Against the JewsContra Judaeos
col. 1097–1098page 1 of 15
PG 48:1097πρός Θεόδωρον εκπεσόντα παρὰ τούτοις εφοίτα· ἔπεισι δὲ τῆς αὐτοῦ αὐτῆς) γνώμης εἶναι ἑταίρους αὐτοῦ γενομένους ἐκ τῆς Δια βανίου διατριβής Θεοδωρόν τινα, καὶ Μάξιμον, ὧν ὁ μὲν ὕστερον ἐπίσκοπος ἐγένετο Σελευκείας τῆς Ἰσαύρων, Μόψον δὲ ἱστίας τῆς Κιλικίας Θεόδωρος ὅς ἦν καὶ τῶν ἱερῶν βίβλων, καὶ τῆς ἄλλης παιδείας μητέρων τε καὶ φιλοσόφων ἱκανὸς (1. δ:ανῶς ἐπιστήμων. Ἀλλ᾿ οὗτος μὲν ήνίκα τὴν ἀρχὴν ἐνέτυχε τους θείοις νόμοις, καὶ ἱεροῖς ἀν δράσιν ὠμίλησεν, ἐπῇ ἐσι ταύτην τὴν ἀγωγὴν, καὶ κατέγνω τῶν ἀστικών οὐ διήρκεσε δὲ τὴν αὐτὴν προθυμίαν ἔχων μεταμεληθεὶς δὲ πρὸς τὸν πρό τερον βίον εἵλειτο᾽ οἷα καὶ εἰκὸς, ἐναντίοις λόγοις κοσμήσας τὸ σπουδαζόμενον ἐκ παλαιῶν ὑποδειγμάτων (ἦν γὰρ πολυίστωρ) εἰς τὴν πόλιν ἐπαν. ήλθεν, άμεινον ὡς ἐνόμισε τοῦ:0 κρίνας ούπερ ἐπεθύμει τυχεῖν. Μεθὼν δὲ Ιωάννης ἐν πράγμασιν αὐτὸν εἶναι, καὶ περὶ γάμου σπουδάζειν, θειοτέραν ἢ κατὰ νοῦν ἀνθρώπου φράσει καὶ νεύμασι συντάξες λόγου προς αὐτὸν διεπέμψατο. ὁ δὲ ταῦ τῇ ἐντυχών μετεμελήθη, αυθίς τε τήν οὐσίαν καταλιπών, ἀπιιπών τι τῷ γάμων ταῖς Ἰωάννου συμβουλαῖς ἐσώζετο, καὶ πρὸς τὸν φιλόσοφον ἐπανήει Θεοδώρου ἱκπιπτωκότος αντίγραμμα πρὸς Ἰωάννην τὸν Χρυσόστομον, καὶ ἀκούων ἀκούοντος ὡς ἀπούαν? ° καὶ ἀκούων 275, 1. 1. στάμνον τὴν χρυσήν ἱερατικὸν γιον. εὐωδίας. 296, 1. 2. Γραφαῖς ὀφθαλμῶν. Γ. υπογραφεῖς. * θέως ἀνέστη, καὶ πάλιν παρετάξατο πρὸς τὸν ἐχθρόν, εἴδηλον ὅτι ἀνέστη, καὶ ἀπεδύσατο, καὶ οὕτως αὐτὸν καταπάλαισιν, ὡς δυνηθήναι και τελευτή. σαντα προστήναι, 304, 1. 29. Ταῖς ἐν τοῖς μουσείοις διατριβαῖς. Ει 514, 1. 4, ἡνίκα σοι πολλὰ παρήνουν εἰς μουσεία φοιτώντι. ούχ οὕτω κρεῶν ἐπιθυμῶν ἔλεγεν. σούτων. ἑαυτῷ 5, διὰ στενοχωρίαν πνεύματος στενάζονται. °
PG 48:1099τὴν ἐκπεσόντα, καὶ περὶ μετανοίας, καὶ ὅτι οὐ χρὴ ἀπογινώσκειν· λόγος α'. ρίων παρανόμων τὸν ἵνα ποιοῦντα τὸ θέλημα Κυρίου κρείττονα από ηνε. 12. Καταστροφήν εν κατέσεισεν ὁ διάβολος, 15. Τὴν χρυσὴν ἱερατικὸν ἔχουσαν τὸ μάννα. αὕτη 4. τι μιώτερα τούτων σύμβολα. Ρ. Α. τιμιώτ. ἐκείνων. Ο. συντρίψαι τοῦτο τὸ ξύλον.-L. 21. Αὐτό. Ο. αὐτῇ. ὑπίστηκανά. Π. 280, 1. 10 ὁ χρυσού. Α. ὁ χρυσὸν μὲν ὡς πηλὸν παρα τοῖς προτέροις τὰ δεύτερα ωπον ᾧ τρόπῳ τὸν θεὸν προσκυνοῦσιν, οὕτω τὸν Δανιήλον ήσπάζετο, καὶ θύειν δὲ ὡς θεῷ προσέταξεν. τὸ ἐπιθυμιώμενον εἰς καθαρπ», γενομένην. Ο. Α. γεγενημένην. Εμακροθύμει Α. 286, 1. 4. Φαιδρότητος επανέρχεται πάλιν Α. 1. 28 Σωζου 287. 1. 25. μετάνοιαν αμαρτημάτων ἐπιδεί άπαντα ἀπονίψασθαι μετάνοιαν τῶν ἁμαρτηθέντων ἐπιδειξαμένους ἀξίν. - 18. Ενθυμήσεων Δ. 1. 52. Επανελθεῖν. Α. ἀναδραμεῖν. 288, 1. 11. Επιλαβόμενος Α. - Ι. 22. Εναντίαν ἐλέσθαι τοῦ τύπου τὸ εἰδυχθές 1. 40. Καθεστηκώς Δ. . Πρὸς ἐκείνην τὸν νοῦν τὴν φλόγα μεταστησον 1 41. Διαστήσει καλῶς Ο. 290, 1. 1. Εκείνος σαφώς παραστῆσαι μόνος ἱκανός Α. 1. 8. - 14. Των κολαστηρίων ἀναλ. ἡμῖν τὴν 57. Αποκαλοίημεν Α. 291, 1. 27. Οὔτε γὰρ εἰκει νυξιν, ούτε συνδρομή καλύπτεται νερῶν 4. Ο: Ελιγήσεται γάρ, φησὶν, ὡς βιβλίον ὁ οὐρανός. 1. 37. Τῆς ἐνθάδι ζωής τῆς οἰκουμένης ἀπάσης. - μιας. μικράς, 44. Κλενεῖσθαι. Α. κινείσθαι, είλετο, είπε. - 48. Τοῦ Θεοῦ. ἀρθήτω γὰρ ὁ ἀσεβής, φησίν, ἵνα μὴ ἴδῃ τὴν δόξαν τοῦ Θεοῦ δόξαν Κυρίου. δάζῃς, μὴ νόμιζε σὲν εἶναι τὸ κατόρθωμα ἂν γὰρ μὴ τῆς ἄνωθεν τύχης ο χορηγεῖ τὴν βοήθειαν, ἀλλὰ πονευμένοις καὶ αὐτοῖς, 16. Εδειξάμεθα Ρ. ἀνεδεξάμεθα 4. έδιξά 1.ο. 296, 1. 23. Πρόσοιντο. Α. προσβλέψειαν. Δ. καν αἰσχη ὡσεὶ παρά η ἐν δραχμ μένη 111, 2: ἐπὶ ταῖς ὁδοῖς ἐκάθισας 297, 1. 22. Βράσμιοι επέραστοι καὶ ποθ. γὰρ καθ' ἑαυτήν Α. κατατάξομεν Α. 299, 1. 6. Κείμενο;, καὶ οὐ διανίση πάλιν, καὶ παρετάξατο. 8. Τελευτήσαντα. Α. οὐ μὲν οὖν. ἀλλ' ήλατο, καὶ γενναίως αὐτὸν κατις, ὡς καὶ τελευτήσαντος τοῦ μακαρίου προστῆναι τὸν Θεόν. Δ. παρα. Εσχάτων. αἰσχίστων.lbid Α. Ενενόησεν. ἵμε εν ἂν ἐν τῇ πληγῇ ἀνίστα νοσῶν, οὐδὲ γάρ. -- 46. Τοῦ σώματος οἱ άθλιοι, Δ.
col. 1101–1102page 3 of 15
PG 48:11012, ὑπὲρ τῆς ἀληθείας ἐνίστασθαι, 313, 1. 39. Τὸν πάντα αὐτῷ ἀδελφόν. άδελφός τὸν πάντα κατὰ πάντα) αὐτῷ ὅμοιον καὶ τὸν ἀδελφὸν αὐτοῦ Φλωρέντιον. Ειδώς ὅτι τούτων ἀθέτησης μεγάλην ἐπάξει τὴν καταδίκην τοῖς εἰς τὴν καλὴν ἀποτε φαρμένοις στρατείαν, καὶ διὰ ῥαθυμίαν τήν εἶπε αν τάξιν ἀπολιποῦσιν· ὅτι δὲ τούτοις ή κόλασις βαρυτέρα δήλον ἐντεῦθεν καὶ γνώριμον· ἰδιώτης μὲν γάρ τις οὐδέποτε ἂν γραφείη λασσα, καὶ τὰ μακρά. Αι Ο. 4. τὴν θάλασσαν καὶ τὰ κύματα καὶ τὰ μακρά. διαβαίνει Α. διαπερά - 22. Στρατιώτης Α. Ρ. ἀνὴρ δὲ φεύγων καὶ πάλιν μαχήσεται, 32. Τήν πρός. Α. τὴν ἀπὸ τῆς π᾿ ηγῆς ἐπάνοδον. οὐδέ, - 32. Καὶ τῶν πολε μίων γινέσθαι Ο. Α. Μοr. 35. Στήσῃ Ρ. εἱστήκει Ο. 310, 1. 5. Ο Μᾶλλον δὲ Θεοῦ χάριτι καὶ αὐτὴν τοῦ πονηρού. 12. βαδίως καταπολμήσειν ήλπισε Ο. αὐτὸν καὶ καταπαλαίσαι Ελπιζε. Δ. καὶ καταπαλαῖσαι, εἰ παραμείνεις, προσεδόκησε. Εάν θέλῃς Ο. - 18. Καταφρονεῖτο. 37. ἐπανελθόντι. Ο. Επανιόντι. εἰ τὴν δορὰν νύξεις μόνον. 311, 1. 8. Καὶ τρίτην. 4. καὶ τρίτην λαβεῖν ἐξῥᾳθύμησιν, εἰ ματα. 312, 1. 18. Γαμεῖν. Α. γάμον νόμιμον οὐκ εκώλυσιν, Οὐ γὰρ ἐμοὶ ψυχῆς ἀντάξιν, οὐδ᾽ ὅσα φασὶν Ιλιον ἐκτῆσθαι. 516, 1. 27. Υγιαίνοντά σε εύν. 321. Αποπνίγεσθαι γάρ. φησίν. - 55. Τεσοῦτον. ξαμεν, παντί που δήλον, παρρησία 332, 1. 26. Τότε κατηγορείν, τότε διαβάλλειν, κατηγορείτωσαν, καὶ διαβαλλέτι σα, ἀλλὰ καὶ θάνατον καὶ ἀπώλειαν δέος μὴ τῇ τοῦ, 341, 1. 16. Υπολάβοι λεγόντων ἡμῶν, υπολάβοι λέγειν 363, 1. 39. Οἱ μετρίως ζῶντες... ἢ οἱ καινού;, 364, 1. 45. Καὶ αὐτοὺς ἐπελθεῖν τοὺς διάζοντας, καὶ τὴν ταραχὴν τοῦ βίου τὸν δὲ χειμῶνα καὶ τὴν ταραχὴν οὗτοι δὴ μάλιστα πάντων ἐργάζονται. ἀκριβῶς ήρμοσμένην λυμαίνεσθαι τη μουσική λέγοι· τὴν δὲ ἀνά μοστον καὶ διαῤῥηγμίνην καὶ ἐπιτάσιι, 569, 1. 5. Μικρὸν ἔφησιν ἑαυτῷ λείπεσθαι χρόνον ἐν τούτῳ. Ιη σαφέστερα καὶ μᾶλλον πλείονα εἰς δὲ τὰ τῶν δυσχερῶν μᾶλλον θαρσείν. 579, 1. 11. Ως δυσκατόρθωσαν το πράγμα του οι μείζονα τα γματι τούτῳ μείζονα τὰ κωλύματα τιθείς. καὶ ἄλλον μὲν οὐδένα τοσοῦτον, Ελληνας δὲ ἅπαντας, τούς τα ὄντας, τούς τε ἐπιγινομένους δέδοικα, ούς, 371, 1. 15. Περιέσεσθαι πάντως αὐτὸν τῆς σπουδῆς. τῇ σπουδή περιέσισθαι, πάντων τῶν κωλυμάτων. Εἰς δὲ τὰ τῶν δυσχερῶν σαφέστερα, καὶ μᾶλλον πλείονας 379, 1. 11. Ως δυσκατόρθωτον τὸ πρᾶγμα τοῦτο, εἰς δυσκατόρθωτον, τῷ δυσκατορθώτα πράγματι τούτῳ μείζονα τὰ κωλύματα ενταθείς, προστιθείς.
Chapter 1Caput 1.
col. 1105–1106page 5 of 15
PG 48:1105συζῶντας τῇ ἀληθεστάτη και κ. χ. φιλ. βασίλεια τῇ ἐρημία παραβάλλων ἐξ αὐτοῦ ἀεὶ τοῦ οὐρανοῦ καταπεπτο είναι πατρός. Γρηγόριον κατήγαγον ἐν Ἀλεξανδρείᾳ Συριανός τι ὁ στρατηγός, καὶ οἱ σὺν αὐτῷ ὁπλῖται στρατιώται. τηλάτῃ ἐπὶ τὰ θρᾴκια πεμπομένῳ μέρη, 391, 1. 10. Οι. θα ήτον δυνατοῦ δυνατώτερον. 392, 1. 30. άκρως, οι άκρες. .. μαθεῖν δυνάμενος. εἰκότως, οὐδὲν γὰρ τούτων γνη 410, 1. 56. Ως τοῦ παραδείγματος αὐτὸ τοῦτο, ὡς τὸ παράδειγμα αὐτὸν τοῦτο συνεχῶς στρέφοντα τῇ ψυχῇ εἰς ὀλιγωρίαν ἐμπισῖν. 415, 1. 5. Την προειρημένην, & αισθησίαν. αλλοτριώσεως. -- 55. Μηδείς εἶχε μηδεμίαν μηδείς τις) εἶχε. απάδοντες αποδέοντες. ἀνάλωτον τροφήν, Ανάλωτον τροφήν συμφάγω για περί νηστείας λόγ. α'. ἔστι τις φύσις σώματος, ἣν καλοῦσιν ἐμίαντον, ἀνά λωτος πυρί, κατανύξεως. Ρ. πρὸς Δημήτριον ἀσκητὴν μονάζοντα. του λόγου πρὸς Δημήτρ, μονάζοντα. περι 7: ὡς δὲ ἤκουσαν, κατενύγησαν οἱ ἀνδρες, καὶ λυπηρὸν ιν, 13: φύδος καὶ ἠχὼ νυκτερινὴ ἔπιπτον. Εἰ ἀνδρόγυνος, 18: δειλία κατέχει ἀνδρόγυνον˙ τὸ ἐμπαγήναι που καὶ προσηλώσθαι, άπερ, ἐλογίσασθε, πονηρὰ βουλεύματα κολάσατε, τιμω. τὸ συνειδὸς ἐπιστήσας τοῖς ατόποις λογισμοῖς κατάξαινε αὐτοὺς, καὶ δίκην 394, 1. 10. Λέγειν. Ο. Ρ. ἐπιλέγειν. και λέγοντα. της 395, 1. 8. Ταῖς σου ἀμείβου. Ο. Α. ταῖς εὐχαῖς ἀμείβεσθαι 4. τυχὼν αὐτῷ. Μοχ οὐ πρότερον. Δ. καὶ οὐ πανόμεθα. 1. 50. Εξαρχίσων. Α. βοηθήσας. υπερβολής. τὰ ῥήματα, τα παρ' ἡμῶν ῥήματα νομίσας 396, 1. 6. Παραφυλαττ. Δ. παραιτούμενοι ΜΟΣ, απά; μον
col. 1107–1108page 6 of 15
NOTÆ.
NOTE HENRICI SAVILII
in tres ad Stagirium libros.
B. v. — L. 90. pi. Adjungebatur in B, et A.
eet lis 0d contamellum injerendam. —-L. 44. Kew
wien bv vj vob bio éy. eOrum qui in. Dei charilate compun-
ti sunt. Hec solus O. Hber Inserebat, el infra post teaxed»
Bubjicíebal «o; Xpwveó TO vic heroic.
Col. 597, l. 1. Óxe» yi». Hestiluimus hunc locum, et Ba
varico addidimus ex aliis tribus quae deerant, eleresécn
Ebo A bid. A. degdium. O. ógDun. Pao
l paprrigrer. Á. Bague cà swuMóm, xd dpipee. AC
aentdmedam. Simile fed aped Ciccronem Qe. Catil
.nam 1 : UL sepe homines auri morbo gravi, cum estu fe-
brique jactantur, si qum gelidam biberint. primo relevari
videntur, deinde muito. gravius Rue pdgpicd affictan-
ur : sic hic morbus qui est in republica, releuatus. istius
po vivis reliquis tngravescet. — L. 15. A. enpidy- —
. 4. Tt ir qure. Ü, A pipoal qepradgueer si Hua iun imr
Qc L- 31. mines 4. eiie, — L. BÍ. Mà sir iin et
"0. [ rn aihete does venleys póx sal vin pin, dde b 45.
Illud, t evizgs ip», ex uno cod. O. est ascitum. Supra pro
eS A. dypasvinula. — L. 6 ab imo. In O.. A. Sic erat,
" ipvi à piv áo qus usos Mile" làv sqorgipse-
Col. 398, TE cs t cniin Te
eO. ipieiotu. — L. 16. Kal Uxig. A. O. dining sal vxig. —
L. 22, Tw «x. Ü. cozy Bh aid xe ei. P. orebeó ce airb nnl rh
iex. A. oisi aul Dvmuchón. à qoociy xax. bmdey, Forlasse rectius
legeretur zov. d 4 Pons. — b. 96. Kewlaf. O. A.
P. seuariat. Mox A. Ü. emendatius eixoia xai files inr
Job; ps li. eialov avpoiate irs có» piv. — lo. 91. Ó Bb xüpus
A 0.6 fitis. — Ll. SU. Ep iplgus. A. OO. iuplpoos póv. —
L. 55. Q. sao.
Col. 399, Ll. 1. Kexüdla. O. xerfifin- A. cnaSiis, OL ita
Bavaricus unus liber. — L. 5. Etenim si jurare, elsi vere,
crimen est. AttingiLhunc locum et sententiam Chrysostomt
de jurejurando Christianis prohibito Sixtus Senensis
lib. vi, annotat. 26, docetque tum istum, tum ceteros
Patres, si zequo animo expendamus mentem et scopum
illorum, holulsse Christianis omnem jorandi religionem
adimere; sed iría potissimum prohibere voluisse : pri-
mum est, ne blaspheme et impie per creaturas jurarent :
secundum, ne fallaciter et absque necessitate Deum ju-
fareni, eL ex consuetudine ad contemptum el perjurii
usurpalionem descenderent: tertium, uL admoneantur
consuluisse Christum inter eximia perfectionis consilia,
oLab omni prorsus juramento abstineant, qui perfecti
esse volunt. — L. 18. Joys. iatigba. P. éxeratipudo. A. —
L. 57. 7$» paxeobooiay. Expunximus quod praferebant B. et
P. setis. Sic enim paulo post. — L. 55. At» scel iav
[imo saxpobouin,. Ed. Morel. r3) Mox 0. mo» seio, vati»
we. - L. lab imo. 4. ducee emis. Ü. b denm
ARS
MEN RMR, NN.
Col. 407,1.16. nc tutos P. epp tuiin Wa. — L- 47. aas.
A. My. — L. 55. Dia. P. sium.
Col: 408, |. 1. à; dp. P. 0. 6 gprbue. — l. 2. A. ad
cos. — L. B. Kal tpi. Ü.. P. sni sina ipo'opjow abtols, ón culi
wm ipee. — l. 24. inim. O. P. opao iem. P. ine.
Paulo post satuvitvas Ü. satinacu. P. wstiese. — L. 90. oo
deis D. A. passes. — Ibid. Ei pdras. Ü. pio p vovmesde.
Forie pice wai. — L- 59k. Lente. Sic emendavimus
quod erat in J. &oeein. 4. 0. iartia. — L. 21b imo.
Eg a
Col. 409. 1. 2. O. iegdve. — L. 5. P. Doatspbeosg-
Col. 440, l. 18. zopwrree. Ü. eergor,, forle eundqes e.
— L. 35. T «aos. Hxc usque ad ühem periodi deerant
in A4. nec ab inieprete versa fuerant, sed ea B. el O.
suggesserunt, — L. 38. A. Mieas ids ies.
Col. ALI, 1. 6. » [ P 19 32326 virg, — L. 24. P. Q.
Tlsgaépey pavuupiKas. MOX. P. Ó. da. mos heixeo.
Col. 412, I. 2. oufiv 4hav. P. O. eiie lespixipes, üt Hebr,
V, 1, gasi xpaoris ripas. Et Sap. Xvtt, 19, xóa; duvync, S0HUS.
validus, — Y. 10. P. áve-ttevcas. — L. 57. O. Énsokqossev.
Col. 415, 1.12. Q. 0 pv vào Qm. — L. 10. Te www.
Brevius P. O. à «ivo. dxiv. — L. 2 ab imo Keis&; Bes
Maias. O. P. nah eig xeimins, quas adedit "d Apostoii,
spin «b cokinropa. is olas ónégyu, Philipp. v, 20.
Ü Col. 44, 1. 20. P. O. rà, iy viue. — Ll. 20. xonigw. P.
|. xeooizarso,
Col. 415, 1. 15. P. A. Kex éxgac-
Col. 47, 1. 8. O. Acids dist à. xbv, dius dv. — L.
56. Épe spo. P. . xa 6r dui 6 Xparsiq dày bestgov. bropo-
Werset, visu luilvoz doubts npoogüe-
. Col. 418, l. 9. Tiv aav. B. «à xcDeoriy. — L. 19. P. Ek-
qéeme dréexurs; xal ley» deb sub me vapiqmom" và hp. — ba
22. nanéx;. O. P. sanaix. MOX P. vsirsqune. — L. 29. O. P.
Vnodloglonc.
Coi. 419, 1. 1. m& sigue zarex. Tn B. legebatur xacexa-
give 3b sagaxcluavo: évia6d; Sed leclio recepia melior, modo.
deleatur verbum tue, quod sequilur. — L. 25. Ju ixfa-
34» In P. et O. hiclccus locus sic efferebalur : &àà sa»66-
3o» lsláero uévov, jovv ebsb wii àv 16v Bclivser pur gélaxi» dqa-
day vi phe dvecchwsiey uper. cqo el. sab cip imb có. Gb p.
Aachen ixexib. civ suuepiav curé. — Ll. ull. rxowav. Hoc s.qui
maluimus ex P. et O. quam quod Bavarieus gesesodjons,
forte pro exevfos. Sed Pro aes In mss, eral visa 3 unen
ll, bi evo ips eXpressimus ex P. et O.; nam in Bavar
Si eral. bà vi» Xpursiv sibepeisa. iavsiv Daxvinas: sugkves obra L-
Tuv. B Hl yi t6.
Cul. 432. L 46. O. nitüe ifoaniarinc afe
cti sunt. Haec solus O. Hher inserebat, et infra post υπακοήν
Col. 597, Ι. 1. Όταν γάρ. Restituimus hunc locum, et Ba
quemadmodum. Simile illud apud Ciceronem in Catili-
brique jactantur, si aquam gelidam biberint, primo relevari
videntur, deinde muito gravius vehementiusque afflictan-
tur: sic hic morbus qui est in republica, relevatus istius
pana, vivis reliquis ingravescet. - L. 15. Α. Θηριώδης.
Illud, εν πνεύμα έχων, ex uno cod. o. est ascitum. Supra pro
L. 43.
L. 55. O. Avia:a.
Bavaricus unus liber. L. 5. Etenim si jurare, etsi vere
crimen est. Attingit hunc locum et sententiam Chrysostomi
lib. vi, annotat. 26, docetque tum istum, tum cæteros
Patres, si æquo animo expendamus mentem et scopum
illorum, noluisse Christianis omnem jurandi religionem
mum est, ne blaspheme et impiè per creaturas jurarent :
secundum, ne fallaciter et absque necessitate Deum ju-
rarent, et ex consuetudine ad contemptum et perjurii
usurpationem descenderent: tertium, ut admoneantur
consuluisse Christum inter eximiæ perfectionis consilia,
nt ab omni prorsus juramento abstineant, qui perfecti
1. 57. Την μακροθυμία». Expunximus quod præferebant B. et
Col. 400, 1. 18. 4. Τουσούτῳ. Ρ. Ο. τοσοῦτον ἀποδ.
Ο τῷ αὐτῷ πτώματι κατιπ. Οι χαλεπωτέρω.
L. 49.
Col. 401, 1. 3. Α. Ο. Καὶ ἀηδῶς ὁρᾷς. - Σ. 7. Τό τοιοῦτον ὄπερ
και τις σοφές ὀνειδίζων Α. Ο. - L. 51. Αναντιρρήτους. lla legunt
B. et A., rationes irrefragabiles, ut apud Paularchum, ικετην
plav dravilno vertit interpres, supplicationem irrefraga-
bilem : at Ρ. ἀντιβλητικούς. Οι αναντιρρητικούς, et pro δι' όμοίως,
L. 18.
- L. 28.
· L. 41
- L. 48.
ἐπιζητεῖν. " Hic, ni fallor, labitur Fronto, ut palam erit le
- L. 11. Βασι
ώσπερ καθάρμ
adjecta sunt ex P. et 0.
- 1. 23. Τοῦ πράου. Hæc usque ad finem periodi deerant
in A. nec ab interprete versa fuerant, sed ea B. et O.
suggesserunt.
L. 19. B. El-
· L. 28. A Luba
λών In P. et O. hic lucus locus sic efferebatur : αλλά το 303.
maluimus ex P. et Ο. quam quod Bavaricus μεταν ήσας,
ull. δι' αὐτὸν λέγων expressimus ex P. el O. ; nam in Bavari
Hasce ad Stagirium orationes tres damus, lector, e
tassis quod non statim et eo ipso die moreretur. Nam
Col. 452, 1. 14. Εἰ δὲ λέγοι τις. Abhinc usque ad orationis
finem correximus ex ms. Arch. Philadelphiæ Venetis:
et collectæ inde varietates littera P. in sequentibus si-
. Hæc doctissimo Fix. mera esse interpolatio visa sunt.
– L. 45.
col. 1109–1110page 7 of 15
PG 48:1109ἀπείρος, οὕτω καὶ ἡ φιλανθρωπία εἰ δέ - 9 Γ. Έξει προνοίᾳ, καὶ ὅτι ἐν πλείονι έχει δείκνυσιν ὅταν λέγῃ ὑμῶν. 438, 1. 7. ἐπηγγείλατο δέ. Ρ. εἰπὶ γάρ μοι, ἀπηγγείλατο τους. . Αιώνιον κατέλιπες αἰώνιον; εὔδηλο, ὅτι οὐκοῦν ἐπεὶ κατέ. λιπες καὶ σὺ πάντα κ. δ. τὸ κωλύον οὐδέν ἐστι λοιπὸν θαῤῥεῖν ὑπὲρ τ. 4. τι γὰρ καὶ κωλύσει; ὁ κατέχ· - 34. Ρ. Δυνάμεως ἔργον ἐστί. 50. Παῦλος καὶ θαυμάσας ούτω διέξεισι λέγων. Ρ. ὅταν πρὸς τοὺς μαθητάς διελέγετο πρὸς τῷ καιρῷ τοῦ πάθους. ἄκους δὲ καὶ τί φησι; 1. 42. Μαχόμενος. Ρ. ἀγχόμενος. 442, 1. 38. Ταῖς αὐταῖς νόσοις. τὰς αὐτὰς νότ ***. *. .. 53. Έρεισμα ασφαλές. Ρ. ἀσφάλεια. 56. Μηκέτι εκόντας ἱκπισιῖν. Ρ. μήτε ἑκόντας μήτε άποντας μπε Ρ. καὶ γὰρ καὶ τυρ 1. 37. Τὰν δὲ θεὸν εἰπέ μοι τὸν καλῶς ὁ 442, 1. 15. Ρ. Τοσούτους οὗτοι, καθάπερ ἔφθην εἰπὼν, καὶ ἐξή. τὸ ἔλεγε, ὁδῶν αὐτοῦ. ἀλλ᾽. Ρ. ἐκεῖνει; οὐδαμῶς. τί λέγω; οὐδὲ ἀποκρίσεως. ὁ λόγος, ἀλλ' αὐτοῦ. * τινὲς τὴν τελευτ. - 11. Τοιαύτα. Ρ. τοσαύτα. - 30. Ρ. Πρότερον πάλιν ὅτι. γίνεται τοῦτο, μὴ θαυμάζης, ούπω γὰρ τῆς. τούτων. φόβον δεῖ· οὕτω καὶ τῷ θεῷ οὐ πάντων τῶν μοχθηρών χρεία πρὸς κόλασιν, ὅταν ἡμᾶς σωφρονίσαι βούληται, ἀλλ'. 1. 41. Βαπαλυπτομένους. Ρ. ἱπκαμπτομένους. 2 Συγχωρεθείς, ἴσως καὶ μετριάζειν μαθὼν ἀπὸ τοῦ πτώματος και, 446,1. 17. Πειρασμοῖς. Έχοντες. 430, 1. 41. Ελαττεν πολλῷ τῆς ἀξίας, κέχρηται τῷ πεπλημμεληκότι. υφίεται πολὺ τῆς ἐξουσίας, καὶ φιλανθρωπότερον κέχρηται μετὰ δὲ ταῦτα ὁμοῦ καὶ τῆς γυναικὸς καὶ τῆς οἱ 8. ἀπὸ τῆς ἀξίας. ἀπὸ ταύτης τῆς αἰτίας. καὶ ταὐτὸν ἔπασχον, οἷον εἰ δραπέται τινὶς ἐπὶ τῆς ἀλλοτρίας όντες, άφνω τοῖς τῶν δεσποτῶν ἐνέπεσον ὀφθαλμοῖς, ἢ εἰ καθ᾽ ὕπνον, αὐτοὶ δὲ οὗτοι, εἰ ποτε συμβαίη, χρηστοῖς ὀνείρασιν ἐντρυφήσαντες, 477, 1. 5. Επειδὴ γὰρ μετὰ τὸ τοὺς κατασκόπους ἀνελεῖν ἐπεχείρουν,: ἐπειδὴ γὰρ μετὰ τὸ τοὺς κατασκόπους διηγήσασθαι ἃ εἶδον ἀπελεῖν ἐπεχείρουν, χιν, 10; ἀνελεῖν ἐπεχείρουν αὐτὸν καὶ λίθοις βάλλειν. τὸ ἀνελεῖν αυτόν, κατασκόπους, θόντος χρόνου. πολλού, οὐδέπω πολύ λοῦ παρελθόντος χρόνου, τὸν θάνατον τῶν κατασκόπων. υἱῶν αὐτοῦ. ἀλλ' ὅμως καὶ οὗτοι εἰς τοσαύτην στενοχωρίαν εμπισε τις διὰ τὴν ὑπερβολὴν τῶν κατασχόντων αὐτοὺς κακῶν μνήμης ημίν άξιοι. Νοια ἱερωσύνης λόγους συνέταξε καὶ τοὺς πρὸς Σταγείριον, τοῦ αὐτοῦ ἐπιστ.λὴ πρὸς Σταγείριον ἀσκ. δχιμ. 495. 1. 12. τῆς γοῦν ἀπὸ τῶν λογισμών - 19. Παράκλησιν δυνησόμεθα πρός 428, 1. 52. Ο. Τὸ ἐπιστρέψει τὸ ξύλον τῆς ζωής, το οπο λύσαι. συνεβάλλετο. 437, 1. 36. Α. Πάλιν άκουσον λέγοντες, οὔκ. 440, 1. 2. Αὐτὸ τοῦτο. τὸ αὐτό. 442, 1. 27. Αγίος. Οι. ἡμῶν τοῖς ἀνδράσι τοῖς μεγάλοις. 446, 1. 9. Πρὸς τὸ κενώσαι. ΟΙ. ζημιώσαι. 45. ἀφιλονεικοτέρους. 447, 1. 56. Μακρόν. Οι. μικρόν. 448, 1. 13. Συλλογιούμαι. Οι, συλλογίζομαι. - .. Οι. ἠθέλησεν. εὐδοκίμησις 449, 1. 53. Εἶναι δοκεῖ. Οι. εἶναι νομίζεται. 450, 1. 16. Τάς μήνιγγας μήνιγγες πυρεῖ τὰς μήνιγγας του εγκεφάλου, παντὸς χαλεπώτερον, τῆς ὀργῆς πληττεύσης τὴν μήνιγγα, 433, 1. 1. ΟΙ. Βυλήσεται πυκτεύειν. — 27. Γενναίως. προθύμως. 488, 1. 52. Στερέταις. ΟΙ. στρώσαιεν. - 52. Οι. μὴ ὅτι καὶ ἐπί. Οι. 439, 1. 28. Εὐχείρωτος. Οι ευάλωτος. 460, 1. 9. Οι. Τὰ ἐρημότερα. - 29. Протрожитк 461, 1. 42. Πολλὴν αὐτοῦ. Οι. αὐτῷ 462, 1. 59. Οι. Αυτοαδάμας. 465, 1. 4. Οι. Μετά τοσαύτης. 461, 1. 16. Γυναικός. Οι. γαμετής.
col. 1111–1112page 8 of 15
PG 48:1111ὦ δείλ', οὐ μέν σοί γε κατὴρ καὶ πύτνια μήτηρ, Όσσε καθαιρήσουσ. θανόντι περι λ* Χερσὶ κατ' ὀφθαλμοὺς ἑλέειν, σύν τι στόμ᾽ ἐρεῖσαι. Καὶ θανούσης ὄμμα συγκλείσει τὸ σόν. ΟΙ. Κελεύσαντος. Οι. πολ. λαχού. Επωδύρατο. θυμόν. ῥᾳδίως, Οι. εὐκόλως. ριώθησαν. Οι, εξεκαύθησαν. Ι. 51. Πλαττομένην. Οι ἀναπλαττομένην. 467, 1. 59. Οι. Ενυβρίσας. 470, 1. 11. Ενέπληστο. Οι. ἐμπέπλησται. 472, 1. 27. Ταύτην. Οι. ταύτη. Οι. ἀναμνημονευίτων έπεσον εἰς τρισχιλίους ἄνδρας. Ει Τ. 21. Οι. Πολύδακρυν. - 41. ΟΙ. Πρὸς τὸν κύριον 51. Οι. Περικυκλούσιν. 57. Αλλοτρίους. Οι. ξένους, τῆς τῶν Ισραηλιτῶν αἰτήσεως τοῦ βασιλέως παρανομία, τοῦτο αὐτό τούτῳ μὲν αὐτῷ τῷ πόβρω εἶναι. αυτόν. - - 47. Οι. Και τότε ἀθυμία καὶ φόβος τὴν τοῦ δικαίου διέκοπτε ψυχήν, καὶ πολλὴ ἦν ἡ βλάβη. - 57. πσις. κυλλὸς τοὺς πόδας, καὶ οἱ χωλοί, λέγοντες ὅτι οὐκ εἰσελεύσεται. συμφοράν... ἀλλὰ καὶ αἰσχύνην εἶχεν. Σεμεί. 484, 1. 7. Οί. Φείσασθέ μοι τοῦ παιδι Οι. βασκανίας μόνης άν. - 49. Προστεταλαιπ. Οι. προσπιπελακί εἰ γὰρ δὴ βούλοιο καθ᾿ ὃν τεθέαμαι τρόπον παραδούναι τους ἐχθροῖς τὸν Ισραήλ πρὸς κατάβρωσιν, ὀλιγοστές ἔσται παντελώς, 487, 1. 57. ὅλως δέ ποτε. Οι. πῶς δέ ποτε. —· 12. 490, 1. 5. Χρήματα έχων. Οι. χρήματα παρασχών έχει νους. μικρόν τι παρά τινος, ἀπαλλαγῆναι τοῦ παρόντος βίου ευχώμεθα. 492, 1. 5. 9. ὅταν δὲ ἀθλούσῃ. Τη Οι. ώνησεν. λυπουμένῃ δὲ καὶ πονούση. - 37. & φίλε. Οι. ὦ φίλος. 523, 1. 6. Έτερον ἄλλο, ἱκανόν. έτερον, αλλ' Ιωανόν. αι παρθένον τις κατεδίκασε θαλαμενομένην, αλόγοις μιγήναι ταύτης χωρὶς τῆς ἀνάγκης. 521, 1. 12. Παραδραμείν. παραδραμείν παριδείν,
col. 1113–1114page 9 of 15
PG 48:1113τὰς δὲ συνεισάκτους αὐτοῦ γυναίκας, ὡς Αν τιοχεῖς ὀνομάζουσι, καὶ τῶν περὶ αὐτὸν πρεσβυτέρων καὶ διακόνων, ἐπείσακτον ἡ συνείσακτον την ἀντὶ νομίμου γυναικός συνεισαχθείσαν καὶ συνοικοῦσαν τινι πορνικώς, είναι πάσαν γυναίκα συνοικούσαν τις αλοτρίαν πάντως, κἂν ἀνύποπτος ἐστι, καὶ ἔδοξε τοῦτο μᾶλλον εἶναι ἀληθέστερον, 19, τὰς μέντοι συνερχομένα; παρθένους τισὶν ὡς ἀδι φές ὡς ἀδελφάς, ΠΟΙ ὡς ἀδελφοῖς. 497, 1. 8, 9. Απογεύσασθαι επέτρεψεν. 23. ὥσπερ ὁ Αγησίλαος οὐχ ὑπέμεινεν ὑπὸ τοῦ καλοῦ φιληθῆναι προσιόντος, 493, 1. .. 59. Ταπεινότητος. καθα ρύτητος. 46. Ανεχόμενοι. Β. αἱρούμενοι. περιδραμών. 59. Εμβλέπειν. Β. ἐκπισιῖν. 302, Τ. 51. Καταστέλλοντα. 505, 1. 4. Ρ. Εἰσόδου τὴν εἰς. 14. Τὸ πάντα ἀπαρνήσασθαι. Απρεπεῖς. Ρ. καὶ μὴ εὐπρεπείς. Ρ. υποθέσεις. - 1. 60. Ρ. Χαλεπωτάτην. κεφαλοδίσμιο, κεφαλόδεσμος. μένεις υπάγων. - 1. 61. Β. Κατηγορίας. 510, 1. 49. Ενστρεφόμενον. Β. ἐντρεφόμενον. μας παραυτίας τοὺς ἔχοντας συ εισάκτους τοῦ ἔθους ἐξέκοψε, καὶ κατὰ τῶν ἀδίκων και γαστριμαργων καὶ φιληδόνων λόγους μικροὺς κατέτεινεν. τὰς κανονικές συνοικεῖν τοῖς ἀνδράσιν, 6: τῶν κανονικῶν τὰς πορνείας εἰς γάμον μή καταλογίζεσθαι, ἀλλὰ παντί τρόπῳ διαστῇν αὐτῶν τὴν συνάφειαν, οίμοι ἐγώ, ὅτι ἐκλείπει ἡ ψυχή μου ἐπὶ τοῖς ἀνῃρημένοις, prυριστ 318, 1. 58. Παθοῦσαν. Ρ. νοσούσαν. ώδινεν ἐπιθυμίαν ἀπέτικο. 54. Ελέγχονται Β. ἑτέρωθεν δῆλαί φησι ἀσιλ. 522, 1. 17. Ρ. Καὶ εἰς κατηγορίαν πεσεῖν. 7 ούτε τοῖς δουλεμένοις ούτε τοῖς δουλωθείσαν άνδρας. 527, 1. 7. Ποίας υποστ. τιμωρίας, Ρ. 132, 1. 14. Καὶ πρὸς τὰς ἀνωτέρω σε ίδηγεῖν διατριβάς. Ρ.
col. 1115–1116page 10 of 15
PG 48:1115584, 1. 20. Μεταχειρίζουσαν, διαλεγομένην, ὁρῶσαν. μεταχειρίζουσα, άλλα πολλά τοιαῦτα. μαστίζεσθαι. 538. 1. 17. Ακου Παύλου αὐτοῦ. ἀγαθὸς ἦν, ἀγαθῷ δὲ οὐδεὶς περὶ οὐδενὸς οὐδέποτε ἐγγίνεται βολής. 547, 1. 51. Η τοιάδε. ή τοιαύτη. τὰ πνευματικά, τὰ πνευματικά, προϊδών προειδώς. διὰ ταῦτα, καὶ πρὸ τούτων διὰ τοὺς ἀποκειμένους, 574, 1. 64. Β. Πολεμικώτερον. 577, 1. 16. Δυσκολίας. δουλείας. ψώμεθα. άμφοτέρων ἐξ ἀρχῆς ταράττονται, αἱ προσποιήσεις καὶ ὑποκρίσεις, ακκίζεται, γυναικίζεται, θρύπτεται. 590, 1. 21. Πράγμα. θαῦμα οὕτω. 591, 1. 41. Υποστολής Α. ὑπερβολής.
col. 1117–1118page 11 of 15
PG 48:1117612, 1. 56. Σιζομένης. σχηματιζομένης. αποσιώπησις Παρητήσαντο. παράλλον, παρείλοντο? παργρήσαντο, πάλιν. και ο σφόδρα με τεταραγμένην αὐτὸν ἔχειν τὴν ψυχὴν ἀνάγκη. 613, 1. 11. Τοῦ δευτέρου γάμου τα φαιδρά παρητήσαντο. 3. Καὶ οὐδέ. 5. καὶ οὐδεὶς οὐδὲ τῶν σφόδρα φιλ. ἀντ. ἐπειδὴ δέ. 24, ἀλλὰ καὶ παρὰ τοῖς ἔξωθεν το τ. ἀπολαύει θαύματος καὶ ἐπαίνου. Γιο 42 Πράον ούσαν καί. τίθησιν εἰπών. όταν γάρ. 20. Με συγχωρήσας γενέσθαι. - 40, 604, 1. 5. Παραμύθιον ἀντὶ τῆς τῶν ἐπιστολῶν παραμυθίας. 421: πιῖσαι αὐτὸν Διογένη τὴν οὐσίαν μηλόβοτον ἀνεῖ αι, καὶ εἴ τι ἀργύριον εἶτ, εἰς θάλασσαν βαλεῖν, Κράτης ὁ Θηβαῖος τὰς εἰκονομίας καὶ φροντίδας καὶ περιστατ σμούς δυσχεραίνων ἀφῆκε, οὐσίαν ὀκτὼ ταλάντων, καὶ τρίβωνα καὶ πήραν ἀναλαβὼν εἰς φιλοσοφίαν καὶ πενίαν κατέφυγεν, παρ' ὧν πλουτήσαι. 5. παρὸν πλουτι 608, 1. 47. Αγρούς μέν. 610, 1. 7. Απένευσε 7. πράγμασιν ενδιατρίψας. 19. 5. Κυρίῳ " άλλ' ώσπερ ὅταν. - 1. 29. Σύγκρισιν ταύτην. 12. Παρεστάσαντο. ΜΟΧ στέφανοι γαμικοί.· 35. χηρεῦσαι. 1. 56. Μ.,δὲ ἐπάγγειλον [?]. ται. 1. 52. ὡς γὰρ τὰ πολλά. 49. 616, 1. 26. Αν γὰρ θελήσῃ... κατορύξη 617, 1. 45. 5. Προσενεγκεῖν. τὰς ἐπὶ τοῦ διαφυγεῖν τὴν ἱερωσύνην, του Χρο ο στόμου, ὅτι πολλοί, μὲ ἀξιώματος, δύσκολον δὲ ἐπισκοπείν, μὴ δέ. Ανανήψωσι. ανακύψωσι. μὴ ὅτι καὶ πᾶσαν τὴν ὑπὲρ τούτου πράξα: σπονί ήν, 639, 1. 1. Ψηφίσασθαι τοῖς κατηγόροις, τῶν τὰ μάλιστα ήλιο πηκότων ἂν εἴην. ψηφίσασθαι τους κατηγόροις, ψηφίσασθαι της κατηγόροις ψήφον τίθεσθαι ἐγώ. Δεν ψηφίσασθαι τοῖς κατηγόροις, ὡς τῶν τὰ μέγιστα ἠδικηκότων ἂν εἴην. λειπ, με μοχλευμένων βασίλειον. με μοχλευ μόνον (αι. τιθεμελιωμένον) βασίλειον,
col. 1121–1122page 12 of 15
NOTAE HENRICI SAVILH
NSREZSe S E MY GS RIP NER TEN COTON
NOT.E FRONTONIS DUCI
In-homiiam Chrysostomi cum. presbyter. fuit-ordinatus.
Ordinatum fuisse presbyterum Joannem Chrysostomum
ab Evagrio successore Paulini tradi Socrates lib. vi, c.
3; sed fides aliis potius historicis adhiben:a est, qui eum.
yolunt a Flaviano consecratum, qui Meletio in Antiochena
sede successit, hoc est, non modo recentioribus, Georgio
Alexandrino, Simeoni Metaphr. ἃς Leoni imperatori id-
ipsum lestantibus, ut monet illustrissimus. cardinalis Ba-
ronius ad annuni Christi 586, sect. 43, sed eliam omnium
antiquissimo Palladio iu Dialogo de Vila ipsius. Hinc jam
a Meletio, inquit, diaconus ordinaus, quinque qunis uene-
randis ministrat altaribus : sed cum doctrine illius gratia
cunctis innobuisset, presbyter a saucta? memorie: Flaviano
episcopo consecratur. invitus. Meminit hujus orationis his
Terbis. ἐν μιᾷ οὗν πρυτρέπεται, elc. Vide in V ita per Georgium.
ldem legitur spud Leonem imperat, ubi pro avobu, ici
τοῦ δερίθανεος Scribendum, ἐπὶ τοῦ dac. Porro ejus exem-
plarexcusum a cladissimo doctissimoque viro Henrico
avilio secuti somus in Greco textu, quem ille ex unico
archiepiscopi Philadelphiensis codice ms. expresserat, et
alterius apographi ope subsidioque suppleverat ejus ἀρ.
fectus, quod in monasterío S. Laure reperlum es! i; xesz
νήσῳ τῆς Xeharbivos. . ns
"Varia lectiones. Frontonis eadem. sunt quee Savilii
note vero alig. ejusdem Frontonis interpretationem. Lati-
nam corrigendam, que jam emendata [uit, respiciunt.
quidemonstrallysm gens troelant. Ξιωνύτηταν claritatem.
reddit vetus interpres, Hrixius mejestcteni, Corradus. iu
TBruunn Ciceronis granditatenm. σεμνὸς enim graudis a Ci-
cerone veri so.et, ΟἹ Demosthenes ewe; τις ab eodem
lib. 1 ἃ Attieum, 1, appellatur. Alque Herroogenes σεμνή.
sme τῷ pede Tanquam speeiem generi subjicit. 9, de-
mum vetus interpres hie altitudinem, metius quam Bri-
ius ez-eilentem dignitatem : optime dixisset sublimitatem;
Dam ὕψος λόγου Sublime ac celsum dicendi genus dicitur,
quod in gr.tidiora verla se attollit, de quo-exstat. Diony -
310 Longini liber περὶ ὕψους. * N0s vertimus cma, leporem,
ity Scmem, σανόνανα Bravitatemy tj, sub imitate. Om
viia, ni fallor. commode, nec lanten sine scrupulo circa ὅν.
χον, acumen. Verum. niliil aptius succurrebat : ueque enim
placet id quod liic suggerit Fronto, ul. js. grátilas, acavi-
τῆς rond .tas vertatur ? σεμνόνης enin. meo quidem. Judicio
aptissime vertitur gravitas.
Col. 615, 1. 30. kày δὰ πολλοῦ συμθιδεκός. Inlerpres vetus
melius expressit, lougo inlervallo accidens; non enim vult
Auctor errorem illum jamdiu accidisse : verum eum raro
Solere labi errore, qui id admiserit. Hie ergo seriben-
*um : que ve ez longo intervallo aberraveri. " Non
liquet utro Chrysostomus sensu loquatur. Certe. hacc tnler-
pretaio, quamvis jamdiu acciderit, quadrare videtur ad
Sensum ; sin mavis Frontonis sententiam amplecti, commo-
dius scribas, quamvis admodum infrequenter acciderit,
vel post longum intervallum aceiderit. Nam ea quam
Fronto proponit interpretatio, non omnino perspicua.
est.
Col. 677, l. 20. ἐκιρδοίνων, 2 Germ. et 5 Gallici ἐκιμδαί.
we, quie verior lei eoüfirmalur 3 veteri interp,, δὲ
tilutperatur. pue et lacerut occulte. Seribe igitur, eri
dusulians, clam subsaniuns. * Cum. Froutone censeo lectio-
BED ἐκιμθαίνων, quini inter varias lectiones posuimus, alleri
prafereudum esse.
Col. 689, 1. 57. μογϑηρότατος, melius exprimitur ab interp.
veteri grrumnosissimus, quam a. Brixio nequissimus ; ma-
gis enim convenit cum cateris epithelis, &«a4s, Bene.
ἀνάπηρης. " Quag necessitas. ut conveniat cum ceteris. eyitie-
iis? [mo apposite superadditur quod sib c ϑερότατος, τὴς
probissims, nequissimus, πρὸς ἀνειδωιστολὴν pueli? regit,
"non modo [arma et pulchritudine, sed etian: morum probi-
date omnium prassiantissimg.
In quinque priores libros: De incomprehensibili contra
Anonigos, p. ἀφ.
Epiphanius haresi 26 refert Anomreos, hoc es! ingqua-
les sive dissimiles, ducem habuisse Aeuum quemdam
diaconum, qui eum Alexandriz operam dedisset A ristote-
lico cuidam sophistz, et ex eo dialectas argutias didicis-
sel, rationem excogitavit, qua furiosam Arii doctrinam
Vueretür, iix γὰρ εἱκιῖν ἀνόμοιον τὸν Yüv τῷ Πατρὶ ὑπάρχειν καὶ al
ταὐτὸν εἶναι τῇ ϑεότητι πρὸς τὸν Πατέρα, SOZOD. |. ἐγ, C. 28. Aca-
tianos ait Antinehis statuisse nomen ὅμοιον, Simile, ex
formula Arimini et Coustzntinopoli perlecta eximenduni
C556, καὶ κατὰ τάντα οὐσίαν τὶ καὶ points ἀνόμοιον diat τῷ Πατὰ τὸν
Ὑἱὸν, xal ἐξ οὐκ ὄντων γεγενῆσθαι ἠγοῦντον ὡς ἐξ ἀρχᾶς ἀφείῳ ἐδόχει, QUi-
bus subsilio fuere seclalores Aelii, qui primus post
Arium his nominibus ausus est uti, unde factum est ut lum
i é&o;, lum ejus approbstores Anomoi et Kxucorilii
icerentur ; sic enim vertendum este Graco, za εἰ τὰ
αὐτοῦ δοκεμάζεντες ἀνόμειοι καὶ Movsbrv DOR 3Uem UL verit
Christophorsonus, Anomiaui el Exucontii, id est Fitivm Patri
dissimilem, et ex nihito ortum statuentes : neque enim
wilus scriptor Latinus Anomianos unquam eos appellavit.
Augustinus quidem in libro De haresibus, her. 5, Ae-
tianos ait dictos Eunomianos ab Eunomio Aetii discipulo,
qui in dialeetica pravaleus ieutius defendit hane hare-
sim, dissimiiem per omnia. Patri asserens Filium : idem.
Socrates lib. 1t, eap. 28, de. Aetio loquens, καὶ νῦν div ἐξ
ἀκείνου, οἱ τότε μὲ, Aevanol, viv. δὲ Εὐνομιανοὶ- προσαγορευόμενοι. Nati
paulo post. Éunomins, qui ejus notarius fuit, ταχνγράφος, δὲ.
b eo perversam doctrinam didicit, huic hareticorum se-
cte prafuit; sed nemo Anomianos, ὡς dej τοῦς ἀνομοίου, D0-
minavit. Meminit etiam Anom«ei Eusebius in Chronico a
syuodo Antiochena rejecti olymp. 286, circa annum 367.
Jipipbanius interpres Hist. tripartitaz, Soromenum inter-
| ces lib. y, c. 59, Dissimiles οἱ Nonexistentes ditiL.
i ergo Anomai cum Anliochiz multos sibi aggregassent,
ut loco citato narrat Socrates, inler eslera prava do-
guata illud quoque asseverabant, Dei substabtiam coguo-
Sei ab hominibus et comprehendi posse : nam ul seribit
Theodoretus iib. vv Haretic. falnd. cap. 1 De Eunomio,
ausus est dicere se nihil ex rebus diviuis ignorare, sed
ipsam etiam Dei substantiam exacle nosse, eamdemque
deeo habere cognitionero, quam ipse de seipso habet
Deus. luemque retert de Ennomianis Basilius lib. t conrra
Eunowium, e epist. 188. Vide Franc. Suarem,l.n De
Dco, cap. 3: qui Graecos. Patres negantes Deum videri
cognoseive a creaturis ullis, loqui. vult de visione. com-
prehensiva: nam ut ait Augustinus lib. De Gen. ad lit.
tap. 8, licet haberemus corda mundissima, eliamsi esse-
Tus angelis squales, non esset nobis nota divina sub-
stantia, sicut ipsa sibi. Ceterum apographum harum 5
homiliarum tkà ἀκαταλήετου, 00. Lypographus noster usus
est, expressum fuit ex ms. cnd. regis Franeisci | :ex
quo etiam commenttrium in Isai priora capita sepiem
Latine convertit olim Godofridus Tiimanpus; varias autem
HUS ΒΝ ΒΟΌΣ SAV ILI
Jn qumque priores libros. «à ἀκαταλήπτου COnlra AnOmqos«
Eunomiani, qui et. Aeliani, ἀνόμοιος dieti, quod zternum
Dei Filium non modo non ágsimo Patri, quod orthodoxo-
Tur fuit, sed nec ὁμοιούσιον quidem, quod. Arianorum fuit,
esse passi sun, Arium ipsum impielate superantes:
T'rieter hanc arianismi ἐπίτασιν, se etiam Deum Eon tora
Tosse aflrmabant, quam esset ipse sibi notus, Vide Fpi-
phau. et Socralem, apud quem ipsius bxc Eunomii verba
citantur b. wv, c. 7 : Φησὶν (Eunomius) χατὰ Ato τάδε᾽ ὁ 6x
περὶ τῆς ovi οὐσίας οὐδὲν πλέον ἡμῖν (f. uo) ἐπίσταται" οὐδὲ ἔστιν αὔτη
(E. αὐτὰ) νᾶλλον μὲν ἐκεῖν, Servos δὲ ἐμῖν γινωσκομένη᾽ ἀϊλ' ὅπερ ἂν d.
δάμεν ἡμεῖς περὶ αὐτῆς, τοῦτο τάν:ως κἀκεῖνος οἴδεν" ὃ Fab πάλιν ἐκεῖνος,
τοῦτο ἀπαραλλάκτως εὐψήσεις ἐν p. CORira hanc posteriorem
opinionem scripte sunt h:e quinque orationes; qua pro-
pe SUDL mb ἀκαταλήπτον, 4088 itidem solas Gaza verlil
atine. De reliquis duabus postea videbimus. Porro has
oratienes damas ex. fide duorum codicum scriptorum in
bibliotheca Collegii novi Oxonii, adhibita doctissimi
Fronionis editione, quam ipse, ut videtur, ex quatuor
mss. in biblioth. Regis Galliee concinnavit.
Col. 702, |. 4L. POSU τὸ ζητούμενον, ail. n0SLeE, ἄνευ γὰρ sai
τῆς 0l τὸ εἶναι ἄνθρωποι παντελῶς ἀπολοῦμεν.
Col. 111,1. 15. Savil. οὐ γὸρ ἁπλῶς, ete. Μοπίδουϊο lectio
Frontonis stare posse videlur, à γὰρ ἁπλᾶς ἀνάστασιν cb δύνα αἱ
παριστῆσαι λογισμός. ΕἸ certe, si sequentía tisque ad a«doseg
parenthesi includamus, stare potest optime. * Alies admo-
dumque leves Montaculi conjecturas consulto mitlimus.
Coi. 728, 1. 21. Οἱ τὴν μακαρίαν ἐκείνην φύσιν ἐμδατιύειν. Mavult.
Moniae., τῇ μυκαρίᾳ ἐκείνῃ φύσει. Nam sic Nazianzenus, ἱμθα.
ibt τοῖς τοῦ Θεοῦ Blunt
col. 1123–1124page 13 of 15
PG 48:1123Τὸ τῆς φύσεως κύρον. Αποφράξαι τὰ στόχο Ἀλλὰ καὶ τῆς φιλίας ἦν περὶ τὰ πρόβατα ἐπιδείκνυ· περὶ τὰ πρόβατα ἐπιδείκνυταί τις, ήλη τῆς εἰς αὐτόν. ' Sane locus ut ὁ Πατὴς οὐ κρίνει οὐδίνῃ, ἀλλὰ πᾶσαν τὴν κρίσιν δ. τ. υ. « Hec, ut δών, τά τε λειπόμενα τῇ οἰκονομία προστέθεικε, καὶ τὸν ἐν τοῖς Δικινίου καιροῖς ἐπεδείξατο ζήλον, καὶ ὅτι της προνοείθαι του κοινή συμφέροντος, et in tertio τὸ τῶν παραπτωμάτων μέτρον δεῖ καὶ τὴν ἐπιτιμίαν ἐπάγειν, ἀλλὰ καὶ τῆς τῶν ἁμαρτανόντων στοχάζεσθαι προαιρέσεως, καὶ μετὰ τὴν ἀνάστασιν τὸν μαθητήν ἰδὼν ἀπιστοῦ τα.
col. 1127–1128page 14 of 15
PG 48:1127εἰκὸς τοὺς ἀκαρτερή τους ἐν καιρῷ ἀγώνων καὶ δοκιμασίας καλού τε καὶ κα και πάσχοντας, ἀβεβαίου; τοῦ καλοῦ καὶ χρόνον φίλους ευρίσκεσθαι. προσκρούσῃ εἰς ἦν ἐμὴν ἀγαθότητα, πάντας τοὺς ὑπισχνουμέν νοις αὐτὸν θεραπεύειν ἐκείνῳ τῷ τρόπῳ διώσατο, και ήτίμωσε, καὶ 832. 1. 15. Μάλλον δὲ αὐτῷ, αὐτῶν ὄντων δαιμό. των αὐτῶν ὄντων Ιουδαίων. Δαιμόνων χάρις· ἀλλ᾽ εὐχ Ελληνίς εσιν, ἀλλὰ Ιου ὥστε τὰ μὲν τῆς ἀσεβείας ἴσα αὐτοῖς καὶ Ἕλλησι. 860, 1. 28. Σύστειλον. επιτέλεσον, πλήρωσαν, 862, 1. 1. τὰ μὲν παραινέσεως μακροτ. τινὰ μὲν παραινέ πως πραοτέρας χρείαν ἔχουσι, τινὰ δέ, τὰ μέν ἐστι παραινέσεως ηπιωτέρας χρείαν ἔχοντα, 815, 1 47. Ανεστράφη. Ρ. 11. 111. Αντεστράφη. γάλια. λέγειν. 875, 1. 15. Ρ. Τὸ τοῦ ἡλίου. 15: Εἶναι γὰρ ἐν Αλεξανδρείᾳ ἔθος, ἑνὸς ὄντες κατὰ πάντων ἐπισκόπου, τοὺς πρεσβυτέρους ἰδίᾳ τὰς ἐκκλησίες κατέχειν, καὶ τὸν ἐν αὐτοῖς λαόν 881, 1. 15. Η. ΠΕ. Ρ. δς εὐ μὴ καταλυθή. ρίας μὲν ἱερεὺς ὡς δῆλον ἐκ τῆς ἱστ ρίας, καὶ Ζαχαρίας δὲ προφήτης. 8, θυμιάσει ἐπ' αὐτοῦ θυμίαμα ἐδέλες σμοῦ, διαφθερεί. " διαφθερεί. τὴν τῆς σαρκὸς ἀνάληψη,
col. 1129–1130page 15 of 15
PG 48:1129θρησκεύειν Θεόν. Οι αρέσκειν Θεῷ τί λέγοντας ἔστιν ἀφέσα: Θεῷ. άρματι παρεμβεβηκώς χρυσοχαλίνων ἵππων, τηρούντων τὰ νεομηνίας. ὥστε οὐ μόνον ἐμβλέψαι γυναικί, ἀλλὰ καὶ συνδιαγαγείν, βουλόμεθα δὲ τὰς διακόνους μή τινας συνόντας ἔχειν ἐν τάξει δήθεν ἀδελφῶν, ἡ συγγενῶν ἢ τῶν καλουμένων αγαπητών.