
στ; αὐχμᾶν S.
Ibid. 14. γὰρ ἀνειμένον R; οὐδὲν ἡδύ EL
Ibid. C. διὰ πάσης τε γῆς καὶ θ. S; θαλάττης Η.
Ibid. 2. ὡς ἐκείνου λόγος V; ἤπερ δὴ οὖν καὶ
HS; εἴπερ οὖν και G.
Ibid. 3. ouvénɛσða! BGH.
ibid. 4. ὧν λόγος τις Ο.
Ibid. ἢ μικρὸν ἢ μείζω Η; ἢ μικρὸς ἢ μείζων
GNPRTU.
Ibid. 5. ἑαυτῶν γράμμασιν
Ibid. 6. TOTEUTÉOV ABCGS.
Ibid. 11. Totoutov plerique mss.; TOLOŪTO EHMNS.
Ibid. 12. θαυμαστόν Κ. οὗ supra όν.
Ibid. xalous H; 6 8 mss. onines, exceptis AH
aui ὁ δε habent siue accentu; αὐτός τις εἴη GH.
Ibid. 2. &лOTεival NPRTU.
Ibid. 5. τὸ ἡδὺ ὑπὲρ τῆς σ. G, προς supra ύπερ.
Col. 575 Α. οὔτε μὲν οὖν 111.
Ibid. 2. tonapanay LR uno tenore.
Ibid. 5. διαστασιάζει R.
Ibid. 7. ἡ γλῶττα ομώμοσεν Η; ἡδ' ἡ φρήν Γ.
Hæc verba leguntur in Euripidis Hippolyto, Y.
618, ed. Schæf. in -18. Cicero lib. 111 Offic. ea sie
interpretatur:
Juravi lingua, mentem injuratam gero.
Ibid. 10. τῷ Πλατωνί.
col. 1837–1838page 4 of 9
PG 31:1837ἀποδεχόμεθα ἀπο δεξώμεθα ἐπεὶ δὲ καί 15. διασώζωνται ἢ ποιητῶν καὶ συγγραφέων Β. ἀπολειπόμεθα ελοιδορεῖτό τις τὸν Περικλέα, ὁ δὲ οὐ προσεῖχε Ι. διήρκεσαν διήρκησεν. ἀφειδῶς ἐλαύνων πλύνων. Β. 5. μέλλων;· μέλλον; μέλλον ω; μέλον; ἑαυτῷ 5. 7. διαφθείροι ΓΤ; διαφθείρει Κ; διαφθείρη η. δια φθειρῇ ει; δια φθάρη πάλιν τίς 10. ἵλεων γενέσθαι, αὐτόν ελεώσασθαι αὐτόν; Η, ἵλεως ἔσεσθαι αὐτῶ, ιλεώ σασθαι; ΝΡΤ, ιλεώσεσθαι, 12. τοιούτων παραδειγμάτων ΜΟ, 60 τι. 13. οὔπω κατεχομένου ήδη ούπω. 14. τη τραγωδία δὲ οὐ πίστεον γάρ δέ. ἐπ' ἐχθροὺς ἄνδρας θυμὸς ὁπλίζει χαί ρων ἐπὶ ἐχθρού Μ; χεῖρα χέρα 1. μάλιστα μὲν διανίστασθαι Μ. 2. χαλινὸν αὐτὸν τ. λ. Ε. 5. ἐμβαλόντας Η; ἐκβάλλοντας; ἐμβάλλοντα, μὴ ἐᾶν ἐκφέρειν; 6 ἐμβάλλοντα εἰ εσθαι εκφέρειν 5. ἐπανάγωμεν δή ΡΤ. 6. ὑποδείγματα; παραδείγματα ὑπό παρα. 7. αὐτὸ πρόσωπον Η. 9. τῷ παίοντι τῆς ὀργῆς παροινοῦντι παίοντι. ἐμφορηθῆναι ἐξοιδαίνειν (δεῖν δαί νειν, αὐτῷ καὶ ὕπουλον ἤδη τὸ πρόσωπον εἶναι ὑπὸ τ. πλ. ἃς ἔλαβεν εἶναι ὑπὸ τ. πλ. ἃς ἔλαβεν Η; εἶναι ἂς ἔλαβεν ἔποιησε ποιῆσαι. 13. ἐν ἀνδριάντι Η. ὁ δεῖνα ἐποίησε Καὶ τοσούτου και τοσοῦτον μα ἀπαμύνασθαι ταῦτα δὲ σχ., δέ τ' αὐτόν πολλοῦ ἄξια ἄξιον 1 1. τοῖς τηλικούτοις; τουτεί; τοῦτο τουτί τύπτοντί σε σε τοσούτου. τοσοῦτον, και 5. ἀμύνασθαι ἀπαμύνεσθαι; ἐπαμύνεσθαι ΡΤ; τὸ δὲ Περικλεους Γ. ἢ τὸ τοῦ ἢ του Ε. ΒΜ.; Ευκλείδους ΗΟ; Ευκλίδους ὑπομένειν τοὺς διώκοντας 577 2. καὶ τῷ τοῖς ἐχθροῖς εὔχεσθαι ; τἀγαθὰ ἀλλὰ μὴ ἐπαρᾶσθαι; τὰ ἀγαθά ταγαθά ἀγαθά. καταρᾶσθαι ἐπαρᾶσθαι. 5. οὐκ ἔτι ἄν Η; διαπιστεύσειεν; στήσει διαπι κάλλος ἔχειν έχειν κρῖναι κρίνων, τους ἄνδρας ἑλόντας 16; τοὺς ἄνδρας ἑλόντα Η; τὸν τοὺς ἄνδρας ἑλόντα; τὸν ἄνδρας ἑλῶντα; τὸν ἄνδρας ἑλόντα Α. ὑπὸ γυναικών ἀφεῖται Η ἀφιεῖται ΙΙ, Ρ. 14. μετὰ τῶν Π. Ε. 15. συνενεχθῆναι συμβῆναι. Β. μιμησαμένοις μιμησαμένους δ ἐκεῖνος ἐποίησεν απήτησεν μ. ἀπαίτησεν μ. Α. 3. ἐμοὶ δοκεῖ πάλιν γάρ. γάρ ὑμῖν 8. τὴν ψυχὴν ἡμῖν Ρ. 9. χειμάρρου παρασύροντος 10. τὸ προσ τυγχάνον; προστυγ χάνων ἐμαβέλσθαι Κ. 11. τίνα λόγον ἔχει 12. ἀφιέναι ΑΜΡ; ἐφίναι ἐφιέναι 3. οὐδὲ γὰρ δή χειρωνακτῶν ἔστι, ἐστι πέρας ἐστι πέρας παντάπασι μέλλοντα, οὕτω γὰρ ἄν η οὕτως οὕτω γάρ; εἴημεν ἄν ἀτέχνως 9. οὐδενὸς ἡμῶν νοῦ Μ. ἐπὶ τῶν οἰάχων τοῦ βίου καθεζομένου, εἰκῆ κατὰ τὰς πράξεις τῆς ψυχῆς τῶν οἰάκων εἰ τὸν βίον τὰς πράξεις; εἰκῇ κατὰ τὰς πράξεις ἄνω; κάτω φερόμενοι 11. γυμναστικοῖς ἀγῶσιν βούλη βούλει τοῖς μουσικοῖς; καὶ ἐν τοῖς τῆς μου σικοῖς προκεινται στέφανοι; ὧν καὶ οἱ στ. πρόκεινται περ καί. οὐκ οὖν Ε. τοῦ Ὀλυμπιακοῦ Ολυμπιάσι. 5. ἐκρατύνετο ἐκράτυνε αληλιμμένης ἀληλιμένης; ἀλειμμένης Η. ἅπαξ ἁπλῶς 7. Μαρσίου ΚΜ; Μυρσίου Α. 580.Α. περιεργάζοντο κρούσματα 2. οὐ ταχύ γ' ἂν Ρ; σχολή γ᾽ ἂν στ.; σχολή ταχὺ γὰρ στ. Ε. 3. διέφυγον ἂν τό Π. ὁ Τιμόθεος,
1837
CODD. MSS. BIBL. REG. VARIE LECTIONES
bid. 15. ἀποδεχόμεθα codices tredecim; ἀποδεξώμεθα G; ἐπεὶ δὲ καί codices novem, inter quos
septem ex antiquioribus.
Ibid. 15. διασώζωνται D; ἢ ποιητῶν καὶ συγγρα
φέων G.
bid. Β. ἀπολειπόμεθα U; ελοιδορεῖτό τις τὸν
Περικλέα, ὁ δὲ οὐ προσεῖχε G; sed in marg. lectio
vulgata.
Ι. 4. διήρκεσαν FHU; deficit hic C; apud
locus est in rasura; reliqui numero quindecim,
διήρκησεν.
ibid. ἀφειδῶς ἐλαύνων G; sed suprascribitur
lectio vulgala πλύνων.
Ibid. Β. 5. μέλλων AFK;· μέλλον BD; μέλλον P,
ω in o; μέλον EGHIVS; ἑαυτῷ 5.
Ibid. 7. διαφθείροι ΓΤ; διαφθείρει Κ; διαφθείρη
IN; sed tres litteræ cp rasuræ superscribuntur
in Tet nullum accentus vestigium supra η. διαφθειρῇ U, a scriplo supra diphthongum ει; διαφθάρη AR.
Ibid. 8. πάλιν τίς R. cf. Plutarchum De amore
fraterno; Greg. Nazianz. in carmine De ira. Hæc
Socrati tribuit Stobæus (Lxxx). Euclides Megarensis, alius ab Euclide mathematico, Alexandrino,
centum et amplius annis juniore, fuit ex Socratis
discipulis. Ejus vitam scripsit Diogenes Laertius
(lib. 11).
Ibid. 10. ἵλεων γενέσθαι, αὐτόν G; sed supra
legitur ελεώσασθαι αὐτόν; Η, ἵλεως ἔσεσθαι αὐτῶ,
et fortasse ea est vera lectio. Plerique mss. ιλεώσασθαι; ΝΡΤ, ιλεώσεσθαι, rectius.
Ibid. 12. τοιούτων παραδειγμάτων ΜΟ, omis60 τι.
Ibid. 13. οὔπω κατεχομένου G, ήδη supra
ούπω.
Ibid. 14. τη τραγωδία δὲ οὐ πίστεον G, γάρ supra δέ.
Ibid. C. ἐπ' ἐχθροὺς ἄνδρας θυμὸς ὁπλίζει χαί
ρων G; ἐπὶ ἐχθρού Μ; χεῖρα plures mss., χέρα
decem, inter quos quatuor ex antiquissimis; in uno
tamen xépa rasuræ superscribitur. Vide Euripidem
In Rheso, v. 85, ed. Schaef. in-18.
Ibid. 1. μάλιστα μὲν διανίστασθαι Μ.
Ibid. 2. χαλινὸν αὐτὸν τ. λ. Ε.
lbid. 5. ἐμβαλόντας Η; ἐκβάλλοντας FK; ἐμβάλ
λοντα, μὴ ἐᾶν ἐκφέρειν; manus altera 6 supra
ἐμβάλλοντα εἰ εσθαι supra εκφέρειν addidit.
Ibid. 5. ἐπανάγωμεν HLMOPTV; δή ΡΤ.
Ibid. 6. ὑποδείγματα; παραδείγματα G, ὑπό
supra παρα.
hid. 7. αὐτὸ πρόσωπον Η.
Ibid. 9. τῷ παίοντι τῆς ὀργῆς G, παροινοῦντι
supra παίοντι.
ibid. ἐμφορηθῆναι D; ἐξοιδαίνειν (δεῖν supra δαίνειν, αὐτῷ καὶ ὕπουλον ἤδη τὸ πρόσωπον εἶναι ὑπὸ
τ. πλ. ἃς ἔλαβεν G; εἶναι ὑπὸ τ. πλ. ἃς ἔλαβεν
Η; εἶναι ἂς ἔλαβεν L.
ibid. 12. ἔποιησε G; suprascriptum ποιῆσαι.
bid. 13. ἐν ἀνδριάντι Η.
Ibid. 14. ὁ δεῖνα ἐποίησε DG; at in G. lectio vulgata rescripta est. (Vide supra, col. 1816, Ducæi
notam in hunc locum.) Καὶ τοσούτου codices quatuordecim, antiquiores etiam; quæ lectio nonnisi
deleto και admittenda; reliqui mss. τοσοῦτον μαbent, et sic legendum.
lbid. ἀπαμύνασθαι G; ταῦτα δὲ σχ., cum duobus
punctis supra δέ in G.; BV τ' αὐτόν cum apostrophe et spiritu.
Ibid. D. πολλοῦ ἄξια G; ἄξιον suprascribitur.
Ibid. 1 1. τοῖς τηλικούτοις BDH; τουτεί; τοῦτο
G: τουτί suprascripto.
ibid. 3. τύπτοντί σε Gl; at in 1 σε duobus punctis
notatur.
Ibid. 4. Omnes mss. nitide τοσούτου. Supra
col. 572 4 eadem loquendi ratione usus est Basilius. Sturzius τοσοῦτον, ex quo nonnisi και ante
posito sensus elicitur, ut supra 14.
1858
ibid. 5. ἀμύνασθαι F; ἀπαμύνεσθαι ABCNRU;
ἐπαμύνεσθαι ΡΤ; τὸ δὲ Περικλεους Γ.
Ibid. ἢ τὸ τοῦ E. G; ἢ του Ε. ΒΜ. PR; Ευκλείδους
ΗΟ; Ευκλίδους G; ὑπομένειν τοὺς διώκοντας R.
Col. 577 2. Verba καὶ τῷ τοῖς ἐχθροῖς εὔχεσθαι
desunt in V; τἀγαθὰ ἀλλὰ μὴ ἐπαρᾶσθαι omittit;
τὰ ἀγαθά mss. decem; ταγαθά reliqui omnes, excepto hic deficiente; in 1 tamen prima manu tà
ἀγαθά.
Ibid. 3. καταρᾶσθαι G, suprascripto ἐπαράσθαι.
Ibid. 5. οὐκ ἔτι ἄν Η; διαπιστεύσειεν R;
στήσει D, ut in I prima manu.
διαπι
Ibid. 7. κάλλος ἔχειν DH; in 1 scribebatur έχειν
prima manu.
Ibid. 9. κρῖναι G, suprascriptum κρίνων, τους
ἄνδρας ἑλόντας codices 16; τοὺς ἄνδρας ἑλόντα Η;
τὸν τοὺς ἄνδρας ἑλόντα S; τὸν ἄνδρας ἑλῶντα G; τὸν
ἄνδρας ἑλόντα Α. Quæ ultima lectio lectioni editorum et reliquoruni mss. praestat; hanc jam ex conjectura mihi suggesserat D. Boissonade ante ness.
a me collatos. ὑπὸ γυναικών CEKLM V.
Ibid. 13. ἀφεῖται Η; ἀφιεῖται OV. De Clinia Pythagoræ discipulo cf Diodor. Sicul., Excerpt. de vitiis
et virtutibus, L. ΙΙ, Ρ. 554.
Ibid. 14. μετὰ τῶν Π. Ε.
Ibid. 15. συνενεχθῆναι G, suprascripto συμβῆναι.
Ibid. Β. μιμησαμένοις IK; in 1 is secunda manu
et rasura suprascriptum; μιμησαμένους ACE.
Ibid. δ ἐκεῖνος ἐποίησεν R.
Ibid. B2. απήτησεν μ. FG; ἀπαίτησεν μ. Α.
Ibid. 3. ἐμοὶ δοκεῖ ABCGS.
Ibid. 5. mss. omnes πάλιν γάρ. Cur editi γάρ omiserint non videnius.
Ibid. 6. ὑμῖν S.
Ibid. 8. τὴν ψυχὴν ἡμῖν Ρ.
Ibid. 9. χειμάρρου παρασύροντος ABCDGHPST.
Ibid. 10. τὸ προσ τυγχάνον AFGIILOV; προστυγχάνων D; ἐμαβέλσθαι Κ.
ibid. 11. τίνα λόγον ἔχει R.
Ibid. 12. ἀφιέναι ΑΜΡ; ἐφίναι G; ἐφιέναι suprascribitur.
Ibid. 3. οὐδὲ γὰρ δή R.
Ibid. χειρωνακτῶν ἔστι, cum aculo supra e, G
MOS; ἐστι πέρας codices decem, plerique recentiores; at in l inter ἐστι et πέρας vox erasa est
Ibid. 7. παντάπασι deest praeterquam in ABCEG
HLS.
Ibid. μέλλοντα, οὕτω γὰρ ἄν G, η οὕτως supra
οὕτω γάρ; εἴημεν ἄν G; ἀτέχνως BC.
Ibid. 9. οὐδενὸς ἡμῶν νοῦ Μ.
Ibid. ἐπὶ τῶν οἰάχων τοῦ βίου καθεζομένου, εἰκῆ
κατὰ τὰς πράξεις G; scriptum τῆς ψυχῆς supra τῶν
οἰάκων εἰ τὸν βίον supra τὰς πράξεις; εἰκῇ κατὰ
τὰς πράξεις ἄνω; κάτω φερόμενοι FΝ.
Ibid. 11. γυμναστικοῖς ἀγῶσιν G; βούλη ABG;
βούλει τοῖς μουσικοῖς CNOPTU; καὶ ἐν τοῖς τῆς μου
σικοῖς G.
Ibid. 13. mss. quidam προκεινται habent post
στέφανοι; sed deest in aliis quatuordecimn, inter
quos sex ex antiquioribus. ὧν καὶ οἱ στ. πρόκεινται G;
περ supra καί.
ibid. D. οὐκ οὖν Ε.
Ibid. 4. τοῦ Ὀλυμπιακοῦ G; supra rescriptum
Ολυμπιάσι.
Ibid. 5. ἐκρατύνετο GH; in G ἐκράτυνε suprascriptum.
Ibid. αληλιμμένης DEILMNOSV; ἀληλιμένης;
ἀλειμμένης Η. Cf. Pausaniam Eliac. vi, 14
Ibid. 6. ἅπαξ ἁπλῶς sejunctim ADKPT.
Ibid. 7. Μαρσίου ΚΜ; Μυρσίου Α.
Col. 580.Α. περιεργάζοντο ABGV; κρούσματα FV.
lbid. 2. οὐ ταχύ γ' ἂν Ρ; σχολή γ᾽ ἂν στ.; at
σχολή in T est rasura suprascriptumn, ταχὺ γὰρ
στ. Ε.
Ibid. 3. διέφυγον ἂν τό Π.
Ibid. 4. ὁ Τιμόθεος, Timotheus Milesius, musi
col. 1839–1840page 5 of 9
PG 31:18395. οὐδὲ γὰρ ἄν 7. ός γε τ. Γ; τοσούτω Τ; τοσοῦτο τοσοῦτον. 8. διεγείρεν 9. ἐκμαλάττειν Η. 11. ταῦτά τοι και Φρύγιον εναγώνιον καὶ τὸ ἐναγώνιον 'Αλεξάνδρω ποτε το Φρύγιον. ἐπαυλήσαντι 13. ἐπαγαγεῖν αὖθις ἐπανάγειν 15. ἐν τῇ μουσική Β. κτήσιν παρέρχεται Μ. 4. ἐπειδὴ δέ 2. καὶ πολλὰ μέν. 5. ἐμπαιδοτρίβου; ἐν παιδοτρίβω Ρ. ὑπάρξει νόμιζει νόμιζει. 5. τῷ βίω ἦ καὶ Σαρδανάπαλος... ᾧ καὶ ὁ μ. Σαρδαναπάλλος ΕΒΥ. μαργαρίτης ΑΒ. Τὸν δ' οὔτ᾽ ἂρ σκαπτῆρα θεοὶ θέσαν, οὔτ' ἀροτῆρα, Οὔτ᾽ ἄλλως τι σοφόν πάσης δ' ἡμάρτανε τέχνης. εἰ βούλη οὔτε ἀροτῆρα 6. οὔτ᾽ ἄλλο τι; οὔτε ἄλλω τινί; ἐπιτηδείων; έπιτήδειον, 8. ἀλλὰ μὴν ἀληθής λόγος ἦν Η. 9. ἐσθλὸν ἐμμεῖναι 12. οὐδὲ εἶναι Η. τιμωρίαν σ 3. τοῖς γε νοῦν ἔχουσι δικαιωτηρίοις; γρ. δικαστηρίοις. 8. παραίτησις πολλαπλασίω Η; παραίτησις οὐ τὸ μὴ οὐχί Ν; παραίτησις μὴ οὐχί τό μή; τοῦ μὴ οὐχί τὸ μὴ οὐ δ; πολλαπλα σέως 9. τί γοῦν Ν; τί οὖν ποιοῦμεν 581 Α. τὴν ἐπιμέλειαν Ε. ἄγοντας έχοντες; Α, ἔχοντες; ἄγονταις Κ; ἄγοντες οὐ δὴ γοῦν Ν. 4. δουλευτέον ἡμῖν 6. τῆς πρὸς τὸ σῶμα κοινωνίας ΑΗΝ. 9. τὰ ἀναγκαῖα χαριζομένους τὰ ἤδι στα προστῆκεν ὡς 11. ἐπινοοῦντες 12. θάλατταν χαλεπή δεσποίνη χαλεπῷ δεσπότη χαλεπῃ δεσποίνῃ; ἐπάγοντες Μ. 15. εἰς πῦρ ξαίνω φέροντες ὕδωρ καὶ εἰς Τ. Β. 1. εἰς τὸν τετριμμένον εἰς τετριμμένον ΑΒΡΗ; εἰς τετριμμένον. 4. ἢ ἀδοκούντων Ν. ἱματίων ἱμάτιον Φορεῖν φορείν έως μηδέν ἕως μηδέν ἄν, ἐνδέει Μ; ἐνδέοι ΝΡΤ; ἐνδέοι η οι ἐνδεῆ ΑΒΕΗ; ἐνδέη 12. περισσότερον Ε; περιττότερα τῶ γε ἀληθῶς τῶγε εἰ ἀληθῶς; τῶγε ὡς ἀληθῶς, 15. καλλωπιστὴν φιλοσώματον Η. 3. τὸ σῶμα αὐτῷ αὐτοῦ τὸ σῶμα Έξει ἕξει οι ει 5. ἐστιν ἄνθρωπος ΝΟΡΤ. δεῖται ται περατοτέρας Α; περισσοτέρας ὑμῶν 9. καθάρσιος δέ 10. καὶ ἡμῖν ἱκανῶς 13. τὸ κέντρον ἀφιέντων Ο. 14. ἐφθαρμένην Μ; τῶν ψυχῶν καταλεῖν λ; κατέ χειν, καταχεῖν κατασχειν; κατέχειν Εγγονα ἔγγονα πάθη πεφύκασιν ἐμποιεῖν· φασί γέ τοι καὶ Πυθαγοραν κωμασταις τοιούτουδε τοιούδε 3. ὑμῖν Ο. 5. ὁ ποιητὴς τῶν ᾀσμάτων τῶν ἱερῶν 6. λέγεται καὶ ΕΓΗ. 7. προστυχόντα αὐλητὴν τοῦ κ. Κ. 583 2. έπαυλῆσαί φησι ΑΒΕ; σφίσι τὴν Δωρικόν τρόπον έτσι το Δό ριον. 5. οὕτως ὑπὸ τ. μ. ἀναφρονήσαι 4. ἐπανελθεῖν· καὶ ὅγε Δαβὶδ ὁ παρ' ἡμῖν, ὁ τῶν ἱερῶν ἀσμάτων μελοποιός ψάλλων, ἐκ τῆς μα νίας τὴν βασιλέα καθίστησιν· ἕτεροι δέ 7. ἀναπληρῶσαι Η. ὥς τῆς Κ; ἧττον ἡμῖν ή καί οὔτινος οὖν προδήλως αἰσχίστων προδήλων αἰσχίστων 10. μύροις αὐτούς Γ; ἀναχρωννύναι; οι νυσθαι νύναι· ἀπογόρευον 12. χρῆναι ἐν ἀφῆ; ἡδονὰς διώκειν 13. εἰ καὶ ὅτι 14. τὴν αὐτῶν ΡΤ; τὴν θήραν ἐσπουδακότας ὥσπερ 1. συννενευκότα ΕΠΙΚΟΝ; συννε νευκότας; ας 2. τῷ γε μή τῷ μὴ ὡς Β. 5. αὐτοῦ κατορωρύχθαι μελετ τῶντι Ο; κατωρύχθαι 5. 4. ὑπηρεσία; φιλοσοφίας χρωμένους Ν; κτωμένους 18. κτωμένοις 6. εἰς ἐπιθυμίας αφ. 9. χρωμένην αὐτῷ 10. περὶ τά περὶ μὲν τὰ τὰ ὄργανα μέν Ι. 11. ενεργούσης 6, μένης σης. ὑπ' αὐτοῦ ἀπ' αὐτοῦ, γρ. ὑπ' αὐτοῦ. θορύβους ἐγειρομένους τῇ ψυχῇ. τῷ λόγω ισμῷ 1. ἀνέντες Β.
1839
CODD. MSS. BIBL. REG.
cus et poeta dithyrambicus, circa nonagesimam
quintam olympiadem floruit, annis 396 ante Christum natum (Diodor. Sicul., 1. xiv, t. I, p. 679).
Ibid. 5. οὐδὲ γὰρ ἄν R.
Ibid. 7. ός γε τ. Γ; τοσούτω Τ; τοσοῦτο NRSV;
Reliqui τοσοῦτον.
Ibid. 8. διεγείρεν G.
Ibid. 9. ἐκμαλάττειν Η.
Ibid. 11. ταῦτά τοι και H. regione vocis Φρύγιον
in f ad marginem legitur, εναγώνιον; et in H in
textu, καὶ τὸ ἐναγώνιον 'Αλεξάνδρω ποτε το Φρύγιον.
Ibid. ἐπαυλήσαντι D.
Ibid. 13. ἐπαγαγεῖν αὖθις R; ἐπανάγειν S.
Ibid. 15. ἐν τῇ μουσική GH.
lbid. Β. κτήσιν omittit E; παρέρχεται Μ.
Ibid. 4. ἐπειδὴ δέ AGR.
Ibid. 2. καὶ πολλὰ μέν.
Ibid. 5. ἐμπαιδοτρίβου FHM; ἐν παιδοτρίβω Ρ.
Ibid. 2. ὑπάρξει νόμιζει G; sed punctis notatur νόμιζει.
Ibid 5. τῷ βίω ἦ καὶ Σαρδανάπαλος... ᾧ καὶ ὁ μ.
G; Σαρδαναπάλλος ΕΒΥ.
Ibid. 5. μαργαρίτης ΑΒ. Clemens Alexandrinus
versus Homeri citat quos hic innuit Basılius; ii sunt:
Τὸν δ' οὔτ᾽ ἂρ σκαπτῆρα θεοὶ θέσαν, οὔτ' ἀροτῆρα,
Οὔτ᾽ ἄλλως τι σοφόν πάσης δ' ἡμάρτανε τέχνης.
Hunc dii nec hortorum nec agri cultorem fecerunt;
Nulli arti, nulli labori deditus fuit.
Plato Margilen Homero tribuit (Alcib. 11, t. ll, p. 147
ed. Serrar.); Homero etiam Aristoteles, nec subdubitans ut Basilius, vindicat (Poet. c. 4). Ibidem ait Aristoteles Margiten poema satyricum quoddam fuisse
comicum modum referens ut Ilias tragicum. Margites nomine designatos homines stultos et stolidos
docet Lucianus (Hermot., t. I, p. 545; Philopseud.,
1. II, p. 465, ed. Salmur.). Demosthenes cum plebes contra Alexandrum concitaret, eum pueri et
Margites appellatione dehonestare solitus erat.
Ibid. εἰ βούλη G; οὔτε ἀροτῆρα DHK.
Ibid. 6. οὔτ᾽ ἄλλο τι ER; οὔτε ἄλλω τινί; unus
F, ἐπιτηδείων; Reliqui nitide έπιτήδειον, quod vera
est lectio.
Ibid. 8. ἀλλὰ μὴν ἀληθής G; λόγος ἦν Η.
Ibid. 9. ἐσθλὸν ἐμμεῖναι ABCG.
Ibid. 12. οὐδὲ εἶναι Η.
Ibid. D. τιμωρίαν G, σ supra v.
Ibid. 3. τοῖς γε νοῦν ἔχουσι OS.
Ibib. B. omnes mss. δικαιωτηρίοις; at in margine
Net U: γρ. δικαστηρίοις.
Ibid. 8. παραίτησις πολλαπλασίω Η; παραίτησις
οὐ τὸ μὴ οὐχί Ν; παραίτησις μὴ οὐχί G, τό supra
μή; τοῦ μὴ οὐχί DR; τὸ μὴ οὐ δ; πολλαπλα
σέως GS.
Ibid. 9. τί γοῦν Ν; τί οὖν ποιοῦμεν D.
Col. 581 Α. τὴν ἐπιμέλειαν Ε.
bid. 2. ἄγοντας codices decem; in G suprascriptum legitur έχοντες; Α, ἔχοντες; ἄγονταις Κ;
ἄγοντες BCFHNV; deficit D; οὐ δὴ γοῦν Ν.
tbid. 4. δουλευτέον ἡμῖν G.
Ibid. 6. τῆς πρὸς τὸ σῶμα κοινωνίας ΑΗΝ.
Ibid. 9. τὰ ἀναγκαῖα χαριζομένους RU; τὰ ἤδι
στα προστῆκεν ὡς BCFHS.
Ibid. 11. ἐπινοοῦντες R.
1bid. 12. θάλατταν ANPR.
lbid. χαλεπή δεσποίνη NPRT; χαλεπῷ δεσπότη
U, suprascriptum χαλεπῃ δεσποίνῃ; ἐπάγοντες Μ.
ibid. 15. εἰς πῦρ ξαίνω φέροντες ὕδωρ καὶ εἰς
Τ. Β.
Ibid. 1. εἰς τὸν τετριμμένον G; εἰς τετριμ
μένον ΑΒΡΗ; εἰς τετριμμένον. PV.
Ibid. 4. ἢ ἀδοκούντων Ν.
Ibid. 9. ἱματίων miss. 16; at in uno, G videlicet, puncto notatum est w, abrasus accentus acutus littera: et repositus supra a; in altero,
sulicet, ἱμάτιον videtur primitus scriptum fuisse.
Φορεῖν NPRTU; φορείν G, e supra o posito.
VARIE LECTIONES.
1840
Ibid. έως μηδέν mss. 18; in uno, I scilicet,
inter ἕως et μηδέν rasura exstat, puto voculæ ἄν,
quam habent et H, quamque Garnerium seculus
recepi: ἐνδέει Μ; ἐνδέοι ΝΡΤ; ἐνδέοι U, η supra
οι rescripto; ἐνδεῆ ΑΒΕΗ; ἐνδέη reliqui undecim.
Ibid. 12. περισσότερον Ε; περιττότερα DI.
Ibid. 14. τῶ γε ἀληθῶς IS; at in 1 duæ littera
erasæ sunt inter τῶγε εἰ ἀληθῶς; reliqui octode
cin, τῶγε ὡς ἀληθῶς, quod primus recepit Garne
rius.
Ibid. 15. καλλωπιστὴν φιλοσώματον Η.
Ibid. C. 3. τὸ σῶμα αὐτῷ D; αὐτοῦ τὸ σῶμα G
Ibid. Έξει FPT; ἕξει U, οι supra ει rescripto.
Ibid. 5. ἐστιν ἄνθρωπος ΝΟΡΤ.
Ibid. 6. δεῖται ELMO; at syllaba ται in I se
cunda manu. περατοτέρας Α; περισσοτέρας DO.
Ibid. 7. ὑμῶν S.
Ibid. 9. καθάρσιος δέ F.
Ibid. 10. καὶ ἡμῖν ἱκανῶς G.
Ibid. 13. τὸ κέντρον S; ἀφιέντων Ο.
Ibid. 14. ἐφθαρμένην Μ; τῶν ψυχῶν καταλεῖν
PT; at in To suprascriptum intra a et λ; κατέχειν, supra καταχεῖν G; κατασχειν undecim mss.;
κατέχειν CDIKLN, vera lectio.
Ibid. D1. Εγγονα GV; ἔγγονα πάθη πεφύκασιν έμποι·
εἶν· φασί γέ τοι καὶ Πυθαγοραν κωμασταις G; al
reliqui quatuordecim.
in marg. lectio vulgata; τοιούτουδε ABCKSV; τοιούδε
bid. 3. ὑμῖν Ο.
Ibid. 5. ὁ ποιητὴς τῶν ᾀσμάτων τῶν ἱερῶν
Ibid. 6. λέγεται καὶ ΕΓΗ.
Ibid. 7. προστυχόντα S; αὐλητὴν τοῦ κ. Κ.
Col. 583 2. έπαυλῆσαί φησι ΑΒΕ; σφίσι τὴν
Δωρικόν τρόπον G; sed suprascriptumn έτσι το Δόριον.
Ibid. 5. οὕτως ὑπὸ τ. μ. ἀναφρονήσαι R.
Ibid. 4. ἐπανελθεῖν· καὶ ὅγε Δαβὶδ ὁ παρ' ἡμῖν,
ὁ τῶν ἱερῶν ἀσμάτων μελοποιός ψάλλων, ἐκ τῆς μα
νίας τὴν βασιλέα καθίστησιν· ἕτεροι δέ G.
Ibid. 7. ἀναπληρῶσαι Η.
Ibid. ὥς τῆς Κ; ἧττον ἡμῖν G.
Ibid. 8. ή καί R. οὔτινος οὖν disjunctim mss.
decent, ex quibus septem inter antiquiores. Tw
προδήλως αἰσχίστων Dill; προδήλων αἰσχίστων G.
Ibid. 10. μύροις αὐτούς Γ; ἀναχρωννύναι G; οι
νυσθαι rescriptum supra νύναι· ἀπογόρευον G, in
quo ov et at sæpe confunduntur cum unum et idem
signum ad sinistram vel ad dexteram inclinatum, ov
vel et significet.
Ibid. 12. χρῆναι ἐν ἀφῆ; ἡδονὰς διώκειν DEFI,
at in voces duæ indicantur transponendar.
Ibid. 13. εἰ καὶ ὅτι D.
Ibid. 14. τὴν αὐτῶν ΡΤ; τὴν θήραν C; ἐσπουδα
κότας ὥσπερ C.
Ibid. 1. συννενευκότα ΕΠΙΚΟΝ; reliqui συννε
νευκότας; at notandum in 1 ας secunda manu in
rasura scriptum, in L & litteram additam fuisse et
in T alio atramento abrasam.
Ibid. 2. τῷ γε μή R; τῷ μὴ ὡς Β.
Ibid. 5. Deest αὐτοῦ in E, κατορωρύχθαι μελετ
τῶντι Ο; κατωρύχθαι 5.
Ibid. 4. ὑπηρεσία V; φιλοσοφίας AG; littera - in
G addita est; χρωμένους Ν; κτωμένους mss. 18.
Deficit D. Vide notitiam. Putavit Garnerius in
legendum κτωμένοις: quod autem pro iota habuit,
cum sigma ligatur, at in scripturæ compendiis iola
nunquam cum litteris sequentibus ligatuin occurrit.
Ibid. 6. εἰς ἐπιθυμίας αφ. G.
Ibid. 9. χρωμένην αὐτῷ G.
1bid. 10. περὶ τά mss. decem; περὶ μὲν τὰ AG
HNPRTU; τὰ ὄργανα μέν Ι.
Ibid. 11. ενεργούσης 6, μένης supra σης.
Ibid. 12. ὑπ' αὐτοῦ P; in U, e regione ἀπ' αὐτοῦ,
in marg., γρ. ὑπ' αὐτοῦ. G, θορύβους ἐγειρομένους
τῇ ψυχῇ.
'Ibid. 15. τῷ λόγω G, corr. ισμῷ supra w.
Ibid. 1. ἀνέντες Β.
col. 1841–1842page 6 of 9
PG 31:18413. ἄγεσθαι· οὐκ ἀγεννὲς καὶ τοῦ Ι. ΗΙ καὶ τοῦ Πυθαγόρου μεμνήσθαι μέμνησθε καταμαθών τινα τινὰ καταμαθών. ὦ οὗτος ὦ οὗτος, ὦ οὕτως 12; οὗτος παύσει; 1 σεαυ τοῦ 7. ἐκ τοῦ σώματος ΡΤ; τὴν σώματος ἐκ τοῦ. 8. χωρίον ἐκεῖνο τῆς Ι. 9. ὡς ἐπίτηδες Μ. περικόπτη περικόπτοι, 1. ὅτι τοίνυν ΒΓ. 2. αλυσιτελές; οὐ λυσιτελής Α. 4. εἰ τοῦτό γε ΕΜ. 585 2. χρησώμεθα Α. 3. ἀτιμάσαντες ΡΤ. 4. πλὴν εἰ κατά Ν. ἐν μύθοις 5. φέρει Κ; κατωρυγμένοις κατωρυγμένοις, 8. περισσότερον ΕΜ. Λύδιον ψήγμα Λύδιον ἡ ψῆγμα; ή κἂν τὸ μυρμήκων 10. τοσοῦτο πλεῖον ἀ. ὅσον περ ἂν ἧττον προσδῆται 11. τῆς φύσεως τοῖς ἀναγκαίοις Η. 12. ὁριεῖται ὅσοι γε γινόμενοι γενόμενοι, 1. ἔχοντες ἀποδοῦναι, οὐδαμοῦ Μ; οὐδαμοῦ ἵστανται; τῆς κατὰ τὸ πρόσθεν εἰς τὸ πρόσω. 3. προσπεριβάλλονται πρὸς τοσούτου δέονται τοῦ ἴσου δέονται. πλούτον δέ ἀνθρώποισι δράσι κείται. 7. πρὸς τὰ τοιαῦτα; ταῦτα. 9. οὔτ᾽ ἔραμα: οὔτ' εύχομαι πλου τεῖν. οὔτ᾽ ἔραμαι Ε; οὐκ εὐχ. π. οὔτ᾽ ἔρ. τοῦ μεγάλου τῶν Περσῶν ἑαυτόν Η; ἀπὸ έφαινε ἀπέφηνε αι. 13. τὸ ἐλαττόνων (; τῶν ἐλαττόνων κατὰ τὸν βίον τοῦτον Πυθίου τοῦ Μυσού. 3. ἐσμοί τινες 4. προσήκειν παρόντα ος μᾶλλον φρονεῖν ἢ τῷ εἰδέναι αὐτὸν εὖ διατίθεσθαι εὖ διατίθεσθαι 7. μεγάλα φρονοῦντος Ν. 8. έφησεν πρίν 9. ἐπίσταιτο 15. ἂν ἤτην καλλωπιζομένω (οι ω), ἀφέντε την τε τήν 4. ἀνθρωπίνην ἀρ. Η. καθ' ἑαυτήν; ἑαυτοῖς πρός Ν; ἐξαρκεῖν καὶ τῷ σώματι αὐτήν πρός καὶ τῷ σώματι αὐτήν ἑαυτῆ; ἑαυτῆ, 4. δὴ τά δῆ τά Ρ; δὴ πλούτου Μ; ὑπεροψώμεθα Γ. 5. ἀτιμάσωμεν 6. τῆς ᾿Αρχιλόχου ἀλώπεκος. ν. κολακείαν δὲ καὶ θωπείαν κολα είαις δὲ καὶ θωπείαις; διωξώμεθα Γ. 588. 1. ζηλώσωμεν φευκτον φευκτόν 6. καὶ ἀδοξεῖν Μ. Αιγυπτίου σο φιστοῦ, τοῦ Πρωτέως δηλονότι; Αίγυπτίου τοῦ Πρωτέως σοφιστοῦ; Α, φήσωμεν. 9. ἐγένετο ΑΟ; ἐγίνετο,: ἐγι νετο ἐγίνετο. ἐγίγνετο. 10. ἐβούλετο, βούλοιτο 11. ἐπαινέσαι, τε Η. 14. αἰσθάνηται αίσθηται. Οπερ δίκη ὅπερ δίκης. 15. πολύπουν, οδα ουν 2. μεταβάλλεσθαι μεταβάλλεται μεταβαλεῖται; μεταβάλλεται. μέν που τοῖς Ο. 4. σκιαγραφία περιγραψόμεθα ὑπό 6. ἀναθροίζουσι Ν. 7. πολλά γ. 8. Σμικρὸν ἐπὶ σμικρῷ. "Εργ. ν. ήντινα οὖν ήντιν' οὖν ἥντινα οὖν; ηντινοῦν ἔχει ἡγεῖσθαι Ε; ἔχον ἡγεῖσθαι 583 Α΄ 10; ἡγεῖσθαι ἔχειν. κτώμενος κτησάμενος; τὴν ἀρετὴν δὲ ἐφόδιον, 1. ὣς γε Ε. ἀπ' αὐτῆς ἐπ' αὐτῆς ώρίζετο, αι ὁρίζεται. 3. και Αργανθωνίου καὶ τὸ ᾿Αργανθως νίου Ο καὶ τοῦ μ. 5. Καὶ σύμπαντα Γ; ἢ κἂν σ. Η.
1841
CODD. MSS. BIBL. REG. VARIE LECTIONES.
Ibid. 3. ἄγεσθαι· οὐκ ἀγεννὲς καὶ τοῦ Ι. ΗΙ
verba καὶ τοῦ Πυθαγόρου μεμνήσθαι desunt in V
μέμνησθε BC.
ibid. 4. καταμαθών τινα S; hic defcit D; reliqui
octodecim, τινὰ καταμαθών.
Ibid. 5. ὦ οὗτος FG; ὦ οὗτος, L, ὦ altera manu;
οὕτως mss. 12; οὗτος NPST; παύσει; in 1 σεαυτοῦ prima manu.
Ibid. 7. ἐκ τοῦ σώματος ΡΤ; τὴν σώματος G;
corr. supra ἐκ τοῦ. Hæc narrat Elianus Hist. div.
1x, 10.
Ibid. 8. χωρίον ἐκεῖνο τῆς Ι.
Ibid. 9. ὡς ἐπίτηδες Μ.
Ibid. 11. περικόπτη ANPRST; deficit; reliqui
tredecim, περικόπτοι, quod admisit Garnerius;
in U tamen scriptum supra oɩ.
Ibid. D. 1. ὅτι τοίνυν ΒΓ.
Ibid. 2. αλυσιτελές RU; οὐ λυσιτελής Α.
Ibid. 4. εἰ τοῦτό γε ΕΜ.
Col. 585 2. χρησώμεθα Α.
Ibid. 3. ἀτιμάσαντες ΡΤ.
Ibid. 4. πλὴν εἰ κατά Ν.
Ibid. ἐν μύθοις C.
Ibid. 5. φέρει Κ; κατωρυγμένοις ABCM; in
prima manu κατωρυγμένοις, at postea suprascriplum op interet w.
Ibid. 8. περισσότερον ΕΜ.
Ibid. 9. Λύδιον ψήγμα mss. 10; reliqui omnes,
Λύδιον ἡ ψῆγμα; in 1 ή fuit erasum, sed adhuc
apparet, κἂν τὸ μυρμήκων PR.
Ibid. 10. τοσοῦτο πλεῖον ἀ. ὅσον περ ἂν ἧττον
προσδῆται G.
1bid. 11. τῆς φύσεως τοῖς ἀναγκαίοις Η.
Ibid. 12. ὁριεῖται ὅσοι γε F.
Ibid. 13. Get S, γινόμενοι ut editi præter Garmerianum; reliqui mss.. γενόμενοι, quod præstat.
Ibid. 1. ἔχοντες ἀποδοῦναι, οὐδαμοῦ Μ; οὐδαμοῦ
ἵστανται; τῆς κατὰ τὸ πρόσθεν G; suprascriptum
εἰς τὸ πρόσω.
; deficit D; in
bid. 3. προσπεριβάλλονται
reliquis octodecim cum unico à et w, præter F, in
quo o pro w ponitur. I et O tamen primitus duplex
habuerunt; in Inss. octo, ABGHKNSV, πρὸς scribitur cum accentu gravi.
Ibid. τοσούτου δέονται GH; at in G suprascriplum τοῦ ἴσου δέονται.
Ibid. 6. πλούτον δέ mss. octo. In Analectis
Brunckii, t. I. p. 67, legitur ἀνθρώποισι pro dv
δράσι κείται. Occurrit quoque hic versus in Theo
gnide, ed. vet., v. 227.
Ibid. 7. πρὸς τὰ τοιαῦτα G; sed supra, ταῦτα.
Ibid. 9. οὔτ᾽ ἔραμα: NPRU; οὔτ' εύχομαι πλουτεῖν. οὔτ᾽ ἔραμαι Ε; οὐκ εὐχ. π. οὔτ᾽ ἔρ. ACFGHM
OSV; in 1 primitus eadem lectio. Theognis v. 1111,
in Gnomicis Brunckii et vers. 1151 vet. edit.
Ibid. 12. w; yɛ xal BV.
Ibid. τοῦ μεγάλου τῶν Περσῶν ἑαυτόν Η; ἀπὸ
έφαινε NPTU; ἀπέφηνε U, αι supra.
Ibid. 13. τὸ ἐλαττόνων (; τῶν ἐλαττόνων F; κατὰ
τὸν βίον τοῦτον G.
Ibid. 2. Πυθίου τοῦ Μυσού. Pythius Dario
platanum et vitem aureas dono dedit. Xerxis exercitui cœnam paravit et ei stipendia victusque per
quinque menses ministrandi officium in se susceperat. Cujas fuerit vir iste opulentissimus, incerium. Plinio Bithynius est, Herodoto Lydius, Basilio
Mysius. Vide Herodot. vu, 27; Plin. Hist. nat.
xxx, 11.
Ibid. 3. ἐσμοί τινες G.
Ibid. 4. προσήκειν CFGLM.
Ibid. 5. παρόντα GIO; at in G et 1 ος supra a finali.
Ibid. Verba, μᾶλλον φρονεῖν ἢ τῷ εἰδέναι αὐτὸν
εὖ διατίθεσθαι desunt in N; vox εὖ cum διατίθεσθαι
in RSU tantum legitur; exstat in editione Parisiensi; expunxit Garnerius utpote in mss. sex ab
ipso collatis omissam.
Ibid. 7. μεγάλα φρονοῦντος Ν.
Ibid. 8. έφησεν πρίν G.
Ibid. 9. ἐπίσταιτο NPRTU.
Ibid. 15. ἂν ἤτην L.
1842
Ibid. καλλωπιζομένω (οι supra ω), ἀφέντε την
• supra rescriptum intra τε et τήν G.
Ibid. 4. ἀνθρωπίνην ἀρ. Η.
Ibid. 2. Edit. Paris. καθ' ἑαυτήν; hanc lectio
nem nullus ms. agnoscit; ἑαυτοῖς πρός Ν; ἐξαρκεῖν
καὶ τῷ σώματι αὐτήν πρός G; at verba quatuor καὶ
τῷ σώματι αὐτήν signo delendi, punctis scilicet, nos
tantur, et superscriptum ἑαυτῆ; deficit D; reliqui
omnes numero septemdecim, ἑαυτῆ, quod Garnerius
recepit; probatur et Sturzio, qui tamen lectionem
editionis Parisiensis retinet.
Ibid. 4. δὴ τά ABEKV; δῆ τά Ρ; δὴ πλούτου Μ;
ὑπεροψώμεθα Γ.
lbid. 5. ἀτιμάσωμεν F.
Ibid. 6. τῆς ᾿Αρχιλόχου ἀλώπεκος. Hæc proverbialiter dicta spectare videntur ad scenicam quamdam fabulam in qua vulpis personam Archilochus
inducebat. Inter fragmenta ejus operum quæ supersunt duo reperire est in Analectis Brunckii (1, 40,
n. 38 et 39 ) quæ huic fabulæ inserta fuisse conjici
potest. Archilochus, ex insula Paro oriundus, cure
rente olympiade vicesima tertia floruit, sæculo septimo ante Christum natum (S. Cyrill. Alex. Conira Julian., I. 1). De eo Horatius (Art. poet. ν.
Epist. 19, 1. 1; Epod. 6), Quintilianus (x, 1), Dio
Chrysost., sermo 33), Elian. Hist. div., zuli, 14;
Plutarch. Instit. Lacon.
79;
Ibid. κολακείαν δὲ καὶ θωπείαν NPRTU; κολαείαις δὲ καὶ θωπείαις BGH; διωξώμεθα Γ.
Col. 588. 1. ζηλώσωμεν F.
Ibid. 2. φευκτον EFLMOV; φευκτόν scriptum erat
in I prima manu.
Ibid. 6. καὶ ἀδοξεῖν Μ.
Ibid. 8. In U, e regione verborum Αιγυπτίου σο
φιστοῦ, in margine legitur, τοῦ Πρωτέως δηλονότι;
M. in textu, Αίγυπτίου τοῦ Πρωτέως σοφιστοῦ; Α,
φήσωμεν.
ibid. 9. ἐγένετο ΑΟ; ἐγίνετο, e supra: G; ἐγινετο HMPTV; in I prima manu ἐγίνετο. secunda
ἐγίγνετο.
Ibid. 10. ἐβούλετο, supra βούλοιτο G.
Ibid. 11. ἐπαινέσαι, τε Η.
Ibid. 14. αἰσθάνηται G, suprascriptum αίσθηται.
Οπερ δίκη S; deficiunt et f (Vide notitiam ); re
liqui omnes, ὅπερ δίκης.
Ibid. 15. πολύπουν, οδα supra ουν G.
Ibid. 2. μεταβάλλεσθαι ELM, μεταβάλλεται
ABCFKOV; reliqui, μεταβαλεῖται; in G tamen suprascribitur μεταβάλλεται.
Ibid. μέν που τοῖς Ο.
Ibid. 4. σκιαγραφία F.
Ibid. 5. περιγραψόμεθα EMNO; ὑπό in margine
N cum signo ad vocem nept revocante.
Ibid. 6. ἀναθροίζουσι Ν.
Ibid. 7. πολλά γ. FN.
Ibid. 8. Σμικρὸν ἐπὶ σμικρῷ. Sententia has
apud Hesiodum legitur "Εργ. ν. 361.
Ibid. 9. ήντινα οὖν disjunctim EGH; ήντιν'
οὖν: at in f primitus ἥντινα οὖν; postea erasumm
a et positum elisionis signum; ηντινοῦν AKRN.
ἔχει ἡγεῖσθαι Ε; ἔχον ἡγεῖσθαι N. Vide Var. Col.
583 Α΄ 10; mss. sex ἡγεῖσθαι ἔχειν.
Ibid. 12. κτώμενος G, suprascriptum κτησάμε
νος; τὴν ἀρετὴν δὲ AG; ἐφόδιον, omisso articulo.
Ibid. 1. ὣς γε Ε.
Ibid. ἀπ' αὐτῆς omnes mss. præter M, qui ἐπ'
αὐτῆς habet. G, ώρίζετο, αι supra o, et ὁρίζεται.
Ibid. 3. και Αργανθωνίου BC; καὶ τὸ ᾿Αργανθως
νίου Ο; καὶ τοῦ μ. C. Arganthonius, rex Turditanorum in Hispania, quadragenarius solio potitus
est et octoginta annis regnavit. Vixit centum et
viginti annis. (Vide Herodot. lib. 1, c. 163, et Valer.
Maxim. I. vult, c. 15.)
Ibid. 5. Καὶ σύμπαντα Γ; ἢ κἂν σ. Η.
F
col. 1843–1844page 7 of 9
PG 31:1843γρ. δν παραινέσαιμι ἂν παραινέσαιμ' ἄν; παραινέσομεν αιμι ἂν ομεν. 11. πάντα τὴν παροιμίαν κινοῦντος Β; 12. ἡμῖν ὅθεν ἐπ' αὐτὸν ἡμῖν ὠφέλειά τις μέλλει γενήσεσθαι ΡΤ; ὅθεν ἂν ἐπ' αὐτὴν ἡ. τις μέλλοι γ. μὴ γοῦν ὅτι Ν. 14. διὰ τοῦτο ΕΜΝ. ἀναμνησθέντες Τα 4. γάρτοι τὸν νῦν παρόντα. α. ὅτ' οὐδέν οὐδέν ἐστιν Ο; ἀνιωμένοις εὑρεῖν 7. δυστυχημάτων δείξετε 10. θεραπεύοντας θεραπεύσαντας Γ. μελαγχολίας προσιόντας, προσιόντας δεν ται μη 12. πάθοιτε; 8 πάθοιτε Μ, τῶν λογισμῶν
1843
ORDO RERUM
Ibid. 6. àvaperpoln G, ½ supra olŋ; diavola FH
e. in G prima manu.
Ibid. 9. v Ye XT. N;
γρ. δν
Ys in margine
U; παραινέσαιμι ἂν AELM; at in primitus παραινέσαιμ' ἄν; παραινέσομεν G, αιμι ἂν scriptum
supra ομεν.
ibid. 11. πάντα τὴν παροιμίαν κινοῦντος Β;
uot NU.
Ibid. 12. ἡμῖν L; ὅθεν ἐπ' αὐτὸν ἡμῖν ὠφέλειά
τις μέλλει γενήσεσθαι ΡΤ; ὅθεν ἂν ἐπ' αὐτὴν ἡ. τις
μέλλοι γ. R. μὴ γοῦν ὅτι Ν.
Ibid. 14. διὰ τοῦτο ΕΜΝ.
Ibid. ἀναμνησθέντες CHMNOPT; sed in Τα rescriptum supra a finali.
Ibid. 2. O omittit avròy Exaσtov.
Ibid. 4. γάρτοι τὸν νῦν παρόντα.
Colon. 589, 1. TOTE α. E.
Ibid. ὅτ' οὐδέν FHR; οὐδέν ἐστιν Ο; άνιωμέ
1844
νοις εὑρεῖν
Ibid. 5. vewy omittunt mss. omnes quod hic
legitur in editione Parisiensi, Garneriana et in recensione Sturzii.
Ibid. 7. δυστυχημάτων δείξετε C.
Ibid. 10. θεραπεύοντας BIL; θεραπεύσαντας Γ.
Ibid. 11. Ex inss. decem et octo (deficiunt enim
et 1) sedecim nitide uɛdayyolías, et unus ex reliquis duobus, G scilicet, peλayxoλlav habet cum o
scripto supra v finali. Sturzius legit pɛdayyorlav,
quamvis editor Lipsiensis et Garnerius μελαγχολίας
ediderint; K omittit προσιόντας, προσιόντας δεν
ται BC.
μη
Ibid. 12. πάθοιτε LMNPT; 8 πάθοιτε Μ, omisso
1 Abid. 13. tbv 20yoμby EHO; at in O primitus
τῶν λογισμῶν scriptum fuerat.
ORDO RERUM
QUÆ IN HOC TOMO CONTINENTUR.
EPISCOPUS.
PRAEFATIO.
9
-
De oratione secunda in jejunium.
II.
-
- De oratione septima decima in Barlaam marty11
S. BASILIUS CESAREE CAPPADOCIA ARCHIrem.
§ III. De homilia in sanctum baptisma, seu de Spiritu
sculis, et de veteri quadam Rufini quarumdam oratione
interpretatione.
153
§ XIV. Ubi de erratis quibusdam meis, deque diversis rebus.
154
Elenchus veterum librorum ad quos exacta et emendata sunt Basilli opera, quæ in hoc et sequenti volumine
continentur.
159
Monitum.
160
sancto.
21
iv.
VI.
-
-
-
. De homilia in humanam Christi generationem. 30
De homilia in penitentiam.
quod tres deos colamus.
VIII. - De homilia de libero arbitrio.
IX. De homilia in illud: Ne dederis somnum oculis
-
tuis, etc.
X. De homilia tertia in jejunium.
XI. - De As eticis.
De homilia quæ in Lacizis habita est.
23
HOMILIE ET SERMONES.
163
- De jejunio homilia I.
165
35
De jejunio homilia II.
186
VII. De homilia adversus eos qui calumniantur nos,
Homilia in illud, Attende tibi ipsi.
198
323255
45
Homilia de gratiarum actione.
218
49
Homilia in martyrem Julittam, et in ea quæ superfue
rant dicenda in prius habita concione de gratiarum actio238
ne.
61
63
-
Pars prima, de præviis tribus tractatibus asceticis.
69
-
-
- Pars secunda, de auctore libellorum De judicio
Dei et De fide, itemque de Moralium scriptore. 71
· Pars tertia, an Basilius auctor sit brevium duorum tractatuum, qui post Moralia collocantur. 80
Pars quarta, ubi ostenditur Regularum longiorum et breviorum uuum et eumdem auctorem
esse.
- Pars quinta, in qua ostenditur utrasque Regulas et Constitutiones monasticas uni el eidem
auctori tribui non debere.
Homilia in illud dictum Evangelii secundum Lucam:
Destruam horrea mea, et majora ædificabo: itemque de
avaritia.
-
Homilia in divites.
Homilia dicta tempore famis et siccitatis.
Homilia quod Deus non est auctor malorum.
Homilia X.
-
Homilia XI..
In principium Proverbiorum.
Exhortatoria ad sanctum baptisma.
- Adversus eos qui irascuntur.
-
De invidia.
Homilia XII.
Homilia XIII.
-
81
84
Homilia XIV. - In ebriosos.
Homilia XV.
Homilia XVI.
De fide.
-
- Pars sexta, obi multis argumentis probatur Basilitum Regularum auctorem esse.
101
-
- Pars septima, ex qua cognosci poterit, Constitutiones monasticas Eustathio Sebasteno tribui
debere.
119
-
261
278
503
550
351
571
386
425
443
463
HERBRIR
471
483
490
507
536
-
Pars octava, in qua de Epitimiis disputatur. 132
Pars nona, ubi expenduntur opuscula duo, quæ
Combefisius non ita pridem in suo Basilio recensito pro novis ac genuinis edidit.
136
§ XII.
Decne.
$ XIII.
-
- Basilione tribuendi sint duo De baptismo libri,
140
-
- De Liturgia Basilii, deque Latinis tribus opu-
-
- In illud: In principio erat Verbaan.
Homilia XVII. - In Barlaam martyrem.
Homilia XVIII.· In Gordium martyrem.
Homilia XIX. In sanctos quadraginta martyres.
Homilia XX. De humilitate.
Homilia XXI. Quod rebus mundanis adhærendum noo
sit, et de incendio extra Ecclesiam facto.
Sermo ad adolescentes.
lium libris fructum capere.
-
-
539
- Quomodo possint ex genti563
Homilia XXIII. - In sanctum martyrem Mamantem. 590
Homilia XXIV. Contra SabeHianos, et Arium, et
599
Anomous.
-
col. 1845–1846page 8 of 9
Monitum in Ascetica. Prævia institutio ascetica. Ejusdem sermo asceticus, et exhortatio de renuntia tione sæculi, et de perfectione spirituali. Sermo ejusdem de ascetica disciplina, quomodo mona chum ornari oporteat De judicio Dei. Ejusdem de fide. Index Moralium. tant CAP. XXX. Quod non debet asceta vestium aut cal ceamentorum delectum expetere. CAP. XXXI. Quod debet præfectus viribus corporis sua mandata accommodare, et de iis qui vires suas occul CAP. XXXII. Quod non debent fratres tristitia affici, cum levamenti aliquid affertur debilioribus. CAP. XXXIII. Quod non debent præfecti iis monachis, qui suum conventum deserunt, licentiam ejus rei facienda dare, aut hos admittere ad vitæ communitatem. 1422 Quod non oportet ascetam in aliquo conventu degentem quidquam rerum terrenarum privatim possidere. Sermo asceticus Appendix complectens opera quædam S. Basílio falsu ascripta. Homilia de Spiritu sancto. Homilia dicta in Lacizis. Procemium. Capita regularum fusius tractatarum. Homilia in sanctam Christi generationem. Capita Regularum brevius tractatarum. Homilia de poenitentia. ↓ Procemium. Homilia adversus calumniatores sanctæ Trinitatis. 1487 Homilia in illud: Ne dederis somnum oculis tuis, etc. Oratio de jejunio Pœnæ Sermo de religiosæ exercitationis informatione. 1510 Epitimia in canonicas. Procemium. CAPUT PRIMUM. - Quod precatio omnibus est antepo nenda Cap. II. De cogitationibus cohibendis ac moderandis, et quod corpus malum non sit, ut quidam putaverunt. Cap. III.· Quod non oportet incaute cum mulieribus colloqui. CAP. IV. Quod oportet corporeis viribus abstinentiam metiri et quod corporis labor bona res est et legitima. CAP. V. - Quod convenit ascetam in iis operibus, quæ ipsum deceant, exercitari. CAP. VI. Quod non convenit ascetam incaute cum omnibus hominibus colloqui. CAP. VII. Quod non oportet crebro et temere egredi. CAP. VIII. Quod asceticis instabilibus confidentia ac libertas loquendi danda non sit: imo vero quod bi vitan di sint. CAP. IX. Quod non convenit, ut asceta cupiat un quam ingredi in clerum, aut fratribus præfici. 1370 CAP. X. Quod non convenit bona æmulari, vanæ glo riæ causa. ri. constituatur. De idoneo ad loquendum tempore. 1374 Quod non convenit ascetam facetias secta CAPUT PRIMUM. — Quod oportet primum Domini doctrina imbui, tumque baptismate sancto initiari. CAP. II. Quomodo quis eo baptismate baptizatur, quod in Evangelio Domini nostri Jesu Christi commen datur. CAP. III. Quod oportet regeneratum per baptisma exinde divinorum mysteriorum participatione nutriri. vivere. Quæstio 1. An qui baptizatus est baptismate, quod in Evangelio Domini nostri Jesu Christi traditur, debeat mortuus quidem esse peccato, Deo vero in Christo Jesu Quæstio II. An is qui ob pravam conscientiam, aut immunditiam, aut inquinamentum purus corde non est, sacerdotio citra periculum fungatur. Quæstio III. An quispiam, cum ab omni carnis et spiritus inquinamento purus non est, tuto ac secure edat corpus Domini, et bibat sanguinem. Quæstio IV. - An omni verbo Dei credendum sit et obtemperandum, adeo ut id quod dicitur, verum esse per suasissimum sit, etiamsi aut aliquod verbum aut factum ipsius Domini vel sanctorum inveniatur, quod videatur esse contrarium. Questio V. Utrum verbo cuilibet non obsequi sit aliquid ira et morte dignum, etiamsi privatim nou singu lis conjunctæ sint minæ. Quæstio VI. An inobedientia posita sit in eo, si quid vetitorum fat, aut etiam in eo, si quid comprobatorum omittatur. Quæstio VII. An liceat, aut complacitum, aut gratum Deo sit, eum qui peccato servit, justitiæ opus facere, se cundum regulam pietatis sanctorum. Quæstio VIII. An acceptum sit Deo opus præcepti, si non convenienter Dei præcepto fiat. De mansuetudine, et quomodo charitas De prudentia. De fide et spe. De humilitate. Quot modis malæ in animo cogitationes nascantur. CAP. XVIII. Ad canonicos in cœnobio. versantes. CAP. XIX. Quod oportet ascetam cum firmo pro posito accedere ad asceticam vitam, et de obedientia. CAP. XX. - Quoo colloquia cum cognatis sæculo addi clis non sunt requirenda, neque res illorum curandæ. Quæstio X. dare. Quod non oportet a spirituali fraternitate resecari. CAP. XXII. De obedientia uberius. CAP. XXIII. Quod debeat asceta vilia etiam cum multa alacritate suscipere. CAP. XXIV. Quod non convenit honores ac dignita tes requiri ab asceta. tis. nihil lædi possit De frugalitate ac simplicitate in alimen Quod qui respicit ad perfectionem, is egrediendo. Quod asceta non debet privata nego GAP. XXVHI. Quod oportet præfectum paterna benevolentia res ac negotia subditorum administrare. tia babere. CAP. XXIX. Quod non decet in ascetico instituto pe culiarem quamdam amicitiam esse inter duos aut tres fratres Quæstio IX. An conveniat societatem cum iniquis habere, aut participem esse infructuosorum operum tene brarum, etiamsi tales non sint, ex numero eorum qui mihi sint concrediti. An semper periculosum sit scandalum Quæstio XI. An conveniat, aut tutum sit, aliquid eorum quæ a Deo præcepta sunt, recusare, aut prohibere eum cui imperatum fuerit hoc ipsum facere, aut prohiben tes tolerare, maxime si germanus et affinis sit qui prohi bet, aut si speciosa aliqua ratio præcepto obstet. Quæstio XII. An quisque debeat omnium in omnibus curam suscipere, an solum eorum qui sibi concrediti sunt, idque juxta impertitum sibi a Deo per Spiritum sanctum donum. Quæstio XIII. - An quævis tentatio pro servanda erga Deum obedientia, etiamsi mortis comminationem ha beat, sustinenda sit, et maxime in iis qui nobis concrediti sunt, curandis. Liturgiæ S. Basilii. Sermo ob sacerdotum instructionem Tractatus de consolatione in adversis
col. 1847–1848page 9 of 9
ORDO RERUM QUÆ IN HOC TOMO CONTINENTUR. De laude solitariæ vitæ (memoratur tantum). 1704 Admonitio ad filium spiritualem (tantum memoratur). divitis fructus uberes ager attulit, etc. Homilia IV. De invidia. Homilia V. In principium Proverbiorum Salomonis. Homilia de misericordia et judicio. Consolatoria ad ægrotum. Homilia VI. - De fide. HOMILIE quas transtulit Rufinus de Græco in Latinum. Homilia VI. Seu Epistola ad virginem lapsam. Præfatio. Homilia VIII. In psalmum LIX. Homilia I. In psalmum primum Nota Frontonis Ducæi Burdegalensis. Homilia III. Homilia II. De eo quod scriptum est: Attende tibi ne forte fiat in corde tuo sermo occultus iniquitas. 1733 De eo quod scriptum est: Cujusdam Note Frederict Morelli. Varia lectiones codicum Paris. in sermonem De legen dis gentilium libris Ex Typis MIGNE, au Petit-Montrouge
Continue reading PG 31: Notitia Codicum →≣ entire volume