1. Quid dicam, aut quid loquar? Benedictus Deus. Iloc egressus dixi, hoc iterum profero, imo illic cum essem non intermisi dicere. Meministis me Jobum in medium adducere, ac dicere: Sit nomen Domini be nedictum in sæcula (Job 1. 21). Hæc vobis pignora exiens reliqui, has gratiarum actiones repeto: Sit no men Domini benedictum in sæcula. Diversæ res, sed una glorificatio. Pulsus gratias agebam, reversus gra tias ago. Diversæ res, sed finis unus hiemis et æsta tis; unus finis, agri felicitas. Benedictus Deus, qui permisit egredi; benedictus iterum, qui ad reditum evocavit; benedictus Deus, qui tempestatem permi sit; benedictus Deus, qui tempestatem solvit, et tran quillitatem paravit. Hæc dico, ut vos ad benedicen dum Deo instituam. Bona contigerunt? Benedic Deo, et bona manent. Mala acciderunt? Benedic Deo, et mala solvuntur. Siquidem et Job dives cum esset, gratias agebat, pauper etiam effectus Deo gloriam red debat. Neque tunc rapuit, neque tunc blasphemavit. Varia tempora, et una mens fuit: ac gubernatoris virtutem nec tranquillitas resolvit, nec tempestas de mergit. Benedictus Deus et cum a vobis separatus sum, et cum vos recuperavi. Utraque ejusdem provi dentiæ fuerunt. vobis separatus sum corpore, sed nequaquam mente. Videte quanta fecerint inimicorum insidiæ. Studium intenderunt, desiderium incende runt, et sexcentos mihi procurarunt amatores: ante hac me mei amabant, nunc etiam Judæi honorant. Sperabant se a meis me separaturos esse, et alienos adsciverunt. Verum non illis, sed Dei nomini gratiæ referendæ, qui illorum nequitia ad honorem nostrum usus est: nam et Judæi Dominum nostrum crucifixe runt, et servatus est mundus: neque gratiam Judæis habeo, sed crucifixo. Videant quomodo Deus noster videt quam pacem eorum insidis pepererunt, quam gloriam paraverunt. Antehac ecclesia sola impleba tur, nunc forum universum ecclesia factum est. Unum caput inde huc usque locum occupat. Nemo choro vestro silentium imperavit, et tamen omnes in silentio, omnes in compunctione versabantur. Alii psallebant, alii beatos prædicabant eos qui psallerent. Hodie circenses sunt, et nemo adest; sed omnes in ecclesiam ceu torrentes confluxerunt: torrens vero vester cœtus, et flumina sunt voces, quæ in cælum ascendunt, quæque amorem erga patrem perhibent. Preces vestræ diademate splendidiores mihi sunt. Viri mulieresque simul: In Christo enim Jesu non est masculus neque femina (Gal. 3. 28). Quomodo loquar potentias Domini? Scitis quam sit verum id, quod dico: Si quis fortiter tentationes ferat, magnum inde fructum demetet. 2. Oratio in ecclesia Apostolorum habita. — Ideo vOS ad apostolos convocavi. Venimus pulsi ad eos, qui pulsi sunt. Nos insidiis sumus appetiti, illi pulsi sunt. Venimus ad Timotheum, novum Paulum. Venimus ad sancta corpora, quæ Christi stigmata gestaverunt. Numquam timeas tentationem, si animo scis instru ctus generoso: sancti omnes sic coronati sunt. Multa corporum afflictio, major vero animorum tranquilli tas. Utinam semper in ærumna sitis. Sic et pastor gaudet cum laborem propter oves subit. Quid loquar? ubi seram? Locum desertum non habeo. Ubi labora bo? Non est mihi vinea aperta. Ubi ædificabo? Abso lutum est templum; retia mea rumpuntur ob multi tudinem piscium. Quid faciam? Laborandi tempus non suppetit. Ideo hortor, non quod doctrina vos egea tis, sed ut ostendam genuinam meam erga vos cari tatem. Ubique spicæ vernant. Tot sunt oves, et nus quam lupus; tot sunt spicæ, et nusquam spinæ; tot sunt vites, et nusquam vulpes. Mordaces bestiæ sub mersæ sunt, lupi fugerunt. Quis illos insequutus est? Non ego pastor, sed vos oves. O nobilitas ovium! Abs ente pastore, lupos profligarunt. O pulchritudo spon sæ, imo potius castitas! absente viro adulteros ab egit. O pulchritudo et castitas sponse! ostendit pul chritudinem; ostendit et probitatem. Quomodo ah egisti adulteros? Quod virum amares. Quomodo abegisti adulteros? Castitatis magnitudine. Non arri