EPISTOLÆ SUPPOSITITIÆ. MARIE PROSELYTÆ AD IGNATIUM. MARIE PROSELYTE EPISTOLA AD IGNATIUM. Ignatio Maria,quæ ex Cassobelis. ' Maria proselyta Jesu Christi, Ignatio Theophoro, beatissimo, episcopo apostolicæ Ecclesiæ Antiochenæ, in Deo Patre et Jesu dilecto, guudere et salvere, omnes tibi optamus, gaudium et salutem in ipso. I. Quoniam mirabiliter apud nos innotuit, Christum esse Filium Dei vivi, et seris temporibus per pidum statuunt omnes prope Alexandriam xat' "lo. cov, sive Alexandriam Scabrosam; id enim verum esse ejus loci nomen, alias ostendam. Memoratur hoc oppidum Antonino, Itinerario Hierosolymitano, Tabulis Peutingeri, geographo veteri anonymo. Inde Catabolensis. • autem Græcis dicuntur enivela, navium stationes et emporia. Inde quoque pro Voss. - În epistola proxime subsequente, quæ ad hanc responsum continet, Anacleti papæ tempore Romæ Mariam istam fuisse auctor significat. Unde opinatus est primum Hieronymus Vairlenius, postea vero asseveravit Petrus Halloixius, eamdem hanc esse, quam in postremo capite Epistolæ ad Romanos salutavit Paulus his verbis: Salutate Mariam, quæ multum laboravit in vobis; vel erga nos potius, ut Græcus habet contextus. De quo amplius inquireremus, si genuinas has esse constaret epistolas, et non ab exercitatore aliquo confictas; qui ut in proxima epistola Mariam suam velut «feminam sapientissimam, ita etiam in Epistola ad Heronem diaconum (nam et eam ex eadeni officina prodiisse minime dubitamus) sicut et «eruditissimam nobis commendat. USSER. Quamvis hæc epistola sit commentitia, non tamen indignam judicavi, quæ lucem videret; tum quod hactenus esset inedita, tum ut fucus interpolatoris in eo etiam appareret, quod ex hac epistola petierit, quæ illi ad Magnesios inferciret. Sed et hine dilucet, quid illis præbuerit occasionem errandi, qui arbitrati sunt Mariam Deiparam Ignatio scripsisse, et illum vicissim Mariæ. Procul dubio enim verum est, homines istos, cum inaudiissent aliquid de hac epistola, putavisse eam esse Mariæ Virginis, inde vero arripuisse occasionem fingendi et aliam; quia hæc, quam damus, ad istorum manus non pervenisset. Atqui nunc apparet, quam falsi isti fuerint, cum mon Hebræa, sed Cilissa fuerit hæc mulier; si tamen unquam talis fuerit, cujus nemo veterum, quod sciam, meminerit. Ita autem feceramus titulum, ductu potissimum magni Casauboni; cujus istam conjecturam fuisse, aliquando ex rev. Armachano intellexi. Ille enim pro eo, quod est in vulgatis, legebat a Castabalis, nota Batis Ciliciae urbe. Florentinus liber exhibebat: 'Iyvaτίῳ Veteres autem interpr. tes quidam habent Chassaobolorum, vel Chasabolorum. Putet forsan aliquis, hujus loci meminisse Hesychium ex Æschylo, Facile enim corrigi possit Nilit tamen ausim affirmare. Et quis sane aliquid certi C. possit statuere de illis urbium appellationibus, quibus non additur locus, ubi site sint? Quam solemne istud sit grammaticis, ut nominibus propriis virorum, mulierum, urbium et regionum, nihil aliud addant, quam ew, et similia, nemini ignotum est. Ideoque plurimum eos falli puto, qui similitudine talium vocabulorum adducti, aliquid de illis certi decernere satagunt. Sed neque Cassipolis Plinii, quam in Cilicia recenset, locum hic habere potest. Ausim ego contendere, vocabulum istud non recte sese habere. In omnibus scriptis codicibus legitur Gassiponis, unde Hermolaus finxit id, quod in vulgatis passim apparet. At quam bene, alibi videbimus. Aut itaque vera est lectio Casauboniana, aut hic rescribenduin, Nec as eo multum abeunt veteres quidam interpretes, qui Chasabolorum > habent pro Catabolorum. Catabolum autem opPATROL. GR. V. Placet ex El_postea, Cor. Chassoobolorum, in nostri interpretis legitur codicibus. In Græco Ignatianarum epistolarum Elencho, quem Parisiensi editioni Guilielmus Morelius, et Antuerpianis suis præfixit Christophorus Plantinus, proxima epistola (huic, ut dictum est, respondens) est inscripta quod epitheton etiam in veteris versionis Latina editionibus vulgatis (in iis enim quibus nos usi fuimus mss. non invenimus) adjectum legitur. Ita vero appellatam eam fuisse, quod omnia sæculi ornamenta, ut Deo perfectius inserviret, projecerit» (a xáłw, quod ornare, et ßáλdw, quod projicere significat), Martialis Mæstræi jocularis est conjectura, com patronymicum Malim legere, πάνTOTE 001 suxóμela, ut fuit in codice interpretis. In eo hæc verba erant segregata ab epigraphe ad quam necessario pertinent. Voss. semper, noster legitinterpres. USSER.

Virginem Mariam, ex semine Davidis et Abrahae fa etum esse hominem, juxta oracula de ipso ac per ipsum prædicta a prophetarum choro; eapropter deprecamur atque obtestamur, ut a prudentia tua mittantur nobis Maris familiaris noster, episcopus nostra Neapoleos, qua prope Zarbum, et Eulogius, Sobelusque presbyter; ne præsidio divini verbi antistitum ac administratorum simus destituti: quemadmodum et Moyses dicit: Provideat Dominus Deus hominem qui ducat populum hunc, et non erit Synagoga Domini sicut oves quibus non est pastor". Il. Quod autem prædicti, juvenes sint, ne ideo quidem timeas, o beate. Te namque scire volo, eos supra carnem sapere, illiusque affectus nihili reputare, ipsos in seipsis, nupero ac juvenili in sacerdotio, canitiei gloria fulgentes. Perscrutare autem atque in mentem tuam revoca, per datum tibi a Deo per Christum spiritum ipsius; et intelliges quod Samuel cum parvulus puer esset, Videns est ap14 interpr. Vossius patronymicum illud esse nullum sit dubium: sive à Castabalis deductum, urbe ex Strabone, Ptolemæo, Stephano Byzantio et aliis satis nota; sive a Calabolis, juxta Issum oppido, Antonino, Ítinerario Hierosolymitano, Tabulis Peutingeri, et geographo anonymo veteri memorato; quorum prius Isaacus Casaubonus, posterius Isaacus Vossius, uterque antiquæ geographiæ peritissimus, nobis indicavit. Utrumque vero locum ad Ciliciam pertinere constat; quam Mariæ, Hebraici nominis proselytæ, patriam datam fuisse nemo mirabitur, qui ipsum Paulum, Hebræum ex Hebreis (Philipp. 111, 5) indidem prodiisse ex Act. xx1, 59; xxII, 3, et xxiu, 24 meminerit, USSER. Non potest consistere hac lectio quamvis et illam vetus interpres sit secutus. Lego Voss. Sic et noster interpres: • ab Ipso,, quod hic redundare tamen Vossius observavit. USER. Cum ita quoque sit in translatoris codice, apparet, vulnus istud non heri, aut nuper esse inflictum. Quis vero non videat, lectionem hanc esse absurdissimam? Quis simile unquam urbis nomen audivit, atque illud Hemelapes Neapoleos? Scribe, Num. xxvii, antistitem. Quomodo_et alibi, ab eodem artifice, Hero Antiochenus in Syria diaconus Tarsenses primum in Cilicia sæpius visitare, deinde Marim hunc Neapoleos prope Anazarbon episcopum et litteratissimam Mariam hanc, Ignatii nomine salutare jubetur. Pseud-ignatii verba, in illa ad Heronem epistola hæc sunt Eos qui Tarsi sunt be negligas, sed studio magis continuo eos respice et visita, confirnians eos in Evangelio. Marin episcopum Neapoleos quæ est prope Anazarbum, saluto in Domino. Saluta quoque pudicissimanı Mariam, Biliam meam eruditissinam. Ubi pro Anazarbe, apud utrumque veterem Latinum interpretem Zarbo, ut in hac Mariæ tributa epistola, legitur. Zarbum enim et Anazarbum ilem ésse constat. Pro voce vero illa nihili, (quam noster etiam re tinet interpres), rescribit Vossius. Cui cor rectioni favet sequentis epistola inscriptio,_in_codice Mediceo: (lege Ad Mariam, Ne polin quæ est prope Zarbum, Ignatius Unde et Mariæ huic a Turriano (Pro Epistolis pontificum, lib. 11, cap. 10), eumque secuto Bellarmino (de Romano pontif. libro 1, cap. 5 et 31) Zarbensis cognomentum est attributum: quam tamen Castabalensem Sinus certius potius fuisse, praesentis epistolae titulus indicaverat. Ravennas, quem habemus ms. Is eam ponit ad Celenderin. Sed cum hæc longius absit ab Catabolo, sive etiam, si mavelis, a Castabala, verius omnino esse puto, Neapolin esse illam quæ Ptolomæo est Zarbus enim et Anazarbus, idem plane est. Nam et qui conditor civitatis est Anazarbus, ab aliis Zarbus appellatur. Voss. Quia, hujus epistolae scriptoris tempore, sub Antiocheni patriarchæ ditione ecclesiastica erat Cilicia; Mariam Cilicensem fingit is ab Ignatio Syriæe (ut in Epistola ad Romanos seipsum appellat) episcopo expetere, ut ad ipsam mittat Marim Neapoleos, non procul Castabalis in Cilicia sua civitatis, USSER. Lege Postea pro eo, quod sequitur, vetus interpres legit, Hæc et ex sequentibus complura, sed multis brevitatis causa prætermissis, sub Ignatii nomine, ab Antonio mo nacho producuntur, in Melissæ lil. 11, serm. 19, quod simul cum Ignatianis etiam hæc epistola com pingi soleret. Fallitur enim P. Halloixius, qui (in fine capitis 3 Apologiæ pro scriptis Ignatii) ex Epi stola ad Magnesianos ista desumpta fuisse credidit. Græca vero Antonii, cum Latinis hujus epistolæ com juncta, pag. 128 et 129, Οxoniensis nostre editio nis videre licet. Usser.

EPISTOLÆ SUPPOSITITIÆ. MARIÆ PROSELYTÆ AÐ IGNATIUM. pellatus; atque in numerum prophetarum allectds. IV. κατsenem Elim violatæ legis arguit; quoniam vesanos filios Deo rerum omnium auctori prætulerat, eosque sacerdotio illudentes ac erga populum insolenter se gerentes dimiserat impunitos”. 111. Sapiens vero Daniel, juvenis cum esset, judicium in quosdam crudos et crudeles senes tulit; ostenditque eos exitiales ac perditos, neque presbyteros seu seniores esse; et qui genere Judæi erant, moribus esse Chananæos ". Jeremias quoque, quia propter juventutem, quod ipsi a Deo committebatur prophetiæ ministerium recusabat, hæc audit: Ne dicas: Junior sum. Quoniam ad omnes ad quos mis sero te, ibis; et juxta omnia quæ mandavero tibi, loqueris: quia tecum ego sum ". Solomon autem ille sapiens, anno ætatis duodecimo, magnam de nulieribus, quarum liberi non dignoscebantur, contrο versiam dijudicavit: ita ut omnis populus super tanta pueri sapientia obstuperet; cumque non ut adolescentulum, sed ut virum consummatum revereretur. Regine autem Ethiopum enigmata, ins star Nili fluentorum reciprocos æstus habentia, sie dissolvit, ut adeo sapiens mulier extra seipsam præ admiratione esset 13. IV. Josias autem Deo! charus, cum fere adbuc inarticulate loqueretur, eos qui malo spiritu corri10 1 Reg. 11, 20 elix, 9, 19, Anton. Meliss. 11, 19, citat. 40 f. inscr. 1 1. Ignat, interpol. ad Magn. ht. Ant. ibid.; Dan. xii. Jer. 1, 7. 18. 111 Reg. 111, noster habet inter- auribus est vitium. Voss. pres. USSER. De eodem agens Basilius, in oratione Danielem nobis proponit Ridicule vertit interpres, crudeles senes, pro i crudos.» autem, sive crudos senes, accipi pro illis qui viridi utuntur senecta, satis notum versu Virgiliano. Tales Græci vocant Nec tantum ita appellantur, qui nuper supergressi sunt, sed etiamn isti, quibus in suprema licet senectute versentur, supersint tamen vigor ac vires. Ita intelligendum illud Seneca, ⚫ durus senior navita crudus. › Sæpiùs tamen in altera significatione accipitur de eo quod recens est; uti cuni dicimus crudum vulnus, quod noviter inflictum est. Et in Anthologia inedita Šalmasiana quidam, cujus capilli recenter incanuerant, ad puellam ait pro eo, Sed et Martiali vox illa reddenda est; cujus epigramma (x1, 45) ita ex optimis codicibus relingendum est, Hædina tibi pelle contegenti Nude tempora verticemque calvæ Festive tibi, Phæbe, dixit ille, Crudum qui caput esse calceatum. Id est. Festive dixit ille, qui dixit, caput tuum recenter factum calvum, esse calceatum. Sexcentis in locis subintelligitur ‹ dixit, inquit;» üti quoque apud Graecos etiam apud elegantissimos aucteres. Si qui tamen ita molliculi sint, et delicati, ut talia in Martiale ferre non possint, ii Martialem, non me reprehendant, qui veterem illi lecuioncin restituo. Verum non in eo, sed in eorum Vertig Ba crudos et crudeles senes, quia ad immanitatem, sicut ad ætatem respexisse epistolæ parentem vero simile est. In Regula solitariorum, cap. 18: ‹ Se nissimi (ita Holstenii editio, Acheriana vero ‹ sævissimi › minus bene) etiam erant sacerdotes illi, qui Susannam violare conati sunt; et Daniel adhuc puerulus erat, qui eos ore suo condemnavit. Admonitione Basilii cap. 17, ubi habetur: c Vetu stissimi jam erant presbyteri qui Susannam violare conati sunt: quos Daniel adhuc parvulus detecto eorum scelere condemnavit. Cor. Antonius habet, crudeles senes, interpres noster, de quo Vossii notæ sunt consulendæ. UsSER. Respicit ad verba illa Dan. sil. 56: semen Chanaan, et non Juda. autem intellige, Chananæos • moribus, quomodo apud Chrysostomum, in sermone De ulifitate lectionis Scripturæ (tomo VIII, edit. Savil., pag. 1+1), Britannicarum nostrarun insularum incolæ, solecismos faciunt sono, sed pietatem moribus colunt.» ID. Vide Prolegomena nostra Ignatiana, cap. 11. Ib. Bene ad hunc locum notavit vir sunmus D. Blondellus, aunos natum fuisse 26, ammo nimirum regni 18, qui cum ælatis 26 concurrebat. Paulo post lege: Sed hæc hactenus. Tædium enim obreperet, si ulterius in quisquiliis istis excútiendis tempus perderem. Et tamen illas qualescunque multo meliores reddidimus ope codicis Florentini. Quod si quis sequentem Epistolam ad Muriam Catabolensem, et illam ad Tarsenses, cum vulgatis contulerit, verum esse fa

piebantur arguit, ostenditque esse falsiloquos ac populi seductores; dæmonum quoque detegit fraudem, et falsos duos traducit; atque in infantia, deorum sacerdotes jugulat; eorumque aras evertit, allaria mortuis reliquiis containinal, templa destruit, lucos exscindit, columnas conterit; et impiorum sepulcra effodit, ut nullum amplius improborum monumentum exsisteret 25. Tantus erat pietatis aemulator, ac impiorum punitor, dum adhuc lingua balbutiret ". David vero, propheta simul et rex, quique Salvatoris secundum carnem radix et origo fuit, adolescentulus a Samuele in regem ungitur 28. Ipse enim alicubi dicit: Parvus eram in fratribus meis et junior in domo patris mei 29. V. Ac deficiet me tempus, si eos omnes persequi voluero, qui in juventute Deo complacuerunt, et prophetia, sacerdotio, regnoque a Deo donati sunt. Memoriæ autem causa sufficiunt quæ: diximus. Verum te quæso, ne tibi vana quædam atque ostentatris esse videar. Non enim te docens, sed quo meus in Deo pater recordetur, bos apposui sermones. Cognosco quippe meum modulum; neque cum viris tantis vobis me comparo. Saluto sanctum tuum clerum, tuumque Christi amantem populum; qui sub tua cura pascitur. Omnes qui apud nos sunt fideles te salutant. Salvere me secundum Deum, ora, beate pastor. * IV Reg. xxnet xxm. 16 Auton. Mliess. 11, 19. Lebitur. Voss. Paralipomen. xxxiv, 3: Octavo anno regni sui, cum adhuc esset puer, cœpit quarere Deum patris sui David: et duodecimo anno postquam regnare cœperal, mundavit Judam et Jerusalem ab excelsis et lucis,simulacrisque et sculptilibus. Destruxitque coram eo aras Baalim, etc. Octo vero erat annorum, cum regnare cœpisset isleoque 16, cum adhuc puer (et pater tamen) Deum capit quærere; 20 cum anno regni duodecimo reformationem est aggressus, et 26. cum anno regni lecimo octavo eandem perfecit. Ut quod de inarticulata illius locutione dicitur, plane sit hyperbolicum. USSER. Vossius, re non satis attente considerata, legendum notat. In. In Psalmo cLi, apoerypho, cui titulus Psalmus hic peculiariter Davidi inscriptus est (et extra numerum 150 Psalmorum est), quando singulari certamine cum Goliath congressus est. Iv. Chrysostomus, hom. 17, ad populum Antiochenum, paulo ante finem De hoc psalmo, præter Apollinaris Metaphrasim, Athanasiana Synopsis p. 57, A. 87, C. 89, C. 90, et Conflictus Arnobii ac Serapionis pag. 537, illustribus atque notabilibus verbis: • David quoque in suo proprio psalmo sic dicit de Deo: Ipse misit angelum suum, et tulit me de ovibus patris mei, inunxit me unctione misericordiæ suæ, in quibus agnoscis Yadμὸν (alio sensu canon 17 f. deest *8 ] Reg. xvi.» Psal. ci, 1. apod dicenus et isla seu potius De Psalmis autem in genere, Latina clausula citatæ Synopseos conferatur cum quod e codice Regio desumptum posui supra, quodque postea editum inveni in Commentariis viri clarissimi Petri Lambecii De bibliotheca Cæsarea lib. m, cod. ms. 19. Locum integrum illius vide: necnon No tas Hoeschelii ad Photianæ Bibliothecæ codicem 48, ubi profert fragmentum alterius libri Josephi istius, nisi me mea fallit suspicio. Cor. Locutio ex Hebr. xi, 32, desumpta. UssER. Græcorum manuscriptorumi bibliothecæ Augustanæ catalogo, vol. XXIII, locum restituimus: unde et postremam epistolæ hujus partem Græcam, in editione Oxoniensi (pag. 129 et 130) deprompsimus. JD. Utitur hoc verbo Basilius cpistola 64, et De Spiritu sancto cap. 30. In Historia Eusebii lib. cap. Quæ sic imitatus est Ambrosius ad Luce 111, 27: • Fertur enim ab his, qui sive argumentati, sive simpliciter docentes, et (f. at) vere astruentes tradiderunt nobis.» ldem est argumentati, › ac ‹ ad ostendendam generis sui nobililaten, novae interpretationis. Rufiuo, e studio tanti seminis demonstrandi. Apud DamascEBUM orat. 2 Pro imaginibus, initio

IGNATH AD MARIAM PROSELYTAM,“ AD MARIAM, NEAPOLIM QUÆ EST AD ZARBUM, IGNATIUS. Ignatius, qui et Theophorus, misericordiam conseculæ per gratiam Dei Patris altissimi et Domini Jesu Christi pro nobis mortui, fidelissimæ, dignæ Deo, Christiferæ filiæ Mariæ, plurimam in Deo salutem. I. Litteris quidem melior est aspectus, in quantum cum sit pars una chori sensuum, non solumı amicitia testificationem impartiendo, eum qui accipit honorat, sed etiam per ea quæ vicissim suscipit, ditescit desiderio rerum præstantiorum. Verum secundus, quod dici solet, portus est, epistolarun scribendarum ratio; quam velut commodam stationem a fide tua eminus accepimus; ut qui per litteras conspexerimus eam quæ in te est honestatem. Bonorum namque animæ, o feminarum sapientisχάριτι. 8 al. ss al. al. al. De hac epistola, inquit Baronius (ad annum 93, § 8), e dubitarem, an uno eodemque tempore, cum ad leones Romam sub Trajano ducendus esset Ignatius, una cum reliquis tunc ad diversas Ecclesias datis (cum ejusdem esse plane videatur argumenti), scripta hæc ſverit, nisi manifeste appareret ex verbis ipsius, hanc scriptam esse simulatque Clemens est creatus Romanus episcopus; illas vero certo constaret datas esse Trajani tempore, cum jam Clemens ex hac vita migrasset. Auget auten dubitationem, quod non tantum exsilia, militares custodias et vincula sua hic (ut in cæteris epistolis) commemoret; sed etiam idem hoc argumentum iislem ipsis verbis explicet. Illa enim εx Ignatianic illis, in Epistola ad Romanos, plane sunt expressa etc., Et tamen oblitus, qui ista transcripsit, quo tempore persecutionem eam sustinebat Ignatius, Clementem in vivis esse desiisse, Anacleto tune illum Successisse comminiscitur. Sed de tota hac epistola Nicolai Vedelii Admonitionem (utcunque a Jesuita Halloixio tam contumeliose exceptami) hic apponere neutiquam pigebit. Stylus quam maxime affectatus est, ad mundum et aurium delicias, quantum fieri ab auctore potuit, compositus. Exordium, quæso, quam id scitulum est! ibi enim philosophatur, seu potius ineptit, de comparatione conversationis quæ inter amicos coram est, quæ per litteras inter illos intercedit. Præstare quidem visum (quem vocat partem chori sensuum) epistolis, ob duplicem usum quem habet; ged tamen remedium absentiæ esse litterarum conmercium, eas esse velut alterum portum, quod proverbia dicant, et eas tanquam bonam stationem navium excepisse. Sic etiam de virtutis excellentia non loquitur more Christiano, sed philosophico. Ducet animos bonorum virorum esse similes fonabus limpidissimis, qui etiam eos qui non sitiunt, ad haustum pelliciunt pulchritudine sua; idem de Maria illa fieri: allici enim illius virtutibus quosvia, ut compotes fieri studeant divinorum fluento rum, quæ in animo illius scaturiunt. Vocat etiam Mariam quod poetæ, non auten apostolico viro competit, qui scit solum Deum esse Dicit Mariam sibi commendasse duos viros. Ubi mirum, eos potius a muliere Christiana quam a viris Christianis, aut ab episcopo, aut ab Ecclesia commendatos fuisse. Addit sibi placuisse vebementer, quod Maria in litteris suis diligenter citarit loca Scripturae; et se postquam ea legisset, nullo modo de ea re dubitasse. Quam id frivolum est! Frivolum etiam est et affectatum, quod ubi loquitur de papa Cleto addit: ‹ Cui nunc successit beatissimus Clemens.. Sic et alia quædam. Phrasis affectata et alienissima a stylo Ignatii per se apparet; ut non opus sit id ostendere. Si autem quidam loquendi modi sunt in ea epistola, quae in genuinis Ignatii reperiuntur: ii studiose et callide inferti sunt a stellione, ut Ignatii esse genuina epistola videatur.» USSER. Codex Mediceus: (vel potius) de quo videnda nota 54 in præcedentem epistolan. ID. Codex Mediceus ut et noster interpres Habenti propitiationem in gratia Dei. > Vetus vero vulgatus: Misericordiam consecutus et gratiam Dei; ad ipsum Ignatium referens, non ad Mariam. ID. Noster interpres Christumn ferenti fliæ.. Vet. vulgat.: «Christifera filiz, Sic enim habent mss. non ut editi, Christicolæ, quanquam filiæ nomen a codice Baliolensi et Petaviano absit. ID. S. Chrysostomus epistola 27, ad Domnum episcopum: Ka! Busilio epist. dicitur. Cor. Medic. Noster interpr. 4 per ipsas videntes; ut aut referatur. Morelius vero,

AD EPISTOLAS S. IGNATH GENUINAS APPENDIX. sima, similes sunt purissimis fontibus. Hi euim ipsos transeuntes, etiamsi non sitiant, pulchritudine ad potum hauriendum pertrahunt. Et tua prudentia invitat jubetque, ut divinorum laticum in anima tua scaturientium participes fiamus. II. Ego vero, o beata, non tam meus, quam aliorum nunc factus, multorum adversariorum arbítrio exagitor: partim exsiliis, partim custodiis, partim vinculis. At nihil eorum curo. Verum ilorum injuriis magis discipulus fio, ut Jesum Christum nanciscar. Utinam fruar suppliciis mihi paratis: quandoquidem non sunt condignæ passiones hujus temporis, ad ſu̟turam gloriam quæ revelabitur in nobis 36. III. Quæ vero a te per epistolam jussa sunt, libenter perfeci; nihil ambigens de iis, quæ tu bene habere probaveris. Novi te divino judicio testimonium viris perhibuisse, et non favore carnali. Admodum vero me' delectaverunt et crebræ tuæ locorum Scripturæ commemorationes; 'quas ubi legisseur, ne cogitatione quidem tenus de re dubitavi. Neque enim ea mihi oculis percurrenda putavi, quorum certissimam a te haberem demonstrationem, Utinam animæ tuæ vice sim ego; quia Jesum Filium Dei viventis anías. Quare et ipse tibi dicit Ego me amantes diligo; et quærentes me, invenient facem IV. Mili autem in mentem venit, ut dicam ve rum fuisse sermonem, quem de te audivi, cum adhuç Romæ apud beatum papam Linum esses; cui al. al. Rom. vult, al. (contra Graecorum exemplarium fidem) legendum censet; ut ad referatur; quomodo et vetus vulgatus interpres reddidit: • conspicientes in eo illud quod iu te (has enim duas voculas ex mss. restituimus) est bonum.» USSER. Nisi veteris interpretis auctoritate moverer, qui «visione vertit, equidem dieta lubentius verterem, inquit Jacobus Billius, Observat. sacr. libri ut cap. ult. Noster vero interpres • ipsa specie, rectius reddidit, quam vulgatus, e visione sua, vel sui, a ut alii legunt libri. Pro autem, Morelium legendum censuisse, ut hic subintelligatur, male a Mæstræo est adnotatum. In Morelio enim nihil tale invenio. Id. Rectius codex Mediceus consentiente etiam utroque vetere Latino interprete. In. Vet. vulgat. liquoribus.» Nostr interpres, aquis. Ex Græco vero Mediceo Vassius, edidit. ID, In quibusdam veteris vulgat Latin versionis editionibus habetur hic, optavi;› in aliis, e potavi:» pro, c o beata.» ID, Ita etiam vertit uterque interpres tum noster, tum vulgatus; licet in editis publicanorum, inepte legatur pro e plurimorun.» Ex cadice Mediceo, Vossius edidit. Ib. Noster interp. t a nullo horum avertor. Vet. vulgat. milit lorum declino, ut mss., vel, ut editi, e recuso.» IBID. Legebant CL. Vet. vulgat. Lucror enim, ut rass., vel «ego,, ut habent editi. Vide not. in IV. w al. al. Prov. vΙ, tii Epist. ad Romanos. ID. est hic adden dum ex Mediceo Græco codice, utroque vetere Latino interprete, ipsoque Apostoli textu, Rom. vi, legitur in codice Augustano, Nydprucciano, in Mediceo. Nos, ex Mastræi editione, retinuimus. ID. id est locoru Scripturæ:» ut recte interpretatus est Morelius; nam simpliciter (ut in Adversaris suis no tavit hic Casaubonus) sacre paginæ libri. Sic que iu nupera versione Nicrni concilii male vertitur, et in canone 19 concilii in Trullo, est tractatio alicujus sacra Scripturæ; et in concilii Chalcedonensis actione v (et apud Evagrium, lib. 11, Hist. eccles. cap. 4), indeque in Justiniani imp. lege 7 c. De summa Trinit et fide catholica, sunt testimonia ex sacris Scripturis petita. Io. Ita cum mss. Morelii legit editio; ubi Plantinianæ editiones, eodem sensu, habent. Iu. Cod. Μedic. Vid. Prolegomen. cap. 5 in Ignatii Epist. ed Ephesios. ID. In Græcis Bibliis, Proverb. 17, legimus; licet Romana editio neutrue substantivum ibi agnoscal. Ib. Ita, et hic et in Epistola ad Trallianos, codex Nydpruccianus. Sic et illic As gustanus, sed hic Vetus vulgatus La tinus, utrobique habet • Anacletum; e licet

EPISTOLÆ SUPPOSITITIÆ. IGNATII AD MARIAM PROSELYTAM. nunc successit beatissimus Clemens Petri et Pauli V. * 1. Const. ap. v. 46. es al. t al. al. t al. 19 al. Gol. 50 al. Petavianus hic ‹ Anemeletum › legat. Noster interpres Cletum hic habet; quomodo et legendum contendit Baronius, ad an. 6º), § 38, et an. 93, § 1, 7. Turrianus vero (Pro epistolis pontificum, lib. 11, cap. 10), Linum hic reponendum esse existimat, Bive hic error, inquit, ex exemplari Græco epistolarum Ignatii paruni emendato fluxerit, sive Eusebium et Irenæum sequens ita Morelius corrigendum esse putaverit: neutrum enim affirmo. Hoc solum admonere volui, in exemplari vetustissimo et emendatissimo bibliothecæ Medicea Florentinæ non 'Avaxλýty, sed Avo esse, quæ lectio (id quod magnam fidem facere debet) cum Clemente convenit, qui in libro vit De constitutionib. apost. sic ait in extremo capite in persona Petri: Post mortem vero Lini Clemens est a me Petro secundus ordinatus. Verum de Morelii correctione frustra suspicionem ille movet: cum monuerit in notis ipse Morelius, codicem Pacei habuisse 'Avayλtw, ¡llum videlicet Augustana bibliothecæ veterein_ms. ex quo primam harum epistolarum editionem Græcam adornavit Valentinus Paceus. Unius vero Irenæi (ut de Eusebio nihil dicam) tanta hic est auctoritas, ut jure merito et Pseud-Ignatio præferri debeat (si Florentini codicis lectionem, ut ipsius germanam, admittamus), et Pseudo-Clementi, ita ræsertim sententiam suam, Petri nomine, proporenti Episcopus Ecclesiæ Romanorum Linus quidem Claudiæ filius a Paulo primus, post mortem vero Lini Clemens me Petro secundus ordinatus est., Haud facile enim concesserint Romanenses, prinum se episcopum a Paulo accepisse: et ut Clenentem ipsum a Petro, morte jam imminente, orlinatum fuisse fortasse non negaverint; ita ante llud tempus, Petro non modo vivente, sel etiam Ecumenicum pontificatum (ut illi volunt) admini ¡rante, episcopatum Romanuin obtinuisse(quod et in 1. VI, Constitut. c. 8, et bic 1. VII, c. 47, Clemens iste puuit) ægre admodum, opinor, admiserint. Usser. auditor. Et nunc adjecisti his centuplum; atque insuper adjicias, o tu. Vehementer cupivi venire ad vos, ut una vobiscum conquiescerem: verum non est in homine via ejus “. Impedit enim meum propositum militaris custodia, quæ non permittit ultra progredi. Sed nec in statu rerum, in quo versor, facere aut admittere quidquam possum. Quare secundum solatium inter amicos litteras esse ratus, saluto sacram tuam animam, obsecrans ut ad vigorem tuum incrementa adjicias. Præsens namque labor, modicus; merces autem que exspectatur, magna est. V. Fugite eos qui negant Christi passionem, ac ejus nativitatem in carne: multi autem jam sunt hoc morbo laborantes. De cæteris vero te admonere stultum esset; quæ et omnis operis et sermonis boni perfectionem consecuta es, aliosque in Christo exhortari potes. Saluta omnes tui similes, satagentes suæ in Christo salutis. Salutant te presbyteri et diaconi; et ante omnes sacer Heron. Salutat te Cassianus hospes meus, et soror inea atque uxor ejus, et charissimi eorum liberi. Incolumem te corporali et spiritali salute, Dominus sanctificet in Jer. x, al. t al. al. Ita codex Græcus Mel diceus, et Nydpruccianus, cum utroque vetere Latino interprete: non Exatovandovslws, ut in Augustano. Confer. Matth. xi, 23. et xix, 29. ld. Пpócɛç. Mediceus: лpooteins, rectius. ID.' uvrn. Vet. vulgat. ‹ tu ipsa, › ut ex mss. reposuimus; non teipsam ›, ut in hactenus editis. Anglican. o dilecta,non male, quanquam Græcis eliam idem quod, eia tu, hoc valeat. ID. Paulum imitatur, in Rom. Id. Mediceus ouvavaraúsaabat, quod et noster secutus est interpres. ID. Ita et noster interpres; ex Jerem. x, 23; sed vetus vulgatus non mihi fuit opportunum. › ID. legit codex Mediceus Græcus, et uterque vetus interpres Latinus, Пor. Codex Mediceus et Augustanus, tóvY legit; Nydpruccianus, move. Cui favet et quod proxime sequitur: ID. Codex Mediceus: peúYETE, pluraliter; quo modo etiam legitur non solum in nostro interprete, sed etiam in Magdalenensi vulgatæ interpretationis exemplari. Ip. Pro Got, codex Mediceus habet cov. Tota vero hæc_periodus in editione vulgata Latina desideratur. ID. Elpur. Ex Mediceo. codice rectius edidit Vossius, "Hpwv, pro quo in nostro interprete legitur Eron; in Vet. vulgat. Hyron vele Hiron, Sic enim habent mss., non Hyeron, › ut primi; multoque minus, • Hieronymus, ut posteriores editores (prius illud nomen abbreviatum rati) exhibuerunt. Non alius autem intelligendus quam ‹ Horon › diaconus, ipsius Ignatii in episcopatu Antiocheno postea successor. Ip. Ex Græcis mu

AD EPISTOLAS S. IGNΑΤΙ GENUINAS APPENDIX. perpetuum: ac videam te in Christo patientem co iona. AD TARSENSES IGNATIUS. Ignatius, qui et Theophorus, salvatæ per Christum Ecclesia, dignæ laude, memoria et amore, quæ Tarsi est, misericordia et pax a Deo Patre, et Domino Jesu Christo, multiplicetur semper. 1. Syria Romam. usque cum bestiis depugno; non quod a brutis feris devorer: hæ namque, ut nestis, Deo volente, pepercerunt Danieli; sed a al. ss al. plenda est nostri interpretis versio; alias hiulca; dilectissima ipsorum [soboles]. Filiorum etiam Cassiani mentio fit in Epistola ad Heronem (pag. USSER. Ιn Meliceo codice legitur ut et in Latino nostro interprete: 4 Valenten, carnalem et spiritualem sanitatem. Vet. vulgat. ‹ Tucolumem te, carnali et spirituali salute.» ID. Col. Mediceus Uterque Latinus interpres, c sanctificet semper.» Jp. Mediceus: ID. Epistolae hujus prima illa verba («Syria Roman usque cum bestiis depugno) ex Ignatii Epistola ad Romanos desumpta sunt; quæ deinde sequitur appellatio (i. e. c ferarum humanam formam præ se ferentium) ex Epistola ad Smyrnaos. Tum illis, ex oratione Pauli ad Ephesios (Act. xx, 24) huc translatis; ad Ignatii Epistolam ad Romanos denuo redit hic artifex, et quæ ibi habentur plane flammea «Ignis, crux, ferarum concursus, ossium discerptiones, membrorum concisiones, totius corporis solutio, et diaboli tormenta in me veniant; tantummodo ut Jesum Christum nanciscar], satis languide hic expressit. tow. Paratum me offero igni, feris, gladio, cruci; tantummodo ut Christum videam. Atque ex hisce centonibus consarcinatum est hoc exordium. In epistolæ progressu, veritas mortis Christi hoc argumento confirmatur Quæ enim vinculorum utilitas, Christo non mortuo? quæ utilitas tolerantiæ? quæ utilitas flagrorum? quo modo disputavit et Ignatius in Epistola ad Trallianos Cujus rei gratia ego vinctus sum, et oplo uit feris objiciar? Frustra morior itaque?, Tum abso Inta hæreticorum refutatione, et præmisso illo voto, quod (ex Pauli Epistola ad Philemonem desumptum) apud Ignatium toties occurrit al. al. 8. Dan. «Fruar vobis in Domino,» ad præcepta er clesiastica et moralia descendit: que in aliis epistolis totidem verbis legi ait Vedelius; exceptis aliquot quæ a stellione conficta sunt. Ubi præceptum de episcopi, presbyterorum, diaconorum et populi subordinatione, hoc claudi epiphonemate animadverte ut in Epistola ed Polycarpum enim promiscue in hisce Ignatianis passim usurpatur; ut in Prolegomen. cap. 5 videre licet) et reliqua omnia communi hoc epilogo: Taua oux «Hæc non impero, quasi sim aliqend. tametsi vinctus sum; verum ut frater commonefacio; › juxta illud alterius Epistolæ ad Ephesies Non præcipio vobis, quasi sim aliquid: quamvis enim vinctus sum propter nomen ejus, necdum tamen perfectus sum in Christo Jesn. Postremum locuni salutationes oecupant: quarum princeps ista Salutant vos ecclesiæ Philippe sium, unde et scribo vobis. An quia Paulus Philippensium episcopos appellavit pluraliter (Philipp. 1, 1), Philippensium quoque ecclesias plurali numero auctor hic commemorandas putaverit; an quod aliæ Philippis, ut metropoli, subjectæ fuerint ecclesiæ, quærant alii. Modus certe loquendi noves est, nec alibi facile obvius. USER. Colex Mediceus, ID. Noster interpres, recte multiplicetur semper. At vetus vulgatus, quasi legisset in prima persona, ab hoc incipit ipsum corpus epistolz, transfert: ‹ Satiatus sum in omnibus,› quod Jacobus Faber interpretatur: ‹ Saturatus sum, repletus sum malis et crudelitatibus eorum qui me ducunt, per omnia;» indeque «fervidam marlyris pietatem, colligit. In ms. tanen Baliolensi, sanatus; s in Micropresbylico, et edit. Colon. ann. 1557, sauciatus,. legitur. In elit. Colon. ann. 1536, «Sauciatus: in textu, e satiatus s in margine ponitur. ID. Comestus,» vertit uterque vetus interpres: licet in vulgato Jacobus Faber substituerit e voratus.» ID.

AD TARSENSES. feris humanam gerentibus formam;. in quibus in58 al. Ad Smyrn. Habac. Gal. mi, al. es mitis illa fera latitans, me quotidie pungit et vulneral 59: sed nihil horum malorum vereor; nec facio animam meam pretiosiorem quam me ", ut eam plus amem quam Dominum. Quare paratus sum ad ignem, ad bestias, ad gladium, ad crucem, dummodo Christum videam, Salvatorem et Deum meum, qui propter me mortuus est. Obsecro itaque vos ego vinclus Christi, qui terra marique exagitur; state in fide; este in ea firmi, quia justus ex fide vivit; estote immobiles, quia Dominus inhabitare facit unius moris in domo 68. II. Novi quod quidam ministrorum Satanæ voluerint vos turbare; quorum alii asseverant, Je sum opinione tantum natum esse, opinione crucidixum et mortuum; alii vero, eum non esse Filium Creatoris nonnulli vero, ipsum esse super omnia Deum; alii merum hominem esse; alii autem, qual hæc caro non resurgit, et quod voluptuaria vita vivenda sit, atque amplectenda; hanc enim esse finem bonorum, iis qui paulo post interituri sint ". Tot malorum examen petulanter irrupit. At vos neque ad horam cessistis subjectione erga illos. Pauli enim estis cives et discipuli; qui ab Hierosolynis per circuitum usque ad Illyricum evangelicam explevit prædicationem '', et stigmata Christi in carne sua circumtulit 7. III. Cujus memores, prorsus cognoscitis quod Jesus Dominus vere natus est ex Maria, factus de 60 Acl. XX, 24. 61 al. Psal. Lxvi, 7. 60 al. 6ª I Cor. xvi, 15. al. al. al. al. Const. ap. vi, Gal. Act. 1x, xxi et xxii; Rom. sv, 19. * Gal. vi, 17. al. Medic., USSER. «Quid enim interest (ait in Offic. 1. Cicero) utrum ex homine se convertat quis in belluam, an in figura bominis immanitatem gerat bellur?» De etiam in 11 Clementinarum Constitutionum lib., cap. 21, facta reperitur mentio. Vid. not. in Epist. ad Smyrn. Ib. Col. Mediceus: et noster interpres: «latitans pungit. s Io. Ex Act. xx. 24. Noster interpres: • Sed de mullo sermonem facio duorum.» Velus vulgatus: Sedl nulli iniquorum istorum facio sermonem, e lerge a scriptoris mente. ib. edidit Mastræus quo modo et codex Mediceus legit, et noster vertit interpres. ID. Anglican. • Jesum Christum sciens. ) ID. Cod. Nydpruce. IBID. Ιn. Coil. Mediceus ut et noster interpres: opinione crucifixus est, et opinione mortuus est.» Ib. Vid. Prolegomen. cap. 12. In. Cod. Nydpraec. et vetus vulgatus interpres: quia caro ejus Christi sc.) non resurrexit.. Sed ex sequentibus constat, damnari hic eos, qui resurrectionem absolute negabant. ID. pro Vet. vulgat. • fruibilem,» Jacobus Faber substituit, «terminabilem.» quo Cod. Mediceus Cod. Nydpruce. et Florentin. Αnglican. c Tantorum malorum multitudo eos inebriavit.» Vet. vulgat. • Qui quidem illis multorum, agger cumulatus est, pro quo Jacobus Faber edidit: Quibus quidem multorum malorum ager cumulatus est. Morelius Tot malorum examen petulantibus irrupit.» Brunnerus: «Tantumne gregem malorum tan: petulanter irrupisse!» Vairlenius Tantorum malorum agmen impudenter se ingessit. Maestræus" «Taulorum malorum agmen se petulanter ingessit. Siquidem verbum (inquit) quo auctor utitur, e lascivire, bacchari et protervia, qualis est comessantium, uti, Budæo teste, significat. ID. Ex Galat. I, 5. Ita et myster interpres:: Ne que ad horam veniatis sub subjectionem ipsorum, › abi vetus vulgatus habet: • Sed vos non intendatis eorum (hoc enim solum in Baliolensi et Magdalenensi ms. reperio), vel, mendaciis eorum, ▸ ut alii habent codices. Ib. Tarsensem, enim fuisse Paulum, ex Act. ix, 11, 21, 36, el xxII, 5, notum est. Vid. Epiphan. Advers. Ebionaos, lares. 30. ID. Ita Cod. Nydpruce., Florentin., Me diceus et noster interpres. Augustan.

maliere: ac revera crucifxus est. Mihi enim, in quit, abuit gloriari, nisi in cruce Domini Jesu 1. Et vere passus est, et mortuus est, ac resurrexit. Si passibilis enim, inquit, Christus, si primus ex morfuorum resurrectione ". Et: Quod mortuus est, peccato mortuus est semel; quod autem vivit, vivit Deo '*. Quæ namque vinculorum utilitas, Christo non mortuo? quæ utilitas tolerantiæ? quæ utilitas flagrorum? Cur tandem, Petrus quidem crucifixus est; Paulus vero et Jacobus gladio truncati "? Joannes autem in Patmo relegatus est "; Stephanus autem lapidibus interemptus fuit a Judaeis, qui Dominum trucidarunt? Verum nihil horum temere factum s. Revera enim ab impiis crucifixus est Dominus. IV. Et quod hic ipse qui ex muliere natus est, Filius est Dei et qui crucifixus est, primogenitus est omnis creatura, ac Deus Verbum: et ipse fecit omnia. Dicit enim Apostolus: Unus Deus Pater, ex quo omnia; unus Dominus Jesus Christus, per quem omnia ". Et iterum: Unus enim Deus, et unus mediator Dei et hominum, homo Jesus Christus 65 et in ipso condita sunt universa in cœlo et in terra, visibilia et invisibilia: et ipse est ante omnes, et omnia in ipso constant **. V. Et quod ipse non est super omnia Deus et Pater, sed Filius ipsius, dicit: Ascendo ad Patrem meum et Patrem vestrum; Deum meum et Deum vestrum s. Item: Cum subjecta fuerint illi omnia, tunc et ipse subjectus erit ei, qui subjecit ei omnia; ut sit Deus omnia in omnibus ". Ergo alter est qui subjecit, et qui est omnia in omnibus; et alter cui subjecta sunt, qui etiam cum omnibus subjicitur. et VI. Sed neque homo merus est, is per quem, in quo facta sunt omnia. Omnia enim per ipsum facta sunt vs. Quando faciebat calum, aderam illi; et Gal. 14.” Act. xxvi, 23. 65 al. 63 1. Const. ap. viii, 46. al. al. Rom. vi, 10. 1 Cor. vii, 6. * ] Cor. xv, 28. Imitatio est loci Epistola ed Trallianos. USSER. Vid. Prolegomen. c. ID. Anglican.: Sed nihil horum vaue. Vet. vulgat.:r Sed nec in loc quidem est victoria, ac si legisset Anglican. sic natus.» legens, pro Ib. Post hæc ex Mediceo codice addendum est: Noster quoque interpres habet hic: «Εt rursus, o vetus vulgatus: c Et ite rum.» ID. Additur in vetere vulgato interprete, ex Coloss. 1, 15: • Qui est imago Dei invisibilis, primogenitus universæ creature.» ID. In Anglicano interprete xal, in Græco Mediceo et Latino vetere vulgato omittitur. Vid. Prolego men. cap. 12. 10. Me * al. 80 Act. XII, 2. 81 Apoc. 1, 9. 85 1 Tim. 11.5. 86 Col. 1, 16, 17. " Joan. xx, 17. " al.. "Joan. 1, 3. diceus: ubi va superfluum est: 6 Yiós vero, ab utroque vetere La-, timo interprete æque abest. In. lla Cod. Nydpruce. et Mediceus: non & xal, ut in Augustano perperam legitur. Anglican.:: qui et cum omnibus subjicitur. Vet. vulgat.: qui et post hæc ominia subjectus erit illi qui ei subdidit omnia. › 'U, in Augustano codice omissus, in Mediceo, Florentino et Nydprucciano recte legitur. ib. Præmittitur huic testimonio in editione vulgata Latina: sicut (ita enim habet Baliolensis ms.) et in libro Sapientiæ ipse de seipso refert, dicens.. Ubi nota, locum ex viii Proverbiorum capite productum, in libro Sapientiæ repertum hic dici uti etiam apud Athanasium, in decretis synodi Nicaena. Sic et in Constitutionib. apostolicis, lib. 1, cap. 7 (al. 8), loquitur pseudo-Clemens: Discamus, in Sapientia quid dicat sanctus sermo.» in ipso Missali Romano (mens. Jul.) exstat;‹ Le

AD TARSENSES. ibi eram penes illum componens; et adyaudebat mihi quotidie vs. Quomodo autem merus homo audivit Sede a dextris meis "? Quo modo vero dicebat Autequam Abraham feret, ego sum "? Et: Clarifica me claritate tua, quam habui priusquam mundus esset? Qualis autem homo diceret: Descendi de cœlo, non ut faciam voluntatem meam, sed voluntatem ejus qui misit me? De quo porro homine dici potuit: Erat lux vera, quæ illuminat omnem humi nem venientem in hunc mundum: in mundo erat, et mundus per ipsum factus est, et mundus eum non cognovit: in propria venit, et sui cum non receperunt *? Quo modo igitur hic, merus homo, ac ex Maria exsistentiæ habet exordium; et non potius Deus Verbum, et unigenitus Filius? In principio enim erat Verbum, et Verbum erat apud Deum, et VII. Deus erat Verbum *. Et alibi: Dominus creavit me initium viarum suarum, in opera sua; ante sæculum fundavit me; et ante omnes colles general me. VII. Quod autem et resurgunt corpora nostra, dicit: Amen dico vobis, quia venit hora in qua om…. nes qui in monumentis sunt, audient vocem Filii Dei; et qui audierint, vivent *. Et Apostolus: Oportet enim corruptibile hoc induere incorruptionem, et mortale hoc induere immortalitatem". Quodque oportet temperate ac juste vivere, rursum dicit: Nolite errure: neque adulteri, neque molles, neque masculorum concubitores, neque fornicarii, neque maledici, neque ebriosi, neque fures, possunt regnum Dei possidere". Et: Si mortui non resurgunt, neque Christus resurrexit; vana est igitur prædicatio nostra; vana autem et fides vestra. Adhuc estis in peccatis vestris. Ergo et qui dormierunt in Christo, perierunt. Si in * Prov. viii, 27, 50. • Psal. cix,1. w al. " deest in al. • Joan. vni, 58. • al. "Joan, xvii, 5. i al. • Joan. vi, 38. • Joan. 1, 9. * Joan. 1, 1. Prov. viii, 22, 23, 25. • Joall. Cor. xv, al. al. al. clio libri Sapientiæ, cap. xxxi: Mulierem fortem quis inveniet? ut Guilielmum Eysengreineum ratio fugerit: qui in centenario 1 contra Magdebur genses (part. vi, distinct. 6), Ignatium affirmat citare multoties Sapientiæ librum; cum tamen ille liber in Judæorum canone non habeatur. Atqui boc tantum in loco Sapientiæ librum nominatum invenimus; eumque non alium, quam qui in ipso Judzorum habetur canone. USSER. Componens:» ut habet uter que vetus interpres, licet in vulgato, libri editi addant cuncta, et ms. Baliolensis c omnino.. Sed quia neque in mss. Magdalenensi et Petaviano, ueque in Græco, neque in textu ipso originali, Proν. vill, 30, habebatur, additamentum illud omisi. Ib. Codex Mediceus Terlus originalis, Joann. Νoster Ignatii interpres: «Clarifica me, Pater, in Cantabrigiensi exemplari additr] claritate quam habui, antequam mundus esset, a te.» Vulgatus vero: e Gloria illa glorifica me (Pater, hic etiam in ms. Pelaviano adjicitur), quam habui apud te prius quam mundus fieret. › Cod. Μediceus hic habet, pro nostro vero interprete 13 1 Cor. hic repetitur: «Qualis autem homo nudns, (vel, e si nudus,, ut est in Cantabrig. ms., dice ret. ID. In editione vulgata Latina additur ex eodem capite 1 Evangelii secundum Joannem Omnia per ipsum facta sunt, et sine ipso factum est nihil.. Et paulo post: «Vidimus gloriam ejus, gloriam tanquam Unigeniti a Patre, plenum gratia et veritate;, et iterum: «Unigenitus qui est in sinu Patris, ipse enarravit.» IB. Vet. vulgatus: • Qui et per Salomonem refert, dicens.» ID. Non recte omnissum in Mediceo codice. ID. Vet. vulgat. Quod eliam Apostolus confirmat, dicens.» ID. Col. Mediceus Noster interpres:. Et quoniam (vel quia) oportet temperate vivere et juste Deo; rursus. > Vetus vulgat.: < Et quia oportet caste ac juste vivere, seru dum quod (sic enim habet Magdalenensis et Pe.avianus ms.) iterum dicit. ID. Cod. Nydpruccianus Cod. Mediceus: ID. Ibid. ID.

hac vita iantum sperantes sumus in Christo, mise. rabiliores sumus omnibus hominibus. Si mortui non resurgunt, manducemus et bibamus; cras enim mo riemur Hoc vero modo affecti, quid differemus ab asinis et canibus, qui futurorum nulla cura ha bita, de edendo solum sunt solliciti, in appetentiam quoque eorum quæ sequuntur ingluviem, devenien tes? Nescii enim sunt intrinsecus moventis intel lectus. VIII. Fruar vobis in Domino. Sobrie vivite: singuli abjicite omnem malitiam, ferinam excandescentiam, detractionem, calumniam, turpiloquium, scurrilitatem, susurros, fastum, ebrietatem, libidinem, avaritiam, inanem gloriam, invidiam,.et quidquid his consonum. Induite vero Dominum nostrum Jesum Christum; et carnis curam ne feceritis in desideriis s. Presbyteri, subjecti estote episcopo; diaconi, presbyteris; populus, presbyteris et diaconis. Pro animabus eorum qui hunc pulchrum ordinem servant, ego sim; et Dominus sit cum ipsis perpetuo. IX. Viri, diligite uxores vestras; mulieres, vestros conjuges. Liberi, parentes veneremini: parentes, educate liberos in disciplina et correptione Domini ª¹. Eas quæ in virginitate degunt, honorate velut Christo sacralas: viduas in pudicitia permanentes, ut altare Dei. Servi, cum timore dominis mipistrate: domini, cum moleratione servis impe rale. Nemo inter vos otiosus sit: mater enim VIII. is al. Cor. xv, al. al. ms. inseritur al. Rom. al. al. et 91 Ephes. vi, 4. 18 Const. ap. 11, 4. *"*\. Epist. Polyc. c. 4; Const. ap. 11, 26 et 111, 6, 14. egestatis inertia. Hæc non impero, quasi sim aliquid, tametsi vinctus sum; verum ut frater commonefacio". Sit Dominus vobiscum. X. Utinam consequar orationum vestrarum fruΗ «adhuc estis in peccatis vestris, recte additum hic legitur tum in Græco Mediceo, tum in utroque vetere Latino interprete, ex I Corinth. xv, 17. USSER. Cod. Μedic. et noster interpres: in ap petitum euntes.» ID. Pro rectius habet Mediceus codex, quo modo noster reddidit interpres Inscii enim sunt moventis intus intelJectus, › ubi vet. vulgat. ‹ Inscii sunt quid interius moveatur. › Id. Ita Cod. Nydpruce. et uterque vetus interpres: nisi quod mis. Magdale nensis legat vestrum; ut Græcus Augustanus et Mediceus, ID. Anglican. «Episcopo et presbyteris. ID. Id. diaconis, mentione presbyterorum prætermissa. Iv. Florentin. Vet. vulgat. c indesinenter, et «Commendo:. Sic enim habent libri mss. rui editi: c indeficienter,» et c}mando., ID. ms. Vet. vulgal. et vos, mulieres, diligite compares vestros, › qu in libris editis hactenus desiderata sunt. ID. Ita Cod. Nydpruce, ubi Mediceus Florentinus et Augustan perperam, Velus vulgaus, recte: 4 emorate parentes.» Anglican. e parentes przehonorate.» Ip. Eusebius De laudibus Constantini, cap. p. Chrysostomus de Domnina Quanto autem magis blasphemabile est, si que sacerdotes pudicitiæ dicimini, impudicarum ritu procedatis cultæ et expictæ? Tertull. De cultu feminarum, 12. Proprie tamen sacerdotium ad mulieres non pertinet, ut diximus alibi. Vide Eurch. Demonstr. evang. 111, 6. Cor. Vid. not. in Polycarpi Epist. ad Philippens. UssER. Ita in ps do-Clementinis Constitutionib. lib. ii, cap. 4 «Mater famis est iner tia., ID. Vet. Latin. «commemore (ut habet Magdalenensis codex) vel (ut alii) e com moneo. > ID.

AD ANTIOCHENOS. ctum. Orate, ut Jesum adipiscar. Comment vobis Antiochenam Ecclesiam. Salutant vos Ecclesia Philippensium; unde et scribo vobis. Salutat vos Philo diaconus vester, cui et ego gratias ago, studiose mihi in omnibus ministranti. Salutal vos Agathopus diaconus, Syrus, qui me sequitur in Christo. Salutate invicem in osculo sancto s Saluto universos et universas, qui sunt in Christo. Valete corpore, et anima, et spiritu uno: ac mei ne sitis immemores. Dominus vobiscum sit Act. x1, al. si ] Petr. v, Electæ,» in vetere vulgato interprete additur, vel, «dilectæ,, ut in Magdalenensi ms. legitur. UsSER. Desideratur hoc nomen in Grae co Mediceo, et vetere Latino nostro interprete. In inscriptionibus vero illud sæpius occurrere, notat Vossius, et apud Clementem Alexandrinum, in libro 11 Stromatum; ubi Valentini hæretici citatur epistola sive ad hunc ipsum, sive ad posteriorem ejusdem nominis alium. Huic autem nostro, Reo Agathopodi» nomen fuisse idem existimat. Et quidem in Epistola ad Philadelphenos, um codex Graecus Mediceus tum Latinus noster interpres cum Reo Agathopode,» legit. Sed præterquam quod eo in loco vulKali libri (vel ut est in ms. Florentino et Augustano,) uobis exhibeant; in Epistola ad Smyrnæos, et nostri interpretis et ipsius libri Medicei lectio (ut quidem a Vossio, in pagina editionis suæ 7, est expressa) Rcum habet et Agathopum, de quo videnda nota nostra in illam ad Philadelphenos Epistolam. ID. Ex hac epistola laudantur in Eclogarum Damasceni Claromontano ms. duæ sententiæ: quas, licet generatim Ignatio tribuantur in Damasceno excusa 1 Parallel., 27, et Antonianæ Melissæ lib. 1, serm. 14, frustra tamen nunc per elitiones Ignal:anas quæreres. Cor. In prima epistolæ parte congeruntur ex Moyse et prophetis varia de Christo testimonia: ut in ConstituConibus Clementinis, lib. v, cap. 15 et 19. In iisdem Constitutionibus, lib. vi, cap. 28 de uxorum olicio hree leguntur præcepta EJUSDEM AD ANTIOCHENOS. Ignatius, qui et Theophorus, Ecclesia a Deo misericordiam consecuta, electa a Christo, habitanti in Syria, et primum Christi appellationem sortitæ, quæ est Antiochiæ " in Deo Patre, et Domino Jesu Christo, salutem. 1. Levia mihi et portatu facilia vincula Dominus fecit, ubi didicissem vos pacem habere, ac in omni concordia et corporali et spiritali degere. Obsecro itaque vos ego vinctus in Domino, ut digre ambuletis vocatione qua vocati estis "; caventes a mali hæresibus, quæ sese impudenter ingesserunt ad fraudem et exitium illorum qui credunt ei: at Ephes. iv, al. Uxores, subjectæ estote propriis maritis, eosque honorate, ac cum timore et amore eis servite; ut Sara femina sancta honorem habebat Abrahæ, quem ne nomine quidem suo appellare sustinebat, sed dominum vocabat; que in hac epistola brevius ita sunt expressa «Uxores honorent viros suos propriam carnem: nec ex nomine eos appellare audeant, quasi mariti non gauderent, quo gaudent alii, c prenomine dici,, inquit Corus noster, qui addit, leviculum esse, sive sic, sive secus, modo honesto aliquo nomine uxores compellent viros. In salutationibus suis simul conjungit auctor subdiaconos, lectores, cantores ostiarios, laborantes et exorcistas;» quæ omnia olicia (unico laborantium exceplo) et a pseudoClemente in Apostolicis suis Constitutionibus laudata, et Clementis atque Ignatii temporibus posteriora fuisse, in Prolegomenorum cap. 16, indicavimus. USSER. Vel, ut habet Nydpruccianus codex. Anglican. dilect a Christo, & pro. «electæ.» Vulgatus interpres neutrum habet. 10. Ita Eummerides Atticista, in Lexico suo, quod, ex bibliotheca Cæsarea Viennensi a se descriptum, communicavit mihi diffuɛæ politissimæque doctrinæ vir Joannes Pricæus. In. ex Florentino codice i gendum; ut cum pof congruat. De pace vero

tendatis vero apostolica doctrina, et legi ac pro phetis credatis abjiciatis omnem gentilem et Judaicum errorem: et nec multitudinem introducatis deorum; nec prætextu unius Dei, negetis Christum. M. Moyses enim Dei famulus fidelis, dicens Dominus Deus tuus, Dominus unus est "; et unum solumque prædicans Deum; continuo confessus est etiam Dominum nostrum, dicens: Dominus pluit super Sodomam et Gomorrham a Domino ignem et sulphur ". Ac rursus: dixit Deus: Faciamus ho minem ad imaginem nostram, et ad similitudinem: et fecit Deus hominem; ad imaginem Dei fecit illum s Deinde autem: In imagine Dei fecit hominem. Et quod futurus esset homo, inquit: Prophetam bis suscitabit Dominus de fratribus vestris, tan- " quam me ss. III. Prophete autem, dicentes ex persona Dei Ego Deus primus, et ego post hæc, et præter me now est Deus ", de Patre universorum; dicunt quoque dle Dumino nostro Jesu Christo: Filius, inquinol, datus est nobis, cujus imperium super humerum ejus desuper; et vocabitur nomen ejus magni consilii Angelus, admirabilis, consiliarius, Deus, fortis, pou Lens 30; '; de illius vero incarnatione: Ecce Virgo in uero concipiet, et pariet filium; et vocabunt nomen ejus Emmanuel "; item de passione: Tanquam ovis aa occisionem ductus est, et sicut agnus coram iondente se mulus: el eqo quasi agnus innocens ductus ad immolandum “ IV. Tum evangelista, dicentes, unum Patrem solum verum Deum “; etiam quæ Domini nostri s'ınt non prætermiserunt, sed scripserunt: In principis erat Verbum, et Verbum erat apud Deum, et Deus erat Verbum, Hoc erat in principio apud Deum. Onnia per ipsum facta sunt, et sine ipso factum est nihil quod factum est. Et de incarnatione: Verbum, inquit, caro factum est, et habitavit in nobis “; * Deut. vi, 4 cum Marc. xi. 29, 3 Gen. xrs, 24. Gen, v, et 1x, al. ms. add.καὶ Gier. 35 Deut. xv, 45 cum Act. 111, 22 et vii, 37. "Jerean. SLI, 6. & al. 38 Isa. IX, 6. 3 Isa vult, 14; Matth. 1, 23. " Isa. Luit, 7 cum Act. viii, 32. 19. * Joan. xvii, 13.» Joan. 1, 1. Joan. 1, 14. clesiæ Antiochenæ reddita, cujus hic facta mentio, Basilium IV, Contra Eunomium. Agnosciter quoque videnda nota in Εpist. ad Philadelphenos. USGER. Anglican. persua sorum ab ipso. Vet. vulgat. e consentientium eis;» heresibus scil. ib. Vet. vulgat. • Deus unus est, o ut in Marc, xit, 29. Nostri interpretis unum exemplar legit Dominus, alterumn • Deus. > Vet. vulgat, «ad ima ginem et similitudinem nostram.» Anglican. 4 secundum imaginem nostram et secundum similitadinem.» D. Codex Florentinus Isa. xLiv, Eodem modo citatum habes Recognit. 11, 6, et in Exposisione fidei Justino Martyri attributa, necnon apud primum 65 a vero Justino in Cohortatione_ad Græcos. ab Eusebio Præp. evang. 11, 13 et ab Epiphanio hæresi 62, cap. 2, apud quem tamen, cap. ejusdem hær. et hær. 64, cap. 9, nequaquam leges. Cor. Ita Augustan., ubi Nydpreccianus et Florentinus codex habet, et noster interpres ait. Vulgatus vero «rursum prophetæ proclamaverunt (vel clamaverunt, ut est in ms. Petaviano) «dicentes. Users. Abest ab utroque tere Latino interprete. ID. Vet. vulgat. e ad potius perscripserunt, o vel exacte scripserunt,» ut Jacobus Faber edidit. Ib. Abest ab utroque vetere Latino interprete. Iv.

AD ANTIOCHENOS. necnon: Liber generationis Jesu Christi filii Davis, flii Abraham ". Apostoli vero, dicentes quod Deus unus est; iidem dixerunt, quod unus etiam est mediator Dei et hominum 48; nec de incarnatione ac passione ejus erubuerunt. Quid enim inquit? Homo Jesus Christus, qui dedit semetipsum pro mundi vita et salute ". V. Omnis itaque qui annuntiat unum ac solum Deum, ut tollat Christi divinitatem, is est diaboίας ", et hostis omnis justitiæ; et qui confitetur Christum non esse filium ejus qui mundum fecit, sed alterius cujusdam ignoti, præter eum quem lex prædicavit et prophetæ is instrumentum est ipsius diaboli. Pari modo qui incarnationem rejicit, et crucem erubescit, propter quam vinctus V. sum, hic est Antichristus Qui vero Christum VI. cit nudum hominem, maledictus est, juxta prophetam, cum non in Deo confidat, sed in homine, quare et infructuosus est, quasi myrica silvestris **, VI. Hæc scribo vobis, Christi novella oliva, non quod conscius sim vos ita sentire, sed ut præmuniam vos, quemadmodum pater filios suos. Cavete igitur improbe solertes operarios, inimicos crucis Christi; quorum finis interitus, quorum gloria in confusione ipsorum ". Cavete canes mutos **, serpentes obrepentes, dracones squamosos, aspides, Ephes. IV, 5, 6; 1 Tim. 11, 5. Jerem. xvII, 5. 33 al. ms. ** Matth. 1, 4. * I Cor. viii, 4, 6; Gal. 11, 20. I Tim. 1, 5, 6. to Joan. vi, 70, ³¹ I Joan. 11, 22 et iv, 3 et II Joan, vit. al. Philipp. so Isa. Lvi, al. Elç. Deest in nostro interprete. Usser. Abest ab utroque vetere in12rprete. ID. Hoc quoque ab utroque abest. Filius diaboli,» apud utrumque legitur. Ib. Anglican. < proximus agresti myrica.. Vet. vulgat. quemad modum tamariscus quæ est in deserto, vel, ut in mss. legitur, e quemadmodum tamaritium (Lamasicum habet Petavianus codex) quod est in deserto,▸ ex Jerem. xv11, 6, ubi apud Hieronymum legitur Erit enim quasi myrice in deserto; apud Augustium (contra Faustum, lib. xi, cap. 1): «Et erit sicut tamarix quæ in deserto est. Nam myrice > aliis c tamaris» est, c scopis tantum nascens ut apud Plinium videre licet, lib. xuit, cap. 21, et lib. Ixiv, cap. 9 cum lib. xvi, cap. 20. 1». * Anglican.co Chirisi juventus.» Vet. vulgat. c cum sim Christi movellum olive;wv, pro &, legens. In Nydprucciano colice habetur; quod Julio Polluci (libro 11 Onomastici, cap. 6) • juvenum coetum: significat. Cod. Florentin.: (pro, ID. Cod. Nydpruce. ID. quorum Deus venter,» ex Philipp. ut, 19 additur in utroque vetere Latino interprete. ID. Insignis est, seal suhobscurus locus S. Εpiphanii hæresi 78, cap. 3, ridiculo autem sensu in Latinum sermonem conversus Narrant enim rabiosus canes ob id mutos esse, quoniam ipsa illos rabies edentulos facit. Quis, obsecro, intellexerit hæc? Tu,secutus magnum magistrum Hesychium, qui docet per vwôóv mutum significari, mecum redde: ‹ Aiunt enim rabiosos canes (mulos) appellari, quod vocis expertes reddantur defectu sensus interioris.Cor. Vetus vulgatus interpres, canes rabidos, • hic reddidit: sed supra, in Ignatii Epistola ad Ephesios, ex Isai. Lvi, 10, canes mutos. Noster contra interpres hic, canes sine voce;» illic, e canes rabidos,» vertit. inquit Epiphanius, hæres. 78 «Rabiosos canes ob id nutos esse nar rant, quoniam ipsa illos rabies edentulos facit.» enim, sive vocabulum proprie e mutose denolat: ut in Act. ix, 7. UsSER. Verteretur forsan a nonnullo sibilantes, ex Lexicis, quæ etiam expe nunt sibilare. Verba Hieronymi sunt ad finem libri 1 Commentariorum in Isaiam, ad cap. 5, vers. 26: • Et sibilasse Dominum, vel traxisse eos de finibus terræ. Idemque observabis apud Olympiodorum Calenæ ad Job xxvii. 23, in Quem adl textum Latina Commentaria Alii dixerunt, Plaudet (male in Hieronymo planget ediderunt) super eum manibus suis, et trahet eum de loco suo.» Et mox, ‹ quasi sibilans. ▸ Cur. Anglican. serpentes surrepentes.» Vet. vulgat. c serpentes super (al. supra) pectus repentes;» Brunnerus: sinuosus serpentes,, Vedelius: e serpentes qui se trahunt per terram,» transtulit. UsSER. Frouto Ducæus, chartus in llierozoico, Ego minori mutatione, conjiciebam. Col. Vetus vulgatus: & dracones squamosos; ac si legisset, (Suidæ enim est et llesychio

basiliscos, scorpios. Hi namque sunt thoes astuti, simiæ hominum imitatrices. VII. VII. Pauli et Petri fuistis discipuli: ne perdatis depositum. Mementole Erodii digne beati pastoris vestri, qui primus constitutus est ab apostolis vester antistes. Ne probro afficiamus patrem; simus genuini Glii, non auten adulterini. Nostis quo modo vobiscum conversatus sim; quæ præsens dicebam vobis, hæc et absens scribo: Si quis non amat Dominum Jesum, sit anathema, Imitatores mei estote". Vice animarum vestrarum sim, cum Jesum al. so al. et Cor. xvi, Anglican. infoveatos dracones; hoc est, (unde et «latebrosum draconis cubile,» a Plutarcho in libello de Defectu oraculorum nominatur). Vairlenius, • dracunculos pellium amictu gaudentes, hic reddidit, Brunnerus vero, magis ridicule: amantes munera dracones; s quia in codice Nydprucciano, legerat, quæ etiam Florentini ms. lectio est. USSER. Bestia sunt ex hyena et lupo generata, et dicuntur lycopantheri: veloces enim sunt; licet habeant tibias breves: ait hic nostri interpretis glossator, partim Græcum illum lexicographum secutus, ex quo ista transcripsit Phavorinus Cainers partim cliam Hesychium, qui exponit De lycopantheri quoque nomine consentiunt alii apud Eustathium, in illud Iliad. Thoun vero meminerunt, Herodotus in Melpomene, Aristoteles in Animalium histor. lib. 1, cap. 17 et cap. 44; Plinius lib. vui Natur. histor., cap. 35; Solinus Polybist. cap. 50, Ælianus De animalib. lib. 1, cap. 7; Oppianus lib. 11 Halieuticon: Julius Pollux in Onomastic. lib. v, cap, 13; Hesychius in et alii. ID. G Uterque vetus interpres (ut et recentior Joannes Brunnerus) «vulpes,» reddidit; ac si scriptum fuisset. Εt quidem tam in DiJingana Pacæi editione, quam in Tigurina Brunneri, distincte leguntur. Verum posterius loc rectius accepit Morelius, et ad thoes retulit, llesycbii auctoritate fretus, apud quem legimus apud quem delendum notavit Tuerudikius noster, et intelligendum, ut in illo Evangelii, et sic manifestum erit quare sequatur Florentin. IBID. «Evodii, in cœlibum catalogo supra etiam facta est mentio ab Epistolæ ad Philadelphenos, interpolatore. Ebodov posteriores Græci appellant: eumdemque esse existimant, cujus in Puilipp. iv, 2 Paulus meminit; uti ex corum Menzo, ad Aprilis diem 29 et Septembris 7, colligitur. Ad hujus nominis vero alludit Joannes Constantinopolitanus archiepiscopus (sive Chrysostomus ille fuerit, sive Nesteuta potius) in sermone De pseudo-prophetis (tomo VII editionis Savilianae, pag. «Ubi Evodius ille, bonus odor Ecclesiæ, et sanctorum apostolorum successor?» ID. Suidas «Sub Claudio Romanorum imperatore, Petro apostolo Evodium Antiochiæ antistitem ordinante; qui olim Nazaræi et Galilæi, mutato nomine Christiani sunt dicti; › et in Ignatii nostri Actis. Metaphrastes Magno Petro successit Evodus, Evodo vero Ignatius; quem idcirco in sede Antiochena tertium post Petrum apostolum episcopum exstitisse affirmant Hieronymus in Scriptor. ccclesiast. Catalogo (in Ignatio) et Socrates lib. va Histor. ecclesiast. cap. 8, licet secundum Origenes (lomilia 6 in Lucam) et Eusebius (lib. iit Hislor. ecclesiast. eum nominet, ipso videlicet Petro excluso, ut conimuo totius orbis apostolo, potius quam proprio Antiocheni gregis episcopo. Erodius enim, ut idem docet Eusebius (lib. mi list. primus Antiochir fuit episcopus; secundus Ignatius. Et Actorum Ignatii vetus scriptor ineditus quanquam Baronius (ad annum 45, § 14 et an. 71, § 11) et Halloixius (Nolat. in Vit. Ignatii, cap. 2, p. 394) duos istos simul Antiochiæ constitutos fuisse episcopos colligunt ex pseudo-Clementis verbis illis, libro vu Constitut. apostol. cap. 47 Antiochiæ Erodius a me Petro, Ignatius a Paulo episcopus ordinatus est, ita scilicet, ut alter iis qui ex circumcisione, alter vero iis qui ex gentibus ad Ecclesiam venissent, præfectus fuerit, licet et Ignatium ipsius Petri dextra episcopatum susce pisse, doceant Theodorelds in Felis Ill papa in epistola ad Zenonem imp.;quod post mortem Evodii factum, tradit Joannes Malela Antiochenus, de Petro, in x Chronici sui libro, ita scribens Dum Romam contenderet, per Antiochiam magnam iter co faciente, Evodum episcopum et patriarcham Antiochenum mori contigit; et episcopatus magnæ Antiochiæ ordinem suscepit Ignatius; sancto Peiro apostolo manus illi imponente, et in sede collocante. › I». Ita codex Nydpruceianus et Florentinus; consentiente etiam utroque velere Latino interprete: non ut legebatur in Augustano. ID. Pro codicis Augustani et Florentini, et Nydprucciani, Morelius reposuit consentiente quoque utroque Latino interpr..

EPISTOLÆ SUPPOSITITIÆ. - AD ANTIOCHENOS. & adeptus fuero. Memores estole vinculorum meo. VIII. rum 61 VIII. Presbyteri, pascite qui in vobis est gregem *; donec Deus designaverit eum qui principatum in vobis habiturus est. Ego enim jam delibor ", ut Christum lucrifaciam **. Diaconi agnoscant cujus sint dignitatis; ac enitantur inculpati esse, ut sint Christi imitatores. Populus pareat presbyteris et diaconis. Virgines agnoscant, cui seipsas consecrarunt. IX. Viri ament conjuges suas; memores quod una uni viro, non plures uni datæ sint in creatione. Mulieres honorent viros suos ut propriam carnem, nec ex nomine eos appellare audeant; sint autem casta, solos conjuges suos, viros esse existimantes, quibus juxta Dei voluntatem junctæ sunt". Parentes, erudite liberos vestros sacris disciplinis. Filii, honorate parentes, ut bene sit vobis or. X. Domini, nolite superbe servis uti: imitantes patientissimum Jobum, qui dicit: Si vero el despexi judicium famuli mei, aut ancillæ meæ, disceptantium adversum me: quid enim fuciam, si inquisitionem mei faciat Dominus 68? et ea quæ sequuntur scitis. Servi, nolite ad iram provocare dominos in ulla re; ne ipsi vobis sitis auctores immedicabilium malorun. XI. Nemo otiosus edat "; ne vagus fiat et scortator. Ebrietas, ira, invidia, convitium, clamor, c blasphemia, nec nominetur in vobis ". Viduæ non dedant se deliciis; ne luxurientur in verbo”. Cæsari subjecti estote in iis, in quibus subdi nullum periculum est.”Principes nolite irritare ac exacerbare, 1 Cor. iv, 16 et x1, 1; Col. iv, 13. " I Petr. v, 2. al. * [[ Tim. tv, 6. Philipp. 11, 8. Ephes. v, 25; Col. in, 19; Matth. xxx, 4; Const. ap. vi, 29; 1. Tertull. Apolog. 46. Min. Fel. in Octavίο. Ephes. vi, 1-3; Const. ap. I. vni, c. 32 et vit, 13. Job. 13, 14. " 1 Thess. 111, 10. mis. Ephes. v, 3. * I Tim. v, 6, 11. " Damasc. Parall. 1, 21. Vet. vulgat. «festino;» Anglican, sacrificor, et tempus resolutionis meæ instal, o ex Il Tim. iv, 6. USSER. ἐrl. Vet. vulgat. c et non multae uni,» quæ verba ex Magdalenensi ms. reposuimus. Roberti Coci dicacitatem non sequi, sed ex p Loco Constitutionum lib. vi, cap. 29 castigare debuit Usserius. Itaque Epistolæ auctor consilium dat uxoribus, ut viros suos ex nomine non appellent; quia sciebat a principe apostolorum laudari Saram, quod maritum vocaverit dominum. Ex recentioribus vide Casaubonum ad Theophrastum, Rittershusium ad Salvianum, alios. Mitte da est domino (nunc nunc properate, puellæ,) Quamprimum nostra facta lacerna manu. Lucretia de Collatino marito, apud Nasonem Fastorum 2. Cor. Vet. vulg. e patientissimum. quod Jobi epitheton in nostro interprete deest. UsSEB. Hoc est, ut ad locum hunc, Job xxxi, 13, Olympiodorus notat. IBID. Anglican. c in ira; s ac si, legisset. IBID. Anglican., malorum inPATROL. GR. V. sanabilium. › Vet. vulgat. caliquid mali fiat vobis;▸ vel, ut Faber edidit, e aliqui cale faciant vobis. Αnglican. negligens.» Vet. vulgal. e vagus:» ut in additionibus Epistola ad Philadelphenos, IBID. Citatur a dy. Damasceno in Parallelis, lib. 1. cap. 21, hac sententia: eoque respexit ineditus Actorum Ignatii nostri scriptor, eùni Trajanum imp. ita affatum eum fuisse refert quod a vetere interprete ita Latine est redditum Quem enim nostruin cognovisti bellum meditari? et non potius subjectos esse principibus, ubi non est periculosa subjectio?» Quo spectat et Polycarpi illa professio, in Smyrnensis Ecclesiæ epistola de ipsius martyrio Magistratibus et potestatibus a Deo constitutis eum honorem, qui nostræ saluti nihil afferat detrimenti, pro dignitate, tribuere docemur,» et illud in Constitut. apostolic. lib. vi praeceptum Subjecti estate omni regno et potestati, in iis quæ Deo placent. › IBID.

ne ansam delis eis qui illam contra vos quærunt. De incantatione, vel obscoeno puerorum amore, vel homicidio, supervacuum est scribere; quando et gentibus vetitum est illa patrare. Hæc non ut apostolus præcipio, sed ut conservus vester commobefacio vos. XII.” Saluto sanctum presbyterium. Saluto sacros diaconos; et desiderabile mibi nomen illius, quem videam in Spiritu sancto locum meum tenere, ubi Christum consecutus fuero: pro cujus anima sim. * Saluto subdiaconos, lectores, cantores, ostiarios, laborantes, exorcistas, confessores. Saluto custodes sanctarum portarum, in Christo diaconissas. Saluto sponsas Christi virgines; quibus utinam fruar in Domino Jesu. Saluto honestissimas viduas. Saluto populum Domini, a parvo usque ad magnum; et omnes sorores meas in Domino. 1. ad Heron. 7. 15 Const. ap. viii, 26, 23, 20, 28 XIII. Saluto Cassianum, cum conjuge illius, et charissimis liberis. Salutat vos Polycarpus, dignissimus episcopus; cui et vos curæ estis; cuique vos commendavi in Domino. Et vero universa Ecclesia Smyrnæorum vestri memor est in precibus in Domino. Salutat vos Onesimus, Ephesiorum pastor. Salutat vos Damas, Magnesiæ episcopus. Salutat "Gabriel Philadelph. De ordine sacerdotii cap. 3, et al. al. add. ex interpp. et Ep. ad Her. ms. Vid. Prolegomen. c. 5. USSER. Ita legit etiam uterque vetus Latinus interpres: licet in vulgato Faber ediderit, Presbyterum vestrum. › IBID. Gabriel Philadelphia Metropolita apud Morinum 'O (i. e. Cor. «Heronem diaconum intelligit; ut et postea, sub Epistolæ finem Saluto eum qui pro me vobis futurus est antistes. USSEB. Clero ascriptos vel annexos, quibus (ut cum clero Romano apud Cyprianum loquar) incumbebat hoc opus, corpora martyrum aut cæterorum sepelire. Copiatas, boc est, laborantes, et laboratores, commemorant Constantius imperator Cod. Th. L. 1, lib. xin, tit. 1, L. 15, lib. xvi, tit. 2; Epiphanius in Expositione fidei num. 21. Justinianus novella 59; Græci in Orationibus Lucernarii, Euchologii p. 39 et Glossæ a Vulcanio collectæ p. 30. Fossariorum etiam clericorum mentio in Epistola de septem gradibus Ecclesiæ tom. IX Hieronymi.. Clerici, inqui verus Hieronymus epist. 49, quibus id officii erat, cruentum linteo cadaver obvolvunt, et fossam humum lapidibus construentes, ex more tumulum parant. Mitto nota nomina vespillonum, lecticariorum, decanorum, bajulorum, sandapilariorum, etc.. item locum Epiphanii her. 76, num. 1 aliaque sexcenta. Cor. — Vid. Prolegomen. cap. 16. USSER. Col. Nydpruce. Constitui. apostol. lib. vui, cap. 26 «Exorcista non it ordinatione. Spontaneæ enim benevolentiæ est hoc certamen, et gratiae Dei per Christum, superventione Spiritus sancti; nam qui accipit charisma currationum, per revelationem a Deo declaratur, cum pateat omnibus gratia quæ est in ipso... lnin. Constitut. lib. vult, cap. 23 Confessor uon fit ordinatione: hoc enim voluntatis est, et tolerantiæ; magno autem honore dignus est, ut qui nomen Dei et Christi ejus coram gentibus et regibus confessus sit. › Ibid. Anglican. • 2Into custodes sanctarum portarum, exsistentes in Christo ministros, › masculina pro femininis substituens; quod apud alium fortasse veterum nullum, præter hunc, et (quem eumdem nos quidem esse existimamus) Clementinarum Constitutionum (lib. vill, cap. 28) interpolatorem, portarum custodia diaconissis commissa fuisse legeretur. Apographum vero nostrum Florentinum hic habet Noster interpres hic addit: c Saluto venerabilissimas viduas, ut et vetus alter: «Saluto pudicissimas viduas. Sic enim ex Magdalenensi codice edidimus: ubi alii ‹ virgines > habent. Hospitem meum, o addit editio vulgata Latina: ut in Epistola ad Heronem, et (quod notandum) ad Mariam Castabalensem quoque. IBID. abest a nostro interprete

EPISTOLÆ SUPPOSITITIE. AD HERONEM. * vos Polybius, Trallæorum. Salutant vos Philo et Agathopus, diaconi, conites mei. Salutate invicem in osculo sancto XIV. Hæc e Philippis scribo vobis. Is qui solus ingenitus est, per eum qui ante sacula natus est, custodiat vos incolumes spiritu et carne; et videam vos in regno Christi. Saluto eum qui vobis pro mc princeps erit; quo etiam fruar in Christo. Valete Deo et Christo, illuminati Spiritu sancto. 8t al. Cor. ap. VII, Vet. vulgat. • Damas;» rectius, ut in Epistola ad Magnesianos, indeque apud Eusebium, lib. uit Hist. Hic vero desideratur nomen hoc in nostro interprete. USSER. Anglican. Sanet; sed legendum c sanos.» IBID. Anglican. «adventu.» IBID. In hac epistola notata sunt nonnulla, Clementinarum Constitutionum iinaginem præferentia ut illa, sub ipsum epistole initium etc.), «Vino et carnibus ne prorsus abstineas. nec enim abominanda sunt. Bona terra, inquit, com medite. Et: Edite carnes ut olera, etc. Sed omnia hæc moderate et ordinate usurpa, velut Deo suppedi tante. Quis enim edit, aut quis bibit, sine eo? Quoniam si quid pulchrum, ipsius est; et si quid bonum, ipsius est; quibus consimilia sunt ista, libro vVII Constitut. cap. etc., «De cibis vero ait Dominus Bona terra comedite;et: Omnem carnem edite,ut olera EJUSDEM AD HERONEM Diaconum Antiochiæ. Ignatius, qui et Theophorus, a Deo honorato et exoutalissimo, ornatissimo, Christifero Spiritirero, germano filio in fide et charitate, Heroni diacono Christi, famulo Dei, gratia, misericordia et pas ab omnipotenti Deo, et Christo Jesu Domino nostro, unigenito ejus Filio, ‹ qui dedit semetipsum pro peccatis nostris, ut eriperet nos de præsenti sæculo nequam *, › et salvaret in regnum suUIN caleste. I. Obsecro te in Deo, ut adjicias ad cursum tuum, et dignitatem tuam vindices. Concordiæ erga sanctos curam habe. Imbecilliores porta, ut impleas legem Christi 8. Jejuniis et precibus vaca. at non immodice. ne ipse te deiicias. Vino et carnibus ne prorsus abstineas: nec enim abominanda sunt **; 8ª deest in ms. * Gal. 1, 4. " Gal. vi, 2. * Const. herba, etc.; quoniam si quid pulchrum, ipsius est; et si quid bonum, ipsius est. Frumentum adolescentibus et odoratum vinum virginibus. Quis enim edit, aut quis bibit sine eo? Ubi utrobique eodem modo citatur locus Zachariæ 1x, 17, qui apud LXX ordine inverso legitur Adverbia vero illa, ex Constitutionum lib. 1, cap. 9, traducta fuisse, Carolus Bovius observavit, ut quod («ex quatuor elemnentis»), Adami corpus confectum fuisse dicitur, ex libro viii Constitut., cap. 12, et ejusdem libri capite 32,q de mutuo conjugum officio hic habentur: quemadmodum et ex variis Constitutionum locis, quæ de diaconi et episcopi munere hic leguntur. Ibid. Neque in Nydpreciano codice habetur, neque in Florentino, neque in nostro iu terprete. IBID. Prius epithe ton abest a Nydprucciano codice; posterius, ut videtur, a nostro interprete: apud quem «spirituali filio,» tantum legitur. IBID. Noster interpres legit Vet. vulgat. e maligno» (non, ut editi libri habent, c in liguo») vel, «nequam: su!! in Baliolensi codice legitur, et in nostro interprete.

Bona enim terræ, inquit, comedetis 87. Ac: Edetis ɣáp Buxtά Tà yàp àɣaðà tās rūs, viol carnes sicut olera". Item: Vinum lætificat cor hominis, et oleum exhilarat, et panis confirmat 69; sed moderate ac ordinate, velut Deo suppeditante. Quis enim comedet, aut quis bibet sine illo *? Quoniam si quid pulchrum, ejus est; et si quid bonum, ipsius º¹. Lectioni attende; ut non modo ipse leges noveris, sed et aliis easdem interpreteris, tanquam Dei athleta. Nemo militans implicat se negotiis sæcularibus; ut ei placeat qui illum in militiam ascripsit. Si vero etiam quis certet, non coronabitur, nisi legitime certaverit º. Vice animæ tuæ sim ego vinctus. I. Quicunque dixerit quidpiam, præter ea quæ constituta sunt, tametsi fide dignus sit, jejunet licet, quamvis in virginitate degat, quamvis signa edat, quamvis prophetet; lupus tibi censeatur, sub ovina pelle, ovium necem moliens”. Si quis crucem neget, et passionem erubescat, sit tibi ut ipse adversarius: Etsi distribuat in cibos pauperum facultates suas, etsi montes transferat, etsi tradat corpus suum incendio ", sit tibi detestandus. Si quis aspernatur legem, aut prophetas, quæ Christus præsens implevit, sit tibi ut Antichristus. Si quis Dominum dicat merum hominem, Judæus est Christi interfector 95. III. Vidnas honora, quæ vere viduæ sunt ". Pupillis patrocinare. Deus enim est pater orphanorum et judex viduarum ". Nihil sine episcopis 87 Isa. 1, 19. 'O 88 Gen. 1x, 3. 89 Psal. CI, 15; Const. ap. 1, 9. * Eccl. 11, 25 in LXX.» Zach. ix, 17. ** }}Tim. 11, 4.» Matth. vi, 15. "I Cor. 981. Const. ap. 11, 61 et v1, 5, 25'et VII, 38. *1 Tim. 97 Psal. Lxvii, 6. Ov ráp cơti (al. eloi) ßdɛlvxtά. Vet. vulgat. textu desiderabatur) restituimus. Ibid. non enim ex toto] sunt abominabiles. Sed illud [

AD HERONEM. facito; sacerdotes enim sunt: tu vero sacerdotum IV. minister. " llli baptizant, sacrificant, ordinant, manus imponunt: tu vero illis ministras, ut Hierosolymis sanctus Stephanus Jacobo et presbyteris. Synaxes ne negligas. Omnes nominatim inquire. Nemo adolescentiam tuam contemnat; sed exemplum esto fidelium in verbo, in conversatione *. IV. Famulorum te non pudeat; communis est enim et illis et nobis natura. Feminas non abominaberis; ipsæ enim te genuerunt et educarunt. Amare itaque eas oportet causas nativitatis, verum duntaxat in Domino; sine femina quippe nunquam liberos procreabit vir; honorare igitur oportet cooperatrices generationis '. Neque vir sine mulie re, neque mulier sine viro 8, nisi in primo formatis hominibus. Adæ namque corpus ex quatuor elementis; Eva autem ex Adæ costa '. Et vero admirabilis partus Domini, ex sola Virgine; non quod detestanda sit legitima commistio, sed quod ejusmodi partus deceret Deum. Decebat namque Creatorem, non consueto sed admirando novoque uti partu, utpote opificem. V. Superbiam fuge. Superbis enim resistit DomiЯNS 11. Mendacium detestare. Perdes enim, inquit, omnes qui loquuntur mendacium ". Invidiam fuge; auctor siquidem illius diabolus est; et successor Cain, qui fratri invidit, ac ex invidia homicidium perpetravit. Sorores meas hortare, ut Deum ament, V. solisque viris suis contenta sint Itidem hortare ss Const. ap. vit, 28. ' deest in ms. 1 al. 'I Tim. iv, 12. ms. * ms. ms. ms. " Const. ap. vi, 29. 1 Cor. xi, 11. • Const. ap. vi, 12. 10 nis. Jac. iv, 6 et 1 Peir. v, 5. v, 18 desunt in ms ms. Const. apost. l. viii, c. 32. 41 Psal. Egyptus, ubi et Dominus eorum cruciftus est. Cor. Vid. Prolegomen., cap. 14. UsSER. Constitut. apostol. lib. n, cap. Sine episcopo nihil facite. Quod si quis sine episcopo faciat aliquid, frustra illud facit.. Vid. Prolegomen. cap. 10. IBID. Constitut. apostol. lib. viu, cap. Episcopus manum imponit, ordinal, offert, ubi per confirmationis ritus designari putatur, ut ordinationis per xeo de qua Joannes Zonaras, in canonem 1 apostolorum «Nunc quidem chirotonia vocatur absolutio precum, sanctique Spiritus invocatio, dum sacerdotio quis initiatur, et consecrationem sortitur ex eo dicta, quod pontifex extendat manum benedicens homini ad sacra deligendo. Sed ipsum suffragium quondam nominatum est chirotonia. › Indeque quartum Nicænæ synodi canonem cum illo apostolorumn ita conciliat Apostolorum illo (canone), nomine consecratio manuumcue iu positio significatur; bujus vero synodi canon, constitutionis et voce electionem intelligit;» et ad quintum Laodiceni concilii canonem Νon oportere creationes fieri in praesentia audientium, notan hauc Creationes hoc loco electiones canon nominavit.. Quomodo et ab Hesychio exponitur. Vide Frontonem Ducæum, in notis ad initium homiliæ 1 Jo. Chrysostoni ad populum Antiochenum. IBID. Ιta cod. Nydpruce. ubi Augustam. Florentin. Isip. in editione vulgata Latina legitur; sed contra Ceteris presbyteris, nuscriptorum, quibus nos usi sumus, fidem. IBID. Velus vulgat. Congregationen noli negligere.» Anglican. c Congregationes non negligas.» IBID. Florentin. IBID. Vetus vulgatus, «Exsecrabilis quidem non videtur, ubi negationem ex Magdalenensi ms. restituimus. IBID. Additum ex codice Nydprucciano. Ab Augustano enim et Florentino aberat; sicut etiam a nostro interprete, et Petaviano vulgatæ versionis exemplari. IBID. Vet. vulgat. < lnvidiam cave.» Anglican. «Ab invidia te custodi.» IBID. Desunt in cod. Florentiuo.

et fratres meos, Virgines serva, sicut pretiosa Christi monilia. Longanimis esto, ut sis multus in prudentia ". Pauperes noli negligere, in bonis quæ tibi suppetunt. Elecmosynis enim et fide purgantur peccata “. ut uxoribus suis sint contenti. VI. Teipsum castum custodi, ut Christi habitaculum; templum Christies: Spiritus es instrumentum. Nosti quomodo te enutriverim. Etsi mininus sum, aemulator mei esto; imitare conversetionem meam. Non glorior in mundo, sed in Donrino. Heronem filium meum adhortor. Qui autem gloriatur, in Domino glorietur ". Utinam fruar te, fili exoptate; quem custodiat solus ingenitus Deus, et Dominus Jesus Christus. Ne omuibus credas, ne omnibus confidas, neque si quis blandiatur tibi. Multi enim sunt ministri Satanæ; et qui cito credit, levis est corde 13. VII. Memento Dei, et nunquam peceabis. Ne sis duplex animo in precatione tua ". Beatus enim qui non ambigit ". Credo namque in Patrem Domini Jesu Christi, et in unigenitum ejus Filium; quod ostendet mihi Deus Heronem super thronum meum. ” Adjice ergo ad cursum; præcipio tibi coram Deo universorum, et coram Christo, præsente et sancto Spiritu, et coram ministratoriis ordinibus; custodi depositam meum, quod ego et Christus tibi commendavimus; nec indignum te judices iis quæ de te ostensa sunt a Deo. Commendo tibi Ecclesiam Antiochenam s. Polycarpo vos commendavi in Domino Jesu Christo. 16 Prov. 29; Const, apost. vii, 7. Damasc. ms. al. VI. Parall. al. ** Prov. 28 Eccli. 28 al. 1 Cor. 1, 31 et II Cor. x, 17. ms. ad Antioch. al. 1* 1. Const. ap. vi, 11. "Jac. 1, 6, 8. ms. inf. in interpr. Pro his omnibus, in nostro interprete tantum legimus Sufficere conjugibus. › Conferendus locus similis, lib. vini Constitui. apostol. cap. 32 Si uxorem habet, aut mulier si virum, doceantur suis maritis uxores, et suis uxoribus mariti contenti esse. • USSER. Damasceno, libro ni Parallel. cap. 3, producitur similis sententia, tanquam ex Ignatio Nulla virtus ita sapientiam parere consuevit, ut lenitas.» Cui plane gemina etiamn occurrit, in Constitut. apostol. lib. vii, cap. 9 Quæ omnes origi nem suam debent Leo illi, Proverb. 29: Vir longanimus multa prudentia prædilus est. IBID. Nydpruce. Priorem syntaxim noster expressit interpres, vertens: ‹ Eroni filio weo moneo.: IBID. Vocem, solus.. in editione vulgata Laina, ex mss. restituimus. IBID. Domini nostri, vel, «mei (variant cuim hic mss.) 'uteraue legit interpres, licet a libro Magdalenensi pronomen absit, ut a Greco. IBID. additum reperitur in utroque vetere Latino interprete. IBID. Vet. vulgat. c ostendit (sic enim et vulgati libri habent, et noster legit interpres) 4 mihi Deus,» quod Dei nomen, in editis desideratum, ex mss. reposuimus. Huc vero (vel ar inscriptionem saltem hujus epistolæ, quæ in vulgatis Latini interpretis codicibus legitur) respexit Ado: in cujus Martyrologio, ad xvi Kal. Novem bris, adnotatur: • Natalis sancti Heronis, de quo beatissimo Ignatio pergenti ad passionem revelatum est, quod Antiochenam post eum recturus esset Ecclesiam. IBID. Codex Florentin. ut in Timoth. vi, dici, notat in dictionum Atticarum et Hellenicarum Lexico Eumerides. Vide quæ supra notata sunt in Epist. ad Polycarp. IBID. Vet. vulgal. c quæ ostensa sunt imnihi de te a Domino (licet a Petaviano codice postremæ duæ voces absint). Anglican. c exspectatis de te a Deo, s ac si vel legisset. Vedelius mavult «quæ placuerunt, decreta sunt.. Cod. Florentin. IBID.

VIII. * Deut. XXXI. *¹ Deut. xxxı, 7, 27. ms. abest a ms. AD HERONEM. VIII. Salutant te episcopi, Onesimus, Vitus, Damas, Polybius et omnes qui sunt Philippis, in Christo, unde et tibi scripsi. Saluta Deo decens presbyterium. Saluta sanctos condiaconos tuos quibus ego fruar in Christo, et corpore et spiritu. Saluta populum Domini nominatim, a parvo usque ad magnum: quos commendo tibi, ut Moyses Jesu post se duci exercitus ". Nec grave tibi videatur quod dictum est. Etsi enim non sumus tales, quales illi: verum optamus tales Geri; quandoquidem et Abrabæ filii sumus. Esto itaque fortis, o Hero, ut heroem ac virum decet. Nam tu induces et educes" posthac populum Domini, qui est Antiochiæ: et non erit Synagoga Domini, sicut over quibus non est pastor s. IX. Saluta Cassianum hospitem meum. et pudicissimam ejus conjugem, charissimosque eorum liberos quibus det Deus invenire misericordiam a Domino in illa die ", propter officium et ministerium erga nos: quos et commendo tibi in Christo. Saluta nominatim omnes tideles qui sunt Laodicea, in Christo. Eos qui Tarsi sunt ne negligas: verum studio magis continuo illos respice et visita, cun firmans eos in Evangelio. Marim episcopum Neapoleos quæ est prope Anazarbum, saluto in Domino. Saluta quoque honestissimam Mariam filiam meam, eruditissimam, et quæ in domo ejus est Ecclesiam *, pro qua ego devovear; quæ specimen est piarum feminarum. Incolumem te et in omnibus probatum, Pater Christi per suum Unigenitum custodial ad longissimum vitæ spatium, in Ecclesize Dei utilitatem. Vale in Domino, atque ora ut consummer. ** Num. xxvi, 17. 38 ms. 2 ll Tim. 1, 18. 3 al. Col. iv, 15. Ita et uterque vetus interpres: • Deo decens presbyterium, li cet, Deo decentes presbyteros, Jacobus Faber substituerit. UsSER. Etsi afectatum hoc esse notet Vedelius, eaque ratione Ignatianæ simplicitati minus conveniens; tamen ex paronomasia ista colligere liceat, uon Eros, vel sed Heros 7 (ut apud Eusebium, lib. u Histor. vel «Heron,» propriam fuisse Ignatii in sede Antiochena successoris appellationem. IBID. In utroque vetere interprete Latino habentur ista; sed non in Græco Nydprucciano. IBID. Syriæ, non Asiæ.» Anglican. c secundum Evangelium.» Vet. vulgat. c in Evangelio, s unde præpositionem (quæ ab Augustano, Florentino et Nydprucciano codice aberat), in Græco hic reposuit Morelius. IBID. Non Νydprucciano codice, a Tigurinis perperam est editum. Vide quæ supra ad epistoLam Mariæ Castabalensi attributam adnotavimus. Alia vero est Neapolis Macedoniæ, prope Philippos, cujus supra in Epistola ad Polycarpum facta es mentio alia hæc in Cilicia, ad Pyramum fluvium sita, Ptolemæo (libro v Geograph., cap. 12) appellata. IBID. Anglican. multimode eruditissimam.» Vet. vulgat. quæ est multum» (ita enim habent ms., pon, • abunde,» ut editi) doctissima» IBID. Clausula hæc quæ, ex Coloss. iv, 15, desumpta in utreque etiam Latino interprete habetur, a Græco Nydprucciano abest. Ibid. Anglican. e cui consimilis animæ liam.. Vet. vulgat. & quæ facia est mihi pro anima mea, 5 licet postrenium hoc pronomen in mss. non invenerim. Vid. Prolegomen. cap. 5. Anglican. 4 Ecclesi Christi.» Vet. vulgat. • Ecclesiæ suæ, • sic enim habet codex Magdalenensis; licet in aliis desit,' ‹ suæ. › IBID. Anglican. «ut perfciar. Vet. vulgat. ut consummer,, ita enim legunt Magdalenensis et Petavianus mss. non, ut alii, «ut consummem. Amen.»

EJUSDEM AD PHILIPPENSES. De baptismate. Ignatius, qui et Theophorus, Ecclesiæ Dei, misericordiam consecutæ, in fide et tolerantia, et charitate non ficta, quæ est Philippis: misericordia et pax a Deo Patre, et Domino Jesu Christo ‹ qui est salvator omnium hominum, maxime fideliu.) 1. Memores charitatis vestræ, et propensi in Christo animi; quæ erga nos declarastis; decere existimavimus, ut scriberemus ad charitatem vestram, erga fratres benevolam, quæ ad Deum et animam pertinet; et commonefaceremus vos de cursu ve stro in Christo, xt idipsum dicatis omnes, unaniwes, idipsum sentientes, in eadem fidei regula perdeest in vet. edit. 401 Tim. IV, 10. 41 ms. Hanc ex oninibus Ignatio ascriptis epistolis unicam, in ea epistolarum Sylloge qua noster usus est interpres prætermissain fuisse, initio 12 Prolegomenorum nostrorum capituli declaravimus; simulque tum in eo, tum in duobus subsequentibus capitibus, scriptionis hujus et cum pseudo-Clementinis Constitutionibus consensionem, et a Clementinorum atque Ignatianorum temporum rationibus dissensionem, pluribus explicavimus. Quibus et doctissimi Grotii censuram jam adjicimus, ex adnotationibus in Matth. xxvır, 5, petitam: «Qui eam epistolam cum judicio leget, facile deprehendet dictionem et xTipa Tou hoyou floridiorem quam est Ignatii. Nimirum scripserat ad Philippenses Ignatius, ut Polycarpus meminit. Sed cum ea epistola non exstaret, alia supposita est. Quare nec Theodoretus, nec Hieronymus, nec Rufinus hanc agnoscunt. › Polycarpi tamen auctoritatem illam premit hic Mæstræus. Polycarpus ipse (inquit) vir apostolicus, expressum illius quæ ad Philippenses le gitur, in suis ad illos litteris reddit testimonium. › Atqui vero singularem illam quæ ad Philippenses legitur epistolam, ne vulgatus quidem Latinus Polycarpi interpres (qui non Mæstræum solum, sed etiam perspicacissimuin Grotium decepit) sed epistolas numero plures hic expressit: neque ullius omnino epistolæ ab Ignatio ad Philippenses transmissæ genuinus Polycarpus omnino meminit. Ubi eniu in vulgato illius interprete epistolas Ignatii quæ transmissæ sunt vobis, leginius: «nobis, ▸ pro vobis, substituendum esse constat, secundum Eusebii lectionem, eamdemque legitimam, et antiquioribus Græcis codicibus magis consentientem; ut etiam ad ann. 109, § 19, confitetur Baronius. De quo vidend. Prologomen. nostr. cap. 2, et not. in ipsam Polycarpi ad Philippenses epistolam. Laque Polycarpi auctoritate, ut supervacanea, hic omissa, non ignotam fuisse antiquis hanc sanctissimi martyris ad Philippenses epistolam ex duobus locis inde desumptis concludit P. Halloixius (Apolog. pro scriptis Ignatii, cap. 5, p. 453); altero ab Origene, homilia 6 in Lucain, producto; altero au Anastasio presbytero, in Ecloge xpowy TŴY Soyμatizwv, cap. 14, a Jacobo Sirmondo ipsi communicato. Quod posterius de Anastasio, ego quidem facile admiserim; utcunque 'lyvio óp, Ex nominatus hic a eo reperiatur; antiquioribus vero illis Origenis temporibus comnientitiam hanc epistolam fuisse gnitam, prorsus pernego. Ab Origene enim citatus locus [Principem sæculi hujus latuit virginitas Mariæ, in Ignatii ad Ephesios epistola, auto hodieque legitur cum simiolus illius in hac ad Philippenses epistola, sententiam tantum ejus in ista ad diabolum apestrophe sic expresserit Mulia te l tuerunt: Mariæ virginitas, et admirandus ille partus, a et postea Virginem esse quæ parit ignorabas. › vere Sed et ex hisce imitamentis colorem et liveamenta Ignatii in traditis hic documentis clarius quam in speculo recognoscere se profitetur Halloixius. Hic enim, inquit, ut in Epistola ad Trallianos, Christum vere natum, vere passum, crucifixum, non autem opinione tantum et imaginatione docet, verbisque prorsus similibus. Hic etiam illa solita fundit monita: Subjecti estote episcopo, presbyteris, diaconis. Invicem vos diligite in Domino, sicut Dei simulacra, et alia ejusinodi. Jam illa verba nonne Ignatii? Orationes vestræ ad Antiochenam usque Ecclesiam extendantur, unde et vinctus abducor Romam. › Item illa noune styli ejus sunt? Saluto sanctum episcopum Polycarpum. Saluto sanctum episcopum Vitalium, el sacrum presbyterorum collegium, et conservos meos diaconos, pro quibus velim animam ponere, Item illa mentole vinculorum meorum, ut consummer in Christo. Verum ista, et quæ ejus generis adjici poterant, alia, non tam scripti germanitatem cou firmant, quam idem mimi hujus artificium pro dunt, quod tum generatim in Prolegomenorum no strorum capite 5, tum speciatim in dicta ad Tarsen ses epistola patefecimus. USSER. codice Nydpruccianc additamentum illud abest; neque cum epistolæ ar gumento convenit. Ibid. Osov. In Mæstræi (et eum secuti Vedelii) edi tione, vox hæc per incuriam est omissa. IBID. Пpεлor. Vet. Latin. decenter, vel, ut habent libri editi, decens esse. › Ibid. Tournoner. Vet. vulgat. commonitos vos faciens cursus nostri, vel, ut nos ex inss. edidimus, cominemorans vos, cursus vestri (ul. mostri) in Christo. › IBID.

EPISTOLA SUPPOSITITIÆ. AD PHILIPPENSES. ; unas manentes us; ut Paulus vos admonebat. Si enim unus est universorum Deus, Pater Christi, ex quo omnia; unus autem et Dominus noster Jesus Chriδι' stus, omnium Dominus, per quem omnia“; autem et Spiritus sanctus, qui operatus est" in Moyse et prophetis et apostolis; unum vero et * baptisma, quod in mortem Domini datur; et una quoque electa Ecclesia; debet esse etiam una cundum Christum fides. Unus enim Dominus, una fides, unum baptisma: unus Deus et Pater omnium; et per omnia, et in omnibus **. II. Unus igitur Deus et Paler; et non duo, neque tres; unus qui est, nec est alius præter ipsum, solus verus. Dominus enin, inquit, Deus tuus, Domimus unus est 4. Et iterum: Nenne unus Deus creavit nos? nonne unus Pater omnium nostrum **? Unus quoque et Filius, Verbum Deus. Unigenitus enim, inquit, qui est in sinu Patris ". Rursusque: Unus Dominus Jesus Christus 50. Et alibi: Quod nomen illi, aut quod nonen Filio, ut cognoscamus? iuus autem et Paracletus. Unus enim, inquit, et Spiritus: quoniam vocati sumus in una spe vocationis nostra s. Et iterum: Unum Spiritum potavimus et reliqua. Omnes vero has gratias manifestum est quod operatur unus atque idem Spiritus s. Neque igitur tres Patres, neque tres Filii, neque tres Paracleti, sed unus Pater, et unus Filius, et unus Paracletus. Quare et Dominus mittens apostolos ad docendum omnes gentes, præcepit illis ut baptizaG rent in nomine Patris, et Filii, et Spiritus sancti s; non in unum trinominem, neque in tres incarnatos, sed in tres ejusdem honoris. 48 1 Cor. viii, 6. - 1 Cor. II, 11. “I Cor. 1, 10; Philipp. 11, 2 et 111, 16. * Ephes. 17, * Deut. vi, 4 cum Marc. 11, 29. Prov. xxx, 4. ss Ephes. 4. 53 1 Cor. xt, 13, 11. Vet. Latin. «unum sentientes; in hoc ipso fidei canone fixi, non, fidei regulas præceplaque feci;» ut Faber elidit. UssER. In epistola ad hos ipsos Philippenses, ubi eos monet, Phil. IBID. in Codice Nydprucciano et Florentino Christus Filius Dei unigenitus, › in editione vulgata Latina additur. Ibid. Cod. Florentin. ex Cod. Nydpruce. additum est. In vetere Latina versione additur ex Ephes. iv, 6, IBID. In codice Florentino deest. Vet. Latin. «Dominus, vel (ut habent libri impressi) • Deus unus est. Vid. supr. not. in Epist. ad Antiochen. IBID. In Genevensi critione, typographi negligentia, ista sunt omissa. Ita cod. Αugustanus et Florentinus; et vetus interpres Latinus cod. Nydpruce. Greece legi perperam bic adnotavit Mastraus. lBiD. In Greco textu, Proverb. xx, 4, legitur: licet in Hebreo et apud Au45 ms. 48 Mal. 11, 10. 69 Joan. 1, 18. 50 1 Cor. viii, 6. st Matth. xxvult, 19 gustin. epist. XLIX, quæst. 5, singulariter habeatur, filii ejus.» IBID. Vet. Latin. «Scitote autem, quia unus est etiam Spiritus sanctus▸ (abest haec vox a Petaviano ms) «Paracletus, sicut idem Paulus ait.» IBID. Vet. Lat. Omnes, inquit, in uno spiritu potatį sumus, et ita habent verba Apostoli 1 Cor. xu, 13. IBID. etc. Non absimili modo Symbolum Athanasianum. Cor. Lectionem Nydprucciaui codicis, qui et Augustami, qui habebat, simul conjunxi, uti et in vetere Latino interprete conjunctam reperi; et in ms. Graco Florentino, UsSER. Verba ista non reperiuntur in vetere interprete Latino: ut videndum sit, ne adjecta illa fuerint ad tegendam hæresim de trium personarum inæqualitate, quæ in Latinis illis sese prodit: Non in unum quendam trinomium, neque in tres unius ejusdemque honoris. Cum quibus comparanda, quæ de auctoris Arianismo in Prolegomenon 12 capite sunt producla. IBID. In codice Regio citatum reperi, Hoc est, neque in unum trinominem, neque in tres cognomines, tres ni

III. Unus enim, est homo factus; neque Pater, neque Paracletus; sed solus Filius; non opinione, non phantasia; sed revera. Verbum enim caro factum est ™³. Sapientia enim ædificavit sibi domum 5. er Et natus est ut homo, Deus Verbum, cum corpore, ex Virgine, sine viri commercio. Virgo namque in alero concipiet, et pariet flium s. Vere igitur genitus est, vere crevit, vere conedit et bibit, vere crucifixus et mortuus est, ac resurrexit. Qui hæc credit, ut res habet, prout factum est, beatus est. Qui non credit hac, scelestus est, non minus ac ii qui Dominum crucifixerant. Princeps enim mundi hujus gaudet, cum quis crucem negarit. Cognoscit siquidem crucis confessionem suum esse exitium; id quippe trophæum est contra ipsius potentiam; quod ubi viderit, horret, et audiens timet. IV. Et vero antequam crucifixio facta esset, studebat ut fieret: et operabatur in filiis diffidentræ"; operabatur in Juda, in Pharisæis, in Sadducais, in senibus, in juvenibus, in sacerdotibus. Cum autem jam futura esset, turbatur, et pœnitentiam immittit proditori, et laqueum illi commonstrat, suspendiumque edocet; terret quoque mulierculam, eam in somniis perturbans, atque ut a crucifigendo cessaretur tentat, qui omnem rudentem moverat, ut eadem crux pararetur 63: non quod penitentia duceretur ob tantum malum, sic enim non malus esset 66 Isa vil, 14. 37 1. Interpol. ad Smyrn..1. so deest in ms. es Matth. xxvi. «al. et al. “al. si. Joan. 1, 14. 56 Prov. 1x, 1. al. Ephes. mirum Patres, aut tres Filios, aut tres Paracletos. Vetus versio ob geminationem vocularum ‹ in tres › ab exscriptoribus manca effecta est. Porro credere Eva trionymam solitarii Dei unionem, trinominem Deum, solam nominis Trinitatem sine subsistentia personarum, incurrere est in hæresim Simonis magi, et Sabellii; quam catholicis malitiose impingebant Ariani, orthodoxam fidem appellantes trionymam sectam, trium deorum hæresim, Trinitatis infidelitatem, ut et tribulorum seu Trinitatis professorum perfidiam, atque trian⚫ gulam impietatem. Ita enim deblaterant pseudo-Origenes et pseudo-Chrysostomus, ille ad Job 1, 17, hic in Matth. vn, 16. Oniittebam monere vocem interpretis trinomium reperiri in antiqua versione edicti Justinianei, ad calcem 5 synodi; ut mius» legitur apud Festum. Cor. binoΕἰς etc., usque ad continet idem codex. Proferunt autem Theodorus Graptus in opere inedito adversus Iconomachos, et Nicephorus CP. in Antirrheticis pariter contra hæreticos eosdem. IBID. Cod. Nydpruce. USSER. «Et habitavit in ea; addidit hic vetus interpres; Vairlenius vero (eumque secuti Mæstræus et Vedelius) et habitavit in nobis;» ex Joan. 1, 14. In Græco vero Florentino, hic non legitur. IBID. V. not. in Εp. ad Smyrn. IBID. Vet. Latin. e non ex collocutione scilicet, aut semine viri, quomodo et supra in loco illo interpolatoris Epistolæ ad Trallianos, eadem verba verterat: c sine semine scilieet, et collocutione viri, licet in simili loco interpolato Epistola ad Magnesianos, simpliciter reddiderit: sine collocutione ms viri,» quod rectius ab aliis est expressum: ‹ sine viri commercio. › Ibid. «inquis, vel (ut cod. Petav. habet) cin quit propheta,» in vet. Lat. additur. IBID. Deest in Florentino. IBID. Morel. c ut se ha bent, ut facta sunt. • Mastr.. ut res habet, et proui factum est.» Vet. interpr. «sicut habet, quomodo natus est, pro quo Faber edidit: ut vera ejus continet nativitas, quomodo et paulo post, nihil differt,» supposuit pro, «non minus est. IBID. In nostra et Vossiana, quæ ex ea expressa est, editione vitiose habetur positum, pro IBID. Cod. Nydpruce. et Florentinus, et Vet. Latin. c hoc. IBID. Vet. Lat. «operavit,» al. «opera ri.. IBID. Vet. Latin. «desperationem, ut Jacobus Faber edidit; nam in mss. eam vocem non reperi. IsiD. God. Nydpruce. Vet. Latin. c ipse conturbaus. Florentin. IBID. Cod. Nydpruce. Et ex eo Brunnerus ‹ quique omnia auxilia commoverat evocaveratque, › et vetus interpres consimiliter: Ipse omnia evocans et movens, ut habet liber Magdalenensis; vel, ut alii: «Ipse omnia evocans, movet. Sed proverbiale est, ut et apud Philonem, in libro De agricultura, Isip. Vet. Latin. c in suam preparatiouem;» pro qua, o pernicies, Faber substituit. IBD.

AD PHILIPPENSES. omnino; sed sentiebat suam ipsius perniciem. V. tium quippe damnationis ei fuit, crux Christi; initium mortis, initium perditionis. Ideo et in quibusdam efficit, ut crucem negent, ut passionis illos pudeat, ut mortem opinionem vocent, partun Virginis circumcidant, naturam ipsam calumnientur quasi detestandam.. Judæis auxiliatur ad negationem crucis, gentibus ad magiæ calumniam, hæreticis ad phantasiæ prædicationem. Varius enim et multifor mis est dux ille malitiæ, animi seductor, inconstans, sibi ipse contrarius; et alia quidem objiciens, alia vero faciens. Sapiens enim est ad malefaciendum; bonum vero quid sit ignorat ". Ignorantia namque oppletus est, propter voluntariam dementiam; quo enim modo non est ejusmodi, qui nec ante pedes suos positam rationem videt **? V. Si enim nudus homo est Dominus, ex anima et corpore solum; quid circumcidis et mutilas nati vitatem communis hominum naturæ? Quid autem tanquam insolens aliquid in homine factum, passionem appellas phantasiam? et mortem hominis mortalis, censes opinionem esse solam? Si vero Deus et homo, cur iniquum vocas Dominum gloriæ ", qui natura immutabilis est? cur iniquum appellas legislatorem, qui animam habet humanam; Verbum caro factum est 10, et perfectus homo, non qui in lo "I Cor. 11, 8. Juan. "Jerem. iv, 22. "]. Const. ap. vi, 6 et viii, 2, 7. Orig. hom. 15 in Num. Florentin. gitur e immortalis) gloriam existimas?, quod UssER. Vet. Latin. «qui mortem putant vocare Virginis generationem (quod Faber edidit qui ut funestum putant vocari de Virgine generationem), circumcidere ipsam naturam, et diffamare. Ubi, legendum (non, ut legisse videtur interpres, et verbum ad esse referendum, ex refutatione, quæ sequitur, apparet. Quid circumcidis nativitatem communis naturæ humanæ? Quid vero tanquam insolens aliquid in homine factum, passionem appellas plantasiam?, Satanas a sc. vet. Latin. c auxiliator es, vel «est,, ut Faber edidit. IBID. «Mariæ» pro, «magiæ, Faber perperam hic supposuit, quod et sequens refutatio Inanifestum facit: «Quomodo et magus est hic?» IBW. Vet. Latin. c immittens; pro quo Faber «suggerens, substituit. IBID. Vid. Prolegomen. cap. 12. LEID. ex Nydprucciano codice est additum, et vetere interprete Latino. IBID. Florentin. IBID. Vet. Latin.. et mortem mortalis, (ita enim er Magdalenensi codice restituimus, ubi in aliis lea recentioribus multo rectius est redditum: et mortem hominis mortalis censes opinionemi esse solam?, IBID. Sic et vet. Latin. Si Deus et homo, › ubi conjunctionem, in aliis libris desideratam, ex Magdalenensi ms. reposui mus. IBID. Vet. Latin. c iniquum;: nor unicum, a ut habebatur in editis. IBiD. etc. Non tanta esse debet antiqui interpretis auctoritas, ut hic interpolationem factam fuisse affirmetur. Imo contrarium mihi fit longe credibilius. Sed quidquid sit, mira est viri docti observatio, in vulgatis Latinis ne lectorem crassus error offenderet, ‹ Christum humanam animam non habuisse, repositum fuisse naturam» pro e anima.» Quasi non crassius et apertius errare sit, dicere Christum humanam naturam non habuisse, quam dicere eumdem caruisse anima humana, præsertim cum sequatur, Verbum homo.» Cor. Vid. Prolegomen. cap. 12 et 15, ubi Apollinariani erroris suspectum hunc auctorem reddidimus: ita videlicet Christum esse iufciantem, ut in corpore ex Maria assumpto, loco animæ, deitatem inhabitasse crederet, quomodo et illa sonant, in assumentis Epistola ad Trallianos Vere genuit Maria corpus, habens in se Deum habitantem: et revera natus est Deus Verbum ex Virgine, vestitus corpore obnoxio iisdem passionibus nobiscum, nullo om nino animæ aut cjus affectuum mentione facta. USSER.

mine habitavit. Quo modo autem et magus hic, qui olim quidem omnem naturam tam sensibilem, quam iutelligibilem condidit voluntate Patris: incarnatus vero omnem languorem et infirmitatem curavit "¹? VI. Porro quomodo non est Deus, ille, qui mortuos suscitat; claudos dimittit integros ac expeditos; leprosos mundat, cæcis restituit visum s, ea quæ sunt vel auget, vel immutat; ut quinque panes et duos pisces; et aquam in vinum”; tuum vero exercitum solo fugat verbo *? Quid vero Virginis improbas naturam, et membra turpia nuncupas? qui olim hæc ipsa membra in pompis ostentabas, et nudari jubebas, masculos quidem in conspectum feminarum, feminas vero in effrenem marium libidinem. Nunc hæc ipsa a te judicantur obsccpa, atque te pudicum simulas, tu spiritus fornicationis; ignorans tune demum aliquid esse obscœnum, cum scelere pollutum fuerit; at quando abest peccatum, nihil turpe est, nihil malum, eorum quæ facta sunt, sed omnia bona valde. Verum tu qui non vides, improbas ea. VII. Et quo modo rursus necdum tibi videtur Christus esse ex Virgine, sed esse ille qui est super omania Deus, quique omnipotens est? Quis igitur, dicito, hunc misit? quis hujus dominus est? cujus vero voluntati hic obedivit? et quas leges implevit, qui nec alicujus voluntati, nec potestati cedit? Cum Christum eximis a nativitate; ingenitum sancis, genitum esse; et qui principio caret, hunc dicis cruci affixum; quo permittente, non habeo dicere. Enimvero tua minime me latet versutia, nec ignoro te obliquo et gemino gressu incedere. Tu autem igueras, quis sit genitus, qui omnia scire te fingis. ” Matth. iv, 23 et 1x, 35.” Matth. xt, 5. ms. VI. VII. 115. 4. * Joan. vi et ll. Luc. vi, 50. deest in ms. Ex Matth. 1x, 35, ut et supra, in additamentis Epistola ad Magnesianus. USER. Veteri editioni Latinæ, ex ms. Magdalenensi, restituimus: c de quinque panibus et duobus piscibus tot millia hominum saturavit.» IBID. Cod. Nydpruce. IBID. Vet. Latin. 4 pessimas:» ut et in fra, licet in priore loco pro ea voce Faber, «dejicis; s in posteriore, • pessundas» substituerit. lBiD. Ita cod. Nydpruce. ubi Augustau et Florentin. IBID. Cod. Nydpruce. Vet. Latin.. Hæc præseminans.» Ad ethnicorum vero Phallos et ſtyphallos ista referenda docent hic in Notis suis Vairlenius et Mæstreus. IBID. Huc pertinent Epiphanio memorate in Expositione fidei,c. 10. Item illa apud Gregorium Nazianzenum invect. 1, adversus Julianum Aliaque minis nota. Cor. Latin. • Nunc omnia tibi turpia videntur.» lu enim ex Magdalenensi codice restituimus; ubi editi libri habent:. Tunc omnia turpia videntur. USSER. Vid. Prolegoma. cap. 12. IBID. Ita codex Florentinus: RO, ut Augustanus et Nydpruccianus Vet. interpres: c cujus legem, unde, restituit Morelius.IBD. Ista vetus interpres non ad præcedentia, sed ad sequentia, ad Salanam videlicet, non ad Chrisium, retulit. IBID. Vet. Lalis. Non me latuisti tuo antiquo consilio,» vel, us Faber edidit: Non me latuit tuum antiquum consilium.» IBID. Ita et codice Nydprucciano Græco (ubi tamen & lege batur) et vetere Latino interprete edidimus; ubi in Florentino, legebatur et in Augustano adhuc corrupιίως pro quo, ex conjectura, substitut Morelius quodl, in notis ad hunc locum, pluribus Mastræus explicat. bus.

VIII. al. Ex doctrina Patrum, diabolus de Christo magis, et sepius igno "avit quam scivit, plus suspicatus est quam cognovit, resque potius perspectas habuit, quam rerum mysteria, ut firmari posset sexcentis testimoniis, si necessum foret. Verum in paucissimis notabilis est locus Clementinarum Hypotyposeon pag. 808, initio col. 1, ad psalmum 18 Ιta lego, hoc est: Et nox nocti indicat scientiam. Diabolus sciebat, Dominum venturum: an vero is esset, ignorabat: propterea et tentavit eum, ut cognosceret utrum esset potens. Si, inquit. Et recessit ab illo usque ad tempus, id est, distulit inventionein in resurrectionem. Noverat enim eum esse Dominum, qui resurrecturus esset. Similiter et danones quandoquidem et suspicati sunt quod Salomon esset Dominus: non esse autem agnoverunt, quando peccavit. Nox nocti. Omnes Dæmones cognoverunt Dominum esse, qui post passionem resurrexit.» Corrige epistolam Acacii CP. ad Petrum Antiochenum Fullonem dictum, in Conciliis tom. II, part. I, et in Zonara editione Ac rescribe ex antiqua interpretatione: «Abscondens enim hamum suæ deitatis, intus animam sancli sui corporis, sic inferno occultatus est.» Cor. Vid. Prolegomen. c. USSER. Cod. Nydpruce. Vetus interpres legit; sed ad sequentem, non præcedentem, sententiam Vocem illain referens, mentione Pratermissa, e desponsalie puelle prædicationem, AD PHILIPPENSES. VIII. Nam multa te latent: Mariæ virginitas, admirabilis partus, quis sit ille qui in corpore est; stella quæ duxit eos magos, qui in Oriente erant, quique dona obtulerunt, archangeli salutatio Virgini facta; Virginis viro desponsatæ mirabilis conceptus; præcursoris pueri praeconium super Glio Virginis, iliusque intra maternum uterum, ob id quod prævidebat, exsultatio; angelorum bymni propter natum puerum; pastoribus facta bona nuntiatio; Herodis timor ne regnum sibi eriperetur, mandatum de necandis infantibus; in Ægyptum commigratio, et inde in ista loca reversio; fasciæ pueriles; humana descriptio, lactatus; patris nomen in eo qui non genuerat; præsepe, quod locus non esset; nullus humanus apparatus, incrementi accessio, humana verba, fames, sitis, itineris confectio, lassitudo, sacrifciorum oblatio; deinde etiam circumcisio; baptismus, vox Dei super baptizato, quis esset, et unde profectus, testificatio Spiritus et Patris desuper facta, vox Joannis prophetæ significans passionem appellatione Agni; diversorum signorum operationes, curationes variz; increpatio Dominica, imperans mari ac veutis; tantum hic exhibuit. IBID. Vet. Latin. c et Virginis in utero gestientis, (eam vero vocem ex mss. reposuimus) infantis prævisio. IBID. Vet. Latin. «Angelorum hymnus gloriam agentium, et pastorum annuntiatio.» Ita mis. Magdalen.;pro quibus, in aliis libris legitur: «Δηgelorum hymno gloriæ ad gentium pastores annUNtiatio.. IBID. Edidit Georgius Remus Heidelbergæ homiliam ignoti sibi auctoris ɛlç etc. In qua Herodes appellatur, et usurpatur nomen insuperque joculare erratum apparet, Interpreti: • Nam edictumn tyranni meticulosi et tamen crudelis erat instar retis, quasi esset Sed legendum a bimatu, ex Matth. ut, 16. Eam porro homiliam esse Joannis monachi et presbyteri Euboeæ me docuit Leo Allatius, vir de Græcis litteris optime meritus. Ita enim in Catalogo operum quæ misit ad Joannem Aubertum lego, apud Phil. Labbeum ad calcem Conspectus novæ editionis Joannis Damasceni Principium (pro Ei Diatriba de Symeonum scriptis, p. 105, 1. 9 Joannis monachi et presbyteri Euboæ Cor. substituit Morelius. Vet. Latin. • præceptio ad parvulorum necem.» USSER. ex Luc. 11, 7, forte supplendum adnotavit hic Patris cius Junius. IBID. Ita Cod. Nydpruce., non ut in Augustano et Florentino, IBID. Codd. Florentin. et vel, Latin. «Dei.» IBID.

maligni spiritus fugati, tu ipse tortus, et potestate 60 ejus qui apparebat flagellatus, non habens quid faceres IX. Hæc videns, vertigine aestuas. Et virginem esse quæ pareret, ignorabas; at obstupefaciebant te angelorum hymni, magorum adoratio, stella exortus. Ad ignorantiam tu reverteris, ob vilia; exigua enim quædam tibi videntur fasciæ, ærumnæ, circumcisio, lactatus; hæc Deo indigna tibi visa sunt. Rursus videbas hominem quadraginta dies et noctes perdurare jejunum, sine humauo alimento, angelos ministrantes, quos et horrebas; cum primum vidisses eum, ut communem hominem, baptizatum, causamque ignorares. Post jejunium vero, esurientem, sumpta denuo audacia tentabas, tanquam communem hominem, nesciens quis esset. Dicebas enim: Si Filius Dei es, dic ut lapides isti panes fant. lllud quippe, Si Filius es, ignorantia est. Nam si revera agnovisses, scivisses ex æquo posse rerum conditorem, et facere quod non est, et mutare quod est. Ac ventris ingluvie tentas eum, qui omnes nutrit cibi indigos. tentas Dominum gloriæ s, oblitus ex animi male volentia, quod non in solo pane vivit homo, sed in omni verbo quod procedit de ore Dei". " Si enim cognovisses Dei Filium esse, scivisses quod is qui quadraginta diebus et totidem noctibus ne corpus corruptibile egeret fecerat, etiam perpetuo idem facere poterat. Cum igitur esurit? ut ostendat, a se revera corpus assumptum fuisse iisdem obnoxium perpessionibus, quibus homines. Per primum quidem, ostendit se Deum esse; per secundum vero, etiam hominem. X. Tu itaque qui excidisti de altissima gloria, sicut fulgur se, audes Domino dicere: Mitte te hinc deorsum; cui ea quæ sunt, reputantur quasi non sint "; et ad vanam gloriam provocare alienum ab omni ostentatione? Præterea simulas te Scripturam de eo legere: Quia angelis suis mandavit de te; 85 1 Cor. 80 al. 8 al. * f. vacal prepositio al. Matth. 11, 8; 1. Const. ap. viii, 7. ss Matth. 1V, 4. er Citat Anastasius presbyter eclog. 14, 88 Anast. * Luc. x, 18; Const. ap. viii, 7. » Matth. v, 6. Rom. I, 17. legit Cod. Nydpruce. Similiter et vetus interpres: et de,» licet illud, c de, in editis desideretur. USER. Cod Florentin. IBID. In Cod. Αugustano perperam, Vet. Latin. • ingustabilem exsistentem; pro quo Faber, «ingustato» substituit. IBID. in Augustano, Florentino et Nydprucciano codice legitur. IBID. Vid. Prolegomen. IBID. El rap, etc. Citantur hæc ut Anastasii presbyteri apud Halloixium et Usserium: desumpla, ut videtur, ex illo optimæ notæ libro ms. qui ornatissimam bibliothecam Claromontanam exornat, de quo multa Philippus Labbeus in conspectu novæ editionis S. Damasceni, quemque evolvendum perhumaniter mihi dedit Gabriel Cossartius theologus Societatis Jesu, laudibus ingenii, eruditionis, eloquentia præcellens. Cor. Citantur ista ab Anastasio presbytero: qui Et vào hic legit. UsSER. Vet. Latin. «et qua draginta noctibus. Desunt vero ista in Anastasio. Vet. Latin. «inindigens, pro quo a Jacobo Fabro est substitutum nullo egens.) Anastas. et vet. Latin. • faciens (Fab., reddens, corruptibile corpus.» IBID. Anastat. Latin. c vere.» IBID. Anastas. Vet. Latin. • Propterea in primo, habet coder Petavianus; vel, c et primo, ut alii. Vide Prolegomes. Confer. Rom. iv, 17 et 1 Corinth. 1. 28. 13.p.

AD PHILIPPENSES. et in manibus tollent te, ut non offendas ad lapidem pedem tuum”? Ac cætera fingis te ignorare, furtim & ea subtrahens, quæ de te tuisque ministris propheκαὶ tavit: Super aspidem et basiliscum ambulabis, et conculcabis leonem et draconem "Matth. iv, 6. " Psal. xc, 13. Deut. VI, 46. Kléлтor å repl σov. Pronomen &, in Augustano codice desideratum, ex Nydprucciano restituimus quod et a vetere Latino interprete est aguium, ita locum reddente: furans, (auferens substituit Faber) ea quæ de te. Sensus enim est (ut in libro 11 Observat. sacr., cap. 7, notavit Billius): • diabolum Christo quidem hos Davidis versus callide proferre: Angelis suis mandavit de te, ut custodiant te in manibus suis; quæ autem sequuntur, dissimulare se scire; versute, nimirum, reticentem quæ deinde de eo propheta vaticinabatur: Super aspidem et basiliscum ambulabis. › Morelius vero (et eum secutus Vairlenius) loco pronominis ā, negativum ob supponens (quod etiam in ms. Florentino nos invenimus) participium xλémwv ad præcedentem sententiam retulit, et sequentem interrogative hunc in modum reddidit: «Nonne de te ac tuis ministris prophetavit? › Usser. Пpuñólur. Vet. Latin. ‹ ministris, unde Græcam vocem restituit hic Morelius: pro qua, et in Augustano et in Nydprucciano codice, legebatur, mpo mollwv, dudum; in Florentino pollwv, conjunctim. IBID. Aérɛir. Vox hæc ex codice Nydprucciano reposita hic est, ex vetere Latino interprete. IBID. Vet. Latin. «extendis contra Dominum; vel, ut Faber edidit, ‹ ostendis contra Dominum Deum tuum. IBID. Aɛσлórov. Cod. Florent. Kuplov. IBID. Ex xaxovolaç. Vet. Latin. pro malitia, vel, pro tua malitia, ut alii libri habent. Vid. Prolegomen. IBID. “Exéλxŋ. Cod. Nydpruce. ¿éλxŋ. Vet. Latin. deductus es, quod tamen active exponendum censet Jacobus Billius (Observat. sacr. lib. 1, cap. ult.) pertrahis, vel, allicere conaris. In hoc enim (inquit) sensu Græci semper exeσa dicunt, non èxt: quemadmodum in superiore ad Mariam Castabalitam Epistola licet Jacobus Brunnerus hic legerit, active tamen illud et ipse interpretatus est; totum hunc locum ista explicans paraphrasi Ventris libidine vincere Dominum non potuisti honoris cupiditate aggressus cum dedecore recessisti; nunc habendi amore, imperandique aviditate, eumdem pertrahere ad impielaten non desistis. › IBID. Bellap. Interpres, incensor. › Nihil enim necesse est mutare. Cum Bel seu Belus de sole ac XI. Si itaque tu es conculcatio pedum Domini, quomodo tentas eum qui tentari non potest, oblitus legislatoris præcipientis: Non tentabis Dominum Deum tuum "? Sed etiam audes, scelestissime, Dei opera tibi vindicare, tibique traditum " horum dominium dicere: et lapsum tuum proponis Domino; quæque ipsius sunt, hæc ipsi te daturum promittis, si cadens iu terram adoraverit te o. Et quomodo non horruisti ejusmodi vocem adversus Dominum emittere, omnium malorum spirituum spiritus pessime ob malignitatem? Per ingluviem victus es, per vaņam gloriam dedecore affectus; per avaritiam et ambitionem pertrahis ad impietatem. Tu. Beliar, draco. desertor. serpens tortuose, Luc. IV, 6. * Matt. 1V, 9. 97 ms. Bɛllaç. igne soleat exponi, facillimumque sit eo Hebraicam originationem adducere. Quas inter interpretationes, has quoque inveni in cod. Regio 772: B& Cor. - In pseudoSibyllinis carminibus aliquoties nomen istud occurrit Antichristo attributum, ut in libro 11 Et in ipso libri u initio Apostolus, in loco superius (in additamentis Epistola ad Ephesios) ex II Corinth. vi, 15, citato, ipsum diabolum Bellap, ut antiquiores_habent codices, vel ut alii cum editione vulgata Latina (terminatione ebraica retenta) Bɛdíaλ appellat, est absque jugo; quod de collo suo Dei abjecerit servitutem; ut libro 11 Comment. in Epist. ad Ephes., cap. 4, habet B. Hieronymus. Sed Hebraihọc כל יועיל deducit, alii a בלי עול quod ille a בליעל cum derivare malunt: ut filius Belial sit homo by , axphios avfe, Hesiodo dictus, id est nequam. Ita enim in Philoxeni Glossario Latino Græco Nequam est nequitia alio anonymo: Nequior axpeios et in alio Nequam nequitia et in Gre co-Latino Cyrilli Glossario, ȧxpεios nequam, nequissimus, et nequitia, quemadmodum et apud A. Gellium, lib. 11, cap. 14, et lib. xvII, cap. 6, nequam et nihili sive nullius pretii, pro iisdem accipiuntur. Hoc vero in loco pro «tu incensor, in vetere legitur interprete: ad quam Tuμodoylav, in illis libri 111 Sibyllinorum de conflagratione mundi'versiculis, allusionem esse factam fortasse quis putaverit. Verum quando Dei prædicta minacia magní Advenient, terrasque pelet flammala potestas Inflata, exuret Beliar, hominesque superbos Omnes, quotquot ei fuerint per ſœdera juncti Sed incensor hic legendum Thorndikius noster conjicit ut tangat interpres fabulam (sive parabolam appellare placet) veterum Hebræorum, de qua in More Nebochim, 2, 3, et apud Abrabanaelem

qui a Deo defecisti, qui a Christo separatus es, qui & a Spiritu sancto alienatus, qui e choro angelorum pulsus es, legibus Dei injurie, legitimorum hostis, qui contra primum formatos homines insurrexisti, et a Dei præcepto expulisti eos a quibus læsus non fueras; qui adversus Abelem excitasti homicidam Cainum, qui contra Jobuun arma sumpsisti "; Domino dicis: Si cadens adoraveris me? 0 audaciam! o vesaniam! serve fugitive, serve ſlagrio, rebellas contra bonum dominum? Tanto domino, Deo omnnium intelligibilium et sensibilium dicis: Si cadens adoraveris me? XII. Dominus vero longanimis est, nec in nihi lum redigit talia ex inscitia audentem, sed placide respondet: Vade, Saluna. Non ait: Vade post me; nec enim fieri potest, ut convertatur; sed: Vade, Salana ', in ea quæ elegisti, vade in ea ad quæ per malevolentiam provocatus es. Ego enim qu sim, et a quo missus sim cognosco, et quem adorare oporteat scio. Dominum enim Deum tuum adorabis, et illi soli servies 3. Νovi unum; scio solum, cujus tu desertor factus es. Non sum Deo adversus. Confiteor excellentiam; cognovi generationis meæ auctorem, Patrem. XIII. Hæc, fratres, ex affectu quen habeo erga vos', coactus sum scribere; ad Dei gloriam vos XII. * al. et 1. Interpol. ad Smyrn. 7. & Matth. iv, 10. Matth iv, 10; Deut. vi, 15. in Genesim, de Sammaele serpentem inequitante, quo alludere videtur Methodius in Origenem, apud Epiphanium Eodem respicit et alicubi homiliarum in Legem Origenes. › Ita ille. USSER. Sic et idem supra, in assumentis Epistolæ ad Philadelphenos uominat, ex Job xxvi, et Joannes in Apocalyps. xii, 9, et xx, Videtur autem hic additum ut interpretamentum illius quod proxime praecesserat, Ita enim Hesychius: Theophylactus, in Il Corinth. Oecumenius quod uterque ex Chrysostomi in eamn Epistolam homilia 13 hausit. Sic et Hieronymus in Nahum cap. u!!: «Nequaquam ultra pertransibit per te prævaricator et hoc enim interpretatur. Id enim ‹ Aquila epostatam transtulit,, ut in commentariis ad cap. Epistolæ ad Ephesios notavit idem. Indeque virum Belial, Proverb. xvi, 27, virum sive rebellionis» Aquila reddidit: et ubi in LXX editione, III Reg. xxi, 13: pro • filiis Belial» leguntur; in vulgatis nostris libris, positi reperiuntur. IBID. Ex Isai. xxvι, unde et Gregorii Nazianzeni illud (in orat. 10) de Juliano Apostata «instar flexuosi illius serpentis, qui ipsius animain obsidebat. IBID. Desiderantur ista in apographo nostro Florentino. IBID. Vet. Latin. c a manp dato Dei eos avertisti.» Pro in Augustano et Florentino codice habetur in Nydpruc ciauo sed emendavisse se dicit Morelius, c'ex collatione loci alterius, ubi hac propemodum verba repetuntur., Locus ille habetur in additamentis Epistola adl Smyrnæος, Qui Adam a Dei mandato avertit per feminam, Abel per. Cain occidit, adversus Job arina sumpsit.. lBiD. Vet. Latin. non in praesenti interdicit,» vel, ut Faber edidit, qui non in præsenti et illico interficit. › IBID. Ita cod. Nydprucc. et Florentin. siniliterque vet. Latin. e mansuete. • Augustam. IBID. Vet. Latin. in ea qua tibi elegisti,. nam • loca,» quæ addit Faber, in mss. non invenio. IBID. Florentin. Vet. Latin. c in (ea addit Faber) quibus pro vocatus es.» Vairlenius sine causa legendum patal, (nam in Pacæi codice, forte le gisse, inepte notavit hic Mæstræus) id est sti, sectatus es sive amplexus es.. IBID. elegiΟίδα Vet. Latin. Scio enim et novi unum solum, non denego servire.» Vide Prolegomen. cap. 12. IBID. Vet. Latin.:. Non enim sum antitheus; deinde explicationis gratia additur, hoc est (vel, id est) contrarius Deo. Vetus Glossarium, ineditumn: IBID. Vetus interpres Latinus longe plura hic habet: Et non recuso adorare eum, quem novi nativitatis meæ auctorem et Dominum, atque

AD PHILIPPENSES. ' cohortans, non quasi aliquid sim, sed tanquam Tete Ai yuvaixes, wç Ev oai thuvayela ⚫ deest in ms. Ephes. v; Const. ap. v1, 29. ap. v, 13; Can. ap. 61. 1. Const. ap. v, 13, 20 23 et Can. ap. 56. 111. Const. ap. 11, 61 et vi, frater. Subjecti este episcopo, presbyteris, diaconis *. Diligite vos mutuo in Domino, ut Dei simulacra. Videte, viri; uxores vestras velut propria membra amate. Itidem, mulieres, diligite vestros viros, utpote quæ unum estis conjunctione. Si quis caste vel continenter vivit, non extollatur, ne perdat mercedem. Festos dies ne dehonestetis *. Quadragesimam ne spernatis: continet enim imitationem conversationis Dominicæ. Post Passionis hebdomadam, ne quartam et sextam feriam negligatis; sed jejunate, reliquias pauperibus elar gientes s. Si quis Dominicam aut Sabbatum jejanarit, uno excepto Sabbato Pascha, hic Christi interfector est ". al. ms. μovov. Const. et vII, 23. 101. Const. ap. v, 13, 15, 18, 19, 20 et vir, 5, 25 et vii, 38. meæ perseverantiæ custodem. Ego enim, inquit, vivo propter Patrem. › Usser. Florentin. Vet. Latin. non quasi extraneus. › Ibid. Taç oréprete. Vet. Latin.,Videte ergo, viri; diligite (ut diligatis, Faber edidit) uxores vestras, sicut propria membra. Quoad sententiam, habetur præceptum hoc apud B. Paulum, Ephes. v, 28 et quoad ipsa verba fere, in Constitution. apostol. lib. VI, cap. 25: Oi &vôpes, IBID. Florentin. Ev qùou the ouvapɛlaç. Vet. Latin. ‹ sicut unitatis tactu. Vid.not. in Epist. ad Philadelph. IBID. El tɩç drrevel. Usque ad finem capitis, profertur a Nicone serm. 57, tou HПavdéxtov, cod. Reg. 2423, 2424. Ubi habetur toy foldy zúrou, quomodo legebat antiquus interpres; et deest, sicut in codice Joliano aliisque. Cor. Tàç Ɛopràç µǹ áriášete. Vid. Prolegomen. cap. 13. USSER. Vid. ibid. IBID. Aut indiligenter versatus est in imitandis apostolicis Constitutionibus, aut scribi debet etiam ex interprete Thy Teploσslav, nisi malis cum laudato ms. 2423, Cor. Id ita Vairlenius et Mastreus interpretantur: Post passionis Dominicæ hebdomadam jejunare quartis et sextis ne negligatis, > et post eos Halloixius in Vitæ Ignatii cap. 22: Post Passionis hebdomadam diei quartæ et sexte jejunia nolite despicere. Atqui post Passionis Dominicæ hebdomadam, per septem continuas septimanas, quartæ et sextæ feriæ jejunium in vetere Ecclesia intermitti fuisse solitum, ex iis quæ in 8 Prolegomenon capite sunt dicta, satis liquet. Vedelius (exercit. 10 in hanc Epistolam, cap. 4) duplicem ab interpretibus istis errorem commissum esse asserit. Unum, quod to ɲɛrá ab illis cum sequentibus male fuerit conjunctum: cum hic more Græco absolute ponatur, et ad antecedentia referatur, ut sensus sit Postea, id est post Quadragesimam, ne negligite hebdomadam Passionis. Alterum, quod cum verbis terpádos, etc., determinetur modus quo ce. lebranda sit Sancta, quam vocant, hebdomas; nimirum, per quarti diei et parasceves jejunium istius PATROL. GR. V. ipsius tantum hebdomadis (id quod vocem parasceves sufficienter notare, totumque textum arguere ait) illi omnes ferias quartas et sextas interpretentur. Verum ad vocem parasceves quod attinet ea ab evangelista Marc. xv, 42, simpliciter exponitur et a scriptoribus ecclesiasticis nor. pro sanctæ tantum, sed etiam pro cujusvis hebdo madis feria sexta indifferenter sumitur: ut et loca illa, quæ a doctissimo Brissonio in libro De spectaculis sunt citata, evincunt, et quæ a nobis ex libris Apostolicarum constitutionum in dicto illo 8° Prolegomenon capite sunt producta, in quo et ex Epiphanio est ostensum, veteris Ecclesiæ catholicæ, in partibus præsertim orientalibus, eam fuisse consuetudinem, ut omnibus totius anni quartis et sextis feriis (septem hebdomadibus, Paschalem Dominicam proxime insequentibus, tantum exceptis) jejunium observaretur. Itaque textu integriore veterem Ignatii interpretem usum fuisse apparet; duo hic præcepta ita distinguentem: Hebdomadam etiani Pas sionis nolite despicere Quarta feria et sexta» (ut nos ex Magdalenensi codice edidimus), vel (ut aliį habent libri) quaita vero et sexta feria jejunate.» Ubi, in priore, pro μerá legit xal, quomodo etiam in Nydprucciano codice adhuc legitur, in posteriore pro invenisse videtur. Similiter Brunnerus quoque reddidit; nisi quod, festinans, quintum › diem pro ‹ sexto › substituerit. Et Passionis hebdomadam ne despicite: quarto quintoque die (qui Parasceve est) jejuniis vacate. ▸ Usser. Vid. Prolegomen. cap. 13. IBID. Cod. Flo rent. Augustar. Ab utroque vero aberat quod ex Nydprucciano, et vetere Latino interprete, restituimus. Paschalis autem, sive magna hebdonias, veteribus ea appellata est, quæ Dominicam Resurrectionis proxime antecessit: de cujus jejunio, in Prolegomen. cap. 8 est dictum. Huc vero referatur canon apostol. Si quis clericus die Dominico, vel Sabbato, uno duntaxat excepto, jejunare deprebensus fuerit, deponatur; ▸ et Constitutionibus apostol. libri v, cap. ult. Hoc est Christianarun legum contemptor, instar Judæorum. Sed moduin excedit Græculus: sicut vice versa Latinus ille Sabbati jejunator, adversus quem S. Augustinus scripsit epistolam 86. CoT.

XIV. Orationes vestræ extendantur usque ad Autiochenam Ecclesiam, unde et vinctus Romam abducor. Saluto sanctum episcopum Polycarpum; saluto sanctum episcopum Vitalium, et sacrum presbyterium, conservosque meos diaconos; pro quorum animabus ego sim. Extremam iterum salutem dico episcopo et presbyteris in Domino. Si quis cum Judaeis celebrat Pascha, aut symbola festi illorum recipit, particeps est eorum qui Dominum occiderunt et apostolos ejus. XV. Salutant vos Philo et Agathopus diaconi. Saluto coetum virginum, et ordinem viduarum; quibus utinam fruar. Saluto populum Domini, a parvo usque ad magnum ". Transmisi vobis bas Litteras meas per Euphanium lectorem, virum a Deo honoratum, ac fidelissimum, nactus eum circa Rhegium, cum jam nave subvehendus esset. Memores estote vinculorum meorum ", ut consummer in Christo. Valete corpore, anima, spiritu, perfecta 13 abest hæc salutatio a ms. ** al. &vtiчuxov. " al. 'Pnylova f. 'Phylov. 1 Col. IV 18. Omni Sabbato,præter unum, et cunctis Dominicis diebus, conventus ecclesiasticos celebrantes, lætitia fruimini. Quodnam vero Sabbatum illud unum fuerit, in libri vi capite 24, explicatur Unum autem Sabbatum servandum vobis est in toto anno, illud nimirum sepulturæ Domini; in quo jejunare oportet, non festum agere; et lib. v, 14: Ovx «Non quod conveniat in Sabbato jejunium servare, cum in eo cessatio conditi operis sit: sed quod in illo tantum jejunare oportet, in quo ipse Conditor subtus terram mansit. Unde ratio intelligitur, cur Augustinus in epist. 19 ad Hieronymum, cap. 2, Sabbatico jejunio diem Paschalis vigilia, id est Sabbatum magnum excipiat. USSER. xapzor. Non habentur ista in Nydprucciano codice. 'Artlývxos. Cod. Florentin.,ávtíþuxov. Vid. Prolegomen. cap. 5. IBID. Vet. Latin., dico episcopis; vel episcopo, ut habent libri editi. autem, et pro edico, quandoque sumitur; et pro amoráσcopat, valedico, ut ostendit Billius, Sacrar. observal. lib. 1, cap. 22, et lib. 11, cap. 7, quomodo et hoc in loco accipiendum esse putat, pro extremam salutem dico.» Hesych. etc. Lege il Esd. vi, 12; Esth. 1x Canones apostolorum, v, 62; Laodicenos xiv, 37, 38; Trullanum 11; Gregorii theologi epistolas 53, 54, 87, 113; Basilii 404, synodum Berytensem actione 10; concilii Chalcedonensis p. 286,et Uranium De obitu S. Paulini Nolensis sub finem. Sequuntur alia adulterina: ad quæ abunde diligentiam adhibuit doctissimus Usserius. Ego in Catalogo manuscriptorum ecclesiæ S. Petri Bellovacensis ita legi: Epistolæ duæ aut tres, B. Ignatii martyris ad B. Mariam virginem et ad S. Joannem evangelistam, quæ inventæ fuerunt Lugduni, tempore concilii Innocentii papæ IV et de Græco in XIV. ΧV. "Eppwote capul, fux, πveúµati tédeia фро "1. inf. Can. ap. v, 62; l. Ignat. interpol. ad Trall. xı. Latinum conversæ..» Quod autem vulgo existimatur S. Bernardum sermone 7 in Psalmum xc meminisse epistolæ ad Mariam matrem Domini, hoc refellitur cum per orationis contextum, tum per vocabulum quamdam,» quod ex mss. addidit Joannes Mabillonius, pietate juxta et doctrina spectabilis monachus Benedictinus: Magnus ille Ignatius,» verba sunt Bernardi, discipuli quem diligebat Jesus auditor, martyr noster; cujus pretiosis reliquiis nostra ditata est paupertas; Mariam quamdam in pluribus, quas ad eam scripsit, epistolis Christiferam consaIulat. Fgregius plane titulus dignitatis, et commendatio honoris immensi. Nempe cui servire, regnare est; gestare hunc, non onerari est, sed honorari. › Per Mariam quamdam, > Mariam proselytam designat, non Mariam Dei genitricem. Cor. — El rę Vid. Prolego men. cap. 14. Usser. Tai. Vid. ibid. Ibid. Korwrós éσri. Vet. Latin. ‹ communis est eis, ut habent mss., vel, ut Faber edidit, com participabit eis. Vide Prolegomen. IBID. dià Evgarlov, etc. Circumstantiarum, quæ hic me. morantur, opexpohoriav non sapere Ignatii gravitatem arbitratur Vedelius, qui et ex Mæstræi Latina versione (cum qua consentit et Petavianum veteris interpretationis exemplar) Euopavlou nomen textui Græco inseruit; cum Evgaviou in omnibus libris antea legeretur. Ibid. (vel ut est in ms. Florentino) drarcμérov ir zloiw. Vel. Latin. qui mihi occurrit in regionem jam navem ascensuro. Vairlenius, et eum secutus Mæstræus ‹ forte nactus eum circa regionem, cum jam navem ascensurus esset., Halloixius (Notat. in cap. 9 Vila Ignatii): nactus eum circa Rhegium, jam navigium conscendentem.» In prima enim et antiquissima Valentini Pacæi editione, voci 'Pryiova ultimum a, vitio typographiæ, ex sequenti voce Oratio quam ex Vairleniana versione supplevit Mæstræus, xal mvɛúμati legendo; cum pari ratione ex veteris interpretis translatione reponere potuisset, xal lib.

EPISTOLÆ SUPPOSITITIÆ. AD S. JOANNEM APOST. sentientes, aversati operarios iniquitatis, et corruptores verbi veritatis; confortati in gratia Domini nostri Jesu Christi 17. B. IGNATII AD S. JOANNEM APOSTOLUM ET EVANGELISTAM EPISTOLA. ‘oanni sancto “seniori, Ignatius et qui cum eo sunt fratres De tua mora dolemus graviter, allocutionibus et onsolationibus tuis roborandi. Si tua absentia proendatur, multos de nostris destituet. Properes igiur venire, quia credimus expedire. Sunt et hic ultæ de nostris mulieribus, Mariam Jesu videre upientes, et quotidie a nobis ad vos discurere volentes, ut eam contingant, et ubera ejus ractent, quæ Dominum Jesum aluerunt, et quædam ecretiora ejus percunctentur ipsam. Sed et Salone quam diligis, filia Annæ, Hierosoly19 mis 18 quinque mensibus apud eam commorans et quidam alii noti referunt eam omnium gratiarum abundam et omnium virtutum “, more virginis, virtutis et gratiæ fecundam. Et, ut dicunt in persecutionibus et afflictionibus est hilaris; in penuriis et indigentiis non querula; injuriantibus grata ad molesta 3º lætatur miseris et afflictis coafflicta condolet, et subvenire non pigrescit. Contra vitiorum autem pestiferos conflictus in pugna fidei disceptans enitescit. Nostræ novæ religionis et pœnitentiæ est magistra; et apud 17 Luc. xiii, 27 cum Matth. vit, 23. 18 al. Hierosolymis anno, etc. 19 al. virtutum fecundam. " al. t molestata. Quevou adhæsisse affirmat, atque ad posteriores ditiones sic transisse. Sed longe antiquius hoc aisse mendum, veteris interpretis versio arguit, ui regionem transtulit: licet ab auctore non ainus antiquo 'Phytoy hic lectum fuisse ego mihi ersuadeam. Neque enim aliunde ineditum Actorum gnatii scriptorem nomen illud hausisse existimaerim, extremum ipsius ita percurrentem: Toy , quam eamdem urbem (Mamertino freto a Sicilia iremptam) Italicarum primam fuisse ad quam Paulus appulerat, cum Romam similiter ex Asia uisset abducendus, apostolica (Act. xxviii, 13) nos locet historia. USSER. Ignatius. Suus Ignat. in quibusdam editis egitur. IBID. Qui cum eo sunt fratres. Ita libri mss. et rimæva editio, anni 1495. In aliis enim Fratris omen ad initium epistolæ est translatum. • Frater, le tua mora, › etc. Ibid. nobis. Ad vos,» in iisdem additur. IBID. Percunctentur. Ipsam enim et Salome. Ibid. percunctentur ipsam Mariam Jesu. Est et Salone. Edit. Paris. an. 1495; percunctentur ipsam. 3. et Salome.» In ms. Cantabrigiensi et D. Monacutii, post percunctentur, › sequitur: In Maria lesu, humanæ naturæ natura sanctitatis angelica ¡ociatur, › omissis reliquis omnibus, usque ad Epitolæ finem. Ibid. Filia. Edit. Paris. an. 1495 filiam. › Ibid. Annæ, Hierosolymis quinque mensib. Ita et a editio; cum 2 mss. collegii Magdalenensis et Lincolniensis apud Oxonienses, ubi nonnulli libri diti legunt: Hierosolymis anno et quinque menib. Christophorus de Castro, in Historia Deiparæ, cap. 23: In priori scripta ad Joannem meminit Salomæ filiæ Annæ; quam probavimus cap. 5, n. 16, Ion fuisse Annæ filiam, Deiparæque sororem; quamvis hæc verba aliter sic rectius legantur Est et Salome quam diligis filia, anno Hierosol. et quinque mensibus apud eam commorata.» IBID. Commorans. Edit. Paris. an. 1495 ‹ commorantes. Colon. an. 1557 ‹ commorata. › Ibid. Et quidam. Edit. Paris. Et quiden.» IBID. Alii noti referunt. Ita editio illa Paris. et ins. Magdalen. ubi Lincoln. alii vociferant,, edit. Colon. an. 1536 et Fr. Bivarius (in Dextri Chronic. an. Dom. 35, commentar. 1) ‹ fórte notificavere,› edit. Colon. an. 1557, et P. Halloix. simpliciter: ‹ notiticavere. › lbid. Eam. Pro hac voce, quam in ms. Magdalen. desideratam ex Lincolniensi restituimus, primæva editio habet, eam Mariam; aliæ, eamdem matrem Dei. IBID. Abundam. Primæva editio, cum 2 mss. Oxoniensib. legit chabundam: > alii libri editi, ‹ abundantem; edit. Colon. an. 1557: ‹ esse abundantem. › More virginis, virtutis et gratiæ. ‹ Virtutis › vox a Bivarii editione abest; in duobus vero Oxo.. niensib. niss. et prima edit. anni 1495 nihil horum habetur. IBID. Et, ut dicunt. Ita duo illi mss. et prima editio; aliæ: Quæ ut dicunt. Ibid. Grata. Ms. Magdalen. læta. › Ibid. Ad molesta lætatur. Ita Magdalen.; edit. Paris. an. 1495 et molesta, (vel ‹ molestata, › ut est in ms. Lincoln.) lætatur. Edit. Colon. an. 1556 et Bivar. et molesta re lætatur. Colon. an. 1557 et P. Halloix. ‹ et modesta in re læta. › IBID. Coafflicta. Bivar. afflicta. › IBID. Conflictus. Edit. Paris. ‹ insultus. › Ibid. In pugna fidei. Ead. ‹ impugna fide; › ms. Lincoln. impugnat, fide.» IBID. Disceptans. Edit. Paris. discooperta tum. › Nova. Ms. Magdal. vero. IBID. Et pœnitentiæ. Deest in edit. Paris. et ms. Lincoln. IBID.

AD EPISTOLAS S. IGNATII GENUINAS APPENDIX. fideles omnium operum pietatis ministra. Humilibus ratur, in Maria matre Jesu, humanæ naturæ quidem est devota, et devotis devotius humiliatur et mirum” ab omnibus magnificatur: cum a Scribis et Pharisæis ei detrahatur. Præterea multi multa alia nobis referunt de eadem; tamen omnibus per omnia non audemus fidem concedere, nec tibi referre. Sed, sicut nobis a fide dignis nar natura sanctitatis angelicæ sociatur. Et hæc talia excitaverunt viscera nostra; et cogunt valdə desiderare aspectum hujus [si fas sit fari" (96)], cœlestis prodigii, et sacratissimi mon stri Tu autem diligenti modo disponas cum desiderio nostro et valeas. Amen Joanni sancto seniori, suus Ignatius. Si licitum est mihi apud te, ad Hierosolymæ partes volo ascendere, et videre fideles sanctos qui ibi sunt; præcipue Mariam matrem Jesu, quam dicunt universis admirandam, et cunctis de siderabilem. Quem enim non delectet videre eam et alloqui, quæ verum Deum de se peperit, si nostræ sit fidei et religionis amicus? Similiter et illum venerabilem Jacobum, qui cognominatur Ju stus; quem referunt Christo Jesu simillimum facie vita et modo conversationis, ac si ejus dem uteri frater esset gemellus. Quem dicunt si videro, video et ipsum Jesum secundum omnia corporis ejus lineamenta. Præterea cæteros sanctos et sanctas. Heu, quid moror? quid detineor (11)? Bone præceptor, properare me jubeas, et vædeas Amen Christifera Mariæ, suus Ignatius. Me neophytum Joannisque tui discipulum, confortare et consolari debueras. De Jesu enim tuo percepi mira dictu, et stupefactus sum ex auditu. te autem, quæ semper ei fuisti familiaris ** al. est ita. 1 al. mirum in modum. Mirum. Ms. Lincoln. mirum in modum. › Cum. ID. ms. ‹ cum tamen. › Ibid. Multa. Id. ms. et edit; Paris. ‹ multa nobis. › Ms. Magdal. multa alia. › IBID. Matre. Habetur in edit. Halloixii et ms. Lin coln. Deest in aliis. Ibid. Viscera. Ms. Lincoln. ‹ corda. › Edit. Paris. perperam in sancta. › IBID. Si fas sit fari. Ms. Lincoln. ‹ si fas est ita fari. IBID. Cœlestis. Deest in ms. Lincoln. et edit. Pa ris. IBID. Sacratissimi. In iisd. sanctissimi. › Ibid. Monstri. Edit. Colon. an. 1557 et Halloixii spectaculi. Ibid. Cum desiderio nostro. Ibid. super desiderio nostro. Ms. Lincoln, cum desiderio meo. › IBID. Amen. Non habetur in ms. Lincoln. Ibid. Suus. Non habetur in edit. Colon. aun. 1557 et P. Halloix. IBID. Fideles. Deest in ms. Lincoln., Cantabrig. el Montacutii. IBID. Matrem. Ita ms. Lincoln. Deest in reliquis. Enim. Edit. Paris. an. 1495 ‹ vero. › Ibid. De se. Edit. Paris. cum ms. Cantabrig. et Montacut. deorum. › Ibid. Christo Jesu. Ms. Cantabrig. et Montacut. et conjuncta et secretorum ejus conscia, de sidero ex animo fieri certior de auditis. Scripsi tibi etiam alias et rogavi de eisdem. Valeas; et neophyti qui mecum sunt, ex te et per te et in te confortentur. Amen Domino Christo. › Ibid. Facie. Deest in edit. Paris. Ibid. Et ipsum. Conjunctio non habetur in edit, Paris. 1495, neque Colon. an. 1557, neque ms. Can tabrig. et Montacut. Ibid. Quid detineor? Ita ms. Magdalen. et P. Hal loix; reliqui: cur detineor? IBID. Et valeas. In Christo, additur in ms. Lin coln. IBID. Amen. Non habetur in edit. Colon. an. 1557. Christifera. Vid. Prolegomen. cap. 19. IBID. Me neophytum. Vid. Christoph. de Castro Histor. Deiparæ, cap. 23. IBID. Mira. Edit. Colon. an. 1557 et Bivarii, ‹in numera. IBID. Familiaris et conjuncta. Conjunctio deest in edit. Colon. an. 1536 et 1557. In edit. Paris. an. 1495 et ms. Lincoln.,Cantabrig. et Montacut. ‹ fami liarius conjuncta.» IBID. Ex animo. Ms. Cantabrig. et Montacut. ex nunc. Bivarius (in Dextri Chronic. an. 116) com nino. › IBID. Etiam alias. Edit. Paris. et etiam alias, › vel, aliis; ut in ms. Magdalen.,Cantabrig. et Mon tacut. Vid. Prolegomen. Ibid. Neophyti. Edit. Paris. tui neophyti. › IBID. Amen. Non habetur in ms. Magdalen. es Cantabrig. IBID.

ELOGIUM S. IGNATII. BEATISSIME VIRGINIS AD HANC EPISTOLAM RESPONSIO Christi Jesu. Ignatio dilecto condiscipulo humilis ancilla mores et vitam voto conformes Veniam autem una cum Joanne, te et qui tecum sunt visere. Sta in fide, et viriliter age 1: nec te commoveat persecutionis austeritas; sed valeat et exsultet spiritus tuus in Deo salutari tuo *. Amen. De Jesu quæ a Joanne audisti et didicisti, vera sunt. Illa credas, illis inhæreas; et Christianitatis susceptæ votum firmiter teneas, et S. IGNATII ELOGIUM Ipsius in sede Antiochena successori Heroni falso attributum Laus Yronis *, in B. Ignatium, discipuli ejus et cum angelis laudem canens, Primogeniti certe amisuccessoris, qui ei per revelationem fuerat ostensus, quod esset sessurus in cathedram ipsius. Sacerdos et assertor sapientissimi Dei, Ignati, jimmaculata stola indute, perenni foute saturate, ce, a peccatis liberate, a diabolo separate, agonista constitutus in stadio veritatis; acquisisti pretiosam salutem; confudisti Trajanum, et senatum Romæ prudentiam nunc non habentem; do¹³ I Cor. xvi, 13. Luc. 1, 47. *** al. Hironis \. s. tit. Epist. ad Heron. ** al. assessor. An beata Virgo aliquid scripserit, non constat. Nam epistola quædam ad Ignatium quæ ejus nomine circumfertur incertæ auctoritatis est. Si constaret eam a B. Virgine scriptam, nemo, ut existimo, dubitaret, quin inter canonicas Scripturas esset numeranda,, inquit Franciscus Suarez, in 111 part. Thom. qu. 37, art. 4, disp. 20. Quanquam ego neminem prudentem dubitaturum existimaverim, privatas beatissimæ Virginis litterulas longe alio habendas fuisse loco, quam divinum ipsius hymnum in sacrum canonem relatum, Luc. 1, 46, ex quo impostor postremam epistolæ hujus clausulam emendicavit; ‹ et exsultet_spiritus_tuus in Deo salutari tuo;, sicut et ex Paulina Epistola, post obitum Virginis scripta, parænesim illam Sta in fide, et viriliter age (I Corinth. xvi, 13). Ut stupidum omnino esse oporteat, qui non in plumbea potius legenda (cui eam Jacobus Genuensis curavit inserendam) quam in aureo divinarum Scriptura-. rum canone, epistolium istud collocandum esse dubitaverit. USSER. Condiscipulo. Ita ex prima editione et mss. codicibus exhibuimus; ubi vulgati libri legunt < discipulo.» Magdalen. codex habet et condiscipulo. › Christianitatis. Susceptæ, additur in prima editione, anni 1495; pro quo in ms. Lincoln,, Cantabrig. et Montacut. male legitur ‹ ejus ceptæ.› Firmiter. Ms. Magdalen. «firmum.» IBID. Conformes. Edit. Paris. an 1495 et Colon. an. 1557 confirmes.» Ista vero locutio, ‹ de moribus et vita voto confirmandis, Magdeburgensibus historicis (centur. 1, lib. 1, c. 10) a Christi et apostolorum verbis videtur alienior. IBID. Sta in fide, et viriliter age. Ita legit P. Halloixius, qui has epistolas edidisse se dicit, prout in veterrimis reperiuntur exemplaribus. › In aliis verborum ordo paululum habetur inversus. In Antonino quidem (parte 1 Chronic. tit. 7, cap. 1, § 11 ) et prima editione Parisiensi an. 1495 cum mss. Magdalen. Lincoln. Cantabrig. et Montacut.: «Sta et viriliter age in fide; in editione vero Colon. an. 1536 et 1557 ct aliis: Sta, et in fide viriliter age. Ad calcem veteris vulgatæ Ignatii Epistolarum versionis adjectum habebatur hoc illius elogium: indeque ex Vaticano primum codice a Cæsare Baronio (ad annum Christi 110, § 9) et cum aliis tribus mss. collatum, Baliolensi, Magdalenensi et Petaviano, nunc denuo a nobis editum. Ut et hujus elogii, et litterarum Mariæ Castabalitæ, et sex Græcarum epistolarum Ignatio affictarum, idem omnino artifex fuisse videatur; idemque interpres, qui secundæ interpolatæ Ignatianarum Epistolarum sylloges, ex tribus illis mss. multo quam antea integrior et correctior a nobis est hic exhibitus. Et in Petaviano quidem codice, post Epistolam ad Romanos, majusculis litteris apposita sunt ista: Expliciunt Epistolæ sancti Ignatii martyris Antiocensis. Incipit laus, Hironis discipuli sui atque successoris, in eum; in Baliolensi vero, titulus hic, miniatis litteris descriptus, legebatur: Laus Yronis', in beatum Ignatium, discipuli ejus et successoris; qui ei per revelationem fuerat ostensus, quod esset sessurus in cathedram ipsius. Cujus Heronis dies natalitius, sive martyrii memoria, in Bedæ Martyrologio ad xvII, in Romano, Usuardi, Adonis, et Notkeri, ad xvi Kalend. Novembris, celebratur. Assertor. Ms. Petavian. ‹ assessor. › IBID. Confudisti Trajanum, et senatum Romæ. Improbata illa Acta secutus fuisse videtur auctor, in quibus (contra historiæ fidem) Ignatius Roma ante martyrium prolixa disputatione cum Trajapo et senatu concertavisse fingitur. Sic enim in iis legimus The Qvyxlýtov. Pervenerunt ad urbem Romam et nuntiaverunt imperatori de adventu ejus. Et jussit imperator adduci eum, præsente senatu.» Tum longi sermones inter eos ibi habiti (cum tamen Trajanus longissime abesset, in partibus Orientis) et varia cruciatuum genera Ignatio imposita, commemorantur. Quæ fabula inde non in alia solum Latinorum Martyrologia est traducta, sed etiam in novissimum Romanum, in quo (ad Kalend. Februar.) Ignatius Romæ, præsente Trajano, circumsedente senatu, immanissimis pœnarum sup

mesticus factus es Christo, in dilectione et fide ▲ nisti, pater Ignati; currus Israel et auriga” et vita. Memor esto mei, filii tui Heronis: ut et ego de hac vita exiens sancte sanctis connumerer, et dignum nomen merear adipisci, et de injusta statione atque a Deo aliena extraneus inveniar Ter quaterque beate, qui ad talia perveejus". Evasisti mortem fugiendo ** et de terris ad cœlestia evolasti. Coronam deificam et magnam meruisti, et in amabili Dei agone vicisti. Memento ejus quem nutristi, beate martyr; et præsta mihi colloquium, sicuti prius faciebas. FRAGMENTA Seu sententiæ sancti Ignatii, quæ in ejus Epistolis non exstant. (GALLAND., Vel. Patr. Biblioth. I, 287.) Apud Joann. CHRYSOSTOMUM homil. de Anathemate, num. 3. Ex edit. BB. Paris. tom. I, pag. 693. C. Vultis discere, quid dixerit vir quidam sanctus, qui aute nos et de successione apostolorum fuit, ac martyrio dignatus est? Ut hujus verbi molestiam iudicaret, hoc usus exemplo est: «Quemadmodum si quis, privatus cum sit, regiam purpuram induerit, tum ipse, tum commilitones ejus, quasi tyranni e medio tolluntur: sic qui Dominico utuntur decreto, et hominem Ecclesiæ anathema faciunt, in extremanı se perniciem abducunt, dignitatem FiMi usurpantes. › Videsis Epist. ad Smyrn. interpol, cap. 9. Apud eumdem CHRYSOSTOMUM homil. x1 in Epist. ad Ephes., tom. XI, pag. 86. C. Dixit autem sanctus quispiam vir quiddam, quod G magnam prae se fert audaciam: sed tamen est elocutus. Quid hoc est autem? «Ne quidem sangui “em martyrii delere posse hoc peccatum [schismal. > ἀpapriav. Ex JOANNIS ANTIOCHENI Orat. In donat, monaster., etc. Apud COTELERIUM, Monum. Eccl. Gr. tom. I, pag. 176. El qui Ecclesiam Dei offenderit, neque martyrii sanguis, juxta Ignatium Theophorum, ad veniam sufficit. "al. equester. "IV Reg. x111, 14. * f. cupiendo vel non fugiendo. " al. terrenis. pliciis primo affectus, leonibus dehinc objectus › fuisse legitur. Usser. Factus es. Nunc factus es; apud Baro. nium. IBID.. Sancte. Deest hæc vox in Baronio. IBID. Et dignum. Baron. ut dignum. › Ibid. Atque a Deo aliena extraneus inveniar. Ms. Baliol. non inveniar alienus a Deo. › Petavianus ‹ atque a Deo alienus inveniar. › IBID. Auriga. Ms. Magdalen. «equester. > IBID Fugiendo. Ita Vaticanus, et tres nostri Mss., pro quo, ex conjectura, cupiendo, › substituit P. Halloixius; in Vita Ignatii, cap. 16. IBID. Terris. Baron. terrenis. › IBID. Sicuti prius. Ms. Magdalen. ‹ sicut et prius.) Ex Halloixio, vox prius, per incuriam excidit.

FRAGMENTA GENUINA. Apud Joannem Damascenum in Sacr. Parallel. litt. a, tit. xxı. Ex edit. Paris. 1712, tom. 11, pag. 358. D. Cæsari subjecti estote in iis rebus, in quibus ei parere periculo caret. Inferioribus et iis qui sibi ipsis imperare nesciunt, beneficii pars est, ut iis serviant qui recte et scite præsunt. Adi, si placet, Epist. ad Philadelph. interpol. cap. iv. IBID. lit. Y, tit. xv11, pag. 777. B. Sancti IGNATII Theophori. Solos viros conjuges esse suos existiment mulieres, quibus et unitæ sunt secundum consilium Dei. ]bid. litt. tit. x, pag. 642, C. IGNATII. Virginitatis jugum nemini impone. Periculosa quippe res est, et servatu difficilis, quando necessilate fil. Junioribus ante nubere permitte, quam com scortis corrumpantur, Hæc Melissa perinde Ignatio tribuit; nec aliunde accipi potuerunt quam ex alterutra Epistola ad Polycarpum, cum tamen in neutra occurrant. Sed nec in Epistola ad Antiochenos, ad quam pertinere feruu tur in cod. Rupefulcad. Lequien. Videsis Grabium in Spicil. tom. II, pag. 24, ubi eadem exhibentur nonnihil diversa. IBID. litt. &, tit. xvu, pag. 515. B. Ejusdem. Præsulem oportet ab omni reprehensione alienum esse, et vitam exercitationibus excolere; nec ullius rei quæ Deo grata sit, studium prætermittere. Apud Cl. LEQUIEN, ex cod. Ruper. hic locus dicitur Quod pridem monuerat GRABIUS l. c. pag. 25., FRAGMENTA Epistolarum genuinarum sancti Ignatii, ex Parallelis Damascenicis Rupefucaldinis potissimum descripta: quibus quamplurimæ lectiones ms. Medicei vel confirmantur, vel in primis emendantur. JOANNES DAMASCENUS in Sacr. Parallel. Litt. e, lit. ALVII, ex edit. Paris. 1712, tom. II, pag. 779, Sancti IGNATII Theophori, ex Epistola ad SMYRNENSES. Omnes episcopum sequimini ut Jesus Christus

Patrem, et presbyterium ut apostolos; diaconos / autem ut Dei mandatum. Nemo sine episcopo aliquid agat eorum quæ ad Ecclesiam spectant. Illa eucharistia firma censeatur, quæ ab episcopo fit, aut cui ipse permiserit. Ubi apparuerit episcopus, illic multitudo sit; quemadmodum ubi est Jesus Christus, illic est Ecclesia catholica. Non licet sine episcopo, neque baptizare, neque agapas facere; sed quod ille probaverit, hoc Jesu Christo complaciturn est, ut tutum firmumque sit omne quod agitur. De caetero æquum est ut evigilemus, quando tempus habemus, ut nos Dei causa pœniteat. Optimum est, Deum atque episcopum nosse. Qui homorat episcopum, a Deo honoratur; qui inscio episcopo aliquid agit, hic diaboli cultor est. Epist. ad Smyrn. capp. 8 et 9. Ibidem pag. 514, eadem occurrunt in Parallel. Vatic., alicubi tamen diversa nonnihil a Rupefucaldinis hic descriptis. Sancti IGNATII. Idem ibid., litt. a, tit. 11, pag. 747, C. Q'si perfecti estis, perfecta sapite. Illis enim qui bene agere volunt, Deus ad dandum præsto est. Ad Smyrn. cap. 11. Ibidem pag. 314, Parallela Vatic. exhibent tantum posterius membrum. Idem ibid., litt. ɛ, tit. XVII, pag. 515, A. Ejusdem Epist. ad POLYCARPUM Smyrn. Omnes supporta, quomodo et te Dominus. Omnes suffer in dilectione: orationibus assiduis vaca. Ampliorem quam habeas intelligentiam postula. Vigila, oculum non dormientem possidens. Ad Polycarp. cap. 1. Ejusdem. Omnium ægritudines porta, veluti perfectus athleta. Ubi major fuerit labor, ibi et majus lucrum est. Bonos discipulos si diligas, non est tibi gratia magis fac ut contumaciores in lenitate subjicias. Non omne vulnus eodem emplastro curatur. Acredines perfusionibus seda. Propterea carne simul et spiritu constas, ut quæ conspectui tuo manifesta sunt, blande corrigas; quæ autem aspectum tuum fugiunt, pete ut tibi retegantur, ut in nullo delicias. Ad Polycarp. capp. 1 et 2. Idem ibid., lill. v, tit. xv11, pag. 788. B. Sancti Ignatit, ex Epistola ad POLYCARPUM. Sta velut incus quæ percutitur. Magni athletæ est verberari et vincere. Maxime autem propter Deum omnia nos sustinere oportet, ut et ipse nos susțineat. Ad Polycarp. cap. 3. Idem ibid., litt. 6, til. xxxiv, pag. 778, C. Sancti Ignatii, ex Epistola ad Polycarpum. Servi non desiderent a communi liberi fieri;

FRAGMENTA GENUINA. sed ad gloriam Dei magis serviant, ut potiorem libertatem a Deo consequantur. Ad Polycarp. cap. 4. IDEM ibid., lit. tit. xLII, pag. 779, D. Ex Epistola ad POLYCARPUM. Episcopo attendite, ut et Deus vobis. Unanimis ego sum cum iis qui subjecti sunt episcopo, presbyterio, diaconis: curn bis pars mihi sit in Deo. Ad Polycarp. cap. 6. Idem ibid., litt. v, tit. xvII, pag. 788, B. Ex eadem. Patienti animo invicem vos ferte cum mansuetudine, uti Deus vos semper. Ad Polycarp. cap. 6. Idem ibid., litt. x, tit. 1v, pag. 724, E. Idem ibid., litt. a, tit. 'IGNATII. Christianus sui ipsius potestatem non habet, sed Deo vacat. Ad Polycarp. cap. 7. LXXVI, pag. 772, D. Ex Epistola ad Eríesios sancti Ignatii Deiferi. Nullus erret. Si quis non est intra altare, Dei pane privatur. Si enim unius et alterius oratio tantum virtutis habet, quanto magis episcopi et omnis Ecclesia? Qui ergo simul non convenit, hic jam superbus est, ac se ipsum dijudicat. Scriptum est enim: Deus superbis resistit. Ad Ephe sios, cap. 5. IDEM ibid., litt. e, tit. XLVIII, pag. 779, D. Ad EPHESIOS. Hic locus, nonnullis demptis, aliisque leviter immutatis, occurrit ibidem, pag. 750, D. Idem ibid., litt. a, tit. LXXVI, pag. 772, C. Operam ponamus, ut non episcopo resistamus, ut simus Deo subjecti. Et quo magis episcopum tacentem quis videt, eo plus ipsum timeat. Omnem enim quem paterfamilias ad suam dispensationem mittit, sic nos oportet recipere velut ipsum a quo mittitur. Episcopus itaque aspici debet uti Dominus ipse. Ad Ephes. capp. 5 et 6. Ex sancti IGNATI Deiferi Epistola ad EPHESIOS. Fugite divisiones, uti malorum initia. Solent aliqui malo dolo Christi nomen circumferre, alia quædam indigna Deo factitantes: a quibus vos oportet tanquam a feris declinare. Sunt enim rabiosi canes clam mordentes: a quibus vos debetis cavere, ceu qui difficile mansuescant. Ad Ephes. cap. 7. Ad hunc locum Cl. LEQUIEN adnotat minus recte, verba ista,

neque in sinceris, neque in interpolatis Ignatii epistolis legi. Exstant enim in fine cap. 7 Epist. ad Smyrnæos, ut jampridem monuit doctissimus Cotelerius ad cap. 7 Epist. ad Ephesios, ad quod pertinen reliqua iis subjecta; licet omnia isthæc velut ex Epistola ad Ephesios descripta nobis obtruderė auctori Parallelorum placuerit. Idem ibid., litt. o, til. x1, pag. 687, A. Carnales spiritualia operari non possunt, neque spirituales carnalia. Ad Ephes. cap. 8. Idem ibid., litt. n, tit. xxv, pag. 785, C. Fides autem nostra, dux noster est: charitas autem, via nos sursum ad Deum provehens. Ad Ephes. cap. 9. Idem ibid., litt. 6, tit. xn, pag. 777, E. Sancti IGNATII Theophori, ex Epistola ad EPHESIOS. Novissima tempora sunt, fratres. Caterum pudeat nos ac vereamur patientiam Dei, ne in judicium nobis convertatur. Vel enim futuram iram timeamus, vel præsentem gratiam diligamus, modo saltem in Christo Jesu reperiamur. Ad Ephes. cap. 11. Idem ibid., tit. xxx, pag. 778, B. IGNATII Theophori ad EPHESIOS. Quando crebro convenitis, virtutes Satanæ destruuntur. Deletur interitus ejus per concordiam fidei vestræ. Ad Ephes. cap. 13. Idem ibid., lilt. ß, tit. 1, pay. 775, A. S. IGNATII, ex Epistola ad EPHESIOS. Nihil pace præstantius, in qua bellum omne exstinguitur. Ad Ephes. cap. 13. Exstat hoc dictum et in Parallelis Vatic. ibid.. par. 354, C, ubi minus recte notatum, illud ex Epist. ad Ephesios interpolata desumptum. IDEM ibid., litt. til. xxv, pag. 785, B. Sacrosancti martyris IGNATII Theovhori ex Epistola ad EPHESIOS. Nihil vos latet, si in Christum Jesum fidem et dilectionem habeatis, quæ sunt vitæ principium et finis. Ac fides quidem principium est; finis vero charitas. Haec autem duo in unitate conjuncta, Deus est; cætera vero omnia ad eximiam bonitatem consectaria sunt. Nemo fidem habere promittens, peccat. Nemo dilectionem possidens, odit. Manifesta est arbor a fructu suo. Sic qui promittunt se Christi futuros, ex his quæ agunt, videbuntur. Non enim nunc est repromissionis opus, sed in virtute fidei, si quis inveniatur in finem. Ad Ephes. cap. 13. Idem ibid., litt. a, tit. LXXVI, pag. 772, D. Ex Epistola ad Epresios. Nolita errare, fratres mei: corruptores domoΕκ

FRAGMENTA GENUINA. rum regnum Dei non possidebunt. Si ergo qui hæc [leg. secundum carnem patiuntur, mortui sunt; quanto magis si fidem aliena doctrina labefactet, propter quam Jesus Christus crucifixus est? Quoniam hic contracta sorde, in ignen inexstinctum abibit, quemadmodum et qui ipsum auscultat. Ad Ephes. cap. 16. Idem ibid., litt. ɛ, tit. XLVIII, pag. 779, E, 780, A. IDEN ibid., cap. Ejusdem ad MAGNESIOS In honorem Dei qui nos vult, decens est nos episcopo sine simulatione obedire. Quia nequa quam episcopum hunc qui oculis videtur, seducit quispiam, sed invisibilem Deumn fallere putat. Tali autem viro, non ad carnem sermo est, sed ad Deum qui occulta cernit. Quocirca consentaneum est, ut non solum Christiani vocemur, verum etiam simus; quo nempe modo aliqui episcopum quidem vocant, cuncta vero sine ipso peragunt. Tales autem mihi bonæ conscientiæ non esse videntur, quia non firmiter secundum mandatum congregantur Að Magnes. capp. 3 et 4. Omnes acceptis iisdem divinis moribus, vos mutuo revereamini; et nemo secundum carnem spectet proximum, sed in Christo vos invicem semper diligite. Ad Magnes. cap. 6. Hæc recitat CotelERIUS in notis ad hunc locum, ex Parallelis Rupefucaldinis, tunc adhuc ineditis, descripta; quæ tamen omisit in præclara sua editione Cl. Lequien. Idem ibid., litt. ɛ, tit, XLVIII, pag. 780, A. Ex eadem. Nihil sit in vobis quod vos disjungere queat, sed copulamini cum episcopo et iis qui president, secundum normam et doctrinam incorruptionis.Quemadmodum igitur Dominus noster nihil sine Patro gessit, neque per seipsum, neque per apostolos; sic neque vos sine episcopo et presbyteris quidquamn agatis; neque tentetis quidpiam quod vobis seorsimu æquum appareat. Ad Magnes. capp. 6 et 7. IpEx ibid., lill. tit. xxv, pag. 785, C. Ex Epistola ejusdem ad MAGNESIOS. Discamus secundum Christianismum vivere. Qui enim alio ultra nomine vocatur, non est Dei. Ad Magnes. cap. 10. bem ibid., litt. £, tit. XLVIII, pag. 780, B. Ejusdem. Filii lucis veritatis, fugite divisionem et malas doctrinas. Ubi autem est pastor, illuc tanquain oves sequimini. Ad Philadelph. cap. 2.

Idem ibid., litt. a, tit. LXXVI, pag. 773, A. Ex Epistola ad Phidadelphienses. malis herbis abstinete, quas Jesus Christus non colit, propterea quod non ipsi sunt plantatio Patris. Ne erretis, fratres unei; si quis eum qui „cissionem facit sequitur, regnum Dei hæreditate non possidebit. Ad Philadelph. cap. 3. Ejusdem. IDEM ibid., litt. ɛ, tit. XLVIII, pag. 780, B, Testis autem mihi est, in quo vinctus sum, quoniam a carne humana non cognovi. Spiritus vero led prædicavit: Sine episcopo nihil faciatis; carnem vestram tanquam Dei templum custodite; unionem diligite, scissiones fugite; imitatores estote Jesu Christi, velut et ipse Patris. Ad Phila delph. cap. 7. IDEM ibid., Ejusdem. Quando subjecti estis episcopo, mihi videmini, non secundum hominem viventes, sed secundum Jesum Christum,qui nostri causa mortuus est. Ad 'Trall. cap. 2. Idem ibid., litt. a, tit. LXXVI, pag. 772, E. Ex Epistola ad Trallenses. Hortor vos, non ego, sed gratia Domini nostri Jesu Christi, solo Christianorum cibo uti, ab extranea vero herba abstinere, quæ est hæresis. Et veuenum perperam implicant, cum juxta atque digni sunt, fidem habeant; utpote qui mortiferum pharmacum una cum mulso præbeant; quod qui nesciat, lubenter accipit, ut in delectatione mala moriatur. Observemini igitur a talibus. Ad Trall. cap. 6. IGNATII. (leg. cum interpol. Idex ibid., litt. v, tit. 1x, pag. 702, Nemo vestrum adversus proximum quidquam habeat, ne occasionem gentibus detis; ne paucorum stultorum culpa fiat, ut multitudo divina virtute prædita maledictis impetatur. Ad Trall. cap. 8. Ex eadem. Idem ibid., litt. a, til. LXXVI, pag. 772, Fugite malas propagines, quæ mortiferum fruetuni generant; quen si gustet aliquis, statim moritur. Isti enim non sunt plantatio Spiritus. Ad Trall, cap. 11. E.

EXCERPTA EX EPISTOLIS S. IGNATII SYRIACE EDITIS. Ex Epistolis S. Ignatii Syriace a cl. Cureton editis et ab eodem Latine redditis NOTA. Hanc versionem confecit cl. Cureton, ut inserviret editioni epistolarum Ignatianarum a Bunsenio adornan d. Subjecimus ex opere majori Curetonii, cui titulus Corpus Ignatianum, variantes lectiones, tum ex codicibus Excerptorum, tum ex aliis fragmentis Syriacis, quæ, ut ostendimus, eamdem versionem Syriacam exhibent, ex qua Excerpta confecta sunt. Usus est autem Curetonius tribus Excerptorum codicibus: 1° codice British Museum Additional MS. 12175, descripto in priori parte sæculi vi, qui solam ad Polycarpum exhibet; hunc nota a signavit. 2. Codice altero sæculi vn vel vui, qui tres epistolas continet. (Brit. Mus. add. ms. 14618); quem nota & insignivit. 5. Codice tertio y, sæculi vi vel vu (Brit. Mus. add.ms. 17192), qui tres epistolas exhibet. In-omni re ego ero pro anima-tua, et-vincula-mea illa quæ-amasti. 3. llli qui-existimantur quod-sunt 'aliquid, et-docent doctrinas alienas, ne stupefaciant-te. Ita autem in-veritate, ut athleta, qui-percussus: athletæ id enim magni ut-percutiatur et-vincat. Maxime propter Deum omnem rem decet nos, ut-sustinea mus, ut-sustineat nos etiam ipse. Sis diligens plus quam id quod-es. Discernas in-temporibus: illum qui-altior quam tempora, exspectes, illum cui-non (sunt ) tempora, qui non visus, illam, qui-propter nos visus-fuit, illum qui-non palpatus, illum qui-non patiens, illum qui-propter-nos passus-est, illum qui-omnem-rem omni modo sustinuit propter-nos. Ignatius qui-is Theophorus Polycarpo episcopo quæ incorruptibilis, quibus etiam tu persuasus. Smyrnæ, illi qui-is potius visitatus a Deo Patre et-a Jesu Christo Domino nostro, multam pacem! I. 1. Propter quod-accepta apud-me mens-tua, illa, quæ-in-Deo firmata ut super petra, quæ-non mobilis, maxime glorifico Deum quod-signifi catus-sum facie-tua, illa, quam-in-Deo desidero. Peto igitur a-te in-gratia illa quam-induisti ut-addas super cursum-tuum et-petens pro omnibus filiis hominis (i. e. hominibus), ut-vivant (i. e. salven tur), et-vindicans decentia in-omni diligentia cor poris et-spiritus. Super unanimitate curæ-sit tibi quia-non-est aliquid, quod-quam ea melius. Sus tine omnem-hominem, quemadmodum te sustinet Dominus-noster. Cum omni-homine protrahe spi ritum-tuum in-charitate, sicut facis. In-orationibus persevera. Roga intellectum ampliorem quam illura qui-est tibi. Vigila, quia-spiritum, qui-non dormit, possides. Cum omni-homine, ut voluntas Dei, 10 quere. Morbos omnis-hominis sustine, ut athleta perfectus; ubi enim quod-multus labor, multum eliam lucrum. II. 4. Viduæ ne negligantur: propter Dominum nostrum tu sis curator earum; neve quid fiat se orsum a mente-tua; neve tu facias quid seorsum a mente Dei: neque quidem facis tu. Sta bene! Con gregationes sint continuæ. Omnem hominem quæ ras e nomine-ejus. Servos et-servas ne contemnas sed neve illi contemnant, sed velut ad-gloriam Dei magis serviant, ut-dignificentur libertate potiore, quæ-a Deo ne ament, ut-e communi liberentur, ne inveniantur servi cupiditatum. 2. Si discipulos bonos amas tantum, gratia uon (est) tibi potius illos qui-mali subjice in-mansue tudine. Non omnia vulnera in-una medicina sanata. Abscissiones in-lenitate quieta. Sis prudens, ut ser peus, in-omni-re, et-simplex ad-illa, quæ-requisita, ut columba. Propter hoc es e-corpore et-e-spiritu, ut-illa, quæ-visa ante faciem-tuan allicias, et-super illis, quæ-abscondita a-te, ores, ut-manifestentur tibi, ut-in-ulla-re non sis deficiens, et-in-omnibus donis abundes. Tempus postulat, ut gubernator na vem, et-ut is”qui-stat in-procella portum, ut-digni ficeris Deo. Vigila ut athleta Dei; id quod-proposi tum nobis vita, quæ ad æternum (i. e. vita æterna), Vide supra Dissertationem quam de genuinitate textus recepti epistolarum S. Ignatii contra Cure tonium scripsit Dr Henricus Denzinger, Wirceburgensis, theologiæ professor, qui ipse hæc nobis excerpta transmisit. EDIT. PATR. Inscriptio in codice a est hæc: Epistola Do mini mei Ignatii episcopi; 3: Epistola Ignatii; Y Epistola Ignatii episcopi Antiochiæ. (40°) Hanc vocem Deum addunt ẞet y; deest autem 5. Ab artibus malis fuge; magis autem loquaris propter-eas. Sororibus-meis dicas, ut-ament in-Do mino-nostro et-sufficiant iis viri-earum in-corpore et-in-spiritu. Rursus autem etiam fratribus-meis præcipias in-nomine Domini-nostri Jesu Christi, ut ament uxores-suas, ut Dominus-noster Ecclesiam suam. Si homo potest in-fortitudine manere in-ca stitate, in-honorem corporis Domini-nostri, maneat sine gloriatione: si glorietur, perit; si notus-fuerit seorsum ab episcopo, corruptus-est sibi (a se ipso). in Græco. Cod. canonum Syriacus (Corp. Ign. p 198\ addit: autem. Idem add. autem.

EXCERPTA EX EPISTOLIS S. IGNATII SYRIACE EDITIS. Decet igitur viris et mulieribus, qui-conjuncti, bellet. Baptisma-vestrum sit vobis at armatura, ut-in-consilio episcopi sint conjuncti, ut-sit matri monium in-Domino-nostro, et-non in-concupiscen tia. Omnis-res igitur ad-gloriam Dei fiat. III. 6. Spectetis in-episcopum, ut-etiam Deus spectet in-vos. Ego ero pro animis illorum qui-sub jecti episcopo et-presbyteris et-diaconis cum eis sit mihi portio apud Deum. Laborate simul, facite agonem simul, currite simul, patimini simul, dor mite simul surgite simul. Sicut magni do muum (i. e. œconomi) Dei et-filii domus (i. e. do mestici )-ejus et-ministri-ejus. Placete ei et-servite ei, ut-accipiatis ab eo obsonia. Ne homo e-vobis re et-fides ut galea, et-charitas ut lancea, et-patientia ut omnis armatura (i. e. panoplia ). Thesauri-vestri sint opera-vestra bona, ut-accipiatis donum Dei sicut justum. Sit patiens spiritus-vester ad (vos) invicem in-mansuetudine, sicut Deus ad-vos. Ego gaudeam in-vobis in-omni-tempore. 7. Christiano non-est ei potestas super se ipso, sed Deo paratus ut-subjiciatur Rogo pacem illius (i. e. saluto illum) qui-dignificatus, ut-eat ad Antiochiam loco-meo, sicut præcepi (48) tibi. Explicit Ejusdem secunda quæ-ad Ephesios Ignatius, qui-is Theophorus, Ecclesiæ quæ-benedicta in magnitudine Dei Patris et-perfecta: illi quæ se parata a sæculis, ut sit in-omni - tempore ad gloriam quæ-manens et-non mutata, et-perfecta et-electa in-passione (emend. Cureton. Cod. in pro posito) veritatis, in-voluntate Patris Jesu Christi Dei-nostri illi quæ-digna beatitudine, illi quæ-est in-Epheso, in-Jesu Christo in-gaudio quod-incul pabile, multam pacem. I. 1. Propter quod-acceptum apud-me in-Deo nomen-vestruin, illud quod-multum amatum, illud quod-acquisivistis in-natura, in-voluntate proba cl-justa, et- etiam in- fide et-in-charitate Jesu Christi Salvatoris-nostri, et-estis imitatores Dei, et-ferventes in-sanguine Dei et-opus frater num-vestrum in-festinatione perfecistis, cum audivistis quod-vinctus ego a Syria (cod. ac tionibus) propter nomen et-spem communem, et sperans ego in-orationibus-vestris ut-devorer a bestiis in-Roma, ut-eo quod dignificatus ego, con firmer vi ut-sim discipulus Dei; diligentiam-adhi buistis, ut-veniretis et-videretis-me. Propter-igitur quod abundantiam-vestram accepimus in-nomine Dei in-Onesimo illo, qui-est episcopus vester in charitate quæ ineffabilis; ille quem-oro-Jesu Christo Domino-nostro ut-diligatis-eum, et-omnes-vos sitis similitudine-ejus, benedictus is enim, ille qui-dedit vobis hujusmodi episcopum, velut digni vos. In Corpore Ignatiano Cureton ex codd. ẞ, Y, lectionem autem, quæ Græco magis consonat, usur pavit. Hæc verba: dormite simul desunt in ß. Bet y apud vos. Cod. canonum Syr. (Corp. Ign., p 201) le git Christianus... non est ipsi, cum textus Cureto nii habeat Christiano... non est iusi. Cod. can. porro add. enim. Idem legit: Sed semper paratus est Deo. 5. Sed propter quod-charitas non sivit me ut silerem a vobis, propter hoc præoccupavi ut orem a-vobis, ut-diligentiam-adhibeatis in-volun tate Dei. 8. Dum enim non plantata in-vobis una e cod. cupiscentiis, illa quæ potens crucians (cruciare) vos, ecce in-Deo vivitis. Gaudeo in-vobis et-sup plico propter vos Ephesios (qui estis) Ecclesiam, quæ-celebrata in-omnibus sæculis. Illi enim quid sunt carnales, spiritualia ut-faciant, non possunt, neque spirituales carnalia, quemadmodum neque fides illa quæ-sunt-aliena a-fide, neque defectus fidei quæ-fidei. Illa enim quæ-in-corpore fecistis, etiam ea spiritualia, quod-in-Jesu Christo omnem rem fecistis, et parati vos. 9. Ad-ædificationem Dei Patris, et-sublati vos ad excelsum in-machina Jesu Christi, quæ-est crux, et-tracti in-fune qui-est Spiritus sanctitatis, el trochlea-vestra est fides-vestra, et-charitas-vestra via quæ-ascendere-facit ad-excelsum ad-Deum. II. 10. Orate super omnibus filiis-hominis; est eis enim spes poenitentiæ ut-dignificentur Deo. Ex operibus-vestris potius fiant-discipuli. Contra verba-eorum dura in-mansuetudine men tis placate et-in-lenitate, contra blasphemias y legit: Sicut præcepisti nobis. §: Completum est; Y: Completa est prima. Ita 8; Y vero: Altera epistola ad Ephesios. Y: Et fuistis ferventes. Y: enim. Y: visitatione: est apertum mendum textus Syriaci ex similitudine vocabulorum ortum pro; a Syria. y addit: vos.

EXCERPTA EX EPISTOLIS S. IGNATII SYRIACE EDITIS. corum vos sitis orantes, et - contra errorem corum armati-sitis in fide, et-contra ferocitatem borum sitis placantes et‐quieti. neve sitis-similes (emend. Cureton. cod. obstupefa ct¡ sitis) in-eis. Simus igitur imitatores in-Domino nostro in-mansuetudine. 18. Adorat spiritus-meus crucem, illa quæ est scandalum illis qui-non persuasi, vobis au tem ad-salvationem et-ad-vitam quæ-ad-æter num. 49. Latuit ab archonte sæculi hujus virginitas Mariæ, et-partus Domini-nostri et (57)-Iria et-quod-quis potius opprimatur et-fraudetur et-pri- mysteria clamoris, qua-facta-sunt in-lenitate Dei vetur 14. Non suasionis id opus (non quod promissio ea opus); nisi quod-in-potestate fidei inveniatur homo usque ad‐finem. ab apud stellam:. et-bic in-manifestatione Filii cœpit cessare magica et-omnia vincula soluta et-regnum antiquum et error malitiæ perditus fuit 15. Melius hoc ut-sit silens homo cum est B. aliquid, quam ut-sit loquens cum non est; ut-in-manu illorum (i. c. per illa) quæ loquitur operetur, et-per illa quæ-silet cognoscatur Ex inde commota-fuerunt simul omnia et-solutio mortis meditata fuit, et-fuit initium illi quod in Deo perfectum. Explicit Epistola tertia ejusdem sancti Ignatii Ignatius, qui-is Theophorus, Ecclesiæ, quæ-mi sericordiam-assecuta-est in-magnitudine Patris ex celsi, illi quæ-sedet in-capite in-loco regionis Romano rum, quæ-digna Deo et-digna vita et-beatitu dine et-laude et-recordatione et-digna esse-felix et sedens in-capite in-charitate et-perfecta in-lege Chri sti. quæ inculpabilis, multam pacem! tis, rursus factus ego mihi vox. Non dabitis mihi quidquam quod-melius, quam hoc ut-sacrificer Deo, dum paratum altare, ut-in-charitate sitis, in-una concordia et-laudetis Deum Patrem in-Jesu Christo Domino-nostro, quod-episcopum dignificavit ut sit Dei, cum vocavit-eum ab oriente ad-occidentem. Bonum id ut-occidam a mundo in-Deo, ut-in eo oriar in-vita. 3. Non-unquam invidistis in-homine: alios do cuistis solum fortitudinem rogate, ut-detur mihi ab 1.1. Ex antiquo oravi Deum ut-dignificer ut- intra et-ab extra, ut-non solum dicam, sed etiam videam facies-vestrum, illas quæ-dignæ Deo: nunc igitur cum vinctus ego in-Jesu Christo, spero ut occurram- vobis et-rogem in-pace-vestra (i. e. et salutem vos), si erit voluntas ut-dignificer usque in-finem. Principium enim bene dispensatum-est, si dignificer attingeré ad-finem, ut-accipiam por tionem-meam sine impedimento patienter (i. e. pa tiendo) Timeo enim a charitate-vestra ne lædat-me vobis quidem facile vobis-facere quod vultis; mihi autem difficile-mihi ut dignificer Deo, si quidem vos non parcitis super-me. 2. Non est enim tempus aliud hujusmodi ut Deo dignificer, neque vos, si taceatis in-opere quod-melius quam hoc inveniemini. Si relinquatis nie, verbum Dei ero: sin autem corpus-meum ame Hoc additur a conice Y. Y addit: et mors ejus. ita B, Y; sed a omittit et. y add.:Finita est epistola secunda; § vero finitum est. 3:Tertia epistola ejusdem Ignatii; y: Epi sola tertia. Legendum videtur: digna decore, à¦ionpenÝS, cum illud digna vita facile permutatis quibusdam Litteris similibus oriri potuerit. Y: Spero ut rogem pacem vestram. Y: Patiendo. velim, et-non quod-Christianus sum, vocatus (sim) ego solum, sed etiam inveniar quod-sum. Si enim inveniar quod-sum, etiam (ut) vocer potens ego. Tunc factus (ero) ego fidelis, cum in-mundo non amplius visus-ego. Non (est) enim quod-visum, quod-sit bonum. Neque persuasionis id opus, sed magna ea Christianitas, dum odit cam mundus. II. 4. Ego scribo omnibus Ecclesiis et-notifico omni homini quod-cum volo (i.e. libenter) morior pro Deo, si-id (sit), quod-vos non impediatis-me Peto a vobis, nesitis apud-me in-amore qui-non in-tem pore-suo. Sinite-me ut-sim bestiarum, ut-per-eas di gnificer Deo. Triticum Dei sum, et-in-dentibus bestiarum molitus ego, ut-inveniar panis purus Dei. (63 † omittit me. Y omittit quidem. Yadd. mihi. Syriace: Si relinquatis me. Y add.: Syriæ. yadd.: mihi. add. quidquam. Hæc verba: si vos non impediatis me desunt in fragmento Corp. Ign. p. 201. Ibid. desunt hæc: apud me. Fragmentum Corp. Ign. p. 296, legit: are.

EXCERPTA EX EPISTOLIS S. IGNATII SYRIACE EDITIS. Provocando provocate illas bestias, ut-sint mihi se- 6. Dolores partus stant super me pulcrum et-quidquam ne relinquant e cor pore-meo, ut-neque cum occubuero, sim onus super homine. Tunc ipse factus ego discipulus in-veritate Jesu Christo, cum neque corpus-meum videt mun dus. Rogate a Domino-nostro pro-me, ut-per in strumenta hæc inveniar sacrificium Deo. Non fa ctus ut Petrus et-Paulus præcipiens ego vobis: illi qui-sunt apostoli, ego autem condemnatus illi quidem filii liberorum (liberi), ego autem servus usque ad-Dunc; sed si patior, manumissus Jesu Christi factus (ero) ego et-surgam in-eo ab inter mortuos filius liberorum (liber). 7. et-amor-meus crucifixus: et-non (est) in-me iguis in-amore alio Non cupio cibum corruptionis, neque concupiscentias mundi hujus. Panem Dei quæro, qui-est corpus Christi, et-sanguinein-ejus quæro potum, qui-est charitas quæ-non corruptio (incorruptibilis). III. Et nunc cum vinctus ego, disco ut-quidquam ne cupiam. 5. Syria et-usque ad-Romam inter be stias jactus ego, in-mari et-in-terra, in-nocte et-in die, cum vinctus ego inter decem leopardos, qui sunt ordo militum, qui-etiam dum bene-facio iis, magis male facientes mihi. Ego autem in-injuriis eorum magis factus-discipulus ego. Non autem pro pter hoc justificatus-sum mihi. Gaudeo in-bestiis quæ-paratæ mihi, et-oro ut-in-festinatione inventæ mihi, et-provocabo eas ut-in-festinatione devorent. me, et-non sicut id quod timet ab hominibus aliis et-non appropinquat ad-eos: etiam-si illæ non ve lint appropinquare ad-me, ego in-violentia ibo su per-eas. IV. Noscite me a me-ipso quod expedit mihi Nihil invideat in-me quidquam ex iis quæ-visa et quæ-non visa, ut-Jesu Christo dignificer. Ignis et-crux et-bestiæ quæ-paratæ, amputatio membro. rum, et-sparsio ossium et-molitiones totius corpo ris, tormenta dura diaboli super-me veniant, et-solum Jesu Christo dignificer. Fragm. ibid. p. 201, legit: in sepulcrum. Deest autem in fragmento Corp. Ign. p. 296. y omittit quidem,et ita quoque fragmentum Corp. Ign. p. 296. In versione Anglica Corp. Ign. p. 231, ita hæc reddidit Cureton: Noscite mihi a me ipso. Quid con venit mihi? Fragm. vero in Corp. Ign. p. 201: No scite mihi a me ipso quid mandatum mihi. ⚫ Fragm. Corp. Ign. p. 201 hæc ita legit: Ignis et crux et bestiæ, quæ paratæ mihi,et divisio et spar sio ossium et amputatio membrorum et tormenta to tius corporis et mali cruciatus diaboli. Vox Syriaca ob similitudinem cum alia im mutata videtur, ita ut genuina lectio Syriaca foret mala; ita revera legit fragmentum Corp. Ignat. p. Fragm. d. 201 Corp. Ign.: el dolores mortis V. 9. Rogat pacem-vestram (i. e. salvere vos ju bet) spiritus-meus et-charitas Ecclesiarum quæ-ac ceperunt-me velut nomen Jesu Christi: etiam euim illi qui propinqui ad-viam in-corpore in-omni civitate, obviaverunt mihi. Nunc prope ego ipse, (ut) accedam ad-Romam (Trall. 4): multa scio in Deo, sed moderor meipsum, ut-ne peream in-glo riatione. Nunc id enim decet me, ut-timeam abun dantius, neve aspiciam in-illos qui-infant mihi. Illi enim qui-dicunt mihi quæ-(sunt) sicut hæc, flagel lant me. Amo enim ut-patiar, sed non scio, si di gnus ego. Zelus enim multis non visus, mecum vero bellum est ei. Utilis ea mihi igitur mansuetudo, quod-in-ea dissolutus archon mundi hujus (Trall. 5). Potens-ego (sum) ut-scribam vobis cœlestia, sed timeo ne damnum faciam vobis. Noscite me a me ipso: cautus ego enim ne non inveniatis sufficere et-impediamini. Etiam ego enim non propter quod vinctus ego, et-possum scire cœlestia et-(83) loca angelorum, et-stationes potestatum, quæ-visa el quæ-non visa, propter hoc factus-sum disci pulus. Multum enim deficio a perfectione quæ-digna Deo (Rom. 10). Sitis sani perfecte in-patieutia Jesu Christi Dei nostri. Finitæ sunt epistolæ tres Ignatii episcopi et mar tyris stant, quæ vox mortis Syriace simillima est voci partus. alius. Sic imterpunctionem nabet y; al. est comma post sanguinem ējus. y add. non. Coll. canonum Syriaca (Corp. Ign. D. 198, 15) legit: etiam. Idem codex legit: facti estis. Idem legit: Multum enim nobis deficit ne a Deo excidamus. Ista verba cod. ẞ non sunt ita vertenda, at recte docuit Cl. Petermann. Voces Syriacæ hanc versionem non requirunt: les trois lettres, sed et istam admittunt: la lettre trois, h. e. epistola tertia, vel trois lettres, sine articulo; cod. Y habet: finita est tertia.