IN HOMILIAM DE RESURRECTIONE MORTUORUM MONITUM. Quo tempore hanc habuerit homiliam Chrysostomus, ipse a principio nec obscure indicat his vernis, Περὶ δογμάτων ὑμῖν ἔμπροσθεν διελέχθημεν καὶ τῆς τοῦ μονογενούς Υἱοῦ τοῦ Θεοῦ δόξης, επιστομί ζοντες τους καθαιροῦντας αὐτοῦ τὴν ἀξίαν, καὶ τοῦ γεγεννηκότος αὐτὸν ἀλλοτριούντας, De fidei nostra dogmatibus, deque gloria unigeniti Filii Dei pridem apud vos disseruimus, obturantes corum ora, qui gloriam illi detrahunt: et a genitore suo alienum dicunt. Conciones vero [422] contra Anomœos, qui gloriam Unigeniti labefactare curabant, hic commeniorat, quas ineunte anno 386 absolvit, ut in Monito ad casdem probavimus. Hinc vero arguitur hanc homiliam sub initium anni 387 habitam faisse, et quidem ante Quadragesimam illius anni, quam totam in deplorandis Antiochenorum post eversas statuas calamitatibus consumpsit. Vide Monitum ad homilias illas in bujusce tomi principio. Hujusce porro concionis argumentum in exordio statuit S. Doctor. Agitur de Resurrectione mortuorum, cujus veritas passim asseritur: de instituenda secundum Deum vita: de adeundis perpensa præmii magnitudine laboribus: nonnullam bonorum operum mercedem etiam in hac vita tribui, Pauli exemplo comprobatur. Manichæi etiam obiter confutantur, qui corpora et naturam humanam per se malam esse menticbantur. Interpretationem incerti cujusdam viri, multis in locis castigatam, regione Græci contextus edidimus. Patrol Gr. L.