iisque gravissimis, distentus esse solebat; si standum, inquam sit ejus judicio, hoe opus Antiochiæ haud dubie emissum fuerit: nam, uti diximus, inter exquisitiora com putatur. Neque hoc uno probatur argumento Joannem nostrum hoc opus Antiochiæ adornavisse. Aliud enim gravius mutuamur ex Commentario in Psalmum centesimum decimum, ubi hæc leguntur, numero 4: Quot (miracula) imperante Juliano, qui omnes impietate superavit, dum oppugnaretur Ecclesia, facta sunt? quot Maximino regnante? quot ante istos Impera tores? Sed si vultis ea etiam quæ in nostra generatione evenerunt; nempe cruces repente in vestimentis impressæ, Apollinis templum fulmine dejectum, sancti martyris Babylæ, qui erat in Daphne translatio, et aperta adversus dæmonem victoria, Quaestoris imperatoriæ pecunie inopinata mors et admirabilis; ipsius Imperatoris cædes, ipsius, inquam, Juliani, qui omnes impietate vicerat, et avunculi illius interitus, vermium scatcbræ. Hic Antiochenis ea recenset quorum plerique adhuc testes supererant; et paulopost de templi Jerosolymitani ab Juliano suscepta restauratione verba facit; id quod etiam non raro observatur in iis Homiliis, quas Antiochiæ habuit. Illa porro omnia minutatim enarrantur in illa longiore Oratione in san ctum Babylam, quæ supra Tomo secundo cusa fuit. Alio argumento probari posse videtur hasce Expositiones in totum Psalterium Antiochiæ, non autem Constantinopoli, adornatas fuisse. Nullum enin umquam tanti otii opus emisit Chrysostomus; opus, inquam, magno laborè concinnatum, quod vix posset duobus amplis voluminibus comprehendi, si quidem integrum ad nostram usque ætatem pervenisset. Quo modo autem potuit Constantinopoli tantum otium nancisci, ubi præter solitum concionandi officium, numquam ab incomparabili doctore prætermissum, præter episcopales illas curas in præcipua illa et populosissima totius Orientis diœcesi, cui regendæ sanctus antistes assiduo et infatigabili studio advigilabat, aliis etiam iisque gravissimis ex transverso acci dentibus negotiis pene obrutus erat? Et quomodo potuerit sex annorum spatio inter tot tumultus atque curas, hos tam amplos commentarios, exploratis etiam veterum interpre tationibus adornare? Aliud item indicium excipimus ex eo quod monachos, vel ad exemplum, vel ad alium quempiam usum commemoret. Illud enim Antiochiæ solebat, in cujus vicinia monachi in montibus sedes habebant, et ob vitæ sanctimoniam celebrabantur; Constantino poli non item. Hic autem monachos non semel commemorat; ut in Expositione Psalmi 6, col. 71 et alibi. § II.—- I. De ratione interpretandi Chrysostomi in his Expositionibus. II.Utrum illas præsente populo et concionando dixerit. 1. In Scripturarum sacrarum interpretatione per totum vitæ cursum versatus Chrysosto mus, hic ad solitum pergit officium; literam ita sequitur, ut qui non præcipuum ea in re studium ponat; sed tamen lectiones diversorum Interpretum sæpe in medium affert, ta cito semper singulorum nomine. His porro non multum immoratur, sed cito transit ad ethices præcepta et ad disciplinam morum, qua in re ejus acrimoniam, inventionem, elo quentiamque mireris: splendent enim hi commentarii inter præstantissima incomparabilis concionatoris opera. II. At quæstio movetur, an has Expositiones Chrysostomus in coetu populi, concionantis more, dixerit an vero privatim hæc adornaverit, ad usum suum, vel amicorum, vel demum lectorum, qui hujusmodi libros evolvere vellent. Qua in re fateor non parum inesse diffi cultatis, quam solvere et de medio tollere, si fieri possit, mox satagemus. Verum prius audiendus ea de re est Tillemontius, cujus accurationi ac diligentiæ vix quidpiam adjici possit quod ille Gallico vulgari idiomate dixit, sic Latine convertimus «Explicationes Psalmorum quas in tertio Chrysostomi Tomo habemus, sunt a tertio ad duodecimum, hinc quadragesimi primi Expositio sequitur; deinde a quadragesimo tertio ad quadragesimum nonum; post, a centesimo octavo ad centesimum decimum septimum; demum a centesimo decimo nono ad usque finem. Hæc porro omnia inter ca quæ vero Chrysostomi sunt numerantur. Excipienda tamen fore videatur Homilia in Psalmum fer tium, quæ a veris Chrysostomi operibus videtur stylo multum differre, etiamsi ab Joanne Damasceno quasi Joannis Chrysostomi memorata fuerit. Ea autem non reperitur in ve teri quadam collectione, quæ alias quinquaginta novem continet, ut in ejusdem Tomi ta bu'a videre est. «Aliæ commentarii potius esse videntur, quam homiliæ, qua postrema tamen (homiliæ nempe ), inscriptione gaudent; aliquando tamen ad homiliarum formam accedunt. Hebraici exemplaris aliorumque interpretum lectiones affert sæpe Chrysostomus, quas aliquando explicat, sæpius retulisse tantum satis habet. Multis in locis videtur in ipsa ecclesia lo qui, et tamen explicationes Psalmorum aliam cum alia annectit, ac si una serie explicatio nes illas pararet. Loqui videtur viris, non auditoribus, sed qui ejus scripta lecturi essent. Explicatio Psalmi centesimi decimi sexti brevior certe est, quam ut possit concionem unam efficere id quod etiam dici possit de centesima vigesima octava, et de quibusdam aliis; ut e contrario quædam longiores sunt, quam ut potuerint una vice dici. Cum centesimum vi gesimum primum explicat, videtur aliquid commemorare quod dixerat, cum de centesimo