stis: quamquam hre quoque in confesso est mala esse, sed inferiora sunt inhumanitate et defectu mi sericordia. Sed cur, Domine, nihil aliud tibi in me moria versatur? Non condemno peccatum, sed inhu mauitatem: non condemno cos qui peccaverunt, sed eos quos non pœnituit. Propter inhumanitatem vos condemno, quod cum tantum ac tale remedium sa lutis, eleemosynam, haberetis, tain magnuin bencfi« cium prætermisistis. Objicio ergo vobis inhumanita tem at probrum, ut radicem malorunı omnium totius– que impietatis: laudo porro humanitatem, ut bono rum omnium radicem: et comminor illis quidem ignem æternum, his autem regnum cælorum concedo, in Christo Jesu Domino nostro, cui gloria et potentia in sæcula sæculorum. Amen, IN DUAS SEQUENTES IN PSALMUM QUINQUAGESIMUM HOMILIAS, Jamdiu quæstio fuit inter doctos, an duæ sequentes homiliæ vera germanaque sint Chrysostomi opera, nece. Savilius earum dubitat, ut in catalogo in fronte Tomi primi posito significat. Iu notis vero, Tomo &, p. 115. satis innuit se clarorum hominum auctoritate abductum fuisse ne calculum in illas ferret. Fronto autem Ducæus extra numerum genuinarum homiliarum ipsas edidit, nulla allata illas Chrysostomo abjudicandi causa. Sed consulto fecisse Ducæum omuino certum existimo. Nam hasce duas homilias haud dubie spurias esse censeo: idqne, ni fallor, ex argumentis paulo post affere dis constabit. Verum antequam illa expromam, Savilii de illis sententiam in medium adducam, subjuncta Maximi Margunii epistola quam Latine reddidi. Hasce duas (Savilius loquitur) in Psalmum quinquagesimum orationes sive homilias non agnoscit, aut non vidit ille qui nobis Oxoniensem illam longe optimam Chrysostomi Commentariorum in Psalmos ouvaywyży reliquit. Et certe dissimiles esse cæterarum, præsertim priorem, hoc est, luce clarius est. Itaque non abjudico: cum et magnos habeant patronos, Sixtum Senensem et Jacobum Billium, et passim in bibliothecis habeantur sub Chrysostomi nostri nomine: et quod mihi non leve argumentum est) vetus jampridem in Ecclesia Latina recepta sit earum versio. Quin et Græcorum neote ricorum longe doctissimum Maximum Margunium Cytherorum episcopum earumdem habemus assertorem in epistola ad doctissimum Davidem Hoeschelium missa, quam mihi ab eodem Hæschelio transmissam, quia negotium hoc Chrysostomicum tota fere attingit, visum est hoc loco subjicere. > Davidi Haschelio, eruditissimo viro, Maximus hu milis Cytherorum episcopus, Salutem. ● Lando tuum circa res optimas studium, sapientis, sime mi Hoescheli; cujus causa eruditorum agmen ad te undique, quasi linee ad centrum, concurrere solet. Cujus rei exemplum suppeditat illustrissimi Henrici Savilii pium illud consilium, quo circa editionem au reorum Chrysostomi operum toto animo et assidue incumbit. Etenim ille tibi, ceu cuidam proborum ad jutori, harumce rerum sollicitudinem fidenter com misit. Utinam autem illi studium hujusmodi secun dum propositum succedat. Illud enim religioni simul et ejus cultoribus non parvam afferet utilitatem: ad htc vero copiosam apud Deum mercedem in futuro Just conciliabit. Εjus itaque epistolam ad virum illum qui jam fato functus est, legi, et quid in optatis haberet edidici. Quia vero nulla inde spes relicta est secunda, ut dicitur, navigatio ex aliis subministran tibus excogitata fuit. Certe cum catalogum sermonum Chrysostomi (a), quem ipse misit, cum co qui penes no est contulissem, hunc illo plus quam ducentis sermo. nibus ampliorem esse deprehendi. Hi porro sermones diversos prae se ferunt titulos: alios quippe iu Pascha, sent tibicinia habeo numero septem, alios contra Jn deos sex, de Sacerdotio totidem, de Incomprehensi bili octo, eos qui de Seraphim inscripti erant, quinque de Statuis, de Margaritis, nec non alios pane gyriens quos simul collegi. Commentarii enim illius sancti viri in Matthæum, in Joannem, et in Genesim ante duos annos in montem Adlonem, qui sanctus Clarissimum Georgium patricium Venetum. Ipseque adeo Margunius, incommodissimo meis rebus tempore, paucus post dies obiit. Savilius. (b) Catalogum intelligit operum Chrysostomi in Anglia re pertorum, hic jussu mes excusum, et ad clariss. Georgium missum: quem catalogum Bibliothecæ sue selectæ internit de Joanne Chrysostomo scribens Antonius Possedinus. Savil, (c) Sic enim scriplus erat in uulographo. Savil.